Sąd Rejonowy w Rzeszowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 401/15
Data wyroku: 2015-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Bury
Słowa kluczowe: Świadczenia rehabilitacyjne
Podstawa prawna: art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach piniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2010 r., Nr 77, poz. 512)
Teza: Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskania zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Sygn. akt IV U 401/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 listopada 2015r.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Beata Bury

Protokolant:

Magdalena Zając

po rozpoznaniu w dniu18 listopada 2015r. w Rzeszowie
sprawy z wnioskuP. L.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o świadczenie rehabilitacyjne
na skutek odwołaniaP. L.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 16 czerwca 2015 r. znak(...),(...)
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 16 czerwca 2015 r. znak(...),(...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyP. L.prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres 3 (trzech) miesięcy, począwszy od dnia 28 lutego 2015r.
Sygn. akt IV U 401/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 18 listopada 2015 r.
Decyzją z dnia 16 czerwca 2015 r. znak:(...)- (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyP. L.prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Jako podstawę prawną decyzji wskazałart. 18 ust. 1 i ust. 3-6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.). Na uzasadnienie podstawy faktycznej swojego stanowiska podał, iż orzeczeniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. lekarz orzecznik ZUS orzekł, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy, natomiast po wniesieniu sprzeciwu przez wnioskodawcę Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 11 czerwca 2015 r. orzekła, iż stan zdrowia wnioskodawcy nie uzasadnia przyznania mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
W dniu 22 lipca 2015 r. wnioskodawcaP. L.wniósł odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej zmiany i przyznania na jego rzecz prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu zarzucił organowi rentowemu wadliwość działania i błędną ocenę jego stanu zdrowia pod względem ortopedycznym.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie.
Na uzasadnienie swego stanowiska organ rentowy podał, wnioskodawca miał przyznane świadczenie rehabilitacyjne na okres 6 miesięcy i wystąpił o ustalenie dalszych uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego, przy czym komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 11 czerwca 2015 r. orzekła, że u wnioskodawcy brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę wydania przez ZUS decyzji w przedmiocie odmowy prawa do spornego świadczenia.
Sąd ustalił, co następuje:
WnioskodawcaP. L.ma 27 lat. Nie ma zawodu, jest współwłaścicielem zakładu produkującego części samochodowe.
Od dnia 3 marca 2014 r. wnioskodawca był niezdolny do pracy i do dnia 31 sierpnia 2014 r. pobierał zasiłek chorobowy, wyczerpując z tym dniem okres zasiłkowy. W okresie od dnia 1 września 2014 r. do dnia 27 lutego 2015 r. (6 miesięcy) wnioskodawca pobierał świadczenie rehabilitacyjne.
Następnie wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie mu świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres.
Orzeczeniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. Lekarz Orzecznik ZUS na podstawie wywiadu, analizy dokumentacji medycznej oraz badania przedmiotowego stwierdził, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy, w związku z czym nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Wnioskodawca wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia.
Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu wydanym w dniu 11 czerwca 2015 r., na podstawie badania i po analizie dokumentacji medycznej wnioskodawcy stwierdziła, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Mając na uwadze powyższe, uznała, iż nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
W oparciu o powyższe, orzeczenie organ rentowy wydał decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia w przedmiotowej sprawie.
(dowód:akta zasiłkowe wnioskodawcy)
Pod względem ortopedycznym wnioskodawcaP. L.cierpi na nawykowe zwichnięcie barku. Z tego powodu w l. 2013-2014 podlegał leczeniu operacyjnemu. Obecnie występuje u niego nieznacznego stopnia niewydolność funkcjonalna obu stawów barkowych po zabiegach rekonstrukcyjnych – zmiany dotyczyły obu kończyn. Po dniu 27 lutego 2015 r. był nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie przez okres 3 miesiące rokowało odzyskanie zdolności do pracy.
(dowód: akta zasiłkowe wnioskodawcy, opinia sądowo-lekarska z zakresu ortopedii – k. 10-11, dokumentacja medyczna wnioskodawcy)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej powołanych dowodów, tj. akt zasiłkowych wnioskodawcy, których autentyczność i rzetelność nie była kwestionowana przez strony w toku postępowania. Sąd podzielił i przyjął za własne wnioski oraz twierdzenia zawarte w opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii i chirurgii urazowej. Wnioski te są bowiem logiczne i jednoznaczne, zaś opinie oparte na wiedzy fachowej i doświadczeniu zawodowym biegłego. Poza tym żadna ze stron nie wniosła zarzutów do opinii.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 – tekst jedn.) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Z treści powyższego przepisu wynika, iż celem świadczenia rehabilitacyjnego jest umożliwienie osobie niezdolnej do pracy kontynuowania leczenia lub rehabilitacji w sytuacji, gdy okres zasiłku chorobowego jest zbyt krótki do odzyskania pełnej zdolności do pracy - a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem "na dokończenie leczenia" i jako rodzaj pieniężnego świadczenia ubezpieczeniowego, ma zapobiegać sytuacjom, kiedy ubezpieczony wymagający dalszego leczenia pozostawałby bez środków do życia.
Jak wykazało postępowanie dowodowe, a przede wszystkimi opinia z zakresu wiedzy specjalistycznej sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii - stan zdrowia wnioskodawcy po dniu 27 lutego 2015 r. uzasadniał zaliczenie go do osób niezdolnych do pracy i tym samym stanowił podstawę do przyznania mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres 3 miesięcy, przy pozytywnych rokowaniach odnośnie dalszego leczenia/rehabilitacji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 KPC, uwzględnił odwołanie wnioskodawcy i zmienił zaskarżoną decyzję jak w sentencji wyroku.