Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 309/14
Data wyroku: 2015-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Zabłudowska
Słowa kluczowe: Kradzież Rozbójnicza, Współsprawstwo
Podstawa prawna: art.281§1kk, art.157§2kk

Sygn. akt  X K 309/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 grudnia 2015 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku X Wydział Karny w składzie
Przewodniczący: SSR Dorota Zabłudowska
Protokolant: Marta Filipiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim Mariusza Koseckiego
po rozpoznaniu w dniach 2.10.2014 r., 27.01.2015 r., 21.05.2015 r.7.07.2015 r., 24.11.2015 r. sprawy:
1)J. S.,synaA.iE.z domuS.,urodzonego (...)wG.,
1)S. R.,synaJ.iD.z domuS.,urodzonego (...)wG.,
oskarżonych o to, że :

1
w dniu 30 listopada 2013 r. wK.na terenieCentrum Handlowego (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu utrzymania się w posiadaniu skradzionych uprzednio rzeczy w postaci chusteczek higienicznych, płynuL., płynu do kąpieliA., dezodorantu oraz napoju energetycznego, tj. mienia o łącznej wartości 49,96 zł na szkodę(...) S.A., bezpośrednio po dokonaniu kradzieży używali przemocy fizycznej wobecK. L.w postaci kopania po brzuchu, ugryzienia w lewą rękę, odpychania i uderzenia pięścią w twarz, w wyniku czego doznał on obrażeń w postaci rany kąsanej lewego przedramienia, co spowodowało rozstrój zdrowia na czas trwający nie dłużej niż 7 dni, jak również kierowali groźby pozbawienia życia wobecT. F.oraz kopali po nogach i szarpaliŁ. W., a ponadto kierowali groźby pozbawienia życia wobecJ. P.,

tj. o czyn zart. 281 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
a nadtoS. R.oskarżonego o to, że:

2
w dniu 14 września 2013 r. wK.groziłT. R.iR. H.pozbawieniem życia i zniszczeniem samochodu, co wzbudziło w zagrożonych uzasadnioną obawę, że groźby te mogą zostać spełnione,

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

3
w dniu 15 września 2013 r. wK.groziłT. R.iR. H.pozbawieniem życia, co wzbudziło w zagrożonych uzasadnioną obawę, że groźby te mogą zostać spełnione,

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

4
w dniu 14 września 2013 r. wK.znieważałT. R.iR. H., używając pod ich adresem słów uznanych powszechnie za obelżywe,

tj. o czyn zart. 216 § 1 k.k.

5
w dniu 15 września 2013 r. wK.znieważałT. R.iR. H., używając pod ich adresem słów uznanych powszechnie za obelżywe,

tj. o czyn zart. 216 § 1 k.k.
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k., na podstawie przepisówKodeksu karnegow brzmieniu z 30.06.2015 r.

w ramach zarzucanego mu czynu uznaje, iżJ. S.dopuścił się przestępstwa polegającego na tym, iż w dniu 30 listopada 2013 r. wK.na terenieCentrum Handlowego (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. R., w celu zmuszenia pracowników ochrony do odstąpienia od zatrzymaniaS. R., stosował przemoc fizyczną wobecK. L.poprzez jego odpychanie, jak również kierował groźby pozbawienia życia wobecT. F.iJ. P., tj. czynu zart. 191§1 k.k.i ustalając, że wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości jego czynu nie są znaczne, na podstawieart. 66§1 i 2 k.k.,art. 67§1 k.k.umarza warunkowo postępowanie karne wobecJ. S.na rok próby,

na podstawieart. 67§3 k.k.orzeka wobec oskarżonegoJ. S.świadczenie pieniężne w kwocie 1000 (tysiąca) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

oskarżonegoS. R.uznaje za winnego zarzucanego mu w punkcie pierwszym aktu oskarżenia czynu z tym ustaleniem, że w zakresie przestępstwa zart. 281 i 157§2 k.k.działał sam, zaś groźby stosował w celu zmuszenia pracowników ochrony do odstąpienia od zatrzymania go, czyn ten kwalifikuje zart. 281 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k.w zb. zart. 191§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.i za to na podstawieart. 281 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.,art. 33§1, 2 i 3 k.k.wymierza mu karę roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda,

oskarżonegoS. R.uznaje za winnego zarzucanych mu w punkcie drugim i trzecim aktu oskarżenia czynów i za to na podstawieart. 190§1 k.k., przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

oskarżonegoS. R.uznaje za winnego zarzucanych mu w punkcie czwartym i piątym aktu oskarżenia czynów i za to na podstawieart. 216§1 k.k., przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.wymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda,

na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 §1 i 2 k.k.,art. 91§2 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoS. R.kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone w punktach III-V wyroku i orzeka w ich miejsce karę łączną w wymiarze roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda,

na podstawieart. 69 § 1 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. R.w punkcie VI wyroku kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby,

na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonegoS. R.w okresie próby pod dozór kuratora,

na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.iart. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 r., ze zm.) obciąża oskarżonych kosztami postępowania: wydatkami w kwotach po 50 zł (pięćdziesiąt złotych) oraz opłatami:J. S.w kwocie 100 (stu) złotych,S. R.w kwocie 460 (czterystu sześćdziesięciu) złotych.

X K 309/14

UZASADNIENIE
Stosownie do treściart. 423§1a k.p.k.Sąd ograniczył uzasadnienie wyroku do rozstrzygnięć w przedmiocie zarzutu stawianegoJ. S.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 listopada 2013 r.J. S.przyjechał do swojej dziewczynyP. M.do miejscowościK.i czekając na jej powrót ze szkoły pił piwo na boisku szkolnym. Tego samego dniaS. R.spożywał alkohol. Łącznie wypił ok. 250 ml whisky. W godzinach popołudniowych wraz ze znajomymi udał się doCentrum Handlowego (...)z zamiarem dokonania kradzieży wsklepie (...). Po drodze doT.spotkał swojego znajomegoJ. S., który udawał się na zakupy ze swoją dziewczynąP. M.. Przywitali się, po czym każdy udał się w swoją stronę.S. R.zmienił zdanie i postanowił zapłacić za zakupy.
W tym samym czasie na terenie haliT.przebywałJ. S.ze swoją dziewczynąP. M.i znajomymK. H.. Po zrobieniu zakupów ustawili się w kolejce do kasy.
Na tereniesklepu (...)wziął z półek towar w postaci chusteczek higienicznych, płynuL., płynu do kąpieliA., dezodorantu oraz napoju energetycznego, tj. mienia o łącznej wartości 49,96 zł i ustawił się w kolejce do kasy zaJ. S.iP. M.. Wówczas podeszła do niego pracownicasklepu (...)i mówiąc, że nie potrzebują złodziei, kazała mu opuścić sklep.
Po tych słowachS. R.zabrał towar z taśmy i udał się za linię kas, kierując się do wyjścia ze sklepu. Sytuację tę obserwował pracownik ochronyin cognitoŁ. W., który w tym czasie przebywał na terenie hali sprzedażyT..
W międzyczasieJ. S.iP. M.zapłacili za swoje zakupy i ruszyli w stronę wyjścia z centrum handlowego.
/dowody: wyjaśnieniaS. R.k. 30, 42, 182-183, 424-425, 478
wyjaśnieniaJ. S.k. 28, 48, 157-158, 423-424, 478
zeznaniaŁ. W.k. 17-18, 235 (251), 430-432
zeznaniaP. M.k. 205-206, 433-436
zeznaniaK. H.k. 228, 436-437
nagranie z monitoringu k. 24
dokumentacja fotograficzna k. 246/
Kiedy jedna z pracownicT.zobaczyła, żeS. R.opuszcza sklep, zaczęła głośno wzywać ochronę. Teren pasażu handlowego patrolował w tym czasie pracownik ochronyK. L., który widząc biegnącegoS. R., zaczął go gonić i udało mu się zatrzymaćS. R.tuż przed wyjściem z pasażu handlowego, przysklepie (...).K. L.złapałS. R., przewrócił go na ziemię i usiadł na nim, licząc na wsparcie.S. R.zachowywał się bardzo agresywnie, pluł naK. L., wyzywał go, groził mu pozbawieniem życia i szarpał się, próbując się uwolnić. W pewnym momencie ugryzłK. L.w lewą rękę.S. R.leżał na plecach, kopałK. L.kolanami w nerki i w plecy, machał rękami, uderzyłK. L.w okolice klatki piersiowej.S. R.próbował pomagać jeden z jego kolegów, niski blondyn w bluzie z kapturem, jednakże został odciągnięty przezŁ. W., który w międzyczasie pojawił się na miejscu zdarzenia.
Na miejscu zdarzenia zjawili się pracownicyfirmy (...) S.A.-T. F., przeprowadzający inspekcję podległego mu regionu, wraz z inspektor nadzoruJ. P..
Po chwili w okolicesklepu (...)nadszedłJ. S.zP. M.. GdyJ. S.zobaczył, co się dzieje, próbował pomócS. R., prosząc pracowników ochrony, żeby go puścili.
J. S.kilkakrotnie podbiegał doK. L.i chwytał go za ramię, próbując uwolnićS. R.. Krzyczał doK. L.: „puść go, co on ci zrobił” i kierował do niego wulgaryzmy.J. S.znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu. GdyT. F.wszedł międzyJ. S.iK. L.,J. S.zerwał mu z twarzy okulary i próbował uderzyć go pięścią w twarz, jednakT. F.zdążył się uchylić. ZarównoJ. S., jak iS. R.kierowali doT. F.iJ. P.groźby pozbawienia życia.
Po chwili na miejsce zdarzenia przyjechał patrol zfirmy (...), wezwany przez personelsklepu (...), w osobachZ. P.iM. K. (2). Odciągnęli oniJ. S.odK. L.i zatrzymali go do czasu przyjazdu patrolu Policji.
ZarównoS. R., jak iJ. S.w trakcie zajścia byli pijani.
/dowody: zeznaniaK. L.k. 59-60, 237-238 (252),435-436
zeznaniaŁ. W.k. 17-18, 235 (251), 430-432
zeznaniaP. K.k. 134-135, 437-438
zeznaniaT. F.k. 10-11, 264, 428
zeznaniaJ. P.k. 20, 256-257, 258-259, 429-430
zeznaniaA. D.k. 229, 432-433
zeznaniaP. M.k. 205-206, 433-436, 438
zeznaniaK. H.k. 228, 436-437
zeznaniaZ. P.k. 144-145, 438-439
zeznaniaM. K. (2)k. 250, 530-531
wyjaśnieniaS. R.k. 30, 42, 182-183, 424-425, 478
wyjaśnieniaJ. S.k. 28, 48, 157-158, 423-424, 478
protokoły zatrzymania osoby k. 2, 4
protokoły badania trzeźwości k. 3, 5/
Słuchany w toku postępowania przygotowawczegoJ. S.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że 30 listopada 2013 r. był wK.u swojej dziewczynyP. M., wcześniej zaś spożywał piwo na boisku. GdyP. M.wróciła ze szkoły, około 16-17 udali się razem doCentrum (...)K.. Przed centrum spotkaliS. R.i jego kolegów, przywitali się z nimi, po czym poszli dalej.J. S.wyjaśnił, że na tereniesklepu (...)chodził tylko ze swoją dziewczyną, nie zwracał uwagi na inne osoby. Po zrobieniu zakupów chcieli iść do domu. Przed wyjściem zcentrum handlowego (...)zobaczył leżącegoS. R., którego trzymał jakiś mężczyzna, dlatego powiedział temu mężczyźnie, żeby go puścił. Przyznał, że odpychał pracowników ochrony i próbował uderzyć w twarzT. F., stwierdził jednak, iż nic mu nie wiadomo na temat kradzieży. Zaprzeczył również, by widział przyS. R.jakieś przedmioty.
/wyjaśnienia oskarżonegoJ. S.k. 28, 48, 157-158/
W toku rozprawy głównejJ. S.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień, podtrzymał natomiast swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego
/wyjaśnienia oskarżonegoJ. S.k. 478/
J. S.nie był uprzednio karany
/dowody: dane o karalności k. 148/
Sąd zważył, co następuje:
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie zeznań świadków przesłuchanych w sprawie, wyjaśnień oskarżonych, materiałów fotograficznych i nagrania z monitoringu oraz dokumentów urzędowych z akt sprawy.
W ustalaniu stanu faktycznego Sąd pominął zeznania świadków, które dotyczyły drugiego czynu zarzucanegoS. R., zeznania te pozostawały bowiem bez związku z zarzutem stawianymJ. S., którego dotyczy wniosek o uzasadnienie.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w sprawie, gdyż zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby, zgodnie z obowiązującymi przepisami, zaś ich treść nie była kwestionowana przez strony.
Sąd uznał za wiarygodną opinię sądowo-lekarską. Została ona sporządzona przez uprawnionego biegłego, w granicach jego kompetencji, w sposób jasny i wyczerpujący.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania interweniujących w pierwszej kolejności pracowników ochrony:K. L.iP. K.. Zeznania te są spójne, wzajemnie się uzupełniają, znajdują również częściowe potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych. Zdaniem Sądu świadkowie nie mieli żadnego powodu, żeby składać zeznania niezgodne z rzeczywistym przebiegiem wydarzeń.
Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zeznańŁ. W.. Świadek jest pracownikiem ochrony, obcym dlaS. R.. Zeznania świadka są spójne z relacją tego oskarżonego, przy czym podkreślić należy, iż świadek nie miał żadnego interesu w tym, by składać zeznania korzystne dla oskarżonego (wyjście z towarem w reakcji na zachowanie pracownicy sklepu), o ile zeznania takie nie polegałyby na prawdzie.
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaT. F.iJ. P.. Zeznania te są spójne, korespondują zarówno ze sobą, jak i relacjami pozostałych pracowników ochrony biorących udział w interwencji w dniu 30 listopada 2013 r.
Sąd dał również wiarę zeznaniomZ. P.iM. K. (2)– pracownikówfirmy (...). Zeznania te są spójne, wzajemnie się uzupełniają, nie były kwestionowane przez strony. Relacja świadków ma natomiast drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia z uwagi na fakt, że włączyli się oni w zajście podsklepem (...)dopiero w końcowej jego fazie.
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaA. D.. Świadek była postronnym obserwatorem zajścia podsklepem (...), jej rola ograniczyła się do wezwania Policji na miejsce zdarzenia.
Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zeznańP. M.. Wprawdzie jest ona dziewczynąJ. S., jednakże jej zeznania znajdują potwierdzenie nie tylko w relacjiJ. S., ale również zeznaniachŁ. W.i nagraniach z monitoringusklepu (...).
Sąd uznał również za wiarygodne zeznaniaK. H.. Są one spójne z zeznaniamiP. M., pracowników ochrony, jak również nagraniami z monitoringu i dokumentacją fotograficzną.
Sąd uznał wyjaśnieniaS. R.za wiarygodne częściowo. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego co do przebiegu samej kradzieży, znajdują one bowiem potwierdzenie w zeznaniachŁ. W.iP. M.. Sąd odmówił natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do tego, że nie dopuścił się kradzieży rozbójniczej. Wyjaśnienia te stały w sprzeczności z zeznaniami pracowników ochrony, dlatego Sąd uznał je za przyjętą przez oskarżonego linię obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za przestępstwo. Sąd uwzględnił przy ocenie wyjaśnieńS. R.okoliczność, iż znajdował się on pod znacznym wpływem alkoholu, dlatego też mógł nie pamiętać szczegółów zajścia.
Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnieniaJ. S..J. S.przyznał się do udziału w szarpaninie z pracownikami ochrony, przyznał również, że próbował uderzyćT. F.. Zaprzeczył natomiast, by wiedział coś o kradzieży dokonanej przezS. R.. Stwierdził, że jego działania były ukierunkowane na uwolnienie kolegi. Zdaniem Sądu taka wersja wydarzeń jest prawdopodobna.S. R.stał w kolejce do kasy zaJ. S., między nimi stała jeszcze jedna osoba. WprawdzieP. M.zaobserwowała zajście między sprzedawczynią aS. R., pamiętać jednakże należy, iżJ. S., jak to wynika wprost z protokołu badania trzeźwości, znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu (ponad 2 promile). Co za tym idzie, jego zdolność percepcji i obserwacji otoczenia musiała być poważnie ograniczona.P. M.w przeciwieństwie doJ. S.była trzeźwa. Dlatego też zdaniem Sądu wysoce prawdopodobnym jest, iżJ. S.nie zauważył incydentu rozgrywającego się za jego plecami, zaśS. R.zobaczył dopiero, gdy siedział na nim pracownik ochrony i wówczas, kierując się chęcią pomocy koledze, podjął próbę uwolnienia go, samemu wdając się w szarpaninę z pracownikami ochrony i wyzywając ich.
Zauważyć przy tym należy, iż zarówno z wyjaśnieńS. R., jak i zeznańŁ. W.iP. M.wynika jednoznacznie, iżS. R.nie konsultował z nikim zamiaru kradzieży, zaś decyzję, by opuścić sklep bez płacenia, podjął pod wpływem impulsu wywołanego zachowaniem sprzedawczyni.
Z powyższych względów Sąd uznał, iż stan upojenia alkoholowegoJ. S., który z perspektywy wymiaru kary niewątpliwie stanowi okoliczność obciążającą, z punktu widzenia jego odpowiedzialności karnej stanowi podstawę do ustalenia, iż nie zarejestrował on faktu kradzieży, zaś zachowaniem swoim wobec pracowników ochrony próbował doprowadzić nie do utrzymania się przezS. R.w posiadaniu skradzionych rzeczy, ale do uwolnienia kolegi od przytrzymującego goK. L.. Zauważyć należy, iż samo mienie, które ukradłS. R., miało znaczenie drugorzędne nawet dla samego złodzieja, który dokonał kradzieży nie tyle dla samego mienia, co na złość ekspedientce. O ileS. R., stawiając opór pracownikom ochrony, próbował oddalić się ze skradzionymi rzeczami, o tyle w ocenie Sądu brak jest dowodów, żeJ. S.w ogóle wiedział o kradzieży, nie mówiąc już o tym, że trudno wyobrazić sobie, by wdawał się w bijatykę tylko po to, byS. R.mógł zachować skradziony bez udziałuJ. S.niezbyt wartościowy towar w postaci chusteczek higienicznych, płynuL., płynu do kąpieliA., dezodorantu oraz napoju energetycznego, przy czym z samego zestawienia zabranych przezS. R.przedmiotów widać, że były one przeznaczone dla jego użytku osobistego.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, iżJ. S.dopuścił się przestępstwa polegającego na tym, iż w dniu 30 listopada 2013 r. wK.na terenieCentrum Handlowego (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. R., w celu zmuszenia pracowników ochrony do odstąpienia od zatrzymaniaS. R., stosował przemoc fizyczną wobecK. L.poprzez jego odpychanie, jak również kierował groźby pozbawienia życia wobecT. F.iJ. P.. Zachowanie takie w ocenie Sądu wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 191§1 k.k.
Rozważając zakres odpowiedzialności karnej, jaką powinien ponieśćJ. S.za przypisane mu przestępstwo, Sąd miał na uwadze następujące okoliczności. Przede wszystkimJ. S.jest sprawcą młodocianym, czyli należało dobrać taki sposób oddziaływania, by był najbardziej skuteczny wychowawczo. Po wtóre, zdaniem Sądu czyn oskarżonego charakteryzował się nieznacznym stopniem szkodliwości społecznej. Oskarżony działał pod wpływem impulsu, z chęci pomocy koledze, niejako bezinteresownie. Nie uczynił swoim zachowaniem żadnej realnej szkody, ani osobowej, ani materialnej. Okolicznością obciążającą było natomiast wyżej wspomniane działanie w stanie znacznego upojenia alkoholowego.
Mając jednakże na uwadze, iżJ. S.nie był wcześniej karany, zaś przedmiotowy wybryk miał charakter incydentalny, Sąd uznał, że wystarczające dla osiągniecia celów prewencji karnej będzie warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego. Przestępstwo przypisane oskarżonemu jest zagrożone karą do trzech lat pozbawienia wolności, dlatego też brak było przeszkód formalnych do warunkowego umorzenia postępowania. Zdaniem Sądu, zważywszy iż od czynu oskarżonego upłynęły już dwa lata, uznać należy, iż roczny okres próby jest wystarczający do weryfikacji, czy oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego. Jednocześnie na podstawieart. 67§3 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonegoJ. S.świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł. Oskarżony jest osobą młodą, zdolną do pracy. W ocenie Sądu jest w stanie wywiązać się ze świadczenia pieniężnego w tej kwocie, zarazem będzie to na tyle dotkliwe, że zapobiegnie wytworzeniu się u oskarżonego poczucia bezkarności.
W tym miejscu należy odnieść się do zagadnień związanych z tak zwaną konkurencją ustaw. W niniejszej sprawie sprowadzało się to do oceny, czy ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przezJ. S.iS. R.przypisanych im czynów, była dla nich względniejsza od tej, która obowiązywała w czasie orzekania. Ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.396) treśćkodeksu karnegozostała bowiem znowelizowana. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż stosownie do zgodnego stanowiska doktryny i orzecznictwa, które Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela, ocena, która z konkurujących ustaw jest względniejsza dla oskarżonego, zawsze wymaga uwzględnienia okoliczności konkretnej sprawy (vide: uchwała SN z dnia 24 listopada 1999 r., I KZP 38/99, OSNKW 2000, nr 1-2, poz. 5). Zważywszy, iżS. R.był uprzednio karany za przestępstwo przeciwko mieniu, na gruncie znowelizowanegoKodeksu karnegonie byłoby możliwe warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary. Choćby z tego względu należało ustawę w poprzednim brzmieniu uznać za względniejszą. Ponadto niezbędne byłoby orzeczenie wobec niego obowiązków probacyjnych. Również maksymalny okres warunkowego umorzenia postępowania na gruncie nowych przepisów wynosi trzy lata (poprzednio dwa).
Kierując się powyższymi względami, przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.Sąd w niniejszej sprawie zastosował przepisy ustawy w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 01 lipca 2015 roku.
Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonegoJ. S.– osoby młodej i zdolnej do pracy zarobkowej – od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych Sąd obciążył go tymi kosztami w połowie i wymierzył mu opłatę zgodnie z obowiązującymi przepisami.

SSR Dorota Zabłudowska