Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 1466/14
Data wyroku: 2015-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klaudia Miłek
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 119 par 1 kw
Teza: obwinionego uniewinnia od popełnienia zarzuconego mu cznu

Sygn. akt V W 1466/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 czerwca 2015 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca SSR Klaudia Miłek
Protokolant: Beata Lechowicz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19 lutego 2015 r., 6 marca 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. sprawy, przeciwkoT. G., s.L.iJ.z domuM.,ur. (...)wŁ.
obwinionego o to że:
W okresie 07-09.02.2014r. w godzinach 20:00-12:00 wW.ul. (...)dokonał kradzieży telewizoramarki P.o wartości 200zł. na szkodęA. G.,
tj. o czyn z art.: 119 § 1kw.
Orzeka

1
ObwinionegoT. G.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

2
Koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt V W 1466/14

UZASADNIENIE
T. G.został obwiniony o to, że w okresie 07-09.02.2014r. w godzinach 20:00-12:00 wW.ul. (...)dokonał kradzieży telewizoramarki P.o wartości 200zł. na szkodęA. G., tj. o czyn z art.: 119 § 1 kw.
Na podstawie zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 lutego 2002 rokuT. G.iI. M.w Urzędzie Stanu Cywilnego m. st.W.zawarli związek małżeński. W 2002 rokuI. M.wraz ze swoją córkąA. G.zamieszkała w mieszkaniu swojego mężaT. G.wW.przyul. (...). W 2008 roku w mieszkaniu doszło do uszkodzenia telewizoramarki P.należącego doA. G.– telewizor zaczął mieć przebicia. Z uwagi na powyższeI. M.poleciła swojemu mężowi wyrzucić ten telewizor, jednakżeT. G.nie posłuchał żony i zdemontował telewizor zdejmując go z przystawki, a następnie schował go do szafy. GdyA. G.wyprowadziła się z mieszkaniaT. G., nie zabrała ze sobą należącego do niej telewizoramarki P.. W dniu 9 lutego 2014 rokuA. G.złożyła zawiadomienie o kradzieży należącego do niej telewizoramarki P.przezT. G.. Natomiast w dniu 15 marca 2014 rokuI. M.wyprowadziła się z mieszkania swojego mężaT. G., zabierając ze sobą swoje rzeczy. Po złożeniu niniejszego zawiadomienia w dniu 24 marca 2014 rokuT. G.przywiózł telewizormarki P.do miejscowościP.i oddał go swojej żonie w jej posiadanie. Wyrokiem z dnia 27 marca 2014 roku Sądu Okręgowego w(...)
(...)Wydział(...)sygn.(...)małżeństwoI. M.iT. G.zostało rozwiązane bez orzekania o winie.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:wyjaśnień obwinionegoT. G./k. 8v-9, 49, 51/,częściowych zeznań świadkaA. G./k. 2v, 50-51/,częściowych zeznań świadkaI. M./k. 5v, 60-61/,zeznań świadkaL. G./e-protokół rozprawy z dnia 23 czerwca 2015 r. od godz. 00:00:41 do godz. 00:09:41/ oraz dokumentów w postaci:częściowo protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o wykroczeniu/k. 1/,dokumentacji fotograficznej/k. 23, 52/,dokumentacji/k. 38-47/,pism/k. 53-55, 58-59/,oświadczenia/k. 56-57/ orazdokumentacji złożonej przez obrońcę obwinionego/k. 77-82/.
ObwinionyT. G.w postępowaniu wyjaśniającym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach obwiniony oświadczył, iżA. G.jest jego pasierbicą, zaś z jej matką jest on w trakcie rozwodu. Obwiniony oświadczył, iż obie w/w kobiety pomawiają go niezgodnie z prawdą o różne zachowania. Wskazał on również, iż jego pasierbica od kilku lat nie mieszka w jego mieszkaniu przyul. (...), lecz do tej pory w mieszkaniu tym znajdują się jej rzeczy. Odnosząc się do zarzuconego mu czynu obwiniony oświadczył, iż telewizormarki P.był zepsuty i jego żona wielokrotnie prosiła go o to, aby go wyrzucił, z uwagi na to, że dochodziło do przebić elektrycznych obudowy przedłużacza od telewizora. Obwiniony w złożonych wyjaśnieniach zaprzeczył, aby dokonał kradzieży tego telewizora. Oświadczył, iż zdemontował telewizor, a następnie włożył go do szafy i w dalszym ciągu znajduje się on w jego mieszkaniu. /k. 8v-9wyjaśnienia obwinionegoT. G./
ObwinionyT. G.składając wyjaśnienia przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Obwiniony potwierdził treść swoich wyjaśnień złożonych w postępowaniu wyjaśniającym. Wskazał on nadto, iż jego żona z pasierbicą zamieszkały w jego mieszkaniu w 2002 r. i był on żywicielem rodziny, gdyż jego żona nie pracowała, zaś pasierbica otrzymywała jedynie rentę po swoim ojcu.T. G.oświadczył, iż gdyA. G.wyprowadziła się z jego mieszkania w 2009 r., pozostawiła w mieszkaniu swój telewizor. Obwiniony oświadczył nadto, iż kazał jej wówczas zabrać z mieszkania wszystkie jej rzeczy. Przyznał on przy tym, iż nie chciała ona zabrać telewizora, gdyż był on zepsuty, a sama posiadała działający.T. G.oświadczył nadto, iż jego żona wyprowadziła się do córki w marcu 2014 r., tydzień przed rozwodem. Oświadczył on także, iż w 2008 roku, gdy jego córkaZ.poparzyła się tym telewizorem, jego żona nakazała mu wyrzucić w/w telewizor. Przyznał on jednak, iż nie posłuchał byłej żony i nie wyrzucił telewizora, gdyż uznał, żeA. G.go zabierze. Obwiniony oświadczył przy tym, iż telewizor będący przedmiotem niniejszej sprawy był w użytkowaniu całej rodziny i został zdemontowany dużo wcześniej, gdyż był uszkodzony – miał przebicia i nie posiadał on żadnej wartości. Oświadczył on nadto, iż w/w telewizor zawiózł do miejscowościP.i oddał go byłej żonie już po wniesieniu sprawy na policję. Obwiniony w złożonych wyjaśnieniach stanowczo zaprzeczył, aby miał zamiar przywłaszczyć ten telewizor. Oświadczył on również, iż rozwód został przeprowadzony bez orzekania o winie. Wskazał on także, iż gdy jego żona złożyła pozew o rozwód, postanowił wymeldować z mieszkania swoją pasierbicę. Podkreślił on, iż od tego momentu zaczęto mu dokuczać. W złożonych wyjaśnieniach obwiniony wskazał, iż nie był obecny podczas wyprowadzki żony. Wskazał on przy tym, iż jego żona i pasierbica, które posiadały klucze do mieszkania i do tej pory ich nie oddały mimo jego próśb, zabrały wówczas jedynie wartościowe rzeczy i nie zabrały jedynie telewizora i regałów. Podkreślił on, iż wywoziły one rzeczy od grudnia 2013 r. do marca 2014 r. Obwiniony ocenił wartość zabranych rzeczy na kwotę ok. 30 tysięcy złotych. W złożonych wyjaśnieniach obwiniony oświadczył nadto, iż z uwagi na to, że w styczniu 2014 r. złożył on wniosek o wymeldowanie ze swego mieszkania pasierbicy i nie zgadzał się na wiele z żądań, jego była żona i pasierbica doprowadziły do tego, że założono mu niebieską kartę. Przyznał on nadto, iż domy zostały wybudowane jego nakładem na działce jego żony. Obwiniony zaprzeczył, aby jego córki korzystały z tego telewizora, gdyż nie był on nawet podłączony. Zaprzeczył on również, aby wynosił telewizor poza mieszkanie, wskazując, iż telewizor stał w szafie od 2013 r. aż do oddania, a także, że telewizor usiłowano mu potem oddać. /k. 49, 51wyjaśnienia obwinionegoT. G./
T. G.ma 42 lata. Jest rozwiedziony, posiada na swoim utrzymaniu dwoje dzieci – płaci alimenty. Z zawodu jest kierowcą, pracuje wfirmie (...)., gdzie osiąga dochód w wysokości ok. 2000 zł. Nie był karany sądownie. Nie był również leczony psychiatrycznie ani odwykowo. /k. 48wyjaśnienia obwinionegoT. G./
Sąd zważył co następuje:
Zdaniem Sądu Rejonowego w okolicznościach sprawy nie można przypisaćT. G.zarzuconego mu wykroczenia.
Przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy Sąd oparł się na całokształcie zebranych w sprawie dowodów, w tym osobowych źródeł dowodowych, dokonując ich swobodnej oceny oraz kierując się wskazaniami zawartymi wart. 7 kpk(w zw. zart. 8kpow), wedle którego organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
Ustalając stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się w głównej mierze na wyjaśnieniach obwinionegoT. G.. Sąd nie uwzględnił jedynie tej części jego wyjaśnień, w której wskazywał on na przedmioty zabrane z jego mieszkania przez jego byłą żonę i jej córkę, gdyż powyższe okoliczności nie były przedmiotem niniejszego postępowania. Sąd dał wiarę pozostałej części wyjaśnień obwinionego, albowiem były one logiczne, konsekwentne i spójne wewnętrznie.
Pomocne okazały się również zeznania świadkówA. G.,I. M.iL. G., przy czym zeznaniaA. G./k. 2v, 50-51/ iI. M./k. 5v, 60-61/ oraz treść protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o wykroczeniu /k. 1/, Sąd uwzględnił jedynie w ograniczonym zakresie, tj. w tym zakresie, w którym pokrywały się z wiarygodnymi dowodami wykorzystanymi przez Sąd. Świadkowie:A. G.iI. M.pozostają w konflikcie z obwinionym i miały interes, aby zeznawać na jego niekorzyść. Nadto zeznania w/w świadków stoją częściowo w sprzeczności z zeznaniami świadkaL. G..
Oceniając zeznania złożone przezL. G.Sąd miał na uwadze fakt, iż świadek jest osobą najbliższą dla obwinionego, bowiem jest jego ojcem. Jednakże w ocenie Sądu zeznania świadka były w pełni wiarygodne, albowiem były one logiczne, konsekwentne i spójne wewnętrznie. /e-protokół rozprawy z dnia 23 czerwca 2015 r. od godz. 00:00:41 do godz. 00:09:41zeznania świadkaL. G./
Ustalając stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd dał także wiarę pozostałym dowodom z dokumentów zgromadzonym w aktach sprawy. W ocenie Sądu powyższe dowody pozaosobowe ze względu na swój charakter i rzeczowy walor nie budziły wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności oraz faktu, na którego okoliczność zostały sporządzone oraz ze względu na okoliczności, które same stwierdzały. Żadna ze stron nie kwestionowała przy tym ich zgodności ze stanem faktycznym, zaś Sąd nie znalazł powodów, które podważałyby ich wiarygodność. W związku z powyższym uczynił je podstawą dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych.
W przedmiotowej sprawie niesporne jest, iż w 2002 rokuI. M.wraz zT. G.zawarli związek małżeński oraz, że w tym samym rokuI. M.wraz ze swoją córkąA. G.wprowadziła się do mieszkaniaT. G.wW.przyul. (...). Okoliczności te wynikają z wyjaśnień obwinionego i zeznań świadkówI. M.,A. G.iL. G.. Zważyć należy również, iż z wyjaśnień obwinionego, jak i zeznań świadkówA. G.iI. M.wynika, iż telewizor będący przedmiotem niniejszego postępowania należał doA. G.– córkiI. M., która wyprowadziła się z mieszkania obwinionego, pozostawiając przedmiotowy telewizor w mieszkaniuT. G.. Niesporny jest również fakt, iż w dniu 15 marca 2014 rokuI. M.wyprowadziła się z mieszkania swojego męża zabierając ze sobą swoje rzeczy (co wynika zarówno z zeznań świadkówA. G.iI. M., jak i wyjaśnień obwinionego) oraz, że w dniu 9 lutego 2014 roku jej córka złożyła zawiadomienie o kradzieży telewizora przezT. G.(jak wynika z dokumentacji w postaci przyjęcia ustnego zawiadomienia o wykroczeniu k. 1). Okolicznością sporną jest charakter przedmiotów, któreI. M.zabrała wyprowadzając się z mieszkania obwinionego, jednakże wskazana okoliczność nie była przedmiotem niniejszego postępowania.
Okolicznością niesporną jest również fakt, iż małżeństwoI. M.iT. G.zostało rozwiązane bez orzekania o winie, a także fakt, iż pomiędzy byłymi małżonkami istnieje konflikt na tle majątkowym. Powyższe wynika z wyjaśnień obwinionego, zeznań świadkaI. M., jak i dokumentacji w postaci wniosku o podział majątku wspólnego małżonków.
Z wiarygodnych wyjaśnień obwinionego, jak i zeznań świadkaL. G.wynika, iż telewizormarki P.był uszkodzony i zdemontowany. Z wiarygodnych wyjaśnień obwinionego wynika również, iż jego używanie zagrażało bezpieczeństwu osób znajdujących się w jego pobliżu i obwiniony pomimo prośby świadkaI. M., która nakazała mu wyrzucić telewizor na śmietnik, schował przedmiotowy telewizor do szafy. Niespornym jest fakt, iż po złożeniu niniejszego zawiadomienia o wykroczeniuT. G.przywiózł do domu, w którym zamieszkałaI. M.przedmiotowy telewizor, oddając go w jej posiadanie. Powyższa okoliczność wynika zarówno z wyjaśnień obwinionego, zeznańI. M.,L. G.iA. G., jak i z dokumentacji fotograficznej (k. 23). Z zeznań świadkaA. G.wynika, iż telewizormarki P.ma dla niej wartość jedynie sentymentalną i otrzymała go – jak wynika z zeznań jej matki, 15 lat temu.
Analiza zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego nie dała podstaw do uznania obwinionegoT. G.winnego zarzucanego mu czynu kwalifikowanego treściąart. 119 § 1kw. Przepisart. 119 § 1kw penalizuje kradzież i przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej, której wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę. Obie formy sprawczego działania łączy strona podmiotowa, która polega na umyślności w zamiarze bezpośrednim. Strona przedmiotowa wykroczenia zart. 119 § 1kw polega na tym, że sprawca dokonuje zaboru (wyjmuje rzecz spod władztwa pokrzywdzonego). Celem działania sprawcy musi być bowiem kradzież lub przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej, a zatem chęć włączenia rzeczy do majątku sprawcy, objęcie jej w posiadanie lub postępowanie z nią jak z własną. Czyn kradzieży określony wart. 119kw zawiera konstrukcję tzw. czynu przepołowionego. Polega ono na tym, iż czyn stanowi wykroczenie, o ile wartość wyrządzonej szkody nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Jeżeli wartość wyrządzonej szkody przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia, wówczas czyn stanowi przestępstwo kradzieży (art. 278 k.k.). Stosownie do treści § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2013 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 r. wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2014 r. wynosiła 1680 zł. ¼ wskazanej wyżej kwoty wynosi 420 zł. Z uwagi na to, iż wartość telewizoramarki P.nie przekraczała kwoty 420 zł, czyn należało rozpatrywać w kategoriach wykroczenia.
Biorąc pod uwagę zebrane w sprawie dowody, którym Sąd dał wiarę i w oparciu o które poczynił ustalenia faktyczne, Sąd uznał, że materiał ten nie dał podstaw do uznania, że obwiniony popełnił zarzucane mu wykroczenie z art. 119 § 1 kw, opisane we wniosku o ukaranie.
W rozumieniu przedstawionej w art. 119 § 1 kw definicji kradzieży nie zawiera się postępowanie obwinionego. W niniejszej sprawie brak jest obiektywnych dowodów wskazujących na fakt, by obwiniony miał zamiar dokonać kradzieży telewizoramarki P., któryA. G.otrzymała 15 lat temu i po wyprowadzeniu się z mieszkania obwinionego pozostawiła w jego mieszkaniu. Zważyć należy również, iż po złożeniu przezA. G.zawiadomienia o popełnieniu przez niego przedmiotowego wykroczeniaT. G.zawiózł swojej byłej żonie telewizor, oddając go w jej posiadanie. Swym zachowaniem obwiniony nie wypełnił, więc znamion wykroczenia, o którym mowa w art. 119 § 1 kw, ani innego wykroczenia. Mając na uwadze powołane powyżej okoliczności, Sąd uniewinniłT. G.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Z uwagi na uniewinnienie obwinionego w sprawie z oskarżenia publicznego Sąd obligowany był na podstawie art. 118 § 2 kpow obciążyć kosztami procesu Skarb Państwa (orzeczenie w punkcie II wyroku).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.