Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 835/12
Data wyroku: 2015-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Studzińska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 415 kc, 822 kc

Sygn. akt I C 835/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2015 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Marzena Studzińska
ProtokolantKarina Kostyra
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 roku w Kłodzku
na rozprawie sprawy
z powództwaP. C.
przeciwko(...) S.A.wS.
o zapłatę
I. zasądza od strony pozwanej(...) S.A.wS.i pozwanegoK. K.na rzecz powodaP. C.kwotę 16 537,01 zł (szesnaście tysięcy pięćset trzydzieści siedem złotych 1/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 8 czerwca 2012 roku - z zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalania drugiego;
II. w pozostałym zakresie powództwo oddala;
III. zasądza od strony pozwanej(...) S.A.wS.i pozwanegoK. K.na rzecz powodaP. C.kwotę 2308,93 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalania drugiego;
IV. nakazuje stronie pozwanej(...) S.A.wS.i pozwanemuK. K.uiścić na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kłodzku kwotę 583,94 zł tytułem zwrotu części kosztów sądowych - z zastrzeżeniem, że spełnienie świadczenia przez jednego z pozwanych zwalania drugiego;
V. nakazuje ściągnąć tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Kłodzku od powodaP. C.z zasądzonego roszczenia kwotę 155,23 zł.
Sygn. akt I C 835/12

UZASADNIENIE
PowódP. C.wniósł o zasądzenie solidarnie od strony pozwanej(...)z siedzibą wS.i pozwanegoK. K.kwoty 21.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 8 czerwca 2012 roku oraz kosztów procesu w łącznej kwocie 3467 zł (w tym 1050 zł – opłata od pozwu, 2400 zł – koszty zastępstwa procesowego i 17 zł – opłata od pełnomocnictwa). W uzasadnieniu podał, że samochód markiA. (...)onr rej. (...)jest jego własnością. Wskazał, iż w dniu 18 kwietnia 2012 roku samochodem tym jechałaS. M., która chcąc uniknąć kolizji z pojazdem pozwanegoK. K.gwałtownie skręciła w prawo, a następnie w lewo, w wyniku czego prowadzony przez nią pojazd wpadł w poślizg, obrócił, się a następnie uderzył w słup telefoniczny łamiąc go. W wyniku powyższego zderzenia samochód powoda uległ licznym uszkodzeniom. Powód podał także, iż pozwanyK. K.w pisemnym oświadczeniu z dnia 18 kwietnia 2012 roku przyznał, iż to on wymusił pierwszeństwo przejazdu samochodowi należącemu do powoda. Powód podniósł, że w chwili powstania szkody samochód pozwanegoK. K.był ubezpieczony w u strony pozwanej, która odmówiła wypłaty odszkodowania.
W odpowiedzi na pozew pozwanyK. K.wskazał, iż podtrzymuje oświadczenie z 18 kwietnia 2012 roku (zawarte w aktach sprawy), w którym opisał przebieg zdarzenia z dnia 18 kwietnia 2012 roku. Pozwany przyznał, że to z jego winy doszło do uszkodzenia samochodu należącego do powoda. Pozwany podał także, iż posiada ubezpieczenie OC u strony pozwanej i wobec tego strona pozwana powinna pokryć w całości kwotę dochodzoną pozwem przez powoda.
Strona pozwana(...)z siedzibą wS.wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazała, że nie ponosi odpowiedzialności odszkodowawczej za uszkodzenie samochodu należącego do powoda. Podała także, iż w toku postępowania likwidacyjnego ustalono, że uszkodzenia powstałe w samochodzie należącym do powoda w dniu 18 kwietnia 2012 roku nie powstały w okolicznościach opisanych przez powoda.
Sad ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 18 kwietnia 2012 roku wS.Dolnym pojazd powodaA. (...)onr rej. (...)brał udział w zdarzeniu drogowym polegającym na wymuszeniu pierwszeństwa przez sprawcę wypadku, ubezpieczonego u strony pozwanej, kierującego samochodemA. (...)onr rej. (...), pozwanegoK. K.. Pozwany gwałtownie włączył się do ruchu (w okolicy skrzyżowania) wjeżdżając swoim samochodem przed pojazd powoda (jadący zS.w kierunkuK.). Na skutek wymuszenia pierwszeństwa jadąca samochodem powodaS. M., chcąc unikając zderzenia czołowego odruchowo skręciła w prawo, a następnie w lewo, po czym kierowany przez nią pojazd wpadł w poślizg (na skrzyżowaniu był żwir), obrócił się o 90 stopni i uderzył tyłem w słup telefoniczny doznając uszkodzeń.
Samochodem należącym do powoda wraz zS. M.jechaliG. M.iR. M.
/dowód:pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowegoP. R.z 10 kwietnia 2014 roku, k. 142-156; ustna uzupełniająca opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowegoP. R.z 20 lutego 2015 roku, k. 194v; zeznania świadkaS. M., k. 109v-110, zeznania świadkaG. M., k. 110-110v; zeznania świadkaB. M., k. 135-135v, przesłuchanie stron - zeznania powoda, k. 133-133v/
Koszt naprawy samochodu należącego do powoda z uwzględnieniem stawek 100 zł/rbg mechanika 100/rbg wyniósł 16 537,01 zł brutto.

/dowód:

pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowegoP. R.z 10 kwietnia 2014 roku, k. 142-156/
Drewniany słup telefoniczny, w który uderzyła samochodem należącym do powoda -S. M.został wymieniony na nowy 23 kwietnia 2012 roku (w związku ze zgłoszeniem z dnia 20 kwietnia 2015 roku). Nowy słup telefoniczny został postawiony w odległości około od 1,5 m do 2 m od starego słupa.
/

dowód:

zeznania świadkaJ. K., k. 109-110v/
19 kwietnia 2012 roku powód zgłosił szkodę komunikacyjną stronie pozwanej, która pismem z dnia 25 kwietnia 2012 roku odmówiła powodowi wypłaty odszkodowania.
Pismem z dnia 31 maja 2012 roku powód ostatecznie wezwał pozwanego i stronę pozwaną do zapłaty odszkodowania w kwocie 21.000 zł w terminie do dnia 8 czerwca 2012 roku..
Pismem z dnia 18 czerwca 2012 roku strona pozwana ponownie odmówiła powodowi wypłaty odszkodowania, kwestionując przebieg zdarzenia z dnia 18 kwietnia 2012 roku.
/bezsporne/
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części.
Poza sporem było, że pozwanyK. K.ubezpieczony był u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za skutki wypadków, a wypadek miał miejsce w okresie ubezpieczenia.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy, zdaniem Sądu, jednoznacznie potwierdził, iż w dniu 18 kwietnia 2012 roku wS.Dolnym na skutek wymuszenia pierwszeństwa przez pozwanegoK. K.(kierującego pojazdemA. (...)onr rej. (...)) jadąca samochodem należącym do powoda (markiA. (...)onr rej. (...))S. M., chcąc unikając zderzenia czołowego odruchowo skręciła w prawo, a następnie w lewo, po czym kierowany przez nią pojazd wpadł w poślizg (na skrzyżowaniu był żwir), obrócił się o 90 stopni i uderzył tyłem w słup telefoniczny doznając uszkodzeń.
Związek przyczynowy pomiędzy zawinieniem sprawcy- pozwanego, ubezpieczonego u strony pozwanej, polegającym na wymuszeniu pierwszeństwa, stanowiącym naruszenie przepisówPrawa o ruchu drogowym, a uderzeniem w słup telefoniczny przez kierującą samochodem należącym do powoda –S. M.Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o opinię pisemną biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowegoP. R.z 10 kwietnia 2014 oraz o opinię ustną tegoż biegłego wydaną na rozprawie 20 lutego 2015 roku, które znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkówA. M.,G. M.iB. M., a także z zeznaniach powoda. Przy czym zeznania świadków i powoda są spójne, logiczne i korespondują ze sobą. Biegły w ustnej uzupełniającej opinii wskazał, ze po analizie uszkodzeń pojazdu powoda, oględzin miejsca zdarzenia i opisanego przez powoda i świadków przebiegu zdarzenia doszedł do przekonania, iż nie może wykluczyć, że do uszkodzeń pojazdu powoda doszło w okolicznościach opisanych w aktach sprawy. Biegły przyznał, że przy skrzyżowaniu, na którym doszło do zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania znajduje się dużo żwiru, a zatem kierująca pojazdem powodaS. M.mogła wpaść w poślizg. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania treści opinii biegłych sądowegoP. R., gdyż są one pełne, jasne i konsekwentne.
W przedmiotowej sprawie wiele wątpliwości nasuwało położenie drewnianego słupa telekomunikacyjnego, w który uderzyła kierująca samochodem powodaS. M., albowiem kilka dni po wypadku został on wymieniony na nowy słup, który został postawiony w innym miejscu. Okoliczności te wyjaśnił świadekJ. K.(pracownik(...)wW.), który zeznał, że nowy słup telefoniczny został posadowiony w odległości ok. 1,5-2 m od starego drewnianego słupa.
Dodać należ, iż w toku procesu strona pozwana nie kwestionowała treści opinii głównej i ustnej uzupełniającej biegłego sądowegoP. R.. Wskazać w tym miejscu należy na przepisart.6 k.c.stanowiący, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Wskazane dokumenty i dowody uzasadniają uwzględnienie w przeważającej części żądania pozwu na podstawieart. 822 kcoraz805 kci415 kc(pkt I i II wyroku).
Dodać przy tym należy, iż wysokość należnego powodowi odszkodowania ustalono w oparciu o opinię biegłego sądowegoP. R.(przyjmując koszt naprawy samochodu należącego do powoda z uwzględnieniem stawek 100 zł/rbg mechanika 100/rbg) tj. ustalając je na kwotę 16 537,01 zł brutto. Przywołać w tym miejscu wypada przepisart. 361 kc, zgodnie z którym zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Jak już opisano powyżej zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdził istnienie w niniejszej sprawie przesłanek odpowiedzialności zart. 361§1 kcza szkodę.
Obowiązek świadczenia ubezpieczyciela (art. 805 § 1 k.c.) wynikający z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (art. 822 § 1 k.c.) aktualizuje się w razie wystąpienia stanu odpowiedzialności cywilnej ubezpieczającego (ubezpieczonego), objętej treścią stosunku prawnego ubezpieczenia. Obowiązek świadczenia ubezpieczyciela z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powstaje więc z chwilą powstania stanu odpowiedzialności cywilnej jego kontrahenta, bez względu na to, czy dokonał on już naprawy wyrządzonej osobie trzeciej szkody, a nawet czy w ogóle zamierza ją naprawić. Świadczenie należne od ubezpieczyciela z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały już w wyniku wystąpienia zdarzenia wyrządzającego szkodę osobie trzeciej, a który istnieje już od chwili wyrządzenia jej szkody. Dla określenia chwili powstania obowiązku ubezpieczyciela spełnienia świadczenia z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej nie ma zatem znaczenia okoliczność, czy uprawniony z tej umowy faktycznie naprawił już szkodę, a nawet czy zamierza to uczynić (wyrok SN z 27 czerwca 1988 r., I CR 151/88, PUG 1989, nr 10-12, s. 310; podobnie wyrok SN z 12 lutego 2004 r., V CK 187/03, Wokanda 2004, nr 7-8, s. 15). Z kolei przepis art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r o ubezpieczeniach obowiązkowych, (...)(Dz. U. 2003. 124. 1152 ze zm.) stanowi, że z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodą, będącą następstwem śmierci, uszkodzeniem ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.
Przepisart. 822 § 4 k.c.stanowi, że uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia OC może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Przez "uprawnionego do odszkodowania" należy rozmieć właśnie poszkodowanego. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli osoba ponosząca odpowiedzialność cywilną za szkodę jest ubezpieczona w zakresie odpowiedzialności cywilnej, poszkodowany ma dwóch dłużników: tę osobę oraz ubezpieczyciela. Przy czym, w brew twierdzeniom pełnomocnika powoda, odpowiedzialność sprawcy szkody i ubezpieczyciela jest odpowiedzialnością in solidum. W przedmiotowej sprawie sprawca szkody – pozwanyK. K.odpowiada na podstawie przepisów o czynach niedozwolonych (art. 415 kc), natomiast pozwany ubezpieczyciel na podstawie umowy między nim a ubezpieczycielem. Istota zobowiązania in solidum polega na tym, że dłużnicy z różnych tytułów prawnych zobowiązani są do spełnienia na rzecz tego samego wierzyciela identycznego świadczenia, z tym skutkiem, że spełnienie świadczenia przez jednego dłużnika zwalnia drugiego (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2011 roku, sygn. akt II CSK 86/11, OSNC 2012/4, poz. 55).
Odsetki od kwoty zł zasądzono, zgodnie z żądaniem pozwu, od dnia 8 czerwca 2012 roku. Poza sporem było, że pismem z dnia 19 kwietnia 2012 roku powód zgłosił szkodę stronie pozwanej, następnie pismem z 31 maja 2012 roku wezwał stronę pozwaną i pozwanego do zapłaty odszkodowania w kwocie 21.000 zł w terminie do 8 czerwca 2012 roku. Zgodnie zart. 481 k.c.w zw. zart. 14 ust 1u.u.o, w myśl którego ubezpieczyciel zobowiązany jest wypłacić odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie. Zatem żądanie zasądzenia odsetek za opóźnienie od dnia 17 października 2010 roku, zasługiwało na uwzględnienie. Orzeczenie w tym zakresie oparto na przepisachart. 481 § 1 i 2 kcw zw. zart. 455 kcw zw. zart. 817§1 kciart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Orzeczenie o kosztach, jak w pkt III wyroku, oparto na przepisachart. 100 zd. 1 kpcw zw. zart. 98 § 1 i 3 kpciart. 109 § 1 i 2 kpc. Powód poniósł koszty procesu w kwocie 3667 zł (w tym opłata od pozwu w kwocie 1050 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2 417 zł – stosownie do§ 2 ust. 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, wydatki na wynagrodzenie biegłego w kwocie 200 zł). Koszty poniesione przez stronę pozwaną wynoszą 2 800 zł – stosownie do§2 ust.1 i 2, § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, wydatki na wynagrodzenie biegłego w kwocie 400 zł). Sąd przyjął, że żądanie powoda zostało uwzględnione w 79 %. Zatem koszty procesu, należne powodowi to 2896,93 zł (79 % z 3667 zł), koszty procesu należne stronie pozwanej to 588 zł (21 % z 2800 zł), co po odjęciu kwoty należnej stronie pozwanej (588 zł) stanowi kwotę 2308,93 zł.
Orzeczenie w pkt V wyroku oparto na przepisieart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) w zw. zart. 100 zd. 1 kpciart. 98 § 1 kpciart. 130(3)§1 zd. 2 kpc, obciążając stronę pozwaną 79% wydatków, poniesionych w postępowaniu tymczasowo przez Skarb Państwa na wynagrodzenia biegłego (postanowienia z 1 września 2014 roku, k. 172 – 413,63 zł oraz z dnia 27 lutego 2015 roku, k. 198 – 325,54 zł; 79 % z 739,17 zł), tj. kwotą 583,94.
Orzeczenie w pkt VI wyroku oparto na przepisieart. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) w zw. zart. 100 zd. 1 kpc., obciążając powoda 21 % wydatków, poniesionych w postępowaniu tymczasowo przez Skarb Państwa na wynagrodzenia biegłego, tj. kwotą 155,23.