Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 329/15
Data wyroku: 2015-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Grabowski, Małgorzata Susmaga

Sygnatura akt: XVII Ka 329/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2015 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu, w Wydziale XVII Karnym - Odwoławczym
w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Olejnik
Sędziowie: SSO Małgorzata Susmaga
SSR del. SO Marcin Grabowski (spr.)
Protokolant st. prot. sąd. Karolina Tomiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Anny Oszwałdowskiej-Kocur
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015r.
sprawyM. K.iŁ. Z.
oskarżonych o przestępstwo zart. 280 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wolsztynie z dnia 29 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 91/15
uchyla zaskarżony wyrok odnośnie oskarżonychM. K.iŁ. Z., a na podstawieart. 435 kpktakże w odniesieniu do oskarżonegoB. J.i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wolsztynie.
Marcin Grabowski Sławomir Olejnik Małgorzata Susmaga
Sygn. akt XVII Ka 329/15

UZASADNIENIE
M. K.stanął pod zarzutem tego, że:
w dniu 14-07-2014 r. wK.woj.(...),K.orazJ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zB. J.orazŁ. Z., celem osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., a nadto poprzez doprowadzenia pokrzywdzonego do stanu bezbronności z uwagi na oczywistą przewagę liczebną, zabrali celem przywłaszczenia aparat fotograficznymarki N.wraz z obiektywem, numer seryjny(...), oraz torbąmarki N.wartości 2771,84 zł, nadto używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem – zawarcia umowy i zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zakupu urządzenia do ustawiania zbieżności kółmarki B. (...)nr seryjny(...)wraz z komputeremD., monitoremD.myszki, klawiaturą oraz podkładką wartości 6.000 zł - za kwotę 14.000 zł, na szkodęM. M., nadto usiłowali doprowadzićM. M.do rozporządzenia mieniem - zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zobowiązania naprawienia szkody za kolizję drogową, którą miał spowodować nadto zmusił go do określonego zachowania to jest zawiezienia z m.K.doK.- tj. o czyn zart. 280 § 1 kkiart. 282 kk,art. 282 kkw zw. zart. 13 § 1 kk,art. 191 § 1 kkw zart. 12 kk.
Z koleiŁ. Z.iB. J.oskarżeni zostali o to, że:
14 lipca 2014 roku wK., woj.(...),K.orazJ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu, a nadto wspólnie i w porozumieniu zM. K., celem osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., a nadto poprzez doprowadzenia pokrzywdzonego do stanu bezbronności z uwagi na oczywistą przewagę liczebną, zabrali celem przywłaszczenia aparat fotograficznymarki N.wraz z obiektywem, numer seryjny(...)oraz torbąmarki N.wartości 2771,84 zł, nadto używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem - zawarcia umowy i zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zakupu urządzenia do ustawiania zbieżności kółmarki B. (...), nr seryjny(...)wraz z komputeremD., monitoremD., myszki, klawiaturą oraz podkładką wartości 6.000 zł - za kwotę 14.000 zł, na szkodęM. M., nadto usiłowali doprowadzićM. M.do rozporządzenia mieniem - zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zobowiązania naprawienia szkody za kolizję drogową, którą miał spowodować - tj. o czyn zart. 280 § 1 kkiart. 282 kkiart. 282 kkw związku zart. 13 § 1 kkw związku zart. 12 kk.
Sąd Rejonowy w Wolsztynie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 91/15 oskarżonegoM. K.uznał za winnego tego, że w dniu 14-07-2014 r. wK.woj.(...),K.orazJ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, celem osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., doprowadzając pokrzywdzonego tym samym do stanu bezbronności, zabrał celem przywłaszczenia aparat fotograficznymarki N.wraz z obiektywem, numer seryjny(...), oraz torbąmarki N.wartości 2771,84 zł, a nadto wspólnie i w porozumieniu zB. J.orazŁ. Z., używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem - zawarcia umowy i zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zakupu urządzenia do ustawiania zbieżności kółmarki B. (...), nr seryjny(...)wraz z komputeremD., monitoremD., myszki, klawiaturą oraz podkładką wartości 6.000 zł - za kwotę 14.000 zł, na szkodęM. M., a nadto usiłowali doprowadzićM. M.do rozporządzenia mieniem - zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zobowiązania naprawienia szkody za kolizję drogową, którą miał spowodować, a nadto zmusił go do określonego zachowania, to jest zawiezienia z m.K.doK., tj. przestępstwa zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 282 kk,art. 282 kkw zw. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył oskarżonemuM. K.karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
W pkt 2 w/wym. wyroku Sąd Rejonowy na podstawieart. 41a § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoM. K.zakaz zbliżania się do pokrzywdzonegoM. M.na odległość mniejszą niż 10 (dziesięć) metrów przez okres 4 (czterech) lat od uprawomocnienia się wyroku.
Sąd Rejonowy w Wolsztynie w pkt 3 wyroku z dnia 29 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 91/15 uznał oskarżonychŁ. Z.iB. J.uznał za winnych tego, że 14 lipca 2014 roku wK., woj.(...),K.orazJ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu, a nadto wspólnie i w porozumieniu zM. K., celem osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobec osoby, poprzez uderzanie pięścią, groźby pobicia, pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciałaM. M., doprowadzili go do rozporządzenia własnym mieniem - zawarcia umowy i zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zakupu urządzenia do ustawiania zbieżności kółmarki B. (...), nr seryjny(...)wraz z komputeremD., monitoremD., myszki, klawiaturą oraz podkładką wartości 6.000 zł - za kwotę 14.000 zł, na szkodęM. M., a nadto usiłowali doprowadzićM. M.do rozporządzenia mieniem - zaciągnięcia zobowiązania z tytułu zobowiązania naprawienia szkody za kolizję drogową, którą miał spowodować tj. przestępstwa zart. 282 kk,art. 282 kkw zw. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 12 kkiart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 282 kkw zw. zart. 14 § 1 kkiart. 11 § 3 kkwymierzył im kary w wymiarze po 1 (jednym) roku i 2 (dwa) miesiące pozbawienia wolności.
Sąd I instancji w pkt 4 w/wym. wyroku na podstawieart. 69 § 1 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonych oskarżonymŁ. Z.iB. J.kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący po 4 (cztery) lata.
Sąd Rejonowy w pkt 5 wyroku na podstawieart. 33 § 2 i 3 kkorzekł oskarżonymŁ. Z.iB. J.grzywnę w rozmiarze po 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) zł.
Wreszcie Sąd Rejonowy w pkt 6 w/wym. wyroku na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U Nr 49, poz. 223 z 1983r z późno zm.) uwolnił oskarżonegoM. K.od ponoszenia kosztów i opłat w sprawie, zaś w pkt 7 w/wym. wyroku na podstawieart. 627 kpk,art. 633 kpkiart. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U Nr 49, poz. 223 z 1983r z późno zm.) zasądził od oskarżonychŁ. Z.iB. J.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie po 43 zł i wymierzył opłaty w wysokości po 540 zł.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoŁ. Z., obrońca oskarżonegoM. K.i oskarżyciel publiczny.
Obrońca oskarżonegoŁ. Z.zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w Wolsztynie z dnia 29 stycznia 2015 roku o sygn. akt II K 91/15 w części dotyczącej uznania oskarżonegoŁ. Z.za winnego popełnienia czynu zakwalifikowanego zart. 282 kk. Obrońca oskarżonego w tej części zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść i wyrażający się w stwierdzeniu, iż przypisany oskarżonemu czyn miał charakter wymuszenia rozbójniczego określonego przepisemart. 282 kk, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy mógłby tylko doprowadzić do wniosku, iż działanie oskarżonego stanowiło pomocnictwo w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności określone wart. 191 § 2 kkw zw. zart. 18 § 3 kk.
Przy tak sformułowanym zarzucie na zasadzieart. 427 § 1 kpki437 § 2 kpkobrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części przez przyjęcie, że działanie oskarżonegoŁ. Z.stanowiło pomocnictwo do wymuszenia zwrotu wierzytelności, a w konsekwencji o obniżenie wymiaru kary pozbawienia wolności, przy warunkowym zawieszeniu jej wykonania.
Obrońca oskarżonegoM. K.zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w Wolsztynie z dnia 29 stycznia 2015 roku o sygn. akt II K 91/15 w części dotyczącej uznania oskarżonegoM. K.za winnego popełnienia czynu zakwalifikowanego zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 282 kk. Obrońca oskarżonego w tej części zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżonyM. K.zmierzał swoim działaniem do doprowadzenia pokrzywdzonego do stanu bezbronności, celem dokonania przywłaszczenia na własną rzecz mienia oraz usiłował doprowadzić do niekorzystnego zaciągnięcia zobowiązań przezM. M.oraz rażącą obrazę prawa materialnego –art. 280 § 1 kkpoprzez jego zastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a w konsekwencji błędnego zakwalifikowania czynu sprawcy, podczas gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego winna prowadzić do wniosku, że czyn oskarżonego wyczerpuje kwalifikację zart. 191 § 2 kk.
Przy tak sformułowanych zarzutach na zasadzieart. 427 § 1 kpki437 § 2 kpkobrońca wniósł o zmianę wyroku przez przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu zart. 191 § 2 kki wymierzenie oskarżonemu za ten czyn łagodnej kary.
Oskarżyciel publiczny zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej oskarżonegoM. K.- w całości co do tego oskarżonego na jego niekorzyść. Oskarżyciel publiczny zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę prawa karnego materialnego, a konkretnieart. 191 § 1 kk, polegającą na niezastosowaniu tego przepisu do kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu, pomimo istnienia znamion tego przestępstwa w czynie ustalonym przez Sąd. Formułując zarzut w ten sposób Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej czynu przypisanegoM. K., poprzez wskazanie w prawnej kwalifikacji czynu przypisanego przez Sąd oskarżonemuM. K.takżeart. 191 § 1 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonych i prokuratora okazały się potrzebne, albowiem w konsekwencji doprowadziły do uchylenia zaskarżonego wyroku odnoście oskarżonychM. K.iŁ. Z., a na podstawieart. 435 kpktakże w odniesieniu do oskarżonegoB. J.i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wolsztynie.
Stwierdzić należy, iż podstawowym obowiązkiem Sądu orzekającego jest wszechstronne wyjaśnienie całokształtu okoliczności sprawy istotnych dla rozstrzygnięcia o winie, kwalifikacji prawej czynu i ewentualnym wymiarze kary. Ponadto Sąd ten ma obowiązek prawidłowej oceny całokształtu okoliczności sprawy. Sąd I instancji rozpoznając zarzuty stawiane w akcie oskarżenia powinien wszechstronnie w oparciu o konkretne dowody wyjaśnić sprawę poprzez ustalenie czy dany czyn przestępczy został popełniony przez oskarżonego, a jeżeli tak, to jaka powinna być jego kwalifikacja prawna, jakie były pobudki i motywy działania sprawcy, by w ten sposób przy ustaleniu sprawstwa oskarżonego dokonać odpowiedniego doboru kar, które pozostawałyby w pełnej zgodzie z zasadami wymiaru kary określonymi wart. 53 kk.
Przechodząc do omawiania zarzutów apelacji należy stwierdzić, iż zarzuty obrońców oskarżonych okazały się zasadne.
Sąd odwoławczy zauważa, iż spornym elementem, którego ustalenie jest kluczowe dla rozstrzygnięcia o winie, kwalifikacji prawej czynu i ewentualnym wymiarze kary jest ustalenie, czy zachowanie osób oskarżonych miało na celu wymuszenie zwrotu wierzytelności – należnego świadczenia (w tym przypadku zwrotu urządzenia do ustawiania zbieżności kółmarki B. (...), nr seryjny(...)wraz z komputeremD.i resztą oprzyrządowania) czy też zachowanie oskarżonych wykraczało poza ramy zachowań zmierzających jedynie do odzyskania przezM. K.owego urządzenia. Sąd odwoławczy akcentuje, iż nie można wykluczyć, iż zachowanie oskarżonegoM. K.zmierzało jedynie co odzyskania opisanego wyżej urządzenia i wszelkie zachowania podjęte przez niego jak i przez pozostałych oskarżonych miały służyć temu celowi.
Na wstępie należy zauważyć, iż należy rozważyć, czy zasadnym jest przypisanie oskarżonemuM. K.popełnienia czynu zart. 280 § 1 kkpolegającego na zaborze celem przywłaszczenia aparatu fotograficznegomarki N.wraz z obiektywem, numer seryjny(...), oraz torbymarki N.wartości 2771,84 zł. Przebieg tej części zdarzenia miał miejsce już po przyjechaniu przez oskarżonegoK.iM. M.na parking leśny, gdy ten oskarżony nakazałM. M.opuścić pojazd i pokrzywdzony po pewnym czasie opuścił pojazd i usiadł obok oskarżonego – na ławce. Dopiero wówczas oskarżonyM. K.podszedł do pojazdu pokrzywdzonego i zaczął go przeszukiwać znajdując i zabierając aparat fotograficznymarki N.wraz z obiektywem, numer seryjny(...), oraz torbęmarki N.. Jednocześnie oskarżonyM. K.do tego momentu – stosując zgodnie z oświadczeniem pokrzywdzonego przemoc i groźby – nie wskazywał, iż zamierza cokolwiek pokrzywdzonemu zabierać – nie sposób więc jednoznacznie ustalić czy stosowane – groźby i przemoc – odnosiły się do kwestii ewentualnego zaboru jakiegokolwiek mienia przez oskarżonegoM. K.– wręcz przeciwnie nie można wykluczyć, iż zamiar zaboru owych przedmiotów pojawił się u oskarżonegoK.dopiero po opuszczeniu przez niego i pokrzywdzonego pojazdu na leśnym parkingu. Okoliczność ta będzie wymagała ponownego ustalenia i zdaniem Sądu odwoławczego należy ponownie szczegółowo przesłuchać pokrzywdzonego celem wyjaśnienia tej okoliczności, a także wysłuchać w tej kwestii samego oskarżonegoM. K.. Dopiero po dokładnym przeanalizowaniu ustalonego stanu faktycznego – w tej części zdarzenia – koniecznym jest rozstrzygnięcie czy zachowanie oskarżonegoK.polegające na zaborze owych przedmiotów wyczerpywało przestępstwo zart. 280 § 1 kkczy też jedynie czyn zart. 278 § 1 kklub też czy było częścią działania w celu wymuszenia zwrotu należnego świadczenia.
Kolejną okolicznością wymagającą szczegółowego wyjaśnienia jest fakt stosowania przez oskarżonegoM. K.przemocy wobecM. M.– w trakcie jazdy samochodem na parking leśny. Sąd odwoławczy zauważa, iż stosowanie przemocy wobec osoby kierującej samochodem przez pasażera jest zachowaniem wywołującym spore zagrożenie w ruchu drogowym – w tym także dla samego atakującego i stąd mogą rodzić się wątpliwości co do tego fragmentu zdarzenia – tym bardziej, iż pokrzywdzony w toku rozprawy sądowej o tym nie wspomina, zaś samM. M.nie posiada widocznych obrażeń głowy i reszty ciała oraz ubrania (vide karty 10a – 10b akt).
Nie przesądzając o ostatecznej kwalifikacji prawnej czynu (czy też czynów) którego popełnienia mieli dopuścić się oskarżeni, wskazać należy Sądowi ponownie rozpoznającemu sprawę na konieczność weryfikacji czynu (czy też czynów) przypisanego oskarżonemuM. K.pod kątem wypełnienia znamion czynu zabronionego określonego wart. 280 § 1 kki konieczność udzielenia odpowiedzi na pytanie czy materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie daje podstawy do przypisania oskarżonemuK.takiego typu czynu (czy też czynów) zabronionego. I tak Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę winien przy kwalifikowaniu czynu tego oskarżonego winien mieć na względzie stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 9 stycznia 2014 r. o sygn. akt II KK 289/13 (LEX 1436072), zgodnie z którym „Dla realizacji znamion typu czynu zabronionego zart. 280 § 1 k.k.konieczne jest przede wszystkim wypełnienie przez sprawcę znamion o charakterze przedmiotowym, a więc dokonanie kradzieży przy użyciu przemocy wobec osoby, groźby natychmiastowego użycia takiej przemocy albo przez doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Dla realizacji znamion strony przedmiotowej przestępstwa rozboju niezbędne jest przy tym, by posłużenie się wyżej wymienionymi sposobami oddziaływania na pokrzywdzonego nastąpiło bezpośrednio przed lub w trakcie realizacji znamion kradzieży. Istota rozboju sprowadza się bowiem do tego, że zamach na mienie powiązany jest z pozbawieniem ofiary możliwości podjęcia środków obronnych.”.
Ponadto należy zauważyć, iż oskarżonyM. K.posiadał wobecM. M.realnie istniejące świadczenie należne w postaci obowiązku zwrotu przez pokrzywdzonego urządzenia do badania zbieżności kół z zestawem komputerowym. Sąd I instancji winien ponownie więc przeanalizować czy całość zachowania oskarżonych – wykonywanych przez nich czynności i wypowiadanych słów - (w tym samego wierzycielaM. K.) nie zmierzało jedynie do odzyskania należnego mu świadczenia, a nie do nienależnego doprowadzenia pokrzywdzonego do rozporządzenia własnym mieniem.
Wreszcie na względzie należy mieć także pogląd zawarty w orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 20.04.2000r. o sygn. akt II AKa 22/00, zgodnie z którym „Znamiona czynu zabronionego zart. 191 § 2 kkrealizuje taki sprawca, który stosując przemoc lub groźbę bezprawną zmusza inną osobę do zaspokojenia swoich uzasadnionych roszczeń. Sprawca działa w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, a więc świadczenia należnego. W wypadku gdy świadczenie jest nienależne, wchodzą w grę przestępstwa przeciwko mieniu. Nie stanowi działania w celu przywłaszczenia zabranie rzeczy należącej do innej osoby, jeśli celem działania sprawcy jest wymuszenie na tej osobie określonego zachowania.”.
Reasumując Sąd I instancji ponownie rozstrzygający niniejszą sprawę powinien dokładnie ustalić świadomość oskarżonychŁ. Z.iB. J.co do istnienia, wysokości i źródła zobowiązania pokrzywdzonego – w tym celu winien dokładnie przesłuchać te osoby oraz przesłuchać samego pokrzywdzonego celem dokładnego ustalenia wypowiadanych przez te osoby słów lub wykonywanych gestów – by jednoznacznie ustalić postać ich zamiaru. Sąd Rejonowy ponownie rozpatrujący niniejszą sprawę winien dokładnie ustalić stronę podmiotową czynu (czy też czynów) oskarżonych. W tym zakresie Sąd I instancji winien dokładnie przeanalizować zachowanie wszystkich oskarżonych w trakcie czynu, jak i po jego popełnieniu i rozstrzygnąć także czy zachowania oskarżonychŁ. Z.iB. J.wyczerpywały znamiona form zasadniczych danego czynu czy też ich form zjawiskowych (w formie pomocnictwa).
Dopiero po ustaleniu tych elementów – w tym powyższych zaleceń Sądu Okręgowego – Sąd I instancji winien ponownie ocenić wszystkie zebrane dowody i po szczegółowej i wnikliwej ich analizie ustalić stan faktyczny i wydać orzeczenie – stosując swobodną ocenę zebranego materiału dowodowego i opierając się na doświadczeniu życiowym.
W tej sytuacji oraz mając na względzie przytoczone powyżej stanowisko orzecznictwa Sąd Okręgowy uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba uchylenia zaskarżonego wyroku odnośnie oskarżonychM. K.iŁ. Z., a na podstawieart. 435 kpktakże w odniesieniu do oskarżonegoB. J.i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Wolsztynie do ponownego rozpoznania. Zdaniem Sądu odwoławczego zachodzi w niniejszej sprawie konieczność uchylenia do ponownego rozpoznania wyroku także w stosunku do oskarżonegoB. J., gdyż osoba ta została uznana winną czynu popełnionego wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymŁ. Z.. Jednocześnie wobec faktu uchylenia orzeczenia do ponownego rozpoznania wskutek zarzutów apelacji obrońców oskarżonychM. K.iŁ. Z.– Sąd odwoławczy pominął rozważania dotyczące apelacji oskarżyciela publicznego w zakresie dotyczącym kwalifikacji zart. 191 § 1 kk, chociaż Sąd I instancji po ponownym przeanalizowaniu sprawy będzie musiał także rozstrzygnąć kwestie uzupełnienia kwalifikacji czynu oskarżonegoK.o zachowania, które mogą wyczerpywać znamionaart. 191 § 1 kk.
Marcin Grabowski Sławomir Olejnik Małgorzata Susmaga