Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1/15
Data wyroku: 2015-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

Sygn. akt II K 1/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2015 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Marta Czapska
w obecności oskarżyciela Prokuratora Anna Murzynowska
po rozpoznaniu dnia 17 lutego 2015 r. na rozprawie wL.sprawy,

1
M. A. (1), synaZ.iW.z domuW.,urodzonego dnia (...)wW.

2
P. W., synaJ.iJ.z domuD.,urodzonego dnia (...)wW.

oskarżonych o to, że :
w dniu 10 listopada 2014 roku wL., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali włamania do samochodu markiS. (...)onr rej. (...), wartości 40000 zł, poprzez pokonanie zabezpieczeń alarmowych oraz immobilaizera, a następnie jego zaboru w celu przywłaszczenia działając na szkodęP.iK. Ł.to jest o czyn zart. 279 § 1 k.k.przy czymP. W.czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w warunkachart. 64 § 1 k.k.
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.

1
OskarżonegoM. A. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.skazuję go na karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza oskarżonemuM. A. (1)karę  grzywny w wysokości 50 ( pięćdziesiąt ) stawek dziennych określając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 ( dwadzieścia ) złotych;

2
OskarżonegoP. W.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazuje , zaś na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierza mu karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności;

3
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. A. (1)kary pozbawienia wolności na okres próby 5 ( pięciu ) lat;

4
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie 2 wyroku kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuP. W.okres tymczasowego aresztowania od dnia 10 listopada 2014 r. do dnia 17 lutego 2015 r.;

5
Na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w wykazie dowodów rzeczowych ( k. 186-187 ) pod poz. 1-18 i 20 przez ich zniszczenie ;

6
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonychM. A. (1)iP. W.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 1/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 10 listopada 2014 r. oskarżonyP. W.przyjechał swoim samochodem markiO. (...)nr rej. (...)do miejscowości(...)gdzie mieszka oskarżonyM. A. (1). Następnie obaj samochodem markiO. (...)nr rej. (...)udali się doL.celem kradzieży jakiegoś samochodu . OskarżonyP. W.zaparkował swój samochód markiO. (...)nr rej. (...)wL.woj.(...)przy parkingu naul. (...). Następnie obaj oskarżeni wysiedli z samochodu.  OskarżonyP. W.wyjął ponadto z samochodu czarną torbę z narzędziami ,  z komputerem samochodowym oraz z modułem i polecił oskarżonemuM. A. (1)pozostać na czatach , a sam poszedł do zaparkowanego na tym parkingu samochodu markiS. (...)onr rej. (...)o wartości 40000 zł będącego własnościąP. Ł.iK. Ł.. OskarżonyP. W.za pomocą narzędzi znajdującej się w jego torbie otworzył zamknięte przednie drzwi samochodu markiS. (...)onr rej. (...), następnie otworzył maskę tego samochodu podpiął komputer i uruchomił ten samochód poprzez pokonanie zabezpieczeń alarmowych oraz immobilaizera. Następnie polecił oskarżonemuM. A. (1)aby jego samochodem markiO. (...)nr rej. (...)pojechał do miejscowości(...), gdzie mieszka . OskarżonyP. W.miał natomiast jechać samochodem markiS. (...)onr rej. (...)bezpośrednio za samochodem markiO. (...)nr rej. (...)kierowanym przez oskarżonegoM. A. (1). W miejscowościJ., gminaN.wobec faktu zgłoszenia kradzieży samochodu markiS. (...)onr rej. (...)jadące przez tą miejscowość samochody markiO. (...)nr rej. (...)kierowany przez oskarżonegoM. A. (1)i samochód markiS. (...)onr rej. (...)kierowany przez oskarżonegoP. W.został zauważony przez funkcjonariuszy Policji , którzy rozpoczęli pościg za tymi samochodami . Została również zarządzona blokada drogi . Podczas tego pościgu oskarżonyP. W.porzucił samochód markiS. (...)onr rej. (...)naul (...)w miejscowościJ.i przesiadł się do samochody markiO. (...)nr rej. (...)kierowanego  przez oskarżonegoM. A. (1). Następnie samochód markiO. (...)nr rej. (...)kierowany przez oskarżonegoM. A. (1)na skrzyżowaniuul. (...)w miejscowościJ.uderzył w tył samochodu markiM., skręcił w lewo wul. (...)gdzie uderzył w nadjeżdżający kierunku miejscowościW.nieoznakowany radiowóz markiK. (...)poruszający się na sygnałach świetlnych oraz dźwiękowych ,  w wyniku czego się zatrzymał. Po zatrzymaniu się z  samochodu markiO. (...)nr rej. (...)z miejsca pasażera  wyszedł oskarżonyP. W., który zaczął uciekać został jednak ujęty przez funkcjonariuszy policji st. sierż.Ł. D.i st. post.P. S., którzy poruszali się rozbitym nieoznakowany radiowóz markiK. (...). Natomiast oskarżonyM. A. (1)który pozostał w samochodzieO. (...)nr rej. (...)został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji sierż. szt.M. B., mł. asp.T. E.i st. asp.T. S.którzy przybyli na miejsce zdarzenia .
Działanie oskarżonychP. W.iM. A. (1)spowodowało szkodę w kwocie 40000 zł na rzeczP. Ł.iK. Ł..
Wyrokiem łącznym z dnia 04 marca 2013 r. sygn. akt. VIII K 692/12 Sąd Rejonowy dla(...)połączył kary wymierzone skazanemuP. W.wyrokiem Sądu Rejonowego dla(...)z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt III K 333/10 za czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na poczet którego zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 października 2009 r. do dnia 21 października 2010 r. i Sądu Rejonowego w dla(...)z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt. VIII K 798/11 za czyn zart.279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i inne na poczet którego zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 maja 2011 r. do dnia 20 lipca 2012 r. i wymierzył skazanemuP. W.kare łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności ( k. 238-239 i k. 240 ) . OskarżonyP. W.odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną tym wyrokiem łącznym do 05 sierpnia 2014 r. ( k. 180 ).
OskarżonyM. A. (1)ma ukończone 45  lat, jest żonaty  , ma na utrzymaniu żonę i 1 dziecko  , utrzymuje się z prac dorywczych , nie był karany ( k. 258  ) , nie był leczony psychiatrycznie ani  odwykowe.
OskarżonyP. W.ma ukończone 40 lat, jest żonaty  , jest bezrobotnym , nie ma nikogo na utrzymaniu , prowadzi działalność gospodarczą  , był karany ( k. 255-256 ) , nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo .
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień oskarżonych :M. A. (1)( k. 175-177 , k. 190-191 , k. 200 , k. 216-217 , k. 220 i k. 382 ) orazP. W.( k. 169 , k. 172 , k. 182 , k. 204 , k. 253  i k. 382 ) , zeznań świadków:M. B.( k. 57v-58 ) ,Ł. D.( k. 59 v ) ,T. E.( k. 55v-56 ) ,P. S.( k. 62 v ),T. S.( k. 102-103 ) ,P. Ł.( k. 63 , k. 73-75 ) iK. Ł.( k. 69v- 70 ), protokołu zatrzymania ( k. 3 i k. 5 ) , protokołu przeszukania ( k. 6-7 i k. 11-12 ) , protokołu badania urządzeniem kontrolno-pomiarowym ( k. 17 ) , protokół oględzin ( k. 23-24a , k. 27-27a , k. 28 , k. 30-40 , k. 41-50 , k. 51-54 , k. 104-107 , k. 108- 111 , k. 112-116 , k. 117-120 , 121-213 , k. 141-142, k. 143-144 , k. 158-160 ) , dokumentacji dotyczącej samochoduS.( k. 66-68 ) , protokołu przeszukania ( k. 90-92, k. 94-96 i k. 98-100 ) , informacji z bazy KSIP ( k. 180 ) , wykazu dowodów rzeczowych ( k. 186-187 ) , odpisu wyroku ( k. 238-239 i k. 240 ) i karty karnej ( k. 255-256 i k. 258 ) .
OskarżeniM. A. (1)iP. W.stanęli pod zarzutem , iż : w dniu 10 listopada 2014 roku wL., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali włamania do samochodu markiS. (...)onr rej. (...), wartości 40000 zł, poprzez pokonanie zabezpieczeń alarmowych oraz immobilaizera, a następnie jego zaboru w celu przywłaszczenia działając na szkodęP.iK. Ł.to jest popełnienia czynu zart. 279 § 1 k.k.przy czymP. W.czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat po odbyciu co najmniej jednego roku kary pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w warunkachart. 64 § 1 k.k.to jest popełnienia czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.
OskarżonyM. A. (1)w postępowaniu przygotowawczym podczas przesłuchania w dniu 11 listopada 2014 r. ( k. 175-177 ) i w dniu 12 listopada 2014 r. ( k. 190-191 ) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu . OskarżonyM. A. (1)podczas przesłuchania w dniu 11 listopada 2014 r. wyjaśnił w jakim celu w dniu 10 listopada 2014 r. przyjechał doL.z oskarżonymP. W.i opisał w jaki sposób oskarżonyP. W.włamał się do samochodu markiS. (...)oraz jaka była jego rola podczas tego zdarzenia . Następnie oskarżonyM. A. (1)opisał w jakich okolicznościach został po pościgu zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji kierowany przez niego samochódO. (...)( k. 175-177 ). Natomiast podczas przesłuchania w dniu 12 listopada 2014 r. oskarżonyM. A. (1)odmówił składania wyjaśnień ( k. 190-191 ) . Na posiedzeniu w dniu 12 listopada 2014 r. w przedmiocie tymczasowego aresztowania oskarżonyM. A. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień podtrzymując swoje wcześniej złożone wyjaśnienia ( k. 200 ) . Natomiast podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 14 listopada 2014 r. i 18 listopada 2014 r. oskarżonyM. A. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i opisał przebieg zdarzeń z dnia 10 listopada 2014 r. wskazując na czym polegała jego rola w kradzieży z włamaniem samochodu markiS. (...)onr rej. (...). OskarżonyM. A. (1)wskazała iż stał na czatach w momencie jak oskarżonegoP. W.dokonywał kradzieży z włamaniem do tego samochodu oraz że następnie miał się udać samochodemO. (...)do swojego domu. OskarżonyM. A. (1)opisał również w jakich okolicznościach kierowany przez niego samochódO. (...)został zatrzymany przez Policję w dniu 10 listopada 2014 r. ( k. 216-217 i k. 220 ) .
Na rozprawie przed Sądem w dniu 17 lutego 2015 r. oskarżonyM. A. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień , a następnie złożył wniosek w trybieart. 387 § 1 k.p.k.( k. 382 ) .
OskarżonyP. W.w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów ( k. 169 , k. 172 , k. 182 , k. 204 , k. 253 ) . OskarżonyP. W.w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił jaki przebieg miały zdarzenia z dnia 10 listopada 2014 r. . OskarżonyP. W.opisał jak wyglądała kradzież z włamaniem do samochodu markiS. (...)onr rej. (...)dokonana przez niego oraz jaka była rola oskarżonegoM. A. (1)w tym zdarzeniu ( k. 169 i k. 253 ) .
Natomiast na rozprawie przed Sądem w dniu 17 lutego 2015 r. oskarżonyP. W.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień , a następnie złożył wniosek w trybieart. 387 § 1 k.p.k.( k. 382 ) .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonychM. A. (1)iP. W.w zakresie w jakim przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu i opisali przebieg zdarzeń z dnia 10 listopada 2014 r. . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonychM. A. (1)iP. W.są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków :M. B.( k. 57v-58 ) ,Ł. D.( k. 59 v ) ,T. E.( k. 55v-56 ),P. S.( k. 62v ) iT. S.( k. 102-103 ). Z wyjaśnień obu oskarżonych wynika wprost iż popełnili oni zarzucany im czyn .
Sąd dał w całości zeznaniom świadków :M. B.,Ł. D.,T. E.,P. S.,T. S.,P. Ł.iK. Ł.jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego .
Z zeznań świadków :M. B.( k. 57v-58 ) ,Ł. D.( k. 59 v ) ,T. E.( k. 55v-56 ),P. S.( k. 62v ) iT. S.( k. 102-103 ) – funkcjonariuszy Policji z KPP wL.w wynika w jakich okolicznościach w dniu 10 listopada 2014 r. dowiedzieli się o kradzieży samochodu markiS. (...)onr rej. (...)oraz jak wyglądało zatrzymanie oskarżonychP. W.iM. A. (1)w miejscowościJ., gminaN.. Z zeznań tych świadków wynika iż samochód ten oraz samochódO. (...)został zauważony w miejscowościJ., gminaN.i rozpoczęto pościg za tymi samochodami , została również zarządzona blokada drogi . Podczas tego pościgu jeden z oskarżonych porzucił samochód markiS. (...)onr rej. (...)naul (...)w miejscowościJ.i przesiadł się do samochody markiO. (...)nr rej. (...). Następnie samochód markiO. (...)nr rej. (...)na skrzyżowaniuul. (...)w miejscowościJ.uderzył w tył samochodu markiM., skręcił w lewo wul. (...)gdzie uderzył w nadjeżdżający kierunku miejscowościW.nieoznakowany radiowóz markiK. (...)poruszający się na sygnałach świetlnych i dźwiękowych . Z samochody markiO. (...)wyszedł jego pasażer który zaczął uciekać . Następnie świadkowie ci opisali jak wyglądało zatrzymanie oskarżonegoP. W.– pasażera samochoduO. (...)i oskarżonegoM. A. (1)– kierowcy tego samochodu .
Z zeznań świadkówP. Ł.( k. 63 , k. 73-75 ) iK. Ł.( k. 69v- 70 ) właścicieli samochodu markiS. (...)onr rej. (...)wynika jak była wartość tego samochodu . Ponadto świadekK. Ł.wskazała iż w dniu 10 listopada 2014 r. ok. godziny 05:50 zapakowała ten samochód wL.na parkingu pod wiaduktem od stronyosiedla (...). Następnie pociągiem pojechała do pracy , około godziny 16:30 została powiadomiona telefonicznie przez funkcjonariusza Policji z KPP wL.o kradzieży tego samochodu .
Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepisart. 279 § 1 k.k.stanowi , iż karze podlega , kradnie z włamaniem . Kradzież z włamaniem jest kwalifikowanym typem kradzieży. Zachowanie się sprawcy przestępstwa określonego wart. 279 § 1 k.k.polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia, przy czym zabór musi zostać dokonany z włamaniem. Konstrukcja przestępstwa przewidzianego wart. 279 k.k.określa dwie czynności sprawcze, z których pierwsza polega na przełamaniu zabezpieczenia rzeczy ruchomej (usunięciu przeszkody materialnej) zamykającego dostęp do rzeczy innym osobom, druga zaś sprowadza się do zaboru zabezpieczonej rzeczy ruchomej. Przestępstwo określone wart. 279 k.k.ma złożony charakter (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2000 r., IV KKN 172/99, LEX nr 51140). Każda z przewidzianych wart. 279 k.k.czynności wykonawczych może, w pewnych układach sytuacyjnych, wyczerpywać znamiona określone w odrębnych typach czynu zabronionego, tj. wart. 288 § 1 k.k.i wart. 278 § 1 k.k.Z uwagi na konstrukcję znamion przestępstwa kradzieży z włamaniem, zachowanie polegające na przełamaniu zabezpieczenia oraz zaborze rzeczy ruchomej stanowi jedno zdarzenie faktyczne (ten sam typ czynu w rozumieniuart. 11 § 1 k.k.), a w konsekwencji jedno przestępstwo o surowszym niż kradzież ustawowym zagrożeniu, spowodowanym sposobem zamachu na mienie związanym z usunięciem przeszkody (zabezpieczenia) chroniącej dostępu do rzeczy ruchomej stanowiącej przedmiot zaboru (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2003 r., II KK 5/03, Orzecznictwo Sądu Najwyższego w sprawach karnych, rocznik 2003, poz. 2360, s. 837). Dopuszczając się kradzieży z włamaniem, sprawca narusza nie tylko prawo do mienia, lecz także system bezpieczeństwa mienia, który polegał na umieszczeniu go w odpowiednim pomieszczeniu lub schowku albo w innym miejscu wyposażonym w funkcjonujące zamknięcie, w celu ochrony przed kradzieżą (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1999 r., V KKN 566/98, Prok. i Pr. 1999, nr 7-8, poz. 7).
Przestępstwo określone wart. 279 § 1 k.k.jest przestępstwem materialnym, znamiennym skutkiem w postaci przywłaszczenia rzeczy przez sprawcę. Przestępstwo określone wart. 279 k.k.należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie rzeczy przez sprawcę. Przestępstwo to może być popełnione tylko w formie zamiaru bezpośredniego. W przypadku kradzieży z włamaniem zamiarem bezpośrednim objęte być musi także zachowanie polegające na przełamaniu zabezpieczenia. W odniesieniu do tego elementu znamion sprawca w płaszczyźnie intelektualnej musi mieć co najmniej świadomość możliwości zrealizowania przez podejmowane przez niego zachowanie opisanego w ustawie stanu rzeczy, tzn. przełamania zabezpieczenia. W płaszczyźnie woluntatywnej sprawca tak uświadomiony zespół znamion obejmować musi chęcią. ( za Komentarz do art. 279 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Zoll (red.), A. Barczak-Oplustil, G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Rodzynkiewicz, M. Szewczyk, W. Wróbel, Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., Zakamycze, 2006, wyd. II.) .
Dla przyjęcia kradzieży z włamaniem nie jest bezwzględnie konieczne, aby powzięcie przez sprawcę zamiaru zaboru rzeczy w celu przywłaszczenia czasowo poprzedzało moment przystąpienia do przełamywania zabezpieczenia (dokonania włamania). Innymi słowy, zamiar przywłaszczenia rzeczy może wystąpić przed przystąpieniem do usuwania przeszkody (zabezpieczenia) albo może pojawić się u sprawcy równocześnie z podjęciem czynności przełamujących zabezpieczenie. Nie jest zatem możliwe uznanie za kradzież z włamaniem zachowania, w którym dopiero po przełamaniu zabezpieczenia u sprawcy powstał zamiar zaboru rzeczy. Włamanie jest bowiem środkiem wiodącym do celu, to znaczy do dokonania kradzieży, a zatem zamiar zaboru powinien wystąpić co najmniej równocześnie (jeśli nie z wyprzedzeniem czasowym) z podjęciem czynności polegających na pokonywaniu przeszkody materialnej. Jak stwierdza Sąd Najwyższy , sformułowanie „kraść z włamaniem” interpretować należy jako opis zachowania polegającego na kradzieży przy użyciu włamania. Innymi słowy, kradzież w tym przypadku następuje przy wykorzystaniu specyficznego sposobu działania, jakim jest włamanie. Włamanie w ujęciu znamion tego przestępstwa powinno być środkiem wiodącym - zgodnie z zamiarem sprawcy - do celu, tj. do dokonania kradzieży. Stąd też zamiar dokonania kradzieży musi wystąpić u sprawcy co najmniej jednocześnie z podjęciem działań zmierzających do przełamania zabezpieczenia. Inaczej włamanie nie może zostać uznane za sposób wiodący do dokonania kradzieży (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1996 r., II KKN 58/96, OSNKW 1996, nr 11-12, poz. 81; S. Zabłocki, Przegląd orzecznictwa SN z zakresu prawa karnego materialnego, Palestra 1996, z. 11-12, s. 181; glosa do tego orzeczenia K. Buchała, OSP 1997, z. 2, s. 42 i n.; odmiennie D. Pleńska, O. Górniok (w:) System prawa karnego..., s. 439; W. Gutekunst, O położeniu przedmiotu wykonawczego kradzieży z włamaniem, NP 1956, nr 11-12, s. 61; J. Wróblewski, Kradzież z włamaniem. Z zagadnień rozumienia tekstów prawnych, RPEiS 1966, nr 3, s. 227 i n.; A. Marek, E. Pływaczewski, A. Peczeniuk, Kradzież i paserstwo... , s. 135).
Zgodnie z treściąart. 64 § 1 k.k.jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. W ujęciuart. 64 § 1 k.k.recydywa szczególna w typie podstawowym zachodzi, gdy sprawca, skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności, w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary, umyślnie popełnia przestępstwo podobne do tego, za które był już skazany. Treść tego przepisu nie pozostawia żadnej wątpliwości, że podstawą zakwalifikowania czynu jako popełnionego w warunkach recydywy szczególnej nie może być skazanie za przestępstwo nieumyślne, ale może to być przestępstwo z winy kombinowanej umyślno-nieumyślnej, w którym czyn zabroniony popełniony jest umyślnie a nieumyślność dotyczy jedynie jego następstwa ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2002 r., V KKN 404/01, Orz. Prok. i Pr. 2003, nr 3 ).
Natomiast recydywa szczególna wielokrotna zachodzi, gdy sprawca był już skazany w warunkach recydywy podstawowej (art. 64 § 1 k.k.), odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat od odbycia w całości lub części ostatniej kary popełnił ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźby jej użycia (art. 64 § 2 k.k.). Wyliczenie przestępstw, których popełnienie konstytuuje recydywę przewidzianą wart. 64 § 2 k.k., ma charakter taksatywny. Obejmuje ono - oprócz kradzieży z włamaniem - przestępstwa o charakterze agresywnym, skierowane przeciwko osobie, przy czym w zakres przestępstw przeciwko mieniu, popełnionych z użyciem przemocy lub groźby jej użycia, wejdą oprócz osobno wymienionego rozboju, kradzież rozbójnicza, wymuszenie rozbójnicze i rozbójniczy zabór pojazdu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1997 r., I KZP 31/67 z aprobującą glosą S. Łagodzińskiego, OSP 1998, nr 7-8). Nie uzasadnia natomiast recydywy wielokrotnej popełnienie przestępstwa określonego wart. 288 § 1, w którym przemoc skierowana jest przeciwko rzeczy (tak wyr. SA w Lublinie z 31 V 2001 r., II Aka 68/01, Orz. Prok. i Pr. 2002, nr 6) ( za Komentarz do art. 64 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV. ) .
W powyższej sprawie oskarżonyM. A. (1)wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego zart. 279 § 1 k.k., natomiast oskarżonyP. W.wszystkie znamiona czynu zabronionego zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.. OskarżeniM. A. (1)iP. W.w dniu 10 listopada 2014 roku wL., woj.(...)z parkingu przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali włamania do samochodu markiS. (...)onr rej. (...)o wartości 40000 zł, w ten sposób że oskarżonyM. A. (1)stał na czatach , zaś oskarżonyP. W.za pomocą narzędzi znajdującej się w jego torbie otworzył zamknięte przednie drzwi samochodu markiS. (...)onr rej. (...), następnie otworzył maskę tego samochodu podpiął komputer i uruchomił ten samochód poprzez pokonanie zabezpieczeń alarmowych oraz immobilaizera. Następnie oskarżeniP. W.iM. A. (1)dokonali zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiS. (...)onr rej. (...)o wartości 40000 zł, działając na szkodęP. Ł.iK. Ł.. OskarżonyP. W.odjechał z miejsca kradzieży samochodu markiS. (...)onr rej. (...). Natomiast oskarżonyM. A. (2)odjechał należącym do oskarżonegoP. W.samochodem markiO. (...)nr rej. (...), którym przyjechali wspólnie na miejsce kradzieży .
OskarżeniM. A. (1)iP. W.dokonali więc zaboru cudzych rzeczy ruchomych w celu przywłaszczenia , natomiast powzięcie przez oskarżonych zamiaru zaboru rzeczy w celu przywłaszczenia czasowo poprzedzało moment przystąpienia do przełamywania zabezpieczenia (dokonania włamania). Działanie oskarżonych realizowało dwie czynności sprawcze, z których pierwsza polega na przełamaniu zabezpieczenia rzeczy ruchomej (usunięciu przeszkody materialnej) zamykającego dostęp do rzeczy innym osobom, druga zaś sprowadza się do zaboru zabezpieczonej rzeczy ruchomej. W powyższej sprawie włamania były bowiem środkiem wiodącym do celu, to znaczy do dokonania kradzieży, a zatem zamiar zaboru rzeczy u oskarżonych  wystąpił co najmniej równocześnie (jeśli nie z wyprzedzeniem czasowym) z podjęciem czynności polegających na pokonywaniu przeszkody materialnej. OskarżeniM. A. (1)iP. W.działali  w zamiarze bezpośrednim i po dokonaniu przełamania zabezpieczeń dokonali zaboru rzeczy w celu przywłaszczenia, a następnie postąpili z przedmiotem zaboru tak, jakby się byli ich właścicielem co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowym w postaci zeznań świadków :M. B.( k. 57v-58 ) ,Ł. D.( k. 59 v ) ,T. E.( k. 55v-56 ),P. S.( k. 62v ) ,T. S.( k. 102-103 ) ,P. Ł.( k. 63 , k. 73-75 ) iK. Ł.( k. 69v- 70 ) oraz wyjaśnień oskarżonychM. A. (1)( k. 175-177 , k. 216-217 i k. 220 ) iP. W.( k. 169 i k. 253  ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Wyrokiem łącznym z dnia 04 marca 2013 r. sygn. akt. VIII K 692/12 Sąd Rejonowy dla(...)połączył kary wymierzone skazanemuP. W.wyrokiem Sądu Rejonowego dla(...)z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt III K 333/10 za czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na poczet którego zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 października 2009 r. do dnia 21 października 2010 r. i Sądu Rejonowego w dla(...)z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt. VIII K 798/11 za czyn zart.279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i inne na poczet którego zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 19 maja 2011 r. do dnia 20 lipca 2012 r. i wymierzył skazanemuP. W.kare łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności ( k. 238-239 i k. 240 ) . OskarżonyP. W.odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną tym wyrokiem łącznym do 05 sierpnia 2014 r. ( k. 180 ) . OskarżonyP. W.był już skazany w warunkach recydywy podstawowej (art. 64 § 1 k.k.) i odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat od odbycia w całości kary - w dniu 10 listopada 2014 r. popełnił ponownie umyślne przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.. Jako że Sąd uznał oskarżonegoP. W.za winnego popełnienia z zarzucanych mu czynów zart. 279 § 1 k.k.,zostały więc spełnione przesłanki wskazane wart. 64 § 2 k.k..
Ponadto należy podnieść iż oskarżeniM. A. (1)iP. W.przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu.
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonychM. A. (1)iP. W.nie budzą wątpliwości.
Wymierzając oskarżonymM. A. (1)iP. W.kary Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonychM. A. (1)iP. W.czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonych dobra oraz okoliczności działania oskarżonych. OskarżeniM. A. (1)iP. W.naruszyli bowiem dobro chronione prawem jakim jest cudze mienie . Za okoliczność obciążającą Sąd uznał również fakt , iż oskarżonyP. W.odpowiadał w warunkach określonych wart. 64 § 2 k.k.( k. 255-256  ).
W powyższej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia okoliczności łagodzących wobec oskarżonegoP. W..
Natomiast jako okoliczność łagodząca wobec oskarżonegoM. A. (1)Sąd uznał fakt iż nie był on dotychczas karany ( k. 258 )
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuM. A. (1)za czyn zart. 279 § 1 k.k.karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności zaś na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny 50 ( pięćdziesiąt ) stawek dziennych określając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 ( dwadzieścia ) złotych .
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuP. W.za czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.na podstawieart. 279 § 1 k.k.karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności.
Orzeczona wobec oskarżonemuP. W.kara  2 lat pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonegoP. W.funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania oskarżonegoP. W.i jego postawa w toku postępowania . Zawieszenie w powyższym przypadku kary pozbawienia wolności nie spełniłoby funkcji prewencji indywidualnej , ani wychowawczej w stosunku do tego oskarżonego . Ponadto oskarżonyP. W.odpowiadał w warunkach wskazanych wart. 64 § 2 k.k.co miało wpływ na wymiar kary pozbawienia wolności. Należy zauważyć iż tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może skłonić oskarżonegoP. W.do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać go od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw. Kara ta winna spełnić przede wszystkim wobec oskarżonegoP. W.funkcję represyjną .
Natomiast orzeczona wobec oskarżonegoM. A. (1)kara 2 lat pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec tego oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy. Sąd wymierzoną oskarżonemuM. A. (1)karę pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 5 lat , ze względu na wyżej wskazane okoliczności łagodzące , uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez niego występku. Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżonyM. A. (1)będzie respektował porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte.
Natomiast orzeczona wobec oskarżonegoM. A. (1)na podstawieart.  33 § 2 k.k.w pkt. 1 wyroku kara  grzywny 50 ( pięćdziesiąt ) stawek dziennych określając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 ( dwadzieścia ) złotych spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej i spełnia wobec tego oskarżonego również funkcję represyjną .
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd na poczet orzeczonej w punkcie 2 wyroku kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuP. W.okres tymczasowego aresztowania od dnia 10 listopada 2014 r. do dnia 17 lutego 2015 r..
Na podstawieart. 44 § 2 k.k.Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w wykazie dowodów rzeczowych ( k. 186-187 ) pod poz. 1-18 i 20 przez ich zniszczenie .
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonychM. A. (1)iP. W.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonych .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.