Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 96/15
Data wyroku: 2015-04-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. akt XI Ka 96/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:Przewodniczący: SO Sławomir Kaczor
Protokolant:st.sekr.sąd.Agnieszka Juścińska-Pietrzak
po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015r.
sprawyS. P.
obwinionego z art.86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kraśniku
z dnia 19 listopada 2014r. sygn. akt II W 901/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 40 (czterdzieści) złotych opłaty oraz 50 (pięćdziesiąt) złotych zwrotu wydatków.

XI Ka 96/15 UZASADNIENIE
S. P.został obwiniony o to, że w dniu 06 czerwca 2014 roku około godziny 17:05 w miejscowościP.gm.S.woj.(...)kierując samochodem ciężarowymmarki S.onr rej. (...)z naczepą onr rej. (...)podczas wykonywania manewru wyprzedzania(...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności i odstępu od pojazdu wyprzedzanego w wyniku czego zmusił kierującego(...)onr rej. (...)do zjechania na prawe pobocze drogi powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 roku o sygn. akt II W 901/14 Sąd RejonowywK.uznał obwinionegoS. P.za winnego popełnienia zarzuconego mu wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie tego artykułu wymierzył mu grzywnę w wysokości 400 złotych; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 40 złotych tytułem opłaty.
Apelację od tego wyroku wniósł obwiniony. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że obwiniony popełnił wykroczenie drogowe, w sytuacji gdy nie był on odpowiedzialny za powstanie zdarzenia drogowego z dnia 6 czerwca 2014 roku.
Podnosząc powyższy zarzut obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokuw całości i o uniewinnienie, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew stanowisku zaprezentowanemu we wniesionym środku odwoławczym zaskarżony wyrok jest wolny od nieprawidłowości zarzucanych przez skarżącego.
Sąd I instancji zgromadził kompletny materiał dowodowy, nie budzi również zastrzeżeń sposób oceny przeprowadzonych dowodów. Ponieważ zaś wszystkie poczynione ustalenia faktyczne znajdują oparcie w tych dowodach, to zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia musi zostać uznany za nietrafny.
Odnosząc się do zarzutu „pominięcia” przez Sąd I instancji wyjaśnień obwinionego, zgodnie z którymi winę za zaistniałe zdarzenie drogowe ponosiW. K., należy zauważyć, iż dowód ten nie pozostał poza zakresem oceny Sądu Rejonowego. Sąd ten nie był natomiast zobligowany do uznania przedmiotowych wyjaśnień za wiarygodne, co w istocie nastąpiło i stanowiło konsekwencję uznania za polegającą na prawdzie relację świadka. Stanowisko zaprezentowane w tym przedmiocie zostało wyczerpująco i logicznie uzasadnione w pisemnych motywach rozstrzygnięcia (k.48-49), stąd też nie istnieją podstawy do jego zakwestionowania.
Co się zaś tyczy nieuwzględnienia przez zatrzymujących obwinionego funkcjonariuszy policji jego wniosku o „sprawdzenie miejsca zdarzenia, celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji”, stwierdzić należy, iż okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia przy ocenie trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Konieczną wydaje się natomiast uwaga, zgodnie z którą w sytuacji gdy Sąd Rejonowy w całości – i zasadnie zresztą – uznał za wiarygodną precyzyjną wersję przedstawioną przez świadkaW. K., zbyteczna była prezentacja alternatywnych wersji zdarzenia, które nie zostały wszak przyjęte za udowodnione, zwłaszcza, iż wywody zaprezentowane przy tej prezentacji budzą zastrzeżenia co do ich słuszności (str.5 uzasadnienia).
Ponieważ wniesiony środek odwoławczy kwestionuje winę, z uwagi na treśćart. 447 § 1 k.p.k.w zw. zart.109 § 2 k.p.k.w. zwrócony jest przeciwko całości wyroku, w tym również przeciwko rozstrzygnięciu o karze. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola odwoławcza nie pozwala jednak na stwierdzenie by wymierzona obwinionemu kara grzywny była rażąco i niewspółmiernie surowa.
Z tych względów, a nadto z uwagi na niestwierdzenie nieprawidłowości podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.orzekł jak w wyroku.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze nastąpiło na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 119 § 1 k.p.w.

Sławomir Kaczor