Sąd Okręgowy w Gliwicach
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X Ga 174/15
Data wyroku: 2015-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Guza
Słowa kluczowe: Sprzedaż
Podstawa prawna: art. 554 kc

Sygn. akt X Ga 174/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział X Gospodarczy
w składzie następującym:

Przewodniczący SSO Leszek Guza
po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 roku w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Spółki z o.o.wG.
przeciwkoD. G.iP. G.
o zapłatę
w postępowaniu uproszczonym
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2015 r.,
sygn. akt VII GC 1901/14
1. zmienia zaskarżony wyrok:
- w pkt. 1 w ten sposób, że zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1 330 , 43 (jeden tysiąc trzysta trzydzieści 43/100) zł z odsetkami ustawowymi od dnia 23 marca 2014 r. do dnia zapłaty, a w pozostałej części powództwo oddala,
-  w pkt. 2 w ten sposób, że zasądzoną tam kwotę kosztów procesu obniża do kwoty 778,19 (siedemset siedemdziesiąt osiem 19/100) zł;
2. zasądza od powódki solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 359,25 (trzysta pięćdziesiąt dziewięć 25/100) zł tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu odwoławczym.
SSO Leszek Guza

Sygn. akt X Ga 174/15

UZASADNIENIE
Apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 września 2014 r. wydanego w postępowaniu uproszczonym uznano za częściowo uzasadnioną.
Zgodnie zart. 50510§ 1 i 2 k.p.c.apelację wniesioną od wyroku wydanego w postępowaniu uproszczonym rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym.
Zgodnie zart. 50513§ 2 k.p.c., jeżeli Sąd II instancji nie prowadzi postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
W apelacji podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego a toart. 535 par. 1 k.c.,art. 5 ust. 1 i 3 prawa energetycznego,65 par 1 i 2 k.c.w związku zart. 3531k.c.,art. 354 par 1 i 2 k.c.art. 106j ustawy o podatku od towarów i usług,art. 355 k.c.i prawa procesowego a toart. 233 par 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy zważył :
Apelacja jedynie w części była uzasadniona.
Słusznie bowiem wskazała strona powodowa w apelacji, że pozwani byli zobowiązani do zapłaty za ilość energii rzeczywiście pobraną.
W tym zakresie zaś wskazać należy, że pozwani nigdy nie kwestionowali ilości pobranej energii.
Dlatego ta okoliczność winna być uznana za bezsporną i w konsekwencji winien Sąd przyjąć, że pozwani odebrali taką ilość energii jaką wskazywała powódka.
W istocie jedynym zarzutem pozwanych podnoszonym w niniejszej sprawie był zarzut przedawnienia.
W tym zakresie za słuszne należy uznać stanowisko pozwanych, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowaniaart. 554 k.c.
Przedmiotem sporu są bowiem roszczenia tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy.
Niezależnie zaś od tego czy umowę sprzedaży energii elektrycznej uznamy za umowę nazwaną, to nie zmienia to faktu, że zgodnie z precyzyjnym brzmieniemart. 555 k.c.przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii.
Brak więc podstaw do jakichkolwiek wątpliwości w tym zakresie.
Dlatego termin przedawnienia roszczeń powoda w niniejszej sprawie wynosił lat 2.
Ponieważ zaś pozew wniesiono w dniu 20 marca 2014 r. to za przedawnione należało uznać roszczenia wymagalne przed dniem 20 marca 2012 r.
W tym zakresie konieczne jest jeszcze wyjaśnienie, że Sąd Okręgowy podziela ustalenia Sądu pierwszej instancji na temat początku biegu tego terminu.
Słusznie wskazał tutaj ten Sąd, że przedawnieniu ulega roszczenie a nie faktura. Roszczeniem powoda było zaś prawo do domagania się zapłaty za dostarczoną energię.
W tym miejscu dodać jeszcze należy, że zgodnie zart. 120 § 1 k.p.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie.
Skoro więc powódka wystawiła faktury za dostarczoną energię w określonej dacie to należy uznać, że roszczenia powódki stały się wymagalne wedle treści wystawionych faktur. Zgodnie zart. 120 k.c.dla celu ustalenia początku biegu terminu przedawnienia istotne jest zresztą to kiedy powódka mogła te faktury wystawić podejmując czynność w najwcześniej możliwym terminie a nie kiedy je faktyczne wystawiła.
Wystawienie faktur korygujących co do zasady nie miało wpływu na termin wymagalności roszczenia. Powódka w żaden sposób nie wykazała, że wystawienie tych faktur z około dwuletnim opóźnieniem miało jakieś uzasadnione przyczyny. Nie wykazała też aby tych faktur nie mogła wystawić wcześniej.
Na marginesie należy również dodać, że powódka nie wykazała w żaden sposób, że były podstawy do wystawiania wcześniejszych faktur w oparciu o wskazania prognozowane. Z załączników do umowy stron umowy stron (par 4) jak i z ogólnych warunków umów stosowanych przez powódkę (5 ust. 6) wynika jasno, że podstawą rozliczeń winny być wskazania układu pomiarowego, a jedynie w braku takich wskazań dopuszczalne jest rozliczenie prognozowane. Powódka w żaden sposób nie wykazała uzasadnionych przyczyn dla których pomijała w rozliczeniach wskazania układu pomiarowego.
Dlatego uznaje Sąd, że termin przedawnienia roszczeń powódki winien być liczony od daty wymagalności roszczeń z poszczególnych faktur z pominięciem w tym zakresie terminu z faktur korygujących.
Te terminy były zaś następujące :
-faktura nr (...)stycznia 2011 r.,
-faktura nr (...)marca 2011 r.,
-faktura nr (...)maja 2011 r.,
-faktura nr (...)lipca 2011 r.,
-faktura nr (...)września 2011 r.,
-faktura nr (...)listopada 2011 r.,
-faktura nr (...)stycznia 2012 r.
Odnośnie roszczeń z tych faktur terminy przedawnienia już upłynęły.
Nie upłynęły natomiast terminy przedawnienia należność z faktur:
-faktura nr (...)– termin wymagalności 23 marca 2012 r. – należność według faktury korygującej 440,11 zł ;
-faktura nr (...)– termin wymagalności 24 maja 2012 r. - należność według faktury korygującej 884,97 zł;
-faktura nr (...)– termin wymagalności 24 lipca 2012 r. - należność według faktury korygującej 5,35 zł .
Jak z powyższego wynika nieprzedawnione pozostają roszczenia powódki na łączną kwotę 1 330 , 43 zł. Dlatego taką kwotę od pozwanych na rzecz powódki zasądzono (art. 535 k.c.).
Od kwoty tej, zgodnie zart. 481 k.c.zasądzono odsetki według wezwania z dnia 12 marca 2014 r.
Ponieważ powódka nie wykazała daty doręczenia tego wezwania uznał Sąd, że do daty jego wystawienia należy doliczyć 7 dni na obrót pocztowy i 3 dni do dobrowolnego spełnienia świadczenia z wezwania .
Dlatego odsetki zasądzono od dnia 23 marca 2014 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, zgodnie zart. 386 par. 1 k.p.c.zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądzono od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1 330 , 43 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 23 marca 2014 r. a w pozostałej części powództwo i apelację na podstawieart. 385 k.p.c.oddalono.
O kosztach postępowania przed Sądem pierwszej instancji orzekł Sąd odwolawczy zgodnie zart. 100 k.p.c.rozkładając te koszty stosownie do wyniku sporu.
Powódka poniosła następujące koszty procesu :
- opłata sądowa 300 zł,
- opłata skarbowa 17 zł,
- wynagrodzenie pełnomocnika 1 200 zł.
Pozwani ponieśli następujące koszty procesu :
- opłata skarbowa 17 zł,
- wynagrodzenie pełnomocnika 1 200 zł.
Razem koszty procesu wyniosły więc kwotę 2 734 zł.
Powódka wygrała proces w 16,05 % i taką część kosztów winni ponieść pozwani. Stanowi to kwotę 438,81 zł. Ponieważ jednak pozwani ponieśli już koszty w kwocie 1 217zł to różnicę w wysokości 778,19 zł winna im zwrócić powódka.
O kosztach postępowania przed Sądem drugiej instancji orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c.Koszty te rozłożono stosownie do wyniku sporu.
Powód wygrał proces przed sądem drugiej instancji w 16,05%.
Na koszty powoda złożyły się :
- opłata od apelacji 300 zł i
- koszty zastępstwa procesowego – 600 zł .
Na koszty pozwanych złożyły się koszty wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600zł.
Całość kosztów stron w postępowaniu odwoławczym to 1 500 zł .
Ponieważ powód wygrał proces w 16,05% to z ogólnej kwoty kosztów 1500 zł na pozwanych przypada 240,75 zł.
Pozwani ponieśli już 600 zł czyli zasądzono od powoda na rzecz pozwanych różnicę w wysokości 359,25 zł.
SSO Leszek Guza