Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 98/15
Data wyroku: 2015-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Barbara Plewińska, Mirosław Wiśniewski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt IX Ka 98 / 15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 kwietnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - SSO Barbara Plewińska / spr/
Sędziowie - SO Aleksandra Nowicka
- SO Mirosław Wiśniewski
Protokolant - stażysta Marzena Chojnacka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marzenny Mikołajczak
po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 roku
sprawyM. K.
oskarżonego zart. 244 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy
z dnia 11 grudnia 2014 roku sygn. akt II K 473 / 14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wpunkcie Iuzupełnia podstawę prawną wymiaru kary oart. 58 § 3 kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa.

sygn. akt: IX Ka 98/15

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o to, że:
w dniu 20 sierpnia 2014r. o godz. 17:35 w miejscowościP., gminaB.kierował rowerem po drodze publicznej pomimo orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wB.o sygn. akt(...)zakazu prowadzenia rowerów na okres1 roku, obowiązującego od dnia 04.04.2014r. do dnia 04.04.2015r.;
tj. o czyn zart. 244 kk.
Sąd Rejonowy w Brodnicy wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014r. w sprawie II K 473/14:
I uznał oskarżonegoM. K.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, stanowiącego występek zart. 244 kki za to, na mocyart. 244 kk, wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go, na mocyart. 34 § 2 pkt 2 kkiart. 35 § 1 kk, do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;
II na mocyart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu, na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności, okres zatrzymania w dniu 20 sierpnia 2014r. przyjmując, iż 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równoważny jest 2 dniom kary ograniczenia wolności;
III na mocyart. 72 § 1 pkt 4 kkw zw. zart. 36 § 2 kkzobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej;
IV zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłatyi zwolnił go od pozostałych kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa.
Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokurator, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Prokurator we wniesionej apelacji, powołując się naart. 427 §1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 2 kpk, zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa procesowego w postaciart. 413 § 1 pkt 6 kpk, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, poprzez niewskazanie, zastosowanego przez Sąd,art. 58 § 3 kkw podstawie wymiaru kary 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Zarzut ten skarżący zmodyfikował na rozprawie apelacyjnej, wskazując, że zaskarżony wyrok narusza przepis prawa materialnego, tj.art. 244 kk.
W związku z podniesionym zarzutem, działając na podstawieart. 427 § 1 kpkiart. 437 § 1 i 2 kpk, prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazaniew podstawie wymiaru kary ograniczenia wolności, orzeczonej względemM. K., przepisuart. 58 § 3 kkoraz o utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora okazała się zasadna i doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku.
Sąd Rejonowy, w sposób przewidziany przepisami prawa, przeprowadził postępowanie w przedmiotowej sprawie, skutkiem czego ustalił, że oskarżony dopuścił się czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia.
Sąd I instancji właściwie zakwalifikował czyn oskarżonego, uznając, zeM. K.popełnił występek opisany wart. 244 kk, przepis ten wskazując jednocześnie jako podstawę wymierzonej oskarżonemu kary.
Jak słusznie wskazał skarżący, Sąd Rejonowy, orzekając o zastosowaniu wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności, w sytuacji, gdy przepisart. 244 kkprzewiduje, że czyn w nim opisany zagrożony jest karą pozbawienia wolności, winien był, jako podstawę wymiaru kary, wskazać również przepisart. 58 § 3 kk, umożliwiający orzeczenie przez sąd kary ograniczenia wolności albo kary grzywny, w przypadku, gdy ustawodawca przewiduje za przypisane danemu sprawcy przestępstwo, karę pozbawienia wolności do lat 5.
W związku ze stwierdzonym uchybieniem Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie w punkcie I orzeczenia podstawy prawnej wymiaru kary oart. 58 § 3 kk.
Uwzględnić należało, że kara wymierzona oskarżonemu, mimo niewskazania przepisuart. 58 § 3 kkw brzmieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia o karze, stanowiła karę adekwatną do wagi popełnionego czynu oraz korespondującą z okolicznościami, które składały się na warunki dotyczące osoby oskarżonego.
Sąd odwoławczy zaaprobował także rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w zakresie zaliczenia na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary okresu, w którymM. K., w związku z zastosowanym wobec niego zatrzymaniem, pozbawiony był wolności. Sąd Okręgowy za słuszny uznał również orzeczony względem oskarżonego obowiązek wykonywania pracy zawodowej.
Sąd II instancji, wobec niestwierdzenia w przedmiotowej sprawie przesłanek, które winny skutkować zmianą lub uchyleniem zaskarżonego wyroku z urzędu, orzekło utrzymaniu orzeczenia tego w mocy w pozostałym zakresie.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego z obowiązku ich ponoszenia,a wydatkami tego postępowania obciążył Skarb Państwa, albowiem postępowanie to wszczęte zostało i toczyło się wskutek zaistnienia okoliczności, za które oskarżony nie ponosił odpowiedzialności.