Sąd Rejonowy w Kłodzku
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 28/14
Data wyroku: 2015-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Irzycki

Sygn. akt VI K 28/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 06 maja 2015 roku
Sąd Rejonowy, VI Wydział Karny w Kłodzku w składzie:
PrzewodniczącySSR Mirosław Irzycki
ProtokolantRobert Nowakowski
przy udzialeProkuratoraEweliny Kutek
po rozpoznaniu dnia 24 kwietnia 2014 roku, 17 lipca 2014 roku, 10 września 2014 roku, 13 listopada 2014 roku, 08 stycznia 2015 roku, 19 lutego 2015 roku, 25 marca 2015 roku i 06 maja 2015 roku;
sprawy karnej
Ł. P.
urodz. (...)wG.
synaR.iJ.zd.P.
oskarżonego o to, że:w dniu 22 sierpnia 2012 roku w miejscowościB., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami poprzez rozcięcie plandeki tylnego kontenera pojazdu markiM.onr rej. (...), dostał się do wnętrza kontenera, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 84 sztuk telewizorów 32 calowychmarki S.o łącznej wartości 126.000 złotych, na szkodęfirmy (...)z/s wŁ.;

to jest o czyn zart. 279§1 kk

I
OskarżonegoŁ. P.uznaje za winnego tego, że w dniu 23 sierpnia 2012 roku wB., województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, poprzez rozcięcie plandeki tylnego kontenera pojazdu markiM.onr rej. (...), dostał się do wnętrza kontenera, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 84 sztuk telewizorów 32 calowychmarki S.o łącznej wartości 113.820 złotych, na szkodęfirmy (...) Sp. z o.o.wS.,Towarzystwa (...) S.A.wW.iPrzedsiębiorstwa – Handlowo -Usługowego (...)K. S. (1)wŁ., to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonegoart. 279§1 kki za to na podstawieart. 279§1 kkwymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

II
Na podstawieart. 46§1 kkorzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody przez zapłatę na rzeczTowarzystwa (...) S.A.wW.kwoty 29.842,87 (dwadzieścia dziewięć tysięcy osiemset czterdzieści dwa złote 87/100) złotych.

III
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 grudnia 2012 roku do dnia 22 marca 2013 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

IV
Zwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
K. S. (1)prowadzi działalność gospodarczą i jest właścicielemPrzedsiębiorstwa – Handlowo – Usługowego (...)K. S. (1)wŁ., która to firma jego zajmuje się świadczeniem usług transportowych drogowych rzeczy na podstawielicencji Nr (...)z dnia 07 listopada 2007 roku i wpisu do ewidencjidziałalności gospodarczej pod nr (...)prowadzonej przez Wójta GminyZ., i z tego też faktu zatrudniającego w swej firmie kierowców. I jednym z kierowców zatrudnionych przez pokrzywdzonegoK. S. (1)od 2011 roku był świadekM. C. (1), a który w sierpniu 2012 roku użytkował, jeździł w firmie jego samochodem ciężarowym markiM.onr rej. (...)z przyczepąmarki W.onr rej. (...).
Dnia 21 sierpnia 2012 roku w godzinach wieczornych, a to około 21-23, w miejscowościS.na zleceniefirmy (...) Sp. z o.o.na samochód ciężarowy, a użytkowany przez świadkaM. C. (1)załadowany został według listu przewozowego CMR o nr(...)towar w postaci 30 sztuk telewizorówmarki S. (...)calowych, a natomiast na naczepę tego samochodu ciężarowego załadowano z kolei 200 sztuk telewizorówmarki S. (...)calowych, a których odbiorcą miała być firmaK.P.(...),(...)K.wP., w Czechach, a który to towar ubezpieczony był również na wypadek kradzieży wTowarzystwie (...) S.A.wW.. Wartość jednego telewizoramarki S. (...)calowego wynosiła kwotę brutto 1355 złotych.
Po zakończeniu załadunku tych telewizorów założono plomby na drzwi przestrzeni ładunkowej tego samochodu ciężarowego i jego przyczepy, oplandekowanych, a następnie świadekM. C. (1)udał się doP., z zamiarem pojechania tam trasą przezW.,K.i dalej do Czech, ponieważ docelowo przewożony przez niego towar miał być dostarczony odbiorcy jego, doP.dnia 23 sierpnia 2012 roku około godziny 7 rano.
Jadąc doP.świadekM. C. (1)już dnia 22 sierpnia 2012 roku około godziny 4 rano gdzieś 60 kilometrów przedW.zatrzymał się dla wypoczynku na parkingu jednej ze stacji benzynowej, tam też śpiąc, a następnie na kolejny odpoczynek w ramach tak zwanej przymusowej przerwy, zatrzymał się około godziny 11 na terenie stacji paliw(...)(...)wB.kołoK., tam parkując prowadzony przez siebie samochód ciężarowy z przyczepą na parkingu dla ciężarówek w ten sposób, że samochód ciężarowy ten stał przy znajdującej się tam łące, przodem swym do stacji paliw w szeregu innych stojących tam samochodów ciężarowych, tirów, w miejscu też oświetlonym latarnią, i na tej stacji paliw przebywał on przez cały dzień. Około północy tego dnia 22 sierpnia 2012 roku świadekM. C. (1)położył się spać w kabinie swego samochodu ciężarowego.
dowód: zeznania świadków:K. S. (2)– karta 58-61, 534 i 769-770 akt sprawy iM. C. (1)– karta 8-9, 38-39, 68-69, 533-534 i 771-773 akt sprawy, dokumentacja odbioru towaru karta 11-13 akt sprawy, protokół eksperymentu procesowego z dnia 11 czerwca 2013 roku - karta 541 akt sprawy,licencja o Nr (...)z dnia 07 listopada 2007 roku na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy i zlecenie transportu w krajowym i międzynarodowym ulicznym transporcie towarowym ((...)/CMR)(...) Sp. z o.o.- zawartych w zbiorze dokumentów akt szkody o nr(...)Towarzystwa (...) S.A.wW.na karcie 642 akt sprawy.
ŚwiadekR. H.prowadzi działalność gospodarczą wG., a tofirmę (...)R. H., prowadząc warsztat samochodowy oraz wypożyczalnię samochodów, gdzie wypożycza, wynajmuje on na podstawie umów najmu pojazdu jedynie samochody markiM. (...), typu bus, i stałym klientem jego wypożyczalni samochodów był mężczyzna o nazwiskuM., tak się przedstawiający, a wynajmujący samochody takie, tego typu średnio raz w miesiącu, przy czym tym mężczyzną nie był świadekP. M.. Dnia 21 sierpnia 2012 roku mężczyzna przedstawiający się nazwiskiemM.zatelefonował do świadkaR. H.i poinformował go, że potrzebuje wypożyczyć u niego na wieczór jeden samochód i uzyskał on z kolei informację, że w dyspozycji jest tylko jeden samochód markiM. (...), granatowy bus, onr rej. (...), a który jednak jest zepsuty, przy czym też jednocześnie uzyskał zapewnienie, że zostanie on naprawiony i będzie mógł być mu wypożyczony. Jeszcze tego samego dnia 21 sierpnia 2012 roku około godziny 19 do świadkaR. H.przyjechał mężczyzna znany mu jakoM.i wynajął oraz odebrał od niego samochód typu bus i markiM. (...), koloru granatowego, i onr rej. (...).
Z uwagi na późną porę, w czasie kiedy świadekR. H.praktycznie zamykał już swój warsztat, z wynajmującym ten samochód typu bus i markiM. (...), koloru granatowego, i onr rej. (...), nie spisał umowy potwierdzającej wynajęcie tego samochodu, umawiając się z kolei z wynajmującym go, że podpiszą ją po jego powrocie, też nie mając obaw z uwagi na to, że był to stały jego klient. W rezultacie jednak do podpisania takiej umowy wynajmu pojazdu tego w okresie późniejszym już nie doszło.
dowód: zeznania świadków:R. H.– karta 73-74, 460-461 i 785-787 akt sprawy,L. Ż.– karta 21-23, 460 i 854-856 akt sprawy orazP. M.– karta 85-86 i 145-146 akt sprawy, kserokopie umów najmu pojazdów podpisanych przez osobę o danych personalnych –P. M.– karta 45 akt sprawy, protokół zatrzymania rzeczy – karta 42-44 akt sprawy, notatka urzędowa z dnia 23 sierpnia 2012 roku – karta 46 akt sprawy.
OskarżonyŁ. P.kilka razy, a co najmniej niewątpliwie dwa razy, odbierał samochody typu bus i markiM. (...)wynajmowane w wypożyczalni samochodów świadkaR. H., tam będąc przysyłanym po odbiór ich, a przygotowywanych dla mężczyzny znanego właścicielowi wypożyczalni, a to świadkowiR. H.jakoM.. OskarżonegoŁ. P.co najmniej dwukrotnie na terenie warsztatu świadkaR. H.widział jego pracownik świadekL. Ż..
dowód: zeznania świadków:R. H.– karta 73-74, 460-461 i 785-787 akt sprawy orazL. Ż.– karta 21-23, 460 i 854-856 akt sprawy, protokół okazania z dnia 28 sierpnia 2012 roku - karta 101-102 akt sprawy, tablica poglądowa nr 3 – karta 108 akt sprawy.
ŚwiadekP. M.zamieszkuje wK.i tam też przebywał on w nocy z dnia 22 sierpnia 2012 roku na 23 sierpnia 2012 roku. Nie zna i nie znał on świadkaR. H.i nie wie kto to jest, jak również nigdy też nie wypożyczał, wynajmował od niego żadnego samochodu, też markiM. (...), typu bus i onr rej. (...).  ŚwiadekP. M.w Urzędzie Miejskim weW.w dniu 29 stycznia 2008 roku, w dniu 05 grudnia 2008 i w Urzędzie Miejskim wK.dnia 22 stycznia 2010 roku zgłosił zaginięcie jego dowodów osobistych, a wystawionych mu przez Prezydenta MiastaK.w dniu 17 marca 2004 roku, w dniu 11 marca 2008 roku oraz w dniu 19 grudnia 2008 roku, a także zgłosił zagubienie dowodu osobistego wystawionego mu przez Prezydenta MiastaK.w dniu 01 lutego 2010 roku.
dowód: zeznania świadkaP. M.– karta 85-86 i 145-146 akt sprawy, dokumentacja dotycząca świadkaP. M.- karta 126- 147 akt sprawy, w tym i zaświadczenie z dnia 29 stycznia 2008 roku Urzędu Miejskiego weW.o utracie przez świadkaP. M.dowodu osobistego serii (...)wydanego przez Prezydenta MiastaK.– karta 131 akt sprawy.
Przed północą dnia 22 sierpnia 2012 roku pracownicy stacji paliw(...)(...)wB., a toW. Ł.iM. G.zauważyli wjeżdżający na teren stacji paliw samochód typu bus markiM. (...), koloru ciemno niebieskiego. Budynek tej stacji paliw jest oszklony i dobrze oświetlony, jak również oświetlony był teren stacji paliw.
W tym czasie na stacji paliw nie było ruchu, stąd też samochód ten stanął początkowo przy stanowisku nr 1, a po otwarciu stacji paliw po północy, zatrzymał się z kolei przy stanowisku nr 5, gdzie kierowca tego pojazdu, a którym był oskarżonyŁ. P., zatankował paliwo do samochodu tego. Następnie po zatankowaniu paliwa oskarżonyŁ. P.udał się do budynku stacji paliw, by zapłacić za pobrane i zatankowane paliwo. Oskarżony tam zapłacił gotówką za zatankowane paliwo oraz za zakupiony napój(...), a także nabił punkty na kartę(...)spersonalizowaną na dane personalne jego brataK. P..
Następnie oskarżonyŁ. P.tym prowadzonym przez siebie samochodem markiM. (...)odjechał ze stanowiska stacji paliw i zaparkował nim z kolei na łące za zaparkowanym tam samochodem ciężarowym markiM.onr rej. (...)i naczepą tego samochodu, tam zaparkowanego wcześniej przez świadkaM. C. (1).
dowód: zeznania świadków:W. Ł.– karta 15, 459-460 i 682 akt sprawy,M. G.– karta 16, 460 i 773 akt sprawy iK. P.– karta 103-105, 461 i 680-681 akt sprawy, dowód zapłaty z dnia 23 sierpnia 2012 roku – karta 17 i 17a akt sprawy, pismo(...) S.A.z dnia 24 sierpnia 2012 roku – karta 67 akt sprawy, protokół zatrzymania rzeczy z dnia 27 sierpnia 2012 roku – karta 87-89 akt sprawy, płyta z opisem DVD – R 16x 4,7GB STACJA PALIW – karta 90 akt sprawy, notatka urzędowa z dnia 24 sierpnia 2012 roku – karta 70 akt sprawy, dokumentacja fotograficzna – karta 123-125 akt sprawy.
Około godziny 1.45 - 1.50 już dnia 23 sierpnia 2012 roku świadekM. C. (1), śpiący wówczas w kabinie samochodu ciężarowego markiM., przebudził się kiedy poczuł poruszanie się tego pojazdu. Wydało mu się to podejrzane i postanowił to sprawdzić. Gdy wyszedł z kabiny tego samochodu ciężarowego na zewnątrz jej zobaczył stojący za samochodem jego na łące samochód markiM. (...)koloru niebieskiego i mężczyznę podającego innemu mężczyźnie, znajdującemu się w pojeździe, telewizor w kartonie. Zobaczył również świadekM. C. (1)siedzących w tamtym samochodzie na miejscu kierowcy oraz pasażera dwóch innych mężczyzn. W czasie i w momencie kiedy reagując na to co zobaczył krzyknął, to mężczyzna podający telewizor w kartonie wskoczył do tego samochodu markiM. (...), zamknął drzwi jego, a następnie samochód ten odjechał w kierunku drogi głównej i dalej w kierunku miejscowościB.. ŚwiadekM. C. (1)zapamiętał jedynie początkowe numery rejestracyjne tego samochodu, a to litery FG.
Już później następnie, po odjeździe tego samochodu, świadekM. C. (1)ujawnił i stwierdził, że w jego samochodzie ciężarowym rozcięto plandekę tylnego kontenera pojazdu, skąd skradziono 84 telewizory 32 calowemarki S.o łącznej wartości 113.820 złotych, z tym, że 65 telewizorów sprawcy tej kradzieży z włamaniem zdążyli przed odjazdem z terenu stacji paliw załadować do samochodu markiM. (...), natomiast dalszych 19 telewizorów pozostało na łące przy samochodzie jego, a które następnie w dniu 24 sierpnia 2012 roku zostały zwrócone pokrzywdzonejfirmie (...) Sp. z o.o.i na jej polecenie przewiezione do magazynu w(...).
dowód: zeznania świadków:M. C. (1)– karta 8-9, 38-39, 68-69, 533-534 i 771-773 akt sprawy iK. S. (1)– karta 58-61, 534 i 769-770 akt sprawy, protokół oględzin z dnia 23 sierpnia 2012 roku – karta 5-7 akt sprawy, dokumentacja fotograficzna – karta 123-125 akt sprawy, protokół eksperymentu procesowego z dnia 11 czerwca 2013 roku - karta 541 akt sprawy, notatki urzędowe z dnia 23 sierpnia 2012 roku – karta 1- 4 akt sprawy, dokumentacja akt szkody o nr(...)Towarzystwa (...) S.A.wW.- karta 642 akt sprawy).
OskarżonyŁ. P.w dniu 22 sierpnia 2012 roku oraz w dniu 23 sierpnia 2012 roku posługiwał się telefonem komórkowym o numerze(...), a który współpracował z numerem(...). I też w dniu 23 sierpnia 2012 roku telefon oskarżonegoŁ. P.od godziny 00.11 do godziny 00.27 logował się wK., a z kolei o godzinie 1.47 logował się wB..
dowód: pismo(...) S.A.wW.z dnia 29 października 2012 roku i dane operatora sieci telekomunikacyjnych - karta 150- 156 i 174-175 akt sprawy, notatki urzędowe z dnia 10 października 2012 roku, z dnia 23 listopada 2012 roku – karta 158,176 i 186 akt sprawy.
OskarżonyŁ. P.był już karany sądownie, a to w Niemczech za współudział w kradzieży na karę grzywny.
dowód: informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego - karta 869-871 akt sprawy.
OskarżonyŁ. P.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i na rozprawie głównej wyjaśniając podał, że: „… byłem na tej stacji i nie mam nic wspólnego z kradzieżą telewizorów”, też jednocześnie podając, że odmawia składania dalszych podając: „gdyż mogłoby to narazić na odpowiedzialność karną mojego znajomego, dla którego wiozłem silniki.”, również składając oświadczenie, że nie będzie odpowiadał na pytania Sądu i stron, a jedynie wyraził zgodę na udzielenie odpowiedzi na pytanie swego obrońcy (karta 647 akt sprawy).
Odnośnie ujawnionych i odczytanych oskarżonemu wyjaśnień złożonych przez niego w toku postępowania przygotowawczego oraz w toku postępowania sądowego na rozprawie głównej przed Sądem Rejonowym w Kłodzku w dniu 22 marca 2013 roku (karta 273-274, 289-291, 300-301, 336-337, 399-400, 459 akt sprawy) oskarżony podając, że są to jego wyjaśnienia, wyjaśnienia te potwierdził, a wyjaśniając wówczas podał, że dnia 22 sierpnia 2012 roku przebywał na stacji paliw(...)(...)wB.gdzie tankował paliwo do pojazdu którym tam wówczas przyjechał, a toM. (...), tam wówczas będąc przejazdem, udając się wówczas doK.po odbiór silników, którego odbiór miał mu zlecić wG.mężczyzna o imieniuP., nazwiska jego nie znając, za który to przejazd miał otrzymać wynagrodzenie w kwocie 500 złotych. Po przyjeździe doK.około godziny 1 w nocy, zatrzymał się prowadzonym pojazdem na obrzeżach jej, na poboczu, gdzie przyjechało tam następnie dwóch mężczyzn samochodem markiV. (...), i po załadowaniu silników pojechał doG.(karta 300-301 akt sprawy), przy czym będąc przesłuchiwanym w charakterze podejrzanego w dniu 17 grudnia 2012 roku (karta 273-274 akt sprawy), w dniu 18 grudnia 2012 roku (karta 289-291 akt sprawy), w dniu 18 lutego 2013 roku, kiedy wówczas wyjaśniając podał jedynie, że: „…że byłem tam tankowałem, zjadłem hod-doga i nie mam z tym nic wspólnego.” (karta 399-400 akt sprawy), w dniu 22 marca 2013 roku, kiedy wówczas jedynie odpowiedział na jedno pytanie Sądu podając, że: „samochódM. (...)był z wypożyczalni.” (karta 459 akt sprawy), każdorazowo korzystał z uprawnienia odmowy składania wyjaśnień, również odmawiając udzielania odpowiedzi na pytania Sądu oraz oskarżyciela publicznego.
dowód: wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P.– karta 273-274, 289-291, 300-301, 336-337, 399-400, 459, 647- 648 akt sprawy.
Sąd zważył co następuje.
Oceniając i analizując zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy, ten również przede wszystkim w postaci zeznań świadkówM. C. (2),W. Ł.,M. G.,L. Ż.,K. S. (1),R. H.,P. M., a też takżeK. P., to niewątpliwym i niepodlegającym kwestionowaniu jest sprawstwo i wina oskarżonegoŁ. P.odnośnie popełnienia zarzucanego i przypisanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonegoart. 279§1 kk, przy czym rodzaj, ilość, charakter oraz wartość mienia skradzionego w wyniku popełnienia tego przestępstwa wynika nie tylko z zeznań świadkówM. C. (1)iK. S. (1), ale i także z pismaTowarzystwa (...) S.A.wW.z dnia 04 kwietnia 2014 roku (karta 641 akt sprawy) oraz z dokumentacji akt szkody o nr(...)tegoTowarzystwa (...) S.A.wW.(karta 642 akt sprawy), a i z których również w sposób jednoznaczny wynika, że wartość jednego telewizoramarki S. (...)calowego wynosiła brutto 1355 złotych (informacja(...) sp. z o.o.ul. (...),(...)-(...) Z., zawarta w zbiorze dokumentów akt szkody o nr(...)Towarzystwa (...) S.A.wW., a ujętych na karcie 642 akt sprawy), i stąd też łączna wartość skradzionych telewizorów niewątpliwie wyniosła łącznie kwotę 113.820 złotych. Odpowiedzialności zart. 279§1 kkpodlega ten, kto kradnie z włamaniem i kradzież z włamaniem zachodzi wtedy gdy sprawca tego rodzaju działania przestępnego zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej , będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zabezpieczeniem chroniącym dostęp do mienia (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1980 roku, VII KZP 48/78, OSNKW 1980, nr 8, poz. 65, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 listopada 1970 roku, V KRN 409/70, OSNPG 1971, z. 4, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 lutego 1999 roku, V KKN 566/98, Orz. Prok. i Pr. 1999, nr 7-8). Rodzaj zabezpieczenia, jego skuteczność czy łatwość pokonania nie ma znaczenia dla stwierdzenia włamania, jeżeli tylko z charakteru zabezpieczenia wynika zamiar użytkownika, posiadacza czy właściciela mienia niedopuszczenia do niego niepowołanych osób (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 sierpnia 1985 roku, I KR 212/85, OSNKW 1986, nr 11-12, poz. 97).
Tak więc praktycznie istota włamania, które przecież nie musi polegać na użyciu siły fizycznej lub zniszczeniu przeszkody chroniącej dostępu do mienia, polega na zachowaniu, którego podstawową cechą jest nieposzanowanie wyrażonej przez dysponenta rzeczy woli zabezp ieczenia jej przed innymi osobami (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 1972 roku, VI KZO 74/71, OSNKW 1978, z. 5). W kontekście powyższego nie podlega w tej sytuacji jakimkolwiek wątpliwościom fakt, że dostanie się do zamkniętego pomieszczenia w postaci zabezpieczonego plandeką kontenera pojazdu mechanicznego po uprzednim rozcięciu tej plandeki jego w celu dokonania zaboru i przywłaszczenia mienia tam się znajdującego wyczerpuje wszystkie ustawowe znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem, właśnie tego określonego przepisemart. 279§1 kk.
Kradzież z włamaniem jest występkiem umyślnym, który można popełnić jedynie w zamiarze bezpośrednim kierunkowym i sprawca jego musi niewątpliwie działać w celu przywłaszczenia przedmiotu zaboru, to jest rzeczy (mienia), a ponieważ włamanie stanowi środek prowadzący do realizacji tego zamiaru, celu, musi w tej sytuacji także być objęte zamiarem bezpośrednim. Wskazać nadto należy, odnosząc się do faktu przyjęcia przez Sąd przypisanym oskarżonemu czynu działania wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, faktu niewątpliwie wynikającego przede wszystkim z zeznań świadkaM. C. (1)podającego, że dokonujących kradzieży z włamaniem i zaboru telewizorów było kilku mężczyzn, co najmniej czterech (karta 9 akt sprawy), że współsprawstwo jest odmianą sprawstwa, które różni się od sprawstwa pojedynczego, indywidualnego wykonawczego tym, że zamiar dokonania czynu zabronionego został podjęty przez co najmniej dwie osoby lub też więcej osób, a które zgodnie z przyjętym i ustalonym przez nich podziałem ról, je wzajemnie aprobując i akceptując, uzgodniły jego wspólną realizację i go zrealizowały. Stąd też za współsprawstwo odpowiada ten, kto wykonuje czyn zabroniony wspólnie i w porozumieniu z inną osobą i praktycznie istotą współsprawstwa jest zatem oparte na wzajemnym, aprobowanym i akceptowanym przez porozumiewających się porozumieniu wspólne działanie, z których każda obejmuje swym zamiarem urzeczywistnienie wszystkich przedmiotowych znamion czynu przestępnego. Natomiast z kolei obiektywnym elementem współsprawstwa jest nie tylko wspólna realizacja znamion określonej w konkretnym przepisie ustawy karnej tak zwanej czynności czasownikowej, ale nie tylko lecz także taka sytuacja faktyczna, która charakteryzuje się przede wszystkim tym, że czyn, działanie, postępowanie jednego za współsprawców stanowi dopełnienie czynu, działania, postępowania drugiego współsprawcy lub współsprawców albo popełnione przestępstwo jest wynikiem czynności przedsięwziętych przez współsprawców w ramach dokonanego przez nich podziału ról w przestępnym działaniu, skutkującym właśnie zrealizowaniem wszystkich elementów składających się na ustawowe znamiona tego realizowanego czynu zabronionego ustawą karną. Natomiast dalej subiektywnym elementem współsprawstwa, a zarazem warunkiem sine qua non współsprawstwa, jest porozumienie oznaczające nie tylko wzajemne uzgodnienie przez wszystkich współsprawców woli popełnienia przestępstwa, lecz także świadome współdziałanie co najmniej dwóch osób w realizacji działania przestępnego, które musi nastąpić przed lub w trakcie realizacji czynu zabronionego, przy czym jego forma jest dowolna, a istotę wyczerpuje uzgodnienie popełnienia wspólnie przestępstwa, z tym z kolei, że nie dotyczy ono sprawstwa równoległego lub koincydencyjnego. Porozumienie to jest czynnikiem podmiotowym, który łączy w jedną całość wzajemnie dopełniające się przestępne działania kilku osób, co w konsekwencji pozwala przypisać każdej z nich również i tę czynność sprawczą, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca świadomie w popełnieniu przestępstwa (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 1976 roku, Rw 189/76, OSNKW 1976, z. 9, poz. 117). Odnosząc się w kontekście powyższego w tej sytuacji do zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, tego zebranego tak w toku postępowania przygotowawczego oraz tego również zebranego w toku postępowania sądowego, to wskazać i podnieść należy w pierwszej kolejności, że świadekR. H.zeznał już w toku postępowania przygotowawczego, że samochód typu bus markiM. (...), koloru granatowego, onr rej. (...)stanowiący jego własność i przez niego wypożyczanego, przekazał w ramach umowy najmu pojazdu dnia 21 sierpnia 2012 roku w godzinach wieczornych mężczyźnie którego znał z nazwiska jakoM.(karta 73-74 akt sprawy), i również świadek ten wówczas podał, a i potwierdził, że zna oskarżonegoŁ. P.i, że jest pewien, że to jest kierowca przysyłany parę razy przez mężczyznę przedstawiającego się jakoM.po odbiór wypożyczanego, wynajmowanego samochodu. Stąd też z faktu tego w sposób niewątpliwy wynika i to, że oskarżonyŁ. P.znał z kolei mężczyznę, którego świadekR. H.znał jako przedstawiającego się nazwiskiemM.i umowy najmu pojazdów zawierający na dane personalne –P. M.zamieszkały w(...)-(...) K.ul. (...)m/2 i mającego legitymować się dowodem osobistym wydanym przez Prezydenta MiastaK.o nr(...)( karta 45 akt sprawy). W tym zakresie wskazać w tej sytuacji należy, że mężczyzna ten posługiwał się dowodem osobistym zagubionym przez świadkaP. M.i którego zagubienie zgłosił on w Urzędzie Miejskim weW.w dniu 29 stycznia 2008 roku (karta 126 akt sprawy). Z kolei już w postępowaniu sądowym świadekR. H.podał i potwierdził, że to oskarżonyŁ. P.co najmniej dwa razy odbierał wynajęty samochód z wypożyczalni jego w imieniu osoby mu znanej jakoM.(karta 460-461 i 785-787 akt sprawy), i możliwym jest i tak mogło być tak, że tego dnia, to jest dnia 21 sierpnia 2012 roku również on odebrał samochód markiM. (...), koloru granatowego, onr rej. (...), a co jest to tym bardziej prawdopodobne, że nie została przez świadkaR. H.i wynajmującego ten samochód spisana umowa wynajmu pojazdu, a i później również też nie, co świadekR. H.zeznając potwierdził i przyznał, bądź też samochód ten został oskarżonemu przez osobę ten samochód wynajmującej i odbierającej następnie przekazany. W każdym bądź razie konkludując w powyższym zakresie to w przedmiotowej sprawie niepodlegającym jakiemukolwiek kwestionowaniu jest fakt, że w dniu 22 sierpnia 2012 roku oraz w dniu 23 sierpnia 2012 roku ten samochód użytkował właśnie oskarżonyŁ. P.i nim też był na stacji paliw(...)(...)wB.kołoK.w tamtym okresie czasu, gdyż fakt ten potwierdzony został dowodem w postaci zapisu monitoringu tej stacji paliw (karta 1 i 90 akt sprawy), a nadto potwierdzony również został wyjaśnieniami oskarżonegoŁ. P.podającego, że faktycznie wówczas takim pojazdem się poruszał i go tankował na tej stacji paliw (karta 399-400 i 459 akt sprawy), a dalej także zwrócić uwagę należy na fakt, że oskarżonyŁ. P.płacąc wówczas tego dnia za zatankowane paliwo na tej stacji paliw wB.zapłacił gotówką, jednocześnie nabijając punkty na kartęV., spersonalizowaną na nazwisko jego brataK. P.. ŚwiadekK. P.zeznając w toku postępowania przygotowawczego potwierdził fakt, że faktycznie posiada kartęV., którą pozostawia w samochodzie markiH.i karty tej mógł używać jego brat, gdyż często też użytkuje on ten sam samochód (karta 104 akt sprawy), też wówczas podając, że nigdy nie był na terenieKotliny K., a i także rozpoznając swego brata na przedstawionym mu monitoringu ze stacji paliw(...)(...)wB..
W tej sytuacji w tym powyższym zakresie brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań przede wszystkim świadkówR. H.,M. C. (1),W. Ł.,M. G.iL. Ż., a i takżeK. P., zeznań logicznych, spójnych, pozbawionych sprzeczności i nielogiczności, a i również wzajemnie się potwierdzających i uzupełniających, i wskazać dalej należy, że świadekM. C. (1)niewątpliwie zaskoczony i niespodziewający się zachodzących zdarzeń, będący dopiero co po przebudzeniu i stąd też nieprecyzujący dokładnie godziny położenia się spać oraz godziny przebudzenia się i zaobserwowania dokonywanej kradzieży z włamaniem, w tym zakresie wypowiadający się nieprecyzyjnie, nieostro, niejednoznacznie, to jednak z zeznań jego w sposób jednoznaczny wynika, że sprawców tego przestępstwa i ich pojazd zobaczył dokładnie nie z kabiny swego samochodu ciężarowego gdzie spał, stamtąd jedynie w lusterku widząc twarz jednego ze sprawców (karta 39 akt sprawy), ale dopiero kiedy trzymając w ręku metalową rurkę wyskoczył z kabiny samochodu na tył jego, krzycząc do tych sprawców i w ich kierunku rzucając tę posiadaną rurkę, to i wówczas też zobaczył na łące za parkingiem stojący samochód markiM. (...), typu bus, koloru niebieskiego, z początkowymi literami numeru rejestracyjnego FG, a więc o cechach, rodzaju, charakterystyce i gabarytach pojazdu jakim w ówczesnym czasie użytkował i poruszał się oskarżonyŁ. P., a ponadto także świadek ten opisał cechy wyglądu sprawców i sposób ich działania (karta 1 i 9 akt sprawy). Wskazać również należy też, że teren gdzie zaparkowany został przez świadkaM. C. (1)samochód ciężarowy był oświetlony (karta 541 akt sprawy), a więc miał on możliwość zaobserwowania osób, rzeczy tam się wówczas znajdujących i ta jego możliwość nie była ograniczoną, a nadto faktycznie za pojazdem tego świadka na łące się tam znajdującej stwierdzono pozostawione ślady opon samochodu (dokumentacja fotograficzna – karta 123-125 akt sprawy).
Nadto wskazać należy na fakt mający istotne znaczenie dla oceny z kolei wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoŁ. P., enigmatycznych, skrótowych, nieweryfikowalnych, pozbawionych szczegółowych faktów i okoliczności, stąd ewentualną weryfikację ich uniemożliwiających, że wynajęty przez świadkaR. H.samochód typu bus, markiM. (...), koloru granatowego, onr rej. (...), odnalazł on dopiero po upływie około miesiąc czasu od dnia jego wynajęcia, na parkingu osiedlowym wG., później poddanego oględzinom (karta 460, 195- 204 akt sprawy). Stąd też fakt ten konfrontując z wyjaśnieniami oskarżonegoŁ. P.podającego i twierdzącego, że wówczas samochodem wypożyczonym przez świadkaR. H.pojechał doK., tam odebrał i zapakował przekazane mu przez nieznanych mu mężczyzn silniki i następnie wrócił z nimi spokojnie do swego miejsca zamieszkania, to pozbawionym logiki i logicznego rozumowania byłoby postępowanie jego praktycznie sprowadzające do niejako ukrycia tego pojazdu, pozostawienia go na osiedlowym parkingu i to przez tak długi okres czasu, i w dodatku bez powiadomienia o tym świadkaR. H., a przecież oskarżony był w pełni świadomym, że samochód ten był wypożyczony odR. H., bo to z kolei oskarżony przyznał na rozprawie głównej w dniu 22 marca 2013 roku (karta 459 akt sprawy). Dalej w kontekście powyższego wskazać należy, że oskarżony w sposób wyjątkowo naiwny, wręcz infantylny tłumaczył swoją obecność na miejscu gdzie doszło do przedmiotowej kradzieży z włamaniem, zatajając, nie podając zarówno danych personalnych osoby na polecenie której udał się doK.po silniki, numeru telefonu komórkowego którym w tamtych dniach się posługiwał, danych personalnych osób od których silniki miał odebrać, ze swej woli i wyboru procesowego doprowadzając do sytuacji niemożliwości ich sprawdzenia i zweryfikowania, a mogą się przecież tą wersją ekskulpować od popełnienia zarzucanego mu czyny i to już na etapie postępowania przygotowawczego, i stąd też te jego wyjaśnienia uznać należy za niewiarygodne, nieprawdziwe, wręcz jako wymyślone, a nadto jako w sposób jaskrawy niezgodne i sprzeczne z zebranym w przedmiotowej sprawie materiałem dowodowym, są one też jedynymi i odosobnionymi. Stąd też Sąd przyjął jeden i jedyny pogląd, że nie jest prawdą by oskarżony wówczas ze stacji paliw wB., gdzie miał tylko tankować paliwo do prowadzonego pojazdu, pojechał doK., gdyż jak wynika z niewątpliwych i jednoznacznych ustaleń korzystał on wówczas z telefonu komórkowego o numerze(...), a współpracującym z numerem(...), i telefon ten jego w dniu 22 sierpnia 2012 roku o godzinie 00.11 logował się wK.do godziny 00.27, a następnie już o godzinie 01.47 logował się już wB., a więc a czasie kiedy doszło do popełnienia przedmiotowej kradzieży z włamaniem, a więc także w miejscowości położonej zaB., na trasieK.–W.i dalejG.. NatomiastK.płożona jest w pobliżu granicy państwowej Polski i Czech, zaK.i droga do której biegnie w przeciwnym kierunku niż doB.i dalej doW.. W tym powyższym zakresie podnieść należy, że na terenieB.zainstalowane były i są dwie stacje bazowe obsługujące sieć T-M., a w związku z modernizacją sieci powodujące zmieniające się lokalizacje i parametry techniczne w tym i zasięg poszczególnych anten. Te stacje bazowe to: stacja(...) (...)-(...) B.,W.(...)(...), która posiadała anteny o azymucie 220((

    o))stopni i o teoretycznym zasięgu roboczym około 9,5 kilometrów, w zasięgu której znajdowała się stacja paliw wB., znajdująca się w odległości około 7,5 kilometrów od tej stacji paliw, z brakiem pewności by połączenia z jej okolic realizowane były przez ten(...)oraz stacja bazowa(...) (...)-(...) B.,D.-G.S.DZ 13/2, która posiadała anteny o azymucie 220((

    o))stopni o teoretycznym zasięgu roboczym około 4 kilometrów, i stacja ta zainstalowana była niemal na linii prostej pomiędzy(...)W.Różańcowe, a stacją paliw wB., w odległości około 3 kilometrów od tej stacji paliw (karta 825 i 864-867 akt sprawy), i skoro faktycznie telefon komórkowy oskarżonego logował się dnia 23 sierpnia 2012 roku o godzinie 1.47 właśnie wB.to logicznym jest, z dużą dozą prawdopodobieństwa graniczącego z pewnością, że nastąpiło to za pośrednictwem stacji bazowej(...) (...)-(...) B.,D.-G.S.(...).
W kontekście powyższego odnosząc się w tej sytuacji konkludująco do wyjaśnień oskarżonegoŁ. P., tych złożonych w toku postępowania przygotowawczego oraz sądowego, nie przyznającego się do popełnienia zarzucanego i przypisanego mu czynu, korzystającego niejednokrotnie wówczas z uprawnienia do odmowy składania wyjaśnień, a jedyne wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie oskarżony złożył w trakcie posiedzenia w przedmiocie rozpoznawania wniosku oskarżyciela publicznego o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania (karta 300-301 akt sprawy) kiedy to wówczas oskarżony podał, że faktycznie w dacie zarzucanego mu przestępstwa, to jest w dniu 22 sierpnia 2012 roku przebywał na stacji(...)(...)wB., gdzie miał przyjechać sam, samochodem typu bus markiM. (...), i po zatankowaniu i zjedzeniu posiłku (karta 399-400 akt sprawy) pojechał doK., tam będąc umówionym z nieznanymi mu mężczyznami po odbiór silników, również podając, że przyjechał tam około godziny 1.00 w nocy, jednocześnie odmawiając udzielenia informacji co do personaliów osoby go tam wysyłającej po te silniki, to je analizując i oceniając tym wyjaśnieniom oskarżonego Sąd nie dał wiary, traktując je jako formę nieudolnej obrony, mającej w jego mniemaniu ekskulpować go od popełnienia zarzucanego wówczas czynu, a zaprezentowanej jednak nieprzypadkowo, a to w sytuacji niemożliwości zakwestionowania faktu, że w miejscu i w czasie popełnienia przedmiotowego przestępstwa kradzieży z włamaniem tam on przebywał, a podając fakty i okoliczności mającego go ekskulpować od popełnienia tego czynu, podał je właśnie w taki sposób i w formie uniemożliwiającym ich praktycznie sprawdzenie i zweryfikowanie.             Takie postępowanie oskarżonego i ta jego taka postawa procesowa pozbawiona jest jakiejkolwiek logiki i zasad logicznego rozumowania, skoro przecież weryfikacja wersji jego już przecież na etapie postępowania przygotowawczego mogłaby doprowadzić do ewentualnego jej potwierdzenia, a jego do ekskulpacji od popełnienia zarzucanego mu wówczas czynu, w sposób radykalnie procesowo zmieniając jego status procesowy i sytuację prawną.
Natomiast odnosząc się do zeznań świadkówP. T.- karta 191-192 i 461 akt sprawy,K. Z.– karta 223-225 i 461 akt sprawy,L. S.– karta 239-241 i 461-462 akt sprawy,W. D.– karta 259-261 i 534 akt sprawy,J. S.– karta 280-281 akt sprawy,K. T.– karta 34-35 akt sprawy,E. R.– karta 36 akt sprawy,R. T.– karta 193-194 akt sprawy,M. W.– karta 230-231 akt sprawy orazJ. P., matki oskarżonego – karta 236-237, 461 i 649-650 akt sprawy, jako nie wpływających na ustalony w przedmiotowej sprawie stan faktyczny, to te nie mogą być uznanymi za ekskulpujące oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu bądź też mające łagodzić jego odpowiedzialność karną. Wobec powyższego Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 23 sierpnia 2012 roku wB., województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, poprzez rozcięcie plandeki tylnego kontenera pojazdu markiM.onr rej. (...), dostał się do wnętrza kontenera, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 84 sztuk telewizorów 32 calowychmarki S.o łącznej wartości 113.820 złotych na szkodęfirmy (...) Sp. z o.o.wS.,Towarzystwa (...) S.A.wW.iPrzedsiębiorstwa – Handlowo – Usługowego (...)K. S. (1)wŁ., i za to na podstawieart. 279§1 kkwymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności jako kary w pełni realizującej wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, biorąc też pod uwagę fakt, że czyn przypisany oskarżonemu cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości i jest nagminnie popełniany, również w sposobie i rodzaju także na terenie stacji paliw wB..
Ponadto Sąd ustalając rodzaj i wymiar kary przyjął i potraktował jako okoliczności niewątpliwie oskarżonego obciążające, a to jego uprzednią karalność sądową za czyn podobny (karta 869-871 akt sprawy), działanie z niskich pobudek nakierowanych wyłącznie na uzyskanie korzyści majątkowej w drodze przestępstwa, działania przestępczego niewątpliwie wcześniej zaplanowanego, celowo i umyślnie realizowanego i skutecznie zrealizowanego we współdziałaniu z innymi osobami dotychczas nieustalonymi w ramach ustalonego podziału ról. Także Sąd w powyższym zakresie wziął pod uwagę rodzaj, ilość , charakter i wartość skradzionego mienia, w znacznej części dotychczas nieodzyskanego.
Tak więc Sąd wymierzając oskarżonemu karę izolacyjną pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat uwzględnił wszystkie okoliczności mające znaczenie dla sądowego wymiaru kary przede wszystkim te określone przepisemart. 53 kk, a w szczególności właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa, dotychczasową karalność, w tym za przestępstwo podobne, a przede wszystkim właśnie zasady indywidualizacji kary. Wskazać również należy, że postawa oskarżonego, tak w toku postępowania przygotowawczego oraz tak też w toku postępowania sądowego bezkrytyczna, praktycznie roszczeniowa, wskazuje na jego poczucie bezkarności również w zakresie przestrzegania porządku prawnego, i stąd też odnosząc się do powyższych rozważań, Sąd właśnie doszedł do jednego i jedynego poglądu, stwierdzenia, przekonania, że wobec oskarżonego niewątpliwie konieczną jest niezwłoczna i ta stanowcza reakcja prawno–karna, represyjno-resocjalizacyjna w postaci orzeczonej bezwzględnej kary pozbawienia wolności, mającej również niewątpliwie zapobiec powrotowi oskarżonego do przestępstwa.
Okoliczności łagodzących Sąd nie stwierdził.
Orzeczenie o zaliczeniu oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 grudnia 2012 roku do dnia 22 marca 2013 roku po przyjęciu, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, znajduje uzasadnienie w przepisieart.63§1 kk.
Nadto Sąd zgodnie z dyspozycją przepisuart. 46§1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzeczTowarzystwa (...) S.A.wW.kwoty 29.842.87 złotych, pokrzywdzonego w przedmiotowej sprawie z mocy przepisuart. 49§3 kpk, a stanowiącej wysokość wypłaconego odszkodowania na rzecz tej pokrzywdzonej w przedmiotowej sprawiefirmy (...) Sp. z o.o..
W kontekście powyższego wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją przepisuart. 49§3 kpkza pokrzywdzonego uważa się zakład ubezpieczeń w zakresie, w jakim pokrył szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu przez przestępstwo lub jest zobowiązany do jej pokryci, i stąd też skoro z pismaTowarzystwa (...) S.A.wW.z dnia 04 kwietnia 2014 roku (karta 641 akt sprawy) oraz z pisma z dnia 18 marca 2013 roku kierowanego dofirmy (...) Sp. z o. o., a także dokumentacji akt szkody o nr(...)tego wskazanegoTowarzystwa (...) S.A.wW.oraz (karta 642 akt sprawy) w sposób niewątpliwy i niepodlegający kwestionowaniu wynika, że wypłaciło ono odszkodowanie w związku z tą dokonaną kradzieżą z włamaniem mające rekompensować utratę skradzionych telewizorówfirmie (...) Sp. z o.o.wS., to ten ubezpieczyciel w tej sytuacji uzyskał status pokrzywdzonego na zasadzie i warunkach określonych przepisemart. 49§3 kpk, obok tej wskazanejfirmy (...) Sp. z o.o.wS., zlecającej przewóz tych telewizorów orazPrzedsiębiorstwa – Handlowo – Usługowego (...)K. S. (1)wŁ., faktycznego przewoźnika, a które z kolei uzyskały i posiadają w przedmiotowej sprawie status też pokrzywdzonych ale zgodnie z dyspozycją przepisuart. 49§1 kpk.
Orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego, nie pracującego i nieposiadającego majątku, również w kontekście orzeczenia kary izolacyjnej pozbawienia wolności, od ponoszenia kosztów sądowych znajduje uzasadnienie w przepisieart. 624§1 kpk.