Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 1110/15
Data wyroku: 2015-09-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Leszek Dąbek, Barbara Braziewicz, Marcin Rak
Słowa kluczowe: Zabezpieczenie
Podstawa prawna: art. 730 kpc

Sygn. akt III Cz 1110/15

POSTANOWIENIE
Dnia 17 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędziowie:   SO Barbara Braziewicz
SO Marcin Rak
po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy
z powództwaJ. P.
przeciwkoA. F.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I C 273/15
postanawia:

oddalić zażalenie.
SSO Marcin Rak  SSO Leszek Dąbek  SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Cz 1110/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzuw postanowieniu z dnia 18 03 2015r. oddalił wniosek powodaJ. P.o udzielenie mu zabezpieczenia powództwa
przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wZ.M. K.w sprawie o sygn. akt Km 67755/13, uznając, że powód nie uprawdopodobnił roszczenia.
Orzeczenie zaskarżył powódJ. P., który wnosił o jego zmianę przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia powództwa przeciwegzekucyjnego oraz zasądzenie na jego rzecz od pozwanej zwrotu kosztów postępowania.
Zarzucił, że przy ferowaniu postanowienia naruszono regulacje:

-

art. 513 § 2 k.c.poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że powód nie uprawdo-podobnił roszczenia m.in., wobec braku wzajemności wierzytelności koniecznej przy potrąceniu, podczas gdy wskazany przepis upoważnia powoda do dokona-nia potrącenia względem pozwanej;

art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.poprzez jego niesłuszne zastosowanie i uznanie,

że powód dąży do badania słuszności, a w konsekwencji do wzruszenia prawomocnego orzeczenia Sądu oraz poprzez jego niewłaściwą wykładnięi uznanie, że w powództwie przeciwegzekucyjnym nie można podnosić zarzutów dotyczących uchybień formalnych postępowania klauzulowego;

-

art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.poprzez jego niezastosowanie do kwestii prawomocnego skazaniaK. F.za szereg przestępstw na szkodę powoda;

art. 233 § 1 k.p.c.poprzez niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego uznanie, że przestępstwa na szkodę powoda nie przeczą możliwości istnienia legalnych pożyczek między nim a powodem;

art. 96 pkt 1 i art. 88 prawo o notariaciew zw. zart. 788 § 1 k.p.c.poprzez ich niewłaściwa wykładnię i uznanie, że urzędowe poświadczenie podpisóww umowie przelewu wierzytelności może być dokonane w taki sposób, że notariusz poświadczy, ze dana osoba uznaje podpis za własny – podczas gdy notariusz powinien zaświadczyć własnoręczność podpisu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zasadność powództwa przewidzianego wart. 840 k.p.c.i co za tym idzie także zasadność wniosku powoda o udzielenie mu zabezpieczenia (art. 7301§ 1 k.p.c) uzależniona jest od uprawdopodobnienia przez powoda spełnienia się przewidzianych
w tym przepisie przesłanek pozbawienia wykonalności przedmiotowego tytułu wykonawczego
Skarżący podnosząc w pozwie, iż nie doszło do skutecznego nabycia przezA. F.wierzytelności leżącej u podstaw wydania tytułu wykonawczego,
gdyż podpisy pod zawartą przez nią zK. F.umową cesji nie zostały urzędowo poświadczone oraz że zgodnie z prawomocnym wyrokiem karnym wydanym w dniu 2013r. w sprawie o sygn. akt II K 208/09 nie doszło do zawarcia pomiędzy powodem aK. F.umowy pożyczki stanowiącej źródło wierzytelności objętej tytułem wykonawczym, w istocie odpowiednio kwestionuje formalną prawidłowość wydanego w sprawie o sygn. akt I Co 100/14 postanowienia o nadaniu na rzecz pozwanej klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi zaocznemu z dnia 15 12 2005r. (nie kwestionuje skuteczności samej umowy cesji tylko formalną wadliwość postanowienia) oraz prawidłowość tego wyroku.
Żadna z tych okoliczności nie jest jednak objęta przywołaną na wstępie regulacjąart. 840 k.p.c., przez co nie mogą one w świetle regulacjiart. 7301§ 1 k.p.c.stanowić podstawy udzielenia żądnego przez skarżącego zabezpieczenia (powód formalną wadliwość postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności powinien zwalczać w drodze – dostosowanego do tego – zażalenia, uchwała SN z 17 04 1985r. III CZP 14/85, OSNCP 1985r. nr 12, poz. 192; a zasadność roszczenia stwierdzonego orzeczeniem sądowym może być rozpatrywana tylko na podstawie zdarzeń, które nastą-piły po wydaniu orzeczenia sądowego, nie może być zatem oparte na zarzutach poprzedzających jego wydanie).
Trafnie natomiast zażalenie podnosi, iż przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia umknęło uwadze Sądu pierwszej instancji, iż zmiana wierzyciela sama
w sobie nie wyłącza skuteczności potrącenia przez dłużnika ze zbytej wierzytelności przysługującej mu względem zbywcy wierzytelności.
Dłużnik może bowiem z przelanej wierzytelności potrącić wierzytelność, która mu przysługuje względem zbywcy, chociażby stała się ona wymagalna dopiero
po otrzymaniu przez dłużnika zawiadomienia o przelewie (art. 513 § 2 zd. 1 k.p.c.),
z tym jednak, że nie dotyczy to wypadku, gdy wierzytelność przysługująca względem zbywcy stała się wymagalna później niż wierzytelność będąca przedmiotem przelewu (art. 513 § 2 zd. 2 k.p.c.),.
W toku postępowania jednak nie uprawdopodobniono, że wierzytelności zsądzone w wyroku karnym wydanym w dniu 5 03 2013r. były już wymagalne w chwili kiedy wymagalne stały się wierzytelności stanowiąca źródło świadczeń zasądzonych w wyroku zaocznym wydanym w dniu 15 12 2005r. (Przedstawione przez skarżącego do potrącenia wierzytelności zostały zasądzone w wyroku karnym wydanym w dniu 5 03 2013r., tj. już po wydaniu w dniu 15 12 2005r. wyroku zaocznego, z czym związane jest domniemanie faktyczne iż zasądzone w nim świadczenia wynikały z wierzytelności wymagalnej już przed tą datą).
Dlatego w materiale sprawy nie sposób uznać, iż wierzytelności stanowiące źródło świadczeń zasądzonych we wskazanym wyroku karnym zostały skutecznie potrącone przez powoda z wierzytelności objętych tytułem wykonawczym, przez co również z tego powodu roszczenie powoda nie zostało uprawdopodobnione w rozumieniu regulacjiart. 7301§ 1 k.p.c.
W połączeniu z powyższym wniosek skarżącego o udzielenia mu zabezpieczenia był zatem bezzasadny, co pomimo częściowo odmiennego uzasadnienia ostatecznie znalazło prawidło odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu i zażalenie jest bezzasadne.
Reasumując, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego zażalenie powoda jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz