Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 220/15
Data wyroku: 2015-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Walentynowicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art.157§1kk

Sygn. akt II K 220/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 października 2015r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Jarosław Walentynowicz
Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Kazberuk
Prokurator Prok. Rej. w Kętrzynie: Tomasz Niesłuchowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 1 października 2015r.
wniosku w trybieart. 335 § 1 k.p.k.
sprawy1.Ł. Ś.
s.A.iJ.z domuD.
ur. (...)wK.
oskarżonego o to że:
I.W dniu 14 marca 2015 roku wR., gm.B., wdarł się do mieszkaniaA. M.i wbrew jego żądaniu jako osoby uprawnionej miejsca tego nie opuszczał,
tj. o czyn zart. 193 k.k.
II.W dniu 14 marca 2015 roku wR.gm.B., poprzez uderzenie pięścią w lewą rękęA. M.spowodował u niego obrażenia w postaci złamania trzonu kości ramiennej lewej, które to obrażenia naruszają prawidłową czynność narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni,
tj. o czyn zart. 157 § 1 k.k.

2.M. W. (1)

s.B.iD.z domuK.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że:
W dniu 14 marca 2015 roku wR., gm.B., wdarł się do mieszkaniaA. M.i wbrew jego żądaniu jako osoby uprawnionej miejsca tego nie opuszczał,
tj. o czyn zart. 193 k.k.

I
oskarżonegoŁ. Ś.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.:

­

za czyn zpkt Ia/o, z mocyart. 193 k.k.skazuje go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

za czyn zpkt IIa/o, z mocyart. 157 § 1 k.k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoŁ. Ś.jednostkowe kary pozbawienia wolności i w ich miejsce orzeka karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoŁ. Ś.kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania w dniu 14.04.2015r.;

IV
na podstawieart. 46 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoŁ. Ś.nawiązkę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych na rzecz pokrzywdzonegoA. M.;

V
oskarżonegoM. W. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to, przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k., z mocyart. 193 k.k.w zw. zart. 35 § 1 k.k.skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym;

VI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoM. W. (1)kary ograniczenia wolności zalicza okres zatrzymania w dniu 14.04.2015r., co równoważne jest 2 (dwóm) dniom kary ograniczenia wolności i w tym zakresie karę uznaje za wykonaną;

VII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 roku Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. K.kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoM. W. (1)wykonywaną z urzędu, w tym kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych za postępowanie przygotowawcze oraz kwotę 124,20 (sto dwadzieścia cztery i 20/100) złotych tytułem podatku VAT od przyznanego wynagrodzenia;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

IIK 220/15

UZASADNIENIE
W sprawie tej ustalono, że w dniu 14.03.2015r. oskarżonyŁ. Ś., będący pod wpływem alkoholu, poszedł wraz z współoskarżonymM. W. (1)do mieszkania zamieszkiwanego przez pokrzywdzonegoA. M.. Chciał spotkać się z synem właściciela, a swoim kolegą (z którym wcześniej tego dnia spożywał alkohol) –K. M.. Pokrzywdzony nie chciał wpuścić przybyłych mężczyzn do środka i swoim ciałem zastawiał im drogę, tym bardziej, żeK. M.nie życzył sobie widzieć się zŁ. Ś.. Ten jednak nie zważał na to i siłą (wspólnie zM. W. (2)) wtargnął do mieszkania, przy tym zastosował wobec pokrzywdzonego przemoc uderzając, miedzy innymi, go pięścią w lewą rękę i powodując tym u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu kości ramiennej, które to obrażenia naruszyły prawidłowa czynność organizmu pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni. Dopiero zdecydowana reakcja konkubiny,A. M.,M. R., skłoniła oskarżonych do opuszczenia mieszkania.
Dowody: zeznania świadków:A. M.(k. 6-7),M. R.(k. 12v),K. M.(k. 15v), wyjaśnienia oskarżonych:Ł. Ś.(k. 27v-28),M. W. (1)(k. 34), opinia sądowo-lekarska (k. 19), historia choroby (k. 9,15), protokoły zatrzymania osób (k. 21-24), oświadczenie pokrzywdzonego (k. 8).
Przesłuchani w charakterze oskarżonych zarównoŁ. Ś.jak iM. W. (1)przyznali się do popełnienia zarzuconych im czynów składając zgodne z ustalonym stanem faktycznym wyjaśnienia.
Wyjaśnienia te jako korespondujące i zbieżne z pozostały wymienionym wyżej materiałem dowodowym zasługują na wiarygodność bez zastrzeżeń. Zostały one dodatkowo wzmocnione wnioskami oskarżonych o ich skazanie bez przeprowadzenia rozprawy (k. 28, 34). W związku z tym, że dowody zebrane w sprawie nie budzą wątpliwości, brak jest potrzeby ich szczegółowego omawiania.
W związku z powyższym i wobec braku okoliczności wyłączających odpowiedzialność oskarżonych winęŁ. Ś.iM. W. (1)uznano za udowodnioną.
Swoim zachowaniem polegającym na siłowym wdarciu się do mieszkania pokrzywdzonego oskarżeni wyczerpali znamionaart. 193 kk, zaśŁ. Ś.uderzając pokrzywdzonego i powodując stwierdzone obrażenia ciała wyczerpał też znamiona przestępstwa z ar. 157§1 kk.
Przy wymiarze kary za okoliczności łagodzące sąd uznał przyznanie się oskarżonych do winy i wyrażoną skruchę przejawiająca się złożeniem wniosków o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy i niekaralnośćM. W. (1). Z kolei uprzednia karalnośćŁ. Ś.sad poczytał za okoliczność obciążającą.
W konsekwencji sąd orzekł jak w sentencji wyroku uznając, że rozstrzygnięcie będzie adekwatne do wagi zaistniałych przestępstw i spełni zadania kary określone wart. 53§1 kk. Zgodnie zart. 46§2 kkorzeczono od oskarżonegoŁ. Ś.nawiązkę w kwocie 2000 zł na rzecz pokrzywdzonego. Zaliczono okresy zatrzymania, rozstrzygnięto o sądowych kosztach procesu (uznając sytuację materialną oskarżonych za trudna zwolniono ich od kosztów) i za obronę z urzędu.