Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 267/15
Data wyroku: 2015-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Zofia Szcześniewicz, Grażyna Młynarska-Wróblewska, Elżbieta Gawryszczak
Słowa kluczowe: Służebność Przesyłu
Podstawa prawna: art. 285 § 1 k.c.

Sygn. akt III Ca 267/15

UZASADNIENIE
W dniu 14 października 2013 rokuJ. M.małżonkowieK.wstąpili z wnioskiem o ustanowienie na rzecz(...) S.A.z siedzibą wL.służebności przesyłu na terenie nieruchomości gruntowych położonych wT.gminaP.obejmujących:
a/. działki onumerach ewidencyjnych (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą (...);
b/. działki onumerach ewidencyjnych (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą (...);
c/. działki onumerach ewidencyjnych (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą (...)
polegającej na znoszeniu istnienia na nieruchomościach infrastruktury elektroenergetycznej uczestniczki w postaci słupów i linii wysokiego napięcia oraz prawie do korzystania z nieruchomości obciążonych w zakresie niezbędnym do dokonywania konserwacji, remontów, usuwania awarii infrastruktury wraz z prawem wejścia i wjazdu od strony drogi publiczne za jednorazowym wynagrodzeniem w łącznej wysokości 22.687,47 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 lutego 2013 roku do dnia zapłaty. Nadto wnieśli o obciążenie uczestniczki kosztami postępowania z uwagi na sprzeczność interesów.
W odpowiedzi na wniosek(...) S.A.z siedzibą wL.nie uznała wniosku i wniosła o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uczestniczka podniosła zarzut zasiedzenia na rzecz Skarbu Państwa służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu urządzeń przesyłowych sieci elektroenergetycznej średniego napięcia 15 kV i niskiego napięcia 0,4kV oraz stacji transformatorowej wybudowanych i odebranych w dniu 16 lutego 1971 roku. Spółka wskazała, że w drodze sukcesji generalnej nabyła wszelkie prawa majątkowe służące Skarbowi Państwa –Zakładowi (...).
W piśmie z dnia 4 sierpnia 2014 roku pełnomocnik wnioskodawców poparł wniosek kwestionując możliwość nabycia służebności przez Skarb Państwa w drodze zasiedzenia wobec korzystania z nieruchomości w ramachimperiumniedominium,uprawnienie do doliczenia posiadania przez Skarb Państwa przed 1 lutego 1989 roku oraz przenoszenie prawa służebności na przedmiotowych nieruchomościach na następców prawnych. Podniósł, że ustalenie przez Sąd zasiedzenia służebności w toku postępowania wytoczonego przez właściciela nieruchomości przeciwko posiadaczowi służebności jest możliwe tylko wtedy, gdy uczestnik jest podmiotem, na rzecz którego nastąpiło zasiedzenie [pismo – k. 112-119].
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014r. Sąd Rejonowy w Zgierzu oddalił wniosek o ustanowienie służebności przesyłu ustalił, ze każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.
Sąd I instancji oparł rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach stanu faktycznego :
J.iM.małżonkowieK.są na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej właścicielami nieruchomości położonych wT.gminaP.obejmujących:
a/. działki onumerach ewidencyjnych (...), objętychksięgą wieczystą (...)prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Zgierzu V Wydział Ksiąg Wieczystych;
b/. działki onumerach ewidencyjnych (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą (...);
c/. działki onumerach ewidencyjnych (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą (...).
(...)obejmują działki rolne i były sukcesywnie nabywane przez wnioskodawców w 1995,1996 i 2000 roku, a następnie grunty orne zostały podzielone na kilkadziesiąt działek. Nad częścią nieruchomościami przebiegały już wówczas powstałe w latach 70-tych linie elektroenergetyczne niskiego i średniego napięcia, a na działce o aktualnymnumerze ewidencyjnym (...)znajdowała się stacja transformatorowa. Nabywając nieruchomości wnioskodawcy wiedzieli o istnieniu wskazanej infrastruktury i nie czynili w związku z tym żadnych ustaleń poza zapoznaniem się z księgami wieczystymi. Właściciele nieruchomości nie dowiadywali się czy są ograniczenia możliwości zabudowania poszczególnych działek, a jedynie sąsiad proponował niską cenę za działkę z transformatorem powołując się na brak możliwości jej pełnej zabudowy z uwagi na stację i strefę ochronną .
Przedmiotowe linie energetyczne 15kV do stacji trafo i dwie linie 0,4 kV zasilające odbiorców zostały wybudowane przezZakład (...)wchodzący wskład Zakłady (...), a ich odbiór techniczny ostateczny nastąpił w dniu 16 lutego 1971 roku. Linie są eksploatowane dotychczas i nie było przerw w eksploatacji innych niż wynikające z awarii lub konserwacji. Przeglądy sieci dokonywane są w razie stwierdzenia takiej potrzeby na oględzinach, które odbywają się co 4 lata .
W listopadzie 1958 r. zostało utworzone przedsiębiorstwo państwowe pod nazwąZakłady (...)wpisane do rejestru przedsiębiorstw państwowych w dniu 10 marca 1959 roku, w tymZakład (...)-Województwo [okoliczność bezsporna i wiadomości notoryjne, a ponadto kopia zarządzenia z akt rejestrowych – k. 88].
Zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów nr 57 z dnia 20 grudnia 1988 roku dokonany został podział przedsiębiorstw zgrupowanych we Wspólnocie(...)i(...)Brunatnego, w tymprzedsiębiorstwa państwowego (...)wW., z którego wydzielono m.in.Zakład (...)tworząc z dotychczasowych zakładów odrębne przedsiębiorstwa państwowe na bazie składników mienia CentralnegoO.Energetycznego wW.. Przedsiębiorstwo państwowe pod nazwąZakład (...)wŁ.powstało z dniem 1 stycznia 1989 roku na mocy zarządzenia 13/(...)/89 Ministra Przemysłu z dnia 16 stycznia 1989 roku wydanego w wykonaniu wskazanego wyżej zarządzenia Prezesa Rady Ministrów.
Zarządzeniem nr 181/O./93 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 9 lipca 1993 roku z dniem 9 lipca 1993 roku podzielonoprzedsiębiorstwo państwowe Zakład (...)i wydzieloną część jego mienia przeniesiono do(...) S.A.wW., a pozostałą częśćZakładu (...)wŁ.przekształcono w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pod nazwą(...) Spółka AkcyjnawŁ., która weszła we wszelkie prawa majątkowe i niemajątkoweZakładu (...)wŁ.. Na podstawie wskazanego zarządzenia aktem notarialnym z dnia 12 lipca 1993 roku doszło do przekształceniaprzedsiębiorstwa państwowego Zakład (...)w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pod nazwą(...) Spółka AkcyjnawŁ..
W dniu 30 czerwca 2007 roku doszło do aportowego zbycia częściprzedsiębiorstwa (...) Spółka AkcyjnawŁ., w tym przysługującychspółce (...)służebności gruntowych, na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.(od 2008 roku(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), której następcą prawnym po przejęciu w dniu 31 sierpnia 2010 roku jest(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wL., w tym OddziałŁ.-Miasto wŁ..
Uczestniczka jest właścicielką linii przechodzących nad nieruchomościami wnioskodawców oraz stacji transformatorowej. Od początku istnienia linii były one eksploatowane i nadal są czynne. Pracownicy zakładu energetycznego wchodzą do transformatora „jak do siebie” i nie pytając właścicieli o zgodę próbują wycinać drzewa. Nie było sporów c do posadowienia słupów i linii na przedmiotowym gruncie wszczynanych przez właścicieli nieruchomości, również poprzednich. Przez wszystkie lata od dnia nabycia nieruchomości przez rodziców wnioskodawczyni nieruchomość była udostępniana pracownikom zakładu energetycznego w celu dokonania konserwacji linii, w szczególności przycięcia drzew wyrosłych na terenie nieruchomości. Działka została ogrodzona w latach 70-tych. Nie zdarzyło się aby ekipa nie została wpuszczona na teren nieruchomości, a linia wysokiego napięcia jest nadal czynna i przebywając na działce odczuwa się jej oddziaływanie.
Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji wywiódł , iż wniosek podlega oddaleniu, z uwagi na to , że uczestnik zasiedział służebność przesyłu , zatem brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o ustanowienie służebności przesyłu.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wnieśli wnioskodawcy.
Skarżący zarzucili rozstrzygnięciu :
1.naruszenie przepisów prawa procesowegoart. 13 § 2 k.p.c.,art. 6 k.c.w zw. zart. 386 § 4 k.p.c.poprzez bezzasadne oddalenie wniosku o ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem z uwagi na brak wykazania przez uczestnika postępowania tytułu prawnego do nieodpłatnego korzystania z gruntu , w tym brak wykazania prawa służebności przesyłu nabytego w drodze zasiedzeni co uzasadnia wniosek o ustanowienie prawa za wynagrodzeniem oraz nierozpoznanie istoty sprawy następstwem oddalenia wniosków dowodowych zgłoszonych przez wnioskodawców o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego celem wytyczenia na gruncie pasa służebności i wyliczenie wynagrodzenia za ustanowienie służebności ;
2.naruszenie przepisów prawa materialnegoart. 292 k.c.w zw. zart. 172 k.c.w zw. zart. 176 k.c.iart. 175 k.c.orazart. 3051k.c.–(...)k.c.przez ich błędne zastosowanie z uwagi na brak spełnienia przesłanki korzystania przez uczestnika urządzeniami z wolą wykonania władztwa dla siebie , w tym brak spełnienia przesłanki korzystania z urządzeń posadowionych na gruncie we własnym imieniu przez czas niezbędny do nabycia służebności przesyłu;
3.naruszenie przepisów prawa materialnegoart. 292 k.c.w zw. zart. 45 k.c.w zw. zart. 44 k.c., gdyż przez zasiedzenie może być nabyte jedynie trwałe i widoczne urządzenie , a pas technologiczny i strefy ochronne uregulowane rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonania robót budowlanych nie należą do kategorii rzeczy majątkowych podlegających zasiedzeniu z odpowiednim zastosowaniaart. 172 k.c.;
4.naruszenie przepisów prawa materialnegoart. 128 k.c.uchylonego ustawą z dnia 31 stycznia 1989 r. o zmianieustawy kodeks cywilnyprzez jego niezastosowanie , gdy powyższy przepis do dnia 1 lutego 1989 r. utrzymał zasadę jednolitego funduszu własności państwowej i innychpraw rzeczowych, z uwagi na sprawowanie przez przedsiębiorstwa państwowe jedynie zarządu operatywnego mieniem państwowym odpowiadającym w istocie dzierżeniu, a od dnia 1 lutego 1989r. nie minął 30 letnio okres zasiedzenia służebności na nieruchomości wnioskodawców;
5.naruszenie przepisów prawa materialnegoart. 2451k.c.w zw. zart. 6 k.c.w zw. zart. 13§2 k.p.c.iart. 234 k.p.c.poprzez ich niezastosowanie, gdyż do przeniesienia ograniczonychpraw rzeczowychwymagane jest zawarcie umowy przenoszącej prawo i wpis prawa do księgi wieczystej, a w aktach sprawy brak jest dowodów ustanowienia na działce wnioskodawców prawa służebności oraz dowodów potwierdzających fakt przenoszenia służebności ;
6.naruszenie przepisów prawa materialnegoart.1 , 2 , 3 ust.1 , 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipoteceiart. 355 §2 k.c.orazart. 234 k.p.c.poprzez ich niezastosowanie, które wykluczają możliwość stosowania domniemań z prawa cywilnego przeciwko domniemaniom wynikającym z księgi wieczystej , Sad I instancji nie wziął pod uwagę faktu niedołożenia przez uczestników postępowania należytej staranności w przedmiocie ujawnienia ewentualnych praw w księgach wieczystych;
7.naruszenie przepisów prawa procesowegoart. 278 k.p.c.w zw. zart. 162 k.p.c.przez jego błędne zastosowanie i oddalenie wniosków o przeprowadzenie dowodów z opinii biegłych sądowych;
8.naruszenie przepisów prawa procesowegoart. 233 §1 k.p.c.przez błędną ocenę materiału dowodowego w tym pominięcie zeznań wnioskodawcy na okoliczność braku podejmowania przez uczestnika postępowania czynności na gruncie w obrębie pasa technologicznego , braku oznaczenia linii energetycznych ze wskazaniem jej właściciela ;
9. naruszenie prawa procesowegoart. 386 §4 k.p.c.,art. 233 § 1k.p.c , art. 231 k.p.c.,art. 228 §1 i 2 k.p.c.w zw. zart. 232 k.p.c.w zw. zart. 6 k.c.w zw. zart. 13§ 2 k.p.c.poprzez ich błędne zastosowanie ;
10.naruszenie przepisów prawa zart. 17,19,21 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994r.w zw. zart. 6 k.c.iart. 13 §2 k.p.c.poprzez ich błędne zastosowanie, gdyż uczestnik postępowania nie wykazał, iż prawo służebności wchodziło w skład majątku poprzedników prawnych.
W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku wnioskodawców w całości .
Skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych sądowych z zakresu geodezji i kartografii oraz z zakresu wyceny nieruchomości celem sporządzenia mapy, co do przebiegu służebności i ustalenia wysokości wynagrodzenia za służebność.
W odpowiedzi na apelację uczestnik wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym.
Sąd Okręgowy zważył , co następuje :
Apelacja nie jest zasadna.
Wbrew zarzutom skarżących Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające.
Ustalenia stanu faktycznego poczynione przez Sąd I instancji , jak również bardzo szerokie i wnikliwe rozważania, Sąd Okręgowy przyjmuje za własne bez konieczności ponownego ich przytaczania.
W szczególności całkowicie bezzasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania cywilnego tj.art. 233 k.p.c.,386 § 4 k.p.c.228§1i2k.p.c.iart. 232 k.p.c.
Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji jest swobodna lecz na pewno nie dowolna, Sąd I instancji przywołał dowody na podstawie których poczynił ustalenia stanu faktycznego .Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji nie jest sprzecza z zasadami logicznego rozumowa i doświadczenia życiowego, nie przekracza granic zakreślonych dyspozycjąart. 233 k.p.c.
To , że pracownicy uczestnika korzystali z nieruchomości wnioskodawców przy konserwacji linii energetycznej wynika z treści zeznań wnioskodawcy, który na rozprawie w dniu 12 listopada 2014r. ( -k. 135) zeznał , iż od początku istnienia linii były one eksploatowane i nadal są czynne. Pracownicy zakładu energetycznego wchodzą do transformatora „jak do siebie” i nie pytając właścicieli o zgodę próbują wycinać drzewa. Nie było sporów co do posadowienia słupów i linii na przedmiotowym gruncie wszczynanych przez właścicieli nieruchomości, również poprzednich. Przez wszystkie lata od dnia nabycia nieruchomości przez rodziców wnioskodawczyni nieruchomość była udostępniana pracownikom zakładu energetycznego w celu dokonania konserwacji linii, w szczególności przycięcia drzew wyrosłych na terenie nieruchomości. Działka została ogrodzona w latach 70-tych. Nie zdarzyło się aby ekipa nie została wpuszczona na teren nieruchomości, a linia wysokiego napięcia jest nadal czynna i przebywając na działce odczuwa się jej oddziaływanie.
W świetle tych zeznań brak podstaw do twierdzenia , że uczestnik nie podejmował działań , które zmierzały do korzystania z urządzeń energetycznych i nie wykonywał władztwa dla siebie.
Bezzasadne są również zarzuty naruszenia przez Sąd I instancjiart. 278 k.p.c.w zw. zart. 162 k.p.c.W ocenie Sądu Okręgowego , biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie, Sąd I instancji prawidłowo oddalił wnioski dowodowe o dopuszczenie dowodów z opinii biegłych sądowych z zakresu geodezji i kartografii oraz biegłego do spraw szacowania nieruchomości. Skoro całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie wskazywał na to, że wniosek o ustanowienie służebności przesyłu nie zasługuje na uwzględnienie, brak było podstaw do dopuszczania dowodu z opinii biegłych sądowych w celu wyznaczenia mapy , czy ustalenia wysokości wynagrodzenia .
Z tych samych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 381 k.p.c.pominął wnioski dowodowe zgłoszone w apelacji .
Bezzasadne są także zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego.
Zgodzić należy się z Sądem I instancji , iż podstawę prawną wniosku stanowi przepisart. 3052§ 2 k.c., przy czym uwzględnienie roszczenia o ustanowienie służebności przesyłu może nastąpić jedynie w sytuacji gdy właścicielowi urządzeń przesyłowych nie służy już uprawnienie do korzystania z obciążonej nieruchomości w zakresie jaki miałby wynikać z ustanowienia służebności.
Rację ma Sąd I instancji, iż zasadność żądania wnioskodawców uzależniona jest zatem od istnienia po stronie uczestniczki skutecznego względem nich prawa, na podstawie którego mogłaby korzystać  z nieruchomości w zakresie wynikającym z treści służebności przesyłu.
Zgodzić należy się z Sądem I instancji, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego  uczestniczce służy takie prawo wynikające ze służebności gruntowej o treści przesyłu nabytej przez poprzedników prawnych uczestniczki w drodze zasiedzenia. Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd Sądu I instancji,  iż podniesiony w sprawie zarzut zasiedzenia służebności jest skuteczny i prowadzi do oddalenia wniosku.
Bezzasadny jest podniesiony przez skarżących zarzut naruszenie przez Sąd I instancji przepisówart. 3051– 3054k.c.
Pomimo tego, że przed wejściem w życie w dniu 3 sierpnia 2008 r. przepisówart. 3051-3054k.c.o służebności przesyłu, dodanych przezustawę z dnia 30 maja 2008r.o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 116. póz. 731) przepisy nie przewidywały wprost tego rodzaju służebności, będącej przedmiotem rozpoznawanej sprawy i w literaturze istniał spór co do możliwości nabycia służebności przesyłu przez zasiedzenie - to w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmowano, stosując w drodze analogiiart. 145 k.c., możliwość ustanowienia służebności przesyłu, a także dopuszczalność nabycia jej w drodze zasiedzenia.
Służebność przesyłu daje uprawnionemu, aczkolwiek w pewnym ograniczonym zakresie, władztwo nad cudzą nieruchomością. Ogranicza prawo własności właściciela nieruchomości przez ustanowienie trwałego obowiązku znoszenia przez niego stanu ukształtowanego jego oświadczeniem woli o ustanowieniu służebności, przy czym należące do istoty tego ograniczenia obowiązki ciążą na każdoczesnym właścicielu nieruchomości .
Zgodzić należy się z Sądem I instancji , iż  zarzut pełnomocnika wnioskodawców, że posiadanie poprzedników uczestniczki nie miało charakteru samoistnego i nie mogło doprowadzić do zasiedzenia służebności uznać należy za chybiony.
Zgodnie z treściąart. 285 § l k.c.nieruchomość można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości prawem, którego treść polega bądź na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, bądź na tym, że właściciel nieruchomości obciążonej zostaje ograniczony w możliwości dokonywaniaw stosunku do niej określonych działań (służebność gruntowa).
Zgodnie zart. 292 k.c.służebność gruntowa może być nabyta przez zasiedzenie, jeżeli polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia; przepisy o nabyciu w drodze zasiedzenia stosuje się odpowiednio. Urządzenie, o którym mowa w tym przepisie ma odpowiadać treści służebności pod względem gospodarczym. Oczywistym jest, że chodzi tu o odpowiednie urządzenie materialne, umożliwiające korzystanie z cudzej nieruchomościw zakresie służebności, sporządzone na obcej nieruchomości lub co najmniej wkraczające w jej sferę. Charakter tego urządzenia ma być trwały, a nie chwilowy i musi być ono widoczne. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, uczestniczka i jej poprzednicy faktycznie korzystali z gruntu w taki sposób, jak to czyni osoba, której przysługuje służebność. Korzystanie to polegało na wykonywaniu takich aktów władztwa w stosunku do nieruchomości, które normalnie wykonuje osoba uprawniona z tytułu służebności. Wobec treści zeznań wnioskodawców bezspornym jest korzystanie przez uczestniczkę i jej poprzedników z nieruchomości wnioskodawczyni w zakresie niezbędnym do eksploatacji linii i stacji.
W takiej sytuacji dojść może do nabycia przez zasiedzenie służebności gruntowej, która treścią odpowiada treści służebności przesyłu uregulowanej obecnie wk.c., jeżeli powyższe władanie trwało przez wymagany prawem czas, a ten zależy od dobrej lub złej wiary w dacie wejście w posiadanie.
Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd I instancji prawidłowo określił bieg terminu zasiedzenia. W niniejszej sprawie bieg terminu zasiedzenia rozpoczął się najpóźniej w dniu odbioru technicznego linii i stacji trafo, tj. w dniu 16 lutego 1971 roku.
Rację ma Sąd I instancji , iż biorąc pod uwagę zebrany w sprawie materiał dowodowy należało uznać, że do objęcia w posiadanie doszło w złej wierze. Licząc zatem 20 lat od 16 lutego 1971 roku do zasiedzenia służebności na podstawieart. 172 k.c.w pierwotnym brzmieniu doszło by z dniem 17 lutego 1991 roku. Terminy 10 lat w dobre i 20 lat w złej wierze stosuje się wyłącznie wtedy, gdy zasiedzenie nastąpiło przed wejściem w życie nowelikodeksu cywilnegowprowadzonejustawą z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianie ustawy - Kodeks cywilny(Dz. U. 1990, Nr 55, poz. 321), tj. przed dniem 1 października 1990 roku Taki sposób liczenia terminów nakazujeart. 9powyżej wskazanej noweli stanowiący, że do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy. Jeśli bieg zasiedzenia rozpoczął się, ale nie zakończył przed tą datą - tak jak w niniejszej sprawie - mają zastosowanie terminy dwudziestoletni i trzydziestoletni wprowadzone wskazaną nowelą. W niniejszej sprawie doszło zatem do wydłużenia wymaganego okresu posiadania służebności do lat 30, czyli do zasiedzenia służebności o treści służebności przesyłu obciążającej nieruchomość uczestników doszło z dniem 17 lutego 2001 roku.
Nie znajduje także uzasadnienia zarzut skarżących, iż brak było możliwości stwierdzenia zasiedzenia  na rzecz przedsiębiorstwa państwowego przed dniem  1 lutego 1989 roku wobec przynależności całego mienia do Państwa. Bez wątpienia każdy kolejny zakład energetyczny był przedsiębiorcą, który w oznaczonym zakresie korzystał zgodnie z przeznaczeniem z urządzeń służących do doprowadzania energii elektrycznej, a zatem urządzeń przesyłowych w rozumieniuart. 49 § 1 k.c.wchodzących w skład przedsiębiorstwa i posadowionych na nieruchomościach obciążonych. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznegoZakład (...)stanowił pierwotnie zakład w ramach przedsiębiorstwa państwowego o nazwieZakłady (...), a następnie został z niego wydzielony jako samodzielne przedsiębiorstwo państwowe na mocy zarządzenia z 16 stycznia 1989 roku. Nim doszło do przekształceniaZakładu (...)z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną – władało ono sporną linią energetyczną w ramach sprawowanego zarządu mieniem państwowym w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa. Podmiot ten władał mieniem państwowym, lecz czynił to w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, a nie w imieniu własnym. Od 1964 roku do 1 lutego 1989 roku obowiązywała zasada jednolitej własności państwowej, którą wyrażała treśćart. 128 k.c.w jego pierwotnym brzmieniu.  W czasie obowiązywania tego przepisu przyjmowano, że własność ogólnonarodowa przysługuje niepodzielnie Państwu. Jednostki organizacyjne Skarbu Państwa i państwowe osoby prawne wykonywały jedynie uprawnienia wynikające z własności państwowej. W konsekwencji także posiadanie nieruchomości przez te podmioty było równoznaczne z posiadaniem przez Skarb Państwa. W orzecznictwie utrwalone zostało stanowisko, że władanie przez państwowe osoby prawne nieruchomościami, które nie stanowiły własności państwowej było wykonywane na rzecz Skarbu Państwa i prowadziło, przy spełnieniu wymaganych przesłanek, do nabycia własności nieruchomości w wyniku zasiedzenia przez Skarb Państwa, gdyż status państwowych osób prawnych nie zezwalał na nabycie przez nie własności nieruchomości w drodze zasiedzenia. Nie ma jednak żadnych podstaw do przyjęcia, iż posiadanie służebności przesyłowej przez przedsiębiorstwo państwowe przed dniem wejścia w życie ustawy z 1989 r. nowelizującejkodeks cywilnynie było posiadaniem w rozumieniuart. 352 § 1 k.c.i nie mogło prowadzić do zasiedzenia.
W tym stanie rzeczy Sąd I instancji zasadnie przyjął, iż Skarb Państwa był nie tylko właścicielem, ale i posiadaczem rzeczy znajdujących się w zarządzie państwowych osób prawnych. W rezultacie, jeżeli nieruchomość pozostająca w zarządzie państwowej osoby prawnej nie była przedmiotem własności państwowej, jej zasiedzenie w razie ziszczenia się przesłanek przewidzianych wart. 172 k.c.mogło nastąpić nie przez państwową osobę prawną sprawującą zarząd, lecz przez Skarb Państwa. Z chwilą wejścia w życieustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny(Dz. U. Nr 3, poz. 11) zniesiona została zasada, że jedynie Skarbowi Państwa może przysługiwać prawo własności mienia państwowego, w wyniku czego państwowe osoby prawne uzyskały zdolność prawną w zakresie nabywania składników majątkowych na własność. Dopiero zatem po dniu l lutego 1989 roku przedsiębiorstwa państwowe wykonywały posiadanie w zakresie odpowiadającym treści służebności we własnym imieniu .Dla stwierdzenia nabycia własności nieruchomości w wyniku zasiedzenia przez Skarb Państwa nie ma znaczenia, że nieruchomość posiadały kolejno różne jednostki państwowe i żadna z nich nie była posiadaczem przez okres wymagany do nabycia własności przez zasiedzenie. Istotne jest jedynie, czy łączny okres posiadania przez te podmioty jest wystarczający do zasiedzenia przez Skarb Państwa.
W rozpoznawanej sprawie brak jest przy tym podstaw po przyjęcia by  władanie nieruchomością w ramach służebności miało charakter władczy (imperium) i nie mogło prowadzić do zasiedzenia. Brak jest jakichkolwiek dowodów, aby wejście na teren przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na podstawie władczych aktów Państwa, a tym bardziej by przez wszystkie lata linie były eksploatowane w związku jakimikolwiek publicznoprawnymi uprawnieniami przedsiębiorstw energetycznych.
Od 1989 rokuZakład (...)otrzymał status samodzielnego przedsiębiorstwa państwowego powstałego na bazie mienia państwowego pozostającego dotychczas w jego zarządzie, a w 1993 roku zostało ono przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa i zmieniło nazwę na(...) S.A.przejmując mienie przekształcanego przedsiębiorstwa, w zakresie w jakim nie zostało ono przeniesione do(...) S.A.wW., w tym w odniesieniu do przedmiotowej linii niskiego napięcia. Przedmiotową linię jako wydzieloną częśćprzedsiębiorstwa państwowego Zakład (...)wniesiono aportem do wskazanej spółki zgodnie z aktem przekształcenia z dnia 12 lipca 1993 roku. Treść aktu nie pozostawia wątpliwości co do przekazania powstającej Spółce nie tylko praw własności, użytkowania wieczystego czy wynikających z najmu lub dzierżawy, ale również posiadania wszelkich służebności gruntowych niezbędnych do dalszej eksploatacji sieci. W konsekwencji tego przekształcenia następcą prawnym Skarbu Państwa stała się wskazana Spółka. Następcy prawni – w kolejnych przekształceniach – przejmowali cały zakres działalności poprzedników związany z przesyłem  i całe ich mienie służące wykonywaniu obowiązków operatora sieci przesyłowych, w szczególności urządzenia energetyczne i służebności konieczne do ich eksploatacji. W ocenie Sądu przekazanie(...) S.A.mienia przekształcanego przedsiębiorstwa państwowego i wydanie Spółce infrastruktury przesyłowej obejmowało również przekazanie jej posiadania służebności obejmującej prawo dostępu do niej w celu prawidłowej eksploatacji przedmiotowych linii 15 kV i 0,4 kV oraz stacji trafo.
Prowadzi do wniosku, że w dacie upływu terminu tego zasiedzenia właścicielem linii 15 kV i 0,4 kV oraz stacji trafo wT.i posiadaczem służebności nie był już Skarb Państwa, ale jednoosobowa spółka Skarbu Państwa mająca odrębną od niego osobowość prawną– (...) S.A.z siedzibą wŁ.i na jej rzecz, z doliczeniem w trybieart. 176 k.c.posiadania poprzednika, doszło z dniem 17 lutego 2001 roku  do podnoszonego przez uczestniczkę zasiedzenia.
Wedługart. 176 § 1 k.c., jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadania obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści. Przepisart. 176 k.c.nie czyni rozróżnienia, czy przeniesienie posiadania ma nastąpić na podstawie czynności prawnej, czy także w inny sposób, w tym na przykład z mocy prawa. Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym w orzecznictwie, do przeniesienia posiadania może dojść w każdy ze sposobów wskazanych  wart. 348-351 k.c.Stosownie doart. 348 k.c.przeniesienie posiadania następuje przez wydanie rzeczy. Wydanie dokumentów, które umożliwiają rozporządzanie rzeczą, jak również wydanie środków, które dają faktyczną władzę nad rzeczą, jest jednoznaczne z wydaniem samej rzeczy. Przeniesienie posiadania samoistnego na posiadacza zależnego albo na dzierżyciela może też nastąpić na mocy samej umowy między stronami (art. 351 k.c.). Stwierdzić zatem należy, że akt notarialny z 12 lipca 1993 roku przekształceniaZakładu (...)w(...) Spółkę Akcyjnąjest dokumentem stwierdzającym, że doszło do przeniesienia posiadania wszelkich nieruchomości, przez które przebiega przekazywana infrastruktura przesyłowa w pełnym zakresie niezbędnym do jej eksploatacji.
Rację ma Sąd I instancji ,iż w konsekwencjiJ.iM.małżonkowieK.nie mogą skutecznie domagać się ustanowienia służebności przesyłu na rzecz uczestniczki, która już dysponuje analogiczną służebnością obciążającą nieruchomość wnioskodawczyni.
Nie znajduje także uzasadnienia zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu
art. 1,2 ,3 ust.1 , art. 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece( tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz.707 ze zm.) . W swoich wywodach skarżący pomija, iż wpis służebności do działu III księgi wieczystej nie ma charakteru konstytutywny a jedynie deklaratoryjny. Brak stosownego wpisu nie przesądza zatem w żadnym razie tego, że służebność taka nie istnieje. Wpis do księgi wieczystej nie kreuje bowiem służebności. Nadto skarżący pomijają fakt , iż nabywali nieruchomości objęte wnioskiem w latach 1995- 2000, natomiast zasiedzenie służebności przesyłu nastąpiło dopiero w 2001r. – zatem po nabyciu przedmiotowych nieruchomości przez wnioskodawców.
W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu Okręgowego, apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o przepisart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 520 § 3 k.p.c.