Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 570/15
Data wyroku: 2015-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Przedawnienie Karalności
Podstawa prawna: art. 45 § 1 kw

Sygn. akt IV Ka 570/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Marta Synowiec

po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 r.
sprawyR. Ż.
synaM.iM.z domuH.
urodzonego (...)wP.
obwinionego zart. 92akw w zw. zart. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 roku prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2012 r. poz. 1127).
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygnatura akt III W 568/14

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umarza postępowanie w sprawie;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwstwierdza, że koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 570 / 15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem dnia 13 kwietnia 2015r. sygn. akt III W 568/14:

I
obwinionegoR. Ż.uznał za winnego tego, że w dniu 4.08.2013 roku wW.o godzinie 10.00 kierując samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)w terenie zabudowanym naulicy (...)przekroczył dozwoloną prędkość wynoszącą 50 km/h poruszając się z prędkością wynoszącą 74 km/h, tj. o 24 km/h, tj. popełnienia wykroczenia zart. 92 akw w zw. zart. 20 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowymDz.U. z 2012 roku, poz. 1137 i za czyn ten na podstawie powołanego przepisu wymierzył karę grzywny w wysokości 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych),

II
zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów procesu zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa oraz nie wymierzył mu opłaty sądowej.

Z wyrokiem tym w całości nie zgodził się obwiniony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy.
Apelujący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. Na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. z 109§ 2 k.p.o.w obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, tj.:
a) naruszenie przepisuart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 42 § 1 k.p.o.w poprzez nieuzasadnione oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o powołanie biegłego sądowego w celu porównania wizerunku osoby przedstawionej na zdjęciu z wizerunkiem obwinionegoR. Ż.pomimo tego, że wniosek ten zmierzał do ustalenia, czy osoba obwinionego jest zgodna z osobą ze zdjęcia a nie jedynie zbieżną z jej postacią;
b) naruszenieart. 410 k.p.k.iart. 424 k.p.k.w zw. zart. 82 § 1 k.p.o.w przez niewyjaśnienie podstaw orzeczenia poprzez niewskazanie, które fakty sąd uznał za udowodnione, na jakiej podstawie i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w szczególności na całkowitym pominięciu i nie odniesieniu się do argumentacji obrony, dotyczącej umorzenia postępowania prowadzonego na podstawieart. 92ak.w. a podjęciu postępowania na podstawieart. 96 § 3k.w. oraz przekroczeniu uprawnień Straży Miejskiej wW.poprzez prowadzenie postępowania względem spółki prawa handlowego;
3) naruszenie przepisuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.o.w. iart. 410 k.p.k.w zw. zart. 82 § 1 k.p.o.w. poprzez:
a) dokonanie dowolnej a nie swobodnej, a w konsekwencji błędnej oceny materiału dowodowego polegające:
- na oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na nieczytelnym oraz niewyraźnym zdjęciu z fotoradaru, w sytuacji której z wyjaśnień obwinionego jednoznacznie wynika, że w tym dniu nie prowadził on pojazdu markiA.w miejscowościW., natomiast samochód ten jest pojazdem służbowym będącym własnościąspółki (...) Sp. z o.o.a dostęp do niego posiadają wszyscy jej pracownicy;
- na oparciu rozstrzygnięcia wyroku, na niepodpisanym przez żadnego z funkcjonariuszy Straży Miejskiej wW.wydruku z fotoradaru (Raport nr(...)z dnia 18.04.2014) mającym rzekomo stanowić dowód popełnienia przez obwinionego wykroczenia;
2. Na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.o.w. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez:
a) przyjęcie wbrew logice i zasadom prawidłowego rozumowania, że wizerunek osoby prowadzącej pojazd, utrwalony przez urządzenie rejestrujące (fotoradar) jest na tyle czytelny, że daje podstawy do przyjęcia, że osobą prowadzącą pojazd markiA.jest obwinionyR. Ż.;
b) błędne ustalenie, że obwiniony prowadził „swój" pojazd markiA.onr rej. (...)w sytuacji, której jest on własnością osoby(...).z o.o z/s wR..
Tym samym apelujący wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu
ewentualnie o
2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;
3) zasądzenie na rzecz obwinionego kosztów postępowania wg norm przepisanych w tym kosztów obrony z wyboru..

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja kwestionując sprawstwo obwinionego jest bezzasadna, jednakże odnoszenie się merytoryczne do zawartych w niej zarzutów byłoby zbędne.
W niniejszym postępowaniu aktualnie zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia karalności zarzucanego obwinionemu wykroczenia, tj. okoliczność wyłączająca postępowanie. Zgodnie bowiem z treściąart. 45 § 1kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu popełnienia wykroczenia upłynął rok, a okres ten ulega wydłużeniu do lat 2 tylko wtedy, gdy w pierwszym z okresów wszczęto postępowanie. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że skoro zarzucony obwinionemu czyn miał miejsce w dniu 4 sierpnia 2013r., to od tej daty upłynęło już ponad 2 lata. Oznacza to, że w sprawie zaistniała ujemna przesłanka procesowa, o której mowa wart. 5 § 1 pkt 4 kpw, nakazująca uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie w sprawie.
W konsekwencji takiego rozstrzygnięcia kończącego proces, o kosztach postępowania w sprawie orzeczono na podstawieart. 118§ 2 kpw, stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa.