Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 26/15
Data wyroku: 2015-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Mirosław Wiśniewski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Oszustwo, Kara, Usiłowanie
Podstawa prawna: art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk, w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk;

Sygn. akt – IX Ka 26/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2. kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący – S.S.O. Aleksandra Nowicka
Sędziowie: S.S.O. Mirosław Wiśniewski
S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Protokolant – staż. Marzena Chojnacka
przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Toruniu Marzenna Mikołajczak
po rozpoznaniu w dniu 2. kwietnia 2015 r.
sprawyE. M.– oskarżonej zart. 13§1 kkw zw. zart. 286§1 kk, w zb. zart. 270§1 kkw zw. zart. 11§2 kk;
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną,
od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 6. listopada 2014 r.,sygn. akt II K 479/14,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie o grzywnie zawarte w punkcie III. tego wyroku;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżoną z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 26/15

UZASADNIENIE

E. M.
została oskarżona o to, że w nieustalonym miejscu i czasie nie później niż 28.02.2014r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że wypełniła własnoręcznie dokument PIT – 37 wpisując dane synaK. M.oraz nieprawidłowe dane co do wysokości nieosiągniętych przez niego dochodów za rok 2013 oraz podrobiła podpis synaK. M.wpisując w rubryce 143 „podpis podatnika” jego imię i nazwisko(...)a następnie posłużyła się podrobionym dokumentem jako autentycznym w Urzędzie Skarbowym wB.w dniu 28.02.2014przedkładając go w celu uzyskania nadpłaty podatku dochodowego w wysokości 279 zł, działając tym na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez Urząd Skarbowy wB., lecz zamiaru swego nie osiągnęła z uwagi na złożenie w Urzędzie Skarbowym wR.rocznego zeznania podatkowego PIT – 37 za rok 2013 osobiście przezK. M.

- tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
Wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Brodnicy, sygn. akt II K 479/14, uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego występek zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to, na mocyart. 11 § 3 kk, na podstawieart. 286 § 1 kk, wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kk, warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby, oddając ją w tym czasie, na mocyart. 73 § 1 kk, pod dozór kuratora sądowego oraz na mocyart. 33 § 1, 2 i 3 kk- karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych przyjmując za równowartość jednej stawki kwotę 10 złotych.
Na mocyart. 72 § 1 pkt 8 kkzobowiązał oskarżoną do przedsięwzięcia starań w kierunku podjęcia pracy zarobkowej w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się wyroku.
Zwolnił oskarżoną od opłaty sądowej, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Wyrok tenw części dotyczącej orzeczenia o karzezaskarżyłaoskarżona. Wskazując na to, że sytuacja materialna jest tak trudna, że nie pozwala na uiszczenie grzywny, domagała się ona jego zmiany poprzez jej „umorzenie”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonej okazała się zasadna.
Aprobując ustalenia przyjęte za podstawę zaskarżonego wyroku i dokonane na ich podstawie orzeczenie o winie oskarżonej, stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie o karze, którym obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nałożono na nią, na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kk, karę grzywny faktycznie nie może się ostać.
Do wymierzenia zaskarżonym wyrokiem w/w akcesoryjnej kary grzywny w wysokości 20 stawek dziennych doszło wskutek uwzględnienia złożonego przez prokuratora w trybieart. 335 kpkwniosku, który zawierał propozycje orzeczenia kar uzgodnionych wcześniej przez niego z oskarżoną. Po dokonaniu ich oceny pod kątem przesłanek zart. 53 kksąd meriti słusznie uznał, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności niepodlegająca efektywnemu wykonaniu, w połączeniu ze stanowiącą realną dolegliwość karą majątkową w wysokości zaaprobowanej przez samą oskarżoną, która naruszyła prawo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stanowić będzie należyte zabezpieczenie realizacji wszystkich celów postępowania. W świetle ujawnionych przez nią w apelacji okoliczności, obrazujących szczegółowo jej sytuację materialną, rozstrzygnięcie to, z uwagi na fakt, że uiszczenie orzeczonej grzywny stanowiłoby dla niej i jej rodziny nadmierną uciążliwość, uznać jednak należało za rażąco surowe w rozumieniuart. 438 pkt 4 kpk. Z przedłożonych przez nią dokumentów (k. 66-67) jasno wynika wszak, że dochody jej rodziny, w której skład oprócz niepracującego męża wchodzi uczący się syn, pozostający na utrzymaniu rodziców i osiągający własne dochody w niewielkiej kwocie z tytułu praktyk, są bardzo niskie. Rodzina utrzymuje się w zasadzie dzięki pomocy społecznej. Mająca wykształcenie podstawowe, nie posiadająca wyuczonego zawodu (k. 35v.) i licząca sobie blisko 50 lat, oskarżona również jest osobą bezrobotną, a jej stan zdrowia - wypełniający znamiona niepełnosprawności stopnia umiarkowanego - generuje konieczność stałego ponoszenia wydatków na leki i istotnie ogranicza możliwości zarobkowe. Okoliczności te czynią orzekanie wobec niej kary grzywny, nawet w najniższej wysokości, niecelowym.
Uwzględniając postulat oskarżonej, która aprobując co do zasady zaskarżony wyrok, wskazywała na to, że rozstrzygnięcie o karze z uwagi na wymierzenie jej nim kary grzywny nie jest adekwatne do jej sytuacji materialnej, sąd odwoławczy, kierując się dyspozycjaart. 58§2 kk, dokonał zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie zawartego w pkt III rozstrzygnięcia o karze grzywny.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też w pozostałym zakresie został on utrzymany w mocy.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpk, kierując się sytuacją materialną oskarżonej, sąd odwoławczy zwolnił ją z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, wydatkami tego postępowania obciążając Skarb Państwa.