Sąd Rejonowy w Jędrzejowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 526/14
Data wyroku: 2015-11-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Wysoczyńska
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 446 § 2 kc

Sygn. akt: I C 526/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 listopada 2015 r.
Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Katarzyna Wysoczyńska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Dagmara Pałka

po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 roku w Jędrzejowie na rozprawie
sprawy z powództwaH. P.,A. B.,A. P.
przeciwko(...) S.A.V.(...)wW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanego(...) S.A.V.(...)wW.na rzecz powodaH. P.kwotę 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych ) z odsetkami ustawowymi od dnia 5 listopada 2015 roku do dnia zapłaty

II
oddala powództwoH. P.w pozostałym zakresie

III
zasądza od pozwanego(...) S.A.V.(...)wW.na rzecz powódkiA. P.kwotę 15.000 zł ( piętnaście tysięcy złotych ) z odsetkami ustawowymi od dnia 5 listopada 2015 roku do dnia zapłaty

IV
oddala powództwoA. P.w pozostałym zakresie

V
zasądza od pozwanego(...) S.A.V.(...)wW.na rzecz powódkiA. B.kwotę 5.000 zł (pięć tysięcy złotych ) z odsetkami ustawowymi od dnia 5 listopada 2015 roku do dnia zapłaty

VI
oddala powództwoA. B.w pozostałym zakresie

VII
nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jędrzejowie tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych od:

1
(...) S.A.V.(...)wW.kwotę 1585,51 zł (jeden tysiąc pięćset osiemdziesiąt pięć złotych 51/100)

2
A. P.kwotę 1839,52 zł (jeden tysiąc osiemset trzydzieści dziewięć złotych 52/100) z zasądzonej na jej rzecz w pkt III kwoty

3
H. P.kwotę 2076,73 zł (dwa tysiące siedemdziesiąt sześć złotych 73/100) z zasądzonej na jego rzecz w pkt I kwoty

4
A. B.kwotę 354 zł (trzysta pięćdziesiąt cztery złote) z zasadzonej na jej rzecz w pkt V kwoty

VIII
zasądza na rzecz(...) S.A.V.(...)wW.tytułem zwrotu kosztów procesu od:

1
A. P.kwotę 966,80 zł (osiemset sześćdziesiąt sześć złotych 80/100)

2
H. P.kwotę 1450,04 zł (jeden tysiąc czterysta pięćdziesiąt złotych 04/100)

3
A. B.kwotę 435,06 zł (czterysta trzydzieści pięć złotych 06/100)

Sygn. akt I C 526/14

UZASADNIENIE

WYROKU Z DNIA 5 LISTOPADA 2015 ROKU
W dniu 19 grudnia 2014 roku do tut. Sądu wpłynął pozewA. B.przeciwko(...) S.A.o zapłatę kwoty 12.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 13 grudnia 2011 roku. W uzasadnieniu swego żądania powódka wskazała, że dochodzona przez nią kwota stanowi zadośćuczynienie za śmierć wnukaL. P.jaka miała miejsce w dniu 24 stycznia 2009 roku. Powódka wskazała, że sprawca wypadku,w którym zginął jej wnuk został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zart. 177§ 2 kkw sprawie sygn. akt II K 160/11, a nadto, że był ubezpieczony u strony powodowej. Powódka wskazała, że od strony pozwanej otrzymała kwotę 3000 zł, która wg niej jest zbyt niska, albowiem nie uwzględnia rozmiaru cierpienia powódki po śmierci wnuka.
W dniu 19 grudnia 2014 roku do tut. Sądu wpłynął pozewA. P.przeciwko(...) S.A.o zapłatę kwoty 50.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 14 grudnia 2011 roku. W uzasadnieniu swego żądania powódka wskazała, że dochodzona przez nią kwota stanowi zadośćuczynienie za śmierć synaL. P.jaka miała miejsce w dniu 24 stycznia 2009 roku. Powódka wskazała, że sprawca wypadku,w którym zginął jej syn został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zart. 177§ 2 kkw sprawie sygn. akt II K 160/11, a nadto, że był ubezpieczony u strony powodowej. Powódka wskazała, że od strony pozwanej otrzymała kwotę 20000 zł, która wg niej jest zbyt niska, albowiem nie uwzględnia rozmiaru cierpienia powódki po śmierci syna.
W dniu 19 grudnia 2014 roku do tut. Sądu wpłynął pozewH. P.przeciwko(...) S.A.o zapłatę kwoty 50.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 14 grudnia 2011 roku. W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, że dochodzona przez niego kwota stanowi zadośćuczynienie za śmierć synaL. P.jaka miała miejsce w dniu 24 stycznia 2009 roku. Powód wskazał, że sprawca wypadku,w którym zginął jego syn został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zart. 177§ 2 kkw sprawie sygn. akt II K 160/11, a nadto, że był ubezpieczony u strony powodowej. Powód wskazał, że od strony pozwanej otrzymał kwotę 20000 zł, która wg niego jest zbyt niska, albowiem nie uwzględnia rozmiaru cierpienia powoda po śmierci syna.
W dniu 16 lutego 2015 rokuA. P.iH. P.sprecyzowali swe żądania wskazując, że na kwoty 50.000 zł żądane przez każde z nich składają się kwoty 30.000 zł tytułem zadośćuczynień i 20.000 zł tytułem pogorszenia ich sytuacji życiowej (k. 178 – 180).
Postanowieniami z dnia 30 grudnia 2014 roku sprawy z powództwA. P.,H. P.iA. B.zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 108 i 161).
W odpowiedzi na pozwy z dnia 2 lutego 2015 roku strona pozwana(...) S.A.V.(...)wW.wniosła o oddalenie powództwi zasądzenie kosztów procesu, wskazując na zbyt wygórowany charakter każdegoz żądań. Strona pozwana wskazała, że wypłacone każdemu z powodów kwoty były właściwe i uwzględniały negatywne skutki jakie wywołała śmierćL. P., a powodowie nie udowodnili zasadności przyznania każdemu z nich uzupełniających kwot (k. 168 -171).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012 roku sygn. akt II K 160/11 Sąd Rejonowy w Jędrzejowie uznałJ. Z.za winnego tego, że w dniu 24 stycznia 2009 roku wM.woj.(...)naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie zachował należytej ostrożności podczas manewru wyprzedzania samochodu ciężarowego tj. wykonując ten manewr z nadmierną prędkością na mokrej nawierzchni utracił panowanie nad kierowanym przez siebie pojazdemL. (...)nr rej. (...),a następnie przez wykonywanie gwałtownych manewrów skrętu połączonych z intensywnym hamowaniem zjechał w sposób niekontrolowany na pas ruchu przeznaczony do jazdyw przeciwnym kierunku, doprowadzając do zderzenia z jadącym prawidłowo samochodemD. (...)nr rej. (...)kierowanym przezL. P., w wyniku czegoL. P.zmarł tj. popełnienia przestępstwa zart. 177 § 2 kkiart. 177§ 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Dowód:akta II K 160/11 (uprzednio II K 68/09).
L. P.w dacie śmieci miał 26 lat, pracował wK.wK., otrzymywał wynagrodzenie w kwocie 2233,70 zł. Mieszkał wJ.wraz ze swą dziewczynąN. P., z którą planował ślub.
L. P.prawie każdego odwiedzał rodziców, pomagałA. P.w robieniu zakupów, wykonywaniu cięższych prac domowych.
Pomagał on także w wykonywaniu prac domowychA. B.. Odwiedzał on babcię także ze swoją dziewczyną, woziłA. B.do lekarza.
L. P.wspomagał także finansowoA. P.iH. P., kupował różne rzeczy młodszemu bratu m.in. ubranie.
L. P.był osobą koleżeńską i rodzinną, był zaradny życiowo. Był bardzo związany emocjonalnie ze swą rodziną.
Dowód: zaświadczenie (k. 13, 71,123), zeznaniaA. P.(k. 208v – 209v + nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270 – 270v+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku), zeznaniaH. P.(k. 210 – 211+ nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270v-271+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku), oświadczenie (k. 240), zeznania świadkaN. P.(k. 260v -261+ nagranie rozprawy z dnia 11 sierpnia 2015 roku), zeznania świadkaP. W.(k. 261 - 261v+ nagranie rozprawy z dnia 11 sierpnia 2015 roku).
Powódka po śmierci syna była przygnębiona, miała zawroty głowy, nie miała apetytu. Do chwili obecnej nie chce wspominać syna, albowiem wiąże się to dla niej z dużymi emocjami. Co drugi dzień chodzi na cmentarz.
PowódkaA. P.od 6 października 2011 roku leczy się w Prywatnym(...)u specjalisty psychiatryJ. S..
Aktualnie powódka przebywa na świadczeniu przedemerytalnym, jego wysokość wynosi 847 zł netto. W dacie śmierci syna otrzymywała dochód w kwocie 600 zł.
Po śmierci syna powódka zrezygnowała z pracy wK., albowiem nie była w stanie mijać po drodze do i z pracy miejsca, gdzie zginął syn.
Dowód:zaświadczenia (k. 12, 26,27, 72,79,80, 122, 136,137), oświadczenie majątkowe (k. 64 – 65), dokumentacja medyczna(k. 186 – 192), zeznaniaA. P.(k. 208v – 209v+ nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270 – 270v+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku).
Po śmierci synaH. P.był przygnębiony, nie chciał i nie chce rozmawiać o synu, nie jest w stanie oglądać filmików z udziałem syna. Powód stara się co drugi dzień chodzić na grób syna.
Powód po śmierci syna nie korzystał z pomocy psychiatry, psychologa.
H. P.ma 63 lata, jest niepełnosprawny z orzeczoną niepełnosprawnością od 1 kwietnia 2000 roku, jest zdolny do pracy w warunkach pracy chronionej.L. P.wspierał powoda w chorobie, odwiedzał go w szpitalu w trakcie leczenia.
H. P.otrzymuje aktualnie od 2010 roku rentę rodziną w kwocie 1854,64 zł.W dacie śmieciL. P., powód nie pracował, leczył się neurologicznie, otrzymywał zasiłek z(...)w kwocie 400 zł.
Dowód: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (k. 24,77, 134), oświadczenie majątkowe (k. 138 – 139), zeznaniaH. P.(k. 210 – 211+ nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270v-271+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku).
A. P.iH. P.po śmierci syna nie zaciągali żadnych kredytów, pożyczek. Mieszkają we własnym mieszkaniu, nie mają długów i oszczędności. W wykonywaniu prac domowych i opiece nadA. B.pomagają im dwaj synowie.
W dacie śmierciL. P., drugi z synów powodów zamieszkiwał na Śląsku, a trzeci był małoletni.
Aktualnie obaj synowieA.iH. P.pracują, mieszkają wJ., żona jednego z synów leczy się na stwardnienie rozsiane. W cięższych pracach domowych powodom pomagają obaj synowie.(...)powodów nie pomagają im finansowo.
Dowód: zeznaniaA. P.(k. 208v – 209v+ nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270-270v+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku), zeznaniaH. P.(k. 210 – 211 k. 270v-271+ nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270v -271+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku).
A. P.iH. P.bardzo emocjonalnie przeżyli śmierć syna, która była dla nich szokiem. Aktualnie wrócili do równowagi i nie wymagają terapii psychologicznej.
Dowód:opinia biegłejI. Ś.(k. 246 – 247).
A. B.przeżyła emocjonalnie śmierćL. P., nie korzystała jednakz pomocy psychiatry, psychologa.
A. B.ma 88 lat, mieszka sama, pobiera emeryturę w kwocie 1692,76 zł. Wymaga ona stałego leczenia i pomocy, nie jest w stanie poruszać się poza domem, leczy się kardiologicznie.
W dacie śmierciL. P.także mieszkała sama.
Dowód:oświadczenie majątkowe (k. 28-29), zeznaniaA. P.(k. 208v – 209v+ nagranie rozprawy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, k. 270 -271+ nagranie rozprawy z dnia 22 października 2015 roku), zaświadczenie lekarskie (k. 234), karta leczenia (k. 264).
Decyzją z dnia 2 grudnia 2011 roku strona pozwana przyznała powódceA. P.kwotę 35.910 zł, z czego kwota 20000 zł stanowiła zadośćuczynienie za śmierć synaL. P., a pozostała kwota związana była z zakupem miejsca na cmentarzu, budową nagrobka i pogrzebem.
Od wskazanej decyzji powódka złożyła odwołanie domagając się zadośćuczynienia w kwocie 200.000 zł
Dowód:decyzja (k. 18,69, 132), odwołanie (k. 21, 74,129).
Decyzją z dnia 2 grudnia 2011 roku strona pozwana przyznała powodowiH. P.kwotę 20.300 zł, z czego kwota 20000 zł stanowiła zadośćuczynienie za śmierć synaL. P., a kwota 300 zł inne wydatki.
Od wskazanej decyzji powód złożył odwołanie domagając się zadośćuczynienia w kwocie 200.000 zł
Dowód:decyzja (k. 19,70,130), odwołanie (k. 22,75, 128).
Pismem z dnia 19 grudnia 2011roku strona pozwana powiadomiłaA. P.iH. P.o braku podstaw do zmiany decyzji z dnia 2.12.2011 roku.
Dowód:pismo (k. 23, 76,133).
Pismem z dnia 1 grudnia 2011 rokuA. B.wezwała stronę pozwaną do zapłaty kwoty 50.000 zł tytułem zadośćuczynienia za śmierć wnukaL. P..
Dowód:pismo z dowodem nadania (k. 15,16, 66,67, 125,126).
Decyzją z dnia 2 grudnia 2011 roku strona pozwana przyznała powódceA. B.kwotę 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za śmierć wnukaL. P..
Dowód:decyzja (k. 20, 73, 131).
Sąd zważył co następuje:
PowództwaA. P.,H. P.iA. B.są zasadne częściowo.
Ustawą z dnia 30 maja 2008 roku o zmianieustawy kodeks cywilnyoraz niektórych ustaw (Dz. U. 2008 rok nr 116 poz. 731) dokodeksu cywilnegowprowadzono przepisart. 446 § 4 kc, zgodnie z którym Sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Wskazany przepis znajduje zastosowanie jedynie do przypadków, gdy zdarzenie wywołujące szkodę nastąpiło po dniu 3 sierpnia 2008 roku (wyrok SN z dnia 25 maja 2011 roku II CSK 537/10 lex 846563), tak jak miało to miejsce w przypadku śmierciL. P..
Na podstawie wskazanego przepisu kompensowana jest krzywda, a więc szkoda o charakterze niemajątkowym, wywołana naruszeniem dobra osobistego, polegająca na fizycznych dolegliwościach i psychicznych cierpieniach. Wskazany przepis dotyczy roszczeńo charakterze niemajątkowym, które mają rekompensować krzywdę związaną z bólem związanym z przedwczesną utratą bliskiej osoby, poczuciem osamotnienia, a także pozwolić wrócić do życia codziennego już bez tej osoby, dotyczy zarówno cierpień psychicznych, jak i fizycznych, zarówno tych aktualnych, jak i tych które mogą nastąpić w przyszłości, stanowi zatem rekompensatę za całą krzywdę związaną ze śmiercią najbliżej osoby.
Przesłanką odpowiedzialności na podstawie wskazanych przepisów jest bezprawnośći zawinienie w działaniu sprawcy.
W niniejszej sprawie strona pozwana nie kwestionowała co do zasady swej odpowiedzialności, zatem Sąd uznał, że zostały spełnione przesłanki do zasadzenia stosownych kwot na rzecz każdego z powodów.
Niewątpliwie do kręgu dóbr osobistych należą więź rodzinna, pomięć o zmarłej osobie. Nie każda jednak więź rodzinna mieści się w katalogu dób osobistych, należy do niego jedynie taka więź, której zerwanie wiąże się z poczuciem krzywdy, bólem i cierpieniem, tylkow takim wypadku bowiem śmierć osoby najbliżej powoduje naruszenie dobra osobistego osoby emocjonalnie związanej ze zmarłym, a co za tym idzie wiąże się z możliwością dochodzenia stosownego zadośćuczynienia; ciężar udowodnienia istnienia więzi rodzinnej podlegającej ochronie spoczywa na osobie domagającej się przyznania zadośćuczynienia (uchwała SN z dnia 13 lipca 2011 roku III CZP 32/11 Lex 950584).
W ocenie Sądu każdy z powodów udowodnił, że w wyniku zdarzenia z dnia 24 stycznia 2009 roku w wyniku, którego zginąłL. P.doszło do naruszenia ich dóbr osobistych w postaci więzi rodzinnej z synem i wnukiem.A. P.,H. P.iA. B.byli związani ze zmarłym, co wynika z zeznań powodów, a także świadkówN. P.iP. W..
Po śmierci synaA. P.iH. P.byli w stanie tzw. żałoby, która trwała przez pewien czas, a co wynika z opinii biegłej psychologI. Ś..
Do dziś wszyscy powodowie odczuwają brakL. P.. Powodowie na dzień dzisiejszy, głównie dzięki wykształconym mechanizmom radzenia sobie w trudnych sytuacjach, obecności w ich życiu innych członków rodziny, pogodzili się zdaniem Sądu ze śmierciąL. P., choć odczucia związane z jego śmiercią tkwią w nich nadal. Okoliczności powyższe wynikają z zeznań powodówH. P.iA. P., a także opinii psychologI. Ś..
Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że każdy z powodów był związany emocjonalnie ze zmarłym, każdy z ich mógł liczyć na jego pomoc.
Okoliczności powyższe należało wziąć przy ustalaniu wysokości zadośćuczynień należnych każdemu z powodów.
Przepisy nie dają odpowiedzi jakimi przesłankami należy się kierować przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, pozostawiając ustalanie kryteriów Sądowi orzekającemuw konkretnej sprawie, przy uwzględnieniu okoliczności całokształtu danej sprawy.
Zadośćuczynienie pełni formę kompensacyjną, stanowi przybliżony ekwiwalent za doznaną przez pokrzywdzonego szkodę niemajątkową, ma służyć powetowaniu nieprzyjemnych doznań poszkodowanego dzięki satysfakcji płynącej z możliwości dysponowania środkami finansowymi od osoby odpowiedzialnej za krzywdę, przy czym wysokość wskazanego zadośćuczynienia nie może prowadzić do wzbogacenia poszkodowanego, nie może być nadmiernie wygórowane w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, a więc winno być utrzymane w rozsądnych granicach (Komentarz dokodeksu cywilnegopod.(...).E. G.Wydawnictwo (...)rok;A. M.„Zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę spowodowana naruszeniem dobra osobistego. Geneza, charakterystyka i ocena obowiązującej regulacji”w „Odpowiedzialność Cywilna. Księga pamiątkowa ku czci ProfesoraA. S.”Z.2004 rok; wyrok SN z dnia 26.02.1962 roku 4 Cr 902/61 OSNCP 1963 rok poz 105; wyrok SN z dnia 14.02.2008 roku IICSK 536/07 lex 461725; wyrok z dnia 27.02.2004 roku V CK 282/2003 lex 1837777).
Jak wskazano wyżej Sąd decydując o wysokości kwot zadośćuczynień należnych każdemuz powodów miał na uwadze intensywność więzi jaka wiązała każdą ze wskazanych osób ze zmarłym, intensywność przeżyć każdego z powodów związanych ze śmierciąL. P..
Zdaniem Sądu brak było podstaw do różnicowania więzi w stosunku do każdej z rodziców zmarłego, zdaniem Sądu każde z nich mocno była związane z synem i każde z nich mocno przeżyło ich śmierć.
W ocenie Sądu także iA. B.przeżyła śmierć swego wnuka, co wynika zeznańA. P.oraz oświadczania pisemnegoA. B., przy czym należy podkreślić, że odczucia babki zmarłego były mniej intensywne niż rodzicówL. P.. W ocenie Sądu odczucia rodziców miały bardziej intensywny charakter, albowiem byli oni bliżej związani ze zmarłym.
Sąd uznał, przy uwzględnieniu wskazanych wyżej okoliczności, że żądaniaA. P.iH. P.w zakresie zasądzenia na rzecz każdego z nich uzupełniających kwot po 30.000 zł są nadmiernie wygórowane, w przypadku uwzględnienia powództwA. P.iH. P.doszłoby do ich wzbogacenia, a zasądzone kwoty nie stanowiłyby jedynie rekompensaty związanej z doznanymi przez nich krzywdami, ale stanowiłyby także formę podniesienia stopy życiowej powodów, czego od strony powodowej nie można się domagać. Nadto Sąd uwzględnił czas jaki upłynął od 24 stycznia 2009 roku.
W ocenie SąduA. P.iH. P.należały się kwoty po 30.000 zł tytułem zadośćuczynień na rzecz każdego z nich. Kwoty te są adekwatne do naruszonych dóbr osobistych w postaci krzywd związanych ze zerwaniem więzi z synem, którego nigdy nie zobaczą. Jednocześnie zasądzone kwoty uwzględniają poziom zamożności społeczeństwa, jak również samych powodów.A. P.iH. P.mieszkają na terenie, gdzie poziom zamożności nie jest wysoki, a kwota 30.000 zł jest kwotą znaczącą. Powodowie nie należą także do osób zamożnych i w ocenie Sądu kwoty po 30.000 zł uwzględniają wskazane wyżej okoliczności.
Na poczet wskazanych wyżej kwot zaliczono przyznane już powodom kwoty po 20.000 złw postępowaniu przesądowym i ostatecznie w pkt I i III zasądzono na rzeczA. P.iH. P.kwoty po 10.000 zł.
Jeżeli chodzi oA. B., to zdaniem Sądu kwota zadośćuczynienia należna tej powódce winna wynieść 8.000 zł. Kwota ta jest adekwatna do naruszonych jej dóbr osobistych w postaci krzywdy związanej ze zerwaniem więzi z wnukiem, którego nigdy nie zobaczy. Jednocześnie zasądzona kwoty uwzględnia poziom zamożności społeczeństwa, jak również powódki.A. B.nie należy do osób zamożnych i w ocenie Sądu kwota 8.000 zł uwzględnia wskazane wyżej okoliczności. Nadto należy zważyć, że z uwagi na brak zeznań powódki i możliwości zbadania jej przez biegłą psycholog, nie było możliwe poczynienie tak szczególnych wyjaśnień co do przeżyćA. B., tak jak miało to miejsce w przypadku pozostałych powodów.
Zatem zdaniem Sądu kwota 8000 zł uwzględniała stan faktyczny i ustalenia poczynionew oparciu doA. B.w oparciu o jej oświadczenie, które Sąd potraktował jako dokument prywatny, a także zeznania powódkiA. P..
Na poczet wskazanej wyżej kwoty zaliczono przyznaną jużA. B.kwotę 3.000 zł w postępowaniu przesądowym i ostatecznie w pkt V zasądzono na rzeczA. B.kwotę 5000 zł.
Należy w tym miejscu także wskazać, że Sąd zdecydował o podwyższeniu kwot zadośćuczynień należnych każdemu z powodów, albowiem lakoniczność decyzji strony pozwanej o przyznaniu kwot zadośćuczynień w ramach postępowania przesądowego uniemożliwiała wnikliwą ocenę tych decyzji. W ocenie Sądu powodowie poprzez zeznaniaA. P.iH. P.oraz zeznania świadków, wykazali zasadność podwyższenia kwot zadośćuczynień ponad kwoty przyznane bezspornie.
W ramach niniejszego postępowaniaA. P.iH. P.domagali się także zasądzenia kwot po 20.000 zł tytułem odszkodowań związanych z pogorszeniem się ich sytuacji życiowej po śmierci syna.
Zdaniem Sądu roszczenieA. P.było zasadne częściowo.
Zgodnie zart. 446 § 3 kcSąd może przyznać ponadto najbliższym członkom rodziny zmarłego stosowne odszkodowanie, jeżeli w skutek jego śmierci nastąpiło znaczne pogorszenie się ich sytuacji życiowej.
Odszkodowanie wskazane w tym przepisie obejmuje szkody majątkowe, często nieuchwytne lub trudne do obliczenia, prowadzące do znaczącego pogorszenia sytuacji życiowej. Na podstawie tego przepisu nie podlegają jednak wynagrodzeniu krzywdy związane z cierpieniami moralnymi, albowiem one są rekompensowane przez stosowne zadośćuczynienie.
Pogorszenie sytuacji życiowej polega zarówno na pogorszeniu sytuacji materialnej, jak i na realnej utracie możliwości polepszenia warunków życia. Istotne jest to, aby w skutek śmierci osoby najbliższej doszło doznaczącegopogorszenia sytuacji życiowej (wyrok Sn z dnia 5 stycznia 1968 roku I PR 424/67).
Pogorszeniem sytuacji życiowej będzie także osłabienie aktywności życiowej, zmniejszenie zarobków i zwiększenie wydatków (wyrok SN z dnia 8 maja 1969 roku II CR 114/69 OSNCP 1970/7-8/129), utrata syna, który mógłby dostarczać środków utrzymania (wyrok SN z dnia 13 maja 1969 roku II CR 128/69 OSPiKA 1970 poz. 122), czy też konieczność podjęcia leczenia, pod warunkiem, że pogorszenie się stanu zdrowia zawiązane jest z utratą osoby najbliższej ( wyrok SN z dnia 30 czerwca 2004 roku IV CR 445/03 MP(...)).
W ocenie Sądu jeżeli chodzi o sytuację finansowąA. P.iH. P., to nie uległa ona znaczącemu pogorszeniu po śmierciL. P..
Należy bowiem zważyć, że po śmierci synaH. P.otrzymał rentę rodzinnąw znaczącej wysokości (ok. 1800 zł), podczas gdy za życia syna otrzymywał zasiłek z(...). Nadto powódkaA. P.otrzymuje wyższe świadczenie.
Zdaniem Sądu pomoc jaka otrzymywali powodowie od zmarłego syna została pod względem „finansowym zrekompensowana” przez wyższe świadczenia. Nadto powodowie po śmierci syna nie zaciągali żadnych kredytów i pożyczek, co by świadczyło w przypadku korzystania z nich, że faktycznie ich sytuacja życiowa pod względem materialnym uległa pogorszeniu.W ocenie Sądu poziom życia powodów jest mniej więcej na tym samym poziomie co za życiaL. P.i nie uległ on znaczącemu pogorszeniu.
Co istotne w dacie śmierciL. P., powodowie mieli oni jeszcze na utrzymaniu jednego małoletniego syna, który aktualnie już pracuje, zatem wydatki rodzinne powodów także uległy zmniejszeniu.
Należy nadto wskazać, że nie ma pewności co do tego, czyL. P.pomagałby tak samo finansowo powodom gdyby żył, albowiem w dacie śmieci planował założenie własnej rodziny, zatem jego własne wydatki z pewnością uległyby zwiększeniu.
Jeżeli chodzi o pomoc niematerialną w czynnościach życia codziennego, to zdaniem Sądu i w tym zakresie sytuacja powodów nie uległa znaczącemu pogorszeniu. Jak wynika zeznańA. P.iH. P.mogą oni liczyć na pomoc „niematerialną” ze strony dwóch pozostałych synów.
W ocenie Sądu sytuacja życiowaH. P.po śmierci syna nie uległa znaczącemu pogorszeniu. Już przed śmierciąL. P.był on niepełnosprawny, nie wykazał także, że po śmieci syna się leczył, że stan jego zdrowia uległ pogorszeniu.
Z tych też względów w ocenie Sądu żądanieH. P.należało oddalić w całości co do kwoty 20.000 zł.
Natomiast jeżeli chodzi oA. P.to zdaniem Sądu jej sytuacja życiowa uległa znaczącemu pogorszeniu. Nie tylko musiała zrezygnować z pracy, aby unikać przejeżdżania obok miejsca gdzie zginął syn, ale musiała także podjąć leczenie u psychiatry nie mogąc poradzić sobie sama z traumatycznym przeżyciem. Gdyby nie śmierć syna, nie musiałaby się leczyć i być może, choć przez pewien czas wykonywałaby prace zarobkową.
Z uwagi na wskazane okoliczności Sąd zasądził na rzeczA. P.kwotę 5000 zł tytułem odszkodowania związanego z pogorszeniem się jej sytuacji życiowej po śmierci syna. Zasądzając wskazana kwotę Sąd miał na uwadze okres leczenia powódki, co wynikało z dokumentacji medycznej.
W ocenie Sądu żądanie zasądzenia odszkodowania na poziomie 20.000 zł było jednak zbyt wygórowane, albowiem jak wskazano wyżej pod względem materialnym sytuacja powódki nie uległa pogorszeniu. Nie uległa pogorszeniu jej sytuacja także z uwagi na pomoc niematerialną świadczoną przez zmarłego syna, tak jak i w przypadkuH. P..
Odsetki od każdej z kwot wskazanych w pkt I, III i V zasądzono od dnia wydania orzeczenia, albowiem Sąd zasądzając zadośćuczynienie i odszkodowanie związane z pogorszeniem się warunków życiowych uwzględnia stan istniejący w dacie zamknięcia rozprawy, a zasądzone kwoty stanowią jednorazowe świadczenie.
W pkt II, IV i VI oddalono żądania każdego z powodów ponad kwoty zasądzone na ich rzecz, a także żądania zasądzenia odsetek za okres sprzed daty wyrokowania.
Sąd uznał za wiarygodną opinię biegłejI. Ś., albowiem była jasna, logiczna i odpowiadała na wszystkie zadane przez Sąd pytania. Nadto biegła przedstawiła w jaki sposób doszła do wyników swej opinii, opisała przeprowadzone badania opierając się na swej wiedzy i doświadczeniu życiowym.
Sąd uznał również za wiarygodne zeznaniaA. P.iH. P.i wszystkich świadków, a także oświadczenieA. B., albowiem nie zostały przedstawione żadne dowody, które pozwoliłby na podważenie wiarygodności zeznań wskazanych osób.
O kosztach procesu orzeczono wpkt VIIIna podstawieart. 98 § 1 kpcw zw. zart. 100 kpciart. 108 kpc.
PowódkaA. P.wygrała w 30 % w stosunku do swych żądań i w takim zakresie należy się jej zwrot poniesionych kosztów procesu.
A. P.w niniejszej sprawie poniosła koszty procesu w łącznej kwocie 2417 zł:
- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa
- kwota 2400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. tj. 2013 rok poz. 461 z późn. zm.)
Zatem ze wskazanej kwoty należy sięA. P.kwota 725,10 zł (2417 zł x 30 %).
Strona pozwana wygrała w stosunku do żądaniaA. P.w 70 % i w takim zakresie należy jej się odA. P.zwrot kosztów procesu, które wyniosły w sprawie kwotę 2417 zł, na którą złożyły się:
- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa
- kwota 2400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. tj. 2013 poz. 490 z późn. zm.)
Zatem ze wskazanej kwoty należy się stronie pozwanej odA. P.kwota 1691,90 zł ((...)70 %).
Po zminusowaniu wskazanych kwot otrzymano ostatecznie kwotę 966,80 zł zasądzoną w pkt VIII wyroku odA. P.na rzecz strony pozwanej.
PowódkaA. B.wygrała w 41 % w stosunku do swych żądań i w takim zakresie należy się jej zwrot poniesionych kosztów procesu.
A. B.w niniejszej sprawie poniosła koszty procesu w łącznej kwocie 2417 zł:
- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa
- kwota 2400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. tj. 2013 rok poz. 461 z późn. zm.)
Zatem ze wskazanej kwoty należy sięA. B.kwota 990,97 zł (2417 zł x 41 %).
Strona pozwana wygrała w stosunku do żądaniaA. B.w 59 % i w takim zakresie należy jej się odA. B.zwrot kosztów procesu, które wyniosły w sprawie kwotę 2417 zł, na którą złożyły się:
- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa
- kwota 2400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. tj. 2013 poz. 490 z późn. zm.)
Zatem ze wskazanej kwoty należy się stronie pozwanej odA. B.kwota 1426,03 zł ((...)59 %).
Po zminusowaniu wskazanych kwot otrzymano ostatecznie kwotę 435,06 zł zasądzoną w pkt VIII wyroku odA. B.na rzecz strony pozwanej.
PowódH. P.wygrał w 20 % w stosunku do swych żądań i w takim zakresie należy się jej zwrot poniesionych kosztów procesu.
H. P.w niniejszej sprawie poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 2417 zł:
- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa
- kwota 2400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. tj. 2013 rok poz. 461 z późn. zm.)
Zatem ze wskazanej kwoty należy sięH. P.kwota 483,40 zł (2417 zł x 30 %).
Strona pozwana wygrała w stosunku do żądaniaH. P.w 80 % i w takim zakresie należy jej się odH. P.zwrot kosztów procesu, które wyniosły w sprawie kwotę 2417 zł, na którą złożyły się:
- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa
- kwota 2400 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. tj. 2013 poz. 490 z późn. zm.)
Zatem ze wskazanej kwoty należy się stronie pozwanej odH. P.kwota 1933,60zł ((...)80 %).
Po zminusowaniu wskazanych kwot otrzymano ostatecznie kwotę 1450,04 zł zasądzoną w pkt VIII wyroku odH. P.na rzecz strony pozwanej.
W pkt VII orzeczono na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowychw sprawach cywilnych (dz. U. tj. 2010 rok nr 90 poz. 594 z późn. zm).
W niniejszej sprawie w związku z powództwemA. P.powstały nieuiszczone koszty sądowe w kwocie 2627,88 zł, a związane opłatą od pozwu (2500 zł), a także wydatkiem związanym z opinią biegłej w kwocie 127,88 zł (1/2 z wynagrodzenia biegłej, która opracowała opinie w stosunku doA. P.iH. P.i domagała się jednego wynagrodzenia w kwocie 255,76 zł).
Zdaniem Sądu powódkaA. P.winna ponieść ciężar wskazanej kwoty do wysokości 1839,52 zł, (70 % przegranej z kwoty 2627,88 zł).
Strona pozwana winna zaś ponieść w stosunku do żądaniaA. P.ciężar kwoty 788,36 zł (30 % przegranej z kwoty 2627,88 zł ).
W niniejszej sprawie w związku z powództwemH. P.powstały nieuiszczone koszty sądowe w kwocie 2627,88 zł, a związane opłatą od pozwu (2500 zł), a także wydatkiem związanym z opinią biegłej w kwocie 127,88 zł (1/2 z wynagrodzenia biegłej, która opracowała opinię w stosunku doA. P.iH. P.i domagała się jednego wynagrodzenia w kwocie 255,76 zł).
Zdaniem Sądu powódH. P.winien ponieść ciężar wskazanej kwoty do wysokości 2076,73 zł, (80 % przegranej z kwoty 2627,88 zł).
Strona pozwana winna zaś ponieść w stosunku do żądaniaH. P.ciężar kwoty 551,15 zł (30 % przegranej z kwoty 2627,88 zł ).
W niniejszej sprawie w związku z powództwemA. B.powstały nieuiszczone koszty sądowe w kwocie 600 zł, a związane opłatą od pozwu.
Zdaniem Sądu powódkaA. B.winna ponieść ciężar wskazanej kwoty do wysokości 354 zł, (59 % przegranej z kwoty 600 zł).
Strona pozwana winna zaś ponieść w stosunku do żądaniaA. B.ciężar kwoty 246 zł (41 % przegranej z kwoty 600 zł ).
Łącznie zatem przy uwzględnieniu wskazanych kwot nakazano pobrać od strony pozwanej kwotę 1585,51 zł.