Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1366/14
Data wyroku: 2015-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1366/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 września 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

stażysta Renata Olędzka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2015r. wS.
odwołaniaA. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 21 listopada 2014 r. Nr(...)- (...)
w sprawieA. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawoA. S.do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 listopada 2014r. do 28 lutego 2017r.
Sygn. akt: IV U 1366/14UZASADNIENIE
Decyzją z 21 listopada 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychodmówiłA. S.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłA. S.wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie wykonywać pracy ani w swoim zawodzie, ani w żadnym innym. Odczuwa bóle głowy, zaburzenia widzenia i mowy, ma chory kręgosłup i ucisk nerwów na kończyny (odwołanie k.1).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 listopada 2014r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonyA. S.do 31 października 2014r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 6 listopada 2013r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 października 2014r. k.74 akt rentowych). W dniu 9 października 2014r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.78-79 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 28 października 2014r. ustalił, że ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolny do pracy do 31 października 2015r. (orzeczenie lekarza orzecznika z 28 października 2014r. k.81 akt rentowych).
Na skutek zarzutu wadliwości powyższego orzeczenia zgłoszonego przez Zastępcę Głównego Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.(zarzut wadliwości k.17 tom dokumentacji medycznej) ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 13 listopada 2014r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 13 listopada 2014r. k.84 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 21 listopada 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 21 listopada 2014r. k.85 akt rentowych).
Ubezpieczony ma 46 lat i wykształcenie zawodowe mechaniczne. Pracował w zawodzie mechanika maszyn rolniczych, pomocnika elektromontera, robotnika budowlanego, murarza (kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych k.3 akt rentowych, świadectwa pracy k.7-11 i 13-21 akt rentowych).
W sierpniu 2012r. ubezpieczony doznał urazu głowy ze złamaniem piramidy kości skroniowej prawej, złamaniem kości ciemieniowej prawej, z krwiakiem nadtwardówkowym okolicy ciemieniowo-potylicznej prawej i stłuczeniem płata czołowego prawego. W następstwie powyższego urazu ubezpieczony cierpi na organiczne zaburzenia osobowości i zachowania – zespół psychoorganiczny pourazowy. Skutkiem tego ubezpieczony funkcjonuje gorzej (niż przed wypadkiem) w sferze poznawczej i emocjonalno-popędowej – ma trudności w zakresie kontroli emocji, jest chwiejny emocjonalnie, wybuchowy, drażliwy, niecierpliwy i konfliktowy, w codziennym życiu może reagować nieadekwatnie do sytuacji. Intelektualnie ubezpieczony funkcjonuje poniżej przeciętnej. Występują u niego zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym i obniżenie funkcjonowania w sferze emecjonalno-motywacyjnej objawiające się trudnością w kontrolowaniu impulsów, inicjowaniu aktywności. Powyższy stan powoduje, że ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolny do pracy, a przewidywany termin trwania tej niezdolności to 28 lutego 2017r. Dla bezpieczeństwa swojego i innych – z uwagi na stan psychiczny – ubezpieczony nie powinien obsługiwać urządzeń będących w ruchu, pracować w hałasie i na wysokości (opinia biegłych psychiatry, psychologa i neurologa k.8-11 akt sprawy i uzupełniająca opinia tych samych biegłych k.19 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoA. S.podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu psychiatrii, psychologii i neurologii. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal ,tj. od 1 listopada 2014r. osobą częściowo niezdolną do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 28 lutego 2017r. W złożonej opinii biegli rozpoznali u ubezpieczonego schorzenie natury psychicznej będące następstwem przebytego przez ubezpieczonego urazu głowy oraz dysfunkcje w zakresie funkcjonowania intelektualnego ubezpieczonego na tle zmian w ośrodkowym układzie nerwowym stwierdzając, że schorzenia te powodują, iż ubezpieczony jest nadal częściowo niezdolny do pracy do 28 lutego 2017r. W ocenie biegłych względy bezpieczeństwa samego ubezpieczonego oraz osób z jego otoczenia powodują, że nie powinien on wykonywać pracy z użyciem urządzeń będących w ruchu, pracować w hałasie i na wysokości, a jak wynika z ustaleń Sądu przez większość okresu aktywności zawodowej ubezpieczony pracował jako murarz, a w pracy tej występują czynniki przeciwwskazane dla ubezpieczonego ,tj. praca na wysokości, w hałasie. Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.