Sąd Okręgowy w Gliwicach
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X Ga 555/15
Data wyroku: 2016-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Przybyła
Słowa kluczowe: Dowody
Podstawa prawna: art. 233 kpc

Sygn. akt X Ga 555/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Barbara Przybyła

po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 roku w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaM. C.
przeciwko

(...)przyP. Ś.wG.

o zapłatę
w postępowaniu uproszczonym
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 16 października 2015 r.,
sygn. akt VII GC 1560/15
oddala apelację;
SSO Barbara Przybyła
Sygn. akt X Ga 555/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił powództwo i zasądził od powodaM. C.na rzecz pozwanego(...)Y. C.przyP. Ś.wG.kwotę 617 zł tytułem kosztów procesu.
Sąd Rejonowy ustalił, że w ramach ogólnej umowy o współpracy, w której nie zostały szczegółowo ustalone ceny za przechowanie, na terenie dzierżawionym przez pozwanego powód organizował szkolenia i przechowywał łodzie. Najpóźniej w 2012 roku powód przemieścił wszystkie łodzie z jednej działki dzierżawionej przez pozwanego na inną, też wydzierżawianą przez niego. Łodzie należące do pozwanej w okresie od listopada 2013 roku do kwietnia 2014 znajdowały się na terenie dzierżawionym przez pozwanego, na co pozwany nie wyraził zgody. Powód wystawił pozwanemufakturę VAT nr (...)z tytułu przechowania łodzi żeglarskich na tereniePHU (...)w okresie listopad 2013r. – kwiecień 2014r. na kwotę 3900 zł netto.
Zdaniem Sądu Rejonowego powód nie wykazał, aby strony zawarły umowę przechowania łodzi, a to na nim spoczywał ciężar dowodu na mocyart. 6 k.c.Faktura VAT wystawiona przez powoda stanowi jednostronne oświadczenie woli osoby ją wystawiającej i została zakwestionowana przez pozwanego. Sąd wskazał, iż powództwo wobec nieistnienia stosunku prawnego, z którego powód wywodził roszczenie oraz braku zobowiązania pozwanego do zapłaty wynagrodzenia dochodzonego przez powoda podlegało oddaleniu.
W apelacji powód zaskarżył wyrok w całości i wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanego roszczenia zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonemu orzeczeniu powód zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału wskutek przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i dokonania jej w sposób niewszechstronny w zakresie w jakim Sąd uznał, iż: pozwany był dzierżawcą terenu, na którym znajduje sięośrodek (...); powód organizował szkolenia i przechowywał łodzie na terenie dzierżawionym przez pozwanego; pozwany wystawiłfakturę VAT nr (...); nie doszło do zawarcia umowy przechowania. Dalej powód zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to:art. 207 § 6 k.p.c.poprzez pominięcie dowodów zgłoszonych pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. pomimo tego, że nie przedłużyłyby postępowania;art. 233 k.p.c.poprzez ustalenie, że nie doszło do zawarcia umowy przechowania pomiędzy stronami;art. 231 k.p.c.poprzez brak zbudowania domniemania faktycznego, że jeżeli przechowywane były łodzie na działce dzierżawionej przez powoda to zawarta została umowa przechowania;art. 233 § 1 k.p.c.poprzez uznanie przez Sąd, że dowody zawnioskowane pismem procesowym z dnia 25 sierpnia 2015 r. są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy podczas gdy mają one kluczowe znaczenie, ponieważ pozwalają ustalić komu przysługiwał tytuł prawny do nieruchomości, a kto prowadził na niej działalność i przechowywał łodzie oraz naruszenie przepisów prawa materialnego –art. 835 k.c.poprzez przyjęcie, że pomiędzy stronami nie doszło do zawarcia umowy przechowania, pomimo tego, że stan faktyczny wskazuje, że doszło do zawarcia takiej umowy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie.
Apelację w postępowaniu uproszczonym zgodnie zart. 50510§ 1 k.p.c.sąd rozpoznaje w składzie jednego sędziego, a zgodnie z § 2 tego przepisu sąd może rozpoznać apelację na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona w apelacji lub w odpowiedzi na apelację zażądała przeprowadzenia rozprawy– w niniejszej sprawie strony takiego wniosku nie złożyły.
Zgodnie zart. 50513§ 2 k.p.c.jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
.
Odnosząc się do zarzutów merytorycznych apelacji powoda należy wskazać, iż były one nieuzasadnione.
Sąd Rejonowy co prawda w kilku fragmentach uzasadnienia „zamienił” strony wskazując zamiast powoda – pozwanego i zamiast pozwanego – powoda, jednakże kontekst całej treści uzasadnienia pozwala na dokonanie oceny toku wywodu Sądu Rejonowego, który doprowadził do wydania przedmiotowego orzeczenia. W świetle powyższego błędne oznaczenie stron uznać należało za omyłkę pisarską, która nie miała wpływu na ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji.
Wobec tych pomyłek sądu i podnoszonych przez skarżącego zarzutów należy wskazać , że z zebranych dowodów wynika, że to powód dzierżawił nieruchomości obejmującedziałkę (...)wD.. Pozwany organizował szkolenia na terenieOśrodka (...). Łodzie należące do pozwanego w okresie od listopada 2013r. do kwietnia 2014r. znajdowały się na ternie dzierżawionym przez powodaFakturę VAT nr (...)r. na kwote objętą sporem wystawił powód a nie pozwany.
W ocenie sądu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu sądu pierwszej instancji błędy co do określeń „powód „ , „pozwany” były oczywistymi omyłkami, które nie wpłynęły na prawidłowość orzeczenia.
Z słuszne należy przyjąć stanowisko sądu , który wskazał, że powód zeznał , że nie wyraził zgody na umieszczenie łodzi pozwanego w okresie od listopada 2013r. do kwietnia 2014r. na terenie dzierżawionym przez powoda. W związku z brakiem zgodnej woli stron nie doszło do zawarcia umowy na warunkach wskazanych w wystawionej przez powoda fakturze.
Wobec powyższego zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.nie może się ostać.
Z materiału dowodowego zaoferowanego przez powoda – w szczególności do jego zeznań, a takżefaktury VAT nr (...)nie sposób wywieść , iż powód wykazał, aby strony zawarły umowę przechowania łodzi w okresie od listopada 2013 r. do kwietnia 2014 r., a to na nim spoczywał ciężar dowodowy na mocyart. 6 k.c.Tymczasem do pozwu dołączona została jedynie faktura VAT oraz wezwanie do zapłaty.
Fakt, iż wfakturze VAT nr (...)jako nabywca wskazany został pozwany w żadnej mierze nie dowodzi wykonania przez powoda przechowania na rzecz pozwanego. Faktura jako dokument prywatny stanowi jedynie dowód tego, że osoba która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie, zgodnie zart. 245 k.p.c.(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt V CSK 312/14). W inicjatywie dowodowej powódki zabrakło elementu, który dawałby możliwość uznania, iż strony rzeczywiście zawarły umowę przechowania, a tym bardziej że umowa została wykonana przez powoda.
Argumentacja skarżącego nie uzasadnia również naruszenia przez Sąd Rejonowyart. 207 § 6 k.p.c.W świetle tej regulacji Sąd ma obowiązek pominięcia spóźnionych wniosków dowodowych i twierdzeń faktycznych. Odmienną decyzję uzasadniać może jedynie przypadek uprawdopodobnienia przez stronę jednej z wymienionych w ustawie przesłanek. Prawidłowe stosowanie tej normy wymaga przede wszystkim uwzględnienia celu regulacji jakim było urzeczywistnienie prawa do uzyskania rozstrzygnięcia bez zbędnej zwłoki. Zatem naruszenieart. 207§ 6 k.p.c.może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy pominięcie wniosków dowodowych oparte zostałoby na nieprawidłowej ocenie uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę jednej z przesłanek wskazanych w tym przepisie.
Powód w apelacji nie uwzględnia tego, że zgodnie z normąart. 207§ 6 k.p.c., powinien był już w momencie składania wniosku o przeprowadzenie dowodu z faktur za przechowanie łodzi czy też dowodu z opinii biegłego uprawdopodobnić, że zgłoszenie tych wniosków na tym etapie postępowania (w piśmie procesowym oraz na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku) nie spowoduje zwłoki w postępowaniu, ewentualnie uprawdopodobnić, że zgłasza go bez swojej winy lub że zachodzą inne szczególne okoliczności, które uzasadniają złożenie takiego wniosku. Tymczasem powód nie przedstawił argumentacji wspierającej te wnioski dowodowe w kontekście normyart. 207§ 6 k.p.c.
Ponadto sam wniosek o przeprowadzenie dowodu z faktur za przechowanie łodzi za wcześniejsze okresy, niż te dochodzone w pozwie, istotnie jak wskazał Sąd I instancji ponadto, że był sprekludowany to także był nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż jak wskazano uprzednio sama faktura VAT nie stanowi dowodu zawarcia umowy, a stanowi jedynie oświadczenie woli. Pozwany zaś konsekwentnie, także przed procesem kwestionował fakt zawarcia umowy przechowania i kwestionował należność objęta sporem. Powód, zatem już w chwili składania pozwu winien był przedstawić dowody wskazujące, iż strony łączyła umowa przechowania na warunkach takich jak wynika z wystawionej przez niego i nie podpisanej przez pozwanego i zakwestionowanej przez niego już w piśmie z 23 grudnia 2013r.
Z przytoczonych względów, wobec prawidłowości rozstrzygnięcia SąduI Instancji apelację, na podstawieart. 385 k.p.c.należało oddalić, jako bezzasadną.
SSO Barbara Przybyła