Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 182/15
Data wyroku: 2015-06-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Ossak, Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Lucyna Pradelska-Staniczek
Słowa kluczowe: Młodociany
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt V .2 Ka 182/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  29 czerwca 2015  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

     V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Anita Ossak
Sędziowie:SR (del.) Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
SO Lucyna Pradelska-Staniczek
Protokolant:  Agnieszka Szafoni
w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r.
sprawy:K. S./S./

synaH.iJ.

ur. (...)wK.

oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a § 1 kk

na skutek apelacji, wniesionej przez Prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego wR.
z dnia 27 stycznia 2015r. sygn. akt IX K 898/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- wpkt 2jako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wskazujeart. 69§1 i 2 kkiart. 70§2 kk,
- na podstawieart. 73§2 kkoddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie

odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt V.2 Ka 182/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wR.wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IX K 898/14 uznał oskarżonegoK. S.za winnego popełnienia występku z 178a§ 1 kkpolegającego na tym, że

    w dniu 20 października 2014 r. wK.naul. (...).P.prowadził w ruchu lądowym po drodze publicznej pojazd mechaniczny markiO. (...)o nr rej.(...)się w stanie nietrzeźwości wynik badania na urządzeniuA.-sensor 0,74 mg/l na urządzeniu typuA.-0,71, 0,69, 0,67 i 0,59 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzui za to na mocyart. 178a § 1 kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności. Następnie na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres lat 3 tytułem próby. Na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę 30 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł., na mocyart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 21.10.2014 r. do dnia 21.10.2014 r. i obciążył go kosztami sądowymi w sprawie. Wyrok został wydany na posiedzeniu w trybieart. 335 kpk. Oskarżony wyraził zgodę na wymierzenie takiej kary, jednocześnie zgodził się na oddanie go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (wniosek k. 16).
Apelację wniósł prokurator i zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Wyrokowi zarzucił- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 73 § 2 kkpoprzez nieorzeczenie przez Sąd I instancji wobec oskarżonegoK. S.na podstawie w/w przepisu dozoru kuratora sądowego w sytuacji, gdy orzeczenie dozoru było obligatoryjny, bowiem oskarżony jest sprawcą młodocianym. Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoK. S.oddania go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja zasługuje na uwzględnienie, a stawiane w niej zarzuty są zasadne.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił w sprawie stan faktyczny i przyjął trafną kwalifikację prawną przypisanego w efekcie oskarżonemu występku. Rację ma skarżący, że Sąd I instancji wyrokując w niniejszej sprawie dopuścił się obrazy prawa materialnego. Sąd Rejonowy błędnie przyjął, iż oskarżonyK. S.nie jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk. Konsekwencją takiego ustalenia było wskazanie nieprawidłowej i niepełnej podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i zaniechania oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. Tymczasem należało przyjąć, iż oskarżonyK. S.jest sprawcą młodocianym, urodził się bowiem w dniu 13 sierpnia 1994 r., a czyn, którego się dopuścił miał miejsce 20 października 2014 r. Zatem w chwili czynu miał 20 lat.
Zatem właściwą podstawą do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności winien byćart. 70 § 2 kk, a nie jak to określił Sąd I instancjiart. 70 § 1 pkt 1 kk. Jednocześnie zgodnie z treściąart. 73 § 2 kkoskarżony winien był zostać oddany pod dozór kuratora. Środek ten w niniejszej sprawie był obligatoryjny, bowiem oskarżony będąc sprawcą młodocianym dopuścił się przestępstwa umyślnego zart. 178a § 1 kk.
W tym stanie rzeczy, ponieważ doszło do naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, mających wpływ na treść wyroku, należało zmienić punkt 2 wyroku w części dotyczącej wskazania podstawy prawnej warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności i przyjąć, że winny nią być przepisyart. 69 § 1,2 kkorazart. 70 § 2 kkoraz na podstawieart. 73 § 2 kkoddać oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Zmiana w tym zakresie była dopuszczalna, bowiem oskarżony we wniosku o skazanie złożonym w dniu 21 października 2014 r. wyraził zgodę na oddanie go pod dozór kuratora w okresie próby. Zatem tryb konsensualny zakończenia sprawy w Sądzie I instancji nie sprzeciwiał się wydaniu wyroku o charakterze reformatoryjnym przez Sąd odwoławczy.
W pozostałym zakresie wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy, a kosztami za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia z uwagi na to, że przemawiają za tym względy słuszności (art. 624 § 1 k.p.k.). Postępowanie odwoławcze nie zostało bowiem zainicjowane przez oskarżonego, a konieczność dokonania korekty orzeczenia Sądu I instancji wywołana została wyłącznie pomyłką tegoż Sądu.