Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1728/15
Data wyroku: 2015-10-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO  Maciej Flinik
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt.

VI U 1728/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

21 października 2015r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
na rozprawie w składzie:

Przewodniczący:

SSO Maciej Flinik

Protokolant:

st. sekr. sądowy Agnieszka Kozłowska

po rozpoznaniu w dniu

21 października 2015r.

w Bydgoszczy

odwołania

J. D.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

z dnia

19 czerwca 2015 r.

Nr

(...)

w sprawie

J. D.

przeciwko:

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

o wysokość świadczenia

oddala odwołanie

Sygn. akt VI U 1728/15

UZASADNIENIE
UbezpieczonyJ. D.wniósł odwołanie od decyzji ZUS z dnia 19 czerwca 2015 r. , którą wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 4 lutego 2015 r. odstąpiono od przeliczenia jego emerytury W uzasadnieniu ubezpieczony wskazywał , iż jego emerytura została obliczona nieprawidłowo. Powołał się przy tym na wymieniony wyżej wyrok sądowy , zgodnie z którym jego przeliczenie za okres od 19 listopada 1969 r. do 31 sierpnia 1972 r. wynosiło 1661 zł, a do stażu pracy zostały uwzględnione okresy zatrudnienia przypadające: od 16 lutego 1964 r. do 29 maja 1966 r. ( uP. R.) , od 1 lipca 1967 r. do 30 maja 1968 r. ( wKombinacie (...)) , od 1 czerwca 1968 r. do 15 listopada 1969 r. ( w(...) Spółdzielni (...)) , od 19 listopada 1969 r. do 28 lutego 1978 r. ( wJ.Zakładach (...)) , od 1 marca 1978 r. do 19 września 1978 r. ( w(...) Spółdzielni Mieszkaniowej) , od 20 września 1978 r . do 31 grudnia 1991 r. ( wWojewódzkim Przedsiębiorstwie (...)) , od 1 stycznia 1992 r. do 28 lutego 1997 r. ( w Przedsiębiorstwie Usług Gminnych ) , od 24 maja 2007 r. ( w(...)) oraz od 1 stycznia 2008 r . do 30 września 2009 r. ( w(...)Ochrona Osób i Mienia ).
W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż wskaźnik podstawy wymiaru z uwzględnieniem zarobków zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lutego 2015 r. – 97,08 % jest mniej korzystny od dotychczasowego dlatego do ustalenia wysokości emerytury przyjęto dotychczasową podstawę wymiaru świadczenia i dotychczasowy wskaźnik podstawy wymiar wynoszący 115, 42 %.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :
Stan faktyczny w sprawie pozostawał w istocie bezsporny . UbezpieczonyJ. D.( w sprawie o sygn. akt VI U 3136/13 ) wniósł odwołanie od decyzji(...) OddziałwB.z dnia 18 września 2013, którą odmówiono mu przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia i stażu pracy. Zdaniem ubezpieczonego zaskarżona decyzja była krzywdząca i niezgodna ze stanem faktycznym, Wskazał, iż przyjęcie do podstawy wyliczenia jego emerytury w latach 1969 – 1978, kiedy to pracował wZakładach (...)( obecna nazwa ) najniższego wynagrodzenia jest niesprawiedliwe, albowiem jego ówczesne zarobki były bardzo wysokie - otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 2700 zł w tych latach. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie podnosząc, iż ubezpieczony nie przedłożył nowych dowodów mających wpływ na wysokość świadczeń , a wymienione we wniosku okresy zatrudnienia zostały już uwzględnione do stażu pracy. Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczonyJ. D.w okresie od 19 luty 1969 do 28 luty 1978 był zatrudniony wJ.Zakładach (...)wJ.na stanowisku stokażowego. W momencie zatrudnienia ubezpieczonego przyznano mu wynagrodzenie w wysokości 7, 55 zł za godzinę pracy. Od dnia 1 września 1972 do 31 grudnia 1973 stawka godzinowa ubezpieczonego wynosiła, 9, 85 , w okresie od 1 stycznia 1974 do 30 września 1974 – 11, 15 zł, w kolejnym okresie to jest od 1 października 1974 – 30 czerwca 1975 r. – 12 zł. Stawkę za godzinę pracy w wysokości 14 zł ubezpieczony uzyskał od 1 lipca 1975 r. Od 1 kwietnia 1976 r. ubezpieczonemu powierzono funkcję brygadzisty, w związku z czym otrzymał 10 % tzw. dodatek brygadzistowski do wynagrodzenia. W całym okresie zatrudnienia wJ.Zakładach (...)ubezpieczony otrzymywał comiesięczną premię stanowiącą 10 % jego wynagrodzenia zasadniczego . W styczniu i lutym 1978 r. miesięczne wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło 3701, 40 zł. W okresie do 30 września 1974 r. ( do momentu wprowadzenia czterobrygadowego systemu pracy ) ubezpieczony przeciętnie przepracowywał po 200 godzin w miesiącu , od 1 października 1974 to jest od momentu wprowadzenia systemu czterobrygadowego , przeciętnie 192 godziny miesięcznie. Opisany wyżej stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie znajdującej się w aktach osobowych ubezpieczonego dokumentacji dotyczącej przyznawanych mu kolejno stawek zaszeregowania , zapisów w książeczce ubezpieczeniowej w / w- nego oraz - co do zasady i w zakresie ilości przepracowywanych średnio miesięcznie godzin - na podstawie zeznań ubezpieczonego, które są wewnętrznie spójne, logiczne i konsekwentne. Sąd odmówił wiarygodności twierdzeniom w / w- nego o wyższych stawkach które jakoby miały obowiązywać w poszczególnych okresach jego zatrudnienia, albowiem w tym zakresie są nie tylko gołosłowne, ale i niekonsekwentne – ubezpieczony ostatecznie zaprzestał zresztą ( wobec jasnej treści dokumentacji w aktach osobowych ) kwestionowania wysokości stawek za godzinę pracy w poszczególnych okresach ( stawek wynikających przecież wprost z jego kolejnych angaży ) . W żaden sposób w/ w- ny nie wykazał również wysokości innych składników wynagrodzenia ( dodatku za godziny nocne, pracę w święta tzw. dodatku za szkodliwe warunki ) jakie miał rzekomo uzyskiwać w okresie zatrudnienia wJ.Zakładach (...). Z ostrożnością sąd podszedł również do uśrednionych - co zrozumiałe z uwagi na upływ czasu oraz brak jakiejkolwiek ewidencji czasu pracy - wyliczeń ubezpieczonego dotyczących godzin pracy w miesiącu . Wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. ( sygn. akt VI U 3136/13 ) sąd uwzględnił odwołanie ubezpieczonego nakazując organowi rentowemu ponowne przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia i stażu ubezpieczonego przy uwzględnieniu , iż jego przeciętne miesięczne wynagrodzenie wynosiło:
- w okresie od 19 listopada 1969r. do 31 sierpnia 1972r. – 1661 (jeden tysiąc sześćset sześćdziesiąt jeden ) złotych ,
- w okresie od 1 września 1972r. do 31 grudnia 1973r. – 2167 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt siedem ) złotych ,
- w okresie od 1 stycznia 1974r. do 30 września 1974r. – 2453 (dwa tysiące czterysta pięćdziesiąt trzy )złote.,
- w okresie od 1 października 1974r. do 30 czerwca 1975r. – 2534,40 zł (dwa tysiące pięćset trzydzieści cztery złote czterdzieści groszy) ,
- w okresie od 1 lipca 1975r do 31 marca 1976r. – 2956, 80 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) ,
-w okresie od 1 kwietnia 1976r. do 31 grudnia 1977r. – 3225, 60 zł. (trzy tysiące dwieście dwadzieścia pięć złotych sześćdziesiąt groszy),
- w okresie od 1 stycznia 1978r. do 28 lutego 1978r. – 3701,40 zł. (trzy tysiące siedemset jeden złoty czterdzieści groszy),
oddalając jednocześnie odwołanie w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż organ rentowy ( wobec braku dokumentacji płacowej ubezpieczonego z tego okresu ) nie miał podstaw do przyjęcia określonej wysokości wynagrodzenia wypłacanego ubezpieczonemu w okresie jego zatrudnienia na stanowisku stokażowego wJ.Zakładach (...)w latach 1969 – 1978 . Przybliżoną wysokość jego średniego miesięcznego wynagrodzenia w tym okresie zatrudnienia można jednak ustalić ( opierając się na zeznaniach ubezpieczonego i dostępnej dokumentacji pracowniczej ) przemnażając wielce prawdopodobną ( racjonalną w świetle sześciodniowego tygodnia pracy ) ilość przepracowywanych przez ubezpieczonego przeciętnie w miesiącu godzin ( 200 , a po wprowadzeniu czterobrygadowego systemu pracy 192 godziny ) przez przyznaną mu stawkę godzinową, ( określoną precyzyjnie kolejnymi angażami w aktach osobowych ) , z uwzględnieniem comiesięcznej premii ( stanowiącej 10 % wynagrodzenia zasadniczego ) oraz od 1 kwietnia 1976 r. 10 % – ego dodatku brygadzistowskiego , który to dodatek jako jedyny był wskazany w ściśle określonej wysokości w dokumentacji pracowniczej ubezpieczonego . W zaistniałym stanie rzeczy ( wobec braku jakiejkolwiek ewidencji czasu pracy ubezpieczonego z tego okresu jego zatrudnienia ) sąd był zmuszony opierając się na zestawieniu przygotowanym przez w / w- nego poczynić pewne założenia – przyjął zatem średnią ilość godzin w miesiącu, do czasu wprowadzenia systemu czterobrygadowego – po 200 godzin miesięcznie , od momentu wprowadzenia tego systemu - 192 godziny. Uśrednienie ilości godzin przepracowywanych przez ubezpieczonego w poszczególnych okresach zatrudnienia ( podział na które był determinowany stawką oraz systemem pracy ) godzin wynika z jednej strony z niemożności zweryfikowania przedmiotowych zestawień , z drugiej strony z nieuwzględnienia przez ubezpieczonego w tych zestawieniach ewentualnych dni wolnych od pracy ( na skutek choroby czy w związku z urlopem ) . W odniesieniu do pierwszego okresu zatrudnienia trwającego do 31 sierpnia 1972 r. należało przysługującą ubezpieczonemu stawkę 7, 55 zł za godzinę pracy powiększyć o 10 % premię ( 0, 755 ) i przemnożyć przez przyjętą przez sąd liczbę przepracowanych przez ubezpieczonego godzin ( 200 ). W efekcie przybliżona wysokość wynagrodzenia ubezpieczonego za ten okres to kwota 1661zł. W przypadku okresu zatrudnienia w / w- nego trwającego od 1 września 1972 r.  do 31 grudnia 1973 należało uczynić ten sam zabieg - stawkę godzinową ubezpieczonego wynoszącą 9, 85 powiększyć 10 % premii i przemnożyć przez 200 godzin pracy w miesiąca co łącznie daje średnie wynagrodzenie ubezpieczonego w tym okresie w kwocie 2167 zł. Kolejny okres przypadający od 1 stycznia 1974 do 30 września 1974 to średnie wynagrodzenie wynoszące 2453 zł ( stawka 11, 15 zł plus 10 % razy 200 godzin). W kolejnym okresie to jest od 1 października 1974 – 30 czerwca 1975 r. powyższe wyliczenia należy zmodyfikować, przyjmując niższą o 8 godzin przeciętną liczbę godzin pracy ubezpieczonego w miesięcy związaną z wprowadzeniem czterobrygadowego systemu pracy . Średnie miesięczne wynagrodzenie w/ w- nego w tym okresie to 2534, 40 zł ( bo stawka 12 zł za godzinę plus 10 % premii razy 192 godziny ) Od 1 lipca 1975 r. do 31 marca 1976 r. przeciętne wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło 2956, 80 zł ( stawka 14 zł plus 10 % premii razy 192 godziny pracy ) . Po uzyskaniu dodatku brygadzistowskiego od 1 kwietnia 1976 r. ( 10 % w wysokości wynagrodzenia zasadniczego ) przeciętne miesięczne wynagrodzenie ubezpieczonego wzrosło do kwoty 3225, 60 zł ( 14 plus 10 % premii plus 10 % dodatku brygadzistowskiego razy 192 godziny pracy ) . W styczniu i lutym 1978 r. ( jak wynika z jednoznacznego w swej treści wpisu w książeczce ubezpieczeniowej ) miesięczne wynagrodzenie ubezpieczonego wynosiło 3701, 40 zł.  Z powyższymi poczynionymi przez sąd ( w oparciu o zeznania ubezpieczonego oraz poszczególne angaże ) korespondują również zasady doświadczenia życiowego , która nakazują przyjąć, że wynagrodzenie ubezpieczonego sukcesywnie - od roku 1969 do 1978 wzrastało Z ustaleniami sądu co do systematycznego wzrostu wynagrodzenia powoda w tych latach oraz jego wysokością w poszczególnych okresach koresponduje również treść wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej ubezpieczonej z lutego 1978 r. z którego wynika, iż w pierwszych miesiącach tego roku wynagrodzenia powoda wynosiło około 3700 zł ( potwierdza umiarkowaną w tempie tendencję wzrostową wynagrodzenia w/ w- nego ).
/dowód : dokument urzędowy - wyrok wraz z uzasadnieniem k. 70 i 74 – 77 akt sprawy VI U 3136/13 /
Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 7 marca 2015 r.
/dowód :zarządzenie k. 82 akt sprawy VI U 3136/13 /
Na jego podstawie organ rentowy obliczył wskaźnik podstawy wymiaru z 20 lat wybranych z całego okresu zatrudnienia ubezpieczonego to jest z lat 1970 – 1977 kiedy to ubezpieczony był zatrudniony wJ.Zakładach (...)( uwzględniając kwoty miesięcznego wynagrodzenia w / w- nego w poszczególnych latach tego okresu wskazane w wyroku ) oraz z lat 1979 – 1991 kiedy to był on zatrudniony wZakładzie (...)wI.( w oparciu o wystawione przez zakład zaświadczenie Rp -7 ) . Tak wyliczony wskaźnik wyniósł 97,08 % i okazał się niższy od tego przyjętego przy przyznawaniu mu w 1998 r. emerytury ( w wysokości 115,42 % ), kiedy to uwzględniono jego wynagrodzenie z 9 lat kalendarzowych przypadających od 1983 do 1991 r.
/ dowód : wyliczenie ZUS k. 15 – 15 v akt /
W rezultacie pozwany wydał zaskarżoną przez ubezpieczonego w niniejszym postępowaniu decyzję z dnia 19 czerwca 2015 r. , którą przeliczył emeryturę ubezpieczonego od 1 sierpnia 2013 r. przyjmując dotychczasową podstawę wymiaru świadczenia i dotychczasowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 115,42 % ( czyli poprzedni ) , albowiem ten ustalony z uwzględnieniem zarobków wskazanych w wyroku Sądu Okręgowego wyniósł 97,08% i okazał się mniej korzystny od dotychczasowego.
/ dowód : decyzja z 19 czerwca 2015 r. 105 – 106 akt ZUS /
W tak ustalonym ( w zasadzie bezspornym, gdyż ani z odwołania , ani ze złożonego na rozprawie oświadczenia ubezpieczonego nie wynika co tak naprawdę kwestionuje ) , odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie bowiem do treści słusznie przywołanego przez organ rentowy przepisuart.  111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych/ Dz.U.2015.748 j.t. / wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myślart. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:
1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,
2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,
3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,
- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
W przypadku ubezpieczonego wwpw obliczony z uwzględnieniem ustaleń prawomocnego wyroku sądowego ( podstawa wymiaru z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu – art. 111 ust. 1 pkt 3 ) jest niższy od dotychczasowego ( obliczonego w oparciu o art. 111 ust. 1 pkt 1 ) , tym samym nie było podstaw do ponownego wyliczenia emerytury i zmiany jej wysokości z uwzględnieniem ustalonych przez sąd za lata 1969 – 1978 wynagrodzeń ubezpieczonego uzyskiwanych wJ.Zakładach (...). Z treści odwołania ubezpieczonego i złożonego na rozprawie oświadczenia należy wnosić, iż ubezpieczony w istocie nie kwestionując wyliczeń organu rentowego ( nie sprecyzował bowiem na czym polegało naruszenie przepisów przez pozwanego przy wydaniu zaskarżonej decyzji ) czyli zupełnie bezpodstawnie nadal domaga się podwyższenia wysokości przyznanego mu świadczenia.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł jak w sentencji oddalając odwołanie jako niezasadne.