Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 5056/13
Data wyroku: 2015-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Korzeniewski
Teza: ukaranie

Sygnatura akt VI W 5056/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16-03-2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Krzysztof Korzeniewski
Protokolant:  Aleksandra Duczemińska
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r.
sprawy przeciwkoO. K.synowiS.iB.z domuM.
urodzonemu (...)weW.
obwinionemu o to, że
w dniu 06 czerwca 2013 r. około godz. 20:00 weW.namoście U.kierując samochodem markiH.onr rej. (...)jadąc prawym pasem ruchu od stronyul. (...)w kierunkuul. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w taki sposób, że podczas zmiany pasa ruchu z prawego na lewy wjechał bezpośrednio przed samochód osobowy markiT.onr rej. (...), którego kierujący jechał lewym pasem ruchu w tym samym kierunku nie ustępując mu pierwszeństwa , zmuszając go do gwałtownego hamowania i zjechania na pas dla kierunku przeciwnego w celu uniknięcia kolizji drogowej; kontynuując jazdęul. (...)a następnieul. (...)w kierunkupl. (...)jeszcze kilkakrotnie zajeżdżając drogę kierującemu samochodem osobowym markiT.onr rej. (...)zmieniając pas ruchu z prawego na lewy i odwrotnie; następnie kontynuując jazdęul. (...)w kierunkuul. (...)na skrzyżowaniu zul. (...)nie zastosował się do sygnalizatora nadającego sygnał czerwony dla jego kierunku ruchu, wjechał za sygnalizator i przejechał przez skrzyżowanie.
tj. o czyn z art. 86 § 1 kw
******************

I
uznaje obwinionegoO. K.za winnego tego, że w dniu 6 czerwca 2013 r. około godz. 20:00 weW.kierując samochodem markiH.onr rej. (...)jadąc od stronyMostu U.ul. (...)w kierunkuul. (...)a następnieul. (...), nie zachowując zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w postaci zasady ograniczonego zaufania a w konsekwencji zasady szczególnej ostrożności, przyczynił się do spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym w taki sposób, że kontynuował jazdę mimo zajeżdżania mu drogi naul. (...)przez samochód osobowy markiT.onr rej. (...), którego kierujący wjeżdżał nawet na pas ruchu dla przeciwnego kierunku jazdy, w wyniku czego w okolicyskrzyżowania ulic (...)doszło do kolizji obu tych pojazdów tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 zł (czterysta) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 40 zł.

UZASADNIENIE
W dniu 6 czerwca 2013 r. około godz. 20.00 weW.O. K.kierował samochodem markiH.nr rej. (...). Zjeżdżał on zMostu U.wul. (...)w stronęul. (...)z prędkością dochodzącą do 15 km/h. Jeszcze przed zjazdem zMostu U.do samochodu markiH.podjechał na drugim pasie samochód markiT.nr rej. (...)kierowany przezK. Z.. Samochód ten zrównał się z samochodem markiH., aK. Z.zaczął grozićO. K.. Następnie OskarżK.jechałul. (...)prawym pasem ruchu z prędkością około 40-50 km/h. Naul. (...)obok samochodu markiH., w tym samym kierunku jechał samochód markiT.. Samochód ten jechał po lewej stronie samochodu markiH., wjeżdżając na pas ruchu przeznaczony dla przeciwnego kierunku jazdy. Samochód ten zjeżdżał w prawo, co sprawiało wrażenie, iż jego kierujący chce uderzyć w samochód markiH.. Kierującym tym samochodemK. Z.groził przy tymO. K..O. K.przyspieszył i wjechał wul. (...)i przejechał skrzyżowaniePlacu (...). Zatrzymał się on na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)w związku z czerwonym światłem na sygnalizatorze przed skrzyżowaniem. Wówczas podjechał do niego samochód markiT.i uderzył w tył samochodu markiH.. W obu pojazdach doszło do zarysowania lakieru w miejscu kontaktu.
dowód: notatka urzędowa k. 3, 4-5;
zdjęcia k. 60-62;
wyjaśnieniaO. K.k. 63-66;
opina biegłegoD. K.k. 147-157,
158-161;
O. K.nie był karany za przestępstwa. Był natomiast karany za wykroczenia przeciw porządkowi i bezpieczeństwu w komunikacji. Nie deklarował dochodu. Zarazem dysponował środkami na opłaty leasingowe w kwocie 2.063 zł miesięcznie za leasing samochodu markiM.typ C.
dowód: karta karna k. 15;
informacja k. 39;
dane osobopoznawcze k. 63;
wniosek k. 94;
O. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zarazem wyjaśnił zgodnie z ustaleniami.
vide: wyjaśnieniaO. K.k. 63-66,
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na notatce urzędowej, zdjęciach, wyjaśnieniachO. K.i opinii biegłegoD. K..
Podstawą ustaleń stały się wyjaśnienia obwinionegoO. K..N.jakiegokolwiek powodu nakazującego ich odrzucenie z przyczyn merytorycznych. W tym zakresie przekonywująco wypowiedział się biegłyD. K.w swojej przydatnej opinii. Wyjaśnieniom tym można ewentualnie zarzucić jedynie brak obiektywizmu. Ale taki sam zarzut można postawić odmiennym od wyjaśnieńO. K.zeznaniomK. Z.iH. G.. Dlatego też, nie mogąc odrzucić tych wyjaśnień, przyjęto je, jako korzystne dla obwinionego.
Notatki urzędowe sporządzone przez policjantów interweniujących w zdarzeniu związanym z kolizją pojazdów stały się przedmiotem ustaleń wyłącznie w zakresie czasu i miejsca zdarzenia, jako okoliczności ewidentnie niewątpliwych.
Podobnie jak względem notatek urzędowych odniesiono się do zdjęć.
Opinia biegłegoD. K.została uznana, jako przydatna. Biegły wyczerpująco, rzeczowo, fachowo i zrozumiale odniósł się do całości materiału zgromadzonego w sprawie.
Sąd nie dał wiary zeznaniomK. Z.. W niniejszym postępowaniu zaistniały dwie wersje zdarzenia przedstawione przez kierujących samochodami markiH., tj. obwinionegoO. K.oraz markiT.tj.K. Z.. Sąd nie dostrzegł jakichkolwiek z elementów merytorycznych nakazujących odrzucenie którejkolwiek z tych wersji. Nadto, zarównoO. K.jak iK. Z.byli osobiście zainteresowaniu wynikiem niniejszego postępowania. Dlatego też, nie mogąc odrzucić wersjiO. K.odrzucono wersjęK. Z., jako mniej korzystną dla obwinionego.
Podobnie jak do zeznańK. Z.Sąd odniósł się do zeznań jego znajomejH. G.będącej pasażerką samochoduT.. Jako osoba znajomaK. Z.mogła być ona nieobiektywna w swoich zeznaniach.
Sąd pominął zeznaniaK. K., jako niewnoszące istotnego materiału w niniejszym postępowaniu. Podobnie odniesiono się do zeznańM. B.,A. G.orazR. O..
Sąd zważył.
O. K.był świadom, iżK. Z.w sposób rażący narusza przepisy dotyczące bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Tym samym powinien się on zastosować do zasady wynikającej zart. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) tj. zasady ograniczonego zaufania. To zaś wymagało od niego zachowania szczególnej ostrożności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1975 r., sygn. VI KRN 135/75, GP(...); wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 1974 r., sygn. Rw 525/74, OSNKW 1975/1/17).
Szczególna ostrożność jest większa od ostrożności zwykłej. Polega ona na zwiększeniu uwagi oraz dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie. Chodzi o to, że w wypadkach gdy przepisy wymagają zachowania szczególnej ostrożności, uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze powinna zwiększyć uwagę i tak postępować, by móc odpowiednio szybko zareagować na zmieniające się warunki i sytuację na drodze. Właściwa realizacja zasady szczególnej ostrożności polega zatem na pełnej koncentracji uwagi oraz uaktywnieniu zdolności przewidywania, a w przypadku braku intuicji - dołożeniu wszelkich starań do pobudzenia wyobraźni (por. R.A.Stefański: Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC 2005, s. 67; B.Kotowski: Ustawa Prawo o ruchu drogowym. Komentarz praktyczny, Dom Wydawniczy ABC 2002, s.164-165).
W okolicznościach zaistniałych w dniu 6 czerwca 2013 r.O. K., stosując się do wyżej opisanych wymogów, powinien zaprzestać jazdy, gdyż to łączyło się z kontynuowaniem niepożądanego zachowaniaK. Z., sfinalizowanego kolizją pojazdów. Nie realizując tej powinności przyczynił się on do zaistnienia niebezpieczeństwa w ruchu drogowym skonsumowanego kolizją pojazdów. Przez to uznano go winnym czynu z art. 86 § 1 kw.
Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego a także jego sytuację majątkową.
Jako okoliczność obciążającą dostrzeżono uprzednią karalność obwinionego za podobne wykroczenia.
Okoliczności łagodzących nie dostrzeżono.
O kosztach i opłacie orzeczono nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionego od tych należności.