Sąd Apelacyjny w Lublinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 400/15
Data wyroku: 2015-08-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Czaja, Barbara Hejwowska, Małgorzata Rokicka-Radoniewicz
Słowa kluczowe: Świadczenia Przedemerytalne
Podstawa prawna: art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych

Sygn. akt III AUa 400/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 sierpnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Małgorzata Rokicka-Radoniewicz

Sędziowie:

SA Barbara Hejwowska
SA Elżbieta Czaja (spr.)

Protokolant: stażysta Kinga Panasiuk-Garbacz

po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. w Lublinie
sprawyE. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o świadczenie przedemerytalne
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 13 marca 2015 r.    sygn. akt VIII U 2045/14

oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 400/15

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia 9 października 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłE. T.prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, żeE. T.jest nadal zarejestrowana, jako bezrobotna, nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny propozycji pracy zarobkowej; udowodniła wymagany okres zatrudnienia uprawniający do emerytury; do dnia, w którym ustało prawo do renty ukończyła 55 lat życia i była uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy przez okres, co najmniej 5 lat. Nie spełnia jednak warunków do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ zarejestrowała się, jako osoba bezrobotna po upływie 30 dni od ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W odwołaniu od decyzjiE. T.wniosła o jej zmianę i przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Podniosła, iż przyczyną niezarejestrowania się w Urzędzie Pracy w ciągu 30 dni był fakt, iż jej córka zachorowała na raka węzłów chłonnych, szok spowodowany taką informacją oraz pomoc w opiece nad wnuczką wyprowadził ją z równowagi, pozbawiając racjonalnego myślenia.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał dodatkowo, że wnioskodawczyni:
- udokumentowała okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 26 lat, 2 miesiące i 9 dni okresów składkowych i nieskładkowych;
- pobierała nieprzerwanie rentę przez okres, co najmniej 5 lat, tj. w okresie od 1 października 2000 roku do 31 marca 2013 roku;
- do dnia ustania prawa do renty ukończyła wiek 55 lat;
- pobierała zasiłek dla bezrobotnych przez okres 6 miesięcy, jednakże zarejestrowała się, jako bezrobotna po upływie 30 dni od ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Wyrokiem z dnia 13 marca 2015 roku Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i ustaliłE. T.prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 19 września 2014 roku.
Podstawą wyroku były następujące ustalenia:
WnioskodawczyniE. T.,urodzona w dniu (...), pobierała okresową rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 października 2000 roku do dnia 31 marca 2013 roku. Z wnioskiem o ustalenie prawa do renty na dalszy okres wystąpiła 19 marca 2013 roku. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL., po ustaleniu na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy, decyzją z dnia 17 czerwca 2013 roku odmówił jej prawa do renty. Wnioskodawczyni złożyła odwołanie od powyższej decyzji, które następnie cofnęła na rozprawie w dniu 20 lutego 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 roku umorzył postępowanie.
Z wnioskiem o świadczenie przedemerytalneE. T.wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 18 września 2014 roku, dołączając min. Zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy wJ. L.potwierdzające, że wnioskodawczyni jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy wJ. L.od 8 sierpnia 2013 roku, z prawem do zasiłku od 5 września 2013 roku, w dniu 4 marca 2014 roku upłynął 6 – miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, a w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnychE. T.nie odmówiła bez nieuzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Sąd uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych(t.j. Dz.U. z 2013 roku, poz. 170), uprawnionym do świadczenia przedemerytalnego jest m.in. osoba, która zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres, co najmniej 5 lat i do dnia, w którym ustało prawo do renty ukończyła, co najmniej 55 lat - kobieta - mężczyzna oraz wykazała okres uprawniający do emerytury, wynoszący, co najmniej 20 lat dla kobiet.
W Powiatowym Urzędzie Pracy wnioskodawczyni zarejestrowała się w dniu8 sierpnia 2013 roku. W organie rentowym prowadzone było postępowanie z wniosku ubezpieczonej z dnia 19 marca 2013 roku o przyznanie jej prawa do renty na dalszy okres, zakończone odmowną decyzją z dnia 17 czerwca 2013 roku, która uprawomocniła się z dniem17 lipca 2013 rokuwobec cofnięcia odwołania przez wnioskodawczynię. W związku z tym jako datę dnia ustania dla wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy należy przyjąć dzień 17 lipca 2013 roku. Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 września 2013 roku (I UK 67/13 OSNAPiUS 2014/11/162) do czasu rozstrzygnięcia sporu, czyli do czasu „uprawomocnienia się” decyzji odmawiającej przyznania renty na dalszy okres nie można stwierdzić, że prawo do renty ustało w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Ustanie prawa do renty w takim przypadku następowałoby z dniem, w którym decyzja odmowna stała się ostateczna i nie została zaskarżona do sądu ubezpieczeń społecznych albo z dniem, w którym wyrok oddalający odwołanie do tej decyzji stał się prawomocny. Dopiero w tak określonym dniu można uznać, że prawo do renty ustało.
W związku z powyższym skoro decyzja z dnia 17 czerwca 2013 roku, odmawiająca wnioskodawczyni prawa do renty, uprawomocniła się z dniem 17 lipca 2013 roku, to rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy wJ. L.w dniu 8 sierpnia 2013 roku wnioskodawczyni zachowała 30 dniowy termin, o którym mowa wart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych. Ubezpieczona spełnia także pozostałe warunki do przyznania jej świadczenia przedemerytalnego, ponieważ udowodniła wymagany 20 – letni okres zatrudnienia uprawniający do emerytury, do dnia, w którym ustało prawo do renty ukończyła 55 lat życia i była uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy przez okres, co najmniej 5 lat, od dnia 8 sierpnia 2013 roku do chwili obecnej jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy wJ. L.. Odwołująca w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Z tych względów Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustaliłE. T.prawo do świadczenia przedemerytalnego. Świadczenie to, zgodnie zart. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnychprzysługuje wnioskodawczyni od następnego dnia po dniu złożenia wniosku, tj. od dnia 19 września 2014 roku.
Z tych względów i na mocy powołanych przepisów oraz na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd orzekł jak w wyroku.
Apelację od powyższego wyroku złożył - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL..
Apelacja zarzuca:
- naruszenie prawa materialnego –art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych(t.j. Dz.U. z 2013 roku, poz. 170),
- sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, że wnioskodawczyni spełniła wszystkie wymagane do przyznania świadczenia przedemerytalnego przesłanki.
Wskazując na powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę wyroku i oddalenie odwołania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne i aprobuje argumentację prawną przedstawioną w motywach zaskarżonego orzeczenia, nie zachodzi więc potrzeba ich szczegółowego powtarzania.
Nie jest trafny postawiony w apelacji zarzut dotyczący naruszenia przepisów prawa materialnego.
Przepisart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych(t.j. Dz.U. z 2013 roku, poz. 170) przewiduje, że prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres, co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła, w przypadku kobiety co najmniej 55 lat i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat. Ustalony przez Sąd stan faktyczny, nie jest sporny, i nie pozostawia wątpliwości, że ubezpieczona legitymuje się wymaganym stażem emerytalnym, ukończyła 55 lat, a także przez okres, co najmniej 5 lat nieprzerwanie pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sporna pozostaje jedynie przesłanka zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty.
Przypomnieć należy, że wnioskodawczyni była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 31 marca 2013 roku. Decyzją z dnia 17 czerwca 2013 roku organ rentowy odmówił jej prawa do renty na dalszy okres. Wnioskodawczyni złożyła odwołanie od powyższej decyzji, które następnie cofnęła na rozprawie w dniu 20 lutego 2015 roku. Na rozprawie tej był obecny pełnomocnik organu rentowego, który wyraził zgodę na cofnięcie odwołania. Sąd Okręgowy w Lublinie, postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 roku umorzył postępowanie (akta sprawy sygn. VIII U 1860/13).
Zgodnie z treściąart. 203 § 2 k.p.c.pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa.
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych rolę pozwu pełni odwołanie.
W związku z tym, w myślart 4779§ 1 k.p.c.decyzja organu rentowego stała się decyzją prawomocną z dniem 17 lipca 2013 roku, i tą też datę należy przyjąć  jako ustanie dla wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 września 2013 roku (I UK 67/13 OSNAPiUS 2014/11/162) do czasu rozstrzygnięcia sporu, czyli do czasu „uprawomocnienia się” decyzji odmawiającej przyznania renty na dalszy okres nie można stwierdzić, że prawo do renty ustało w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku dnia 23 września 2014 (II UK 562/13) gdzie wskazał, że racjonalna wykładnia, użytego w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych pojęcia "dzień ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy", skłania do powiązania tej przesłanki z ustalonym w ustawie emerytalnej porządkiem dochodzenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Oznacza to, że w sytuacji, gdy ubezpieczony nie wystąpi o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres, dzień ustania prawa do renty jest tożsamy z upływem okresu na jaki przyznano to świadczenie (art. 102 ust. 1 u.e.r.f.u.s.). Jeżeli natomiast wnioskodawca uruchomi tryb zmierzający do przyznania świadczenia na dalszy okres, to dzień ustania prawa do renty nie nastąpi - będzie tak w sytuacji wydania pozytywnej decyzji rentowej - albo będzie nim data uprawomocnienia się negatywnej decyzji organu rentowego w przedmiocie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Poglądy wyżej zaprezentowane Sąd Apelacyjny w pełni podziela.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny oddalił apelację na podstawieart. 385 k.p.c.