Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 839/14
Data wyroku: 2015-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt. II K 839/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu zgromadzonego i ujawnionego w niniejszej sprawie materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 23 listopada 2014 r. (niedziela) około godz. 19.00 doS. K., zamieszkałego w miejscowościT.(...), przyszedł jego pracownikA. G.. Towarzyszyła muS. Z., mająca wówczas 44 lata, która jest z nim związana od kilku lat i zamieszkuje w należącym do niego domu, znajdującym się w miejscowościT.(...)Podczas spotkaniaS. Z., która ma około 167 cm wzrostu, około 63 wagi i dość duże dłonie o specyficznej barwie, była ubrana w bluzkę, czarną kurtkę z kapturem bez ściągacza z miękkiego materiału, czarne obciskające spodnie i czarne buty bez obcasa zakrywające kostkę.S. Z.miała wówczas blond włosy średniej długości o niejednolitym odcieniu z grzywką opadającą na czoło. Celem spotkania było potwierdzenie uprzedniego wypłacenia wynagrodzeniaA. G.i uniknięcie zajęcia środków finansowych należących doS. K.przez komornika, egzekwującego należności alimentacyjne jego pracownika. Odbyło się ono w pomieszczeniu biurowym, na które zaadaptowano jedno z pomieszczeń znajdujące się na końcu przedpokoju usytuowanego na parterze budynku mieszkalnego. W przeszłościS. Z.była tam kilkukrotnie, przychodząc zA. G.lub sama w sprawach związanych przede wszystkim z jego zatrudnieniem.
Podczas spotkaniaS. K.,A. G.iS. Z.siedzieli przy biurku, na którym leżał portfel koloru ciemnobrązowego należący doS. K.. Znajdowały się w nim pieniądze w kwotach nie mniejszych niż 1.500 złotych i 1.000 euro, dokumenty w postaci prawa jazdy i dowodu osobistego wystawionych na nazwiskoS. K., dowód rejestracyjny samochoduF. (...)nr rej. (...)oraz trzy karty bankomatowe należące doS. K.. Powyższe środki finansowe wchodziły w skład wspólności majątkowej małżeńskiej. Po zakończeniu spotkaniaS. K.wziął portfel i schował go do zewnętrznej kieszeni kurtki, którą zasunął na suwak, po czym zaproponowałA. G.iS. Z.podwiezienie do domu, na co przystali. Nieruchomości znajdują się przy tej samej drodze. NastępnieS. K.udał się do miejscowościK., gdzie spotkał się ze współpracownikiemI. C., z którym rozliczył się pieniędzmi wyjętymi z portfela, po czym schował go do kieszeni kurtki, aA. G.iS. Z.poszli do pobliskiego baru, gdzie spotkali znajomegoH. R.i spożywali wspólnie piwo. Około godz. 20.00 zamknięto bar, więcA. G.,S. Z.iH. R.postanowili kontynuować spotkanie w domuA. G., gdzie również pili piwo. Około godz. 21.00A. G.poszedł spać, gdyż następnego dnia szedł do pracy. Około godz. 22.00 do domu udał się takżeH. R..
W międzyczasie około godz. 20.00S. K.wrócił do domu i wszedł do pomieszczenia biurowego, gdzie zdjął kurtkę, w której znajdował się portfel i położył ją na koszu wiklinowym znajdującym się za krzesłem. Następnie wykąpał się, ubrał w pidżamę i udał się do salonu przylegającego do przedpokoju, gdzie usiadł w fotelu i oglądał telewizję. Około godz. 20.30 do domu wróciła równieżE. K., będąca żonąS. K., której towarzyszyłaZ. P., będąca wieloletnim przyjacielem rodziny i zarazem opiekunką jej matkiJ. K., która była ciężko chora. Zajmowała się nią od dnia 11 listopada 2014 r. i tego dnia były u niej w szpitalu. Po powrocieE. K.zajęła się bieżącymi sprawami, aZ. P., która nie otrzymywała w zamian za pomocJ. K.wynagrodzenia, robiąc to bezinteresownie, udała się do budynku znajdującego się na tej samej nieruchomości, zajmowanego wcześniej przez matkęE. K., gdzie zrobiła kolację, umyła się i korzystała z internetu. Od czasu powrotu do domuZ. P.nie wychodziła na zewnątrz.
Około godz. 22.30, kiedyS. K.siedział w fotelu i przysypiał,E. K.weszła do kuchni, która jest połączona z salonem i obrała pomarańcze, po czym wróciła do salonu, usiadła przy stole i jadła owoce. W domu, oprócz niej, męża i dwójki synów, którzy spali w swoich pokojach znajdujących się na piętrze budynku, nikogo nie było. Drzwi wejściowe nie były zamknięte na klucz. W tym momencie do domu weszłaS. Z.i skierowała się do pomieszczenia biurowego, uprzednio przechodząc przez oświetlony przedpokój, w którym przyświecając sobie biało-niebieskim światłem pochodzącym od nieustalonego przedmiotu wzięła kurtkę i wyjęła z niej portfel, po czym przykucnęła przy koszu i przeglądała jego zawartość.E. K.usłyszała dźwięk otwieranych drzwi i kroki w przedpokoju, po czym przez oszklone drzwi do salonu zobaczyła ciemną skuloną postać przechodzącą przez przedpokój i kierującą się do pomieszczenia biurowego. Była zdziwiona tym widokiem i zastanawiała się, kto to może być, więc po chwili poszła sprawdzić, co się dzieje. Kiedy weszła do przedpokoju i spojrzała w kierunku ciemnego pomieszczenia biurowego, zobaczyła przykucniętą postać i biało-niebieskie światło tuż nad podłogą, które po chwili zgasło. Następnie weszła do środka, stanęła w pobliżu drzwi i zapaliła światło.
WówczasS. Z., która była ubrana w czarną kurtkę z kapturem bez ściągacza z miękkiego materiału, czarne obciskające spodnie i czarne buty bez obcasa zakrywające kostkę, mając na głowie kaptur, upuściła trzymany w ręku portfel. Po chwili wyciągnęła prawą dłoń, podniosła go i przycisnęła do siebie.S. Z.znajdowała się wówczas bokiem doE. K.i była skulona, jednak spod odstającego od głowy kaptura wystawał kosmyk jej włosów.E. K.poznała ją, jednak nie przypuszczała, że jest to próba kradzieży portfela należącego doS. K., myśląc że przyszła w jakiejś sprawie i mówiąc do niej „halo, proszę pani?”, na co nie uzyskała odpowiedzi. Zwróciła się też doS. K., mówiąc „S., mamy gościa”, jednak ten słyszał ją przez sen i nie zareagował. Po chwiliS. Z.wstała i ciągle znajdując się bokiem doE. K.zaczęła przesuwać się w jej kierunku, będąc skulona i chowając twarz pod kapturem. Kiedy znajdowała się blisko niej,E. K.wyciągnęła ręce i oparła je na kurtce, mówiąc „ale chwileczkę”, stając na drodze do drzwi i uniemożliwiając jej opuszczenie pomieszczenia biurowego. WtedyS. Z.odepchnęła ją barkiem i wybiegła najpierw z pomieszczenia biurowego, a potem z domu.E. K., która zachwiała się, ale nie upadła odwróciła się i krzyknęła w jej kierunku „ale co się stało, o co chodzi?”, jednakS. Z.nie zareagowała.
WówczasE. K.obudziłaS. K., mówiąc mu, że w domu byłaS. Z.i podniosła z podłogi jakiś portfel, a ten poszedł do pomieszczenia biurowego i stwierdził, że nie ma go w kurtce. Następnie oboje pojechali do domuA. G.i kilkukrotnie energicznie zapukali do drzwi. Po kilku minutach otworzyła imS. Z., która miała na sobie bluzkę i czarne obciskające spodnie. Z kolei w przedpokoju stały czarne buty bez obcasa zakrywające kostkę i wisiała czarna materiałowa kurtka z kapturem bez ściągacza. KiedyS. K.powiedział, że była u nich i poprosił, żeby oddała portfel,S. Z.zaczęła płakać, po czym uklękła i powiedziała kilkukrotnie „ja nie była, ja nie brała”. W międzyczasieE. K.przeszukała kurtkę, która była chłodna, ale nie znalazła w niej portfela. Po chwili obudzonoA. G., który stwierdził, że nic nie wie, bo spał i nie jest w stanie powiedzieć, czyS. Z.była cały czas w domu. W dniu 24 listopada 2014 r.S. Z.została zatrzymana i dokonano przeszukania domuA. G., nie ujawniając rzeczy pochodzących z przestępstwa lub mających z nim związek.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie:protokołu zatrzymania osoby (k.15-15v), materiału poglądowego (k.17-19, 124-127, 137), protokołu przeszukania mieszkania (k.22-23v), szkiców (k.27, 92, 106), zeznań świadkaS. K.(k.3-4, 38-40, 95-99, 108, 183), zeznań świadkaE. K.(k.7v-8, 12v, 24-26, 109-111, 136, 143-147, 182-183), zeznań świadkaA. G.(k.9v, 147-148), zeznań świadkaH. R.(k.10v-11, 113-114), zeznań świadkaI. C.(k.36-37, 113), zeznań świadkaZ. P.(k.53v, 112-113) oraz częściowo wyjaśnień oskarżonejS. Z.(k.32-33, 88-90, 94-95, 108-109, 146-149, 165).
Przesłuchiwana w postępowaniu przygotowawczym oskarżonaS. Z.(k.32-33)oświadczyła, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Jak wyjaśniła, znaK., boS.jest szefem jej konkubentaA.. Zna ich od około trzech lat, to jest od czasu, kiedyA.tam pracuje. Nie są w koleżeńskich stosunkach, ale są na ty zE.iS.. Cały czas chodzi do nich razem zA.i w niedzielę też poszli razem. Poszli, żeby podpisać jakieś dokumenty, boA.miał umowę na dwa miesiące i komornik chciał ściągnąć pieniądze, ale nie wie dokładnie, o co w tym chodzi.A.podpisał dokument w biurzeS.. Widziała, że portfel był na stole, aleS.schował go do kieszeni spodni. Jak również wyjaśniła, po podpisaniu dokumentuS.miał gdzieś jechać i po drodze podrzucił ich do domu. Siedziała koło niego, aA.obok niej. Wysadził ich koło domu, podczas drogi nic do nich nie mówiąc. Następnie poszli do baru, który znajduje się naprzeciwko ich domu. Tam był sąsiadH. R., z którym wypili po dwa piwa. Bar zamykają o 20.00, więcH.kupił jeszcze dwa piwa, dla niego i dla niej, boA.miał jeszcze dla siebie, po czym poszli do nich do domu. TamA.poszedł spać, a ona zH.siedziała i piła piwo. Nie wie, kiedy skończyli, na pewno siedzieli z półtorej godziny. PotemH.poszedł do domu, a ona się umyła i poszła spać. Ponadto wskazała, że obudziło ją walenie w drzwi. Zapytała, kto to, na co usłyszała(...). Po otworzeniu drzwi weszliS.iE..S.nie rozmawiał z nią, tylko zapytał, gdzie jestA., którego następnie obudziła.E.powiedziała, żeby oddała portfel. Powiedziała, że była jakaś kobieta, kurtka była podobna do jej kurtki i to na pewno ona. Nie klęknęła, zaczęła płakać, bo się wystraszyła.E.powiedziała „po co ty płaczesz, jak nie brałaś portfela”. Jak poszli, to po chwili doA.zadzwoniłS.i powiedział, żeby wyszedł na drogę.A.wyszedł i wrócił za 10 minut. Powiedział, że jak zabrała portfel, to ma oddać. Powiedziała, że go nie zabrała i cały czas był z niąH.. Poszli zA.doH., który potwierdził, że był u niej około półtorej godziny.S.zadzwonił jeszcze około 23.00 i powiedział, że jeśli odda portfel, to nie będzie dzwonił na policję. Dodała również, że nie miała romansu zeS.. Pod koniec października przyszła do niego i oddała mu 300 złotych, które pożyczył jej na światło, o czym nie wiedziałA.. Była pod wpływem alkoholu i było już ciemno.S.powiedział, żeby poszli za dom, gdzie hoduje egzotyczne ptaki. Wtedy powiedział, żeby nie oddawała mu pieniędzy i w zamian dała się pocałować. Pozwoliła mu i na pewno do czegoś więcej jak seks by doszło, ale ktoś ich spłoszył. Ktoś szedł, ale nie wie kto, bo uciekła.S.powiedział jej tylko na ucho, kiedy spotkają się ponownie, ale nie odpowiedziała.

    Przesłuchiwana w postępowaniu sądowym oskarżonaSvitlanaZ.(k.88-90, 94-95, 108-109, 146-149, 165)oświadczyła, ze nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Jak wyjaśniła, widziała się tego dnia z pokrzywdzonym. Była może 19.00. Była tam zA., jej konkubentem, bo pracował u niego na umowę zlecenie i miał tam swoje sprawy. Była w biurze i siedziała, a oni je załatwiali. Była tam może 15 minut. Wszyscy siedzieli za stołem. Nie było rozmowy o sprawach finansowych. Później pokrzywdzony gdzieś jechał i podrzucił ich do domu swoim samochodem. To jest 100 metrów, więc o niczym nie rozmawiali. Potem poszli do baru, gdzie spotkali sąsiadaH., z którym wypili może po dwa piwa. Bar zamknęli o 20.00, po czym przyszli zH.do domu.A.poszedł wcześniej spać, a ona siedziała i rozmawiała zH..H.poszedł około 22.00, może po 22.00, a ona poszła spać. Jak również wyjaśniła, około 22.30 ktoś pukał do drzwi. Była wtedy w sypialni. Jak otworzyła drzwi, to zobaczyła pokrzywdzonych. Najpierw pokrzywdzony zapytał, gdzie jestA., na co odpowiedziała, że śpi. Ktoś powiedział, żeby oddała portfel. To było chyba na korytarzu. To było wtedy jak obudziłaA.. Nie wiedziała, kto przyszedł i dlaczego. Wtedy już się położyła, ale nie pamięta, w co była wtedy ubrana. U nich jest bardzo zimno, nie mają czym palić, więc była w swetrze. Nie pamięta, jakiego koloru, bo śpi w różnych i ma ich dużo. Jak jest napalone, to nie śpi w swetrze. Na sobie miała cienkie ciemne rajstopy, prawie czarne. Ponadto wskazała, iż powiedziała, że nie brała portfela. Pokrzywdzony zadzwonił po 15 minutach i chciał, żebyA.wyszedł. Powiedział mu, żeby zwróciła portfel, ale ona przekazałaA., że go nie brała i może dzwonić na policję. Jej reakcja była taka, bo bała się straży granicznej. Policja wzięła ją rano na posterunek. Szukała portfela, ale go nie znalazła. Portfel leżał na biurku i był koloru czarnego. Wcześniej i później go nie widziała. Jak przyszli do biura, to miała czarną kurtkę do połowy uda z kapturem, który nie miał ściągaczy i rzepów. Miała też spodnie koloru ciemno niebieskiego, prawie grantowego lub czarnego, a na nogach krótkie, czarne buty bez obcasa, które były kryte i zakrywały kostkę. Nie pamięta, co miała pod kurtką. Przebrała się dopiero jakH.poszedł do domu. Ponadto stwierdziła, że przychodziła do pokrzywdzonych, z którymi byli po imieniu, boA.tam pracował. Była w ich domu może 2-3 razy, wówczas pokrzywdzony pokazywał im dom, a w biurze już wcześniej. Relacje z pokrzywdzonymi były dobre, ale nie spotykali się towarzysko. Włosy maluje przeważnie na jasno. Miała wtedy jaśniejsze i średnią długość. Nie nosi rozpuszczonych, tylko cały czas spięte. Zdarzało się, że sama przychodziła do pokrzywdzonych. Pokrzywdzona chciała, żeby była opiekunką jej matki, ale ona miała już wtedy inną pracę i zaproponowała swoją koleżankę.L.. W czasie zdarzenia nie pracowała już u pokrzywdzonych, tylko inna opiekunka. Jak wyjaśniła, pukanie było około 22.30, a około 23.00 poszli doH.. W czasie spotkania pokrzywdzony nic nie mówił o pieniądzach. Nie wspominał, że ma większą ilość. W ich domu krzyczała pokrzywdzona. Była u nich w domu ostatnia i nie wie, dlaczego wskazują na nią, a nie na innych. Nie było między nimi sprzeczek i kłótni. Nie było powodu, żeby na nią wskazywać. W sumie wypiła trzy piwa, w tym w domu jedno. Sytuacja z pocałunkiem była tylko raz. To było może miesiąc przed tym zdarzeniem. Po okazaniu materiału poglądowego przyznała, że to jest kurtka, spodnie i buty, które miała na sobie. Kolor włosów też taki był. Mogła mieć takie ubranie jak na zdjęciach, w tym taką bluzkę. Ma jeszcze jedną kurtkę, też czarną i podobnej długości. Mierzy około 167 cm i waży około 63 kg.L.pracowała u pokrzywdzonych może 1,5 miesiąca, to było w październik, zwalniając się i wyjeżdżając na Ukrainę. Ona ma około 52 lat, proste czarne włosy za ramiona, które spina. Ponadto jest niższa od niej, ma duży biust i jest trochę grubsza. Tego dnia wyszli razem, a pokrzywdzony wziął portfel i schował go do kieszeni, ale nie pamięta której. Nie wie, co dalej działo się z tym portfelem. Przyznała także, że sytuacja finansowaA.była średnia. Ona uzyskiwała dochody około 1.800 złotych netto miesięcznie. Spała w swetrze, bo choć mają czym palić, to nie mają dzieci i nie palą dużo. Nie było jej za gorąco, bo lubi ciepło. ZA.jest związana od 7 lat. Jej mąż nie żyje. Na Ukrainie ma syna w wieku 11 lat, który mieszka z teściową. W miarę możliwości przesyła jej jedzenie i ubrania. Po okazaniu protokołu oględzin telefonu wskazała, że osoba, która do niej dzwoniła toN., będącaU. (...)pracującą w okolicy. Ona ma 40 lat, jest niższa od niej, waży około 62 kg i jest brunetką. Była jej znajomą i dzwoniła do niej w celach towarzyskich. Pracowała przy kapuście i poznała ją w sklepie. Jak wyjechała naU. (...), to straciła z nią kontakt. Jej numer telefonu jest niedostępny. Po okazaniu kurtki stwierdziła, że to jest ta kurtka, w której robiono jej zdjęcia. Ma jedną czarną kurtkę. Teraz ma już inny telefon i nie pamięta, jakiego koloru wyświetlacz miał tamten. Pracowała uJ. R.iŻ. D.. Na koniec poinformowała, że miesiąc temu u pokrzywdzonych była kradzież. Zginęły dwa nowe rowery stojące przy domu, kiedy monitoring był wyłączony. To musiał być ktoś znajomy, bo obcy by nie wejdzie jak jest monitoring.

Sąd zważył, co następuje:
W świetle całokształtu zgromadzonego i ujawnionego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wina oskarżonejS. Z.i okoliczności popełnienia zarzucanego jej czynu nie budzą żadnych wątpliwości.
Sąd jedynie częściowo dał wiarę
    wyjaśnieniom oskarżonejS. Z.(k.32-33, 88-90, 94-95, 108-109, 146-149, 165), uznając że w tym zakresie znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, który obdarzono tym walorem i są zgodne z rzeczywistością. Tyczy się to w szczególności okoliczności, że w dniu 23 listopada 2014 r. około godz. 19.00 poszła ze świadkiemA. G.do świadkaS. K.w celu podpisania dokumentów. Wątpliwości nie budzi również to, że siedzieli w pomieszczeniu biurowym i widziała portfel należący do świadkaS. K., który najpierw leżał na biurku, przy którym siedzieli, a po zakończeniu spotkania został przez niego zabrany i schowany do kieszeni. Miała wówczas czarne spodnie, czarną kurtkę z kapturem bez ściągacza i czarne buty bez obcasa zakrywające kostkę. Brak również podstaw do zakwestionowania, że po zakończeniu spotkania świadekS. K.podwiózł ich do domu, po czym poszli do baru i najpierw tam spożywali piwo ze świadkiemH. R., a następnie przenieśli się do domu świadkaA. G.. To samo tyczy się okoliczności, że świadekA. G.poszedł spać, a świadekH. R.wyszedł około godz. 22.00, po czym około godz. 22.30 przyszli świadkowieS. K.iE. K., mówiąc o kradzieży i żądając zwrotu portfela, po czym zaczęła płakać. Brak również podstaw do zakwestionowania jej relacji w zakresie tego, żeL., która była wcześniej opiekunką matki świadkaE. K., ma około 52 lat, czarne włosy do ramion i duży biust, będąc niższa i grubsza od niej. Z koleiN., która dzwoniła do niej tego dnia i która jest jej znajomą, ma 40 lat, jest niższa od niej i jest brunetką, wyjeżdżając naU. (...). Ponadto prawdą jest, że była w dobrych stosunkach ze świadkamiS. K.iE. K., z którymi była po imieniu, będąc kilka razy w ich domu, w tym w pomieszczeniu biurowym. Wyjaśnienia oskarżonejS. Z.w tym zakresie znajdują potwierdzenie przede wszystkim w zeznaniach świadkówS. K.,E. K.,A. G.,H. R.iZ. P., jak również w materiale poglądowym i szkicach. Jeśli chodzi o pozostałe wyjaśnienia oskarżonejS. Z., to Sąd nie dał im wiary, uznając je za niespójne, nielogiczne i pozostające w sprzeczności z innymi dowodami, na podstawie których dokonano odmiennych ustaleń faktycznych. Tyczy się to w szczególności jej twierdzeń, że nie była w domu świadkówS. K.iE. K.i nie dokonała kradzieży portfela, po raz ostatni widząc go podczas spotkania. W pierwszej kolejności podnieść należy, że w ocenie Sądu tego przestępstwa dopuściła się osoba, która znała świadkówS. K.iE. K., nie tylko wiedząc, jaki jest rozkład ich domu, ale również orientując się, jakie mają zwyczaje, w tym w szczególności, kiedy zamykają drzwi, gdzie przebywają i gdzie znajduje się portfel. Jak bowiem wynika z zeznań świadkówS. K.iE. K., pomieszczenie biurowe, w którym świadekS. K.zostawiał portfel jest otwarte, a drzwi do domu są zamykane na noc, kiedy wszystkie domowe czynności są już wykonane i domownicy idą spać. Za powyższym przemawia to, że sprawca nie wszedł na piętro, gdzie znajdują się inne pomieszczenia, ale skierował się bezpośrednio do pomieszczenia biurowego, gdzie w ciemności, przyświecając sobie jasno-niebieskim światłem pochodzącym od nieustalonego przedmiotu, w bardzo krótkim czasie znalazł kurtkę i wyjął z niej portfel. Wskazuje to na to, że przyszedł po konkretną rzecz i nie był zainteresowany innymi przedmiotami. Ponadto w chwili, kiedy świadekE. K.zapaliła światło i zwróciła się do niego, zareagował w ten sposób, że zaczął przesuwać się bokiem w jej kierunku, będąc skulony i zasłaniając twarz, a następnie odpychając ją barkiem i uciekając. Zdaniem Sądu gdyby sprawca był osobą obcą, to nie wiedziałby, gdzie szukać tej rzeczy i po nakryciu go na gorącym uczynku przez świadkaE. K.natychmiast podjąłby próbę ucieczki, wkładając w to całą siłę i w obliczu możliwego ujęcia nie licząc się z konsekwencjami. Tak się jednak nie stało, bo zdaniem Sądu tym sprawcą była oskarżonaS. Z., która po tym jak świadekA. G.poszedł spać, a świadekH. R.udał się do domu, przyszła do domu świadkówS. K.iE. K., najpierw wiedząc gdzie szukać portfela, a potem starając się uniknąć rozpoznania i zarazem nie zrobić zdezorientowanemu świadkowiE. K.krzywdy. Jak przyznała oskarżonaS. Z., tego dnia widziała na biurku portfel należący do świadkaS. K.i widziała jak chowa go do kieszeni. Wprawdzie podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym wskazała, że była to kieszeń spodni, jednak podczas przesłuchania w postępowaniu sądowym nie pamiętała, gdzie go umieścił. Jak natomiast wskazał świadekS. K., schował portfel do zewnętrznej kieszeni kurtki, po czym zasunął suwak i oskarżonaS. Z.widziała jak to robi, znajdując się wówczas w pomieszczeniu biurowym. Jak również dodał, portfel był koloru ciemnobrązowego, ale to był bardzo ciemny brąz. Tym samym oskarżonaS. Z., która podała, że portfel był koloru czarnego, mówiła o tym samym przedmiocie. Zważywszy na okoliczność, że świadekA. G.zeznał, iż nie widział portfela, oskarżonaS. Z.musiała go obserwować. Ponadto, jak wynika ze sporządzonego przez nią szkicu, znała rozkład domu świadkówS. K.iE. K., wiedząc gdzie znajduje się pomieszczenie biurowe. W drugiej kolejności wskazać należy, że świadekE. K.rozpoznała w sprawcy oskarżonąS. Z.i nie miała co do tego żadnych wątpliwości. Jak wynika z relacji świadkaE. K., nie widziała jej twarzy, jednak zapamiętała jej ubranie, którym była czarna kurtka z kapturem bez ściągacza z miękkiego materiału, czarne obciskające spodnie i czarne buty bez obcasa zakrywające kostkę. OskarżonaS. Z., której okazano materiał poglądowy przyznała, że posiadała takie rzeczy i miała je tego dnia na sobie, nie przebierając się po powrocie do domu. Wskazała także, że ma tylko jedną czarną kurtkę. Potwierdził to też świadekS. K., który widział ją w tym ubraniu podczas spotkania. Dodatkowo, kiedy oskarżonaS. Z.okazała kurtkę, którą miała tego dnia na sobie świadekE. K.stwierdziła kategorycznie, że to w niej była osoba, która dokonała kradzieży. Biorąc pod uwagę, że świadekE. K.dotknęła kurtki, którą miał na sobie sprawca, wyciągając przed siebie ręce w geście zatrzymania, mogła stwierdzić, że był to miękki materiał, który określiła jako kocowaty i wskazała, że był to ortalion. Ponadto świadekE. K.stwierdziła jednoznacznie, że w chwili kiedy oskarżonaS. Z.przykucnęła i skuliła się, spod odstającego od głowy kaptura wystawał kosmyk jej włosów. Powyższe znajduje potwierdzenie w materiale poglądowym, z którego wynika, że kaptur jest dość płytki i z pewnością, jeśliS. Z.skuliła się w celu uniemożliwienia zobaczenia jej twarzy, to pozbawiony ściągaczy element kurtki zsunął się i odkrył część jej opadającej na czoło grzywki. ŚwiadekE. K.wskazała także, że oskarżonaS. Z.używała słabej jakościowo farby do włosów i kosmyk, który widziała z pewnością należał do niej. Jak wynika z materiału poglądowego, a ponadto wyjaśnień oskarżonejS. Z., miała wówczas blond włosy średniej długości o niejednolitym odcieniu, który w ocenie Sądu mógł sprawiać takie wrażenie. Zważywszy na okoliczność, że świadekE. K.jest kobietą i z pewnością sama farbuje włosy, mając wcześniej do czynienia z oskarżonąS. Z., z pewnością mogła stwierdzić, jakiej jakości środków używa i jaki one dają efekt. Ponadto świadekE. K.stwierdziła kategorycznie, że kiedy zapaliła światło, oskarżonaS. Z.upuściła portfel i po chwili podniosła go, czyniąc to prawą ręką i przyciskając do siebie. Jak wskazała, jej dłonie były charakterystyczne, to jest zniszczone i jakby ubrudzone długopisem. ŚwiadekE. K.potwierdziła to w toku rozprawy, kiedy oskarżonaS. Z.okazała ręce, które - co znajduje potwierdzenie w materiale poglądowym - są dość duże i mają charakterystyczną barwę, sprawiając wrażenie jakby były odmrożone. Jak przyznała świadekE. K., kiedy spotykała oskarżonąS. Z., to patrzyła na jej dłonie i zastanawiała się, dlaczego tak wyglądają. Tym samym zapamiętała ich wygląd. ŚwiadekE. K.rozpoznała oskarżonąS. Z.również po wyglądzie, to jest wzroście i budowie, w tym w szczególności wygiętych plecach i sposobie poruszania się, który określiła jako koci. W tym miejscu wskazać należy, że chociaż świadekE. K.nie zwróciła się do oskarżonejS. Z.po imieniu, to bezpośrednio po tym zdarzeniu powiedziała świadkomS. K.iZ. P., że to ona była u nich w domu i zabrała portfel, opisując jej zachowanie i wygląd. Powyższe wynika z zeznań tych osób. W trzeciej kolejności stwierdzić trzeba, że pierwszą rzeczą, jaką zrobili świadkowieS. K.iE. K.po tym zdarzeniu było udanie się do domu, w którym zamieszkiwała oskarżonaS. Z.. Tym samym nie mieli oni żadnych wątpliwości, kto dopuścił się tego przestępstwa. Drzwi otworzyła im oskarżonaS. Z., która wbrew jej twierdzeniom, co wynika z zeznań świadkówS. K.iE. K., była ubrana w bluzkę i czarne obciskające spodnie, w przedpokoju stały czarne buty bez obcasa zakrywające kostkę, a na wieszaku wisiała czarna kurtka z kapturem bez ściągacza z miękkiego materiału. Tym samym oskarżonaS. Z.miała identyczne ubranie jak sprawca tego zdarzenia. Niezgodne z prawdą są zatem jej wyjaśnienia, w których stwierdziła, że miała wówczas na sobie cienkie ciemne rajstopy i sweter, wskazując że było wówczas zimno i często śpi w takiej odzieży, bo nie mają środków na opał i lubi ciepło. Jak wynika z zeznań świadkaA. G., oskarżonaS. Z.nigdy nie śpi w swetrze, używając szlafroka, a czasami koszuli czy koszulki. Nie miała go również, kiedy został obudzony i rozmawiali ze świadkamiS. K.iE. K., będąc ubrana w spodnie. Jak również wskazał, w domu nie było wówczas zimno, co potwierdził świadekH. R., a w sypialni, w pobliżu łóżka, znajduje się grzejnik. Tym samym wersja przedstawiona przez oskarżonąS. Z., która wskazała, że śpi w różnych swetrach i nie potrafiła podać ich kolorów, jest niezgodna z rzeczywistością. OskarżonaS. Z.nie spała nie dlatego, że została obudzona przez świadkówS. K.iE. K., ale dlatego, że chwilę wcześniej wróciła z ich domu i nie tylko nie zdążyła się położyć, ale nawet przebrać. Tym samym jej wyjaśnienia w tym zakresie są niewiarygodne. Ponadto, co jednoznacznie wynika z zeznań świadkaE. K., która przeszukała kurtkę oskarżonejS. Z., odzież była chłodna i sprawiała wrażenie jakby osoba ją nosząca niedawno weszła do domu. Gdyby było inaczej, a więc gdyby oskarżonaS. Z.przez cały czas przebywała w domu, to jej kurtka miałaby normalną temperaturę, a nie obniżoną. Ponadto wskazać należy, że na jej sprawstwo wskazuje także zachowanie, albowiem jak wynika z zeznań świadkówS. K.,E. K.iA. G., po stwierdzeniu, że była u nich w domu i zabrała portfel oskarżonaS. Z.zaczęła płakać i klękać, mówiąc wielokrotnie, że tam nie była i go nie brała. Tym samym nieprawdziwe są jej wyjaśnienia w zakresie okoliczności, że nie klękała, a jedynie płakała. Zdaniem Sądu gdyby faktycznie tak było i nie miała sobie nic do zarzucenia, to nie zachowywałaby się w tak emocjonalny sposób, tylko spokojnie wyjaśniła zaistniałą sytuację. Wprawdzie wskazała, że była przerażona i bała się straży granicznej, jednak jak wynika z wywiadu środowiskowego oskarżonaS. Z.mieszka w Polsce od kilku lat, ma partnera i pracę, a co za tym idzie tylko perspektywa powrotu naU. (...), spowodowana popełnieniem przestępstwa, mogła zdaniem Sądu wywołać u niej taką reakcję. W tym miejscu wskazać należy, że tego czynu nie mogła dokonać inna osoba. Nikt o podobnym wyglądzie i ubiorze nie przebywał wówczas w domu świadkówS. K.iE. K.. Poprzednia opiekunka,L., zakończyła pracę i wyjechała na długo przed tym zdarzeniem. Ponadto ma około 52 lat, czarne włosy do ramion i duży biust, będąc niższa i grubsza od oskarżonejS. Z.. Z kolei jej znajoma,N., ma 40 lat, jest niższa od niej i jest brunetką, wyjeżdżając na Ukrainę. Brak również podstaw, że cokolwiek wspólnego miała z tym świadekI.A., która ma 32 lata i jest brunetką, nigdy nie przebywając w domu świadkówS. K.iE. K., a oskarżonąS. Z.znając jedynie z widzenia. Jeśli natomiast chodzi o świadkaZ. P., to ma 60 lat, mierzy 155 cm i waży 49 kg, posiadając siwo-ciemne włosy. Powyższe jednoznacznie wynika z materiału poglądowego, na którym przedstawiono również szarą kurtkę, z której wówczas korzystała, a która jest zupełnie inna od kurtki oskarżonejS. Z.. Ponadto w chwili zdarzenia była w sąsiednim budynku i korzystała z internetu. Jednocześnie należy wykluczyć, że do utraty portfela doszło w inny sposób. ŚwiadekS. K.wskazał jednoznacznie, że asekuracyjnie obszukał wszystkie miejsca, gdzie przebywał tego dnia i poprosił o to świadkaI. C., który również niczego nie znalazł. Ponadto jak podał świadekI. C., podczas spotkania świadekS. K.rozliczył się z nim i nic nie mówił, żeby stracił portfel. Dodatkowo kieszeń, w której się znajdował była zamknięta na suwak. W ocenie Sądu do jego utraty mogło dość tylko i wyłącznie w wyniku przestępstwa.
Sąd oparł swoje ustalenia faktyczne przede wszystkim nazeznaniach świadkówS. K.(k.3-4, 38-40, 95-99, 108, 183) iE. K.(k.7v-8, 12v, 24-26, 109-111, 136, 143-147, 182-183), którzy w sposób spontaniczny, rzetelny i wyczerpujący przedstawili całą swoją wiedzę w niniejszej sprawie. Ich relacja koresponduje z pozostałymi dowodami, które obdarzono walorem wiarygodności, w tym w szczególności zeznaniami świadkówZ. P.,A. G.iH. R., częściowo wyjaśnieniami oskarżonejS. Z.oraz materiałem poglądowym i szkicami. Wprawdzie świadekS. K.nie widział tego zdarzenia, jednak nie miał wątpliwości, że w czasie spotkania, kiedy chował leżący na biurku portfel do kieszeni kurtki, oskarżonaS. Z.to widziała. Ponadto miała wówczas na sobie to samo ubranie, które opisała mu świadekE. K.i które stwierdzili w domu świadkaA. G.. Ponadto dokładnie słyszał jak świadekE. K.powiedziała mu, że osobą, która była w pomieszczeniu biurowym była oskarżonaS. Z.i kategorycznie wykluczył, żeby mógł stracić portfel w wyniku innego zdarzenia niż kradzież. Wprawdzie oskarżonaS. Z.stwierdziła, że pomiędzy nią i świadkiemS. K.doszło do zdarzenia, w czasie którego ją pocałował, jednak ta okoliczność nie została potwierdzona i brak podstaw do zakwestionowania jego zeznań w tym zakresie. To samo tyczy się zawartości portfela, w tym w szczególności ilości pieniędzy. Jeśli natomiast chodzi o świadkaE. K., to miała ona pełną i bezpośrednią wiedzę na temat tego zdarzenia, ujmując oskarżonąS. Z.na gorącym uczynku. Wprawdzie początkowo widziała ją z pewnej odległości, to jest przez szybę drzwi do salonu i w ciemnym pomieszczeniu biurowym, jednak później, kiedy do niego weszła i zapaliła światło, była bardzo blisko oskarżonejS. Z.i bez wątpienia mogła zarejestrować szereg okoliczności związanych z jej ubiorem, wyglądem i zachowaniem. W szczególności mogła zobaczyć jej kurtkę, buty i spodnie, jak również kosmyk włosów i dłoń. To samo tyczy się jej wzrostu, budowy i sposobu poruszania się. Ponadto dotknęła kurtki, którą miała na sobie, mogąc zapoznać się z materiałem, z którego była wykonana. Dlatego nie miała żadnych wątpliwości, że to ta sama kurtka, która wisiała na wieszaku w domu świadkaA. G.i to ta sama kurtka, którą okazano jej na rozprawie. Przed tym zdarzeniem świadekE. K.wielokrotnie widziała oskarżonąS. Z., która przychodziła do nich do domu, a co za tym idzie wiedziała, jak wygląda, jak się porusza i jak się ubiera. Wiedziała również jak wyglądają jej włosy i ręce, na które wielokrotnie zwracała uwagę z racji ich cech szczególnych. ŚwiadekE. K.widziała również portfel, który najpierw upuściła, a potem zabrała oskarżonaS. Z.. Wprawdzie początkowo nie skojarzyła, że należy on do świadkaS. K., co należy tłumaczyć zaskoczeniem tą sytuacją, jednak ostatecznie, po odepchnięciu jej barkiem i ucieczce, uzmysłowiła sobie tę okoliczność. W tym miejscu wskazać należy, ze chociaż świadekE. K.nie zwróciła się do oskarżonejS. Z.po imieniu, jednak nie miała żadnych wątpliwości, że to ona, przekazując swoją wiedzę świadkomS. K.iZ. P.. Na relację świadkaE. K.z pewnością nie miały znaczenia takie okoliczności jak wypadek, w którym uczestniczyła wiele lat temu, a który spowodował u niej problemy neurologiczne. Jak jednoznacznie wynika z zeznań świadkówS. K.iE. K., nie miało to żadnego wpływu na jej wzrok. Efektów ubocznych nie powodował także lek, który zażywała od kilku miesięcy i po którym mogła prowadzić samochód. ŚwiadekE. K.przyznała, że używa okularów, jednak tylko i wyłącznie do czytania czy komputera, nie czyniąc tego podczas jazdy samochodem czy oglądania telewizji. Na jej spostrzeżenia nie wpłynęły również trudne chwile, jakie wówczas przeżywała w związku z poważną chorobą markiJ. K.. ŚwiadekE. K.z pewnością to przeżywała, jednak nie przełożyło się to na jej spostrzeżenia i w konsekwencji zeznania. W ocenie Sądu świadekE. K.nie miała żadnego powodu, żeby bezpodstawnie posądzać oskarżonąS. Z.o popełnienie tego przestępstwa. Jak jednoznacznie wynika z materiału dowodowego, ich relacje były wówczas dobre. Chociaż nie spotykali się w celach towarzyskich, to byli po imieniu i nie dochodziło między nimi do żadnych kłótni. Nie zmieniła tego również okoliczność, że oskarżonaS. Z.miała zostać opiekunką jej matki, a ostatecznie tę rolę powierzono świadkowiZ. P.. Matka świadkaE. K.wymagała bowiem całodobowej opieki, której oskarżonaS. Z.nie mogła się podjąć i nie miała o to pretensji. Nie potwierdziły się również jej twierdzenia o jej pocałunku ze świadkiemS. K.. Zdaniem Sądu wiarygodność relacji świadkaE. K.nie budzi żadnych wątpliwości. Gdyby chciała obciążyć oskarżonąS. Z., to wskazałaby, że widziała jej twarz, powiedziała do niej po imieniu i spowodowało to reakcję czy widziała lewą dłoń, na której palcach znajdują się dwa charakterystyczne tatuaże. Tymczasem świadekE. K.przekazała to, co miało wówczas miejsce, nie ubarwiając tej relacji w żaden sposób. Wprawdzie świadkowieS. K.iE. K.przyznali, że w toku postępowania sprzed domu zginął rower syna, a monitoring, który założyli po zdarzeniu będącym przedmiotem niniejszej sprawy, był wtedy wyłączony, jednak brak podstaw do przyjęcia, że dokonała tego ta sama osoba.
Jako wiarygodne należało ocenić także zeznaniaświadkówA. G.(k.9v, 147-148) iH. R.(k.10v-11, 113-114), uznając je za zgodne z rzeczywistością i korespondujące z materiałem dowodowym, którego nie zakwestionowano, w tym w szczególności zeznaniami świadkówS. K.,E. K.iI. C.oraz częściowo wyjaśnieniami oskarżonejS. Z.. ŚwiadekA. G.jest partnerem oskarżonejS. Z.i był z nią tego dnia u świadkaS. K., a następnie uczestniczył w spotkaniu ze świadkiemH. R.. Nie wiedział jednak, co działo się później, gdyż wkrótce po powrocie do domu poszedł spać i obudził się dopiero wtedy, kiedy do jego domu przyszli świadkowieS. K.iE. K.. Wówczas widział jak była ubrana oskarżonaS. Z., wskazując że miała na sobie spodnie i wskazał, że klęczała, bo była zdenerwowana. Ponadto wykluczył, żeby kiedykolwiek spała w swetrze i żeby było wówczas zimno. ŚwiadekA. G.nie miał również wątpliwości, że ich relacje ze świadkamiS. K.iE. K.były dobre. Wpływu na to nie miała okoliczność, że oskarżonaS. Z.nie została opiekunką matki świadkaE. K.. Jeśli natomiast chodzi o świadkaH. R., to spotkał się z oskarżonąS. Z.i świadkiemA. G.w barze, a następnie przenieśli się do domu świadkaA. G., w którym było ciepło. ŚwiadekH. R.nie miał wątpliwości, że około godz. 21.00 świadekA. G.poszedł spać, a on wyszedł stamtąd około godz. 22.00, nie wiedząc, co działo się potem. Wprawdzie świadekA. G.jest partnerem oskarżonejS. Z., a świadekH. R.jej znajomym, tym samym mając interes w korzystnym ukształtowaniu jej sytuacji procesowej, jednak zdaniem Sądu nic takiego nie miało miejsca. Ich zeznania były spójne, logiczne i nie budziły żadnych wątpliwości.
Sąd dał w całości wiarę zeznaniomświadkówZ. P.(k.53v, 112-113) iI.A.(k.182). Jeśli chodzi o świadkaZ. P., to o przebiegu tego zdarzenia dowiedziała się od świadkaE. K., szczegółowo przedstawiając uzyskaną relację. Wynikało z niej w szczególności, że przestępstwa dopuściła się oskarżonaS. Z.i świadekE. K.nie miała co do tego żadnych wątpliwości. Ponadto świadekZ. P.kategorycznie zaprzeczyła, żeby miała z tym coś wspólnego i wskazała, co wówczas robiła. Zważywszy na okoliczność, że jest wieloletnim przyjacielem rodziny i opiekowała się matką świadkaE. K., która była wówczas ciężko chora, tego dnia będąc u niej w szpitalu, brak podstaw do przyjęcia, że mogła się tego dopuścić. Zwłaszcza, co wskazano już wcześniej, że wyglądała i ubierała się zupełnie inaczej od sprawcy. Wprawdzie za opiekę nadJ. K.nie otrzymywała wynagrodzenia, będąc na rencie i uzyskując bardzo niskie dochody, jednak robiła to bezinteresownie i nie miała żadnego powodu, żeby postąpić w taki sposób. Ponadto jest osobą obcą dla oskarżonejS. Z.i jej nie znającą, nie mając żadnego interesu, żeby składać obciążające ją zeznania. Te zaś są spójne, logiczne i znajdują potwierdzenie w pozostałych dowodach, w tym w szczególności w zeznaniach świadkówS. K.,E. K.,A. G.iH. R., jak również w materiale poglądowym i szkicach. Jeśli natomiast chodzi o świadkaI.A., to brak podstaw do podważenia jej twierdzeń, że nie ma z tym zdarzeniem nic wspólnego. Wprawdzie kojarzyła z widzenia oskarżonąS. Z., jednak z uwagi na zamieszkiwanie w tej samej miejscowości nie budzi to wątpliwości. Tym bardziej, że widziała ją w sklepie i na komendzie. Ponadto nigdy nie była w domu świadkówS. K.iE. K., jedynie znając z widzenia świadkaS. K.i wyglądając zupełnie inaczej niż sprawca. To, że w innej sprawie posądzono ją o kradzież w tej samej miejscowości jest oczywiście niewystarczające do przyjęcia, że miała coś wspólnego z czynem będącym przedmiotem niniejszej sprawy.
To samo tyczy się zeznańświadkaI. C.(k.36-37, 113), który wiedział o tym zdarzeniu jedynie tyle, co powiedział mu świadekS. K., wskazując że podczas spotkania, do którego doszło przed zdarzeniem nie mówił mu o utracie portfela, informując go o tym dopiero następnego dnia. Wprawdzie świadekI. C.nie był w stanie powiedzieć, w jaki sposób świadekS. K.się z nim rozliczył, nie kojarząc portfela, jednak nie wykluczył w sposób kategoryczny, że wyjął z niego pieniądze.
Brak również podstaw do zakwestionowania relacjiświadkówJ. R.(k.165) iŻ. D.(k.164), który nie mieli wiedzy na temat tego zdarzenia. Jedynie świadekŻ. D.jedynie słyszała w miejscowym sklepie, że doszło do kradzieży na szkodę świadkówS. K.iE. K., której miała dopuścić się oskarżonaS. Z.. Jednocześnie nie stwierdzili, żeby w czasie pracy u nich coś zginęło, pozytywnie oceniając oskarżonąS. Z..
Sąd dokonał ustaleń faktycznych także na podstawieprotokołu zatrzymania osoby (k.15-15v), materiału poglądowego (k.17-19, 124-127, 137), protokołu przeszukania mieszkania (k.22-23v) i szkiców (k.27, 92, 106). Szczególne znacznie ma tu materiał poglądowy, z którego wynika, jak wyglądała i w jaki sposób była ubrana oskarżonaS. Z., jak wyglądają jej dłonie oraz jak wygląda i jaką kurtkę posiadała świadekZ. P..
Dokonując analizy całokształtu zgromadzonego i ujawnionego w niniejszej sprawie materiału dowodowego stwierdzić należy, że wina oskarżonejS. Z., opis czynu - ze zmianą w szczególności w zakresie doprecyzowania sposobu i skutków działania oskarżonejS. Z.- oraz przyjęta kwalifikacja prawna - ze zmianą w zakresie przyjęcia wypadku mniejszej wagi - nie budzą żadnych wątpliwości. Jeśli chodzi o opis czynu, to zdaniem Sądu należało szczegółowo opisać zachowanie oskarżonejS. Z., jak również wskazać, że w portfelu znajdowały się pieniądze w kwotach nie mniejszych niż 1.500 złotych i 1.000 euro, które należały do pokrzywdzonychS. K.iE. K.. Wynikało to z tego, że pokrzywdzonyS. K.nie był w stanie podać dokładnych kwot, będąc jednak pewnym, że było to nie mniej niż 1.500 złotych i nie mniej niż 1.000 euro. Ponadto skradzione środki finansowe wchodziły w skład wspólności ustawowej małżeńskiej, tym samym należąc również do pokrzywdzonejE. K.. Wobec tego Sąd uznał, że oskarżonaS. Z.działała również na jej szkodę. Jeśli natomiast chodzi o przyjęcie wypadku mniejszej wagi, to Sąd miał tu na uwadze przede wszystkim to, że intensywność przemocy, którą oskarżonaS. Z.zastosowała wobec pokrzywdzonejE. K.była niewielka, sprowadzając się do odepchnięcia barkiem. Ponadto przyjęty sposób utrzymania się w posiadaniu skradzionej rzeczy nie był drastyczny. W wyniku tego pokrzywdzonaE. K.nie upadła, ale jedynie się zachwiała. Wobec tego właściwa była kwalifikacja zart. 281 kkw zw. zart. 283 kk, znajdując wyraz również w opisie czynu. W tym miejscu wskazać należy, że zmieniając opis czynu Sąd omyłkowo nie zmienił go również w zakresie daty jego popełnienia. Wprawdzie w opisie czynu zarzucanego aktem oskarżenia wskazano, iż oskarżonaS. Z.dopuściła się go w dniu 24 listopada 2014 r., jak jednak wynika z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego był to dzień 23 listopada 2014 r. (niedziela). Powyższa okoliczność nie budzi żadnych wątpliwości.
Przestępstwo zart. 281 kkpolega na użyciu przemocy wobec osoby lub grożeniu natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzeniu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności bezpośrednio po dokonaniu kradzieży i w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy. Sprawca kradzieży rozbójniczej działa zatem podobnie do sprawcy rozboju, jednak kolejność zastosowanych przez niego środków jest odmienna. O ile przy rozboju służą one do obezwładnienia lub pokonania oporu w celu dokonania kradzieży, natomiast przy kradzieży rozbójniczej sprawca najpierw dokonuje zaboru bez użycia tych środków, a używa ich dopiero po dokonaniu kradzieży, żeby utrzymać się w posiadaniu skradzionej rzeczy. Jest to przestępstwo indywidualne, albowiem jego sprawcą może być jedynie osoba, która dokonała uprzedniej kradzieży. Ponadto jest to przestępstwo materialne i umyślne, które może być popełnione jedynie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym. Sprawca dokonując zaboru rzeczy działa bowiem w celu przywłaszczenia, a następnie stosując wskazane środki działa w celu utrzymania się w posiadaniu skradzionego mienia. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, oskarżonaS. Z.wyczerpała znamiona przestępstwa zart. 281 kkw zw. zart. 283 kk, albowiem najpierw dokonała kradzieży portfela należącego do pokrzywdzonegoS. K., udając się do pomieszczenia biurowego, wyjmując go z kurtki i zabierając ze sobą, a następnie działa w celu utrzymania się w jego posiadaniu, stosując przemoc wobec pokrzywdzonejE. K.w ten sposób, że odepchnęła ją barkiem, co z kolei umożliwiło jej ucieczkę ze skradzionym mieniem. OskarżonaS. Z.wiedziała, że portfel należy do pokrzywdzonegoS. K., a co za tym idzie chciała dokonać jego kradzieży. Wiedziała również, że pokrzywdzonaE. K.stoi jej na drodze i uniemożliwia jej opuszczenie pomieszczenia biurowego, a co za tym idzie chciała użyć w stosunku do niej przemocy. Nie zaistniały tu jakiekolwiek okoliczności wyłączające jej winę.
Wymierzając karę oskarżonejS. Z.kierowano się dyrektywami wymiaru kary wskazanymi w treściart. 53 kk, mając w szczególności na uwadze motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, stopień społecznej szkodliwości czynu, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dostosowanie dolegliwości kary do stopnia winy, cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Dyrektywy te dzieli się na okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonejS. Z., przy której Sąd kierował się wskazówkami wynikającymi z treściart. 115 § 2 kk. Wzięto zatem pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynów, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Przemawia za tym w szczególności fakt, że oskarżonaS. Z.nie tylko dokonała zaboru cudzego mienia, kradnąc portfel pokrzywdzonegoS. K., ale również zastosowała przemoc wobec osoby w celu utrzymania się w jego posiadaniu, odpychając barkiem pokrzywdzonąE. K.. Wprawdzie pokrzywdzonejE. K.nic się nie stało, albowiem jedynie zachwiała się, jednak równie dobrze mogła upaść i doznać obrażeń ciała. Okolicznością obciążającą są tu przede wszystkim okoliczności tego zdarzenia, w tym w szczególności zuchwałość oskarżonejS. Z., która mimo obecności w domu pokrzywdzonychS. K.iE. K.weszła do niego i przeszła przez przedpokój, widząc że znajdują się w przylegającym do niego salonie, a następnie skierowała się do pomieszczenia biurowego i zabrała z niego portfel pokrzywdzonegoS. K.. Na jej niekorzyść przemawia również to, że znajdowała się wówczas pod wpływem alkoholu, a w portfelu - oprócz dokumentów w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego, jak również kart bankomatowych - znajdowała się znaczna ilość środków finansowych, bo co najmniej 1.500 złotych i 1.000 euro. Okolicznością łagodzącą jest uprzednia niekaralność oskarżonej (ostatnia karta karna - k.129), która wskazuje na incydentalność zachowania naruszającego porządek prawny, jak również rodzaj zastosowanej przemocy i niewielka jej intensywność.
Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że karą właściwą dla oskarżonejS. Z., skazanej na podstawieart. 281 kkw zw. zart. 283 kk, będzie wymierzona na podstawie wskazanych przepisów kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu jest to kara odpowiednia do popełnionego przez nią przestępstwa, uzmysławiając jej naganność takiego postępowania i wpływając na jej zachowanie w przyszłości. Zważywszy na okoliczność, że Sąd mógł jej wymierzyć karę pozbawienia wolności w wymierzę od 3 miesięcy do lat 5, nie można jej uznać za zbyt surową.
Przy czym Sąd, na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 kk, wykonanie orzeczonej wobec oskarżonejS. Z.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Biorąc pod uwagę, że oskarżonaS. Z.ma stałe miejsce zamieszkania, pracę i partnera, prowadząc ustabilizowany tryb życia (wywiad środowiskowy - k.131-133), zdaniem Sądu zasługuje na danie jej szansy, a przyjęty okres próby jest odpowiedni. Czy ją wykorzysta, wyciągając wnioski z zaistniałej sytuacji i nie wchodząc ponownie w konflikt z prawem, zależy tylko i wyłącznie od niej. Jeśli stanie się inaczej, musi się liczyć z możliwością zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności i pobytem w zakładzie karnym. Orzekając w tym zakresie Sąd zastosował przepisy obowiązujące w chwili orzekania, a więc po dniu 1 lipca 2015 r., mogąc zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący od roku do lat 3.
Ponadto Sąd, na podstawieart. 46 § 1 kk, zobowiązał oskarżonąS. Z.do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychS. K.iE. K.solidarnie kwoty 1.500 złotych i 1.000 euro. Biorąc pod uwagę, że wskutek działania oskarżonejS. Z.pokrzywdzeniS. K.iE. K.ponieśli szkodę, musi ona zostać zrekompensowana. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd omyłkowo użył w tym określenia środek karny. Na podstawie przepisów obowiązujących w chwili orzekania, a więc po dniu 1 lipca 2015 r., instytucja zart. 46 § 1 kknie ma już bowiem tego przymiotu. Nie zmienia to jednak zasadności jej zastosowania. Wysokość środków finansowych, które znajdowały się w portfelu, a które utracili pokrzywdzeniS. K.iE. K.nie budzi żadnych wątpliwości.
Jednocześnie Sąd, na podstawieart. 624 § 1 kpk, zwolnił oskarżonąS. Z.od kosztów sądowych w całości, którymi obciążył Skarb Państwa. Biorąc pod uwagę, że wykonuje prace dorywcze i uzyskuje dochody w kwocie około 1.800 złotych netto miesięcznie (oświadczenie - k.87), mając na utrzymaniu małoletniego syna przebywającego naU. (...), a ponadto orzeczono wobec niej obowiązek naprawienia szkody w całości w kwocie 1.500 złotych i 1.000 euro, Sąd uznał, że niecelowym jest obciążanie jej tymi należnościami. Jednocześnie wskazać należy, że nie zwrócono się o informację o sytuacji majątkowej oskarżonejS. Z., albowiem jak ustalono z uwagi na problemy techniczne i dużą liczbę zapytań nie wiadomo, kiedy wpłynęłaby odpowiedź w tym zakresie. W innych sprawach, mimo kilkutygodniowego oczekiwania, taka informacja nie została udzielona. Jednocześnie wskazać należy, że sytuacja majątkowa oskarżonejS. Z.nie była kwestionowana i nie budzi wątpliwości.