Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 267/13
Data wyroku: 2015-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Biernikowicz
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294§1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 października 2015 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym
w składzie:

Przewodniczący: SSO Dorota Biernikowicz

Protokolant: protokolant sądowy Katarzyna Robakowska

    przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Stare Miasto w Poznaniu – Szymona Dąbrowskiego

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 06.08.2014r., 02.10.2014r., 24.11.2014r., 28.01.2015r., 02.03.2015r., 29.04.2015r., 25.05.2015r., 02.09.2015r., 19.10.2015r.
sprawy karnej oskarżonych:

1
M. M. (1)(M.), s.W.iB.z d.I.,ur. (...)wP., karanego

oskarżonego o to, że:

    I.w dniu 22 lipca 2011 roku, wM.i wP.ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. J. (1)iD. J. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzeniem własnym mieniemP. Ż. (1)w ten sposób, że wprowadził wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru zapłaty całej sumy za nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą do wyżej wymienionego, będącą przedmiotem sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że kwota wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana w całości, przekazał wymienionemu przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.352,45 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości, Rep. A nr 7.(...), za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 280.647,55 zł na szkodęP. Ż. (1)

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.

2
D. J. (1)((...)), s.Z.iS.z d.W.,ur. (...)wP., nie karanego

oskarżonego o to, że:

    II.w dniu 22 lipca 2011 roku, wM.i wP.ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. J. (1)iM. M. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzeniem własnym mieniemP. Ż. (1)w ten sposób, że wprowadził wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru zapłaty całej sumy za nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą do wyżej wymienionego, będącą przedmiotem sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że kwota wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana w całości, przekazał wymienionemu przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.352,45 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości, Rep. A nr 7.(...), za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 280.647,55 zł na szkodęP. Ż. (1)

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.

3
Ł. J. (1)((...)), s.Z.iI.z domuZ.,ur. (...)wP., nie karanego

oskarżonego o to, że:

    III.w dniu 22 lipca 2011 roku, wM.i wP.ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. J. (1)iM. M. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzeniem własnym mieniemP. Ż. (1)w ten sposób, że wprowadził wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru zapłaty całej sumy za nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą do wyżej wymienionego, będącą przedmiotem sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że kwota wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana w całości, przekazał wymienionemu przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.352,45 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości, Rep. A nr 7.(...), za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 280.647,55 zł na szkodęP. Ż. (1)

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.

1

    oskarżonychM. M. (1),D. J. (2)iŁ. J. (1)uznaje za winnych tego, że w dniu 22 lipca 2011 roku, wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzili do niekorzystnego rozporządzeniem własnym mieniemP. Ż. (1)w ten sposób, że wprowadzili wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zapłaty całej ceny za nieruchomość o obszarze 0.74.45 ha, położoną wT.P., dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą doP. Ż. (1), a będącą przedmiotem umowy sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że cena wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana mu w całości, przekazaliP. Ż. (1)przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.000,00 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości - Rep. A nr 7.(...)za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., reprezentowana przezM. M. (1), w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 281.000,00 zł na szkodęP. Ż. (1), w wyniku doprowadzenia go w sposób wyżej opisany do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, to jest uznaje wszystkich oskarżonych za winnych popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.
    wymierza każdemu oskarżonemu karę po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności, a nadto na podstawieart. 33 § 1 i 2 k.k.
    wymierza oskarżonemuD. J. (1)za ten czyn karę grzywny w wymiarze 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 20 (dwadzieścia) zł, a
    oskarżonemuŁ. J. (1)wymierza za ten czyn karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100,00 (sto) zł;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.- w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)kary pozbawienia wolnościwarunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat tytułem próbywobec każdego z nich, aoskarżonegoM. M. (1)ponadtona podstawieart. 73 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.oddaje w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

3
na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoM. M. (1)do powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu;

4
na podstawieart. 46 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.- orzeka wobec oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoP. Ż. (1)kwoty 281.000,00 zł (dwieście osiemdziesiąt jeden tysięcy złotych);

5
na podstawieart. 45 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.- orzeka wobec oskarżonegoŁ. J. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 33.600,00 (trzydzieści trzy tysiące sześćset) zł;

6
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuM. M. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w razie zarządzenia jej wykonania okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 2 marca 2015r. do dnia 9 marca 2015r. (7 dni), uznając, że jest równy siedmiu dniom kary pozbawienia wolności;

7
na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 633 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w częściach równych, to jest po 1/3, a także wymierza oskarżonym następujące opłaty: oskarżonemuM. M. (1)w wysokości 300,00 zł,D. J. (2)w wysokości 1020,00 zł iŁ. J. (1)w wysokości 4.300,00 zł.

/-/ SSO Dorota Biernikowicz

UZASADNIENIE

W sprawie oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

P. Ż. (1)w ramach dziedziczenia po zmarłej 11 czerwca 2009 roku matceB. M., na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w obornikach z dnia 20 maja 2010 roku sygn. akt I Ns 137/10, został właścicielem niezabudowanej nieruchomości o powierzchni 7445 m2 położonej wT.P.przy ul.(...)Kw. nr(...). W połowie 2011 roku postanowił sprzedać posiadaną przez siebie niezabudowaną nieruchomość, która położona była wT.P., przyul. (...). Przy sprzedaży tej nieruchomości pomagała mu kobieta – prawdopodobnie o danychH. S., której dokładnych danych personalnych i adresowych w toku postępowania nie ustalono. Była ona znajomą ówczesnej konkubinyP. Ż. (1)–B. S.. Za zgodą pokrzywdzonego zamieściła ona w internecie ogłoszenie o w/w ziemi na sprzedaż. Po około półtora miesiąca od ogłoszenia, na początku lipca 2011 roku wskazana kobieta przyszła do domu pokrzywdzonego wraz z oskarżonymD. J. (1), który przedstawił się pokrzywdzonemu jedynie imieniem, że jest zfirmy (...) Sp. z o.o., przysłał go szef i był zainteresowany ofertą pokrzywdzonego. Na tym pierwszym spotkaniu w miejscu zamieszkaniaP. Ż. (1)wM.D. J. (2)negocjował zP. Ż. (1)warunki zakupu nieruchomości i ustalili, że za nieruchomośćP. Ż. (1)otrzyma od kupującego, tj.(...)Sp. z o.o. wP.kwotę 400.000 złotych. Były to ustne uzgodnienia. Na spotkaniu tymD. J. (1)przekazałP. Ż. (1)kwotę 10.000 zł w gotówce tytułem zaliczki, co pokrzywdzony pokwitował na piśmie. Notariusza, u którego miało dojść do zawarcia umowa miała wybrać strona kupująca. Przed podpisaniem umowy u notariusza doP. Ż. (1)do jego domu wM.przyjechała jeszcze raz wymieniona kobieta wraz z innym mężczyzną, który przedstawił się jakoP. W.- szeffirmy (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP.. Rozmawiali na temat położenia ziemi będącej własnościąP. Ż. (1). W rzeczywistości mężczyzną tym był oskarżonyŁ. J. (1), którego wizerunek w toku dochodzenia pokrzywdzony rozpoznał w trakcie okazania (k. 381 i 377). Obydwaj mężczyźni, kiedy odwiedzili pokrzywdzonego, wspominali, że na nieruchomości zakupionej odP. Ż. (1)zamierzają zbudować domy w stanie deweloperskim W dniu 21 lipca 2011 roku u notariuszaM. G.Kancelaria Notarialna wP.przyul. (...), zawarty został akt notarialny Repertorium A nr 7.(...), na mocy którego powołana została do życiaspółka (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP..D. J. (1)objął w tej spółce 100 % udziałów. Prezesem zarządu spółki zostałM. M. (1). W dniu 21 lipca 2011r. reprezentującyspółkę (...)zawarł umowę rachunku bankowego numer(...)prowadzonego przez(...) SAdla(...)Sp. z o.o. w organizacji. Tego samego dnia zawarta została umowa podnajmu lokalu międzyM. M. (1), reprezentującym(...)Sp. z o.o. w organizacji z siedzibą wP.afirma (...)z siedzibą wP.ul.(...)na podnajem lokalu przyul. (...)wP.. W rzeczywistości pod wskazanym adresem nie było siedziby spółki, ponieważfirma (...)prowadziła pod tym adresem działalność gospodarczą polegającą m.in. na udostępnianiu adresu siedziby wielu spółkom. W tym czasie, co(...)Sp. z o.o. w organizacji, ów lokal podnajmowany był ponadto przez blisko 100 spółek. W związku powyższym pod wskazanym adresem wskazanym jako adresspółki (...) Sp. z o.o.w organizacji nie urzędowała spółka, a był to jedynie adres do rejestracji firmy i korespondencji oraz na siedzibę. Zgodnie z aktem powołania spółki wszystkie udziały w(...)Sp. z o.o. w organizacji objąłD. J. (2), a na prezesa spółki powołany został oskarżonyM. M. (1). Uchwała nr 1/2011 z dnia 21 lipca 2011r. Zgromadzenia Wspólników(...)Sp. z o.o. w organizacji (przegłosowana przez jedynego wspólnikaD. J. (1)reprezentującego 100 % kapitału zakładowego) wyrażono zgodę na nabycie prze Spółkę prawa własności nieruchomości położonej wT.P.KW nr(...)za cenę nie wyższą niż 400.000 zł. W dniu 22 lipca 2011 roku w Kancelarii NotarialnejM. G.wP.przyul. (...), do której pokrzywdzony przyjechał z kobietą, która poznała go z oskarżonymi, doszło do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości (akt notarialny Rep. A nr 7.(...)) należącej doP. Ż. (1), dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...). OpróczP. Ż. (1)jako sprzedającego iM. M. (1)jako reprezentującego kupującąspółkę (...) Sp. z o.o.w organizacji, w kancelarii notarialnej tego dnia obecna była kobieta, która pomagała pokrzywdzonemu w sprzedaży nieruchomości oraz wcześniej poznani przezP. Ż. (1)u niego w domu dwaj mężczyźni, którzy przedstawili mu się jakoD.iP. W.. W rzeczywistości byli to oskarżeniD. J. (2)iŁ. J. (1). OskarżonyM. M. (1)do notariusza przyszedł jako ostatni, towarzyszył mu jeszcze jeden, nieustalony dotąd mężczyzna. Przed podpisaniem aktu notarialnegoP. Ż. (1)otrzymał odŁ. J. (1)(który przedstawiał się pokrzywdzonemu jakoP. W.) kwotę 10.000 zł w gotówce, bo tak umówił się wcześniej zD. J. (1). NastępnieŁ. J. (1)otrzymał od pokrzywdzonegoP. Ż. (1)w kancelarii notarialnej numer rachunku bankowego w celu wpłacenia na konto bankowe pokrzywdzonego kwoty 73.000 zł. OskarżonyŁ. J. (1)miał pójść do banku i wpłacić w/w kwotę na rachunek pokrzywdzonego, a następnie przynieść do kancelarii jeszcze przed podpisaniem aktu notarialnego potwierdzenie wpłaty. OskarżonyŁ. J. (1)nie wrócił już do kancelarii notarialnej, mimo, że tak umawiał się zP. Ż. (1), aby okazać potwierdzenie dokonania przelewu. Pomimo tego, że osoba przedstawiająca się pokrzywdzonemu jakoP. W., a w rzeczywistości oskarżonyŁ. J. (1), nie wróciła do notariusza z dowodem wpłaty,P. Ż. (1)zdecydował się podpisać umowę sprzedaży nieruchomości w drodze aktu notarialnego. Zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr 7.(...)spółka (...) Sp. z o.o.w organizacji miała przelać na kontoP. Ż. (1)kwotę 373.000 zł tytułem zapłaty ceny za sprzedaż nieruchomości nieruchomość o obszarze 0.74.45 ha, położoną wT.P., dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto wP.prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą doP. Ż. (1). Po zawarciu aktu notarialnego, tego samego dnia, pokrzywdzony sprawdził, że na rachunek jego nie wpłynęły pieniądze, które miał przelać mężczyzna przedstawiający się jakoP. W.. Wówczas pokrzywdzony skontaktował się telefonicznie z kobietą, która pośredniczyła w sprzedaży, aby ta ustalił, dlaczego nie wpłynęły pieniądze. Kobieta ta oddzwoniła, informując pokrzywdzonego, że pieniądze na jego konto wpłyną następnego dnia. Na rachunek bankowyP. Ż. (1)prowadzony przez(...) SAtytułem zapłaty ceny za przedmiotową nieruchomość wpłynęły następnie trzy przelewy: w dniu 27 lipca 2011r. na kwotę 42.000 zł zrachunku numer (...)prowadzonego w(...) SA, w dniu 27 lipca 2011r. na kwotę 23.000 zł zrachunku numer (...)prowadzonego w(...) SAi w dniu 28 lipca 2011r. na kwotę 7.000 zł zrachunku numer (...)prowadzonego w(...) SA. Już w dniu 22 lipca 2011r. został złożony wniosek do Sądu Rejonowego Poznań stare Miasto w Poznaniu o dokonanie wpisu zmiany właściciela nieruchomości na podstawie w/w aktu notarialnego na(...)Sp. z o.o. w organizacji, nie dokonano natomiast rejestracji spółki w KRS. Ponieważ cała kwota wymieniona w akcie notarialnym jako cena nie została uregulowana,P. Ż. (1)kontaktował się z oskarżonymiD. J. (2)(znanym pokrzywdzonemu z imieniaD.),Ł. J. (1)(znanym pokrzywdzonemu pod danymiP. W.). Do uregulowania pozostałej należności nie doszło, mimo upływu terminów wskazanych w akcie notarialnym. Później kontakt z wymienionymi oskarżonymi w ogóle się urwał.P. Ż. (1)podjął wówczas próbę odzyskania należności na drodze postępowania egzekucyjnego, korzystając z zapisu w akcie notarialnym, żespółka (...) SP. z o.o.w organizacji poddaje się egzekucji w trybieart. 777 § 1 k.p.c.W akcie notarialnym nie zawarto natomiast żadnego zapisu o innym zabezpieczeniu roszczeń pokrzywdzonego – sprzedającego co do zapłaty całej ceny, mimo, iż zapłatę ceny za nieruchomość kupujący miał zapłacić w ratach, tj. kwotę 73.000 zł w dniu zawarcia aktu notarialnego, kwotę 100.000 zł w dniu opublikowania uchwały Rady Gminy zatwierdzającej plan zagospodarowania przestrzennego w Dz. U. Województwa(...), przy czym najpóźniej do dnia 22 września 2011r. przelewem na wskazany rachunek sprzedającego tj.(...), a pozostałą kwotę 200.000 zł kupujący miał zapłacić przelewem do dnia 1 października 2011r. Sprzedający zgodził się na takie warunki zapłaty ceny za sprzedaną nieruchomość, mimo, że w dniu podpisania aktu notarialnego zobowiązał się wydać w posiadanie strony kupującej na podstawie protokołu zdawczo – odbiorczego opisaną w akcie notarialnym nieruchomość i zrezygnował z ustanowienia przezspółkę (...) Sp. z o.o.w organizacji na nabywanej nieruchomości hipoteki celem zabezpieczenia zapłaty reszty ceny. Pismem z dnia 15 września 2011r.m. M.w imieniu(...)Sp. z o.o. w organizacji zwrócił się doP. Ż. (1)z prośba o wydłużenie terminu zapłaty z uwagi na fakt, iż kluczowy klient z Niemiec zalega spółce z zapłatą około 500 000 euro i zobowiązał się do zapłaty tych należności do dnia 15.10.2011r.Spółka (...) Sp. z o.o.w organizacji w rzeczywistości natomiast nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej, nie została nawet zarejestrowana w KRS, a powołana została dzień przed zawarciem zP. Ż. (1)aktu notarialnego tylko i wyłącznie celem dokonania transakcji zakupu nieruchomości przez w/w spółkę w organizacji. Spółka ta nie posiadała także żadnego majątku w dniu zawarcia umowy kupna nieruchomości odP. Ż. (1), nie zapłacono także należności za wynajem lokalu na siedzibę spółki.M. M. (1), który został powołany na Prezesa zarządu w/w spółki faktycznie był tzw. słupem, a więc osobą, która zgodziła się za odpowiednią nieustalona korzyścią zostać prezesem spółki, jednak nie decydowała o spółce.M. M. (1)to osoba o wykształceniu podstawowym, alkoholik, który nie miał podstawowej wiedzy o działalności spółek prawa handlowego, a propozycje zostania prezesem w/w spółki otrzymał od znajomego ze wsi, w której zamieszkiwał – oskarżonegoD. J. (1).
Mimo, żeP. Ż. (1), oprócz kwoty 92.000 zł, nie otrzymał reszty ceny z tytułu sprzedażyspółce (...) Sp. z o.o.w organizacji w wysokości 281.000 zł, w dniu 17 października 2011r. uchwała numer(...)zgromadzenie Wspólników(...)Sp. z o.o. w organizacji wyraziła zgodę na zbycie nieruchomości zakupionej odP. Ż. (1). W dniu 2 listopada 2011 roku zawarty został przed notariuszemT. A.akt notarialny rep. A nr(...), na mocy którego powołana została do życiaspółka (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP., a na prezesa jednoosobowego zarządu powołana zostałaE. P. (1).. Zgodnie z paragrafem 7 w/w aktu notarialnego - aktu założycielskiego spółki kapitał zakładowy wynosi 440.000 zł. Wszystkie udziały w tej spółce objąłŁ. J. (1)i pokrył je w gotówce. Tego samego dnia zawarty został akt notarialny Rep. A nr 10.(...), na mocy którego(...)Sp. z o.o. w organizacji z siedzibą wP., reprezentowana przezM. M. (1), oświadczając do aktu notarialnego, że nieruchomość nie jest przedmiotem roszczeń czy praw osób trzecich, sprzedałaspółce (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., reprezentowanej przez żonę oskarżonegoŁ. E.A. P., jako prezesa spółki(...) Sp. z o.o., nieruchomość uprzednio zakupioną odP. Ż. (1), za którą pokrzywdzonemuspółka (...) Sp. z o.o.w organizacji nie zapłaciła całej ceny. Do zawarcia aktu notarialnego nie zostały przedłożone dokumenty potwierdzające zapłatę na rzeczP. Ż. (1)przez(...)Sp. z o.o. w organizacji całej ceny. Z paragrafu 4 przedmiotowego aktu notarialnego wynika, że kwotę ceny za zakup nieruchomości przez(...) Sp. z o.o.tj. 440.000 zł strona kupująca zapłaciła już – czyli przed zawarciem aktu notarialnego - stronie sprzedającej czyli(...)Sp. z o.o. w organizacji gotówką. Z zapisów paragrafu 3 i 5 w/w aktu notarialnego wynika także, że(...) Sp. z o.o.w organizacji jest już w posiadaniu przedmiotowej nieruchomości, której obecny stan fizyczny i prawny jest znany. Pomimo uzyskania z wyżej wymienionej transakcji rynkowej ceny sprzedaży,spółka (...) Sp. z o.o.w organizacji, reprezentowana przezM. M. (1), a której jedynym udziałowcem byłD. J. (3), nie uregulowała długu wobecP. Ż. (1)w postaci zapłaty reszty ceny zgodnie z aktem notarialnym z dnia 22 lipca 2011r.E. P. (1)była prezesem zarządu spółki(...) Sp. z o.o.w organizacji tylko do dnia 7 listopada 2011r., kiedy to uchwałą numer(...)podjetą przez jedynego wspólnikaŁ. J. (1)została odwołana z tej funkcji, a jej miejsce zajął oskarżonyŁ. J. (1)– powołany uchwała numer(...)na prezesa zarządu jednoosobowego i jedynego wspólnika. Następnie w dniu 30 stycznia 2012r.spółka (...) Sp. z o.o.w organizacji, reprezentowana przez pełnomocnikaM. W.(pośrednika w obrocie nieruchomościami), sprzedała wyżej wskazaną nieruchomośćZ. S.za kwotę 500.000 zł brutto (akt notarialny zawarty w Kancelarii NotarialnejK. D.rep. A nr 333/2012).(...) Sp. z o.o.worganizacji (...)do aktu notarialnego oświadczył m.in., że sprzedawana nieruchomość nie jest obciążano prawami osób trzecich, nie są z nią związane żadne inne roszczenia osób trzecich, nie jest prowadzone z nieruchomości żadna egzekucja sądowa ani administracyjna, spółka nie posiada żadnych wierzycieli. Jako zabezpieczenie na rzecz sprzedającego została na tej nieruchomości ustanowiona hipoteka umowna do kwoty 502.000 zł cele zabezpieczenia zapłaty ceny. W dniu 17 lutego 2012r. przelewem powyższa kwota została przekazana przez kupującego na kontospółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.. W dniu 21 lutego 2012r. oskarżonyŁ. J. (1)osobiście jako Prezes Zarządu(...) Sp. z o.o.z siedziba wP., wpisanej już do KRS nr(...), oświadczył, że nabywca nieruchomościZ. S.zapłaciła cała cenę za nieruchomość i tym samym wyraża zgodę na wykreślenie hipoteki umownej wpisanej na rzecz Spółki.M. W.to pośrednik w obrocie nieruchomościami, zatrudniony wówczas wM.(...), który pośredniczył w sprzedaży nieruchomości pomiędzyZ. S., a(...) Sp. z o.o.w organizacji. Prowadził on negocjacje pomiędzy w/w co do ceny za nieruchomość wystawiona na sprzedaż przez(...) Sp. z o.o.w organizacji. Mimo, że oskarżonyŁ. J. (1)był obecny u notariusza w dniu 30 stycznia 2012r., kiedy aktem notarialnym jegospółka (...) Sp. z o.o.w organizacji sprzedałaZ. S.prowadzącej działalność gospodarczą podfirmą Firma Usługowo – Handlowa (...)z siedzibą wM.przedmiotową nieruchomość, należącą wcześniej doP. Ż. (1), jednak nie stawał do aktu notarialnego jako Prezes Zarządu i jedyny udziałowiec(...) Sp. z o.o., tylko uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników(...) Sp. z o.o.przed zawarciem aktu notarialnego udzielił pełnomocnictwa do zawarcia w imieniu(...) Sp. z o.o.w organizacji umowy sprzedaży nieruchomości obecnemu w kancelarii notarialnej pośrednikowi(...)(pełnomocnictwo udzielone przed notariuszemK. D.30 stycznia 2012r. rep. A nr 330/2012).Spółka (...) Sp. z o.o.została wpisana do KRS dopiero po tej transakcji tj. 3 lutego 2012r. Fakt, że oskarżonyŁ. J. (1)nie chciał stawać do aktu notarialnego reprezentując(...) Sp. z o.o., zarówno 2 listopada 2011r., kiedy(...) Sp. z o.o.nabyła nieruchomość należąca wcześniej do pokrzywdzonegoP. Ż. (1)od(...)Sp. z o.o. w organizacji (dla zawarcia tej umowy w drodze aktu notarialnego została powołana na okres 5 dni jako prezes zarządzona oskarżonegoE. J.–P.), jak i w dniu 30 stycznia 2012r., kiedy(...) Sp. z o.o.w imieniu której działał pełnomocnikM. W., ustanowiony tego samego dnia przez oskarżonegoŁ. J. (1), wynikała z tego, iż oskarżonyŁ. J. (1)nie chciał jako osoba działająca w imieniu spółki solidarnie ze spółka odpowiadać swoim majątkiem za zobowiązania spółki, a to wobec ewentualnych roszczeńP. Ż. (1), który nie otrzymał zapłaty całej ceny za sprzedaną nieruchomość. W wyniku wszczętego na podstawie oświadczenia(...)Sp. z o.o. w organizacji zawartego w akcie notarialnym z dnia 22 lipca 2011r. o poddaniu się egzekucji co do reszty ceny podlegającej zapłacie na rzeczP. Ż. (1), na które nadano klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego Poznań stare Miasto w Poznaniu z dnia 8 listopada 2011r., postępowania egzekucyjnego, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Poznań Stare Miasto w Poznaniu pismem z dnia 8 lutego 2012r. zawiadomił pełnomocnikaP. Ż. (1), iż postępowanie egzekucyjne o sygn. akt Km 3849/11 przeciwko dłużnikowi(...)Sp. z o.o. w organizacji okazało się bezskuteczne. Na zajętym rachunku bankowym spółki nie ma żadnych środków, a w miejscu wskazanej siedziby spółki nie ma żadnego majątku. Spółka według ustaleń komornika nie posiadała żadnych ruchomości, bo nie posiadała nawet pomieszczeń biurowych, a korzystała pod adresem siedziby spółki jedynie z wynajmu adresu korespondencyjnego. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012r. w/w komornik umorzył postępowanie egzekucyjne przeciwko(...) Developer Sp. z o.o.w organizacji. Spółka ta nie dokonała obowiązku rejestracji i nie figuruje w KRS.
Następnie w dniu 7 marca 2012r. umową zbycia udziałówŁ. J. (1)zbył swoje 880 udziałów współce (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.o łącznej wartości 440.000 zł na rzeczR. L., osoby która była – podobnie jakM. M. (1)w(...)Sp. z o.o. – jedynie tzw. „słupem”, namówionym do tego aby zarobić przez kolegęM. M. (1), z którym wspólnie często spożywał alkohol. W umowie zbycia udziałów (k. 311) w paragrafie 3 zawarto zapis, że cenę sprzedaży udziałów ustalono na kwotę 440.000 zł i została uiszczona w całości gotówkę przy zawieraniu umowy, co potwierdził sprzedający czyliŁ. J. (1). Aktem notarialnym Rep. A nr(...)poświadczone zostały notarialnie podpisy stron w/w umowy zbycia udziałów. w rzeczywistościR. L.nie zapłacił nic za kupno udziałów w w/w spółce. Także w dniu 7 marca 2012r. aktem notarialnym zawartym w Kancelarii NotarialnejM. R.. A nr 1.(...)R. L., osoba o podstawowym wykształceniu, alkoholik, bezrobotny, nie mająca żadnej wiedzy ani praktyki w zarządzaniu spółkami, podmiotami gospodarczymi, został powołany na stanowisko Prezesa wyżej wskazanejspółki (...) Sp. z o.o.z siedziba wP., za co otrzymał pieniądze w wysokości 2000 zł. Jednocześnie odwołano z funkcji Prezesa ZarząduŁ. J. (1). ZarównoM. M. (1), jak iR. L.są osobami uzależnionymi od alkoholu.
Według opinii biegłego z zakresu badania dokumentów podpisy wystawione naM. M. (1)na dokumentach w postaci: umowy podnajmu lokalu zawartej pomiędzyE.Z. B.a(...)Sp. z o.o. w organizacji, jak również na dokumentach bankowych dotyczących założenia rachunku dla w.w. spółki, są wytworem jednej osoby i zostały nakreślone przezM. M. (1).

    OskarżonyM. M. (1)
, s.W.iB.z d.I.,urodził się (...)wP.. Oskarżony ma wykształcenie podstawowe, ukończył szkołę specjalną podstawową, nie ukończył gimnazjum specjalnego, przebywał w(...)wM.. Nie ma zawodu. Jest bezdzietnym kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu, nie pracuje na stałe, a jedynie dorywczo, zamieszkuje wspólnie z rodzicami, bez dochodów, pozostaje na ich utrzymaniu. Oskarżony był dwukrotnie karany za przestępstwa:. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2004r. sygn. akt VI K 308/03 zart. 245 k.kna karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat próby i karę grzywny, przy czym postanowieniem z dnia 27.02.2006r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. Ponadto w dniu 2 grudnia 2014r. skazany został za przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy na cele społeczne 20 godz. miesięcznie.
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego został poddany jednorazowemu badaniu przez biegłych psychiatrówW. C.iE. P. (2)i psychologaM. S., którzy w opinii stwierdzili, że tempore criminis oskarżony był w stanie prostego upojenia alkoholowego, stwierdzono u niego nieprawidłowa osobowość, zespół zależności od alkoholu i intelekt w granicach upośledzenia umysłowego lekkiego, jest osoba prymitywną, nie ma w pełni rozwiniętego myślenia abstrakcyjnego, ma zmniejszoną wyuczalność. Poczytalność oskarżonego według biegłych nie była jednak zniesiona ani ograniczona w stopniu znacznym, ani w chwili popełnienia zarzucanego czynu, ani w toku postępowania. Jest zdolny do rozumienia norm moralno – prawnych oraz kierowania w ich ramach swoim postępowaniem. Oskarżony w toku postępowania sadowego nie stawiał się na wezwania Sądu bez usprawiedliwienia, a w dniu 2 marca 2015r. stawił się w stanie nietrzeźwości 2 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, w wyniku czego został ukarany aresztem - okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 2 marca 2015r. do dnia 9 marca 2015r. (7 dni).
Z wywiadu kuratora sądowego sporządzonego w dniach 5 i 6 lutego 2014r. wynika, że mieszka z rodzicami oraz bratem i jego rodziną. Rodzina oskarżonego boryka się z problemami finansowymi, mają trudne warunki mieszkaniowe. Z relacji matki oskarżonego jest on osobą uzależnioną od alkoholu, który spożywa codziennie w dużych ilościach. Według matki oskarżonego, nie jest on agresywny pod wpływem alkoholu, jednak na alkohol przeznacza znaczną cześć swoich dochodów. Kurator ustalił, że oskarżony ma orzeczony nakaz poddania się leczeniu odwykowemu w trybie stacjonarnym przeciwalkoholowemu. Jako nieletni oskarżony pozostawał z uwagi na demoralizację pod nadzorem kuratora rodzinnego. Z wywiadu środowiskowego wynika, że podejmuje prace dorywcze jako pomocnik w branży budowlanej, uzyskując około 2000 zł miesięcznie. Oskarżony, jak wynika z wywiadu kuratora, stawił się na wezwanie kuratora w stanie nietrzeźwości - 1,56 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, wyznał kuratorowi , że jest w stanie wypić dziennie 12-13 puszek taniego piwa. Oskarżony przyznał się też kuratorowi, że znajdował się wówczas w ciągu alkoholowym. Według kuratora oskarżony jest bezkrytyczny wobec swojego uzależnienia, nie widzi konieczności podjęcia leczenia odwykowego, żyje dniem dzisiejszym, nie posiada żadnych planów na przyszłość, jest osoba zdemoralizowaną i mimo poddania go oddziaływaniom resocjalizacyjnym w przeszłości w warunkach wolnościowych i izolacyjnych nie zmienił swojego zachowania i funkcjonowania społecznego, nie posiada żadnej motywacji do zmiany.

    OskarżonyD. J. (1), s.Z.iS.z d.(...),urodził się (...)wP.. Oskarżony ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest malarzem budowlanym. Oskarżony jest żonaty, jest ojcem jednego dziecka w wieku 8 lat, które pozostaje na jego utrzymaniu. uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości 2500 zł netto z prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na pracach budowlanych, świadczeniu usług rejestracji samochodów oraz ich sprzedaży. Obecnie zamieszkuje z rodzicami. Oskarżony nie był karany za przestępstwa.
Oskarżony w toku postępowania sądowego został poddany jednorazowemu badaniu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrówK. B.iW. C., którzy w wydanej po badaniu opinii nie stwierdzili u oskarżonego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, uzależnienia od alkoholu, narkotyków czy też innych zaburzeń, poza nie nasilonymi zaburzeniami adaptacyjnymi o obrazie płytkiej depresji, poczytalność oskarżonego nie budzi wątpliwości według biegłych ani w chwili popełnienia zarzucanego mu czyn, jak i w toku postępowania, miał ona w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem (opinie z dnia 21.05.2014r. i z dnia 24.06.2014r.).

    OskarżonyŁ. J. (1)synZ.iI.z domuZ.,urodził się (...)wP.. Oskarżony ma wykształcenie wyższe, z zawodu jest technikiem mechanikiem automatykiem. Jest żonaty, ma troje dzieci małoletnich, które pozostają na jego utrzymaniu. Oskarżony utrzymuje się ze stałej pracy, w postępowaniu przygotowawczym deklarował dochody miesięcznie w wysokości około 21.000 zł brutto z tytułu pracy w kilku podmiotach gospodarczych, natomiast na rozprawie w sierpniu 2014r. zadeklarował dochody rzędu 4500 zł brutto miesięcznie z pracy w spółce polsko – cypryjskiej. Nie był karany za przestępstwa.
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego został poddany jednorazowemu badaniu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrówK. B.iW. C.i psychologaK. J., którzy w wydanej po jednorazowym badaniu opinii nie stwierdzili u oskarżonego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, czy też innych zaburzeń, poza organicznymi zaburzeniami osobowości i padaczką. Poczytalność oskarżonego nie budzi wątpliwości według biegłych ani w chwili popełnienia zarzucanego mu czyn, jak i w toku postępowania, miał ona w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

1
w niewielkiej częściwyjaśnień oskarżonych:

⚫

M. M. (1)k. 425-427, 449-452 w zw. z k. 922

D. J. (1)k. 433-435, 553 w zw. z k. 922-923

Ł. J. (1)k. 460-463 w zw. z k. 923-925, 937

2
zeznań świadków:

⚫

P. Ż. (1)k. 33-35, 373-374 – zeznania do protokołu okazaniaD. J. (1), 375-378 – zeznania do protokołu okazania wizerunku, 380-382 w zw. z k. 925-936, 962-966, 1290-1292, 1294

Z. B.k. 99-101 w zw. z k. 1247

N. K.k. 110-112 w zw. z k. 1246-1247

Z. S.k. 118-120 w zw. z k. 969-971

częściowoR. L.k. 345-348 w zw. z k. 1034-1038, 1041-1042

M. W.k. 360 – 363 w zw. z k. 971-973

częściowoE. P. (1)k. 354-356, 511-513 w zw. z k.967-969

częściowoK. K. (1)k. 974-977

D. C.k. 977-978

częściowoJ. W. (1)k. 1269-1271

częściowoB. S.k. 1243-1246

P. Ż. (2)k.1292-1294

K. D.k. 1042-1044

M. G.k. 1039-1042

3
dokumentówujawnionych na rozprawie (k. 1296) w trybieart. 393 i 394 k.p.k., takich jak:

⚫

zawiadomienie o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa i załączniki (karta 2 - 29);

zawiadomienie o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa i załączniki (karta 38-42);

wydruk zupełny z księgi wieczystej k. 45-59

odpis postanowienia 1 Ds. 1046/12, zażalenia i postanowienia Sądu III Kp 299/12 - k. 60-73

pismo pokrzywdzonego k. 74

historia rachunku bankowego numer(...)prowadzonego dlaP. Ż. (1)przez(...) SAk. 75-77

dane z centralnej ewidencji ludności , aplikacji REGON k. 90-96

umowa podnajmu lokalu, rozwiązanie umowy, kopia dowodu wpłaty, kopia faktury vat k. 102, 103, 104, 105, 106, 107, 113

zaświadczenie lekarskie k. 117

faktura VAT k. 121

potwierdzenie przelewu k. 122

kserokopia aktu notarialnego k. 123-136

kserokopia akt sprawy egzekucyjnej Km 3849/11 Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań Stare Miasto w Poznaniu k. 149-163

notatka urzędowa k. 166, 256

kserokopie dokumentów zKw (...), w tym akt notarialny z dnia 2.11.2011r. Rep. A nr 10.(...)k. 167-244

wzory pisma k. 251

kserokopia akt rejestrowych(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.KRS(...)k. 262-328.

teczka dowodu osobistegoŁ. J. (1)k. 367

tablica poglądowa k. 377-378

dokumentacja bankowa, w tym historia rachunku bankowego numer(...)prowadzonego przezbank (...) SAI Oddział wP.dla(...) Sp. z o.o.w organizacji z siedziba wP.k. 395-415

dokumentacja bankowa, w tym historiarachunku numer (...)prowadzonego przez(...) SAdla(...)Sp. z o.o. w organizacji k. 417 – 418, 436

dokumentacja medyczna dotyczącaŁ. J.k. 441, 458, 677, 878-890, 901, 1151

dokumentacja medyczna dotycząca D.J.k. 712, 717, 740, 758-760, 763, 771, 791

pisma policji, kuratora k. 814, 817, 848, 851 dotyczące(...).M.

wniosek – oświadczenieM. M.k. 716

wzory pismaM. M. (1),Ł. J. (1)k. 448, 464

dane o karalności z Krajowego Rejestru Karnego k. 492, 516-517, 520, 631-634, 1234-1238

dokumentacja związana z wydaniem dowodu osobistego k. 479

dane teleinformatyczne k. 491, 493, 513, 535

informacja od dochodach z urzędu skarbowego, deklaracje podatkowe k. 495, 496-507

wywiad środowiskowy przeprowadzony przez zawodowego kuratora sądowego k. 645, 646-647, 648-649, 780-781

deklaracja dla podatku od towarów i usług k. 1030-1031

dokumentacja medyczna dotycząca leczenia uzależnienia u świadkaR. L.k. 1057, 1152-1165, 1168a-(...)

protokół badaniaM. M. (1)na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu k. 1204 (1,05 mg/dm3)

kserokopia dokumentacji zawartej w aktach rejestrowych KRS 409.972 dot.(...) Sp. z o.o.k. 1065-1110

pismo Urzędu Celnego wP.k. 1122, 1278

pismo z Urzędu Miejskiego wM.k. 1250

4
opiniiujawnionych na rozprawie (k. 1296):

- sądowo – psychiatrycznych i psychologicznych wydanych przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa k. 510 – dotycząca oskarżonegoM. M. (1), k. 521 – dotycząca oskarżonegoŁ. J. (1), k. 847 i 875-877– dotycząca oskarżonegoD. J. (1)
- z zakresu badania dokumentów sporządzoną przez biegłąH. N.k. 524-534.

     OskarżonyM. M. (1)-zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem - nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przesłuchiwany dwukrotnie odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania, a po okazaniu mu dokumentów bankowych dotyczących założenia kontafirmy (...) Sp. z o.o.w organizacji wyjaśnił jedynie, że nie jest pewien czy na tych dokumentach znajdują się jego podpisy. Oskarżony na rozprawie także odmówił wyjaśnień i podtrzymał wyjaśnienia odczytane w trybieart. 389 § 1 k.p.k.Oskarżony potwierdził natomiast, że jest uzależniony od alkoholu.
Podobnie oskarżonyD. J. (1)-zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem - nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przesłuchiwany dwukrotnie odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania i z prawa do odmowy składania wyjaśnień skorzystał również przed Sądem. Oskarżony na rozprawie podtrzymał wyjaśnienia odczytane w trybieart. 389 § 1 k.p.k.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonychM. M. (1)iD. J. (1)zważyć należy, iż nie zasługują na wiarę, przede wszystkim jako sprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonegoP. Ż. (1), który szczegółowo i konsekwentnie w zasadniczych kwestiach opisał rolę poszczególnych oskarżonych w dokonaniu na jego szkodę oszustwa. Uznać zatem należy, iż wyjaśnienia tych oskarżonych nie przyznających się do winy stanowią jedynie realizację ich linii obrony i nie mogą się ostać w konfrontacji z innymi wiarygodnymi dowodami, na podstawie których dokonano ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Wskazać w tym miejscu należy oprócz zeznań pokrzywdzonegoP. Ż. (1), złożonych także podczas okazania osobyD. J. (1), na liczne dokumenty zgromadzone w sprawie, a z których jednoznacznie wynika rola oskarżonychM. M. (1)iD. J. (1)w popełnieniu przestępstwa. O niewiarygodności wyjaśnień oskarżonegoM.świadczy też sprzeczna z nimi opinia biegłej z zakresu badania dokumentów, podzielona przez Sąd, a z której jasno wynika, że to oskarżonyM. M. (1)nakreślił podpisy zarówno na umowie podnajmu pomieszczeń na siedzibęspółki (...) Sp. z o.o.w organizacji, jak i na dokumentach bankowych dotyczących otwarcia rachunku firmowego tej spółki. Poza tym wyjaśnienia oskarżonych nie przyznających się do winy i negujących swój udział w popełnieniu przestępstwa na szkodęP. Ż. (1)nie zasługują na podzielenie w świetle innych dowodów, pozwalających odtworzyć logiczny ciąg zdarzeń, w których uczestniczyli oskarżeni, a które prowadzić miały do oszukaniaP. Ż. (1)w sposób opisany wyżej. Zaznaczyć należy, iż wszystkim oskarżonym, jak wskazano wyżej w ustaleniach faktycznych, od początku chodziło o oszukanieP. Ż. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w konsekwencji doprowadzenie go do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem w ten sposób, że wprowadzili wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zapłaty całej ceny za nieruchomość o obszarze 0.74.45 ha, położoną wT.P., dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą doP. Ż. (1), a będącą przedmiotem umowy sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że cena wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana mu w całości, przekazaliP. Ż. (1)przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.000,00 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości - Rep. A nr 7.(...)za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., reprezentowana przezM. M. (1), w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 281.000,00 zł na szkodęP. Ż. (1). O udzialeM. M. (1)w dokonaniu przestępstwa bezsprzecznie świadczą także – oprócz zeznańP. Ż. (1)– dokumenty dotyczące powstaniaspółki (...) Sp. z o.o.w organizacji, dokumenty dotyczące zawarcia aktu notarialnego zP. Ż. (1), gdyżM. M. (1)reprezentował spółkę, choć jak wskazuje doświadczenie życiowe i logika zdarzeń opisanych wyżej,M. M. (1)był przy dokonywaniu tego przestępstwa typowym „słupem”, wykorzystanym przez pozostałych oskarżonych i nie miał większego wpływu na podejmowane decyzje, zwłaszcza dotyczącespółki (...).
Sąd uznał zatem za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonychM. M. (1)iD. J. (1)jedynie w zakresie, w jakim dotyczą one okoliczności bezspornych, a mianowicie ich sytuacji materialnej, majątkowej i rodzinnej, a także ich stanu zdrowia. Wyjaśnienia te są bowiem zgodne z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie i dlatego zasługiwały na wiarę.
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd nie dał także w większości wiary wyjaśnieniom
    oskarżonegoŁ. J. (1)
, który także nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym oskarżony złożył wyjaśnienia, w których przedstawił swoją wersję wydarzeń, sprzeczną w ustaleniami dokonanymi przez Sąd. Z wyjaśnień oskarżonego wynika w szczególności, że spółka której był właścicielem(...) Sp. z o.o.kupiła nieruchomość należąca wcześniej doP. Ż. (1)odspółki (...). Oskarżony przyznał, że przed w/w transakcją kontaktował się zP. Ż. (1), był u niego w miejscu zamieszkania w związku z ogłoszeniem o sprzedaży ziemi, ale nie doszli do porozumienia z uwagi na cenę, jaką żądałP. Ż. (1)– 150 000 euro. Z jego wyjaśnień wynika, że następnie znalazł w internecie ofertę sprzedaży tej nieruchomości już przezspółkę (...)i w tej sprawie kontaktował się z kobietą – pośrednikiem, w wyniku czego doszło do transakcji i jegospółka (...)nabyła w/w nieruchomość. Oskarżony zaprzeczył, aby znałM. M. (1), aD. J. (1)znał, bo ten rejestrował jemu samochody. Na rozprawie głównej oskarżony podtrzymał w/w wyjaśnienia odczytane w trybieart. 389 § 1 k.p.k.i wyjaśnił ponadto, że w lipcu 2011 roku, zajmując się handlem nieruchomościami, szukał gruntów pod budowę deweloperską, interesowały go oferty bezpośrednio od sprzedającego. Zainteresował się nieruchomością, która należała doP. Ż. (1), jednak zanim do niego pojechał, kontaktował się w sprawie tej ziemi z pośredniczką, od której w końcu otrzymał adresP. Ż. (1)i sam udał się do niego negocjować ofertę. Zaproponował mu cenę 100.000 euro za nieruchomość, jednakP. Ż. (1)nie zgodził się na to i na tym skończyła się sprawa bezpośrednich rozmów z pokrzywdzonym. Oskarżony wyjaśnił, że ponownie zainteresował się zakupem tej ziemi, kiedy została wystawiona na sprzedać przezspółkę (...)i w celu zakupu nieruchomości powołał do życiaspółkę (...) Sp. z o.o., której był jedynym udziałowcem. Zapłacił za zakup tej nieruchomości gotówką w kancelarii notarialnej. Wyjaśnił, że następnie musiał sprzedać w/w nieruchomość , ponieważ po odrolnieniu ziemi przez gminę ceny działek spadły i interes ten stał się dla niego nieopłacalny. Sprzedał nieruchomość za 500 000 zł brutto. Zaprzeczył, aby miał jakikolwiek związek zespółką (...) Sp. z o.o.w organizacji. Zaznaczył także, że w dniu 21 lipca 2011 roku przebywał wS., w ogóle w okresie od 14 do 27 lipca 2011 roku przebywał na wczasach wS.. Oskarżony oświadczył, że ma dokumenty potwierdzające pobyt na wczasach wS.w dacie zawarcia aktu notarialnego przezP. Ż. (1)(k. 937), zaznaczając, że mieszkał u osoby, od której d lat wynajmuje mieszkanie podczas pobytu wS..
Sąd nie podzielił wyjaśnień oskarżonego w zasadniczej części, które jako sprzeczne z pozostałymi dowodami w postaci zeznań świadków i dokumentów zebranych w sprawie, zdaniem Sądu nie zasługują na przydanie im przymiotu wiarygodności. Wyjaśnienia oskarżonego wyżej przytoczone stanowią w ocenie Sądu wyraz jego linii obrony, zmierzając do uniknięcia odpowiedzialności i jako kłamliwe nie przedstawiają żadnej mocy dowodowej w niniejszej sprawie.
Sąd nie dał wiary zatem wyjaśnieniom oskarżonego co do istoty sprawy, w których twierdził on, że nie miał żadnego związku zespółką (...), ponieważ przeczą temu zeznania pokrzywdzonegoP. Ż. (1). Pokrzywdzony wskazywał, że oskarżony przedstawiając się jakoP. W.interesował się zakupem nieruchomości i w tym celu odwiedził pokrzywdzonego w jego miejscu zamieszkania, powołując się na to, że reprezentuje spółkę, która zamierza kupić odP. Ż. (1)ziemię. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, jak zeznałP. Ż. (1), który rozpoznał podczas okazania wizerunku oskarżonegoŁ. J. (1), ten ostatni był także obecny w kancelarii notarialnej podczas zawarcia w dniu 22 lipca 2011 roku umowy sprzedaży nieruchomości przezP. Ż. (1)spółce (...), reprezentowanej przezM. M. (1). Wreszcie, jak wynika z analizy zeznańP. Ż. (1), to oskarżony wyszedł od notariusza, otrzymawszy numer rachunku bankowego pokrzywdzonego, aby wpłacić na jego konto pieniądze będące częścią ceny za nieruchomość zakupioną przezSpółkę (...). Nie ulega wątpliwości zdaniem Sądu, że przestępstwo na szkodęP. Ż. (1)zostało zaplanowane dokładnie, a pokrzywdzony został perfidnie oszukany.Spółka (...) Sp. z o.o.w organizacji została bowiem założona tylko i wyłącznie po to, aby kupić od pokrzywdzonego nieruchomość i nie zapłacić za nią całej ceny, to dlatego tej nieruchomości nie kupiłŁ. J. (1)jako osoba fizyczna, czy też bezpośrednio odP. Ż. (1)spółka (...) Sp. z o.o., którą – jak sam przyznał oskarżonyJ.– założył dla tej jednej transakcji. Oszustwo polegać miało bowiem na tym, że skoro ziemię odP. Ż. (1)nabyła spółka w organizacji, która nie miała żadnego majątku i środków, a nie miała też zostać zarejestrowana, skoro jej prezesem zostałM. M.– typowy „słup” a więc osoba bezrobotna, o wykształceniu podstawowym, upośledzona, alkoholik, który nie miał żadnego majątku, a w akcie notarialnym nie ustanowiono zabezpieczenia na rzecz sprzedającego poprzez ustanowienie hipoteki umownej zabezpieczającej roszczeniaP. Ż. (1)o zapłatę resztę ceny, której zapłatę rozłożono w czasie, to jasne jest, że zamiarem osób, które zaplanowały to przestępstwo było oszukanieP. Ż. (1), nie zapłacenie mu znacznej części ceny za nieruchomość, a następnie – korzystając z odroczenia w czasie zapłaty reszty ceny – szybkie odsprzedanie ziemi innemu podmiotowi, jeszcze przed podjęciem przez pokrzywdzonego jakichkolwiek działań prawnych w celu wyegzekwowania zapłaty ceny za nieruchomość. Celowe było także to, że w imieniuspółki (...) Sp. z o.o.do aktu notarialnego zakupu ziemi od(...)nie stawał oskarżonyŁ. J. (1)jako jedyny udziałowiec, tylko powołana na okres 5 dni jako prezes zarządu jego żonaE. P. (1). Ta spółka była wówczas także podmiotem nie zarejestrowanym w KRS i jako spółka w organizacji chodziło o to, abyŁ. J. (1)nie był powiązany choćby pośrednio z oszustwem na szkodęP. Ż. (1), bo zamiarem oskarżonych było aby w/w nieruchomość dalej sprzedać i to nastąpiło w niedługim czasie, bo 30 stycznia 2012r.(...) Sp. z o.o.w imieniu której występował pełnomocnik (znowu oskarżonyJ.nie chciał występować w imieniu spółki, aby pośrednio nie być kojarzony z oszustwem na szkodęP. Ż. (1)), by następnie dokonać fikcyjnej sprzedaży udziałów osobie, która była typowym „słupem”, a więcR. L., alkoholikowi, bezrobotnemu, człowiekowi z ulicy, który za kupno udziałów o wartości 400 000 zł nie zapłacił nic, a dostał jeszcze 2000 zł. Wszystkie te zabiegi, związane z tworzeniem kolejnym podmiotów – spółek powoływanych tylko do dokonania jednej transakcji dotyczącej przedmiotowej nieruchomości, które kolejno sprzedawały sobie przedmiotową nieruchomość, pierwotnie należącą doP. Ż. (1), miały na celu skomplikowanie sytuacji prawnej tej nieruchomości tak, aby niemożliwe było jej odzyskanie przez pokrzywdzonego. Nie ulega wątpliwości, że głównym pomysłodawcą tego procederu byłŁ. J. (1), o czym świadczy sam fakt, że to on w ostatecznym rozrachunku uzyskał wymierną korzyść majątkową w postaci pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży ziemiZ. S.. Zdaniem Sądu bowiem oczywiste jest , że(...)Sp. z o.o. nie otrzymała zapłaty od(...) Sp. z o.o.za sprzedaż przedmiotowej nieruchomość i dlatego w akcie notarialnych zaznaczono, że zapłata nastąpiła gotówką, na co nie ma żadnego potwierdzenia, bo gdyby zapłata nastąpiła przelewem, co jest oczywiste w obrocie gospodarczym, jeżeli mamy do czynienia z takimi kwotami, jak w tej sprawie, to musiałoby być na to potwierdzenia na rachunkach bankowych, a wówczasP. Ż. (1)mógłby zaspokoić swoje roszczenia o zapłatę całej ceny np. w wyniku zajęcia przez komornika rachunku firmowegospółki (...). Zapisy w akcie notarialnym z dnia 2 listopada 2011r. o zapłacie ceny za nieruchomość były zdaniem Sądu fikcyjne, o czym świadczy układający się w logiczną całość ciąg kolejnych zdarzeń. Nie zasługują na wiarę jako kłamliwe także wyjaśnienia oskarżonegoŁ. J. (1), że w dniu zawarcia zP. Ż. (1)aktu notarialnego, oskarżony miał być wS., gdzie wypoczywał. Sąd w dalszej części rozważań wyjaśni dlaczego uznał za niewiarygodny dokument w postaci umowy najmu lokalu mieszkalnego k. 940-941, ale już w tym miejscu należy zaznaczyć, że Sąd nie dał wiary zapewnieniomŁ. J. (1), że w dacie zawarcia aktu notarialnego zP. Ż. (1)nie było oskarżonego wP., bo przeczą temu nie tylko zeznania samego pokrzywdzonego, ale i inne dowody. Wskazać należy, żeK. K. (1), od którego miał oskarżony wynajmować w lipcu 2011 roku mieszkanie zaprzeczył na rozprawie jako świadek, aby przedłożoną przez obronę w Sądzie umowę podpisywał z oskarżonym, podnosząc, że nigdy nie wynajmował mu całego mieszania, a jeżeli podpisał taką umowę, to jak dosłownie to ujął, musiał być mocno pijany. To podważa wiarygodność tego dokumentu. Poza tym żona oskarżonegoJ.na rozprawie zeznała, że nie rozpoznaje K.K., zeznała, że wczasy nad morzem spędzają w pensjonacie, albo u znajomych, których nazwisko podała i nie jest to K.K., poza tym, nawet gdyby uznać, że w rzeczywiści oskarżony w lipcu 2011 roku przebywał na wczasach wS., to nie wyklucza to jego przyjazdu na jeden dzień, czy część dnia doP.. Reasumując alibi oskarżonego, jakie próbował forsować w tej spawie, absolutnie nie wyłącza jego odpowiedzialności za udział w oszustwie na szkodęP. Ż. (1), bo jest całkowicie niewiarygodne, poparte kłamliwymi, fałszywymi dowodami.
Sąd uznał zatem za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoŁ. J. (1)jedynie w zakresie, w jakim dotyczą one okoliczności bezspornych, a mianowicie jego sytuacji materialnej, majątkowej i rodzinnej, a także jego stanu zdrowia. Wyjaśnienia te są bowiem zgodne z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie i dlatego zasługiwały na wiarę, podobnie jak wyjaśnienia znajdujące poparcie w wiarygodnych dokumentach, jak dotyczące założeniaspółki (...) Sp. z o.o., czy transakcji sprzedaży nieruchomościZ. S.. Wyjaśnienia te znajdują odzwierciedlenie przynajmniej częściowo w wiarygodnych dokumentach, jak akty notarialne, potwierdzenia przelewu, czy zeznaniach świadkaZ. S.iM. W.i dlatego zasługiwały na podzielenie. Dotyczą one jednak okoliczności nieistotnych z punktu widzenia przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za przestępstwo oszustwa na szkodęP. Ż. (1).
Poddając gruntownej, a jednocześnie swobodnej ocenie pozostały materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie, zarówno osobowy, jak i z dokumentów, czy opinii, kierując się przy tym wskazaniami zawartymi w przepisachart. 7 i 410 k.p.k., Sąd uznał zatem winę oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)w zakresie czynu przypisanego im w części orzekającej niniejszego rozstrzygnięcia za bezsporną i w pełni udowodnioną.
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie za całkowicie wiarygodne uznał Sąd zeznania pokrzywdzonego

    świadkaP. Ż. (1)
. Są one spójne, logiczne, konsekwentne w toku całego postępowania, a nadto w całej rozciągłości poparte zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów oraz częściowo zeznań innych świadków. Pomimo, żeP. Ż. (1)jako pokrzywdzony był niewątpliwie zainteresowany wynikiem toczącego się postępowania, Sąd nie znalazł żadnych podstaw do tego, aby kwestionować wiarygodność składanych przez niego zeznań, bądź potraktować je jako stronnicze i zmierzające jedynie do skierowania przeciwko oskarżonym postępowania karnego. O obiektywizmie składanych przez niego zeznań świadczy – w ocenie Sądu - jego postawa wobec oskarżonych. Dopiero bowiem niemożność wyegzekwowania należnych mu pieniędzy od(...)Sp. z o.o. skłoniły go do złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Z tych logicznych i spójnych zeznań wynika w szczególności, że udział w dokonaniu na jego szkodę przestępstwa oszustwa mieli wszyscy trzej oskarżeni, przy czym rola każdego z nich była inna. Świadek wskazał bowiem, że zanim doszło do podpisania aktu notarialnego w kancelarii notarialnej, przyjechali do niego kolejno do domu oskarżonyJ.(którego pokrzywdzony znał do czasu okazania jakoD.), a następnie oskarżonyJ.(którego pokrzywdzony znał do czasu okazania wizerunku jakoP. W.). Świadek poza tym konsekwentnie zeznawał, że obydwaj przedstawiali się, że przyjechali reprezentując spółkę, która zamierza kupić nieruchomość. Pokrzywdzony był także konsekwentny w swoich zeznaniach opisując przebieg wizyty w kancelarii notarialnej, wymieniając obecnych tam wszystkich oskarżonych i opisując ich rolę w dokonaniu przestępstwa. Świadek wskazywał także w swoich zeznaniach na utrudniony kontakt po zawarciu aktu notarialnego z w/w osobami w celu uzyskania zapłaty całej ceny za sprzedaną nieruchomość, wreszcie opisał, jak doszło do urwania się kontaktu i zM. M. (1)i z pozostałymi oskarżonymi. Wskazać należy także, że zeznaniaP. Ż. (1)znajdują potwierdzenie w dokumentach w postaci aktu notarialnego, a także historii rachunku bankowego prowadzonego dla niego w(...) SA, według którego po zawarciu aktu notarialnego na konto pokrzywdzonego wpłynęła jedynie kwota łącznie 92.000 zł. W świetle spójnych, rzeczowych i przekonujących zeznań świadkaP. Ż. (1)nie mogą się zatem ostać jako sprzeczne z nimi i niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonych w części wyżej wskazanej. Sąd oczywiście dostrzega w kolejnych zeznaniach składanych przezP. Ż. (1)w tej sprawie pewne nieścisłości, jak chociażby dotyczące tego, który oskarżony - czyJ., czyJ.- jako pierwszy pojawił się w jego miejscu zamieszkania z pośredniczką o imieniuH., czy też dotyczące tego, który z wymienionych oskarżonych w kancelarii notarialnej przed zawarciem aktu notarialnego przekazał mu w gotówce 10.000 zł, wreszcie w zakresie przebiegu samych negocjacji z wymienionymi przed wizytą u notariusza, jednak nie są to zamierzone przeinaczenia, a jedynie spowodowane upływem czasu i wynikają z zacierania się w pamięci świadka pewnych zdarzeń, w których wprawdzie sam uczestniczył, ale nie można zapomnieć, że pewną – do końca nieustaloną rolę – odegrała przy negocjacjach pomiędzy pokrzywdzonym, a oskarżonymi nieustalona dotąd kobieta – pośredniczka, która miała skontaktować pokrzywdzonego z oskarżonymiJ.iJ.. Wskazane nieścisłości w zeznaniach świadkaP. Ż. (1)nie podważają wiarygodności jego zeznań, ponieważ odnośnieD. J. (1)świadekP. Ż. (1)rozpoznał go w czasie okazania nie mając wątpliwości co do tego, że jest on osobą, która przekazała mu zaliczkę w kwocie 10000 zł w jego miejscu zamieszkania i która była też obecna u notariusza, natomiast odnośnieŁ. J. (1), którego wizerunek także rozpoznał pokrzywdzony, jako osoby która uczestniczyła w rozmowach dotyczących zakupu ziemi, a później była obecna u notariusza i przekazała mu tam kolejną kwotę 10.000 zł u notariusza, to przypomnieć należy, iż sam oskarżonyJ.przyznał, że był w miejscu zamieszkaniaP. Ż. (1)negocjować jego ofertę sprzedaży ziemi, przy czym oskarżony przedstawił swoją wersję wydarzeń, sprzeczną z ustaleniami dokonanymi przez Sąd. Zaznaczyć należy z całą mocą, że w ocenie Sądu zeznania świadkaP. Ż. (1)są wiarygodne, spójne i nie podważają je drobne, wyżej wskazane nieścisłości, które nie wynikają ze złej woli świadka, a jedynie z upływu czasu, czy też nie przywiązywania wagi przez pokrzywdzonego do szczegółów, czy chronologii zdarzeń, a które to nieścisłości po odczytaniu na rozprawie świadkowi w trybieart. 391 § 1 k.p.k.jego zeznań z postępowania przygotowawczego starał się logicznie wyjaśnić. Wskazać należy, iż zdaniem Sądu wskazane rozbieżności w kolejnych zeznaniach świadkaP. Ż. (1), jak chociażby dotyczące tego, który oskarżony pojawił się jako pierwszy w jego miejscu zamieszkania w związku z zakupem ziemi, czyJ., czyJ., czy też odnośnie tego, który z tych mężczyzn wręczył mu u notariusza kwotę 10.000 zł, wynikać mogą z tego, że składał te zeznaniach po upływie ponad roku od popełnienia przestępstwa na jego szkodę, zeznając po raz pierwszy nie znał pełnych danych sprawców, oprócz stawającego do aktu notarialnegoM. M. (1)w imieniuspółki (...), a dopiero rozpoznania współsprawców tj.J.iJ.podczas okazania pozwoliło mu na sprecyzowanie jaka rola była każdego z nich podczas negocjacji odnośnie sprzedaży ziemi, czy też jaką rolę pełnili podczas czynności u notariusza. Zdaniem Sądu to właśnie te drugie zeznania złożone przez pokrzywdzonego w dniu 26.06.2013r., tuż po czynnościach okazania, najwierniej odzwierciedlają rzeczywisty przebieg zdarzeń, ponieważ rozpoznanie współsprawców pozwoliło świadkowi chronologicznie i ze szczegółami odtworzyć przebieg zdarzeń. Nie da się ukryć, żeP. Ż. (1)okazał się osobą naiwną, nie potrafiącą dostatecznie zadbać o własne interesy, bo dał się perfidnie oszukać, zaufał sprawcom, że otrzyma w zakreślonych w akcie notarialnym terminach resztę ceny i nie żądał nawet ustanowienia na swoją rzecz zabezpieczenia w postaci ustanowienia hipoteki umownej na nieruchomości do wysokości niezapłaconej ceny za sprzedaną ziemię. Działanie sprawców, którzy zdaniem Sądu celowo przekazali pokrzywdzonemu najpierw w miejscu jego zamieszkania kwotę 10000 zł w gotówce, a następnie u notariusza przed podpisaniem aktu notarialnego kolejne 10000 zł w gotówce, było zaplanowane i maiło na celu uśpienie czujności pokrzywdzonego, wprowadzenie go w błąd, że kupująca spółka wywiąże się z umowy i zapłaci resztę ceny za nieruchomość, a obietnica wpłacenia przelewem na konto pokrzywdzonego kwoty 73.000 zł w dniu zawarcia umowy o notariusza miała to zaufanie pokrzywdzonego pogłębić i wprowadzić go tym samym w błąd, co tez miało miejsce i pokrzywdzony zrezygnował nawet z prawa żądania ustanowienia na swoje rzecz hipoteki na sprzedawanej nieruchomości jako zabezpieczenia przysługujących mu od spółki roszczeń o zapłatę reszty ceny. Wskazać należy, iż już po zawarciu aktu notarialnego pokrzywdzony sam sprawdził, że pieniądze przelewem na jego konto nie wpłynęły i musiał czynić starania, wydzwaniając do pośredniczki, aby kwota łącznie 73.000 zł z opóźnieniem wpłynęła na jego konto. Dalsze działaniaM. M. (1)jako prezesa(...)Sp. z o.o. w organizacji, kiedy we wrześniu 2011r. prosił pokrzywdzonego o przesunięcie terminu płatności kolejnej raty ustalonej w akcie notarialnych, powołując się na nieprawdziwe zdaniem Sądu okoliczności dotyczące braku zapłaty od kontrahenta(...), miały na celu przeciągnięcie sprawy w czasie tak długo, aby przygotować odsprzedaż nieruchomości przez(...)kolejnej powiązanej z oskarżonymJ.spółce (...) Sp. z o.o., sprawcom chodziło tez o to, aby pokrzywdzony do tego czasu nie podjął działań prawnych w celu wyegzekwowania należność z tytułu sprzedaży nieruchomości. OświadczenieM. M. (1)w imieniu(...)k. 19 akt zdaniem Sądu nie dotyczy rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, bo jak wykazało niniejsze postępowaniespółka (...) Sp. z o.o.w organizacji nie podjęła i nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej, nie została także zarejestrowana w KRS, powołana została tylko w celu przeprowadzenia tej jednej transakcji i oszukania pokrzywdzonego, a pismoM. M.z dnia 15.09.2011r. miało zdaniem Sądu opóźnić ewentualne działania prawne pokrzywdzonego związane z wyegzekwowaniem należności od(...)i tym samym uwiarygodnić zamiar wywiązania się umowy dotyczącej zakupu odP. Ż. (1)nieruchomości. Na powiązanie oskarżonych w tej sprawie przestępczym zamiarem oszukaniaP. Ż. (1)w sposób wyżej opisany, wskazuje zdaniem Sądu pośrednio to, co działo się w tym postępowaniu już na jego początku, kiedy na wezwanie w charakterze świadkaM. M. (1)zgłosił się z pełnomocnikiem, a przecież trudno oczekiwać aby osoba tak mało zorientowana w otaczającej rzeczywistości społecznej i prawnej, jakM. M. (1), osoba tak bierna w toku całego postępowania, który na początku procesu sądowego nawet wydawał się nie mieć pojęcia o tym, że ma obrońcę z wyboru w tej sprawie, osoba, która na wezwania czy do kuratora czy do Sądu stawiała się w znacznym stanie nietrzeźwości, nagle tak sam z siebie tak dbał o swoje interesy w toczącym się postępowaniu, że nie mając nawet postawionych zarzutów, zgłosił się jako świadek z pełnomocnikiem. Świadczy to wszystko zdaniem Sądu o tym, że oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu i zgodnie z podziałem ról, dokonując oszustwa na szkodęP. Ż. (1), a następnie w ramach wzajemnych uzgodnień konsekwentnie realizowali swoją linię obrony. Pamiętać należy, że przestępcy, oszuści, jakimi okazali się oskarżeni w tej sprawie, wykorzystują właśnie naiwność takich ludzi, jakP. Ż. (1), aby osiągnąć swój przestępczy cel i tym samym korzyść majątkową. Oczywiście można zarzucać pokrzywdzonemu, że niezbyt roztropnie zachował się, rezygnując z ustanowienia hipoteki na sprzedanej nieruchomości, jednak nie ekskulpuje to w żadnej mierze oskarżonych, którzy konsekwentnie realizowali z góry przyjęty zamiar oszukaniaP. Ż. (1)poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zapłaty całej ceny za nieruchomość, należącą doP. Ż. (1), a będącą przedmiotem umowy sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że cena wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana mu w całości, przekazaliP. Ż. (1)przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.000,00 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., reprezentowana przezM. M. (1), w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 281.000,00 zł na szkodęP. Ż. (1), w wyniku doprowadzenia go w sposób wyżej opisany do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem. Zaznaczyć należy na koniec, że wiarygodności zeznań świadkaP. Ż. (1)w tej sprawie nie podważają zeznania świadkaB. S., byłej konkubiny pokrzywdzonego, która w swoich zeznaniach starała się przedstawić go w negatywnym świetle, jednak zdaniem Sądu wynikało to z nie do końca ustalonych w tym procesie, bo pozostających poza zainteresowaniem Sądu jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia, relacji pomiędzy byłymi konkubentami, pewnych zaszłości, czy konfliktowych sytuacji, które doprowadziły do rozpadu ich związku. Te okoliczności pozostawały jednak poza ustaleniami w tej sprawie, jako nieistotne, nie mające znaczenia dla jej rozstrzygnięcia, dlatego też Sąd oddalił wniosek obrońców o konfrontacje tych świadków, ponieważ sprzeczności w ich zeznaniach dotyczyły okoliczności pobocznych, nie związanych z przedmiotem rozpoznania i nie mających żadnego znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Ocena pokrzywdzonego jako byłego konkubenta dokonana przezB. S.zdaniem Sądu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bo oparta jest na subiektywnej ocenie relacji jakie łączyły świadków i pozostają poza osądem w tej sprawie. Podkreślić bowiem należy, iż w żadnej mierze zeznania świadkaB. S.nie są pomocne dla oceny wiarygodności pokrzywdzonego, a Sąd nie widział żadnych powodów, aby w trybieart. 192 k.p.k.kwestionować zdolność świadka do postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń. Sąd nie znalazł zatem żadnych powodów do podważania wiarygodności świadkaP. Ż. (1), jego zeznania nie były także nacechowane wolą obciążenia ponad miarę oskarżonych, o czym świadczy chociażby fakt, że pokrzywdzony w swoich zeznaniach wskazywał na te okoliczności, które nie do końca pamięta, czy też których nie jest pewien, przyznawał, że niektóre fakty pomylił. Te nieścisłości wynikały jednak zdaniem Sądu jeśli nie z upływu czasu (wszak po raz pierwszy został przesłuchany w tej sprawie jako świadek ponad rok od daty zawarcia aktu notarialnego, a okazywano mu oskarżonych w czerwcu 2013r.) i naturalnych mankamentów ludzkiej pamięci, to z pewnego roztargnienia świadka, niefrasobliwości, nie przywiązywania wagi do szczegółów, czy chronologii zdarzeń, co zresztą czyniło go łatwą ofiarą takich oszustów, jakimi okazali się oskarżeni, w szczególnościJ.iJ., boM.był jedynie wykonawcą planu tych pierwszych, typowym „słupem”, który był potrzebny, aby reprezentowaćspółkę (...)powołaną do życia wyłącznie w celu zrealizowania przestępczego zamiaru oszukaniaP. Ż. (1)i uniknięcia odpowiedzialności przez pomysłodawców tego przestępstwa. Zresztą wskazać należy, iż o tym, że taka była w rzeczywistości rolaM. M. (1)świadczy także jego postawa procesowa, kiedy nie stawiał się na kolejne terminy rozpraw, a nawet napisał do Sądu o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, bo nie stać go na obrońcę z wyboru, gdy tymczasem od początku śledztwa, już nawet będąc przesłuchiwany tylko jako świadek miał pełnomocnika, a później obrońcę. Oskarżony ten jednocześnie przez cały proces był bierny, nie zabierał głosu, stawił się nawet na rozprawę w stanie nietrzeźwości, co tym bardziej potwierdza ustalenia Sądu, iż w całym przestępczym procederze był jedynie figurantem, zwabionym przez współsprawców łatwym zarobkiem, niewykluczone, że jedyną korzyścią jaką osiągnął był alkohol od współoskarżonych. Jego nieporadność życiowa, upośledzenie wynikające z opinii psychiatrów i psychologa, postawa jaką Sąd miał okazję zaobserwować na rozprawie świadczą o tym, że to nie on wymyślił, jak oszukaćP. Ż. (1), a jedynie wykonywał role ustalone przez współsprawców. Zaznaczyć należy także, że sam pokrzywdzony wskazał na osobę, którą znał jakoP. W.– w rzeczywistości chodziło oŁ. J. (1)– jako na szefa, o czym świadczy sposób kontaktowania się z nim przezP. Ż. (1). Zeznał on, że najpierw dzwonił doD., a potem tenD.dał mu telefon do szefa tj.W.. Jak wykazało dalsze postępowanie dowodowe i jak ustalono w tym postępowaniu, osobą, która przedstawiła sięP. Ż. (1)jakoP. W.był oskarżonyŁ. J. (1).P. Ż. (1)w swoich zeznaniach wskazał także, że po zawarciu aktu notarialnego kontaktował się telefonicznie z oskarżonymJ.(którego znał jakoW.) w sprawie zapłaty reszty ceny i on tłumaczył wykrętnie dlaczego nie przelano jeszcze na rzecz pokrzywdzonego pieniędzy (k. 965)
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd podzielił także jako wiarygodne zeznania

    świadkówZ. B.iN. K.
. Zeznania tych świadków są bowiem logiczne, rzeczowe i jako zasadniczo zbieżne z dokumentami w postaci umowy podnajmu lokalu i faktur zasługują w pełni na wiarę. Świadkowie ogólnie opisali procedurę związaną z zawarciem umowy podnajmu lokalu międzyM. M. (1), reprezentującym(...)Sp. z o.o. w organizacji z siedzibą wP.afirmą (...)z siedzibą wP.ul. (...)/B87 na podnajem lokalu przyul. (...)wP.. Z zeznań tych świadków wynika zatem, że w rzeczywistości pod wskazanym adresem nie było siedziby spółki, ponieważfirma (...)prowadziła pod tym adresem działalność gospodarczą polegającą m.in. na udostępnianiu adresu siedziby wielu spółkom. W tym czasie, co(...)Sp. z o.o. w organizacji, ów lokal podnajmowany był ponadto przez blisko 100 spółek. W związku powyższym pod wskazanym adresem wskazanym jako adresspółki (...) Sp. z o.o.w organizacji nie urzędowała spółka, a był to jedynie adres do rejestracji firmy i korespondencji oraz na siedzibę.
Sąd podzielił dokonując ustaleń faktycznych w sprawie takżezeznania świadkówZ. S.iM. W.,związane z zawarciem aktu notarialnego sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przez(...) Sp. z o.o.w organizacji w dniu 30 stycznia 2012r.Z. S.. Sąd nie dopatrzył się większych rozbieżności pomiędzy zeznaniami tych świadków składanymi w toku postępowania przygotowawczego i później w trakcie przesłuchania przed Sądem. Wiarygodność tych zeznań potwierdza również pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci aktów notarialnych, których świadkowie byli stroną, faktury i potwierdzenia przelewu. Nadto, należy mieć na względzie fakt, iż świadkowie ci są obcy w stosunku do stron, w żaden sposób z nimi nie skonfliktowani i nie mieli żadnych powodów, aby kłamliwie świadczyć przeciwko oskarżonym, tym bardziej, że ich zeznania nie są w żaden sposób stronnicze, ale sprowadzają jedynie do relacji tych faktów, o których świadkowie mieli bezpośrednią wiedzę. Wiarygodności zeznań świadkaW.nie podważa również fakt, iż niejasne są dla Sądu motywy, dla których zgodził się zostać pełnomocnikiemspółki (...) Sp. z o.o.w organizacji dla dokonania w jej imieniu transakcji sprzedaży nieruchomości, zwłaszcza, że jako pośrednik w obrocie nieruchomościami nie praktykował tego, jednak nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy i w żaden sposób nie pozbawia wiarygodności zeznań świadka.
Sąd podzielił także dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie zeznania przesłuchanych na rozprawie głównej w charakterze
    świadków notariuszyM. G.iK. D.
, gdyż są one spójne, rzeczowe, logiczne i zbieżne z dokumentami zgromadzonymi w aktach w postaci poszczególnych aktów notarialnych. Brak jest zatem racjonalnych i rzeczowych powodów, dla których świadkowie jako osoby wykonujące zawód zaufania publicznego mieli bezpodstawnie obciążać swoimi zeznaniami oskarżonych, czy wręcz przeciwnie – odciążać ich, czy minimalizować ich odpowiedzialność. ŚwiadekM. G.nie pamiętał okoliczności zawarcia aktu notarialnego w lipcu 2011 roku pomiędzyP. Ż. (1), aspółką (...), w szczególności kto oprócz stron, czy reprezentantów Spółki był obecny w kancelarii, tłumacząc to upływem czasu i ilością czynności notarialnych, których dokonuje w kancelarii. Sąd nie znalazł podstaw aby podważać wiarygodność świadka także w tym zakresie, gdyż rzeczywiście upływ czasu i ilość aktów notarialnych zawieranych przed świadkiem jako notariuszem może spowodować, że nie pamięta okoliczności towarzyszących konkretnym czynnościom.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd nie dał wiary natomiast w zasadniczej części zeznaniomświadkówK. K. (1)iJ. W. (1).Zeznania świadkaK. K. (1)są wewnętrznie sprzeczne i sprzeczne z umową wynajmu mieszkania przedłożoną przez obrońcę oskarżonegoŁ. J. (1). ŚwiadekK. K. (1)na rozprawie sam przyznał, że nigdy nie wynajmowałŁ. J. (1)całego mieszkania, jak to jest ujęte w przedłożonej do akt umowie, bo w tym mieszkaniu dwupokojowym sam mieszkał z byłą żoną i córką. Świadek zaprzeczył istotnym elementom umowy pisemnej, jak chociażby cena za wynajem, co poddaje w wątpliwość zarówno prawdziwość tego dokumentu, jak i wiarygodność zeznań świadka w pozostałej części. Znamienne są dla oceny wiarygodności zeznań świadka są jego słowa, że „kolega zJ.powiedział, że chodzi o powiedzenie w Sądzie zgodnie z prawdą, że często wynajmuję pokójJ., jak bywa u mnie wS.” k. 977. Ten kolega zJ., któremuJ.miał powiedzieć, to co zacytował świadek, to świadekJ. W. (1), z którym – jak wynika z zeznań świadka oskarżonyJ.zna się i miał ostatni kontakt kilka tygodni przed jego przesłuchaniem w Sądzie, po tym, jak świadekW.otrzymał już wezwanie. Zdaniem Sądu umowa wynajmu mieszkania pomiędzyŁ. J. (1), aK. K. (1)przedłożona do akt jest fikcyjna i stworzona została takiej treści umowa, aby potwierdzić linię obrony oskarżonegoŁ. J. (1)i jego alibi, polegające na twierdzeniu, że w dniu zawarcia aktu notarialnego zP. Ż. (1)nie było oskarżonego wP.. Ponieważ niewiarygodne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego byłoby wręcz przyjęcie wersji, żeŁ. J. (1), osoba, która ma szerokie kontakty, podróżuje i prowadzi interesy daleko poza granicami kraju, jednocześnie spędza dwutygodniowe wczasy w wynajętym pokoju dwupokojowego mieszkania w kamienicy, ze wspólną łazienka i kuchnią z domownikami, gdzie jednocześnie mieszka trzech dorosłych domowników, w tym rozwiedzieni małżonkowie, to dla potrzeb tego postępowania stworzony został fikcyjny dokument w postaci umowy najmu całego mieszkania.. Nie sposób zdaniem Sądu uznać, że osoba pokrojuŁ. J. (1)(sam mówił czym się zajmuje, gdzie bywa, że mieszka wB.) spędzałaby dwa tygodnie wczasów wS.w wynajętym pokoju dwupokojowego mieszkania zajmowanego jednocześnie przez domowników, jak to zeznał świadekK.. O fikcyjności tej umowy świadczy także fakt, żeK. K.nie zgłosił jej do opodatkowania. ponadto świadekK.zeznał, że oskarżony nigdy nie zatrzymywał się u niego w mieszkaniu, kiedy przyjeżdżał doS.z rodziną. Należy poza tym wskazać, że jeżeli było choć w części tak, jak zeznał świadekK.czyW., żeJ.przebywając wS.zatrzymywał się u znajomego K.K., to nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego jest, aby wówczas spisywali na tę okoliczność umowę, zwłaszcza, że rzekomy wynajmujący nie rozliczał się z fiskusem z wcale niemałych dochodów z tego tytułu (zgodnie z umową za 15 dni pobytu powinien otrzymać 3000 zł). Wskazać poza tym należy, iż żona oskarżonegoJ.–świadekE. P. (1), która zeznawała w Sądzie w tym samym dniu, co K.K., oświadczyła, że nie zna ów mężczyzny. Świadczy to zdaniem Sądu o tym, że przedstawiona umowa jest fikcyjna i stworzona na potrzeby tego postępowania aby dać alibiŁ. J. (1), a tym samym nie zasługują w większości na wiarę – w zakresie sprzecznym z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi – zeznania świadkówK. K.iJ. W..
Do oceny zeznań

    świadkaE. J. (2)P.
, żony oskarżonego, Sąd podszedł z dużą ostrożnością, gdyż jako osoba najbliższa dla oskarżonegoŁ. J. (1)miała niewątpliwie interes w korzystnym dla oskarżonego przedstawieniu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Poza tym świadek była przez kilka dni Prezesem Zarządu(...) Sp. z o.o.w organizacji i w imieniu spółki nabyła nieruchomość należącą wcześniej doP. Ż. (1)od(...)Sp. z o.o. w organizacji, co również zdaniem Sądu mogło wpłynąć na treść jej zeznań, w których zasłaniała się niewiedzą, bądź niepamięcią odnośnie nabycia przez spółkę, która reprezentowała nieruchomości od(...).. Świadek w swoich zeznaniach przyznała, że mąż poprosił ją o to, aby została Prezesem jednej z jego spółek i świadek zgodziła się, nie wie dlaczego mąż ją o to prosił, nie posiadała tez żadnej wiedzy odnośnie transakcji będącej przedmiotem zainteresowania Sądu w tej sprawie. Zdaniem Sądu świadek nie mówi prawdy, zasłaniając się niewiedzą czy niepamięcią, bo sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego są zapewnienia świadka – osoby z wyższym wykształceniem, pracującej zawodowo i pełniącej odpowiedzialna funkcję (KierownikAgencji (...)) – że zgodziła się zostać prezesem spółki, w imieniu której nabyła nieruchomość, zupełnie nie orientując się w tej sprawie, jak próbował przekonać Sąd. Zdaniem Sądu takie zeznania świadek złożyła, aby nie obciążać męża, a także obawiając się konsekwencji prawnych wobec świadka w związku z kwestionowaniem przez organy ścigania transakcji zakupu nieruchomości, w której uczestniczyła.
Sąd podzielił natomiast w znacznej części zeznania
    świadkaR. L.
, zwłaszcza te złożone w postępowaniu przygotowawczym, które są zdaniem Sądu spontaniczne, szczere i zgodne z prawdą. Zeznania świadka w tym zakresie zbieżne są także z innymi dowodami, zwłaszcza dokumentami, dotyczącymi zakupu przez świadka udziałów współce (...) Sp. z o.o.Zeznania świadka zgodne są z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sąd także na podstawie innych dowodów, dlatego zasługują na wiarę. Z dokumentów zgromadzonych w aktach wynika, że w dniu 7 marca 2012r. umową zbycia udziałówŁ. J. (1)zbył swoje 880 udziałów współce (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.o łącznej wartości 440.000 zł na rzeczR. L., osoby która była – podobnie jakM. M. (1)w(...)Sp. z o.o. – jedynie tzw. „słupem”, namówionym do tego aby zarobić przez kolegęM. M. (1), z którym wspólnie często spożywał alkohol. Sąd podzielił zeznania świadka, że w rzeczywistościR. L.nie zapłacił nic za kupno udziałów w w/w spółce. Jak sam przyznał świadek jest on osobą o podstawowym wykształceniu, alkoholikiem, bezrobotnym, nie mającym żadnej wiedzy ani praktyki w zarządzaniu spółkami, podmiotami gospodarczymi, a został powołany na stanowisko Prezesa wyżej wskazanejspółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.i zgodził się na rzekomy fikcyjny zakup udziałów w spółce tylko dlatego, że namówił go do tego kolegaM. M. (1)i otrzymał za to pieniądze w wysokości 2000 zł odŁ. J. (1)R. L.sam przyznał, że jest osobą uzależnioną od alkoholu, co potwierdza nadesłana do akt dokumentacja dotycząca leczenia odwykowego tego świadka. Wprawdzie świadek na rozprawie zasłaniał się niepamięcią, wynikającą z upływu czasu, czy też z jego choroby alkoholowej, jednak w pierwszych zeznaniach odczytanych na rozprawie w trybieart. 391 § 1 k.p.k.zdaniem Sądu świadek zeznawał spontanicznie i zgodnie z prawdą, dlatego te zeznania pierwsze, jako zbieżne z innymi dowodami Sąd podzielił dokonując ustaleń faktycznych. Nie ulega wątpliwości w świetle zeznań świadka, że zakup przez niego udziałówspółki (...)był jedynie „na papierze”, gdyż w rzeczywistości nie tylko nic nie zapłacił za te udziały, a jeszcze zarobił na tym.
ŚwiadekB. S.została w tym postępowaniu przesłuchana na okoliczności wiedzy świadka odnośnie transakcji sprzedaży nieruchomości przez pokrzywdzonego i jej znajomości z kobietą określaną przez pokrzywdzonego jako pośrednik, paniH.. Zeznania złożone przez świadka w tym zakresie zasługują na podzielenie jako w większości zbieżne z zeznaniamiP. Ż. (1), jednak nie wnoszą nic istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ świadek nie posiadała wiedzy o tym, gdzie aktualnie przebywa kobieta określana jako paniH.– pośredniczka pomagającaP. Ż. (1)sprzedać nieruchomość, jak również nie posiadała wiedzy odnośnie okoliczności w jakich doszło do sprzedaży przezP. Ż. (1)przedmiotowej nieruchomości. W pozostałej części zeznania świadka nie wniosły nic istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż dotyczyły relacji osobistych jakie łączyły świadka zP. Ż. (1), o czym Sąd wspomniał już wcześniej przy omawianiu i ocenie wiarygodności zeznań świadkaP. Ż. (1), dlatego nie ma potrzeby powielać tej argumentacji w tym miejscu.
ŚwiadekP. Ż. (2)przesłuchany na rozprawie głównej nie wniósł nic istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż nie posiadał wiedzy na temat transakcji sprzedaży nieruchomości przez ojca świadka, a jego zeznania dotyczyły przede wszystkim spraw rodzinnych i osobistych i nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy .
ŚwiadekD. C.przesłuchany został na rozprawie jedynie na okoliczności związane z ustaleniem prawidłowości przeprowadzenia czynności okazania pokrzywdzonemu osoby oskarżonego i wizerunku oskarżonego. Sąd podzielił zeznania świadka jako jasne, rzeczowe i przekonujące.
Nie przesłuchano w toku postępowania kobiety najprawdopodobniej o danychH. S.,która miała być pośredniczką w obrocie nieruchomościami i pomagałaP. Ż. (1)znaleźć nabywcę na ziemię. Nie ustalono bowiem miejsca zamieszkania, czy pobytu tej osoby, w ogóle nie udało się potwierdzić czy osoba o takich danych rzeczywiście istnieje, czy też są to nieprawdziwe dane osobowe.
Podstawą wyrokowania Sąd uczynił takżeopinie biegłych psychiatrów i psychologadotyczące wszystkich oskarżonych , gdyż opinie te są jasne i pełne w rozumieniuart. 201 k.p.k.oraz w świetle wskazań wynikających zart. 202 k.p.k.Opinie są rzeczowe, opisują w sposób fachowy, a jednocześnie zrozumiały zaburzenia na jakie cierpią oskarżeni, nie pozostawiając jednocześnie wątpliwości, iż stwierdzone zaburzenia nie znoszą ani nie ograniczają w stopniu znacznym zdolności poszczególnych oskarżonych do kierowania swoim postępowaniem i zdolności do rozumienia znaczenia zarzucanych im czynów, a także nie mają wpływu na poczytalność oskarżonych w toku procesu.
Istotne znaczenie dla poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie miała pisemnaopinia biegłejH. N.z zakresu badania dokumentów. Opinia ta jest jasna i rzetelna, została sporządzone przez kompetentny podmiot, a jej wnioski nie budziły wątpliwości Sądu. Wyżej wskazane wnioski opinii należało uznać zdaniem Sądu za trafne albowiem zostały one w sposób przekonywujący uzasadnione, w sposób świadczący o profesjonalizmie ich autora. Ponadto opinia ta nie zawiera błędów formalnych, ani merytorycznych. Jest to opinia sporządzona w sposób wnikliwy, jasny i pełny, wewnętrznie spójny oraz pozbawiona jest jakichkolwiek uchybień logicznych w swej treści.
Sąd podzielił zatem wszystkie powyższe opinie biegłych, gdyż są rzetelne, nie budzą wątpliwości pod względem jasności i zupełności, ani też zastrzeżeń pod kątem prawidłowego rozumowania.
Podstawą ustaleń faktycznych Sąd uczynił poza tym zebrane w sprawie, a ujawnione na rozprawie w trybieart. 393 i 394 k.p.k.dokumenty. Sąd uznał je za wiarygodny materiał dowodowy, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, ani prawdziwości informacji w nich zawartych. Sąd dał wiarę wszystkim

    dokumentomstanowiącym podstawę rozstrzygnięcia jako, że ich treść i autentyczność nie nasuwały zastrzeżeń. Żaden z uczestników nie podważał w trakcie postępowania ich wiarygodności, a i Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw, by zakwestionować je z urzędu. Przechodząc do oceny zebranych w sprawie dokumentów wskazać należy, że w aktach niniejszej sprawy lub do nich załączonych zgromadzono szereg dokumentów, wyliczonych powyżej. Dokumenty te można podzielić na te, które wytworzone zostały w toku przeprowadzonych w sprawie czynności procesowych, a za zadanie miały dokumentowanie ich przebiegu (np. protokoły oględzin itp.)., dokumenty pochodzące od różnych instytucji oraz dokumenty związane z działalnością gospodarczą. Odnosząc się do pierwszej grupy dowodów wskazać należy, że dokumentują one czynności procesowe, przeprowadzone przez właściwe organy w ramach swoich kompetencji i zgodnie z obowiązującymi przepisami i brak było jakichkolwiek podstaw do kwestionowania ich wiarygodności. Również dowody, które - na żądanie policji, prokuratora bądź sądu - zostały nadesłane przez odpowiednie instytucje (np. informacje z sądów- w tym odpisy orzeczeń, informacje z krajowego rejestru karnego, dane z urzędów skarbowych) – jako pochodzące od niezależnych instytucji - uznano za wiarygodne, zwłaszcza iż żadna ze stron procesu ich nie kwestionowała. Sąd również nie znalazł powodów do tego, aby z urzędu kwestionować autentyczność tych dokumentów lub prawdziwość ich treści, za wyjątkiem umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 14 lipca 2011 roku zawartej pomiędzyK. K. (1), zamieszkałym wS.,ul. (...), aŁ. J. (1), jako wynajmującym całe w/w mieszkanie w okresie od 14 lipca do 28 lipca 2011r. przy ustaleniu wysokości czynszu na 200 zł dziennie (k. 940-941). Dokument ten został złożony przez obrońcę oskarżonegoŁ. J. (1)w celu wykazania, że oskarżonyŁ. J. (1)w dniu zawarcia atu notarialnego przezP. Ż. (1)z(...)Sp. z o.o. w organizacji nie przebywał wP., a tym samym nie był obecny przy zawarciu aktu notarialnego w kancelarii notarialnej, bo przebywał od 14 lipca wS.. Sąd uznał ten dokument za niewiarygodny, nie potwierdzający zdarzeń w nim opisanych, stworzony jednie na potrzeby niniejszego postępowania, aby stworzyć alibi dla oskarżonegoŁ. J. (1). O fikcyjności tej umowy świadczą zdaniem Sądu sprzeczne zeznania przesłuchanego jako świadekK. K. (1), który zresztą sam przyznał, że nigdy nie wynajmowałŁ. J. (1)całego mieszkania, bo w tym mieszkaniu sam mieszkał z byłą żoną i córką. Świadek zaprzeczył istotnym elementom umowy pisemnej, jak chociażby cena za wynajem, co poddaje w wątpliwość zarówno prawdziwość tego dokumentu, jak i wiarygodność zeznań świadka w pozostałej części. Zdaniem Sądu stworzona została takiej treści umowa, ponieważ niewiarygodne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego byłoby wręcz przyjęcie wersji, żeŁ. J. (1), osoba, która ma szerokie kontakty, podróżuje i prowadzi interesy daleko poza granicami kraju, jednocześnie spędza urlop w wynajętym pokoju kamienicy, gdzie mieszkają domownicy. Nie sposób zdaniem Sądu uznać, że osoba pokrojuŁ. J. (1)(sam mówił czym się zajmuje, gdzie bywa, że mieszka wB.) spędzałaby urlop w wynajętym pokoju mieszkania zajmowanego jednocześnie przez domowników, jak to zeznał świadekK.. O fikcyjności tej umowy świadczy także fakt, żeK. K.nie zgłosił jej do opodatkowania. Z drugiej strony zaś należy wskazać, że jeżeli było choć w części tak, jak zeznał świadekK.czyW., żeJ.przebywając wS.zatrzymywał się u znajomego K.K., to nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego jest, aby spisywali na tę okoliczność umowę, zwłaszcza, że rzekomy wynajmujący nie rozliczał się z fiskusem z wcale niemałych dochodów z tego tytułu (zgodnie z umową za 15 dni pobytu powinien otrzymać 3000 zł). Wskazać poza tym należy, iż żona oskarżonegoJ., która zeznawała w Sądzie w tym samym dniu, co K.K., oświadczyła, że nie zna ów mężczyzny. Świadczy to zdaniem Sądu o tym, że przedstawiona umowa jest fikcyjna i stworzona na potrzeby tego postępowania aby dać alibiŁ. J. (1). Poza tym, jak wyżej wskazano oskarżony ten nie mógł być w dniu 22 lipca 2011 roku wS.cały czas, skoro zgodnie z ustaleniami Sądu poczynionymi na podstawie zeznańP. Ż. (1)był w kancelarii notarialnej wP.. Wskazać należy jednak, iż nawet jeżeli przedstawiona umowa byłaby prawdziwa, to przecież wcale nie wyklucza ona możliwości przyjazduŁ. J.tylko w tym dniu 22lipca 2011r doP.zS.na czynności u notariusza. Tak samo zresztą jak sam fakt przedłożenia dokumentu prywatnego – umowy najmu lokalu mieszkalnego z 14 lipca 2011r. nie świadczy ponad wszelką wątpliwość, że w dniu 22 lipca 2011r. oskarżony był wS., a nie wP.. Gdyby strona przedłożyła jako alibi potwierdzenie rezerwacji w hotelu i potwierdzenie zapłaty za pobyt to wartość takich dokumentów jako alibi wzrosłaby, co także nie świadczyłoby, iż w dniu 22 lipca 2011r. oskarżony był wS., a nie wP.. Odległość między tymi miastami, mając na uwadze skomunikowanie tych miast, umożliwia bowiem wyjazd zS.doP.i powrót tego samego dnia doS..
W tym stanie rzeczy wina oskarżonychM. M. (1),D. J. (2)iŁ. J. (1)nie budzi w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, została w pełni wykazana i polega na tym, że:
- w dniu 22 lipca 2011 roku, wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzili do niekorzystnego rozporządzeniem własnym mieniemP. Ż. (1)w ten sposób, że wprowadzili wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zapłaty całej ceny za nieruchomość o obszarze 0.74.45 ha, położoną wT.P., dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą doP. Ż. (1), a będącą przedmiotem umowy sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że cena wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana mu w całości, przekazaliP. Ż. (1)przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.000,00 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości - Rep. A nr 7.(...)za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., reprezentowana przezM. M. (1), w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 281.000,00 zł na szkodęP. Ż. (1), w wyniku doprowadzenia go w sposób wyżej opisany do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem.
Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie oskarżonych jakoprzestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w związku zart. 294 § 1 k.k.
Zgodnie z dyspozycją przepisuart. 286 § 1 k.k.przestępstwo oszustwa popełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.
Sprawca przestępstwa stypizowanego wart. 286 § 1 k.k.winien działać w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przez którą rozumie się zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów w majątku sprawcy lub innej osoby. Zamiar określony w przepisieart. 286 § 1 k.k.sprawia, że przestępstwo oszustwa uznać należy za przestępstwo umyślne z zamiarem kierunkowym. Sprawca, czy też sprawcy winni doprowadzić osobę pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem, za które uznaje się własność i inne prawa majątkowe. Doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem musi nastąpić za pomocą wprowadzenia w błąd, za który uznaje się mylne wyobrażenie rozporządzającego mieniem o rzeczywistości, sprowadzającym się do ustalenia, że osoba rozporządzająca mieniem nie dokonałaby rozporządzenia mając prawdziwy obraz rzeczywistości.
W realiach przedmiotowej sprawy, działanie sprawcze oskarżonych polegało na oszukaniu pokrzywdzonegoP. Ż. (1)poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zapłaty całej ceny za nieruchomość o obszarze 0.74.45 ha, położoną wT.P., dla której Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), należącą doP. Ż. (1), a będącą przedmiotem umowy sprzedaży, a w celu wywołania u pokrzywdzonego przekonania, że cena wskazana w umowie sprzedaży zostanie przekazana mu w całości, przekazaliP. Ż. (1)przed i po transakcji kwotę w łącznej wysokości 92.000,00 zł, wynikiem czego zawarta została w Kancelarii NotarialnejM. G.z siedzibą wP.umowa sprzedaży tej nieruchomości - Rep. A nr 7.(...)za kwotę 373.000 zł, w której jako kupujący wskazana zostałafirma (...) Sp. z o.o.w organizacji z siedzibą wP., reprezentowana przezM. M. (1), w wyniku czego powstały straty w stosunku do mienia znacznej wartości w wysokości 281.000,00 zł na szkodęP. Ż. (1), w wyniku doprowadzenia go w sposób wyżej opisany do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem. Zdaniem Sądu jak wykazało postępowanie dowodowe oskarżeni działali w sposób zaplanowany, wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co szczegółowo opisano i wykazano przy omawiany poszczególnych dowodów. O istnieniu po stronie oskarżonych zamiaru doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości 281.000 zł złotych już w chwili składania mu oferty najpierw przezD. J. (1), a następnieŁ. J. (1)w miejscu zamieszkaniaP. Ż. (1), świadczy zdaniem Sądu późniejsze zachowanie oskarżonych, zapłacenie gotówka przed podpisaniem aktu notarialnego kwoty łącznie 20.000 zł, aby zdaniem Sądu wzmocnić zaufanie u pokrzywdzonego, uśpić niejako jego czujności i tym samym uzyskać zgodę na zawarcie aktu notarialnego w takiej postawi, w jakiej został podpisany przezP. Ż. (1), a więc bez ustanowienia na rzecz pokrzywdzonego zabezpieczenia rzeczowego na nieruchomości, mimo nie zapłacenia mu całej ceny w dniu sprzedaży nieruchomości. O zamiarze oskarżonych oszukania w sposób wyżej opisanyP. Ż. (1)świadczy zdaniem Sądu także fakt, że odwiedzającP. Ż. (1)w miejscu zamieszkania, zarównoD. J. (1), jak i następnieŁ. J. (1)informowali go już o tym, że nieruchomości kupi od pokrzywdzonego spółka. W tym czasie spółka ta jednak jeszcze nie staniała, a jak wyżej wskazano zarówno przy ustaleniach faktycznych, jak i przy ocenie poszczególnych dowodów, cały dalszy przebieg zdarzeń potwierdza jednoznacznie, że oskarżeni działali z zamiarem oszukania pokrzywdzonego, co też im się udało. W tym miejscu odwołać należy się do wcześniejszych uwag poczynionych przy omawianiu konkretnych dowodów, gdzie zawarto ocenę zachowania poszczególnych oskarżonych pod kątem wypełnienia przez nich wszystkich znamion przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.Uwagi poczynione wyżej są aktualne i Sąd nie widzi potrzeby aby je w tym miejscu powielać.
W ocenie Sądu oczywistym jest, iż postępowania oskarżonych w zakresie czynu przypisanego im w wyroku nie można rozpatrywać wyłącznie na płaszczyźnie prawa cywilnego. Podstawowym kryterium rozgraniczenia oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) od nie wywiązania się z zobowiązania o charakterze cywilno-prawnym jest istnienie w chwili zawierania umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego o stosownym zabarwieniu. Jak wskazano wcześniej, oszustwo w rozumieniukodeksu karnegomoże być przestępstwem popełnionym tylko umyślnie, z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, obejmującym cel oraz sposób działania i wiadomym jest, iż z tego powodu, nie każda nierzetelna realizacja umowy cywilno-prawnej może stanowić przestępstwo oszustwa. W przedmiotowej sprawie należy jednak przyjąć, iż działanie oskarżonych względem pokrzywdzonego winno być penalizowane. Mając na uwadze sposób postępowania oskarżonych nie sposób bowiem mówić jedynie o cywilno –prawnych aspektach nie wywiązania się z umowy kupna – sprzedaży nieruchomości. Wręcz przeciwnie, w niniejszej sprawie oskarżeni dopuścili się przestępstwa, obejmując własną świadomością opisane elementy przedmiotowe przestępstwa oszustwa, doprowadzając w celu osiągnięcia korzyści majątkowejP. Ż. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 281.000 zł za pomocą wprowadzenia w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy i zapłaty całej ceny za nieruchomość. Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia przekonanie i nie pozostawia wątpliwości, że oskarżeni działali w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, z premedytacją w celu zrealizowania zamiaru doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, o czym świadczą zabiegi w postaci zapłaty zaliczek gotówką, czy też pisemne oświadczenieM. M.z września 2011r. stanowiące prośbę o przesuniecie terminu zapłaty, skoro w rzeczywistości prowadzone były już czynności mające na celu przygotowanie tej nieruchomości do sprzedaży kolejnej spółce związanej przynajmniej z jednym oskarżonym –J..
Zdaniem Sądu swoim zachowaniem wyżej opisanym wszyscy oskarżeni wyczerpali zatem wszystkie znamiona przedmiotowe oraz podmiotowe przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w związku zart. 294 § 1 k.k.W świetle powyższego uznać należy, że wina oskarżonych nie budzi żadnych wątpliwości i została w pełni wykazana, tak samo jak zamiar bezpośredni kierunkowy..
Ponieważ oskarżonym zarzucono wyłudzenie mienia w warunkachart. 294 §1 k.k., czyli w stosunku do mienia znacznej wartości, co zaostrza wysokość grożącej sankcji karnej, stwierdzić należy, że mieniem znacznej wartości w rozumieniuart. 115 § 5 k.k.- w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która weszła w życie 8.06.2010 r., jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 200 000 złotych. Wobec powyższego doprowadzenieP. Ż. (1)w sposób wyżej opisany do niekorzystnego rozporządzeniem własnym mieniem, w wyniku czego powstały straty w wysokości 281.000,00 zł, niewątpliwie podpada pod mienie znacznej wartości w rozumieniu przepisuart. 294 § 1 k.k., co znalazł odzwierciedlenie w przyjętej w wyroku kwalifikacji. Zaznaczyć należy w tym miejscu, że w wyroku przypisano szkodę w wysokości 281.000 zł, inaczej niż zarzucono w akcie oskarżenia tj. 280.647,55 zł, a wynikało to z wyników postępowania dowodowego i analizy dokumentów bankowych – wyciągu z rachunku pokrzywdzonego. Łączna wartość przelewów na konto pokrzywdzonego z dnia 27 lipca i 28 lipca 2011r. tytułem zapłaty za nieruchomość wynosiła 72.000 zł, ponadto od ceny zawartej w akcie notarialnym tj. kwoty 373.000 zł odliczono zaliczki w łącznej kwocie 20.000 zł otrzymane przez pokrzywdzonego przed zawarcie aktu notarialnego w gotówce, co daje w rezultacie kwotę 281.000 zł przyjętą przez Sąd, jako niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego na skutek oszukańczych działań oskarżonych, wyżej opisanych.
W tym miejscu należy odnieść się także do formy sprawczego współdziałania oskarżonych, a co za tym idzie, zakresu ich odpowiedzialności. Z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wynikało bowiem, iż poszczególni oskarżeni osobistym zachowaniem nie zrealizowali wszystkich znamion czynności wykonawczych zarzuconego im czynu. Przypisanie im odpowiedzialności, za całość inkryminowanego zachowania, umożliwiała konstrukcja współsprawstwa. Na wstępie podnieść należy za jednym z komentatorówkodeksu karnego(A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007), że współsprawstwo zachodzi, gdy dwie lub więcej osób, działając w porozumieniu, wspólnie dokonują czynu zabronionego. Warunkiemsine qua nonwspółsprawstwa jest istnienie porozumienia, które musi nastąpić przed lub w trakcie realizacji czynu zabronionego, przy czym jego forma jest dowolna, a istotę wyczerpuje uzgodnienie popełnienia wspólnie przestępstwa. Z istoty współsprawstwa wynika, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość uzgodnionego przestępstwa, a więc także w tej jego części, w której znamiona czynu zabronionego zostały zrealizowane zachowaniem innego lub innych współsprawców ( por. post. Sądu Najwyższego z 1 III 2005 r., III KK 249/04, OSNKW 2005, nr 7-8, poz. 63). Objęty treścią porozumienia zamiar wspólnego popełnienia przestępstwa stanowi podstawę przypisania wszystkim współsprawcom odpowiedzialności za "całość" wspólnie zrealizowanego przestępstwa, naturalnie w granicach własnej winy każdego z nich. W rezultacie współsprawcą jest zarówno ten, kto realizuje, współdziałając z drugą osobą, samodzielnie część znamion czasownikowych czynu zabronionego, jak i ten, kto wprawdzie w wyniku podziału ról nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego popełnionego wspólnie czynu zabronionego, ale wykonywana przez niego czynność ma znaczenie dla popełnienia tego czynu. W świetle powyższego nie budziło wątpliwości, że sprawcze działanie wszystkich oskarżonych przybrało postać współsprawstwa w rozumieniuart. 18 § 1 k.k.w odniesieniu do zarzuconego im czynu.  Bez znaczenia pozostawał przy tym fakt, iż osoby te „odgrywały” różne i niejednorodne role w popełnieniu przestępstwa, wyżej szczegółowo opisane przy ustaleniach faktycznych czy tez przy ocenie innych dowodów.. Współsprawcą bowiem jest ten, którego zachowanie dopełniło zachowanie innych uczestników w stopniu, który zgodnie z porozumieniem i podziałem ról współdecydował o popełnieniu przestępstwa ( tak wyrok SA  w Warszawie z 2013-05-08 II AKa 126/13;  LEX nr 1322731; wyrok SA  w Białymstoku z  2013-02-04 II AKa 246/12;  LEX nr 1313215; postan. SN z 2012-04-02, III KK 82/12, LEX nr 1162705). Porozumienie jest czynnikiem, który łączy w jedną całość wzajemnie dopełniające się przestępne działania kilku osób, co w konsekwencji pozwala przypisać każdej z nich również i tę czynność sprawczą, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca świadomie w popełnieniu przestępstwa (vide: wyrok SN z 1976r. OSNKW 1976/9/117).
Mając na uwadze powyższe, a także odnosząc to do ustaleń Sądu, należało przyjąć, iż oskarżeniJ.,J.iM.działali wspólnie i w porozumieniu w całym okresie inkryminowanych zachowań opisanych w części rozstrzygającej wyroku.
W tym stanie rzeczy zarówno sprawstwo oskarżonychJ.,J.iM.i ich wina w zakresie przypisanego im w wyroku przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.nie budzi w ocenie Sądu żadnych wątpliwości i zostały w pełni wykazane.

Miarkując z kolei okoliczności dotyczące wymiaru kary wobec oskarżonych Sąd zważył, co następuje:

Podstawowym kryterium orzekania kary w ramach prewencji indywidualnej jest zgodnie zart. 53 k.k.przede wszystkim osobowość sprawcy, a w szczególności stopień jego zawinienia, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu, a także relacja między charakterem popełnionego przez niego czynu, a potrzebami w zakresie świadomości prawnej społeczeństwa.
Miarkując okoliczności dotyczące wymiaru kary, Sąd uznał, żekara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolnościwymierzona na podstawieart. 294 § 1 k.k.każdemu z oskarżonych o jest karą adekwatną do stopnia winy sprawców i stopnia szkodliwości społecznej ich czynu. Sąd wymierzył bowiem karę zgodnie zart. 53 k.k., w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, przy uwzględnieniu stopnia społecznej szkodliwości. Sąd wziął pod uwagę również cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako adekwatną do stopnia winy sprawcy i stopnia szkodliwości społecznej czynu Sąd uznał także wymierzenie na podstawieart. 33 § 1 i 2 k.k.oskarżonemuD. J. (1)za ten czyn kary grzywny w wymiarze 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 20 (dwadzieścia) zł, a oskarżonemuŁ. J. (1)wymierzenie za ten czyn kary grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100,00 (sto) zł.
Wymierzając takie kary Sąd wziął pod uwagę jako okoliczność obciążającą w stosunku do wszystkich oskarżonych motywację, którą była chęć osiągnięcia korzyści majątkowej. Na niekorzyść wszystkich oskarżonych przy wymiarze kary wpływa także sposób działania oskarżonych, zaplanowany, postać zamiaru towarzyszącego popełnieniu przestępstwa, działali bowiem z zamiarem umyślnym kierunkowym. Zachowaniem swoim oskarżeni naruszyli zaufanie, jakie pokładał w nich pokrzywdzony, po popełnieniu przestępstwa nie zrobili nic, aby uregulować zadłużenie. Decydując o wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę, że oskarżeni dopuścili się naruszenia dobra prawnie chronionego, jakim jest mienie. Zachowanie oskarżonych niewątpliwie było naganne i społecznie nie akceptowane. Podkreślić należy, iż oskarżeni działali z pełnym rozeznaniem i świadomością swego przestępczego zachowania, o czym świadczą wnioski opinii sądowo – psychiatrycznych. Na niekorzyść oskarżonegoM. M. (1)ponadto przy wymiarze mu kary świadczy także jego uprzednia dwukrotna karalność za przestępstwa, co świadczy o tym, że jest on sprawcą niepoprawnym, na jego niekorzyść przy wymiarze kary przemawia także dotychczasowy tryb życia, negatywna opinia w miejscu zamieszkania, negatywny wywiad środowiskowy, nadużywanie alkoholu, jego negatywna postawa w toku tego postępowania, kiedy stawił się w Sądzie w stanie nietrzeźwości, pasożytniczy tryb życia, brak jakichkolwiek działań w celu podjęcia stałego zatrudnienia.
Okolicznością łagodzącą przy wymiarze kary oskarżonemuD. J. (1)jest pozytywna opinia w miejscu zamieszkania, pozytywna opinia zawarta w wywiadzie kuratora sądowego, ustabilizowany tryb życia, okoliczności wynikające z opinii sądowo psychiatrycznej i nie karalność za przestępstwa. Okolicznością łagodzącą przy wymiarze kary oskarżonemuŁ. J. (1)jest ustabilizowany tryb życia, okoliczności wynikające z opinii sądowo psychiatrycznej i nie karalność za przestępstwa.
Zdaniem Sądu, w świetle wskazanych okoliczności obciążających i łagodzących, tak ukształtowane kary wobec wszystkich oskarżonych będą wystarczające dla osiągnięcia celów wychowawczych w stosunku do oskarżonych i wdrożą ich do przestrzegania prawa w przyszłości. Kary te nie rażą ani łagodnością, ani surowością. Sąd baczył również, aby wymierzone oskarżonym kary oddziaływały na środowisko oskarżonych i należycie realizowały potrzeby w zakresie kształtowania świadomość prawnej społeczeństwa oraz utrwalała przekonanie, że przestępca nie pozostaje bezkarny, a wymierzona kara jest sprawiedliwa i skuteczna.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.- w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.kSąd zawiesił wykonanie wymierzonej wszystkim oskarżonym kary pozbawienia wolności na okres 4 (czterech) lat tytułem próby. Sąd uznał bowiem, iż wobec oskarżonych możliwe jest wysnucie pozytywnej prognozy kryminologicznej i zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej im kary pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności w powiązaniu z dolegliwością majątkową w postaci grzywny (odnośnie oskarżonychJ.iJ.) będą w ocenie Sądu wystarczającą reakcją na popełnione przestępstwo i w powiązaniu z czteroletnim okresem próby, spełnią swoje cele zapobiegawcze, jak i spowodują, iż oskarżeni nie powrócą na drogę przestępstwa. OskarżonegoM. M. (1)Sąd ponadto na podstawieart. 73 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.oddał w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, a na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zobowiązał do powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu, co jest uzasadnione wobec problemu alkoholowego, z jakim boryka się ten oskarżony, a także wobec jego wcześniejszej karalności konieczne jest kontrolowanie zachowania oskarżonego w okresie próby przez dozór kuratora sadowego, aby cele tak ukształtowanej kary zostały osiągnięte. Sąd zastosował w/w przepisy w brzmieniu przed zmiana z 1 lipca 2015r., jak względniejsze dla oskarżonych, gdyż obecnie nie byłoby możliwe warunkowe zawieszenie im kary w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności.
Określając wysokość grzywny wobec oskarżonychJ.iJ.Sąd miał na względzie sytuację materialną i możliwości zarobkowe oskarżonych, które są większe w przypadkuŁ. J. (1), a wynika to chociażby z jego wyjaśnień, dlatego Sąd zróżnicował wysokość wymierzonej tym oskarżonym kary grzywny . Dolegliwość finansowa w postaci grzywny jest zdaniem Sądu konieczna, aby orzeczenie o karze spełniło swoje cele, gdyż oskarżeni dopuścili się przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego Sąd wymierzył grzywnę na podstawieart. 33 § 2 k.k., uznając, że w takiej wysokości będzie ściągalna wobec tych oskarżonych, a zarazem odpowiednio dolegliwa. Sąd kierował się, wymierzając grzywnę, dyrektywami zart. 33 § 3 k.k.Sąd odstąpił natomiast od wymierzenia kary grzywny oskarżonemuM. M. (1), uznając, że byłaby ona nieściągalna wobec braku dochodów, braku majątku i sytuacji bytowo – materialnej oskarżonego.
Sąd w wyroku na podstawieart. 46 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.– orzekł ponadto wobec oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoP. Ż. (1)kwoty 281.000,00 zł (dwieście osiemdziesiąt jeden tysięcy złotych). Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody jest konieczne aby wymierzone oskarżonym kary spełniły swój cel, a także jest to konieczne z uwagi na uzasadniony prawnie chroniony interes pokrzywdzonego. Ustalając taka wysokość szkody, Sąd uwzględnił wpłaty gotówkowe i przelewem dokonane na rzecz pokrzywdzonego – łącznie w kwocie 92.000 zł. Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody było możliwe w tym postępowaniu, a to wobec cofnięcia powództwa adhezyjnego na rozprawie, a także z uwagi na fakt, iż nie toczyło się przeciwko oskarżonym żadne postępowanie cywilne.
Natomiast na podstawieart. 45 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r. – przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.- orzekł jedynie wobec oskarżonegoŁ. J. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 33.600,00 (trzydzieści trzy tysiące sześćset) zł. Wysokość tej korzyści Sąd wyliczył mając na uwadze kwotę netto osiągniętą ze sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem postępowania przez(...) Sp. z o.o.(spółkę (...)) tj. kwotę netto 406.600 zł (k. 1030-1031) i korzyścią majątkową rzeczywiście osiągniętą z popełnienia przestępstwa (nie podlegająca zwrotowi pokrzywdzonemu) jest zatem różnica pomiędzy cena netto uzyskana ze sprzedaży tej nieruchomości przez spółkę oskarżonegoŁ. J. (1)a ceną, za jaką pokrzywdzonyP. Ż. (1)zgodnie z treścią aktu notarialnego sprzedał przedmiotowa(...) spółce (...)(406.600 zł – 373.000 zł = 33.600 zł). Sąd zaznacza, że orzekł ten środek karny jedynie wobec oskarżonegoŁ. J. (1), ponieważ brak dowodów, aby pozostali współsprawcy uczestniczyli w podziale zysku z odsprzedaży tej nieruchomościZ. S.przez spółkę należącą wyłącznie do oskarżonegoŁ. J. (1). Pozostali współsprawcy – solidarnie zŁ. J. (1)– mają natomiast nałożony w trybieart. 46 § 1 k.k.obowiązek naprawienia szkody na rzeczP. Ż. (1), co zaspokaja słuszne interesy pokrzywdzonego.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.w wyroku zaliczono oskarżonemuM. M. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w razie zarządzenia jej wykonania okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 2 marca 2015r. do dnia 9 marca 2015r. (7 dni), uznając, że jest równy siedmiu dniom kary pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 633 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) Sąd zasądził od oskarżonychM. M. (1),D. J. (1)iŁ. J. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w częściach równych, to jest po 1/3, a także wymierzył oskarżonym następujące opłaty: oskarżonemuM. M. (1)w wysokości 300,00 zł,D. J. (2)w wysokości 1020,00 zł iŁ. J. (1)w wysokości 4.300,00 zł. Wysokość kosztów procesu nie jest na tyle duża, aby zdaniem Sądu nie było możliwe ich poniesienie przez wszystkich oskarżonych, mając na uwadze ich sytuacje materialną, opisana wyżej.
SSO Dorota Biernikowicz

ZARZĄDZENIE

1
odnotować sporządzenie uzasadnienia w kontrolce uzasadnień;

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcą z pouczeniem

3
przedłożyć z apelacją lub za 14 dni.

Poznań, dn. 8 grudnia 2015 rokuSSO Dorota Biernikowicz