Sąd Okręgowy w Warszawie
XXII Wydział Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych
Sygnatura akt: XXII GWzt 52/15
Data wyroku: 2015-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Piwowarska

Sygn. akt XXII GWzt 52/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XXII
Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Beata Piwowarska
Protokolant asystent sędziego Maciej Jagodziński
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2015 r. w Warszawie
sprawy z powództwaBROWAR (...) spółki z o.o.wM.
przeciwkoBROWARY (...) spółce z o.o.wD.
o ochronę prawa do znaku towarowego

1
oddala powództwo;

2
nakazuje pobranie odBROWAR (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty 4.400 (cztery tysiące czterysta) złotych tytułem nieuiszczonej części opłaty sądowej;

3
zasądza odBROWAR (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.na rzeczBROWARY (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwD.kwotę 1.397 (tysiąc trzysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt XXII GWzt 52/15

UZASADNIENIE
Browar (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.wniosła o:
1. nakazanieBrowarom (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwD.zaniechania naruszania prawa ochronnego na znak towarowy(...), poprzez zaprzestanie: oznaczania tym znakiem produkowanego piwa oraz wprowadzania tak oznaczonych towarów do obrotu, umieszczania znaku towarowego(...)na dokumentach związanych z wprowadzaniem towarów do obrotu, jak również posługiwania się tym znakiem w celu reklamy;
2. nakazanie pozwanej usunięcia znaku towarowego(...)z wyprodukowanego piwa znajdującego się w dyspozycji pozwanej oraz piwa wprowadzonego do obrotu;
3. nakazanie pozwanej zniszczenia wszystkich materiałów reklamowych ze znakiem towarowym(...);
4. zasądzenie kosztów procesu. (k.2-39)
Na wniosekBrowaru (...), postanowieniem wydanym 20 listopada 2014 r. pod sygn. akt XX GC 907/14 Sąd Okręgowy udzielił powódce zabezpieczenia roszczeń, przez zakazanie pozwanej oznaczania znakiem towarowym(...)produkowanego piwa oraz wprowadzania tak oznaczonych towarów do obrotu, jak również przez zakazanie posługiwania się znakiem towarowym(...)w celu reklamy. (k.134, uzasadnienie k.139-143) Na skutek zażalenia obowiązanej, postanowieniem z 16 lipca 2015 r. wydanym w sprawie sygn. akt VI ACz 899/15 Sąd Apelacyjny w Warszawie, zmieniając zaskarżone orzeczenie, oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia. (k.187-192)
Browary (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwD.Nowym zażądała oddalenia powództwa i zwrotu kosztów postępowania. (k.55-131)
Bezsporne w sprawie jest, że:
Browar (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży hurtowej napojów alkoholowych i bezalkoholowych. (tak też odpis z KRS k.15-18) Powódce służy prawo ochronne na słowny znak towarowy(...)zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej pod numerem(...)z pierwszeństwem od 26 lipca 2011 r. dla towarów w klasie 32 (piwo) klasyfikacji nicejskiej. (tak też: świadectwo ochronne k.21-22, wydruk z bazy uprp.pl k.23)
W latach 2006-2011 powódka produkowała i wprowadzała do obrotu piwa pod nazwami handlowymi:(...),(...),(...)i(...), które zyskały uznanie w branży piwowarskiej. (tak też: dyplomy k.24-28 , wydruki ze stron internetowych k.29-31)

Browary (...) spółka z o.o.wD.prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest produkcja napojów. (tak też odpis z KRS k.19-20) W 2014 r. pozwana wprowadziła na rynek piwo w opakowaniach z etykietą . (tak też: fotografie k.32, 37, paragon k.33, wydruk ze strony internetowej k. 34 ) W oznaczeniu opakowania elementem wyróżniającym jest słowo(...)które wskazuje na produkcję napoju w browarze wB.(„Browar (...)wB.”), podobnie jak(...)wC.. Słowo(...), podobnie jak graficzne przedstawienie smoka ma charakter opisowy, nie jest używane przez pozwaną w funkcji znaku towarowego – dla wskazania oznaczenia pochodzenia towaru od określonego przedsiębiorcy. (ocena normatywna – brak dowodu przeciwnego)
Pozwanej służy prawo ochronne na – tożsamy z używaną etykietą - słowno-graficzny znak towarowy  zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej pod numerem(...)z pierwszeństwem od 31 lipca 2014 r. dla towarów w klasie 32. klasyfikacji nicejskiej (piwo, piwo bezalkoholowe) oraz dla usług w klasie 35. (sprzedaż hurtowa i detaliczna piwa, piwa bezalkoholowego, usług w zakresie marketingu i reklamy, promocja sprzedaży, organizowanie targów, wystaw i festynów w celach handlowych i reklamowych). (tak też świadectwo ochronne k.219-220)
Pozwana nie należy do autoryzowanych dystrybutorów ani nie jest powiązana gospodarczo zBrowarem (...). Nigdy nie uzyskała zgody na używanie znaku towarowego(...). (tak też korespondencja k.35-36)
Prawo wyłącznego używania słownego krajowego znaku towarowego(...)nie było sporne. Jakkolwiek pozwana kwestionowała jego ważność w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP, to skończyło się ono wydaniem ostatecznej decyzji o oddaleniu wniosku. Nie ma także wątpliwości co do późniejszego udzielenia pozwanej ochrony na słowno-graficzny znak towarowy R-(...), dla towarów identycznych z tymi dla których chroniony jest znak powódki (piwo).Spółka Browary (...)nie przeczyła używaniu kwestionowanego oznaczenia, sporne pomiędzy stronami było natomiast istnienie podstaw uzasadniających zakwalifikowanie działania pozwanej jako naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy(...)i czynu nieuczciwej konkurencji.
Sąd zważył:
I. Odnośnie do naruszenia prawa do znaku towarowego:
Podstawową funkcją znaku towarowego jest gwarantowanie konsumentowi lub końcowemu odbiorcy możliwości określenia pochodzenia towaru lub usługi nim oznaczonych, odróżnienia go (bez ewentualności wprowadzenia w błąd) od towarów lub usług innego pochodzenia. (tak wyroki Euro-pejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 23/05/1978 r. w sprawie 102/77H.-LaR., z 18/06/2002 r. w sprawie C-299/99P., z 8/05/2008 r. w sprawie C-304/06E., wyrok Sądu Unii Europejskiej z 8/02/2011 r. w sprawie T-157/08I.for life)
Prawo wyłączne zostało przyznane, aby umożliwić właścicielowi znaku towarowego ochronę jego szczególnych interesów, zadbanie o to, aby znak ten mógł spełniać właściwe mu funkcje wskazywania konsumentom pochodzenia towaru lub usługi oraz gwarantowania ich jakości, a także funkcje komunikacyjną, reklamową i inwestycyjną.Wykonywanie prawa wyłącznego jest zastrzeżone dla przypadków, w których używanie przez osoby trzecie określonego oznaczenia wpływa lub może negatywnie wpływać na pełnione przez znak funkcje. (tak wyrok Trybunału z 22/09/2011 r. w sprawie C-482/09B. B., a także wyroki z 18/06/2009 r. w sprawie C-487/07L’O.i in., z 23/03/2010 r. w sprawach połączonych od C-236/08 do C-238/08G.France iG.)
Przepisart. 296 ust. 2 ustawy z 30/06/2000 r.prawo własności przemysłowejprzyznaje właścicielowi prawo do wyłącznego i niezakłóconego używania znaku towarowego oraz zakazania innym osobom, które nie mają jego zgody, używania w obrocie :

1
znaku identycznego do znaku zarejestrowanego w odniesieniu do identycznych towarów;

2
znaku identycznego lub podobnego do zarejestrowanego znaku towarowego w odniesieniu do towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaków;

3
znaku identycznego lub podobnego do renomowanego znaku towarowego, zarejestrowane-go w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, jeżeli może to przynieść używającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

Zdefiniowane przez ustawodawcę typy naruszeń wiążą się – co do zasady - z negatywnym wpływem działania osoby nieuprawnionej na możliwość pełnienia przez znak towarowy przynależnych mu funkcji (w szczególności oznaczenia pochodzenia), nie w każdej zatem sprawie uprawniony zmuszony jest do odrębnego wykazywania spełnienia tej przesłanki. To pozwany, zainteresowany odstąpieniem przez sąd od zastosowania względem niego sankcji wynikających z naruszenia lub powinien wykazać, że w konkretnych okolicznościach faktycznych, pomimo że jego działanie wyczerpuje znamiona określone wust. 2 art. 296 p.w.p., to w żaden sposób nie wpływa na funkcje znaku towarowego. (art. 6 k.c.)
Zgodnie zart. 296 ust. 1 p.w.p., osoba, której prawo ochronne na znak towarowy zostało naruszone lub osoba, której ustawa na to zezwala, może żądać od osoby, która naruszyła to prawo, zaniechania naruszania, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a w razie zawinionego naruszenia również naprawienia wyrządzonej szkody:



na zasadach ogólnych albo

poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej opłacie licencyjnej albo innego stosownego wynagrodzenia, które w chwili ich dochodzenia byłyby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie ze znaku towarowego.

WyłącznośćBrowaru (...)używania z wyłączeniem innych osób słownego znaku towarowego(...)dla piwa nie może być kwestionowana. Należy jednak przyznać rację pozwanej, że znak ten ma dość niską pierwotną zdolność odróżniającą, udzielenie mu ochrony przed narusze-niami polegającymi na używaniu dla identycznych towarów znaków nieidentycznych lecz tylko w jakimś stopniu podobnych wymaga wykazania przez uprawnioną istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, czemu w tym postępowaniu powódka – zdaniem Sądu - nie sprostała.
Na wstępie należy wyjaśnić, żespółka Browar (...)nieprawidłowo wskazuje przedmiot ochrony, odwołując się do oznaczenia słowno-graficznego , podczas gdy zarejestrowany został znak słowny(...), nigdy rzeczywiście nie używany przez uprawnioną w sposób wymagany przepisemart. 169 ust. 4 p.w.p.Uzupełnienie etykiety o element graficzny oraz słowne: złoty, srebrny, czerwony lub czarny oraz symbol“F”(F.) nie mogło pozostawać bez wpływu na jego zdolność odróżniającą. W szczególności nie można stwierdzić, że konsumenci (a nie handlowcy, czy barmani) traktowali słowo(...)jako wskazanie pochodzenia piwa z Browaru “F.”, szczególnie że na rynku istnieją inne jeszcze piwa oznaczone z użyciem słowa smok lub dragon (ang.), choćby te które wskazuje pozwana. W oznaczeniu piw powódki  najbardziej dystynktywny jest symbol“F”(F.). Słowo(...)wskazuje raczej na rodzaj piwa, szczególnie, że oferowane było ono w różnych wersjach, jako złote, srebrne, czarne i czerwone. (brak dowodu przeciwnego)
Jak wynika z oświadczenia samej powódki, spółka zaniechała produkcji i wprowadzania do obrotu piw z serii(...)przed zgłoszeniem znaku towarowego. Nie tylko więc nie wypracowała jego wtórnej zdolności odróżniającej (brak dowodu przeciwnego) ale przede wszystkim nie może zakazać innej osobie używania tego lub podobnego oznaczenia w obrocie. (art. 157w zw. zart. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i 5 p.w.p.) Należy przy tym zwrócić uwagę na sformułowanie roszczeń w sposób nieadekwatny do sposobu działania pozwanej,spółka Browary (...)nie używa bowiem znaku towarowego(...)lecz znaku słowno-graficznego z elementem słownym(...). Błędem jest zatem przeciwstawianie sobie identycznych słownych oznaczeń dla identycznych towarów i wywodzenie z tego zarzutu naruszenia prawa do znaku towarowego stypizowanego wart. 296 ust. 2 pkt 1 p.w.p.
Powódka może poszukiwać ochrony jedynie na podstawieart. 296 ust. 2 pkt 2 p.w.p.Kwalifikacja naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy na tle tego przepisu powinna być dokonywana według zasad wypracowanych w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Unii Europejskiej na tle Pierwszej Dyrektywy Rady nr 89/104/EWG z 21/12/1989 r.mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych(zmienionej Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z 22/10/2008 r.mającą na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z 26/02/2009 r.w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.
Ocena identyczności lub podobieństwa znaku zarejestrowanego i przeciwstawianego mu oznaczenia pozwanego opiera się na ich zgodności wizualnej, fonetycznej i koncepcyjnej. Znaki należy porównywać całościowo, a decydujące znaczenie mieć będą elementy odróżniające (dominujące), a nie opisowe. Oznaczenie może być uznane za identyczne ze znakiem, tylko wtedy, gdy powtarza – bez dokonywania zmian lub uzupełnień – wszystkie jego elementy lub, gdy rozpatrywane jako całość, wykazuje nieznaczne różnice, które nie zostaną dostrzeżone przez przeciętnego konsumenta. (tak wyrok Trybunału z 20/03/2003 r. C-291/00(...)) Dwa znaki towarowe są do siebie podobne jeżeli, z punktu widzenia określonego kręgu odbiorców, są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub kilku istotnych aspektach. (tak wyrok Sądu z 23/10/2002 r. w sprawie T-6/01M.) Dla stwierdzenia, czy w konkretnym przypadku znaki są identyczne, czy też można mówić zaledwie o podobieństwie, konieczne jest dokonanie oceny wizualnych, fonetycznych i znaczeniowych cech znaków i ich całościowego oddziaływania na percepcję należycie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego przeciętnego konsumenta. (tak wyroki Trybunału z 20/03/2003 r. w sprawie C-291/00(...),z 8/05/2014 r. w sprawie C-591/12P (...) SA)
Dokonując oceny podobieństwa towarów i usług należy brać pod uwagę wszystkie czynniki charakteryzujące zachodzące między nimi relacje (zależności), szczególnie ich rodzaj i przeznaczenie, sposób używania lub korzystania z nich, warunki w jakich są sprzedawane, a także ich wzajemny, konkurencyjny lub komplementarny charakter. (tak wyroki Sądu z 23/10/2002 r. w sprawie T-388/00(...), z 4/11/2003 r. w sprawie T-85/02C.) Całościowa ocena zakłada pewną współzależność między branymi pod uwagę czynnikami, w szczególności podobieństwem znaków oraz podobieństwem towarów/usług, których one dotyczą, przy czym niski stopień podobieństwa towarów i usług może być zrównoważony znaczącym stopniem podobieństwa znaków i odwrotnie. (zasada wzajemnej zależności - tak wyroki Trybunału z 23/10/2002 r. w sprawie T-6/01M., z 13/09/2007 r. w sprawie C-234/06I. F., z 18/12/2008 r. w sprawie C-16/06M.)
W myśl utrwalonego orzecznictwa, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, gdy znaczna część właściwego kręgu odbiorców mogłaby zostać skłoniona do omyłkowego zakupu towaru pozwanego, myśląc, że jest to towar uprawnionego (uznając, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa), ewentualnie mogłaby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z przedsię-biorstw powiązanych ze sobą gospodarczo. (tak wyroki Trybunału z(...)r. w sprawie C-39/97C., z 4/05/1999 r. w sprawach połączonych C-108/97, C-109/97WindsurfingC. P., z 22/06/1999 r. w sprawie C-342/97L. S.M.,z 2/09/2010 r. w sprawie C-254/09C. K.K.i wyrok Sądu z 9/12/2010 r. w sprawie T-303/08(...))P.-podobieństwo wprowadzenia w błąd powinno być oceniane w sposób całościowy, według sposobu postrzegania określonego konsumenta, przy uwzględnieniu wszystkich istotnych okoliczności konkretnego przypadku, szczególnie wzajemnej zależności między podobieństwem oznaczeń i towarów lub usług, których one dotyczą. (tak wyroki Trybunału z 11/11/1997 r. w sprawie C-25/95S., z 23/03/2006 r. w sprawie C-206/04M., z 18/12/2008 r. w sprawie C-16/06M.,z 8/05/2014 r. w sprawie C-591/12 PB.oraz wyroki Sądu z 9/07/2003 r. w sprawie T-162/01G. (...)i z 20/01/2010 r. w sprawie T-460/07L.B.)
Właściwy krąg odbiorców składa się z przeciętnych konsumentów, należycie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych, przy czym poziom uwagi konsumentów może się różnie kształtować w zależności od kategorii towarów lub usług. (tak wyroki Trybunału z 22/06/1999 r. w sprawie C-342/97L. S.M., z 6/05/2003 r. w sprawie C-104/01L.i z 12/01/2006 r. C-361/04R. P.) Przeciętny konsument rzadko ma możliwość przeprowadzenia bezpośredniego porównania różnych znaków towarowych, musi zazwyczaj zdać się na zachowany w pamięci niedoskonały ich obraz. Ryzyko konfuzji jest tym większe, im silniejszy jest charakter odróżniający znaku towarowego, który wynika z jego samoistnych cech lub renomy (znajomości, rozpoznawalności na rynku). (tak wyroki Trybunału z 22/06/1999 r. w sprawie C-342/97L. S.M., z 11/11/1997 r. w sprawie C-251/95(...)i z 29/09/1998 r. w sprawie C-39/97C.)
Istnieje pewna współzależność pomiędzy znajomością znaku wśród odbiorców, a jego charakte-rem odróżniającym - tym bardziej wzmocnionym, im bardziej znak jest znany. Przy ocenie, czy znak cieszy się wysoce odróżniającym charakterem wynikającym z jego znajomości wśród odbiorców, należy rozpatrzyć wszystkie istotne okoliczności danego przypadku, w szczególności udział znaku w rynku, natężenie, zasięg geograficzny i długość okresu jego używania, wielkość inwestycji dokonanych przez przedsiębiorstwo w celu jego promocji, udział procentowy zainteresowanych grup odbiorców, którym znak umożliwia zidentyfikowanie towarów jako pochodzących z określonego przedsiębiorstwa, jak również oświadczenia izb handlowych i przemysłowych lub stowarzyszeń zawodowych. (tak wyrok Sądu z 12/07/2006 r. w sprawie T-277/04V.-W.) Ciężar udowodnienia siły znaku towarowego i jego odróżniającego charakteru, spoczywa na powodzie. (art. 6 k.c.)
Nawet gdyby uznać, że – wbrewart. 157 p.w.p.– właściciel znaku towarowego(...)może żądać zakazania używania przez pozwaną, bez jego zgody” oznaczenia(...), to w oznaczeniu tym element słowny(...)ma charakter

    stricteopisowy, dystynktywne (odróżniające) jest najbardziej wyeksponowane słowo(...), wskazujące jednoznacznie wytwórcę piwa. Znak pozwanej zawiera tak wiele istotnych elementów wyróżniających, że nie sposób uznać go za identyczny na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej ani koncepcyjnej.
Używanie oznaczenia  nie narusza żadnej z funkcji znaku towarowego(...), w szczególności funkcji oznaczenia pochodzenia, czy reklamowej. W relatywnym kręgu świadomych i rozsądnych konsumentów, ich znaczna liczba nie mogłaby uznać, że piwo(...)zostało wyprodukowane przezBrowar (...)lub przedsiębiorcę powiązanego z powódką osobowo, czy kapitałowo. Nie ma zatem ryzyka konfuzji konsumenckiej. Dodatkowo należy wyjaśnić, że nabywcy takich towarów jak alkohol i papierosy są osobami o podwyższonym poziomie uwagi, podejmującymi rozważnie decyzje zakupowe. Dla takich konsumentów ważne są smak piwa oraz cena, nie kupują oni piwa wyłącznie z racji jego nazwy, budzącej ich dalekie skojarzenia z wcześniej znanym napojem. Wprowadzenie w błąd w przypadku produktów piwnych może wymagać większego stopnia podobieństwa oznaczeń. (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 22/06/2005 r. w sprawie T-34/04

T.P.
)
Jakkolwiek nie można uznać, że uzyskanie ochrony na słowno-graficzny znak towarowy  znosi bezprawność jego używania (por. wyrok(...)z 21/02/2013 r. w sprawie C-561/11F. I., wyrok Sądu Najwyższego z 23/10/2008 r. V CSK 109/08), to rejestracja znaku R-(...)po przeprowadzeniu przez Urząd Patentowy RP szczegółowej kontroli istnienia względnych przesłanek odmowy rejestracji (art. 132 p.w.p.) dodatkowo przekonuje, że znak pozwanej nie koliduje z wcześniejszym słownym znakiem towarowym(...)spółki Browar (...).
Zgodnie zart. 296 ust. 1 p.w.p., osoba, której prawo ochronne na znak towarowy zostało naruszone, lub osoba, której ustawa na to zezwala, może żądać od osoby, która naruszyła to prawo, zaniechania naruszania, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a w razie zawinionego naruszenia również naprawienia wyrządzonej szkody:



na zasadach ogólnych albo

poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej opłacie licencyjnej albo innego stosownego wynagrodzenia, które w chwili ich dochodzenia byłyby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie ze znaku towarowego. Przepisart. 286 p.w.p.reguluje sposoby usunięcia skutków naruszenia, dając sądowi uprawnienie m.in. do rozstrzygnięcia o będących własnością naruszającego środkach i materiałach, które zostały użyte do oznaczenia towarów lub usług. Także w prawie krajowym sankcje zakazowe mogą być stosowane w sytuacji naruszenia lub realnej groźby naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy. (art. 285 p.w.p.)

Zważywszy, żespółka Browar (...)nie dowiodła naruszenia przezBrowary (...) spółkę z o.o.wM.jej prawa wyłącznego, Sąd orzekł o oddaleniu powództwa. ( 
a contrario
art. 296 ust. 1 i art. 286 p.w.p.)
II. Odnośnie do naruszenia reguł uczciwej konkurencji:
Zgodnie z jejart. 1, ustawa z 16/04/1993 r.o zwalczaniu nieuczciwej konkurencjireguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej - w interesie publicznym, przedsiębiorstw oraz klientów, nie może jednak być traktowana jako instrument służący wyeliminowaniu konkurencji w ogóle, w celu zachowania przez przedsiębiorcę dominującej pozycji rynkowej. (tak Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z 30/09/1998 r. sygn. akt I ACa 281/98 Apel.-Lub.1999/1/1) Stosownie doart. 3 ust. 1, uznanie działania za czyn nieuczciwej konkurencji warunkowane jest kumulatywnym spełnieniem następujących przesłanek :

⚫

czyn ma charakter konkurencyjny,

narusza lub zagraża interesowi innego przedsiębiorcy lub klienta,

jest bezprawny, tj. sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami.

Sąd podziela przyjęty w doktrynie pogląd, iż przepis art. 3 w ust. 1 w sposób ogólny określa czyn nieuczciwej konkurencji, podczas gdy w ust. 2 wymienia przykładowo niektóre czyny (m.in.: wprowadzające w błąd oznaczenie towarów), typizowane dodatkowo w art. 5-17, które należy wykładać w ten sposób, że ogólne określenie czynu nieuczciwej konkurencji i przepisy czyn ten uszczegóławiające pozostają w następujących wzajemnych relacjach:

⚫

wymienione w ustawie czyny nieuczciwej konkurencji nie tworzą zamkniętego katalogu, za nie-uczciwie konkurencyjne można uznać także działanie niewymienione w art. 5-17, jeżeli tylko spełnia ono przesłanki zdefiniowane w art. 3 ust. 1,

wymagania wskazane w definicji odnoszą się do czynów wymienionych w art. 5-17, art. 3 ust. 1 spełnia funkcję korygującą w stosunku do przepisów szczególnych typizujących czyny nieuczciwej konkurencji. Gdy dany stan faktyczny, formalnie, spełnia przesłanki z art. 5-17, w rzeczywistości jednak działanie nie wykazuje któregoś ze znamion art. 3 ust.1 (np. bezprawności) uznanie go za czyn nieuczciwej konkurencji jest wykluczone.

Uznanie konkretnego działania za czyn nieuczciwej konkurencji wymaga ustalenia, na czym ono polegało i zakwalifikowania go pod względem prawnym przez przypisanie mu cech konkretnego deliktu wskazanego w Rozdziale 2. u.z.n.k. (Czyny nieuczciwej konkurencji -art. 5-17) lub deliktu tam nie-ujętego ale odpowiadającego hipotezie art. 3 ust. 1. Czyny konkurencyjne powinny być badane przede wszystkim w świetle przesłanek określonych w przepisach art. 5-17 u.z.n.k. i dopiero gdy nie mieszczą się w dyspozycji któregokolwiek z tych przepisów, podlegają ocenie według klauzuli generalnej z art. 3. (tak Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z 30/09/1998 r. sygn. akt I ACa 281/98 Apel.-Lub.1999/1/1)
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 u.z.n.k., czynem nieuczciwej konkurencji jest m.in. takieoznaczenie towarów, które może wprowadzić klientów w błąd co do ich pochodzenia. Dla oceny sprzeczności działania pozwanego z regułami uczciwej konkurencji na gruncie tego przepisu należy stosować odpowiednio zasady wypracowane w prawie znaków towarowych.
Jakkolwiek w uzasadnieniu pozwu jej profesjonalny pełnomocnik odwoływał się do przepisów ustawyo zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, powódka w taki sposób sformułowała roszczenia, że za przedmiot ochrony (i zarzucanego pozwanej naruszenia) można uznać wyłącznie prawo ochronne na słowny znak towarowy(...). Nie ulega wątpliwości Sądu, że – co do zasady - naruszenie wyłączności używania znaku towarowego może stanowić równocześnie czyn nieuczciwej konkurencji, przepisy ustawy z 16/04/1993 r. chronią jednak nie prawo wyłączne ale określony interes gospodarczy przedsiębiorcy. Roszczenia dochodzone na podstawie art. 18 u.z.n.k. powinny być zatem odmiennie sformułowane. Bez naruszenia zakazu wynikającego zart. 321 k.p.c., Sąd nie mógłby zastosować względem pozwanej nakazów i zakazów, które odnosiłyby się do innego niż znak towarowy przedmiotu ochrony.
Nawet jednak jeśli uznać, że powódka zmierzała do ochrony pierwszeństwa używania oznaczenia słowno-graficznego , to – stosując przedstawione wyżej reguły wypracowane na gruncie prawa znaków towarowych – nie można stwierdzić, żespółka Browary (...)dopuściła się czynu nieuczciwej konkurencji stypizowanego w art. 10 ust. 1 u.z.n.k. Oznaczenie powódki zawiera bowiem fantazyjne“F”, wskazujące pochodzenie piwa, podczas gdy jednoznaczne, wyraźne wskazanie pochodzenia piwa pozwanej wynika z całkowicie odmiennego element słownego(...).
Należałoby przy tym mieć na względzie, że po przeszło czterech latach nieużywania oznaczenia “złoty smok” nie ma ona interesu gospodarczego, który pozwana mogłaby naruszać swym działaniem. Spółka Browar “F.” nie może zatem zasadnie żądać zakazania pozwanej naruszeń i usunięcia skutków naruszeń jej interesów gospodarczych na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 u.z.n.k.
O kosztach Sąd orzekł na zasadzieart. 98 k.p.c.– odpowiedzialności za wynik sporu.
Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. (§ 3 art. 98 k.p.c.)
Opłaty za czynności radców prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości określarozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28/09/2002 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.Zasądzając opłatę sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust.1.) Podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone wrozdziałach 3 i 4, z tym, że nie może być ona wyższa od 6-o krotnej stawki minimalnej (§ 2 ust.2.), której wysokość zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju. (§ 4 ust.1.) W sprawie o naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy wynagrodzenie wynosi 840 zł. (§ 10 ust. 1 pkt 18)Stawki minimalne za prowadzenie spraw w postępowaniu zażaleniowym przed sądem apelacyjnym wynoszą 50% stawki minimalnej. (§ 12 ust. 2 pkt 2)
Zważywszy charakter sprawy, jej wagę, stopień skomplikowania i czas trwania postępowania, Sąd uznał, że adekwatne do nakładu pracy pełnomocnika pozwanej wykonującego zawód radcy prawnego jest wynagrodzenie w minimalnej wysokości.
Wobec nieprawidłowego uiszczenia opłaty sądowej w kwocie 600 zł, Sąd nakazał pobranie od powódki na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 4.400 zł, opłata stosunkowa (5%) od wskazanej na 100.000 zł wartości przedmiotu sporu wynosi 5.000 zł. (art. 3 ust. 2 pkt 1, art. 13 ust. 1, art.ustawy z 28/07/2005 r.o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) Zarówno roszczenia wynikające z naruszenia prawa do znaku towarowego, jak i interesów gospodarczych przedsiębiorcy czynem nieuczciwej konkurencji mają charakter majątkowy. Przekonuje o tym nie tylko majątkowy przedmiot ochrony, ale także to, że wynikające z naruszenia roszczenia zakazowe ulegają przedawnieniu, zgodnie zart. 289w zw. zart. 298 p.w.p.i art. 20 u.z.n.k.