Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1452/15
Data wyroku: 2016-01-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Chojnacka Kucharska
Podstawa prawna: 178a § 1 kk

Sygn. akt II K 1452/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Beata Chojnacka Kucharska
Protokolant  Grzegorz Kosowski
przy udziale Asesora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Tomasza Czułowskiego
po rozpoznaniu w dniach: 29.12.2015r. i 21.01.2016r.
s p r a w yM. W.
synaJ.iM.zd.P.
urodzonego dnia (...)wB.
oskarżonego o to, że:
w dniu 27 sierpnia 2015 roku wJ.prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiO. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,43 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu

to jest o czyn zart. 178a § 1 k.k.;

I
oskarżonegoM. W.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 178a § 1 k.k.i za to na mocyart. 178a § 1 k.k.wymierza mu karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

II
na mocyart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoM. W.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat;

III
na mocyart. 43a § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoM. W.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 (pięciu tysięcy) złotych;

IV
na mocyart. 627 k.p.k.iart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoM. W.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 40 złotych opłaty

Sygn. akt II K 1452/15

UZASADNIENIE
W oparciu o całokształt materiału dowodowego zebrany w aktach sprawy i ujawniony w trakcie przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 26 sierpnia 2015 r. oskarżonyM. W.spożywał w godzinach wieczornych i nocnych alkohol - wódkę. Następnego dnia 27 sierpnia 2015 r. około godziny 7 rano jechał z miejsca zamieszkania do pracy. W samochodzie jechał z nim pasażer. Oskarżony kierował samochodem markiO. (...)onr rej. (...)po drodze publicznej,ulicą (...)wJ.. Znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości.
Dowód : - wyjaśnienia oskarżonegoM. W.k. 38,
- zeznania świadkaK. R.k. 41-41v.,
- protokół użycia urządzenia kontrolno- pomiarowego do ilościowego oznaczania
alkoholu w wydychanym powietrzu k. 1.
OskarżonyM. W.ma 66 lat, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1680 zł. miesięcznie, nie ma nikogo na utrzymaniu. Oskarżony nie był wcześniej karany.
Dowód : - dane osobowo – poznawcze oskarżonego k. 38,
- dane o karalności k. 17,
- informacja skarbowa k. 15.
OskarżonyM. W.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w godzinach wieczornych i nocnych 26 sierpnia 2015r. spożywał w godzinach wieczornych i nocnych alkohol - wódkę. Wypił z kolegą pół litra wódki, wrócił do domu i wypił jeszcze dwa piwa, po czym położył się spać. Skończył pić alkohol około 23- ciej. Następnego dnia rano, gdy jechał do pracy, został zatrzymany przez Policję naul. (...)wJ.do rutynowej kontroli. Wtedy został poddany badaniu na stan trzeźwości, które wykazało, że jest nietrzeźwy. Był zaskoczony wynikiem badania, czuł się dobrze.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśniania oskarżonegoM. W.zasługują na uznanie ich za wiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w protokole użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu oraz w zeznaniach świadkaK. R.. W ocenie Sądu powyższe dowody, biorąc pod uwagę ich treść, należało uznać za prawdziwe. W/w dowody przeprowadzone w toku procesu wzajemnie się uzupełniają, zaś pomiędzy nimi nie zachodzi jakakolwiek rozbieżność, czy sprzeczność, która dawałaby podstawę do poddania w wątpliwość ich prawdziwość.
W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżonyM. W.w dniu 27 sierpnia 2015 r. swym zachowaniem wypełnił znamiona występku zart. 178a § 1 kk. Kierując samochodem po drodze publicznej znajdował się w stanie nietrzeźwości wprowadzając się w taki stan z pełną świadomością.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znaczny. Oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,43 mg/dm((

    3))alkoholu w wydychanym powietrzu podczas, gdy dopuszczalny przezUstawę Kodeks karnypróg spożycia alkoholu wynosi 0,25 mg/dm((

    3))alkoholu w wydychanym powietrzu, a zatem znacznie przewyższając dopuszczalne przezKodeks karnystężenie alkoholu przy kierowaniu pojazdem. Trzecie badanie oskarżonego wskazywało na niższe stężenie alkoholu, co świadczy o tym, że alkohol był w fazie wydalania, a zatem oskarżony zdecydował się na jazdę samochodem po dłuższym czasie od zakończenia spożywania alkoholu. Takie stężenie alkoholu dowodzi, że zdolności postrzegania tego, co dzieje się na drodze, są u kierowcy zaburzone. Ponadto oskarżony jechał z pasażerem, a więc narażając nie tylko siebie na potencjalne niebezpieczeństwo spowodowane jazdą w stanie nietrzeźwości ale i pasażera. Wskazać także należy, iż oskarżony poruszał się po drodze publicznej o takiej porze dnia i takimi ulicami miasta, gdzie ruch drogowy ma duże natężenie. Został zatrzymany do kontroli drogowej na obwodnicy miastaJ.w kierunkuK.. Oskarżony jechał z miejsca swojego zamieszkania tj. z ul.(...). Przejechał więc kilkukilometrowy odcinek drogi, w takim rejonie miasta, gdzie ruch drogowy i pieszych w godzinach rannych – 7-8 rano jest wzmożony. To czas, kiedy mieszkańcy miasta udają się do pracy. Wina umyślna oskarżonego, działanie w zamiarze bezpośrednim, nie budzi wątpliwości. Stopień winy oskarżonego był znaczny. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, iż musiał mieć świadomość tego, że znajduje się w stanie nietrzeźwości z uwagi na porę i ilość wypitego alkoholu zanim wsiadł do samochodu, choć był już w fazie trzeźwienia. Oskarżony wypił dzień wcześniej, w godzinach wieczornych – nocnych duże ilości wódki, następnie dwa piwa, a zatem z doświadczania życiowego wynika, że rano nie mógł być trzeźwy i musiał się z tym liczyć. Wiedząc, że następnego dnia będzie jechał do pracy powinien powstrzymać się od spożywania alkoholu albo zdecydować się na inny środek transportu. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim. Zauważyć także należy, że oskarżony posługiwał się prawem jazdy, które było nieważne od 26 maja 2011 r., a więc przez okres ponad 5 lat. Nie powinien więc w ogóle decydować się na jazdę samochodem. Sąd uznał, zważywszy na przytoczone powyżej okoliczności, że stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy wyklucza warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego, o co wnioskował jego obrońca, a stan zdrowia oskarżonego nie rzutuje na ocenę ani stopnia społecznej szkodliwości czynu, ani na stopień winy. Zauważyć przy tym należy, że dokumentacja medyczna oskarżonego pochodzi z 2012r., 2013r., 2014r. i stycznia oraz marca 2015r., a więc sprzed zdarzenia, które miało miejsce w sierpniu 2015r.
Kierując się dyrektywami sądowego wymiaru kary, mając na uwadze okoliczności decydujące o uznaniu stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, stopnia winy oskarżonego, mając też na względzie okoliczności wskazane powyżej, a także dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego uprzednią niekaralność mimo wieku Sąd uznał, iż adekwatną do czynu popełnionego przez oskarżonego jest kara orzeczona w wymiarze 40 stawek dziennych grzywny, kara najłagodniejszego rodzaju za tego typu przestępstwo i orzeczona w dolnych jej granicach. Ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny Sąd miał na uwadze wysokość dochodów uzyskiwanych przez oskarżonego.
Popełnienie czynu zart. 178a § 1 kkwiąże się z czasową eliminacją oskarżonego z uczestniczenia w ruchu drogowym w charakterze kierowcy. Mając na względzie stosowanie przepisuart. 42 § 2 kkw sytuacjach, gdy sprawca popełnia przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji będąc w stanie nietrzeźwości Sąd uznał, iż w sytuacji, gdy oskarżony będąc w stanie nietrzeźwości poruszał się pojazdem mechanicznym, koniecznym jest orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W tym kontekście Sąd uznał, iż spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 3 lat, a zatem najkrótszy przewidziany w ustawie. Określony w taki sposób środek karny z ustaleniem w/w zakazu na okres 3 lat, będzie z pewnością dolegliwy dla oskarżonego, nie przekraczając jednocześnie stopnia winy; nadto odpowiada społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Zdaniem Sądu stan nietrzeźwości kierującego, który z pewnością wpłynął w sposób istotny na postrzeganie tego, co dzieje się na drodze oraz styl życia oskarżonego, jego uprzednia niekaralność, to wszystko wskazuje na konieczność wyeliminowania oskarżonego z ruchu drogowego jako kierowcę na okres nie dłuższy niż 3 lata. Orzeczenie obowiązywania tego zakazu na dłuższy okres, zdaniem Sądu, raziłoby swoją surowością zważywszy na dotychczasowy styl życia oskarżonego.
W świetle treściart. 43a § 2 k.k.obligatoryjnym było orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd uznał, że adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i stopnia winy, a także dotychczasowego trybu życia oskarżonego jest określenie wysokości świadczenia pieniężnego w najniższej wysokości przewidzianej przez ustawę – 5 000 zł.
Z uwagi na to, że oskarżony uzyskuje stałe dochody, nie ma nikogo na utrzymaniu, jak wynika z jego wyjaśnień podejmuje dorywcze zatrudnienie, Sąd uznał, że jest w stanie ponieść w całości koszty sądowe bez uszczerbku we własnym utrzymaniu. Wysokość kosztów sądowych nie jest przy tym obiektywnie wysoka. Rozstrzygnięcie to znajduje oparcie wart. 627 k.p.k., natomiast wysokość opłaty (40 zł.) wart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.