Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 718/15
Data wyroku: 2015-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Żurawski, Dariusz Firkowski, Małgorzata Tomkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§1kpk

Sygn. akt VII Ka 718/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Małgorzata Tomkiewicz,
Sędziowie:  SO Dariusz Firkowski (spr.),
SO Andrzej Żurawski,
Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska
po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015r.
sprawyK. B.iD. B.

oskarżonych przezA. B.o przestępstwo zart. 157§2kk
oraz sprawyA. B.
oskarżonego przezK. B.o przestępstwo zart. 157§2kk
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnejK. B.i obrońcę oskarżonychK. B.iD. B.

od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Węgorzewie z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt V K 83/14
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Giżycku V Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu z siedzibą w Węgorzewie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VII Ka 718/ 15

UZASADNIENIE
Oskarżyciel prywatny

A. B.oskarżył

K. B.iD. B.
o to, że dniu 26.10.2013 r. w miejscowościP., gm.W.K. B.uderzyłaA. B.ręką w twarz, natomiastD. B.- trzymanym w ręku garnkiem, powodując uA. B.obrzęk oczodołu lewego, linijne otarcie naskórka po stronie lewej oraz otarcia naskórka w okolicy lewego łokcia, co jednocześnie naruszyło czynności narządu ciała na czas poniżej siedmiu 7 dni,
tj. o czyn zart. 157§2 kk
Oskarżycielka wzajemna

K. B.oskarżyła

A. B.
o to, że w dniu 26.10.2013 r. w miejscowościP., gm.W.naruszył nietykalność cielesnąK. B.poprzez kilkukrotne złapanie w/w za szyję, szarpanie i rzucenie na ziemię czym spowodował u w/w obrażenia w postaci stłuczenia głowy i kręgosłupa szyjnego, barku prawego oraz okolicy nadłopatkowej prawej z dwoma zsinieniami przedramienia prawego, stłuczenia kręgosłupa L-5, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciałaK. B.na czas poniżej 7 dni
tj. o czyn zart. 157§2kk.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym w z siedzibą w Węgorzewie wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. w sprawie V K 83/14
I oskarżoneK. B.iD. B.uznał za winne tego, iż w dniu 26 października 2013r w miejscowościP.gm.W.działając wspólnie i w porozumieniu naruszyły nietykalność cielesnąA. B.w ten sposób, żeK. B.uderzyła go pięścią w twarz oraz szczypała go w okolicach szyi, zaśD. B.uderzyła go garnkiem w twarz oraz dwukrotnie w lewy łokieć, czym spowodowały u niego obrażenia w postaci obrzęku oczodołu lewego, Unijnego otarcia naskórka po stronie lewej łokcia, licznych linijnych otarć naskórka szyi po stronie lewej, otarć linijnych naskórka długości 2 centymetrów karku po stronie lewej czym spowodowały naruszenie prawidłowej czynności narządów ciałaA. B.na okres poniżej 7 dni, to jest popełnienia czynu kwalifikowanego zart. 157§2kki na podstawieart. 66§ 1 i §2kk,art. 67§lkk postępowanie karne wobec obu oskarżonych warunkowo umarzył na okres próby 2 (dwa) lat.
II na podstawieart. 67§3kkorzeka wobec oskarżonych środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości na rzecz oskarżyciela prywatnegoA. B.w kwotach po 1000,00 (jeden tysiąc) złotych od każdej z oskarżonych.
III oskarżonegoA. B.uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Pełnomocnik oskarżycielki prywatnejK. B., a zarazem obrońcaK. B.iD. B.zaskarżył opisany wyżej wyrok na niekorzyść oskarżonegoA. B.w całości oraz na korzyśćD.iK. B.w całości.
Skarżący wyrokowi zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, poprzez uznanie, iż oskarżonyA. B.nie zadawał żadnych uderzeń oskarżycielce prywatnejK. B., nie popychał jej i nie przewracał na ziemię w sytuacji gdy wyjaśnienia oskarżonejK. B.iD. B., a także obrażenia odniesione przezK. B.(stłuczenie głowy, kręgosłupa szyjnego, uraz barku prawego oraz okolicy nadłopatkowej prawej z dwoma zasinieniami przedramienia prawego, stłuczenia kręgosłupa L-5, stłuczenia okolicy rzepkowej prawej kolana) prowadzą do wniosku odmiennego,
- błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, iżA. B., poniósł działaniem oskarżonych szkodę w wysokości 2.000 zł, w sytuacji gdy szkoda ta nie została określona w toku postępowania ani w żaden sposób udowodniona, co w konsekwencji winno prowadzić do odstąpienia od obowiązku jej zasądzenie od oskarżonychD. B.iK. B.,
- błąd w ustaleniach faktyczny, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, iż oskarżonaD. B., działając wspólnie i w porozumieniu z córkąK. B., zaatakowałaA. B., w sytuacji gdy z dowodów przeprowadzonych na rozprawie, w szczególności wyjaśnieńD. B.iK. B., wynika, iżD. B.swoim działaniem próbowała jedynie zmusićA. B.do zaniechania szarpania jej córki i opuszczenia nieruchomości, co było działaniem w warunkach kotratypu,
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iżK. B.wykonywała zdjęcie znajdując się na nieruchomości należącej do p.B., w sytuacji gdy z jej wyjaśnień orazD. B.wynika, iż znajdowała się na swojej nieruchomości,
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iżA. B.podążając zaK. B.i wchodząc na teren nieruchomości do niej należącej próbował przesłonić ręką aparat fotograficzny, w sytuacji gdy z wyjaśnień oskarżonejK. B.złożonych na rozprawie wynika, iżA. B.usiłował ją chwycić za szyję, aK. B.w tuż przed tym momentem nie wykonywała żadnych zdjęć,
- błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, iżK. B.uderzyłaA. B.z pięści w twarz, w przypadku gdy oskarżonaK. B.wskazuje, iż uderzenie zadane było otwartą dłonią,
- naruszenie przepisów postępowania, a mianowicieart. 4 kpkw zw. z 41Ukpk, mające wpływ na treść orzeczenia, a polegające na niezasadnym pominięciu przy wyrokowaniu ujawnionych w trakcie rozprawy głównej dowodów w postaci wyjaśnieńD.iK. B.w zakresie przebiegu zdarzenia z dnia 26 października 2013 r.,
Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Giżycku, V Zamiejscowy Wydział Kamy w Węgorzewie.
Sąd Okręgowy zważył , co następuje:
Nie przesądzając ostatecznego wyniku w sprawie wskazać należy, że apelacja jest zasadna w takim zakresie w jakim podniesione w niej zarzuty nakazują uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Na wstępie wskazać należy, żeA. B.i k.B.w sprawie występują w charakterze wzajemnie oskarżonych a zatem w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku konieczne było wskazanieichwyjaśnień w zakresie stawianych zarzutów. Tymczasem faktycznie ( prawdopodobnie z powodu uniewinnienia A.B.) w uzasadnieniu, w zakresie stawianego przezA. B.zarzutu przytoczone są jedynie twierdzeniaK. B.iD. B.- porównaj k.144-145. Ponadto jeśli chodzi o zgromadzony materiał dowodowy, to zasadne jest oprócz wskazania treści zeznań świadków dokonanie bardziej szczegółowej ich analizy.
Zatem pomimo wykonania przez Sąd I instancji szeregu czynności procesowych w sprawie wymagana jest bardziej wnikliwa ocena zebranych dowodów, która winna pozwolić na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Ma to szczególne znaczenie o ile zważy się, że w sprawie zachodzi wzajemne oskarżenie dotyczące zdarzeń z tej samej daty i miejsca. Konieczne jest zatem dokonanie takich ustaleń, które pozwolą na niebudzące wątpliwości określenie kwestii odpowiedzialności oskarżonych pod kątem zarzucanych im czynów.
Z dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń wynika, że faktyczniedo „starcia” stron doszło już na terenie nienależącym doA. B..Celowym zatem jest przeanalizowanie całości jego zachowania w stosunku doK. B., w szczególności już po tym jak ta ostatnia miała uderzyć go pięścią w twarz. Sam bowiemA. B.nie kwestionuje, że przytrzymywał za głowęK. B.i takie zachowanie miało mieć miejsce dwa razy, przy czymA. B.miał ją jeszcze ciągnąć w stronę swojej działki. Z powyższymi okolicznościami wiąże się także kwestia obrażeń, których miał doznaćK. B.. Nie przesądzając w tym miejscu znaczenia czasu, w którym oskarżona udała się do lekarza, wskazać należy na istotną sprzeczność, która występuje w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku- k.144. Zwrócić bowiem uwagę należy, że Sąd I instancji z jednej strony wskazuje, że „Niewątpliwie (K. B.) doznaławówczasobrażeń ciała, zsinień czy otarć naskórkaponieważ była przytrzymywana przezA. B.” by następnie w tym samym zdaniu stwierdzić, że „tylko że nie były to obrażenia powstałe w wyniku jego ataku”.
Powyższe okoliczności nakazują zatem ocenę postepowania oskarżonych pod kątem podjętych przez nich zachowań polegających z jednej strony na uderzeniu i usiłowaniu uderzeniaA. B.przezK. B.a z drugiej strony dwukrotnego przytrzymywaniaK. B.przezA. B.za głowę pod jego pachą.
Ponadto w zakresie zarzutu stawianegoD. B.celowe jest ustalenie,czy w istocie działała ona wspólnie i w porozumieniu ze swoją córką. Ta oskarżona nie neguje faktu uderzeniaA. B.rondelkiem, jednakże wskazuje, że jedynie chciała pomócK. B.gdy zobaczyła, ze jest ona przytrzymywana przezA. B., przy czym miało to miejsce na terenie nieruchomości jej rodziców. Tym samym ponownej analizy wymaga czy możliwe jest przyjęcie współdziałania obu oskarżonych przezA. B.kobiet czy też ich zachowanie należy oceniać w zakresie podjętych poszczególnych i odrębnych ich czynności. Zwrócić bowiem również należy uwagę na to, że prokurator umorzył postępowanie o czyn zart.158§1 kk– porównaj k.35 w aktach(...).
Także nie przesądzając kwestii czy zasadne byłoby przyjęcie po stronieD. B.zaistnienia obrony koniecznej, co wykluczył Sąd I instancji – k.146, konieczne jest dokonanie ustaleń czy ewentualnie w sprawie tak w stosunku do tej oskarżonej jak i jej córki nie występują okoliczności związane z wzajemnym „odpowiedzeniem” na zachowanie stron co może mieć także znaczenie na konsekwencje w zakresie rozstrzygnięcia o prawnych konsekwencjach zdarzenia z dnia 26 października 201 3 r. oczywiście przy ustaleniu sprawstwa oskarżonych.
Wreszcie zauważyć należy, ze zasadnie skarżący wskazuje, na wątpliwości związane z nałożeniem na oskarżone obowiązku naprawienia szkody przez wpłacenie na rzeczA. B.kwot po 1000 zł- k.156. Przede wszystkim bowiem ustalenia wymaga czy oskarżony faktycznie poniósł szkodę majątkową związaną z zachowaniemK. B.iD. B.a jeśli tak to na czym ona poległa.
Powyższe okoliczności nakazują dokonanie ponownej oceny zachowań wszystkich trzech oskarżonych co winno pozwolić na dokonanie trafnych ustaleń w sprawie i przy uznaniu ich winy określenie konsekwencji prawnych związanych z przypisanym im postepowaniem przy uwzględnieniu stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz stopniem ich zawinienia.
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok uchylono i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji przekazano –art.437§2 kpk,art.438pkt.1-3 kpk.