Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 34/15
Data wyroku: 2015-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Nowak

Sygn. akt IX Ka 34/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Nowak
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Misztal
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Wiesława Nowaka
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 roku
sprawyC. G.
oskarżonego o przestępstwo zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 17 października 2014 roku sygn. akt XII K 733/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną orzeczonej w pkt I kary grzywny o przepis „§ 2 art. 33 kk”;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IX Ka 34/15

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Kielcach oskarżyłC. G.o to, że:
w dniu 23 lipca 2014 roku wC.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru górskiegomarki M. (...)o wartości 1.124 złotych, działając na szkodęS. P.,
tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k..
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 17 października 2014 roku w sprawie XII K 733/14 orzekł, co następuje:

I
oskarżonegoC. G.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.i za ten czyn na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i na podstawieart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych przy ustaleniu stawki dziennej na kwotę 10 złotych;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecC. G.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając okres próby na 2 lata;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobecC. G.kary grzywny zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie tj. w dniach 20 i 12 sierpnia 2014 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dziennym stawkom grzywny i uznał grzywnę za wykonaną do kwoty 40 złotych;

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonegoC. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, w tym 260 złotych tytułem opłat od orzeczonych kar.

Powyższy wyrok zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając:
obrazę przepisu prawa materialnego, a toart. 33 § 2 k.k.poprzez jego niezastosowanie i wymierzenie kary grzywny wobec oskarżonegoC. G., przy ustaleniu, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął, jedynie na podstawieart. 33 § 1 i 3 k.k., podczas gdy ustalenia Sądu skutkowały koniecznością zastosowania w podstawie wymiaru kary grzywny równieżart. 33 § 2 k.k.obokart. 33§ i 1 3k.k..
Podnosząc powyższy zarzut na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 437 § 1 k.p.k.skarżący wniósł o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary grzywny wobec oskarżonegoG. G.w wymiarze przyjętym przez Sąd I instancji, na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna.
Ma racje autor apelacji, iż Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę grzywny w podstawie jej wymiaru wskazał jedynie przepisyart. 33 § 1 i 3 k.k.podczas gdy poczynione przez Sąd ustalenia faktyczne wskazywały, żeC. G.zarzucanego mu czynu dopuścił się w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął. Tym samym stwierdzić należy, że przedmiotowy wyrok nie jest słuszny bowiem Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisu prawa materialnego tj.art. 33 § 2 k.k.poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wynikało, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął.
W tym miejscu wskazać należy, że oczywiste omyłki pisarskie mogą dotyczyć każdego elementu orzeczenia lub też zarządzenia i to niezależnie od jego znaczenia pod względem merytorycznym i procesowym.R.legis zastosowania regulacji przewidzianej wart. 105 § 1 i 2 k.p.k.w żadnym wypadku nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia lub też zarządzenia bądź ich uzupełnienia (por. wyrok SN z dnia 13 marca 2013 roku, sygn. akt II KK 178/12). Powyższe oznacza, że brak jest możliwości uzupełniania podstawy prawnej wymiaru kary – w tym wypadku kara grzywny – w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, jak wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zmiana taka miałaby bowiem charakter merytoryczny stanowiąc w istocie uzupełnienie treści sentencji wyroku, co nie jest możliwe w trybieart. 105 § 1 i 2 k.p.k.. Jedyną zatem możliwością konwalidowania uchybienia Sądu jest korekta orzeczenia w zaskarżonym zakresie przez Sąd II instancji polegająca na przyjęciu w podstawie wymiaru kary grzywny równieżart. 33 § 2 k.k..
Zdaniem Sądu Okręgowego odmienne stanowisko Sądu I instancji – w analizowanej kwestii zaprezentowane w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku jest nieprzekonywujące i odosobnione w praktyce orzeczniczej, a zatem nie sposób go zaakceptować.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.częściowo zmienił zaskarżony wyrok – w sposób jak wyżej – zaś w pozostałej części utrzymał go w mocy.
Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze oparto na przepisachart. 626 § 1 k.p.k.,art. 635 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.mając na uwadze, iż oskarżony nie przyczynił się do ich powstania.
Z tych względów orzeczono jak wyżej.
SSO Tomasz Nowak