Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 579/15
Data wyroku: 2015-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Sylwana Wirth, Tomasz Wysocki
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 579/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Sylwana Wirth (spr.)

Sędziowie:

SO Tomasz Wysocki
SO Waldemar Majka

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r.
sprawy

1
K. P.

synaT.iZ.z domuL.
urodzonego (...)wG.
oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.,art. 270 § 1 k.k.

2
P. O.

synaN.iJ.z domuR.
urodzonego (...)wG.
oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.,art. 270§ 1 k.k.,art. 296a § 1 i 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygnatura akt III K 1072/12

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
wydatki związane z postępowaniem odwoławczym zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 579/15

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu oskarżyłK. P.iP. O.o to, że:

I
w okresie od maja 2007r. do maja 2009r. wW.iS., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu, grożąc pozbawieniem życia w celu osiągnięcia korzyści majątkowejI. Z.- prezesowiMiejskiego Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.usiłował doprowadzić wymienionego do rozporządzenia mieniem w kwocie 500.000 zł na szkodę wymienionego przedsiębiorstwa poprzez zwrot wpłaconego wcześniej zadatku, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na stanowczą odmowę pokrzywdzonego;

tj. o czyn zart. 13§ 1  kkw zw. zart. 282  kki w zw. zart  12  kk

II
w dniu 29 lipca 2008r. wW.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu przedłożył ('jako autentyczny prezesowiMiejskiego Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.podrobiony uprzednio dokument w postaci fotokopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego wSzpitalu Wojewódzkim im. (...), potwierdzony za zgodność z oryginałem przez notariusza, dotyczącego pacjentaP. O.w celu udowodnienia okoliczności nadzwyczajnej, będącej przyczyną nie podpisania w dniu 30 kwietnia 2007r. umowy przyrzeczonej sprzedaży nieruchomości-Ośrodka (...)wP.oraz zapłaty umówionej ceny;

tj. o czyn  zart. 270 §1  kk
a nadtoP. O.o to, że:

III
w dniu 12 kwietnia 2007r. wS., woj.(...), obiecał udzielić korzyści majątkowej w formie nieokreślonej kwoty pieniędzy pełniącemu funkcję kierowniczą w przedsiębiorstwie- prezesowiMiejskiego Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.,A. Z.w zamian za zachowanie mogące wyrządzić spółce szkodę majątkową w majątku spółki w postaci przeprowadzenia z korzystnym wynikiem procedury związanej z przetargiem i sprzedażą prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego wP.oraz prawa własności budynków usytuowanych na tym gruncie;

tj. o czyn zart. 296a §  1  i 2  kk
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 roku, Sąd Rejonowy w Wałbrzychu:

I
oskarżonegoK. P.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku z tym, że z opisu czynu wyeliminował działanie wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymP. O., to jest występku zart. 13§1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 12kle i za to na podstawieart. 282 kkwymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoK. P.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku z tym, że z opisu czynu wyeliminował działanie wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymP. O.i przyjął, że oskarżonyK. P.działał wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą, to jest występku zart.270 § 1lek i za to na podstawie art, 270§ 1 kkwymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkpołączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonegoK. P.w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierzył mu karę łączną roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69§1 kkorazart. 70§ 1 pkt 1 kkwykonanie wobec oskarżonegoK. P.kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt III części dyspozytywnej wyroku warunkowo zawiesił na okres 2(dwóch) lat próby;

V
uniewinnił oskarżonegoP. O.od popełnienia zarzuconych mu czynów opisanych w punkcie I, II i III części wstępnej wyroku, to jest występku zart. 13§ 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 12 kk, występku zart. 270§ 1 kkoraz występku zart. 296a § 1 i 2kk;

VI
zasądził od oskarżonegoK. P.na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z udziałem tego oskarżonego, powstałe od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 167 (stu sześćdziesięciu siedmiu) zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu)zł;

VII
wydatki Skarbu Państwa związane z udziałem oskarżonegoP. O., powstałe od chwili wszczęcia postępowania zaliczył na rachunek Skarbu Państwa.

Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacją prokuratora na niekorzyść oskarżonych .
Powołując się na przepisart. 438 pkt 2 i 3 kpk, apelujący wyrokowi temu zarzucił:

I
błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na niesłusznym uznaniu, że materiał dowodowy nie jest wystarczający do uznaniaP. O.winnym popełnienia wspólnie i w porozumieniu zK. P.przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 12 kki nieprawidłowej ocenie zebranego materiału dowodowego poprzez danie wiary wyjaśnieniomP. O.iK. P., poprzez uznanie zeznań pokrzywdzonegoI. Z.za niewiarygodne, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zeznania pokrzywdzonegoI. Z., opinia psychologiczna dotycząca tego świadka, zeznania świadkaZ. W., treść nagranych rozmów telefonicznych pokrzywdzonego z oskarżonymi jednoznacznie wskazuje, żeP. O.działał wspólnie i w porozumieniu zK. P.i popełnił przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kki w zw. zart. 12 kk,

II
błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na niesłusznym uznaniu, że materiał dowodowy nie jest wystarczający do uznaniaP. O.winnym popełnienia wspólnie i w porozumieniu zK. P.przestępstwa zart. 270 § 1 kki bezzasadnym daniu wiary wyjaśnieniom wymienionego, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zeznaniaI. Z., zeznania i dokumentacja notariuszaM. K., treść ujawnionych rozmów telefonicznych pokrzywdzonego z oskarżonymi jednoznacznie wskazuje, iżP. O.popełnił zarzucone mu aktem oskarżenia przestępstwo zart. 270 § 1 kk, działając wspólnie i w porozumieniu zK. P.,

III
błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na niesłusznym uznaniu, że oskarżonyP. O.nie popełnił przestępstwa opisanego wart. 296a § 1 i 2 kpk, nieprawidłowej ocenie materiału dowodowego w postaci zeznańI. Z., podczas gdy prawidłowa ocena jego zeznań, uwzględniająca treść opinii biegłego z zakresu psychologii, dokonana przy uwzględnieniu zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego jednoznacznie wskazuje i pozwala na przyjęcie, żeP. O.popełnił zarzucone przestępstwo;

IV
błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na niesłusznym uznaniu, że oskarżonyK. P.w ramach przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kkdziałał sam, ą nie wspólnie  i w porozumieniu z inną osobą, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności treść odtworzonych rozmów telefonicznych z pokrzywdzonym, treść zeznańI. Z.iZ. W.jak i fakt, iżP. O.posiadał motyw działania przemawia za uznaniem, że wymienieni oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu;

V
błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na niesłusznym uznaniu, że oskarżonyK. P.w ramach przestępstwa zart. 270 § 1 kknie działał wspólnie i w porozumieniu przestępstwa zP. O., a popełnił je działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zeznania i dokumentacja notariuszaM. K., treść ujawnionych rozmów telefonicznych pokrzywdzonego z oskarżonymi jednoznacznie wskazuje, iż przestępstwo to popełnił współdziałając zP. O..

Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu I instancji w całości co do oskarżonychP. O.iK. P.i przekazanie go do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew temu, co twierdzi skarżący, sąd odwoławczy stwierdza, że ustalenia faktyczne zaskarżonego wyroku są prawidłowe i trafne oraz zgodne z całokształtem okoliczności ujawnionych w toku postępowania.
Analiza i ocena dowodów jest pełna i wszechstronna, spełniająca wymogi procesowe zart. 4,5 i 7 kpk.
Sąd Rejonowy trafnie uznał, że zebrane dowody nie dają podstawy do przypisania zarzucanych przestępstw oskarżonemuP. O.i swoje stanowisko przekonująco uzasadnił.
Zawarte w apelacji zarzuty i argumentacja na ich poparcie, sprowadza się do polemiki z ustaleniami sądu i subiektywną oraz niezgodną z dowodami oceną tych samych dowodów.
I tak w zakresie zarzutu z punktu I, podkreślić należy, że jakkolwiek obaj oskarżeni zabiegali o zwrot zadatku od pokrzywdzonego, to jedynie zachowania oskarżonegoP.przybrały postać czynu zabronionego.
Co do udziałuP. O., skarżący nie zauważa, ze już w trakcie pierwszych zeznań w postępowaniu przygotowawczym, pokrzywdzony zaznaczył, ze o ile ten oskarżony w maju 2007 r, zwracał się do niego z żądaniem zwrotu pieniędzy, o tyle od czerwca 2007 r. oskarżonyP.poza tym, ze żądał zwrotu zaliczki, to jeszcze kierował groźby pod jego adresem.
Świadek zaznaczył przy tym, że z P.O.spotkał się jeden raz na przełomie maja i czerwca 2007 r. wS., ale żadne groźby wtedy nie padły (k.6) oraz, że „aktywność P.O.wyciszyła się i już nie telefonował”.
Zeznał również pokrzywdzony, że toK. P.twierdził, iż „wyciągnie od pokrzywdzonego pieniądze… nasilały się telefony od niego z żądaniami i groźbami…. żadne argumenty do niego nie docierały”.
Z treści dokumentu, na który powołuje się w apelacji prokurator, to jest protokołu z odtworzenia rozmowy telefonicznej wynika, ze w trakcie tej rozmowy nie padły ze strony oskarżonych żadne groźby, zaś pokrzywdzony zarzucał jedynie oskarżonemuP., że ten groził mu dzień wcześniej pozbawieniem życia. Z treści protokołu nie wynika ponadto ani wprost ani pośrednio, aby oskarżonyP. O.miał świadomości sposobu działaniaK. P.względem pokrzywdzonego, w tym zwłaszcza, aby porozumiewali się oni co do wymuszenia zwrotu pieniędzy przy użyciu gróźb. Przytoczone w apelacji wypowiedzi oskarżonegoO.nie są jednoznaczne i nie wskazują, by „obejmował on swoim zamiarem całość przestępczego działaniaK. P.. Trudno wyprowadzić taką tezę ze zdania „panieZ.ja z panemP.rozmawiałem i on absolutnie zaprzeczył, że tak powiem, panu nie groził niczego….”.
Powyższe nie dowodzi przecież woli i świadomości, a zatem zamiaru po stronie P.O.by pieniądze odzyskać poprzez groźby.
Przeciwny wniosek apelującego jest wynikiem nadinterpretacji przedmiotowej rozmowy i błędu logicznego. Poza tym brak w sprawie innych dowodów, które obciążałaby oskarżonegoO., prowadząc do ustalenia jego działań w sposób odmienny aniżeli uczynił to Sąd Rejonowy. Apelujący na taki dowód nie wskazał, a zeznania pokrzywdzonego – jak to wykazał sąd I instancji – nie dają podstawy do wyprowadzenia wniosków o współudziale P.O..
Zeznania świadkaZ. W.również nie mogą stanowić takiej podstawy, skoro nie słyszał on ani bezpośrednio ani pośrednio jakichkolwiek gróźb, które miałby rzekomo wypowiadać oskarżonyO., a odczucia świadka w postaci „przerażenia” z powodu spotkania z oskarżonym, wynikały z tego, że ten był „wielki” i chciał na osobności, bez świadków rozmawiać z pokrzywdzonym. Subiektywne obawy tego ostatniego, że będą na nich czekać jacyś koledzyO., nie są dowodem obciążającym oskarżonego, bo z jego strony taka groźba nigdy nie padła a samo położenie na stole w czasie rozmowy pakunku „jakby dwóch toreb cukru” – bez sprawdzenia przez pokrzywdzonego ich zawartości – niczego nie dowodzi, tym bardziej, że oskarżony nie wypowiedział przy tym żadnych słów.
Co do zarzutu z punktu II -go, sąd odwoławczy stwierdza, iż apelujący dowolnie i bez oparcia w dowodach wywodzi, żeK. P.nie miał możliwości poznania numeru PESEL P.O., bez współpracy tego ostatniego.
PrzecieżK. P.– co jest niewątpliwe – dysponował upoważnieniem odP. O.do „wszelkich spraw dotyczących zwrotu i wypłaty zadatku”, gdzie widniał ów numer PESEL i dysponował nim zanim sporządził i przesłał do MPK wW., sfałszowana kartę leczenia szpitalnego.
Współpraca oskarżonegoO.nie była zatem warunkiem niezbędnym dla posłużenia się nr PESEL, w celu podrobienia dokumentu, skoroK. P.dysponował tymi danymi już wcześniej, ale otrzymanymi w zupełnie innym, legalnym celu.
Twierdzenia skarżącego o tym, że zarówno upoważnienie jak i karta leczenia szpitalnego „zostały wygenerowane w tym samym czasie” nie mają żadnego oparcia w dowodach. Upoważnienie bowiem nie nosi daty (k.29), karta leczenia szpitalnego została poświadczona za zgodność w dniu 25 lipca 2008 r. (k. 115), pismo przednie do MPK datowano na 19 czerwca 2008 r. (k.37) a wszystko razem wpłynęło do adresata 29 lipca 2008 r. Poza tym świadekM. K.zeznała (k. 1202-1203), iż w dacie 25.07.2008 r dokonywana była jedna czynność a mianowicie notarialne poświadczenie kopii z oryginałem – karta leczenia szpitalnego i wpisano ją w repertorium pod numerem(...). Upoważnienie natomiast zapisano pod nr(...), a zatem dużo wcześniej aniżeli omawianą czynność dotyczącą karty. Myli się zatem prokurator twierdząc, że dokumenty sporządzono w jednym dniu, tak samo jak błędnie, bo niezgodnie z relacjąM. K., wywodzi, iż świadek potwierdziła, że w kancelarii stawił się oskarżonyP. O.. Świadek nie dość, że takiej okoliczności nie potwierdziła, to zeznała również, iż sekretarka również nie miała pewności co do tego kto się stawił – „wydawało jej się że to panO., ale gdy zobaczyła tego pana w sądzie, to zwątpiła” (k.1203).
Sąd Rejonowy analizując zdarzenie będące przedmiotem tego czynu, dokonał pełnej oceny dowodów, zgodnie z ich treścią i wyprowadził wnioski, którym nie można odmówić słuszności i trafności. Argumentacja apelującego, rozmijająca się z treścią dowodów, nie jest w stanie tych wniosków podważyć.
Co do zarzutu z punktu III- go, sąd odwoławczy również i w tym zakresie, akceptuje rozstrzygnięcie zaskarżonego wyroku.
Sąd Rejonowy trafnie uznał, że w tym zakresie także nie ma jednoznacznych dowodów potwierdzających tezę aktu oskarżenia.
Zeznania pokrzywdzonego (jedyny dowód obciążający wskazany przez prokuratora) poddane zostały drobiazgowej analizie a ich ocena doprowadziła do prawidłowej konkluzji o braku spójności i konsekwencji w relacjach pokrzywdzonego, co musiało prowadzić do ich dyskredytacji w tym zakresie.
Podkreślenia wymaga, żeI. Z.składając zeznania w postępowaniu przygotowawczym (k.144) podał, że oskarżony „nie proponował mu konkretnej kwoty, jakiejś korzyści majątkowej, mówił jedynie, że jest w stanie się odwdzięczyć”. Nie mówił jednak oskarżony jaka formę czy jaką postać ta wdzięczność ma przybrać. W tym stanie rzeczy, przy braku innych dowodów obciążających, sąd zasadnie i trafnie uniewinnił oskarżonego także i w tym zakresie.
Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia wobec oskarżonegoP. O., była zmiana opisu zarzutów przypisanych oskarżonemuK. P., przez przyjęcie, iż działał sam.
Wyrok jako trafny, utrzymano w mocy.