Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 1572/15
Data wyroku: 2015-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Jan Filipczyk
Słowa kluczowe: Przerwa W Odbywaniu Kary Pozbawienia Wolności
Podstawa prawna: art. 153§2kkw

Sygn. akt III Kow.1572/15pr

POSTANOWIENIE
Dnia 26.11.2015r.
Sąd Okręgowy wS.Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO wS.
  Jan Filipczyk

Protokolant sekr. sądowy Daria Staroń
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej wS.
  Ireny Wojcieszak oraz Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego wS.K. K.

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym wS.- Oddział Zewnętrzny wU.wnioskuskazanegoo udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności oraz po wysłuchaniu Prokuratora, który wnosił o nie uwzględnienie wniosku
na podstawieart.153§2kkw

p o s t a n o w i ł:

1
odmówić
    skazanemuJ. M.s.M.
udzielenia przerwy w odbywaniu kar: 4 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego wW.z dnia 15.03.2013r., sygn. akt
    XVIIIK 144/12; kary zastępczej 125 dni pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego wW.z dnia 15.03.2013r., sygn. akt
    XVIII K 144/12;

2
zwolnić skazanego od kosztów sądowych w części dotyczącej wydatków i obciążyć nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
SkazanyJ. M.złożył wniosek o udzielenie mu przerwy w karze, podnosząc trudną sytuacją rodzinną oraz potrzebę zapewnienia, osobistej pomocy chorej teściowej,. Zamierza też wyremontować mieszkanie.
Wniosek nie jest zasadny.
Z wywiadu środowiskowego z dnia 17.10.2015r. załączonego do akt niniejszej sprawy wynika, że sytuacja rodzinna skazanego jest stabilna.
Skazany na wolności mieszkał z konkubinąI. R., synemD.i matką konkubinyD. R., wS.przyulicy (...). Rodzina skazanego zajmuje 3 pokojowy lokal, którego głównym najemcą jestD. R.. Panujące w domu warunki socjalno-bytowe umożliwiają domownikom prawidłowe funkcjonowanie.
Ustalono również, że konkubina skazanego obecnie nie pracuje. Do września bieżącego roku otrzymywała zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 500 złotych. Podejmuje starania, za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy, celem uzyskania pracy. Rodzina utrzymuje się z emeryturyD. R.wypłacanej w wysokości 1050 złotych miesięcznie.
Z ustaleń kuratora sądowego wynika, że sytuacja zdrowotna matki konkubiny jest trudna, lecz stabilna.D. R.cierpi na chorobę zwyrodnieniową wielostawową, która utrudnia jej poruszanie się. Obecnie, oczekuje na operację stawów biodrowych i kolana. Matka konkubiny nie pozostaje bez fachowej, specjalistycznej opieki medycznej, o czym świadczy załączona do akt sprawy dokumentacja medyczna w postaci m.in. kart informacyjnych leczenia szpitalnego z dnia 2.06.2015r. i 11.09.2015r. oraz skierowania do szpitala, czy też wyników badań. Nadto, we wrześniu bieżącego roku matka konkubiny została poddana operacji laryngologicznej z powodu zdiagnozowanej choroby nowotworowej. Zatem, należy bez wątpienia stwierdzić, iżD. R.w chwili obecnej ma zapewnioną, stałą, niezbędną opiekę ze strony lekarzy specjalistów, odpowiednią do rozpoznanych schorzeń, a w razie potrzeby jest również hospitalizowana w wyspecjalizowanych placówkach medycznych.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu, pobyt skazanego na wolności nie jest konieczny, zważywszy na to, że opiekę nadD. R.może sprawować konkubina skazanego, która w razie potrzeby może udzielić matce stosownej pomocy. Matka konkubiny może również, w każdej chwili zwrócić się do opieki społecznej z wnioskiem o przyznanie pielęgniarki środowiskowej, która nawet kilka razy w tygodniu zapewniałaby niezbędną opiekę, także tę związaną z wykonywaniem czynności higienicznych.
W ocenie Sądu, za niezasadne należy uznać przerwanie wobec skazanego wykonania kary, celem wykonania remontu mieszkania albowiem skazany może to uczynić zarówno w czasie pobytu w izolacji więziennej (m.in. upoważniając do tego odpowiednio wykwalifikowane osoby), jak też po zakończeniu odbywania kary i wyjściu na wolność. Ponadto, nie wykazał on, w żaden sposób pilności podjęcia takiego działania.
Okoliczność, że skazany ma ograniczoną możliwość udzielenia pomocy osobom najbliższym w ich sprawach życiowych z uwagi na pozbawienie go wolności, jest normalną konsekwencją odbywania kary, nie uzasadnia sama w sobie udzielenia przerwy w karze w celu np. bieżącej opieki nad najbliższymi, czy uzyskania środków finansowych (tak postanowienie SA Lublin z dnia 15.06.2011r. w sprawie IIAKzw 540/11). Popełniając przestępstwa skazany musiał się liczyć z tym, że zostanie osadzony w zakładzie karnym celem odbycia orzeczonej kary, a to może negatywnie wpłynąć na sytuację jego bliskich. Musiał mieć świadomość konsekwencji swojego postępowania.
Jednocześnie, należy zważyć, iż przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności ma charakter celowy, a rozważając zasadność jej udzielenia Sąd powinien mieć na uwadze fakt, czy skazany wykorzysta przerwę zgodnie z jej przeznaczeniem (vide: post. SA w Lublinie z dnia 27.05.2009r. w sprawie II AKzw 446/09).
Jak wynika z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego wS.z dnia 6.10.2015r. skazany odbywa karę pozbawienia wolności za czyn z art.56 ust.1, art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart.64§1kk. Świadczy to niewątpliwie o tym, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, wręcz przeciwnie powracającym na drogę przestępstwa. Za takim stanowiskiem przemawia również ustalona karalność skazanego, z której wynika, że skazany był wielokrotnie karany, w tym także za przestępstwa podobne. Ponadto, w przeszłości w 1993r. i 2009r. skazany korzystał z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia, jednak został ponownie osadzony w izolacji więziennej. Zastosowane wobec niego środki związane z poddaniem go próbie, okazały się bezskuteczne. Wobec skazanego nie zostały osiągnięte cele wynikające z treściart.67§1 kkw.
Zatem, w ocenie Sądu zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że skazany udzieloną mu przerwę w karze mógłby wykorzystać niezgodnie z przeznaczeniem, wciąż naruszając obowiązujący porządek prawny tym bardziej, jeśli uwzględni się treści informacji psychologa z dnia 6.10.2015r. z której wynika, że skazany nie daje gwarancji prawidłowego funkcjonowania na wolności oraz mając na uwadze fakt jego uczestnictwa w podkulturze przestępczej. Dowodzi to utrzymywaniu przez niego silnych więzi emocjonalnych z osobami ze środowiska przestępczego nawet w czasie odbywania kary.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że nie zostały spełnione przesłanki określone wart. 153§2kkw, które uzasadniałyby udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Z tego też względu, uznając wniosek skazanegoJ. M.o udzielenie przerwy w karze za bezzasadny, należało postanowić jak wyżej.
O kosztach postępowania przed Sądem orzeczono na podstawie przepisuart.626§1 kpkw zw. zart. 624§1 kpkw zw. zart. 1§2kkw.