Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 620/14
Data wyroku: 2015-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Augustowski
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§1 kk

Sygnatura akt IIIK 620/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 kwietnia 2015roku
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Paweł Augustowski
Protokolant: Ewa Modlińska
Przy udziale Jacka Kowalskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu
po rozpoznaniu w dniach 26.01.2015r., 12.03.2015r. i 10.04.2015r.
sprawyD. S.
synaJ.iI.z domuP.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego o to, że:
w dniu 18 marca 2014r. wW.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą nieletnią, po uprzednim użyciu przemocy wobecJ. P.polegającej na uderzeniu plecakiem oraz pięścią w twarz, a następnie kopaniu leżącego pokrzywdzonego po całym ciele, zabrał mu w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 10zł, 15 groszy, czym spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci urazów twarzy – policzka lewego z podbiegnięciem krwawym i uraz nosa z raną i warg, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na czas poniżej dni siedmiu

tj. o czyn zart. 280§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk

I
OskarżonegoD. S.uznaje za winnego tego, że w dniu 18 marca 2014r. wW.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, po uprzednim użyciu przemocy wobecJ. P.polegającej na uderzeniu plecakiem oraz pięścią w twarz, a następnie kopaniu leżącego pokrzywdzonego po całym ciele, zabrał mu w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 10zł, 15 groszy, tj. za winnego popełnienia występku zart. 280§1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby;

III
na podstawieart. 73 § 2 k.k.w okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

IV
na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary zalicza okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania oskarżonego w dniach od 19.03.2014r. do 18.04.2014r.,

V
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, poniesione wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.

III 620/14

UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalony został następujący stan faktyczny
W dniu 18 marca 2014r.J. P.przechodził samotnieulicą (...)wW.. Miał na sobie plecak, a w nim 10 zł 15 gr. Przechodzący obok oskarżonyD. S.i jego kolegaK. M.podeszli do niego i zażądali 1 zł. Oskarżony odmówił, wtedyK. M.uderzył go plecakiem i pięścią w twarz, a gdy ten się przewrócił, kopał go po całym ciele. Gdy pokrzywdzony się zasłaniał, oskarżonyD. S.przeglądał zawartość jego plecaka i zabrał ze środka pieniądze, po czym obydwaj uciekli. Na skutek pobicia przezK. M.pokrzywdzony doznał obrażeń w postaci urazów policzka lewego oraz nosa z raną i warg, co naruszyło czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni.
dowody:
zeznaniaJ. P.– k. 3-4, 12, 21-22, 48-50
opinia – k. 61
D. S.nie był karany sądownie.
dowód – karta karna – k. 46
D. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że on tam tylko był, ale pobił pokrzywdzonego i pieniądze mu zabrał jego kolegaK. M.(wyjaśnienia – k. 9-11, 12, 26-28, 32, 70-71

Sąd zważył ponadto, co następuje
Stan faktyczny ustalono na podstawie jasnych, precyzyjnych i konsekwentnych zeznań pokrzywdzonegoJ. P., składanych w trakcie postępowania. Co prawda nie udało się go przesłuchać przed sądem, ale treść wszystkich zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym jest tak konsekwentna, że można z ogromną dozą prawdopodobieństwa, zbliżoną do pewności założyć, że przed sądem zeznałby to samo. Ponadto jego wersję potwierdza opinia biegłego.
WyjaśnieniomD. S.oraz zeznaniomK. M.nie można wierzyć. Są one obliczone jedynie na uniknięcie odpowiedzialności karnej przez oskarżonego i scedowanie tejże na nieletniego sprawcę czynu, któremu jak wiadomo nie grożą takie kary. Poza tym trzeba pamiętać o tym, że obydwaj sprawcy są młodymi mężczyznami pochodzenia romskiego, której to narodowości osoby kierują się swoistym kodeksem, który m.in. nakazuje im chronić siebie pośród obywateli innej narodowości. Trudno zatem się spodziewać, iżbyK. M.powiedział jak było naprawdę.
Obydwaj zatem sprawy czynu mają powód, by ukrywać udziałD. S., natomiast pokrzywdzony nie ma żadnego racjonalnego powodu, by bezpodstawnie oskarżać jednego sprawcę kosztem innego.. Z jego punktu widzenia bez znaczenia jest, czy to oskarżony zabrał pieniądze czy ten drugi. Istota czynu pozostaje taka sama – został pobity i zabrano mu pieniądze. Nie jest przecież znajomym oskarżonego ,żeby mieć z nim jakiś zatarg i powód do pomówień.
Obydwaj sprawcy, w tymD. S., popełnili czyn zart. 280§1 k.k.Działali wspólnie i w porozumieniu. Porozumienie te było dorozumiane – jeden bił, a drugi w tym czasie przeglądał plecak i wyciągał pieniądze. Każdy zatem swoim zamiarem obejmował zarówno użycie przemocy jak i zabór mienia, a to, że każdy z nich zrealizował go osobno, nie ma wpływu na ocenę odpowiedzialności karnej każdego z nich. Natomiast zdaniem sądu nie można byłoD. S.przypisać odpowiedzialności za skutki uderzeń w postaci obrażeń ciała. Wiemy bowiem z całą pewnością, że bił tylkoK. M., a zatem to on odpowiedzialny jest za powstanie tych skutków.
Oskarżony jest młody, nie był karany, nie używał przemocy, a kwota zrabowanego mienia była niska. Wszystko to przekonało sąd o zasadności zawieszenia wykonania kary. Ważąc zatem stopień społecznej szkodliwości oraz winy sąd określił wymiar kary na 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby w przekonaniu, że w takiej sytuacji jest duże prawdopodobieństwo, że sprawca nie popełni ponownie przestępstwa. Nie jest wystarczająca bowiem przesłanką do orzeczenia kary bezwzględnej to tylko, że sprawca przez pewien czas był tymczasowo aresztowany. Aresztowanie bowiem może nastąpić jedynie z przyczyn dotyczących prawidłowego zabezpieczenia postępowania, a nie surowości kary.
Dozór jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy czynu.
Na poczet kary zaliczono na podstawieart. 63§1 k.k.
O kosztach orzeczono po myśliart. 624 k.p.k.