Sąd Rejonowy w Gryficach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 230/15
Data wyroku: 2015-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Bielecki
Teza: skazanie za zabór w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej na karę ograniczenia wolności

Sygn. akt II K 230/15
Ds 61/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 sierpnia 2015 roku
Sąd Rejonowy w Gryficach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia SR Radosław Bielecki
Protokolant:Sylwia Szymczak
przy udziale Prokuratora Marcina Kowala
po rozpoznaniu w dniu 29.06., 18.08.2015 roku sprawy:
A. S. (1)
s.Z.iB.z domuA.
ur. (...)wT.
oskarżonego, o to że dnia 14 listopada 2014 r. wO.gm.G., z terenuposesji nr (...)zabrał w celu przywłaszczenia rowermarki T.o wartości 2.500zł, działając w ten sposób na szkodęJ. Z. (1),

tj. o czyn zart. 278 § 1 kk

I
oskarżonegoA. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego czynu ustalając wartość roweru na kwotę co najmniej 650 złotych i za ten czyn, na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 37a kkwymierza mu karę10 (dziesięciu)miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze40 (czterdziestu)godzin miesięcznie;

II
na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w części poprzez zapłatę na rzeczJ. Z. (1)kwoty 650 (sześćset pięćdziesiąt) złotych;

III
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkprzyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. F.kwotę 767,52 zł (siedemset sześćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt dwa grosze) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym, w tym podatek od towarów i usług;

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Radosław Bielecki

UZASADNIENIE
W dniu 14 listopada 2014 r.J. Z. (1)udała się roweremmarki T.o wartości 650 zł do swojego partnera,M. L. (1), zamieszkałego w miejscowości(...). Po przybyciu na miejsce ok. godz. 18:00 pozostawiła niezabezpieczony rower na podwórzu przed domem i poszła odwiedzićM. L.. O godzinie 21:00 postanowiła wrócić do domu, jednak po dotarciu na miejsce, w którym pozostawiła rower, dostrzegła jego brak. Mimo to postanowiła nie informować o niczym Policji, uznając, iż to był żart i licząc na odzyskanie roweru.
Dowód:Zeznania świadkaJ. Z. (1)k. 72 w zw. z k. 3-4, 13, 28
Materiał poglądowy k. 15-16, 75-77
W tym samym dniu wieczorem mieszkaniec miejscowościO.,A. S. (1)wracał do domu, będąc w stanie nietrzeźwości. Przechodząc obokposesji nr (...)dostrzegł pozostawiony tam przez pokrzywdzoną rower. W związku z powyższym wszedł na teren posesji i dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia.
Dowód:Wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)k. 9-10
J. Z. (1)nie odzyskała utraconego roweru i następnego dnia skontaktowała się telefonicznie z funkcjonariuszem Policji, którego poinformowała o zaistniałym zajściu.W dniu 16 listopada 2014 r. dowiedziała się od mieszkańców wsi, iż sprawcą tego czynu byłA. S. (1). W związku z powyższym udała się do niego w towarzystwie swojego wuja. Oskarżony potwierdził zabór roweru wyjaśniając, iż wspólnie zI. G.sprzedali rower mieszkańcowiT..
Dowód:Wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)k. 9-10
-Zeznania świadkaJ. Z. (1)k. 72 w zw. z k. 3-4, 13, 28
-Zeznania świadkaJ. Z. (2)k. 22
-Częściowo zeznania świadkaI. G.k. 22

A. S. (1)ma obecnie 37 lat i jest kawalerem. Aktualnie nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony uzyskał wykształcenie podstawowe i nie posiada wyuczonego zawodu.A. S. (1)nigdy nie pracował i do dnia dzisiejszego utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie 420 zł miesięcznie. Dotychczas był raz karany sądownie - wyrokiem(...)z dnia(...)., sygn.(...)wymierzono mu karę grzywny za czyn zart. 278 § 1 kk(skazanie z roku(...)uległo zatarciu).
Dowód:Wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)k. 9-10
-Karta karna k. 31-32
-Odpis wyroku k. 23
-Informacja z ZUS k. 39
W toku postępowania przygotowawczegoA. S. (1)został skierowany na jednorazowe badanie sądowo-psychiatryczne. Nie potwierdziło ono u oskarżonego choroby psychicznej, wykazując natomiast upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Upośledzenie to nie stanowiło jednak podstawy do kwestionowania poczytalności biegłego podczas popełniania zarzucanego mu czynu.
Dowód:Opinia sądowo-psychiatryczna k. 40-43
W toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, tłumacząc, iż znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości. Nie potwierdził natomiast faktu sprzedaży przez siebie roweru wyjaśniając, iż zostawił go pod drzewem i nie wie, co się z nim później stało. Oskarżony nie stawił się natomiast na rozprawie i nie złożył wyjaśnień w postępowaniu sądowym.
Dowód:Wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)k. 9-10
Sąd zważył, co następuje:
W świetle całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie sprawstwo i winaA. S. (1)nie budzą w ocenie Sądu wątpliwości.
Przy ocenie stanu faktycznego Sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonejJ. Z. (1)oraz wyjaśnieniach oskarżonegoA. S. (1). Relacje są ze sobą spójne i logiczne, jak też pozostają w zgodności z całokształtem materiału dowodowego.A. S. (1)przyznał się do zaboru wskazanego roweru. Oskarżony wyjaśnił wprawdzie, iż pozostawił go pod drzewem, skąd ktoś inny musiał go zabrać, jednak już sam zabór rzeczy, niezależnie od jej ewentualnego późniejszego porzucenia, stanowi dostateczną przesłankę do zakwalifikowania czynu w oparciu oart. 278 § 1 kk.
ZeznaniaJ. Z. (1)również okazały się istotne. Pokrzywdzona nie była wprawdzie naocznym świadkiem kradzieży swojego roweru, jednak podane przez nią informacje odpowiadały wyjaśnieniom oskarżonego, stanowiąc ich uzupełnienie. Rozbieżność jej zeznań z wyjaśnieniami oskarżonego odnośnie późniejszych losów roweru, który zgodnie z twierdzeniami pokrzywdzonej miał zostać sprzedany, nie ma znaczenia dla odpowiedzialności oskarżonego za przypisywany mu czyn. Warto też odnotować, iż pokrzywdzona nie miała żadnego powodu aby pomawiaćA. S.o popełnienie na jej szkodę przestępstwa, skoro nie pozostawała z nim w żadnym konflikcie, a zatem nie miałaby powodu aby to właśnie na niego kierować podejrzenie o sprawstwo w zakresie zaboru jej roweru.
Mniej przydatne okazały się natomiast zeznania pozostałych świadków tj. matki pokrzywdzonej,J. Z. (2)oraz znajomego oskarżonego,I. G..J. Z. (2)podała informacje na temat samego roweru, jak również powtórzyła przekazane jej przez córkę informację na temat domniemanych sprawców, natomiastI. G.poinformował Sąd, iż dowiedział się o zdarzeniu dopiero dwa tygodnie po jego wystąpieniu, stąd też nie posiadał żadnych szczegółowych informacji na jego temat.
Przydatny również okazał się materiał poglądowy. Dostarczył on podstawowych informacji na temat utraconego roweru (w tym danych dotyczących jego wartości), co pozwoliło zakwalifikować czyn oskarżonego jako przestępstwo ścigane w oparciu oKodeks karny, a nie jako wykroczenie. Późniejsza weryfikacja owych danych (tj. ustalenie, iż rzeczywista wartość roweru wynosiła 650 zł, a nie 2500 zł, jak to wynikało z aktu oskarżenia) nie stanowiła podstawy do zmiany kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu czynu.
Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd oparł się też na dowodach z dokumentów, w tym informacji z ZUS-u na temat dochodów oskarżonego, zaświadczeniu ze szpitala na temat jego wcześniejszego leczenia psychiatrycznego oraz opinii sądowo-psychiatrycznej na okoliczność poczytalnościA. S. (1)w chwili popełniania zarzucanego mu czynu. Dowody te zostały sporządzone w sposób profesjonalny przez wyznaczone do tego osoby zawodowo zajmujące się podobnymi zagadnieniami, nikt też nie zgłaszał zastrzeżeń co do ich wiarygodności, a zatem należało za takowe je uznać.
Reasumując powyższe rozważania uznać należy, iż oskarżony był sprawcą czynu polegającego na tym, że w dniu 14 listopada 2014 r. wO.gm.G.z terenuposesji nr (...)zabrał w celu przywłaszczenia rowermarki T.o wartości co najmniej 650 zł, działając w ten sposób na szkodęJ. Z. (1). Jego zachowanie należało zakwalifikować w oparciu oart. 278 § 1 kki dokonanie tegoż przestępstwa należało oskarżonemu przypisać.
W sprawie nie zaszły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające winę oskarżonego.
Sąd dokonał zmiany opisu czynu poprzez określenie wartości roweru będącego przedmiotem przestępstwa na kwotę co najmniej 650 zł, albowiem nie ulegało wątpliwości, iż wartość przyjęta przez oskarżyciela (2.500 zł) była wartością roweru nowego, tymczasem przedmiotem przestępstwa przypisanegoA. S.był rower używany, którego wartość, po opisaniu go przez pokrzywdzoną, ustalono na podstawie ofert sprzedaży rowerów no podobnych parametrach (przyjmując najniższą z cen).
Wymierzając oskarżonemu karę za popełnione przez niego przestępstwo na podstawie tego przepisu, Sąd wziął pod uwagę, iż oskarżony dopuścił się występku przeciwko mieniu, popełnionego z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim.
Sąd ocenił, iż stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił sięA. S. (1)był średni. Z jednej strony spowodował on szkodę w mieniu pokrzywdzonej, jednak z drugiej strony jego działanie nie zostało uprzednio przemyślane, tylko miało charakter impulsywny, zaś rozmiar wyrządzonej szkody nie okazał się znaczny.
Jeśli chodzi o okoliczności świadczące na korzyść oskarżonego, to podnieść należało, iż przyznał się on do zarzucanego mu czynu. Na niekorzyśćA. S.przemawiała natomiast jego dotychczasowa karalność i to za przestępstwo przeciwko mieniu.
Kierując się przedstawionymi powyżej przesłankami i w oparciu o art. 37a § 1 kkm (obowiązujący w chwili orzekania) Sąd wymierzyłA. S. (1)karę 10 miesięcy ograniczenia wolności. Z uwagi na dotychczasową sporadyczną karalność pokrzywdzonego, która obejmuje dwa skazania, Sąd uznał, iż orzeczenie wobec niego kary o charakterze nieizolacyjnym wystarczy do osiągnięcia jej celów, tj. zapobiegnie podobnym naruszeniom prawa w przyszłości. Dolegliwość wymierzonej kary będzie z jednej strony adekwatna do czynu i nie przekroczy stopnia winy oskarżonego, zaś z drugiej strony nie powinna też zostać odebrana jako kara zbyt niska.
W oparciu oart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzeczJ. Z. (1)kwoty 650 zł, pokrzywdzona bowiem złożyła wniosek o orzeczenie takiego obowiązku, zaś Sąd ustalił wartość roweru na co najmniej wspomnianą wyżej kwotę.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkSąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. F.kwotę 767,52 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, w tym podatek od towarów i usług.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 §1 kpki mając na względzie aktualną sytuację materialną oskarżonego, w tym wysokość uzyskiwanych dochodów, zwolnił go od ponoszenia ich w całości uznając, że ich poniesienie stanowiłoby dla niego nadmierne obciążenie.
Radosław Bielecki