Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 4761/14
Data wyroku: 2015-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 4761/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 lutego 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik
Protokolant: sekretarz sądowy Anna Ostromecka
w obecności oskarżyciela publ.P. S.
po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia i 06 lutego 2015 r. sprawy
M. M.
synaC.iJ.z domuŁ.
ur. (...)wB.
obwinionego o to, że:
w dniu 4 października 2014 r., około godziny 1020wO.naul. (...)kierując samochodem markiV.onr rej. (...)nie zastosował się do znaku B-2 „zakaz wjazdu”, a następnie jadąc dalej naul. (...)wykonując manewr zawracania tamował i utrudniał ruch innym kierującym,
- tj. za wykroczenie z art. 92§1kw, 90 kw w zw. z § 17 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych iart. 22 ust. 6 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym

ORZEKA:

I
obwinionegoM. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, ustalając że drugi z nich miał miejsce naul. (...)i za to na podstawie art.92 § 1 kw, 90 kww zw. z § 17 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych iart. 22 ust. 6 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymskazuje go, wymierzając na podstawieart. 90kw w zw. zart. 9 § 2kw karę 500,- (pięćset) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 50,- (pięćdziesiąt) złotych.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:
W dniu 04 października 2014 r. funkcjonariusze Wydziału(...)
K.O.–(...).S. K.i(...).R. P.w związku ze zmianą organizacji ruchu na skrzyżowaniuulic (...)–(...)wO.pełnili służbę na tym skrzyżowaniu w celu kontroli zachowania kierujących i przestrzegania przez nich przepisów. Około godziny 10(

    20), kiedy znajdowali się praktycznie na środku tego skrzyżowania w pobliżu początku tzw. miniguardów rozdzielających pasy ruchu naul. (...)spostrzegli, że zul. (...)od stronyul. (...), pod prąd, wyjeżdża samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...). Kierujący nim skręcił następnie w lewo, w oddzieloną miniguardami częśćulicy (...)i po dalszej jeździe pod prąd po dojechania do końca rozdzielonej części jezdni wykonał manewr zawracania (wykonując go w kilu etapach) po czym wjechał na lewą część jezdniul. (...)i zaczął kierować się w kierunkuul. (...). Tam został zatrzymany do kontroli przez funkcjonariuszy Policji. Wobec nieprzyjęcia zaproponowanego mu przez funkcjonariusza mandatu karnego w kwocie 500,- zł został przeciwko niemu skierowany wniosek o ukaranie za wykroczenia z art. 92 § 1 kw i art. 90 kw.
(dowód: notatka urzędowa – k. 6, wydruk z bazy(...)k. 4-5; dane o karalności za wykroczenia – k. 14; kopia tymczasowej organizacji ruchu – k. 35-46; zeznania świadków –S. K.– k. 25v,R. P.– k. 25v-26;)
Obwiniony zarówno w wyjaśnieniach składanych na etapie czynności wyjaśniających jak i na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Stwierdził, że na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)kierowali ruchem Policjanci, którzy czynili to bardzo nieudolnie. Zmylony gestem jednego z nich skręcił w prawo i okazało się, że droga ta prowadzi w kierunkuul. (...), a on zamierzał pojechaćul. (...). Postanowił wówczas wykonać manewr cofania i przejechał w ten sposób może 5 metrów. Zaprzeczył aby w ogóle wjeżdżał wul. (...)i tym samym nie dostosował się do znaku B-2 oraz tamował lub utrudniał komukolwiek ruch.
(wyjaśnienia – k. 25-25v)
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia obwinionego generalnie nie zasługują na wiarę, w szczególności co do charakteru manewrów i sposobu jazdy na skrzyżowaniuul. (...)iul. (...)opisywanych przez niego. W ocenie Sądu, obaj przesłuchani w tej sprawie świadkowie zeznając w sposób kategoryczny wskazali jednoznacznie na to, że to obwiniony nie zastosował się do znaku B- 2 oraz opisali sposób jego jazdy bezpośrednio przed zatrzymaniem. Przede wszystkim obaj świadkowie kategorycznie zaprzeczyli aby kierowali w tym miejscu ruchem. Zaznaczyli że zostali skierowani w to miejsce aby prowadzić nadzór nad ruchem na tym skrzyżowaniu w związku z wprowadzoną tam zmianą organizacji ruchu. Zaprzeczyli aby którykolwiek z nich wydawał jakiekolwiek polecenie obwinionemu, lub wykonał w jego stronę gest, który można było ocenić jako polecenie skrętu w prawo wul. (...). Jak zgodnie przyznali na pojazd kierowany przez obwinionego zwrócili uwagę dopiero wówczas jak spostrzegli, że jedzie onulicą (...)od stronyul. (...)„pod prąd”. Zaznaczyli, że z uwagi na ustawione tamm.zapory tzw. „miniguardy” po wyjechaniu zul. (...)obwiniony musiał skręcić w lewo wul. (...). Tam po dojechaniu do końca rozdzielających jezdnię miniguardów wykonał manewr zawracania i dopiero wówczas mógł zająć lewy pasul. (...)z którego można było wykonać skręt wul. (...). Zdaniem obu świadków manewry wykonywane przez obwinionego całkowicie zablokowały ruch, najpierw na prawym, a następnie na obu pasach u.(...)bezpośrednio przed skrzyżowaniem zul. (...). Świadkowie stwierdzili również, że na podstawie miejsca naul. (...), w którym po raz pierwszy zobaczyli pojazd obwinionego wywiedli jedyny logiczny wniosek, że obwiniony musiał nadjechać nią co najmniej od miejsca, gdzie ustawiony był na niej znak B-2. W ocenie Sądu nie ma żadnych racjonalnych podstaw do przyjęcia, że świadkowie ci zgodnie pomylili się, co do wskazania zarówno miejsca w którym zobaczyli pojazd kierowany przez obwinionego jak i źle opisali wykonywane przezeń manewry. Należy z całą mocą podkreślić, że świadkowie ci to osoby zupełnie obce dla obwinionego i w żaden sposób, niezainteresowane bezpodstawnym pomawianiem go, a tym bardziej sporządzaniem niezgodnej z rzeczywistością dokumentów procesowych – informacji o popełnieniu wykroczenia. W związku z tym należało uznać ich relacje za pełnoprawne źródło dowodowe stanowiące podstawę pewnych ustaleń Sądu. Co również bardzo ważne relacje tych świadków znajdują potwierdzenie i pełne wsparcie w dowodzie w postaci dokumentu – projekcie tymczasowej organizacji ruchufirmy (...)wykonującej roboty związane z przebudową ulic w tym rejonie. Z tego, w pełni obiektywnego dowodu, wynika jednoznacznie (rysunek nr 2 – k. 44), że jeszcze przed miejscem gdzie ta organizacja ruchu była zmieniona, w końcowej częściul. (...), ustawione były znaki informacyjne, następnie znaki pionowe F-10 „kierunki na pasach ruchu” a potem miniguardy, które wymuszały skręt wyłącznie w prawo – wul. (...), z prawego pasa ruchuul. (...). Tym samym jeśli obwiniony wjechał prawym pasemul. (...)na odcinek, gdzie rozpoczęły się te miniguardy nie mógł tam zawrócić i musiał kontynuować jazdę wul. (...). Logicznym jest zatem, że po wjeździe w tę ulicę musiał kontynuować nią jazdę, a skoro świadkowie twierdzą, że zobaczyli jego pojazd w momencie gdy jechał on przodem w kierunkuul. (...)(a nie tyłem jak przekonuje obwiniony) musiał wykonać manewr zawracania naul. (...)nie stosując się tym samym do ustawionego tam znaku B-2. Schemat organizacji pozwala też stwierdzić, że praktycznie niemożliwe jest aby obwiniony, jak deklaruje tylko na odcinku ok. 5 metrów wykonywał manewr cofania oraz, że manewr ten nie blokował lub utrudniał ruchu komukolwiek.
Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej argumenty Sąd uznał, że przeprowadzone dowody w pełni pozwalają na przypisanie obwinionemu popełnienia zarzucanych mu wykroczeń wyczerpujących dyspozycję przepisów art. 92§1 kw w zw. z §17 ust. 1 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracjiw sprawie znaków i sygnałów drogowychoraz art. 90 kw w zw. zart. 22 ust. 6 pkt 4 ustawyPrawo o ruchu drogowym.
Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd uwzględnił naruszenie dwóch przepisówKodeksu wykroczeńa także wielokrotną karalność za wykroczenia w ruchu drogowym, w tym za identyczne czyny. Sąd nie dopatrzył się natomiast żadnych istotnych okoliczności łagodzących.
W świetle tych argumentów wymierzona obwinionemu kara 500,- zł grzywny nie może być postrzegana jako rażąco surowa. Obwiniony był wiele razy karany za wykroczenia w ruchu drogowym a prezentowana przezeń także w kontroli postawa dobitnie świadczy o tym, że lekceważy on nie tylko podstawowe przepisy ruchu drogowego, ale i nie rozumie podstawowych przepisów regulujących ruch drogowy. Zdaniem Sądu dochody osiągane przez obwinionego pozwalają mu również na uiszczenie kosztów postępowania i opłaty.