Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 35/15
Data wyroku: 2015-02-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Leszek Matuszewski

1.W Y R O K

2.W I M I E N I U

3.RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lutego 2015r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale IV Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Leszek Matuszewski
Protokolant: prot. sąd.M. W.
po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015r. sprawyT. N.obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 86§1 kw, na skutek apelacji i zażalenia wniesionych przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto wP.z dnia 27 listopada 2014r. w sprawie o sygn. akt VIIIW 3083/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia przypisanego mu wykroczenia,

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

L. M.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto wP., wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 roku, sygn. akt VIII W 3083/13 uznał obwinionegoT. N.za winnego tego, że w dniu 22 stycznia 2013 roku o godzinie 12.30 wP.naulicy (...)za skrzyżowaniem zul. (...)kierując samochodem m-kiV.onr rej. (...)wykonując manewr zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności, nie ustąpił pierwszeństwa i doprowadził do zderzenia z samochodem m-kiF.onr rej. (...)tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. w związku z art. 39 § 1 i 2 k.w. wymierzył mu karę nagany.
W ostatnim punkcie wyroku, na podstawieart. 118 §1 k.p.s.w. w związku z§ 1 pkt 1 i §2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłat za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia, zasądzono od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1722,92 złotych ( w tym 30 złotych opłaty sądowej).
Z powyższym wyrokiem nie zgodził się obrońca obwinionego, składając apelację od całości wyroku. Skarżący zarzucił orzeczeniu

1
obrazę przepisów postępowania tj.art. 5 § 2 k.p.k.w związku zart. 8 k.p.s.w. ( i powiązanej z tym zasadyin dubio pro reopolegającą na rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości w sprawie na niekorzyść obwinionego i przyjęciu, że obwiniony nie ustąpił pierwszeństwa pojazdom znajdującym się na lewym pasie ruchu w trakcie dokonywania manewru omijania samochoduF. (...), kierowanego przezN. K., co w konsekwencji doprowadziło do -niesłusznych zdaniem obwinionego- ustaleń faktycznych, mających ostatecznie wpływ na uznanie obwinionego zarzucanego mu czynu,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego orzeczenia, mający ostatecznie wpływ na uznanie obwinionego winnym zarzucanego mu czynu, polegający na ustaleniu- w oderwaniu od zasad logiki, doświadczenia życiowego i wiedzy ( błąd dowolności), że :

- obwiniony nie dochował należytej ostrożności przy dokonywaniu manewru omijaniaF. (...), kierowanego przezN. K., ponieważ powinien był przewidywać, zeF. (...)rozpocznie manewr skrętu w lewo ( na miejsce parkingowe), podczas gdy tylny kierunkowskazF. (...)był niewidoczny (co jest w sprawie bezsporne), aF. (...)stał bliżej prawej krawędzi prawego pasa, co nie przemawiało za tym, iż będzie on skręcać w lewo,
- obwiniony nie ustąpił pierwszeństwa pojazdom znajdującym się na lewym pasie ruchu, podczas gdy (pomimo dochowania wszelkich reguł ostrożności) obwiniony nie był w stanie dostrzec wyjeżdżającego zza skrzyżowaniaF. (...), kierowanego przezK. S..
Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia, poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu, ponieważ pozwalają na to zebrane dowody, a także o obciążanie kosztami postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca obwinionego złożył również zażalenie na ustalone w punkcie II wyroku koszty postępowania kwestionując zwłaszcza wysokość wynagrodzenia biegłego, która zdaniem skarżącego jest nieadekwatna do nakładu pracy biegłego koniecznej do wydania opinii.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja obrońcy okazała się zasadna i musiała skutkować zmianą zaskarżonego wyroku i uniewinnieniem obwinionego od popełnienia przypisanego mu wykroczenia.
W realiach przedmiotowej sprawy, biorąc pod uwagę ustalenia faktyczne poczynione w sprawie, o odpowiedzialności obwinionego może jedynie przesądzić ustalenie, że wykonując manewr omijania z lewej strony samochoduF. (...), którym kierowałaN. K., nie zachował on szczególnej ostrożności. Takie zresztą zachowanie zostało przypisane obwinionemu w zaskarżonym wyroku.
Sąd odwoławczy podzielając argumentację obrońcy przedstawioną w apelacji nie dopatruje się błęduT. N.w wykonaniu manewru ominięcia samochodu prowadzonego przezN. K.. W ocenie Sadu odwoławczego to na kierowcy samochoduF. (...)ciąży cała odpowiedzialność za zaistniałą kolizję. Przede wszystkim, jak zresztą to ustalił Sąd Rejonowy, światła tego samochodu były pokryte śniegiem i obwiniony, podejmując swój manewr, nie mógł zauważyć, że sygnalizuje ona zamiar skrętu w lewo. Co istotne,N. K.zatrzymując się na prawym pasie, jednokierunkowej, dwupasmowej jezdni, nie powinna z tego miejsca wjeżdżać na miejsce parkingowe, znajdujące się z jej lewej strony. W takiej sytuacji trudno zarzucać obwinionemu, że powinien taki zamiar tego kierowcy przewidzieć. Zwłaszcza jeżeli się uwzględni krótki czas jakim dysponował obwiniony do podjęcia swojego manewru drogowego. W tym zakresie Sąd odwoławczy nie podziela wniosków wynikających z opinii biegłego.
Obwiniony podejmując decyzję ominięcia z lewej strony zatrzymującego się samochoduF. (...), mając w początkowej fazie tego manewru wolny lewy pas jezdni, zachował się racjonalnie. Trudno mu też zarzucać, że wykonując ten manewr zaczął hamować, gdy tylko zorientował się, że samochódN. K.jednak sygnalizuje zamiar skrętu w lewo i podejmuje ten manewr. Gdyby nie podjął manewru hamowania to doszłoby do kolizji jego samochodu z samochodemF. (...).
Biorąc pod uwagę ustalone miejsce kolizji, potwierdzone opinią biegłego – bezpośrednio za skrzyżowaniemul. (...)zul. (...).- wątpliwości budzą zeznania świadkaK. S.z których wynika, że po wjechaniu naul. (...)zul (...). widział dokładnie przebieg zdarzenia, tj. że kierowca samochoduF. (...)zwalniał, włączył kierunkowskaz, zatrzymał się aby zaparkować po lewej stronie, a następnie obwiniony jadąc samochodemV.zjechał na lewy pas jezdni zajeżdżając mu drogę. Uwzględniając niewielki odcinek jakim poruszał się ten świadek naul. (...), jak i prędkość jego samochodu, nie miał on możliwości zaobserwowania wszystkich tych manewrów. Nie dysponował na to wystarczającym czasem.
Logicznym jest, że wjeżdżając na wul. (...)mógł zauważyć jedynie ostatnią sekwencję zdarzeń czyli zatrzymujący się samochódF. (...)i omijający go samochódV.. W pozostałym zakresie musiał sobie, może nawet i nieświadomie, dopowiedzieć co się wydarzyło bezpośrednio przed kolizją.
Uwzględniając powyższe za wiarygodne należy uznać twierdzenie obwinionego, że podejmując manewr ominięcia samochoduF. (...)na lewym pasie nie poruszał się żaden samochód i dopiero w trakcie tego manewru, wyjechał zulicy (...). dość szybko jadący samochódF. (...).
Jeszcze raz należy podkreślić, że gdyby nie nieprawidłowe zachowanie kierowcyF. (...), tj. prowadzenie samochodu pomimo zaśnieżonych tylnich świateł co utrudniało bądź nawet uniemożliwiało innym kierowcom zauważenie sygnalizacji skrętu tego samochodu, podjęcie decyzji skrętu w lewo z prawego pasa jezdni i zaparkowania samochodu na miejscu parkingowym z lewej strony dwupasmowej, jednokierunkowej jezdni, do kolizji pomiędzy samochodem obwinionego, a jadącym lewym pasem jezdniF. (...)by nie doszło.
Z uwagi na fakt, że doszło do merytorycznej zmiany zaskarżonego wyroku, w tym zmiany zasady ponoszenia kosztów niniejszego postępowania odnoszenie się do zażalenia obrońcy obwinionego w zakresie w jakim kwestionuje wysokość zasądzonych od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania jest bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odwoławczy:

1
zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił obwinionego od popełnienia przypisanego mu wykroczenia

2
kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

SSO Leszek Matuszewski