Sąd Okręgowy w Krośnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 128/15
Data wyroku: 2015-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSO Jarosław Krysa /spraw./, SSO Mariusz Hanus, SSO Wiesław Ruszała

Sygn. akt II Ka 128/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2015 roku
Sąd Okręgowy w Krośnie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Wiesław Ruszała
Sędziowie:  SSO Jarosław Krysa /spraw./
SSO Mariusz Hanus
Protokolant: sekr. sądowy Renata Walczak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krośnie –Wiesława Klaczaka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2015 roku
sprawyP. S.
oskarżonego o przestępstwo zart. 53 pkt 6 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie(Dz. U. z 1995 r. nr 147 poz.713 z późn. zm.)
z powodu apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lesku z dnia 25 listopada 2014 roku,sygn. akt II K 112/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób,że eliminuje z opisu czynu stwierdzenie o uznaniu obwinionegoP. S.za winnego opisanego w tym zarzucie czynu,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III

    kosztami postępowania odwoławczego związanymi z apelacją obrońcy obwinionego oraz kosztami postępowania odwoławczego związanymi z apelacją oskarżyciela posiłkowego – Państwowe(...)Lasy Państwowe NadleśnictwoU.– obciąża Skarb Państwa,

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoP. S.kwotę 420 zł /czterysta dwadzieścia złotych/, tytułem nieopłaconych kosztów obrony obwinionego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
P. S.oskarżony został o to, że oskarżonego o to, że w bliżej nieustalonym dniu początkiem listopada 2011 roku w rejoniemiejscowości U., nie będąc uprawnionym do polowania dokonał skłusowania jelenia byka przy użyciu nieustalonych narzędzi, czym spowodował straty w wysokości 7800 złotych na szkodę nadleśnictwaU., tj. o czyn zart. 53 pkt 6 ustawy z dnia 13.10.1995 r. Prawo Łowieckie(Dz. U. z 1995 nr 147 poz. 713 z późn. zmian.)
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt II K 112/14 Sąd Rejonowy w Lesku :
I. uznał obwinionegoP. S.za winnego tego, że początkiem listopada 2011 roku do dnia 8 listopada 2011 roku wU.gm.U., woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjął dla przetworzenia łeb jelenia byka z porożem i w skórze wartości około 150 złotych, wiedząc że pochodzi ono z przywłaszczenia, czym działał na szkodę Marszałka Województwa(...)tj. o wykroczenie zart. 122 § 1k.w. i na zasadzieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.w zw. zart. 45 § 1k.w.i u m o r z y ł postępowanie z uwagi na przedawnienie karalności,
II. na podstawie art. 30 § 1 k.w. z a r z ą d z i ł zwrot pokrzywdzonemu Marszałkowi Województwa(...)dowód rzeczowy w postaci poroża jelenia wraz z czaszką oddanego na przechowanieP. S.,
III. na podstawie§ 14 ust 2 pkt 1 i 6 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002r. nr 163 poz. 1348 z późn. zmian.) z a s ą d z i ł od Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Lesku na rzecz adwokataA. R.Kancelaria Adwokacka wR.kwotę 2.712,00 (dwa tysiące siedemset dwanaście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,
IV. na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania o b c i ą ż y ł Skarb Państwa.
Powyższy wyrokzaskarżył obrońca obwinionegoP. S.w całości i orzeczeniu temu zarzucił:
1. rażącą i mającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania:
-art. 62 § 3 kpww zw. zart. 5 § l pkt l i 2 kpww zw. zart. 7 kpk,art. 410 kpkiart. 443 kpkw zw. zart. 82 § l kpwiart. 109 § 2 kpwpoprzez niewydanie wyroku uniewinniającego od czynu przypisanego obwinionemu w zaskarżonym orzeczeniu, mimo że przeprowadzono postępowanie dowodowe w całości, zaś ocena zgromadzonych w sprawie dowodów nie daje podstaw do przypisania obwinionemu winy za umyślne paserstwo, zaś w takiej sytuacji, pomimo istnienia negatywnej przesłanki procesowej, Sąd winien wydać wyrok uniewinniający, albowiem uniewinnienie liczy się bardziej w opinii społecznej niż umorzenie i brak dowodów na przypisanie winy przełamuje negatywne przesłanki procesowe,
- w ramach naruszenia w/w przepisów Sąd naruszył zakaz reformationis in peius bowiem oparł zaskarżone orzeczenie na ustaleniach faktycznych mniej korzystnych dla obwinionego, niż dotychczas poczynione przez Sądy I Instancji, w sytuacji gdy apelacje były składane wyłącznie na korzyść obwinionego, gdzie Sądy każdorazowo ustalały, że obwiniony przyjął łeb do preparacji w nieustalonych okolicznościach i nie wiedział że pochodzi on z przestępstwa, a tymczasem Sąd, w opisie czynu, przyjął że obwiniony wiedział, że poroże pochodzi z przywłaszczenia i że obwiniony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy jednoczesnym ustaleniu, że łeb jelenia był wart około 150 zł, co również jest ustaleniem sprzecznym z wiedzą i doświadczeniem życiowym oraz niekorzystnym dla obwinionego,
alternatywnie zarzucił :
2.stanowiącą bezwzględną przyczynę odwoławczą obrazę przepisów postępowania:
- art. 104 § l pkt 7 kpów w zw. z art. 5 § l pkt 4 kpów w zw. z art. 442 § 3
kpkw zw. zart. 109 § 2 kpw, albowiem Sąd Rejonowy uznał obwinionego za winnego i postępowanie umorzył, podczas gdy z uwagi na wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej postępowanie winno ulec umorzeniu, gdyż istnienie negatywnej przesłanki procesowej skutkuje niemożnością wydania orzeczenia o winie, a tym bardziej nie jest możliwym jednoczesne orzeczenie o winie i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie,
- w ramach naruszenia w/w przepisów Sąd pominął zapatrywania prawne zawarte w wyroku Sądu Okręgowego II Wydziału Karnego w Krośnie z dnia 9 kwietnia 2014 r., II Ka 73/14, którym to wyrokiem Sąd uchylił uprzedni wyrok Sądu I instancji i w uzasadnieniu wyraźnie wskazał, że w razie uznania, że czyn obwinionego stanowił wykroczenie, postępowanie należało umorzyć, a zamiast tego Sąd orzekł o winie obwinionego.
Wskazując na powyższe zarzuty obrońca obwinionego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionegoP. S.od popełnienia wykroczenia z art. 122 § 1 k.w., zaś w razie uwzględnienia zarzutów opisanych w pkt II. 2 na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 kpów wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania;
Jednocześnie, na podstawie art. 118 § 2 kpów, obrońca wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obwinionegoP. S.kosztów postępowania, w tym wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy w sprawie według norm przepisanych - w podwójnej wysokości — co jest uzasadnione sporym nakładem pracy oraz niewątpliwym wpływem obrony na wynik postępowania i jednocześnie skorygowanie orzeczenia Sądu I instancji w zakresie kosztów postępowania, albowiem Sąd I instancji zasądził koszty za pomoc prawną udzieloną z urzędu, mimo że obwiniony ustanowił obrońcą z wyboru.
Apelację od pkt II wyroku wniosła takżepełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Skarb Państwa - Państwowe(...)Lasy Państwowe, NadleśnictwoU..Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:
1.naruszenie przepisów prawa materialnego:
-art. 4 ust. l i 3w zw. zart. 6 ust. l pkt. l ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 r.(Dz. U. 2014 póz. 1153) poprzez jego niezastosowanie i nie przyjęcie, że oskarżyciel posiłkowy w ramach sprawowanego zarządu prowadzi gospodarkę leśną w ramach, której gospodaruje zwierzyną,
-art. 32 ust. 1. w zw. zust. 2 pkt. 3 ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 r.(Dz. U. 2014 póz. 1153) w oparciu o który Nadleśnictwo wchodzące wskład SP (...)jest państwową jednostką organizacyjną nie posiadająca osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia,
-art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie(Dz. U. 2013 póz. 1226) poprzez przyjęcie, że zwierzyna bezprawnie pozyskana stanowi własność Skarbu Państwa,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia tj.:
- poprzez przyjęcie, że w oparciu oart. 2w zw. 7ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie(Dz. U. 2013 1226 z zm.) wbrewart. 2 pkt. 3 art. 4 ust. l i 3w zw. zart. 6 ust. l ust. l pkt. l, art. 32 ust. 1. w zw. zust. 2 pkt. 3, że przymiot pokrzywdzonego przysługuje Marszałkowi Województwa(...), a tym samym, przyjęcie z rażącym naruszeniem prawa i utożsamienie administracji z zakresu łowiectwa z własnością zwierzęcia łownego jako własności Skarbu Państwa i utożsamienie funkcji z zakresu administracji łowieckiej z gospodarką łowiecką

3
przepisów procedury tj.art. 49 § l i 2 KPK- poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie przez Sąd, że oskarżyciel posiłkowy z przyczyn opisanych wyżej posiada przymiot pokrzywdzonego, tym samym nie uwzględnienie, że dowód rzeczowy w postaci poroża jelenia wraz z czaszką winien być zwrócony Nadleśniczemu NadleśnictwaU.

Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 437 § l i 2 KPKwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt II ewentualnie o uchylenie wyroku w pkt II i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego jest częściowo zasadna i w tym zakresie Sad Odwoławczy zmienił zaskarżone orzeczenie. Nieuzasadniona jest natomiast apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił okoliczności czynu w zakresie, że chodzi tu o wykroczenie z art. 122 § 1 k.w. a kwota szkody wynikająca z opinii biegłego warunkować musi takie ustalenie. Ponieważ z dniem 8 listopada 2013 roku nastąpiło przedawnienie karalności, to nieuprawnione jest odnoszenie się do kwestii winy obwinionego. Z tą datą, a najpóźniej z chwilą uzyskania opinii biegłego tj. w dniu 1 października 2014 r. postępowanie winno ulec umorzeniu i Sąd I instancji niepotrzebnie nadal procedował w tej sprawie, bowiem ujemna przesłanka procesowa stwarza konieczność umorzenia postępowania, co jak wspomniano czyni zbędnym odnoszenie się do ewentualności popełnienia czynu przez obwinionego. Z powołanych względów musiało dojść do zmiany wyroku poprzez wyeliminowanie stwierdzenia winy obwinionego.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut apelacji dotyczący wysokości kosztów zasądzonych na rzecz obrońcy oskarżonego albowiem Sąd I instancji w sposób prawidłowy zasądził wysokość wynagrodzenia obrońcy. Sąd Odwoławczy pragnie podkreślić, iż Sąd I instancji orzekł na rzecz obrońcy obwinionego kwotę 2.712 zł biorąc pod uwagę nakład pracy związanej przy prowadzeniu tej sprawy. Sąd I instancji uznał, że praca obrońcy przewyższyła minimalny nakład pracy adwokata i dlatego przyznał obrońcy wynagrodzenie w podwójnej minimalnej wysokości określonej w rozporządzeniu. W ocenie Sądu Odwoławczego zaskarżone orzeczenie jest słuszne.
Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczący własności zwierzęcia. Sąd Odwoławczy w tej materii w całości podziela argumentację przytoczoną przez Sąd I instancji, który słusznie wywodzi, dokonując prawidłowej i logicznej interpretacji przepisówustawy Prawo Łowieckie, iż zwierzęta padłe nadal stanowią własność Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie nie ustalono miejsca przestępnego pozyskania zwierzęcia albowiem dowody zebrane w sprawie nie pozwalają na ustalenie jakiegokolwiek miejsca. Słusznie Sąd I instancji przyjął, iż nastąpiło to z pewnością na terenie województwa(...), z uwagi na to, że nielogicznym byłoby transportowanie zwierzęcia na dużą odległość w celu jego spreparowania. Zgodnie zart. 7 ustawy prawo łowieckieadministracje w zakresie łowiectwa sprawuje samorząd województwa jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Zatem zasadnie Sąd I instancji orzekł o zwrocie Marszałkowi Województwa(...)dowodu rzeczowego w postaci poroża jelenia. W tym zakresie wiążące znaczenie mają zresztą wypowiedzi Sądu Odwoławczego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt II Ka 73/14.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Odwoławczy na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.,art. 449 k.p.k.iart. 456 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że eliminuje z opisu czynu stwierdzenie o uznaniu oskarżonegoP. S.za winnego opisanego w tym zarzucie czynu, zaś w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i kosztami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.