Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2284/13
Data wyroku: 2015-10-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Dadej-Więsyk

Sygn. akt VII U 2284/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 października 2015 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Danuta Dadej - Więsyk
Protokolant p. o. prot. sądowego Katarzyna Sawicka
po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 roku w Lublinie
sprawyA. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy oraz prawo do renty na dłuższy okres
na skutek odwołaniaA. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 1 sierpnia 2013 roku znak(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaneA. L.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy ustala na stałe;

2
w pozostałej części odwołanie oddala.

Sygn. akt VII U 2284/13

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 1 sierpnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.przyznałA. L.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 31 lipca 2014 r.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ rentowy podał, że wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy na stałe.
Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu renty z tytułu całkowitej niezdolności na stałe.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd Okręgowy ustalił co następuje.
WnioskodawcaA. L.urodził się w dniu (...)
W okresie od 1 września 1998 r. do 30 czerwca 2013 r. wnioskodawca był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
W dniu 27 maja 2013 r. złożył kolejny wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.przyznanie mu renty z tytułu niezdolności do pracy.
Lekarz Orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczeniem z dnia 13 czerwca 2013 r. uznał wnioskodawcę za częściowo niezdolnego do pracy na okres do 30 czerwca 2016 r. Wobec złożonego sprzeciwu wnioskodawcy od orzeczenia Lekarza Orzecznika, Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 30 lipca 2013 r. uznała wnioskodawcę za częściowo niezdolnego do pracy do 31 lipca 2014 r. (orzeczenia k. 136 a.r.).
Powołując się na te orzeczenia organ rentowy w dniu 1 sierpnia 2013 r. wydał zaskarżoną decyzję (decyzja k. 137 a.r.).
Kwestia czy wnioskodawca jest niezdolny do pracy na stałe była sporna w niniejszej sprawie, a jednocześnie ustalenie tego faktu wymagało wiadomości specjalnych.
Z tych względów Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa, kardiologa, gastrologa, nefrologa, urologa, ortopedy i psychiatry na okoliczność stanu zdrowia wnioskodawcy, rodzaju schorzeń, stopnia ich zaawansowania, czy skarżący jest niezdolny do pracy, na jaki okres (k. 5, 18).
Biegli z zakresu kardiologii, neurologii, gastrologii, ortopedii i psychiatrii rozpoznali uA. L.padaczkę alkoholową, pourazowe zmiany zniekształcające lewego barku ze znacznym ograniczeniem ruchomości, pourazowy przykurcz zgięciowo-wyprostny lewego łokcia, podejrzenie marskości wątroby, prawdopodobnie o podłożu alkoholowym, krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie, refluksowe zapalenie przełyku (LA-D), nadciśnienie tętnicze I/II, napadowe migotanie przedsionków w wywiadzie, ZUA, zespół psychoorganiczny umiarkowany i uznali badanego za częściowo okresowo niezdolnego do pracy.
Biegli wskazali, iż powyższe schorzenia sprowadzają ograniczenia do wykonywania prac na wysokości, przy maszynach w ruchu oraz w warunkach niebezpiecznych dla zdrowia. Podobnie ograniczenie sprawności lewej kończyny górnej powoduje u wnioskodawcy niezdolność do pracy w charakterze kierowcy-mechanika. Biegli wskazali, iż obecny stopień zdiagnozowanych opisanych wyżej chorób nie sprowadza całkowitej niezdolności do pracy (k. 12-14, 24-26, 36-37).
Natomiast biegły urolog rozpoznał uA. L.nawrotowe zwężenie cewki moczowej – stan po czterech zabiegach przezcewkowych rozcięcia zwężenia, stan po rozcięciu zwężenia szyi pęcherza, uchyłkowatość pęcherza moczowego, częstomocz, nawrotowe infekcje układu moczowego i uznał badanego za częściowo trwale niezdolnego do pracy z przyczyn urologicznych.
Biegły podniósł, iż u badanego w styczniu 2000 roku rozpoznano zwężenie cewki moczowej, które zoperowano. Do ponownych zwężeń cewki doszło jeszcze trzykrotnie w latach 2008 i 2011. Zwężenia spowodowały uchyłkowatość pęcherza moczowego, dwukrotnie zatrzymanie moczu, wodonercze i ostrą niewydolność nerek.
Obecnie zgłasza osłabienie strumienia oddawanego moczu i konieczność jego oddawania co 2 godziny oraz nawrotowe infekcje układu moczowego.
Biorąc pod uwagę nawrotowość zwężeń cewki moczowej i związane z tą chorobą trudności biegły orzekł trwałą częściową niezdolność do pracy (46, 47).
Do opinii organ rentowy złożył zastrzeżenia odnośnie okresu trwania niezdolności (k. 56, 57).
Biegła sądowa z dziedziny nefrologii rozpoznała nadto uA. L.przewlekłą chorobę nerek st. III, białkomocz, nadciśnienie tętnicze, stan po przebyciu ostrej niewydolności nerek, nawracające zakażenia układu moczowego, podwójny układ kielichowo miedniczkowy nerki lewej obecnością podwójnego moczowodu, wodonercze kielicha środkowego i dolnego nerki lewej, uchyłkowatość pęcherza moczowego, stan po rozcięciu zwężenia szyi pęcherza moczowego i również uznała go za trwale częściowo niezdolnego do pracy.
Biegła podniosła, iż z dokumentacji medycznej wynika, że wnioskodawca jest leczony z powodu nadciśnienia.
Wskazała, iż u opiniowanego stwierdza się upośledzenie funkcji nerek, które może doprowadzić do końcowej niewydolności nerek wymagającej stałego leczenia nerkozastępczego. Czynnikiem sprzyjającym pogarszaniu funkcji nerek jest nadciśnienie, białkomocz a także nawracające infekcje układu moczowego oraz nawrotowe zwężenie cewki moczowej. Wada rozwojowa układu moczowego sprzyja nawrotowym zakażeniom układu moczowego. Tym samym stwierdziła u opiniowanego trwałą, częściową niezdolność do pracy z przyczyn nefrologicznych (k. 81-83).
Do opinii żadna ze stron nie złożyła uwag ani zastrzeżeń.
Na mocy decyzji z dnia 28.08.2014 r. skarżącemu zostało przyznane prawo do renty z tytułu okresowej częściowej niezdolności do pracy od dnia 01.08.2014 r. do 31.07.2017 r.
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przytoczone dowody z dokumentów zawarte w aktach sprawy i aktach organu rentowego, które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne, przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień.
Rozstrzygając w sprawie Sąd oparł się na opinii biegłych sądowych lekarzy biegli przebadali wnioskodawcę, wnikliwie przeanalizowali jego dokumentację medyczną i omówili wpływ zdiagnozowanych u niego schorzeń na zdolność do pracy - przy uwzględnieniu dotychczasowego doświadczenia i posiadanych kwalifikacji, odnieśli się do wszystkich zagadnień wymagających wiedzy specjalistycznej wskazanych przez Sąd. Wnioski zawarte w treści opinii zostały wystarczająco i w sposób przekonujący uzasadnione. Z tych względów Sąd uznał, że opinie te przedstawiają wystarczające wiadomości specjalne niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia zarzutów zawartych w odwołaniu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1999 r., II UKN 96/99).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. L.jest częściowo zasadne.
Zgodnie zart. 57 ust. l ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia lub w okresierównorzędnym z okresem zatrudnienia albo nie później niż w ciągu 18miesięcy od ustania tych okresów.

Pojęcie niezdolności do pracy zdefiniowane zostało w art. 12 cytowanej ustawy, który to przepis stanowi, iż niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest natomiast osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Jak ustalono,A. L.jest częściowo niezdolny do pracy. Zdiagnozowane u niego schorzenia są wieloletnie i w znacznym stopniu zaawansowane, nie rokują poprawy stanu zdrowia.
Niezdolność do pracy powstała w okresie, o którym mowa w art. 57 ust. l pkt 3 cytowanej ustawy. Z kolei fakt, że wnioskodawca legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze niezbędnym do przyznania mu prawa do renty, został ustalony jeszcze w trakcie postępowania przed organem rentowym.
Wnioskodawca spełnia więc wszystkie warunki wymagane do ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Osobie, która spełniła warunki określone w art. 57 powołanej ustawy, przysługuje:

1
renta stała - jeżeli niezdolność do pracy jest trwała,

2
renta okresowa - jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa (art. 59 ust. lustawy).

Kierując się wynikami postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie oraz treścią cytowanych przepisów Sąd Okręgowy ustaliłA. L.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na stałe, oddalając odwołanie odnośnie ustalenia prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie powołanych przepisów orazartykułu 47714§ 1 i 2 kpcorzekł jak w sentencji.