Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 412/14
Data wyroku: 2015-05-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Justyna Koska-Janusz
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 3 kk

Sygn. akt II K 412/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 maja 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Justyna Koska-Janusz
Protokolant: Marzena Bundz, Anna Michalska
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Tomasza Mioduszewskiego, Joanny Sobiechart i Juli Pęciak - Kiełbus
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r., 17 lutego 2015 r., 2 kwietnia 2015 r. i 11 maja 2015 r.
sprawyJ. A., synaC.iB.z domuD.,urodzonego (...)wM.;
oskarżonego o to, że:
w bliżej nieustalonym czasie, jednak nie wcześniej niż dnia 23 lutego 2012 roku i nie później niż dnia 9 marca 2012 roku wW., przyul. (...), w zamiarze abyB. R.dokonała czynu zabronionego w postaci doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.340,00 złotych(...)Towarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.przyul. (...)poprzez złożenie w dniu 9 marca 2012 roku wniosku o wypłatę świadczenia z tytułu pobytu w szpitalu, załączając do niego sfałszowaną kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego, tym samym wprowadzając w błąd pracownika wskazanej firmy ubezpieczeniowej, co do rzeczywistego czasu trwania swojej choroby, co miało bezpośredni wpływ na możliwość wypłacenia wskazanego świadczenia, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie poprzez udzielenie rady oraz informacji o możliwości sfałszowania kopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego poprzez zmianę w epikryzie wyrażenia z „4lat” na wyrażenie „około roku”, przy czym czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi,
to jest o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 i 3 kkw zb. zart. 270 § 1 i 2a kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

orzeka

I
oskarżonegoJ. A.w granicach oskarżenia uznaje za winnego tego, że w bliżej nieustalonym czasie, jednak nie wcześniej niż dnia 23 lutego 2012 roku i nie później niż dnia 9 marca 2012 roku wW., przyul. (...), w zamiarze, abyB. R.dokonała czynu zabronionego w postaci doprowadzenia(...)Towarzystwo (...) S.A.z siedzibą wW.przyul. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.340,00 złotych, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie poprzez udzielenie rady oraz informacji o procedurze weryfikacji wniosków i możliwości przerobienia kopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego przez zmianę w epikryzie wyrażenia z „4 lat” na wyrażenie „około roku” oraz poprzez złożenie w dniu 9 marca 2012 roku wnioskuB. R.o wypłatę świadczenia z tytułu pobytu w szpitalu zawierającego nieprawdziwe dane co do daty wystąpienia pierwszych objawów choroby i daty ustalenia rozpoznania, załączając do niego kopię przerobionej przez nią karty informacyjnej leczenia szpitalnego w zakresie czasu leczenia ubezpieczonej przed datą jej hospitalizacji, tym samym wprowadzając w błąd pracownika wskazanej firmy ubezpieczeniowej, co do rzeczywistego czasu trwania chorobyB. R., co miało bezpośredni wpływ na możliwość wypłacenia wskazanego świadczenia, przy czymB. R.zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywne zweryfikowanie wniosku o wypłatę odszkodowania, czyn ten kwalifikuje jako wypadek mniejszej wagi wyczerpujący dyspozycjęart. 18 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 286 § 3 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 270 § 2a kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 18 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 286 § 3 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 270 § 2a kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazuje go, a na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 286 § 3 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza mu grzywnę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25,00 zł (dwadzieścia pięć złotych)

II
na podstawieart. 230 § 2 kpkzwraca ZOZ wK.Szpitalowi(...)oryginał dokumentacji medycznej znajdującej się na karcie 182 akt;

III
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpkorazart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 zł (pięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 150,00 zł (sto pięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty.