Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 148/15
Data wyroku: 2015-10-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Lidia Grzelak
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie
Teza: Wniosek oddala.

Sygn. akt I Ns 148/15

POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSR Lidia Grzelak
Protokolant Patryk Burdecki
po rozpoznaniu na rozprawie
w dniu 13 października 2015 r. w Ciechanowie
sprawy z wnioskuW. K. (1)
z udziałemR. K.
o zobowiązanie sprawcy przemocy w rodzinie do opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z innym członkiem rodziny dotkniętym przemocą
postanawia:
wniosek oddalić.
Sygn. akt I Ns 148/15

UZASADNIENIE
WnioskodawczyniW. K. (1)wnosiła o zobowiązanie uczestnika postępowaniaR. K.do opuszczenia domu jednorodzinnego nr(...)położonego wC.przyul. (...)jako sprawcy przemocy w rodzinie.
Uczestnik postępowaniaR. K.wnosił o oddalenie wniosku.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W. K. (1)iR. K.byli małżeństwem od dnia 22 września 2001 r. ( bezsporne ).
W takcie trwania małżeństwa mieszkali w domu jednorodzinnym położonym wC.przyul. (...), stanowiącym ich majątek wspólny. Razem z nimi zamieszkiwała ich małoletnia córkaP. K.( bezsporne ).
Z uwagi na wielokrotne interwencje funkcjonariuszy Policji na nieruchomości we wrześniu 2013 r. dla rodzinyW.iR. K.została założona „niebieska karta” ( kserokopia akt sprawy II K 224/14 k. 39-45, zeznania świadkaA. S.k. 236 ).
Prawomocnym postanowieniem z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt III RNs 283/13 Sąd Rejonowy w Ciechanowie zobowiązałR. K.do podjęcia leczenia odwykowego w niestacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego oraz ustanowił nadzór kuratora sądowego na czas trwania tego obowiązku ( k. 94-105, 139-198 kserokopii akt III RNs 283/13/Alk 8/14, w tym sprawozdań z przeprowadzonych przez kuratora wywiadów środowiskowych ).
Uczestnik postępowaniaR. K.nie wypełniał nałożonego na niego obowiązku i nie uczestniczył w zajęciach terapeutycznych ( bezsporne ).
Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie w sprawie o sygn. akt III RNsm 264/13 prowadzonej z urzędu ograniczył władzę rodzicielskąR. K.nad małoletnią córkąP. K.poprzez ustanowienie nadzoru kuratora sądowego, którego zobowiązał do składania co 3-miesięcznych sprawozdań ( k. 81-93 kserokopii akt III RNsm 264/13 ).

W okresie od 1 lutego 2013 r. do 10 stycznia 2014 r.R. K.znęcał się fizycznie i psychicznie nadW. K. (1)w ten sposób, że będąc w stanie po spożyciu alkoholu wszczynał z nią awantury, podczas których wyzywał ją słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe, popychał, groził pozbawieniem życia, poniżał, kontrolował oraz niszczył przedmioty wyposażenia domu. Za powyższe został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 11 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt II K 224/14 na karę(...)miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, w którym to okresie został oddany pod dozór kuratora. Jednocześnie Sąd nałożył na niego obowiązek powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i wywoływania awantur z pokrzywdzonąW. K. (1)w okresie próby ( k. 30-80, 199-218 kserokopia akt sprawy II K 224/14 w tym sprawozdań dozoru, kart czynności dozoru oraz sprawozdań z wywiadów środowiskowych ).
Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. wydanym w sprawie III RC 54/14 Sąd Rejonowy w Ciechanowie ustanowił z dniem 14 lutego 2014 r. rozdzielność majątkową między małżonkamiW. K. (1), aR. K.( bezsporne ).
Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r. wydanym w sprawie I C 625/14 Sąd Okręgowy w Płocku rozwiązał przez rozwód małżeństwoW.iR. K.. Sąd pozostawił matce –W. K. (1)władzę rodzicielską nad małoletnią córką –P. K., ograniczając tę władzę ojcu –R. K.stosownie do w/w postanowienia Sądu Rejonowego w Ciechanowie w sprawie III RNsm 264/13. Miejscem zamieszkania małoletniej córki ustalone zostało zgodnie z miejscem zamieszkania matki. Byli małżonkowie oboje obciążeni zostali kosztami utrzymania i wychowania ich małoletniego dziecka.R. K.zobowiązany został do uiszczania alimentów w kwocie 500,00 zł miesięcznie płatnych z góry do rąkW. K. (1), z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności któregokolwiek ze świadczeń – zgodnie z ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Ciechanowie w dniu 14 listopada 2013 r. w sprawie III RC 327/13. Sąd ustalił również, żeR. K.będzie kontaktował się z córką 3 razy w tygodniu, po uprzednim ustaleniu tego terminu, godziny i miejsca spotkania z matką dziewczynki. Sąd nie orzekł o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania storn. Jak również o winie małżonków za rozkład pożycia ( akta sprawy I C 625/14 Sądu Okręgowego w Płocku )
Po dwóch tygodniach od orzeczenia rozwodu, tj. w lipcu 2014 r.R. K.opuścił dom przyul. (...)i zamieszkał z obecną partnerką -S. O.. Na nieruchomości należącej do byłych małżonków w dalszym ciągu mieszkają – wnioskodawczyni wraz z małoletnią córkąP. K.. Od wyprowadzkiR. K.W. K. (2)ponosi wyłączne koszty utrzymania domu przyul. (...)( zeznania wnioskodawczyniW. K. (1)k. 126, 237, zeznania uczestnika postępowaniaR. K.k. 127, 238, zeznania świadków:S. O.k. 127,A. S.k. 236,B. K.k. 236,J. K.k. 236-237 ).
R. K.zwykle raz w tygodniu, zarówno pod nieobecnośćW. K. (1), jak i w jej obecności, przebywa na nieruchomości, zwykle celem pielęgnacji ogrodu. W mieszkaniu pozostała jeszcze część jego rzeczy osobistych ( zeznania wnioskodawczyniW. K. (1)k. 126, 237, zeznania uczestnika postępowaniaR. K.k. 127, 238, zeznania świadkaS. O.k. 127 ).
Między byłymi małżonkami po wyprowadzeniu sięR. K.z domu przyul. (...)dochodziło jeszcze kilkakrotnie do nieprzyjemnej wymiany zdań, m.in. polegającej na pretensjiW. K. (1)o korzystanie przez niego z wody do podlewania ogrodu, żądańW. K. (1)opuszczenia przez niego iS. O.terenu nieruchomości, domagania się wydania kluczy oraz incydentu - próby wyprowadzenia przezR. K.samochodu z garażu i jego sprzedaży. W tych sytuacjach nie było interwencji patroli funkcjonariuszy policji. Sporadycznie zdarza się, żeR. K.wchodzi do mieszkania, również pod nieobecnośćW. K. (1); korzysta wówczas z kluczy, które udostępniła mu córka ( zeznania wnioskodawczyniW. K. (1)k. 126, 237, zeznania uczestnika postępowaniaR. K.k. 127, 238, zeznania świadków:S. O.k. 127,A. S.k. 236 ).
KuratorR. K.dokonuje czynności związanych z wykonywanym nadzorem w obecnym miejscu zamieszkaniaR. K.tj. w mieszkaniuS. O.znajdującego się wC.przyul. (...)( zeznania uczestnika postępowaniaR. K.k. 127, 238, zeznania świadkaS. O.k. 127 ).
Na wniosekW. K. (1)Prezydent MiastaC.w dniu 14 września 2015 r. wydał nieprawomocną decyzję o wymeldowaniuR. K.z nieruchomości znajdującej się przyul. (...)wC.( decyzja k. 230-234 ).
PomiędzyW. K. (1)iR. K.toczy się w Sądzie Rejonowym w Ciechanowie w sprawie I Ns 255/15 postępowanie o podział majątku wspólnego ( bezsporne ).
W ocenieW. K. (1)zachowanie jej byłego męża jest niepoprawne i uciążliwe. Mimo orzeczenia rozwodu i wyprowadzkiR. K.do jego obecnej partnerki,W. K. (1)musi znosić jego obecność, również w obecności jego obecnej partnerkiS. O., na nieruchomości w której mieszka, co – w jej ocenie - jest bardzo niekomfortowe zarówno dla niej, jak i jej małoletniej córkiP. K..W. K. (1)nie czuje się swobodnie i w pełni bezpiecznie w domu; obawia się niespodziewanych wizyt byłego męża i możliwości kłótni (zeznania wnioskodawczyniW. K. (1)k. 126, 237 ).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt sprawy II K 224/14, akt sprawy III RNs 283/13, akt sprawy III RNsm 264/13, akt sprawy I C 625/14 Sądu Okręgowego w Płocku, zeznań wnioskodawczyniW. K. (1), uczestnika postępowaniaR. K.oraz powołanych przez nich świadków.
Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawczyniW. K. (1)co do faktu odczuwania przez nią dyskomfortu związanego z częstym widywaniem jej byłego małżonka w towarzystwie jego obecnej partnerki na terenie zajmowanej przez nią nieruchomości, jak również korzystania przez niego z wody lub innych mediów, opłacanych wyłącznie przez wnioskodawczynię. Natomiast nie dał wiary twierdzeniem jakoby uczestnik postępowania w dalszym ciągu interesował się jej życiem osobistym, podsłuchiwał, podglądał, czy też szpiegował. Są to tylko i wyłącznie jej subiektywne odczucia, które nie zostały poparte żadnymi dowodami – twierdzenia, że zimą pod jej oknem znajdowały się ślady obuwia nie wskazują jednoznacznie, że uczestnik postepowania ją podglądał, ślady te mogą równie dobrze wskazywać, że tylko przechodził tamtędy lub też zaglądał przed okno w celu dowiedzenia się, czy ktoś jest w środku, bo jak sama wnioskodawczyni wskazała zgubił on klucze do domu, a dopiero po jakimś czasie je dorobił. Zatem zdaniem Sądu, jej stanowisko w powyższym zakresie nie zostało w żaden sposób udowodnione, ani potwierdzone w przedstawianym przez nią materiale dowodowym, natomiast zgodnie zart. 6 kc.
    ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.Wskazać należy, że co do zasady, jej zeznania, jak również zeznania uczestnika postępowania oraz świadkówS. O.iA. S., wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Wnioskodawczyni jednakże inaczej ocenia bezsporne pomiędzy stronami okoliczności.
Zeznania świadkówJ. K.iB. K., nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Oboje, od czasu rozwodu stron nie utrzymują kontaktów z byłą synową i wnuczką.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie,jeżeli członek rodziny wspólnie zamieszkujący mieszkanie, swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba dotknięta przemocą może żądać, aby sąd zobowiązał go do opuszczenia mieszkania. Stosownie do art. 2 pkt 2 ) cyt. ustawyprzez przemoc w rodzinie należy rozumieć jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.
W ocenie Sądu, wniosekW.K.o zobowiązanie jej byłego mężaR. K.do opuszczenia domu nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 11a cyt. ustawy umożliwia w postępowaniu cywilnym zobowiązanie osoby stosującej przemoc w rodzinie do opuszczenia mieszkania, którego celem jest odseparowanie sprawcy przemocy w rodzinie od ofiar tej przemocy. Przesłankami do żądania, aby Sąd zobowiązał członka rodziny do opuszczenia mieszkania, jest wspólne zamieszkiwanie ( wspólne zajmowanie ) mieszkania oraz zachowanie członka rodziny polegające na stosowaniu przemocy w rodzinie, które czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie.
Ustawową definicję przemocy w rodzinie zawieraart. 2 pkt 2cytowanej na wstępie niniejszych rozważańustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Zgodnie z tym artykułem przemocą w rodzinie jestjednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członka lub członków rodziny, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemoc. Przemoc w rodzinie nie musi polegać na popełnieniu przestępstwa czy wykroczenia, jednakże często zachowanie sprawcy wyczerpuje zmieniona czynów zabronionych pod groźbą kary zwłaszcza przestępstwart. 207 kk.
W przypadku stron niniejszego postępowania niewątpliwie uczestnik postepowaniaR. K.w okresie od 1 lutego 2013 r. do 10 stycznia 2014 r. był sprawcą przemocy w rodzinie. Za przestępstwo znęcania został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 11 września 2014 r. w sprawie II K 224/14. Po wydaniu tego wyroku oraz po rozwiązaniu przez Sąd małżeństwa stron uczestnik postępowaniaR. K.zmienił swoje zachowanie.
Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszego wniosku ma zatem sformułowanie „stosownie przemocy” i jego umiejscowienie w czasie. W ocenie Sądu, przesłankę tę należy odnieść do okresu wyrokowania oraz okresu go poprzedzającego, a zatem nie wystarczy, że osoba, której eksmisji żądanie dotyczy stosowała przemoc w stosunku do członków rodziny we wcześniejszym okresie, czy we wcześniejszych latach, ale musi to czynić w dacie wyrokowania, bądź też w krótkim ( kilkumiesięcznym ) okresie poprzedzającym tę datę. Taka jest bowiem istota trybu czasowego ograniczenia prawa do korzystania z mieszkania przez sprawcę przemocy i tym samym przeciwdziałanie przemocy. Nie ma już bowiem potrzeby odseparowania kogoś, kto, wprawdzie stosował przemoc w stosunku do członków rodziny, ale zaprzestał tego i zachowuje się poprawnie.
Jak przyznała wnioskodawczyniW. K. (1), uczestnik postępowaniaR. K.po dwóch tygodniach od orzeczenia rozwodu, a przed wydaniem wyroku w sprawie karnej, w lipcu 2014 r., czyli na około dziewięć miesięcy przed złożeniem przez nią przedmiotowego wniosku wyprowadził się z ich domu, pozostawiając w nim jedynie część swoich osobistych rzeczy. Z zeznań m.in. świadkaA. S., który jest dzielnicowym w miejscu zamieszkania wnioskodawczyni, nie wynika by od tego czasu dochodziło do jakiś incydentów z udziałem uczestnika postępowania.
R. K.co prawda wyprowadził się z nieruchomości, jednakże w dalszym ciągu jest jej współwłaścicielem ( sprawa o podział majątku jest w toku ), zatem jak każdy ze współwłaścicieli ma prawo współposiadać, jak również korzystać z rzeczy wspólnej, w tym wypadku domu i terenu go okalającego – ogrodu w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez innego współwłaściciela (art. 206 kc).
Nałożenie obowiązku opuszczenia mieszkania przez osobę stosującą przemoc ma miejsce gdy wspólne zamieszkiwanie z jej ofiarami jest „szczególnie uciążliwe”, czyli trudne do zniesienia, przykre, bolesne, o szczególnie dużym nasileniu, niezwykłym, wyjątkowym. Gdy uczestnik postępowaniaR. K.przebywa na nieruchomości, dochodzi pomiędzy byłymi małżonkami do utarczek słownych, wymiany zdań i wzajemnych pretensji, jednakże trudno je uznać za spełniające w/w definicję przemocy w rodzinie, jak również trudno uznać, że czasowe przebywanie we własnym domu uczestnika postępowania jest dla wnioskodawczyni szczególnie uciążliwie. WnioskodawczyniW. K. (1)może czuć się niekomfortowo, gdy uczestnik postępowaniaR. K.przebywa na terenie działki wraz ze swoją obecną partnerką, ale będąc współwłaścicielem nieruchomości ma do tego prawo. Wnioskodawczyni ponadto twierdziła, że nie czuje się w pełni swobodnie i bezpiecznie we własnym domu. Jej zdaniem uczestnik postępowania ją śledzi, kontroluje, podgląda, na co, jej zdaniem, wskazują, m.in. ślady na śniegu pod oknem. Tym niemniej, odczucia te, mają – zdaniem Sądu – charakter subiektywny. Oprócz podanego wyżej przykładu wnioskodawczyni, nie wskazała innych jej zdaniem negatywnych zachowani jej męża w stosunku do niej, a które winna udowodnić na mocyart. 6 kc.
Zdaniem Sądu sytuacja między byłymi małżonkami nadal jest i prawdopodobnie będzie napięta do czasu zakończenia postępowania o podział ich majątku wspólnego, jednakże do tego czasu strony muszą postarać się poprawnie ułożyć swoje wzajemne relacje, tym bardziej na wzgląd ich wspólnej, małoletniej córkiP. K., którą wzajemnie są zobowiązani wychowywać w jak najlepszych dla niej warunkach oraz środowisku.
W ocenie Sądu w sprawie niniejszej nie jest aktualnie spełniona przesłanka stosowania przemocy przez uczestnika postępowania w stosunku do wnioskodawczyni, a zatem brak jest okoliczności uzasadniających uwzględnienie wnioskuW. K. (1)o zobowiązanie jej byłego mężaR. K.do opuszczenia domu w trybie przepisówustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
W związku z powyższym Sąd oddalił przedmiotowy wniosek.