Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 382/15
Data wyroku: 2015-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Waldemar Majka
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 kpw

Sygn. akt IV Ka 382/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lipca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Waldemar Majka

Protokolant:

Marta Synowiec

po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r.
sprawy

M.K.

synaA.iJ.z domuK.
urodzonego (...)wŚ.
obwinionego z art. art. 107 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 11.03.2015 r. sygnatura akt II W 264/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 107 kw;

II
stwierdza, iż koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 382/15

UZASADNIENIE

WobecM.K.skierowany został przez Komendę Miejską Policji wW.do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu wniosek o ukaranie w którym obwiniony on został o to, że:
w okresie od 1 października 2012 do dnia 13 listopada 2013 roku oraz w dniach 30 i 31 stycznia 2014 roku wW., woj.(...), przyul. (...)złośliwie niepokoi poprzez zastawianie wózka dziecięcego pozostawianego we wnęce piwnicznej, wstrzymywanie realizacji prac remontowych w budynku, naruszanie zwyczajowo przyjętych norm współżycia społecznego między innymi poprzez ściąganie prania z suszarni znajdującej się na strychu, czym wyprowadza z równowagi i dokuczaM. K. (1),
tj. o wykroczenie z art. 107 kw.
Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 roku (sygnatura akt II W 264/14) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu:

I

M.
K.uznał za winnego tego, że w okresie od 1 października 2012 do dnia 13 listopada 2013 roku oraz w dniach 30 i 31 stycznia 2014 roku wW., woj.(...), przyul. (...)w celu dokuczenia złośliwie niepokoiłM. K. (1)poprzez zastawianie wózka dziecięcego pozostawianego we wnęce piwnicznej oraz naruszanie zwyczajowo przyjętych norm współżycia społecznego między innymi poprzez ściąganie prania z suszarni znajdującej się na strychu, tj. wykroczenia z art. 107 kw i za czyn ten na podstawie powołanego przepisu wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 800 (osiemset) złotych;

II
zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 80 złotych tytułem opłaty.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obwiniony zaskarżając wyrok w całości, zarzucając iż sąd I instancji błędnie przyjął datę czynu od 1 października 2012 roku, gdy tymczasem do 16 czerwca 2013 roku w przedmiotowej wnęce stała pralka i taczka, a zatem nie było możliwości zastawiania wózka dziecięcego, bowiem się tam nie znajdował. Ponadto sąd upatruje złośliwości w działaniach obwinionego zmierzających do uregulowania zasad korzystania z części wspólnych nieruchomości i opiera się o relacje świadków, z którymi obwiniony jest skonfliktowany. Sąd I instancji faworyzuje pokrzywdzoną skoro w jej podobnych zachowaniach nie upatruje znamion wykroczenia odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie II W 253/14. Działania obwinionego wynikają z prawa do korzystania z części wspólnych nieruchomości, które ograniczane jest właśnie działaniem pokrzywdzonej, dlatego nie sposób przyjąć aby obwiniony kierował się złośliwością. Podnosząc wskazane zarzuty wniósł o uniewinnienie.

Sąd okręgowy zważył:

kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku zainicjowana wniesioną apelacją skutkowała koniecznością zmiany wydanego w sprawie orzeczenia i uniewinnieniem obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Zauważyć należy, iż czyn stanowiący wykroczenie z art. 107 kw ma charakter kierunkowy, podjęte przez sprawcę działania muszą być realizowane w celu dokuczenia innej osobie, a przede wszystkim muszą mieć charakter bezprawny. Zaistniała pomiędzy pokrzywdzoną a obwinionym sytuacja konfliktowa, związana jest z odmiennymi, prezentowanymi przez te osoby poglądami i powstałymi nieporozumieniami co do sposobu korzystania z części wspólnej nieruchomości położonej wW.przyul. (...).
Warto w tym miejscu zwrócić zatem uwagę na regulacje prawne odnoszące się do przedmiotowej materii. Stosownie do treściart. 12 ust 1 ustawy o własności lokali- właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem. Zgodnie zaś zart. 206 kckażdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić z współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. W przedmiotowej sprawie sąd rejonowy przypisał obwinionemu sprawstwo czynu zart. 107kw mającego polegać na tym, że w okresie od 1 października 2012 roku do dnia 13 listopada 2013 roku oraz w dniach 30 i 31 stycznia 2014 roku wW.woj.(...)przyul. (...)w celu dokuczenia złośliwie niepokoiłM. K. (1)poprzez zastawianie wózka dziecięcego pozostawionego we wnęce piwnicznej oraz naruszanie zwyczajowo przyjętych norm współżycia społecznego m.in. poprzez ściąganie prania z suszarni znajdującej się na strychu. Godzi się w tym miejscu zauważyć, iż stosownie do treści przywołanego powyżej przepisu tj.art. 206 kcw zw. zart.19 ustawy o własności lokalikażdy ze współwłaścicieli może korzystać z całej części wspólnej, jednakże z uwagi na analogiczne uprawnienie przysługujące innym współwłaścicielom korzystanie z części wspólnych jest ograniczone w taki sposób, iż każdy współwłaściciel może to czynić tylko w taki sposób w jaki nie narusza to takich samych praw innych współwłaścicieli, takie też pozostają zapisy regulaminu przyjętego przez wspólnotę mieszkaniową (k.145-147). PokrzywdzonaM. K. (1)jak i obwinionyM.K.a także pozostali współwłaściciele wskazanej powyżej nieruchomości posiadają niewątpliwie uprawnienie do korzystania z pomieszczeń stanowiących część wspólną wymienionej nieruchomości, wskazane natomiast w przytoczonym opisie czynu przypisanego obwinionemu czynności sprowadzać się miały do sposobu korzystania z opisanego uprawnienia przez obwinionego. W tak zwanych małych wspólnotach mieszkaniowych uchwały podejmowane są zwykłą większością głosów i zasady korzystania z części wspólnych nieruchomości mogą pozostawać przedmiotem takiej uchwały. Jeśli chodzi o korzystanie z wnęki pod schodami, w której pokrzywdzona pozostawiała wózek, to uchwała w tym przedmiocie nie została podjęta, a jedynie dwoje właścicieli złożyło oświadczenia w tym przedmiocie (k.56-57). Nie sposób zatem przyjąć aby ustalono inny niż ustawowy sposób korzystania z tej części nieruchomości wspólnej, podobnie zresztą jak w wypadku korzystania z suszarni.
Nadmienić w tym miejscu należy, iż w sytuacji braku porozumienia pomiędzy współwłaścicielami co do kwestii sposobu korzystania z części wspólnej nieruchomości właściwa jest droga postępowania cywilnego (przy czym z akt sprawy odnośnie kwestii korzystania z pomieszczeń suszarni znajdującej się na strychu oraz wnęki piwnicznej nie wynika aby wystąpiono z stosownym wnioskiem czy powództwem).
Z tych też względów orzeczono jak w wyroku, bowiem sąd odwoławczy choć podziela ocenę sądu I instancji o naruszaniu zasad współżycia społecznego (jednakże przez obydwie strony konfliktu) to w działaniu obwinionego nie dopatrzył się znamion wykroczenia z art.107 kw.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 118 § 2 kpwzaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.