Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 533/14
Data wyroku: 2015-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maksoń-Prach

Sygn. akt II K 533/14
1 Ds 427/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2015r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach
Protokolant: Agata Maruniak
w obecności Prokuratora: ---
po rozpoznaniu w dniu: 19. 11. 2014r., 11. 02. 2015r., 09. 04. 2015r., 19. 05. 2015r., 13. 07. 2015r., 29.10.2015r ;
sprawy:
M. K.
s.K.iA.
ur. (...)wR.
oskarżonego o to, że:
I. W dniu 17 kwietnia 2014r. wR.przyul. (...), na ulicy, podbiegł i uderzył pięścią w twarzJ. S., który siłą uderzenia został pchnięty na zaparkowany samochód, w wyniku czegoJ. S.doznał stłuczenia okolicy prawego policzka oraz krwiaka w obrębie lewego pośladka, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego,

tj. o przestępstwo zart. 157 § 2kkw zw. zart.57a kk

II. W dniu 17 kwietnia 2014r. wR.przyul. (...), na ulicy, publicznie znieważył słowami obelżywymiJ. S.mówiąc do niego: ”ty cioto”, przy czym czynu tego dopuścił się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego,

tj. o przestępstwo zart. 216 § 1kkw zw. zart.57a kk

1
uznaje oskarżonegoM. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 57a kkopisanego w pkt I części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 157 § 2 kkw zw. zart. 57a kkiart. 33 § 1 i 3 kkorzeka wobec oskarżonego karę grzywny w ilości 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

2
uznaje oskarżonegoM. K.za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2014r. wR.przyul. (...), na ulicy, publicznie znieważył słowami obelżywymiJ. S.mówiąc do niego: ”ty cioto” tj. o czyn zart. 216 § 1 kki za to na podstawieart. 216 § 3 kkodstępuje od wymierzenia kary;

3
na podstawieart. 46 § 2 kkorzeka od oskarżonego nawiązkę w kwocie 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych na rzecz pokrzywdzonegoJ. S.;

4
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 170 (sto siedemdziesiąt) złotych i obciąża go opłatą w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.

Sędzia:
Sygn. akt II K 533/14

UZASADNIENIE
W dniu 17 kwietnia 2014 r. pokrzywdzonyJ. S.wraz z dwoma znajomymi mężczyznami podjechał pod sklep spożywczy naulicy (...)wR.. Z uwagi na fakt, iż przed sklepem nie było wolnego miejsca do zaparkowania, mężczyźni zaparkowali samochód po drugiej stronie ulicy – podHotelem (...). W tym czasie w hotelu przebywał oskarżonyM. K.. Widząc zaparkowany samochód, oskarżony wychylił się z okna i poprosił kierowcę pojazdu o przepakowanie, co mężczyzna uczynił.
J. S.udał się wraz zJ. W.do sklepu. Po wyjściu ze sklepu mężczyźni zobaczyli, iż w ich kierunku biegnie zdenerwowany oskarżony. O silnym wzburzeniu świadczył fakt, iżM. K.wybiegł z hotelu w samych skarpetkach. Między mężczyznami doszło do ostrej wymiany zdań, w trakcie której oskarżony nazwał pokrzywdzonegoJ. S.słowami „ty cioto”. W następstwie kłótni mężczyźni zaczęli się szarpać i wzajemnie wyzywać. Oskarżony uderzył pokrzywdzonego w twarz. Siłą uderzeniaJ. S.został pchnięty na zaparkowany w pobliżu samochód.
W wyniku zdarzeniaJ. S.doznał stłuczenia okolicy prawego policzka oraz krwiaka lewego pośladka, co spowodowało naruszenie czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonegoM. K.(k. 43 – 44, 62 – 63, 64 – 65, 99v.)
- zeznań pokrzywdzonegoJ. S.(k. 2 – 3, 20, 62 – 63, 100 – 101)
- zeznań świadków:J. W.(k. 19, 64 – 65, 101v. – 102),G. F.(k. 27, 101),R. B.(k. 50, 102),K. K. (2)(k. 51, 55, 119) iJ. J.(k. 47 – 48, 119v.)
- protokołu oględzin z dokumentacją fotograficzną (k. 10 – 11)
- historii choroby (k. 21 – 22)
- opinii sądowo – lekarskiej (k. 28)
OskarżonyM. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W trakcie rozprawy sądowego skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień i podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym. Oskarżony przyznał, iż w dniu 17 kwietnia 2014 r. przebywał wHotelu (...). W pewnym momencie dostrzegł, że pod hotelem parkuje samochód. W związku z tym wychylił się z okna i poprosił o przestawienie pojazdu. Oskarżony podkreślił, iż bardzo zdenerwował się tym zdarzeniem. W związku z tym wybiegł z hotelu w samych skarpetkach. Przebiegł na drugą stronę ulicy, gdzie byliJ. S.iJ. W.. Oskarżony przyznał, iż jeden z mężczyzn zaczął go prowokować, czym wyprowadził go z równowagi. Dodał, iż jeden z mężczyzn uderzył go w twarz i odepchnął. Następnie próbował zadać kolejny cios, w związku z czym oskarżony broniąc się popchnął go na zaparkowany w pobliżu samochód. Oskarżony zaprzeczył, by uderzył pokrzywdzonego w twarz. Równocześnie przyznał, iż w momencie zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, gdyż w hotelu wypił 2 – 3 piwa.
Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoM. K.(k. 43 – 44, 62 – 63, 64 – 65, 99v.)
- karta karna (k. 139 – 140)
Postawa oskarżonegoM. K., który nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów stanowi przyjętą przez niego linię obrony i nie zasługuje na aprobatę Sądu. Równocześnie wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę w części, gdzie podaje, iż był mocno zdenerwowany, a pokrzywdzony wraz zJ. W.zachowywali się prowokacyjnie. Potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym znajduje również twierdzenie oskarżonego, iż pomiędzy nim, a pokrzywdzonym orazJ. W.doszło do szarpaniny. Równocześnie Sąd nie zaakceptował twierdzeniaM. K., by działał on w ramach obrony koniecznej, gdyż nie doszło do bezpośredniego i bezprawnego zamachu, a oskarżony, wybiegając z hotelu, sam sprowokował zajście.
PokrzywdzonyJ. S.w swoich zeznaniach podał, iż oskarżony od początku był bardzo wulgarny i agresywny. Jeszcze znajdując się w hotelu wykrzykiwał wyzwiska przez okno. W pewnym momencie agresywny oskarżony wybiegł z hotelu w skarpetkach i zaatakował go. GdyJ. W.chciał odciągnąć oskarżonego, ten kopnął go. Pokrzywdzony podkreślił, iż spokojnie i grzecznie prosił oskarżonego by ten zostawił go w spokoju. Kategorycznie zaprzeczył, by doszło do kłótni i szarpaniny. To oskarżony atakował. Pokrzywdzony przez cały czas bał się oskarżonego. RównocześnieJ. S.dodał, iż początkowo nie chciał przyjąć nałożonego na niego mandatu karnego, gdyż nie krzyczał i nie awanturował się.
Zeznania pokrzywdzonego jakkolwiek spójne i konsekwentne zasługują na wiarygodność jedynie w części. Nie można zaakceptować twierdzeń pokrzywdzonego, iż zachowywał się grzecznie i spokojnie. Przesłuchani w sprawie świadkowie przyznali, iż między stronami doszło do kłótni i wzajemnych wyzwisk. Świadkowie ci przyznali również, iż między mężczyznami doszło do wzajemnej szarpaniny. Zdaniem Sądu postawa pokrzywdzonego ma na celu przedstawienie go w korzystnym świetle i większe obciążenie oskarżonego.
ŚwiadekJ. W.w znacznej części potwierdził zeznania pokrzywdzonego. Przyznał, iż oskarżony od początku zachowywał się wulgarnie i agresywnie. Oskarżony kopnął go w żebra, a następnie zaatakował pokrzywdzonego. Równocześnie potwierdził, iż pomiędzy oskarżonym, a pokrzywdzonym doszło do kłótni. Zdaniem Sądu zeznania świadka mają na celu obronę pokrzywdzonego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż w chwili zdarzenia świadek znajdował się pod wpływem alkoholu.
ZarównoR. B.– ekspedientka, jak iG. F.– właściciel sklepu zeznali, że między stronami doszło do szarpaniny. Świadkowie zgodnie zeznali, iż przed zdarzeniem między mężczyznami doszło do ostrej wymiany zdań – kłótni. ŚwiadekR. B.przyznała, iż nie widziała, który z mężczyzn uderzył pierwszy. ŚwiadekG. F.dodał, iż w przepychance brał udział równieżJ. W.. Przyznał, żeJ. S.został pchnięty na jego samochód w związku z czym doszło do wgniecenia drzwi. O sprawie powiadomił Policję, która ukarała pokrzywdzonego mandatem karnym. Zdaniem świadka pokrzywdzony mógł zostać uderzony w twarz, gdyż miał widoczne zaczerwienienia.
ŚwiadekK. K. (2), który przebywał w dniu zdarzenia wraz z oskarżonym wHotelu (...)zeznał, iż obserwował szarpaninę, do której doszło przed sklepem z okna. Z zeznań tego świadka wynika, iż pokrzywdzony orazJ. W.prowokowali oskarżonego. W wyniku szarpaninyJ. W.przewrócił się. Świadek podał również, że oskarżony zachowywał się spokojnie. Według tego świadka pokrzywdzony sam przewrócił się na ziemię kiedy rzucił się na oskarżonego. Po tym uderzył w bok samochodu. Świadek podał, iż wówczas przed zdarzeniem wypił 10 piw i trochę wódki. Nie obserwował cały czas zdarzenia, a tylko podchodził do okna. Zeznania tego świadka z uwagi na dużą ilość wypitego tego dnia alkoholu oraz obserwowanie tylko fragmentów zdarzenia nie zasługują na wiarę.
ŚwiadekJ. J.również obserwował zajście z okna hotelu i słyszał podniesione głosy. Widział jak oskarżony odchodził spod sklepu, kiedy mężczyzna machnął w okolicę twarzy oskarżonego. Wtedy drugi z mężczyzn rzucił się na oskarżonego, a ten go odepchnął. Potem świadek nie wiedział co się stało, jednak mężczyzna poleciał na samochód. Świadek nie wiedział o co chodził w tym zdarzeniu. Mężczyzna leciał na samochód głową, ale świadek nie widział jaką częścią ciała niego uderzył. Zeznania tego świadka tylko częściowo można uznać za wiarygodne. Pozostają one w sprzeczności z ustaleniami w sprawie, a zwłaszcza z zeznaniamiJ. S.iJ. W..

Sąd zważył co następuje:
M. K.został oskarżony o popełnienie czynu zabronionego zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 57a kkpolegającego na tym, ze w dniu 17 kwietnia 2014 r. wR.przyul. (...), na ulicy, podbiegł i uderzył pięścią w twarzJ. S., który siłą uderzenia został pchnięty na zaparkowany samochód, w wyniku czegoJ.S.doznał stłuczenia okolicy prawego policzka oraz krwiaka w obrębie lewego pośladka, co spowodowała naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Oskarżony – jak sam przyznał – był bardzo zdenerwowany. Zachowanie pokrzywdzonego orazJ. W.dodatkowo go wzburzyło. Nie bez wpływu pozostaje fakt, iż zarówno oskarżone, jak i pokrzywdzony znajdowali się pod wpływem alkoholu. Jednakże zachowania oskarżonego nie można potraktować jako działanie w obronie koniecznej. Równocześnie oskarżonemu postawiono zarzut popełnienia czynu zabronionego zart. 216 § 1 kkw zw. zart. 57a kk, tj. publicznego znieważenia słowami obelżywymiJ. S.mówiąc do niego: „ty cioto”, przy czym czynu tego dopuścił się działając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Równocześnie oskarżony został sprowokowany przez pokrzywdzonego. Słowa oskarżonego były odpowiedzią na wyzywające zachowanie pokrzywdzonego. Pomiędzy tymi zachowaniami istniała ścisła zależność. Tym samym Sąd może na zasadzieart. 216 § 3 kkodstąpić od wymierzenia kary.
W ocenie Sądu analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wykazała, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 57a kk. Równocześnie analiza zebranego materiału dowodowego nie pozwala na przyjęcie by oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zart. 216 § 1 kkdziałając publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Zdaniem Sądu zachowanie oskarżonego nie miało charakteru czynu chuligańskiego. Pomiędzy mężczyznami doszło do gwałtownej wymiany zdań. Zarówno oskarżony, jak i pokrzywdzony krzyczeli, używali słów wulgarnych. Równocześnie świadkowie potwierdzili, że słyszeli krzyki, jednak nie potrafili wskazać jakie słowa dokładnie padły.
Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zrzucanego mu czynu zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 57a kk, Sąd na podstawieart. 157 § 2 kkw zw. zart. 57a kkiart. 33 § 1 i 3 kkorzekł wobec niego karę grzywny w ilości 120 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł.
W ocenie Sądu wymierzona kara grzywny jest adekwatna do zachowania oskarżonego i mieści się w granicach jego możliwości finansowych. Sytuacja materialna oskarżonego jest dość dobra. Jest właścicielem mienia o sporej wartości Prowadził działalność gospodarczą. Kara ta uwzględnia również stopień społecznej szkodliwości czynu, który w ocenie Sądu jest znaczny z uwagi na fakt, iż zostało zagrożone podstawowe dobro prawne takie jak zdrowie człowieka. Zachowanie oskarżonego doprowadziło do powstania u pokrzywdzonego „lekkich” ciała.
Uznając oskarżonego za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2014 r. wR.przyul. (...), na ulicy, publicznie znieważył słowami obelżywymiJ. S., mówiąc do niego: „ty cioto”, tj. popełnienia czynu zart. 216 § 1 kk, Sąd na podstawieart. 216 § 3 kkodstąpił od wymierzenia kary.
Na podstawieart. 46 § 2 kkSąd orzekł od oskarżonego nawiązkę w kwocie 1500 zł na rzecz pokrzywdzonegoJ. S.. Kwota ta pozwoli pokrzywdzonemu na pokrycie kosztów leczenia i będzie równocześnie zadośćuczynieniem za ból i cierpienie.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe w postaci wydatków w wysokości 170 zł i obciążył go opłatą w kwocie 120 zł.

Sędzia: