Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 304/15
Data wyroku: 2015-07-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178§1kk

Sygn. akt VI Ka 304/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lipca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli ( spr .)
Sędziowie SO Waldemar Masłowski
SO Andrzej Tekieli
Protokolant  Konrad Woźniak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 roku
sprawyM. W.ur. (...)wL.
s.M.,E.z domuK.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt II K 544/14

I
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. W.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.420 złotych tytułem kosztów nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz 96,60 złotych tytułem zwrotu podatku od towarów i usług.

Sygn. akt VI Ka 304/15

UZASADNIENIE
M. W.oskarżony został o to że:
w dniu 30 sierpnia 2014 r. wZ.rej.(...)kierował na drodze publicznej samochodem markiM. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości wyrażającym się stężeniem 2,0 promila
tj . o czyn zart. 178a § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 5.03.2015 r. w sprawie II K 544/14:
I. ustalił że oskarżonyM. W.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku zart. 178a§ 1 k.k.ustalając jednocześnie że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie w sprawie warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 2 lata;
II. na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt.3 k.k.w zw. zart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoM. W.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym z wyłączeniem kategoriiAna okres 2 lat;
III. na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt.7 k.k.w zw. zart. 49 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoM. W.na rzecz Funduszu pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej wW.świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 zł;
IV. na podstawieart. 63 § 2 k.k.zaliczył oskarżonemuM. W.na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym z wyłączeniem kategoriiAokres zatrzymania prawa jazdy od(...)
V. na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturzezasadził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.M. S.koszty nieopłaconej obrony z urzędu w kwocie 516,60 zł. w tym podatek VAT w kwocie 96,60 zł.
VI. na podstawieart. 624 § 1 k.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty.
Wyrok niniejszy zaskarżył Prokurator Rejonowy w Lubaniu zarzucając 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez błędną ocenę że okoliczności podmiotowe i przedmiotowe sprawy pozwalają na przyjęcie że stopień winy i społecznej szkodliwości czynuM. W.nie jest znaczny i tym samym warunkowe umorzenie postępowania w sytuacji gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego w kontekście rozważań w tym zakresie a zwłaszcza poziom wykazanego stężenia alkoholu znacznie przekraczającej dopuszczalne stężenie jak też rodzaj naruszonych reguł ostrożności i ich stopień naruszenia jednoznacznie wskazywały że o znacznym stopniu zawinienia i szkodliwości społecznej czyny czego nie uwzględnił Sąd I instancji ferując niesłuszne orzeczenie; 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na niezasadnym ograniczeniu orzeczonego na podstawieart.42 § 2 k.k.środka karnego poprzez wyłączenie zakazu prowadzenia pojazdów kategorii A w sytuacji gdy oskarżony dopuścił się w stanie nietrzeźwości kierowania pojazdem mechanicznym.
Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy  zważył co  następuje:
Pierwszy z zarzutów apelacji okazał się zasadny co skutkowało uwzględnieniem wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy w wyżej wymienionym składzie nie zgadza się z ustaleniem Sądu I instancji że wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonegoM. W.nie są znaczne. Na potwierdzenie powyższego Sąd I instancji przytoczył następujące argumenty: oskarżony kierował samochodem w porze nocnej, przy niewielkim natężeniu ruchu, na drodze o drugorzędnym znaczeniu, jego celem było jedynie przestawienie źle zaparkowanego samochodu na pobliski parking, ponadto oskarżony jako(...)a następnie(...)miał wzorowe opinie, popadł wprawdzie w uzależnienie od alkoholu ale podjął leczenie i terapię, przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu okazał skruchę i żal w niniejszej sprawie ( str. 4 uzasadnienia, k. 111 akt ). Te argumenty jednak nie przekonują, niektóre z nich są zupełnie chybione. Oskarżony miał we krwi 2,0 promila alkoholu, co jest bliskie stanowi upojenia alkoholowego i w tym stanie bezpośrednio po wyjściu z jednego z barów wZ.wsiadł za kierownicę samochodu. Jak słusznie zauważa skarżący w uzasadnieniu apelacji, jedynie z gołosłownych, nie potwierdzonych innymi dowodami wyjaśnień oskarżonego wynika że zamierzał przestawić samochód na parking. Z zeznań świadkaZ. K.nie wynika bynajmniej aby oskarżony jechał w stronę parkingu, zawracał on samochodem naul. (...), wjechał do rowu, jak świadek podszedł do jego auta oskarżony zachowywał się tak jakby chciał ruszyć i uciec, świadek wyciągnął go z auta i zabrał kluczyki od pojazdu ( k.21 ). Sąd I instancji w ustaleniach faktycznych bynajmniej nie ustala że oskarżony zamierzał zaparkować auto (str. 1 uzasadnienia, k. 108 akt ), powołując to dopiero niespodziewanie jako argument przy uzasadnianiu warunkowego umorzenia postępowania. Nie wpływa zasadniczo na obniżenie społecznej szkodliwości czynu fakt, iż oskarżony jechał samochodem w nocy, było wówczas lato, bar był czynny, wątpliwy jest więc argument że natężenie ruchu było niewielkie. Wzorowe do tej pory opinie z miejsca pracy, nienaganny sposób życia oskarżonego, przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyrażenie skruchy nie zmieniają faktu, iż nie sposób przyjąć że wina oskarżonego w niniejszej sprawie nie jest znaczna, podobnie jak społeczna szkodliwość czynu oceniana przez pryzmat wszystkich okoliczności zart. 115 § 2 k.k.W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok nie mógł się ostać.
Sąd Okręgowy nie mógł zmienić zaskarżonego wyroku poprzez wydanie wyroku skazującego w miejsce wyroku warunkowo umarzającego postępowanie ponieważ regułane peiuszart. 454 § 2 k.p.k.obowiązuje w niniejszej sprawie, pomimo uchylenia tego przepisu ustawą z 27.09.2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw ( D.U z 2013 r.poz.1247 ze zm. – patrz art. 36 pkt.2 w/w ustawy ).
Odnoszenie się w tej sytuacji do drugiego z zarzutów podniesionych w apelacji było przedwczesne (art.436 k.p.k.).
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. W.i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia i wyda wyrok w którym rozstrzygnie o sprawstwie i winie oskarżonego,  kwalifikacji prawnej i wymiarze kary mając na uwadze wszystkie okoliczności o których mowa powyżej.
Na podstawieart. 29 ustawy prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.kwotę  420 zł. oraz 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.