Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 419/15
Data wyroku: 2015-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II C 419/15

UZASADNIENIE
PowódkaG. G.pozwem z dnia 9 lutego 2015 roku wniosła o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości położonej wW.przyul. (...), dla której Sąd Rejonowy dlaW. M.wW., XIII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą nr (...)poprzez wpisanie w dziale II prawa własności tej nieruchomości na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej od dnia 29 maja 2008 roku do dnia 2 czerwca 2011r. W uzasadnienia powódka podniosła, iż przedmiotową nieruchomość pozwany kupił w trakcie małżeństwa stron w 2008r. i winna ona być objęta wspólnością ustawową małżeńską od tego momentu.
(pozew, k. 2-3)
Powódka w piśmie z 23 marca 2015 roku doprecyzowała powództwo wskazując, iż przedmiotem roszczenia jest wpisanie w dziale II, że przedmiotowa nieruchomość była objęta wspólnością ustawową majątkowa małżeńską od dnia 29 maja 2008 roku, a nie dopiero od dnia 2 czerwca 2011r. Uzasadniając wskazała, iż w dziale II prawidłowo było wpisane, że nieruchomość była objęta wspólnością ustawową małżeńską, tylko z nieprawidłową datą. Powódka wskazała, iż obecnie przed sądem toczy się już postępowanie o ustalenie, iż pomiędzy stronami postępowania istniał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej od dnia 15 grudnia 2007 roku tj. od dnia zawarcia małżeństwa oraz ustalenie nieważności umowy intercyzy.
(doprecyzowanie powództwa, k. 14-15)
W odpowiedzi na pozew z dnia 30 czerwca 2015 roku pozwany uznał powództwo za słuszne i bezsporne.
(odpowiedź na pozew, k. 22)
Pismem z dnia 31 lipca 2015 roku powódka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt. V RC 33/15.
(pismo, k. 25)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
G. G.iJ. G.zawarli związek małżeński w dniu 15 grudnia 2007 roku. Przed jego zawarciem strony podpisały intercyzę ustanawiającą między przyszłymi małżonkami rozdzielność majątkową.
(okoliczność bezsporna)
Pozwany nabył nieruchomość położoną wW.przyul. (...), dla której Sąd Rejonowy dlaW. M.wW., XIII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą nr (...)w dniu 29 maja 2009 roku na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia jego własności.
(księga wieczysta, k. 8 i 9)
NastępnieJ. G.umową darowizny z dnia 15 października 2009 roku darował powódce udział w wysokości 1/8 ww. nieruchomości.
(księga wieczysta, k. 8 i 9 v.)
Dnia 2 czerwca 2011 roku strony rozwiązały dotychczasową umowę majątkową małżeńską zawartą i zawarły nową umowę majątkową małżeńską, na podstawie której ww. nieruchomość została objęta wspólnością ustawową majątkową małżeńską.
(księga wieczysta, k. 8 i 10)
Natomiast w dniu 18 grudnia 2012 roku na podstawie kolejnej umowy własność nieruchomości została przeniesiona w całości naG. G.. Aktualnie jedynym właścicielem mieszkania jest powódka.
(okoliczność bezsporna; księga wieczysta, k. 10.)
Stan faktyczny sprawy był między stronami niesporny.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.
Zgodnie z przepisemart. 213 § 2 k.p.c.sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności materialnej pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne, a w konsekwencji godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego żądanie pozwu. Sąd jest jednak obowiązany jest dokonać oceny, czy czynność ta nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
W sprawie niniejszej pozwany uznał powództwo, ale zdaniem Sądu jego zachowanie, w kontekście żądania pozwu, było sprzeczne z prawem, co podważało skuteczność dokonanej czynności. Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że uznanie powództwa przez pozwanegoJ. G.jest bezskuteczne w myślart. 213 § 2 k.p.c.
Przechodząc z kolei do merytorycznej analizy sprawy należy wskazać, że zgodnie z przepisemart. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece(Dz. U. 2001 Nr 124, poz. 1361 tekst jedn. ze zm.) w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności. Podstawową przesłanką dla uwzględnienia powództwa o ustalenie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest zatem wykazanie przez powoda, że jego prawo nie zostało wpisane do księgi lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia.
Powództwo w trybie przewidzianym w wyżej przytoczonym przepisie zmierza do doprowadzenia księgi wieczystej do jej rzeczywistego – a więc aktualnego w dacie orzekania stanu prawnego (np. orzeczenia SN z dnia 30 listopada 1971 r., II CR 525/71, OSNCP 1972, z. 5, poz. 96 oraz z dnia 23 grudnia 1988 r., III CRN 434/88, OSNCP 1991, z. 1, poz. 12, jak też z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKU 43/96, nie publ.). Zadaniem Sądu w postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest więc ustalenie aktualnego stanu prawnego, następnie stwierdzenie czy stan ten odbiega od tego jaki ujawniony jest w treści księgi wieczystej oraz ocena czy w przypadku rozbieżności w tym zakresie sformułowane przez powoda żądanie umożliwia doprowadzenie do zgodności stanu prawnego wynikającego z księgi wieczystej objętej pozwem z rzeczywistym stanem prawnym.
Księga wieczysta powinna bowiem dawać pełny i wymierny obraz stanu prawnego nieruchomości w zakresie praw, które mogą być w niej ujawnione, gdzie przez rzeczywisty stan prawny należy rozumieć stan zgodny z prawem materialnym (domniemanie prawneart. 3 ustawy o księgach wieczystych i hipotece).
Ponadto obecnie żądanie uzgodnienia definiowane jest jako środek procesowy ochrony praw podmiotowych określonego kręgu uprawnionych, w granicach zgłoszonego żądania, a nie jako kompleksowa weryfikacja treści księgi wieczystej (wyrok SN z dnia 27.09. 2012 r. III CSK 149/12).
W niniejszej sprawie powódka domagała się uzgodnienia treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości przyul. (...)wW.przez tutejszy Sąd pod numerem(...)poprzez wpisanie w dziale II prawa własności tej nieruchomości na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej od dnia 29 maja 2008 roku do dnia 2 czerwca 2011r. Powódka kwestionowała bowiem ważność intercyzy zawartej przed ślubem i uważała, że nieruchomość nabyta w dniu 29 maja 2008r. winna wówczas wejść do majątku wspólnego małżonków, a nie do majątku odrębnego pozwanego.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, bezspornym było to, od dnia 18 grudnia 2012 roku jedyną właścicielką ww. nieruchomości jest powódka i to ona figuruje aktualnie w księdze wieczystej w dziale II jako właściciel.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stwierdził, że treść księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości przyul. (...)wW., prowadzona przez tutejszy Sąd pod numerem(...)odpowiada rzeczywistemu stanowi prawnemu.
W ocenie Sądu, nie istniał zatem stanowiący przedmiot żądania pozwu, a wymagający ochrony prawnej udzielonej na drodze sądowej - stan niezgodności pomiędzy stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym.
Żądanie pozwu nie zmierzało do ujawnienia w treści księgi wieczystejaktualnego stanu prawnego, tylko dotyczyłowpisów już wykreślonych, a co za tym idzie nie realizowało podstawowej funkcji tego postępowania.
Wobec powyższego brak było podstaw do uwzględnienia powództwa.
Z/ odpis uzasadnienia wraz z wyrokiem doręczyć powódce.