Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kz 102/15
Data wyroku: 2015-07-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Robert Pelewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Teza: Zgodnie z treścią art. 45§ 1 k.w.  karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu. Początek biegu terminu przedawnienia karalności wykroczenia rozpoczyna się od czasu popełnienia czynu zabronionego (por. art. 4 § 1 k.w.). Jak słusznie wskazuje Sąd I instancji, przez wszczęcie postępowania należy rozumieć nie samo złożenie wniosku o ukaranie, ale podjęcie przez prezesa sądu decyzji (w formie zarządzenia) o wszczęciu postępowania, na podstawie art. 59 § 2 k.p.o.w. W konsekwencji, wskazany w art. 45 § 1 zdanie 2 k.w. warunek przedłużenia okresu przedawnienia karalności wykroczenia, jest spełniony wtedy, gdy w ciągu roku od jego popełnienia postępowanie o wykroczenie zostało wszczęte przez prezesa sądu na podstawie art. 59 § 2 k.p.o.w. Odnosi się to również do sytuacji procesowych, w których czyn stanowiący wykroczenie został początkowo oceniony, jako przestępstwo i  w tym samym okresie zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze przeciwko osobie. Nie odnosi się więc do tych sytuacji procesowych, w których wszczęto postępowanie przygotowawcze tylko w sprawie (in ren).

Sygn. akt II Kz 102/15

POSTANOWIENIE
Dnia 15 lipca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Prezes SO Robert Pelewicz
Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Skuza
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 lipca 2015r.
sprawyM. B.
obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.
na skutek zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonejM. G.na postanowienie Sądu Rejonowego w Nisku w sprawie sygn. II W 183/15 o umorzeniu postępowaniao wykroczenie w stosunku do obwinionegoM. B.
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.o.w.

p o s t a n o w i ł :

I
utrzymaćw mocy zaskarżone postanowienie,

II
zasądzićodM. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 zł (dwadzieścia złotych).

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015r. w sprawie II W 183/15 Sąd RejonowywN. (...)działając w oparciu oart. 5 § 1 pkt 4 k.p.o.w. w zw. zart. 45 § 1 k.p.o.w. umorzył postępowanie przeciwkoM. B.obwinionemu o to, że w dniu 5 października 2013 r. na drodze publicznej(...)pomiędzy miejscowościamiN. N.kierując samochodemB.onr rej. (...)naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez wykonanie manewru wyprzedzania, prawidłowo sygnalizującego zamiar skrętu w lewo samochodu osobowegoM. (...), kierowanego przezM. G.i w ten sposób doprowadził do kolizji obu pojazdów, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik pokrzywdzonejM. G.zarzucając Sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść tego orzeczenia, a polegający na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia, w sytuacji, gdy w toku wcześniejszych postępowań prowadzonych przeciwkoM. B.pouczonogo o tym, że jest on osobą co do której wszczęto postępowanie wykroczeniowe,co w konsekwencji oznaczało, że w przypadkuM. B.ma zastosowanieart. 45 § 1 zd. 2 Kodeksu Wykroczeń.
Mając na uwadze powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę powyższego postanowienia i skierowanie sprawy do Sądu Rejonowego w Nisku II Wydziału Karnego celem przeprowadzenia postępowania wykroczeniowego.

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu stwierdził, co następuje:
Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 45§ 1k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu. Początek biegu terminu przedawnienia karalności wykroczenia rozpoczyna się od czasu popełnienia czynu zabronionego (por.art. 4 § 1k.w.). Jak słusznie wskazuje Sąd I instancji, przez wszczęcie postępowania należy rozumieć nie samo złożenie wniosku o ukaranie, ale podjęcie przez prezesa sądu decyzji (w formie zarządzenia) o wszczęciu postępowania, na podstawieart. 59 § 2 k.p.o.w. W konsekwencji, wskazany wart. 45 § 1 zdanie 2k.w. warunek przedłużenia okresu przedawnienia karalności wykroczenia, jest spełniony wtedy, gdy w ciągu roku od jego popełnienia postępowanie o wykroczenie zostało wszczęte przez prezesa sądu na podstawieart. 59 § 2 k.p.o.w. Odnosi się to również do sytuacji procesowych, w których czyn stanowiący wykroczenie został początkowo oceniony, jako przestępstwo i w tym samym okresie zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze przeciwko osobie. Nie odnosi się więc do tych sytuacji procesowych, w których wszczęto postępowanie przygotowawcze tylko w sprawie (in ren).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że zarzucane obwinionemu wykroczenie miało miejsce w dniu 5 października 2013r., zaś w dniu 9 października 2013r. Komenda Powiatowa Policji wN. (...)wszczęła dochodzenie(...)w sprawie wypadku drogowego zaistniałego w dniu 05.10.2013r. na drodze(...)pomiędzy miejscowościami Nisko-Nowosielec, gdzie kierująca samochodem osobowym markiM.onr rej. (...)M. G.nie zachowała należytej ostrożności podczas wykonywania manewru skrętu w lewo w drogę boczną, wjeżdżając wprost pod wykonujący w tym czasie manewr wyprzedzania samochód osobowy markiB.kierowany przezM. B.. W wyniku zdarzenia obrażeń ciała doznałaM. G., czym według organu prowadzącego postępowanie wypełniła znamiona przestępstwa zart. 177 § 1 kk. (k.14 akt związkowych Ds 1198/13 ). W toku wskazanego postępowania przesłuchano zarównoM. G., jak iM. B.w charakterze świadków (k.15-16,17-19 akt związkowych Ds 1198/13). Postępowanie to na skutek wydanej w jego toku opinii biegłego zostało następnie umorzone, postanowieniem z dnia 26 listopada 2013r. wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego - z uwagi na to, że czyn stanowił wykroczenie (k.47 akt związkowych Ds 1198/13).
Następnie w sprawie VIII W 244/14 toczącej się przed Sądem Rejonowymw Stalowej Woli VIII Zamiejscowym Wydziałem Karnym z siedzibą w Nisku wyrokiemz dnia 27 października 2014 r., w/wskazany Sąd uniewinnił obwinionąM. G.od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 86§ 1 k.w., a orzeczenie to uprawomocniło się dnia 04 listopada 2014 r. (k. 52 akt sprawy VIII W 244/14).
W tym miejscu należy podkreślić, że analiza akt powyższego postępowania nie wskazuję, aby w jego tokuM. B.był traktowany jako osoba podejrzanao popełnienie wykroczenia, a przed Sądem Rejonowym w dniu 12 września 2014r. zeznawał on jako świadek.
Reasumując powyższe okoliczności w ocenie Sądu Okręgowego należy stwierdzić, że w ciągu roku od popełnienia wykroczenia, tj. do dnia 5 października 2014r. w stosunku doM. B.nie wszczęto postępowania o wykroczenie czy też przestępstwo, nie postawiono mu zarzutów, co powodowałoby przedłużenie karalności wykroczenia, w rozumieniu art. 45 § 1 zdanie 2 k.w.
Wobec powyższego należy uznać, za Sądem I instancji, że w niniejszej sprawie doszło do przedawnienia karalności wykroczenia w stosunku do obwinionego, co w aspekcie procesowym powoduje zakaz wszczęcia postępowania i konieczność jego umorzenia.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Natomiast zasądzenie odM. G.na rzecz Skarbu Państwa kwoty 20 zł znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 119 k.p.o.w. w zw. zart. 636 § 1 k.p.k.