Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 127/15
Data wyroku: 2015-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Sulima, Piotr Sławomir Niedzielak, Leszek Kulik
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów, Przestępstwa Z Ustawy O Przeciwdziałaniu Narkomanii
Podstawa prawna: art. 59 ust. 1 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 245 k.k.

Sygn. akt II AKa 127/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 października 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Janusz Sulima (spr.)

Sędziowie

SSA Piotr Sławomir Niedzielak
SSA Leszek Kulik

Protokolant

Anna Tkaczyk

przy udziale - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku Anny Malczyk
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. sprawy:
D. R.s.(...)oskarżonego zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k., zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zart. 245 k.k.
P. L.s.(...)oskarżonego zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk, zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk.
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora i obrońcęD. R.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży
z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K 20/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoD. R.w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcie z punktu IV o karze łącznej oraz z punktu VII o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa,

2
oskarżonegoD. R.w ramach czynu przypisanego mu w punkcie I zaskarżonego wyroku uznaje za winnego tego, że: w okresie od sierpnia 2012 roku do 4 czerwca 2013 roku wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie środkami odurzającymi w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) w znacznej ilości - łącznie 2.830 gram, sprzedając je za łączną kwotę 56.600 złotych i w postaci żywicy konopi innych niż włókniste (haszyszu) w ilości 20 gram, sprzedając go za kwotę 400 złotych oraz brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w znacznej ilości - łącznie 1550,14 gram, sprzedając ją za łączną kwotę 30.822,80 złotych oraz wielokrotnie udzielił substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 21,38 gram za łączną kwotę 630 złotych, osiągając z tego wszystkiego łączną korzyść w kwocie 88.452,80 złotych, przy czym uczynił sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, w ten sposób, iż:

a
w okresie od października 2012 roku do lutego 2013 roku wŁ.sprzedałP. K.marihuanę w łącznej ilości 330 gram za kwotę 6.600 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom tego środka odurzającego,

b
w okresie od sierpnia 2012 roku do lutego 2013 roku wŁ.wielokrotnie sprzedałG. C.marihuanę w łącznej ilości 1.815 gram za kwotę 36.300 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom tego środka odurzającego,

c
w okresie od grudnia 2012 roku do lutego 2013 roku wŁ.kilkakrotnie udzieliłP. D. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości 9 gram za łączną kwotę 270 złotych,

d
w okresie od marca 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku w celu uczestniczenia w dalszym obrocie narkotykami oraz w celu udzielania ich innym osobom przechowywał w mieszkaniuM. J.substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości 2.000 gram oraz substancje odurzające w postaci ziela konopi innych niż indyjskie (marihuany) w łącznej ilości 700 gram oraz żywicy konopi indyjskich (haszyszu) w łącznej ilości 20 gram, z czego 1562,52 gram amfetaminy, 685 gram marihuany i 20 gram haszyszu samodzielnie, jak również, wydając polecania, za pośrednictwemM. J.w okresach od marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 roku i od 29 maja 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku oraz za pośrednictwemA. W. (1)w okresie od 19 kwietnia 2013 roku do 29 maja 2013 roku przekazał odpłatnie do dalszego obrotu lub udzielał bezpośrednim konsumentom, uzyskując ze sprzedaży: amfetaminy 31.182,80 złotych, marihuany 13.700 złotych, haszyszu 400 złotych, w tym:

-

w okresie od 1 marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 roku wŁ.sprzedałP. L.łącznie 50 gram amfetaminy za łączną kwotę 1.000 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom tę substancję psychotropową,

w okresie od marca 2013 roku do kwietnia 2013 roku wŁ.sprzedałG. C.łącznie 185 gram marihuany za łączną kwotę 3.700 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom tego środka odurzającego,

w okresie od marca 2013 roku do kwietnia 2013 roku wŁ.sprzedałA. Ś.łącznie 200 gram amfetaminy i 20 gram marihuany za łączną kwotę 4.400 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom te narkotyki,

w okresie od połowy marca 2013 roku do maja 2013 roku sprzedałP. K.łącznie 90 gram amfetaminy za łączną kwotę 1620 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom tę substancję psychotropową,

w okresie od marca 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku wŁ.kilkakrotnie udzieliłP. D. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości 11 gram za łączną kwotę 330 złotych,

w dniu 4 czerwca 2013 roku wŁ.udzieliłK. W. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 1,38 grama za 30 złotych,

to jest czynu zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 124 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i na podstawieart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 124 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.skazuje go, zaś na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 124 z późn. zm.) w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 11 §3 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,

3
na podstawieart. 45 §1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. R.przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w kwocie 88.452,80 (osiemdziesiąt osiem tysięcy czterysta pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych,

4
na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 §1 k.k.,art. 91 §2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. R.karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

II
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoP. L.w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcie z punktu VII o przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa,

2
oskarżonegoP. L.w ramach czynu przypisanego mu w punkcie V uznaje za winnego tego, że :

A
w okresie od 2010 roku do marca – kwietnia 2011 roku wŁ., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, wielokrotnie sprzedając ją celem dalszej dystrybucjiP. L.– w sumie 100 gram za łączną kwotę 2.000 złotych, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu pierwotnym (Dz. U. z 2005 roku, Nr 179, poz. 1485) w z. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu pierwotnym (Dz. U. z 2005 roku, Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.skazuje go, a na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu pierwotnym (Dz. U. z 2005 roku, Nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 40 (czterdziestu) stawek dziennych, ustalają wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,

-

na podstawieart. 45 §1 k.k.orzeka wobec oskarżonego przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych;

B
w okresie od lipca 2012 roku do września 2013 roku wŁ., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), wielokrotnie je sprzedając - łącznie 295 gram za łączną kwotę 6.600 złotych oraz brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy wielokrotnie ją sprzedając - łącznie 350 gram za kwotę 7.800 złotych oraz wielokrotnie udzielił środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) w łącznej ilości 50 gram za kwotę 1.500 złotych, osiągając z tego wszystkiego łączną korzyść majątkową w kwocie 15.900 złotych, przy czym uczynił sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, w ten sposób, że

a
w okresie od lipca 2012 roku do października 2012 roku wŁ.wielokrotnie udzieliłK. K. (1)marihuany w łącznej ilości 50 gram, sprzedając mu ją za łączną kwotę 1.500 złotych,

b
w okresie od grudnia 2012 roku do lipca 2013 roku wŁ.trzykrotnie przyjął odA. K.za pośrednictwemD. S. (1)łącznie 300 gram amfetaminy oraz daty bliżej nieustalonej, w okresie od 1 marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 roku wŁ.przyjął odD. R.za pośrednictwemM. J.50 gram amfetaminy, którą to amfetaminę odsprzedawał następnie innym osobom, w tymS. K.iM. D., za cenę od 20 do 40 złotych za gram,

c
w okresie od lipca 2013 roku do września 2013 roku wŁ.wielokrotnie sprzedałS. K.łącznie 75 gram amfetaminy za łączną kwotę 1.500 złotych i łącznie 225 gram marihuany za łączną kwotę 4.500 złotych, wiedząc, że będzie on dalej odpłatnie udzielał innym osobom te narkotyki,

d
w okresie od stycznia 2013 roku do września 2013 roku wŁ.wielokrotnie sprzedałM. D.łącznie 70 gram marihuany za łączną kwotę 2.100 złotych oraz łącznie 40 gram amfetaminy za łączną kwotę 1.600 złotych, przy czym część tych narkotykówM. D.odsprzedał innym osobom,

to jest czynu zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 124 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i na podstawieart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 124 z późn. zm.) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.skazuje go, zaś na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 124 z późn. zm.) w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 11 §3 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 160 (sto sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,

-

na podstawieart. 45 §1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoP. L.przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w kwocie 15.900 (piętnaście tysięcy dziewięćset) złotych ;

3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 §1 i 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoP. L.karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy oraz łączną karę grzywny w wysokości 160 (stu sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych);

III
utrzymuje zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. A.738 złotych, w tym 138 złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

V
Zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem jednej opłaty za obie instancje od oskarżonych:D. R.kwotę 5.400 złotych, a odP. L.kwotę 2.000 złotych oraz obciąża ich pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w częściach im przypadających.

UZASADNIENIE
D. R.został oskarżony o to, że :
I. W okresie od sierpnia 2012 r. do kwietnia 2013 r. wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w ten sposób, że wielokrotnie udzielił małoletniemuG. C.łącznie nie mniej niż 2.000 gramów marihuany, wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził odpłatną dystrybucję detaliczną tych środków, uzyskując z tego korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 40.000 zł, przy czymD. R.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
II. Bliżej nieustalonego dnia, w okresie od 01.03.2013 r. do 19.04.2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że za pośrednictwemM. J.przekazałP. L.nie mniej niż 50 gramów amfetaminy wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził odpłatną dystrybucję detaliczną tych środków, uzyskując z tego korzyść majątkową w kwocie nie większej niż 1.000 zł, przy czymD. R.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
III. W okresie od 01.03.2013 r. do 19.04.2013 r., a następnie od 29.05.2013 r. do 04.06.2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowych i środków odurzających w ten sposób, że przekazałM. J.łącznie nie mniej niż 1500 gramów amfetaminy, 200 gramów marihuany i 20 gramów haszyszu, które to środki w/w na jego polecenie przechowywał w swoim mieszkaniu przyul. (...)oraz przekazywał odpłatnie wskazanym przez niego osobom, a następnie rozliczał się z uzyskanych pieniędzy, bądź też przekazywał je takim osobom nieodpłatnie, a osoby te rozliczały się bezpośrednio zD. R., przy czymD. R.ze sprzedaży przezM. J.nie mniej niż łącznie 500 gramów amfetaminy uzyskał korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 10.000 zł, czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
IV. W okresie od 19.04.2013 r. do 29.05.2013 r. wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że poleciłA. W. (1)przechowywanie w mieszkaniuM. J., odbywającego w tym czasie karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym wC.B., nie mniej niż 1.500 gramów amfetaminy oraz 500 gramów marihuany, które to środki i substancjeA. W. (1)przekazywał odpłatnie wskazanym przez niego osobom, a następnie rozliczał się z uzyskanych pieniędzy, bądź też przekazywał je takim osobom nieodpłatnie, a osoby te rozliczały się bezpośrednio zD. R., przy czymD. R.ze sprzedaży przezA. W. (1)nie mniej niż łącznie 300 gramów amfetaminy oraz 100 gram marihuany uzyskał korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 8.000 zł, czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
V. W okresie od marca 2013 r. do kwietnia 2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że wielokrotnie przekazałA. Ś.łącznie nie mniej niż 200 gram amfetaminy i 20 gram marihuany, wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził odpłatną dystrybucję detaliczną tych środków, uzyskując z tego korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 4.000 zł, przy czymD. R.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
VI. W okresie od października 2012 r. do końca maja 2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że wielokrotnie przekazałP. K.łącznie nie mniej niż 330 gramów marihuany za łączną kwotę nie mniejszą niż 6.600 zł oraz łącznie nie mniej niż 90 gramów amfetaminy za łączną kwotę nie mniejszą niż 2.250 zł, wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził odpłatną dystrybucję detaliczną tych środków, uzyskując z tego korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 8.850 zł, przy czymD. R.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
VII. W dniu 01.03.2013 r. wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w ten sposób, że przekazałP. K.celem dalszej odsprzedaży 75 gram marihuany ustalając cenę po 18 zł za 1 gram, tj. w łącznej kwocie 1.350 zł, przy czym w/w marihuana została zatrzymana w dniu 01.03.2013 r. przez funkcjonariuszy Policji podczas przeszukania, w wyniku czego nie doszło do jej sprzedaży oraz uzyskania korzyści majątkowej przezD. R., tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
VIII. W okresie od października 2012 r. do końca maja 2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że polecałA. Ś.sprawowanie kontroli nadP. K.w zakresie rzetelności prowadzenia przez niego sprzedaży w/w środków i substancji oraz rozliczania się z uzyskanych pieniędzy, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
IX. W okresie od grudnia 2012 r. do 04.06.2013 r. wŁ.woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kilkakrotnie udzieliłP. D. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 20 gramów, pobierając po 30 zł za gram, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 600 zł, przy czymD. R.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk,
X. W dniu 04.06.2013 r. wŁ.woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłK. W. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 1,38 grama netto, uzyskując nie mniej niż 30 zł tytułem korzyści majątkowej, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
XI. Bliżej nieustalonego dnia, w okresie od 04.06.2013 r. do 06.08.2013 r. wC.woj.(...), podczas pobytu w Zakładzie Karnym w warunkach tymczasowego aresztowania, działając w celu wywarcia wpływu na mającego w śledztwie Prokuratury Rejonowej w Łomży sygn. 3 Ds.(...)(obecnie V Ds.(...)Prokuratury Okręgowej w Łomży) status podejrzanegoM. J., używał wobec niego groźby bezprawnej uszkodzenia ciała, która to groźba wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. o czyn zart. 245 kk,
XII.. Bliżej nieustalonego dnia, w okresie od 28.08.2013 r. do 13.10.2013 r. wŁ.woj.(...), wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, działając w celu wywarcia wpływu na mającego w śledztwie Prokuratury Rejonowej w Łomży sygn. 3 Ds.(...)(obecnie V Ds.(...)Prokuratury Okręgowej w Łomży) status podejrzanegoM. J., używał wobec niego groźby bezprawnej uszkodzenia ciała, która to groźba wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. o czyn zart. 245 kk.
Z koleiP. L.został oskarżony o to, że:
XIII.. W bliżej nieustalonych dniach, w okresie od 2010 r. do marca – kwietnia 2011 r. wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że wielokrotnie udzielił we wskazanym okresieM. J.łącznie nie mniej niż 100 gram amfetaminy, wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził ich odpłatną dystrybucję detaliczną, uzyskując z tego korzyść majątkową w kwocie 2.000 zł, przy czymP. L.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
XIV. W okresie od lipca 2012 r. do października 2012 r. wŁ.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie udzielił małoletniemuK. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 50 gram, uzyskując ze sprzedaży korzyść majątkową w kwocie 1.500 zł, przy czymP. L.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk,
XV. W bliżej nieustalonych dniach, w okresie od grudnia 2012 r. do lipca 2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że trzykrotnie przyjął odA. K.za pośrednictwemD. S. (1), celem dalszej odsprzedaży nie mniej niż łącznie 300 gram amfetaminy, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
XVI. Bliżej nieustalonego dnia, w okresie od 01.03.2013 r. do 19.04.2013 r. wŁ.woj.(...), wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że jednorazowo przyjął odD. R.za pośrednictwemM. J., celem dalszej odsprzedaży 50 gram amfetaminy, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
XVII. W okresie od lipca 2013 r. do początku września 2013 r. wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że udzielił we wskazanym okresieS. K.nie mniej niż 75 gramów amfetaminy za łączną kwotę 1.500 zł oraz nie mniej niż 225 gramów marihuany za łączną kwotę 4.500 zł, wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził ich odpłatną dystrybucję detaliczną, uzyskując z tego korzyść majątkową w łącznej kwocie 6.000 zł, przy czymP. L.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk,
XVIII.. W okresie od stycznia 2013 r. do września 2013 r. wŁ.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ten sposób, że udzielił we wskazanym okresie małoletniemuM. D.nie mniej niż 70 gramów marihuany za łączną kwotę 2.100 zł oraz nie mniej niż 40 gramów amfetaminy za kwotę 1.600 zł, wiedząc, iż w/w będzie następnie prowadził ich odpłatną dystrybucję detaliczną, uzyskując z tego korzyść majątkową w łącznej kwocie 3.700 zł, przy czymP. L.uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk.
XIX.. Bliżej nieustalonego dnia, w okresie od 28.08.2013 r. do 13.10.2013 r. wŁ.woj.(...), wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, działając w celu wywarcia wpływu na mającego w śledztwie Prokuratury Rejonowej w(...)sygn. 3 Ds.(...)(obecnie V Ds.(...)Prokuratury Okręgowej w(...)) status podejrzanegoM. J., używał wobec niego groźby bezprawnej uszkodzenia ciała, która to groźba wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. o czyn zart. 245 kk.
Sąd Okręgowy w Łomży wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 20/14:
I. OskarżonegoD. R.w ramach zarzucanych mu czynów w pkt: I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X- uznał za winnego tego, że:
w okresie od sierpnia 2012 roku do 4 czerwca 2013 roku wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości łącznej - 3050,00 gram wartości 52400,00 złotych i znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości łącznej – 2840,00 gram wartości 57250,00 złotych oraz wielokrotnie udzielił substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 21,38 gram wartości 630,00 złotych i haszyszu o wadze 20 gram wartości 400,00 złotych, osiągając łączną korzyść w kwocie nie mniejszej niż 110680,00 złotych, przy czym uczynił sobie z popełnienia przestępstw stałe źródło dochodu, w ten sposób, iż
1. W okresie od sierpnia 2012 roku kwietnia 2013 roku wŁ.wprowadził do obrotu wielokrotnie przekazującG. C.łącznie nie mniej niż 2000,00 gramów marihuany, uzyskując z tego korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 40000,00 złotych,
2. W okresie od 1 marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 rokuŁ.wprowadził do obrotu przekazującP. L.50,00 gram amfetaminy wartości 1000,00 złotych,
3. W okresie od marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 roku, a następnie od 29 maja 2013 roku do 4 czerwca 2013 rokuŁ.w celu wprowadzania do obrotu przekazałM. J.i przechowywał w jego mieszkaniu łącznie nie mniej niż 1500,00 gramów amfetaminy, 200,00 gramów marihuany i 20,00 gramów haszyszu, które to środki sam, jak równieżM. J.na jego polecenie przekazywał odpłatnie wskazanym przez niego osobom, rozliczał się z uzyskanych pieniędzy, bądź też przekazywał je takim osobom nieodpłatnie, a osoby te rozliczały się bezpośrednio zD. R., uzyskując ze sprzedaży tych narkotyków nie mniej niż 34400,00 złotych,
4. W okresie od 19 kwietnia 2013 roku do 29 maja 2013 rokuŁ.w celu wprowadzania do obrotu i udzielania innym poleciłA. W. (1)przechowywanie w mieszkaniuM. J., nie mniej niż 1000,00 gramów amfetaminy oraz 500,00 gramów marihuany, które to środki sam, jak równieżA. W. (1)na jego polecenie przekazywał odpłatnie wskazanym przez niego osobom, rozliczał się z uzyskanych pieniędzy, bądź też przekazywał je takim osobom nieodpłatnie, a osoby te rozliczały się bezpośrednio zD. R., uzyskując ze sprzedaży tych narkotyków nie mniej niż 30000,00 złotych,
5. W okresie od marca 2013 roku do kwietnia 2013 roku wŁ.w celu wprowadzania do obrotu przekazałA. Ś.łącznie nie mniej niż 200,00 gram amfetaminy i 20,00 gram marihuany łącznej wartości 4400 złotych,
6. W okresie od października 2012 roku do końca maja 2013 roku wŁ.w celu wprowadzania do obrotu wielokrotnie przekazałP. K.łącznie nie mniej niż 330,00 gramów marihuany za łączną kwotę nie mniejszą niż 6600,00 zł oraz łącznie nie mniej niż 90 gramów amfetaminy za łączną kwotę nie mniejszą niż 2250,00 złotych,
7. W okresie od grudnia 2012 roku do 4 czerwca 2013 roku wŁ.kilkakrotnie udzieliłP. D. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 20,00 gramów wartości 600,00 złotych,
8. W dniu 4 czerwca 2013 roku wŁ.udzieliłK. W. (1)substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 1,38 grama wartości 30,00 złotych,
tj. czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., skazał zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 §2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i z mocyart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 §3 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.iart. 33 §1 i §3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w rozmiarze 500 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50,00 złotych.
II. OskarżonegoD. R.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wpkt XI, i skazał zart. 245 k.k.
III. OskarżonegoD. R.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wpkt XII, skazał zart. 245 k.k.i z mocyart. 245 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.za przestępstwa wymienione wpkt XI i XIIorzekł jedną karę 2 lat pozbawienia wolności.
IV. OskarżonemuD. R.z mocyart. 85 k.k.,art. 86§1 k.k.,art. 91§2 k.k.orzekł karę łączną 5 /pięć/ lat pozbawienia wolności.
V. OskarżonegoP. L.w ramach zarzucanych mu czynów w pkt: XIII, XIV, XV, XVI, XVII, XVIII- uznał za winnego tego, że w okresach: od 2010 roku do kwietnia 2011 roku, od lipca 2012 roku do października 2012 roku, od grudnia 2012 roku do września 2013 roku wŁ.woj.(...)wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości łącznej - 295 gram wartości 6400,00 złotych i znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości łącznej 565 gram wartości 11300,00 złotych oraz wielokrotnie udzielił środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 50,00 gram za łączną kwotę nie mniejszą niż 1500,00 złotych, osiągając łączną korzyść w kwocie nie mniejszej niż 19200,00 złotych, przy czym uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w ten sposób,
1. W okresie od 2010 roku do marca – kwietnia 2011 roku wŁ.(...)w celu wprowadzania do obrotu wielokrotnie przekazałM. J.łącznie nie mniej niż 100,00 gramów amfetaminy za łączną kwotę 2000,00 złotych,
2. W okresie od lipca 2012 roku do października 2012 roku wŁ.woj.(...), udzieliłK. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 50 gram, uzyskując ze sprzedaży korzyść majątkową w kwocie 1500,00 złotych,
3. W okresie od grudnia 2012 roku do lipca 2013 roku wŁ.woj.(...)wprowadził do obrotu 300,00 gram amfetaminy wartości 6000,00 złotych,
4. W okresie od 1 marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 r. wŁ.woj.(...)wprowadził do obrotu 50 gram amfetaminy wartości 1000,00 złotych,
5. W okresie od lipca 2013 roku do września 2013 roku wŁ.woj.(...)wprowadził do obrotu przekazującS. K.nie mniej niż 75 gramów amfetaminy wartości 1500,00 złotych oraz nie mniej niż 225 gramów marihuany wartości za łączną kwotę 4500,00 złotych,
6. W okresie od stycznia 2013 roku do września 2013 roku wŁ.woj.(...)wprowadził do obrotu przekazującM. D.nie mniej niż 70 gramów marihuany wartości 2100,00 złotych oraz nie mniej niż 40 gramów amfetaminy wartości 800,00 złotych,
tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., skazał zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 §2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i z mocyart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 §3 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.iart. 33 §1 i §3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w rozmiarze 160 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50,00 złotych.
VI. OskarżonegoP. L.uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt XIX.
VII. Z mocyart. 45§1 k.k.w zw. zart. 39 pkt 4 k.k.orzekł przepadek korzyści majątkowych uzyskanych z popełnionych przestępstw: odD. R.z pkt I wyroku w kwocie 110680,00 złotych, odP. L.z pkt V w kwocie 19200,00 złotych.
VIII. Na podstawieart. 63 §1 k.k.zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie i tak:D. R.okresy od 4 czerwca 2013 roku do 26 sierpnia 2013 roku i od 14 października 2013 roku do 7 kwietnia 2015 roku,P. L.od 14 października 2013 roku do 7 kwietnia 2015 roku.
IX. Na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.iart. 630 k.p.k.orazart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 5, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonych:D. R.iP. L.koszty sądowe tytułem zwrotu Skarbowi Państwa wyłożonych wydatków od chwili wszczęcia postępowania w częściach odnoszących się do ich skazań, w tym opłaty w kwotach od oskarżonych:D. R.– 5400,00 złotych,P. L.- 2000,00 złotych.
Apelację od tego wyroku wywiedli obrońca oskarżonegoD. R.oraz prokurator.
Obrońca zaskarżył wyrok w całości i powołując się na przepisyart. 427 §1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.zarzucił temu wyrokowi:

1
błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie ,iż oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstw w ramach zarzucanych mu czynów w pkt I,II,III,IV,V,VI,VII,VII,IX,X i uznanie , że w oskarżony w okresie od sierpnia 2012r do 4 czerwca 2013r wŁ., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości łącznej 3050,00 gram wartości 52400,00 zł. oraz znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 2840,00 gram a wartości 57250,00 zł, jak również wielokrotnie udzielił substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 21,38 gr wartości 630 zł i haszyszu o wadze 20 gram wartości 400 zł, osiągając korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 110680,00 zł , przy czym uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu , podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w postaci zeznańG. C.,M. J.,A. W. (1),P. K.,P. D. (1), nie dają wystarczających podstaw do uznania sprawstwa oskarżonego, a w szczególności z uwagi na fakt, iż nie zostały one potwierdzone żadnymi innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, a osoby te miały własny interes w tym aby zmniejszyć własną odpowiedzialność , pomówić oskarżonego licząc na łagodniejszy wymiar kary

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu ,iż w czasie kiedyM. J.przebywał w Zakładzie Karnym , oskarżonyD. R.poleciłA. W. (1)przechowywanie w mieszkaniuM. J.środków odurzających we wskazanej przez Sąd ilości , podczas gdy , analiza materiału dowodowego wskazuje , iż narkotyki będące w mieszkaniuM. J.w okresie od 19 kwietnia 2013r do dnia 29 maja 2013r, to te same środki odurzające , które znajdowały się w tym mieszkaniu w okresie od marca 2013r do kwietnia 2013 oraz od 29 maja 2013r do 4 czerwca 2013r , kiedy to zostały ujawnione podczas przeszukania a więc znajdujące się w jego mieszkaniu przed jego pobytem w Zakładzie Karnym, a środki odurzające które były przechowywane przed pobytemM. J.w Zakładzie , to te same ,które następnieA. W. (1)przechowywał z uwagi na nieobecność właściciela mieszkania , zmieniła się tylko osoba która miała dostęp do narkotyków, przed i podczas nieobecnościM. J., a nie ilość narkotyków , a co ma wpływ na ustalenie ilości i wartości narkotyków , oraz wpływ na orzeczenie o uzyskanej korzyści majątkowej a co Sad I instancji pominął,

3
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu ,iż oskarżony osiągnął korzyść majątkową w wysokości 11 0680 zł, albowiem jest to sprzeczne , już nie tylko z wyjaśnieniami osób pomawiających oskarżonego ale również z treścią aktu oskarżenia , a z uzasadnienia Sądu nie wynika w jaki sposób Sąd wyliczył ową korzyść majątkową odmiennie niż wynikało to z aktu oskarżenia

4
błąd w ustaleniach faktycznych , mający wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu ,iż oskarżony dopuścił się przestępstw opisanych w pkt XI i XII , podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie , w żaden sposób nie potwierdza sprawstwa oskarżonego, a wręcz przeciwnie , przesłuchani współosadzeni, którzy w tym samym czasie przebywali w Zakładzie Karnym wC.B.wraz zM. J., zaprzeczyli ,iż taka sytuacja miała miejsce , a kontakt z innym współosadzonym , przebywającym w innej celi wymagał głośnego krzyku , który z pewnością zostałby zarejestrowany przez osoby przebywające zM. J., natomiast w zakresie czynu z pkt XII , trudno uznać zeznania za wiarygodne albowiem okoliczność ta, nie została potwierdzona innymi dowodami, a z relacji świadka, osób w grupie których, byłD. R.było około 10 i nie da się wykluczyć , że krzyki pochodziły od innej osoby.

Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia tj.art. 7kpk,4 kpk,5§2 kpk, poprzez dokonanie przez Sad I instancji dowolnej oceny wyjaśnień i zeznań świadków pomawiających oskarżonego o zachowania, które nie miały miejsca , a składanych wyłącznie w trosce o własną sytuację procesową, licząc na łagodniejszy wymiar kary gdyż w świede zebranych dowodów nie da się, bez obawy popełnienia pomyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, biorąc pod uwagę konsekwentne nie przyznawanie się oskarżonego do zarzucanych mu czynów i tak w szczególności dowolną ocenę:

a
wyjaśnień i zeznańM. J., który w trosce o własną sytuacje procesową wskazał ,iż narkotyki znalezione w jego miejscu zamieszkania stanowią własność oskarżonegoD. R.,a które wyjaśnienia zostały odwołane , by następnie po raz kolejny je zmienić i powoływać się na fakt gróźb z strony oskarżonego , albowiem było to najprostsze wyjaśnienie przyczyn zmiany wyjaśnień , pomówił oskarżonego o zachowania ,które nie miały miejsca licząc na łagodny wymiar kar)7, a jego zeznania nie zostały potwierdzone innymi dowodami jak chociażby zeznaniami świadkaK. W. (1), który zaprzeczył aby wszedł w posiadanie narkotyku odD. R., natomiast funkcjonariusz policjiK. O.nie widział co było przedmiotem przekazania pomiędzyD. R.aK. W. (1), a ponadto uznanie za wiarygodne zeznań tego świadka , w zakresie kierowania przez oskarżonego w stosunku do niego gróźb karalnych celem wywarcia wpływu na treść jego wyjaśnień, podczas gdy okoliczności te w żaden sposób nie zostały potwierdzone,

b
Zeznań świadkaA. W. (1), zmiennych na różnych etapach postępowania,T. A.,P. D. (1),P. K.,D. S. (1), którzy obciążając oskarżonego swoimi zeznaniami liczyli na łagodniejszy wymiar kary, kierowali się wyłącznie własnym interesem i sytuacja procesową, a okoliczności przez nich podawane nie zostały potwierdzone wiarygodnymi dowodami,

c
Odczytanych zeznańG. C., których wiarygodność jest wątpliwa wobec niemożliwości bezpośredniego przesłuchania tej osoby przed sądem,

d
Zeznań świadkówK. K. (2),B. G.,K.,K. N.,D. M.,A. W. (2),M. S.,S. Ś.,P. P.,M. P.,S. T.,R. W.,P. W.,D. S. (2),J. I.,M. B.,S. O., poprzez uznanie, iż nie chcieli oni się mieszać w inne sprawy, dlatego część nie chciała pamiętać sytuacji związanej zM. J., podczas gdy jest to ustalenie dowolne, sprzeczne z materiałem dowodowym, albowiem gdyby miała miejsce sytuacja opisywana przezM. J., z pewnością któryś ze współosadzonych by ją zauważył tym bardziej, że wymagała ona krzyczenia, a osoby te nie miały żadnego interesu aby chronić oskarżonego.

Ponadto obrońca oskarżonegoD. R.na wypadek nieuwzględnienia tych zarzutów na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności, podczas gdy oskarżony jest osobą młodą, na utrzymaniu ma chorą żonę i dziecko, a izolacja na tak długi czas jest niecelowa i rażąco długa.
Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie uchylenie wyroku Sadu I instancji do ponownego rozpoznania.
Prokurator na zasadzieart. 425 §1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonychD. R.orazP. L..
Na zasadzieart. 427 §1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 1, 2 oraz 4 k.p.k.zarzucił temu wyrokowi:

a
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 413 § 2 pkt 1 kpkpolegającą na niedokładnym określeniu przez Sąd I instancji przypisanych oskarżonymD. R.orazP. L.w wyroku skazującym czynów, wyrażającą się w przyjęciu, że zarównoD. R.jak iP. L.brali udział w obrocie narkotykami, a także udzielali narkotyków w ten sposób, że wprowadzali je do obrotu lub przekazywali w celu wprowadzenia do obrotu, podczas gdy znamiona czasownikowe „wprowadzanie do obrotu” oraz „udział w obrocie” wzajemnie się wykluczają, a co z kolei skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd Okręgowy w Łomży co do tego, które znamiona przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniioskarżeni wyczerpali poszczególnymi zachowaniami,

b
obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 12 kkpolegającą na przyjęciu, iż czynP. L.wskazany jako XIII w wyroku podlega połączeniu z czynami wskazanymi od XIV do XVIII w warunkach czynu ciągłego, podczas gdy czyn XIII popełniony został w okresie od 2010 r. do marca - kwietnia 2011 r., a następnie chronologicznie czyn XIV - w okresie od lipca 2012 r. do października 2012 r. czego nie można uznać za krótki odstęp czasu, co jest wymogiem bezwarunkowym przyjęcia konstrukcji czynu ciągłego,

c
rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecD. R.:

-

za czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk- kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

za czyny zart. 245 kkprzy zastosowaniuart. 91 § 1 kk- kary 2 lat pozbawienia wolności,

kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności,

podczas gdy okoliczności sprawy, w tym postawa oskarżonego (w tym jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa - groźby wobec kluczowego świadka), ilość wprowadzanych do obrotu oraz sprzedanych narkotyków, uczynienie z przestępstwa stałego źródła dochodu, prowadzenie transakcji narkotyków również w trakcie sprawowania opieki nad małoletnią córką, wielokrotna uprzednia karalność oskarżonego (w tym za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości zarzucanych czynów, brak okoliczności łagodzących, względy prewencji generalnej oraz indywidualnej, przemawiają za wymierzeniem kar jednostkowych oraz kary łącznej w wyższym wymiarze,

d
rażącą niewspółmierność orzeczonej wobecP. L.za czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk- kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy postawa oskarżonego, ilość wprowadzanych do obrotu oraz sprzedanych narkotyków, uczynienie z przestępstwa stałego źródła dochodu, wielokrotna uprzednia karalność oskarżonego (w tym za przestępstwa zustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości zarzucanych czynów, brak okoliczności łagodzących, względy prewencji generalnej oraz indywidualnej, przemawiają za wymierzeniem kar jednostkowych oraz kary łącznej w wyższym wymiarze.

Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 §1 i 2 k.p.k.prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
a) przyjęcie, iżD. R.w ramach czynu zakwalifikowanego ostatecznie w punkcie I wyroku jako czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kkzajmował się:

-

wprowadzaniem do obrotu narkotyków poprzez ich przekazywanie do dalszej sprzedaży odpowiednio -G. C.(punkt 1),P. L.(punkt 2),M. J.(punkt 3),A. W. (1)(punkt 4),A. Ś.(punkt 5),P. K.(punkt 6), (w datach, ilościach oraz za kwoty wskazane w wyroku),

odpłatnym udzielaniem narkotyków - odpowiednioP. D. (1)(punkt 7),K. W. (1)(punkt 8), (w datach, ilościach oraz za kwoty wskazane w wyroku).z jednoczesnym wyeliminowaniem:

z opisu czynu na stronie 5 wyroku (wers 6 od dołu) znamienia czasownikowego „brał udział w obrocie" i zastąpienie go określeniem „wprowadził do obrotu”,

b
wyeliminowanie z konstrukcji czynu ciągłego przyjętej w punkcie V wyroku czynu wskazanego jako XIII w wyroku (przekazanieM. J.100 gram amfetaminy w okresie od 2010 r. do marca - kwietnia 2011 r. za kwotę 2.000 zł) i uznanie go za odrębny czyn kwalifikowany zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk, polegający na wprowadzeniu do obrotu w/w substancji we wskazanym miejscu i czasie.

c
przyjęcie, żeP. L.w ramach czynu opisanego w punkcie V wyroku (po realizacji powyższego punktu b wniosków) zakwalifikowanego ostatecznie jako czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kkzajmował się:

-

wprowadzaniem do obrotu narkotyków poprzez ich przekazanie do dalszej sprzedaży -S. K.(punkt 5),M. D.(punkt 6), (w datach, ilościach oraz za kwoty wskazane w wyroku),

udziałem w obrocie narkotyków poprzez przyjęcie do dalszej sprzedaży najpierw odA. K.za pośrednictwemD. S. (1)300 gram amfetaminy (punkt 3), a następnie odD. R.za pośrednictwemM. J.50 gram amfetaminy (punkt 4), (w datach oraz za kwoty wskazane w wyroku).

odpłatnym udzielaniem narkotyków -K. K. (1)(punkt 2), (w dacie, ilości oraz za kwotę wskazaną w wyroku),

e
wymierzenieD. R.:

-

za czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk- kary w wymiarze 6 lat pozbawienia wolności, za czyny zart. 245 kkprzy zastosowaniuart. 91 § 1 kk- kary 2 lat pozbawienia wolności, kary łącznej - 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

e
wymierzenieP. L.:

-

za wyodrębniony na skutek zmiany z punktu b) wniosków czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kk(czyn XIII wyroku) - kary 3 lat pozbawienia wolności, za czyn zart. 56 ust. 3w zb. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 kk(czyny od XIV do XVIII wyroku) - kary 4 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności,

oraz utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoD. R.jedynie częściowo zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że apelacja obrońcy została wadliwie skonstruowana. Nie należy bowiem stawiać dwóch zarzutów opierających się na różnych podstawach prawnych, ale dotyczących tego samego zagadnienia. Logiczne jest, że zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Jeżeli zdaniem autora apelacji sąd przy ocenie dowodów naruszył wyrażoną wart. 7 k.p.k.zasadę swobodnej oceny dowodów, czego skutkiem miałyby być błędne ustalenia faktyczne co do sprawstwa oskarżonego, to należało ograniczyć się wyłącznie do zarzutu obrazy przepisu prawa procesowego mogącego mieć wpływ na treść wyroku. Kwestionowane przez obrońcę ustalenia faktyczne są przecież konsekwencją uznania przez Sąd pierwszej instancji za prawdziwe wyjaśnień i zeznańM. J., zeznańT. A.,P. D. (1),P. K.orazD. S. (1). Jeżeli sąd ten uznał relacje tych osób za wiarygodne, to nie mógł poczynić odmiennych od kwestionowanych przez obrońcę ustaleń. Postawienie zatem w apelacji zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych było zatem całkowicie zbędne i tym samym za zbędne należy uznać ustosunkowywanie się do nich. To, czy przyjęte przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne są prawidłowe, zależne jest wyłącznie od tego, czy sąd ten sprostał określonej wart. 7 k.p.k.zasadzie swobodnej oceny dowodów. Jeżeli dokonana przez ten sąd ocena tych dowodów nie wykracza poza wyznaczone przez ten przepis granice, to przyjęte przez ten sąd ustalenia faktyczne są prawidłowe. Sąd pierwszej instancji nie dokonał jakichkolwiek ustaleń faktycznych, które nie wynikałyby z uznanego za wiarygodny dowodu. Ustalenie, że oskarżony nie dopuścił się przypisanych mu przestępstw, byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby możliwe było zakwestionowanie zeznań osób, które go jednoznacznie obciążyły.
Sprzeczne z racjonalnymi zasadami rozumowania jest też jednoczesne zarzucanie Sądowi pierwszej instancji obrazyart. 5 §2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Jeżeli bowiem autor apelacji kwestionuje ocenę dowodów, to takiej sytuacji nie dotyczyart. 5 §2 k.p.k., tylkoart. 7 k.p.k.Gdy zaś skarżący podważa prawidłowość ustaleń faktycznych, zarzucając, że sąd nie rozstrzygnął wątpliwości na korzyść oskarżonego, albo że takich wątpliwości nie powziął, choć po dokonaniu oceny dowodów nie miał podstaw do odrzucenia wersji zdarzenia korzystnej dla oskarżonego, to wówczas powinien postawić zarzut obrazyart. 5 §2 k.p.k.
Wbrew twierdzeniom obrońcyD. R.nie było żadnych podstaw do uznania za niewiarygodne wyjaśnień i zeznań świadków, którzy jednoznacznie obciążyli oskarżonego. Jak rzadko w której tego rodzaju sprawie, szereg osób wskazało, żeD. R.zajmował się handlem narkotykami.
Podkreślić należy, że wyjaśnienia i zeznaniaM. J.znajdują pełne potwierdzenie w relacjiA. W. (1). Nie ma zaś żadnych racjonalnych podstaw nawet do przypuszczenia, żeM. J.iA. W. (1)uzgodnili treść swoich wyjaśnień. Tak zaś należałoby przyjąć, gdyby podzielić wyrażone w apelacji stanowisko co do wiarygodności wyjaśnieńM. J.. Przypomnieć należy, żeA. W. (1)w pełni potwierdził twierdzeniaM. J., że przechowywał on w swoim mieszkaniu należące do oskarżonego narkotyki. Zeznał on też, że w czasie, kiedyM. J.przebywał w więzieniu, na polecenieD. R.sprzedawał marihuanę lub amfetaminę wskazanym przez niego osobom.
Warto podkreślić, że wyjaśnieniaM. J.iA. W. (1)znalazły potwierdzenie w zeznaniachŁ. B., któremu nie postawiono żadnego zarzutu związanego z posiadaniem lub handlem narkotykami. Zeznał on, że w czasie, kiedyM. J.był pozbawiony wolności, przekazywał klucze do jego mieszkaniaA. W. (1). Co istotniejsze,Ł. B.zeznał również, że do mieszkaniaM. J.przychodził takżeD. R.i to pod nieobecność zarównoM. J., jak iA. W. (1). Nie dawał mu kluczy, gdyżD. R.otwierał mieszkanieM. J.swoimi kluczami. Z zeznańŁ. B.wynika zatem, żeD. R.miał nieograniczony dostęp do mieszkaniaM. J..
Trudno jest zrozumieć autora apelacji, który doszukuje się braku logiki w tym, żeA. W. (1), działając na polecenieD. R., nie otrzymał kluczy od mieszkaniaM. J.odD. R., lecz odŁ. B.. Skoro, jak wynika ze zgodnych wyjaśnieńM. J.iA. W. (1),D. R.przechowywał w tym mieszkaniu swoje narkotyki i często je donosił, jak i zabierał, żeby je sprzedać albo samemu zużyć, to oczywiste jest, że nie przekazał kluczyA. W. (1), gdyż nie mając swobodnego dostępu do tego mieszkania, nie miałby tym samym nieograniczonego dostępu do narkotyków. Za każdym razem, kiedy chciałby donieść lub zabrać narkotyki, musiałby prosić o otworzenie drzwiA. W. (1). Stąd też logiczne jest, żeA. W. (1), dowiedziawszy się odM. J., że klucze do jego mieszkania posiada równieżŁ. B., zwrócił się do niego o przekazanie mu tych kluczy. Należy mieć jednocześnie na względzie to, żeŁ. B.znalazł się w posiadaniu tych kluczy tylko dlatego, że mieszka w tym samym bloku coM. J..M. J., kiedy został zatrzymany przez policjantów w celu doprowadzenia go do zakładu karnego, zadzwonił do niego, żeby przyszedł do jego mieszkania i odebrał od niego klucze. Całkowicie nielogiczne byłoby, gdyby w takiej sytuacjiM. J.wziął klucze odD. R., uniemożliwiając mu w ten sposób swobodny dostęp do swoich narkotyków, a nie wziął tych kluczy odŁ. B.. Przed zatrzymaniemM. J.D. R.miał klucze do jego mieszkania i mógł w każdej chwili do niego wejść. Nie wiadomo zatem dlaczego, oskarżony miałby pozbawiać się takiej możliwości, w sytuacji gdyA. W. (1)mógł mieć klucz, którym wcześniej posługiwał sięM. J..
Nie wiadomo, na jakiej podstawie autor apelacji przyjął, żeM. J.nie wskazał osób, którym udzielał narkotyków, ponieważ wiedział, że osoby te nie potwierdzą tych okoliczności, albo że nie chciał wskazać danych osobowych odbiorców narkotyków, gdyż wyszłoby wówczas na jaw, że dostawcą narkotyków był wyłącznie on sam, a nieD. R.. Takie założenia nie znajdują żadnego oparcia w zebranym materiale dowodowym. Doświadczenie życiowe podsuwa zaś zupełnie inne przyczyny takiej postawyM. J.. Przekazywał on narkotyki przeważnie osobom mieszkającym wŁ.. Gdyby zdecydował się na wskazanie ich danych personalnych, wszystkie te osoby, jako że mogłyby być wówczas postawione im zarzuty o popełnienie przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, byłyby zdecydowanie wrogo do niego ustosunkowane. Dla każdego powinno być zrozumiałe, że dalsze życieM. J.w nieco ponad sześćdziesięciotysięcznym mieście byłoby wówczas niemożliwe. Co innego jest złożyć wyjaśnienia lub zeznania obciążające jedną lub dwie osoby, a co innego jest donieść na kilkanaście czy też kilkadziesiąt osób i do tego przeważnie mieszkających w tym samym niewielkim mieście.
Należy też podkreślić, że nie tylkoM. J.iA. W. (1)złożyli obciążająceD. R.wyjaśnienia i zeznania.P. K.zeznał, że w sumie kupił od oskarżonego 330 gram marihuany oraz 90 gram amfetaminy.P. D. (1), który kupował amfetaminę wyłącznie na własne potrzeby, podał, że kupował ją odD. R., płacąc mu za gram od 30 do 40 złotych.G. C.twierdził, że kupował od oskarżonego około 200 – 250 gram marihuany miesięcznie, płacąc za gram 20 złotych.T. A.zeznał, że razem zP. D. (1)kupował amfetaminę od chłopaka o pseudonimie(...). W niniejszej sprawie nie ulegało żadnej wątpliwości, że pseudonim(...)miałD. R.. PonadtoT. A.podczas okazania mu tablicy z wizerunkiem czterech mężczyzn wskazał jednoznacznie na zdjęcieD. R., twierdząc przy tym kategorycznie, że to właśnie od tego mężczyzny kupował narkotyki.D. S. (1)wyjaśnił między innymi, że na polecenieA. K.przekazał 300 gram amfetaminy chłopakowi o pseudonimie(...), czyliD. R.. Wyjaśnienia i zeznania tych osób w znacznej mierze potwierdzają wyjaśnieniaM. J..
Obrońca w swojej apelacji nie przedstawił w gruncie rzeczy żadnego argumentu za uznaniem wyjaśnień i zeznań tych osób za niewiarygodne. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że do zeznańT. A.,P. D. (1)iP. K.„należy podchodzić z ostrożnością, albowiem osoby te licząc na łagodniejszy wymiar kary we własnej sprawie miały interes w tym, aby pomówić oskarżonego”. Nie wiadomo jednocześnie dlaczego autor apelacji pominąłD. S. (1), który również znacząco obciążył oskarżonego. Można to odczytać w ten sposób, że zdaniem obrońcy wyjaśnieniaD. S. (1), w przeciwieństwie do innych dowodów obciążających oskarżonego, zasługują na wiarę. Obrońca nie zakwestionował też zeznańG. C., odnosząc się jedynie do nich enigmatycznie, że „zeznania te stanowiły podstawę do ustalenia winy oskarżonego, przy czym nie istniała możliwość zweryfikowania wiarygodności twierdzeń świadka na rozprawie”. Tego rodzaju dywagacje w świetle przepisów regulujących postępowanie dowodowe na rozprawie sądowej są zupełnie niezrozumiałe. Sąd pierwszej instancji odczytał zeznania tego świadka stosownie do treściart. 391 §1 k.p.k.Wprawdzie w uzasadnieniu tej decyzji powołano się na „niemożność ustalenia miejsca pobytu świadka”, o czym nie mowy w tym przepisie, ale oczywiste jest, że jeżeli nie można ustalić miejsca pobytu świadka, to tym samym nie można mu doręczyć wezwania na rozprawę, co daje podstawę, zgodnie zart. 391 §1 k.p.k., do odczytania zeznań. Dowód z zeznańG. C.został zatem przeprowadzony przez Sąd Okręgowy zgodnie z przepisamiKodeksu postępowania karnegoi podlegał on swobodnej ocenie tak jak każdy inny dowód. Taki dowód może być jedynym dowodem, na którym opiera się skazujący wyrok. Przyjmowanie, że taki dowód, a to najwyraźniej sugeruje obrońca, nie może stanowić podstawy przypisania winy, jest rażąco sprzeczne z dyspozycjąart. 7 k.p.k.
W przypadkuG. C.autor apelacji nawet nie mógł kwestionować wiarygodności jego zeznań na tej podstawie, że „licząc na łagodniejszy wymiar kary we własnej sprawie miał on interes w tym, aby pomówić oskarżonego”. W niniejszej sprawieG. C.występował jedynie w charakterze świadka, co w ogóle wyklucza postawienia takiej tezy. Nie sposób jest zaś znaleźć jakiegokolwiek argumentu mogącego przemawiać za tym, że tendencyjnie obciążał w swoich zeznaniachD. R.. Podkreślić należy, żeG. C.dwukrotnie był przesłuchiwany w śledztwie: pierwszy raz przez policjanta, a drugi raz przez prokuratora. Za każdym razem przekazywał tę samą wersję zdarzenia, twierdząc kategorycznie, że kupował narkotyki odD. R..
Niezwykle istotne jest to, żeG. C.w swoich zeznaniach potwierdził twierdzeniaM. J.iA. W. (1), żeD. R.przechowywał swoje narkotyki w mieszkaniuM. J.oraz polecałM. J.przekazywanie tych narkotyków wskazanym przez niego osobom.G. C.zeznał, będąc przesłuchiwanym przez prokuratora (k. 499 odwr.): „(…) Zdarzało się, że ja narkotyki odbierałem w bloku obok, od takiego chłopaka, u którego później było przeszukanie i u którego znaleziono pół kilograma amfetaminy. Ja o tym czytałem w Internecie. Do tego chłopaka po odbiór kierował mnieR.. Zdarzało się, żeR.nie było w domu i kazał mi tam iść. Ja z tym chłopakiem się nie kontaktowałem, a tylko zR.. To on polecał temu chłopakowi, aby przekazywał mi towar. Pieniądze też dawałem temu chłopakowi. Ja nie wiem, jak się on nazywa. Słyszałem tylko, że ma ksywę(...)
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że tym chłopakiem, do którego oskarżony wysyłałG. C.po narkotyki, byłM. J.. On bowiem nosił ksywę(...)oraz u niego w mieszkaniu policjanci znaleźli pół kilograma amfetaminy.
Przyjmując zatem za prawdziwą prezentowaną przez autora apelacji tezę, żeM. J.w obliczu znalezienia w jego mieszkaniu narkotyków, przerzucił odpowiedzialność za posiadanie i handel tymi narkotykami na osobę, „która już wcześniej miała konflikt z prawem na tle narkotyków”, należałoby jednocześnie uznać, żeM. J.nie tylko skutecznie nakłonił do złożenia nieprawdziwych wyjaśnieńA. W. (1), ale także przekonałG. C., którego wcześniej nawet bliżej nie znał, do złożenia fałszywych i zarazem obciążających zupełnie niewinną osobę zeznań. Wspomnieć też należy oŁ. B., którego zeznania również w istotny sposób potwierdzają wersjęM. J.i jednocześnie zaprzeczają wyjaśnieniom oskarżonego. Biorąc nadto pod uwagę kolejność czynności procesowych podejmowanych w niniejszej sprawie, taka wersja zdarzeń, która musiałaby zaistnieć przy przyjęciu tezy autora apelacji, jest zupełnie nie do zaakceptowania.
Nie sposób też przyjąć, jak chce tego obrońca, że szereg innych osób, „licząc na łagodniejszy wymiar kary we własnej sprawie” twierdziło kłamliwie, że nabywali narkotyki właśnie odD. R.. JeżeliD. R.jest zupełnie niewinny, to powstaje pytanie: dlaczego aż tyle osób zdecydowało się złożyć obciążające go wyjaśnienia lub zeznania? Uznając bowiem wyjaśnienia oskarżonego za prawdziwe, należałoby jednocześnie przyjąć, że wszystkie te osoby zdecydowały się kłamliwie obciążyć właśnie jego. Równie dobrze każda z tych osób „licząc na łagodniejszy wymiar kary we własnej sprawie” mogła wskazać inną osobę, od której kupowała narkotyki. Podkreślić należy, że żadna z tych osób nie była nawet skonfliktowana zD. R.. Mało komu zaś łatwo przychodzi obciążać popełnieniem przestępstwa zupełnie niewinną osobę. W niniejszej sprawie „najłatwiej” było obciążyć nieprawdziwieM. J., u którego policjanci znaleźli narkotyki, o czym prawie wszyscy wŁ.wiedzieli.
Nie jest prawdą, co wynika z uzasadnienia apelacji, że Sąd pierwszej instancji uznał w części zeznaniaM. J.za niewiarygodne. Zupełnie nie wiadomo, na jakiej podstawie obrońca napisał: „Znamiennym jest okoliczność, iżM. J.wskazał, iżD. R.udzielił narkotykówK. W. (1). Tym razem kiedy twierdzenie świadka, zostały zaprzeczone przez zeznaniaK. W. (1)Sąd nie daje im wiary” (pisownia i interpunkcja oryginalna). Sąd Okręgowy przecież wyraźnie w uzasadnieniu wskazał (str. 34 i 35 k. 1821 – 1822), że zeznania świadkaK. W. (1)są niewiarygodne i szczegółowo wyjaśnił, dlaczego dokonał takiej oceny tego dowodu. Na podstawie zaś sprzecznych z zeznaniamiK. W. (1)zeznańM. J.skazałD. R.również za udzielenie w dniu 4 czerwca 2013 rokuK. W. (1)1,38 grama amfetaminy za 30 złotych.
Sąd pierwszej instancji całkowicie słusznie też uznał za prawdziwe zeznaniaM. J.w części dotyczącej kierowanych przez oskarżonego pod jego adresem gróźb w celu wywarcia na niego wpływu w związku z toczącym się przeciwko niemu postępowaniem karnym.M. J.nie miał żadnych wątpliwości, że zarówno w Zakładzie Karnym w Czerwonym Borze, jak i wŁ.pod jego blokiemD. R.groził mu pobiciem. To, że rozpoznał go po głosie, nie może nasuwać żadnych wątpliwości. Znał go przecież od piętnastu lat. Ponadto grożąc mu, wypowiadał jego ksywę:(...). Nie ulega też najmniejszej wątpliwości, żeM. J.bał się zrealizowania tych gróźb. Pod ich wpływem napisał oświadczenie, że całą odpowiedzialność za przechowywane w jego mieszkaniu narkotyki bierze na siebie i jego wcześniejsze, pomawiająceD. R.zeznania są nieprawdziwe (k. 128).
Twierdzenie obrońcy, że ustalenia Sąd pierwszej instancji dotyczące odwołania przezM. J.swoich wyjaśnień pod wpływem gróźb oskarżonego są dowolne, nie wytrzymuje jakiejkolwiek krytyki. Ustalenie to znajduje przecież zakotwiczenie w logicznych i konsekwentnych zeznaniachM. J.. W aktach sprawy znajduje się też złożone 1 lipca 2013 roku w biurze podawczym Prokuratury Okręgowej w Łomży pisemne oświadczenieM. J., w którym „odwołał” pomawiająceD. R.wyjaśnienia. W żaden inny logiczny sposób nie da się wytłumaczyć, dlaczegoM. J.sporządził tego rodzaju oświadczenie.
Niewątpliwie osoby, które były osadzone razem w celi zM. J., musiały słyszeć wykrzykiwane przezD. R.groźby. Wielką naiwnością byłoby jednak oczekiwać od współosadzonych, że będąc przesłuchiwanymi w charakterze świadków potwierdzą te okoliczności. Tylko osoba nie mająca zupełnie styczności ze środowiskiem więziennym i nie mająca pojęcia o panujących między więźniami stosunkach mogłaby z przekonaniem twierdzić, że osadzeni, po pouczeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań, na pewno potwierdziliby, że słyszeli, jak inny osadzony wulgarnie groził jednemu z nich. Tak więc wywody obrońcy, zmierzające do wykazania prawdziwości zeznań złożonych przez osadzonych w zakładzie karnym, są rażąco sprzeczne z doświadczeniem, jakie powinien posiadać każdy prawnik zajmujący się sprawami karnymi.
Zupełnie nielogiczne jest zarzucanieM. J., że nie wskazał osób, które razem zD. R.podeszły pod jego blok. Z jego zeznań wynika przecież jednoznacznie, że nie wychylał się wówczas przez okno. Wskazał zaśD. R., bo jego głos rozpoznał. W przypadku drugiego oskarżonegoP. L.miał wątpliwości. Nie był pewny rozpoznania jego głosu. Wcale to nie świadczy o tym, że pamięćM. J.jest „wybiórcza, dostosowania do własnych potrzeb”. Jest czymś naturalnym i zarazem oczywistym, żeM. J.mógł rozpoznać głos tylko jednej osoby, która stała pod jego blokiem, nawet jeżeliD. R.przyszedł tam z jego znajomymi.
Biorąc z kolei pod uwagę, że groźby te były wypowiadane pod adresemM. J.w czasie, kiedy toczyło się postępowanie karne, w którym obciążył on znaczącoD. R., nie można mieć jakiejkolwiek wątpliwości, że oskarżonemu chodziło wówczas o wywarcie wpływu naM. J., jako podejrzanym w sprawie, żeby zmienił on treść swoich wyjaśnień. Wszelkie twierdzenia, że groźby te nie miały związku ze złożonymi przezM. J.wyjaśnieniami, są nie do pogodzenia z zasadami racjonalnego rozumowania i doświadczeniem życiowym. Kontekst tych gróźb był jednoznaczny. Co do tego nie pozostawiają żadnych wątpliwości zeznaniaM. J.z rozprawy (k. 1138), że oświadczenie, w którym odwołał obciążająceD. R.wyjaśnienia, napisał z obawy o życie i zdrowie.
Tak więc Sąd Okręgowy ocenił wszystkie dowody w sposób zgodny z wyrażoną wart. 7 k.p.k.zasadą swobodnej oceny dowodów, w wyniku czego uznał, że zeznaniaM. J.,A. W. (1),P. K.,D. S. (1),P. D. (1),G. C.są wiarygodne. Tym samym wszystkie poczynione na podstawie tych dowodów ustalenia faktyczne nie są obarczone jakimkolwiek błędem i w konsekwencji słusznieD. R.zostały przypisane przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz zart. 245 k.k.
Zasadnie jednak obrońcaD. R.podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych odnośnie wyliczonej przez Sąd Okręgowy korzyści majątkowej, jaką oskarżony osiągnął z popełnienia przypisanego mu w punkcie pierwszym przestępstwa. Szkoda tylko, że obrońca nie wskazał konkretnie, na czym ten błąd polegał, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że to ustalenie jest sprzeczne nie tylko z wyjaśnieniami osób pomawiających oskarżonego, ale również z treścią aktu oskarżenia. Tymczasem sąd wcale nie był zobowiązany do przyjmowania takiej samej korzyści majątkowej, jak prokurator w akcie oskarżenia. Kwestionując ustaloną przez sąd wysokość uzyskanej korzyści majątkowej, obrońca powinien konkretnie wskazać, ile według niego powinna wynosić ta korzyść. Pożądane tez by było, żeby zarzucając sądowi brak przedstawienia wyliczenia tej korzyści, przedstawił w apelacji swoje własne wyliczenie.
Nie tylko prokurator i Sąd Okręgowy, ale również obrońca nie dostrzegli tego, że brak jest jakichkolwiek dowodów na to, żeD. R.w okresie, kiedy przechowywał narkotyki w mieszkaniuM. J., posiadał oprócz tam zmagazynowanej amfetaminy i marihuany jeszcze inne środki odurzające i substancje psychotropowe. Z uznanych przez Sąd Okręgowy za wiarygodne zeznańM. J.iA. W. (1)wynika przecież jednoznacznie, żeD. R.przechowywane w tym mieszkaniu narkotyki albo za ich pośrednictwem, albo samodzielnie sprzedawał innym osobom. Nie wiadomo zatem na jakiej podstawie przyjęto, żeD. R.od marca 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku sprzedałP. L.,G. C.,A. Ś.,P. K.iP. D. (1)inne narkotyki niż te, które były przechowywane w mieszkaniuM. J.. Zresztą z cytowanych wcześniej zeznańG. C.wynika jednoznacznie, że kupował on narkotyki nie tylko bezpośrednio odD. R., ale również za pośrednictwemM. J., który brał je ze swego mieszkania: „Zdarzało się, że ja narkotyki odbierałem w bloku obok, od takiego chłopaka, u którego było przeszukanie i u którego znaleziono pół kilograma amfetaminy (k. 499 odwr.).
Z zeznańG. C.wynika jednoznacznie, że marihuanę kupował odD. R.w okresie od sierpnia 2012 roku do kwietnia 2013 roku, a więc jedynie część kupionej przez niego marihuany pochodziła z mieszkaniaM. J.. Miesięcznie kupował on od 200 do 250 gramów tego środka odurzającego. Zdarzało się jednakże, że kupował od niego znacznie mniej marihuany. Ponieważ z wyjaśnieńM. J.(k. 786 – 787) wynika, że przyjął on odD. R.na przechowanie 200 gram marihuany, z czego 15 gram oskarżony zużył na własne potrzeby, należało przyjąć, żeG. C.kupił w marcu i kwietniu w sumie 185 gram tego narkotyku za kwotę 3.700 złotych. Z jego zeznań wynika, że za jeden gram płacił 20 złotych. Skoro w sumie kupił od oskarżonego 2.000 gram marihuany, to należało uznać, że w pozostałym okresie, kiedyD. R.nie składował narkotyków w mieszkaniuM. J., kupił od niego 1.815 gramów marihuany za 36.300 złotych.
Z kolei z zeznańP. K.wynika niedwuznacznie, że 90 gram amfetaminy kupił w okresie od połowy marca 2013 roku do maja 2013 roku. Należy zatem uznać, że amfetamina ta w całości pochodziła z mieszkaniaM. J.. ŁącznieP. K.zapłacił za nią 1.620 złotych.
Należy też uznać, że również amfetamina sprzedanaP. L.pochodziła z mieszkaniaM. J., zwłaszcza że w przekazaniu jej uczestniczyłM. J.. Kupił on 50 gram tej substancji psychotropowej, płacąc za nią 1.000 złotych (20 złotych za jeden gram).
Z wyjaśnieńM. J.wynika też, żeD. R.od marca do kwietnia 2013 roku sprzedałA. Ś.200 gram amfetaminy za kwotę 4.000 złotych oraz 20 gram haszyszu za 400 złotych. Należy zatem konsekwentnie przyjąć, że również kupiona przezA. Ś.amfetamina oraz haszysz pochodziły z mieszkaniaM. J..
W świetle wyjaśnieńM. J.K. W. (1)kupił 1.38 grama amfetaminy w dniu 4 czerwca 2013 roku. W tym przypadku również nie może ulegać wątpliwości, że ta amfetamina wcześniej znajdowała się w mieszkaniuM. J., zwłaszcza że ta amfetamina została sprzedanaK. W. (1)za jego pośrednictwem.
P. D. (1)zeznał, że kupował odD. R.amfetaminę w okresie od grudnia 2012 roku do lutego 2013 roku. Płacił za jeden gram od 30 do 40 złotych. Należy zatem przyjąć, stosując jednocześnie dyspozycjęart. 5 §2 k.p.k., że w okresie od grudnia 2012 roku do lutego 2013 roku kupił 9 gram za 270 złotych, a w późniejszym okresie 11 gram za 330 złotych.
P. K.składając wyjaśnienia nie miał wątpliwości, że marihuanę kupował odD. R.w okresie od października 2012 roku do lutego 2013 roku, a więc w okresie, kiedy jeszcze aniM. J., ani teżA. W. (1)nie pomagaliD. R.w handlu narkotykami. Łącznie kupił on 330 gram za 6.600 złotych.
W świetle wyjaśnień zeznańM. J.iA. W. (1)oczywiste jest, żeD. R.sprzedawał magazynowaną w mieszkaniuM. J.amfetaminę i marihuanę również innym osobom. Bywało przecież tak, żeD. R.pod jego nieobecność przychodził do jego mieszkania i przynosił lub zabierał narkotyki. Oskarżony otrzymał bowiem odM. J.klucz, żeby mieć swobodny dostęp do narkotyków.
Przypomnieć należy, żeM. J.wyjaśnił, że w okresach od marca 2013 roku do 19 kwietnia 2013 roku i od 29 maja 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku przechowywał na polecenieD. R.łącznie 1.500 gram amfetaminy, 200 gram marihuany i 20 gram haszyszu. Około pół kilograma z tych wskazanych przez niego 1.500 gram amfetaminy zostało zabezpieczone w jego mieszkaniu przez policjantów.
A. W. (1)z kolei wyjaśnił (k. 790 odwr.), że przez okres, w którym zajmował się narkotykami zmagazynowanymi w mieszkaniuM. J., było tam w sumie 500 gram marihuany oraz jeden kilogram amfetaminy. Kiedy przyszedł do tego mieszkania w tym celu, było tam już 100 gram marihuany. O innych narkotykach, które znajdowały się wcześniej w tym mieszkaniu, nie wspominał. Kiedy zaś ostatni raz był w tym mieszkaniu pozostało tam 500 gram amfetaminy. Sam wydał innym osobom na polecenieD. R.około 200 – 300 gram amfetaminy oraz 50 – 100 gram marihuany.
Należy też mieć na względzie, że z wyjaśnieńM. J.(k. 447 – 449) wynika, że tego dnia, co został on zatrzymanyD. R.przyniósł około 100 gram amfetaminy.
Tak więc na podstawie wyjaśnieńM. J.orazA. W. (1)można ustalić, że przez cały okres od marca 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku w mieszkaniuM. J.znajdowało się łącznie 2 kilogramy amfetaminy, 700 gram marihuany (z których 15 gramD. R.zużył na własne potrzeby) oraz 20 gram haszyszu.
Obliczając korzyść majątkową, jaką osiągnąłD. R.z popełnionego przestępstwa, zacząć należy od tego, że część przechowywanej w mieszkaniuM. J.amfetaminy została zabezpieczona przez policjantów. Z opinii biegłego wynika, że znaleziono 437,48 gram amfetaminy. Oczywiste jest, że skoro oskarżony nie sprzedał tej amfetaminy, to nie osiągnął z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej. Już chociażby z tego względu, co nie zostało nawet zakwestionowane przez obrońcę, dokonane przez Sąd Okręgowy wyliczenie tej korzyści jest błędne.
Tak więc należy uznać, że z tych 2.000 gram amfetaminy przechowywanych w mieszkaniuM. J.D. R.sprzedał 1562,52 gramów.
Z tej ilościD. R.50 gram sprzedałP. L.za 1000 złotych,A. Ś.200 gram za 4.000 złotych,P. K.90 gram za 1.620 złotych,P. D. (3)11 gram za 330 złotych orazK. W. (1)1,38 grama za 30 złotych. Tak więc ustalonym nabywcom w okresie od marca 2013 roku do 4 czerwca 2013 roku sprzedał łącznie 352,38 gram za kwotę 6.980.
Z tego wynika, że w tym okresie nieustalonym osobom sprzedał 1.210,14 gramów amfetaminy. Przyjmując, co jest najbardziej korzystne dla oskarżonego, że sprzedawał ją po najniższej cenie, czyli po 20 złotych za jeden gram, w sumie uzyskał ze sprzedaży amfetaminy nieustalonym osobom 24.202,80 złotych.
We wcześniejszym okresie sprzedałP. D. (1)9 gram amfetaminy za 270 złotych.
Łącznie zatem ze sprzedaży amfetaminyD. R.osiągnął korzyść w kwocie 31.452,80 złotych, w tym z udzielania odpłatnie bezpośrednim konsumentom w kwocie 630 złotych.
Jeżeli chodzi o korzyść osiągniętą ze sprzedaży marihuany, to z zeznańP. K.wynika, że kupił on odD. R.w okresie od października 2012 roku do lutego 2013 roku łącznie 330 gram marihuany za łączną kwotę 6.600 złotych. Z zeznańG. C.wynika z kolei, że kupił odD. R.2.000 gram marihuany za 40.000 złotych.
W świetle wcześniej dokonanej analizy zeznańM. J.orazA. W. (1)w mieszkaniuM. J.oskarżony przechowywał w sumie 700 gram marihuany, z czego 15 gram zużył na własne potrzeby, a 185 gram sprzedałG. C.. Pozostałą zatem marihuanę w ilości 500 gramD. R.sprzedał innym nieustalonym osobom. Przyjmując, że sprzedawał ją po najtańszej cenie (20 złotych za jeden gram), osiągnął korzyść ze sprzedaży tej marihuany w kwocie 10.000 złotych.
Ze sprzedaży marihuany oskarżony zatem osiągnął korzyść majątkową w kwocie 56.600 złotych.
D. R.osiągnął też korzyść majątkową ze sprzedażyA. Ś.20 gram haszyszu w kwocie 400 złotych.
Łączna zatem korzyść majątkowa osiągnięta przez oskarżonego z popełnienia przypisanego mu przestępstwa wyniosła 88.452,80 złotych (31.452,80 złotych + 56.600 złotych + 400 złotych). Tym samym należało wobec niego orzec na podstawieart. 45 §1 k.k.środek karny przepadku korzyści osiągniętej z popełnia przestępstwa w kwocie 88.452,80 złotych, a nie jak uczynił to Sąd Okręgowy w kwocie 110.680 złotych.
Zupełnie bezzasadny jest zarzut obrońcy rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonegoD. R.kary łącznej pozbawienia wolności. Kara ta przecież została orzeczona w wysokości niewiele przekraczającej najwyższą podlegającą łączeniu karę pozbawienia wolności. Nie sposób jest uznać, że kara 5 lat pozbawienia wolności jest rażąco surowa, a kara 4 lat i 6 miesięcy nie posiada już takiej cechy. Złagodzenie kary łącznej byłoby przecież możliwe tylko do takiej kary. Nie można orzec kary niższej od najwyższej podlegającej łączeniu. Brak też jest jakichkolwiek podstaw do orzekania wobec oskarżonego kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji, skoro popełnione przez niego przestępstwa godziły w zupełnie różne dobra prawne.
Obrońca, chcąc aby wobec oskarżonego orzeczona przez Sąd pierwszej instancji kara pozbawienia wolności została wydatnie zmniejszona, powinien był zarzucić rażącą niewspółmierność kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, a nie kary łącznej. Zarzucanie rażącej niewspółmierności kary łącznej, kiedy została ona orzeczona w wymiarze przekraczającym zaledwie o 6 miesięcy karę, jaką można byłoby wymierzyć, stosownie do treściart. 86 §1 k.k., w najniższym wymiarze, jest totalnym nieporozumieniem.
Nie mniej jednak podnieść należy, że wymierzonych wobecD. R.za poszczególne przestępstwa kar żadną miarą nie można uznać za rażąco surowe. Wręcz przeciwnie, biorąc pod uwagę nasilenie okoliczności obciążających kary te mogą być uznane za łagodne, aczkolwiek nie w stopniu, o jakim jest mowa wart. 438 pkt 4 k.p.k.Fakt, że jest on osobą stosunkowo młodą i ma na utrzymaniu żonę oraz dziecko na pewno nie może przemawiać za złagodzeniem wobec niego kar.D. R.bynajmniej nie zachowywał się jak odpowiedzialny ojciec. Dochodziło nawet do takich sytuacji, że omawiał transakcje narkotykowe również w trakcie sprawowania opieki nad małoletnią córką.
Zgodzić się należy z prokuratorem, że treść zaskarżonego wyroku oraz jego uzasadnienia wskazuje, że Sąd Okręgowy użył sformułowań „udział w obrocie” oraz „wprowadzenie do obrotu” niejako zamiennie. W każdym razie sąd ten nie sprecyzował, które z zachowańD. R.orazP. L.uznał za „udział w obrocie”, a które za „wprowadzenie do obrotu” i to pomimo tego, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zauważano, że art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje alternatywę rozłączną i znamiona „wprowadzenie do obrotu” i „uczestnictwo w obrocie” przedzielono spójnikiem międzyzdaniowym „albo”. Możemy zatem mieć do czynienia albo z „wprowadzeniem do obrotu”, albo z „uczestnictwem w obrocie”. Ta sama czynność, na przykład sprzedaż, nie może być jednocześnie traktowana jako „wprowadzenie do obrotu” i „uczestnictwo w obrocie”.
Nie można jednakże zgodzić się z oskarżycielem, że oskarżeni sprzedając amfetaminę i marihuanę w hurtowych ilościach osobom, które dalej je sprzedawały, wprowadzali te narkotyki do obrotu. Z wprowadzeniem do obrotu mamy bowiem do czynienia jedynie wówczas, gdy przekazanie narkotyków w celu ich sprzedaży następuje po raz pierwszy, na przykład po ich wyprodukowaniu lub po przywiezieniu do naszego kraju. Tymczasem zarównoD. R., jak iP. L.sprzedawali narkotyki, które wcześniej kupili od innych osób.M. J.podał, żeD. R.„brał narkotyki od jakiegoś(...)”.P. L.kupował amfetaminę między innymi odD. R..
Zgodzić się też należy z prokuratorem, że zachowaniaP. L.polegające na sprzedawaniuM. J.amfetaminy w okresie od 2010 roku do marca – kwietnia 2011 roku nie mogły tworzyć jednego przestępstwa ciągłego łącznie z podobnymi zachowaniami tego oskarżonego podjętymi w okresie od lipca 2012 roku. Pomiędzy sprzedażą narkotykówM. J.a kolejnymi zachowaniami polegającymi na udzielaniu marihuanyK. K. (1)i sprzedawaniu w hurtowych ilościach amfetaminy i marihuanyS. K.iM. D.upłynął 1 rok i 3 miesiące. Nie można zatem uznać, że jest to krótki odstęp czasowy, o którym jest mowa wart. 12 k.k.
Stąd też, zgodnie z wnioskiem prokuratora, zachowaniaP. L.z okresu od 2010 roku do marca – kwietnia 2011 roku polegające na sprzedawaniu amfetaminyM. J.należało potraktować jako odrębne przestępstwo.
W chwili popełnienia tego czynu przepisart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiobowiązywał w brzmieniu pierwotnym, zgodnie z którym za ten czym groziła kara grzywny oraz pozbawienia wolności do roku. Obecnie, po zmianie treści tego przepisu wprowadzonejustawą z dnia 1 kwietnia 2011 roku o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 117, poz. 678) przepis ten przewiduje karę grzywny i karę pozbawienia wolności od lat 2 do 12. Dlatego też, skazującP. L.za to przestępstwo, należało, stosownie do treściart. 4 §1 k.k.zastosować ustawę obowiązującą w chwili popełnienia czynu, jako że jest ona jednoznacznie względniejsza. Warto jednocześnie przypomnieć, że wymóg stosowania w całości prawa obowiązującego w czasie popełnienia czynu lub w czasie orzekania, zgodnie z dyspozycjąart. 4 §1 k.k., odnosi się tylko do poszczególnych czynów, a nie do całości wyroku obejmującego różne czyny (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2011 roku, III KK 120/11, Lex nr 1101661).
Biorąc pod uwagę stopień zawinienia oskarżonego oraz stopień szkodliwości społecznej tego czynu za karę adekwatną uznano karę jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych. Mając zaś na względzie stosunki majątkoweP. L., wysokość jednej stawki ustalono na kwotę 10 złotych.
Nie można zgodzić się natomiast z oskarżycielem, że wymierzone wobec oskarżonychD. R.iP. L.kary pozbawienia wolności za poszczególne czyny są rażące surowe. Owszem, biorąc pod uwagę ilość sprzedanych przez nich narkotyków i to głównie tak zwanych narkotyków twardych oraz przyjętą przez nich postawę, kary te można ocenić jako stosunkowo łagodne. Brak jest jednak podstaw, pomimo szeregu stwierdzonych przez Sąd Okręgowy okoliczności, do uznania tych kar za rażąco surowe, a tylko wtedy sąd odwoławczy mógłby je podwyższyć. Podkreślić należy, że Sąd pierwszej instancji, wymierzając oskarżonym kary, brał pod uwagę wszystkie określone wart. 53 k.k.kryteria. Oceny tego sądu dotyczącej wymierzonych tym oskarżonym kar nie może podważyć zawarta w apelacji argumentacja.
Działając na podstawieart. 440 k.p.k.z urzędu należało zauważyć, że Sąd pierwszej instancji poczynił błędne ustalenia odnośnie osiągniętej przezP. L.korzyści majątkowej z popełnienia przestępstwa. Jeżeli bowiem w okresie od grudnia 2012 roku do lipca 2013 roku przyjął odA. K.oraz odD. R.łącznie 350 gramów amfetaminy celem dalszej odsprzedaży, to nie można wykluczyć, że tę amfetaminę w tym samym lub późniejszym okresie sprzedałS. K.iM. D.. Jeżeli sprawca przestępstwa z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani kupuje narkotyki, a następnie je sprzedaje, to osiągniętą przez niego korzyścią majątkową jest kwota pieniężna, jaką uzyskuje w wyniku sprzedaży narkotyków.
Dlatego też, wyliczając wartość osiągniętej przezP. L.korzyści majątkowej osiągniętej w wyniku uczestniczenia w obrocie amfetaminą w okresie od lipca 2012 roku do września 2013 roku należało przyjąć jedynie kwotę uzyskaną ze sprzedaży 350 gramów tej substancji psychotropowej. Z zeznańS. K.wynika, że sprzedał mu łącznie 75 gramów amfetaminy za łączną kwotę 1.500 złotych, a z zeznańM. D.wynika, że sprzedał mu 40 gramów amfetaminy za łączną kwotę 1.600 złotych. Nie wiadomo komu i za ileP. L.sprzedał pozostałą amfetaminę w ilości 235 gram. Celem wyliczenia korzyści, jaką osiągnął on ze sprzedaży tego narkotyku, należało przyjąć najniższą cenę, za jaką mógł on go sprzedać, czyli 20 złotych za gram. Należało więc przyjąć, że 235 gram amfetaminy przekazanej mu przezA. K.iD. R.sprzedał za łączną kwotę 4.700 złotych. Tak więc w okresie od lipca 2012 roku do września 2013 roku z tytułu sprzedaży amfetaminy osiągnął korzyść w kwocie 7.800 złotych [4.700 +1.500 (S. K.) +1600 (M. D.)].
Uczestnicząc w obrocie marihuaną osiągnął korzyść majątkową w kwocie 6.600, udzielając zaś ziela konopi innych niż włókniste bezpośrednim konsumentom korzyść w kwocie 1.500 złotych.
Łącznie zatem z przestępstwa popełnionego w okresie od lipca 2012 roku do września 2013 roku osiągnął zatem korzyść majątkową w kwocie 16.100 złotych. W takiej też kwocie należało wobec niego orzec w związku z popełnieniem tego przestępstwa przepadek korzyści majątkowej na podstawieart. 45 §1 k.k.
Kierując się tymi samymi okolicznościami ustalonymi przez Sąd pierwszej instancji karę za to przestępstwo, przy zmodyfikowanym nieco opisie, orzeczono w wymiarze dwóch lat i sześciu miesięcy. Jak już wcześniej podniesiono, biorąc pod uwagę nasilenie szeregu okoliczności obciążających, wymierzoną za ten czyn karę pozbawienia wolności nie można uznać za rażąco surową. Można co najwyżej mówić o jej łagodności. Niewiele ona odbiega od minimum ustawowego przewidzianego za ten czyn.
Biorąc pod uwagę, że oba popełnione przezP. L.przestępstwa godziły w to samo dobro prawne, karę łączną orzeczono na zasadzie pełnej absorpcji.
Podkreślić należy, że żadnych innych uchybień, które sąd odwoławczy powinien brać pod rozwagę z urzędu, nie stwierdzono.
Mając powyższe na względzie na podstawieart. 437 §2 k.p.k.iart. 440 k.p.k.orzeczono jak w sentencji wyroku.
O nieopłaconych kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuP. L.w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 618 §1 k.p.k.pkt 11 k.p.k.oraz w§14 ust. 2 pkt 5 i §19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.).
Orzeczenie o opłatach opiera się na przepisachart. 10 ust. 1 i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 27, poz. 152 z późn. zm.). O pozostałych kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 634 k.p.k.,art. 627 k.p.k.iart. 633 k.p.k.