Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 538/13
Data wyroku: 2015-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kamil Worsztynowicz

Sygn. akt II K 538/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 maja 2015 r.
Sąd Rejonowy w Goleniowie w II Wydziale Karnym, w składzie :
Przewodniczący : SSR Kamil Worsztynowicz
Protokolant : Magdalena Błaszczyk
przy udziale Prokuratora Beaty Belcarskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach14.01.2015r., 03.03.2015r., 08.04.2015r., 05.05.2015r. i 12.05.2015 r.
sprawy
A. S. (1)
synaF.iG.z d.P.,ur. (...)w Szczecinie, karanego
oskarżonego o to, że :

1
w bliżej nieustalonym czasie nie później niż do dnia 29 lutego 2012r. wG.podżegał nieustalone osoby do wypowiadania gróźb pozbawienia życiaM. K., w celu wywarcia wpływu na tę pokrzywdzoną, by zmieniła złożone przez siebie wcześniej w sprawie o sygn.. akt VK 347/09 Sądu Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie przeciwkoA. S. (1)zeznania obciążająceA. S. (1)na jego korzyść, przy czym czynu tego dopuścił się będąc skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2011r. sygn. VI K 282/11 między innymi za czyny zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kkoraz245 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§1 kkna karę łączną 10 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres pozbawienia wolności skazanego w dniach: 24 maja 2008r., 18 sierpnia 2008r., od 28 do 29 września 2008 r., od 1 października 2008r. do 7 kwietnia 2009r., 22 lipca 2008r. i 9 września 2008r. , a której początek odbywania wskazano na 7 kwietnia 2009r.

to jest o czyn zart. 18§2 kkw zw. zart. 245 kkw zw. zart. 64§2 kk

2
W okresie od sierpnia 2012r. daty bliżej nieustalonej do dnia 14 września 2012r. wS.podżegałM. K.do składania fałszywych zeznań w sprawie o sygn. akt V K 234/09 Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie przeciwkoA. S. (1), poprzez zmianę złożonych wcześniej zeznań obciążającychA. S. (1)na jego korzyść, przy czym czynu tego dopuścił się będąc skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 3 sierpnia r. sygn. VI K 282/11 między innymi za czyny zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kkoraz245 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§1 kkna karę łączną 10 lat pozbawienia wolności, na poczet której orzeczono okres pozbawienia wolności skazanego w dniach: 24 maja 2008r., 18 sierpnia 2008r., od 28 do 29 września 2008 r., od 1 października 2008r. do 7 kwietnia 2009r., 22 lipca 2008r. i 9 września 2008r. , a której początek odbywania wskazano na 7 kwietnia 2009r.

to jest o czyn zart. 18§2 kkw zw. zart. 233§1 kkw zw. zart. 64§1 kk

I
uznaje oskarżonegoA. S. (1)za winnego dokonania zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 1 części wstępnej wyroku, z tym, że ustala, że oskarżony czyn ten popełnił w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachódw Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2011r. sygn. VI K 282/11 między innymi za czyny zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kkoraz245 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§1 kkna karę łączną 10 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres pozbawienia wolności w dniach: 24 maja 2008r., 18 sierpnia 2008r., od 28 do 29 września 2008 r., od 1 października 2008r. do 7 kwietnia 2009r., 22 lipca 2008r. i 9 września 2008r., a której początek odbywania wskazano na 7 kwietnia 2009r. i czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 245 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.za który na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 245 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
uznaje oskarżonegoA. S. (1)za winnego dokonania zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 2 części wstępnej wyrokutj. przestępstwa zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 233 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 233 § 1 k.k.wymierza mu karę1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoA. S. (2)kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. C.kwotę 723,24 (siedmiuset dwudziestu trzech 24/100) złotych wraz z podatkiem VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonemuA. S. (1)z urzędu;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty.

Sygn. akt. II K 538/13

UZASADNIENIE
OskarżonyA. S. (1)iM. K.w 2008 r. pozostawali w konkubinacie. W czasie trwania związku oskarżonyA. S. (1)od czerwca 2008 r. do 1 października 2008 r. groziłM. K.pozbawieniem życia, zmuszał przemocąM. K.do odbywania stosunków seksualnych, ponadto groził wymienionej pozbawieniem życia w celu zmuszenia jej do wycofania zeznań, które złożyła w prokuraturze, zawiadamiając o popełnionych na jej szkodę przestępstwach. OskarżonyA. S. (1)za czyny popełnione na szkodęM. K.został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 22 września 2009 r., sygn. V K 347/09 na karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten został następnie objęty wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. VI K 282/11, którym wymierzono oskarżonemu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności.
Dowody:
- zeznania świadkaM. K.k. 3 – 5 w zw. z k. 339v
- odpisy wyroków sygn. V K 347/09 i IV Ka 1460/09 k. 36 – 40.
W związku ze skazaniem za zarzucane mu przestępstwaA. S. (1)przebywając w zakładzie karnym postanowił nakłonićM. K.do zmiany niekorzystnych dla niego zeznań celem wzruszenia prawomocnego wyroku skazującego go za popełniony na szkodęM. K.czyn zart. 197 § 1 k.k.Oskarżony w tym celu nakłonił najpierw inne nieustalone osoby, aby groźbami zmusiłyM. K.do zmiany zeznań złożonych przeciwkoA. S. (1)w sprawie w zakresie dotyczący zarzutu dokonania zgwałcenia. W styczniu lub lutym 2012 r. do miejsca zamieszkaniaM. K.przyszło czterech mężczyzn. Jeden z przybyłych wszedł do mieszkaniaM. K.i oświadczył jej, że jest odA. S. (1), który „na razie jest spokojny i chciałby porozmawiać, aby wycofała ona sprawę o gwałt”. Ponadto mężczyzna oświadczył, że nie chciałby przychodzić doM. K.kolejny raz, bo „wówczas będzie źle” i używając wulgarnych słów groziłM. K.uszkodzeniem ciała i pozbawieniem życia. W sierpniu lub we wrześniu 2012 r.A. S. (1)w Zakładzie Karnym sporządził list doM. K., który przekazał swojej matceG. S.w celu, abyM. K.zmieniła złożone zeznania. W treści listu oskarżony wskazał wprost treść jaką pokrzywdzona ma umieścić w liście skierowanym do oskarżonego, w którym odwołuje ona złożone wcześniej zeznania co do przypisanego oskarżonemu dokonania zgwałcenia. W liścieM. K.miała wskazać datę jaki jego sporządzenia 15.06.2012 r. oraz napisać, że oskarżony groził jej oraz jej synowi i z obawy o spełnienie tych gróźb obciążyła go również zeznaniami o przymuszanie do odbywania stosunków seksualnych, czyniąc to po to, aby oskarżony dłużej musiał odbywać karę w zakładzie karnym. List od oskarżonegoM. K.przekazałaG. S.we wrześniu 2012 r. NastępnieM. K.z obawy przed oskarżonym sporządziła list zgodnie z żądaniem oskarżonego, w którym wskazała niezgodne z prawdą okoliczności, że nie była przez oskarżonego zmuszana do czynności seksualnych i zeznania w tym zakresie wymyśliła celem obciążenia oskarżonego za nie popełnione przez niego przestępstwo.
Ponadto oskarżonyA. S. (1)skierował do Prokuratury Rejonowej Szczecin – Zachód w Szczecinie datowane na dzień 26 czerwca 2012 r. zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa składania przezM. K.fałszywych zeznań, w tym zakresie w jakim wymieniona miała zeznać, że była przez oskarżonego zmuszana do seksu oralnego Oskarżony wskazał w zawiadomieniu, żeM. K.sporządziła oświadczenie, że w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu złożyła fałszywe zeznania, którego to oświadczenia nie załączył do zawiadomienia. Postanowieniem z dnia 19 września 2012 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej Szczecin – Zachód w Szczecinie odmówił wszczęcia śledztwa w przedmiotowej sprawie.
Dowody:
- zeznania świadkaM. K.k. 3 – 5 w zw. z k. 339v,
- zeznania świadkaG. S.k. 245v – 246
- list k. 9,
- opinia z zakresu badań pisma ręcznego k. 15 – 24
- zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa k. 1 – 2 akt sprawy Ds. 1843/12
- postanowienie k. 28 – 29 akt sprawy Ds. 1843/12,
OskarżonyA. S. (1)był wielokrotnie karany sądownie.
Oskarżony był karany m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego SzczecinP.e i Zachód w Szczecinie, wydanym w sprawie o sygn. akt II K 347/09, m.in. za czyny zart. 190 § 1 k.k.iart. 245 k.k.na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i roku pozbawienia wolności, które to kary objęte zostały wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. VI K 282/11 którym wymierzono skazanemu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności, którą to karę odbywa od dnia 7 kwietnia 2009 r., z zaliczeniem okresów pozbawienia wolności w dniach: 24 maja 2008r., 18 sierpnia 2008r., od 28 do 29 września 2008 r.,od 1 października 2008r. do 7 kwietnia 2009r., 22 lipca 2008r. i 9 września 2008r.
Dowód:
- informacja zK.k. 161 – 164,
- wyroki k. 36 – 38, 53 – 54
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyA. S. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśniał, żeM. K.to jego była konkubina z którą ma niby dobre relacje. Dzwoniąc doM. K.dowidział się od niej, że został pomówiony przez nią i że ma ona z tego powodu wyrzuty sumienia. Powiedział jej wówczas, aby napisała do niego list w którym opisze całą tą sytuację.M. K.nie wiedziała jak ma ten list napisać i poprosiła go, aby to oskarżony napisał jej jaką treść ma umieścić w liście. Taki list jej wysłał iM. K.przysłała do niego listo o podobnej treści. Ponadto w rozmowach telefonicznych również twierdzi, że pomówiłaA. S. (1)o przymuszanie do seksu oralnego, ponieważ się go bała i chciała wrócić do swojego partnera. Nikogo nie nagabywał do zmiany zeznań, tylkoM. K.z własnej woli powidziała mu, że został on pomówiony. Oświadczyła mu, że się przyzna pod warunkiem, że będzie miała adwokata, gdyż boi się sama iść na policję i do prokuratury. Oskarżony w związku z tym wynajął adwokata dlaM. K..
Przed Sądem oskarżony podtrzymał uprzednio złożone wyjaśnienia, zaprzeczając aby miał zmuszaćM. K.do zmiany zeznań.
- wyjaśnienia oskarżonego, k. 76 – 79, 179v - 180
Sąd zważył co następuje:
Dokonując oceny wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoA. S. (1)w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznańM. K.oraz dowodów z dokumentów w postaci opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego, zabezpieczonego w toku postępowania listu, wydanych w sprawie wyroków sądów, a także informacji z zakładu karnego dotyczących odwiedzinM. K.u oskarżonego, sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w części w której zaprzeczał on, aby nakłaniał inne osoby do grożeniaM. K., celem zmiany przez nią obciążających go zezań oraz że sam ją do tego nakłaniał za niewiarygodne.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że okolicznością bezsporną jest, iż oskarżonyA. S. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w sprawie V K 347/09 został skazany za popełnienie kilku przestępstw na szkodęM. K.za które wymierzono mu karę łączną 7 lat pozbawienia wolności.
Nie budzącym wątpliwości w świetle listu przedłożonego przezM. K.w czasie przesłuchania w prokuraturze (k. 9) jest również i to, że oskarżony celem uzyskania od pokrzywdzonej oświadczenia o wycofaniu złożonych przez nią zeznań w postępowaniu w sprawie V K 347/09, za pośrednictwem wysłanego do pokrzywdzonej listu nakłaniał ją do zmiany zeznań na jego korzyść złożonych w postępowaniu w sprawie V K 347/09.
Fakt sporządzenia i wysłania do pokrzywdzonej listu w którym oskarżony instruuje pokrzywdzoną jakiej treści oświadczenie, a następnie jakiej treści zeznania ma złożyć, potwierdził w swojej opinii również biegły z zakresu kryminalistycznych badań pisma ręcznego, który po przeprowadzeniu stosownych badań stwierdził, że list ten został sporządzony przezA. S. (1).
W złożonych wyjaśnieniach oskarżony wskazał, że pokrzywdzonaM. K.sama się z nim skontaktowała i przekazała mu, iż w zakończonym już prawomocnie postępowaniu, w którym oskarżony został skazany, pomówiła go o zmuszanie do odbywania stosunków seksualnych w czasie gdy byli w związku. Oskarżony wyjaśnił ponadto, żeM. K.miała w związku z tym wyrzuty sumienia, obawiała się pójść z tą informację na policję, wobec czego oskarżony zaproponował jej, aby napisała list o treści wskazanej przez oskarżonego, w którym oświadczy, że pomówiła go o niepopełnione przestępstwo, co też według oskarżonego pokrzywdzona uczyniła. Zdaniem oskarżonegoM. K.z własnej woli przyznała mu się do tego, że złożyła w zakończonej prawomocnie sprawie niekorzystne dla oskarżonego zeznania.
Przedstawionej przez oskarżonego wersji przeczą w całości zeznania świadkaM. K., które Sąd uznał za wiarygodne i oddające w całości przebieg zdarzeń. Wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)sąd uznał w konsekwencji jedynie za jego linię obrony oraz próbę oddalenia od siebie oskarżenia o podżeganie do składania fałszywych zeznań przezM. K., a także podżegania do wypowiadania gróźb wobecM. K.celem wywarcia na nią wpływu, aby zmieniła ona złożone w przeszłości zeznania.
Należy w pierwszej kolejności zaakcentować, że wyjaśnienia oskarżonego, wskazują na potwierdzenie przez niego okoliczności, że w okresie objętym zarzutami kontaktował się on zM. K., a głównym powodem tych kontaktów była kwestia dotycząca złożonych przez pokrzywdzoną zeznań w postępowaniu, w którym oskarżony został prawomocnie skazany. Okoliczność tą potwierdza treść listu sporządzona przez oskarżonego oraz zeznaniaM. K.. Oskarżony wskazuje ponadto na częste kontakty z pokrzywdzoną, które to kontakty miały być rzekomo inicjowane przezM. K..M. K.według oskarżonego z powodu wyrzutów sumienia dążyła do tego, aby zmienić złożone uprzednio zeznania i uwolnić oskarżonego od przypisanego mu przestępstwa zgwałcenia, popełnionego przez oskarżonego na jej szkodę.
Zauważyć jednak należy, że wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie jedynie w zakresie faktu powstania listu napisanego przez niego doM. K.w którym oskarżony wskazał jakiego rodzaju oświadczenie ma zawrzećM. K.w liście skierowanym do oskarżonego, odnośnie złożonych przez nią zeznań, a następnie jakiej treści zeznania pokrzywdzona ma złożyć, w których zmieni zeznania obciążające oskarżonego oraz jakiego rodzaju powody zmiany zeznań ma wskazywać.
W zakresie przyczyn i okoliczności powstania listu, w którym oskarżony nakłania pokrzywdzoną do zmiany zeznań sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonejM. K..
W ocenie Sądu zeznania złożone przezM. K.są w rozważanej tutaj kwestii spójne, logiczne oraz korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, nie zawierają też żadnych ocen czy domysłów świadka. W ocenie Sądu zeznania te oddają przebieg wydarzeń, zostały ponadto złożone niedługo po doświadczonej ze strony oskarżonego groźby przekazanej za pośrednictwem innych osób oraz bezpośrednio po tym jak oskarżony spowodował, że pokrzywdzona napisała do niego list w którym zgodnie z jego wolą złożyła oświadczenie o odwołaniu złożonych wcześniej obciążających oskarżonego zeznań i chęć złożenia zeznań zmienionych.
W ocenie Sądu fakt dobrowolnego przybycia przez pokrzywdzoną do Prokuratury Rejonowej Szczecin – Zachód i złożenia zeznań w niniejszej sprawie po tym jak odpisała ona na list oskarżonego, oznacza że rzeczywiście doszło do gróźb kierowanych wobec pokrzywdzonej przez osoby, którym zlecił toA. S. (1)i podżegania pokrzywdzonej do składania fałszywych zeznań. Działania oskarżonego, zdaniem Sądu, odniosły jednak taki skutek, że pokrzywdzona, obawiając się rzeczywistej agresji ze strony oskarżonego, starała uchronić się przed nim, składając zeznania w prokuraturze. Fakt zaś wysłania listu, w którym oskarżony nakłania pokrzywdzoną do zmiany zeznań i instruuje jakiej treści oświadczenia ma ona składać oraz jakie powody zmiany zeznań podawać, potwierdza treść zabezpieczonego listu oraz opinia kryminalistyczna z której wynika, że list ten został sporządzony osobiście przez oskarżonego.
Zdaniem Sądu w wyjaśnieniach oskarżonego, który starał się wykazać, żeM. K.dobrowolnie skontaktowała się z nim oraz zgodziła się na zmianę na jego korzyść zeznań przy uwzględnieniu zgromadzonego materiału w sprawie, brak też jest logiki, która ewidentnie wskazuje na nieprawdziwość wyjaśnień oskarżonego i wskazuje na prawdziwość zeznańM. K..
Należy bowiem mieć na uwadze, że oskarżony od samego początku postępowania toczącego się jeszcze przed Sądem Rejonowym Szczecin Prawobrzeże i Zachód w sprawie V K 347/09 był zainteresowany, aby pokrzywdzona, która była z nim w przeszłości w związku, nie przedstawiła organom ścigania prawdziwego przebiegu zdarzeń. Nie sposób też tutaj pominąć, że oskarżony wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin Prawobrzeże i Zachód z dnia 22 września 2009 r. został skazany za przestępstwo zart. 245 k.k.popełnione na szkodęM. K., a także gróźb karalnych na szkodę jej syna.
Po drugie trudno uznać, aby pokrzywdzona w sytuacji dobrowolnego skontaktowania się z oskarżonym i faktycznego braku obawy wobec oskarżonego samodzielnie zgłosiła się do prokuratury i złożyła zawiadomienie o kierowanych wobec niej groźbach przez inne osoby, nakłonione wcześniej do tego przez oskarżonego.M. K.w toku zeznań wielokrotnie powtarzała, że obawia się oskarżonego i odpowiada na jego listy wyłącznie celem zapewnienia sobie względnego spokoju od strony oskarżonego.
Zdaniem SąduM. K., gdyby istotnie sama dobrowolnie skontaktowała się z oskarżonym, oferując mu zmianę swoich wcześniej złożonych na jego niekorzyść zeznań, to nie sposób przyjąć, aby następnie i to po krótkim czasie po odpisaniu na list oskarżonego, zgłosiła się do prokuratury składając zawiadomienie o przestępstwie nakłaniania jej do składania fałszywych zeznań oraz grożenia w celu zmiany zeznań. Tego rodzaju postępowanie pokrzywdzonej skutkowało przecież wszczęciem przeciwko oskarżonemu odrębnego postępowania karnego, czego pokrzywdzona z pewnością miała świadomość, a w konsekwencji doprowadzić musiałoby do kolejnej konfrontacji z oskarżonym w toku prowadzonego postępowania, gdzie rozważana byłaby kwestia złożonych przez pokrzywdzoną zeznań. Nie sposób w ocenie Sądu uznać, abyM. K.zdecydowała się na taki krok i zawiadomiła prokuraturę o podejmowanych wobec niej działaniach przez oskarżonego, gdyby przede wszystkim istotnie nieprawdziwie obciążyła oskarżonego w prawomocnie już zakończonym postępowaniu, zeznaniami w których zawarła informację o zmuszaniu jej do stosunków seksualnych oraz gdyby oskarżony nie podejmował wobec niej pozaprawnych działań mających na celu wpłynięcie na pokrzywdzoną celem zmiany zeznań.
Przechodząc dalej istotnym w sprawie jest fakt złożenia przez oskarżonego zawiadomienia do Prokuratury Rejonowej Szczecin – Zachód w Szczecinie o popełnieniu przestępstwa przezM. K.składania fałszywych zeznań. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zawiadomienie to datowane na dzień 26 czerwca 2012 r., wpłynęło do Prokuratury Rejonowej w dniu 23 lipca 2012 r. Oskarżony w zawiadomieniu tym powołał się na treść listu, który miał otrzymać odM. K., którego jednak do zawiadomienia nie załączył. List ten został załączony w późniejszym czasie, ale co istotne stanowił on następstwo korespondencji skierowanej najpierw przez oskarżonego doM. K.w której wskazał on jej jakiej treści oświadczenie o zmianie zeznań ma zawrzeć oraz co ma wskazywać jako powód zmiany zeznań, gdy będzie już na tą okoliczność przesłuchiwana. Nie było zatem tak jak stara się wykazywać oskarżony, żeM. K.dobrowolnie i sama skontaktowała się z nim wskazując na chęć zmiany zeznań. Oskarżony zarówno w dniu składania zawiadomienia do prokuratury jak i składania ustnego zawiadomienia listu tego faktycznie nie posiadał, został on przez oskarżonego pozyskany od pokrzywdzonej dopiero w sierpniu lub wrześniu 2012 r., na co wskazała w zeznaniachM. K.i co wynika z treści listu skierowanego przez oskarżonego do pokrzywdzonej. Powyższa okoliczność potwierdza zeznaniaM. K.co faktycznego przebiegu jej kontaktu z oskarżonym i tego, że to oskarżony nakłaniałM. K.do zmiany zeznań, co potwierdza też omawiana tutaj korespondencja.
Nie było zatem tak jak wyjaśnił oskarżony, że to najpierwM. K.zgłosiła się do niego oferując zmianę zeznań, ale to oskarżony starał się pokrzywdzoną na tego typu krok nakłonić. Dowodzi tego także ten fragment listu pochodzącego od oskarżonego, w którym wskazuje on, abyM. K.wpisała na liście skierowanym do niego datę 15 czerwca 2012 r., a zatem datę sprzed złożenia przez oskarżonego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, co z kolei w mniemaniu oskarżonego miało uwiarygodnić wersję, że to pokrzywdzona sama się z nim skontaktowała i przyznała do składania fałszywych, obciążających oskarżonego zeznań.
Nie ulega zatem wątpliwości, że działania jakie oskarżony podjął wobec pokrzywdzonej miały na celu tylko i wyłącznie pozyskanie jej oświadczenia w którym przyznałaby się ona do składania nieprawdziwych zeznań, a które to oświadczenie oskarżony planował wykorzystać w postępowaniu z jego zawiadomienia przeciwkoM. K., ukrywając oczywiście fakt uprzedniej korespondencji z pokrzywdzoną, w której faktycznie namawiał ją do złożenia oświadczenia o wycofaniu zeznań dotyczących zmuszania pokrzywdzonej przez oskarżonego do obcowania płciowego, za co oskarżony został prawomocnie skazany.
Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim wynikało z nich, że pokrzywdzonaM. K.z własnej woli i bez żadnych działań oskarżonego skontaktowała się z nim i odwołała złożone w zakończonym prawomocnie postępowaniu, obciążające oskarżonego zeznania, Sąd uznał zatem za niewiarygodne i potraktował wyłącznie jako przyjętą przez oskarżonego linię obrony dostosowaną do aktualnego stanu sprawy, w którym wyszło na jaw, że to oskarżony sporządził list, który wysłał doM. K., a w którym wskazał pokrzywdzonej jakiej treści oświadczenie ma zawrzeć z liście skierowanym do oskarżonego i jakiej treści zeznania ma złożyć i w jakim zakresie odwołać ma uprzednio złożone zeznania w zakończonym przeciwko oskarżonemu postępowaniu karnym.
Z dużą dozą ostrożności, z uwagi na więzi rodzinne, Sąd podszedł do oceny zeznań matki oskarżonegoG. S., chociaż zeznania te nie wniosły zbyt wiele do sprawy. Sąd uznał za niewiarygodną przedstawioną przez świadka wersję, jakoby pokrzywdzona sama dobrowolnie przyznawała się do składania fałszywych, obciążających oskarżonego zeznań i obawiała się w tym zakresie odpowiedzialności karnej. Wersja ta nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie i jest sprzeczna z uznanymi za wiarygodne twierdzeniamiM. K..G. S.w trakcie składania zeznań nie potrafiła albo nie chciała wskazać konkretnie powodów dla którychM. K.miała zamiar zmienić uprzednio złożone zeznania. Ponadto zwrócić należy uwagę na fakt, że zarówno oskarżony jak i jego matka zeznają zgodnie, że pokrzywdzona chciała się pogodzić z oskarżonym oraz że miała wyrzuty sumienia w związku ze złożonymi przeciwko oskarżonemu zeznaniami i dobrowolnie skontaktowała się w tym celu z oskarżonym. Okolicznościom tym jednak stanowczo zaprzeczyła pokrzywdzona wskazując, że to oskarżony wymuszał na niej oświadczenie co do zmiany zeznań i nakłaniał do zmiany złożonych wcześniej zeznań. Sąd w związku z treścią zeznańG. S.widzi dwie możliwości albo zeznania matki oskarżonego są uzgodnione z oskarżonym i nieprawdziwe z powodów wskazywanych już wyżej, tak jak wyjaśnienia oskarżonego, albo zeznaniaG. S.opierają się na błędnym przeświadczeniu, by istotnieM. K.dobrowolnie podejmowała kontakt z oskarżonym, a świadek jedynie przekazała list od oskarżonego dlaM. K.. W żadnym z tych dwóch wypadków treść tych zeznań nie może być uznana za przesłankę dla uniewinnienia oskarżonego. Należy także zaakcentować, że wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom matki oskarżonego, żeM. K.wielokrotnie odwiedzała oskarżonego w zakładzie karnym i chciała się z nim pogodzić, przeczy także fakt, że w czasie całego okresu pobytu oskarżonego w izolacjiM. K.odwiedziła go jedynie raz w dniu 26 października 2010 r. (k. 203), a zatem nawet nie w okresie, gdy toczyły się postępowania związane z kwestią złożonych przezM. K.zeznań w sprawie oskarżonego. ZeznaniaG. S.niczego jednak innego nie stwierdzają ponad to, żeM. K.kontaktowała się z oskarżonym, co sama ona też potwierdzała i że oskarżony w tym czasie starał się wzruszyć prawomocny wyrok skazujący go m.in. za przestępstwo zart. 197 § 1 k.k., popełnione m.in. na szkodęM. K.i podejmował w tym zakresie działania. Potwierdził to także świadekM. S., którego zeznania sąd uznał za wiarygodne, nie mając żadnych powodów do uznania, że świadek ten jako osoba postronna miałby składać nieprawdziwe zeznania, żeA. S. (1)przekazał mu pismo sporządzone przezM. K., gdzie wskazywała ona, że nieprawdziwie obciążyła ona oskarżonego. Świadek wprawdzie wskazał, żeM. K.była u niego kancelarii, gdyż do kancelarii ją wezwał, ze względu na pismo sporządzone przezM. K., ale świadek nie potwierdził, abyM. K.przyznała przed nim, że informacje zawarte w sporządzonym przez nią piśmie są prawdziwe. Ponadto świadek mógł dysponować jedynie listem któryM. K.wysłała do oskarżonego na jego żądanie i z obawy przed nim, zawierając wskazaną przez oskarżonego treść, którym to pismem początkowo dysponowała również Prokuratura Rejonowa Szczecin – Zachód w sprawie Ds. 1843/12 z zawiadomienia oskarżonego. ŚwiadkowieM. S., a takżeG. S.mogli nie mieć wiedzy o liście skierowanym doM. K.przez oskarżonego zawierającym instrukcję dlaM. K.dotyczącą zmiany zeznań, która to absolutnie zaprzeczała temu, aby dobrowolnie chciała zmienić złożone wcześniej zeznania oraz że złożone przez nią w przeszłości zeznania w zakończonym prawomocnie postępowaniu były nieprawdziwe.
Sąd zatem analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność zeznańM. K.w niniejszej sprawie, jak również zeznania świadka nie zostały skutecznie zakwestionowane w toku postępowania przed sądem.
Na prawdziwość twierdzeńM. K.wskazuje także stopień ich szczegółowości w zakresie w jakim świadek opisywała kontakty z oskarżony, a także sam fakt opracowania przez oskarżonego listu do pokrzywdzonej niezbędnego oskarżonemu do obmyślonego przez niego planu podważenia zeznań pokrzywdzonej i próby wzruszenia wyroku w zakresie najpoważniejszego czynu za który oskarżony został skazany.
Ponadto należy też zauważyć, że oskarżony z pokrzywdzoną od czasu zakończenia prawomocnie postępowania karnego przeciwko oskarżonemu o przestępstwa popełnione na szkodęM. K.nie mieli ze sobą żadnych wspólnych prywatnych spraw, nic też nie wskazywało poza zakończoną już sprawą karną na jakikolwiek konflikt miedzy nimi. Nie sposób tym samym też dostrzec motywacji dla którejM. K.miałaby teraz obciążać swoimi twierdzeniami oskarżonego w kwestii nakłaniania jej do składania fałszywych zeznań oraz grożenia za pośrednictwem innych osób, jeżeli nie zmieni wcześniej złożonych zeznań.
Fakty podawane przezM. K.oceniane we wzajemnym powiązaniu z omówionymi wyżej okolicznościami sprawy prowadzą do wniosku o prawdziwości zeznań świadka, które też nie zostały w żaden sposób zdyskredytowane. W ocenie Sądu stanowią one pełnowartościowy materiał dowodowy mogący stanowić podstawę ustaleń w sprawie.
Za w pełni wiarygodne i zasługujące na uwzględnienie Sąd uznał dowody z dokumentów w postaci danych o karalności oskarżonego, opinii i informacji w zakładu karnego, danych osobopoznawczych, opinii biegłego z zakresu badań pisma ręcznego, wyroków sądowych, albowiem zostały sporządzone w wymaganej przepisami formie przez osoby do tego uprawnione. Opinia biegłego z zakresu badań pisma ręcznego została sporządzona w sposób fachowy i rzetelny, a jej wnioski są logiczne oraz jasne. Nie budziły one wątpliwości Sądu tak co do prawidłowości przeprowadzonych na jej potrzeby badań, jak i co do trafności wniosków w niej zawartych. Ponadto w toku całego postępowania żadna ze stron nie zakwestionowała prawidłowości i prawdziwości omówionych dowodów.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala zatem na ustalenie, że oskarżony nie później niż do dnia 29 lutego 2012 r. podżegał nieustalone osoby do grożeniaM. K.pozbawieniem życia, będącej świadkiem w zakończonej przeciwko niemu sprawie w celu wywarcia na nią wpływu i skłonienia jej do zmiany złożonych przeciwko oskarżonemu zeznań. Czyn ten wypełnia znamiona przestępstwa stypizowanego wart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 245 k.k.Przepisart. 245 k.k.penalizuje używanie przemocy lub groźby bezprawnej w celu wywarcia wpływu na świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela albo oskarżonego lub dopuszczenie się naruszenia nietykalności cielesnej w związku z ich czynnościami. Jest to zatem przestępstwo kierunkowe, charakteryzujące się zamiarem o szczególnym zabarwieniu, którego celem jest wywarcie wpływu na osoby wymienione w tym artykule w kierunku pożądanym przez sprawcę przestępstwa zart. 245 k.k.Oskarżony nakłaniał do grożeniaM. K.inne osoby w związku ze złożeniem przez wymienioną zeznań w sprawie dotyczącej przypisanego oskarżonemu przestępstwa zgwałcenia popełnionego na jej szkodę. Niewątpliwie groźby pozbawienia życia kierowane pod adresemM. K.mogły wzbudzić w niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, skoro oskarżony w przeszłości już jej groził, dopuszczał się przemocy i ma znajomości wśród osób wcześniej karanych, które odbywały kary pozbawienia wolności.
Ponadto oskarżony w okresie od sierpnia 2012 r. do bliżej nieustalonej daty do dnia 14 września 2012 r. nakłaniałM. K.do zmiany zeznań obciążających oskarżonego co do kwestii zmuszania pokrzywdzonej do odbywania stosunków seksualnych, czym dopuścił się czynu kwalifikowanego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 233 §1 k.k.
Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika jednoznacznie, że zamiaremA. S. (1), który za pośrednictwem swojej matki przekazał list doM. K., było wywołanie u niej jako świadka decyzji złożenia fałszywych zeznań zgodnych z wolą oskarżonego, w zakresie i o treści przez niego podanej. Zamiarem oskarżonego było zatem niewątpliwie podżeganieM. K.do popełnienia przestępstwa zart. 233 § 1 k.k.Należy przy tym zwrócić uwagę, że podżeganie do popełnienia przestępstwa stanowi samoistną podstawę odpowiedzialności sprawcy takiego zachowania, niezależną od dokonania czynu zabronionego przez osobę nakłanianą do jego wykonania. Ponadto znamiona podżegania nie określają sposobu czy formy nakłaniania, a zatem może być ono realizowane w dowolny sposób, byle by można było z zachowania nakłaniającego odczytać, iż jest ono nakierowane na wywołanie u osoby nakłanianej decyzji popełnienia określonego zachowania.
Oskarżony był karany m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, wydanym w sprawie o sygn. akt II K 347/09, m.in. za czyny zart. 190 § 1 k.k.iart. 245 k.k.na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i roku pozbawienia wolności, które to kary objęte zostały wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. VI K 282/11 którym wymierzono skazanemu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności, którą to karę odbywa od dnia 7 kwietnia 2009 r., z zaliczeniem okresów pozbawienia wolności w dniach: 24 maja 2008r., 18 sierpnia 2008r., od 28 do 29 września 2008 r.,od 1 października 2008r. do 7 kwietnia 2009r., 22 lipca 2008r. i 9 września 2008r.
Zgodnie zart. 115 § 3 k.k.przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne.
Oskarżony był skazany za przestępstwo zart. 245 k.k.Oskarżony ponownie dopuścił się czynu zart. 245 k.k., tylko że tym razem w formie podżegania do tego przestępstwa.A. S. (1)dopuścił się zatem przestępstwa tego samego rodzaju.
Należało więc uznać. że oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa, co powodowało, że w kwalifikacji prawnej czynu zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 245 k.k.powinien się znaleźć przepisart. 64 § 1 k.k.Nietrafnie w akcie oskarżenia kwalifikację prawną czynu oskarżonego uzupełniono o treśćart. 64 § 2 k.k.Zastosowanieart. 64 § 2 k.k.jest możliwe gdy sprawca już poprzednio skazany w warunkach recydywy opisanej wart. 64§ 1 k.k.odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawiania wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub części kary sprawca popełnia ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia. Wskazać należy, że katalog przestępstw skutkujący zastosowaniemart. 64 § 2 k.k.ma charakter enumeratywny, a kolejne, popełnione przez sprawcę przestępstwo, należy do kategorii wymienionych wart. 64 § 2 k.k.
W niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona, gdyż czyn zarzuconyA. S. (1)w punkcie I aktu oskarżenia tj. czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw.zart. 245 k.k.nie należy do żadnego z przestępstw wymienionych wart. 64 § 2 k.k.i chociaż został on popełniony z groźbą użycia przemocy, to jednak groźba ta powinna się odnosić do przestępstwa przeciwko mieniu do której to kategorii nie należy rozważany tutaj czyn. Także pomimo, że oskarżonyA. S. (1)dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej roku kary pozbawienia, będąc skazanym w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k., to przepisart. 64 § 2 k.k.nie może mieć wobec niego zastosowania.
W odniesieniu do czynu zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 233 § 1 k.k.oskarżony, który był karany wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, wydanym w sprawie o sygn. akt II K 347/09, za czyn zart. 245 k.k.na karę roku pozbawienia wolności, którą odbywał w ramach kary łącznej, ponownie dopuścił się podobnego przestępstwa należącego do tego samego rodzaju, wypełniającego znamiona zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 233 § 1 k.k.
Zatem również i w tym przypadku oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa, co powodowało, że kwalifikację prawną opisanego wyżej czynu, należało uzupełnić o przepisart. 64 § 1 k.k., co też zasadnie zawarto w akcie oskarżenia.
Stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu, oceniono jako duży, biorąc pod uwagę przede wszystkim rodzaju naruszonego dobra, jakim jest dobro wymiaru sprawiedliwości, w tym przede wszystkim pewność i zaufanie do organów wymiaru sprawiedliwości, jak również mając na względzie okoliczności jego popełnienia, a zwłaszcza szczegółowe zaplanowanie przez oskarżonego przestępstwa. Ponadto Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony nakłaniał inne osoby do kierowania gróźb wobecM. K., a także nakłaniał ją do składania fałszywych zeznań w kwestii dotyczącej bardzo poważnego przestępstwa jakim jest zgwałcenie. Zwiększały społeczną szkodliwość obu przypisanych oskarżonemu czynów także okoliczności popełnienia przestępstw, które polegały na tym, że oskarżony zlecił innym osobom, aby udały się do domu pokrzywdzonej i groził jej pozbawieniem w życia, w sytuacji, gdyż oskarżony już sam stosował w przeszłości tego rodzaju groźby wobec pokrzywdzonej i do czego nota bene w kierowanych do sądu pismach w niniejszej sprawie się przyznawał. Okoliczność ta niewątpliwie wpływała na to, że pokrzywdzona w znacznie większym stopniu mogła obawiać się oskarżonego, który jest przecież zdolny do zachowań agresywnych, a także utrzymuje kontakty z jemu podobnymi osobami. Następstwa podjętych przez oskarżonego działań były zatem niewątpliwie w życiu pokrzywdzonej poważne, gdyż wskazane okoliczności wpływały na intensywność odczuwanego przez pokrzywdzoną strachu, szczególnie że skierowane zostały wobec pokrzywdzonej bardzo ciężkie groźby, w tym najcięższe z możliwych jakim były groźby pozbawienia życia. Nie sposób też pominąć, że działania oskarżonego miały realne skutki w sferze wymiaru sprawiedliwości, gdyż oskarżony w konsekwencji spowodował wszczęcie postępowania sprawdzającego przez prokuraturę składając zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przezM. K.do którego załączył list napisany przez pokrzywdzoną zgodnie z jego wcześniejszym skierowanym do niej żądaniem. Jedynie fakt złożenia zeznań przez pokrzywdzoną i przedłożenie przez nią listu skierowanego do niej przez oskarżonego spowodowało w konsekwencji, że nie było konieczności prowadzenia śledztwa w tej sprawie.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, a również stopień winy oskarżonego, jego uprzednią wielokrotną karalność oraz fakt, że oskarżony jest osobą mającą skłonności do przemocy, co także wpływało na zaostrzenie kar, Sąd wymierzył oskarżonemu kary za czyn opisany w puncie I aktu oskarżenia kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, w wysokości wprawdzie mniejszej niż nawet połowa ustawowego zagrożenia, lecz istotnie powyżej dolnego zagrożenia.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną. Kierując się wskazanymi już wyżej przesłankami, uwzględniając przytoczone okoliczności głównie obciążające Sąd uznał, że oskarżonemu należy wymierzyć karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Wskazać należy, że w sprawie brak jest podstaw zarówno do zastosowania zasady kumulacji kar (przestępstwa popełnione przez oskarżonego dotyczyły tej samej osoby i pozostawały ze sobą w ścisłym związku). Brak też było podstaw do zastosowania zasady pełnej absorpcji albowiem stosunkowo luźny był związek czasowy pomiędzy przestępstwami, inne były okoliczności dokonania tych czynów, rozłożone w czasie były także następstwa tych czynów, w tym w sferze psychicznej pokrzywdzonej.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.mając na uwadze, że oskarżony odbywa aktualnie karę pozbawienia wolności, w zakładzie karnym nie jest zatrudniony i nie będzie miał możliwości uiszczenia kosztów. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu orzeczono zgodnie z§ 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 2 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348), nie dostrzegając podstaw dla zwolnienia oskarżonego od ich ponoszenia, zaś o opłatach orzeczono mając na względzieart. 2 pkt 3 oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.