Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 309/15
Data wyroku: 2015-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Marian Raszewski, Wojciech Vogt

Sygn. akt II Ca 309/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia 15 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Wojciech Vogt (spr.)

Sędziowie:

SSO Marian Raszewski
SSO Janusz Roszewski

Protokolant:

st. sekr. sąd. Jolanta Bąk

po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.
przeciwkoTowarzystwu (...) Spółka AkcyjnawW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kępnie VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą wO.
z dnia 5 marca 2015r. sygn. akt VI C 362/13

1
oddala apelację,

2
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwot® 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

II Ca 309/15

UZASADNIENIE
Powód(...) spółka z o.o.wP.wniosła o zasądzenie od pozwanegoTowarzystwa (...) S.A.wW.kwoty 3486,75 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10.02.2012r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych
W dniu 02.11.2012r. Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie w sprawie I Nc 117/12 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, na mocy którego uwzględniono powództwo w całości.
Sprzeciwem z dnia 20.12.2012r. pozwany zaskarżył powyższy nakaz, wnosząc o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie kosztów procesu, a w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Rejonowy w Kępniewyrokiem z dnia 5 marca 2015 r. zasądził od pozwanegoTowarzystwo (...) Spółka AkcyjnawW.na rzecz powoda(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.kwotę 3.486,75 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lutego 2012 r. do dnia zapłaty i orzekł o kosztach postępowania.
Apelacjęod powyższego wyroku wniósł pozwany zaskarżając go w całości. Zarzucił:

1
naruszenie prawa procesowego, a w szczególności:

⚫

art. 233w zw. zart. 278 k.p.c.poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów bez wszechstronnego rozważenia całości materiału zebranego w sprawie, co skutkowało błędnymi ustaleniami faktycznymi. Sąd I instancji przyjął, iż uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego w przedmiotowym stanie faktycznym powinien wynosić 34 dni kalendarzowe, mimo że z opinii biegłego sądowego wprost wynikało, iż uzasadniony okres naprawy uszkodzonego pojazdu nie powinien trwać dłużej niż 9 dni, a tym samym dokonanie przez Sąd I instancji własnych ustaleń w kwestii wymagającej wiadomości specjalnych, a w konsekwencji, uznanie roszczenia powoda za uzasadnione w żądanej przez niego wysokości;

art. 233w zw. zart. 229 k.p.c.poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie przez Sąd I instancji, że naprawa uszkodzonego pojazdu markiV. (...),nr rej. (...)powinna rozpocząć się w dniu 7 września 2011 r. a więc po przyjęciu zgłoszenia szkody przez pozwanego, a nie w dniu 10 października 2011 r. to jest z momentem oddania pojazdu do warsztatu, co jest okoliczności bezsporną natomiast kolizja z dnia 29 sierpnia 2011 r. nie eliminowała pojazduz normalnej eksploatacji. Tym bardziej, że pojazd zastępczy był wynajmowany dopiero od dnia 11 października 2011 r.

art. 233 k.p.cart. 233 k.p.c.poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, co miało istotny wpływ na ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie, iż zweryfikowany kosztorys wykonany przez warsztat naprawczy został zweryfikowany przez pozwanego w dniu 27 października 2011 r., podczas gdy weryfikacja przedmiotowego kosztorysu nastąpiła w dniu 27 września 2011 r., na co biegły wskazuje w sporządzonej przez siebie opinii.

2
naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności naruszenieart. 361 k.c.iart. 354w zw. zart. 826 § 1 k.c.przez ich niewłaściwe zastosowanie.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów za obie instancje.
Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Dokonując oceny materiału dowodowego wskazał dowody, na których się oparł i powody dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. W szczególności Sąd I Instancji prawidłowo ustalił – i to w oparciu o opinię biegłego – że uzasadniony okres naprawy pojazdu to 34 dni. Należy wskazać, że biegły trafnie przyjął - i na czym oparł się dokonując swoich ustaleń Sąd Rejonowy - że naprawa pojazdu powinna rozpocząć się po otrzymaniu zweryfikowanego kosztorysu wykonanego przez(...)od TU(...), które do Dealera dotarło w dniu 27 września 2011 r. ( dowód: opinia biegłego inż.Z. A., k-95 akt, siódmy akapitod góry) W trzecim akapicie opinii na k-95 akt omyłkowo biegły podał w miejsce daty 27 września 2011 r. datę 27 października 2011 r. jednak wszystkie obliczenia terminów są dokonywane w oparciu o prawidłową datę 27.9.2011 r. Następnie ten błąd powtórzył Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k-186 akt) ale jest to tylko oczywista omyłka nie mające wpływu na rozstrzygnięcie.
Sąd Okręgowy w całości również podziela pogląd, że brak było materiału dowodowego do przyjęcia – jak tego chciał pozwany – że samochód poszkodowanego po szkodzie „był jezdny”. Wyjaśnienia biegłego w tym przedmiocie zawarte w jego opinii uzupełniającej z dnia 4 sierpnia 2014 r. są w pełni przekonywujące logiczne, a wnioski przez biegłego wysnute maja mocne oparcie w przytoczonych przez biegłego i ustalonych przez Sąd faktach.
Zarzuty pozwanego dotyczące naruszenia prawa procesowego są więc zupełnie bezzasadne i polegają na przedstawianiu własnego stanu faktycznego i dokonywania własnej oceny materiału dowodowego.
Zarzut naruszenie prawa materialnego może być sensownie formułowany tylko w stosunku do stanu faktycznego ustalonego przez Sąd Rejonowy. Natomiast apelujący wskazuje na naruszenie prawa materialnego i jego podstaw upatruje w stanie faktycznym proponowanym przez siebie w apelacji. Tak sformułowany zarzut jest sprzeczny sam w sobie i nie może być skutecznie podnoszony.
Mając powyższe na uwadze należało, zgodnie zart. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji.