Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 83/14
Data wyroku: 2015-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Merska
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art.157§2 kk
Teza: warunkowe umorzenie postępowania w sprawie spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu

Sygn. akt V K 83/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 02 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Lidia Merska
Protokolant – Joanna Kucharska
w obecności Prokuratora -------------------
oskarżyciela prywatnego -A. B.
oskarżycielki prywatnej wzajemnej –K. B. (1)
po rozpoznaniu w dniach 16 października 2014 r., 18 grudnia 2014 r., 27 stycznia 2015 r., 03 marca 2015r., 26 marca 2015r. na rozprawie
sprawy
1.K. B. (1)
urodzonej (...)wB.
córkiJ.iD.z d.G.
2.D. B.z d.G.
urodzonej (...)wP.
córkiS.iK.z d.M.
oskarżonych o to, że: W dniu 26.10.2013 r. w miejscowościP., gm.W.K. B. (1)uderzyłaA. B.ręką w twarz, natomiastD. B.– trzymanym w ręku garnkiem, powodując uA. B.obrzęk oczodołu lewego, linijne otarcie naskórka po stronie lewej oraz otarcia naskórka w okolicy lewego łokcia, co jednocześnie naruszyło czynności narządu ciała na czas poniżej siedmiu 7 dni,

tj. o czyn zart. 157 §2 kk

3.A. B.
urodzonego dnia (...)wW.
synaZ.iJ.z d.P.
oskarżonego o to, że : w dniu 26 października 2013r w miejscowościP.gm.W.naruszył nietykalność cielesnąK. B. (1)poprzez    kilkukrotne złapanie w/w za szyję, szarpanie i rzucenie na ziemię czym    spowodował u w/w obrażenia w postaci stłuczenia głowy i kręgosłupa    szyjnego, barku prawego oraz okolicy nadłopatkowej prawej z dwoma    zsinieniami przedramienia prawego, stłuczenia kręgosłupa L-5, co    skutkowało naruszeniem czynności narządów ciałaK. B. (1)na    czas poniżej 7 dni

tj. o czyn zart. 157§2kk

1
OskarżoneK. B. (1)iD. B.uznaje za winne tego, iż w dniu 26 października 2013r w miejscowościP.gm.W.działając wspólnie i w porozumieniu naruszyły nietykalność cielesnąA. B.w ten sposób, żeK. B. (1)uderzyła go pięścią w twarz oraz szczypała go w okolicach szyi, zaśD. B.uderzyła go garnkiem w twarz oraz dwukrotnie w lewy łokieć, czym spowodowały u niego obrażenia w postaci obrzęku oczodołu lewego, linijnego otarcia naskórka po stronie lewej łokcia, licznych linijnych otarć naskórka szyi po stronie lewej, otarć linijnych naskórka długości 2 centymetrów karku po stronie lewej czym spowodowały naruszenie prawidłowej czynności narządów ciałaA. B.na okres poniżej 7 dni, to jest popełnienia czynu kwalifikowanego zart. 157§2kki na podstawieart. 66§1 i §2kk,art. 67§1kkpostępowanie karne wobec obu oskarżonych warunkowo umarza na okres próby 2 (dwa) lat.

2
Na podstawieart. 67§3kkorzeka wobec oskarżonych środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości na rzecz oskarżyciela prywatnegoA. B.w kwotach po 1000,00 (jeden tysiąc) złotych od każdej z oskarżonych.

3
OskarżonegoA. B.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

4
Zasądza od oskarżonychK. B. (1)orazD. B.na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz solidarnie na rzecz oskarżyciela prywatnegoA. B.zwrot kosztów procesu w kwocie 948,00 (dziewięćset czterdzieści osiem) złotych.

Sygn. akt VK 83/14

UZASADNIENIE
A. B.wspólnie ze swoimi rodzicami i rodzeństwem zamieszkuje w miejscowościP.27a od kilkudziesięciu lat. Zajmują ono połowę domu – bliźniaka, w drugiej połowie zamieszkują małżonkowieG.–K.iS.. MałżonkowieG.są starszymi ludźmi w wieku ponad 70 lat, a opiekę codzienną nad nimi sprawuje ich córka –D. B..D. B.mieszka wW.i prawie codziennie przyjeżdża do rodziców, również w towarzystwie swojej córkiK. B. (1).K. B. (1)na stałe zamieszkuje we Francji, zaś do Polski przyjeżdża na kilka miesięcy w roku.
Pomiędzy rodzinamiB.iG.trwa konflikt sąsiedzki od wielu lat, a jego początków i powodów żaden z sąsiadów nie pamięta. W konflikt ten jest również zaangażowanaD. B.i jej córka –K.. Konflikty dotyczą korzystania z domu, hałasowania na podwórzu, nieporozumień w zakresie rozgraniczenia nieruchomości, podejrzeń o kradzieże. Za każdym razem wyzwana jest policja, a funkcjonariusze starają się załagodzić konflikt, bądź pouczają o sposobie podjęcia kroków prawych.
Dnia 26 października 2013rD. B.wspólnie z córkąK. B. (1)przyjechały doP., do małżonkówG.. Było to około 16.30. W tym czasie w drugiej części domu przebywałA. B., jego konkubina –A. C.,P. S.(dziewczynaK. B. (2)) iA. K.–kolega. Przed wejściem do dziadkówK. B. (1)przeszła na teren nieruchomości państwaB.i zaczęła robić zdjęcia posesji. Przed okno w pokoju od strony drogi zauważyła toA. C.orazA. K., o czym powiedzieliA. B..A. C.widziała jakK. B. (1)stoi na drodze przy koszu na śmieci na terenie nieruchomości należącej do rodzinyB.i robi zdjęcia domu.A. B.chcąc się zorientować dlaczego fotografowana jest jego nieruchomość od razu wyszedł z domu, nie założył kurtki ani innego wierzchniego okrycia. Zaraz za nim wyszedłA. K., również się nie ubierał w cieplejsze rzeczy. W tym czasieK. B. (1)cofnęła się już na teren działki, który należy do niej i dalej robiła zdjęcia.A. B.podszedł do niej, na jej działkę i ręką zasłonił obiektyw aparatu, pytając dlaczego robi zdjęcia.D. B.widząc, żeA. B.jest na ich terenie krzyczała do niego żeby opuścił nieruchomość, późnie zaczęła krzyczeć już wulgarnie, żeby opuścił ich teren. W tym czasieK. B. (1)w ogóle się do niego nie odezwała, tylko uderzyła go pięścią w twarz, w lewą część twarzy pod oczodołem. Ponownie zamachnęła się pięścią żeby uderzyćA. B., ale ten złapał ją za pięść, okręcił kobietą tak, że włożył jej głowę pod swoją prawą pachę,K. B. (1)była zgięta w pół.A. B.trzymając ją pod pachą próbował przejść na swoją stronę nieruchomości. W tym czasieK. B. (1)szczypała go po szyi, złapała prawą ręką za genitalia, wtedyA. B.ją puścił.K. B. (1)ponownie zamachnęła się prawą ręką chcąc uderzyć go w twarz, ponowie złapał ja za rękę i znów okręcił tak że włożył ją pod pachę, szedł wraz z nią do granicy działki. Wówczas podbiegłaD. B., która wcześniej krzyczała doA. B.aby opuścił teren nieruchomości i żeby puścił jej córkę.D. B.uderzyła metalowym rondlemA. B., uderzyła go w lewą cześć twarzy pod oczodołem.D. B.ponowie zamachnęła się reklamówką z rondlem i celowała w głowęA. B., który zasłonił się lewą ręka i został uderzony w lewy łokieć. PonownieD. B.chciała go uderzyć w głowę, zamachnęła się a on znów zasłonił się lewą ręka i został uderzony w lewy łokieć.A. B.był cały czas wyprostowany, pod prawą pachą trzymał głowęK. B. (1).K. B. (1)szczypała go i drapała w szyję. W tym momencie puściłK. B. (1), ale ona ponownie zamachnęła się chcąc go uderzyć, aleA. B.ją odepchnął i ona upadła na ziemię, na kretowiska.A. B.w końcu wszedł na swoja posesję, aleK. B. (1)w dalszym ciągu szła w jego stronę.D. B.zabrała ją do domu, do dziadków.A. B.zA. K.wrócili do domu.A. B.o godzinie 16.51 zadzwonił na policję i podał żeD. B.iK. B. (1)wtargnęły na jego posesję i go szarpały. Po minucie zadzwoniłaD. B.twierdząc, że toA. B.wtargnął na ich posesję i szarpał ja i jej córkę. Na miejsce przybyli policjanciT. B.iT. S., którzy rozpytali obie strony konfliktu.
A. B.na skutek działańK. B. (1)iD. B.doznał obrażeń w postaci: obrzęku oczodołu lewego, linijnego otarcia naskórka po stronie lewej łokcia, licznych linijnych otarć naskórka szyi po stronie lewej, otarć linijnych naskórka długości 2 centymetrów karku po stornie lewej czym spowodowały naruszenie prawidłowej czynności narządów ciała na okres poniżej dni 7.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: informacji k. 77, zeznań świadka –A. C.k. 45v – 46,K. G.k. 70v – 71,P. S.k. 91 – 91v,A. K.k. 6 – 7 z akt 2 Ds. 1223/13 Prokuratury Rejonowej w Giżycku, opinii k. 33 z w/w akt, oględzin miejsca k. 118 – 119, 121, wyjaśnień oskarżonegoA. B.k. 45 – 45v, częściowo wyjaśnień oskarżonych –K. B. (1)k. 43v – 44,D. B.k. 44 – 44v.
OskarżonaK. B. (1)nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, choć przyznała iż robiła zdjęcia nieruchomości, uderzyłaA. B., bo wyciągnął w jej kierunku ręce a ona myślała, że chce ją uderzyć. Przyznała również, że jej mama –D. B.uderzyłaA. B.rondelkiem, który miała w reklamówce. Podała także, że na podwórku był kolegaA. B., choć w innym miejscu niż wskazywał toA. B.oraz sam świadek –A. K.. Oczywiście wyjaśnienia oskarżonej zmierzają do wykazania, iż jedynie broniła się przed agresjaA. B., tylko że z jego strony nie było żadnej zaczepki, ani prowokacji. Ta okoliczność wynika nawet z wyjaśnień oskarżonej.
Odnośnie wzajemnego aktu oskarżenia skierowanego przezK. B. (1)przeciwkoA. B., któremu zarzuciła to że w dniu 26.10.2013r naruszył jej nietykalność cielesną poprzez kilkukrotne złapanie jej za szyję, szarpanie i rzucenie na ziemię czym spowodował u niej obrażenia w postaci stłuczenia głowy i kręgosłupa szyjnego, barku prawego oraz okolicy nadłopatkowej prawej z dwoma zsinieniami przedramienia prawego, stłuczenia kręgosłupa L-5, co skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni, to stwierdzić należy iż podawane przez nią okoliczności są niewiarygodne.K. B. (1)udała się do lekarza dopiero tydzień po zdarzeniu, choć jak twierdzi czuła silny ból głowy z tyłu głowy. Podczas wizyty policji nie wspomniała, że cokolwiek ją boli – notatka urzędowa k. 1 akt 2 Ds. 1223/13. Tak późna wizyta u lekarza bynajmniej nie może stanowić, iż obrażeń tych doznała w wyniku zdarzeń z dnia 26.10.2013r., ponieważ jest to tylko jej twierdzenie, nie poparte żadnymi dowodami. Niewątpliwie doznała wówczas obrażeń ciała, zsinień czy otarć naskórka ponieważ była przytrzymywana przezA. B., tylko że nie były to obrażenia powstałe w wyniku jego ataku. Okazała obrażenia w dniu 29.10.2013r policjantce –M. J.– było to zaczerwienienie klatki piersiowej w okolicy obojczyków oraz blade zasinienie o średnicy 1 cm na wewnętrznej stronie ramienia – k. 9 akt 2 Ds. 1178/13.
OskarżonaD. B.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Potwierdził, iż jej córkaK.robiła zdjęcia nieruchomości sąsiadów, w tym czasie z domu wyszedłA. B.i jego kolega. Podała, że najpierwA. B.złapał jej córkę za kark, za szyję i wtedy ona krzyknęła żeby się wynosił. Widziała jakA. B.trzymał jej córkę pod pachą, ona postanowiła zareagować i pobiegła do nich. UderzyłaA. B.tym co trzymała w ręku – był to rondel z przygotowanym mięsem na obiad. W tym czasieA. B.puścił jej córkę, a ona upadła.D. B.odepchnąłA. B.i ta również upadła. Wersji zdarzeń prezentowanej przez oskarżoną nie potwierdza nawet córka –K. B. (1)odnośnie tego kto zaczął, kto pierwszy uderzył. NiewątpliwieD. B.przyłączyła się do córki, tylko że to ona atakowała sąsiada.A. B.próbował się tylko wydostać z terenu, gdzie przebywać nie miał prawa. Chcąc wyjść stamtąd bezpiecznie, unieruchomiłK. B. (1), tak żeby go nie atakowała.
ŚwiadekA. C.opisała to, co widziała w dniu 26.10.2013r. Jak wynika z informacji(...)wW., zajęcia zakończyła o godzinie 15.25 (k. 108). Przedstawiła okoliczności w jakich zaobserwowałaK. B. (1), a także to że ona uderzyłaA. B.pierwsza. Sąd zweryfikował możliwości obserwowania przez nią nieruchomości przed domem przeprowadzając wizję lokalną. Niewątpliwie świadek miała doskonałe miejsce do obserwowania tego zdarzenia, ponieważ widok z okna pokoju jak i kuchni nie jest niczym przesłonięty, co zresztą widoczne jest na zdjęciach.A. C.przyznała, iż nie widziała całego zajścia bo zasłaniają je świerki, co również jest prawdziwe. Zeznała również iż po zdarzeniuA. B.miał podrapaną szyję, obity łokieć, skarżył się na ból jąder, miał cała pomiętoloną koszulkę.A. B.również na gorąco opowiedział jej co się stało na podwórku. Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne, ponieważ stanowią jedynie relację jej spostrzeżeń, a poza tym są zgodne z relacją świadkaA. K.. Świadek ten jest osobą obcą zarówno dla rodzinyG.,B.jak iB..
ŚwiadekK. G.nie widziała zdarzeń na podwórku w dniu 26.10.2013r, zna je tylko z racji córki i wnuczki. Przyznała, iż weszły do domu całe ubłocone, miały porwane kurtki, obie były zlęknione i wystraszone, aD. B.zadzwoniła na policję. Opowiadały, żeD. B.krzyczała doA. B.żeby wynosił się z działki, a on tego nie zrobił. Tylko że żadna nie wspomniała dlaczegoA. B.był na tej nieruchomości, ani o tym że go atakowały. RelacjaK. G.jest opisem tego, co usłyszała od córki i wnuczki, a także tego co działo się później u niej w domu – interwencji policji, stanu zdrowia wnuczki. Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne, choć będące jedynie relacją tego co się wydarzyło później, po zdarzeniu.
ŚwiadekP. S.nie widziałaK. B. (1)na drodze, nie interesowała tym co się dzieje na podwórku. Pamiętała, że toA. C.widziała błysk i powiedziała o tymA. B., on wyszedł na zewnątrz zA. K.. Później widziała jak wróciłA. B.to miał rozciągniętą koszulkę i podrapaną szyję, bolał go łokieć i oko.A. B.powiedział że zaatakowały goD. B.alboK. B. (1). Opowiadał o jakiś szczegółach, ale świadek nie pamiętał o jakich. Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne, ponieważ są relacją której żadna ze stron nie przeczy.
ŚwiadekA. K.został przesłuchany w dniu 27.10.2013r przez policjanta w sprawie o sygn. akt 2 Ds. 1223/13, więc jego relacja jest najbliższa dniu zdarzenia. Świadek szczegółowo opisał w jakich okolicznościach doszło do konfrontacji między stronami. Wskazał naK. B. (1)jako na osobę wyjątkowo agresywną i niesforną, taką która zaatakowałaA. B.i która zakończyła swoją agresję dopiero po interwencji matki. Świadek stał najbliżej całej trójki, słyszał dokładnie padające słowa, obserwował całe zdarzenie, poszczególne jego fazy oraz zadawane ciosy. Z jego relacji bezspornie wynika, iżA. B.bronił się przed napastliwościąK. B. (1)i jej matkiD. B., przed ich atakami i ciosami.A. K.zrelacjonował szczegółowo przebieg tych wyjątkowo dynamicznych wydarzeń, które pokrywają się z relacjąA. B.a także częściowo relacją oskarżonych –K.iD. B.. Podkreślić należy, iż zachowanie obu kobiet – używanie siły fizycznej było niczym nieuzasadnione.A. B.pytał jedynie dlaczego są wykonywane zdjęcia jego posesji i domu, nie zamierzał nikogo bić. To, że zasłaniał obiektyw aparatu fotograficznego, nie oznaczało że chce kogokolwiek zaatakować. Podniesienie ręki zostało zinterpretowane przezK. B. (1)jako zamiar uderzenia jej, ale na pewno nie usprawiedliwiało z jej strony ataku. Przecież to ona uderzyła pierwsza, a późniejsza reakcjaA. B.– złapanie jej za rękę i unieruchomienie jej – było po to żeby mógł wydostać się z działki do niego nie należącej.A. K.nie reagował ponieważ jego ten konflikt nie dotyczył. Poza tym obaj mężczyźni niewątpliwie byli silniejsi od filigranowych kobiet, więc jakiekolwiek użycie siły fizycznej byłoby nadmierną reakcją. Przyłączenie sięD. B.do córki w atakowaniuA. B.nie sposób ocenić jako obronę konieczną ponieważ nie było żadnego ataku naK. B. (1). Sąd ocenił relacjęA. K.jako rzetelną, wiarygodną przede wszystkim dlatego że została złożona przez osobę nie zainteresowaną rozstrzygnięciem sporu, zaraz po zdarzeniu, a poza tym świadek relację składał w innym postępowaniu, bynajmniej nie na prośbęA. B..
Biegły ortopeda – lek.A. M.sporządził w sprawie o sygn. akt 2 Ds..(...)opinię odnośnie obrażeń ciała jakich doznałA. B.w dniu 26.10.2013r (k.33). W opinii tej opisał on zakres obrażeń a także prawdopodobny mechanizm ich powstania. Sąd ocenił tę opinię jako rzetelną, opartą na wiedzy i doświadczeniu zawodowym lekarza, opartą na dokumentacji medycznej zgromadzonej w tej sprawie. Zauważyć należy, iż początkowo prowadzono postępowanie przygotowawcze w kierunku zarzutu zart. 158§1kk– k. 34 w/w akt.
Odpowiedzialności za popełnienie czynu kwalifikowanego zart. 157§2kkodpowiada ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż siedem dni. Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego stwierdzić należy, że oskarżone dopuściły się popełnienia przestępstwa kwalifikowanego zart. 157§2kkwspólnie i w porozumieniu, ponieważD. B.dołączyła do swojej córki –K. B. (1), tej która zaatakowałaA. B..K. B. (1)cały czas drapałaA. B., nie powstrzymała się przed jego zaatakowanie nawet po tym jak ją puścił, dalej była agresywna, choć nie musiała się bronić, nie była atakowana. Przedmiotem ochrony w wypadku tego przestępstwa jest zdrowie człowieka, rozumiane jako prawidłowość procesów fizjologicznych i związana z tym wydolność człowieka do spełniania jego funkcji społecznych. Czynność sprawcza polega na „powodowaniu” opisanych wart. 157§1bądź 2 skutków, a pojęcie to obejmuje wszystkie zachowania pozostające w związku przyczynowym i normatywnym ze skutkiem. Skutek jest znamieniem czynu określającym jego kwalifikację w zależności od spowodowanych naruszeń czynności narządów ciała bądź rozstroju zdrowia (Kodeks karny, Część szczególna pod red. Andrzeja Zolla, komentarz do art. 117 – 277 Kodeksu karnego, Zakamycze 1999, s. 288 i n.). Spowodowanie jedynie nieznacznych skutków – śladów naruszenia nietykalności cielesnej – stanowi o popełnieniu czynu kwalifikowanego zart. 217§1kk, natomiast skutki spowodowane działaniem oskarżonego kwalifikują jego czyn jako przestępstwo zart. 157§2kk. Z opinii biegłego lekarza ortopedy wynika, iż zakwalifikować należy obrażenia ciałaA. B.należy zakwalifikować jako powodujące naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej dni 7 –art. 157§2kk.
Zdaniem Sądu oskarżone dopuściły się popełnienia tego przestępstwa z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Przecież doskonale wiedziały co robią, kogo atakują i w jaki sposób. Ich działanie było celowe, zamierzone i dokonane na trzeźwo, bez żadnych zahamowań i nie liczenie się z żadnymi konsekwencjami. Z tymże nie można pozostawać w oderwaniu od tła konfliktu, tego jak długo trwa między stronami.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonych Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru i motywację sprawcy. Oskarżone atakowałyA. B.na swojej nieruchomości, strony są skonfliktowane, żadna z nich nie wykazuje choć odrobiny woli odnośnie rozwiązania sporu, nie są skłonni do żadnych ustępstw, a konflikt się jedynie eskaluje. W ocenie Sądu okoliczności te przemawiają za przyjęciem nieznacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz winy oskarżonych.
Warunkowe umorzenie postępowania, w myślart. 66 § 1 k.k.możliwe jest, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Wymienione przesłanki, w świetle wyżej poczynionych spostrzeżeń, zwłaszcza, co do nieznacznej winy i społecznej szkodliwości czynu, a nadto uprzedniej niekaralności oskarżonych, zostały spełnione.
Ustalony, na zasadzieart. 67 § 1 k.k., okres próby w jego maksymalnym, wynoszącym dwa lata wymiarze, umożliwi weryfikację postawionej względem obu oskarżonych prognozy, a ponadto ukształtuje pozytywną postawę akcentując jednocześnie naganność zachowania.
Stosownie doart. 67§3kkSąd orzekł o obowiązku naprawienia szkody w całości na rzecz oskarżyciela prywatnego w kwotach po 1 tys. zł od każdej z oskarżonych, co zdaniem Sądu całkowicie zrekompensuje oskarżycielowi prywatnemu poniesiona szkodę.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu oparto na treściart. 629 kpkw zw. zart. 628kpk, zaś wysokość opłaty ustalono na podstawieart. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r( t.j. Dz.U. z 1983r, nr 49, poz. 223 z późn. zm.) albowiem sytuacja materialna oskarżonych pozwala na ich uiszczenie. Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika oskarżyciel prywatnego o zasądzenie kwoty 1594,08zł, ponieważ ta kwota wynagrodzenia nie jest szczegółowo wykazana, tym bardziej iż Sąd nie ma podstaw do zasądzenia wynagrodzenia wraz z podatkiem VAT. Z wniosku pełnomocnika nie wynika nawet od jakiej kwoty byłby ten podatek liczony, stąd Sąd zasądził wynagrodzenie według stawek przewidzianychrozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu– Dz. U. nr 163, poz.1348 z późn. zm.