Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 660/14
Data wyroku: 2015-02-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Kozaczuk, Mariola Krajewska-Sińczuk, Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 §2 kpk

Sygn. akt II Ka 660/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Krajewska - Sińczuk

Sędziowie:

SO Jerzy Kozaczuk
SO Dariusz Półtorak (spr.)

Protokolant:

sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz

przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek
po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r.
sprawyA. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a§4 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt II K 490/14
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonegoA. K.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 660/14

UZASADNIENIE

A. K.oskarżony był o to, że w dniu 10.05.2013r. w miejscowości(...),ul. (...), gm.M., pow.(...), woj.(...), jechał jako kierujący samochodem marki(...)nr rej. (...)po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania 1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym nie zastosował się do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Maz. z dnia 30.04.2013r. sygn. akt II K 133/13 zakazującego prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat,

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

Wyrokiem z dnia 29 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim:

I
oskarżonegoA. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 178a §4 kkz tym, że opis czynu zmodyfikował i przyjął, że miał on miejsce 10 maja 2014 r. i za to na podstawieart. 178a § 4 kkskazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat,

III
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł tytułem opłaty oraz 90 zł tytułem zwrotu wydatków postępowania.

Apelację od tego wyroku wniósł oskarżony zaskarżając go w całości i zarzucił rozstrzygnięciu Sądu I instancji wadliwe przyjęcie, iż przestawienie przez niego pojazdu na prywatnej posesji stanowiło „poruszanie się” w ruchu drogowym. W apelacji zawarty był wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania wskazanych w apelacji świadków i uniewinnienie go lub rozważenie możliwości umorzenia postępowania z uwagi na znikomą szkodliwość zarzucanego mu czynu.
Na rozprawie odwoławczej oskarżony popierał apelację i wnioski w niej zawarte, natomiast prokurator przyłączył się do wniosku o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zawarty w apelacji wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest zasadny, albowiem przy rozpoznaniu sprawy nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności, niezbędne do wydania końcowego merytorycznego orzeczenia.
A. K.stoi pod zarzutem popełnienia czynu zart. 178a § 4 kk, do którego znamion należy m.in. kierowanie osoby będącej w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznymw ruchu lądowym. Dlatego oczywistym jest i nie wymaga to szerszego wywodzenia, że odpowiedzialności za ten występek odpowiada jedynie osoba nietrzeźwa prowadząca pojazd mechaniczny w miejscu, w którym taki ruch lądowy (drogowy) się odbywa. Zebrane w trakcie dotychczasowego postępowania dowody i poczynione w oparciu o nie ustalenia faktyczne, nie dają całkowitej pewności, iż z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.
Już w trakcie postępowania przygotowawczego (k.11-12) oskarżony ustosunkowując się do postawionego mu zarzutu stwierdził, iż został zatrzymany do kontroli drogowej w trakcie przestawiania samochodu na inne miejsce parkingowe, na prywatnej posesji należącej do właściciela sklepu znajdującego się w miejscowości(...)i do tego jedynie miało ograniczyć się jego kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. Analogicznej treści wyjaśnienia oskarżony złożył na rozprawie (k.28). Pomimo takiej treści wyjaśnień, zarówno organy ścigania – na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sąd - w trakcie postępowania jurysdykcyjnego, nie podjęły żadnych działań, nie przeprowadziły dowodów pozwalających na zweryfikowanie takiej treści wyjaśnień oskarżonego i ustalenie, czy plac/posesja, po którym poruszał sięA. K.może być uznane za miejsce, o którym mowa wart. 178a § 4 kk, a więc za obszar, na którym odbywa się ruch lądowy. Czynności przeprowadzone w postępowaniu przygotowawczym ograniczyły się praktycznie do załączenia notatki urzędowej, protokołu z przebiegu badania stanu nietrzeźwości dokumentujących sam fakt przeprowadzenia kontroli drogowej oraz odebrania wyjaśnień od oskarżonego. Zaniechano przeprowadzenia fundamentalnej czynności, jaką jest chociażby przesłuchanie funkcjonariuszy policji przeprowadzających czynności w przedmiotowej sprawie, co pozwoliłoby ustalić okoliczności zatrzymania oskarżonego. Jest to istotne o tyle, że nawet przy ewentualnym ustaleniu, że oskarżony kierował samochodem w ruchu lądowym (a więc w miejscu, gdzie taki ruch się odbywa) inaczej oceniać należy społeczną szkodliwość czynu – co niewątpliwie rzutuje m.in. na wymiar kary, w sytuacji gdy ma to miejsce na drodze publicznej, a inaczej, gdy kierowanie tym pojazdem polega na kilkumetrowym przestawieniu go na przysklepowym parkingu. Zaniedbania, których dopuściły się organy ścigania, a następnie sąd, skutkować musiały uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy w całości przeprowadzi przewód sądowy, w tym dowody wnioskowane przez oskarżonego w apelacji, ustali i przesłucha funkcjonariuszy policji, którzy dokonali zatrzymania i badania stanu nietrzeźwości oskarżonego. Niezbędnym wydaje się również dokonanie oględzin miejsca, w którym doszło do zatrzymania oskarżonego – według jego twierdzeń miał to być przysklepowy parking położony na prywatnej posesji, jak i zwrócenie się do właściciela posesji o udostępnienie ewentualnego nagrania z kamery przemysłowej. Z uwagi na ilość i rodzaj wskazanych wyżej czynności, które są niezbędne do pełnego wyjaśnienia sprawy, Sąd Rejonowy rozważy możliwość skorzystania z instytucji, o której mowa wart. 344 § 1 kpk. Po uzupełnieniu materiału dowodowego sąd dokona niezbędnych ustaleń, a rozstrzygając o winie oskarżonego w tym o zaistnieniu przesłanki w postaci „ruchu lądowego” będzie miał na względzie orzecznictwo Sądu Najwyższego w tym zakresie (m.in. postanowienie z 28 maja 2008 r. , IV KK 29/08, OSNKW 2008/1/1163, wyrok z 15 grudnia 2011r. II KK 184/11, Prok. i Pr. 2012/314).
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 437 § 2 kpkSąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.
eo