Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 5073/14
Data wyroku: 2015-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: uniewinnienie

Sygn. akt VI W 5073/14
(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 października 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kegel
Protokolant: Agnieszka Śliwa
po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Komisariatu PolicjiW.
przeciwko
K. W.synowiP.iJ.z d.M.,ur. (...)wG.
obwinionemu o to, że: w dniu 04 lipca 2014 r. o godz. 17.23 weW.na skrzyżowaniuul. (...), kierując pojazdem markiS.onr rej. (...), nie zachował ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa podczas zmiany pasa ruchu, wskutek czego najechał na pojazd markiL. (...)onr rej. (...), powodując jego uszkodzenie i straty w mieniu na szkodęP. G.orazP. W., stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. o czyn z art. 86 § 1 kw

I
uniewinniaK. W.od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwkosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 04 lipca 2014 r. około godziny 17.23 obwinionyK. W.jechał samochodem markiS.onumerze rejestracyjnym (...)ul. (...)weW.od stronyul. (...)w kierunkuM.. Przedskrzyżowaniem ulic (...), w związku z prowadzonymi robotami drogowymi, jezdnia była zwężona do jednego pasa ruchu. Pojazdy, dojeżdżając do zwężenia wjeżdżały na ten pas ruchu, większość robiła to na zasadzie tzw. suwaka.
K. W., jadąc kończącym się pasem i oczekując na możliwość zjazdu na sąsiedni pas, zauważył, że stojący za nim na tym pasie ruchuL. (...)onumerze rejestracyjnym (...), kierowany przezP. G., nie ruszał – mimo, iż stojące przed nim auta podjeżdżały do przodu. Obwiniony odczytał zachowanie kierującego(...)za przyzwolenie, aby wjechał na przed pojazd pokrzywdzonego. Po wykonaniu tego manewru przezK. W.doszło do kolizji obu pojazdów.
Wskutek zdarzenia wS.przerysowany został tylny prawy błotnik, zaś w(...)przedni zderzak z lewej strony.
Dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 36 - 38
zeznania świadków:P. G.(częściowo) k. 38
G. F.z dnia 21.05.2015 r.
notatka urzędowa k. 6
dokumentacja fotograficzna k. 59 - 61
K. W.nie był dotychczas karany za przestępstwa, był natomiast karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym
Dowód: informacja k. 17 – 18
dane o karalności k. 20
Zgromadzony materiał dowodowy nie dawał możliwości ustalenia jednej pewnej wersji przebiegu zdarzenia i ustalenia, który z kierujących wytworzył sytuacje kolizyjną; nie jest też możliwe stwierdzenie, czy drugi z uczestników miał możliwość uniknięcia kolizji.
Dowód: opinia biegłego z zakresu techniki ruch drogowego k. 65 – 77
oraz z dnia 01.10. 2015 r.
Przesłuchany w charakterze obwinionegoK. W.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że kierowany przez niego samochód markiS.został uderzony przez autoP. G.już w końcowej fazie wykonywania manewru zmiany pasa ruchu, przy znikomej prędkości, pokrzywdzony zaś wcześniej używał sygnału dźwiękowego i „straszył” obwinionego, podjeżdżając do jego samochodu. Po zdarzeniu pokrzywdzony miał tłumaczyć swoje zachowanie podenerwowaniem, wynikającym z sytuacji rodzinnej.
Wersję podawaną przez obwinionego potwierdziła świadekG. F.. Była ona wprawdzie pasażerką samochoduK. W., zdaniem Sądu jednak, okoliczność ta sama w sobie nie mogła stanowić podstawy do zdyskwalifikowania jej relacji jako dowodu w przedmiotowej sprawie.
Odmiennie przebieg zdarzenia przedstawiał pokrzywdzonyP. G., który twierdził, że obwiniony gwałtownie wjechał przed jego auto, w sposób uniemożliwiający podjęcie jakiegokolwiek manewru obronnego.
Powołany w sprawie biegły z zakresu techniki ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków stwierdził, iż niemożliwe było jednoznaczne wskazanie, który z uczestników zdarzenia wytworzył sytuację kolizyjną, gdyż uzyskane w toku postępowania dowody wskazywały na równe prawdopodobieństwo zaistnienia incydentu zarówno w wersji podawanej przez obwinionego, jak i pokrzywdzonego.
Opinia biegłego była jasna i wyczerpująca, a zawarte w niej wnioski poprzedzone wyjątkowo wnikliwą analizą dostępnego materiału, wobec czego Sąd nie znalazł podstaw, aby nie oprzeć na niej ustaleń faktycznych, zwłaszcza, że nie podważały jej również przez strony postępowania.
Przypisując oskarżonemu odpowiedzialność za zarzucany mu czyn, Sąd musi mieć niezbitą pewność co do jego winy i sprawstwa, opartą na jednoznacznych dowodach. W przedmiotowej sprawie nie udało się uzyskać takich dowodów, a Sąd nie nabrał pewności, która pozwalałaby na skazanieK. W.za czyn zart. 86 § 1 kk.
Kierując się zatem treściąart. 5 § 2 kpk, recypowanego do postępowania w sprawach o wykroczenia mocąart. 8 kpw, Sąd zobligowany był do przyjęcia wersji przebiegu kolizji podawanej przez obwinionego, a w konsekwencji do jego uniewinnienia, co z kolei pociągało konieczność obciążenia kosztami postępowania Skarbu Państwa.