Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Ua 8/15
Data wyroku: 2015-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Katarzyna Antoniak, Elżbieta Wojtczuk, Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Zasiłek Chorobowy
Podstawa prawna: art. 13 ust. 1 pkt. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa

Sygn. akt IV Ua 8/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 czerwca 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SSO Katarzyna Antoniak (spr.)
Sędziowie: SSO Elżbieta Wojtczuk
SSO Jerzy Zalasiński
Protokolant: sekr. sądowy Anna Wąsak
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. w Siedlcach
na rozprawie
sprawy z odwołaniaA. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do zasiłku chorobowego
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 29 grudnia 2014r. sygn. akt IV U 536/14
I. oddala apelację;
II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.na rzecz ubezpieczonegoA. B.kwotę 60 (sześćdziesiąt) zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję.
Sygn. akt: IV Ua 8/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 29 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy w Siedlcach zmienił decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z 7 października 2014r. i 17 października 2014r. w ten sposób, że przyznałA. B.prawo do zasiłku chorobowego za okres od 1 września 2014r. do 13 października 2014r., a także zasądził od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.na rzecz ubezpieczonego kwotę 120 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Rozstrzygnięcie to było wynikiem następujących ustaleń i wniosków Sądu Rejonowego:
Decyzją z 17.10.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuA. B.prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1.10.2014r. do 13.10.2014r., a jeszcze wcześniejszą decyzją z 7.10.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuA. B.prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1.09.2014r. do 30.09.2014r. W uzasadnieniu swoich stanowisk organ rentowy wskazał, że w okresie od 12.05.2013r. do 31.08.2014r. ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę u płatnika składek(...) Sp. z o.o.Ponadto od 1.06.2003r. ubezpieczony jest objęty ubezpieczeniem zdrowotnym jako emeryt lub rencista zamieszkały w Polsce u płatnika składek Zakład Emerytalno – Rentowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Organ rentowy powołał się na treść art.13 ust.1 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Odwołania od obu w/w decyzji wniósł ubezpieczonyA. B.reprezentowany przez pełnomocnika wnosząc o ich zmianę i przyznanie ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1.09.2014r. do 30.09.2014r. oraz od 1.10.2014r. do 13.10.2014r., a także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu odwołań wskazano, że ubezpieczony ma ustalone prawo do emerytury policyjnej na podstawie ustawy z 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, BOR, PSP i SW oraz ich rodzin. Zatem nie ma ustalonego prawa do emerytury, o którym mowa w art.13 ust.1 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Powołano się ponadto na wyrok Sądu Najwyższego z 18.02.2013r. (II UK 196/12).
W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie powołując się na przepisy prawa i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.
Postanowieniem z 29.12.2014r. obie sprawy zostały połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt IV U 536/14.
Sąd Rejonowy ustalił, że ubezpieczonyA. B.był zatrudniony w okresie od 12.05.2013r. do 31.08.2014r. na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy u płatnika składek(...) Sp. z o.o.wW.. Pracodawca wypłacił pracownikowi wynagrodzenie za okres orzeczonej niezdolności do pracy od 11.08.2014r. do 31.08.2014r. Tytuł obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego ustał w dniu 31.08.2014r. W okresie od 1.09.2014r. do 13.10.2014r. ubezpieczony był nadal niezdolny do pracy. Od 15.04.2003r. Ubezpieczony ma przyznane prawo do emerytury policyjnej.
W przedstawionym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał odwołania ubezpieczonego za uzasadnione. Wskazał, że zgodnie zart.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz.U. z 2005r., Nr 31, poz. 267 ze zm.) zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy. Podniósł, że niewątpliwie niezdolność do pracy ubezpieczonego powstała w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego ,tj. od 11.08.2014r., podczas gdy tytuł obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego ustał w dniu 31.08.2014r. Bezsporny okazał się także fakt, że od 2003r. ubezpieczony ma przyznane prawo do emerytury policyjnej na podstawie przepisówustawy z 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. z 2004r., Nr 8, poz. 67 ze zm.).
Kwestią sporną było zagadnienie, czy fakt przyznania tejże emerytury policyjnej wyłącza prawo ubezpieczonego do zasiłku chorobowego po ustaniu obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego w myślart.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Sąd Rejonowy wskazał, że zagadnieniem tym zajmował się Sąd Najwyższy w wyroku z 18.02.2013r. w sprawie II UK 196/12 (OSNP 2013/23-24/287), zgodnie z którym „Pobieranie emerytury wojskowej przyznanej na podstawieustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin(jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.) nie stanowi okoliczności wyłączającej prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia (art.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512 ze zm.)”.W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd Najwyższy wskazał m.in., że zwrot„emerytura”zawarty w przepisieart.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa„nie może być uznane za pojęcie zbiorcze, obejmujące wszystkie świadczenia przyznawane z tytułu wieku i (lub) wysługi nie tylko z ubezpieczenia emerytalnego, lecz także w postaci świadczeń zabezpieczeniowych z budżetu, jakim jest „emerytura wojskowa” i nie jest tożsame z tym pojęciem.”.Sąd Najwyższy odwołał się do swego wyroku z 18.01.2012r. w sprawie II UK 168/11 (OSNP 2012/23-24/297), w którym wyraźnie odróżnił rentę z tytułu niezdolności do pracy przyznawanej na podstawieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychod policyjnej renty inwalidzkiej powołując się w szczególności na odmienne przesłanki i źródło finansowania świadczenia zaopatrzeniowego przyznawanego na podstawieart.19w zw. zart.20 ustawy z 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. z 2004r., Nr 8, poz. 67 ze zm.). W konsekwencji stwierdził, że „Te same argumenty można przytoczyć dla odróżnienia emerytury z funduszu emerytalnego i świadczeń z ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych.”.Podkreślił także, że „Wykluczone jest więc, by ustawodawca w ustawie regulującej stosunki ubezpieczenia chorobowego, odwołując się do pojęcia „osoby mającej ustalone prawo do emerytury”, sięgał do jakiejkolwiek innej definicji świadczenia przysługującego na podstawie innych przepisów, niż określenie emeryta wart. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jako osoby mającej ustalone prawo do emerytury, w tym do emerytury częściowej.”.Końcowo podkreślił, że „prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia wyłączone jest tylko w tych okolicznościach, które wyczerpująco i wyraźnie określone zostały w art.13 ust. 1 ustawy zasiłkowej. Nie została w nim wymieniona emerytura wojskowa, więc pobieranie tego świadczenia nie uzasadnia zastosowania art.13 ust.1 pkt 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego.”.
Podsumowując Sąd Rejonowy wskazał, że powyższy pogląd należy zastosować również w niniejszej sprawie, gdyż emerytura policyjna również nie została wymieniona wart.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwajako przesłanka pozbawiająca ubezpieczonego prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia. W konsekwencji ubezpieczony nabył prawo do zasiłku chorobowego za okres od 1.09.2014r. do 13.10.2014r. z uwagi na brak zaistnienia przesłanek wyłączających to świadczenie. W związku z tym zaskarżone decyzje podlegały zmianie.
O kosztach sądowych Sąd Rejonowy orzekł na podstawie§11 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(j. t. Dz. U. z 2013r., poz. 490) zasądzając od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 120 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego z odwołań od obu decyzji.
Od powyższego wyroku apelację wniósł Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

-

naruszenie prawa materialnego ,tj.art.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwapoprzez niezastosowanie tego przepisu.

Wskazując na powyższe organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie obu odwołań.
Ubezpieczony wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.podlegała oddaleniu.
Sąd Okręgowy podziela w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną przedstawione przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że w przypadku ubezpieczonego nie zachodzą przesłanki wyłączające jego prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu z dniem 31 sierpnia 2014r. ubezpieczenia chorobowego. Przepis art.13 ust.1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zawiera zamknięty katalog przypadków, w których wyłączone jest prawo do zasiłku chorobowego za okres po ustaniu ubezpieczenia chorobowego. W przepisie tym brak jest wskazania, aby prawo to było wyłączone w sytuacji, gdy osoba niezdolna do pracy ma ustalone prawo do emerytury policyjnej. Przepis art.13 ust.1 pkt 1 w/w ustawy, na który powołuje się organ rentowy stanowi o emeryturze lub rencie z tytułu niezdolności do pracy, a nie może być wątpliwości, że pojęcia emerytura i emerytura policyjna nie są synonimem. Pojęcie emerytury funkcjonuje na gruncie przepisówustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a pojęcie emerytury policyjnej w przepisachustawy z 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin– art.12 i n. tej ustawy. Różne są również przesłanki i źródło finansowania wskazanych świadczeń. Dlatego brak jest podstaw do przyjęcia, że emerytura, o której mowa w art.13 ust.1 pkt 1 ustawy z 25 czerwca 1999r. to również emerytura policyjna. Sąd Rejonowy słusznie wskazał na poglądy Sądu Najwyższego wyrażone w tym zakresie. Poglądy te należy w całości zaakceptować.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawieart.385 kpcapelację organu rentowego oddalił.
Na podstawieart.98§1 i 3 kpcw zw. zart.99 kpcSąd obciążył organ rentowy obowiązkiem zwrotu ubezpieczonemu kwoty 60 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję.