Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 177/15
Data wyroku: 2015-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Sadowska-Augustyniak, Iwona Podwójniak, Antoni Smus
Słowa kluczowe: Odsetki
Podstawa prawna: art. 481 § 1 kc

Sygn. akt I Ca 177/15

POSTANOWIENIE
Dnia 24 czerwca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Antoni Smus
Sędziowie SSO Iwona Podwójniak
SSR del. Elżbieta Sadowska-Augustyniak
Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 roku w Sieradzu
na rozprawie sprawy
z powództwa(...) Spółki z o.o.wM.
przeciwkoG. M.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu
z dnia 2 kwietnia 2015 roku, sygnatura akt I C 82/14
postanawia:

1
uchylić zaskarżony wyrok i postępowanie w obu instancjach umorzyć;

2
zwrócić z funduszy Sądu Rejonowego w Wieluniu pozwanemuG. M.kwotę 201,50 (dwieście jeden 50/100) złotych tytułem polowy opłaty od apelacji.

Sygn. akt Cz 177/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Wieluniu zasądził od pozwanegoG. M.na rzecz powoda(...) spółka z o.o.wM.kwotę 8 049,00 zł wraz z kosztami procesu w wysokości 1 217,00 zł.
Rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach.
G. M.był zatrudniony u pozwanego jako kierowca.
W latach 2009-2011 pracodawca powierzył pozwanemu łącznie 17 345,77 zł z przeznaczeniem na mycie i dezynfekcję naczepy chłodni. W rzeczywistości czynność ta była nieodpłatna i pozwany te pieniądze przywłaszczył.
Sąd karny uznał powyższe zachowanie za przestępstwo zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 12 kk. Wydał wyrok, w którym postępowanie warunkowo umorzył i zobowiązał pozwanego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz powoda kwoty 17 345,77 zł.
W postępowaniu karnymW. S.jako członek zarządu powodowej spółki wyraził zgodę na warunkowe umorzenie postępowania pod warunkiem naprawienia szkody w wysokości 17 345,77 zł bez odsetek w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.
Wcześniej – przed wszczęciem postępowania karnego – powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 17 345,77 zł, wskazując iż w geście dobrej woli odstąpił od naliczania odsetek. Pozwany nie uiścił wówczas tej kwoty.
Przed złożeniem pozwu w niniejszej sprawie powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 8 049,86 zł tytułem odsetek od przywłaszczonej kwoty 17 345,77 zł. Pozwany należności nie uregulował.
Powód naliczył odsetki: za rok 2009 od kwoty 6 502,52 zł, za rok 2010 od kwoty 5 571,90 zł, za rok 2011 od kwoty 5 271,35 zł. W każdym przypadku od pierwszego dnia następnego roku.
Aktualnie pozwany pracuje jako kierowca. Ma dochód w kwocie 1 200 zł oraz dietę w wysokości 4 000 zł. Ma dwoje dzieci. Żona prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni 8 ha.
Rozważając powyższe sąd pierwszej instancji wskazał, że nie ma podstaw dla odrzucenia pozwu. Wyrok karny, w którym zasądzono szkodę nie jest tożsamy z przedmiotową sprawą o zasądzenie odsetek.
Wyrok karny wiąże sąd w postępowaniu cywilnym co do wysokości szkody na zasadzieart. 11 kpc.
Niniejsze powództwo o odsetki od zasadzonej w postępowaniu karnym kwoty ma swoją podstawę w przepisieart. 481 § 1 kc.Łącznie kwota odsetek wynosiła 9 923,23 zł, ale powód wystąpił o kwotę 8 049,00 zł. Podlega ona więc zasądzeniu w całości.
Pozwanego na zasadzieart. 98 § 1 i § 3 kpcobciążają koszty procesu.
Apelację złożył pozwany.
Zaskarżył wyrok w całości. Zarzucił naruszenie prawa materialnego – przepisuart. 481 kcpoprzez jego zastosowanie i zasądzenie odsetek pomimo, że roszczenie jest bezzasadne, obrazę przepisuart. 471 kcpoprzez brak ustalenia czy strony łączyła umowa zawarta w postępowaniu karnym dotycząca rezygnacji z odsetek przez powoda, obrazę przepisuart. 65 § 2 kcw zw. zart. 65 § 1 kcpoprzez brak zbadania jaki był zgodny zamiar stron w zakresie ustaleń dotyczących odsetek zawartych między stronami w sprawie II K 579/14 Sądu Rejonowego w Wieluniu oraz w kontekście oceny żądania powoda w świetle zasad współżycia społecznego, naruszenieart. 118 kcpoprzez jego niezastosowanie, gdyż roszczenie powoda jest okresowe, a zatem roszczenie powstałe w okresie od 2009 roku przynajmniej w części jest przedawnione, naruszenieart. 5 kcpoprzez brak jego zastosowania w sytuacji gdy roszczenie oparte jest na braku dotrzymania wcześniejszej umowy dotyczącej odsetek, nosi cechy nieuczciwości i wyzysku.
Skarżący zarzucił też niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez brak zbadania jakie były zgodne ustalenia stron dotyczące płatności odsetek w postępowaniu karnym, brak zbadania wysokości naliczenia odsetek objętych pozwem.
Wreszcie apelujący zarzucił też naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie przepisuart. 11 kpcw zw. zart. 199 kpc, w konsekwencji czego pozew powinien być odrzucony, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wynikającej zart. 233 kpcpoprzez przyznanie waloru całkowitej wiarygodności powodowi, mimo że jego twierdzenia co do odsetek w wielu fragmentach różnią się z materiałem dowodowym sprawy karnej, niezasadną odmowę wiarygodności zeznań świadkówD.iK., brak przesłuchania w charakterze świadka policjantaW., a także prokurator Bogusławskiej-F., co w konsekwencji powinno doprowadzić do oddalenia powództwa lub odrzucenia pozwu.
Podnosząc powyższe, pozwany wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieluniu, ewentualnie o zmianę wyroku i oddalenie powództwa w całości wraz z zasądzeniem kosztów procesu.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 24 czerwca 2015 roku – w wyniku inicjatywy podjętej przez sąd – strony zawarły ugodę. Pozwany zobowiązał się z tytułu dochodzonego roszczenia odsetkowego zapłacić powodowi kwotę 4 000 zł w terminie do 26 sierpnia 2015 roku z odsetkami ustawowymi w razie uchybienia terminowi płatności wraz z kosztami postępowania pierwszoinstancyjnego w wysokości 1 620 zł. Koszty postępowania apelacyjnego strony wzajemnie zniosły.
Sąd Okręgowy zważył:
Wobec zawarcia ugody wydanie wyroku stało się zbędne. Powyższe na zasadzieart. 355 § 1 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpcuzasadnia umorzenie postępowania. Okoliczności sprawy nie wskazują, że zawarcie ugody o treści wskazanej powyżej jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa (art. 223 § 2 kpcw zw. zart. 203 § 4 kpcw zw. zart. 391 § 1 kpc).
Zgodnie z przepisemart. 386 § 3 kpcjeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, sąd drugiej instancji uchyla wyrok oraz odrzuca pozew lub umarza postępowanie.
Z uwagi na zawarcie ugody – przy przyjęciu przepisów powołanych wyżej – należało zatem uchylić zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji i postępowanie w obu instancjach umorzyć.
Zgodnie z przepisemart. 79 ust. 1 pkt 3 c ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychpozwany otrzymuje zwrot połowy opłaty uiszczonej od apelacji.