Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 627/14
Data wyroku: 2015-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 120 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia

Sygn. akt VI Ka 627/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron
Protokolant  Konrad Woźniak
po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015r.
sprawyR. K.
obwinionego zart.120 ust.1 ustawy z 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 26 września 2014 r.   sygn. akt II W 546/14

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec obwinionegoR. K.w ten sposób, że na podstawieart. 120 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracyprzy zastosowaniuart. 39 § 1k.w. wymierza mu karę grzywny w kwocie 200 (dwieście) złotych,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

VI Ka 627/14

UZASADNIENIE

R. K.został obwiniony o to, że w okresie od 03.06.2014 r. do 02.07.2014 r. w m.Ż.
(...), powiatu(...), województwo(...), będąc właścicielem Gospodarstwa(...)z siedzibą w m.Ż.powierzył cudzoziemcowi nielegalne wykonywanie pracy, w ten sposób, że cudzoziemiec wykonywał pracę bez sporządzonej w formie pisemnej umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej,

tj. o wykroczenie z art. 120 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 26 września 2014r. w sprawie o sygn. akt II W 546/14:
I obwinionegoR. K.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 120 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracywymierzył mu karę grzywny w kwocie 3000 zł (trzy tysiące złotych);
II na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.zwolnił obwinionego w całości od ponoszenia kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca obwinionego, który zarzucił błąd w ustaleniach, który miał istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegający na tym iż w toku postępowania na skutek błędu co do osoby obwinionego, przyjęto iż osobaO. H.– obywatel(...)został zatrudniony przez obwinionego w jego gospodarstwie rolnym bez zawarcia w formie pisemnej umowy o pracę lub umowy cywilno-prawnej.
Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy celem ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego choć doprowadziła do zmiany wyroku na jego korzyść nie zasługuje na uwzględnienie.
Niesłuszny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, żeO. H.został zatrudniony w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez obwinionego bez zawarcia w formie pisemnej umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy bowiem pozwala na stwierdzenie, iż ustalenie to jest ustaleniem ze wszech miar prawidłowym. Z protokołu przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Straży Granicznej wZ.kontroli w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez obwinionegoR. K.(k. 7-8), jak i zeznań świadkówD. K.(k.11) iI. G.(k.12) wynika w sposób bezsporny, że z 16 osób narodowości ukraińskiej zatrudnionych w gospodarstwie należącym do obwinionego jedna z nich –O. H.nie miała zawartej na piśmie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Poza tym w swoich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym (k.10) obwinionyR. K.nie kwestionował tego faktu, a tłumaczył go nadmiarem obowiązków i „nie dopilnowaniem sprawy”. W tej sytuacji nie sposób jest podzielić zarzutu zawartego w apelacji obrońcy obwinionego, iż ustalenie to jest ustaleniem błędnym. Tym bardziej, że skarżąca nie wskazuje jakim kryteriom ocen zawartym w przepisieart. 7 k.p.k.nie odpowiada ocena wyżej wskazanych dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy. Należy jeszcze zauważyć, że okoliczność, iż nie zawarcie umowy zO. H.było spowodowane omyłką w związku z błędnym wypełnieniem dokumentów na nazwisko innego cudzoziemca –O.H.pojawiła się dopiero w uzasadnieniu apelacji.
Reasumując stwierdzić należy, że wbrew zarzutowi apelacji w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjmując, iż w dniu 2 lipca 2014r. na polu truskawek należącym doR. K.cudzoziemiecO. H.wykonywał pracę bez zawartej na piśmie stosownej umowy (o pracę lub cywilnoprawnej).
Za wykroczenie zart. 120 ust.1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracyodpowiada ten kto powierza cudzoziemcowi nielegalne wykonywanie pracy. Nielegalne powierzenie wykonywania pracy jest zdefiniowane w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 22a cytowanej wyżej ustawy i uważa się za takie m. in. powierzenie wykonywania pracy bez zawarcia na piśmie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej.
W tej sytuacji Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, iż obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 24.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Przepis ten przewiduje karę grzywny nie niższej niż 3000zł. W realiach niniejszej sprawy z uwagi na fakt, że obwiniony zatrudniał 16 cudzoziemców, z których tylko jedna osoba nie posiadała zawartej na piśmie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej można mówić o swoistego rodzaju „przeoczeniu” ze strony obwinionego, które jakkolwiek nie może go ekskulpować to jednak z całą pewnością jest okolicznością dla niego łagodzącą. Świadczy o tym, że nie miał on daleko posuniętej premedytacji w zatrudnianiu cudzoziemców w sposób nielegalny i tym samym obchodzeniu przepisów o zatrudnieniu tych osób. W tej sytuacji wymierzenie obwinionemu kary grzywny przewidzianej w cytowanym wyżej przepisie nawet w najniższym wymiarze – 3000zł jest niewspółmiernie surowe w stosunku zarówno do okoliczności przedmiotowych ustalonych w niniejszej sprawie, jak i w stosunku do stopnia jego zawinienia. W związku z tym Sąd Okręgowy uznał, że wystąpił przypadek zasługujący na szczególne uwzględnienie w rozumieniu art. 39§1 k.w. i zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sąd Okręgowy uznał, iż karą adekwatną do wyżej wymienionych okoliczności, która jednocześnie spełni swe kryteria w zakresie o jakim mowa w art. 33 k.w. będzie kara 200zł grzywny.
Względy słuszności przemawiały za zwolnieniem obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.o.w.).