Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 683/15
Data wyroku: 2015-11-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Paweł Szwedowski, Henryk Haak, Marian Raszewski –
Słowa kluczowe: Skarga O Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 403 § 2 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 683/15

POSTANOWIENIE
K., dnia 2 listopada 2015 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:S.S.O. Henryk Haak
Sędziowie:S.S.O. Paweł Szwedowski
S.S.O. Marian Raszewski – spr.
po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. P.,S. P.
przeciwko(...) S.A.z siedzibą wG.
o wznowienie postępowania w sprawie I C 1265/13
w przedmiocie zażaleniaA. P.,S. P.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt I C 1721/15

postanawia:

oddalić zażalenie
Sygn. akt II Cz 683/15

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu odrzucił jako spóźnioną i nie opartą na ustawowych podstawach skargęA. P.iS. P.o wznowienie postępowania w sprawie I C 1265/13.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący dowiedzieli się o wyroku oraz innych okolicznościach, na które powołali się w skardze w dniu 2 grudnia 2014 r., stąd trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął w dniu 3 lutego 2015 r. W ocenie Sądu Rejonowego wbrew twierdzeniom skarżącychw niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki wskazane wart. 403 § 2 k.p.c., które mogłyby skutkować wznowieniem postępowania.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wnieśliA. P.iS. P.zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Analizując obszerne zarzuty podniesione w zażaleniu oraz rozważania Sądu Rejonowego, w pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że w postępowaniu cywilnym obowiązuje zasada niewzruszalności prawomocnych orzeczeń sądowych (art. 365 § l k.p.c.). Przepisy określające warunki, w których może nastąpić uchylenie lub zmiana prawomocnego wyroku (a także merytorycznego postanowienia w postępowaniu nieprocesowym) muszą być zatem, jako wyjątek od wspomnianej reguły interpretowane ściśle. Możliwość ponownego rozpoznania prawomocnie zakończonej sprawy na skutek skargi o wznowienie postępowania pojawia się zatem tylko wówczas, gdy spełniona zostanie choć jedna z ustawowych podstaw wymienionych wKodeksie postępowania cywilnego.
Z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisomart. 401 - 404 k.p.c.nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawieart. 410 § l k.p.c.(postanowienie Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., sygnatura akt II UKN 174/99, publ. OSNP 2001/4/133).
Wskazać należy, iż w takich kategoriach należy ocenić podnoszony przez skarżących szereg zarzutów dotyczących nieuwzględnienia ich wniosku o odroczenie rozprawy z uwagi na wyjazd do sanatorium oraz zarzuty wobec postępowania dowodowego w sprawie toczącej się pod sygn. akt I C 1265/13.
Podkreślić trzeba, że analiza akt sprawy I C 1265/13 wskazuje jednoznacznie,że w toku postępowaniaS. P.ustosunkowywał się do opinii biegłego (pismo k. 158 – 160), a jego zastrzeżenia stały się przedmiotem opinii uzupełniającej (k. 172 – 182), która jest jednoznaczna i nie budziła wątpliwości Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę. W tym stanie rzeczy nie można uznać za przyczynę wznowienia postępowania,do czegode factodążą skarżący, jedynie chęci przeprowadzenia kolejnego dowodu z opinii innego biegłego. Skarżący wydają się również nie zauważać, że przesłanką dopuszczenia dowodu z opinii biegłego nie może być jedynie okoliczność, że znajdująca się w aktach sprawy opinia jest niekorzystna dla strony składającej wspomniany wniosek.
W zakresie twierdzeń skarżących dotyczących ograniczenia im prawa do wzięcia udziału w rozprawie w dniu 7 listopada 2014 r. zauważenia wymaga, że Sąd Rejonowy już na poprzedzającej ten termin rozprawie w dniu 9 września 2014 r. uwzględnił wniosek powodów o odroczenie terminu rozprawy, wyznaczając nowy termin właśnie na 7 listopada 2014 r.W tym stanie rzeczy skoro powodowie wnieśli kolejny wniosek o odroczenie kolejnego terminu rozprawy, przy czym ich stanowisko w sprawie było jasne i jednoznacznie wynikało z szeregu wcześniejszych czynności procesowych, Sąd Rejonowy słusznie uznał absencję powodów za usprawiedliwioną, jednak nie mogącą skutkować uwzględnieniem kolejnego wniosku o odroczenie rozprawy. Przeciwna decyzja zmierzałaby w istocie do nieuzasadnionej przewlekłości postępowania (por.art. 214 k.p.c.w zw. zart. 6 k.p.c.).
Odnosząc się do zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania podzielić należy stanowisko skarżącego podniesione w piśmie procesowym stanowiącym uzupełnienie zażalenia, wniesione w dniu 7 września 2015 r. (k. 25), iż termin ten liczony powinien być od dnia doręczenia skarżącym postanowienia Sądu OkręgowegowK.oddalającego zażalenie na odmowę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej oraz na odrzucenie apelacji, co nastąpiło w dniu 29 kwietnia 2015 r.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji postanowienia.