Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII P 41/13
Data wyroku: 2015-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt VIII P 41/13

UZASADNIENIE
Powód domagał się w niniejszej sprawie przywrócenia do pracy na poprzednie warunki pracy i płacy oraz zasądzenia wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia, tj. 4.670 zł, a także zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona powodowa wskazała, że wypowiedzenie powodowi stosunku pracy należy uznać za niezgodne z prawem. Powód podkreślił, że wskazane przyczyny w żadnym razie nie uzasadniały rozwiązania stosunku pracy w trybieart. 125 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Powód argumentował, że sposób sformułowania pierwszej przyczyny sugerował zastosowanie wobec niego rozwiązania stosunku pracy na podstawieart. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Jednakże, w takim razie pracodawca nie mógł powołać się na negatywną ocenę pracy powoda, gdyż nie została wyczerpana procedura określona w statucie(...), w szczególności powodowi nie została przedłożona pisemna opinia wraz z uzasadnieniem i oceną końcową, co uniemożliwiło złożenie odwołania do Rady Naukowej. Ponadto, powód twierdził, że nie otrzymał propozycji zmiany stanowiska na starszego wykładowcę, a zatem odmowa przyjęcia tej propozycji nie mogła stanowić uzasadnionej podstawy rozwiązania stosunku pracy. Wreszcie, w odniesieniu do braku stosownej umowy ze szpitalem umożliwiającej udzielanie świadczeń medycznych, powód wskazał, że pozwany nie reagował na nieprzedłużenie z nim umowy przez(...) Publiczny Szpital (...)im. prof.A. G., a zatem sam sprokurował sytuację, którą następnie wykorzystał jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy.
W odpowiedzi na pozew pozwaneCentrum Medyczne (...)wW.wniosło o oddalenie powództwa, a także o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany podniósł, że rozwiązanie stosunku pracy z powodem zostało dokonane z zachowaniem wymaganego trybu i przy rzeczywistym zaistnieniu przyczyn będących podstawą rozwiązania stosunku pracy. Strona pozwana wskazała ponadto, że przywrócenie powoda do pracy jest niemożliwe i niecelowe w rozumieniuart. 45 § 2 k.p.Powód wykazał bowiem brak zaangażowania i dyscypliny pracy, nie wykonując ustawowych obowiązków w zakresie prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych. Powód nie uczestniczył również w pracach organizacyjnych uczelni. Strona pozwana zaznaczyła, iż dalsze zatrudnienie powoda jest również niemożliwe z uwagi na brak umowy powoda z podmiotem leczniczym, na podstawie której powód udzielałby świadczeń zdrowotnych zgodnie z obowiązkiem wynikającym zart. 112 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Ponadto, powód odmówił zmiany stanowiska na takie, które nie wiązało się z obowiązkiem prowadzenia działalności naukowej i udzielania świadczeń zdrowotnych. Pozwany podkreślił, że rozwiązanie stosunku pracy z powodem nie odbyło się w trybieart. 124 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, a negatywna ocena pracy powoda nie była jedną z przyczyn decyzji pracodawcy.
Na rozprawie dniu 8 maja 2015 r. strona powodowa zmodyfikowała swoje żądanie wnosząc o przywrócenie powoda na poprzednie warunki pracy i płacy oraz zasądzenie wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy. Modyfikacja ta powinna, stosownie doart. 193 § 21k.p.c., nastąpić na piśmie. W ocenie Sądu, z uwagi na odmienną podstawę prawną i faktyczną roszczenia w zakresie wynagrodzenia za cały okres pozostawania bez pracy, przedmiotowa czynność stanowi zmianę jakościową i ilościową żądania oznaczającą wystąpienie z nowym roszczeniem obok pierwotnego. W tej sytuacji rozszerzenie powództwa należało uznać za nieskuteczne (tak Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt I ACa 1139/14, w wyroku z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa 377/13).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W. P. (1)był zatrudniony w Centrum(...)wW.na podstawie mianowania od dnia 16 czerwca 1976 r., jako nauczyciel akademicki, ostatnio na stanowisku adiunkta naukowo-dydaktycznego
    (akty mianowania – k. 7, 10, 29, 49, 67akta osobowe cześć B, zeznania powoda – k. 228).
W. P. (1)realizował pensum dydaktyczne poprzez prowadzenie kursów trzy razy w roku przez tydzień(zeznania świadkaH. U.– k. 246v, zeznania powoda – k. 298v).
Miesięczne wynagrodzenie powoda wyliczone jak ekwiwalent za urlop wynosiło 5.604 zł brutto(zaświadczenie – k. 37).
(...), reprezentowany przez powoda, był związany z(...) Publicznym Szpitalem (...)umową na udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz dydaktycznych w powiązaniu ze świadczeniami zdrowotnymi od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 31 stycznia 2009 r.(umowa – k. 149-153, wypowiedzenie – k. 154, zeznania świadkaM. B.– k. 248v-249).
Powód świadczył usługi medyczne na rzecz ww. szpitala na podstawie umowy zlecenia zawartej na okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.Aneksem nr (...)do niniejszej umowy, powyższy okres został przedłużony do dnia 31 grudnia 2010 r.(umowa – 156-158, aneksy – k. 159-164).
W. P. (1)nie starał się o zawarcie kolejnej umowy(zeznania świadkaS. P.– k. 214, zeznania powoda – k. 228-229).
Dyrektor(...) Publicznego Szpitala (...)im. prof.A. G.wO.nie starał się o przedłużenie współpracy z powodem. Stracił do niego zaufanie. Nie był zadowolony z tego jakW. P. (2)zabezpieczał świadczenia dla ludności. Zdarzało się, że powód odmawiał przyjazdu do szpitala na wezwanie(zeznania świadkaM. B.– k. 249-249v).

W. P. (1)otrzymał negatywną ocenę pracownika naukowo-dydaktycznego Centrum(...)wW.za lata 2005-2009
    (pismo z dnia 14 stycznia 2011 r. - k. 38-40, zeznania świadkaS. W.– k. 201v).
Dorobek naukowyW. P. (2)za okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. został oceniony negatywnie przez Komisję(...)
    (sprawozdanie – k. 41-43).
Powód nie publikował opracowań naukowych w latach objętych powyższym przeglądem. Nie wykazywał zainteresowania sprawami organizacyjnymi uczelni, nie uczestniczył w posiedzeniach rady naukowej(zeznania świadków:S. W.– k. 201v,S. P.– k. 214).
W. P. (1)nie wypromował żadnego doktoranta(zeznania świadkaS. W.– k. 201v).
Wobec powyższego, porozumieniem zmieniającym z dnia 24 maja 2011 r. pozwany pracodawca zaproponował powodowi objęcie stanowiska starszego wykładowcy. Niniejsze porozumienie miało obowiązywać od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 sierpnia 2013 r.(zeznania świadkaS. W.– k. 201v, porozumienie zmieniające – k. 62).
Powyższe porozumienie zostało doręczone powodowi(zeznania świadków:S. W.– k. 201v,I. I.– k. 213v,S. P.– k. 213v-214).
Powód odmówił zawarcia rzeczonego porozumienia(porozumienie zmieniające – k. 62, zeznania świadkaS. W.– k. 201v-202).
Uchwałą nr(...)z dnia 29 lutego 2012 r. Rada NaukowaCentrum Medycznego (...)zaopiniowała pozytywnie rozwiązanie stosunku pracy zW.P., w trybie określonym wart. 125 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym(uchwała – k. 109).
W dniu 5 marca 2012 r.Centrum Medyczne (...)wW.rozwiązało stosunek pracy zW. P. (1)z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec semestru letniego, tj. z dniem 30 czerwca 2012 r. na podstawieart. 125 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym(Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.)oraz uchwały Rady Naukowej(...)podjętej na 432 posiedzeniu w dniu 29 lutego 2012 r. Jako przyczynę wypowiedzenia podano:

1
niewykonywanie obowiązków wynikających zart. 111 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, tj. prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, rozwijanie twórczości naukowej oraz uczestniczenie w pracach organizacyjnych uczelni;

2
odmowę przyjęcia propozycji stanowiska starszego wykładowcy (przeniesienie na stanowisko pracownika dydaktycznego), w związku z nierealizowaniem ww. zadań naukowych;

3
brak stosownej umowy ze szpitalem, co uniemożliwia prowadzenie działalności naukowej w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych(wypowiedzenie – k. 2).

Powód ukończył w dniu 20 marca 2012 r. 61 lat. Pracował od roku 1975, w tym nieprzerwanie u pozwanego pracodawcy od roku 1976(zeznania powoda – k. 229, 298v).
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów, które nie budziły wątpliwości Sądu oraz zeznań świadków:S. W.(k. 201-202),I. I.(k. 213-214),H. U.(k. 246-247v),S. P.(k. 213v-214, 247v-248v),M. B.(k. 248v-250)oraz zeznań powoda(k. 228-229v, 298v-299).
Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadkówS. W.iI. I., albowiem były one logiczne i wzajemnie spójne, a ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. ŚwiadekS. W.posiadała precyzyjne wiadomości dotyczące m. in. zatrudnienia powoda, przyczyn rozwiązania z nim stosunku pracy oraz obowiązków wykonywanych przez powoda. Natomiast świadekI. I.zeznawała na okoliczności dotyczące doręczenia powodowi porozumienia z dnia 24 maja 2011 r. W tym zakresie jej zeznania były zgodne z relacją świadkaS. P..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaH. U., albowiem przedstawił on w sposób logiczny i szczegółowy opis współpracy powoda ze szpitalem. Jednakże, świadek zeznał, że nie wiedział dlaczego nie przedłużano z powodem umów na świadczenie usług medycznych i czy miało to związek z ograniczaniem działalności szpitala w zakresie chirurgii ręki. Świadek podkreślił również, że zawsze zwracał się do kierownika kliniki z pytaniem o dalszą współpracę, a następnie kierował pisemny wniosek w tej kwestii do dyrektora szpitala.
Sąd biorąc pod uwagę jasność i spójność oraz sam sposób składnia zeznań przez świadkaS. P.(spontaniczny i rzeczowy), uznał te zeznania, w oparciu o zasady logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego, za wiarygodne. Świadek jako kierownikKliniki (...)posiadał bowiem informacje na okoliczność doręczenia powodowi porozumienia zmieniającego z dnia 24 maja 2011 r. i niewyrażenia zgody na zmianę warunków zatrudnienia przez powoda. Zeznania świadka w tej części były spójne z zeznaniami świadkówI. I.orazS. W.. Świadek posiadał wiedzę na okoliczność przebiegu współpracy powoda z kliniką w ramach umowy o świadczenie usług medycznych i jego relacja znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadkaH. U..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. B.. Świadek, będący dyrektorem szpitala, na rzecz którego powód świadczył usługi medyczne, przedstawił w sposób wiarygodny i rzeczowy m. in. szczegóły współpracy powoda ze szpitalem oraz przyczyny nieprzedłużenia umowy o świadczenie usług medycznych. Niniejsze zeznania korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie zarówno w zakresie chronologii wydarzeń, jak i poszczególnych elementów stanu faktycznego, w szczególności z zeznaniami świadkaS. P.. ŚwiadekM. B.relacjonował stan faktyczny szczerze i spontanicznie, ale jednocześnie z zachowaniem należytego obiektywizmu.
Sąd uznał za niewiarygodne zeznania powoda w zakresie dotyczącym okoliczności doręczenia powodowi porozumienia z dnia 24 maja 2011 r. przez pozwanego pracodawcę, gdyż były one niezgodne z zeznaniami świadków:S. W.,I. I.iS. P.. Ponadto, relacja powoda odnośnie współpracy z(...) Publicznym Szpitalem (...)im. prof.A. G.wO.nie korelowała z materiałem dowodowym w postaci zeznań świadkówS. P.orazM. B.. W pozostałym zakresie zeznania powoda nie budziły wątpliwości Sądu.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu.
Zgodnie z treściąart. 125 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572) stosunek pracy z mianowanym nauczycielem akademickim może być rozwiązany z innych ważnych przyczyn (innych niż wymienione w art. 124 ustawy), po uzyskaniu opinii organu kolegialnego wskazanego w statucie uczelni.
Przepisyustawy Prawo o szkolnictwie wyższymnie precyzują pojęcia ważnych przyczyn, ale w ocenie Sądu chodzi o okoliczności o charakterze na tyle doniosłym, że uniemożliwiają dalsze zatrudnienie nauczyciela akademickiego. Jednocześnie, nie jest to rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, gdyż przesłanki takiego trybu ustania stosunku pracy zostały określone wart. 126 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Zatem, przyczyny rozwiązania stosunku pracy w trybieart. 125 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższymnie muszą wiązać się ze szczególną i nadzwyczajną sytuacją.
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdził, w ocenie Sądu, że w odniesieniu do powoda zaistniała sytuacja tego rodzaju, że uzasadniała decyzję pracodawcy co do rozwiązania stosunku pracy z powołaniem na ważne przyczyny w rozumieniuustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że powód jako pracownik naukowo-dydaktyczny był zobowiązany prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe, rozwijać twórczość naukową albo artystyczną, uczestniczyć w pracach organizacyjnych uczelni stosownie doart. 111 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Działalność powoda na terenie pozwanej uczelni sprowadzała się natomiast do prowadzenia trzech kursów w ciągu całego roku akademickiego, które łącznie trwały 3 tygodnie. W pozostałym zakresie powód nie wykazywał zainteresowania działalnością organizacyjną pozwanego(...), nie uczestniczył w posiedzeniach rady naukowej, nie prowadził działalności naukowej, nie wypromował żadnego doktoranta. W trakcie przeglądu kadry naukowo-dydaktycznej na uczelni działalność powoda została negatywnie oceniona z uwagi na brak publikacji naukowych, których autorem był powód. Działalność dydaktyczna realizowana przez powoda zgodnie z pensum dydaktycznym była oceniana pozytywnie, ale powód jako nauczyciel akademicki był zobowiązany również do podejmowania szeregu innych czynności, których nie wykonywał. W takiej sytuacji aktywność powoda była dla pozwanej uczelni niewystarczająca a brak publikacji naukowych był z punktu widzenia interesów pracodawcy niekorzystny. Trzeba podkreślić, że przedmiotowe okoliczności zostały potwierdzone w toku postępowania dowodowego, a w szczególności w zeznaniach świadkówS. W.iS. P..
W tym kontekście należy postrzegać próbę przeniesienia powoda na stanowisko dydaktyczne, które nie wiązało się z koniecznością prowadzenia działalności naukowej. Powód w istocie bowiem ograniczał swoją rolę w pozwanej uczelni do dydaktyki. Nie wykazywał zainteresowania pozostałymi sferami funkcjonowania pozwanego(...), pomimo istniejącego w tym zakresie obowiązku. Powód nie był również zainteresowany objęciem stanowiska starszego wykładowcy, co umożliwiłoby mu dalsze zatrudnienie w pozwanej uczelni bez konieczności prowadzenia działalności naukowej.
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdził, że pracodawca doręczył powodowi porozumienie z dnia 24 maja 2011 r., w którym zaproponowałW. P. (1)zmianę stanowiska na starszego wykładowcę związku z nierealizowaniem ww. zadań naukowych. Analiza zeznań świadkówS. W.,I. I.orazS. P.wskazuje wyraźnie, że powód otrzymał pisemną propozycję pracodawcy. Jednocześnie z zeznań świadkaS. W.wynika, że powód odmówił przyjęcia tej propozycji. Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że w toku rozpatrywanej sprawy powód zeznał, że nawet gdyby otrzymał powyższy dokument, to nie wyraziłby zgody na proponowane w nim zmiany.
Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że rozwiązanie stosunku pracy z powodem nie odbyło się w trybieart. 124 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Pierwotnym zamiarem pozwanegoCentrum Medycznego (...)wW.nie było rozwiązanie stosunku pracy zW. P. (1)w związku z uzyskaniem negatywnej oceny jego pracy lecz zmiana stanowiska zajmowanego przez powoda na takie, które nie wiązałoby się z koniecznością prowadzenia działalności naukowej. Z uwagi na nierealizowanie przez niektórych nauczycieli akademickich, w tym przez powoda, obowiązków publikacyjnych spowodowało, że pozwane(...)uzyskało niską ocenę w ramach przeglądu kadry naukowo-dydaktycznej dokonanego przez Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych. Podkreślenia wymaga fakt, iż pozwaneCentrum Medyczne (...)wW.jest uczelnią medyczną w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym.
Powyższą sytuację można opisać w ten sposób, że pracodawca zatrudniał nauczyciela akademickiego, który nie realizował swoich obowiązków tj. nie wykazywał się działalnością naukową a jednocześnie nie był zainteresowany propozycją uzdrowienia stanu rzeczy, a mianowicie zmianą stanowiska na dydaktyczne. I to właśnie ta sytuacja stała się podstawą do rozwiązania stosunku pracy z powodem i stanowiła „inną ważną przyczynę” w rozumieniuart. 125 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Powód nie uczestniczył również w udzielaniu świadczeń zdrowotnych zgodnie z obowiązkiem, jaki nakładał na niegoart. 112 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu nauczyciele akademiccy zatrudnieni w uczelni medycznej lub innej uczelni prowadzącej działalność w dziedzinie nauk medycznych uczestniczą w sprawowaniu opieki zdrowotnej poprzez wykonywanie zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w jednostkach organizacyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności dydaktycznej i badawczej udostępnionych tym uczelniom na zasadach określonych w przepisach o działalności leczniczej. W udzielaniu niniejszych świadczeń, nauczyciele akademiccy uczestniczą na podstawie odrębnej umowy zawartej z podmiotem prowadzącym działalność leczniczą udostępniającym jednostkę.
Powiązanie działalności badawczej i dydaktycznej z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w przypadku nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelni medycznej wydaje się być oczywistą konsekwencją charakteru wykonywanego zawodu. Trudno sobie wyobrazić uczelnię medyczną, w której nauczyciele akademiccy kształcący lekarzy sami nie leczą pacjentów. Obowiązek udzielania świadczeń medycznych dotyczy placówek wskazanych wustawie Prawo o szkolnictwie wyższym– tzw. szpitali klinicznych. Praktyka lekarska prowadzona w ramach niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej nie spełnia wymagań określonych wart. 112 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Nie ulega wątpliwości, że w okresie gdy rozwiązano z powodem stosunek pracy nie był on stroną umowy, której przedmiotem byłoby udzielanie świadczeń zdrowotnych w szpitalu klinicznym. Zdaniem Sądu za taki stan rzeczy odpowiedzialność ponosił powód.
Podkreślić trzeba, że Centrum(...)wW.i(...) Publiczny Szpital (...)im. prof.A. G.wO.to dwa odrębne podmioty. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że powód świadczył usługi medyczne na rzecz ww. szpitala, jednak niniejsza współpraca nie układała się. ŚwiadekM. B., będący Dyrektorem(...) Publicznego Szpitala (...)wO., zeznał, iż stracił zaufanie do powoda, nie był zadowolony z tego jakW. P. (1)zabezpieczał świadczenia dla ludności. Z zeznań tego świadka wynika, że napotykano na trudności z wyegzekwowaniem wykonywania świadczeń medycznych przez powoda. Zdaniem Sądu podkreślenia wymaga okoliczność, że powód nie poczynił starań w kierunku przedłużenia współpracy ze szpitalem. Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że na rozprawie dniu 24 stycznia 2014 r. powód zeznał: „nie po to budowałem swój autorytet zawodowy przez tyle lat, aby płaszczyć się przed osobami, które miały inne cele i zajmowały przeciwne stanowisko”. W kontekście niniejszych zeznań trudno zatem uznać, aby powód wyrażał chęć kontynuowania świadczenia usług medycznych na rzecz(...) Publicznego Szpitala (...)wO..
Konstrukcja przepisuart. 112 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższymnie wskazuje w jaki sposób ma nastąpić zawarcie umowy, na podstawie której nauczyciele akademiccy uczestniczą w sprawowaniu opieki zdrowotnej. Z przepisu tego wynika jedynie, że umowa ma być zawarta z podmiotem prowadzącym działalność leczniczą. W ocenie Sądu nie ma podstaw prawnych, aby stwierdzić, że pozwana uczelnia była odpowiedzialna za zapewnienie powodowi możliwości uczestniczenia w sprawowaniu opieki zdrowotnej. W każdym zaś razie pozwana uczelnia nie mogła tego uczynić wbrew woli powoda i dyrektora szpitala klinicznego. Tymczasem z materiału dowodowego wynika, że(...) Publiczny Szpital (...)wO.nie zamierzał współpracować z powodem z przyczyn leżących po stronie powoda. Ponadto, sam powód również nie wyrażał chęci współpracy i nie czynił starań, aby przedłużyć umowę zawartą ze szpitalem. W ocenie Sądu, w takich okolicznościach zaistniała ważna przyczyna skutkująca rozwiązaniem stosunku pracy, gdyż powód nie uczestniczył w sprawowaniu opieki zdrowotnej w warunkach, o których mowa wart. 112 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
W ocenie Sądu wszystkie przyczyny podane przez pozwanego pracodawcę w oświadczeniu rozwiązaniu stosunku pracy z powodem za wypowiedzeniem okazały się przyczynami ważnymi w rozumieniuart. 125 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Należy bowiem powtórzyć, że powód nie spełniał wymagań określonych w art. 111 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 112 ust. 1 i 2 tejże ustawy a dalsze zatrudnianie powoda na dotychczasowym stanowisku naruszałoby te przepisy. Jednocześnie powód odmówił przeniesienia go na takie stanowisko, które nie wiązało się z prowadzeniem badań naukowych i udzielaniem świadczeń zdrowotnych.
W świetle okoliczności przedmiotowej sprawy należy zatem stwierdzić, że rozwiązanie stosunku pracy z powodem było działaniem uzasadnionym, a przyczyny podane w oświadczeniu pracodawcy z dnia 1 marca 2012 r. są rzeczywiste i stanowią ważne przyczyny w rozumieniuustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Wreszcie należy wskazać, że rozwiązanie stosunku pracy zostało poprzedzone uzyskaniem pozytywnej opinii organu kolegialnego wskazanego w statucie uczelni, tj. Rady Naukowej. Co prawda statut pozwanej uczelni w ówczesnym brzmieniu przewidywał możliwość rozwiązania stosunku pracy po uzyskaniu zgody Rady Naukowej, jednakże okoliczność ta mogłaby mieć znaczenie tylko wówczas, gdyby stanowisko Rady Naukowej było przeciwne rozwiązaniu stosunku pracy z powodem. W związku z uzyskaniem pozytywnej opinii Rady Naukowej nie doszło, w ocenie Sądu, do naruszenia § 17 ust. 17 statutu(...).
Dopiero na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r. strona powodowa zgłosiła zarzut, że powód otrzymał analizowane oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy za wypowiedzeniem w okresie ochronnym przedemerytalnym.
Stosownie do treściart. 39 k.p.pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Jednakże wskazać trzeba, że powód ukończył 61 lat w dniu 20 marca 2012 r., a oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy otrzymał w dniu 5 marca 2012 r., a więc jeszcze przed rozpoczęciem okresu ochronnego zart. 39 k.p.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Na podstawieart. 98 k.p.c., na zasadzie odpowiedzialności za wynik sporu, strona powodowa obciążona została kosztami zastępstwa procesowego, obliczonymi na podstawie§ 12 ust. 1 pkt 1(co do roszczenia o przywrócenie do pracy) oraz§ 12 ust. 1 pkt 2w zw. z§ 6 pkt 3(co do roszczenia o wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy)rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461)
Zarządzenie:(...).