Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 1372/15
Data wyroku: 2015-11-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Jan Filipczyk
Słowa kluczowe: Dozór Elektroniczny
Podstawa prawna: art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 2

Sygn. akt III Kow.1372/15el

POSTANOWIENIE
Dnia 5.11.2015r.
Sąd Okręgowy wS.Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO wS.Jan Filipczyk

Protokolant sekr. sądowy Wojciech Kazaniecki
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wS.del. do Prokuratury Okręgowej wS.
  Anny Janas oraz Zastępcy Kierownika Działu Penitencjarnego Aresztu Śledczego wS.P. G.

po rozpoznaniu na posiedzeniu Areszcie Śledczym wS.- Oddział Zewnętrzny wU.wnioskuskazanegoK. P.s.L.

o  zezwolenie na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego
na podstawie art.6 ust.1 pkt 2 oraz art.6 ust.2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.U. z 2010r. Nr 142 poz.960) w zw. z art.14 ust.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r. poz.396)

postanawia:

odmówić skazanemuK. P.(P.) s.L.iG.,ur. dnia (...)wL., nrPESEL (...)zezwolenia na odbycie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary łącznej 9 miesięcy pozbawienia wolnościorzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 12.03.2015r., sygn. aktIIK 570/14za czyn zart.178a§1 i § 4kk,art.226§1kkiart.224§2kk.

UZASADNIENIE
SkazanyK. P.złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, wskazując, iż pracuje, a zarobione pieniądze przeznacza na utrzymanie rodziny.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart.6 ust.1 pkt 1, 2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić wobec skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane wart.64§2 kk, jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary.
Wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 12 marca 2015r. w sprawie IIK 570/14K. P.został skazany, za czyn zart.178a§1 i §4 kk,art.226§1kkiart.224§2 kk, na karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Stwierdzić należy, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, a naruszenie przez niego porządku prawnego nie było zdarzeniem incydentalnym. Jak wynika z informacji z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 20.08.2015r. skazany był 12-krotnie karany, w szczególności za przestępstwa przeciwko mieniu w tym z użyciem przemocy. Ponadto w sprawach: VIK 108/04, VIK 156/04U, VIK 401/04U Sądu Rejonowego wL.orzeczono wobec skazanego kary pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, których wykonanie następnie zarządzano. To dowodzi, że skazany jest sprawcą wyjątkowo niepoprawnym, który w sposób lekceważący odnosi się do obowiązującego porządku prawnego. Zważywszy na jego dotychczasową karalność należy jednoznacznie stwierdzić, że skazany jest osobą zdemoralizowaną, mającą skłonności do popełniania czynów sprzecznych z prawem.
O stopniu demoralizacji skazanego świadczy także, że na posiedzenie Sądu w dniu 15.10.2015r. w przedmiocie udzielenia mu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, stawił się w stanie wskazującym na spożycie alkoholu. Okoliczność tę potwierdziło badanie alkotestem, które wykazało u niego obecność 0,55 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Taka postawa skazanego wskazuje, że nie daje on gwarancji poprawnego funkcjonowania w warunkach poza jednostka penitencjarną, w tym przestrzegania porządku prawnego i stosowania się do nałożonych obowiązków w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Stąd też, w ocenie Sądu, skazany wymaga oddziaływań wychowawczych, które powinny być wobec niego prowadzone w warunkach izolacji więziennej.
Zatem, w ocenie Sądu Penitencjarnego, sposób życia skazanego na wolności, w tym częste wchodzenie w konflikt z prawem pozwalają na stwierdzenie, że odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie byłoby wystarczające do osiągnięcia celów kary. Niewątpliwie, względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego.
Dlatego też, uznając wniosek skazanego za niezasadny, należało postanowić jak wyżej.