Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 420/15
Data wyroku: 2015-07-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Wiesław Kosowski

Sygn. akt II AKz 420/15

POSTANOWIENIE
Dnia 15 lipca 2015 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia: SA Wiesław Kosowski

Protokolant: Magdalena Bauer

przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Dariusza Wiory

po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoM. K.(K.)
podejrzanym o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.i inne
zażalenia obrońców podejrzanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 29 czerwca 2015 roku, sygn. akt IV Kp 402/15
w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 roku, sygn. akt IV Kp 402/15, Sąd Okręgowy w Gliwicach przedłużył stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec podejrzanegoM. K.zastosowanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 2 kwietnia 2015 roku, sygn. akt III Kp 186/15 i określił termin jego stosowania wobec podejrzanego do dnia 30 września 2015 roku.
Zażalenia na to postanowienie złożyli obrońcy podejrzanego.
We wniesionych środkach odwoławczych podnieśli zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na wyrażeniu poglądu, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki zart. 249 oraz 258 k.p.k.uzasadniające zastosowanie tymczasowego aresztowania.
Stawiając te zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie tymczasowego aresztowania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w Gliwicach prawidłowo ustalił i uzasadnił okoliczności wskazujące na konieczność przedłużenia wobec podejrzanegoM. K.na dalszy czas oznaczony najsurowszego środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym, celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i nie dopuścił się zarzucanych mu naruszeń przepisów prawa procesowego i błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
W niniejszej sprawie spełnione zostały bowiem wszystkie procesowe uwarunkowania, wynikające tak zart. 249 § 1 k.p.k., jak i zart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.oraz zart. 258 § 2 k.p.k., uzasadniające przedłużenie tego środka zapobiegawczego na wskazany w zaskarżonym postanowieniu okres, tj. do dnia 30 września 2015 roku.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do przesłanki ogólnej zart. 249 §1 k.p.k.stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy w Gliwicach przytoczył dowody wskazujące na zaistnienie powyższej przesłanki, analiza całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, zarówno z osobowych źródeł dowodowych, jak i dokumentacji księgowo - skarbowej, pozwala na przyjęcie odnośnie podejrzanego dużego prawdopodobieństwa popełnienia zarzucanych mu czynów. Nie sposób przy tym podzielić stanowiska obrońcy adw.B. G., jakoby pominięto w uzasadnieniu dowody świadczące o popełnieniu przez podejrzanego czynu zabronionego, a poprzestano tylko na ogólnych podstawach do prowadzenia postępowania im rem. Z uzasadnienia postanowienia wyrażnie bowiem wynika, jakie dowody zostały przyjęte za te, które świadczą o wysokim prawdopodobieństwie popełnienia przezM. K.zarzucanych mu czynów.
Wobec podejrzanego, wbrew wywodom zażalenia, aktualności nie straciły dwie przesłanki szczególne w postaci obawy matactwa (art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.) oraz realności grożącej surowej kary (art. 258 § 2 k.p.k.). Z niezrozumiałych powodów adw.B. G.stawia natomiast zarzut, iż nie zachodzi obawa ukrywania się podejrzanego. Przepisart. 258 §1 pkt 1 k.p.k.nie jest bowiem podstawą przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec jego klienta.
Pierwsza ze wskazanych przesłanek, a mianowicie obawa matactwa, uzasadniona jest tym, żeM. K.prokurator zarzucił popełnienie przestępstw w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Prawdą jest, że istnienie obawy matactwa powinno z reguły wynikać z konkretnych okoliczności faktycznych świadczących o możliwości oddziaływania na tok postępowania w sposób wskazany wart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.Jednakże jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie i literaturze przedmiotu w pewnych wypadkach na obawę matactwa może wskazywać sam charakter przestępstwa i okoliczności towarzyszące jego popełnieniu. W tym kontekście, Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że zarzucane podejrzanemu działanie w zorganizowanej strukturze w sposób wystarczający uzasadnia obawę matactwa i nie pozostaje w realiach niniejszej sprawy bez wpływu na wybór środka zapobiegawczego niezbędnego do właściwego zabezpieczenia toku postępowania.
Względem podejrzanego zachodzi także przesłanka stosowania aresztu tymczasowego o szczególnym charakterze uregulowana wart. 258 § 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 roku. Wywody Sądu Okręgowego także w tym zakresie są wyczerpujące oraz przekonywujące, a w żadnym wypadku ich wartości nie tylko nie niweczy, ale nawet nie umniejsza argumentacja skarżącego. Przesłanka ta nie jest jedynie wynikiem zarzucenia określonych przestępstw, zagrożonych karą pozbawienia wolności, spełniającą kryterium, przewidziane wart. 258 § 2 k.p.k., ale nadto rezultatem ich charakteru i okoliczności popełnienia, a nadto wysokiego stopnia ich społecznej szkodliwości, wynikającego w szczególności ze sposobu działania (w ramach zorganizowanej grupy przestępczej), jak również skali przestępczego działania, czy w końcu rozmiaru wyrządzonej szkody. Bacząc na powyższe uprawnionym jest wniosek, że podejrzanemu grozi realnie surowa kara pozbawienia wolności. W konsekwencji niewątpliwie przewidywana możliwość wymierzenia surowej kary mogłaby stymulować przebywającego na wolności podejrzanego do podejmowania działań zmierzających do utrudniania postępowania i nie wymaga wykazywania, że zachodzą inne szczególne okoliczności uzasadniające tę obawę, w tym podejmowanie już w przeszłości takich działań.
Odnosząc się natomiast do zarzutu obrazyart. 257 §1 k.p.k.oraz pominięciu w uzasadnieniu przyczyny, dla której nie uznano za wystarczające zastosowanie innego środka zapobiegawczego zauważyć należy, iż Sąd I instancji wyraźnie wskazał dlaczego uznał za niezbędne stosowanie tymczasowego aresztowania. Wielokrotnie ponadto w orzecznictwie podnoszono, iż w przypadku, gdy podstawą stosowania tymczasowego aresztowania jest przepisart. 258 § 2 k.p.k.nie jest konieczne uzasadnianie negatywnej okoliczności, dlaczego nie uznano za wystarczające zastosowanie innego środka zapobiegawczego (tak. m.in. postan. s. apel. w Katowicach z 03.11.2010r., II AKz 719/10).
Dlatego też zasadnie przedłużono okres tymczasowego aresztowania do dnia 30 września 2015 roku, który w kontekście okoliczności sprawy, nie jawi się obecnie jako nadmierny i nieadekwatny.
Jednocześnie należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie pojawiły się żadne przesłanki przemawiające za odstąpieniem od stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania określone wart. 259 k.p.k.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wywiedzionego zażalenia, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.

ZARZĄDZENIE
- odpis postanowienia doręczyć podejrzanemu i ich obrońcy,
- zwrócić akta sprawy.
Katowice, dnia 15 lipca 2015 roku.