Sąd Rejonowy w Świdnicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 614/11
Data wyroku: 2015-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Halina Grzybowska

Sygn. akt I C 614/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2015r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Halina Grzybowska
Protokolant: Magdalena Tobiasz
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 roku w Świdnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaR. F.
przeciwkoJ. B.
przy udziale interwenienta ubocznegoTowarzystwa (...) S.A.wW.
o zapłatę 17.050 zł
I. oddala powództwo;
II. rozstrzygnięcie o kosztach procesu pozostawia referendarzowi sądowemu, ustalając, że pozwany wygrał proces w całości.
Sygn. akt I C 614/11

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 25 października 2011 r. powódR. F.domagał się zasądzenia od pozwanegoJ. B.kwoty 17050 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 9 kwietnia 2011 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że jest właścicielem trzech samochodów osobowych. Gdy zepsuł się silnik w jednym z nich,V. (...)onr rej. (...), postanowił że dokona naprawy starego silnika wymontowanego z innego swojego pojazdu i umieści go w przedmiotowym samochodzie. Do silnika tego miała zostać zamontowana głowica silnika z pojazduV. (...)onr rej. (...). Naprawę samochodu powód powierzyłfirmie (...)wB., ale część usług została wykonana m.in. przez pozwanego. Mianowicie powód zlecił pozwanemu naprawę uszkodzonej głowicyV. (...), a po naprawie odebrał ją i zapłacił umówione wynagrodzenie. Wfirmie (...)wB.głowica została zamontowana w naprawianym tam silniku, który następnie został umieszczony w pojeździeV. (...)onr rej. (...). Naprawa w tym warsztacie została zakończona w dniu 7 kwietnia 2011 r., a następnego dnia powód udał się przedmiotowym pojazdem w podróż do Niemiec. W dniu 9 kwietnia 2011 r., po przejechaniu ok. 1600 km, w drodze powrotnej, silnik pojazdu uległ awarii. Samochód został przetransportowany na lawecie do warsztatu samochodowegoR. S.wB.. W trakcie pierwszych oględzin w tym warsztacie ustalono, że przyczyną awarii silnika jest najprawdopodobniej nieszczelna głowica naprawiana wcześniej przez pozwanego. Dodatkowo stwierdzono tam uszkodzenie turbosprężarki. Po skontaktowaniu się z pozwanym, miał on przyznać początkowo, że przyczyną awarii może być nieszczelna głowica. Po kilku dniach zmienił jednak stanowisko i wskazał na możliwość dochodzenia roszczeń od ubezpieczyciela pozwanego. Ubezpieczyciel odmówił jednak wypłaty odszkodowania. Ze zleconej prywatnie opinii biegłego wynikało, że bezpośrednią przyczyną uszkodzenia silnika była nieszczelność głowicy. Powód wywodzi stąd, że pomiędzy doznaną przez niego szkodą majątkową a wykonywaną przez pozwanego w sposób nienależyty naprawą głowicy zachodzi bezpośredni i adekwatny związek przyczynowy, a jako podstawę prawną odpowiedzialności pozwanego wskazał przepisart. 471 kc.Na dochodzoną pozwem kwotę składają się: kwota 12500 zł jako koszt doprowadzenia pojazduV. (...)onr rej. (...)do stanu sprzed awarii z dnia 9 kwietnia 2011 r., kwota 2550 zł jako koszt wymiany turbosprężarki uszkodzonej w wyniku awarii oraz kwota 2000 zł jako koszt transportu uszkodzonego pojazdu z miejsca awarii. Powód wezwał pozwanego do zapłaty dochodzonej pozwem kwoty, jednak nie uzyskał żadnej odpowiedzi.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa procesowego oraz o przypozwanie do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanegoTowarzystwo (...) S.A.wW.z uwagi na ubezpieczenie pozwanego od odpowiedzialności cywilnej. Zarzucił , że powód nie wykazał związku przyczynowego pomiędzy dokonaną przez pozwanego naprawą głowicy a zaistnieniem awarii silnika. W szczególności z opinii inż.L. N.w sposób jednoznaczny wynika, że awaria silnika nastąpiła wskutek innych przyczyn niż wadliwa naprawa głowicy. Pozwany stwierdził, że prace związane z naprawą głowicy wykonał należycie i zaprzeczył, że głowica miała posiadać nieszczelność już w trakcie jej naprawy przez pozwanego. Zakwestionował także wartość wyliczonej przez powoda szkody.
Towarzystwo (...) S.A.wW.przystąpiło do pozwanego w charakterze interwenienta ubocznego, wniosło o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz interwenienta ubocznego kosztów procesu według norm przepisanych. Interwenient uboczny wskazał, że popiera stanowisko oraz zarzuty przedstawione przez pozwanego
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Samochód markiV. (...)onr rej. (...)stanowi własność powoda i jego żony. Z uwagi na awarię silnika w pojeździe powód postanowił dokonać kapitalnego remontu uszkodzonego silnika pochodzącego z innego pojazdu należącego do powoda markiV. (...)onr rej. (...), który został wymontowany z tego pojazdu w styczniu 2011 r. Przy czym do silnika tego miała zostać zamontowana głowica silnika pochodząca z pojazdu onr rej. (...). Silnik wymagał tzw. remontu kapitalnego obejmującego: przeszlifowania płaszczyzny styku z głowicą, tulejowania i honowania cylindrów, wymiany tłoków z pierścieniami na nowe, wymiany panewek korbowodowych i głównych na nowe, zastosowania wszystkich uszczelek i podkładek na nowe zgodnie z procedurą naprawy. Naprawę powód zleciłR. S., który naprawy dokonywał w swoim warsztacie samochodowym wB.. Nie był jednak w stanie wykonać wszystkich potrzebnych napraw, dlatego powód w celu zlecenia ich części, tj. regeneracji głowicy silnika skontaktował się z warsztatem napraw pozwanegoJ. B.znajdującym się wŚ.. Ponadto pewien zakres prac w zakresie tulejowania i szlifowania płaszczyzny bloku silnika powód zlecił warsztatowi weW.. Pozwany w swoim warsztacie specjalizuje się w regeneracjach głowic. Powód kontaktował się nie z samym pozwanym, ale z jego synem,M. B.. Wszyscy trzej mężczyźni, tj. powód, syn pozwanego iR. S.byli w związku z naprawą w stałym kontakcie. Powód początkowo zlecił pozwanemu sprawdzenie czy głowica z uszkodzonego silnika nadaje się w ogóle do regeneracji. Po wymontowaniu głowicy przezR. S.i przywiezieniu jej przez powoda do warsztatu wŚ., pozwany sprawdził czy możliwa jest jej regeneracja. Zapytał powoda z jakiej przyczyny głowica została wymontowana. Powód jako przyczynę wymontowania głowicy wskazał urwanie się korbowodów, ale nie potrafił wskazać dlaczego doszło do urwania. O pozytywnym wyniku weryfikacji pozwany zawiadomił powoda, po czym powód zlecił naprawę głowicy pozwanemu. Po naprawie powód przewiózł głowicę do warsztatu wB., gdzieR. S.zamontował ją w silniku. Za usługę naprawy głowicyV. (...)powód zapłacił pozwanemu kwotę 1476 zł. Po ukończeniu naprawy silnika jego stan sprawdzono poprzez uruchomienie, krótkotrwałą pracę bez obciążenia oraz próbę eksploatacyjną na dystansie ok. 100 km. Wszystkie próby wykazały zadowalający stan techniczny silnika. Powód wraz zR. S.następnego dnia wymienili w pojeździe olej silnikowy. Wówczas nie stwierdzili w nim występowania oleju napędowego.
Dowód: zeznania świadkaR. S.– k. 112-117, zeznania świadkaS. F.– k. 167-170, zeznania świadkaM. B.– k. 170-172, k. 182-183, zeznania świadkaT. H.– k. 183-184, przesłuchanie powodaR. F.– k. 184v.-185v., faktura VAT z dnia 18 kwietnia 2011 r, nr(...)– k. 12.
W dniu 8 kwietnia 2011 r. powód z żoną udali się naprawionym samochodem w podróż do Niemiec. W drodze do Niemiec nie było żadnych problemów z pojazdem. Natomiast w drodze powrotnej, na terenie Niemiec, w dniu 9 kwietnia 2011 r. silnik samochodu został uszkodzony, tj. dostał maksymalnych obrotów, a następnie nie można było go z powrotem uruchomić. Pojazd nie był zdatny do dalszej jazdy. Miało to miejsce po przejechaniu ok. 1500 km. Powód zlecił firmie z Polski przetransportowanie samochodu na lawecie. Za transport samochoduV. (...)onr rej. (...)powód zapłacił świadczącemu tę usługę kwotę 2000 zł. Po powrocie do Polski powód skontaktował się zR. S., do którego warsztatu został także przetransportowany samochódV. (...). Po pierwszych oględzinach pojazduR. S.stwierdził, że prawdopodobnie przyczyną awarii silnika była głowica. Powód skontaktował się w tej sprawie z synem pozwanego, który poprosił o przywiezienie głowicy do warsztatu wŚ.celem zweryfikowania przyczyny awarii. Powód dostarczył pozwanemu głowicę. Pozwany zlecił rzeczoznawcy, aby wskazał przyczynę awarii silnika. W tym celu, w warsztacie wB., odbyły się oględziny pojazdu, przy których był obecnyR. S., syn pozwanego,M. B.oraz powód. Po wydaniu opinii biegłego inż.L. N., pozwany podał powodowi numer swojej polisy ubezpieczeniowej w(...) S.A.wW..
Dowód: zeznania świadkaS. F.– k. 167-170, przesłuchanie powodaR. F.– k. 184v.-185v., faktura VAT z dnia 20 kwietnia 2011 r, nr(...)– k. 14.
Do awarii silnika w dniu 9 kwietnia 2011 r. doszło podczas normalnej eksploatacji. Stan awaryjny silnika zapoczątkowany został przez nieprawidłowe funkcjonowanie wtryskiwacza cylindra nr 4, czego skutkiem było przegrzewanie i stopienie się korony tłoka w tym cylindrze. W rezultacie doprowadziło to do zacierania się tłoka w cylindrze. Skutkiem ubocznym było przedostawanie się dużej ilości paliwa, którego nadmiar nie ulegał spalaniu i przedostawał się do skrzyni korbowej i mieszał się i rozcieńczał olej smarujący. Związana z tym utrata lepkości i właściwości smarnych oleju była z kolei przyczyną uszkodzenia łożyskowania turbosprężarki ze względu na zmniejszenie własności smarnych oleju smarującego. Uszkodzenie łożyskowania turbosprężarki spowodowało z kolei na skutek tzw. „bicia” wałka wirnika, utratę szczelności po stronie ssącej, a to spowodowało zassanie niekontrolowanej ilości oleju do cylindrów, początkowo rozbieganie się silnika, a w końcowej fazie zatrzymanie ze względu na obecność nadmiernej ilości cieczy w cylindrze. Paliwo w oleju smarującym nie dostało się przez nieszczelność głowicy. W związku z tym, to nie nieszczelność głowicy była przyczyną rozrzedzenia oleju lecz nieprawidłowa praca aparatury paliwowej. Bezpośrednią przyczyną awarii silnika była nieprawidłowa praca wtryskiwacza cylindra nr 4, natomiast rozrzedzenie oleju nastąpiło na skutek tej awarii.
Nie ma możliwości stwierdzenia co było przyczyną awarii turbosprężarki z uwagi na brak możliwości zbadania uszkodzonego urządzenia. Brak jest związku wykonanej regeneracji głowicy z awarią turbosprężarki.
Głowica przyjęta przez pozwanego do naprawy nadawała się do naprawy, jednak bez gwarancji długotrwałego użytkowania ze względu na przebieg silnika z tą głowicą (ponad 400 tys. km).
Uzasadniony koszt naprawy silnika poprzez przywrócenie go do stanu przed ostatnią awarią wynosi:
- w autoryzowanej stacji obsługi – 42 257,92 zł brutto,
- według cen warsztatowych przy nowych pompowtryskiwaczach – 16 674,29 zł brutto,
- według cen warsztatowych przy wtryskiwaczach regenerowanych – 13 274,29 zł brutto.
Dowód: opinia Katedry(...)– k. 365-389 wraz z opiniami uzupełniającymi – k. 424-426, k. 451-456, k. 480-481, k. 508-510.
PozwanyJ. B.w okresie od 1.03.2011 r. do 20.02.2012 r. był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej wTowarzystwie (...) S.A.wW.. Po podaniu numeru polisy przez pozwanego żona powoda dokonała zgłoszenia szkody w(...) S.A.wW..
Dowód: polisa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej nr(...)– k. 92, formularz zgłoszenia szkody w aktach szkodowych.
Ubezpieczyciel pozwanego,(...) S.A.wW., w piśmie z dnia 19 lipca 2011 r. poinformował żonę powoda, że odszkodowanie w związku ze szkodą powstałą w dniu 9 kwietnia 2011 r. z tytułu ubezpieczenia OC nie przysługuje. Wskazał, że zebrany materiał dowodowy nie pozwala na przesądzenie związku przyczynowego pomiędzy naprawą pojazdu w warsztacie pozwanego a powstałą szkodą. Ponadto do szkody doszło na terenie Niemiec, a więc w okolicznościach wyłączonych z zakresu ochrony w umowie ubezpieczenia.
Dowód: pismo(...) S.A.z 19.07.2011 r. – k. 17.
Za zakup nowej turbosprężarkiV.powód zapłacił kwotę 2550 zł. Z kolei za zakup nowego silnika do samochoduV. (...)onr rej. (...)wraz z jego zamontowaniem zapłacił kwotę 24254,36 zł.
Dowód: faktura VAT z dnia 12 kwietnia 2011 r, nr(...)– k. 15, faktura VAT z dnia 19 maja 2011 r, nr(...)– k. 16.
Powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 17050 zł w związku z awarią silnika w dniu 9 kwietnia 2011 r. wynikłą z niewłaściwej naprawy głowicy silnika w pojeździeV. (...)w warsztacie pozwanego. Pozwany odebrał wskazane pismo.
Dowód: wezwanie do zapłaty z dowodem doręczenia – k. 18-19.
Biegły sądowy z zakresu techniki samochodowej, rekonstrukcji wypadków drogowych oraz oceny stanu technicznego pojazdów i szkód komunikacyjnych inż.L. N.na zlecenie pozwanego wydał opinię, w której stwierdził że przyczyną powstania nieszczelności w kanale doprowadzającym paliwo do pompowtryskiwaczy mogły być:
- wady struktury materiału,
- wady po obróbce skrawaniem,
- działanie erozji kawitacyjnej,
- duży przepływ cieczy (oleju napędowego).
Dowód: prywatna opinia biegłego sądowego inż.L. N.– k. 20-34.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów prywatnych, dowodu z opinii instytutu naukowego Katedry(...), dowodów z zeznań świadków i zeznań powoda. Wiarygodności dokumentów prywatnych żadna ze stron nie kwestionowała, a Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić im wiary z urzędu.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności zeznania świadkówM. B.,S. F.,R. S.,T. H., jak również zeznania samego powodaR. F.. Co prawda, oceniając te dowody, Sąd z ostrożnością podchodził do zeznań powoda jako oczywiście zainteresowanego w wyniku sprawy, jak również do zeznań jego żonyS. F., osoby mu bliskiej, a także zeznańM. B., będącego synem pozwanego, który jednak był osobiście zaangażowany w regenerację spornej głowicy. Jednak analiza zeznań świadków i powoda nie wykazała jakiś istotnych rozbieżności między nimi, co do przebiegu większości zdarzeń zeznania te były spójne. Niewielkie rozbieżności ujawniły się jedynie między zeznaniami świadkaM. B.a zeznaniami powoda. Dotyczyły one tego czy w warsztacie pozwanego przed naprawą głowicy uzyskano od powoda informacje czy olej paliwowy nie dostawał się do oleju silnikowego w pojeździe powoda. Pozytywnie w tym przedmiocie wypowiedział się świadek, natomiast powód temu zaprzeczał. Niemniej jednak okoliczność ta okazała się nie mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a tak nieistotne rozbieżności nie mogły spowodować odmowy uznania zeznań wskazanych osób za wiarygodne.
Opinia prywatna przedstawiona przez powoda w załączeniu do pozwu nie stanowi opinii biegłego o jakiej mowa wart. 278 § 1 kpc, ponieważ nie została sporządzona na zlecenie Sądu. Jest ona dokumentem prywatnym, a więc stanowi jedynie dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Ponadto, stwierdzić należy, że dokument ten nie zawiera jasnych i kategorycznych wniosków, które łączyłyby szkodę powstałą w wyniku uszkodzenia silnika w dniu 9 kwietnia 2011 r. z wcześniejszą naprawą głowicy przez pozwanego umieszczoną następnie w tym silniku. Biegły w prywatnej opinii wskazuje jedynie możliwe przyczyny uszkodzenia głowicy w silniku i opisuje stan techniczny silnika, nie wskazuje jednak na konkretną przyczynę awarii w dniu 9 kwietnia 2011 r.
Przeprowadzone opinie biegłych sądowych dr inż.M. Ł.i mgr inż.S. C.ostatecznie nie stały się podstawą ustaleń faktycznych, z uwagi na kwestionowanie wniosków z nich wynikających przez powoda i zawnioskowanie o przeprowadzenie dowodu z opinii instytutu naukowego.
Przy rekonstrukcji stanu faktycznego Sąd posłużył się zatem opinią instytutu naukowego – Katedry(...)wraz z opiniami ją uzupełniającymi. Opinia opracowana została m.in. po przeprowadzeniu badania warsztatowego przedmiotowego silnika i jego głowicy dla ustalenia i oceny stanu technicznego jego części oraz podzespołów. Bardzo szczegółowo odniesiono się w niej do przyczyn zaistnienia awarii silnika, opisując po kolei zdarzenia, które do niej doprowadziły. Każda przyczyna była wyczerpująco udowodniona poprzez opis odpowiednich części pojazdu bądź wyjaśnienie odpowiednich zjawisk i prawidłowości zachodzących podczas pracy silnika. Umożliwiło to powiązanie wszystkich uszkodzeń z poprzedzającymi je nieprawidłowościami w pracy silnika. Zespół opiniujący Katedry(...)ustosunkował się ponadto, zgodnie ze zleceniem Sądu, do wcześniej przeprowadzonych na zlecenie sądu opinii biegłych, jak również do przedłożonej opinii prywatnej. Wskazane zostały konkretne błędy popełnione w tych opiniach, jak również ich możliwe przyczyny. Reasumując, opinia sporządzona przez Katedrę(...)odpowiada warunkom rzetelności i fachowości, jej wnioski są jasne, nie budzą wątpliwości i zostały wyczerpująco uzasadnione, a wszelkie wątpliwości stron zostały wyjaśnione po przesłuchaniu członka zespołu opiniującego dr inż. .M. R..  Pozwoliło to Sądowi w oparciu o tę opinię poczynić istotne ustalenia w niniejszej sprawie.
Na marginesie wskazać należy, że końcowe wnioski wskazanych wcześniej dwóch opinii biegłych sądowych, choć w pewnym stopniu różnią się od wniosków opinii instytutu, również nie pozwalałyby na stwierdzenie związku przyczynowego pomiędzy naprawą głowicy przez pozwanego a powstałą szkoda. W opinii biegłegoM. Ł.stwierdzono, że awaria powstała wskutek pęknięcia głowicy, jednak nie wiadomo kiedy ona pękła, a ponadto nie można wiązać wprost uszkodzenia turbosprężarki silnika powoda z regeneracją głowicy w zakładzie pozwanego. Z kolei z opinii biegłego mgr inż.S. C.wynika, że przyczyną uszkodzenia awaryjnego silnika była wadliwa praca pompowtryskiwacza IV cylindra; głowica silnika nie miała wpływu na zaistnienie awarii przedmiotowego silnika. Z powyższego wynika, że nawet przyjęcie za podstawę ustaleń faktycznych innej opinii biegłego sądowego, nie pozwalałoby na przyczynowe połączenie regeneracji głowicy przez pozwanego z awarią silnika w dniu 9 kwietnia 2011 r.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu.
Zgodnie zart. 471 kcdłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Odpowiedzialność dłużnika została ukształtowana na zasadzie winy i uzależniona jest od wystąpienia przesłanek odpowiedzialności, tj. szkody, którą poniósł wierzyciel, niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania na skutek okoliczności, za które dłużnik z mocy umowy lub ustawy ponosi odpowiedzialność, oraz związku przyczynowego między faktem nienależytego wykonania lub niewykonania zobowiązania a szkodą. Ciężar dowodu w tym zakresie, zgodnie zart. 6 k.c., spoczywa na  powodzie jako wierzycielu ( por. Jerzy Ciszewski, Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. II, LexisNexis 2014).
Przesłanek odpowiedzialności pozwanego za doznaną szkodę nie był w stanie wykazać powód, zgodnie ze spoczywającym na nim ciężarem dowodu. Jak wykazało postępowanie dowodowe, a w szczególności opinia Katedry(...), nie sposób udowodnić, że pozwany nienależycie wykonał zleconą mu przez powoda regenerację głowicy silnikaV. (...)i że naprawa tej głowicy pozostawała w adekwatnym związku przyczynowym z zaistniałą w dniu 9 kwietnia 2011 r. awarią silnika w pojeździe powoda. Nie można postawić pozwanemu zarzutu z tego powodu, że podjął się regeneracji przedmiotowej głowicy. Jak wynika z opinii zespołu biegłych, choć głowica nie dawała gwarancji długotrwałego użytkowania ze względu na przebieg silnika z tą głowicą, to jednak nadawała się do naprawy. Przede wszystkim zaś wskazać trzeba, że to nie nieszczelność głowicy była przyczyną uszkodzenia silnika i powstania szkody majątkowej po stronie powoda. rozrzedzenia oleju lecz nieprawidłowa praca aparatury paliwowej. Bezpośrednią przyczyną awarii silnika była nieprawidłowa praca wtryskiwacza cylindra nr 4, natomiast na skutek tej awarii nastąpiło rozrzedzenie oleju. Tych jednoznacznych wniosków nie mogłyby zmienić ustalenia w zakresie tego czy po zgłoszeniu pozwanemu awarii silnika, pozwany nie negował swej odpowiedzialności, na co powoływał się w początkowym etapie procesu powód. Wyniki postępowania dowodowego wykluczyły możliwość obciążenia pozwanego odpowiedzialnością za szkodę, bez względu nawet na jego subiektywne odczucia. Poza tym wskazać należy, że powód podczas składania zeznań na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. wskazał jednak, że pozwany nigdy nie stwierdził, iż źle naprawił głowicę, a jedynie wskazywał na fakt ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej i wyrażał gotowość zlecenia naprawy szkody swojemu ubezpieczycielowi. Reasumując, przesłanki przypisania pozwanemu odpowiedzialności kontraktowej za powstałą w dniu 9 kwietnia 2011 r. szkodę nie wystąpiły. Tak samo zresztą ocenić należy ewentualną odpowiedzialność deliktową pozwanego, na podstawie,art. 415 i n. kc, do przyjęcia której również wymagane jest istnienie adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zdarzeniem ją wywołującym. Dlatego te powództwo należało oddalić. Rozstrzygnięcie o kosztach pozostawiono referendarzowi sądowemu na podstawie przepisuart. 108 § 1 zdanie drugie k.p.c.
O kosztach procesu poniesionych przez pozwanego Sąd orzekł stosując ogólną zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy zart. 98 § 1 kpc, obciążając nimi stronę przegrywającą czyli powoda. Na zasądzoną na rzecz pozwanego kwotę składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2400 zł (§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu- t. j. Dz. U. 2013 r., poz. 461) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
Rozważając charakter interwencji ubocznejTowarzystwa (...) S.A.wW., stwierdzić należy że jest to interwencja niesamoistna. Określenie charakteru tej interwencji ma istotne znaczenie ze względu na rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Do interwenienta samoistnego mają bowiem zastosowanie przepisy o współuczestnictwie jednolitym, w związku z czym orzeczenie o kosztach dotyczy także interwenienta. Natomiast interwenienta ubocznego niesamoistnego dotyczyart. 107 kpc. Sąd Najwyższy rozważał w wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r., II CSK 740/11, charakter współuczestnictwa w sprawie zakładu ubezpieczeń związanego z pozwanym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Stwierdził, że przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony (art. 822 § 1 kc). Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela (art. 822 § 4 kc). Z przytoczonych unormowań wynika, że odpowiedzialność ubezpieczyciela ma charakter akcesoryjny, ubezpieczyciel ponosi bowiem odpowiedzialność tylko wtedy i tylko w takim zakresie, w jakim odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczony sprawca. Nie oznacza to jednak, że między zakresem odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonego sprawcy a odpowiedzialnością ubezpieczyciela można postawić znak równości. Odpowiedzialność ubezpieczonego sprawcy musi bowiem mieścić się w granicach ochrony udzielonej przez ubezpieczyciela, a poza tym musi wystąpić wypadek ubezpieczeniowy, czyli zdarzenie, które strony w umowie ubezpieczenia określiły jako przyczynę uzasadniającą odpowiedzialność ubezpieczyciela. Zakres ochrony ubezpieczeniowej wyznacza przewidziana w umowie suma gwarancyjna, stanowiąca górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela. Analiza relacji zachodzących z jednej strony między poszkodowanym, z drugiej między sprawcą szkody i ubezpieczycielem doprowadziła Sąd Najwyższy do wniosku, że współuczestnictwo w sporze sprawcy szkody i ubezpieczyciela jest wprawdzie współuczestnictwem materialnym, ale nie ma charakteru współuczestnictwa jednolitego w rozumieniuart. 73 § 2 kpc, wyrok nie musi bowiem dotyczyć niepodzielnie sprawcy i ubezpieczyciela. Powyższe można odnieść do okoliczności niniejszej sprawy, gdzie ubezpieczyciel nie występował jednak jako współuczestnik tylko jako interwenient uboczny, bowiem przepisart. 81 kpcdotyczący interwencji samoistnej odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów o współuczestnictwie jednolitym, o którym mowa w powołanymart. 73 § 2 kpc. W takim razie należy wysnuć wniosek o niesamoistnym charakterze interwencji ubocznej(...) S.A.wW.. Stosownie doart. 107 kpcw przypadku interwenienta ubocznego niesamoistnego zasadą jest nierozstrzyganie o kosztach pomiędzy nim a przeciwnikiem strony, do której przystąpił. Przepis ten przewiduje jednak wyjątek, zgodnie z którym sąd może przyznać interwenientowi koszty interwencji od przeciwnika obowiązanego do zwrotu kosztów. Przyznanie interwenientowi kosztów interwencji dopuszczalne jest tylko od przeciwnika strony, do której interwenient przystąpił, i tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione wynikiem sprawy. Nawet wtedy, gdy przesłanki te zachodzą, zasądzenie tych kosztów możliwe jest w drodze wyjątku (Małgorzata Manowska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, wyd. II). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi wyjątek, który uzasadniałby zasądzenie od powoda na rzecz interwenienta ubocznego kosztów interwencji. Ubezpieczyciel pozwanego ograniczył się w zasadzie do popierania stanowiska i zarzutów przedstawionych przez pozwanego, nie formułował żadnych zarzutów do opinii biegłych sądowych, nie wziął udziału w ani jednej rozprawie sądowej. Jego nakład pracy był zatem nieznaczny, co przemawiało za niezasądzaniem na jego rzecz kosztów interwencji.
Sąd orzekł, że koszty sądowe ponosi Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Świdnicy z uwagi na zasadę wyrażaną w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz.U.2014.1025 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Z uwagi na przegranie procesu przez powoda, zwolnionego z kosztów sądowych w całości, nie było podstaw do obciążenia tymi kosztami jego przeciwnika. Dlatego nieuiszczone koszty sądowe poniesie Skarb Państwa.