Sąd Rejonowy w Kielcach
VIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VIII C 498/15
Data wyroku: 2015-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Latała
Słowa kluczowe: Umowa Przewozu
Podstawa prawna: art. 16 i 33a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe

Sygn. akt VIII C 498/15 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2015 roku
Sąd Rejonowy w Kielcach Wydział VIII Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Katarzyna Latała
Protokolant stażysta Mirosława Koprowska
po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 roku w Kielcach
na rozprawie
sprawy z powództwa Miasta(...)-(...)wW.

przeciwkoD. H.
o zapłatę

I
zasądza odD. H.na rzecz Miasta(...)-(...)wW.kwotę 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty;

II
zasądza odD. H.na rzecz Miasta(...)-(...)wW.kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
przyznaje na rzecz adwokataJ. K.kwotę 73,80 zł (siedemdziesiąt trzy złote osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia kuratora nieznanego z miejsca pobytu pozwanego- tymczasowo z sum Skarbu Państwa.

SSR Katarzyna Latała
Sygn. akt VIII C 498/15

UZASADNIENIE
W pozwie jaki wpłynął do tut. Sądu w dniu 13 października 2014 r. powód Miasto(...)–(...)wW.domagał się zasądzenia na swoją rzecz odD. H.kwoty 270,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, iż pozwany w dniu 8 stycznia 2014 r. korzystał z komunikacji miejskiej nie posiadając ważnego dokumentu przewozu, w związku z czym zobowiązany został do zapłaty kwoty 266 zł tytułem opłaty dodatkowej oraz należności przewozowej w wysokości 4,40 zł, których jednakże nie uregulował.
PozwanyD. H.(reprezentowany przez kuratora) na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, iż nie można stwierdzić, czy podpis na dokumencie stanowiącym wezwanie do zapłaty jest podpisem pozwanego, albowiem podpis to pełne imię i nazwisko, ewentualnie nazwisko, które pozwoli na identyfikację osoby, brak zaś dowodu, by podpis na dokumencie rzeczywiście należał do pozwanego i by pozwany w tamtym czasie rzeczywiście podróżował komunikacją miejską.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanyD. H.w dniu 8 stycznia 2014 r. korzystał z przejazdu środkiem komunikacji miejskiej wW., przy czym nie posiadał on ważnego dokumentu przewozu. Za przejazd bez ważnego dokumentu przewozu(...)wW.obciążył pozwanego obowiązkiem uiszczenia opłaty za przejazd w kwocie 4,40 zł oraz opłatą dodatkową w kwocie 266 zł.
dowód:
- wezwanie do zapłaty k. 4.

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo Miasta(...)–(...)wW.przeciwkoD. H.w całości zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisuart. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe(t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 1173 z późn. zm.) umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym.
Przepis art. 33 a ust. 3 powołanej ustawy stanowi, iż w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty.
Jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego pozwany dwukrotnie jechał metrem komunikacji miejskiej należącym do powoda i nie posiadał biletu upoważniającego go do przejazdu ani też dokumentu uprawniającego do bezpłatnego przejazdu. Podkreślić w tym miejscu należy, iż twierdzenia pozwanego, że brak jest dowodu, by to on w tym czasie podróżował komunikacją miejską, są gołosłowne i nieudowodnione. Zauważyć bowiem należy, iż w przedłożonym przez powoda wezwaniu do zapłaty widnieją wszystkie dane pozwanego, w tym numer dowodu osobistego, numer PESEL oraz imiona rodziców. Pozwany nie wykazał zaś (nie twierdził tego nawet), ze w tym czasie skradziono mu dowód tożsamości, co mogłoby rodzić wątpliwość, kto w istocie podróżował środkiem transportu powoda. Skoro zaś pozwany dokumentu tożsamości nie utracił, a dane widniejące w wezwaniu do zapłaty zgadzają się z danymi pozwanego, to należy wnioskować, iż to pozwany podróżował metrem i został wylegitymowany.
Z uwagi na powyższe zobowiązany jest on do zapłaty należności za przewóz oraz opłaty dodatkowej. Z uwagi na powyższe na podstawieart. 33 ust. 3a Prawa przewozowegozasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę dochodzoną pozwem. O odsetkach orzeczono na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.
O kosztach zawartych orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.Pozwany w całości przegrała proces, stąd zasądzono od niego na rzecz powoda całość kosztów procesu, na które składa się opłata sądowa od pozwu w wysokości 30 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w wysokości 60 zł; wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powoda wynika z§ 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
SSR Katarzyna Latała