Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 4414/14
Data wyroku: 2015-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Sienicka

Sygn. akt IX W 4414/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka
Protokolant: sekretarz sądowy Kalina Pawełko
w obecności oskarżyciela publ.A. K.
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014r., 12, 18 i 27 lutego 2015 r. sprawy
M. B. (1)
s.J.iD.z domuK.
ur. (...)wO.
obwinionego o to, że: w dniu 13.10.2014r. około godziny 13:00 wO.na skrzyżowaniuulic (...)zul. (...)dokonał kradzieży telefonuN. (...)czym spowodował straty o wartości około 200 zł na szkodęE. B.,
- tj. za wykroczenie z art. 119§1 kw

ORZEKA:

I
obwinionegoM. B. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 13.10.2014r. do 15.10.2014r. samowolnie używał telefonuN. (...)dokonując zaboru z pamięci telefonu zdjęć i nagrań na szkodęE. B.i za to na podstawie art. 126 § 1 kw i art. 127§1 kw w zw. z art. 9§1 kw skazuje go, wymierzając na podstawie art. 126§1 kw w zw. z art. 9§1 kwkarę 500 (pięćset) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych.

Sygn. akt IX W 4414/14

UZASADNIENIE
M. B. (1)obwiniony został o wykroczenie z art. 119§1 kw polegające na tym, że w dniu 13.10.2014r. około godziny 13:00 wO.na skrzyżowaniuulic (...)zul. (...)dokonał kradzieży telefonuN. (...)czym spowodował straty o wartości około 200 zł na szkodęE. B..
ObwinionyM. B. (1)mieszka wO., prowadzi działalność gospodarczą - lombard , deklaruje osiąganie dochodu miesięcznego około(...), na utrzymaniu ma syna lat 17, jest rozwiedziony .
M. B. (1)iE. B.byli małżeństwem do grudnia 2014, posiadają syna lat 17. Postępowanie rozwodowe trwało ponad dwa lata. W październiku 2014r mieszkali razem we wspólnym mieszkaniu.
W dniu 13 października 2014r między godziną 12.00 a 13.00 obwiniony poruszał się samochodem markiM.na terenieS.wO.. Towarzyszyła mu kobieta o nieustalonych danych personalnych. Samochód obwinionego zauważyła jego małżonkaE. B.. Zaczęła nagrywać go swoim telefonem komórkowym . Pojechała za nim do skrzyżowaniaul (...), gdzie obwiniony zatrzymał się na prawym pasie z uwagi na emitowany sygnał czerwony dla jego kierunku ruchu. Pokrzywdzona zatrzymała się równolegle z nim na pasie lewym. Wysiadła z pojazdu, trzymając telefon w rękach podeszła do samochodu męża, kontynuowała nagrywanie obwinionego i towarzyszącej mu kobiety.M. B.przez otwarte okno od strony kierowcy wyciągnął rękę, chwycił telefon pokrzywdzonej i trzymając go cofnął rękę do samochodu wyrywając go z rąkE. B., wrzucił aparat do samochodu. Pokrzywdzona nachyliła się w kierunku okna, włożyła głowę do środka pojazdu. Doszło do szarpaniny pomiędzy nią a mężem , żądała zwrotu telefonu. Nie odzyskała go. W tym czasie zmieniły się światła sygnalizacji świetlnej . Dla kierunku obwinionego emitowany był sygnał zielony. Obwiniony ruszył odjeżdżając z miejsca zdarzenia. Pokrzywdzona odskoczyła od jego pojazdu.
O godzinie 14.00E. B.złożyła w Komendzie Miejskiej Policji wO.żądanie ścigania i zawiadomienie o dokonaniu na jej szkodę kradzieży telefonu komórkowegoN.L.o wartości 200zł przez mężaM. B. (1). Dwa dni po zdarzeniu pokrzywdzona znalazła zabrany jej w dniu 13 października telefon pod poduszką na łóżku w swoim łóżku. Zostały z jego pamięci skasowane zdjęcia i nagrania jakie gromadziła między innymi na potrzeby postępowania rozwodowego.
M. B. (1)złożył w dniu 15 października 2014r zawiadomienie po pełnieniu przezE. B.przestępstwa - naruszenia dóbr osobistych i znieważenia , napaść słowną i fizyczną . Postanowieniem zatwierdzonym przez prokuratora w dniu 26 listopada odmówiono wszczęcia dochodzenia w niniejszej sprawie.
(d. zawiadomienie k 3, 27, zeznaniaE. B.k 41-41v, 5v-6, 72-72v, nagranie k 11, odpis wyroku k 21- 25,wyjanienia obwinionego k 40-40v,69-69v, 72v, postanowienie k 56, 66, zażalenie k57-58)
Obwiniony nie przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu.Wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia jechał samochodem z kobietą która chciała wynająć od niego lokal na działalność gospodarczą. Nie zna jej imienia i nazwiska. Zauważył samochód żony jadący za nimi.Ulicą (...)do jechał doul (...), gdzie zatrzymał sie przed skrzyżowaniem. Żona stanęła równolegle z nim na sąsiednim pasie ruchu, wyszła z samochodu i zaczęła go nagrywać, podeszła do jego samochodu. Miał otwarte okno od strony kierowcy, żona zaczęła wchodzić przez to okno do samochodu chcąc sfilmować jego pasażerkę. Wywiązała się szamotanina, chciał ją wypchnąć. Zapaliło się zielone światło wówczas ruszył. Oświadczył, iż nie zabrał żonie sprzętu którym nagrywała zdarzenie. Wyjaśnił, iż w tym czasie trwała sprawa rozwodowa.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, uznając je za przejaw przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenie. Twierdzenia obwinionego pozostają w oczywistej sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonej oraz nagraniem zdarzenia zarejestrowanym przez monitoring .
E. B.zeznała , iż w dniu zdarzenia zauważyła męża jadącego z nieznaną jej kobietą. Według pokrzywdzonej kobieta była młoda , wyzywająco ubrana. W tym czasie trwała sprawa rozwodowa zainicjowana przez obwinionego. Chciała by orzeczono rozwód z winy męża . Uznała, że potrzebuje dowodu na przebywanie męża w towarzystwie innych kobiet. Nie stać jej było na detektywa, więc postanowiła sama to udokumentować . Przypadkowo zauważyła samochód męża, pojechała za nim nagrywając go telefonem komórkowym. Obwiniony zaczął uciekać gdy zorientował się, że jest nagrywany. Uznała, że ma coś do ukrycia. Chciała nagranie wykorzystać w sądzie. Przed skrzyżowaniemul (...)zatrzymała się równolegle z pojazdem męża. Wyszła z samochodu nagrywając telefonem komórkowym męża i siedzącą w pojeździe kobietę. Stanęła przed pojazdem. Mąż wyciągnął rękę i chwycił telefon, wyrwał go jej z rąk, po czym wrzucił go do samochodu , a pasażerka pojazdu ukryła go. Wówczas wsunęła głowę do pojazdu przez okno prosząc o zwrot telefonu. Mąż ruszył nie zważając na to, iż jest pochylona nad jego pojazdem. Telefonu nie miała przez dwa dni. Znalazła go w swojej pościeli pod poduszką. Zostały z niego wykasowane zdjęcia i nagrania . Oświadczyła, iż telefon został zwrócony przez męża, który miał dostęp do jej pokoju. Chciał on pozbyć się zgromadzonego przez nią materiału dowodowego.
Sąd podzielił zeznania pokrzywdzonej uznając je za logiczne, rzeczowe i konsekwentne. Znajdują one potwierdzenie w nagraniu z monitoringu. Wynika z niego, iż pokrzywdzona podeszła do samochodu obwinionego trzymając w rękach przedmiot, którym dokonywała nagrania. Stanęła najpierw przed maską pojazdu , a następnie z boku przy drzwiach kierowcy. O godzinie 12.55.58 widoczny jest moment, jak obwiniony wystawił przez otwarte okno rękę, chwycił za przedmiot trzymany przez pokrzywdzoną, po czym cofnął z nim rękę do samochodu wciągając do środka pokrzywdzoną. Pokrzywdzona dopiero wówczas pochyliła się w kierunku wnętrza pojazdu. O dynamicznym przebiegu sytuacji oraz szarpaninie pomiędzy uczestnikami zdarzenia świadczyć może zarejestrowany obraz pokrzywdzonej nachylającej się coraz głębiej nad pojazdem . Następnie obwiniony dynamicznie rusza i odjeżdża. Pokrzywdzona odchodząc od jego pojazdu nie trzyma już w rękach żadnego przedmiotu.
Z zeznań pokrzywdzonej i nagrania z monitoringu wynika jednoznacznie , iżE. B.dokonywała nagrania pojazdu obwinionego i osób w nim znajdujących się przy użyciu telefonu komórkowego. Gdy podeszła do samochodu męża trzymała aparat w obu dłoniach. Został on jej wyrwany przez męża. Dopiero wówczas chcąc odzyskać telefon pochyliła się do wnętrza pojazdu. Wcześniej nagrywała męża i towarzyszącą mu kobietę stojąc przed samochodem i przy drzwiach kierowcy.
Twierdzenia obwinionego jakoby pokrzywdzona wchodziła do środka pojazdu przez okno aby nagrać jego pasażerkę, a także, iż nie zabrał jej telefonu , którym dokonywała nagrania, w świetle powyższych dowodów nie zasługują na podzielenie.
Obwiniony nie wskazał danych towarzyszącej mu kobiety , która była świadkiem przedmiotowego zdarzenia, co uniemożliwiło wysłuchanie relacji istotnego świadka zdarzenia. Mając na uwadze, iż miała to być osoba zainteresowana wynajmem lokalu użytkowego od obwinionego , tłumaczenie obwinionego, iż nie zna jej danych budzi zdziwienie.
Obwinionemu zarzucono dokonanie kradzieży telefonu na szkodęE. B.. Przedmiotem ochrony wykroczenia z art. 119§1kw jest własność i posiadanie rzeczy. Strona przedmiotowa w/w wkroczenia polega na dokonaniu zaboru, a zatem wyjęcia rzeczy spod władztwa pokrzywdzonego, w celu przywłaszczenia , czyli objęcia władztwa nad rzeczą.
Mając na uwadze okoliczności przedmiotowego zdarzenia nie sposób przypisać obwinionemu działania z powyższym zamiarem. Z relacji samej pokrzywdzonej wynika, iż telefon zabrany jej przez obwinionego w dniu 13 X 2014r odzyskała dwa dni później . Zostały z niego wykasowane zdjęcia i nagrania, które gromadziła dla potrzeb postępowania rozwodowego. Zdaniem pokrzywdzonej mąż chciał pozbyć się obciążającego go materiału dowodowego.
Mając na uwadze dokonane ustalenia Sąd uznał obwinionegoM. B. (1)za winnego tego, że w okresie od 13.10.2014r. do 15.10.2014r. samowolnie używał telefonuN. (...)dokonując zaboru z pamięci telefonu zdjęć i nagrań na szkodęE. B.. Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 126 § 1 kw i art. 127§1 kw .
Wykroczenie z art. 127§1kw penalizuje samowolne używanie cudzej rzeczy ruchomej. Działanie sprawcy różni się od kradzieży z art. 119§1kw tym ,że sprawca nie ma zamiaru przywłaszczenia rzeczy, tylko użycia jej , skorzystania z niej , z zamiarem oddania. Używanie rzeczy jest zazwyczaj krótkotrwałe. O tym w jakim zamiarze działa sprawca decydują wszystkie okoliczności sprawy w ich wzajemnym powiązaniu( por wyrok SN z 17 05 1062r VK162/62, Komentarz do Kodeksu Wykroczeń pod redakcją T.Grzegorczyka , wydawnictwo Lex Warszawa 2013). Bezsporne jest, iż obwiniony nie posiadał zgody pokrzywdzonej na korzystanie z jej telefonu oraz wszedł w jego posiadanie w bezprawny sposób . Pokrzywdzona żądała oddania aparatu , który został jej zabrany przez obwinionego . Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż motywem działania obwinionego nie była chęć przywłaszczenia samego telefonu , lecz zapoznania się z dokonanym przez pokrzywdzoną nagraniem i usunięcia go z pamięci aparatu. Taki motyw obwinionego przedstawiła w swoich zeznaniach pokrzywdzona. Potwierdza go odzyskanie telefonu w krótkim czasie z wykasowanymi zdjęcia i nagraniem przedmiotowego zdarzenia. Nagrania te i zdjęcia przemawiały wartość niematerialną. Ich usunięcie wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 126§1kw.
Sąd orzekł wobec obwinionego karę grzywny w wysokości 500 złotych. Orzeczona kara, w ocenie Sądu, jest współmierna do stopnia zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu i nie może być postrzegana jako rażąco surowa.
Sąd na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania i opłatą w łącznej kwocie 150 złotych, uznając, iż osiągane przez niego dochody pozwalają mu na ich uiszczenie.