Sąd Okręgowy w Koninie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 360/15
Data wyroku: 2015-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jolanta Mroczek, Ewa Kozłowska, Iwona Przyłębska-Grzybowska –spr.
Podstawa prawna: 142kc

Sygnatura akt I1 Ca 360/15

POSTANOWIENIE
K., dnia 23-10-2015 r.
Sąd Okręgowy w Koninie, I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jolanta Mroczek
Sędzia: SSO Ewa Kozłowska
Sędzia: SSO Iwona Przyłębska-Grzybowska –spr.
Protokolant: p.o. sekr. sąd.K. G.
po rozpoznaniu w dniu 23-10-2015 r. w Koninie
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. K.
przy udzialeB. K. (1),B. H.,J. H.,B. K. (2),B. K. (3),T. K.,M. K.iJ. K. (1)
o zasiedzenie
na skutek apelacji uczestnikaB. K. (3)
od postanowienia Sądu Rejonowego w Turku
z dnia 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt I Ns 850/12
postanawia:

1
oddalić apelację.

2
zasądzić od uczestnikaB. K. (3)na rzecz wnioskodawcy kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji apelacyjnej.

3
przyznać od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Koninie) na rzecz adwokataW. P.kwotę 338 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowiB. K. (3)z urzędu w instancji apelacyjnej.

  Ewa Kozłowska  Jolanta Mroczek  Iwona Przyłębska-Grzybowska

Sygn. akt I 1 Ca 360/15

UZASADNIENIE
Wnioskiem złożonym do Sądu Rejonowego w Turku w dniu 15 listopada 2012r. wnioskodawcaA. K.wniósło stwierdzenie, iż nabył wraz żonąB. K. (1)w drodze zasiedzenia działkę gruntu o powierzchni około 11 m(
    2), stanowiącą trójkąt równoramienny, którego podstawa znajduje się w granicy z wjazdem i ma długość 1.8 m, ramiona mają długość po 12 m każde ramię i usytuowane są od strony granicy z działką(...), zgodnie z załączonym szkicem sytuacyjnym (zaznaczonym kolorem żółtym i punktami ABC), wchodzącą w skład nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnymdziałki (...)położoną w miejscowościB., która nie ma urządzonej księgi wieczystej oraz o stwierdzenie, iż nabył wraz żonąB. K. (1)w drodze zasiedzenia działkę gruntuo powierzchni 0,03 ha oznaczoną numerem geodezyjnymdziałki (...)położoną w miejscowościB., dla której w Sądzie Rejonowym w Turku prowadzona jestksięga wieczysta (...).
W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, iż wraz z żonąB. K. (1)tuż po zawarciu związku małżeńskiego w 1978 r. objęli w posiadanie samoistne działkę oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)oraz część działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 26 m2. Po objęciu w posiadanie samoistne w/w nieruchomości wnioskodawca rozpoczął adaptację stodoły tam się znajdującej na budynek mieszkalny. Wnioskodawca wraz z żoną adaptacji tej dokonali z własnych środków i własnymi siłami. W 1980 r. zamieszkali na przedmiotowej nieruchomości wraz z rodziną. Od momentu objęcia w posiadanie do chwili obecnej wnioskodawca wraz z rodziną zamieszkuje na powyższej nieruchomości oraz posiada część działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...).
W piśmie procesowym z dnia 4 stycznia 2013 r. uczestnikB. K. (2)oświadczył, że zgadza się z wnioskiemo zasiedzenie.
Na rozprawie w dniu 8 stycznia 2013 r. uczestnicy postępowaniaB. K. (1)orazJ. K. (1)przychylili się do wniosku, natomiast uczestnicyB. H.iJ. H.nie zgodzili z wnioskiem podnosząc, że to ich teściowa i matka płaciła podatek od nieruchomości objętej wnioskiem, a oni nie chcą zbyć nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia.
W piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2013 r. uczestnicy postępowaniaB. K. (3),T. K.iM. K.wnieśli o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu podnieśli, że wnioskodawca nie posiada przedmiotowego pasa ziemi na przestrzeni ostatnich 30 lat. Do 2005 r. na spornym pasie ziemi poprzednicy prawni uczestników mieli kopce z ziemniakami, zaś bramę i furtkę wnioskodawca postawił około 2007 r. zajmując samowolnie pas gruntu, kiedy matka uczestników była osobą schorowaną, a wnioskodawca wykorzystał tę okoliczność.
W piśmie procesowym z dnia 19 lutego 2013 r. uczestnikJ. H.wniósł o oddalenie wniosku. Podniósł, że jego teściowa – poprzednia właścicielkadziałki (...)zawarłaz wnioskodawcą i jego żoną ustną umowę nienazwaną, na mocy której zgodziła się na objęcie w/w działki w posiadanie przez wnioskodawcę i jego żonę oraz adaptację stodoły na cele mieszkalne, nie zrezygnowała z przysługującego jej prawa własności. Wnioskodawca objął więc nieruchomość w posiadanie zależne z możliwością jej wykupu w przyszłości. Obecnie wnioskodawca nie poczuwa się nawet do symbolicznej spłaty uczestnika i jego żony.
Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2015 r. wnioskodawca sprecyzował żądanie zawarte w punkcie 1 wniosku wnosząco stwierdzenie zasiedzeniedziałki (...)zgodnie z opinią uzupełniającą biegłego geodety z dnia 29 września 2014 r.
W piśmie procesowym z dnia 3 lutego 2015 r. pełnomocnik uczestnikaB. K. (3)wniósł o oddalenie wnioskuw zakresie zasiedzenia działki, którą biegły oznaczył numerem(...), jako pozbawiony podstaw faktycznych i prawnych, wobec braku przesłanek samoistnego posiadania nieprzerwanie od 30 lat. Wnioskodawca włada jako posiadacz zależny tą częścią gruntu w ostatnich 10-15 latach. Wcześniej korzystał z tego pasa głównie uczestnikB. K. (3)i jego poprzednicy prawni.
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 roku wydanymw sprawie o sygn. akt I Ns 850/12 Sąd Rejonowy w Turku stwierdził, że żeA., synT.iI.orazB., córkaG.iC.małżonkowieK.nabyli do wspólności ustawowej małżeńskiej przez zasiedzenie z dniem 01.01.2009 r. własność nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 0,0300 ha, położonejwB., dla której Sąd Rejonowy w Turku prowadzi księgę wieczystą(...)(punkt 1. postanowienia).
Stwierdził, żeA., synT.iI.orazB., córkaG.iC.małżonkowieK.nabyli do wspólności ustawowej małżeńskiej przez zasiedzenie z dniem 01.01.2009 r. własność nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 0,0009 ha, położonejwB., powstałej w wyniku geodezyjnego podziału nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 0,319 ha, dla której nie jest prowadzona księga wieczysta ani zbiór dokumentów, zgodnie z projektem podziału na mapie biegłego geodetyJ. K. (2)pomiędzy punktami(...)(opinia uzupełniająca biegłego z dnia 29.09.2014 r. k. 226-228) – punkt 2. postanowienia.
Zasądził od uczestnikówB. H.,J. H.,B. K. (3),T. K.,M. K.solidarnie na rzecz wnioskodawcyA. K.kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (punkt 3. postanowienia).
Pozostałymi kosztami sądowymi Sąd Rejonowy obciążył uczestników w zakresie przez nich poniesionym, a pozostałymi nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążyć Skarb Państwa (punkt 4. postanowienia). Ponadto Sąd Rejonowy przyznał ze Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Turku na rzeczKancelarii Adwokackiej (...)kwotę 1.476 zł brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowiB. K. (3)z urzędu (punkt 5. postanowienia).
Podstawę rozstrzygnięcia Sądu I instancji stanowiły następujące ustalenia faktyczne:
Dla nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), położonej wB., o powierzchni 0,0300 ha w Sądzie Rejonowym w Turku prowadzona jestksięga wieczysta (...). W dziale II księgi wieczystej jako właściciele wpisani sąB. H.iJ. H.we wspólności majątkowej małżeńskiej.
Początkowo wyżej opisana nieruchomość pozostawała we władaniuH. D. (1)– babki uczestniczkiB. H.. Na przedmiotowej nieruchomości znajdowała się jej stodoła, która w 1960 r. spaliła się. Do czasu istnienia tej stodoły znajdowały się na tej nieruchomości kopcez ziemniakami i składowane było zboże.H. D. (1)nie odbudowała już stodoły w tym miejscu po jej spaleniu, postawiła nową stodołę w miejscu swojego zamieszkania naul. (...)wB..H. D. (1)zmarła w 1966 r. Przedmiotowa działka była wówczas niezabudowana.W. D.– synowaH. D. (1)i matkaB. H.korzystając z reformy rolnej, na mocyustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnychaktem własności ziemi z dnia 21 grudnia 1972 r. nabyła własność m.in. działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)położonejwB., jednak nigdy działki tej nie objęła w posiadanie, nie wykonywała na tej działce żadnych czynności. Płaciła od tej działki podatek od nieruchomości w ramach całego swojego gospodarstwa. Działka ta znalazła się w posiadaniuJ. R.– babki wnioskodawcy. Aktem notarialnym – umową darowizny z dnia 26 lutego 2011 r.W. D.przekazała własność m.in. działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), położoną wB., córce i zięciowi tj.B.iJ.małżonkomH.do wspólności ustawowej. Dopiero podczas czynności zmierzających do przekazania własności ziemiw latach 2010-2011W. D.i małżonkowieH.powzięli wiadomość, iż dom mieszkalny, w którym zamieszkuje wnioskodawca znajduje się na nieruchomości, która figuruje jako własnośćW. D.. Dopiero z tą chwiląW. D.oraz jej córkiB. H.iJ. G.zaczęły występować z roszczeniami doA. K.iB. K. (1)o ewentualny wykup spornej działki.W akcie notarialnym darowiznydziałki (...)strony uczyniły zapis, iżdziałka (...)jest w chwili obecnej niezabudowana.Wnioskodawca i jego żona nie podjęli rozmów na temat wykupu.
Za działką oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)położona jestdziałka oznaczona numerem (...). Między działkami nie ma ogrodzenia ani innej granicy. Działka ta początkowo stanowiła własnościJ. R.– babki wnioskodawcyA. K., a późniejT.iI.małżonkówK.– rodziców wnioskodawcy.I. K.zmarła w 1976 r.T. K.po uzyskaniu wymaganych pozwoleń na działce oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)tuż przy granicy z działką oznaczonąnumerem geodezyjnym (...), będącą jego własnością, wybudował po koniec lat 60-tych stodołę. Działka oznaczonanumerem geodezyjnym (...)była wówczas niezabudowana, nikt się nią nie interesował, nikt nie sprzeciwił się budowie stodoły.
Z działką oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)graniczy patrząc od strony drogi asfaltowej po stronie prawej działka oznaczonanumerem geodezyjnym (...)stanowiąca własność wnioskodawcy, zaś od strony lewej działka oznaczonanumerem geodezyjnym (...), stanowiąca współwłasność uczestników postępowaniaB. K. (3),T. K.iM. K.. Wcześniej działka ta stanowiła własność dziadków uczestników tj.K.iE.małżonkówK., a później rodziców uczestników tj.R.iR.małżonkówK.. Działka oznaczonanumerem geodezyjnym (...)nie ma urządzonej księgi wieczystej.R. K. (1)zmarł w 2007 r., aR. K. (2)w 2012 r. Nadziałce oznaczonej numerem (...)znajduje się stodoła postawiona w 1960 r. przezK. K. (4). Ze stodoły tej korzystali zarówno dziadkowie, jak i rodzice uczestników postępowania. Jak została postawiona stodoła nadziałce (...)toK. K. (4), a następnie jego synR. K. (1)korzystali od 1960 r. z terenu za stodołą od strony działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), stawiając tam kopcez ziemniakami, czy sterty żyta, gdy w stodole zabrakło miejsca.K.te zajmowały częśćdziałki oznaczonej numerem (...)oraz wchodziły na część działki sąsiedniej, oznaczonej numerem 195. Poprzednicy prawni uczestnikówB. K. (3),T. K.iM. K.mieli kopce z ziemniakami w tym miejscu najpóźniej do 1978 r.
WnioskodawcaA. K.ożenił się z uczestniczkąB. K. (1)w dniu 10 czerwca 1978 r. Po ślubie wrazz żoną zamieszkał u ojca wnioskodawcyT. K.wB.przyul. (...). Z uwagi na trudne warunki mieszkaniowe jakie tam panowały zaraz po ślubie wnioskodawca, po wspólnych uzgodnieniach z ojcemT. K.i bratemJ. K. (1), podjął decyzję o zaadaptowaniu stodoły wybudowanej przezT. K., znajdującej się nadziałce (...), na dom mieszkalny. Wnioskodawca prace rozpoczął od przywiezienia na działkę materiałów budowlanych niezbędnych do wykonania prac adaptacyjnych. W pracach pomagał mu ojciec, który z zawodu był murarzem oraz bratJ.K.. Prace rozpoczęli od zrobienia piwnicy w środku pod stodołą. Wnioskodawca nie zwracał się o pozwolenie na budowę. Przystępując do prac adaptacyjnychA. K.wrazz żonąB. K. (1)objął w posiadanie całą działkę oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)i część sąsiedniej działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)do ściany znajdującej się na tej działce stodoły. W tej części objętej w posiadanie nieruchomości wnioskodawca składował przywiezione materiały budowlane, niezbędne do wykonania prac adaptacyjnych stodoły, robił również z ojcem i bratem pustaki. Objęty przez wnioskodawcę w posiadanie grunt pomiędzydziałkami (...)był nieogrodzony. Nie było na nim już wówczas kopcówz ziemniakami należących doR. K. (1). Wnioskodawca wraz z żoną cały czas traktowali objętyw posiadanie grunt jako jedną całość, aż do stodoły znajdującej się nadziałce oznaczonej numerem (...). Grunt ten traktowali jak swój. Nie mieli świadomości, że część działki przy stodole, znajdującej się nadziałce (...), jest własnością innej osoby. Wnioskodawca wraz z żoną żyli w przekonaniu, że grunt, który objęli w posiadanie stanowi własność ojca wnioskodawcyT. K., skoro to on postawiłz własnych środków i po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń stodołę na spornym gruncie, a wcześniej babkiJ. R.. Nikt nie zgłaszał w stosunku do wnioskodawcy czy jego członków rodziny żadnych pretensji czy sprzeciwów wobec wykonywanych przez wnioskodawcę prac adaptacyjnych, ani wobec tego, że wnioskodawca z rodziną miał zamieszkać na przedmiotowej nieruchomości. Nie było wówczas żadnych sporów, co do przedmiotowego gruntu, tak ze stronyR.iR. K. (2), z którym wnioskodawca utrzymywał dobrosąsiedzkie stosunki, jak i ze stronyW. D., która na tej nieruchomości w ogóle się nie pojawiała.
Wnioskodawca wraz z żonąB. K. (1)wprowadzili się do budynku mieszkalnego nadziałce (...)pod adresem Półko6 wB.w grudniu 1981 r. po wykonaniu prac adaptacyjnych w zakresie niezbędnym do zamieszkania.B. K. (1)była wówczas w ciąży z trzecim dzieckiem tj. córkąM., któraurodziła się w dniu (...)Wprowadzając się do budynku był podłączony prąd, nie było bieżącej wody. Wodę potrzebną do codziennego życia wnioskodawca był zmuszony dowozić. Na przedmiotowej działce wnioskodawca wspólniez bratemJ. K. (1)wybudowali szambo ze starej cegły, którą wnioskodawca dostał od kuzyna. Po zamieszkaniuw zaadaptowanym domu wnioskodawca wykonywał sukcesywnie różne prace zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz domu oraz na podwórku. Pod adresem Półko 6 wnioskodawca zameldował sięz dniem 25 sierpnia 1987 r. Na początku lat 80-tych wnioskodawca wykonał ogrodzenie z przodu domu stawiając bramę i furtkę. Materiał potrzebny do postawienia ogrodzenia wnioskodawca zakupił weW.. Bramę i furtkę zamontowałP. K.. Furtka znajdowała i znajduje się do dnia dzisiejszego od strony działki oznaczonej numerem(...), dochodzi do narożnika stodoły na tej działce. Z furtki tej korzystali zarówno wnioskodawca i jego rodzina oraz osoby do nich przychodzące. Wnioskodawca wykonał także chodnik betonowy prowadzący od furtki do domu. Innego dojścia do domu wnioskodawcy nie było. W latach 80-tych wykonując ogrodzeniez przodu domu wnioskodawca dokonał również nasadzeń winogrona, którego gałęzie dochodziły do ściany stodoły znajdującej się nadziałce (...). Na działce oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)od stronydziałki oznaczonej numerem (...)wnioskodawca w latach 80-tych postawił także garaż murowany, który dochodzi do budynku z czerwonej cegły na działce sąsiada, a w latach 2010-2011 wnioskodawca położył przed garażem kostkę granitową. Wnioskodawca wykonując powyższe prace nigdy nikogo nie pytało zgodę, podejmował samodzielnie decyzje właścicielskie. Nikt też się nie sprzeciwiał jego pracom i nie zgłaszał żadnych pretensji. Pomiędzy sąsiadami i właścicielami spornych działek panowała zgoda, nigdy nie było sporów o przedmiotowe nieruchomości. Uczestnicy postępowania ani ich poprzednicy prawni nigdy nie rościli sobie, ani do wnioskodawcy, ani do jego żony praw do spornych ziem. Dopiero dnia 4 września 2012 r.R. K. (2)wystąpiła przeciwkoA. K.do Sądu Rejonowego w Turku z pozwem o wydanie pasa gruntu położonego wB.przyul. (...)o długości 9,5 m i szerokości od wschodu około 0,5 m, a od zachodu około 1 m oraz o nakazanie pozwanemu usunięcia furtki i bramy oraz haków z budynku gospodarczego powódki i winorośli umocowanych na tych hakach. Sprawa została zarejestrowana pod numerem I C 484/12 i jest obecnie zawieszona z uwagi na niniejsze postępowanie. Po śmierciR. K. (2)do postępowania wstąpili jako powodowie:B. K. (3),T. K.iM. K.– spadkobiercyR. K. (2).
Aktualnie przed stodołą znajdującą się nadziałce (...)w stronę drogi asfaltowej w odległości około 4-5 metrów postawione jest przezB. K. (3)ogrodzenie, przęsła z siatki na słupkach betonowych. Z lewej strony patrzącw stronę stodoły ogrodzenie dochodzi do zabudowań gospodarstwa sąsiada. Pomiędzy ogrodzeniem, a stodołą uczestnikówT. K.iB. K. (3)orazM. K.rośnie trawa i chwasty. Po prawej stronie patrząc w stronę stodoły jestdziałka (...). Przed ogrodzeniem postawionym przezB. K. (3)znajduje się plac gminny, ogólnodostępny. Grunt objęty w posiadanie przez wnioskodawcę i jego żonę jest zagospodarowana krzewami, żywopłotem, bukszpanem, iglakami. Powierzchnia jest trawiasta, miejscami tylko wyłożona kostką granitową w miejscu dojścia do domu. Kawałek wylany jest betonem.Działka (...)kończy się w linii jak kończy się budynek mieszkalny. Zadziałką (...)jestdziałka oznaczona numerem (...)stanowiąca własność wnioskodawcy. Nadziałce (...)znajduje się ogródek wnioskodawcy – część rekreacyjna za domem. Między działkami nie ma ogrodzenia ani innej granicy. Granicadziałki oznaczonej numerem (...)kończy się tak jak stoi budynek mieszkalny. Działka stanowiąca ogródek wnioskodawcy nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej. Pomiędzy budynkiem mieszkalnym wnioskodawcy, a stodołą nadziałce (...)znajduje się kawałek metalowego ogrodzenia - krata, która nie jest trwale z gruntem związana.
Część działki oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), która znajduje się w posiadaniu wnioskodawcyA. K.i jego żonyB. K. (1)ma powierzchnię 0,0009 ha i na potrzeby niniejszego postępowania została oznaczonanumerem geodezyjnym (...). Granica wydzielonej działki przebiega pomiędzy punktami(...)Grunt pomiędzy punktami(...)znajduje się przed furtką wnioskodawcy i stanowi dojście do tej furtki. Nawierzchniaw tym miejscu nie jest utwardzona kostką, ani innym materiałem, jest udeptana, widoczne są ślady użytkowania na gruncie.
Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie osobowego oraz rzeczowego materiału dowodowego.
Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd I instancji zważył – po przytoczeniu regulacji odnoszących się do instytucji zasiedzenia - że ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika, iż wnioskodawcaA. K.wraz z żonąB. K. (1)zaraz po ślubie który odbył się w dniu 10 czerwca 1978 roku i po wspólnych uzgodnieniach z ojcem i bratem wnioskodawcy weszliw posiadanie samoistnie nieruchomości położonej wB., oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), o powierzchni 0,0300 ha oraz nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...),o powierzchni 0,0009 ha. Wnioskodawca wraz z żoną po ślubie zamieszkali razem z ojcem i bratem wnioskodawcy w jednym domu przyul. (...)wB., ale z uwagi na trudne warunki mieszkaniowe postanowili przenieść swoje centrum życiowe na nieruchomość przyul. (...)wB., gdzie stała stodoła pobudowana przez ojca wnioskodawcy. Zaraz po ślubie podjęli pierwsze czynności zmierzające do adaptacji stodoły na cele mieszkaniowe, przejęli budynek i teren wokół budynku, zaczęli zwozić materiały budowlane już na jesień 1978 roku. Sąd orzekający wskazał, ze z uwagi na upływ czasu trudno na chwilę obecną określić dokładnie dzienną datę wejściaw posiadanie. Był to z całą pewnością rok 1978, po dniu 10 czerwca 1978 roku, dlatego też Sąd ten przyjął, iż wnioskodawca i jego żona posiadali sporną nieruchomość na pewno, co najmniej w dniu 31 grudnia 1978 roku, a więc termin zasiedzenia rozpoczął swój bieg od dnia 1 stycznia 1979 roku. Sąd Rejonowy wskazał, że objęcie w posiadania nieruchomości – faktycznego władztwa nad nieruchomością nie musi być równoznaczne z zamieszkaniem na nieruchomości, z jej ogrodzeniem i z kwestią zameldowania w budynku mieszkalnym.
W dalszej części rozważań Sąd ten podkreślił, żeA.iB. K. (1)byli posiadaczami samoistnymi przedmiotowej nieruchomości od wyżej wymienionej daty. Ich zachowanie w stosunku do nieruchomości w sposób jednoznaczny wskazuje, iż uważali się za jej właścicieli i w taki też sposób byli postrzegani przez inne osoby. Posiadanie było niesporne, nieprzerwane i przez nikogo niezakłócone. Stan taki trwał, jeżeli chodzi odziałkę (...), do 2011 roku kiedy toW. D.chcąc przepisać ziemię, której była formalną właścicielką na rzecz córki i zięcia, powzięła informację, że wnioskodawcaA. K.wraz z rodziną mieszka w domu posadowionym na jejdziałce o numerze (...). Wcześniej tj. przed rokiem 2011 rokuW. D.podobnie jak inni mieszkańcyB.nie wiedziała, że dom wnioskodawcy znajduje się na jej nieruchomości gruntowej. Z ustnymi żądaniami wykupu, które nie wpływały jednak na przerwanie biegu terminu zasiedzenia,W. D.i jej córki zaczęły występować dopiero około roku 2011. Wnioskodawca i jego żona czując się właścicielamidziałki (...)nie zgodzili się na wykupienie nieruchomościi spłatęW. D.. Jeżeli chodzi o częśćdziałki (...), przy ścianie stodoły to w ocenie Sądu Rejonowego nieprzerwane i niezakłócone posiadanie wnioskodawcy i jego żony trwało tu do momentu wystąpienia przezR. K. (2)do Sądu z pozwem o wydanie tej części gruntu, co miało miejsce w dniu4 września 2012 roku.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, ocenionego jako wiarygodny, Sąd I instancji ustalił, żeA. K.po wspólnym uzgodnieniu z ojcem i bratem, co do zaadaptowania przez niego stodoły postawionej przezT. K.na działce oznaczonej numerem geodezyjnym(...)na dom mieszkalny, samodzielnie decydowało objętym w posiadanie gruncie, sam podejmował decyzje dotyczące sposobu jego zagospodarowania i przeznaczenia. Sąd orzekający podkreślił, że na spornym gruncie wykonałw pierwszej kolejności prace adaptacyjne polegające na przystosowaniu stodoły do potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny, a w miarę upływu czasu zagospodarował teren przed domen od strony drogi do szczytu stodoły postawionej nadziałce oznaczonej numerem (...). Posadził krzewy, kwiaty, winogron, zasiał trawę, wylał betonowy chodnik od furtki do domu, wybudował garaż, postawił z przodu działki ogrodzenie, wyłożył plac przed bramą kostką granitową. Sukcesywnie wykonywał czynności remontowe w domu i zagospodarował część rekreacyjną z tyłu domu na nieruchomości o numerze 197, która jest funkcjonalnie połączona z nieruchomością o numerze 195. Nieruchomość o numerze 195 i część nieruchomości 194 (9m(
    2)) do szczytu stodoły wnioskodawca wraz z żoną od samego początku objęcia w posiadanie traktowali jako jedną całość, jako swoje podwórko. Zachowanie wnioskodawcy i jego żony wobec powyższych nieruchomości na zewnątrz postrzegane było, zdaniem Sądu I instancji, jako posiadanie samoistne czyli tzw. posiadanie właścicielskie, a tym samym spełniona została przez wnioskodawców podstawowa przesłanka warunkująca nabycie własności nieruchomości w drodze zasiedzenia, a mianowicie nieprzerwane samoistne posiadanie nieruchomości. Faktu tego nie może przekreślić – w ocenie Sądu orzekającego - okoliczność, że wnioskodawca nie płacił od tej ziemi podatku od nieruchomości. Podatek oddziałki (...)płaciłaW. D.(w ramach całości swojego gospodarstwa), nie mając jednak przez lata świadomości, iż na działce tej stoi dom wnioskodawcy. Posiadanie wnioskodawcy było przez wszystkie lata niezakłócone, nikt nie żądał wydania spornej ziemi. Na podstawie materiału dowodowego, ocenionego przez Sąd jako wiarygodny z przyczyn wyżej omówionych jako nieprawdziwe Sąd ten uznał podnoszone przez uczestników postępowania okoliczności, że nadziałce (...)w szczycie znajdującej się tam stodoły i częściowo nadziałce (...)do 2000 roku znajdowały się kopce z ziemniakami. Sąd I instancji zaznaczył, że zebranyw sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż poprzednicy prawni uczestnikówB. K. (3),T. K.iM. R.K.,K. K. (4), jak równieżH. D. (2)mieli na spornym gruncie kopce z ziemniakami najpóźniej jednak do 1978 roku. Od tego roku bowiem posiadanie spornego gruntu przejął wnioskodawca,w grudniu 1981 roku wprowadził się budynku zaadoptowanego na mieszkalny żoną i dwójką dzieci, na początku lat 80-tych postawił ogrodzenie: bramę i furtkę, dochodzącą do narożnika stodoły nadziałce (...). W tych okolicznościach niemożliwe byłoby, aby poprzednicy prawni uczestników na podwórku wnioskodawcy, za jego akceptacją, tuż przed jego domem, przez 20 lat kopcowali ziemniaki (na powierzchni 10-15 m na 4-5m). Jest to nieprzekonujące i mało prawdopodobne.
Sąd Rejonowy wskazał, że drugą przesłanką zasiedzenia jest upływ ustawowego terminu zasiedzenia. Wkodeksie cywilnym, który wszedł w życie z dniem 01.01.1965 r. dla zasiedzenia nieruchomości obowiązywał termin 10 lat w dobrej wierze, 20 lat w złej wierze. W niniejszej sprawie małżonkowieA.iB. K. (1)objęli w posiadanie sporne nieruchomości, co najmniej od 01.01.1979 r. Byli samoistnymi posiadaczami nieruchomości w złej wierze, z uwagi na nieformalny sposób jej nabycia, a więc do nabycia własności posiadanej przez nich nieruchomości potrzebny był upływ 20-letniego terminu, który skończyłby się dnia 01.01.1999 r. Ponieważ termin ten nie skończył się przed zmianąKodeksu Cywilnego, która weszław życie w dniu 01.10.1990 r. termin ten uległ wydłużeniu z 20 do 30 lat. Termin zasiedzenia upłynął więc w dniu 01.01.2009 r. Do tego dnia nie został skutecznie przerwany.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekający stwierdził, żeA. K.orazB. K. (1)nabyli do wspólności ustawowej małżeńskiej własność spornych nieruchomości w drodze zasiedzenia z dniem 01.01.2009 r. co znalazło odzwierciedlenie w punkcie 1 i 2 sentencji postanowienia. W przypadku geodezyjnego podziałudziałki (...), Sąd Rejonowy oparł się na uzupełniającej opinii biegłego geodetyJ. K. (2)z dnia 29 września 2014 roku wskazując, że wydzielona przez biegłego w tej opiniidziałka numer (...)o powierzchni 0,0009 haw całości pokrywa się z zakresem posiadania wnioskodawcy, jakie biegły stwierdził na gruncie, są tam bowiem wyraźne ślady posiadania. Przy szczycie budynku stodoły rosną krzewy, kwiaty i winogron, a na odcinku wyznaczonym punktami 48, 10i g6 jest wydeptany grunt, który stanowi dojście do furtkii dalej na podwórko, nadziałkę (...).
O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 520 § 2 k.p.c.Mając na uwadze treść punktu 1. i 2. sentencji postanowienia oraz z uwagi na to, iż uczestnicy postępowaniaB. H.,J. H.,B. K. (3),T. K.,M. K.wnieśli o oddalenie wniosku o zasiedzenie, a więc interesy uczestników były sprzeczne Sąd I instancji włożył obowiązek poniesienia kosztów zastępstwa procesowego wnioskodawcy solidarnie na tych uczestników postępowania, który sprzeciwili się wnioskowi. Zgodnie z§ 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędustawka minimalna w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości wynosi 50% stawki obliczonej na podstawie § 6 powyższego rozporządzenia. Wartość przedmiotu sporu wynosiła 20.000 zł zatem zgodnie z § 6 pkt 5 powyższego rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 do 50.000 zł wynosi 2.400 zł tym samym 50% powyższej stawki stanowi kwota 1.200 zł plus opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, co łącznie daje kwotę 1.217 zł, którą Sąd zasądził od uczestników na rzecz wnioskodawcy – punkt 3 sentencji postanowienia.
W punkcie 4. sentencji postanowienia Sąd Rejonowy kosztami sądowymi obciążył uczestników w zakresie przez nich poniesionym, a pozostałymi nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa wskazując, że na nieuiszczone koszty sądowe składała się opłata sądowa od wniosku w kwocie 2.000 zł, od zapłaty której wnioskodawca był zwolniony, wynagrodzenie biegłego za sporządzenie opinii w kwocie 2.185 zł oraz koszty naoczni sądowej w łącznej kwoce 269,34 zł.
W punkcie 5. sentencji postanowienia Sąd Rejonowy orzekło kosztach zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu uczestnikowi postępowaniaB. K. (3)przez adw.W. P.. Do kwoty wynagrodzenia obliczonego analogicznie jak w przypadku pełnomocnika wnioskodawcy doliczono kwotę 276 zł podatku VAT, co daje kwotę 1.476 zł brutto.
Apelację od powyższego wyroku złożył uczestnik postępowaniaB. K. (3)zaskarżając je w części dotyczącej stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)oraz zasądzenia od uczestnika na rzecz wnioskodawcy solidarnie z innymi uczestnikami zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, tj. co do punktu 2. i 3. postanowienia i zarzucił:

1
sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranegow sprawie materiału przez przyjęcie, że wnioskodawca był samoistnym posiadaczem nieruchomości o powierzchni 0,0009 ha położonej wB., oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)w okresie od 1 stycznia 1979 roku do 1 stycznia 2009 roku,

2
naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść postanowienia, w szczególnościart. 102 k.p.c.przez obciążenie uczestnikaB. K. (3)obowiązkiem zwrotu kosztów przeciwnikowi.

W oparciu o powyższe zarzuty apelujący wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wnioskuw zaskarżonym zakresie, zwolnienie uczestnika od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduw II instancji wg norm przepisanych,

ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyjnego.

Na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 października 2015 roku pełnomocnik uczestnika oświadczył, że na poczet wynagrodzenia jako pełnomocnik z urzędu otrzymał od uczestnikaB. K. (3)kwotę 400 złotych w tym VAT.
WnioskodawcaA. K.wniósł o oddalenie apelacji oraz zasądzenie od uczestników na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania odwoławczego wg norm przepisanych.
UczestniczkaB. K. (1)wniosła o oddalenie apelacji.
Uczestnicy:T. K.iM. K.przychylili się do apelacji uczestnika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja uczestnikaB. K. (3)okazała się nieuzasadniona.
Ustalenia faktyczne Sądu I instancji, istotne dla rozstrzygnięcia, nie budzą bowiem żadnych wątpliwości. Stąd te ustalenia, jak i poczynione przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wywody prawne Sąd odwoławczyw pełni podziela i przyjmuje za podstawę własnego rozstrzygnięcia.
Wbrew bowiem stanowisku apelującego Sąd I instancji nie dopuścił się żadnych uchybień, które musiałyby skutkować koniecznością zmiany, bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Jako nietrafiony ocenić zatem trzeba wyeksponowanywpetitumapelacji zarzut, który sprowadza się do negacji tezy Sądu orzekającego w przedmiocie charakteru posiadania przez wnioskodawcę oraz uczestniczkęB. K. (1)nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 0,0009 ha, położonej wB..
Na wstępie zaznaczyć jedynie należy, że nieuprawnione są twierdzenia skarżącego podważające możliwość rozpoznaniaw jednym postępowaniu wniosku o zasiedzenie nieruchomości stanowiących własność innych podmiotów. Żaden bowiem przepis prawa procesowego, jak i materialnego nie wprowadza ograniczeń w tym zakresie. Dla stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości istotne jest jedynie spełnienie kumulatywnie ustawowych przesłanek, tj. nieprzerwanego władania nieruchomością jako posiadacz samoistny oraz upływ terminu zasiedzenia.
Pomijając powyższe i odnosząc się do zasadniczej kwestii, tj. kontestacji faktu zasiedzenia nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)z dniem 1 stycznia 2009 roku,z uwagi na podważanie charakteru posiadania przez wnioskodawcę oraz uczestniczkę postępowaniaB. K. (1)tej nieruchomości zważyć w pierwszej kolejności należy, że wbrew zarzutom apelacyjnym Sąd orzekający w sposób drobiazgowy opisał jakie czynności (zachowania uczestników) stanowiąo samoistnym posiadaniu nieruchomości. Po wtóre nawet przy założeniu ewentualnej wiedzy małżonkówK.o przebiegu granicy pomiędzydziałkami (...)(czego jednak nie można wywieść ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego) wskazać trzeba, że zaistnienie owej okoliczności nie wyłączało możliwości stwierdzenia zasiedzenia. Fakt taki wpływa bowiem jedynie na wydłużenie okresu zasiedzenia, z uwagi na złą wiarę posiadacza nieruchomości stanowiącą własność innego podmiotu.W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy przyjął, że posiadanie nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)przezA.iB. K. (1)było posiadaniem w złej wierze, stąd zarzut apelującego, w którym eksponuje wiedzę wnioskodawcy i jego żony w przedmiocie przebiegu granicy pomiędzy wskazanymi nieruchomościami pozostaje bez wpływu na ocenę zasadności orzeczenia Sądu I instancji w zaskarżonej części.
Także pozostałe zarzuty, wiążące się – choć wyraźnie tego nie zaakcentowano - z negacją oceny osobowego materiału dowodowego nie mogą odnieść zamierzonego skutku.
W ocenie Sądu Okręgowego ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie pozostawała oceną wszechstronną i pełną, a nadto odpowiadała zasadom logicznego rozumowaniaoraz doświadczenia życiowego, dlatego też Sąd odwoławczy ocenę tę w pełni podziela. Sąd Rejonowy przedstawiony mu materiał dowodowy, w szczególności osobowy, rozważył w sposób niezwykle drobiazgowy, zgodnie zart. 233 § 1 k.p.c., nie dopuszczając się naruszenia tej normy. W istocie bowiem to właśnie wnioskodawca i uczestnicy postępowania:B. K. (1),J. K. (1), a także zawnioskowani przezA. K.świadkowie – w przeciwieństwie do skarżącego oraz uczestników:T. K.iM. K.–w sposób ze sobą korespondujący opisali okoliczności władania nieruchomością onumerze geodezyjnym (...), po dniu jej objęcia przezA.iB. K. (1), tj. po zawarciu związku małżeńskiego, a z całą pewnością po dniu 31 grudnia 1978 roku. Z zeznań tych wynika, że po przystąpieniu do prac adaptacyjnych stodoły położonej na gruncie oznaczonymnumerem geodezyjnym (...)A.iB. K. (1)traktowali ową nieruchomość, a także pas nieruchomości 194 o powierzchni 9 m2jako jedną całość składując na tym pasie wszelkie materiały budowlane (faktyczne władanie rzeczą –corpus possesionis), co w ocenie Sądu odwoławczego kwalifikować należy jako wolę (zamiar) władania nieruchomością dla siebie (animus domini),z pominięciem innych podmiotów.
Także pozostałe, jawiące się z akt sprawy, zachowania wnioskodawcy i uczestniczki postępowaniaB. K. (1), tj. samodzielne (bez podjęcia prób uzyskania zgody poprzedników prawnych uczestnika, z wyłączeniem zgody na zamocowanie haków na stodole) zasadzenie krzewów, czy winorośli wypełniają definicję posiadania samoistnegoi faktu tego nie może niweczyć akcentowany w apelacji brak ogrodzenia nieruchomości bramą oraz furtką do roku 2000.
Jednocześnie bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika – wbrew gołosłownym twierdzeniom apelacyjnym – aby do 2000 roku na spornym pasie gruntu poprzednicy prawny skarżącego podjeżdżali wozem konnym pod szczyt swojej stodoły, a w szczególności, aby zwozili tami kopcowali ziemniaki. Jak bowiem prawidłowo wywiódł Sąd Rejonowy – ważąc na rozmiary obu nieruchomości, tj. 195i 194/1 oraz wielkość kopców przedstawianych przez samego apelującego i uczestnikaT. K.– tezę forsowaną przezB. K. (3)niweczą zasady logicznego rozumowania, skoro wg twierdzeń skarżącego i wskazanego uczestnika rozmiary kopców wynosiły odpowiednio: 4m x 10m oraz 5m x 15 m, to – mając na względzie wspomniane rozmiary nieruchomości – zajmowałyby znaczną część nieruchomości oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), a nawet zachodziłby one na domA.iB.małżonkówK., co jest nie do zaakceptowania, w sytuacji niekwestionowanych faktów zamieszkiwania przez nich w przekształconej na budynek mieszkalny stodole.
W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że skarżącemuB. K. (3)nie udało się obalić domniemania wynikającego z normyart. 339 k.c.
Za trafną zatem – jak zaakcentowano na wstępie – uznać należy tezę, że posiadanie nieruchomości położonejwB., oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 0,0009 ha miało charakter posiadania samoistnego, co w konsekwencji, z uwagi na wymaganyi nieprzerwany (niezakłócony) upływ czasu, musiało prowadzić do uwzględnienia wnioskuA. K.także do tej nieruchomości.
Wszelkie zaś zarzuty apelacyjne uznać trzeba za polemikęz prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji i w konsekwencjiz prawidłowym rozstrzygnięciem tego Sądu.
Jako nieuzasadnione ocenić także należy zarzuty kwestionujące rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie 3. zaskarżonego postanowienia.
W przedmiotowej sprawie brak było podstaw do odstąpienia od obciążania skarżącego kosztami postępowania poniesionymi przez wnioskodawcęA. K.tytułem zastępstwa procesowego, skoro interesy wnioskodawcy i m.in.B. K. (3)były sprzeczne (faktu tego skarżący w istocie nie kwestionuje) i jednocześnie nie zaistniały podstawy do zastosowania zasady słuszności.
W tym miejscu zważyć bowiem należy, że przepisart. 102 k.p.c.stosowany w oparciu o normęart. 13 § 2 k.p.c.w postępowaniu nieprocesowym wyraża zasadę słusznościw orzekaniu o kosztach, stanowiąc wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Przepis ten nie konkretyzuje pojęcia wypadków szczególnie uzasadnionych, pozostawiając ich kwalifikację, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danej sprawy, sądowi (vide: m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1973 r., II CZ 210/73, publ. LEX nr 7366). Podstawę do jego zastosowania stanowią konkretne okoliczności danej sprawy, przekonująceo tym, że w danym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz przeciwnika byłoby niesłuszne, niesprawiedliwe. Stanowią je zarówno fakty związane z samym procesem, w tym dotyczące przedmiotu sprawy, jak i leżące poza nim, a dotyczące sytuacji życiowej, stanu majątkowego stron, które powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego. Zatem przepisart. 102 k.p.c.powinien być zastosowany wówczas, gdy w okolicznościach danej sprawy obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu przeciwnika byłoby rażąco niezgodne z zasadami słuszności (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2012 roku, II CZ 127/12, publ. LEX nr 1293737). Jednocześnie przyjmuje się, że ocena okoliczności, które uprawniają do zastosowania tego przepisu następuje niezależnie od przyznanego zwolnienia od kosztów sądowych (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 r., II PZ 34/11, LEX nr 1130377, z dnia 19 sierpnia 2010 r., IV CZ 50/10, OSNC 2011/3/34).
Transponując powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy nie sposób, w ocenie Sądu Okręgowego, dopatrzeć się okoliczności usprawiedliwiających zarzut skarżącego, że Sąd I instancji w sposób niedostateczny ocenił okoliczności sprawy, które – zdaniemB. K. (3)– winny wyrażać się zastosowaniem zasady słuszności do kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez wnioskodawcę.
Skarżący kwestionując rozstrzygnięcie Sądu Rejonowegow zakresie kosztów postępowania eksponuje wyłącznie swą trudną sytuację materialną i fakt zwolnienia go od kosztów sądowych, co w świetle zaprezentowanego powyżej wywodu jest pozbawione podstaw i nie może odnieść zamierzonego skutku, tj. prowadzić do zmiany orzeczenia Sądu I instancji w zaskarżonym zakresie. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych pozostaje bowiem odrębną od zasady odpowiedzialności za wynik procesu, a sama trudna sytuacja materialna, bez wykazania przez apelującego innych szczególnych okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady ponoszenia kosztów postępowania, nie może prowadzić do zmiany postanowienia Sądu Rejonowego w zaskarżonej części.
Wobec powyższych rozważań i z mocyart. 385 k.p.c.w zw.zart. 13 § 2 k.p.c.apelacjęB. K. (3)jako bezzasadną należało oddalić (punkt 1. postanowienia).
O kosztach zastępstwa procesowego w instancji apelacyjnej orzeczono w oparciu o przepisart. 520 § 2 k.p.c.w zw. z § 8 pkt 1 w zw. z§ 6 pkt 5 oraz § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 rokuw sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonejz urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 461 j.t.) – punkt 2. postanowienia.
Nadto w oparciu o§ 8 pkt 1w zw. z 6pkt 5 oraz § 13 ust. 1 pkt 1, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) orzeczono o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowiB. K. (3)przez adwokataW. P.z urzędu w instancji apelacyjnej, bacząc na fakt pokrycia przez uczestnika części tych kosztów (punkt 3. postanowienia).

  Ewa Kozłowska Jolanta Mroczek Iwona Przyłębska – Grzybowska