Sąd Rejonowy w Piasecznie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Co 22/15
Data wyroku: 2015-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Kamil Gołaszewski
Teza: Na postanowienie o przekazaniu według właściwości skargi na czynności komornika nie przysługuje zażalenie.

sygn. I Co 22/15

POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Piasecznie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Kamil Gołaszewski
po rozpoznaniu 17 lipca 2015 roku wP.na posiedzeniu niejawnym
w sprawie z wniosku wierzycielaMiasta S.W.
przeciwko dłużnikowiZ. B.
skargi dłużnika
na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w PiasecznieT. G.
w sprawie Km 1668/14 w postaci postanowienia z 11 grudnia 2014 roku

postanawia:
stwierdzić, że postanowienie Sądu Rejonowego w Piasecznie z 12 stycznia 2015 roku jest prawomocne z dniem jego wydania.

UZASADNIENIE
Zgodnie z treściąart.363 §1 kpcorzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia.
Postanowieniem z 12 stycznia 2015 roku sąd przekazał skargę na czynność komornika do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Żoliborza.
Zgodnie zart.767[4]§1 kpcw postępowaniu egzekucyjnym, a do takich postępowań należy rozpoznanie skargi na czynność komornika, zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Żaden zaś z przepisówkodeksu postępowania cywilnegonie przewiduje zażalenia na postanowienie o przekazaniu skargi na czynność komornika do rozpoznania, według właściwości, innemu sądowi.
Nawet jeśli zakwestionować wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z 21 maja 2010 roku, sygn. III CZP 28/10 pogląd o przekazywaniu skargi według właściwości zarządzeniem, a nie postanowieniem, nie zmienia to oceny skargi na czynność komornika jako innego, w ujęciuart. 363 § 1 k.p.c., niedewolutywnego środka zaskarżenia. Zakwestionowanie przez Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z 15 maja 2013 roku, sygn. III CZP 91/12 dotychczasowego poglądu i praktyki o przekazywaniu środka odwoławczego wniesionego do innego sądu w drodze zarządzenia i wskazanie na konieczność odpowiedniego zastosowaniaart.200§1 kpci wydania postanowienia, nie oznacza, że następuje „przekazanie sprawy”. Odpowiednio stosuje się – do środka odwoławczego – przepis dotyczący przekazania sprawy, jednak nie oznacza to, że następuje przekazanie sprawy. Nadal przekazaniu podlega wyłącznie określony środek procesowy.
W przypadku skargi na czynność komornika przekazaniu podlega zatem właśnie skarga jako środek zaskarżenia, nie zaś tocząca się przed sądem sprawa. Zwrócić należy też uwagę, że również w postanowieniu z 5 listopada 2014 roku, sygn. III CZP 73/14, Sąd Najwyższy wskazał, że przekazaniu postanowieniem sądowi właściwemu podlega skarga, a nie sprawa ze skargi. Powyższe powoduje, że podstawą do przyjęcia, że na postanowienie o przekazaniu skargi na czynność komornika przysługuje zażalenie, nie może byćart.394§1 pkt 1 kpc, gdyż w tym przepisie mowa o przekazaniu sprawy, a nie przekazaniu środka odwoławczego.
Podkreślić należy, że odpowiednie stosowanie może polegać na stosowaniu danego przepisu bez żadnych zmian albo na stosowaniu go z pewnymi modyfikacjami, koniecznymi ze względu na specyficzne cechy danego przypadku. Istnieją także przepisy, które w ogóle nie mogą być zastosowane do innej, konkretnej sytuacji ze względu na ich sprzeczność z przepisami regulującymi stosunki, do których miałyby zostać odpowiednio zastosowane. Biorąc pod uwagę wynikającą z charakteru postępowania, w którym wnoszony jest ten środek zaskarżenia, konieczność zapewnienia sprawności i szybkości rozpoznawania skargi na czynność komornika (czemu ustawodawca dał wyraz wart.767[2]§1 kpczakreślając tygodniowy termin na rozpoznanie skargi), wyjątkowe sytuacje, w których na orzeczenie sądu rozstrzygające o skardze przysługuje zażalenie, brak jest podstaw do przyjęcia, że istnieją jakiekolwiek względy, które przemawiałyby za rozszerzeniem odpowiedniego stosowaniaart.200§1 kpcrównież na odpowiednie stosowanieart.394§1 pkt 1 kpc. Co więcej, nieracjonalne jest przyjęcie, że stronie przysługiwać miałby środek zaskarżenia na postanowienie o przekazaniu skargi, w sytuacji, w której rozstrzygnięcie w przedmiocie samej skargi pozostaje co do zasady niezaskarżalne.
Również na gruncie ogólnych przepisów trudno przyjąć abyart.394§1 pkt 1 kpcmógł stanowić podstawę do zaskarżenia postanowienia o przekazaniu według właściwości środka odwoławczego. Tym bardziej nie znajduje on zastosowania do postanowienia o przekazaniu skargi na czynność komornika.
W rezultacie przyjąć należy, że na wydane w niniejszej sprawie postanowienie o przekazaniu skargi sądowi właściwemu nie przysługuje zażalenie, zatem orzeczenie to stało się prawomocne z chwilą podpisania jego sentencji.

Zarządzenie - 17 lipca 2015 roku

1
odpis postanowienia doręczyć:

1
wierzycielowi - z pouczeniem o zażaleniu

2
pełn. dłużnika.

3
komornikowi - z pouczeniem o zażaleniu

2
opublikować orzeczenia na portalu orzeczeń.

3
po uprawomocnieniu się postanowienia przesłać akta Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Żoliborza zgodnie z postanowieniem z 12 stycznia 2015 roku, wskazując że brak jest podstaw do kwestionowania prawomocności postanowienia z 12 stycznia 2015 roku (art.365§1 kpc).