Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 42/15
Data wyroku: 2015-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska, Tomasz Skowron, Andrzej Wieja
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 42§2kk

Sygn. akt VI Ka 42/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Klara Łukaszewska(spr.)
Sędziowie   SO Tomasz Skowron
SO Andrzej Wieja
Protokolant   Konrad Woźniak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015r.
sprawyH. M.
oskarżonego zart. 178a § 1 kki innez powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 26 listopada 2014 r.   sygn. akt II K 233/14

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoH. M.w ten sposób, że obniża orzeczony w punkcie VIII części dyspozytywnej łączny środek karny do 4 (czterech) lat,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 42/15

UZASADNIENIE
H. M.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 28 listopada 2013r. około godz. 19:00 wW.na trasie dosklepu (...)przyul. (...)doposesji nr (...)przy(...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiA. (...)nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,99 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

2
w dniu 28 listopada 2013r. około godz. 19:00 wW., umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierował samochodem osobowym markiA. (...)nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,99 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz nie dostosował prędkości i techniki jazdy do panujących warunków ruchu i warunków atmosferycznych i na łuku drogi w prawo, stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na lewe pobocze uderzając w przydrożne drzewo i ogrodzenieposesji nr (...), wskutek czego pasażer pojazdu –M. B.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia wielomiejscowego z krwiakiem podczepcowym szczytu głowy oraz złamania kości kulszowej prawej, powodując naruszenie czynności narządów ciała oraz rozstrój zdrowia na czas przekraczający dni siedem,

tj. o czyn zart. 177 § 1 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k.;
Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 26 listopada 2014r. w sprawie o sygn. akt II K 233/14:

I
uznał oskarżonegoH. M.za winnego tego, że około godziny 19:00 dnia 28 listopada 2013r. znajdując się w stanie nietrzeźwości ze stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu wynoszącym 0,99 mg/l, kierował samochodem osobowymA. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym - wW.na trasie odsklepu (...)położonego przyulicy (...)do okolicyposesji nr (...)położonej przyul. (...),

tj. przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.
i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonego za winnego tego, że około godziny 19:00 dnia 28 listopada 2013r. w okolicyposesji nr (...)położonej wW.przyul. (...), kierując samochodem osobowym markiA. (...)onr rej. (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości ze stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu wynoszącym 0,99 mg/l nie obserwował należycie przedpola jazdy i nie dostosował techniki jazdy do panujących warunków drogowych i na prostym odcinku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na lewe pobocze uderzając w przydrożne drzewo i ogrodzenieposesji nr (...), w wyniku czego pasażer pojazduM. B.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia wielomiejscowego z krwiakiem podczepcowym szczytu głowy oraz złamania kości kulszowej prawej, które to obrażenia spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała oraz rozstrój zdrowia na czas przekraczający dni siedem;

tj. przestępstwa zart. 177 § 1 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k.
i za to na podstawieart. 177 § 1 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.połączył wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności za czyny opisane w pkt. I i II części dyspozytywnej wyroku i skazał go na karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata;

V
w zakresie czynu opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyroku, na podstawieart. 42 § 2 k.k., orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat;

VI
w zakresie czynu opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyroku, na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego zobowiązując go do uiszczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwoty 500zł (pięciuset złotych);

VII
w zakresie czynu opisanego w pkt. II części dyspozytywnej wyroku, na podstawieart. 42 § 2 k.k., orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat;

VIII
na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 90 § 2 k.k.połączył wymierzone oskarżonemu środki karne w postaci zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym opisane w pkt. V i VII części dyspozytywnej wyroku i wymierzył mu łączny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat;

IX
na podstawieart. 63 § 2 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego łącznego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 stycznia 2014r. do dnia 26 listopada 2014r.;

X
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócił oskarżonemu dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych Komendy Powiatowej Policji wB.(...)pod pozycjami II 1 - 2;

XI
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, zaś na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w wysokości 300zł.

Apelację od wydanego orzeczenia wywiódł obrońca oskarżonego, na podstawieart. 425 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w części obejmującej punkt VIII, w zakresie jego punktu V, VII i VIII, tj. w zakresie orzeczenia o środkach karnych w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.
Powołując się naart. 438 pkt 4 k.p.k.obrońca oskarżonego zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonych względem oskarżonego środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym:

1
na okres 2 (dwóch) lat – w zakresie czynu opisanego w punkcie I części dyspozytywnej wyroku;

2
na okres 4 (czterech) lat – w zakresie czynu opisanego w punkcie II części dyspozytywnej wyroku.

Stawiając powyższy zarzut, obrońca oskarżonego wniósł o:

1
zmianę punktu V zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie względem oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku;

2
zmianę punktu VII zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie względem oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku;

3
wymierzenie oskarżonemu łącznego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch lat).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego była zasadna o tyle, że skutkowała zmianą wymierzonego oskarżonemu łącznego środka karnego.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji w zakresie sprawstwa i winyH. M.nie były kwestionowane we wniesionym środku odwoławczym. Sąd Okręgowy ograniczy się zatem jedynie do stwierdzenia, iż Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnej i wnikliwej analizy zgromadzanego materiału dowodowego zgodnie z zasadamiart. 7 k.p.k., nie naruszając granic wyznaczonych zasadami wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego.
Zgodnie z ogólnymi dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 k.k., które w myślart. 56 k.k.stosowane są odpowiednio do orzekania o środkach karnych, sąd wymierza je według swego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by ich dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. informacje o jednostce
Sąd Rejonowy, określając wymiar zastosowanego wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym – w zakresie czynu opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyroku na okres 2 lat, zaś w zakresie czynu opisanego w pkt. II tej części wyroku na okres 4 lat – wskazał, iżH. M.nie daje rękojmi, że jako kierujący pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym, będzie przestrzegał przepisówprawa o ruchu drogowym, na co wskazuje wywołany przezeń poważny skutek i okoliczności popełnienia przypisanych mu przestępstw podkreślając, iż oskarżony zdecydował się na brawurowe prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu.
Orzekając w przedmiocie łącznego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 90 § 2 k.k.Sąd Rejonowy wskazał na łączność podmiotowo - przedmiotową przypisanych oskarżonemu występków, orzekając zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat.
Sąd Odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji, iż społeczna szkodliwość przypisanegoH. M.czynu była znaczna ze względu na ustaloną zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu w chwili jego popełnienia oraz okoliczność, iż oskarżony poruszał się samochodem w stanie nietrzeźwości w terenie zabudowanym, w dniu powszednim i wczesnym wieczorem.
Podnosząc zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonych względem oskarżonego środków karnych w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym obrońca oskarżonego wskazał, iż Sąd I instancji przecenił wagę okoliczności obciążających, pomijając ważne dla sprawy okoliczności, które winny wpłynąć na łagodniejszy ich wymiar, a w szczególności na uwzględnienie ich wychowawczego charakteru. Jako okoliczności łagodzące, jakie winny być uwzględnione przy wymiarze środka karnego obrońca oskarżonego wskazał, iżH. M.nie był dotychczas karany za czyn o podobnym charakterze, przypisanego mu czynu dopuścił się w godzinach wieczornych na drodze o minimalnym natężeniu ruchu, a ponadto uderzył w przydrożne drzewo, w wyniku czego ucierpiał on sam i jego pasażer, który – jak sugeruje skarżący –dobrowolnie zdecydował się na jazdę samochodem z kierowcą znajdującym się pod wpływem alkoholu.
W tym miejscu przypomnieć należy, iż zgodnie z poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi, których obrońca oskarżonego nie kwestionował,M. B.usiadł na miejscu pasażera w samochodzie oskarżonego i zasnął, zanim za kierownicę wsiadłH. M., zaś zgodnie z ich wcześniejszymi ustaleniami, samochód miał prowadzić nie spożywający z nimi alkoholuP. K.. Wobec powyższego nie można się zgodzić z twierdzeniem, iżM. B.godził się ryzykiem podróżowania samochodem z nietrzeźwym kierowcą, a nawet gdyby tak było, w żadnym razie nie może być to okolicznością łagodzącą uzasadniającą w znacznym stopniu zmniejszenie wymiaru środka karnego.
Argumentacja dotycząca stopnia natężenia ruchu na drodze, na jakiej doszło do wypadku oraz tego, czy były to godziny wczesno-, czy późnowieczorne, stanowią jedynie nieuzasadnioną polemikę z ocenami Sądu Rejonowego.
Należy mieć jednak na względzie, iżH. M.był wcześniej tylko jeden raz karany za przestępstwo odmienne rodzajowo od tego, którego popełnienie zostało mu przypisane w niniejszej sprawie, zaś ze względu na jego wiek oraz wcześniejsze zatrudnienie w charakterze kierowcy, wymierzony mu łączny środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat jawi się jako nazbyt surowy, w szczególności jeśli się weźmie pod uwagę bliski związek przedmiotowo – podmiotowy pomiędzy obydwoma czynami.
W ocenie Sądu Okręgowego wskazanie okoliczności uzasadniały obniżenie wymiaru łącznego środka karnego, zgodnie z zasadami określonymi wart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 90 § 2 k.k., do 4 (czterech) lat przy zastosowaniu metody absorpcji.
Wobec powyższego zaskarżony wyrok na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.podlegał zmianie jak w pkt. I. W pozostałej zaś części był prawidłowy i – wobec niestwierdzenia uchybień określonych wart. 439 § 1 k.p.k.– podlegał utrzymaniu w mocy.
Kierując się zasadami słuszności, Sąd Odwoławczy w oparciu oart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.