Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 85/15
Data wyroku: 2015-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński, Anna Walczak-Sarnowska, Waldemar Cytrowski –

Sygn. akt II Ka 85/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
17 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr.
Sędziowie : SO Robert Rafał Kwieciński
SO Anna Walczak-Sarnowska
Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu 17.04.2015 r.
sprawyD. T.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a§4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 15.01.2015 r. sygn. akt II K 257/14

1
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności , przyjmujeart. 69 § 4 kk.

2
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.

3
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 260 zł.

4
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataR. M.kwotę 516,60 zł z tytułu nie opłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym

Anna Walczak-Sarnowska Waldemar Cytrowski Robert Rafał Kwieciński

II Ka 85/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z 15 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 257/14 uznał oskarżonegoD. T.za winnego tego, że w dniu 12 listopada 2013 roku ok. godz. 23.50 wK.naul. (...)prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym - kierował samochodem osobowym markiR. (...)nr rej. (...)w stanie nietrzeźwości 2,0 promile alkoholu etylowego we krwi, będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie sygn. akt VII K 548/12 z dnia 28.05.2012 r za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. popełnienia przestępstwa zart. 178a § 4 kki za to na podstawieart. 178a § 4 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1,3 kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w liczbie 40 stawek dziennych, przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 20 złotych.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkSąd warunkowo zawiesił wykonanie ww. kary na okres próby 4 lat.
Na podstawieart.42 § 2 k.k.w zw. zart.43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.
Apelację wniósł obrońca, który zarzucił dokonanie błędnych ustaleń faktycznych wynikających z dowolnej oceny materiału dowodowego, w szczególności w zakresie wyjaśnień oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, przy jednoczesnym istnieniu niewyjaśnionych okoliczności, które zgodnie zart. 5 § 2 k.p.k.należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.
Z ostrożności procesowej obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary.
W oparciu o ten zarzut wniósł o  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej obrony, oświadczając, że nie zostały uiszczone w żadnej części.
Apelacja okazała się o tyle celowa, że doprowadziła do wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym.
Sąd nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych.
Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane wart. 7 k.p.k.kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł prawidłowy wniosek, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Sąd I instancji w spełniającym wskazane wart. 424 k.p.k.wymogi, szczegółowym uzasadnieniu, w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia.
Brak było przede wszystkim jakichkolwiek podstaw ażeby w jakikolwiek sposób zakwestionować zeznania policjantówM. R.iŁ. J., tym bardziej iż wyjaśnienia oskarżonego są nie tylko nielogiczne ale i sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Przeczy im również opinia z badań retrospektywnych na zawartość alkoholu.
Niezasadny okazał się również zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary.
Rażąca niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów ,,współmierności’’ występuje często. Zmiana zatem w zakresie wymiaru kary jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy wyrok jest tak rażąco błędny, że nie może zostać utrzymany, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą.
Taka sytuacja nie zachodzi jednak wobec oskarżonego. Orzeczone wobec niego kary pozbawienia wolności i grzywny oraz środek karny znajdują bowiem oparcie we wskazanych wart. 53 kkiart. 33§3kkdyrektywach wymiaru kary.
W podstawie prawnej orzeczenia Sąd nie wskazał jednakart. 69 § 4 k.p.k.Dlatego Sąd odwoławczy tylko w tym zakresie zmienił zaskarżony wyrok.
O kosztach obrony z urzędu Sąd orzekł na podst.§2 ust. 3, §14 ust. 2 pkt 4 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j. Dz.U. 2013, Nr 461).
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 636 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 3w zw. zart. 3 ust. 1o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zasądzając je od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa, w tym opłatę w kwocie 260 zł.
Robert Rafał Kwieciński Waldemar Cytrowski Anna Walczak-Sarnowska