Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 417/14
Data wyroku: 2015-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Teza: W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (art. 477^9^ i art. 477^14^ kpc) i w tym tylko zakresie podlega ono kontroli sądu zarówno pod względem formalnej, jak merytorycznej zasadności.

Sygn. akt IV U 417/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

st. sekr. sądowy Marzena Mazurek

po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaS. C.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 13 lutego 2014 r. Nr(...)
w sprawieS. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 417/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 lutego 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015, poz. 748 j.t.) w zw. z§ 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), odmówił wnioskodawcyS. C.prawa do emerytury, albowiem na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających zatrudnienie w szczególnych warunkach. Nadto organ rentowy wskazał, że wnioskodawcaS. C.nie osiągnął powszechnego wieku emerytalnego określonego w art. 24 ww. ustawy emerytalnej, tj. 66 lat i 5 miesięcy.
Odwołanie od ww. decyzji złożył ubezpieczonyS. C., wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym. W uzasadnieniu wyjaśniono, że wnioskodawca pracuje nieprzerwanie od 1969 r. jako stolarz w stolarniach, w pomieszczeniach, w których zawsze panował hałas, zapylenie i słabe oświetlenie. Praca stolarza polegała na obróbce drewna na maszynach typu heblarka, frezarka czy wyrównarka. Wykonywał też prace polegające na lakierowaniu elementów drewnianych ręcznie w pomieszczeniach, które nie były zhermetyzowane i wentylowane (odwołanie, k. 1-2v a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 4-5v a.s.).
W piśmie procesowym z dnia 4.03.2015 r. pełnomocnik ubezpieczonego wyjaśnił, że w ramach stosunku pracy na stanowisku stolarza wnioskodawca wykonywał w nadmiernym hałasie i temperaturze czynności malarsko-lakiernicze ręczne oraz czynności przy użyciu narzędzi wibracyjnych, takich jak wiertarki czy szlifierki, czyli prace wymienione w dziale XIV poz. 17 i 18 załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. (pismo, k. 15-15v a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
UbezpieczonyS. C.,ur. (...), w dniu 7 listopada 2013 r. złożył do organu rentowego wniosek o przyznanie emerytury. Decyzją z dnia 13 lutego 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury argumentując, iż ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił żadnych okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach, a nadto nie osiągnął powszechnego wieku emerytalnego, tj. 66 lat i 5 miesięcy. Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku organ rentowy uznał na dzień 1.01.1999 r. okres ubezpieczeniowy wynoszący 26 lat, 7 miesięcy i 3 dni, w tym 26 lat, 1 miesiąc i 14 dni okresów składkowych oraz 5 miesięcy i 19 dni okresów nieskładkowych (decyzja z 13.02.2014 r., k. 56 a.e.)
Ubezpieczony od 1969 r. wykonywał pracę stolarza-cieśli w różnych zakładach pracy (świadectwa pracy, k. 7-35 a.e., zeznania świadków:A. B.,W. D.,R. G.,S. K.,J. K.,K. P.,Z. W.iJ. W., k. 42v-43v a.s., zeznania świadkaS. B., k. 49v a.s.).
Przy uwzględnieniu standardu kwalifikacji zawodowych dla zawodu stolarza, prace wykonywane przez ubezpieczonego w charakterze stolarza nie polegały na posługiwaniu się stale i w pełnym wymiarze czasu pracy narzędziami wibracyjnymi oraz lakierowaniu ręcznym lub natryskowym (opinia biegłego sądowego z zakresu BHP, k. 51-65 a.s.)
UbezpieczonyS. C.nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność bezsporna).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieS. C.nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j.t.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl powołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art. 27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 w zw. z§ 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w ww. wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego Rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony spełnia przesłankę co najmniej 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, co ostatecznie sprowadzało się do kwestii, czy praca stolarza odpowiada rodzajowo pracom ujętym w wykazie A załącznika doRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek z dniem 29 marca 2012 r., nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy.
Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy, w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia Rady Ministrów. Z uwagi, że praca stolarza nie została uwzględniona w powołanym rozporządzeniu, zatem Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe celem ustalenia, czy czynności wykonywane przez ubezpieczonego na stanowisku stolarza można zakwalifikować jako prace w szczególnych warunkach, tj. prace polegające na lakierowaniu ręcznym lub natryskowym – nie zhermetyzowane ewentualnie prace przy obsłudze urządzeń i narzędzi wibracyjnych lub udarowych. W tym celu Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu bhp, który w sporządzonej opinii jednoznacznie wykluczył, aby stolarz stale i w pełnym wymiarze czasu pracy posługiwał się narzędziami wibracyjnymi czy też wykonywał lakierowanie ręczne lub natryskowe. Ubezpieczony nie kwestionował ww. opinii biegłego, a Sąd nie znalazł podstaw, by nie dać jej wiary, uznając dowód z opinii biegłego jako przekonywujący i miarodajny.
Wobec powyższego, brak było podstaw, by uznać prace ubezpieczonego na stanowisku stolarza jako prace wykonywane w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Podkreślenia przy tym wymaga, że szkodliwe, niesprzyjające warunki zatrudnienia nie są tożsame z warunkami szczególnymi, zatem nie każda praca w warunkach szkodliwych dla zdrowia jest jednocześnie pracą w szczególnych warunkach. „Praca w szczególnych warunkach” jest pojęciem zdefiniowanym w przepisach powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. i tylko spełnienie przesłanek wskazanych w tych przepisach jest równoznaczne z wykonywaniem pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony nie wykazał zatem, by na dzień 1 stycznia 1999 r. posiadał co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd oddalił odwołanie.