Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1268/14
Data wyroku: 2015-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art 57 i 58 ustawy o emeryturach i rentach z Fus

Sygn. akt VII U 1268/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Stachurska
Protokolant: sekr. sądowy Dominika Kołpa
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. w Warszawie
sprawyA. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaA. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 20 maja 2014 r. znak:(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
A. S.w dniu 18 czerwca 2014r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 20 maja 2014r., znak:(...), odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu odwołania odwołujący podniósł, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, gdyż z uwagi na silne i częste dolegliwości bólowe nie jest w stanie wykonywać pracy elektryka, a ponadto zmuszony został do zamknięcia działalności gospodarczej. Dodatkowo wskazał, że Lekarz Orzecznik ZUS przeprowadzając badanie nie uwzględnił udokumentowanej historii przebytych chorób przed rokiem 2014, które mają charakter trwały i przewlekły(odwołanie z dnia18 czerwca 2014r., k. 2-4 a/s).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał, żeA. S.pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 31 marca 2014r. W dniu 24 lutego 2014r. złożył wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty i w toku postępowania orzeczniczego został skierowany na badanie do Komisji Lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 16 maja 2014r. uznała go za zdolnego do pracy. W oparciu o powyższe orzeczenie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 20 maja 2014r. odmówiłA. S.prawa do wskazanego świadczenia(odpowiedź na odwołanie z dnia 2 lipca 2014r., k. 40-41 a/s).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
A. S.ur. (...), jest z zawodu elektromechanikiem. Pracował zawodowo na różnych stanowiskach, a ostatnio przed wystąpieniem o rentę prowadził działalność gospodarczą handlowo-usługową i zaopatrzeniową(wydruk z(...), k. 5 a/s).
W okresie od dnia 21 sierpnia 2013r. do dnia 31 marca 2014r. ubezpieczony pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy
    (decyzja ZUS z dnia 27 września2013r., znak:(...), k. 51 a/r).W dniu 9 stycznia 2014r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z wnioskiem o doliczenie stażu pracy
    (wniosek, a/r).Organ rentowy decyzją z 24 lutego 2014r. przeliczył rentę od 21 sierpnia 2013r., tj. od dnia zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego (
    decyzja ZUS z dnia 24 lutego 2014r., znak:(...), k. 95 a/r).

W dniu 24 lutego 2014r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(wniosek, k. 99 a/r).Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 20 marca 2014r. uznał, żeA. S.jest osobą zdolną do pracy(orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 20 marca 2014r., k. 103 a/r).W wyniku wniesionego sprzeciwu od w/w orzeczenia sprawa została skierowana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską ZUS, która w dniu 16 maja 2014r., po przeprowadzeniu bezpośredniego badania i dokonaniu analizy przedstawionej dokumentacji medycznej, ustaliła, żeA. S.nie jest osobą niezdolną do pracy(orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS nr(...)z dnia 16 maja 2014r., k. 109 a/r).
W związku z tym decyzją z dnia 20 maja 2014r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.odmówił ubezpieczonemu prawa do wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż zgodnie z treściąart. 57 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy oraz niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w przepisie lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia. W przypadku ubezpieczonego Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że nie jest on osobą niezdolną do pracy, tym samym nie spełnia wszystkich warunków uprawniających do nabycia wnioskowanego świadczenia
    (decyzja ZUS z dnia 20 maja 2014r., znak:(...), k. 111 a/r).

Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji(odwołanie z dnia 18 czerwca 2014r., k. 2-4 a/s).
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2014r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych: internisty – kardiologa, diabetologa, ortopedy i reumatologa celem ustalenia: czy ubezpieczony jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy zarobkowej, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności; czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa to na jaki okres oraz jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia, to na czym polegała(postanowienie z dnia 10 lipca 2014r., k. 44 a/s).
Biegła sądowa z zakresu diabetologii dr n. med.M. T., biegły sądowy specjalista ortopeda traumatolog lek. med.Z. T.i biegły sadowy specjalista reumatolog – internista dr med.C. W.w łącznej opinii z dnia 22 września 2014r. rozpoznali uA. S.cukrzycę typu drugiego skojarzoną z otyłością. Jednocześnie stwierdzili, że układ krążenia i oddechowy jest wydolny, przebieg choroby łagodny. Nie występują niedocukrzenia, nie było ostrych incydentów wymagających pomocy doraźnej i/lub hospitalizacji. Brak jest przy tym danych na temat istnienia przewlekłych zaawansowanych powikłań cukrzycy, które naruszałyby sprawność organizmu w stopniu sprowadzającym niezdolność do pracy. Z powodu cukrzycy badany ma pewne ograniczenia w wykonywaniu pracy w porównaniu do osób zdrowych, lecz nie powoduje to niezdolności do pracy. Cukrzyca może okresowo przyczyniać się do pogorszenia stanu zdrowia, lecz może być to leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy. Dodatkowo, biegli stwierdzili u ubezpieczonego pełną sprawność ruchową i czynnościową kończyn górnych i dolnych oraz niewielkie ograniczenie ruchomości kręgosłupa nie upośledzające istotnie jego funkcji. U ubezpieczonego szeroki jest również zakres ruchów stawów kończyn górnych i dolnych. Chwyt obu rąk jest sprawny, chód wydolny bez zaopatrzenia ortopedycznego. W związku z powyższym biegli ocenili, że wskazane schorzenia nie naruszają sprawności organizmuA. S.w stopniu uniemożliwiającym mu wykonywanie pracy zarobkowej zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami(opinia łączna z dnia 22 września 2014r., k. 71 a/s).
Biegły sądowy z zakresu kardiologii dr n. med.J. K.rozpoznał uA. S.stabilną chorobę wieńcową u osoby otyłej z chwiejnym nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą t. II leczoną insuliną, przebyte w dniach 3 lipca i 26 lipca 2013r. przezskórne koronaroplastyki gałęzi przedniej zstępującej lewej tętnicy wieńcowej z implementacją stentów, zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa, polineuropatię cukrzycową. Biegły stwierdził nadto, że w wykonanych badaniach kontrolnych spoczynkowe elektrokardiogramy wykazują jedynie pojedynczą ekstrasystolię nadkomorową. Echokardiogram z kolei uwidocznił nieco powiększoną jamę lewego przedsionka, niewielkie pogrubienie ścian lewej komory, bez zaburzeń kurczliwości z frakcją wyrzutową EF=55%, małe fale zwrotne przez zastawki mitralną i trójdzielną. Radiogram klatki piersiowej wykazał prawidłową sylwetkę serca i wyrównane krążenie płucne. Powyższe dowodzi więc zadowalającej rezerwy wieńcowej, bez cech istotnego naczyniowopochodnego uszkodzenia serca oraz wyrównanej wydolności serca. Świadczy to o poprawie układu krążenia. Biegły stwierdził zatem, że ubezpieczony z przyczyn internistyczno – kardiologicznych nie jest niezdolny do pracy (opinia biegłego z zakresu kardiologiiJ. K.z dnia 10 grudnia 2014r., k. 79-80 a/s).
Organ rentowy pismem procesowym z dnia 29 grudnia 2014r. poinformował, że nie wnosi uwag do opinii biegłych sądowych, a ponadto nadal wnosi o oddalenie odwołania (pismo procesowe ZUS z dnia 29 grudnia 2014r., k. 89 a/s).
A. S.w piśmie procesowym wniesionym 5 stycznia 2015r. przesłał zaświadczenie lekarskie o leczonej depresji od czerwca 2014r. oraz wskazał, że jest pod stałą opieką psychiatry i psychologa. Dodatkowo podkreślił, że zlikwidował działalność gospodarczą oraz, że obecny stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy (pismo procesoweA. S.z dnia5 stycznia 2015r. k. 96 a/s).
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego psychiatry celem ustalenia: czy ubezpieczony jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy zarobkowej, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności; czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa to na jaki okres oraz jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia, to na czym ona polegała(postanowienie z dnia 12 stycznia 2015r., k. 103 a/s).
Biegła sądowa z zakresu psychiatriiM. P.w opinii z dnia 16 lutego 2015r. rozpoznała uA. S.reakcję sytuacyjną depresyjną. Zdaniem biegłej ubezpieczony wymaga dalszego leczenia, jednak wyrażone objawy depresyjne uwarunkowane sytuacyjnie nie czynią go osobą długotrwale niezdolną do pracy (opinia biegłego z zakresu psychiatriiM. P.z dnia 16 lutego 2015r., k. 127 a/s).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, w tym na podstawnie dokumentów znajdujących sięw aktach rentowychA. S.. Ich autentyczność, jak również zgodnośćz rzeczywistym stanem rzeczy, nie była kwestionowana przez żadną ze stron procesu, dlatego Sąd uznał je za pełnowartościowy materiał dowodowy mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego także na podstawie opinii biegłych sądowych, które są rzetelne, gdyż zostały wydane w oparciu o obiektywne wyniki badań ubezpieczonego, a wydający je biegli są specjalistami w swojej dziedzinie, posiadającymi bogatą wiedzę medyczną i wieloletnie doświadczenie zawodowe. Z tego względu ich opinie nie budzą wątpliwości i zastrzeżeń w zakresie określenia stanu zdrowia ubezpieczonego i jego niezdolności do pracy. WprawdzieA. S.z opiniami biegłych nie zgodził się, jednak nie wskazał żadnych konkretnych zarzutów ani uwag odnośnie stanowiska biegłych. Polemizował w zasadzie jedynie z wnioskami końcowymi biegłych w zakresie stwierdzonej zdolności do pracy, przy czym dla poparcia swego stanowiska nie powoływał żadnych konkretnych argumentów. W związku z powyższym, w sytuacji kiedy biegli uwzględnili dostępną dokumentację medyczną oraz wzięli pod uwagę wyniki badania przedmiotowego, jakie sami przeprowadzili, trudno opinie biegłych dyskwalifikować. Zdaniem Sądu są one rzetelne, wyczerpujące, a zatem brak było podstaw do ich negowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń SpołecznychII Oddział wW.z dnia 20 maja 2014r., znak:(...), jest niezasadne i nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013r. poz. 1440; ze zm.)– zwanej dalej: „ustawą emerytalną”, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy;

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Wskazane warunki muszą być spełnione łącznie.W rozpoznanej sprawie sporne było spełnienie przez ubezpieczonego pierwszego ze wskazanych warunków, tj. niezdolności do pracy. Niezdolność do pracy jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą się z całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskania po przekwalifikowaniu (art. 12 ustawy).Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolności oraz rokowania co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy) (wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 28 stycznia 2004 roku, II UK 222/03, OSNAPiUS 2004r., Nr 19, poz. 340).
Prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy może ulegać zmianomw przypadku zmiany kwalifikacji niezdolności do pracy, jej ustania lub ponownego powstania. O zmianach w prawie i wysokości świadczeń rentowych przesądza wynik badania lekarskiego przeprowadzonego przez Lekarza Orzecznika ZUS/Komisję Lekarską ZUS, która dokonuje oceny niezdolności do pracy, jej stopnia i trwałości. Treść orzeczeniaw przedmiocie zmiany kwalifikacji niezdolności do pracy, braku tej niezdolności lub jej ponownego powstania, powinna w równym stopniu wynikać z profesjonalnej oceny stanu zdrowia badanego(wyrok SN z dnia 12 stycznia 2001r., II UKN 181/00, OSNAPiUS 2002, nr 17, poz.418),jak i biologicznego aspektu niezdolności do pracy z elementami ekonomicznymi, np. posiadanych kwalifikacji, możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwości wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy, a także z celowości przekwalifikowania.
Niepodważalną okolicznością w sprawach choćby o rentę jest to, że stwierdzenie niezdolności do pracy wymaga wiadomości specjalnych, toteż podstawę ustaleń stanowią dowody z opinii biegłych, posiadających wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń osoby zainteresowanej uzyskaniem świadczenia. Prawidłowa opinia biegłego winna być wyczerpująca, czyli odnosić się do wszystkich kwestii zawartych w tezie dowodowej, jak również zawierać logiczne uzasadnienie postawionych wniosków. Dowód tego rodzaju podlega ocenie według zasad określonych wart. 233 § 1 k.p.c., a więc na podstawie kryteriów zgodności z zasadami logiki, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia skuteczności wyrażonych w niej wniosków, bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej.
Dodatkowego podkreślenia wymaga to, że postępowanie sądowe w sprawach dotyczących ubezpieczenia rentowego wszczynane w rezultacie odwołania wniesionego przez ubezpieczonego ma charakter odwoławczy. Jego przedmiotem jest więc ocena zgodności z prawem - w aspekcie formalnym i materialnym - decyzji wydanej przez organ rentowy na wniosek ubezpieczonego lub z urzędu. Badanie owej zgodności z prawem i legalności decyzji oraz orzekanie o niej jest możliwe tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego oraz prawnego istniejącego w chwili wydawania decyzji. Mówiąc inaczej - o zasadności przyznania lub odmowy przyznania świadczenia decydują okoliczności istniejące w chwili ustalania do niego prawa. Postępowanie dowodowe przed sądem jest bowiem postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy, a biegli sądowi nie zastępują lekarza orzecznika ZUS, tylko zgodniez posiadaną wiedzą specjalistyczną poddają ocenie merytorycznej trafność wydanego przez niego orzeczenia o zdolności wnioskodawcy do pracy lub jej braku(wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 20 maja 2004 roku, II UK 395/03, OSNAPiUS 2005, Nr 3, poz. 43).
Badając w przedmiotowej sprawie istnienie spornej przesłanki warunkującej przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, Sąd Okręgowy dopuścił dowódz opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów internisty – kardiologa, diabetologa, ortopedy, reumatologa oraz psychiatry i nie znalazł podstaw do ich kwestionowania. Wszyscy biegli wyrazili pogląd, żeA. S.nie spełnia kryteriów niezdolności do pracy, a jego schorzenia, tj. cukrzyca t. 2. skojarzona z otyłością, zespół bólowy lewego barku z miernym ograniczeniem ruchowości oraz zespół bólowy kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości, bez objawów drażnienia korzeni nerwowych, stabilna choroba wieńcowa u osoby otyłej z chwiejnym nadciśnieniem tętniczym, polineuropatia cukrzycowa oraz reakcja sytuacyjna depresyjna, nie mogą być podstawą orzeczenia o niezdolności do pracy. Biegli nie zaobserwowali przy tym innych przedmiotowych odchyleń w zakresie swoich specjalności, natomiast przeprowadzone przez nich badania pozwalają bezsprzecznie stwierdzić, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
A. S.na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015r. zakwestionował opinie biegłych sądowych, jednak poza oświadczeniem, że ma ponowne skierowanie do szpitala w związku z chorobą wieńcową, nie wypowiedział się dokładnie co do trafności ustaleń i wniosków biegłych oraz nie wskazał zarzutów wobec przedmiotowych opinii. Jego stanowisko negujące ocenę biegłych Sąd potraktował zatem jedynie jako nieumotywowaną polemikę ze specjalistami, których wiedza medyczna i kwalifikacje w zakresie oceny stanu zdrowia nie mogą być podważane.
Konkludując, z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów oraz opinii biegłych sądowych wynika, żeA. S.nie spełnia wszystkich ustawowych przesłanek niezbędnych do otrzymania świadczenia rentowego. Przede wszystkim nie jest on osobą niezdolną do pracy w myślart. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Komisja Lekarska ZUS nr(...)orzeczeniem z dnia 16 maja 2014r. uznała ubezpieczonego za zdolnego do pracy. Postępowanie przeprowadzone przed Sądem Okręgowym potwierdziło trafność tego stanowiska, choć wykazało, żeA. S.cierpi na różne schorzenia i leczy się u lekarzy – specjalistów wielu dziedzin. Nie czyni to go jednak niezdolnym do pracy. Jego schorzenia wymagają systematycznego leczenia i kontroli, ale nie powodują naruszenia sprawności organizmu w stopniu uzasadniającym przyznanie renty choćby z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Co prawda w okresie wcześniejszym taką rentę ubezpieczonemu przyznano na okres od 21 sierpnia 2013r. do 31 marca 2014r., co wynikało z dolegliwości kardiologicznych, jednak jego stan zdrowia w tym zakresie uległ poprawie, co zaakcentował i uzasadnił biegły z tej dziedzinyJ. K.. Biegły zwrócił uwagę na leczenie, jakie przeprowadzono u ubezpieczonego w warunkach szpitalnych i sanatoryjnych, ponadto opisał wyniki badań, które wskazują na stan wyrównanej wydolności serca oraz świadczą o poprawie układu krążenia. Z tego względu ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy i prawo do renty na dalszy okres nie może być mu przyznane.
Wobec powyższego, nie ma podstaw do zmiany decyzji organu rentowego, a zatem na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd orzekł o oddaleniu odwołania.

ZARZĄDZENIE
(...)