Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 53/15
Data wyroku: 2015-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Wysokość Świadczenia
Podstawa prawna: art. 26  ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych

Sygn. aktVIII U 53/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Iwona Sławińska

po rozpoznaniu w dniu8 kwietnia 2015 r. w Gliwicach
sprawyM. M. (1)(M.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość świadczenia
na skutek odwołaniaM. M. (1)
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia29 września 2014  r.nr(...)
oddala odwołanie.
(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sygn. akt VIII U 53/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 września 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ.– powołując się na przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 1440) przyznałM. M. (1)od dnia 4 czerwca 2014r. prawo do emerytury. Wysokość świadczenia została ustalona w sposób określony w art. 26 tej ustawy, przy przyjęciu, określonego w komunikacie Prezesa GUS, średniego dalszego trwania życia dla grupy wiekowej ubezpieczonego, w wymiarze 209,80 miesięcy.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony zakwestionował sposób obliczenia wysokości swojego świadczenia i wniósł, po ostatecznym sprecyzowaniuw piśmie procesowym z dnia 3 marca 2015r., o ponowne ustalenie wysokości emerytury przy uwzględnieniu dla niego średniego dalszego trwania życia w wymiarze 157,35 miesięcy. Odwołujący argumentował, że jako osoba schorowana, będąca od10 lat rencistą, z pewnością nie dożyje wieku wynikającego z przyjętego przez ZUS średniego dalszego trwania życia w wymiarze 209,80 miesięcy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, że przedstawiony przez odwołującego sposób wyliczenia nie znajduje podstaw w obowiązujących w tym zakresie przepisach ustawy emerytalnej. Nadto szczegółowo przedstawił dokonany przez siebie sposób wyliczenia emerytury skarżącego.
Sąd ustalił, co następuje :
UbezpieczonyM. M. (1),ur. w dniu (...)od roku 2003 był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia. Wiek emerytalny 65 lat i 5 miesięcy osiągnął w dniu 4 czerwca 2014r., natomiast w dniu 4 czerwca 2014r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury.
Zaskarżoną decyzją z dnia 29 września 2014r. została mu przyznana od dnia4 czerwca 2014r. emerytura. Świadczenie to zostało obliczone na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej.
Ustalając w ten sposób wysokość świadczenia odwołującego, organ rentowy uwzględnił składki zaewidencjonowane na koncie z uwzględnieniem waloryzacjiw łącznej kwocie 46.772,97zł oraz sumę zwaloryzowanego kapitału początkowegow łącznej kwocie 414.533,03zł. Okoliczności te nie były sporne pomiędzy stronami.
Równocześnie ZUS przyjął do wyliczenia wysokości emerytury średnie dalsze trwanie życia w wymiarze odpowiadającym grupie wiekowej ubezpieczonego,tj. 209,80 miesięcy.
Od decyzji tej odwołał sięM. M. (1), domagając się wyliczenia jego emerytury zgodnie z przedstawionym przez siebie sposobem. W szczególności domagał się przyjęcia średniego dalszego trwania życia w wymiarze 157,35 miesięcy.
Powyższy stan faktyczny jest bezsporny i wynika wprost z akt organu rentowego, dołączonych do akt niniejszej sprawy.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 26 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 1440) emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony wart. 25przez średnie dalsze trwanie życia dla osóbw wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego,z uwzględnieniemust. 5 i art. 183.
Natomiast w myśl ust. 2 i 3 wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach. Średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla mężczyzn i kobiet oraz wyraża się w miesiącach.
Z kolei jak stanowi ust. 4 i 5 Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" corocznie w terminie do dnia 31 marca tablice trwania życia,z uwzględnieniem ust. 3, dla wieku ubezpieczonych określonego w myśl ust. 2. Tablice, o których mowa w ust. 4, są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego.
Zaś zgodnie zart. 25, ust. 1podstawę obliczenia emerytury, o której mowawart. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego wart. 173-175oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniemust. 1ai 1b oraz art. 185.
Po myśli art. 24, ust. 1b, pkt 1 wiek emerytalny dla mężczyzn urodzonychw okresie od dnia 1 stycznia 1949r. do dnia 31 marca 1949r. wynosi co najmniej 65 lat i 5 miesięcy.
Skoro bezsporny pomiędzy stronami były kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego i ustalony dla niego kapitał początkowy, które to sumy zostały przyjęte przez ZUS do wyliczenia emerytury odwołującego, należałow rozważaniach nad niniejszą sprawą skupić się na prawidłowości ustalenia średniego dalszego trwania życia, o której mowa w art. 26.
M. M. (1)domaga się aby do wyliczenia jego emerytury przyjąć średniego dalszego trwania życia w wymiarze 157,35 miesięcy, bowiem jak utrzymuje, jego stan zdrowia z dużą dozą prawdopodobieństwa nie pozwoli mu na dożycie wieku wynikającego z przyjętego przez ZUS średniego dalszego trwania życia w wymiarze 209,80 miesięcy.
W ocenie Sądu przedstawiony przez ubezpieczonego sposób wyliczenia świadczenia i sposób wyliczenia średniego dalszego trwania życia nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. W szczególności należy zauważyć, że ubezpieczony wiek emerytalny, odpowiedni dla jego grupy wiekowej, osiągnął w dniu 4 czerwca 2014r., i w dniu 4 czerwca 2014r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury.
Zatem zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznegoz dnia 26 marca 2014r. w sprawie tablicy średniego dalszego trwania życia kobieti mężczyzn (M.P. z dnia 28 marca 2014r.), dla osoby w wieku 65 lat i 5 miesięcy, przewidywane średnie dalsze trwanie życia wynosi 209,80 miesięcy.
Przechodząc do dalszych rozważań trzeba wskazać, że w ocenie Sądu organ rentowy prawidłowo wyliczył wysokość świadczeniaM. M. (1)w oparciuo przedłożone przez niego dowody oraz zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W szczególności, przyjął niekwestionowane przez ubezpieczonego kwoty zgromadzonych na koncie ubezpieczonego składek oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego. Przyjął również właściwą, ze względu na datę zgłoszenia wniosku emerytalnego i wiek ubezpieczonego, średnią dalszą ilość miesięcy życia.
Odnosząc się natomiast ściśle do żądań skarżącego, aby przyjąć do obliczenia jego emerytury dalsze średnie trwanie życia w wysokości wyliczonej przez ubezpieczonego, należy jeszcze raz podkreślić, że wartość ta jest zależna jedynie od daty złożenia wniosku emerytalnego i obowiązującego w tym czasie komunikatu Prezesa GUS oraz od ukończonego faktycznie w tym czasie wieku ubezpieczonego który wniosek zgłosił. Równocześnie powołany wyżej art. 26 nie przewiduje innych kryteriów, jak choćby stan zdrowia ubezpieczonego i jego przeczucie co do dalszej długości jego życia.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jak w sentencji.
SSO Patrycja Bogacińska – Piątek