Sąd Rejonowy w Radomsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 3/15
Data wyroku: 2015-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 3/15

UZASADNIENIE
OskarżonyP. B. (1)22 letni mieszkaniec miejscowościK.w dniu 29 maja 2014 roku ( czwartek) w godzinach 8.00 -12 .00 był w pracy w zakładzie młynarskim w swoim miejscu zamieszkania. Po powrocie do domu zjadł obiad, czuł się dobrze , nie brał żadnych leków. Umył się i wyjechał samochodem ojcaA. B.markiV. (...)onr rej. (...)5EY2 doR.na umówioną wizytę o godz. 18.30 u masażystkiM. K. (1)zamieszkałej przyul. (...). Samochód był sprawny technicznie. Warunki drogowe tuż przed godziną 18.20 były dobre, było jasno, nawierzchnia jezdni była sucha, nie padało, słońce nie oślepiało kierowcy. Oskarżony miał przy sobie telefon komórkowy, jednakże nie dzwonił z niego w trakcie drogi, nie wysyłał ani nie otrzymywał wiadomości sms. Był trzeźwy .
/ dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 246-247, k. 324-325, zeznania świadkaJ. B.k. 333-334, k. 250 ,M. K. (1)k. 330, k. 252v, informacja od operatora k. 165 i k. 360, protokół użycia alkosensora k. 3, protokół pobrania krwi k. 45-54, opinia dotycząca stanu technicznego auta k. 90-96 /
W tym samym czasie samochodem osobowym markiS. (...)onr rej. (...)podróżowałW. G.lat 32 jako kierowca, jego żona 31 letniaA. G. (1)będąca w 7 miesiącu ciąży , która siedziała za kierowcą z tyłu oraz synN. G.lat 3 umieszczony w foteliku po prawej stronie na tylniej kanapie auta obok matki. Rodzina podróżowała zZ.trasą odT., następnie odC.drogą (...). W międzyczasie zatrzymali się przy trasie na odpoczynek w pobliżubaru (...)podR., nie spieszyli się, jechali spokojnie i bezpiecznie, kierowca wioząc ciężarną żonę i dziecko starał się przestrzegać wszelkich ograniczeń prędkości. W trakcie odpoczynku na parkinguA. G. (1)rozmawiała telefonicznie z matkąH. N.prosząc o zakup wody mineralnej oraz leków w aptece.W. G.poruszał się zgodnie z zasadami ruchu drogowego, był wypoczęty, w samochodzie było spokojnie, dziecko spało lub oglądało bajkę na telewizorze umiejscowionym na zagłówku siedzenia kierowcy.W. G.skręcił z trasy doR.i przejeżdżając ulicami miasta kierował się w stronęulicy (...). Kierował się docelowo domiejscowości S., gdzie rodzina miała uczestniczyć w uroczystości rodzinnej – weselu w najbliższą sobotę . Miał przy sobie telefon komórkowy, jednakże nie dzwonił z niego, nie wysyłał ani nie otrzymywał wiadomości sms, ostatnią rozmowę odbył o godzinie 14.56. Był trzeźwy.
Około godziny 18.20W. G.jechałulicą (...)wR.( droga K-42) na prostym odcinku drogi w obszarze zabudowanym blisko wyjazdu z miasta na w kierunku miejscowościK.. Warunki drogowe były dobre, natężenie ruchu średnie, poruszał się na światłach mijania, samochód miał sprawny technicznie, choć był mocno skorodowany w rejonie nadwozia, progów i drzwi.
/ dowód : zeznania pokrzywdzonegoW. G.k. 325-328,k. 330, k. 64-65, k. 264-265, zeznania świadkaH. N.k. 328-329, protokół użycia alkosensora k. 4, wykaz połączeń telefonicznych i sms k. 266-267, protokół pobrania krwi k. 55-62, opinia dotycząca stanu technicznego pojazdu k. 101-108/
Tuż przed 18.20W. G.poruszał się z prędkością nie przekraczającą administracyjnie dopuszczalnej ( do 50 km/h), jechał prosto na swoim prawym pasie ruchu w pobliżu osi jezdni, nie przekraczając jej. Było spokojnie, kierowca nie zauważył nic niepokojącego, mijały go inne pojazdy jadące z przeciwnego kierunku, on sam na tym odcinku drogi nikogo nie wyprzedzał,. Równocześnie od stronyK.zbliżał się samochód markiV. (...)kierowany przezP. B. (1).
W pewnym momencie tuż przedposesją nr (...)ulicy (...)kierującyV.w stronę centrumR.P. B. (1)i poruszając się z prędkością ok. 66km/h wykonał nagły, nieuzasadniony manewr zjazdu swoim pojazdem na pas ruchu przeznaczony dla ruchu pojazdów jadących z przeciwka tj. z kierunku centrumR.w stronęK..V. (...)zjechał większą częścią swego pojazdu na przeciwległy tor ruchu tuż przedS.Cordobę , którego kierowcaW. G.znajdował się wówczas cały czas na swoim pasie, lecz w pobliżu osi jezdni. Zobaczył ciemny pojazd oskarżonego jadący na tzw. „czołówkę” tuż przed maską swojego auta, nie zdążył nawet zahamować, wówczas nastąpiło uderzenie i poczuł , że jego auto lekko unosi się do góry. Doszło do zderzenia offsetowego ( mimośrodkowego) aut na odcinku około 60 cm na pasie jezdni właściwym dla kierunku jazdyS.Cordoby, a w przypadku usytuowaniaS.bliżej osi jezdni. Następnie pojazdy ruchem płaskim ( złożenie ruchu obrotowego i postępowego) przemiesiły się do zabezpieczonych położeń pozdarzeniowych tj. zatrzymały się w rowach po przeciwnych stronach ulicy. SamochódS. (...)zatrzymał się w niewysokim rowie po prawej stronie drogi patrząc w stronęK.. Tył pojazdu nie uszkodził się, zawisł tylnią częścią na mostku naprzeciwkoposesji nr (...), gdzie znajduje się zakład rodzinyG., natomiast samochód markiV. (...)zatrzymał się w rowie po przeciwnej stronie tj. bliżejR.również przodem w kierunku ulicy.
Bezpośrednią przyczyną zaistniałego wypadku było zachowanie kierującegoV. (...)P. B. (1), który bez żadnych przyczyn zjechał na przeciwległy pas ruchu i doprowadził do praktycznie czołowego zderzenia z prawidłowo poruszającym się pojazdemS. (...)kierowanym przezW. G..
/ dowód: pisemna opinia biegłego sądowegoK. W. (1)k. 208-229, opinie ustne biegłegoK. W.k. 351-356, k. 370-376, szkic k. 7, protokół oględzin miejsca wypadku k. 8-9, protokoły oględzin pojazdów k. 10-11, 12-13, notatka urzędowa k. 1,2/
Nikt z osób postronnych nie widział samego momentu wypadku. Najszybciej do pojazdów po usłyszeniu huku dobiegłA. G. (2), który w momencie zdarzenia stał na swojej posesji, ale tyłem do ulicy i nie obserwował zbliżających się aut . Na miejsce przybiegli jego rodziceM.orazS. G.. Obaj kierowcy byli przytomni, zakleszczeni w środku pojazdów.W. G.tracący powoli świadomość poinformował mężczyznę, iż podróżująca z nim żona jest w ciąży , krzyczał by ją ratować.A. G. (2)usiadł na tylną kanapęS., jednakże nie mógł wydostać na zewnątrzA. G. (1), która była zakleszczona. Wyjął z tylnej kanapy auta 3 letniegoN.wraz z fotelikiem, z którego chłopiec sam się wypiął , a potem z powrotem wskoczył na tył auta i chwycił matkę za szyję. Kobieta była półprzytomna,A. G. (2)kazał sąsiadceA. S.zabrać chłopca. Następnie pobiegł doV. (...)sprawdził, że kierowcaP. B. (1)jest przytomny w logicznym kontakcie słownym, odpowiada, że boli go noga i jest „OK.” WówczasA. G. (2)wrócił z powrotem do kierowcy i pasażerki zS.Cordoby.A. G. (1)wolno traciła przytomność, krwawiła z głowy i z ust, zachłystywała się z krwią.A. G. (2)podtrzymywał jej głowę, dociskał do głowy pieluchę tetrową, którą podała mu matka, mówił do kobiety by nie zasypiała. Siedział przy poszkodowanej aż do przyjazdu służb straży pożarnej i policji.
/ dowód : zeznania świadkówA. G. (2)k. 331-333, k. 75-77,M. G.k. 399,S. G.k. 399-400/,
Jako pierwszy po około 5 minutach przyjechał patrol Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji wR.w tym funkcjonariuszP. B. (2). Policjanci zabezpieczyli miejsce zdarzenia, zatrzymali ruch drogowy, wyznaczyli obszar tzw. ”strefy bezpiecznej”, do której mogły zbliżać się pojazdy straży pożarnej i pogotowia. Miejsce wypadku zostało odizolowane od wielu gapiów, którzy zgromadzili się wokoło, nie stwierdzono jednak żadnych okoliczności świadczących o zakłóceniu przez osoby postronne lub przez pojazdy służb ratowniczych czy też samych ratowników śladów znajdujących się na drodze, a mających związek z wypadkiem. Następnie przyjechał zespół straży pożarnej, który podjął czynności zmierzające do wydostania z wnętrza aut zakleszczonych w nich kierowców i pasażerki. Ranni byli wynoszeni z pojazdów i układani na jezdni lub na poboczu. Po co najmniej kilkunastu minutach przyjechała jedna karetka pogotowia ratunkowego, do której umieszczono najpoważniej ranną ciężarnąA. G. (1), która oczekiwała na zaopatrzenie medyczne męża i nie była wieziona do szpitala. Dopiero po pewnym czasie podjechały kolejne zespoły ratownicze i wszyscy uczestnicy wypadku zostali zabrani doSzpitala (...)wR..
Zespół policyjny w osobach funkcjonariuszK. S.,J. G.oraz towarzyszącego im technika podejmował czynności zmierzające do zabezpieczenia śladów ujawnionych na jezdni i poboczu w wyniku wypadku celem ich wykorzystania procesowego.
/ dowód : zeznania świadkówK. S.k. 367-368, k. 373,J. G.k. 368-369,P. B. (2)k. 369-370,A. G. (2)k. 331-333, k. 75-77,M. G.k. 399,S. G.k. 399-400, /
.
Nie stwierdzono, aby w chwili zdarzenia panowały niekorzystne warunki drogowe ani atmosferyczne. Na miejscu zdarzenia ujawniono mającą bezpośredni związek z wypadkiem plamę z płynu eksploatacyjnego ( technicznego ) pojazdu na obszarze prawego pasa ruchu właściwego dla kierunku jazdy pojazduS. (...)w pobliżu osi jezdni , która to plama przechodzi dalej przez oś jezdni i „ciągnie się” do miejsca powypadkowego położenia pojazduV. (...). Ujawniona plama to wyciek z chłodnicy pojazdu markiV. (...)kierowanego przezP. B. (1). Ponadto na jezdni ujawnione zostały elementy lekkie jak odłamki szkieł i plastików z pojazdów, których zagęszczenie zlokalizowane jest również na pasie ruchu pojazdu pokrzywdzonego, co wynika z relacji policjantaK. S.autora szkicu miejsca wypadku oraz protokołu oględzin miejsca wypadku. Ujawniono również ślady zarzucania opon obu pojazdów, nie zabezpieczono żadnych śladów współpracy kół pojazdów z asfaltową powierzchnią jezdni, gdyż kierowcy nie hamowali. Oba pojazdy miały uszkodzone zbiorniki z płynami chłodniczymi, w znacznym stopniu więcej w pojeździeV. (...).
/ dowód: pisemna opinia biegłego sądowegoK. W. (1)k. 208-229, opinie ustne biegłegoK. W.k. 351-356, k. 370-376, szkic k. 7, protokół oględzin miejsca wypadku k. 8-9, protokoły oględzin pojazdów k. 10-11, 12-13, zeznania świadkówK. S.k. 367-368, k. 373,J. G.k. 368-369,P. B. (2)k. 369-370 notatka urzędowa k. 1,2/.
W pojazdach uczestniczących w wypadku stwierdzono liczne uszkodzenia.
I tak po stronieS.Cordoby kierowanego przezW. G.: brak możliwości sprawdzenia oświetlenia ze względu na stan techniczny pojazdu, zawieszenie lewe przednie wbite do wnętrza pojazdu, pokrywa komory silnika złamana, odkształcona. ,zderzak przedni połamany, chłodnice połamane, powyrywane, silnik wyrwany z uchwytów mocujących, przemieszczony, kopułka aparatu zapłonowego połamana, zbiornik wyrównawczy pompy hamulcowej wyrwany, brak płynu, zawieszanie lewe przednie wbite do wnętrza pojazdu, błotnik lewy przedni zmiażdżony, wzmocnienie lewe przednie zmiażdżone, wahacz lewy złamany, rozerwany, intensywne ślady korozji, podłużnica lewa złamana, odkształcona, wbita do wnętrza pojazdu, belka zderzaka przedniego złamana, odkształcona, reflektory - brak, kierunkowskaz lewy popękany, wyrwany, prawego — brak, wentylator chłodnicy odkształcony, złamany, drążek stabilizacyjny lewy wyrwany, instalacje elektryczne lewej strony powyrywane, rama mocująca silnika wyrwana, słupek lewy przedni złamany, odkształcony, wbity do wnętrza pojazdu, słupek lewy środkowy wycięty w wyniku akcji gaśniczej, drzwi lewe przednie zdeformowane, próg lewy zdeformowany, odkształcony,
podłoga (lewa strona) złamana, odkształcona, drzwi lewe tylne złamane, odkształcone,  osprzęt drzwi powyrywany ,tapicerki drzwi połamane,, szyby drzwi lewych tylnych i lewych przednich rozbite, szyba czołowa rozbita, szyberdach uszkodzony kopuła amortyzatora lewego przedniego zmiażdżona, wybita do wnętrza pojazdu, ściana grodziowa złamana, przemieszczona do wnętrza pojazdu, konsola połamana,. kolo kierownicy odkształcone, szczeliny drzwi prawych niezgodne, drzwi przemieszczone, osprzęt konsoli powyrywany, fotel kierowcy złamany,, tapicerka dachu odkształcona, tapicerki słupków powyrywane, złamane, dach w części lewej tylnej złamany, odkształcony, błotnik lewy tylny rozerwany, odkształcony, rama drzwi tylnych (w nadwoziu) złamana, odkształcona.
/ dowód : dokumentacja fotograficzna z płytą CD k. 206-207, opinia dotycząca stanu technicznego pojazdu k. 101-108, protokół oględzin pojazdu k. 10-11/
Po stronieV. (...)kierowanego przezP. B. (1): akumulator zdemontowany znajduje się we wnętrzu pojazdu, zawieszenie lewe przednie uszkodzone, kolo lewe przednie uszkodzone, wbite do wnętrza pojazdu, półoś lewa wyrwana, przegub uszkodzony,  rama pomocnicza silnika odkształcona, wahacz lewy złamany, drążek stabilizacyjny lewy odkształcony, drążek kierowniczy lewy odkształcony,  zderzak przedni połamany, belka zderzaka przedniego złamana, odkształcona, brak reflektora lewego ,reflektor prawy rozbity, wzmocnienie czołowe złamane,chłodnica główna uszkodzona, wentylator chłodnicy uszkodzony ,zbiornik płynu spryskiwaczy uszkodzony, skrzynia biegów wyrwany uchwyt mocujący, przemieszczona do wnętrza pojazdu, ściana grodziowa odkształcona w lewej części, wbita do wnętrza pojazdu, amortyzator lewy złamany, odkształcony, kierunkowskazy lewy i prawy rozbite, lusterko lewe złamane, wyrwane, brak obudowy, drzwi lewe przednie odkształcone, brak listwy drzwi,. słupek środkowy złamany, wbity do wnętrza pojazdu, kolo kierownicy odkształcone, fotel kierowcy złamana konstrukcja,  konsola złamana w lewej części, osprzęt konsoli powyrywany, dach złamany, odkształcony ,lewa rama dachu złamana, słupek lewy przedni środkowy złamany, próg lewy złamany, płyta podłogowa w lewej części złamana, odkształcona, drzwi lewe odkształcone, listwa drzwi wyrwana, błotnik lewy tylny odkształcony,. tapicerka drzwi lewych przednich połamana, listwa progowa lewa połamana, zdeformowana szyberdach uszkodzony, brak części szklanej górnej, szyba czołowa rozbita, pokrywa komory silnika złamana, odkształcona, kopuła amortyzatora lewego przemieszczona, wbita do wnętrza pojazdu, podłużnica lewa odkształcona ,błotnik prawy przedni odkształcony, przemieszczony w lewą stronę, nadkole lewe przednie połamane, szczeliny drzwi lewych niezgodne, instalacja elektryczna lewej części powyrywana, obręcz kola lewego przedniego odkształcona, wbita do wnętrza ,opona lewa przednia brak powietrza, felga nie nosi śladów toczenia się bez ciśnienia, opona nie nosi śladów wystrzału.
/ dowód : dokumentacja fotograficzna z płytą CD k. 206-207, opinia dotycząca stanu technicznego pojazdu k. 90-96, protokół oględzin pojazdu k. 12-13/
W wyniku zaistniałego wypadkuW. G.doznałobrażeń ciała w postaci: urazu wielonarządowego, wstrząsu biodrowego ze złamaniem panewki stawu, otwartego złamania wyrostka łokciowego lewego, urazu kręgosłupa, rany szarpanej moszny, urazu brzucha z rozerwaniem krezki jelita cienkiego, złamania wyrostków poprzecznych kręgów L1-L4 po stronie prawej oraz doznał ostrej niewydolności oddechowej, a które to obrażenia spowodowały chorobę realnie zagrażającą jego życiu. 31 letniaA. G. (1)doznałaobrażeń ciała w postaci: rany tłuczonej głowy, rany ciętej podudzia, stłuczenia tkanek miękkich głowy, złamania kości sklepienia czaszki, krwiaka podtwardówkowego mózgu, krwiaka podpajęczynówkowego mózgu, ogniska stłuczenia mózgu, krwotoku do komór mózgu, obustronnego złamania żeber, złamania mostka, masywnego stłuczenia obu płuc z pęknięciem opłucnej, stłuczenia śródpiersia, stłuczenia ściany aorty z pęknięciem w części zstępującej, masywnego krwotoku do jamy opłucnowej lewej, pęknięcia wątroby i śledziony, stłuczenia ściany i krezki jelita, rozerwania krezki jelita, krwotoku do jamy otrzewnej, pęknięcia macicy i łożyska oraz krwotoku do jaja płodowego i na skutek odniesionych obrażeńzmarła tego samego dniawSzpitalu (...)wR., zaś 30-to tygodniowy płód płci męskiejG., synA.o prawidłowym rozwoju doznał obrażeń ciała w postaci : wylewów krwawych w tkance podskórnej głowy, masywnego krwotoku podpajęczynówkowego oraz do komór mózgu i w wyniku których to obrażeń nastąpił wewnątrzmaciczny zgon płodu.
W. G.przebywał wSzpitalu (...)wR.na oddziale(...), następnie na Oddziale Ortopedii Urazowej Szpitala. Nie uczestniczył w pogrzebie żony. Po 2 tygodniach został przetransportowany do szpitala wP., gdzie przeszedł zabieg rekonstrukcji stawu łokciowego, nastawienia biodra i torebki biodrowej , wszczepienia 8 śrub stabilizujących. Przebywał tam około 8 tygodni, następnie 2 miesiące chodził o kulach, do niedawna o balkoniku. Odczuwa do dnia dzisiejszego skutki wypadku, zarzuca nogą przy wchodzeniu po schodach, co miesiąc ma wyciąganą blachę stabilizacyjną w łokciu.W. G.przeszedł ciężką depresję po stracie żony i nienarodzonego dziecka, leczył się psychiatrycznie.
3 letni syn pokrzywdzonychN. G.nie doznał obrażeń fizycznych wyniku wypadku, jednakże nastąpiły daleko idące traumatyczne skutki w sferze psychicznej i emocjonalnej dziecka, które zatrzymało się w rozwoju, zaczęło się moczyć w nocy i jąkać. Na co dzień pokrzywdzonemu i jemu synowi pomagają teściowie, rodziceA. G. (1)tj.H. N.z mężem .
/ dowód : zeznania pokrzywdzonegoW. G.k. 325-328,k. 330, k. 64-65, k. 264-265, zeznania świadkaH. N.k. 328-329, protokół otwarcia i oględzin zwłok i płodu k. 26-40, opinie biegłych dotyczące obrażeń ciała k. 67, 68,k. 234-235, opinia toksykologiczna k. 78-80, kserokopia dokumentacji medycznej k. 88, k. 114-162/.
Z uwagi na fakt, iż oskarżonyP. B. (1)w dzieciństwie ( jako 10 latek) cierpiał na napadowe bóle głowy i z tego powodu leczył się w Poradni NeurologicznejInstytutu Centrum (...)wŁ.Sąd na wniosek obrońcy powołał biegłego lekarza neurologa. Biegła po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną i po osobistym zbadaniu stwierdziła, iż oskarżonyP. B. (1)cierpi na bóle głowy o charakterze migrenowym. Brak danych , aby w chwili wypadku miał ból głowy, stwierdzał ,iż czuł się dobrze. Brak jest jakiegokolwiek związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy ewentualnymi bólami głowy, a wypadkiem. Ponadto badany nie dostarczył żadnej dokumentacji potwierdzającej występowanie bólów głowy po zakończeniu leczenia w(...)wŁ..
/ dowód : opinia biegłego neurologaB. B.k. 416-416 v/
P. B. (1)ma wykształcenie średnie, bez zawodu , pracuje wZakładzie (...)na ½ etatu jako pracownik fizyczny. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, mieszka z rodzicami, nie był karany.
/ dowód : oświadczenie oskarżonego k. 324, dane o oskarżonym k. 244, dane o karalności k. 254/
OskarżonyP. B. (1)w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do czynu. Wyjaśnił, iż jadąc czuł się dobrze, leków nie brał, jechał do masażystki na masaż z prędkością 50 km/h i zgodnie z przepisami. Wyjechał z domu ok. 18.00, nie rozmawiał przez telefon, samochód był sprawny technicznie, warunki były dobre, słońce go nie oślepiało, nikt go nie wyprzedzał przed wypadkiem, widział jadące z naprzeciwka pojazdy, może kogoś omijał ale nie pamięta po doznanym urazie głowy. Po wypadku został wyciągnięty przez strażaków i zadzwonił do rodziców z czyjegoś telefonu, potem czekał na karetkę. Nie pamięta czy hamował przed zderzeniem. Przed Sądem również nie przyznał się do czynu, oświadczył iż jechał 50 km/h, na chwilę przed wypadkiem skończyła mu się pamięć i odmówił składania wyjaśnień . Ponadto jest mu przykro że pokrzywdzona zmarła, to traumatyczne przeżycie również dla niego, żałował tego co się stało.( wyjaśnienia oskarżonego k . 324, k. 246-247 )
SĄD DOKONAŁ NASTĘPUJĄCEJ OCENY DOWODÓW:
W ramach oceny relacji osobowych źródeł dowodowych stwierdzić należy, iżSąd generalnie dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoP. B. (1)oraz zeznaniom wszystkich przesłuchanych świadków.
Co dowyjaśnień oskarżonegoP. B. (1), to Sąd nie ma powodów, by mu nie wierzyć, iż nie pamięta przebiegu samego zdarzenia ( chwil tuż przed i tuż po wypadku) Jedynie jego relacja, iż jechał przepisowo z prędkością nie przekraczającą 50 km/h nie odpowiada rzeczywistości, gdyż po pierwsze jest sprzeczna z wnioskami opinii biegłego ds. ruchu drogowego, który przypisał mu prędkość co najmniej 16 km/h wyższą, ale nie mającą związku ze zdarzeniem, a po drugie przeczywyjaśnieniom jego samego, gdyż oskarżony ( zakładając że mówi prawdę) nie pamięta chwil przed wypadkiem.
Natomiast Sąd wierzy oskarżonemu, iż wyjeżdżając z domu czuł się dobrze, nie brał żadnych leków, gdyż potwierdza powyższe okoliczności treść w pełni wiarygodnejopinii biegłego lekarza neurologaB. B., która nie znalazła żadnych dysfunkcji o charakterze chorobowym po stronie oskarżonego, a mających związek z wypadkiem. Sąd uznał opinię biegłej za w pełni wyczerpującą, fachową i spójną.
Sąd dał wiarę w całości zeznaniom pokrzywdzonego wypadkiemW. G.,w szczególności tym bliższym zdarzeniu, tj. złożonym w śledztwie.Relacje pokrzywdzonego co do samego wypadku były szczątkowe, na rozprawie praktycznie niczego z okoliczności przed wypadkiem nie pamiętał, zaś w postępowaniu przygotowawczym kojarzył ciemny pojazd przed nim tuż przed samym uderzeniem. Z relacjiW. G.o podróży jego rodziny owego tragicznego dnia przezR.wynika, iż dla niego jako poszkodowanego kierowcy manewr ze strony pojazdu oskarżonego miał charakter nagły, bez szans na podjęcie przez zaskoczonego kierowcę jakichkolwiek manewrów obronnych ( w tym hamowania), nadto jawi się obraz spokojnej, niczym nie zakłóconej podróży samochodowej rodzinyG., gdzie kierowcaW. G.poruszał się zgodnie z zasadami ruchu drogowego w szczególności po swoim prawym pasie ruchu z zachowaniem administracyjnie dopuszczalnej prędkości. Powyższe koreluje z treścią wniosków końcowych opinii biegłegoK. W. (1),który po stronie kierowcy pojazduS. (...)nie stwierdził żadnych błędów w technice czy taktyce jazdy, szczególnie przekroczenia osi jezdni tuż przed wypadkiem.
RelacjaW. G.jest w pełni spójna z zeznaniami matki jego zmarłej żonyA. G. (1)H. N.. Reprezentująca zmarłą pokrzywdzoną świadek opisała w przejmujący sposób obraz tragedii rodzinnej, cierpienia i smutku po śmierci brzemiennej poszkodowanej w wypadkuA. G. (1), zakres krzywdy i cierpienia fizycznego oraz psychicznego wdowcaW. G., traumę 3 letniego synaN. G.uczestnika wypadku, jak i całej najbliższej rodziny pokrzywdzonych. Dość powiedzieć, że żaden opis tej tragedii nie odda, świadek w swej relacji była niezwykle autentyczna i przekonywująca, a jej depozycje pozwoliły Sądowi ocenić globalnie rozmiar straty i szkody rodzinyG.w wyniku tragicznego zajścia z 29 maja 2014 roku.H. N.nie ma wiedzy o samym wypadku, z zięciem właściwie o nim nie rozmawiała, jednakże po wypadku w szpitalu otrzymała odW. G.jedną suchą informacje o treści…niby momentalnie na jego pas ruchu wjechał ciemny samochód, nie wiedział jak marka..( vide k. 329).Sąd w tą relacjęW. G.wierzy, była spontaniczna i na gorąco zanim pokrzywdzonemu zaczęły umykać wszelkie szczegóły z wypadku, nadto jest w pełni zgodna z ustaleniami poczynionymi przez biegłego ds. ruchu drogowego co do błędnego manewru oskarżonego na drodze polegającego na zjeździe na przeciwny pas ruchu.
Sąd w pełni podzielił relację świadkaM. K. (1)( masażystki), do której feralnego dnia jechał umówiony na godzinę 18.30 oskarżonyP. B. (1). Jej depozycje pozwoliły na przyjęcie z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, iż właśnie spiesząc się na masaż oskarżony wykonał niedopuszczalny i wysoce tragiczny w skutkach manewr drogowy.
Co do zasady również Sąd uznał za wiarygodnezeznaniaJ. B.– matki oskarżonego, która opisywała czynności podejmowane przez syna tuż przed wyjazdem na wizytę u masażystki wR.( ale nie sprecyzowała godziny wyjazdu). Świadek stwierdziła nadto , iż syn ma spore doświadczenie w prowadzeniu pojazdów, jeździł czasami poza miejsce swego zamieszkania ( np. do dalszej rodziny) i zawsze reagował na warunki drogowe adekwatnie do zaistniałej sytuacji. Jest to jednak subiektywna i nie odpowiadająca rzeczywistości ocena świadka co do umiejętności drogowych jej syna, która nie wytrzymuje konfrontacji z opisem zdarzenia zaistniałym na drodze w dniu 29 maja 2014 roku ok. godz. 18.20 z wyłącznej winyP. B. (1).
Co do zeznań świadkaA. G. (2)i jego rodzicówS.orazM. G.to nie byli oni zaocznymi świadkami przedmiotowego wypadku, jednakże przedstawili oni w sposób wiarygodny, zgodny i logiczny konsekwencję wydarzeń od momentu, gdy nastąpił huk towarzyszący zderzeniu się pojazdów na drodze ( znajdowali się w pobliżu miejsca wypadku), poprzez przyjazd służb, przebieg akcji ratunkowej, aż do zabrania przez pogotowie wszystkich uczestników wypadku. Przy czym najwięcej okoliczności tuż po wypadku miało miejsce z udziałemA. G. (2), który jako pierwszy udzielał pomocyW. G., jego żonieA.będącej w 7 miesiącu ciąży oraz wydostawał z rozbitego auta ich 3 letniego synaN.. To praktycznie na rękach tego świadka, który wykazał się niezwykle bohaterską i godną podziwu postawą obywatelską umierała w samochodzieA. G. (1), to on zabierał od duszącej się i plującej krwią matki synaN.. Z relacji tegoż świadka ( i jego rodziców) wynika, iż ruch drogowy w momencie przyjazdu służb został zatrzymany i nie nastąpiły żadne okoliczności poprzez które doprowadziłyby do zniekształcenia rzeczowych śladów ujawnionych w rejonie samego wypadku na drodze, jak i na poboczu.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne, przekonywujące i spójne depozycje przesłuchanych w sprawie policjantów wykonywujących czynności służbowe na miejscu wypadku tj.K. S.,J. G.orazP. B. (2).Świadkowie ci są zgodni opisując przebieg akcji ratowniczej, a także konsekwentnie podają, iż obszar miejsca wypadku został prawidłowo zabezpieczony przed ingerencją osób trzecich, tym samym uniemożliwiając utratę lub zniekształcenie i tak skąpych dowodów rzeczowych zapieczonych w tej sprawie. Świadkowie wprost spójnie przyznali, iż zgodnie z wszelkimi procedurami pojazdy służb ( straży pożarnej oraz ich auta policyjne) dojeżdżały do granicy tzw. strefy bezpiecznej , tak by nie doszło do zacierania śladów lub do rozjeżdżania ich na jezdni. . Wg świadków do chwili przyjazdu służb ( po 3-5 minutach od wypadku przybył patrol policji z Wydziału Ruchu Drogowego i wówczas zamknięto ruch drogowy na odcinku drogi ) nie nastąpiły żadne okoliczności, które mogłyby przedstawić mylny obraz tychże śladów, a opisane działanie jest standardowym postępowaniem służb w momencie rozpoczęcia procedury zabezpieczania miejsca wypadku drogowego ( k. 367-370).
Nadto świadekK. S.wieloletni doświadczony policjant,który sporządzał w sprawie szkic miejsca zdarzenia oraz protokół oględzin miejsca wypadku odniósł się do dokonanych czynności w sposób korespondujący z opisem biegłegoK. W. (1)w szczególności w zakresie ujawnionej w obszarze jezdni plamy z tzw. płynu eksploatacyjnego , najprawdopodobniej z chłodnicy auta. Sąd nadto całkowicie wierzy świadkowi (gdyż uznaje go za specjalistę w swym fachu) , iż na odcinku jezdni pomiędzy zatrzymanymi pojazdami zostały ujawnione ślady drobin szkła, plastiku, i innych drobnych elementów z pojazdów, których zagęszczenie było zdecydowanie większe na prawym pasie ruchu właściwym dla toru ruchu poruszania się rodzinyG.. Strefę rozrzutu tych śladów policjant wskazał na sporządzonym szkicu , a jej opis koresponduje i wzmacnia słuszność wniosków końcowych opinii biegłego ds. ruchu drogowego, o czym mowa będzie poniżej.
Zeznania świadkaM. K. (2)emerytowanego strażaka to nie wniosły nic nowego do sprawy. Świadek podobnie jak wiele innych osób znalazł się w pobliżu miejsca wypadku już po jego zaistnieniu w tłumie tzw. gapiów i nie ma rzetelnej, obiektywnej wiedzy o przebiegu i przyczynach wypadku.
Sąd stoi na stanowisku, iż przymiot wiarygodności posiada w pełni opinia pisemna oraz ustnebiegłego w dziedzinie techniki samochodowej i rekonstrukcji zdarzeń drogowychK. W. (1). Biegły wyczerpująco odniósł się do zakreślonej tezy dowodowej i zadawanych mu pytań, a wbrew argumentom obrońcy oskarżonego ma on wszelkie uprawnienia do wypowiadania się w tej sprawie, korzysta z powszechnie aprobowanych i licencjonowanych programów komputerowych służących m.in. rekonstrukcji wypadków drogowych. Nadto w toku rozprawy biegły dwukrotnie składając ustną opinię uzupełniającą odpowiedział wyczerpująco na wszystkie liczne pytania , w tym obrońcy a zawarte w opinii ustalenia i końcowe wnioski logicznie i przekonująco uzasadnił. Dodać należy, iż w toku postępowania nie pojawiły się żadne okoliczności podważające zaufanie do bezstronności, czy też wiedzy fachowej biegłego. Brak jest zatem powodów do kwestionowania wartości dowodowej jego opinii.
Dlatego na podstawieart.201 kpka contrario Sąd oddalił wniosek o kolejne ( trzecie ) uzupełniające przesłuchanie biegłegoK. W. (1)na rozprawie (k. 402) , a także wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii nowego, biegłego ds. ruchu drogowego (k. 423) uznając, iż obrońca nie wykazała, by dotychczasowe opinie biegłego były niespójne, niekompletne, sprzeczne czy nie fachowe, a sam fakt, iż wnioski z nich płynące są niekorzystne dla strony , a ponadto strona jak poinformowała oczekuje na prywatną opinie zespołu biegłych nie jest postawą do powoływania kolejnego „fachowca” w sprawie.
Również całkowicie Sąd podziela i aprobujepisemne opinie biegłegoK. W. (1)co do stanu technicznego obu pojazdów uczestniczących w zdarzeniu. Biegły w sposób fachowy dokonał oględzin pojazdów, wszystkich ich części które wymienił i zawarł w treści opinii, odniósł się do zabezpieczonej dokumentacji fotograficznej w sprawie, ustalił i pokazał na szkicu iż zakres uszkodzeń pojazduV. (...)w części przedniej przechodził poza oś wzdłużną tego pojazdu na prawą stronę pojazdu ( vide k. 372) . Biegły wykluczył, aby przyczyną wypadku była nagła awaria któregokolwiek pojazdu lub wcześniejsze uszkodzenia podstawowych układów mające wpływ na bezpieczeństwo w ruchu drogowym, nie stwierdził też śladów uszkodzeń o charakterze zmęczeniowym. Precyzując na rozprawie ( k. 371) biegły mimo sugestii obrońcy wykluczył kategorycznie wystrzał opony któregokolwiek pojazdu, w szczególnościV.oskarżonego, gdyż inne są wówczas ślady tzw. „rycia” felgą o asfalt, inne zachowanie pojazdu po takim wystrzale, ponadto stwierdzono w przedmiotowej sprawie jedynie uszkodzenie felgi koła jak i opony pojazdu wskutek zderzenia aut. Biegły nie dysponując w tej sprawie materiałem dowodowym w postaci śladów hamowania pojazdów ( ich brak świadczy, że ruch pojazdu oskarżonego na przeciwny pas ruchu był nagły, bez szans na manewr obronny ) podnosił logicznie i Sąd to podziela, iż nie może prowadzić ustaleń co do momentu powstania dla kierowców stanu zagrożenia czy możliwości uniknięcia wypadku, jednakżekategorycznie kilkakrotnie akcentował , iż do zdarzenia doszło na pasie jezdni właściwym dla kierunku jazdy pojazdu rodzinyG.-S.Cordoby, a w przypadku usytuowaniaS.bliżej osi jezdni ( k. 356, k. 374) . PojazdV. (...)znajdował się na pasie ruchu pojazdu pokrzywdzonych, zaśS. (...)znajdował się blisko osi jedni , ale na swoim pasie ruchu i nie można przypisać kierowcyW. G.jakichkolwiek błędów w jego technice i taktyce jazdy ( vide k. 372, 374 opinia biegłego). Sąd podziela wniosek biegłego, iż nawet jeśli nie można z pełną precyzją wyliczyć w tej sprawie ( jak domagała się obrońca) , jaka dokładnie obszarowo część „sylwetki” pojazduV. (...)znajdowała się na przeciwnym pasie ruchu,to niezbicie przeważającąwiększą częścią powierzchni swego pojazduoskarżonyP. B. (1)wjechał na pas ruchu, którym poruszał się w sposób prawidłowy pojazdW. G.ito ten manewr bezuzasadnionego zjazdu na przeciwny pas ruchu prosto na tor jazdy pojazduS. (...)był bezpośrednią przyczyną zaistniałego wypadku, zaś bez związku z tym wypadkiem pozostaje przekroczenie prędkości o ok. 16 km/h przez kierowcęV. (...)( k.351-357, k.370-376). Ustalone przez biegłego ułożenie obu pojazdów względem siebie i względem osi jezdni obrazuje sporządzony przez biegłego szkic rekonstrukcyjny wypadku k. 221 akt sprawy, który Sąd całkowicie podziela i akceptuje, podobnie jak przyjęty przez fachowca na ok. 60 cm obszar kontaktu obu pojazdów , który biegły przyjął na podstawie charakteru deformacji przodu pojazduS.( vide opinia ustna k. 356). Warto przywołać fragment ustnej opinii biegłegoK. W. (1), który na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 roku podał jak na k. 372„prawie całą swoją sylwetkąV. (...)wjechał na przeciwny pas ruchu, nie ma możliwości żeby do zderzenia doszło na innym pasie ruchu mając na uwadze rozlane ślady płynu. Oba bez wątpienia znajdują się na pasie ruchu właściwym dla kierującego pojazdemS.” .
Dlatego Sąd podzielił w tej sprawie stanowisko w.w biegłego, iż rzeczowy materiał dowodowy jest wystarczający do ustalenia co było bezpośrednią przyczyną zaistniałego wypadku, zaś ( k. 352, k. 357), i oddalał wnioski dowodowe obrońcy oskarżonego kwestionującego szkic jako niezupełny oraz domagającego się ponawiania czynności oględzin pojazdów ze zwymiarowaniem uszkodzeń ( zdaniem obrony biegły ustalił je nieprawidłowo), oględzin miejsca wypadku, dodatkowego zwymiarowania mostka i rowu , w którym zatrzymał się po wypadku pojazd markiS. (...)itd. ( k.358, 403). Biegły nie znalazł żadnych błędów wymiarowych w pracy funkcjonariuszy zabezpieczających miejsce zdarzenia, żadnych rozbieżności szkicu policyjnego z pomiarami zawartymi w protokole oględzin i dokumentacją fotograficzną, ocenił sporządzoną dokumentacją, w tym szkic jako wyjątkowo rzetelny i zgodnie z sztuką wymiarowania tj. ślad od(...), a nie ślad od śladu( k. 352,354).
Sąd stoi na stanowisku, iż przymiot wiarygodności posiadają nadto pozostałe nieosobowe źródła dowodowe w postaci: notatek urzędowych, karty karnej, szkice, protokołu oględzin miejsca wypadku, protokoły oględzin pojazdów, dokumentacji fotograficznej, protokołu otwarcia i oględzin zwłok i płodu, opinii kryminalistycznych z badań stanu trzeźwości, opinii toksykologicznej, dokumentacji medycznej, opinii dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonego i oskarżonego , wykazów połączeń i smsów, wobec czego odwołano się do nich przy czynieniu ustaleń faktycznych w sprawie.
SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:
OskarżonyP. B. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego wart. 177 § 2kk.
Opis samego czynu został przez Sąd zmodyfikowany po uwzględnieniu ustaleń faktycznych oraz analizie dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności po przyjęciu, iż naruszenie przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym miało charakter nieumyślny ( jednakże doszło do naruszenia podstawowych, elementarnych zasad którymi kierują się uczestnicy ruchu , co jest okolicznością wysoce obciążającą o czym będzie mowa poniżej), zaś prędkość pojazdu oskarżonego nie miała związku z zaistniałym wypadkiem.
Przechodząc do rozważań natury prawnej stwierdzić należy, że przestępstwo spowodowania wypadku komunikacyjnego zart. 177 kkma charakter skutkowy, konieczne więc jest ustalenie , że pomiędzy stwierdzonym naruszeniem zasad bezpieczeństwa w ruchu, a zaistniałym wypadkiem zachodzi związek przyczynowy. Należy podkreślić , że sam fakt, iż uczestnik naruszył obowiązującą regułę ostrożności, nie wystarcza do przypisania mu spowodowania wypadku, jeżeli nie zostało ustalone, że wypadek jest następstwem naruszenia tej właśnie reguły, a nie wyniknął z innej przyczyny.( Marek Andrzej, Kodeks karny, komentarz, LEX 2007)
W realiach niniejszej sprawy oskarżonyP. B. (1)naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, gdyż po pierwsze zaniechał bacznego i ciągłego obserwowania całej jezdni, łącznie z poboczem i to w okolicznościach, w których powinien wzmóc uwagę, a z drugiej strony jego uwaga nie była niczym szczególnym zaburzona ( poruszał się przecież w porze popołudniowej na dość mocno uczęszczanej drodze w mieście , która stanowi arterię wylotową w stronę miejscowościP.,K.,K., jechał sam, czuł się dobrze) . Po drugie oskarżony miał doskonałą widoczność, gdyż droga na dłuższym odcinku jest prosta, sam przyznał, iż widoczność była dobra i słońce go nie oślepiało a mimo to podjął nieuzasadniony manewr zjazdu częścią swojego pojazdu na przeciwny pas ruchu, co doprowadziło do tragicznego w skutkach wypadku. Postępowanie dowodowe w sprawie nie wykazało konkretnych powodów dla jakich oskarżony znalazł się pojazdem na pasie ruchu prawidłowo poruszającego sięS.Cordoby, nie stwierdzono żadnych dysfunkcji zdrowotnych po jego stronie mogących mieć bezpośredni związek z podejmowanym zachowaniem na drodze ( kierowca przed wypadkiem, jak i po był przytomny w logicznym kontakcie słownym), auta zarówno oskarżonego jak i pokrzywdzonego były sprawne, nie miała miejsca żadna sytuacja drogowa , która wymusiłaby na oskarżonym podjęcie chociażby manewru obronnego zjazdu na przeciwny pas ruchu, biegły wykluczył kategorycznie wystrzał opony wV.. OskarżonyP. B. (1)również nie pomógł Sądowi w wyjaśnieniu sprawy, nie wyjawia przecież przyczyn swojego bezzasadnego manewru na drodze, a fakty są takie, iż większą częścią swego pojazdu zjechał na przeciwny pas ruchu tuż przed pojazd markiS. (...), poruszający się prawidłowo po prawym pasie , ale bliżej osi jezdni. Zdaniem Sądu doświadczenie życiowe wskazuje, iż z dużym prawdopodobieństwem oskarżony mówiąc najprościej spiesząc się na masaż wR.na godzinę 18.30 „zagapił się” ( być może po coś sięgał, być może się pochylił, itd.), a ta chwila nieuwagi kosztowała młode życie ludzkie i tragedię kilku jej najbliższych.
OskarżonyP. B. (1)swoim zachowaniem postąpił wbrew podstawowym regułom bezpieczeństwa w ruchu drogowym co w konsekwencji stało się przyczyną spowodowania tragicznego w skutkach wypadku. Naruszył przysłowiowe ABC kierowcy, zespół elementarnych zasad wpajanych adeptom kursu na prawo jazdy ( co jest wysoce naganne i świadczy wbrew słowom matki oskarżonego o braku umiejętności i doświadczenia w ruchu drogowym) w tymart. 16 ust 1ustawy prawo o ruchu drogowymwskazujący, iżkierującego na polskich drogach obowiązuje ruch prawostronny,art. 22 ust.1prdbrzmiący „kierujący może zmienić zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności,czyart. 23 ust.1 pkt 1prdwskazujący, iż „przy wymijaniu kierujący winien zachować bezpieczną odległość od wymijanego pojazdu, a w razie potrzeby zjechać w prawo i zmniejszyć prędkość lub nawet zatrzymać się”. W tej konkretnej sytuacji drogowej z uwagi na znaczną szerokość jezdni nie ma żadnej trudności by pojazdy wykonały bezpieczny manewr wymijania się ( oba w ruchu) nawet będąc przy osi jezdni, nie ma potrzeby zjazdu na prawo czy zatrzymywania się. Naruszając te wymienione elementarne zasady drogoweP. B. (1)zjechał znaczną częścią swojego pojazdu na pas ruchuS.Cordoby kierowanego przez pokrzywdzonegoW. G.. Tym samym popełnił podstawowy błąd w technice i taktyce jazdy , a podjęty przez niego wadliwie manewr pozostawał w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z wypadkiem. Sąd oparł się w tym zakresie w pełni na treści pisemnej i ustnych opinii biegłego ds. ruchu drogowegoK. W. (1), którą w pełni podzielił , kierując się dodatkowo zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego w tym własnym jakom kierowcy z 20 letnim doświadczeniem w kierowaniu pojazdów i doskonale znającym odcinek drogi, na którym doszło do wypadku. Przy czym Sąd wyeliminował z opisu czynu przypisanego fakt przekroczenia dozwolonej prędkości przezP. B. (1)o około 16km/h , gdyżnie pozostaje ta okoliczność w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z zaistniałym wypadkiem, co kilkakrotnie akcentował na rozprawie sądowej biegłyK. W. (1)( vide k. 356-357). Dlatego dziwią Sąd dążenia obrońcy oskarżonego w kierunku rozszerzenia przez biegłego ustaleń opinii na okoliczności związane z prędkością pojazdu oskarżonego. Biegły wyczerpująco i konsekwentnie udzielał odpowiedzi na wszelkie pytania obrońcy związane z ta kwestią. Obrońca w tej sprawie dążyła do wykazania , iż szkic miejsca zdarzenia nie jest zupełny, gdyż nie obrazuje mostka, na którym zatrzymał się pojazdS. (...)po wypadku, uszkodzeń tego mostka i żądała ponawiania czynności. Sąd pominął owo bezprzedmiotowe żądanie, gdyż biegły zaznaczył, iż w sytuacji, gdyby doszło do uszkodzenia mostka lub do uszkodzenia tyłu pojazduS. (...)( który na tym mostku osiadł) , to znaczyłoby tylko, iż prędkość pojazduV. (...)oskarżonego była większa (ale i tak nie mająca wpływu na powstanie wypadku), gdyż samochód oskarżonego nadał prędkość pojazdowiS. (...), zatem utrata tej większej nadanej prędkości nastąpiłaby poprzez uszkodzenie mostka i tyłu auta. W realiach tej sprawy uszkodzeń części tylnej pojazduS.Cordoby nie stwierdzono, zaś prędkość pojazduV. (...)nawet dużo powyżej dopuszczalnej nie ma związku z wypadkiem ( k. 353, k. 355-356 opinia biegłegoK. W.).
Sąd w pełni zaakceptował , iż ujawniona na jezdni plama wycieku płynu eksplotacyjnego ( płyn z chłodnicy ) pochodzigłównieze zbiornika pojazduV. (...)to ona wyznaczyła miejsce kontaktu obu pojazdów. Przemawia za tym nie tylko wniosek płynący z opinii biegłegoK. W., ale i doświadczenie życiowe oraz zasady logicznego rozumowania. Wprawdzie z oględzin uczestniczących w wypadku samochodów wynika, iż chłodnica była również uszkodzona wS.Cordoba, przy czym ślad płynu technicznego doskonale widoczny i na szkicu miejsca wypadku ( poz. 5) i na szkicu rekonstrukcyjnym biegłego ( poz. 4) biegnie od miejsca zderzenia pojazdów do miejsca położenia pojazduV. (...). Nawet dla laika oglądającego oba szkice i zapoznającego się z protokołem oględzin miejsca wypadku widoczne jest, iż zabezpieczony ślad płynu( plama) powstała ( rozlała się)w pełnym swym obszarze na prawym pasie ruchu pojazduS.Cordobypatrząc w kierunkuK., w pobliżu środka jezdni . Co więcej plama ta „ciągnie się” poprzez oś jedni, poprzecznie przez lewy pas ( utrzymując kierunek patrzenia w stronęK.), aż do miejsca powypadkowego położeniaV. (...)oskarżonego.Tym samym plama wyznacza nie tylko miejsce zderzenia się pojazdów ( prawy pas jazdy dla pokrzywdzonego bliżej osi jezdni), ale i kierunek przemieszczania się pojazduV.po wypadku. Powyższe prowadzi do wniosku, iż płyn na pewno wydobywał się zV. (...)w tym właśnie pojeździe doszło do znacznego wycieku tego płynu, mimo, iż chłodnica wS.Cordoba była również uszkodzona, jednak nie doszło do „zaciągnięcia” plamy w kierunku położenia powypadkowego pojazdu pokrzywdzonej rodziny. Dywagacje prowadzone w ramach akcji obrończej na temat proporcji płynów ( ile wyciekło zV. (...)a ile ewentualnie wyciekło z chłodnicyS.Cordoby ) były zdaniem Sądu prowadzone ale nie na użytek tej sprawy. Należy powrócić do podstawowego wniosku biegłegoK. W. (1), iżubytek w płynach nie ma znaczenia dla mechanizmu powstania wypadku, a jedynie stwierdza, iż ślad nr 5 [na szkicu miejsca wypadku - k. 7] świadczy, iż wyciek nastąpił na pasie ruchu pojazduS.Cordoby i do zdarzenia doszło na tym pasie( vide opinia biegłego k. 372).Ponadto Sąd ustalił po przesłuchaniu policjantaK. S., iż przedmiotowa plama nie była przypadkowa! , pochodziła z aut uczestniczących w wypadku i mimo, iż nikt jej nie zbadał, nie sprawdził , nie posmakował itd. to należy przyjąć z graniczącym z pewnością prawdopodobieństwem , iż jest to wyciek z chłodnicy pojazdu.
O tym, iż doszło do wjechania na tor ruchu kierowcyS.Cordoby w sposób nagły i tuż przed wypadkiem świadczy zdaniem Sądu oprócz okoliczności opisywanych powyżej również spontaniczna i autentyczna relacja pokrzywdzonegoW. G.do teściowejH. N.w szpitalu ( vide k. 329), jak również jego opis ze śledztwa , gdzie pokrzywdzony zobaczył nagle tuż przed nim ciemny pojazd pokrzywdzonego, a następnie nastąpiło uderzenie , które wręcz w początkowej fazie podniosło auto rodzinyG.do góry. Sąd wyklucza możliwość, iż oskarżony na pewnym – dłuższym odcinku jechał na pasie ruchuS.przyjmując, iż zjechał na ten pas tuż przed wypadkiem ( co koreluje z relacjąW. G., który jadąc z dzieckiem i ciężarną żoną przepisowo i przy dobrych warunkach widoczności obserwując przedpole jazdy nie widział na swym pasie ruchu jadącego na niego wprost pojazdu). Taka wersja byłaby nie do przyjęcia również z uwagi na zasady logicznego rozumowania i doświadczenie życiowe, gdyż wtedy mielibyśmy do czynienia z dwoma niemalże samobójcami, którzy jadąc na siebie na tzw „czołówkę” nie podejmują manewrów obronnych, nie hamują.
Materiał dowodowy zgromadzony w tej sprawie nie daje podstaw do wykonania pełnej rekonstrukcji wypadku w sensie kryminalistycznym. Brak rzeczowych środków dowodowych w postaci śladów hamowania żadnego z pojazdów uniemożliwił biegłemu w tej sprawie prowadzenie ustaleń dotyczących momentu powstania dla uczestników stanu zagrożenia, czasu jego trwania czy tez możliwości uniknięcia wypadku przez któregokolwiek z jego uczestników, jak również przyczyn dla których oskarżony zjechał na przeciwny pas ruchu. Przy czym okoliczność zjazdu pojazdu oskarżonego na przeciwny pas ruchu biegłyK. W. (1)oparł na ujawnionych śladach płynów eksploatacyjnych z pojazdów, uszkodzeniach obu pojazdów i ich pokolizyjnego położenia, a miejsce zderzenia pojazdów biegły ustalił na podstawie wycieku płynów z pojazdów ( vide k. 375-376). Sąd całkowicie zaakceptował ustalenia poczynione przez biegłego , wsparł je również szczątkową osobistą relacją kierowcyS.W. G., również do swej teściowej w szpitalu. Nadto fakt zagęszczenia odłamków szkieł i plastików z pojazdów właśnie na pasie ruchu pokrzywdzonego ( co wynika z relacji policjantaK. S.) koresponduje z wyciekiem z płynu eksploatacyjnego z auta ( również na tym pasie ruchu) i wzmacnia wnioski biegłego ds. ruchu drogowego, który sam jednak na tym śladzie jako zbyt ulotnym i nie trwałym nie bazował opiniując w sprawie. .
Choć naruszenie przez oskarżonegoP. B. (1)reguł bezpieczeństwa w ruchu drogowym podjęte zostało nieumyślnie, to skala tego naruszenia, dalekosiężne, tragiczne skutki po stronie ofiar i pokrzywdzonych wypadkiem oraz fakt, iż kierowca sprawcanie dostosował się dopodstawowych, elementarnychreguł ostrożności w ruchu drogowym, których bez cienia wątpliwości można było wymagać w tych okolicznościach od każdego przeciętnego – a nawet słabego – kierowcy, świadczy zdaniem Sąduo bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości czynu sprawcy wypadku.
Oskarżony, mimo że miał obiektywną możliwość zachowania się zgodnie z treścią norm prawnych, nie zastosował się do zakazów z nich wynikających. Nie zachodziła przy tym żadna z okoliczności wyłączających bezprawność przypisanego mu czynu albo winę oskarżonego, zaś stopień społecznej szkodliwości jego zachowania jest większy niż znikomy, gdyż jest w ocenie Sądu znaczny.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd uwzględnił na jegokorzyśćuprzednią niekaralność za przestępstwa oraz wygłoszenie formalnego przeproszenia pokrzywdzonego naS.rozpraw.
Jakookoliczności obciążająceoskarżonego Sąd poczytał , iż mimo, że naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym było nieumyślne ( oskarżony przecież nie chciał tej tragedii) , to jednakdoszło do bezmyślnego naruszenia kilkupodstawowych, elementarnychzasadprawa o ruchu drogowym, których przestrzeganie jest wymagane w każdych okolicznościach jazdy pojazdem i nie ma od nich odstępstwa. Jako uczestnicy ruchu drogowego bierzemy odpowiedzialność za życie i zdrowie innych ludzi, żaden poruszający się na prostym odcinku drogi kierowca nie ma prawa doprowadzić do czołowego zderzenia z innym uczestnikiem ruchu poruszającym się prawidłowo na swoim pasie ruchu.
Nadto podstawowymi okolicznościami obciążającymiP. B. (1)w sprawie jest zakres i rozmiar wyrządzonej jego czynem rodzinieG.szkody, w tym:
- skutek śmiertelny po stronie pasażerki pojazdu 31 letniejA. G. (1), która w wyniku doznanych obrażeń ciała zmarła tego samego dnia w szpitalu, podobnie jak jej 30 tygodniowe zdrowo rozwijające się nienarodzone jeszcze dziecko;
- znaczny stopień obrażeń ciała jakich doznałW. G.w wyniku wypadku ( choroba realnie zagrażająca życiu) , a co za tym idzie długotrwały proces leczenia i rehabilitacji, fakt, że skutki wypadku pokrzywdzony odczuwa do dnia dzisiejszego ,
- krzywda i niewyobrażalne cierpienie psychiczne po stronie pokrzywdzonego wdowcaW. G.,
- krzywda i cierpienie psychiczne po stronie 3 letniego pasażeraV. (...)N. G.( syna pokrzywdzonych), który co prawda nie doznał obrażeń fizycznych podczas wypadku, jednakże uczestniczył w nim w traumatycznych dla dziecka okolicznościach ( widok umierającej ciężarnej umierającej matki, ból , stres z tym związany). Z relacji babci dzieckaH. N.wynikają daleko idące negatywne skutki w sferze rozwoju emocjonalnego i fizycznego osieroconego po stracie matki trzylatka.
Dość powiedzieć , iż żaden opis nie odda skali traumatycznych przeżyćW. G.i jego synaN.po zdarzeniu z 29 maja 2014 roku.
Dlatego Sąd uznał, iż w pełni adekwatną karą dla oskarżonego będziekara 4 lat pozbawienia wolności.Jak już wyżej wskazano, Sąd doszukał się w zachowaniu oskarżonego kilku okoliczności łagodzących,ale przewaga okoliczności obciążających jest w tym przypadku znaczna, co z kolei daje podstawy do wymierzenia kary pozbawienia wolności na takim poziomie.
Na podstawieart. 42 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoP. B. (1)środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, co do wszystkich kategoriina okres 4 lat.Ustalając długość orzeczonego zakazu, Sąd miał na uwadze stopień zawinienia i stopień społecznej szkodliwości czynu przejawiający się w naruszeniu przez sprawcę bez żadnego powodu podstawowych elementarnych zasad ruchu drogowego, co wskazuje na jego lekceważący stosunek do obowiązujących zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, brak umiejętności jako kierowca oraz przemawia za zastosowaniem wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów na okres 4-letni. Wyłączenie na ten okres oskarżonego z możliwości prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym winno dać innym użytkownikom dróg gwarancję, że oskarżony w tym okresie nie będzie stwarzał dla nich zagrożenia, a samemu oskarżonemu da nauczkę i pomoże przemyśleć sobie swoje zachowanie i wyciągnąć wnioski na przyszłość.
Prokurator oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego złożyli na rozprawie w ramach głosów końcowych stron wniosek o zasądzenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoW. G.kwoty10.000 złotych tytułem nawiązki. W myślart. 49a kpkpokrzywdzony oraz prokurator do czasu zakończenia pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej mogą złożyć wniosek zart. 46§1kki wówczas otwiera się dla Sądu skuteczna droga do zasądzenia nawiązki na podstawieart.46§2kk. Uchybiając terminowi do złożenia skutecznego wniosku żądający uniemożliwili Sądowi zasądzenie nawiązki w sprawie. Jednakże widząc z urzędu potrzebę wydania rozstrzygnięcia zasądzającego symboliczną kwotę 10.000 złotych tytułem częściowego zadośćuczynienia należnemuW. G.za doznaną krzywdę Sąd na podstawieart.46§1kkorzekł jak w sentencji wyroku . Pokrzywdzony w wyniku tej tragedii utracił wszystko co cenne : żonę, nienarodzone dziecko, został sam z 3 letnimN., doznał bólu i cierpienia fizycznego, ale przede wszystkim olbrzymiego cierpienia i krzywdy psychicznej. Należy mu się rekompensata, zaś zasądzona kwota ma jedynie symboliczny wymiar, gdyż odpowiada wysokości żądanej przez strony kwoty nawiązki, ale nie zamyka poszkodowanemu prawa do dochodzenia dalszych ewentualnych roszczeń na drodze procesu cywilnego.
Na podstawieart. 43 § 3 kkSąd zobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy do Starostwa Powiatowego wR.w terminie 7 dni.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoW. G.kwotę po 1056 złotych tytułem obowiązku zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym (śledztwo 300 zł, 5 terminów rozprawy tj. 420zł + 4*84 zł).
Sąd zasądził od oskarżonego opłatę i wydatki postępowania w pełnej wysokości.P. B. (1)jest młody, zdrowy , pracuje, mieszka z rodzicami, nie ma nikogo na utrzymaniu. Ma zatem duże potencjalne możliwości zarobkowe. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby spełnił wynikający zart. 627 kpkobowiązek pokrycia kosztów sądowych.
Opłatę ustalono na podstawieart. 2 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 ze zm.).
Na wydatki w sprawie złożyły się: 6366,48zł – wydatki postępowania przygotowawczego, 20 zł- ryczałt za doręczenia w postępowaniu sądowym, 1194 zł – wynagrodzenie biegłegoK. W. (1)za opinie pisemne w postępowaniu sądowym, 275,24 zł – wynagrodzenie biegłej neurolog.
Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.