Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Ga 401/14
Data wyroku: 2015-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Bober, Andrzej Borucki, Anna Walus – Rząsa
Słowa kluczowe: Umowa O Dzieło
Podstawa prawna: 627 kc

Sygn. akt VI Ga 401/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki
Sędziowie: SSO Renata Bober (spr.)
SSO Anna Walus – Rząsa
Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Krztoń
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. w Rzeszowie
na rozprawie
sprawy z powództwa:W. C.
przeciwko:T. S.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie V Wydziału Gospodarczego z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt V GC 126/12 w pkt II oraz apelacji pozwanego od powyższego wyroku w pkt III i IV

I
oddala obie apelacje,

II
zasądza od pozwanegoT. S.na rzecz powodaW. C.kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt VI Ga 401/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 26 maja 2015r.
Pozwem wniesionym w sprawie powódW. C., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwąFirma (...)wJ.domagał się zasądzenia od pozwanegoT. S., prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)wO.kwoty 75.957 złotych wraz z ustawowymi odsetkami:
- od kwoty 5.720 zł., od dnia 22 października 2011r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 10.000 zł., od dnia 7 grudnia 2011r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 60.237 zł., od dnia 13 stycznia 2012r. do dnia zapłaty,
oraz kosztów postępowania, według norm przepisanych.
Na uzasadnienie powyższego podał, że na podstawie zawartej z pozwanym umowy wykonywał jako podwykonawca pozwanego roboty w zakresie termomodernizacji (ocieplenia) budynków wielorodzinnych położonychwT.przyul. (...)iul. (...). Termomodernizacji podlegał także dalszy fragment przyul. (...), który ze względu na kształt budynku został oznaczony nafakturze (...)jako(...). Z tytułu wykonywanych robót powód wystawiał faktury częściowe. W dniu 13 października 2011r. z wystawionej przez powoda faktury pozwany uregulował kwotę 4.000 zł. Z kolejnej faktury z 29 listopada 2011r. na kwotę 35.000 zł. pozwany zapłacił kwotę 25.000 zł., z wystawionej w dniu 15 grudnia 2011r. pozwany zapłacił kwotę 10.000 zł, zaś z wystawionej w dniu 4 stycznia 2012r. faktury powód nie zapłacił żadnej kwoty.
W dniu 15 lutego 2012r. Sąd Rejonowy Sąd Gospodarczy w Krośnie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym ( k. 35 ). W tym samym dniu Sąd udzielił powodowi zabezpieczenia dochodzonego pozwem roszczenia przez zajęcie wierzytelności należnych pozwanemu odT. C.i zajęcie wierzytelności z jego rachunku bankowego do kwoty 84.376,25 zł.( postanowienie z dnia 15.02.2012r. – k.36 ).
Od wydanego nakazu zapłaty pozwany złożył sprzeciw, zaskarżając gow całości i wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniesionego sprzeciwu pozwany zarzucił, że cała należność z wystawionej przez powoda faktury z dnia 13 października 2011r. została przez niego zapłacona,o czym świadczy dołączona do tej faktury kopia paragonu fiskalnego. Odnośnie drugiej z wystawionych faktur z dnia 29 listopada 2011r. pozwany wskazał, że należność w kwocie 25.000 zł. zapłacił powodowi jeszcze przed terminem zapłaty, zaś pozostałą należność zapłacił gotówką do rąk powoda w kwocie 4.000 zł. oraz 1.000 zł., a ponadto zapłacił za naprawę uszkodzonego przez pracowników powoda samochodu osobowego 900 zł. W przedmiocie wystawionej przez powoda faktury z dnia 4 stycznia 2012r. pozwany zarzucił, że powód nie był uprawniony do jej wystawienia, gdyż zdaniem pozwanego powód prac wskazanych na tej fakturze nie wykonał. Zawarta umowa nie obejmowała także prac przyul. (...), ponadto powód nie stawił się na budowie, celem dokonania rozliczeń. Pozwany w związku z tym odesłał wystawioną mu fakturę, odmawiając jej zapłaty.
W odpowiedzi na wniesiony sprzeciw z dnia 10 kwietnia 2012r. powód podtrzymał swoje stanowisko z pozwu, zaprzeczając wskazanym przez pozwanego, a nie ujętym w pozwie wpłatom i precyzując, żefaktura VAT nr (...)z dnia 4 stycznia 2012r. objęła wcześniej nie zafakturowane,a wykonane przez powoda prace przyulicy (...), tj. około 749 m2gotowej elewacji, 700 m2elewacji do etapu zatopienia siatki, według stawki 20,00 zł za 1 m2oraz 180 m2gotowej elewacji na budynku oznaczonym w fakturze jako(...). Ponadto wniósł o przeprowadzenie nowych, dodatkowych dowodów ( k.91-94 ).
Wyrokiem z dnia 17 lipca 2014r. Sąd Rejonowy Sąd Gospodarczyw Krośnie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 56.052,22 zł wrazz ustawowymi odsetkami od kwoty 10.000 zł od dnia 22 października 2011r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 46.052,22 zł od dnia 13 stycznia 2012r. do dnia zapłaty ( pkt. I );  w pozostałym zakresie powództwo oddalił ( pkt. II ); zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.841,84 zł tytułem kosztów procesu( pkt. III ) oraz nakazał ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.250,22 zł tytułem uzupełnienia wynagrodzenia biegłego ( pkt. IV ).
Sąd ustalił, że powód zawarł w dniu 6 lipca 2011r. wT.z pozwanym, działającym jako oficjalny podwykonawca generalnego wykonawcy –T. C.umowę o generalne podwykonawstwo robót budowlanych. Przedmiotem umowy była realizacja zadania inwestycyjnego pod nazwą „Termomodernizacja nieruchomości stanowiącej współwłasność miastaT.przyul (...), przyul. (...)i przyul. (...)w zakresie wykonania na nieruchomościach robót budowlanych zgodnie z projektem budowlano – wykonawczym, sporządzonym przez wykonawcę, a obejmującym swoim zakresem: ocieplenie ścian zewnętrznych, cokołu, gzymsu oraz ścian szczytowych poddasza, demontaż i montaż rur spustowych, demontaż parapetów zewnętrznych, demontaż i montaż instalacji odgromowej, montaż parapetów, przygotowanie i załadowanie gruzu i innych odpadków oraz uporządkowanie placu budowy oraz roboty towarzyszące wyżej wymienionym. Za wykonane prace pozwany zobowiązał się zapłacić powodowi kwotę 45 złotych netto za 1 m((
    2))powierzchni ocieplenia ścian. Strony określiły także szacunkową wartość powierzchni ocieplenia na 5000 m((
    2)), dopuściły możliwość częściowego fakturowania oraz określiły, że zapłata wynagrodzenia nastąpi po dokonaniu odbioru przez zamawiającego i przedłożeniu wykonawcy faktury VATz terminem płatności określonym na 7 dni od daty przekazania jej wykonawcy. Zawartą umowę strony zmieniły aneksem z dnia 17 grudnia 2011r. jedyniew zakresie zmiany terminu realizacji zlecenia, ustalając go ostatecznie na dzień 30 grudnia 2011r. Po zawarciu umowy powód za pomocą własnych pracowników, a później także podwykonawców realizował zawartą umowę, przy czym ustalił z pozwanym, że wykona jedynie część (około połowę) z ustalonego umową metrażu ocieplenia. Realizując umowę powód wykonał najpierw ocieplenie ścian budynku przyul. (...)wT.w ilości 200 m((
    2)), wystawiając na te prace w dniu 13 października 2011r.fakturę VAT (...)na kwotę 9.720 zł. Pozwany w dniu 14 października 2011r. zapłacił powodowi kwotę wynikającą z wystawionej faktury, tj. 9.720 zł., na co powód wystawił paragon fiskalny. Dalej Sąd ustalił, że w kolejnym etapie prac powód w dniu 29 listopada 2011r. wystawił kolejną fakturę częściową na łączną kwotę 35.000 zł. za częściowe wykonanie elewacji zewnętrznej w budynku przyul. (...)(faktura VAT (...)z 29.11.2011r. ) z czego pozwany zapłacił w sumie kwotę 25.000 zł., wpłacając w dniu 29 listopada kwotę 10.000 zł. i w dniu 30 listopada 2011r. kwoty 10.000 zł. i 5.000 zł. Następnie powód wystawił w dniu 15 grudnia 2011r. fakturę na kwotę 24.000 zł. za częściowe wykonanie elewacji zewnętrznej w budynku przyul. (...)(faktura VAT (...)z 15.12.2011r. ), z której pozwany zapłacił kwotę 10.000 zł. (przelewP.z 19.01.2012r. ). Ostatnią z faktur powód wystawił w dniu 4 stycznia 2012r. na łączną kwotę 60.273 zł za wykonanie według niego około 749 m((
    2))gotowej elewacji w budynku przyulicy (...)m((
    2))elewacji do etapu zatopienia siatki w tym budynku, według stawki 20,00 zł za 1 m((
    2))oraz 180 m((
    2))gotowej elewacji na budynku oznaczonym w fakturze jako Budowlanych 54-58 (faktura VAT (...)z 4.01.2012r. ). Pozwany nie zapłacił tej faktury. Ostatecznie powód wykonał prace wskazane przez siebie wfakturze nr (...), związane z ociepleniem ścian w tym bloku o powierzchni 200 m((
    2)), jedną ścianę tylną o powierzchni 1 152,29 m((
    2))w bloku przyul. (...), dwie ściany boczne o powierzchni 152,15 m((
    2))każda w tym bloku, dwie dylatacje w całości ściany przedniej w tym bloku i trzy dylatacje na tej ścianie, gdzie był na ścianie położony styropian, klej oraz zatopiona w nim siatka.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd przyjął, że roszczenie powoda jest uzasadnione w części co do kwoty 56.052,22 zł. i w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Przyjął, że bezspornym było, że obie strony w ramach realizacji zadania pod nazwą „Termomodernizacja nieruchomości stanowiącej współwłasność miastaT.przyul (...), przyul. (...)i przyul. (...)” zawarły w dniu 6 lipca 2011r. umowęo generalne podwykonawstwo robót. Inwestorem tego zadania byłM.wT., jego generalnym wykonawcąT. C., a oficjalnym i zgłoszonym inwestorowi podwykonawcąT. S..
PowódW. C.nie został zgłoszony jako podwykonawca inwestorowi, a co za tym idzie nie uczestniczył w dokonywanych odbiorach. Zdaniem Sądu pomiędzy powodem, a pozwanym doszło do skutecznego zawarcia umowy o dzieło w rozumieniuart. 627 kci następnych, albowiem został szczegółowo określony przedmiot umowy, dokładnie wskazane budynki, które będą podlegać termomodernizacji –(...)
i(...), zostało także ustalone wynagrodzenie powoda jako podwykonawcy w wysokości 45,00 złotych netto za 1 m((
    2))powierzchni ocieplenia ścian oraz sposób jego zapłaty. Literalne brzmienie § 4 umowy zawartej między stronami nie pozostawia zdaniem Sądu wątpliwości, że obmiar wskazanej powierzchni miał być liczony w sposób uproszczony jako długość i wysokość, nie zaś w sposób który przyjął powołany w sprawie biegłyM. C..
Dalej Sąd wyjaśniał, że dla szczegółowego ustalenia zasadności dochodzonego przez powoda w niniejszym postępowaniu roszczenia konieczne było także uwzględnienie roszczenia dochodzonego przez powoda od pozwanego w innej sprawie, która została już zakończona wydaniem orzeczenia,a mianowicie w sprawie o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 14.000 zł. zfaktury VAT (...)z 15.12.2011r., która toczyła się przed tutejszym Sądem pod sygnaturą akt V GC 149/13. W sprawie tej został wydany w dniu 7 sierpnia 2013r. wyrok zasądzający od pozwanego na rzecz powoda kwotę 14.000 zł. Obie strony zapisały w umowie z dnia 6 lipca 2011r., że powód może dokonywać częściowego fakturowania wykonanych przez siebie robóti powód takie faktury wystawiał. Sąd zaznaczył, że do pierwszej z wystawionych faktur, tj.faktury VAT (...)z 13.10.2011r. na kwotę 9.720 zł. pozwany nie wnosił zastrzeżeń, zarówno jeżeli chodzi o przedstawiony metraż, jak i o wskazaną przez powoda kwotę. Zarzucił jednakże, że cała kwota wskazana na wystawionej fakturze została przez niego zapłacona, o czym świadczy przedstawiony przez powoda do tej faktury paragon fiskalny z dnia 14 października 2011r. Sąd uwzględnił ten zarzut pozwanego Podał, że kwotaz faktury jest identyczna z kwotą wystawioną na paragonie. Po drugie została ona zapłacona dzień po wezwaniu pozwanego przez powoda z dnia 13 października 2011r. (k.21). Po trzecie na paragonie tym widnieje tytuł „Budowa domu”, co sugeruje wykonywanie w tym zakresie przez pozwanego dla powoda prac.
Następnie Sąd wskazał, że w dalszej kolejności należało ustalić metraż robót związanych z ociepleniem budynku przyulicy (...)i ustalić wartość wykonanych przy tym budynku przez powoda prac. Do tego budynku powód wystawił trzy faktury częściowe. Pierwszą w dniu 29 listopada 2011r. na kwotę 35 000,00 złotych brutto i 32 407,41 złotych netto (faktura VAT (...)z 29.11.2011r. – k.15). Drugą w dniu 15 grudnia 2011r. na kwotę 24 000 zł. brutto i 22 222,22 zł. netto (faktura VAT (...)– k.18). Trzecią w dniu 4 stycznia 2012r. na kwotę 60 273 zł. brutto, przy czym w tej fakturze powód zawarł też prace wykonane według powoda przy bloku przyulicy (...)(faktura VAT (...)z 4.01.2012r. – k.19). Metraż pierwszych dwóch faktur oraz wysokość wskazanych w nich kwot nie budziły zastrzeżeń pozwanego. Ze zdecydowanym sprzeciwem natomiast z jego strony spotkała sięfaktura VAT (...)z 4.01.2012r., albowiem pozwany twierdził, że powód wskazanychw tej fakturze prac odnośnie bloku przyulicy (...)nie wykonał.
Sąd w tej materii uznał, że przeprowadzone postępowanie dowodowew zakresie przeprowadzonych przez powoda prac przy bloku naul. (...), opierające się przede wszystkim na zeznaniach świadków:J. B.(k.115-116),A. M. (1)(k.116-117),J. C.(k.117-118),D. F.(k.118-119),J. K.(k.119-120),A. S.(k.120-121),A. M. (2)(k.172) a zwłaszczaB. G.(k.114) iL. P., który był inspektorem nadzoru (k.190-193) oraz zeznaniach powodaW. C.(k.258-262) i pozwanegoT. S.(k.260-262) i opinii biegłego sądowegoM. C.z 3.03.2014r. (k.277-279), pozwalają na stwierdzenie, że powód wykonał w tym bloku:
- całą ścianę tylną z tynkiem nawierzchniowym (odcinek C-D w opinii biegłego), tj. 1 152,29 m2,
- dwie ściany szczytowe z tynkiem nawierzchniowym (odcinki A-D i B-Cw opinii biegłego), tj. 2 x 152,15 m2,
- ścianę przednią odulicy (...), w części z tynkiem nawierzchniowym (odcinek A-B w opinii biegłego), tj. 422,98 m2. Metraż ten został wyliczony następująco. Przyjmując za biegłym, że cała ściana ma 1 057,46 m2, zaś ściana ta jest podzielona na 5 dylatacji (dylatacja jest liczona do miejsca, w którym znajduje się rura spustowa – zeznania powoda – k.258), to na jedną dylatację będzie przypadać 211,49 m2. Ponieważ powód wykonał z pełnym tynkiem dwie dylatacje, zatem metraż w tym zakresie będzie wynosił 422,98 m2,
- ścianę przednią odulicy (...), wykonanych częściowo, tj. położenie przez powoda styropianu, kleju i zatopionej w nim siatki bez gruntu i tynku nawierzchniowego na 3 dylatacjach, tj. 634,47 m2(1 057,46 / 5 x 3). Sąd uwzględniając zatem wcześniej wystawione przez powoda na blok przyul. (...)faktury VAT z 29 listopada 2011r. (faktura VAT (...)) i kwotę netto z tej faktury – 32 407,41 zł., przy uwzględnieniu przyjętej przez strony stawki 45,00 zł netto za gotowy 1 m2ocieplenia, uznał, że powód w tej fakturze wykazał wykonanie 720,16 m2ocieplenia. W drugiej z faktur dotyczących tego bloku, a mianowiciefakturze VAT (...)z 15 grudnia 2011r. na kwotę netto 22 222,22 zł, przy uwzględnieniu stawki 45,00 zł netto za 1 m2, uznał, że powód wykazał w tej fakturze wykonanie 493,82 m2ocieplenia. Rzeczywista powierzchnia gotowego ocieplenia wraz z nałożeniem tynku zewnętrznego przez powoda w bloku przyul. (...)wyniosła zatem przy uwzględnieniu metrażu ścian tego bloku 1 879,57 m2(1 152,29 + 152,15 + 152,15 + 422,98). Sąd przyjął, że z dwóch wystawionych przez powodafaktur VAT (...)wynika, że powód wykonał 1 213,98 m2ocieplenia w bloku przyul. (...).
Sąd wyjaśniał, że przy uwzględnieniu dokonanego obliczenia metrażu wykonanego przez powoda pełnego ocieplenia na tym bloku – 1 879,57 m2, po odjęciu metrażu z dwóch wcześniej wystawionych przez powoda do tego bloku faktur – 1 213,98 (720,16 + 493,82), otrzymał 665,59 m2, jako nierozliczony jeszcze z pozwanym metraż uwzględniający nałożony na ociepleniu tynk zewnętrzny, który został rozliczony wfakturze VAT (...). Należna zatem powodowi z tej faktury kwota w zakresie rozliczenia pełnego wykonanego przez niego na ścianie, oznaczonej przez biegłego jako(...)przyul. (...)winna wynosić 32.347,67 zł brutto (665,59 m2x 45,00 zł netto + 2 396,12 zł, jako 8% podatek VAT). Na ścianie tej zostało wykonane przez powoda 634,47 m2prac ociepleniowych bez położenia gruntu i tynku zewnętrznego, które zostały przez powoda w wystawionejfakturze VAT (...)policzone za kwotę 20,00 zł netto za 1 m2. Kwota 1 m2przy podana w tym zakresie przez powoda została uwzględniona przez Sąd jako odpowiadająca realnemu nakładowi pracy poniesionej przez powoda na wykonanie tych prac. Sąd przyjął, że należna z tego tytułu kwota wynosić będzie 13.704,55 złotych brutto (634,47 m2x 20,00 netto + % podatku VAT – 1 015,15 zł). Łącznie zatem zfaktury VAT (...)z 4.01.2012r. powodowi należna jest kwota 46.052,22 zł.
Sąd nie uwzględnił roszczenia powoda z tytułu prac wykonywanych przyul. (...), wskazanych na tej fakturze, albowiem uznał, że prace te nie zostały wykazane w dostateczny sposób przez powoda, na podstawieart. 6 kc, zarówno zeznaniami świadków jak i dołączonymi dokumentami. Zeznania świadków w tym zakresie były zdaniem Sądu bardzo ogólnikowe i trudno odnieść je do prac jakoby wykonywanych przez powoda na tym bloku. Ponadto zawarta między stronami umowa nie obejmowała wykonywania prac przy tym bloku. Twierdzenia powoda, jakoby ocieplany przez powoda fragment budynku, który został określony jako położony przyul. (...), jestw rzeczywistości budynkiem położonym przyul. (...)są gołosłownei nie poparte żadnymi konkretnymi dowodami.
Pozwany zdaniem Sądu nie wykazał, aby zapłacił także całość kwoty dofaktury (...)z 29.11.2011r., jak również nie przedstawił aby potrącił kwotę 900 zł. lub przedstawił w tym zakresie zarzut potrącenia, z tytułu wystawionej przez podmiot trzeci naprawy uszkodzonego w związku z prowadzonymi pracami samochodu osobowego, wobec czego zarzuty w tym zakresie nie zostały przez Sąd uwzględnione.
Reasumując, na podstawieart. 627 kcSąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 56.052,22 zł. O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 i 2 kc.O kosztach Sąd orzekł na podstawieart. 100 kodeksu postępowania cywilnegojak w punkcie III wyroku, stosunkowo je rozdzielając.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez obie strony procesu. Powód we wniesionej apelacji ( k. 340-341 ) zaskarżył przedmiotowy wyrok w pkt. II tj. co do kwoty 5.720 zł. Wyrokowi zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd i bezzasadne przyjęcie, że pozwany uregulował na rzecz powoda kwotę 5.720 zł, stwierdzonąfakturą nr (...)na łączną kwotę 9.720 zł, podczas gdy z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wynika, że zapłacił on na poczet tej faktury jedynie kwotę 4.000 zł;
- naruszenie przepisów postępowania, a toart. 245 kpcoraz247 kpcpoprzez bezzasadne przyjęcie, że paragon fiskalny jest dokumentem w rozumieniuart. 245 kpci bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie świadkaA. A.na okoliczność jego wystawienia oraz tego czy pozwany faktycznie zapłacił sumę na którą paragon opiewa, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych.
W oparciu o powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 5.720 zł wrazz ustawowymi odsetkami od dnia 22 października 2011r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przewidzianych.
W uzasadnieniu powyższego powód naprowadzał, że paragon fiskalny nie jest żadnym pokwitowaniem spełnienia świadczenia, że został on wystawionyw dniu 14 października 2014r., a zatem przed upływem dwutygodniowego terminu płatności faktury. Zdaniem powoda kwestia ta wymagała wyjaśnienia poprzez zeznania świadkaA. A.. Dalej naprowadzał, że paragon fiskalny nie jest dokumentem, bo jako druk nie zawiera podpisu i dlatego też Sąd powinien był dopuścić dowód z zeznań w/w świadka.
Pozwany we wniesionej apelacji zaskarżył powyższy wyrok w części zasądzającej od pozwanego na rzecz powoda kwotę 56.052,22 zł oraz rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu. Wyrokowi zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wskutek naruszenia przepisów postępowania, a toart. 233 § 1 kpcprzez dokonanie rażąco dowolnej oceny materiału dowodowego w sposób przekraczający zasady swobodnej oceny dowodów, co wyraża się w błędnym przyjęciu, że powód wykonał w bloku przyul. (...)prace budowlane o metrażu ustalonym przez Sąd, gdy rzeczywiście metraż ten był mniejszy, a część prac została wykonana przez podwykonawców, którzy przeszli od powoda do pozwanego i z nim dokonywali rozliczeń finansowych.
W oparciu o powyższy zarzut pozwany wniósł o zmianę wyrokuw zaskarżonej części i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za obie instancje.
W uzasadnieniu powyższego pozwany naprowadzał, że według niego zeznania świadków nie dają podstaw do ustalenia, że powód wykonał w bloku przyul. (...)elewację o powierzchni ustalonej przez Sąd. Powód jedynie rozpoczął prace na ścianach i wykonał niewielkie ich fragmenty, po czym zszedł z budowy. Pozwany zarzucił, że na przedmiotowej budowie miało miejsce przechodzenia podwykonawców powoda do pozwanego. Podwykonawcy ciw rzeczywistości rozliczali się z pozwanym.
W odpowiedzi na apelację pozwanego powód wniósł o jej oddalenie orazo zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów według norm przepisanych.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 19 lutego 2015r. Sąd dopuścił dowódz zeznań świadkaA. A.na okoliczność wystawienia paragonuz potwierdzeniem zapłaty należności z niego wynikających, powodów dla których został wystawiony, jak również dalszych działań powoda związanych z jego wystawieniem, uznając zarzut apelacji powoda w tym zakresie za uzasadniony.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 21 maja 2015r. świadekA. A.złożyła zeznania, w których wskazała, że prowadziła dokumentację firmy powoda jakobiuro (...). Odnośnie okazanego jej, spornego paragonu fiskalnego, oświadczyła, że to ona go wystawiła, jednakże paragon nie potwierdzał zapłaty. Nie przyjmowano zapłaty na podstawie paragonów fiskalnych. Dalej wyjaśniła, że wystawiała paragony na polecenie powoda, w ślad za paragonem nie szła gotówka. Dodała, że paragony były dopinane do faktur, ale wystawienie paragonu nigdy nie było poprzedzone zapłatą gotówki. Świadek zeznała także o uczciwości powoda, że nigdy by nie żądał czegoś co mu się nie należy. Świadek nie potrafiła wyjaśnić jakie były przyczyny wystawienia spornego paragonu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zarówno apelacja strony powodowej jak i strony pozwanej nie zasługiwała na uwzględnienie, choć podniesiony przez powoda zarzut naruszenia przepisówart. 245 kpciart. 247 kpcpoprzez oddalenie dowodu z zeznań świadkaA. A.Sąd Okręgowy uznał za zasadny i dopuścił dowód ten w postępowaniu apelacyjnym.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do apelacji strony pozwanej, albowiem zaskarża ona znacznie wyższą kwotę roszczenia, aniżeli apelacja powoda. Pozwany we wniesionej apelacji podniósł jedynie zarzut naruszenia przepisuart. 233 § 1 kpcw zakresie niewłaściwej oceny dowodów w postaci zeznań świadków oraz opinii biegłego. Pozwany de facto we wniesionej apelacji polemizuje z ustaleniami Sądu I instancji, nie wnosząc konkretnych zarzutów. Skuteczne postawienie zaś zarzutu naruszenia przez Sąd w/w normy prawnej wymagawykazania,że Sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął Sąd wadze( doniosłości ) poszczególnych dowodów ( tutaj zeznania świadków i opinia biegłego ) i ich odmiennej ocenie niż ocena Sądu. Innymi słowy to, że dany dowód został oceniony przez Sąd niezgodnie z intencją skarżącego, nie oznacza naruszeniaart. 233 kpc. Pozwany w sposób bardzo ogólny zakwestionował wiarygodność przesłuchanych w sprawie świadków. Zarzucając zaś nieprawidłową ocenę opinii biegłego pozwany w żaden sposób nie wskazałw jakiej części ową opinię kwestionuje. Co więcej po sporządzeniu opinii przez biegłego sądowego w sprawie pozwany nie podniósł żadnych zarzutów, które mogłyby merytorycznie podważyć opinię, a co ważne nie wnioskowało dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego – skoro twierdził, że ta sporządzona jest nierzetelna i niewiarygodna. Sąd I instancji w wystarczający sposób w uzasadnieniu wyroku ocenił sporządzoną w sprawie opinię, w jakiej zakresie dał jej wiarę, a w jakiej nie. Jeszcze raz należy podkreślić, iż aby ustalić odmienne ustalenia faktyczne – jak chciała strona pozwana – należało skorzystać w toku postępowania pierwszoinstancyjnego z możliwości zawnioskowania dowodu z kolejnej opinii biegłego sądowego, albowiem z pewnością w tym zakresie wymagane były wiadomości specjalne.
Z uwagi na powyższe Sąd, na mocyart. 385 kpcoddalił apelację pozwanego jako oczywiście bezzasadną.
Przechodząc zaś do apelacji powoda należy zaznaczyć, tak jak to wcześniej uczyniono, że podniesiony przez powoda zarzut naruszeniaart. 245 i art. 247 kpcSąd Okręgowy uwzględnił i dopuścił na rozprawie apelacyjnej dowód z przesłuchania świadkaA. A.na okoliczność wystawienia paragonu z potwierdzeniem zapłaty należności z niego wynikających, powodów dla których został on wystawiony, jak również dalszych działań powoda związanych z jego wystawieniem.
Trzeba w tym miejscu podkreślić, że paragon jest rodzajem dokumentu (fiskalnego) potwierdzającego dokonanie zakupu towaru czy też usługi. Jest to więc dokument prywatny potwierdzający dokonanie transakcji. Dokument ten jest więc uzewnętrznieniem jakiejś myśli, czy wiadomości w drodze pisma (co nie musi być wyrażone wyłącznie na papierze).
Osnowę dokumentu stanowi jego treść. Jak wielokrotnie podkreślał Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach niedopuszczalny jest pomiędzy uczestnikami czynności prawnej dowód ze świadków przeciwko osnowie dokumentów. Dowodami tymi żadna ze stron nie może więc wykazywać, że danego oświadczenia nie złożyła, albo, że miało ono inną treść. Natomiast czy to co strona oświadczyła w dokumencie jest prawdą – jest zagadnieniem, któregoart. 247 kpcw ogóle nie dotyczy. Przyjmuje się więc, że ograniczenia wynikające z omawianego przepisu nie znajdują zastosowania w kwestii badania zgodności z prawdą oświadczenia ujętego w dokumencie (tak min. SN w wyroku z dnia 9.06.1962r, I UCR 758/61 oraz z dnia 13.11.1973r, I CR 678/73).
W tej sytuacji przyjąć należy, że w niniejszym przypadku dopuszczalny był dowód z przesłuchania zawnioskowanego świadka na w/wym. okoliczności.
Apelacja strony powodowej dotyczyła wyłącznie kwoty 5.720 zł. Powód wywodził, iż pozwany przedmiotowej kwoty nie zapłacił, zaś pozwany utrzymywał stanowisko, że została ona zapłacona, czego dowodem było wystawienie paragonu fiskalnego i wręczenie go pozwanemu.
Przesłuchana w sprawie świadekA. A.potwierdziła fakt wystawienia przedmiotowego paragonu. Zeznała, że wystawia paragony zawsze na ustne polecenie powoda, po zapłaceniu należności, a następnie paragony te są podpinane do faktur VAT. Świadek jednak nie potrafiła wyjaśnić w sposób logiczny przyczyn wystawienia tego konkretnego paragonu, zeznając przy tym, że za wystawionym paragonem nie „szła gotówka”, i że nie był on poprzedzony zapłatą, co do czego nie miała wątpliwości. Świadek na pytanie Sądu nie potrafiła wyjaśnić dlaczego więc paragon ten wystawiła i dlaczego został on wręczony pozwanemu – co spowodowało, że w ocenie Sądu Odwoławczego zeznania te należało uznać za niewiarygodne.
W tej sytuacji więc pozostawał zatem do oceny dowód jakim jest notatka podpisana przez obie strony (k. 52), z której to wynika w sposób jednoznaczny, że pozwany uregulował należność zfaktury (...)w całości.
W ocenie Sądu Odwoławczego ustalania Sądu I instancji w tym zakresie były również w pełni prawidłowe, a mianowicie, że paragon fiskalny został z dużym prawdopodobieństwem wystawiony dnia następnego (notatka nie zawiera daty) – jako pokwitowanie zapłaty.
Mając na względzie powyższe, wobec niewykazania przez powoda swojego twierdzenia co do braku zapłaty spornej faktury, które to twierdzenie sprzeczne jest z wydanym przez niego dokumentem fiskalnym, apelację powoda na mocyart. 385 kpcjako bezzasadną oddalono.
O kosztach postępowania orzeczono stosowanie doart. 98 § 1 i 3 kpc
Sąd miał na uwadze, że w związku z oddaleniem obu apelacji, obie strony powinny ponieść koszty postępowania apelacyjnego, Sąd uwzględnił fakt, iż powodowi z tytułu kosztów zastępstwa procesowego przysługiwałaby z uwagi na wartość przedmiotu sporu kwota mniejsza aniżeli pozwanemu dlatego też różnicę pomiędzy tymi kwotami zasądził na rzecz powoda na podstawie w/wym. przepisu.