Sąd Okręgowy w Sieradzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 317/14
Data wyroku: 2015-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Podwójniak, Arleta Puzder, Marcin Rudnik
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 438 pkt 2 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk

Sygn. akt II Ka 317/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lutego 2015r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Podwójniak
Sędziowie: SO Marcin Rudnik (spraw.)
SR del. Arleta Puzder
Protokolant: st. sekr. sąd. Zdzisława Dróżdż
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Sieradzu Anny Duczmalewsiej
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015r.
sprawyJ. B.
oskarżonego o czyn zart. 233 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Sieradzu
od wyroku Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 09 października 2014r. wydanego w sprawie II K 301/14
na podstawieart. 437§1 i 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 2 kpkoraz624§1 kpkw zw. zart. 634 kpk:

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemuJ. B.w punkcie 1 po zwrocie: „przed Sądem Okręgowym” dodaje zwrot: „wS., składając zeznanie mające służyć za dowód w tym postepowaniu sądowym”,

2
w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

3
zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanychz postępowaniem odwoławczym obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 317/14

UZASADNIENIE
W skierowanym do Sądu Rejonowego w Sieradzu akcie oskarżenia zarzuconoJ. B.dokonanie czynu zart. 233 § 1 kkpolegającego na tym, że w dniu 22 sierpnia 2013r. wS., woj.(...)będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy podczas składania zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w sprawie o sygn. akt II K 58/12 zakwestionował zeznania jak i podpis, które miał złożyć w dniu 11 kwietnia 2005r. wmiejscowości R., gminaZ.podczas gdy z opinii biegłego z zakresu kryminalistycznych badań identyfikacyjnych podpisów wynika, że podpis na protokole przesłuchania w/wym. jako świadka nakreśliłJ. B..
Wyrokiem z dnia 09 października 2014r. wydanym w sprawie II K 301/14 Sąd Rejonowy w Sieradzu uznałJ. B.w miejsce zarzucanego mu czynu za winnego tego, ze w dniu 22 sierpnia 2013r. wS., woj.(...), będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, zeznał nieprawdę na rozprawie w sprawie o sygn. akt II K 58/12 toczącej się przed Sądem Okręgowym, iż w dniu 11 kwietnia 2005r. w msc.R.nie składał zeznań przed funkcjonariuszem z Komendy Powiatowej Policji wZ.w tej sprawie, tj. dokonania czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 233 §1 kki za czyn ten wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, a także na podstawieart. 71§1 kkwymierzył mu grzywnę w ilości 60 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych oraz obciążył go kosztami sądowymi.
Apelację od tego wyroku wywiódł Prokurator Rejonowy w Sieradzu, który zarzucił rozstrzygnięciu obrazę przepisów postępowania, a konkretnieart. 413 § 2 pkt 1 kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na zaniechaniu wpunkcie 1zaskarżonego wyroku dokładnego opisu czyni przypisanego oskarżonemu, niezbędnego z punktu widzenia ustawowych znamion przestępstwa zart. 233 § 1 kk, poprzez niewskazanie, iż przedmiotem czynu objętego postępowaniem są zeznaniaJ. B.złożonego przez niego postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w sprawie o sygn. akt II K 58/12 „mające służyć za dowód w sprawie”. W konkluzji apelacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu, iż dotyczy on złożonych przezJ. B.zeznań w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w sprawie o sygn. akt II K 58/12 „,mających służyć za dowód” w tym postępowaniu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego jest w pełni zasadna, co musiało skutkować zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym w środku odwoławczym.
Prokurator nie kwestionując ustaleń faktycznych i uznając za słuszny wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego zarzucił naruszenieart. 413 § 2 pkt 1 kpk, polegające na nie dość dokładnym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu poprzez niezaznaczenie w opisie przypisanegoJ. B.przestępstwa zart. 233 § 1 kk, iż przedmiotem czynu oskarżonego były nieprawdziwe zeznania złożone przez niego w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w sprawie II K 58/12 mające służyć za dowód w sprawie, w sytuacji, gdy kwestia ta jest istotna z punktu widzenia znamion przestępstwa zart. 233 § 1 kk. Ze stanowiskiem tym należy w pełni się zgodzić. Zgodnie zart. 233 § 1 kkodpowiedzialności karnej przewidzianej w tym przepisie podlega osoba, która składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Tym samym, aby sprawcę uznać za winnego dokonania takiego czynu musi on nie tylko złożyć nieprawdziwe zeznanie w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, ale w dodatku zeznanie to ma służyć za dowód w tym postępowaniu. W przedmiotowej sprawie z ustaleń Sądu I instancji wynika, że fałszywe zeznania, któreJ. B.złożył na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013r. w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Sieradzu o sygnaturze II K 58/12 służyły za dowód w tym postępowaniu, jednakże kwestia ta nie znalazła odzwierciedlenia w opisie czynu przypisanego przez ten Sąd, w którym zabrakło sformułowania, iż zeznania te miały służyć za dowód w tej właśnie sprawie. Spowodowało to, że opis ten nie był dokładny, bo zabrakło w nim sformułowania stanowiącego jedno ze znamion przestępstwa zart. 233 § 1 kki a tym samym Sąd I instancji dopuścił się obrazyart. 413 § 2 pkt 1 kpk, a ponieważ chodziło o fragment opisu istotny z punktu widzenia znamion tego przestępstwa, to nie podlega dyskusji, że uchybienie to miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i w związku z tym zaskarżony wyrok wymagał odpowiedniej korekty. Należy w tym miejscu zauważyć, że istotny problem jeżeli chodzi o przedmiotową sprawę pojawiłby się wówczas, gdyby sformułowania, iż zeznania oskarżonego miały służyć za dowód w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w sprawie II K 58/12 zabrakło w opisie czynu zarzuconegoJ. B.w akcie oskarżenia. Wówczas należałoby się zastanowić, czy oskarżony nie powinien zostać uniewinniony od dokonania zarzucanego mu przestępstwa z uwagi na brak w jego opisie jednego ze znamion czynu zart. 233 § 1 kk, tak jak miałoby to miejsce – w świetle utrwalonego w judykaturze stanowiska - w sytuacji, w której dana osoba została oskarżona o dokonanie czynu zart. 270 § 1 kk, a w opisie czynu zarzuconego jej zabrakłoby sformułowania, że dokument został podrobiony w celu użycia go za autentyczny. W tym jednak przypadku w opisie czynu zarzuconegoJ. B.w akcie oskarżenia znalazło się sformułowanie o zeznaniu przez oskarżonego nieprawdy podczas składania zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w sprawie II K 58/12 i dopiero Sąd I instancji dokonując zmiany opisu czynu nie zaznaczył w tym nowym opisie, iż zeznania te miały służyć za dowód w tym postępowaniu. Dlatego też możliwa była jedynie odpowiednia modyfikacja przez Sąd Okręgowy opisu czynu przypisanego oskarżonemu w związku z uznaniem, że doszło do obrazyart. 413 §2 pkt 1 kpkpolegającej na niedokładnym określeniu przypisanego czynu, poprzez dodanie po zwrocie „przed Sądem Okręgowym” zwrotu: „składając zeznanie mające służyć za dowód w tym postępowaniu sadowym”. Należy również zauważyć, że Sąd Rejonowy wskazując w opisie przypisanegoJ. B.przestępstwa, iż postępowanie w sprawie II K 58/12 toczyło się przed Sądem Okręgowym nie zaznaczył, że był to Sąd Okręgowy w Sieradzu.
Reasumując w świetle powyższych rozważań Sąd Okręgowy w Sieradzu – na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 2 kpk– uznając apelację oskarżyciela publicznego za w pełni zasadną, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 po zwrocie: „przed Sądem Okręgowym” dodał zwrot: „wS., składając zeznanie mające służyć za dowód w tym postępowaniu sądowym”, zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok nie dopatrując się uchybień, o których mowa wart. 439 czy 440 kpk, wystąpienie których uzasadniałoby uchylenie zaskarżonego wyroku czy też jego zmianę w innym zakresie niż wskazany wyżej.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przepisówart. 624 §1 kpkw zw. zart. 634 kpkzwalniającJ. B.z obowiązku poniesienia tych kosztów i obciążając nimi Skarb Państwa. Za taką decyzją przemawiały względy słuszności. Nie można bowiem obciążać oskarżonego konsekwencjami niedopatrzenia, które stało się udziałem Sądu I instancji.