Sąd Okręgowy w Elblągu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 241/15
Data wyroku: 2015-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Ratkowska
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art, 69 Prawa bankowego

Sygn. akt I Ca 241/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu I Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Aleksandra Ratkowska
po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015r. w Elblągu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.
przeciwkoH. P.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu
z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt IX C 2967/14 upr.
oddala apelację.
Sygn. akt I Ca 241/15

UZASADNIENIE
(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.w pozwie skierowanym przeciwkoH. P.domagała się zasądzenia od pozwanej na swoją rzecz kwoty 7.258,39 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od dnia 1 października 2014r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.
Pozwana wniosła o oddalenie pozwu z uwagi na trudną sytuację finansową.
Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 5 marca 2015r. zasądził od pozwanejH. P.na rzecz powódki(...) Banku (...) SAz siedzibą weW.kwotę 7.258,39 wraz zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 1 października 2014r. do dnia zapłaty oraz kwotę 317 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazano, żeH. P.w dniu 23 czerwca 2006r. zawarła z(...) Bankiem SAz siedzibą weW., obecnie działającą pod nazwą(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.umowę pożyczki wrachunku nr (...)kwoty 800 zł w ramach konta nr(...). Pozwana zobowiązała się spłacać pożyczkę poprzez comiesięczne zasilanie rachunku kwotą nie mniejszą niż 750 zł. Na podstawieaneksu nr (...)do umowy z dnia 9 września 2010r. kwotę pożyczki podwyższono do 5.000 zł, a pozwana zobowiązała się do comiesięcznego zasilania rachunku kwotą nie mniejszą niż 833,33 zł. Pozwana nie regulowała tego zobowiązania i zadłużenie na dzień 30 września 2014r, wyniosło 7.258,39 zł.
Powyższych ustaleń faktycznych dokonano opierając się przede wszystkim na dokumentach przedstawionych przez powoda przy czym ich prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości. Sytuacja finansowa pozwanej nie mogła natomiast wpłynąć na obowiązek zwrotu pożyczki zgodnie zart.720 § 1 kc.Nie mogła ona również skutkować rozłożeniem zasądzonego świadczenia na raty w deklarowanej przez pozwaną wysokości 100-200 zł miesięcznie. Tak niskie raty spowodowałyby zbyt długi okres spłaty ( 36-72 miesiące), czemu sprzeciwiał się interes wierzyciela,
Pozwana nie wykazała ażeby spełniła swoje zobowiązanie wynikające z umowy pożyczki i nie kwestionowała wysokości zadłużenia.
Zgodnie zart. 69 Ustawy z 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe(Dz. U. z 2012r. poz. 1376) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji , rozstrzygając o kosztach procesu na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpc.
W apelacji od tego wyroku pozwana zaskarżyła go w części co do zasądzonego świadczenia, wskazując, iż zadłużenie w istocie wynosi 5.713,96 zł oraz w tym zakresie, w jakim Sąd Rejonowy nie uwzględnił jej wniosku o rozłożenie świadczenia na raty. Podtrzymała stanowisko, iż z uwagi na niewielką wysokość dochodów, obciążenia i wydatki jest w stanie spłacić należne powodowi świadczenie jedynie w ratach.
Pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa co do kwoty 1.544,43 zł oraz rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty.
Powód wniósł o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jako nieusprawiedliwiona nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przypomnieć należy na wstępie, iż stosownie do obowiązującego w postępowaniu uproszczonym przepisuart.50513§ 2 kpcjeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Wskazać trzeba, iż Sąd Rejonowy w Elblągu dokonał w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego i dokonał jego właściwej oceny prawnej.
Ostatecznie też pozwana przyznała tak fakt, jak i wysokość zadłużenia wynikającego z zawartej z powódka umowy pożyczki, co dawało Sądowi Rejonowemu asumpt do uznania, iż wysokość zadłużenia pozostaje bezsporne. Wynika to jednoznacznie z treści protokołu rozprawy z dnia 5 marca 2015r. , gdzie pozwana przyznanie to odniosła do faktów i okoliczności przytoczonych w pozwie oraz w piśmie procesowym powódki z dnia 2 lutego 2015r. szczegółowo obrazującym strukturę i wysokość dochodzonego roszczenia. Ze wskazanym oświadczeniem pozwanej nie koreluje zarzut apelacyjny, w którym skarżąca przedstawia twierdzenie, iż nie kwestionowała roszczenia do kwoty 4.816 zł. Ostatecznie zresztą pozwana przyznała w piśmie uzupełniającym apelację, iż kwota niekwestionowana to 5.713,96 zł. Na tym etapie i na tej drodze pozwana nie mogła postulować zmiany wyroku i obniżenia zasądzonego świadczenia o kwotę 1.544,43 zł.
Zgodnie zart. 381 kpcSąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później. Strona, która dopuszcza się zaniedbania w zakresie przysługującej jej inicjatywy dowodowej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, musi się liczyć z tym, że sąd drugiej instancji jej wniosku dowodowego nie uwzględni

    (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 20 maja 2014 r., III AUa 1912/13, System Informacji Prawnej Lex Omega nr 1473665).Zatem obowiązki wynikające zart. 6 kcw zw. zart. 232 zdanie pierwsze kpcwinny być realizowane przez stronę w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a przed sądem odwoławczym tylko w drodze wyjątku określonego wart. 381 k.p.c.

    (por. wyrok Sądu Apelacyjnego Szczecinie z dnia 27 marca 2014 r., I ACa 930/13, System Informacji Prawnej Lex Omega nr 1463793). Innymi słowy, strona która nie podejmuje inicjatywy dowodowej, nie wykazuje starań o pozyskanie istniejących dowodów, nie może na etapie postępowania odwoławczego domagać się dopuszczenia dowodów, jeśli należyte wykonanie przez nią obowiązków wynikających zart. 6 kciart. 232 kpcpozwalało na zgłoszenie stosownych wniosków dowodowych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Ponadto pozwana przedstawiając w postępowaniu odwoławczym nowe twierdzenia i okoliczności nie złożyła wniosków dowodowych pozwalających na ich weryfikację. Nie sposób nie zauważyć, iż w wypadku zainicjowania sporu co do wysokości zadłużenia przed Sądem Rejonowym prezentowanie określonych twierdzeń w zakresie powstania i wysokości zadłużenia mogło skutkowałoby koniecznością przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego w tym zakresie, nie wykluczając dowodu z opinii biegłego księgowego. Z tych względów obecnie prezentowane przez skarżącą argumenty musiały zostać uznane za spóźnione i gołosłowne.
Sąd Okręgowy podzielił również stanowisko Sądu pierwszej instancji co do braku podstaw uwzględnienia wniosku pozwanej o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty.
Z treści uregulowania zawartego wart.320 kpcwynika jego szczególna, wyjątkowa natura, której konsekwencją jest możliwość stosowania go w razie zaistnienia szczególnie uzasadnionych wypadków, należących do sfery majątkowej pozwanego; rzeczą pozwanego jest wykazanie istnienia takiego wypadku. Należało zgodzić się z Sądem Rejonowym, iż powołanie się jedynie na trudną sytuację finansową warunku tego nie spełnia, zwłaszcza, jeżeli sytuacja taka jest przynajmniej w części wynikiem zaciągnięcia zobowiązań podobnych, jak to które stanowiło źródło dochodzonego w sprawie roszczenia. Ochrona, jaką zapewnia dłużnikowiart. 320 kpc, nie może być stawiana ponad ochronę wierzyciela w procesie cywilnym i wymaga uwzględnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym uzasadnionego interesu podmiotu inicjującego proces, a ten kategorycznie nie wyraził zgody na otrzymanie świadczenia w ratach.
Mając powyższe na uwadze apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu na mocyart.385 kpc.