Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 356/15
Data wyroku: 2015-11-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Smulewicz
Teza: art. 119 § 1 kw - kradzież mienia

Sygn. akt XI W 356/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Smulewicz
Protokolant: Monika Krajewska
przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------------
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 28 września 2015 roku i 2 listopada 2015 roku wW.
sprawyG. Z.
synaJ.iA.z domuM.
urodzonego dnia (...)wW.
obwinionego o to, że:
w dniu 26.02.2014 r. ok. godz. 9:40 wW.przyul. (...)na terenieksięgarni (...)dokonał kradzieży portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 20 złotych oraz kart lojalnościowych na szkodęI. G.,
tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw;

orzeka

I
obwinionegoG. Z.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw skazuje go, a na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 19 kw wymierza obwinionemu karę 5 (pięć) dni aresztu;

II
na podstawieart. 119 kpww zw. zart. 624 § 1 kpkzwalnia obwinionego w całości od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt XI W 356/15

UZASADNIENIE
G. Z.został obwiniony o to, że w dniu 26 lutego 2014 roku ok. godz. 09:40 wW.przyul. (...)na terenieksięgarni (...)dokonał kradzieży portfela z zawartością pieniędzy w kwocie 20 złotych oraz kart lojalnościowych na szkodęI. G., tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw.
Wyrokiem z dnia 2 listopada 2015 roku tutejszy Sąd uznałG. Z.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i wymierzył obwinionemu karę 5 (pięć) dni aresztu.
Sąd zważył, co następuje  odnośnie wymiaru kary:
Sąd wymierzając obwinionemuG. Z.karę 5 dni aresztu kierował się ustawowymi dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 33 kw którymi są: stopień społecznej szkodliwości czynu, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego oraz rodzaj i rozmiar wyrządzonej szkody, stopień winy, sposób działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia.
Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy m.in.: wyjaśnienia obwinionego, wyrażoną przez niego skruchę i przeproszenie pokrzywdzonej. Obwiniony wyrządził względem pokrzywdzonej stosunkowo niewielką materialnie szkodę, gdyż wartość skradzionego przedmiotu nie była wysoka, niemniej dopuścił się tego czynu działając umyślnie i z zamiarem bezpośrednim kradzieży.
Jako okoliczność obciążającą, na ocenę zachowania obwinionego wpłynął sposób życia obwinionego przed popełnieniem wykroczenia. Dla Sądu istotną kwestią była karalność obwinionego, który jest osobą wielokrotnie karaną, w tym przede wszystkim zart. 278 kk, a zatem za przestępstwa kradzieży. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, iż w przypadku obwinionego zdarzenie z dnia 26 lutego 2014 roku, nie było incydentalnym zachowaniem spowodowanym wyjątkowymi okolicznościami, tylko rutynowym działaniem, podjętym świadomie w określonym celu, dokonania zaboru. Obwiniony dokonał zaboru mienia o nieznacznej wartości, ale tylko dlatego, że pokrzywdzona miała w portfelu jedynie 20 złotych oraz karty lojalnościowe, które same w sobie nie mają żadnej wartości.
Należy również ocenić, iż społeczna szkodliwość czynu obwinionego jest znaczna. Zwraca tutaj uwagę, swoboda i łatwość - wprawa z jaką podejmuje on czynności zabronione.
Sąd nie znalazł również podstaw do warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec obwinionego kary aresztu.
Zgodnie zart. 43 ust. 1 kodeksu wykroczeń, warunkowe zawieszenie wykonania kary aresztu nie ma zastosowania, do sprawcy, który w ciągu 2 lat przed popełnieniem wykroczenia był już karany za podobne wykroczenie lub przestępstwo, co ma właśnie miejsce w przypadku obwinionegoG. Z.. Sąd nie znalazł, również żadnych wyjątkowych okoliczności, które pomimo zaistnienia przesłanki z art. 43 ust. 1 kw uzasadniałyby zastosowanie warunkowego zawieszenia, o czym mowa w ostatnim zdaniu art. 43 kw. Brak, przy tym również pozytywnej prognozy kryminologicznej, czyli przewidywania, że obwiniony porzuci swój dotychczasowy sposób życia.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż tylko kara o charakterze izolacyjnym może spełnić wszystkie cele, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego i będzie sprawiedliwa w odbiorze społecznym.
Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkw związku zart. 119 kpwzwolnił obwinionego z ponoszenia kosztów procesu uznając, że w obecnej sytuacji ich uiszczenie przez obwinionego, który pozostaje w Areszcie Śledczym, będzie nadmiernym obciążeniem.
Z tych wszystkich względów, Sąd Rejonowy orzekł jak w wyroku.
Zarządzenie: Odpis uzasadnienia doręczyć obwinionemu.