Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 812/15
Data wyroku: 2015-10-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Łanowy
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych

Sygn. aktVIII U 812/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jolanta Łanowy

Protokolant:

Kamila Niemczyk

po rozpoznaniu w dniu13 października 2015 r. w Gliwicach
sprawyR. C.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołańR. C.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia20 kwietnia 2015 r. i 12 maja 2015 r.nr(...)
1. zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, iż przyznaje odwołującemu prawo do emerytury od listopada 2014 r.,
2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzecz odwołującego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
(-) SSO Jolanta Łanowy
VIII U 812/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 kwietnia 2015 r., znak: ENMS/10/048047647 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówiłR. C.prawa do emerytury w niższym wieku. Decyzję wydano w oparciu w oparciu o przepisyustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2015r., poz. 748 ze zm.) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. ( Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, iż ubezpieczony nie udowodnił 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 13 lat, 6 m-cy i 2 dni.
Decyzją z dnia 12 maja 2015 r., - ( wydaną na skutek wniesionego w dniu 14.04.2015r. odwołaniaR. C.) - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.po raz kolejny odmówiłR. C.prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu oart. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2015r., poz. 748 ze zm.) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. ( Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), ponieważ nadal nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Z tym uzasadnieniem, że przedłożone przez ubezpieczonego świadectwo pracy w szczególnych warunkach nie spełnia wymogów formalnych. Pracodawca bowiem w dniu zwolnienia z pracy powinien wystawić świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. W chwili obecnej zakład pracy nie istnieje i pracodawca nie może wystawić takiego świadectwa. W obu decyzjach z dnia 20 kwietnia 2015r. i z dnia 12 maja 2015r. organ rentowy zaliczyłR. C.staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 6 miesięcy i 2 dni.
R. C.wniósł odwołania od powyższych decyzji : z dnia 20 kwietnia 2015 r. i z dnia 12 maja 2015 r. wnosząc o ich zmianę poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury oraz zasądzenie na rzecz ubezpieczonego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Ubezpieczony podniósł, że nie sposób zgodzić się z decyzjami odmownymi z dnia 20 kwietnia 2015 r. i z dnia 12 maja 2015 r. jedynie dlatego, że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawił mu były pracodawcaB. P. (1), gdyż firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko, nadto w dniu 18 maja 2015 roku przedłożył świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przezB. P. (1)z podpisem notarialnie poświadczonym.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o oddalenie odwołań i podtrzymał argumentację zaprezentowaną w zaskarżonych decyzjach.
Sąd  Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach  ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyR. C.urodził się w dniu (...)
Nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego.
W dniu 19 listopada 2014 roku ubezpieczony złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury z obniżonego wieku.
Zaskarżonymi decyzjami organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury.
W ocenie organu rentowego ubezpieczony udowodnił na dzień 31 grudnia 1998r. - łącznie 26 lat, 2 dni okresów składkowych i nieskładkowych, jednakże nie udowodnił 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 13 lat, 6 miesięcy i 2 dni. Organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu do okresu pracy w szczególnych warunkach zatrudnienia od 8 listopada 1990 roku do 30 kwietnia 1993 roku wfirmie (...). Albowiem zaświadczenie o pracy w warunkach szczególnych wydane zostało przez byłego pracodawcę , w momencie kiedy nie prowadził już działalności gospodarczej, a nie bezpośrednio po zakończeniu stosunku pracy.
R. C.był zatrudniony na podstawie umowy o pracę , w okresie od dnia 8 listopada 1990 roku do 30 kwietnia 1993 roku , wprzedsiębiorstwie (...)wG., przyul. (...)na stanowisku kierowcy samochodowego powyżej 3,5 tony w pełnym wymiarze czasu pracy .
B. P. (1)w powyższym okresie prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, pod nazwa(...)wG..Przedsiębiorstwo (...)zajmowało się transportem międzynarodowym towarów na terenie Europy i do Rosji.B. P. (1)prowadził działalność gospodarczą w tym zakresie od 1990r. do 1993r. , zatrudniał od 4-5 kierowców , na stanowiskach kierowców samochodów powyżej 3,5 tony i mechanika. Dysponował czterema samochodami ciężarowymi markiV. (...)i F10 o ładowności do 24 ton.
Ubezpieczony przed podjęciem pracy uB. P. (1), w okresie od 8 grudnia 1985r. do 14 października 1990r. również pracował jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 ton wPrzedsiębiorstwie (...)wG..
Wprzedsiębiorstwie (...)skarżący nie był kierowany do żadnej innej pracy, pracował jako kierowca w transporcie międzynarodowym na terenie Europy. Jeździł samochodami ciężarowymi markiV. (...)i F10 o ładowności do 24 ton, jako że wprzedsiębiorstwie (...)nie było samochodów o mniejszej ładowności. Wykonywał swoje obowiązki stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sporadycznie, w razie wystąpienia drobnej usterki w samochodzie, samochód był naprawiany przez mechanika, a ubezpieczony nie prowadził kursów. Taka sama zasada dotyczyła innych kierowców. Kierowcy nie byli uprawnieni do samodzielnych napraw samochodów, gdyż były to nowoczesne pojazdy. W razie konieczności przeprowadzenia przeglądu lub poważniejszej naprawy , samochody były odprowadzane do serwisu. Jednakże nie zdarzało się to często, gdyż samochody rzadko wymagały napraw, a serwisowano je dwa razy do roku.
W spornym okresie świadekG. J.także była pracownikiemB. P. (1), prowadziła księgowość w jego firmie, do jej obowiązków należało rozliczanie delegacji kierowców, w tymR. C..
Razem z odwołującym, na stanowisku kierowcy uB. P.zatrudniony był także świadekH. Z. (1). Ubezpieczony podjął pracę uB. P.za namowąH. Z..
W 1993r.B. P. (1)zlikwidował działalność gospodarczą, z uwagi na jej nierentowność. Nie wystawił jednak pracownikom w tym ubezpieczonemu zaświadczeń o pracy w warunkach szczególnych. Nie miał wiedzy w tym zakresie.
Świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało wystawione ubezpieczonemu przezB. P. (1)dopiero w dniu 3 marca 2015 roku, z uwagi na fakt iż ubezpieczony starał się o świadczenie emerytalne . Z treści świadectwa wynika , że ubezpieczony w okresie od 8 listopada 1990 roku do dnia 30 kwietnia 1993 roku wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt organu rentowe, akt osobowych, zaświadczenia o pracy warunkach szczególnych z dnia 18 maja 2015r., zeznań świadków :G. J.,B. P. (1)iH. Z. (1), oraz przesłuchania stron.
Sąd uznał wyżej wymienione dowody za wiarygodne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Zgromadzona dokumentacja została sporządzona w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, a zeznania świadków są spójne, wzajemnie się uzupełniają, jak również korespondują z zeznaniami ubezpieczonego. Wszyscy świadkowie mają szczegółowe informacje na temat miejsca, czasu i charakteru wykonywanej przez niego pracy, albowiem byli jego współpracownikami, zaśB. P. (1)był pracodawca ubezpieczonego.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2w zw. zart. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2015r., poz. 748 ze zm.) prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po dniu 31 grudnia 1948 roku, który:

-

ukończył 60 lat w przypadku mężczyzny,

udokumentował do dnia 31.12.1998r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie Arozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.),

nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa.

Po myśli § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostawała kwestia posiadania przez ubezpieczonego 15-letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych na dzień 31 grudnia 1998r., a w szczególności czy w okresie od dnia 8 listopada 1990 roku do 30 kwietnia 1993 roku , będąc zatrudnionym na podstawie umowy o pracę wprzedsiębiorstwie (...)wG., na stanowisku kierowcy, świadczył pracę w warunkach szczególnych.
W ocenie Sądu Okręgowego, wynik postępowania dowodowego wskazuje, iż ubezpieczony udowodnił wymagany 15-letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. W spornym okresie był zatrudniony na stanowisku kierowcy i wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, w pełnym wymiarze czasu pracy.
Wykonywane przez ubezpieczonego prace są wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.), zawierającym wykaz prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. W dziale VIII wykazu A, pod poz. 2 figurują bowiem prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników.
Co prawda świadectwo pracy w szczególnych warunkach zostało wystawione w dniu 3 marca 2015 roku przezB. P. (1), nie zaś bezpośrednio po rozwiązaniu z ubezpieczonym stosunku pracy. Tym niemniej okoliczność wykonywania przezR. C.pracy w warunkach szczególnych została ponad wszelką wątpliwość wykazana w postępowaniu sądowym za pomocą przeprowadzonych dowodów, w szczególności zeznań świadkówB. P. (1),G. J.iH. Z. (1).
Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. 2011r., Nr 237, poz. 1412) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy, a zeznania świadków przedstawia osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia. Natomiast Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, w sprawie o sygn. akt II URN 3/1995 uznał, iż w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe wynikające z § 22 wskazanego rozporządzenia dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem, nie obowiązują ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy uznał, iż ubezpieczony w dacie złożenia wniosku spełnił wszystkie przesłanki do przyznani mu prawa do emerytury z tytułu obniżonego wieku , dlatego na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., zmieniono zaskarżone decyzje : z dnia 20 kwietnia 2015r. i z dnia 12 maja 2015r. w ten sposób, że przyznano ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od listopada 2014 roku.
O kosztach orzeczono po myśliart. 98 k.p.c.w związku z§ 12 ust. 2 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j. Dz. U. 2013r., poz. 461) .
(-) SSO Jolanta Łanowy