Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 191/15
Data wyroku: 2015-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Chrzanowski
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność
Podstawa prawna: art. 3 i 4 ustawy z dn. 27.08.1997 r.

Sygn. akt VI U 191/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 października 2015 roku.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSR Przemysław Chrzanowski
Protokolant  Agnieszka Wojtyła
po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawyA. K.
przeciwko(...)wW.
o ustalenie stopnia niepełnosprawności
w związku z odwołaniemA. K.
od orzeczenia(...)wW.z dnia(...)roku, Nr(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VI U 191/15

UZASADNIENIE

A. K.w dniu 19 marca 2015 roku złożył odwołanie od orzeczenia(...)wW.z dnia(...)roku, Nr(...), utrzymującego w mocy orzeczenie(...)wW.w przedmiocie ustalenia lekkiego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu odwołaniaA. K.podniósł, że jego schorzenie kwalifikuje go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności (k. 1).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 15 kwietnia 2015 roku(...)wW.wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że w toku postępowania(...)zaliczył zainteresowanego do lekkiego stopnia niepełnosprawności (k. 3). Po wniesieniu odwołania, na podstawie dokumentacji medycznej i badania lekarskiego, skład orzekający podtrzymał kwalifikację poprzedniego organu o zaliczeniu odwołującego do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W sprawie bezspornym jest, iżA. K.orzeczeniami z dni 13 lutego 2012 roku, 20 kwietnia 2012 roku, 10 grudnia 2012 roku, 4 lutego 2013 roku, 22 grudnia 2014 roku i 26 lutego 2015 roku został zaliczony przez(...)do lekkiego stopnia niepełnosprawności.
Z decyzją organu uprawnionego do orzekania o stopniu niepełnosprawności z dnia 26 lutego 2015 roku nie zgodził sięA. K., podnosząc iż stan jego zdrowia uzasadnia zaliczenie go do grona osób posiadających umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zgodnie z treściąart. 278 § 1 kpcw wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.
Celem zweryfikowania zasadności orzeczenia i twierdzeń odwołującego, postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 roku Sąd dopuścił dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego specjalisty ortopedy w celu ustalenia, czy odwołujący jest osobą niepełnosprawną, a jeżeli tak to do jakiego stopnia niepełnosprawności zalicza się (k. 4).
Zgodnie z opinią biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarzaR. K., odwołujący posiada dyskopatię zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego bez istotnej dysfunkcji czynnościowej oraz stopy wydrążone bez dysfunkcji dynamicznej. Biegły stwierdził u wnioskodawcy lekki stopień niepełnosprawności na stałe z powodów ortopedycznych (k. 13-14).
Strony procesu nie wnosiły zastrzeżeń do opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarzaR. K.(k. 17-27).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym o wskazaną powyżej dokumentację znajdującą się w aktach sprawy i(...)wW.oraz w oparciu o niekwestionowaną opinię biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarzaR. K., której ustalenia faktyczne Sąd przyjął za własne.
Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego (k. 27).

Sąd zważył, co następuje:

Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnychstanowi, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą:
1)znaczny;
2)umiarkowany;
3)lekki.
Zgodnie zart. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych:
ust. 1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
ust. 2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
ust. 3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.
ust. 4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.
Sąd swoje rozstrzygnięcie oparł na rzetelnej i przekonywującej opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii lekarzaR. K..
W ocenie Sądu opinia jest wiarygodna, jasna i rzeczowa. Została sporządzona przez specjalistę z zakresu schorzeń rozpoznanych uA. K., po dogłębnej analizie całej dokumentacji medycznej oraz dodatkowo po przeprowadzeniu badania lekarskiego odwołującego. Biegły przekonywująco i szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko zawarte w opinii. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu wszystkie okoliczności dotyczące sprawy zostały wyjaśnione treścią opinii. Opinię Sąd uznał za podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia, przyjmując zawarte w niej ustalenia za własne.
Sąd na podstawieart. 316 § 1 kpcwydał wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy.
W świetle poczynionych powyżej ustaleń faktycznych, w tym przede wszystkim na podstawie opinii biegłego lekarza sądowego, w ocenie Sądu należy zaliczyć odwołującego do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Z uwagi na powyższe, odwołanie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawieart. 47714§ 1 kpcw zw. zart. 3 oraz 4ww.ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

ZARZĄDZENIE
(...)