Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 253/15
Data wyroku: 2015-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Mazur, Bożena Grubba, Michał Bober
Słowa kluczowe: Składki Na Ubezpieczenie Społeczne
Podstawa prawna: art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt III AUa 253/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lipca 2015 r.
Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wG.
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Bożena Grubba

Sędziowie:

SSA Barbara Mazur
SSA Michał Bober (spr.)

Protokolant:

stażysta Damian Wawrzyniak

po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. w Gdańsku
sprawy(...) Sp. z o.o.weW.iT. M.
z udziałem zainteresowanego(...) Spółki z o.o.w likwidacji
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o wysokość podstawy wymiaru składek
na skutek apelacji(...) Sp. z o.o.weW.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt VIII U 461/14
oddala apelację.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 listopada 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych określił podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotneT. M.u płatnika składek(...) Sp. z o.o.weW.w okresie luty – grudzień 2012 roku i styczeń – czerwiec 2013 rojku w kwotach wskazanych w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu rentowego przychódz tytułu umów zlecenia zawieranych przezT. M.z(...) Sp. z o.o.w likwidacji weW.podlega zaliczeniu do podstawy wymiaru składek z tytułu umowy o pracę łączącej(...) Sp. z o.o.weW.z uwagi na faktyczne wykonywanie pracy w ramach w/w umów zlecenia na rzecz pracodawcy(...) Sp. z o.o.weW..
Odwołania od powyższej decyzji złożyli(...) Sp. z o.o.weW.orazT. M.. Sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania pod sygnaturą VIII U 461/14. Skarżący wskazali, iż wykonywane przezT. M.czynności w ramach umów cywilnoprawnych były świadczone na rzecz(...) Sp. z o.o.w likwidacji, która w ten sposób realizowała zawarte zfirmą (...)zlecenia w ramach umowy o współpracę.
Pozwany organ rentowy w odpowiedzi na odwołania wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
(...) Sp. z o.o.w likwidacji weW.wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ rentowy. Zainteresowana poparła stanowisko stron skarżących.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z dnia 29 października 2014 roku oddalił odwołania (pkt I) i orzekł o kosztach procesu (pkt II).
Sąd Okręgowy wskazał, iż z materiału dowodowego wynika, że praca osób zatrudnionych na umowę zlecenia, w tym wykonywana przezT. M.była uzależniona od zleceń realizowanych przezSpółkę (...)powierzanych do wykonania przezSpółkę (...).Spółka (...)nie miała innych kontrahentów niżSpółka (...). Zeznania prezesa zarządu Spółki(...)oraz byłego prezesa zarządu Spółki(...), jak też treść pisemnych zleceń przedłożonych do akt sprawy potwierdzają, żeSpółka (...)świadczyła w ramach umowyo współpracy na rzecz(...)zadania polegające na utrzymaniu i budowie infrastruktury publicznej, w tym letnim i zimowym oczyszczaniu miasta (wywóz odpadów, sprzątaniei odśnieżanie ulic), utrzymywaniu czystości plaż, dbaniu o zieleń miejską, budowie i remontach dróg.T. M.w ramach zawartych zeSpółką (...)umów zlecenia wykonywał faktycznie prace na rzecz swojego pracodawcySpółki (...), albowiem toSpółka (...)osiągnęła w ostatecznym rozrachunku korzyść i rezultaty wykonania umów. Realizacja umów zlecenia zawartych międzySpółką (...)aT. M.oraz umowy o współpracy zawartej pomiędzyspółkami (...)odbywała się na rzecz pracodawcySpółki (...), za pośrednictwemSpółki (...). Praca ubezpieczonego na podstawie umów zlecenia była de facto kontynuacją i uzupełnieniem pracy w ramach stosunku pracy – w dalszym ciągu na rzecz i korzyść pracodawcy(...), ale z obejściem obowiązków wynikających z przepisówo godzinach nadliczbowych i innych ograniczeń i obciążeń wynikających z przepisów prawa pracyi ubezpieczeń społecznych.Spółka (...)nie odprowadzała składek jako zleceniodawca na ubezpieczenia społeczne z tytułu przedmiotowych umów zlecenia, ale jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne korzystając ze zwolnienia wynikającego zart. 9 ust 1a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz.U z 2013 roku 1442j.t.). Z tych też względów równieżSpółka (...)była zwolniona z odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne od przychodu z umów zlecenia, tym samym obie spółki uniknęły obowiązku oskładkowania przychodów z przedmiotowych umów zlecenia.T. M.nie wystawiał żadnych rachunków dla zleceniodawcy zgodnie z par 4 umów zlecenia, a więc zapis umowy charakterystyczny dla umowy zlecenia był w praktyce martwy. Ubezpieczony do wykonywania zadań dla(...)korzystał z tych samych narzędzi i odzieży roboczej, które udostępniała(...)dla realizacji stosunku pracy, nadto z chwilą powołaniaSpółki (...)i podjęcia przez pracownikówSpółki (...)pracy w ramach umów zleceń pracownicy przestali wypracowywać w macierzystej Spółce godziny nadliczbowe (zeznania świadkaM. B.) wykonując zadania niedokończone w ramach stosunku pracy (lub inne – jednakże także z zakresu niezbędnych zadańSpółki (...)) w oparciu o zawarte umowy zlecenia. Twierdzenia strony skarżącej o utrzymywaniu się pracy ubezpieczonego w nadgodzinach rozliczanych w(...)w trakcie wykonywania umów zlecenia nie zostały udowodnione.
Spółka (...)powstała z wyodrębnienia działu kadrowo-rachunkowego zeSpółki (...); przedmiotem jej działalności są usługi księgowo-rachunkowe oraz podwykonawstwo na rzeczSpółki (...)w zakresie świadczenia usług komunalnych - oczyszczania miasta, zieleni, prac budowlanych. Spółka zatrudnia 5 pracowników kadr i księgowości, czynności podwykonawcze wykonuje zatrudniając zleceniobiorców, w większości pracownikówfirmy (...). UdziałowcemSpółki (...)jestSpółka (...).Spółka (...)pozostaje w likwidacji od 2013 roku. W dniu 23 grudnia 2011 rokuSpółka (...)iSpółka (...)zawarły umowę o współpracy, na podstawie którejSpółka (...)zobowiązała się świadczyć usługi zlecone przez(...)w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej i zgodnie z przedmiotem prowadzonej działalności. Przedmiot zlecenia nie został określony w umowie o współpracy.Spółka (...)zlecałaSpółce (...)poszczególne czynności na podstawie pisemnych zleceń w miarę zapotrzebowania. Zlecenia obejmowały m.in. strzyżenie żywopłotów, opróżnianie śmietniczek, wywóz nieczystości, roboty porządkowe na cmentarzu, sprzątanie plaż, remont dróg gruntowychi bitumicznych, ładowanie szkła, odśnieżanie itp. Prace wykonane w ramach poszczególnych zleceń przez zleceniobiorców i jednocześnie pracowników(...), w tymT. M., były odbierane przez komisję składającą się zM. B. (2)- Prezesa Zarządu Spółki(...)orazT. H.– specjalisty ds. oczyszczania zatrudnionego w(...) Sp. z o.o.Finalnym odbiorcą pracy wykonywanej w ramach umów zlecenia zawieranych z(...)przez wnioskodawcęT. M.byłaSpółka (...).
Zdaniem Sądu Okręgowego nie sposób jasno rozdzielić obowiązków pracowniczych wykonywanych przez ubezpieczonego na rzeczfirmy Spółki (...)i czynności zleconych przezSpółkę (...). Skarżący nie wskazał i nie udowodnił takiej granicy, w tym nie określił czym się różniły czynności wykonywane na rzecz pracodawcy, od wykonywanych na rzeczSpółki (...). Finalnym beneficjentem i odbiorcą pracy świadczonej przez ubezpieczonego na podstawie umów zlecenia był pracodawca.
W związku z powyższymT. M., wykonując zlecenia na podstawie umów zawartych zeSpółką (...)był osobą traktowaną jako pracownik w rozumieniuart. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym, na potrzeby ustawy systemowej, za pracowników uważa się między innymi także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy zlecenia, jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy. W tym przypadku obowiązki płatnika obciążały podmiot, na rzecz którego praca w ramach umowy cywilnoprawnej jest faktycznie świadczona, i który w związku z tym uzyskuje jej rezultaty, unikając obciążeń i obowiązków wynikających z przepisów prawa pracy. Z przepisu art. 18 ust 1a ustawy systemowej wynika logicznie, że płatnikiem jest pracodawca, a przychód z tytułu umowy cywilnoprawnej jedynie "uwzględnia się" w podstawie wymiaru składek z tytułu stosunku pracy.Spółka (...)nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku uwzględnienia w podstawie wymiaru składek przychodów z umów zlecenia łącznie z przychodami uzyskiwanymi przezT. M.z tytułu zatrudnienia, dlatego też, stosownie doart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd ten oddalił odwołania. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 § 1 k.p.c.).
Apelację od powyższego wyroku wywiodłaSpółka (...)domagając się jego zmianyi uwzględnienie odwołania oraz zasądzenia kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnegoart. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez błędną wykładnię i zastosowanie, polegające na uznaniu, żeT. M.świadcząc usługi w ramach umów zlecenia zawartych zeSpółką (...)w rzeczywistości był pracownikiemSpółki (...).
Uzasadniając swoje stanowisko apelująca Spółka wskazała, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, że zostały spełnione przesłanki zakwalifikowaniaT. M.jako pracownikaSpółki (...)w ramach usług wykonywanych na podstawie umów zlecenia zawartych zeSpółką (...). Nie można jedynie na podstawie podobnego zakresu obowiązków stwierdzić tożsamości wykonywanych czynności. Skarżąca nie podziela poglądów Sądu I instancji, że przepis art. 8 ust. 2a obejmuje w swoim zakresie prace zlecaneT. M.przezSpółkę (...).Spółka (...)w żaden sposób nie narzucała sposobu wykonania czynności objętych umową zlecenia, nie miała wpływu co do wyboru osób, z którymifirma (...)zawierała umowy i nie wypłacała wynagrodzenia za wykonane usługi. Nadzór na zleceniobiorcami sprawowałaSpółka (...).

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja skarżącejSpółki (...)jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie zaoferowanym przez strony, dokonał właściwych ustaleń stanu faktycznego w zakresie elementów istotnych dla rozstrzygnięcia oraz prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy. Sąd ten prawidłowo zakreślił przedmiot sporu i rozpoznał istotę sprawy. Sąd Apelacyjny w całości podziela trafnei rzeczowe rozważania Sądu I instancji przyjmując je za punkt wyjścia oceny własnej i nie widząc potrzeby ich ponownego powielania.
Skarżący choć co prawda podniósł jedynie zarzut naruszenia prawa materialnego, to jednak w uzasadnieniu kwestionuje też część ustaleń faktycznych dotyczących tożsamości czynności wykonywanych przezT. M.na podstawie stosunku pracy i umowy o świadczenie usług. Apelacja jest jednak w tym zakresie bardzo lakoniczna, skarżący nie przedstawia żadnych okoliczności ani dowodów, które mogłyby podważyć ocenę dokonaną przez Sąd I instancji. Przede wszystkim nie wykazał on braku logiki w ustaleniach Sądu Okręgowego, który powyższy wniosek wywiódł na podsatwie zeznań prezesów Spółki(...)iSpółki (...). Apelujący zeznań tych nie kwestionował zarówno w toku postępowania przed Sądem I instancji jak i w apelacji. Sąd Apelacyjny nie dostrzega przy tym żadnych podstaw do ich zdezawuowania. Wobec gruntownej analizy zebranego sprawie materiału dowodowego i rozważań Sądu Okręgowego, Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się naruszenia, wynikającej zart. 233 § 1 k.p.c., zasady swobodnej oceny dowodów. Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać choćby w równym stopniu na podstawie tego materiału dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych związków przyczynowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona. Sąd Apelacyjny nie dostrzega żadnych błędów w prowadzeniu postępowania dowodowego i we wnioskach wyciągniętych przez Sąd I instancji.
Sąd Apelacyjny nie podziela stanowiska wnioskodawcy, dotyczącego naruszenia prawa materialnego, mianowicieart. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Sąd Apelacyjny wskazuje, że w pełni podziela zapatrywanie wyrażone w uchwale SN z dnia 2 września 2009 roku, II UZP 6/09, LEX nr 514221, zgodnie z którym pracodawca, którego pracownik wykonuje na jego rzecz pracę w ramach umowy o dzieło (umowy cywilnoprawnej) zawartejz osobą trzecią, jest płatnikiem składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowei wypadkowe z tytułu tej umowy (art. 8 ust. 2 lit. a ustawy systemowej).
Zgodzić się należy, ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu powołanej uchwały, iż przesłanką decydującą o uznaniu za pracownika, osoby świadczącej w ramach umowy zlecenia pracę na rzecz swojego pracodawcy, jest to, że w ramach takiej umowy, wykonuje faktycznie pracę dla swojego pracodawcy (uzyskuje on rezultaty jej pracy). Zwrot „działać na rzecz” użyty został wart. 8 ust 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychw innym znaczeniu niż w języku prawa, w którym działanie „na czyją rzecz” może się odbywać w wyniku istnienia określonej więzi prawnej (stosunku prawnego). Stosunkiem prawnym charakteryzującym się działaniem na rzecz innego podmiotu jest stosunek pracy, do którego istotnych cech należy działanie na rzecz pracodawcy (art. 22 k.p.). Również wykonujący zlecenie „działa na rzecz zleceniodawcy” (art. 734 i n. k.c.). W kontekście w/w przepisu, zwrot ten opisuje zatem sytuację faktyczną, w której należy zastosować konstrukcję uznania za pracownika. Jest nią istnienie trójkąta umów tj. 1) umowy o pracę, 2) umowy zlecenia między pracownikiem osobą trzecią i 3) umowy o podwykonawstwo między pracodawcą i zleceniodawcą. Pracodawca w wyniku umowy o podwykonawstwo przejmuje w ostatecznym rachunku rezultat pracy wykonanej na rzecz zleceniodawcy, przy czym następuje to w wyniku zawarcia umowy zlecenia z osobą trzecią oraz zawartej umowy cywilnoprawnej między pracodawcą i zleceniodawcą. Konsekwencją konstrukcji uznania za pracownika jest konieczność opłacania przez pracodawcę składki na ubezpieczenie społeczne za osobę, z którą została zawarta umowa zlecenia, tak jak za pracownika. Stosownie do przepisuart. 32 ustawyo systemie ubezpieczeń społecznych, pracodawcę obciąża zatem także obowiązek poborui odprowadzenia do ZUS składki na ubezpieczenie zdrowotne za osobę „uznaną za pracownika”.
Powyższy przepis wprowadził wyjątek od reguły przyjętej w art. 9 ust 1 tej ustawy, że umowa zlecenia jest zwolniona z obowiązku ubezpieczenia społecznego w sytuacji, gdy występuje u tej samej osoby obok umowy o pracę. Przepis ten został wprowadzony z dniem 30 grudnia 1999 roku (ustawą z dnia 23 grudnia 1999 roku o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Dz.U. nr 110 poz. 1256), po to aby wyeliminować sytuacje, gdy w ramach umowy cywilnoprawnej ubezpieczony wykonywałby te same obowiązki, które świadczył w ramach umowy o pracę, wskutek czego pracodawca nie musiałby zatrudniać pracownika w większym wymiarze czasu pracy lub w godzinach nadliczbowych i odprowadzać składkę na ubezpieczenie społeczne od wyższego wynagrodzenia.
W ocenie Sądu Apelacyjnego omawiany przepis nie rodzi problemów interpretacyjnych,a stanowisko judykatury jest w tej mierze ugruntowane. Niezależnie od sytuacji czy pracownik pracodawcy wykonuje na jego rzecz prace w ramach stosunku cywilnoprawnego łączącego oba te podmioty, czy też w ramach stosunku łączącego pracownika i podmiot trzeci, to w obu tych przypadkach pracodawca jest rzeczywistym beneficjentem pracy świadczonej przez pracownika - zleceniobiorcę, bez względu na to, czy w trakcie jej wykonywania pracownik pozostawał pod faktycznym kierownictwem pracodawcy i czy korzystał z jego majątku. Nie chodzi bowiem o to, aby stosunek cywilnoprawny na podstawie, którego ubezpieczony wykonuje pracę na rzecz swojego pracodawcy spełniał również przesłanki stosunku pracy.
W niniejszej sprawie poza sporem było, żeSpółka (...)była podwykonawcą usług świadczonych przezSpółkę (...), która dodatkowo była jedynym udziałowcem tego podmiotu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że praca świadczona przezT. M.w ramach umów o świadczenie usług była kontynuacją i uzupełnieniem pracyw ramach stosunku pracy. Zainteresowany realizując umowy o świadczenie usług korzystał z tych samych narzędzi i odzieży roboczej, które udostępniała(...)dla realizacji stosunku pracy. Usługi wykonywane przez zainteresowanego w ramach spornych umów miały na celu wykonanie zadańSpółki (...), która do ich realizacji posłużyła się związana ze sobą kapitałowoSpółką (...). Zatem toSpółka (...)była beneficjentem prac świadczonych m.in. przez zainteresowanego w ramach umów cywilnoprawnych.
Istotnym jest przy tym, żeart. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychnie odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy w ramach zlecenia zleceniobiorcy wykonują takie same czynności co w ramach stosunku pracy. Takie ograniczenie nie wynika z brzmienia w/w przepisu. Mając na uwadze cel powyższego unormowania, stwierdzić należy, iż powyższy przepis, ma zastosowanie w każdym przypadku wykonywania przez zleceniobiorcę, który jednocześnie pozostaje w stosunku pracy, czynności na rzecz swojego pracodawcy, które wykonuje równieżw ramach zakresu obowiązków pracowniczych. Nie muszą to być te same czynności, wobec tego samego produktu czy świadczeniobiorcy. Przeciwne rozumienie tego przepisu prowadziłoby do wniosku, że przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku wykonywania przez pracowników dwukrotnie tych samych czynności. Taka wykładania nie znajduje racjonalnego uzasadnienia, gdyż żaden z rozsądnie działających pracodawców nie zlecałby w drodze umowy cywilnoprawnej podmiotowi trzeciemu lub swoim pracownikom wykonania czynności, które już wcześniej zostały wykonane w ramach stosunku pracy.
Podkreślić przy tym trzeba, iż jak wynika z niekwestionowanych zeznań świadkaM. B. (2)- z chwilą powstaniaspółki (...)i podjęcia przez pracownikówspółki (...)pracyw ramach umów zleceń pracownicy przestali wypracowywać w macierzystej Spółce godziny nadliczbowe. Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że dzięki takiej organizacji prac,Spółka (...)unikała ograniczeń związanych z pracą w godzinach nadliczbowych oraz obowiązku płacenia wyższej stawki wynagrodzenia za pracę w takich godzinach. Kolejną korzyścią z tego płynącą było uniknięcie obowiązku płacenia wyższych składek na ubezpieczenie społeczne, gdyż wynagrodzenie z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych zamieniono wynagrodzeniem z tytułu umowy o świadczenie usług zawartej z innym podmiotem.
Okoliczności faktyczne sprawy podpadają pod dyspozycjęart. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, dlatego też Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko SąduI instancji, wskazujące, że apelujący jako pracodawca jest płatnikiem składek również w stosunku do zainteresowanego wykonującego na jego rzecz pracę w ramach umów cywilnoprawnych zawartych z osobą trzecią - tuSpółką (...). Skoro tak to w przypadku zainteresowanego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowił łączny przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 4 pkt 10 w związku z art. 18 ust. 1 ustawy systemowej), uzyskany z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy i umów cywilnoprawnych. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy systemowej to na płatniku spoczywa obowiązek obliczania, rozliczania i przekazywania składek do ZUS. Jeżeli zatem w przypadkach przewidzianych w przepisie art. 8 ust. 2a ustawy systemowej płatnikiem jest pracodawca ubezpieczonego, który świadczy na jego rzecz pracę w ramach umowy cywilnoprawnej zawartejz podmiotem trzecim, to przysługują mu wszystkie związane z tym prawa. Może on więc także dokonać potrącenia na ubezpieczenie społeczne od wynagrodzenia uzyskanego z tytułu umowyo pracę i z tytułu umowy cywilnoprawnej ze środków pracownika uzyskanych na podstawie stosunku pracy. Pracodawca ma prawo domagania się informacji odnośnie zarobków swojego pracownika otrzymywanych na podstawie innego stosunku pracy lub stosunku cywilnoprawnego przede wszystkim od samego pracownika w ramach trójstronnego stosunku ubezpieczeń społecznych łączącego ubezpieczonego, płatnika składek oraz organ rentowy (por. orzeczenie SN z dnia 18 października 2011 roku, III UK 22/2011; wyrok SA w Gdańsku z dnia 18 września 2014 roku, III AUa 2312/13, niepublik.)
Reasumując, rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe, Sąd Apelacyjny podziela wykładnię przepisuart. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpodaną przez Sąd Okręgowy. ApelacjaSpółki (...)miała charakter wyłącznie polemiczny i nie zawierała zarzutów które skutkowałyby zmianą lub uchyleniem zaskarżonego wyroku.
W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację jako niezasadną.