Sąd Rejonowy w Lęborku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 464/15
Data wyroku: 2015-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Szumińska
Słowa kluczowe: Dokumenty
Podstawa prawna: art.270§1kk w zw. z art. 64§1kk
Teza: Podrobienie dokumentu

Sygn. akt II K 464/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Lęborku II Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącaSSR Aleksandra Szumińska
ProtokolantMagdalena Szablińska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lęborku ---------
po rozpoznaniu dnia 03 września 2015 r. sprawy karnej
K. E.,ur. (...)wG.,
c.J.iA.z domuF.
oskarżonego o to, że:
w bliżej nieokreślonym dniu oraz miejscu w miesiącu lutym 2015r. w celu użycia za autentyczny podrobiła druk dokonania wpłaty na kwotę 900 zł na rzecz(...) Sp. z o.o.Region Polski sygnując go oryginalnym stemplem(...) S.A.datowanym na 28.02.2015r. oraz podrobiła druk dokonania wpłaty na kwotę 1000 zł na rzeczI. N.sygnując go oryginalnym stemplem(...) S.A.datowanym na 28.02.2015r. a następnie użyła obu w/w dokumentów jako autentycznych okazując jeJ. S.jako oryginały dokonania wpłat, przy czym zarzucanego czynu dopuściła się będąc uprzednio skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wP.sygn. akt VI K 730/2006 za przestępstwa zart. 275§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,art. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,art. 286§1 kkw zw. zart. 64§1 kkiart. 13§1 kkw zw. zart. 279§1 kkw zw. zart. 64§1 kkna karę dwóch lat pozbawienia wolności, którą odbyła w okresie od 31 marca 2009 roku do 5 stycznia 2011 roku
tj. o czyn zart. 270§1 kkw zw. zart. 64§1 kk

1
uznaje oskarżonąK. E.za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, opisanego wyżej, z tym ustaleniem, że działa w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, tj. przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 12 k.k.i za to z mocyart. 270 § 1 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 rokuKodeks karny(Dz. U. z 1997 roku Nr 88, poz. 553) przy zastosowaniuart. 58 § 3 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 rokuKodeks karny(Dz. U. z 1997 roku Nr 88, poz. 553) w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 05 listopada 2009 roku (Dz. U. z 2009 roku Nr 206, poz. 1589) iart. 4 § 1 k.k.skazuje jąna karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżoną z mocyart. 34 § 2 pkt 2oraz art. art. 35 § 1 cyt. powyżej ustawy, do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarzepo 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym;

2
na podstawieart. 44 § 2 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 rokuKodeks karny(Dz. U. z 1997 roku Nr 88, poz. 553) iart. 4 § 1 k.k.orzeka przepadekna rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych na k. 40 pod poz. 1 i 2, zarządzając pozostawienie ich w aktach sprawy;

3
zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Lęborku 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
I. N.była właścicielką mieszkania położonego na parterze domu wolnostojącego przyul. (...)wL.. W 2013 roku wyjechała wraz z rodziną z Polski i osiedliła się na stałe wW. B.W tej sytuacji, od października 2013 roku, doglądaniem mieszkania zajęła się jej ciociaD. P. (1). Zgodnie z wolą właścicielki kobieta miała w czasie jej nieobecności podjąć starania zmierzające do wynajęcia lokalu. Na ofertę wynajmu mieszkania umieszczoną na tablicy ogłoszeniowej wsupermarkecie (...)odpowiedziałaK. E.. Najemca warunki zawarcia umowy, w tym wysokość czynszu omówiła zD. P. (1), która o treści ustaleń powiadomiła przebywającą za granicąI. N.. Właścicielka godząc się na wynajęcie mieszkania sporządziła umowę najmu lokalu mieszkalnego, podpisała ją, po czym przekazała - za pośrednictwem synowej -D. P. (1). Wówczas działająca z ramienia właścicielki kobieta w dniu 30 października 2013 roku przedłożyła umowęK. E., która po jej przeczytaniu i uzupełnieniu danych dotyczących miejsca swojego zamieszkania oraz numeru dowodu osobistego podpisała ją. Przedmiotem umowy był wynajem mieszkania położonego w domu wolnostojącym wL.przyul. (...), składającego się z 3 pokoi o łącznej powierzchni 80 m2, za które czynsz w wysokości 1000 złK. E.miała uiszczać do 15 każdego miesiąca, przelewem na konto.
Wynajmująca w czasie trwania umowy nieterminowo wywiązywała się z płatności, co stało się powodem zmniejszenia wysokość czynszu do 800 zł. Mimo toK. E.nie uiszczała w terminie czynszu. Nadto kobieta w większości nie regulowała opłat związanych z eksploatacją mieszkania, co doprowadziło do powstania zaległości. Nie płaciła rachunków za gaz oraz za wywóz śmieci. Zalegała również z płatnością rachunków za wodę oraz nie uregulowała dwóch ostatnich rachunków za prąd, opiewających na kwotę 455 zł. Posiadała także zaległość w płatności czynszu w wysokości 1500 zł.
Mimo, iżK. E.zalegała z płatnością rachunków za media, a niektórych w ogóle nie płaciła, zapewniałaD. P. (2), że terminowo dokonuje wszystkich opłat. Nadto na potwierdzenie swoich twierdzeń okazała matce właścicielki –H. C.teczkę z dokumentacją, której ta nie weryfikowała, wierząc, że zawiera ona opłacone rachunki za mieszkanie.
Z uwagi na powzięcie przezI. N.informacji o zaległościach ciążących na wynajmowanym mieszkaniu, postanowiła zweryfikować twierdzenia wynajmującej w tym zakresie. Poprosiła siostręJ. S.o uzyskanie od wynajmującej mieszkania dowodów wpłat.
W związku z żądaniemJ. S.odnośnie okazania dowodów wpłat,K. E.chcąc uwiarygodnić swoją wersję w bliżej nieokreślonym dniu w miesiącu lutym 2015r. podrobiła druk dokonania wpłaty na kwotę 900 zł na rzecz(...) Sp. z o.o.Region Polski sygnując go oryginalnym stemplem(...) S.A.datowanym na 28.02.2015r. Nadto podrobiła druk dokonania wpłaty na kwotę 1000 zł na rzeczI. N., sygnując go oryginalnym stemplem(...) S.A.datowanym na 28.02.2015r. Następnie kobieta udała się do domuJ. S., której okazała w/w druki dokonania wpłat jako dowód dokonanej zapłaty.J. S.wzięła dokumenty, informującK. E., że zwróci je po okazaniuI. N..
NastępnieD. P. (1), po otrzymaniu w/w druków dowodów wpłat odJ. S., udała do punktu(...) S.A., mieszczącego się przyul. (...)wL., celem wyjaśnienia przyczyn dla których widniejące na dowodach kwoty nie zostały przelane na konto odbiorcy. Na miejscu pracownica(...) S.A.poinformowała ją, żespółka (...)nie zajmuje się dokonywaniem przelewów pieniężnych, a jedynie dostarczaniem przesyłek pocztowych.
K. E.była zatrudniona w(...) S.A.w charakterze listonosza i posiadała dostęp do oryginalnego stempla tej spółki.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny na podstawie:częściowo wyjaśnień oskarżonejK. E.(k.67,98v.), zeznań świadków:D. P. (1)(k.3-3v.,98v.-99),H. C.(k.99-99v.),J. S.(k. 39v., 99v.), protokołu zatrzymania rzeczy (k.8-11) oraz pozostałego materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy.
Sąd zważył, co następuje:
W toku postępowania przygotowawczegooskarżonaK. E.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu podrobienia w celu użycia za autentyczny druków dokonania wpłaty: na rzecz(...) Sp. z o.o.Region Polski oraz na rzeczI. N.i odmówiła składania wyjaśnień (k.67).
Przed Sądemoskarżona przyznała się do posłużenia się stemplem(...)i postawienia pieczątki na drukach dokonania wpłaty, wskazując, że pracując współce (...) S.A.jako listonosz miała dostęp do oryginalnego stempla. Następnie odmówiła złożenia wyjaśnień, podnosząc, że nie będzie również odpowiadać na pytania (k.98v.).

    W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonej złożone na rozprawie, w których przyznała się do posłużenia się stemplem(...)poprzez postawienie pieczątki na drukach dokonania wpłat są jasne, logiczne i rzeczowe, przy czym znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym w postaci

      dowodów wpłat

     (k.11), jak również są zgodne z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Wskazać bowiem należy, że oskarżona była zatrudniona w punkcie(...). S.A., zatem miała nieograniczony dostęp do stempla tej spółki, co sama potwierdziła. W związku z tym należało uznać, że twierdzenia oskarżonej z toku dochodzenia, w których nie przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, nie zasługują na uwzględnienie i są jedynie nieudolną próbą uwolnienia się od ponoszenia odpowiedzialności karnej.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie tylko wskazuje, że oskarżona podrobiła  druk dokonania wpłaty na rzecz(...) Sp. z o.o.Region Polski oraz na rzeczI. N.sygnując je oryginalnym stemplem(...) S.A., ale również że uczyniła to w celu użycia ich jako autentycznych. Wskazać bowiem należy, że oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu fałszerstwa materialnego, dopiero wówczas, gdy siostra właścicielki zażądała od niej uwiarygodnienia podawanej przez nią wersji o opłacaniu rachunków. Wtedy też chcąc udokumentować i potwierdzić wywiązywanie się z płatności okazała jako oryginały dokonania wpłat podrobione wcześniej druki. Okoliczność tę potwierdziła świadekJ. S., której zeznania korespondowały z twierdzeniamiD. P. (1)orazH. C..
Ustalenia Sądu znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaD. P. (1)(k.3-3v,98v.-99), która podniosła, że zgodnie z wolą właścicieli mieszkania położonego wL.przyul. (...)podjęła działania zmierzające do wynajęcia lokalu i umieściła ogłoszenie na tablicy mieszczącej się wsupermarkecie (...), na które odpowiedziała oskarżonaK. E.. Świadek zaznaczył, że po zaakceptowaniu przez oskarżoną kwoty czynszu oraz wysokości opłat związanych z eksploatacją mieszkania, skontaktowała się z właścicielką mieszkaniaI. N., która przygotowała umowę najmu lokalu, następnie podpisaną przez oskarżoną i zarejestrowaną w Urzędzie Skarbowym. Z zeznań świadka wynika, że początkowo nic nie wzbudziło jej podejrzeń, gdyż wynajmująca lokal kobieta zapewniała, że opłaca wszystkie należności, okazując dowody wpłaty. Stwierdziła, że w marcu 2015r. okazało się, żeK. E.wyprowadziła się z lokalu. Świadek podała, że po otrzymaniu od matki właścicielki –H. C.dwóch kwitów dotyczących przelewów za czynsz na kontoI. N.oraz zadłużenia za gaz, udała się do miejsca pracy oskarżonej - punktu opłat(...) S.A.mieszczącego się przyul. (...)wL., jednak nie zastała tam oskarżonej, dowiadując się, żespółka (...)nie zajmuje się dokonywaniem przelewów, a jedynie dostarczaniem przesyłek pocztowych. Świadek zeznała, że otrzymawszy potwierdzenie, że na drukach wpłat widnieje pieczątka(...) S.A.zdała sobie sprawę, że oskarżona przez czas oszukiwała właściciela odnośnie uregulowania należności za wynajem mieszkanie oraz zaległości na rzecz(...).
Powyższe zeznania korespondują z twierdzeniami świadkaH. C.(k.99), która nie tylko potwierdziła fakt wynajmu oskarżonej lokalu przyul. (...)wL., ale również okoliczność, żeK. E.pokazywała jej teczki z dokumentacją, zapewniając, że zapłaciła wszystkie należności oraz zadłużenia. Świadek zaznaczyła jednocześnie, że nie wyjmowała dokumentów z teczki i nie weryfikowała ich treści, a jedynie przejrzała rachunki i widziała pieczątki.
W sposób tożsamy zeznała świadekJ. S.(k.39v.,99v.), która potwierdzała okoliczność wynajmu mieszkania oskarżonej. Wskazała, żeK. E.w okresie styczeń – luty 2015r. okazała jej 2 druki wpłat, które dotyczyły uregulowania czynszu za wynajem w kwocie 1000 zł oraz opłaty na rzecz gazowni w wysokości 900 zł. Podniosła, że wprawdzie oskarżona nie chciała zostawić dowodów wpłat, to jednak wzięła je sama informując, że po ich sprawdzeniu odda je z powrotem. Z zeznań świadka wynika, że druki wpłat przekazała następnieD. P. (1), która udała się do punku(...)w celu ustalenia przyczyn, dla których dokonane przez oskarżoną wpłaty nie wpłynęły na konto, gdzie dowiedziała się, że spółka nie zajmuje się wpłatami pieniężnymi, a doręczeniem przesyłek.
Zeznania powyższych świadków są szczegółowe, jasne, logiczne oraz rzeczowe i jako takie zasługują na wiarę. Świadkowie wypowiadali się pewnie i wyczerpująco w zakresie okoliczności dotyczących wynajmu lokalu mieszkalnego oskarżonej oraz posłużenia się przez nią podrobionymi dowodami wpłat opieczętowanych stemplem(...) SAjako autentycznymi w celu potwierdzenia dokonania zapłaty należnego czynszu i należności na rzecz(...). Ich twierdzenia są wzajemnie spójne i znajdują potwierdzenie w zabezpieczonych dowodach w postaci podrobionych przelewów, wypisanych przez oskarżoną w zakresie kwot, które miały być przelane na rachunkiI. N.i(...), podpisanych przez oskarżoną i ostemplowanych przez nią pieczęciami(...) S.A(k.11).
Ponadto ich twierdzenia znalazły odzwierciedlenie w niebudzącej żadnych wątpliwości pod względem treści i formykserokopii umowy najmu lokalu mieszkalnego zawartej w dniu 30 października 2013r.(k.5-6) pomiędzyI. N.aK. E., której przedmiotem był wynajem mieszkania położonego w domu wolnostojącym wL.przyul. (...), składającego się z 3 pokoi o łącznej powierzchni 80 m2. Z treści dokumentu wynikało, że strony ustaliły czynsz na kwotę 1000 zł, płatny do 15 każdego miesiąca, przelewem na konto.
Przechodząc do rozważań prawnych i analizując poszczególne znamiona przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.należy wskazać, że sprawca ponosi odpowiedzialność w przypadku podrobienia lub przerobienia dokumentu w celu użycia za autentyczny lub używania takiego dokumentu jako autentycznego. Punktem wyjścia dla dokonania prawnej oceny zachowania się oskarżonej jest więc określenie przedmiotu czynności, tzn. stwierdzenie, czy w danej sprawie mamy do czynienia z dokumentem.
Zgodnie z definicją wyrażoną wart. 115 § 14 k.k., dokumentem jest każdy przedmiot lub zapis na komputerowym nośniku informacji, z którym jest związane określone prawo albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne.
W świetle tej definicji druk dokonania wpłaty niewątpliwie jest dokumentem, skoro stanowi dowód uregulowania zobowiązań finansowych.
Z kolei „podrobieniem dokumentu” jest jego stworzenie w imieniu osoby istniejącej lub fikcyjnej o takim podobieństwie do autentycznego, że przeciętny człowiek, przyjmując taki przedmiot w normalnych okolicznościach, nie mógłby od razu zorientować się jego nieprawdziwości.
Natomiast „użycie” to posługiwanie się dokumentem, korzystanie z jego prawnej doniosłości. W szczególności znamię "użycia jako autentycznego", oznacza umyślne posłużenie się podrobionym dokumentem co najmniej z zamiarem ewentualnym w sytuacji, gdy sprawca używając dokumentu jako autentyczny, godził się z możliwością, iż dokument ten jest podrobiony lub przerobiony (vide: wyrok Sądu Najwyższego - Izba Wojskowa z dnia 5 stycznia 2006 r. WA 35/2005 LexPolonica nr 407452).
W świetle powyższego przyjąć należy, że zachowanie oskarżonej cechował zamiar użycia podrobionych dowodów wpłat jako dokumentów autentycznych. Oskarżona celem udokumentowania dokonania zapłaty należnego czynszu i opłat za media osobiście podrobiła dwa druki wpłat, a następnie okazała te dokumentyJ. S.celem potwierdzenia zapłaty ciążących na niej należności. Nadto zachowanie oskarżonej wskazuje na działanie w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, co w świetle ugruntowanego orzecznictwa oznacza zamiar, który już w chwili jego powzięcia odnosi się do wszystkich zindywidualizowanych, co najmniej w ogólnym zarysie, zachowań, składających się na czyn ciągły (vide: wyrok SA w Łodzi z 12 października 2000 r., II Aka 155/00, Prok. i Pr. 2001, z. 5, poz. 21; wyrok SN z 26 marca 1999 r., IV KKN 28/99, OSNPK 1999, z. 10, poz. 2). Ponadto w  rozumieniuart. 12 kkz góry powzięty zamiar, to przede wszystkim zamiar jednolity, prowadzący do osiągnięcia przez sprawcę takiego samego celu poprzez jednorodne zachowania podejmowane etapowo (vide: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 5 października 2004 r. II AKa 191/2004 LexPolonica nr 407898).
Wskazać także należy, ze znamię czynnościowe przestępstwa zart. 270 § 1 k.k., tzn. w niniejszej sprawie „używa jako autentyczny”, ma charakter „jednoczynowy” i po zastosowaniuart. 12 kkdochodzi do przekształcenia tego znamienia w znamię czynnościowe charakteryzujące się elementem "ciągłości", "powtarzalności" lub "wielokrotności". Przyjęcie więc konstrukcji czynu ciągłego pozwala uznać, że wielość zachowań - identycznie jak w przypadku przestępstw wieloodmianowych, wieloczynowych lub złożonych - stanowi jednorazową realizację znamion tego typu czynu zabronionego (vide: wyrok SA w Warszawie z 9 września 1999 r., II AKa 262/98, OSA 1999, z. 2, poz. 6).
Mając na uwadze powyższe dowody i dokonaną ich ocenę oraz poczynione rozważania prawne Sąd doszedł do przekonania, że oskarżonaK. E.w bliżej nieokreślonym dniu w miesiącu lutym 2015r. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu użycia za autentyczny podrobiła druk dokonania wpłaty na kwotę 900 zł na rzecz(...) Sp. z o.o.Region Polski sygnując go oryginalnym stemplem(...) S.A.datowanym na 28.02.2015r. oraz podrobiła druk dokonania wpłaty na kwotę 1000 zł na rzeczI. N.sygnując go oryginalnym stemplem(...) S.A.datowanym na 28.02.2015r. a następnie użyła obu w/w dokumentów jako autentycznych okazując jeJ. S.jako oryginały dokonania wpłat, przy czym zarzucanego czynu dopuściła się będąc uprzednio skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wP.sygn. akt VI K 730/2006 za przestępstwa zart. 275§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,art. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,art. 286§1 kkw zw. zart. 64§1 kkiart. 13§1 kkw zw. zart. 279§1 kkw zw. zart. 64§1 kkna karę dwóch lat pozbawienia wolności, którą odbyła w okresie od 31 marca 2009 roku do 5 stycznia 2011 roku. Tym samym jej zachowanie wyczerpało znamiona przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 12 k.k.
Jednym z kryteriów, określonych wart. 115 § 3 k.k., ustalania podobieństwa przestępstw jest popełnienie porównywanych czynów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zgodnie z definicją legalną, zawartą wart. 115 § 4 k.k., korzyścią majątkową jest "korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego". Przyjmuje się, że obiektywnie o majątkowym charakterze korzyści decyduje jej wartość ekonomiczna, a wielkość korzyści może być wyrażona sumą pieniężną. Należy wskazać, że celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie powinno się utożsamiać z chęcią zysku, gdyż cel osiągnięcia korzyści majątkowej może obejmować chęć uzyskania sposobności do dobrze płatnej pracy, np. gdy sprawca fałszuje dokument, by ją uzyskać, a nie z chęci zysku. Podnieść należy, że tak jak zastosowanie przemocy lub groźby jej użycia, tak i cel osiągnięcia korzyści majątkowej jakokryterium podobieństwanie musi należeć do znamion rozważanych przestępstw. Stanowisko to podzielił Sąd Apelacyjny wK., który w jednym z wyroków skonstatował, że przestępstwa zart. 310 § 2i zart. 280 § 2 k.k.są podobne, o czym przesądza fakt ich popełnienia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, choć cel ten nie jest wyraźnie wyeksponowany wart. 310 § 2, awynika z istoty czynu.
Również w ustalonym przez sąd stanie faktycznym, jak i z opisu czynu wnika, że oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, gdyż dopuściła się fałszerstwa dokumentu w celu uniknięcia obowiązku uregulowania zobowiązań związanych z wynajmem mieszkania.
Przystępując do wymiaru kary Sąd uwzględnił jako okoliczności obciążające uprzednią wielokrotną karalność oskarżonej, w tym za przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów oraz przeciwko mieniu, co skutkowało odpowiedzialnością w warunkach powrotu do przestępstwa. Nadto na niekorzyść oskarżonej przemawia działanie w sposób zuchwały, z premedytacją, jak i podejmowanie się oszukańczych zabiegów celem uprawdopodobnienia dokonywanych opłat, w sytuacji, w której oskarżona nie regulowała należności. Nadto przeciwko oskarżonej przemawia wykorzystanie oryginalnej pieczątki operatora pocztowego w celu podrobienia dokumentów, co dowodzi że oskarżona jest osobą zdemoralizowaną, o przestępczych nawykach i wykonując pracę listonosza, nadużyła zaufania udzielonego jej przez pracodawcę.
Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że karą adekwatną tak do stopnia winy oskarżonej, która działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim jak i społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czynu będzie kara ograniczenia wolności.
Mając na uwadze powyższe Sąd z mocyart. 270 § 1 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 rokuKodeks karny(Dz. U. z 1997 roku Nr 88, poz. 553) przy zastosowaniuart. 58 § 3 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 rokuKodeks karny(Dz. U. z 1997 roku Nr 88, poz. 553) w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 05 listopada 2009 roku (Dz. U. z 2009 roku Nr 206, poz. 1589) iart. 4 § 1 k.k.skazałK. E.na karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżoną z mocy art. 34 § 2 pkt 2 oraz art. art. 35 § 1 do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarzepo 30 godzin w stosunku miesięcznym.
W ocenie Sądu tak ukształtowana sankcja karna za przypisane oskarżonej przestępstwo spełni wobec niej cele wychowawcze i zapobiegawcze, przyczyniając się w przyszłości do przestrzegania przez oskarżoną porządku prawnego. Nadto kara ta spełni także wymogi w zakresie prewencji ogólnej, wpływając na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i utwierdzając w przekonaniu, że popełnianie przestępstw nie uchodzi bezkarnie i spotyka się z właściwą reakcją ze strony wymiaru sprawiedliwości.
Wskazać należy, że Sąd uznał za względniejszą dla oskarżonejustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny(Dz. U. z 2 sierpnia 1997 r., Nr 88, poz. 553), obwiązującą przed nowelą, która weszła wżycie z w dniu 1 lipca 2015 r.
Zaznaczenia wymaga, że pod pojęciem „ustawy względniejszej” rozumie się ustawę korzystniejszą dla konkretnego sprawcy, konkretnego przestępstwa, a nie w ujęciu abstrakcyjnym jako łagodniejszą. (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 1996 roku w sprawie I KZP 2/96, OSNKW 1996, Nr 3-4, poz. 16).
W oparciu o powyższe wskazać należy, że ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. ( Dz. U z 2015 r., poz, 396), która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r. zostały wprowadzone surowsze i mniej korzystne przepisy w zakresie kary ograniczenia wolności. Zgodnie z obecnie obowiązującymart. 34 § 1 k.k.jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najdłużej 2 lata, natomiast zgodnie z uregulowaniem obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku karę ograniczenia wolności można wymierzyć w wymiarze do 12 miesięcy. Nadto mniej korzystne są też przepisykodeksu karnegow brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (dz. U. z 2015r. poz. 396) w zakresie obowiązków związanych z karą ograniczenia wolności, gdyż dopuszczalne jest orzekanie łączne obowiązków i potrącenia zart. 34 § 1 a k.k.
Z tych też powodów Sąd stosownie do treści przepisuart. 4 § 1 k.k.zastosowała wobec oskarżonej w całości ustawę obowiązującą poprzednio, jako względniejszą dla sprawcy.
W oparciu oart. 44 § 2 ustawy z dnia 06 czerwca 1997 rokuKodeks karny(Dz. U. z 1997 roku Nr 88, poz. 553) iart. 4 § 1 k.k.Sąd orzekł, przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych na k. 40 pod poz. 1 i 2, zarządzając pozostawienie ich w aktach sprawy.
Orzeczenie o kosztach procesu zostało wydane w oparciu oart. 626 § 1 k.p.k.,627 k.p.kiart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).