Sąd Rejonowy w Olsztynie
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 474/15
Data wyroku: 2016-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szczepańska
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 13 §1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk i in.
Teza: oskarżonego uznano za winnego usiłowania zaboru pieniędzy używając przemocy wobec

Sygn. akt. VII.K. 474/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Anna Szczepańska
Protokolant sekr. sąd. Simona Marcjanek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Agnieszki Ostapowicz,
po rozpoznaniu dnia 27.10, 3.11.2015r, 12.01.2016r. sprawy

1
L. S. (1),urodz. (...)wO., synaA.iJ.z d.L.,

2
M. G. (1),urodz. (...)wO., synaP.iD.z d.S.,

oskarżonych o to, że:
w dniu 23.01.2015r. naul. (...)wO., działając wspólnie i w porozumieniu, używając wobecA. S. (1)przemocy w postaci uderzania pięściami po głowie, przewrócenia na ziemię i dalszego uderzania po ciele, usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się w posiadaniu pokrzywdzonego środków pieniężnych, jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na postawę obronną pokrzywdzonego i brak przedmiotów znajdujących się w sferze zainteresowania napastników,
tj. o przestępstwo zart. 13§1 kkw zw. zart. 280§ 1 kk,

I
oskarżonegoL. S. (1)uznaje za winnego dokonania zarzuconego mu przestępstwa i za to z mocyart. 13§ 1 k.kw zw. zart. 280§ 1 kk, opierając wymiar kary oart. 14§ 1 kkw zw. zart. 280§ 1 kkprzy zastosowaniuart. 4§ 1 kkskazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k,art. 70 § 1 pkt. 1 kkprzy zastosowaniuart. 4§ 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoL. S. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 3 (trzech),

III
na podstawieart. 72§1 pkt. 4 kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkzobowiązuje oskarżonegoL. S. (1)do wykonywania pracy zarobkowej,

IV
na podstawieart. 46§ 2 kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkorzeka od oskarżonegoL. S. (1)na rzecz pokrzywdzonegoA. S. (1)nawiązkę w wysokości 2000 zł. (dwóch tysięcy złotych),

V
na podstawieart. 66§ 1 i 2 kkiart. 67§ 1 kkprzy zastosowaniuart.4§1 kk, ustalając, iż oskarżonyM. G. (1)w dniu 23 stycznia 2015r. naul. (...)wO., łapiąc za odzieżA. S. (1)i popychając naruszył jego nietykalność cielesną i czyn ten wyczerpuje znamionaart. 217§ 1 kk, postępowanie karne wobec tegoż oskarżonego warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku,

VI
na podstawieart. 67 § 3 kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkzobowiązuje oskarżonegoM. G. (1)do uiszczenia świadczenia pieniężnego w wysokości 300 (trzysta) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

VII
zasądza od oskarżonych, po ½ od każdego z nich, na rzecz pokrzywdzonegoA. S. (1)zwrot kosztów zastępstwa procesowego,

VIII
na podstawieart. 627 kpkiart. 629 kpkzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe – po ½ części od każdego z nich, w tym opłaty w kwotach: od oskarżonegoL. S. (1)w kwocie 300 (trzysta) złotych, od oskarżonegoM. G. (1)w kwocie 100 (sto) złotych.

Sygn. akt VII K 474/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 23 stycznia 2015 r.L. S. (1)przebywał wraz zM. G. (1)naul. (...), pomiędzy blokami(...). W pewnym momencie spostrzegłA. S. (1)idącego wraz z psem. Zapytał wymienionego czy pies, z którym idzie jest psemA., a następnie zaatakował go, uderzając pięściami po głowie, jednocześnie żądając wydania pieniędzy. W trakcie atakowania pokrzywdzonego przezL. S., stojący obokM. G.złapał za odzież i popchnąłA. S..A. S., w wyniku omawianego ataku został przewrócony na ziemię i nadal był uderzany przezL. S.. OstatecznieL. S., z uwagi m.in. na postawę obronną pokrzywdzonego, nie dokonał zaboru pieniędzy.
Po całym zdarzeniu napastnicy oddalili się w stronę bloków przyul. (...).A. S.o zaistniałym zdarzeniu poinformował Policję. W wyniku pobicia pokrzywdzony doznał urazu głowy.
(dowód: protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie i przesłuchaniu w charakterze świadka osoby zawiadamiającejA. S.k. 3, protokół przesłuchania świadkaA. S.k. 33-37, 191-192, protokół przesłuchania podejrzanegoL. S.k. 43-48, protokół przesłuchania podejrzanegoM. G.k. 56-57, protokół przesłuchania świadkaA. P.k. 11-12, 193, protokół oględzin miejsca k. 7-8, karta wypisowa ze szpitalnego klinicznego oddziału ratunkowego k.23-24, opinia biegłegoB. Z.k. 102, 236)
ZarównoL. S., jak iM. G.formalnie w postępowaniu przygotowawczym przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu. Na rozprawieL. S.przyznał się jedynie w części, tj. do „obrony”, gdyż myślał, że pokrzywdzony chciał go zaatakować, zaśM. G.do czynu zarzuconego mu nie przyznał się. Podkreślił, iż jedynie: „ chciał odciągnąć kolegę”.
Wyjaśnienia oskarżonych zasługują na wiarę jedynie w zakresie w jakim znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. W szczególności podkreślić należy, iż wersja podawana na rozprawie przezL. S., który twierdził, iż jedynie podejmował działania obronne, gdyż myślał, że pokrzywdzony chce go zaatakować, jest co najmniej nielogiczna i wątpliwa w kontekście zarówno wcześniejszych wyjaśnień tegoż oskarżonego, jak i relacji współoskarżonego oraz pokrzywdzonego.
I tak, pokrzywdzonyA. S.zasadniczo konsekwentnie wskazywał, iż w czasie objętym zarzutem wracał z psem ze spaceru, doszedł do klatki i wówczas podeszło do niego dwóch młodych mężczyzn. OskarżonyL. S.zapytał czy jest on odA., po czym kiedy pokrzywdzony zadał pytanie: „co chce odA.?” tenże oskarżony zaczął go uderzać pięściami w głowę ( kilkanaście razy) i żądał od niego wydania pieniędzy. Z relacji pokrzywdzonego wynika, że drugi ze sprawców tj.M. G.złapał go za odzież i popchnął. Pokrzywdzony nie był w stanie jednoznacznie wypowiedzieć się czy tenże sprawca podejmował wobec niego inne działania. Podkreślił przy tym na rozprawie, iż po „przemyśleniu tych wszystkich faktów” jest pewien, iż żądanie wydania pieniędzy zostało wypowiedziane jedynie przezL. S., zaśM. G.po opisanym powyżej działaniu, sprowadzającym się do chwycenia za odzież i popchnięcia, przestraszył się zajścia i mówił doL. S.aby: „dał spokój, żeby przestał”.
A. S.wskazał, że w zaistniałym zdarzeniu nie zostały mu odebrane żadne rzeczy.
Sąd dał wiarę zeznaniomA. S.. Relacja wymienionego jest logiczna i jasna. Nie nosi także cech tendencyjnego, bezpodstawnego obciążania oskarżonych – jak sugerował to oskarżonyL. S.. Podkreślić w tym miejscu należy, iż pokrzywdzony sam sprostował swoje zeznania w części dotyczącej udziału w przestępstwieM. G.. Przyznał, iż po analizie okoliczności nie jest w stanie w sposób pewny stwierdzić czy ten oskarżony także zadawał mu ciosy. Podał, iż jego pewność ogranicza się jedynie do wskazanego już powyżej zachowaniaM. G..
W kontekście powyższego zwrócić nadto należy uwagę na zeznaniaA. S.odnoszące się do początkowej bierności oskarżonegoM. G.w zaistniałym zdarzeniu i późniejszego, niejako chwilowego jego udziału. Fakt ten również potwierdziły wyjaśnieniaM. G.iL. S..
Relacja pokrzywdzonego koresponduje z jasnymi i logicznymi, a przez to wiarygodnymi zeznaniami świadkaA. P.. Po opisywanym zdarzeniu na miejsce przybyli funkcjonariusze Policji. FunkcjonariuszA. P. (2), zeznał, że pokrzywdzony zgłosił pobicie przez dwóch mężczyzn, którzy żądali od niego pieniędzy.A. P. (3)zeznał również, że na ciele pokrzywdzonego widać było guza na czole, rozcięcie z lewej strony głowy i rozcięcie na czubku głowy, dodatkowo na śniegu, gdzie pokrzywdzony miał być pobity były widoczne krople krwi (k. 11-12).
W celu oznaczenia miejsca zdarzenia funkcjonariusze Policji dokonali oględzin miejsca zdarzenia, które oznaczono przyul. (...)(k. 7-8).
O wskazanych powyżej obrażeniach pokrzywdzonego świadczy również Karta Wypisowa zeSzpitala (...)z dnia 24 stycznia 2015 r. , która zawiera informacje, o tym, żeA. S.doznał takich obrażeń jak: czaszkę bolesną opukowo, otarcie naskórka na grzbiecie nosa, otarcie naskórka okolicy czołowej i ciemieniowej lewej. Ponadto karta wskazywała stan pacjenta jako dobry, zaś pacjent wypisał się na własne żądanie przed zakończeniem hospitalizacji. (k.23).
Nadto obrażenia potwierdzaopinia nr (...)z zakresu medycyny sądowej sporządzona przez lekarza medycyny sądowejB. Z. (2). We wnioskach wskazano, żeA. S.doznał, obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy w kilkoma otarciami naskórka i bolesnością. Skutkiem powyższych było naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające nie dłużej niż siedem dni w rozumieniuart. 157 § 2 kk. Obrażenia powyższe mogły powstać w okolicznościach podanych w kartach sprawy, tj. w wyniku uderzeń rękoma zaciśniętymi w pięści, kopnięć obutymi stopami i kontaktu ciała z twardym podłożem. Siła doznanych urazów była niewielka. W trakcie zdarzenia – w ocenie biegłego -A. S.nie był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia ani nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklub 157§1 kk(k.102), co z kolei miało istotne znaczenie przy ocenie przedmiotowego działaniaM. G., rozpatrywanego także w kontekście znamion przestępstwa zart. 158§ 1 kk.
Sąd uwzględnił opinię biegłegoB. Z., który swoje stanowisko podtrzymał konsekwentnie składając na rozprawie ustną opinię uzupełniającą. Biegły w sposób jasny i logiczny uzasadnił swoje stanowisko i końcowe wnioski opinii, która stała się jasna, pełna i pozbawiona sprzeczności.
Należy również nadmienić, iż w toku postępowania przygotowawczego oraz sądowego, na okoliczność znajomościL. S.iM. G.został przesłuchanyM. A.. Świadek ten w początkowej fazie postępowania przygotowawczego twierdził również, iż po zdarzeniu widział prawdopodobnych sprawców przestępstwa odjeżdżających zul. (...)samochodem (k.21-22). Świadek ten jednak zeznał, iż nie zna podejrzanych, zaś osoby odjeżdżające pojazdem nie były sprawcami przestępstwa. Z tego względu Sąd uznał, iż zeznania wymienionego zasadniczo nic istotnego w sprawie nie wniosły.
Mając zatem na uwadze całokształt podniesionych wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wina oskarżonegoL. S.nie budzi wątpliwości, zaś przypisane mu przestępstwo wyczerpuje dyspozycjeart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk. Oskarżony bowiem bezpodstawnie zaatakował pokrzywdzonego i stosując opisaną powyżej przemoc żądał wydania pieniędzy, do zaboru których ostatecznie nie doszło.
Odnosząc się zaś do oskarżonegoM. G.- Sąd na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego zmienił opis i kwalifikację prawną czynu zarzucanego w akcie oskarżeniaM. G., uznając, iż tenże oskarżony swoim działaniem nie wyczerpał znamion przestępstwa zart. 13§1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż w przedmiotowym postępowaniu nie wykazano, aby oskarżeni dziali w ramach łączącego ich porozumienia zarówno przed czynem, jak i w trakcie jego trwania. Oskarżeni nie porozumiewali się wcześniej co do ewentualnego ataku na pokrzywdzonego i tym bardziej – co do zaboru pieniędzy czy innych rzeczy. OskarżonyM. G.początkowo nie brał udziału w ataku na pokrzywdzonego. Przebywając wtowarzystwie (...).S.nie był także w stanie przewidzieć jego postępowania, a co za tym idzie mieć świadomości, iż wymieniony będzie domagał się od pokrzywdzonego wydania pieniędzy. W tej sytuacji nie jest możliwe przypisanieM. G.akcji sprawczej, rozpoczętej i kontynuowanej przezL. S.. W ocenie Sądu, mając nadto na uwadze treść wniosków opinii biegłegoB. Z., uzupełnionej na rozprawie, nie ulega jednak wątpliwości, żeM. G.łapiąc za odzież i popychając pokrzywdzonego naruszył jego nietykalność cielesną, a tym samym dopuścił się popełnienia przestępstwa zart. 217 § 1 kk.
Wymierzając kare oskarżonemuL. S.Sąd miał na uwadze charakter i okoliczności czynu, uprzednią niekaralność oskarżonego.
W omawianej sytuacji w ocenie Sądu zasadnym jest przyjęcie, iż wobec tegoż oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca przyjęcie, iż orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie wystarczające dla osiągnięcia celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Z tych przyczyn Sąd warunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie kary na okres próby 3 lat.
W celu oddziaływania wychowawczego na oskarżonego w czasie okresu próby Sąd zobowiązałL. S.do wykonywania pracy zarobkowej. Ponadto orzeczony obowiązek, w ocenie Sądu, spowoduje poprawę sytuacji materialnej, a tym samym życiowej oskarżonego, co ma wspomóc go w przestrzeganiu porządku prawnego w przyszłości.
Mając na uwadze charakter działania oskarżonegoL. S.i rozmiar krzywdy wyrządzonej pokrzywdzonemu, któremu wymieniony zadał kilkanaście uderzeń pięścią, powodując wskazane przez biegłego w opinii obrażenia , Sąd orzekł od tegoż oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w wysokości 2000 (dwóch tysięcy złotych).
Mając na uwadze całokształt okoliczności podmiotowych oraz przedmiotowych sprawy Sąd rozstrzygając w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuM. G.doszedł do przekonania, iż wina oskarżonego oraz społeczna szkodliwość przedmiotowego czynu nie są znaczne.
W powyższym zakresie uwzględniono w szczególności charakter i okoliczności czynu, sposób działania oskarżonego.
Sąd miał na uwadze także uprzednią niekaralność oskarżonego.
W tych warunkach, w ocenie Sadu, właściwości i warunki osobiste oskarżonego, młody wiek, jego dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Ustalając wymiar okresu próby Sąd doszedł do przekonania, iż określenie tegoż okresu na jeden rok będzie adekwatne w kontekście wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na oskarżonego.
W ocenie Sądu zasadnym jednocześnie było orzeczenie wobec oskarżonego, jako realnej dolegliwości, pozwalającej odczuć w sferze materialnej naganność przestępnych poczynań, świadczenia pieniężnego. Wysokość tegoż świadczenia Sąd ustalił stosownie do okoliczności sprawy i sytuacji majątkowej oraz osobistej oskarżonego.
Orzekając o konsekwencjach prawnych przypisanych oskarżonym czynów Sąd zastosowałart. 4 § 1 kkalbowiem przepisy ustawy obowiązującej w czasie popełnienia czynów przez oskarżonych były względniejsze dla sprawców aniżeli przepisy obowiązujące w dacie orzekania o ich odpowiedzialności karnej.L. S.iM. G..
O kosztach sądowych oraz o wydatkach poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego orzeczono na podstawie przepisów powołanych w punkcie VII i VIII wyroku.