Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 66/15
Data wyroku: 2015-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Obrębska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt:III U 66/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2015r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Monika Obrębska

Protokolant:

sekretarz sądowy Przemysław Dudziński

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2015r. wO.
sprawy z odwołaniaW. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaW. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.
z dnia31.12.2014r.znak(...)

orzeka:
1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeW. B.prawo do emerytury począwszy od dnia 01.12.2014r.;
2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 grudnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wP.odmówiłW. B.prawa do emerytury uznając, że nie udowodnił on wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych.W. B.decyzję powyższą zaskarżył wnosząc od niej odwołanie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując, żeW. B.nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa wartykule 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, gdyż nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. ZUS uznał jedynie 13 lat 6 miesięcy i 16 dni okresów pracy w warunkach szczególnych, natomiast nie uznał, jako okresu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 14 sierpnia 73 roku do 9 lutego 78 roku z tytułu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wK.. W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie panaW. B.jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą do ubiegania się przez odwołującego o prawo do emerytury jestartykuł 184 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznychw związku zparagrafem 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż urodził się on(...). Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 1 stycznia 1949 roku, jeżeli: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, nie przystąpił do otwartego Funduszu Emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem zakładu na dochody budżetu państwa oraz w dniu 1 stycznia 99 roku udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy w tym, co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Regułą jest, że okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie paragrafu 1 ustęp 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 83 roku lub w świadectwie pracy. Zgodnie z jednak z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego możliwe jest wykazywanie okoliczności, od których zależy nabycie uprawnień w postępowaniu przed Sądem wszelkimi dowodami. Na potwierdzenie dokonywanych w spornym okresie pracy w szczególnych warunkach odwołujący przedstawił jedynie ogólne świadectwo pracy datowane na 9 lutego 78 roku, z którego wynika, że był on zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wK.od 14 sierpnia 1973 roku do 9 lutego 1978 roku i w tym okresie zajmował stanowiska: robotnika budowlanego a ostatnio maszynisty koparki. Zasadniczą kwestią wobec faktu, że odwołujący mu nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zasadniczą kwestią wymagającą przesądzenia w przedmiotowej sprawie było rozstrzygnięcie czy odwołujący w spornym okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w warunkach pozwalających na uznanie jej, jako jeden z rodzajów prac wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku. W celu ustalenia rzeczywistego charakteru pracy odwołującego w spornym okresie Sąd przesłuchał odwołującego w charakterze strony, przeprowadził też dowód z dokumentów z akt osobowych. Z zeznań odwołującego wynika, że zatrudnienie wPrzedsiębiorstwie (...)wK., odwołujący podjął od 14 sierpnia 1973 roku, jednak początkowo zajmował stanowiska, stanowisko robotnika i zaznajamiał się po prostu z pracą w tym przedsiębiorstwie. Odwołujący zeznał, że dopiero od 15 marca 75 roku powierzono mu obowiązki maszynisty sprzętu ciężkiego, podał, że pracował głównie na koparce, przez krótki okres czasu również na spycharce i na tej koparce pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy do, aż do zakończenia zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie. Sąd dał wiary zdaniom odwołującego, nie znajduje on żadnych podstaw by kwestionować ich szczerość i zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy, tym bardziej, że korespondują one w pełni z dowodami z dokumentów z akt osobowych. Ich analiza wskazuje, że odwołujący został przyjęty na stanowisko robotnika budowlanego, dopiero z dniem 15 marca 75 roku powierzono mu obowiązki maszynisty sprzętu ciężkiego. W kolejnych angażach stanowisko pracy odwołującego określane było bądź, jako maszynista spycharki a następnie, jako maszynista koparki i z dokumentów z akt osobowych wynika, że takie stanowisko, czyli maszynisty koparki, odwołujący zajmował do końca zatrudnienia. Wskazane dowody z dokumentów nie budziły żadnych wątpliwości Sądu, co do ich zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Reasumując powyższe Sąd doszedł do przekonania, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, żeW. B.w okresie do 15 marca 75 roku do 9 lutego 78 roku to jest przez okres 2 lat 10 miesięcy i 26 dni, faktycznie wykonywał pracę maszynisty ciężkich maszyn budowlanych i drogowych. Była to praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Prace te wyszczególnione są w wykazie A dział V pozycja 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 83 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Sąd tutaj nie zaliczył do szczególnych warunków jedynie początkowego okresu zatrudnienia odwołującego wPrzedsiębiorstwie (...), Oddział Eksploatacji(...)wK., to jest okres od 14 sierpnia 1973 roku do 14 marca 1975 roku, gdyż jak wynika z zeznań samego odwołującego i dowodów z akt osobowych w początkowym okresie zatrudnienia był on zatrudniony, jako robotnik budowlany, taki ogólny i nie wykonywał wówczas prac w warunkach szczególnych.W. B.spełnił też wszystkie pozostałe przesłanki warunkujące nabycie uprawnień do wcześniejszej emerytury wynikające z cytowanego wyżejartykułu 184 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznychi na dzień 1 styczeń 1999 roku udowodnił okres składkowy - nieskładkowy wynoszący 30 lat i 4 miesiące, ukończył 60 lat oraz nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, Sąd w oparciu oartykuł 477(14) paragraf 2 kodeksu postępowania cywilnego, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu prawo do emerytury, począwszy od dnia 1 grudnia 2014 roku, to jest od pierwszego dnia miesiąca, w którym odwołujący złożył wniosek o świadczenie stosownie doartykułu 129 ustęp 1 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z treściąartykuł 118 ustęp 1 a ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do emerytury do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego odnośnie tutaj nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie prawidłowo nie było podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania decyzji, o przyznaniu odwołującemu prawa do wcześniejszej emerytury. ZUS nie dysponował, bowiem niezbędnymi i wystarczającymi dokumentami pozwalającymi na uznanie pracy odwołującego w spornym okresie, jako wykonywanej w szczególnych warunkach, gdyż odwołujący nie złożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Dopiero na etapie postępowania Sądowego po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego, odwołujący w sposób niewątpliwy wykazał, że zgromadził wymagane ustawą 15-letni okres pracy w warunkach szczególnych. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie drugim wyroku.