Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 328/15
Data wyroku: 2015-06-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 328/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 czerwca 2015 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie:

SSO Adam Pietrzak
SSO Agnieszka Połyniak

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 roku
sprawyP. B.
synaA.iA.z domuL.
urodzonego (...)wD.
oskarżonego zart. 178a§1 kkiart. 62 ust.1w zw. zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 30 stycznia 2015 roku, sygnatura akt II K 777/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres zakazu opartego na zasadzieart. 42 § 2 kkobniża do 1 (jednego) roku;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 328/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemP. B.uznany został za winnego tego, że:
w dniu 17 marca 2014 roku wD.kierował samochodem osobowymm-kiF. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się pod wpływem środka odurzającego – badanie chemiczno – toksykologiczne wykazało we krwi obecność tetrahydrokannabinolu (THC) w stężeniu 4,1 ng/ml oraz jego metabolitu11-nor-9-karboksy-tetrahydrokannabinolu (THCCOOH) w stężeniu 37,4 ng/ml,
tj. za winnego popełnienia czynu zart. 178a§1 kki za to, na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
P. B.uznany został nadto za winnego, że:
w tym samym czasie i miejscu jak w pkt I wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 0,77 grama, przy czym czyn ten stanowi przypadek mniejszej wagi, tj. za winnego popełnienia występku z art. 62 ust. 3 ustawy z 29.07.05 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na mocy tego przepisu wymierzono sprawcy karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie zart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzono oskarżonemu karę łączną 8 miesięcy pozbawieni a wolności, której wykonanie w oparciu oart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkzawieszono warunkowo na okres lat 2.
Zważywszy na treść art. 70 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci marihuany.
Poza tym, zgodnie z treściąart. 42§2 kkorzeczono wobec sprawcy 2-letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Z wyrokiem tym nie pogodził się oskarżony, w którego imieniu apelację wniósł obrońca zarzucając na podstawieart. 438 pkt 2,3,4 kpkorazart. 427§2 kpk:
I. Obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
-art. 7 kpkpoprzez błędną i dowolną cenę zebranego w sprawie materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. błędną ocenę zeznań świadkówK. S.orazK. G.na których podstawie nie można jednoznacznie przyjąć, iż nienaturalne zachowanie oskarżonego przesądza o wystąpieniu u oskarżonego stanu pod wpływem środka odurzającego, a także błędnej oceny całokształtu zebranych w sprawie dowodów, w tym opinii biegłego na podstawie których nie można uznać ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony znajdował się pod wpływem środka odurzającego,
-art. 167 kpkpoprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z urzędu w postaci przesłuchania świadkaM. B., żony oskarżonego z którą oskarżony przeprowadzał rozmowę telefoniczna chwilę przed zatrzymaniem, a także świadkówA.B.iA. B. (1)rodziców oskarżonego, którzy po 10/15 minutach zjawili się na miejscu, w którym doszło do zatrzymania, co skutkowało poczynieniem przez Sąd ustaleń faktycznych na podstawie niekompletnego i niewystarczającego dla rozstrzygnięcia sprawy materiału dowodowego;
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym przyjęciu przez Sąd, że oskarżony znajdował się pod wpływem środka odurzającego w sytuacji w której oskarżony znajdował się co najwyżej po użyciu środka odurzającego;
III. rażącą niewspółmierność orzeczonego w pkt VI wyroku wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat bez uwzględnienia warunków osobistych oskarżonego, w tym w szczególności sytuacji rodzinnej, majątkowej oraz obecnej sytuacji na rynku pracy, który to zakaz uniemożliwia oskarżonemu w istocie wykonywanie pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o:
- uchylenie przedmiotowego wyroku w zaskarżonej części, tj. pkt I i IV i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tym zakresie;
- względnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych poprzez orzeczenie ww. środka karnego wobec pojazdów mechanicznych, dla prowadzenia których konieczne są uprawnienia kategorii A,B,BE,C,CE i T na okres 1 roku.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał trafnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, a stanowisko swe przekonująco uzasadnił.
W tej sytuacji, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną jest ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.
Tym samym, odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelacji należy wskazać, że stwierdzenia funkcjonariuszy policji –K. S.iK. G.co do zachowania oskarżonego w czasie zatrzymania mają drugorzędne znaczenie dla ustaleń tyczących występku zart. 178a§1 kk. Decydujące znaczenie w tej kwestii ma opinia biegłego w zakresie toksykologii leków i trucizn organicznych, który stwierdził jednoznacznie, że w krwi oskarżonego ujawniono obecność tetrahydrokannabinolu (THC) o stężeniu 4,1 ng/ml.
Analogicznie potraktować należy ewentualny dowód z przesłuchania żonyP. B.. Gdyby nawet stwierdziła ona, że zachowanie oskarżonego w czasie zatrzymania było normalne ( a o czym miała wywnioskować z rozmowy telefonicznej), to okoliczność ta nie mogła mieć praktycznie większego znaczenia dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.
Nie sposób zgodzić się także z zarzutami skarżącego jakoby 4,1%-owe stężenie THC nie było wystarczająco wysokie dla bytuart. 178a§1 kk.
To zagadnienie precyzyjnie, jednoznacznie, przekonująco uzasadnił Sąd Rejonowy, zaś Sąd II instancji je w pełni akceptuje.
W konstatacji trzeba stwierdzić, iż zagadnienie wypełnienia przezP. B.znamion przestępstwa zart. 178a§1 kknie może budzić wątpliwości.
Sąd Okręgowy zgadza się natomiast ze skarżącym, że 2-letni zakaz prowadzenia przez oskarżonego pojazdów mechanicznych jest zbyt surowym „ukaraniem” oskarżonego. Do takiego poglądu prowadzi w szczególności fakt, że stężenie środka odurzającego we krwiP. B.nie było szczególnie wysokie ( odpowiadające ok. 1% alkoholu), zaś oskarżony nie był dotąd karany za jakiekolwiek przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a tym samym można wyprowadzić wniosek, że roczny zakaz oparty na zasadzieart. 42§2 kkbędzie dostateczną przestrogą dlaP. B.na przyszłość.
Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.