Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 220/15
Data wyroku: 2015-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Rzepecka-Gawrysiak, Marek Mazur, Sędzia Bogdan Lewandowski
Słowa kluczowe: Szkoda

Sygn. akt V Ka 220/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia: SO Bogdan Lewandowski
Sędziowie: SO Renata Rzepecka-Gawrysiak (spr.)
SO Marek Mazur
Protokolant: sekr. sąd. Jolanta Grosiak
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Krzysztofa Kozbera
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. sprawy
M. T.
oskarżonego zart. 305 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Koszalinie
z dnia 26 stycznia 2015 r.   sygn. akt X K 764/14

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 46§2 kkzasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoL.nawiązkę w kwocie 194,14 (sto dziewięćdziesiąt cztery 14/100) złotych,

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

3
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoL.360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem poniesionych wydatków związanych ze sporządzeniem środka odwoławczego,

4
zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt: V Ka 220/15

UZASADNIENIE
M. T.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 13/08/2014r. w miejscowościM., na stoisku handlowym, poprzez oferowanie do sprzedaży, dokonywał obrotu towarami oznaczonymi podrobionym znakami towarowymi, tj.:

1
perfumy(...)w ilości 4 szt.,

2
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

3
perfumy(...)w ilości 2 szt.,

4
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

5
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

6
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

7
perfumy(...)w ilości 2 szt.,

8
perfumy(...)w ilości 4 szt.,

9
perfumy(...)w ilości 12 szt.,

10
perfumy(...)w ilości 5 sz.,

11
perfumy(...)w ilości 4 szt.,

12
perfumy(...)w ilości 5 szt.,

13
perfumy(...)w ilości 12 szt.,

14
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

w łącznej ilości 54 szt., powodując straty w wysokości 4320 zł., czym działał na szkodę firm będących właścicielami zastrzeżonych znaków, tj.(...),(...),(...),(...),(...)
(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...)to jest o czyn zart. 305 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej.
Sąd Rejonowy w Koszalinie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2015r. w sprawie sygn. akt X K 764/14:
I. uznał oskarżonegoM. T.za winnego tego, że w dniu 13 sierpnia 2014 roku w miejscowościM., na stoisku handlowym, poprzez oferowanie do sprzedaży, dokonywał obrotu towarami oznaczonymi podrobionym znakami towarowymi, tj.:

1
perfumy(...)w ilości 4 szt,

2
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

3
perfumy(...)w ilości 2 szt.,

4
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

5
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

6
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

7
perfumy(...)w ilości 2 szt.,

8
perfumy(...)w ilości 4 szt.,

9
perfumy(...)w ilości 12 szt.,

10
perfumy(...)w ilości 5 sz.,

11
perfumy(...)w ilości 4 szt.,

12
perfumy(...)w ilości 5 szt.,

13
perfumy(...)w ilości 12 szt.,

14
perfumy(...)w ilości 1 szt.,

w łącznej ilości 54 szt., czym działał na szkodę firm będących właścicielami zastrzeżonych znaków, tj.(...)(...),(...),(...),(...),(...).,(...),(...),(...),(...),(...),(...)., to jest czynu zart. 305 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej(Dz.U. nr 136, poz. 958, z dnia 31 lipca 2007 roku z zm.) i za to na podstawieart. 305 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej(Dz.U. nr 136, poz. 958, z dnia 31 lipca 2007 roku z zm.) w zw. zart. 34 § 1 i § 2 kkiart. 35 § 1 kkskazał go na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,

II
na podstawieart. 44 § 6 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wyszczególnionych w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)z karty 89 akt sprawy, pod pozycją 1-14,

III
zasądził od oskarżonegoM. T.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 110 złotych i nie wymierzył mu opłaty.

Od powyższego wyroku apelację wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoL.
Na podstawieart. 444 k.p.k.orazart. 425 § 1, 2 i 3 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonegoM. T.:

1
w części dotyczącej środka karnego tj. w zakresie, w jakim Sąd I instancji zaniechał orzeczenia względem oskarżonego obowiązku naprawienia szkody lub nawiązki, tj. obowiązków przewidzianych wart. 46 k.k.

2) w przedmiocie braku orzeczenia o kosztach sądowych należnych oskarżycielowi posiłkowemu, zastępowanemu przez profesjonalnego pełnomocnika.
Na zasadzie art.art. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1)i 2)k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisu prawa materialnego tj.art. 46 § 1 k.k.polegającą na jego niezastosowaniu w sytuacji, gdy w niekwestionowanym stanie faktycznym sprawy wypełnione zostały wszystkie kodeksowe przesłanki dla orzeczenia obowiązku naprawienia szkody lub nawiązki tj. oskarżony został skazany, po stronieL.wystąpiła szkoda, zaś reprezentujący ją pełnomocnik wniósł o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody wskazując jej poszczególne elementy tudzież uzasadniając jej wysokość,

2
obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.art. 2 § 1 pkt 3) k.p.k.oraz424 § 1 pkt 2) k.p.k.poprzez sprzeczne z wymogami obiektywizmu uznanie, że pokrzywdzona nie poniosła żadnej szkody wymagającej re­kompensaty (wliczając w to całkowite pominięcie uszczerbku w przedmiocie opłat li­cencyjnych oraz szkody wizerunkowej), pomimo że ustawodawca nie precyzuje rodza­ju szkód podlegających naprawieniu, żadnych z tych szkód nie przedkłada nad inne i nie uprzywilejowuje - co w konsekwencji doprowadziło Sąd do błędnego przekonania, że świadczenie z tytułu naprawienia szkody nie jest należnym i tym samym wniosek oskarżyciela posiłkowego nie może zostać uwzględniony,

3) obrazę przepisu postępowania tj.art. 627 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 pkt 2) k.p.k., polegającą na braku zasądzenia od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego na­leżnych kosztów sądowych, podczas gdy pełnomocnik pokrzywdzonej - będący radcą prawnym - brał udział w postępowaniu przygotowawczym, a następnie w postępowa­niu jurysdykcyjnym, a obowiązek orzeczenia o kosztach wynika z powszechnie obo­wiązujących przepisów:Kodeksu postępowania karnegouzupełnionego przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców praw­nych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Przy tak sformułowanych zarzutach, stosownie doart. 437 § 1 i 2 k.p.k., wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie na rzecz pokrzywdzonejL.kwoty 582.42 zł
w razie zaś napotkania trudności w ustaleniu dokładnej wysokości szkody - na podsta­wieart. 46 § 2 k.k., wniósł o orzeczenie nawiązki,
2) orzeczenie o kosztach postępowania zgodnie zart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.
Ewentualnie, w przypadku uznania przez Sąd Okręgowy, iż w dotychczas zgromadzonym materia­le dowodowym brak jest wystarczających danych, które pozwalałaby stanowczo ustalić wysokość szkody majątkowej wyrządzonej przez oskarżonego, wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zasługuje na uwzględnienie w części.
Pierwszym problemem, który należy rozstrzygnąć w związku z postawionymi w apelacji zarzutami jest ustalenie, czy po stronie pokrzywdzonegoL.., w związku z zachowaniem oskarżonego doszło do powstania szkody. Na pytanie to, wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji, odpowiedzieć należy twierdząco.
Nie można zgodzić się z sądem pierwszej instancji, iż szkoda po stronie pokrzywdzonego nie powstała ponieważ nie doszło do sprzedaży produktów zatrzymanych u oskarżonego ,a zatem pokrzywdzony został jedynie narażony na powstanie szkody.
Prezentując takie stanowisko sąd orzekający odniósł się jedynie do pojęcia szkody materialnej. O ile można zgodzić się z sądemmeriti, że ustalenie rozmiaru szkody materialnej jest trudne do określenia z powodu wielu czynników, o tyle nie można pomijać, że pokrzywdzony poniósł szkodę niemajątkową.
Zdaniem sądu odwoławczego zasadną jest przedstawiona przez apelującego argumentacja uzasadniająca twierdzenie, że po stronie pokrzywdzonego –L.powstała szkoda niematerialna w postaci: naruszenia dobrego imienia firmy, narażania na utratę renomy firmy i możliwego odejścia klientów od marki produktu, osłabienia zaufania klientów itp.
Zdaniem sądu odwoławczego okoliczności te wynikające z czynu zabronionego z art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2007r. Prawo własności przemysłowej powinny być bezsporne.
Nie może stanowić argumentu przeciwko orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody trudność w ustaleniu rozmiaru szkody niemajątkowej, gdyż w miejsce naprawienia szkody stosownym jest orzeczenie nawiązki, której znaczenie ma charakter raczej symboliczny i stygmatyzujący sprawcę i tego rodzaju czyn zabroniony.
Podzielić należało zatem w całej rozciągłości argumenty zawarte w środku odwoławczym w odniesieniu do zarzutu obrazy przepisuart. 46 kk.
Sąd odwoławczy nie podzielił podniesionego w apelacji zarzutu obrazy przepisuart. 627 kpkw zw. zart. 616 § 1 pkt 2 kpkpolegającej na braku rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów sądowych na rzecz oskarżyciela posiłkowego, gdyż w przedmiocie tym sąd pierwszej instancji orzekł stosownie postanowieniem z dnia 27.01.2015r. k. 144, uzupełniając w tym zakresie wyrok. Rozstrzygniecie to spotkało się z aprobatą stron postępowania.
Reasumując, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 46 § 2 kkzasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoL.nawiązkę w kwocie 194,14 złotych.
W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
O kosztach sądowych za II instancję Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 636 kpkw zw. zart. 624 kpkz uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego.
O kosztach dla oskarżyciela posiłkowego związanych ze sporządzeniem środka odwoławczego postanowiono na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 616 § 1 pkt 2 kpki § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych orz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490) w zw. z § 14 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2013r., poz. 461).