Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1300/14
Data wyroku: 2015-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Andrzej Haliński
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art 278 § 1 kk, art 64 § 1 kk, art 91 § 1 kk

Sygn. akt II K 1300/14

UZASADNIENIE
Sąd w oparciu o zgromadzony w sprawie i ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy, na podstawieart. 423 § 1a kpkograniczając zakres uzasadnienia do części wyroku dotyczących oskarżonychM. S.iP. K., ustalił następujący stan faktyczny:
S. S.iZ. J.są sąsiadami i zamieszkują w budynku wG.przyul. (...). W dniu 31 sierpnia 2014 r. do stojaka rowerowego znajdującego się przed tym budynkiem obaj mieli przypięte za pomocą linek zabezpieczających stanowiące ich własność rowery. W przypadkuS. S.był to rowermarki A. (...)o wartości 500 zł, w przypadkuZ. J.rowermarki O.o wartości 200 zł.
W dniu tym około godz. 20:35 do stojaka tego podeszli, po uprzednim przejściu przez ogrodzenie wokół budynku, co zarejestrowała kamera monitoringu osiedlowego, nie obejmująca jednak miejsca, w którym znajduje się stojak na rowery,M. S.iP. K.. NastępnieM. S.za pomocą posiadanych przy sobie nożyc przeciął linki zabezpieczające od obu opisanych wyżej rowerów, a następnieM. S.wsiadł na jeden z rowerów,P. K.na drugi z nich i obaj odjechali z miejsca zdarzenia, co ponownie zarejestrowała kamera monitoringu osiedlowego, po czym zabrane rowery sprzedali. W ten sposóbM. S.iP. K.działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanych wyżej rowerów, czym działali na szkodęS. S.iZ. J.. Ten ostatni około godz. 21:00 ujawnił zniknięcie jego roweru oraz zniknięcie roweruS. S., o czym powiadomił tego drugiego, mężczyźni obejrzeli również zapis z monitoringu osiedlowego, po czym zgłosili zabór rowerów na Policję.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. S.k. 801-802; wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801; zeznania świadkaS. S.k. 261-261v.; zeznania świadkaZ. J.k. 268v.; kopia kuponu zgłoszeniowego i gwarancyjnego k. 263-265; kopia paragonu k. 266/
W dniu 02 września 2014 r.I. M.udał się roweremmarki F. (...)o wartości 1.200 zł, stanowiącym własność jego ojcaB. M. (1), na zajęcia szkolne w(...)Liceum Ogólnokształcącym wG.przyul. (...). Rower pozostawił przed godz. 07:30 przypięty linką zabezpieczającą do stojaka na rowery znajdującego się z tyłu budynku szkoły, po czym udał się na zajęcia. O nieustalonej godzinie do roweru tego podeszliM. S.iP. K., po czymM. S.odciął linkę zabezpieczającą za pomocą posiadanych przy sobie nożyc, zaśP. K.wsiadł na rower i nim odjechał. Mężczyźni rower następnie sprzedali. W ten sposóbM. S.iP. K., działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanego wyżej roweru, czym działali na szkodęB. M. (1).I. M.po zakończeniu zajęć szkolnych ujawnił kradzież roweru, o czym poinformował ojca, zaś ten zgłosił zdarzenie na Policję.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. S.k. 801-802; wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801; zeznania świadkaB. M. (1)k. 172-172v.; fotografie k. 174-175; kopia oznakowania roweru k. 176/
W dniu 03 września 2014 r.A. W.udał się roweremmarki K. (...)model(...)o wartości 1.300 zł, stanowiącym własność jego ojcaJ. W., na zajęcia szkolne wZespole Szkół (...)wG.przyul. (...). Rower pozostawił około godz. 09:00 przypięty linką zabezpieczającą do stojaka na rowery znajdującego się obok budynku szkoły, po czym udał się na zajęcia. Nieco po godz. 12:00 do roweru tego podszedłM. S., usiadł na pobliskim murku, a kiedy zorientował się, że nikt się nie zbliża i go nie obserwuje, odciął linkę zabezpieczającą rower za pomocą posiadanych nożyc i zabrał go, po czym pojechał nim na rynek wG.P.i sprzedał rower nieustalonej osobie za kwotę 150 zł. W ten sposóbM. S.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanego wyżej roweru, czym działał na szkodęJ. W..A. W.po zakończeniu zajęć szkolnych ujawnił kradzież roweru, o czym poinformował ojca, po czym obaj zgłosili zdarzenie na Policję.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. S.k. 162, 533, 801-802; zeznania świadkaJ. W.k. 143; zeznania świadkaA. W.k. 144v.; fotografia k. 146; kopia dowodu zakupu roweru k. 147; protokół zatrzymania rzeczy – zapisu monitoringu k. 151-153/
W dniu 09 września 2014 r. przed godz. 14:00P. S. (1)przyjechał stanowiącym jego własność roweremmarki R. (...).1 o wartości 700 zł do miejsca swojej pracy w drukarni położonej wG.na roguulic (...). Rower pozostawił przypięty linką zabezpieczającą do stojaka na rowery znajdującego się na terenie drukarni, po czym udał się do pracy. Po pewnym czasie do roweru tego podszedłM. S., przeciął linkę zabezpieczającą za pomocą posiadanych nożyc i odjechał rowerem, po czym sprzedał go w okolicach rynku wG.za kwotę około 100 zł nieustalonemu mężczyźnie. W ten sposóbM. S.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanego wyżej roweru, czym działał na szkodęP. S. (1).P. S. (1)po zakończeniu pracy ujawnił kradzież roweru, o czym zawiadomił Policję. Wcześniej przejrzał wraz z pracownikiem ochrony zapis monitoringu, na którym został uwidoczniony moment zaboru roweru, jednak jakość zapisu nie pozwalała na identyfikację sprawcy.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. S.k. 91v.-92, 109-110 533, 801-802; zeznania świadkaP. S. (1)k. 3, 21; kopia paragonu fiskalnego k. 5; umowa kredytu k. 6-7; szkic miejsca zdarzenia k. 8; protokół zatrzymania rzeczy – zapisu monitoringu k. 9-11; protokół oględzin zapisu monitoringu z fotogramami k. 15-19/
W dniu 08 września 2014 r. około godz. 09:00P. B.przyjechał stanowiącym jego własność roweremmarki G.o wartości 1.500 zł do miejsca swojej pracy w pawilonie handlowo-usługowym położonym wG.przyul. (...)2. Rower pozostawił przypięty linką zabezpieczającą do metalowej balustrady na tarasie na pierwszym piętrze budynku, po czym udał się do pracy. O godz. 14:00 wychodząc na papierosaP. B.widział swój rower stojący we wskazanym miejscu. Po tej godzinie do roweru tego podeszliP. K.iR. W., ten drugi za pomocą posiadanych nożyc przeciął linkę zabezpieczającą, którą rower ten był przypięty, po czymP. K.wziął rower, wyniósł go z budynku, wsiadł na niego i nim odjechał, a następnie go sprzedał. W ten sposóbP. K.iR. W., działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanego wyżej roweru, czym działali na szkodęP. B.. Ten ostatni po zakończeniu pracy ujawnił kradzież roweru, o czym zawiadomił Policję.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801; wyjaśnienia oskarżonegoR. W.k. 309; zeznania świadkaP. B.k. 279-279v.; fotografie k. 281-282/
W dniu 17 września 2014 r. około godz. 15:00K. P. (1)iO. J.przyjechali rowerami do(...) Centrum (...)wG.przyul. (...).K. P. (1)przyjechał stanowiącym jego własność roweremmarki S.o wartości 700 zł, zaśO. J.pożyczonym od kolegiB. D.i stanowiącym własność tego ostatniego roweremmarki G.o wartości 800 zł. Wymienieni oba rowery pozostawili przypięte jedną linką zabezpieczającą do stojaka na rowery znajdującego się przy wejściu głównym do wskazanego wyżej muzeum, po czym udali się do tego ostatniego. Po pewnym czasie do wskazanego stojaka na rowery podeszliP. K.iR. W.. Ten drugi posiadanymi przy sobie nożycami przeciął linkę zabezpieczającą wspólnie oba opisane wyżej rowery, po czymP. K.wsiadł na jeden rower, zaśR. W.na drugi i odjechali z danego miejsca, po czym oba rowery sprzedali, przy czymP. K.rower ukradzionyK. P. (1)sprzedał w dniu 18 września 2014 r. w sklepie komisowym „(...)” wG.na roguulic (...), prowadzonym przezP. W.. W ten sposóbP. K.iR. W., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanych wyżej rowerów, czym działali na szkodęK. P. (1)iB. D..K. P. (1)iO. J.po opuszczeniu muzeum stwierdzili kradzież rowerów, o czym zawiadomili Policję.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801; wyjaśnienia oskarżonegoR. W.k. 309; zeznania świadkaK. P. (1)k. 291; zeznania świadkaO. J.k. 293v.; zeznania świadkaB. D.k. 400v.; umowa kupna-sprzedaży k. 220/
W dniu 18 września 2014 r.K. P. (2)udała się roweremmarki U. (...)o wartości 1.000 zł, stanowiącym własność jej matkiE. P., na zajęcia szkolne w(...)Liceum Ogólnokształcącym wG.przyul. (...). Rower pozostawiła około godz. 10:00 przypięty linką zabezpieczającą do stojaka na rowery znajdującego się obok budynku szkoły, po czym udała się na zajęcia. Nieco po godz. 14:00 do roweru tego podeszliP. K.iR. W., ten drugi odciął za pomocą nożyc linkę zabezpieczającą od roweru, po czymP. K.wsiadł na rower i nim odjechał, a następnie w dniu 19 września 2014 r. sprzedał go w sklepie komisowym(...)wG.na roguulic (...), prowadzonym przezP. W.. W ten sposóbP. K.iR. W., działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanego wyżej roweru, czym działali na szkodęE. P..K. P. (2)po zakończeniu zajęć szkolnych ujawniła kradzież roweru, o czym poinformowała matkę, zaś ta zgłosiła zdarzenie na Policję. Moment kradzieży roweru został zarejestrowany na zapisie monitoringu.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801; wyjaśnienia oskarżonegoR. W.k. 309; zeznania świadkaE. P.k. 483; zeznania świadkaK. P. (2)k. 486v.; dowód zakupu roweru k. 484; protokół zatrzymania rzeczy – zapisu monitoringu k. 490-492; umowa kupna-sprzedaży k. 221/
W dniu 21 września 2014 r. przed godziną 12:00Ł. J., pracujący jako doradca techniczny wsklepie (...)wG.przyul. (...), przyjechał do pracy stanowiącym jego własność roweremmarki R. (...)koloru czerwonego o wartości 350 zł. Rower ten pozostawił na stojaku rowerowym przy boczej ścianie budynku sklepu, przypinając go metalowym zapięciem zamykanym na klucz. W podobnym czasie w to samo miejsce przyjechał stanowiącym jego własność rowerem marki marki(...)koloru szaro-czerwonego o wartości 1.200 zł pracujący we wskazanym wyżej sklepie w tym samym charakterzeR. B.. Pozostawił on rower przy tym samym stojaku, przymocowując go linką zabezpieczającą.
O godz. 14:52 do wskazanego wyżej stojaka na rowery podeszliP. K.iR. W.. Ten drugi posiadanymi przy sobie nożycami przeciął linki zabezpieczające od obu opisanych wyżej rowerów, po czymP. K.wsiadł na jeden rower, zaśR. W.na drugi i odjechali z danego miejsca. W ten sposóbP. K.iR. W., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci wskazanych wyżej rowerów, czym działali na szkodęR. B.iŁ. J.. W godzinach wieczornych po zakończeniu pracyR. B.iŁ. J.stwierdzili zabór należących do nich rowerów i zgłosili to zdarzenie na Policję.
W dniu 22 września 2014 r.P. K.sprzedał oba wymienione wyżej, ukradzione rowery w sklepie komisowym(...)wG.na roguulic (...), prowadzonym przezP. W.. W tym samym dniu rowermarki R. (...)ukradzionyŁ. J.zakupił w tymsklepie (...), z kolei rower ukradzionyR. B.został kupiony przez inną, nieustaloną osobę.B. G.po zakupieniu roweru przypadkowo w Internecie zobaczył nagranie z monitoringu dokumentujące kradzież rowerów i stwierdził, że zakupiony przez niego rower prawdopodobnie pochodzi z kradzieży, w związku z czym skontaktował się telefonicznie z osobami prowadzącymi dany portal internetowy. Za pośrednictwem tych osób w dniu 23 września 2014 r. zB. G.skontaktował się telefonicznieŁ. J., podał dane roweru, na podstawie którychB. G.upewnił się, że kupiony przez niego rower został skradzionyŁ. J., mężczyźni spotkali się, po czym udali się najpierw do wskazanego wyżej komisu, gdzieP. W.po poinformowaniu go o tym, że sprzedany w komisie rower pochodził z kradzieży, oddałB. G.pieniądze w kwocie, za którą zakupił on przedmiotowy rower, zaś następnie mężczyźni udali się na Policję. Funkcjonariusze Policji zatrzymali odB. G.wskazany wyżej rower, któryŁ. J.rozpoznał jako swoją własność, po czym wydali go za pokwitowaniem temu ostatniemu. Następnie w tym samym dniu funkcjonariusze Policji dokonali przeszukania pomieszczeń komisu prowadzonego przezP. W., w trakcie którego ujawnili i zabezpieczyli szereg umów sprzedaży rowerów przezP. K.do przedmiotowego sklepu. Wśród przedmiotowych umów znajdowały się także umowy sprzedaży rowerów, które wcześniej zostały ukradzione na szkodęK. P. (1),E. P.iR. B., jednak rowery te zostały w międzyczasie zakupione w komisie przez nieustalone osoby.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801; wyjaśnienia oskarżonegoR. W.k. 309; zeznania świadkaR. B.k. 186; zeznania świadkaŁ. J.k. 190v., 203, 205; zeznania świadkaB. G.k. 198; zeznania świadkaP. W.k. 224v.-225; kopia dowodu zakupu roweru k. 188-189; protokół zatrzymania rzeczy – płyty z zapisem monitoringu k. 193-195; protokół oględzin zapisu monitoringu z fotogramami k. 255-257; protokół zatrzymania rzeczy – roweru k. 199-201; pokwitowanie k. 207; protokół przeszukania pomieszczeń komisu k. 208-209; protokół zatrzymania rzeczy – umów kupna-sprzedaży k. 210-212; umowy kupna-sprzedaży k. 213-223/
W dniu 24 września 2014 r. funkcjonariusze Policji zatrzymali osobęP. K.i dokonali jego przeszukania, w trakcie którego nie ujawnili jednak żadnych przedmiotów pochodzących z przestępstwa. Podobnie w dniu 25 września 2014 r. funkcjonariusze Policji zatrzymali osobęM. S.i dokonali jego przeszukania, w trakcie którego również nie ujawnili żadnych przedmiotów pochodzących z przestępstwa.
/Dowód: protokół zatrzymania osobyP. K.k. 227; protokół przeszukania osobyP. K.k. 231-232; protokół zatrzymania osobyM. S.k. 24; protokół przeszukania osobyM. S.k. 26-27; zeznania świadkaR. O.k. 28v./
Prokurator Prokuratury RejonowejG.-O.wG.oskarżyłM. S.o to, że:

I
w dniu 31 sierpnia 2014 r. wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. K., w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki A. (...)o wartości 500 zł, czym działał na szkodęS. S., oraz rowerumarki O.o wartości 200 zł, czym działał na szkodęZ. J., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 21.09.2010 r. do 21.03.2014 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart. 278 § 1 kktrzykrotnie, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kki zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwyrokiem z dnia 28 lutego 2011 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku Wydział II Karny o sygn. akt II K 1409/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

II
w dniu 2 września 2014 r. wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. K., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki F. (...)o wartości 1.200 zł, czym działał na szkodęB. M. (2)i małoletniegoI. M., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 21.09.2010 r. do 21.03.2014 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart. 278 § 1 kktrzykrotnie, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kki zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwyrokiem z dnia 28 lutego 2011 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku Wydział II Karny o sygn. akt II K 1409/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

III
w dniu 3 września 2014 r. wG.przyul. (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia rowerumarki K. (...)model(...)o wartości 1.300 zł, czym działał na szkodęJ. W.i małoletniegoA. W., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 21.09.2010 r. do 21.03.2014 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart. 278 § 1 kktrzykrotnie, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kki zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwyrokiem z dnia 28 lutego 2011 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku Wydział II Karny o sygn. akt II K 1409/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

IV
w dniu 9 września 2014 r. wG.z terenu przynależącego do drukarni znajdującej się u zbieguulic (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia rowerumarki R. (...).1 o wartości 700 zł, czym działał na szkodęP. S. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 21.09.2010 r. do 21.03.2014 r. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart. 278 § 1 kktrzykrotnie, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kki zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkwyrokiem z dnia 28 lutego 2011 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku Wydział II Karny o sygn. akt II K 1409/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

zaśP. K.o to, że:

V
w dniu 31 sierpnia 2014 r. wG.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. S., w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci roweru górskiegomarki A. (...), gdzie wartość strat wyniosła 500 zł na szkodęS. S., a następnie w tym samym miejscu i czasie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci roweru górskiegomarki O., gdzie wartość strat wyniosła 200 zł na szkodęZ. J., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 13.08.2010 r. do 12.12.2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 29 października 2006 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 610/06 za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, połączonym wyrokiem łącznym z dnia 23 grudnia 2010 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 368/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

VI
w dniu 2 września 2014 r. wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. S., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki F. (...), gdzie wartość strat wyniosła 1.200 zł na szkodęB. M. (1)i małoletniegoI. M., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 13.08.2010 r. do 12.12.2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 29 października 2006 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 610/06 za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, połączonym wyrokiem łącznym z dnia 23 grudnia 2010 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 368/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

VII
w dniu 8 września 2014 r. wG.przyul. (...)2 z terenu pawilonu handlowego, działając wspólnie i w porozumieniu zR. W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki G., gdzie wartość strat wyniosła 1.500 zł na szkodęP. B., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 13.08.2010 r. do 12.12.2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 29 października 2006 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 610/06 za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, połączonym wyrokiem łącznym z dnia 23 grudnia 2010 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 368/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

VIII
w dniu 17 września 2014 r. wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. W., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki S., gdzie wartość strat wyniosła 700 zł na szkodęK. P. (1), a następnie w tym samym miejscu i czasie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki G., gdzie wartość strat wyniosła 800 zł na szkodęO. J.iB. D., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 13.08.2010 r. do 12.12.2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 29 października 2006 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 610/06 za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, połączonym wyrokiem łącznym z dnia 23 grudnia 2010 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 368/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

IX
w dniu 18 września 2014 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. W., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki U. (...), gdzie wartość strat wyniosła 1.000 zł na szkodęE. P., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 13.08.2010 r. do 12.12.2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 29 października 2006 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 610/06 za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, połączonym wyrokiem łącznym z dnia 23 grudnia 2010 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 368/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

X
w dniu 21 września 2014 r. wG.przyal. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. W., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci roweru marki(...)koloru szaro-czerwonego, gdzie wartość strat wyniosła 1.200 zł na szkodęR. B., a następnie w tym samym miejscu i czasie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci rowerumarki R. (...)koloru czerwonego, gdzie wartość strat wyniosła 350 zł na szkodęŁ. J., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 13.08.2010 r. do 12.12.2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 29 października 2006 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 610/06 za czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, połączonym wyrokiem łącznym z dnia 23 grudnia 2010 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku II Wydział Karny o sygn. akt II K 368/10, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

/Akt oskarżenia k. 578-588/
OskarżonyM. S.jest bezdzietnym kawalerem, nie mającym nikogo na utrzymaniu. Posiada wykształcenie zawodowe, jego zawód wyuczony to elektromechanik, w toku postępowania był osadzony w Areszcie Śledczym, przed zatrzymaniem pracował dorywczo z dochodami około 1.500 zł miesięcznie. Nie posiada majątku. Stan zdrowia oskarżonego jest dobry, nie leczył się psychiatrycznie, leczył się odwykowo w związku z uzależnieniem od heroiny, aktualnie nie deklaruje uzależnień.
OskarżonyM. S.był wcześniej karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 28 lutego 2011 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 1409/10, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 09 sierpnia 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XIII Ka 466/11, został skazany za umyślne przestępstwa podobne do przypisanych mu w niniejszej sprawie, kwalifikowane zart. 278 § 1 kk, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkoraz zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od dnia 21 września 2010 r. do dnia 21 marca 2014 r.
/Dowód: dane o oskarżonym k. 801; dane o karalności k. 812-814; odpisy wyroków wraz z informacją o okresach odbycia kary k. 370-388/
OskarżonyP. K.jest rozwiedziony, ma jedno dziecko w wieku(...)lat, na jego utrzymaniu pozostają córka, na którą ma zasądzone alimenty w kwocie 300 zł, oraz matka. Posiada wykształcenie podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu, pracuje w firmie sprzątającej na statkach z dochodem 1.500 zł netto miesięcznie. Nie posiada majątku. Stan zdrowia oskarżonego jest dobry, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo, nie deklaruje uzależnień.
OskarżonyP. K.był wcześniej wielokrotnie karany za przestępstwa kwalifikowane zart. 208 dkk,art. 158 § 1 dkk,art. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,art. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,art. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki przestępstwa narkotykowe na kary pozbawienia wolności i grzywny. W szczególności wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 29 października 2008 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 610/06 (objętym następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 23 grudnia 2010 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 368/10), został skazany za umyślne przestępstwo podobne do przypisanych mu w niniejszej sprawie, kwalifikowane zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 13 sierpnia 2010 r. do dnia 12 grudnia 2011 r.
/Dowód: dane o oskarżonym k. 800-801; dane o karalności k. 815-818; odpisy wyroków wraz z informacjami o okresach odbycia kar k. 412-419, 420-422, 423-425/
Z uwagi na pojawienie się w toku postępowania wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoM. S.w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów oraz w toku postępowania, zasięgnięto opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. W wydanej pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej biegli zgodnie stwierdzili, żeM. S.nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Biegli rozpoznali natomiast u oskarżonego zaburzenia zachowania i psychiczne spowodowane używaniem substancji psychoaktywnych, manifestujące się zespołem uzależnienia od substancji psychoaktywnych i zaburzeniami osobowości. Brak podstaw do przyjęcia, aby w inkryminowanym czasieM. S.znajdował się w stanie ostrych zaburzeń psychotycznych czy jakościowych zaburzeń świadomości, zaś jego sprawność intelektualna kształtuje się w granicach normy i pozwala mu na przewidywanie konsekwencji zachowań, jakie są przedmiotem niniejszej sprawy. W odniesieniu do zarzucanych mu czynów oskarżonyM. S.nie miał zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem, tak więc warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kknie mają wobec niego zastosowania.
Z kwestionariusza zebrania infromacji przez specjalistę terapii uzależnień wynika, że oskarżonyM. S.wykazuje uzależnienie od opiatów oraz zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania związane z przyjmowaniem opiatów, w związku z czym wskazane jest podjęcie przez niego terapii.
/Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 438-440; kwestionariusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień k. 427-437/
Z uwagi na pojawienie się w toku postępowania wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoP. K.w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów oraz w toku postępowania, zasięgnięto opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. W wydanej pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej biegli zgodnie stwierdzili, żeP. K.nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Biegli rozpoznali natomiast u oskarżonego osobowość nieprawidłową z odchyleniami w sferze charakteru oraz w wywiadzie uzależnienie od środków narkotycznych. Brak podstaw do przyjęcia, aby w inkryminowanym czasieP. K.znajdował się w stanie zaburzeń psychotycznych, zaś jego sprawność intelektualna kształtuje się w dolnych granicach normy i jest dostateczna do przewidywania skutków swoich działań, które są przedmiotem niniejszej sprawy. W odniesieniu do zarzucanych mu czynów oskarżonyP. K.nie miał zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem, tak więc warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kknie mają wobec niego zastosowania.
Z kwestionariusza zebrania infromacji przez specjalistę terapii uzależnień wynika, że oskarżonyP. K.wykazuje zespół uzależnienia od substancji odurzających – uzależnienia mieszanego z przewagą uzależnienia od opiatów oraz zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania związane z przyjmowaniem różnych substancji odurzających, w związku z czym wskazane jest podjęcie przez niego terapii.
/Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 330-332; kwestionariusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień k. 455-466/
OskarżonyM. S., przesłuchany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego (k. 91v.-92), przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wówczas czynu opisanego później w punkcie IV aktu oskarżenia. W tym zakresie wyjaśnił, że przechodził koło drukarnii naul. (...), zobaczył rowerR.koloru białego przypięty linką do stojaka na rowery, obciął linkę i odjechał rowerem. Dodał, że rower ten zaraz po kradzieży sprzedał w okolicach rynku weW.za kwotę około 100 zł nieznanemu mężczyźnie. Oskarżony wyjaśnił wówczas również na okoliczności dotyczące innego zarzutu, który nie został ostatecznie objęty aktem oskarżenia złożonym w niniejszej sprawie. Wskazał, że rowery kradł, żeby mieć dodatkowe pieniądze, nie planował wcześniej kradzieży rowerów i wybierał je przypadkowo. Analogiczne wyjaśnienia oskarżonyM. S.złożył w trakcie drugiego przesłuchania (k. 109-110), zaś w trakcie trzeciego przesłuchania (k. 113) i przesłuchania przed Sądem w toku posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania (k. 120) podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia i nie podał żadnych nowych okoliczności o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy.
W trakcie kolejnego przesłuchania (k. 162) oskarżonyM. S.przyznał się do popełnienia czynu opisanego później w punkcie III aktu oskarżenia. Wyjaśnił, że w dniu 02 września 2014 r. będąc w pobliżuul. (...)w okolicy szkoły zauważył przypięty do stojaka linką zabezpieczającą rower koloru czarnego. Wskazał, że usiadł na pobliskim murku, a kiedy zorientował się, że nikt nie idzie i go nie obserwuje, odciął linkę za pomocą posiadanych nożyc i zabrał rower, po czym pojechał nim na rynek naP.i i sprzedał na tym rynku, za co otrzymał 150 zł.
Podczas kolejnego przesłuchania (k. 327) oskarżonyM. S.po postawieniu mu zarzutów opisanych później w punktach I i II aktu oskarżenia nie złożył oświadczenia, czy przyznaje się do popełnienia tych czynów i odmówił składania wyjaśnień. W trakcie ostatniego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego (k. 533), po przedstawieniu mu już wszystkich zarzutów, oskarżony podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia i przyznał się do popełnienia czynów objętych następnie zarzutami z punktów III i IV aktu oskarżenia, natomiast odnośnie pozostałych dwóch zarzutów, objętych następnie punktami I i II aktu oskarżenia, odmówił składania wyjaśnień.
Przesłuchany na rozprawie (k. 801-802) oskarżonyM. S.przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów i stwierdził, że w zakresie tych czynów, które popełnił wspólnie zP. K., było tak, jak wyjaśnił ten ostatni. Przyznał się również do popełnienia tych czynów, które zostały mu zarzucone jako popełnione tylko przez niego. Podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia z tym zastrzeżeniem, że przyznaje się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Dodał, że mniej więcej pamięta sklep, o którym była mowa w wyjaśnieniachP. K., jest on w okolicy rynku i rowery zostały tam sprzedane.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. S.k. 91v.-92, 109-110, 113, 120, 162, 327, 533, 801-802/
OskarżonyP. K.przesłuchany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego (k. 305) przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Odnośnie czynu zarzucanego mu później w punkcie VI aktu oskarżenia wyjaśnił, że wspólnie zR. W.ukradli rowery z(...)wG.przyAl. (...), były to przypięte do stojaka za pomocą linek dwa rowerymarki R. (...)iK.,R. W.za pomocą nożyc przeciął linki zabezpieczające te rowery, następnie on wsiadł na jeden rower,R. W.na drugi i odjechali. Co do czynu zarzucanego mu później w punkcie III aktu oskarżeniaP. K.wyjaśnił, że kradzieży zR. W.dokonali również przy(...)wG.przyul. (...), gdzie wspólnie ukradli rowermarki G.,R. W.za pomocą posiadanych nożyc przeciął linkę, którą rower ten był przypięty, a on wsiadł na rower i odjechał. W zakresie czynu zarzucanego mu później w punkcie IV aktu oskarżeniaP. K.wskazał, że również zR. W.ukradli rowery spod(...) Centrum (...)wG., były to rowerymarki S.iG., były one przypięte linkami, któreR. W.przeciął za pomocą nożyc, które miał przy sobie. Co do czynu zarzucanego mu później w punkcie V aktu oskarżeniaP. K.wyjaśnił, że kradli również rowery spod Liceum Ogólnokształcącego przyul. (...), tam ukradli jeden rowermarki U. (...), który również był przypięty,R. W.odciął za pomocą nożyc linkę zabezpieczającą, a on wsiadł i odjechał tym rowerem. Odnośnie czynów zarzucanych mu później w punktach I i II aktu oskarżeniaP. K.wyjaśnił, że kradł rowery również zM. S.zul. (...)w okolicach(...)Liceum Ogólnokształcącego wG.oraz z nowego osiedla przyul. (...). Wskazał, że z okolicy wskazanego Liceum wraz zM. S.ukradli rowermarki F., który był przypięty,M. S.odciął linkę zabezpieczającą za pomocą nożyc, które miał przy sobie, a on nim pojechał. Co do kradzieży roweru z osiedla oskarżony stwierdził, że wspólnie zM. S.ukradli dwa rowerymarki A.iO., które były przypięte do stojaka,M. S.odciął linki zabezpieczające za pomocą nożyc, które miał przy sobie, a następnie odjechali tymi rowerami, on na jednym, zaśM. S.na drugim. Oskarżony dodał, że wszystkie ukradzione rowery tego samego bądź następnego dnia sprzedawali wsklepie (...)za 5 zł” przyul. (...)wG.za kwoty od 50 zł do 170 zł w zależności od roweru, zaś pieniądze uzyskane ze sprzedaży przeznaczali na użytek własny.
Podczas drugiego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego (k. 528) oskarżonyP. K.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia i oświadczył, że nie chce składać dodatkowych wyjaśnień.
Na rozprawie (k. 801) oskarżonyP. K.ponownie przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia i odmówił składania dalszych wyjaśnień.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. K.k. 305, 528, 801/

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu analiza zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w trakcie przewodu sądowego materiału dowodowego pozwala na jednoznaczne uznanie, że oskarżeniM. S.iP. K.dopuścili się popełnienia wszystkich czynów zarzucanych im w akcie oskarżenia, aczkolwiek konieczne było doprecyzowanie opisów niektórych z tych czynów w taki sposób, aby prawidłowo określały one okoliczności popełnienia tych czynów, a także w zakresie działania przez oskarżonych w ramach powrotu do przestępstwa.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd opierał się na całokształcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W szczególności Sąd miał na uwadze zeznania świadków będących pokrzywdzonymi poszczególnymi czynami, których popełnienie przypisano oskarżonym, bądź też osobami, które używały rowerów pokrzywdzonych w tych dniach, w których doszło do kradzieży tych rowerów. Na podstawie zeznań tych świadków Sąd ustalał w szczególności rodzaj i wartość mienia będącego przedmiotem kradzieży oraz miejsce i czas popełnienia tych kradzieży. Zeznania pokrzywdzonych oraz wspomnianych wyżej osób używających rowerów jako jasne, logiczne i korespondujące z innymi dowodami Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Zeznania pozostałych świadków miały drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, aczkolwiek również w ich przypadku Sąd nie znalazł podstaw do podważenia ich wiarygodności, były bowiem jasne, logiczne i współgrały z pozostałym materiałem dowodowym.
Sąd przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wziął pod uwagę również dowody dokumentarne, albowiem nie budziły one wątpliwości Sądu co do ich autentyczności, zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby, we właściwej formie i należało je uznać za pełnowartościowy materiał dowodowy. Znaczenie poszczególnych z nich, w szczególności dokumentów związanych z przedmiotami poszczególnych kradzieży oraz dokumentów związanych z zabezpieczonymi zapisami monitoringu, zostanie wskazane w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu natomiast wskazać należy, iż szereg dowodów dokumentarnych, w szczególności takich jak protokoły zatrzymania rzeczy czy protokoły zatrzymania i przeszukania osób nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem przede wszystkim obrazowały przebieg czynności procesowych podjętych w toku postępowania i nie zawierały w swojej treści informacji istotnych dla oceny zasadności zarzutów postawionych oskarżonym.
Sąd swoje ustalenia opierał także na wyjaśnieniach oskarżonychM. S.iP. K., które uznał za wiarygodne, a to dlatego, że były one jasne, logiczne, konsekwentne oraz przede wszystkim korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym. Podobnie należy ocenić wyjaśnienia oskarżonegoR. W., aczkolwiek należy zauważyć, że oskarżony ten poza przyznaniem się do popełnienia zarzucanych mu czynów, co koresponduje z innymi dowodami, w tym przede wszystkim z wyjaśnieniami oskarżonegoP. K., skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień, w związku z czym jego wyjaśnienia nie mogły prowadzić do dokonania jakichkolwiek szczegółowych ustaleń faktycznych w zakresie poszczególnych czynów.
Przechodząc do bardziej szczegółowego omówienia dowodów w pierwszej kolejności należy odnieść się do zeznań pokrzywdzonych oraz osób, które korzystały za zgodą pokrzywdzonych z rowerów należących do tych ostatnich w dniach, w których doszło do kradzieży przypisanych oskarżonym. Jak już wyżej wskazano, dowody te znalazły swoje uzupełnienie w dowodach dokumentarnych, w niektórych przypadkach w postaci protokołów oględzin zapisów monitoringu, w innych w postaci dokumentów dotyczących transakcji kupna skradzionych rowerów i uiszczonej za nie ceny. Co więcej, zeznania pokrzywdzonych korespondują również z wyjaśnieniami oskarżonych w tym zakresie, w których oskarżeni podali szczegóły dotyczące dokonania poszczególnych kradzieży. W ocenie Sądu zeznania wszystkich świadków należących do omawianej grupy należało uznać za wiarygodne, albowiem były one jasne, logiczne, znajdowały uzupełnienie w innych dowodach, a nie zostały ujawnione żadne dowody, które mogłyby prowadzić do podważenia wiarygodności zeznań tych świadków. Żadna ze stron nie podważała w szczególności wartości skradzionego mienia określonej przez pokrzywdzonych, którzy starali się w tym zakresie uwzględnić zarówno wiek rowerów, jak i stopień ich zużycia, tak by w pełni obiektywnie wskazać ich rzeczywistą wartość, niekiedy popierając swoje twierdzenia w tym zakresie odpowiednimi dokumentami dotyczącymi zakupu rowerów. Ponadto zdaniem Sądu brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, aby osoby te miały interes w celowym podawaniu okoliczności niezgodnych ze stanem rzeczywistym, skoro w świetle całokształtu materiału dowodowego okoliczność dokonania kradzieży poszczególnych rowerów nie budziła najmniejszych wątpliwości.
Przy uwzględnieniu powyższych uwag Sąd swoje ustalenia faktyczne opierał w szczególności na wiarygodnych zeznaniach świadków:S. S.iZ. J.odnośnie czynów zarzucanych oskarżonymM. S.iP. K.w punktach I aktu oskarżenia,B. M. (1)odnośnie czynów zarzucanych oskarżonymM. S.iP. K.w punktach II aktu oskarżenia,J. W.iA. W.odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuM. S.w punkcie III aktu oskarżenia,P. S. (1)odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuM. S.w punkcie IV aktu oskarżenia,P. B.odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuP. K.w punkcie III aktu oskarżenia,K. P. (1),O. J.iB. D.odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuP. K.w punkcie IV aktu oskarżenia,E. P.iK. P. (2)odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuP. K.w punkcie V aktu oskarżenia orazR. B.iŁ. J.odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemuP. K.w punkcie VI aktu oskarżenia.
W tym miejscu podkreślenia wymaga jednak, iż zeznania wymienionych wyżej świadków nie miały w większości znaczenia dla ustalenia sprawcy kradzieży rowerów. Wynikało to z tej okoliczności, iż w istocie we wszystkich przypadkach kradzieże nastąpiły pod nieobecność właścicieli lub użytkowników rowerów (jedynie świadekP. B.zeznał, że widział dwie podejrzane osoby kręcące się nieopodal pozostawionego przez niego roweru, jednak nie podał w tym zakresie żadnych bardziej konkretnych szczegółów), a jednocześnie we wszystkich przypadkach nie zostali ustaleni żadni świadkowie kradzieży. Okoliczność taka jest zresztą logiczna i znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych, albowiem oskarżeni starali się dokonywać przypisanych im czynów w taki sposób, aby nie zostały one ujawnione przez inne osoby, w szczególności osoby, które mogłyby być zainteresowane podjęciem interwencji wobec sprawców kradzieży, a więc pokrzywdzonych, osób z nimi związanych czy pracowników ochrony. To, iż we wszystkich przypadkach kradzieże te okazały się skuteczne nawet pomimo tego, że ich popełnienie następowało w miejscach publicznych, wynika zdaniem Sądu właśnie z przyjętego przez oskarżonych sposobu działania, tj. podejmowania wszystkich czynności w szybki, skuteczny i niezwracający uwagi sposób. Okoliczność taka wynika z wyjaśnień oskarżonychM. S.iP. K., a w niektórych przypadkach potwierdzenie znajduje także w zabezpieczonych zapisach monitoringu.
Od wskazanej wyżej zasady braku znaczenia zeznań świadków dla ustalenia sprawcy przestępstwa kradzieży wyjątek zaistniał w pewnym zakresie jedynie w odniesieniu do czynu zarzucanego oskarżonemuP. K.w punkcie VI aktu oskarżenia, popełnionego na szkodęR. B.iŁ. J.. W tym zakresie dodatkowo zostali bowiem przesłuchani świadkowieB. G., który kupił rower ukradziony przez oskarżonychP. K.iR. W.w sklepie komisowym, oraz właściciel tegosklepu (...). Z zeznań tego pierwszego, korespondujących z zeznaniami pokrzywdzonych oraz z zeznaniamiP. W., wynika, że gdy za pośrednictwem Internetu zorientował się on, iż kupiony przez niego rower pochodzi z kradzieży, udało mu się skontaktować z pokrzywdzonymŁ. J., co z jednej strony doprowadziło do zabezpieczenia i odzyskania przez pokrzywdzonego skradzionego roweru, z drugiej zaś do ustalenia, iż rower ten wcześniej sprzedał w sklepie komisowym oskarżonyP. K., co pośrednio doprowadziło do ustalenia, iż to on był sprawcą kradzieży tego roweru. Tych ostatnich kwestii, jak również kwestii sprzedaży przezP. K., a takżeR. W.innych rowerów, dotyczyły zeznania świadkaP. W.. W ocenie Sądu zeznania świadkaB. G.jako jasne, logiczne i współgrające z innymi dowodami należy uznać za wiarygodne. Podobnie należy ocenić zeznania świadkaP. W.w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zaś mogące budzić pewne wątpliwości zeznania tego świadka złożone w kwestii jego świadomości co do pochodzenia rowerów sprzedawanych mu przez oskarżonych nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W tym miejscu należy zaznaczyć, iż z zeznaniami wskazanych w poprzednim akapicie świadków korespondują dowody dokumentarne w postaci protokół zatrzymania rzeczy – roweru odB. G.(k. 199-201), pokwitowania odbioru tego roweru przezŁ. J.(k. 207), protokołu przeszukania pomieszczeń komisu (k. 208-209), protokół zatrzymania rzeczy – umów kupna-sprzedaży (k. 210-212) oraz samych zatrzymanych umów kupna-sprzedaży (k. 213-223). Warto zauważyć, że wśród tych ostatnich umów znajdują się umowy, w ramach których oskarżonyP. K.sprzedałP. W.rowery pochodzące z kradzieży popełnionych na szkodęK. P. (1)(k. 220),E. P.(k. 483) iR. B.(k. 186), co koresponduje z wyjaśnieniamiP. K., iż skradzione rowery sprzedawał właśnie w tym sklepie. W przeciwieństwie jednak do roweru skradzionegoŁ. J.tych pozostałych rowerów nie udało się zabezpieczyć i zwrócić pokrzywdzonym, albowiem w międzyczasie zostały one sprzedane innym, nieustalonym osobom.
Wskazać należy również, iż w przypadku niektórych czynów opisanych w akcie oskarżenia (czyny zarzucane oskarżonemuM. S.w punktach III i IV aktu oskarżenia oraz czyny zarzucane oskarżonemuP. K.w punktach V i VI aktu oskarżenia) w toku postępowania zostały zabezpieczone zapisy monitoringu (protokoły zatrzymania rzeczy odpowiednio k. 151-153, 9-11, 490-492, 255-257), jednakże z dowodów dokumentarnych w postaci protokołów ich oględzin wraz z fotogramami (k. 15-19, 255-257) bądź z zeznań świadków, w tym pokrzywdzonych, którzy zapoznali się z przedmiotowymi zapisami, wynika, że zabezpieczone zapisy z uwagi ich jakość nie pozwalały same w sobie na ustalenie dokładnego wizerunku sprawcy bądź sprawców. Wobec jednoznacznego przyznania się oskarżonych do popełnienia wszystkich zarzucanych im czynów okoliczność ta nie ma jednak kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały zeznania świadkaR. O., funkcjonariusza Policji, który uczestniczył w czynności zatrzymania oskarżonegoM. S.. Świadek ten zeznał, że w trakcie czynności rozpytaniaM. S.przyznał się do dokonania kradzieży sześciu rowerów, jednak z zeznań tych nie wynika, jakie dokładnie były to kradzieże i przede wszystkim czy były to kradzieże objęte aktem oskarżenia złożonym w niniejszej sprawie (wskazać należy, iż Sąd z urzędu posiada informację, iż równolegle toczy się wobecM. S.odrębne postępowanie dotyczące czynów polegających na kradzieży rowerów, co znajduje również potwierdzenie w zarzutach, które były początkowo stawiane temu oskarżonemu w niniejszej sprawie). Okoliczność ta, wobec jednoznacznego przyznania się przez oskarżonegoM. S.do popełnienia wszystkich czynów zarzucanych mu w niniejszej sprawie, nie ma jednak istotnego znaczenia i jako taka nie wymagała dodatkowego wyjaśnienia poprzez ponowne przesłuchanie wspomnianego świadka.
Żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały zeznania świadkaP. L.(k. 95v.), kolegi oskarżonegoM. S., który zeznawał na okoliczności dotyczące miejsca pobytu tego oskarżonego.
Co do pozostałych dowodów dokumentarnych, wskazać należy na dokumenty przedłożone przez pokrzywdzonychS. S.(k. 263-266),B. M. (1)(k. 174-176),J. W.(k. 146-147),P. S. (1)(k. 5-7),P. B.(k. 281-282),E. P.(k. 484) iR. B.(k. 188-189), które potwierdzały bądź cechy, w tym wyglądu, bądź też wartość skradzionego im mienia w postaci rowerów.
Z kolei dowody w postaci protokołów zatrzymania i przeszukania osób oskarżonychM. S.iP. K.(k. 24, 26-27, 227, 231-232) dokumentowały podjęte w toku postępowania czynności i nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Należy jedynie zaznaczyć, że przy oskarżonych w trakcie ich przeszukania nie ujawniono narzędzi mogących służyć do dokonywania kradzieży rowerów oraz przedmiotów pochodzących z przestępstw, w szczególności z przestępstw, których popełnienie przypisano oskarżonym w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu w żaden sposób nie podważa to jednak ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie. Zauważyć bowiem należy, iż czynności te zostały przeprowadzone wobec oskarżonych dopiero w dniach odpowiednio 25 września 2014 r. i 24 września 2014 r., po upływie pewnego czasu od popełnienia przestępstw przez oskarżonych, i w tym czasie mieli oni możliwość odsprzedania skradzionych rowerów, co zresztą w świetle wyjaśnień oskarżonych oraz po części innych wymienionych już dowodów następowało w krótkim czasie po dokonaniu poszczególnych kradzieży, jak również pozbycia się narzędzi, które służyły im do popełnienia przestępstw. Przy czym w tej ostatniej kwestii z wyjaśnień oskarżonegoP. K.wynika, że narzędziami takimi posługiwali się w trakcie kradzieży pozostali oskarżeni, tj.M. S.iR. W., warto natomiast zauważyć, że przy tym ostatnim podczas zatrzymania ujawniono narzędzie w postaci cęgów.
W świetle powyższych rozważań podstawowym dowodem, na podstawie którego Sąd dokonał ustaleń faktycznych w zakresie dotyczącym osób, które dopuściły się popełnienia wszystkich czynów zarzucanych oskarżonym w niniejszym postępowaniu, są wyjaśnienia samych oskarżonychM. S.iP. K., które, jak już wyżej wskazano, Sąd uznał za wiarygodne.
Jeżeli chodzi o wyjaśnienia oskarżonegoM. S.wskazać należy (pomijając tę ich część, która dotyczyła czynów nieobjętych aktem oskarżenia złożonym w niniejszej sprawie), iż oskarżony ten ostatecznie przyznał się do popełnienia wszystkich czterech zarzuconych mu czynów. Od początku i konsekwentnie przyznawał się do popełnienia czynów opisanych w punktach III i IV aktu oskarżenia, podając przy tym okoliczności ich popełnienia w sposób korespondujący z innymi, omówionymi już dowodami.M. S.wskazał przy tym, że rowery ukradzione w ramach tych czynów następnie sprzedał na rynkach nieustalonym osobom. Natomiast odnośnie czynów opisanych w punktach I i II aktu oskarżeniaM. S.początkowo, na etapie postępowania przygotowawczego, nie złożył oświadczenia, czy przyznaje się do popełnienia tych czynów i w tym zakresie skorzystał z prawa do odmowy skladania wyjaśnień. Jednakże na rozprawie oskarżony przyznał się w sposób jednoznaczny także do popełnienia tych dwóch czynów, wskazując przy tym, że popełnił je wspólnie zP. K., zaś ich popełnienie nastąpiło w taki sposób, jak wyjaśnił ten ostatni. W konsekwencji wyjaśnienia oskarżonegoM. S.jako jasne, logiczne i korespondujące z innymi dowodami należy uznać za w pełni wiarygodne.
Z kolei oskarżonyP. K.konsekwentnie przyznawał się do popełnienia wszystkich sześciu zarzucanych mu w niniejszej sprawie czynów. W trakcie pierwszego przesłuchania szczegółowo podał okoliczności ich popełnienia, zaś następnie podtrzymywał swoje wyjaśnienia w tych kwestiach. Oskarżony ten opisując poszczególne kradzieże uczynił to w sposób w pełni korespondujący z innymi dowodami, co przy uwzględnieniu, że jego wyjaśnienia są jasne i konsekwentne, nakazuje uznanie ich za wiarygodne.P. K.jednoznacznie wskazał przy tym, że dwóch pierwszych z zarzucanych mu czynów dopuścił się działając wspólnie i w porozumieniu zM. S., co znalazło ostatecznie potwierdzenie także w wyjaśnieniach tego ostatniego złożonych na rozprawie, zaś pozostałych czterech czynów działając wspólnie i w porozumieniu zR. W.. Ten ostatni wprawdzie skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień, jednak jednocześnie przyznał się do popełnienia tych czynów, a tym samym nie zaprzeczył wyjaśnieniomP. K.. Omawiany oskarżony wyjaśnił ponadto, że ukradzione rowery tego samego bądź następnego dnia sprzedawali wsklepie (...)za 5 zł” przyul. (...)wG., co znalazło potwierdzenie w omówionych już dowodach, zaś pieniądze uzyskane ze sprzedaży przeznaczali na użytek własny. W ocenie Sądu ze wskazanych względów brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoP. K..
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd uznał oskarżonegoM. S.za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów, aczkolwiek, jak już wyżej zasygnalizowano, dokonał w pewnym zakresie modyfikacji opisów czynów. I tak w przypadku czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie II aktu oskarżenia należało stwierdzić, iż oskarżony popełniając ten czyn działał na szkodęB. M. (1), nie zaś jak błędnie zapisano w zarzucieM., i dodatkowo wyeliminować stwierdzenie, iż czyn ten został popełniony również na szkodę małoletniegoI. M., skoro w świetle zebranych dowodów właścicielem roweru byłB. M. (1). Z tych samych względów w przypadku czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie III aktu oskarżenia należało stwierdzić, że oskarżony działał na szkodęJ. W., nie zaś również na szkodę małoletniegoA. W.. Ponadto
w przypadku wszystkich przypisanych oskarżonemu czynów z opisu tych czynów w zakresie działania przez oskarżonegoM. S.w warunkach powrotu do przestępstwa Sąd wyeliminował stwierdzenie, iż oskarżony był uprzednio karany m. in. za czyn kwalifikowany zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, albowiem nie wynika to z odpisu stosownego wyroku.
Z kolei uznając na podstawie opisanego wyżej materiału dowodowego oskarżonegoP. K.za winnego popełnienia wszystkich czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia Sąd odmiennie ustalił w przypadku czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie II aktu oskarżenia, ze wskazanych w poprzednim akapicie względów, iż oskarżony działał na szkodęB. M. (1). W przypadku czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie IV aktu oskarżenia w zakresie dotyczącym kradzieży rowerumarki G.Sąd odmiennie ustalił, iż oskarżony działał na szkodę jedynieB. D., nie zaśB. D.iO. J., albowiem z dowodów wynika, że właścicielem skradzionego roweru był jedynieB. D., zaśO. J.rower ten jedynie od właściciela użyczyła w dniu kradzieży. Natomiast w przypadku czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie VI aktu oskarżenia w zakresie dotyczącym kradzieży dokonanej na szkodęR. B.Sąd doprecyzował, iż przedmiotem kradzieży był rower marki(...), co nie zostało uczynione w zarzucie. Także w przypadku oskarżonegoP. K.Sąd w zakresie opisu działania przez oskarżonego w warunkach powrotu do przestępstwa w przypadku wszystkich przypisanych oskarżonemu czynów odmiennie ustalił, iż wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku wydany w sprawie o sygnaturze akt II K 610/06, którym oskarżony został uprzednio skazany, zapadł w dniu 29 października 2008 r., nie zaś jak wskazano w zarzutach w dniu 29 października 2006 r., co wynika z odpisu przedmiotowego wyroku.
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości możliwość przypisania oskarżonymM. S.iP. K.winy w przypadku wszystkich przypisanych im czynów.
W toku postępowania ujawniły się wprawdzie wątpliwości odnośnie poczytalności oskarżonegoM. S., w związku z czym dopuszczony został dowód z opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej oskarżonego. W wydanej pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej biegli zgodnie stwierdzili jednak, żeM. S.nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Biegli rozpoznali natomiast u oskarżonego zaburzenia zachowania i psychiczne spowodowane używaniem substancji psychoaktywnych, manifestujące się zespołem uzależnienia od substancji psychoaktywnych (co znajduje potwierdzenie we wnioskach kwestionariusza zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień, w świetle których oskarżonyM. S.wykazuje uzależnienie od opiatów oraz zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania związane z przyjmowaniem opiatów) i zaburzeniami osobowości, brak jednak podstaw do przyjęcia, aby w inkryminowanym czasieM. S.znajdował się w stanie ostrych zaburzeń psychotycznych czy jakościowych zaburzeń świadomości, zaś jego sprawność intelektualna kształtuje się w granicach normy i pozwala mu na przewidywanie konsekwencji zachowań, jakie są przedmiotem niniejszej sprawy. W konsekwencji należy uznać, iż w odniesieniu do przypisanych mu czynów oskarżonyM. S.nie miał zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem, tak więc warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kknie mają wobec niego zastosowania.
Podobnie wątpliwości odnośnie poczytalności ujawniły się w toku postępowania względem oskarżonegoP. K., w związku z czym dopuszczony został dowód z opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej również tego oskarżonego. W wydanej pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej biegli zgodnie stwierdzili, żeP. K.nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Rozpoznali wprawdzie u oskarżonego osobowość nieprawidłową z odchyleniami w sferze charakteru oraz w wywiadzie uzależnienie od środków narkotycznych (także w jego przypadku rozpoznanie to znajduje potwierdzenie w kwestionariuszu zebrania informacji o oskarżonym sporządzonym przez specjalistę terapii uzależnień, który rozpoznał u oskarżonego zespół uzależnienia od substancji odurzających – uzależnienia mieszanego z przewagą uzależnienia od opiatów oraz zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania związane z przyjmowaniem różnych substancji odurzających), brak jednak podstaw do przyjęcia, aby w inkryminowanym czasieP. K.znajdował się w stanie zaburzeń psychotycznych, zaś jego sprawność intelektualna kształtuje się w dolnych granicach normy i jest dostateczna do przewidywania skutków swoich działań, które są przedmiotem niniejszej sprawy. W konsekwencji także w tym przypadku należy uznać, iż w odniesieniu do przypisanych mu czynów oskarżonyP. K.nie miał zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem, tak więc warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kknie mają wobec niego zastosowania.
Zdaniem Sądu wskazane wyżej opinie sądowo-psychiatryczne dotyczące obu oskarżonych należy uznać za pełnowartościowy materiał dowodowy i brak podstaw do kwestionowania zawartych w nich wniosków, są one bowiem jasne, zupełne, należycie uzasadnione, zostały przy tym sporządzone przez osoby dysponujące stosowną wiedzą specjalną. Podobnie należy ocenić dowody w postaci kwestionariuszy zebrania informacji o obu oskarżonych przez specjalistów terapii uzależnień.
W tej sytuacji należało uznać, że oskarżeniM. S.iP. K.jako osoby dorosłe i w pełni poczytalne z pewnością zdawali sobie sprawę z charakteru popełnionych przez nich czynów i mieli możliwość pokierowania swoim postępowaniem. Charakter przedmiotowych czynów, które stanowią powszechnie popełniane przestępstwa przeciwko mieniu, wskazuje na to, iż oskarżeni bez wątpienia zdawali sobie również sprawę z ich karalności, albowiem jest to wiedza powszechnie dostępna, zaś oskarżeni byli już wcześniej karani za podobne przestępstwa przeciwko mieniu. W ocenie Sądu oskarżeniM. S.iP. K.dopuścili się popełnienia wszystkich przypisanych im czynów działając umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego. Należy uznać, że oskarżeni chcieli dokonać zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia opisanego w przypisanych im czynach, tj. rowerów. To, iż oskarżeni dokonali we wszystkich przypadkach zaboru cudzego mienia w celu jego przywłaszczenia wynika w szczególności z ustalonej i przyznanej przez samych oskarżonych okoliczności, iż skradzione mienie sprzedawali w celu uzyskania środków finansowych, a więc rozporządzali nim tak, jakby byli jego właścicielami.
Sąd przychylił się do wskazanej przez Prokuratora kwalifikacji prawnej wszystkich czynów przypisanych oskarżonymM. S.iP. K.. Przestępstwa opisane w akcie oskarżenia należało zakwalifikować jako występki kradzieży określone wart. 278 § 1 kk, albowiem oskarżeni dokonywali zaboru cudzego mienia w postaci rowerów w celu jego przywłaszczenia. W przypadku większości czynów (za wyjątkiem tych zarzucanych oskarżonemuM. S.w punktach III i IV aktu oskarżenia) oskarżeni działali przy tym wspólnie i w porozumieniu – bądź wzajemnie ze sobą, bądź też, w przypadku czterech czynów przypisanych oskarżonemuP. K., z trzecim z oskarżonychR. W.. Z poczynionych ustaleń wynika, iż oskarżeni w ramach tych czynów mieli opracowany podział ról pomiędzy sobą, przy czym nawet jeżeli przy poszczególnych czynach osoby te nie wypełniały osobiście wszystkich znamion przestępstwa kradzieży, to zamiarem swoim obejmowali wypełnienie ich wszystkich. We wszystkich przypadkach wartość skradzionego mienia przekroczyła również 1/4 minimalnego wynagrodzenia, w związku z czym czyny te stanowiły właśnie występki kwalifikowane zart. 278 § 1 kk, nie zaś wykroczenia zart. 119 § 1kw.
Ponadto w przypadku tych czynów, w ramach których oskarżeni dokonali kradzieży w jednym momencie dwóch rowerów (czyny zarzucane oskarżonemuM. S.w punkcie I aktu oskarżenia oraz oskarżonemuP. K.w punktach I, IV i VI aktu oskarżenia) kwalifikację prawnę czynów uzupełniaart. 12 kk, albowiem w ocenie Sądu nie ulega wątliwości, iż oskarżeni dopuszczając się ich działali w odniesieniu do kradzionych par rowerów w krótkich odstępach czasu, wręcz równocześnie, i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
Kwalifikację prawną wszystkich czynów przypisanych oskarżonemuM. S.uzupełniaart. 64 § 1 kk. Oskarżony ten działał w ramach recydywy szczególnej określonej w tym przepisie, albowiem czynów tych dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od dnia 21 września 2010 r. do dnia 21 marca 2014 r. w całości kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 28 lutego 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 1409/10, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 09 sierpnia 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XIII Ka 466/11, za umyślne przestępstwa podobne kwalifikowane zart. 278 § 1 kk, zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkoraz zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Podobieństwo tych przestępstw w rozumieniuart. 115 § 3 kkwynika z okoliczności, iż są to przestępstwa należące do tego samego rodzaju, tj. przestępstwa przeciwko mieniu, a ponadto wszystkie zostały popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Tym samym zachodzą w stosunku do czynów przypisanych oskarżonemuM. S.w niniejszej sprawie wszystkie warunki określone wart. 64 § 1 kk.
Podobnie jest w przypadku oskarżonegoP. K.. Oskarżony ten czynów przypisanych mu w niniejszej sprawie dopuścił się bowiem przed upływem pięciu lat po odbyciu w okresie od dnia 13 sierpnia 2010 r. do dnia 12 grudnia 2011 r. kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 29 października 2008 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 610/06 (objętym następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 23 grudnia 2010 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 368/10), za umyślne przestępstwo podobne do przestępstw przypisanych mu w niniejszej sprawie, kwalifikowane zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Także w tym przypadku podobieństwo przestępstw w rozumieniuart. 115 § 3 kkwynika z okoliczności, iż są to przestępstwa należące do tego samego rodzaju, tj. przestępstwa przeciwko mieniu, a ponadto wszystkie zostały popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Tym samym również w przypadku wszystkich czynów przypisanych oskarżonemuP. K.w niniejszej sprawie spełnione są wszystkie przesłanki do uzupełnienia kwalfikacji prawnej tych czynów oart. 64 § 1 kk.
Ponadto w ocenie Sądu należy uznać, iż zarówno oskarżonyM. S., jak i oskarżonyP. K.dopuścili się popełnienia wszystkich przypisanych im czynów w ramach określonych wart. 91 § 1 kkciągów przestępstw. Oskarżeni popełnili bowiem przedmiotowe czyny w krótkich odstępach czasu (w przypadkuM. S.łącznie na przestrzeni 10 dni, w przypadkuP. K.łącznie na przestrzeni nieco ponad 3 tygodni), w podobny, wręcz identyczny sposób, i wszystkie przedmiotowe czyny wyczerpują znamiona tych samych przepisów ustawy karnej, tj.art. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk(to, iż część czynów dodatkowo uwzględnia w kwalifikacji prawnejart. 12 kknie stanowi przeszkody do zastosowania instytucji ciągu przestępstw). Skutkowało to wymierzeniem obu oskarżonym za wszystkie przypisane im przestępstwa po jednej karze.
Uznając oskarżonegoM. S.za winnego popełnienia opisanych wyżej czterech przestępstw Sąd wymierzył oskarżonemu przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkna podstawieart. 278 § 1 kkkarę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, zaś uznając oskarżonegoP. K.za winnego popełnienia opisanych wyżej sześciu przestępstw Sąd wymierzył Sąd wymierzył oskarżonemu przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkna podstawieart. 278 § 1 kkkarę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu kary w takiej właśnie wysokości są odpowiednie i stosownie do treściart. 53 § 1 kkich rozmiar nie przekracza stopnia winy oskarżonych i uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów, jak również pozwoli na osiągnięcie celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec oskarżonych oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczność wpływającą na zaostrzenie sądowego wymiaru kar wymierzonych obu oskarżonym Sąd uwzględnił przede wszystkim to, iż orzeczone w tym zakresie kary dotyczą w istocie szeregu przestępstw, co zgodnie z treściąart. 91 § 1 kkpozwalało na wymierzenie kar do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, ale z drugiej strony przemawia także za wymierzeniem kar w wysokości znacznie przekraczającej dolną granicę ustawowego zagrożenia, zwłaszcza w odniesieniu do oskarżonegoP. K., który przypisano popełnienie sześciu przestępstw. Okolicznością obciążającą dotyczącą obu oskarżonych jest również ich uprzednia karalność, w przypadku oskarżonegoP. K.wielokrotna. Wskazać należy również, iż oskarżeni nie podjęli w istocie żadnych działań mających na celu naprawienie szkód wyrządzonych poszczególnymi czynami, pomimo upływu pewnego czasu od ich popełnienia.
Jako okoliczności łagodzące przy określaniu sądowego wymiaru kar orzeczonych wobec obu oskarżonych Sąd uwzględnił fakt, iż wartość przedmiotu wszystkich przestępstw, tj. skradzionych rowerów, nie była wysoka, co wpływa na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonym. Przede wszystkim jednak okolicznością łagodzącą jest przyznanie się oskarżonych do winy w zakresie obejmującym wszystkie zarzucane im czyny.
Należy zaznaczyć, iż z uwagi na treśćart. 278 § 1 kk, przy uwzględnieniu treściart. 91 § 1 kkiart. 64 § 1 kk, za czyny przypisane oskarżonymM. S.iP. K.Sąd mógł wymierzyć kary od 3 miesięcy do nawet 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W tej sytuacji orzeczone wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności nie mogą zostać uznane za nadmiernie surowe, zwłaszcza wobec wskazanych wyżej okoliczności obciążających, uwzględnionych przy określaniu sądowego wymiaru kar, są one bowiem wciąż odległe od górnej granicy możliwych do wymierzenia kar i zdecydowanie bliższe dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Należy przy tym zaznaczyć, iż z uwagi na większe natężenie wskazanych wyżej okoliczności obciążających w ocenie Sądu surowszą karę należało wymierzyć oskarżonemuP. K.. Z kolei z uwagi na istotną wagę wspomnianych wyżej okoliczności łagodzących zdaniem Sądu obu oskarżonym należało wymierzyć kary pozbawienia wolności znacznie łagodniejsze od tych zawnioskowanych przez oskarżyciela publicznego.
Wskazać należy również, iż oskarżeni działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i korzyść taką z popełnionych przestępstw osiągnęli, a tym samym, stosownie do treściart. 33 § 2 kk, teoretycznie możliwe było wymierzenie oskarżonym obok kar pozbawienia wolności także kar grzywny. Sąd miał jednak na uwadze trudną sytuację materialną oskarżonych, a w perspektywie, z uwagi na treść wydanego orzeczenia, również to, iż mogą oni odbywać kary bezwzględne pozbawienia wolności. Sytuacja ta przemawia za uznaniem, iż oskarżeni i tak nie uiściliby grzywien i nie można byłoby ich ściągnąć w drodze egzekucji, co z uwagi na treśćart. 58 § 2 kknakazywało odstąpienie od orzekania wobec oskarżonych kar grzywny. Przemawia za tym również nałożenie na obu oskarżonych obowiązku naprawienia szkód spowodowanych popełnionymi przez nich przestępstwami, i tak znacząco obciążające ich pod względem finansowym.
Sąd, po analizie przesłanek zawartych wart. 69 § 1 i § 2 kkdoszedł do wniosku, iż brak jest podstaw do warunkowego zawieszenia wymierzonych oskarżonymM. S.iP. K.kar pozbawienia wolności. W tej kwestii Sąd w szczególności miał na uwadze dotychczasowy tryb życia oskarżonych i ich uprzednią karalność za przestępstwa podobne, w przypadku oskarżonegoP. K.wielokrotną. Oskarżeni działali przy tym w warunkach recydywy szczególnej określonej wart. 64 § 1 kk, zaś znaczna liczba przypisanych im w niniejszej sprawie czynów, których popełnienia oskarżeni dopuścili się w krótkim czasie (zwłaszcza w przypadku oskarżonegoM. S.) od odbycia kar pozbawienia wolności za poprzednio przypisane im, podobne czyny, przemawia przeciwko zastosowaniu wobec nich omawianego środka probacyjnego. Wspomniane okoliczności oznaczają bowiem, iż wymierzone uprzednio obu oskarżonym kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania, pomimo ich surowości, nie spełniły stawianych przed karą celów, w tym wychowawczych względem oskarżonych, i okazały się nieskuteczne, skoro oskarżeni powrócili na drogę przestępstwa, przy czym ich powrót do przestępstwa nie miał charakteru działania jednorazowego, lecz charakter wielu czynów przestępczych. Zdaniem Sądu świadczy to jednoznacznie o negatywnej prognozie kryminologicznej względem oskarżonychM. S.iP. K., w związku z czym w niniejszej sprawie nie ma podstaw do zastosowania wobec tych oskarżonych środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonychM. S.iP. K.obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych poszczególnymi, przypisanym im przestępstwami. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż pokrzywdzeni na skutek działania oskarżonych ponieśli szkody majątkowego w kwotach równych wartości skradzionych im rowerów. Sąd uwzględnił przy tym, że pokrzywdzonyŁ. J.odzyskał skardziony rower, a tym samym szkoda po jego stronie przestała być aktualna i nie było podstaw do nałożenia na oskarżonegoP. K.omawianego obowiązku wobec tego pokrzywdzonego. W przypadku czynów, które zostały przez oskarżonych popełnione wspólnie i w porozumieniu (ewentualnie przez oskarżonegoP. K.wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymR. W.) Sąd omawiany obowiązek nałożył na oskarżonych w równych częściach ułamkowych.
I tak Sąd orzekł wobec oskarżonegoM. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie I części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. S.kwoty 250,00 zł oraz na rzecz pokrzywdzonegoZ. J.kwoty 100,00 zł, obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie II części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoB. M. (1)kwoty 600,00 zł, obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie III części wstępnej wyroku w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. W.kwoty 1.300,00 zł oraz obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie IV części wstępnej wyroku w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoP. S. (1)kwoty 700,00 zł.
Wobec oskarżonegoP. K.Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie V części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. S.kwoty 250,00 zł oraz na rzecz pokrzywdzonegoZ. J.kwoty 100,00 zł, obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie VI części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoB. M. (1)kwoty 600,00 zł, obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie VII części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoP. B.kwoty 750,00 zł, obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie VIII części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoK. P. (1)kwoty 350,00 zł oraz na rzecz pokrzywdzonegoB. D.kwoty 400,00 zł, obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie IX części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. P.kwoty 500,00 zł oraz obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie X części wstępnej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoR. B.kwoty 600,00 zł.
Sąd na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoM. S.w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w postaci tymczasowego aresztowania od dnia 25 września 2014 r. do dnia 20 kwietnia 2015 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności. Podobnie na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoP. K.w punkcie II wyroku kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w postaci zatrzymania od dnia 24 września 2014 r. do dnia 25 września 2014 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Sąd orzekł również o zabezpieczonych w toku postępowania dowodach rzeczowych i wobec uznania, iż przedmioty te stały się zbędne dla postępowania karnego, na podstawieart. 230 § 2 kpknakazał zwrócićA. K.dowód rzeczowy w postaci płyty z zapisem monitoringu, opisany w punkcie I.1 postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych (karta 564 akt sprawy),M. B.dowód rzeczowy w postaci płyty z zapisem monitoringu, opisany w punkcie I.2 tego postanowienia,T. C.dowód rzeczowy w postaci płyty z zapisem monitoringu, opisany w punkcie I.3 tego postanowienia,M. R.dowód rzeczowy w postaci płyty z zapisem monitoringu, opisany w punkcie I.4 tego postanowienia,P. W.dowody rzeczowe w postaci umów kupna-sprzedaży, opisane w punktach I.5-I.7 tego postanowienia oraz oskarżonemuR. W.dowód rzeczowy w postaci bluzy, opisany w punkcie I.8 tego postanowienia. Brak było podstaw do orzeczenia przepadku tych przedmiotów i należało je zwrócić wskazanym wyżej, uprawnionym osobom. Jedynie w odniesieniu do dowodu rzeczowego w postaci cęgów do drutu, opisanego w punkcie I.9 wskazanego wyżej postanowienia, Sąd na podstawieart. 44 § 2 kkorzekł wobec oskarżonegoR. W.przepadek wspomnianego dowodu na rzecz Skarbu Państwa, albowiem służył on do popełnienia przestępstw.
Sąd orzekł również o kosztach procesu. Przede wszystkim na mocy stosownych przepisów zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackich adwokatH. P.oraz adwokataP. S. (2)kwoty po 1.092,24 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu odpowiednio oskarżonemuM. S.i oskarżonemuP. K.. Ponadto na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 624 § 1 kpk,art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychSąd uznając, iż aktualna sytuacja finansowa obu wymienionych oskarżonych przemawia za przyjęciem, że wyłożenie tych kosztów byłoby dla oskarżonych zbyt uciążliwe, zwolnił oskarżonychM. S.iP. K.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym opłaty. Sąd miał w tej kwestii na uwadze opisane już wyżej okoliczności, które przemawiały przeciwko wymierzeniu oskarżonym kar grzywny.
SSR Andrzej Haliński
Sygn. akt II K 1300/14
Z/:

1
(...)

2

(...)

3
(...)

G., 13.07.2015 r.
SSR Andrzej Haliński