Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 447/15
Data wyroku: 2015-04-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Żywicki

Sygn. akt: I C 447/15 upr.

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Piotr Żywicki

Protokolant:

stażysta Nura Al Saadoon

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r. wO.
sprawy z powództwa(...)weW.,
przeciwkoŁ. B.,
o zapłatę,
oddala powództwo.
/-/ SSR Piotr Żywicki
Sygn. akt I C 447/15

UZASADNIENIE
Powód(...)weW.wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 1.770,70 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że na podstawie umowy cesji przejął od(...) Banku S.A.z siedzibą weW.wierzytelność wobec pozwanego z tytułu zawartej przez niego umowy pożyczki pieniężnej. Na dochodzoną kwotę składała się: należność główna w kwocie 623,79 zł oraz odsetki skapitalizowane w wysokości 1.146,91 zł.
PozwanyŁ. B.nie wniósł odpowiedzi na pozew, nie stawił się także na rozprawie.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 12 września 2012r. pomiędzy(...) Bank Spółką Akcyjnąz siedzibą weW.a powodem została zawarta umowa cesji wierzytelności. Przedmiotem umowy były bliżej niesprecyzowane wierzytelności.
W dniu 21 stycznia 2015r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu Sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej, podpisany przezJ. M., działającą na rzecz(...) S.A.weW.. W wyciągu tym stwierdzono, że według ksiąg funduszu pozwany posiada zadłużenie wobec funduszu w kwocie 1.770,70 zł.
(dowód: umowa cesji k. 7-8; wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k. 4).
(...) S.A.weW.(będący innym podmiotem niż reprezentujący pozwanego(...) S.A.weW.) sporządził pismo z dnia 17 grudnia 2014 r. zawierające wezwanie pozwanego do zapłaty kwoty 1.857,37 zł.
(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 10-11)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
Zgodnie zart. 339 §1 i 2 kpcjeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemuprzed rozprawą,chyba że budzą one uzasadnione wątpliwościalbo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W ocenie sądu okoliczności przytoczonew pozwieoraz w pismach doręczonych pozwanemuprzed rozprawąbudziły wątpliwości sądu.
W ocenie Sądu powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem strony pozwanej. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną wart. 6 kcciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiemart. 6 kcjest przepisart. 232 kpc, zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie.
Powód wywodzi swe roszczenie z umowy cesji wierzytelności, na podstawie której miał ostatecznie nabyć wierzytelność przeciwko stronie pozwanej. Z umowy tej nie wynika jednakże, aby przedmiotem obrotu była wierzytelność wobec strony pozwanej i aby powód stał się nabywcą jakiejkolwiek wierzytelności przysługującej zbywcy względem strony pozwanej. W umowie wierzytelność taka nie jest wymieniona.
Powód wprawdzie załączył wydruk „wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji” (vide: k. 9) jednakże zdaniem Sądu nie jest to wystarczający dowód na to, że powód nabył przedmiotową wierzytelność. Nie wynika z niego, aby był integralną częścią umowy sprzedaży wierzytelności. Dowodem na nabycie wierzytelności nie jest bynajmniej pismo z wezwaniem do zapłaty (vide: k. 10), co do którego brak jakiegokolwiek dowodu, że zostało doręczone pozwanemu i które w dodatku sporządzone zostało przez podmiot inny ((...) S.A.) niż reprezentujący powoda ((...) S.A.).
Mocy dowodowej w postępowaniu cywilnym nie ma wyciąg z rachunku funduszu (vide k. 4) – jest to dokument prywatny, pochodzący od powoda i zawierający li tylko jego twierdzenia o istnieniu wierzytelności –art. 194 § 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych(DZ. U. 2014.157 t.j.). Zgodnie z tym przepisem księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych.Przy czym moc prawna dokumentów urzędowych w postaci ksiąg rachunkowych, wyciągów z tych ksiąg oraz oświadczeń, o których mowa wyżej, nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2011 r., P 1/10, OTK-A 2011, nr 6, poz. 53, uznał, żeart. 194u.f.i. w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny zart. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji RPoraz nie jest niezgodny zart. 20 Konstytucji RP. Orzeczenie to, będące konsekwencją wyroku TK z dnia 15 marca 2011 r., P 7/09, OTK-A 2011, nr 2, poz. 12, odnoszącego się do dokumentów wystawianych przez banki na podstawieart. 95 ust. 1pr. bank., oparte zostało na założeniu, że fundusz sekurytyzacyjny, będąc uprawnionym do nabywania wierzytelności od wszelkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, którym nie przysługują przywileje analogiczne do określonego wart. 194u.f.i., znajduje się w toku postępowania cywilnego w niezasadnie uprzywilejowanej pozycji względem pozwanego, którego obciąża ciężar zaprzeczenia prawdziwości dokumentu urzędowego (art. 252 kpc) posiadającego w tym postępowaniu szczególną moc dowodową. Powyższe uprzywilejowanie, nieznajdujące uzasadnienia w odniesieniu do podmiotów niezwiązanych w żaden sposób z realizacją zadań publicznych, narusza zasadę określoną wart. 32 ust. 1 Konstytucji RProzumianą jako zapewnienie "równości broni" stron postępowania (por. wyroki TK z dnia 12 grudnia 2006 r., P 15/05, OTK-A 2006, nr 11, poz. 171, oraz z dnia 19 lutego 2003 r., P 11/02, OTK-A 2003, nr 2, poz. 12)
W wykonaniu obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroków TK z dnia 15 marca 2011 r. (P 7/09) oraz z dnia 11 lipca 2011 r. (P 1/10) z dniem 20 lipca 2013 r. znowelizowanoprawo bankoweoraz ustawę poprzez dodanie w jej art. 194 ust. 2 przesądzającego, że moc prawna dokumentów urzędowych w postaci ksiąg rachunkowych, wyciągów z tych ksiąg oraz oświadczeń, o których mowa w ust. 1, nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym. Dokumenty wskazane w ust. 1 komentowanego przepisu nie będą korzystały z przywilejów wynikających z domniemania prawdziwości i domniemania autentyczności właściwych dokumentom urzędowym przewidzianych w szczególności wart. 252 kpc. (przeniesienie ciężaru dowodu na zaprzeczającego prawdziwości dokumentu),art. 333 § 2 kpc(rygor natychmiastowej wykonalności) orazart. 485 § 1 kpc(podstawa wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym).
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12.07.2006 r. (V CSK 187/06, publ. MoP(...)), w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Żądanie zapłaty należności w sytuacji, gdy doszło do sprzedaży jej przez pierwotnego wierzyciela musi być udokumentowane w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości dłużnika co do wierzyciela uprawnionego do zapłaty, szczególnie aktualizuje się to w sytuacji, gdy te same wierzytelności coraz częściej przelewane są wielokrotnie i uczestniczą w tym podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem wierzytelnościami, co przybiera aktualnie coraz większy rozmiar.
Wskazać należy, że powód – po wyznaczeniu rozprawy i bez odrębnego zarządzenia przewodniczącego – z własnej inicjatywy złożył do akt pismo z dnia 03 kwietnia 2015r. zawierające dodatkowe wnioski dowodowe (k. 25 i nast.). Wnioski te zostały pominięte na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015r. albowiem były ewidentnie spóźnione w świetleart. 207 §6 kpc. Pismo wpłynęło fizycznie do sądu w dniu 07 kwietnia 2015r., tj. siedem dni przed rozprawą. Ewentualnie uwzględnienie wniosków i dopuszczenie dowodu z załączonych do pisma dokumentów rodziłoby konieczność odroczenia rozprawy w celu doręczenia odpisu pisma z załącznikami stronie pozwanej. Wskazać przy tym należy, że nie zachodziły żadne szczególne okoliczności (art. 207 §6in fine). Powód jest profesjonalnym przedsiębiorcą trudniącym się obrotem wierzytelnościami a tym samym miał możliwość zgromadzenia odpowiedniego materiału dowodowego i złożenia wszelkich wniosków dowodowych już w pozwie.
Powód jako profesjonalista nie powinien zakładać, że pozwany nie stawi się na rozprawę i nie wda się w spór, zaś sąd opierając się jedynie na twierdzeniach pozwu wyda wyrok zaoczny w całości uwzględniający powództwo. Lektura treści pozwu i załączonych do niego dokumentów pozwala stwierdzić, że powód już w pozwie złożył stosowne wnioski dowodowe i załączył dokumenty mające być przedmiotem postępowania dowodowego. Liczył się zatem z możliwością powstania uzasadnionych wątpliwości w rozumieniuart. 339 kca tym samym z koniecznością przeprowadzenia przez sąd postępowania dowodowego.
Dodatkowo wskazać należy, że co do pominięcia wniosków dowodowych strona powodowa – prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy - nie zgłosiła zastrzeżeń do protokołu w trybieart. 162 kpc, a tym samym utraciła prawo do powoływania się na tę okoliczność w apelacji.
Z uwagi na powyższe okoliczności sąd oddalił powództwo.
/-/ SSR Piotr Żywicki