Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 260/15
Data wyroku: 2015-11-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Panasiuk

Sygn. akt II K 260/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim II Wydział Karnyw składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Panasiuk
Protokolant: Joanna Radziszewska
w obecności Prokuratora: Jerzego Fiedoruka
po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 roku sprawy:
P. S.,synaA.iM.z domuS.,urodzonego (...)wB.

oskarżonego o to, że:

    w dniu 27 lipca 2015 roku około godziny 20:15 wB.na drodze publicznejulicy (...)kierował motoroweremmarki B.onumerze rejestracyjnym (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości-2,63 promila alkoholu we krwi będąc uprzednio skazanym prawomocnie za przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy wB.sygn. akt(...),

tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.

I
OskarżonegoP. S.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na mocyart. 178a § 4 k.k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

II
Na mocyart. 42 § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.

III
Na mocyart. 43a § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

IV
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 187,05 złotych.

Sędzia
Sygn. akt II K 260/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 27lipca 2015 rokuP. S.spożywał alkohol. Następnie usiadł za kierownicę motorowerumarki B.nr rej. (...)i jechał drogą publiczną -ulicą (...)wB.. Około godziny 20.15 został zatrzymany przez patrol policji z KPP wB..
Celem zbadania stanu trzeźwości funkcjonariusz policji użył wobec kierującego urządzenia elektronicznego typuA..P. S.odmówił badania Alkometrem. O godzinie 21.15 odP. S.pobrano krew. Przeprowadzone badanie wskazało na zawartość 2,63 promila alkoholu we krwi.
P. S.był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia 10 grudnia 2012 roku w sprawie(...)za czyn zart. 178a § 1 k.k.na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: wyjaśnienia oskarżonego (k. 14 – 15), sprawozdanie z zakresu badań chemicznych (k. 4), notatkę urzędową (k. 1), odpis wyroku (k. 11).
OskarżonyP. S.w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.13 – 14).

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W ocenie Sądu przyznanie się oskarżonegoP. S.do popełnienia zarzuconego mu czynu zasługuje na wiarę. Brak jest podstaw do kwestionowania okoliczności dotyczących kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, jak też w zakresie uprzedniego skazania.
Okoliczność kierowania motorowerem w stanie nietrzeźwości przez oskarżonego znajduje też potwierdzenie w dowodzie jak najbardziej obiektywnym, a mianowicie sprawozdaniu z zakresu badań chemicznych (k. 4).
Nadto okoliczności popełnienia zarzucanego czynu potwierdza notatka urzędowa (k. 1), sporządzona przez funkcjonariusz policji po zatrzymaniu oskarżonego.
Z kolei fakt w zakresie uprzedniego skazania za czyn dotyczący kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości potwierdza wyrok wydany w sprawie(...).
Dowody zebrane w sprawie jednoznacznie wskazują zatem, iżP. S.w dniu 27 lipca 2015 roku około godziny 20:15 wB., na drodze publicznej,ulicy (...)kierował motoroweremmarki B.onumerze rejestracyjnym (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 2,63 promila alkoholu we krwi, będąc uprzednio skazanym prawomocnie za przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy wB.sygn. akt(...). Tym samym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 k.k.
W toku postępowania przygotowawczegoP. S.złożył wniosek o wydanie wobec niego wyroku w trybieart. 335 § 1 k.p.k., a więc o skazanie go bez przeprowadzania rozprawy (k.17). Wniósł o wymierzenie mu za zarzucany czyn kary sześciu miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, orzeczenie wobec niego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz obciążenie go kosztami sądowymi.
Prokurator Prokuratury Rejonowej wB.wniósł o skazanie oskarżonego bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie mu kary i środków karnych jak we wniosku złożonym przezP. S.w toku postępowania przygotowawczego.
Podczas posiedzenia Sądu w dniu 17 listopada 2015 roku prokurator podtrzymał w/w wniosek.
Biorąc pod uwagę fakt, że wskazane we wniosku kara oraz środki karne zostały przez prokuratora uzgodnione z oskarżonym, okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a postawaP. S.wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte, Sąd nie miał podstaw do kwestionowania złożonego wniosku o skazanie oskarżonego bez przeprowadzania rozprawy i go uwzględnił.
Rozważając stopień społecznej szkodliwości czynu należy uznać, iż był on znaczny. Fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego przez osobę będącą w stanie nietrzeźwości, stwarza realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla innych jego uczestników. Z uwagi na dużą ilość wypadków drogowych, spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców, które bardzo często kończą się tragicznie, już samo kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwym stanowi zagrożenie dla innych uczestników ruchu i powinno być oceniane szczególnie surowo.
Powszechnie wiadomym jest, iż kierowca poruszając się w takim stanie ma ograniczoną możliwość prawidłowego reagowania na występujące sytuacje drogowe i naraża na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, lecz przede wszystkim innych uczestników ruchu drogowego.
Okolicznością łagodzącą, jaką Sąd uwzględnił w procesie wyrokowania było niewątpliwie przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.15).
Rozważając dyrektywy wymiaru kary, za karę adekwatną do stopnia winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu, odzwierciedlającą cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz spełniającą rolę zapobiegawczą, a przede wszystkim wychowawczą względem oskarżonego, Sąd uznał karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Uprzednio orzeczona kara o charakterze wolnościowym nie odniosła względem oskarżonego żadnego skutku, w szczególności nie zapobiegła popełnieniu kolejnego przestępstwa. Popełnienie kolejnego przestępstwa podobnego świadczy bez wątpienia o lekceważeniu przez oskarżonego porządku prawnego, jak też o tym, że wcześniejszego skazania nie traktował jako dolegliwości. Z tych przyczyn kara sześciu miesięcy pozbawienia wolności jest wobec oskarżonego w pełni adekwatną. Tylko wymierzenie kary, której dotkliwość oskarżony odczuje realnie, może odnieść pozytywny efekt resocjalizacyjny w postaci uchronienia go przed popełnieniem kolejnych, szczególnie podobnych przestępstw.
Zgodnie z dyspozycjąart. 42 § 3 k.k.orzeczono wobec oskarżanego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Orzeczenie w tym zakresie było obligatoryjne. Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności, które wskazywałyby, iż zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, przemawiający, za orzeczeniem zakazu w niższym wymiarze.
Na mocyart. 43a § 2 k.k.Sąd orzekł środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd uznał, iż tego rodzaju rozstrzygnięcie powinno dodatkowo ugruntować w społeczeństwie przekonanie, że kierujący pojazdami w stanie nietrzeźwości nie są traktowani pobłażliwie, a spotykają się z właściwą represją karną. Również orzeczenie świadczenia pieniężnego było obligatoryjne, a przy tym Sąd orzekł je w wysokości najniższej, przewidzianej w w/w przepisiekodeksu karnego.
Zdaniem Sądu, ukształtowana w wyżej opisany sposób reakcja Sądu na czyn popełniony przez oskarżonegoP. S., właściwie odzwierciedla charakter i stopień naruszenia elementarnych norm obowiązujących w ruchu drogowym i w ocenie Sądu, zapewni, iż oskarżony w przyszłości dołoży wszelkich starań, aby ustrzec się przed ponownym naruszeniem obowiązującego porządku prawnego.
O kosztach sądowych orzeczono na mocyart. 627 k.p.k., a o opłacie na mocyart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm).
Sędzia