Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 306/14
Data wyroku: 2015-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński, del) Bogdan Radecki, Waldemar Cytrowski –

Sygn. akt II Ka 306/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
23 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr.
Sędziowie : SO Robert Rafał Kwieciński
SR (del) Bogdan Radecki
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu 23.01.2015 r.
sprawyJ. M.
oskarżonego o przestępstwo zart. 244 kkw zw. zart. 64§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z 24.10.2014 r.
sygn. akt II K 465/14

1
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

2
Kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Bogdan Radecki Waldemar Cytrowski Robert Rafał Kwieciński

II Ka 306/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Turku wyrokiem z 24 października 2014 roku w sprawie o sygn. akt II K 465/14 uznał oskarżonegoJ. M.za winnego tego, że w dniu 6 sierpnia 2014 r. wG., w woj.(...)kierował rowerem po drodze publicznej w okresie obowiązującego go zakazu prowadzenia rowerów przez okres 1 roku i 6 miesięcy orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Turku zgodnie z prawomocnym wyrokiem z 3 lutego 2014r. w sprawie II W 672/13, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, tj. przestępstwo zart. 244 k.k.w związku zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat.
Na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w liczbie 40 stawek dziennych po 10 złotych każda.
Apelację wniósł prokurator, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na wyrażeniu poglądu, że orzeczenie wobecJ. M.kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec wymienionego celów kary, w szczególności zapobiegnie powrotowi do przestępstwa, podczas gdy zarówno zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jak też postawaJ. M., jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia takiemu twierdzeniu przeczą.
W oparciu o ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Apelacja jest niezasadna.
Zarzut sprowadza się w istocie do kwestionowania orzeczenia o karze. Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów „współmierności” występuje często, przy czym zmiana w tym zakresie jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy kara jest tak rażąco wysoka lub niska, że nie może zostać utrzymana, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Dlatego, aby orzekane kary były odbierane jako sprawiedliwe sąd powinien kierować się zawartymi wart. 53 kkdyrektywami, w szczególności w§ 2tego przepisu.
Taka rażąca niewspółmierność kary nie zachodzi w niniejszej sprawie. Aczkolwiek oskarżony był uprzednio karany za przestępstwo zart. 178a § 2 k.k.iart. 244 k.k.w zw. zart.11§2 kkna bezwzględną karę pozbawienia wolności, to jednak od odbycia przez niego kary upłynęło ponad 2 lata, a od ostatniego skazania za przestępstwo zart. 244 kkponad 3 lata. Nie można też abstrahować od tego, iż społeczna szkodliwość przestępstwa zart. 244 k.k.w zakresie nie stosowania się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów powinna być różnicowana od rodzaju pojazdu, na który zakaz prowadzenia został orzeczony. Oczywistym bowiem jest, iż jazda pojazdem w okresie obowiązywania zakazu, na prowadzenie którego nie są wymagane uprawnienia do kierowania nim, cechuje się mniejszym ujemnym ładunkiem społecznym niż jazda pojazdem, na prowadzenie którego takie uprawnienie jest konieczne. Dlatego w takich przypadkach orzekanie bezwzględnych kar pozbawienia wolności powinno być wyjątkowe. Należy też uwzględnić, iż oskarżony kierował rowerem na drodze o nieznacznym natężeniu ruchu oraz jego starszy wiek – 70 lat.
Dlatego brak było podstaw do uwzględnienia apelacji oskarżyciela publicznego.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podst.art. 634 kpkw zw. zart. 632 pkt 2 kpk.
Bogdan Radecki Waldemar Cytrowski Robert Rafał Kwieciński