Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1151/15
Data wyroku: 2015-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 k.c.

III Ca 1151/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 20 kwietnia 2015 roku w sprawie z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wK.przeciwkoJ. T.o zapłatę kwoty 806,91 zł, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi oddalił powództwo bowiem uznał, że powód nie udowodnił, że pozwana ma obowiązek zapłaty na jego rzecz jako cesjonariusza kwoty dochodzonej pozwem.
Apelację od tego rozstrzygnięcia wywiódł powód zaskarżając wyrok w części i wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 707,12 złotych tytułem odsetek karnych lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego za obie instancje, a nadto o przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści apelacji. Wskazał, że potrzeba ich powołania wynikła później z uwagi na fakt, że strona pozwana nie podnosiła żadnych zarzutów, w tym przede wszystkim dotyczących zasadności oraz wysokości dochodzonego roszczenia zarówno na etapie postępowania przesądowego jak również toczącego się w niniejszej sprawie procesu.
Skarżący zarzucił naruszenie:
- postanowienia umownego, tj. § 1 pkt 8 załączonej do pozwu umowy pożyczki z dnia 8 września 2005 r. poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że powód nie wykazał podstawy oraz wysokości dochodzonego roszczenia;
- przepisuart. 339 § 2 kpcprzez przyjęcie za nieudowodnione twierdzenia powoda, w tym w szczególności w zakresie podstawy i wysokości dochodzonej należności, w sytuacji gdy pozwana nie kwestionowała tych twierdzeń;
-art. 233 kpcpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz błąd w ustaleniach faktycznych przez uznanie, że powód nie udowodnił podstawy oraz wysokości dochodzonej należności mimo, iż z załączonych do pozwu dokumentów wynikało, z jakiego tytułu i w jakiej wysokości objęta została niniejszym pozwem należność.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym i z tego względu zgodnie z przepisemart. 50513§ 2 k.p.c., jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku tego sądu powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Wbrew zapatrywaniom apelującego, zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia i w konsekwencji przyjmuje za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w całości w treści niniejszego uzasadnienia. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji w sposób właściwy zastosował również odpowiednie przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Przede wszystkim należy podkreślić, że z treściart. 339 § 2 kpcwynika, że wydając wyrok zaoczny Sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości. Analizując treść pozwu i dokumentów do niego załączonych w postaci przesądowego wezwania do zapłaty, pisma informującego o cesji wierzytelności, umowy pożyczki z dnia 8 września 2005 r. i umowy przelewu wierzytelności nie można ustalić okoliczności dotyczących zasady i wysokości dochodzonego roszczenia. Zwłaszcza wskazane w pozwie okoliczności dotyczące części składowych dochodzonego roszczenia, na które składają się wyłącznie odsetki karne, przy spłaconej należności głównej zasadnie wzbudziły w Sądzie I instancji uzasadnione wątpliwości co do zasadności dochodzonego roszczenia. Być może wątpliwości te rozwiałyby dokumenty załączone do apelacji, ale w ocenie Sądu Okręgowego dowody te są spóźnione z punktu widzeniaart. 381 kpc. Nie jest bowiem okolicznością usprawiedliwiającą zgłoszenie dowodów posiadanych przez powoda wcześniej dopiero przed Sądem odwoławczym fakt, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji okazało się niekorzystne dla powoda.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji rozstrzygając niniejszy spór nie naruszył przepisuart. 233 kpc, bowiem z załączonych do pozwu dokumentów można było wyłącznie dokonać ustaleń dotyczących faktu zawarcia przez pozwaną umowy pożyczki oraz fakt zawarcia umowy przelewu wierzytelności i takie ustalenia poczynił Sąd Rejonowy. Dokumenty te nie pozwalają natomiast na dokonanie ustaleń dotyczących ewentualnej spłaty pożyczki, a co za tym idzie zasady i wysokości roszczenia powoda.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 kpc, oddalił apelacje jako bezzasadną.