Sąd Rejonowy w Opolu
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 368/14
Data wyroku: 2015-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hubert Frankowski

Sygn. akt VII K 368/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lutego 2015 roku

Sąd Rejonowy w Opolu Wydział VII Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Hubert Frankowski
Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kowalczyk
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opolu Asesor Damian Pownuk
po rozpoznaniu dnia 3 lutego 2015 roku
sprawy
S. S. (1)
SynaP.,H.zd.D.
Urodz. (...)wO.

Oskarżonego o to, że:
W dniu 26 marca 2013r wO.przyul. (...)na tereniefirmy (...)na Wymiar", działając z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18,000złP. N. (1), w ten sposób, że w celu użycia za autentyczne przedłożył podrobione uprzednio przez siebie zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach wfirmie Zakład (...)stwierdzające w rzeczywistości nie istniejący stosunek pracy a które to zaświadczenie miało istotne znaczenie dla uzyskania kredytu w systemie ratalnym a następnie dokonał podrobieniaumowy kredytowej nr (...)podpisując się na niej imieniem i nazwiskiemK. W. (1)z której następnie się nie wywiązał czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18.000 zł działając na szkodęP. N. (1)
to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.

I
W ramach czynu opisanego w części wstępnej wyroku oskarżonegoS. S. (1)uznaje winnym tego, że w marcu 2013 r., na terenie woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną, ustaloną osobą, a toP. N. (1), prowadzącym działalność gospodarczą podfirmą (...)na wymiar” wO.przyul. (...), działając jako pośrednik w finansowaniu towarów oferowanych rzekomo przezP. N. (1), doprowadził(...) BANK S.A.wW.przyul. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 18 tys. zł w ten sposób, że podając się zaK. W. (1)zawarł zP. N. (1)reprezentującym pokrzywdzony bank umowę kredytu na zakup w systemie ratalnym mebli na wymiar podrabiając podpis rzekomego kredytobiorcy i dokonującego zakupu mebliK. W. (1)przedkładając do umowy kredytowej podrobione przez siebie zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkachK. W. (1), które to dokumentyP. N. (1)przekazał do(...) BANKotrzymując pieniądze w kwocie 18 tys. zł nie przekazując kupującemu, ani też innej osobie żadnych mebli, działając w ten sposób na szkodę(...) BANK S.A.wW., tj. występku zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.i za to przestępstwo na podst.art. 286 § 1 k.k.przy zast.art. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość dziennej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł;

II
na podst. 69§ 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej w pkt. I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby 2 (dwóch) lat;

III
na podst.art. 44 § 1 i 2 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych wykazem DRZ I/156/14 poz. 1 i 2 (k. 128) zarejestrowanych pod nr DRZ 312-313/14, a zdeponowanych w aktach sprawy na k. 139-143;

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów postępowania kwotę 1.456,17 zł, a w pozostałym zakresie na podst.art. 624 § 1 k.p.k.kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy, na podstawie dowodów ujawnionych w toku rozprawy, ustalił w sprawie, co następuje:
P. N. (1)posiadał zarejestrowaną na własny rachunek działalność gospodarczą podfirmą (...)MEBLE NA WYMIAR wO.przyul. (...).
Wymieniony związany był umową z 3.10.2012r. o współpracy z(...) BANK SAw W-wie, który miał finansować towary i usługi oferowane przezfirmę (...)w ramach tzw. sprzedaży ratalnej. W ramach umowy o współpracyP. N. (1)zobowiązany był do identyfikacji kredytobiorcy na podstawie dowodu osobistego i odebrania dokumentów niezbędnych do weryfikacji zdolności kredytowej klienta przez bank, w tym zwłaszcza zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości zarobków.
Niezależnie od powyższegoP. N. (1)związany był umową z dnia 1.03.2013r. o współpracy zS. S. (1)prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwąPPHU (...)z siedzibą wB., którego rolą było pozyskiwanie klientów dlafirmy (...), którzy mogliby dokonać zakupu towarów finansowanych przez(...)BANK w ramach umowy sprzedaży ratalnej.
W dniu 26 marcu 2013r.S. S. (1), posługując się danymi osobowymi rzekomego kredytobiorcy –K. W. (1), zawarł zP. N. (1)reprezentującym(...)BANK umowę kredytu w wys. 18.000 zł na zakup w systemie ratalnym mebli kuchennych na wymiar podrabiając podpisK. W. (1)na umowie i przedkładając sfałszowane przez siebie zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobkówK. W. (1)zam. na terenie woj.(...)zatrudnionego rzekomo wZakładzie (...)H. K.wJ.k.O.w charakterze pracownika usług za wynagr. 2.415 zł.
Bank przyznał kredyt i przelał na kontoP. N. (1)kwotę 18.000 zł, choćP. N. (1)nie wykonał żadnych mebli kuchennych, ani nie przekazał ichK. W. (1), który zamieszkując na terenie woj.(...)nie wiedział nic o transakcji, a w szczególności nie zamawiał żadnych mebli wfirmie (...)wO., nie zaciągał żadnych kredytów w(...)BANKU, ani też nie był nigdy zatrudniony wZakładzie (...)wJ., gdyż utrzymywał się z pracy za granicą, gdzie posiadał też konto bankowe.
K. W. (1)nie wiedząc nic o zaciągnięciu kredytu, nie spłacał należnych bankowi rat. Początkiem grudnia 2013r. zgłosił się do niego pracownik(...) BANK (...)z pytaniem dlaczego nie spłaca kredytu, informując w/wymienionego, że „jego” zaległość przekracza 20 tys.
W tej sytuacji złożył w najbliższym oddziale(...)BANKU pismo z 6.12.2013. informujące, że nigdy nie zaciągał żadnego kredytu na meble, nie był pracownikiem na terenie woj.(...), etc. z wnioskiem o anulowanie kredytu, który zaciągnęła nieustalona osoba trzecia wykorzystując jego dane osobowe.
K. W. (1), legitymując się dowodem osobistym, złożył też w dniu 7.12.2013r. na Policji stosowne zawiadomienie o przestępstwie, w którym podał, że nie utracił ani też nie użyczał swego dowodu osobistego, natomiast w związku z poszukiwaniem pracy, czy pobytem za granicą, mógł w przeszłości podawać dane z dokumentu tożsamości osobom trzecim.
P. N. (1)został poinformowany przez(...)BANK o problemach ze spłatą kredytu „zaciągniętego” przezK. W. (1), jak i zgłoszeniu sprawy na Policję. WówczasP. N. (1)dnia 10.12.2013r. przelał z powrotem na konto(...)BANKU kwotę 18.000 zł, zaś bank anulowałK. W. (1)umowę kredytową. W dniu 31.05.2013r.P. N. (1)zawiesił działalność gospodarczą.
Dowód:

⚫

k. 3-4, 24, 40, 160: zeznania świadkaK. W. (1),

k. 52-53, 161: zeznania świadkaH. K.,

k. 57-58, 204-205: zeznania świadkaM. S.,

k. 72-73, 161-162: zeznania świadkaS. K.,

k. 34-35, 222-224: zeznania świadkaS. B.,

k. 48-49, 183-184: zeznania świadkaM. W.,

k. 15-16, 42-43, 151-153: częściowo zeznania świadkaP. N. (1),

k. 114-115, 151: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1),

k. 7: pismoK. W.do(...)BANK,

k. 18: potwierdzenie zwrotu kwoty kredytu przezP. N.,

k. 19: wyciąg z ewidencji dział.gosp.P. N.,

k. 22: umowa kredytu z 26.03.2013r.

k. 25-26: odstąpienie od umowy przez(...)BANK,

k. 36: symulacja spłaty,

k. 44-46: protokół zatrzymania rzeczy,

k. 47: umowa o współpracyP. N.iS. S.,

k. 21, 28, 51, 55, 68, 75: próbki pisma ręcznego,

k. 32, 56, 60, 76: materiał porównawczy,

k. 79-100, 220-222: opinia pisemna oraz ustna uzupełniająca biegłego z zakresu pisma –A. R.,

k. 111, 128: wykaz DRZ,

S. S. (1)ma 38 lat. Jest żonaty, ma troje dzieci. Posiada wykształcenie zawodowe – stolarz. Deklaruje utrzymanie z prowadzonej na własny rachunek działalności gospodarczej(...), z której osiąga dochód na poziomie ok. 1 tys. zł. mies. Nie posiada istotnego majątku. Był uprzednio jeden raz sądownie karany za przestępstwo innego rodzaju na karę grzywny.
Dowód:

⚫

k. 126: dane osobopoznawcze o osobie w trybie 213Kpk,

k. 108, 145, 191, 210: dane o karalności zK.,

S. S. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu przestępstwa i skorzystał z prawa odmowy składania wyjaśnień, jak i odpowiedzi na pytania.
/k. 114-115, 151/

Sąd Rejonowy zważył w sprawie,

co następuje:
W świetle zebranego w sprawie, a ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego, zarówno sprawstwo, jak i wina oskarżonegoS. S. (1)w odniesieniu do przypisanego mu ostatecznie przestępstwa zart. 286 § 1 Kk. w zw. zart. 270 § 1 Kk. przy zast.art. 11 § 2 Kk. nie budziły najmniejszych wątpliwości.
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się na zróżnicowanym materiale dowodowym obejmującym tak dowody osobowe, jak i dowody z dokumentów. Podstawę ustaleń faktycznych stanowiły zeznania rzekomego kredytobiorcyK. W. (1), który zamieszkując na terenie woj.(...)nie zaciągał w istocie żadnego zobowiązania kredytowego w(...)BANKU, nie dokonywał zakupu mebli wfirmie (...)wO., ani też nie pracował w zakładzie elektrycznym na terenieJ.k.O.. Potwierdzeniem jego zeznań były zeznania świadkaH. K., prowadzącegozakład (...)wJ., który potwierdził, że nigdy nie zatrudniałK. W. (1), którego nie zna. Potwierdzeniem zeznań w/wymienionych były zeznaniaS. K., która zdaniem oskarżonego miała pośredniczyć w dostarczeniu dokumentów stanowiących podstawę udzielenia kredytu odK. W. (1), dla której osoba rzekomego kredytobiorcy była w istocie obca. Także zeznania pracownika działu(...) Banku (...)uprawdopodabniały zeznaniaK. W. (1), który wyraził zdziwienie faktem zaciągnięcia kredytu oraz zamówienia mebli, podejmując bez zbędnej zwłoki czynności zmierzające do wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, tak jak chodzi o bank, jak i organy ścigania. Potwierdzeniem dowodów osobowych były dowody z dokumentów, a w szczególności opinia biegłego z zakresu pisma, z której wynikało jednoznacznie, że zarówno podpisK. W. (1)na umowie kredytowej, jak i w zasadzie cała treść zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w/wymienionego wfirmie (...)była sfałszowana przez oskarżonegoS. S. (1), w świetle których to dowodów nie mogły się ostać jego wyjaśnienia w zakresie, w jakim zakwestionował on swe sprawstwo i zawinienie.
W ocenie Sądu aktywny udział w popełnieniu przestępstwa miał też świadekP. N. (1), który zdaniem Sądu nie był bynajmniej pokrzywdzonym, lecz współsprawcą przestępstwa. Należy wskazać, że składał on w toku postępowania wykluczające się zeznania, stwierdzając początkowo, że w ramach umowy o współpracę z bankiem osobiście zawierał umowę zK. W. (1), którego dane weryfikował na podstawie przedstawionych mu dokumentów, by ostatecznie przyznać, że żadnych mebli dla w/wymienionego klienta nie wykonywał, a wypełnione dokumenty przekazał mu oskarżony, powołując się przy tym na umowę o współpracy z oskarżonym, która w ocenie Sądu miała jedynie za cel utrudnienie wykrycia przestępczego procederu, w który zaangażowany był nie tylko oskarżony, ale i sam świadek, a być może i inne osoby. Nie bez znaczenia pozostaje, żeP. N. (1), mimo iż żadnej usługi na rzeczK. W.nie wykonywał, przyjął z banku pieniądze w kwocie 18 tys. zł, które zwrócił w zaledwie kilka dni od daty próby wyjaśnienia sprawy kredytu przezK. W.w banku oraz na Policji. Ostatecznie od czasu zawarcia umowy o współpracę z bankiem przezP. N. (1)do czasu zawieszenia przez niego działalności nie minęło nawet 6 miesięcy, co może oznaczać, że cała działalność miała jedynie na celu wyłudzenie środków pieniężnych z instytucji finansowej, na co zdaje się nie zwrócił uwagi Prokurator zatwierdzając akt oskarżenia w niniejszej sprawie.
Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, dał podstawy do przyjęcia, iż oskarżonyS. S. (1), działając wspólnie i w porozumieniu zP. N. (1)dopuścił się przestępstwa zart. 286 § 1 Kkw zw. zart. 270 § 1 Kkprzy zast.art. 11 § 2 kkna szkodę(...) BANK SAw W-wie.
Przestępstwa zart. 286 § 1 Kk. dopuszcza się ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.  Przedmiotem ochrony przestępstwa oszustwa zart. 286 k.k.jest mienie. W odniesieniu do przestępstwa oszustwa pojęcie "mienie", obejmuje wszelkie prawa majątkowe, rzeczowe i obligacyjne. Termin "mienie" używany jest w znamionach przestępstwa oszustwa jako synonim majątku. Majątek, jako przedmiot ochrony przestępstwa oszustwa, rozumieć należy jako zbiorcze określenie ogółu majątkowych praw podmiotowych, obejmujące aktywa, czyli prawa i majątkowe danego podmiotu. Składniki majątku to wszystkie poszczególne prawa majątkowe, które przysługują danemu podmiotowi. W szczególności są toprawa rzeczowe(własność i ograniczoneprawa rzeczowe), wierzytelności,prawa spadkowe(do otrzymania zachowku oraz przedmiotu zapisu), a także prawa na dobrach niematerialnych (prawa autorskie, wynalazcze, prawa dotyczące wzorów zdobniczych i znaków towarowych, prawa do firmy i nazwy przedsiębiorstwa, tzw. prawa do klienteli, tajemnic przedsiębiorstwa itp.), pod warunkiem że mają charakter praw majątkowych. Przedmiotem ochrony przestępstwa oszustwa jest majątek jakiegokolwiek podmiotu, a więc nie tylko przysługujący osobie dokonującej niekorzystnego rozporządzenia. Przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w części, w jakiej opisuje ono czynność wykonawczą przybierającą formę działania, jest przestępstwem powszechnym, może być zatem popełnione przez każdy podmiot, zdatny do ponoszenia odpowiedzialności karnej. W przypadku oszustwa polegającego na wyzyskaniu błędu osoby rozporządzającej mieniem, część czynności wykonawczej przybiera postać zaniechania poinformowania osoby rozporządzającej mieniem o rzeczywistym stanie rzeczy. Także w odniesieniu do tej odmiany oszustwa określony wart. 286 § 1 k.k.typ czynu zabronionego jest przestępstwem powszechnym. Przepisart. 286 § 1 k.k.określa zachowanie karalne jako doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub wyzyskanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Zachowanie karalne opisane w znamionach przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.skierowane na osobę, którą sprawca zamierza doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego lub innej osoby, której mienie stanowi przedmiot rozporządzenia dokonywanego przez wprowadzonego w błąd, fałszywe wyobrażenie (rozbieżność między rzeczywistością a jej odzwierciedleniem w świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem), zaś przy wyzyskaniu błędu wykorzystuje już istniejącą rozbieżność między stanem świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem a rzeczywistością, której sprawca nie koryguje, lecz używa dla uzyskania przez siebie lub kogo innego osiągnięcia korzyści majątkowej, wynikającej z niekorzystnego dla pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem. Wprowadzenie w błąd może zostać osiągnięte przez przemilczenie, zaniechanie poinformowania o faktycznym, prawdziwym stanie rzeczy. Wprowadzenie w błąd dotyczyć musi natomiast tzw. istotnych okoliczności danej sprawy, które mogą mieć wpływ na podjęcie decyzji o rozporządzeniu mieniem. Czynność wykonawcza w przypadku przestępstwa oszustwa jest złożonym działaniem lub zaniechaniem, którego celem jest doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym. Istotny jest efekt majątkowy, sprowadzający się do utraty lub pomniejszenia aktywów po stronie rozporządzającego lub innej osoby, w imieniu której działa rozporządzający. Właściwe znamię czynnościowe "doprowadza" przesądza, że oszustwo jest przestępstwem materialnym, jego skutkiem zaś niekorzystne rozporządzenie mieniem. Między zachowaniem sprawcy, polegającym na wprowadzeniu w błąd, wyzyskaniu błędu lub wyzyskaniu niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, a niekorzystnym rozporządzeniem mieniem zachodzić musi związek przyczynowy. Przestępstwo oszustwa charakteryzuje się dwoma przedmiotami czynności wykonawczej. Zachowanie sprawcy skierowane jest bowiem z jednej strony na osobę, która dokonuje niekorzystnego rozporządzenia swoim lub cudzym mieniem, z drugiej strony na mienie, które sprawca uzyskuje w wyniku rozporządzenia. Znamiona oszustwa wymagają tożsamości podmiotu w odniesieniu do wprowadzenia w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania oraz dokonania rozporządzenia mieniem. Natomiast nie jest wymagana tożsamość między podmiotem dokonującym rozporządzenia mieniem i pokrzywdzonym. Przez rozporządzenie mieniem rozumieć należy wszelkie czynności prowadzące do zmiany we władaniu mieniem, polegające na pozbawieniu osoby uprawnionej możliwości dysponowania mieniem. Niekorzystne rozporządzenie mieniem może nastąpić w formie przewidzianej w prawie cywilnym, a więc poprzez wszelkie rodzaje umów przenoszących własność, zobowiązujących pokrzywdzonego do określonych działań. Przestępstwo oszustwa określone wart. 286 § 1jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca, podejmując zachowanie, musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, która stanowić ma rezultat jego zachowania. Takie ujęcie znamion strony podmiotowej wyklucza możliwość popełnienia oszustwa z zamiarem wynikowym. Charakterystyczny dla strony podmiotowej tego przestępstwa zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy, jak i sam sposób działania zmierzającego do zrealizowania tego celu. Sprawca musi chcieć użyć takiego właśnie sposobu działania, na przykład zaciągnięcia pozorowanej pożyczki, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i cel ten musi stanowić punkt odniesienia przy realizowaniu każdego ze znamion przedmiotowych przestępstwa. Zamiar sprawcy w płaszczyźnie intelektualnej musi więc obejmować dwa elementy. Z jednej strony, sposób zachowania sprawcy, tzw. środek intelektualny, jakim jest w przypadku oszustwa wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub niezdolności osoby rozporządzającej mieniem do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Z drugiej strony, sprawca musi mieć świadomość, że co najmniej może uzyskać korzyść majątkową z planowanego zachowania w wyniku zastosowanego sposobu działania oraz świadomość więzi przyczynowej łączącej podejmowane przez niego działania z niekorzystnym rozporządzeniem mieniem. Przez korzyść majątkową rozumieć należy - zgodnie z brzmieniem art. 115 - korzyść dla sprawcy, innej osoby fizycznej lub prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej lub grupy osób prowadzącej zorganizowaną działalność przestępczą. Korzyścią majątkową jest zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów majątkowych, czyli każde przysporzenie majątku lub uniknięcie strat albo zmniejszenie obciążeń.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, nie może budzić najmniejszych wątpliwości, że oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona występku zart. 286 § 1 Kk. Zachowanie oskarżonego wymierzone było w dobro prawne będące przedmiotem ochrony przestępstwa oszustwa zart. 286 k.k., tj. mienie, a konkretnie w środki pieniężne z tytułu kredytu bankowego. Skoro przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.jest przestępstwem powszechnym, to powyższe oznacza, że i oskarżony spełniał wymagania podmiotowe sprawcy tegoż występku. Zachowanie oskarżonego miało postać doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy, które bank przelał na kontoP. N. (1), z którym oskarżony miał podpisaną umowę o współpracy, za pomocą wprowadzenia w błąd upoważnionego pracownika pokrzywdzonego banku co do osoby kredytobiorcy, jego zatrudnienia, wysokości dochodów, jak i transakcji zamówienia mebli kuchennych w firmie P.N.. Wprowadzenie w błąd dotyczyło przy tym istotnych okoliczności, mających bezpośredni wpływ na podjęcie przez drugą stronę decyzji o zawarciu umowy o kredyt na zakup mebli, które nigdy nie zostały wykonane. Celem oskarżonego było doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem banku i cel ten oskarżony osiągnął realizując tym samym znamię skutku przestępstwa oszustwa, które jest przestępstwem materialnym. Między zachowaniem oskarżonego, polegającym na wprowadzeniu w błąd, a niekorzystnym rozporządzeniem mieniem zachodził ścisły związek przyczynowy. W okolicznościach sprawy nie budziło żadnych wątpliwości, że oskarżony działał umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim. Świadczyły o tym okoliczności sprawy, a w szczególności fakt, iż oskarżony sfałszował podpis rzekomego kredytobiorcy na umowie kredytowej, zatem nie miał zamiaru spłacać kredytu.
Jednocześnie oskarżonyS. S. (1), swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku zart. 270 § 1 Kk., którego dopuszcza się ten, kto w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa. Przedmiotem ochrony, do którego odnosi się przestępstwo zart. 270, jest bezpośrednio wiarygodność dokumentów, a w następstwie pewność obrotu prawnego. Przestępstwo określone wart. 270ma charakter powszechny. Sprawcą czynu zabronionego, polegającego na używaniu dokumentu sfałszowanego lub podrobionego, może być zarówno ten, kto sam dopuścił się fałszerstwa, jak i inna osoba. Niezależnie od karalności fałszu materialnegoart. 270przewiduje odpowiedzialność karną za używanie jako autentycznego dokumentu podrobionego lub przerobionego. Pojęcie używania sprowadza się do wykorzystywania funkcji, jakie może pełnić podrobiony lub przerobiony dokument. Użyciem dokumentu będzie przedstawienie go osobie uprawnionej do kontroli, czy zrealizowanie na jego podstawie określonego świadczenia, wprowadzenie do rejestru, dokonanie na jego podstawie określonej operacji księgowej, przedłożenie organowi prowadzącemu określone postępowanie dowodowe. Posłużenie się dokumentem, jest rozumiane jako jego przedłożenie władzy, osobie fizycznej lub prawnej, dla wykazania wynikających z dokumentu swoich praw, istnienia stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Nie jest warunkiem dokonania przestępstwa użycia sfałszowanych dokumentów wyrządzenie przez to innemu podmiotowi szkody. Przestępstwo zart. 270 § 1ma charakter wyłącznie formalny. Nie jest również konieczne, by przedstawienie sfałszowanego dokumentu innej osobie wywołało u niej przekonanie o prawdziwości tego dokumentu. Przedmiotem przestępstwa zart. 270jest dokument, o którym mowa wart. 115 § 14 Kk. Czyn zabroniony określony wart. 270ma charakter umyślny. W przypadku używania dokumentu sfałszowanego sprawca musi obejmować świadomością, iż dokument ten jest podrobiony lub przerobiony.
Przekładając powyższe, na ustalenia faktyczne w sprawie, nie budzi też wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku zart. 270 § 1 Kk. Zachowanie oskarżonego wymierzone było w dobra prawne, będące przedmiotem ochrony, do którego odnosi się przestępstwo zart. 270, ato wiarygodność dokumentów, a w następstwie pewność obrotu prawnego. Skoro czyn zart. 270 § 1 Kk. polega zarówno na sfałszowaniu dokumentu, jak i posłużeniu się sfałszowanym dokumentem, to oskarżony zrealizował znamiona czynności sprawczej, albowiem podrobił podpis kredytobiorcy na umowie kredytowej oraz praktycznie całą treść zaświadczenia o zatrudnieniu, którym następnie posłużył się przy zawarciu kontraktu. Niewątpliwie też przedłożone przez oskarżonego zaświadczenie było dokumentem, o którym mowa wart. 115 § 14 Kk., stanowiąc fałszywy dowód istnienia stosunku pracy. Oskarżony działał oczywiście umyślnie, mając świadomość, że dokument, którym się posługuje jest fałszywy, skoro sam dopuścił się fałszerstwa.
Tak zatem, oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 Kk.
Przestępstwo wskazane wyżej, z mocyart. 11 § 3 Kk. zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Sąd kierując się dyrektywami wymiary kary wymienionymi w szczególności wart. 53 § 1 i 2 Kkwymierzył oskarżonemu w pkt I wyroku karę 8 /ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności.
Do okoliczności obciążających wpływających na rozmiar orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył przede wszystkim wysoką społeczną szkodliwość, okoliczności działania, wysoki stopień zawinienia wyrażający się w rozmyślnym działaniu.
Do okoliczności łagodzących zaliczono natomiast dotychczasową niekaralność oskarżonego za podobne przestępstwa, jak i okoliczność tego rodzaju, że kwota udzielonego kredytu została zwrócona do banku, zaśK. W.ostatecznie został uwolniony od zobowiązania, którego w istocie nie zaciągnął.
Zgodnie zart. 69 § 1 i 2 kkSąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej dwóch lat (…) jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia dla sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zawieszając wykonanie kary, Sąd bierze pod uwagę postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaszły okoliczności uzasadniające dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary, a w szczególności oskarżony nie był dotąd karany sądownie za podobne przestępstwa, a szkoda została naprawiona. Z tych przyczyn Sąd wykonanie kary warunkowo oskarżonemu zawiesił na minimalny okres próby 2 lat.
W celu zapewnienia realnej dolegliwości związanej ze skazaniem, mając na uwadze okoliczność tego rodzaju, że oskarżony działał /wspólnie i w porozumieniu z inną osobą/ w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd w oparciu o treśćart. 33 § 2 Kkwymierzył oskarżonemu oprócz kary zasadniczej grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość dziennej stawki na kwotę 10 zł adekwatną do sytuacji osobistej, rodzinnej i wysokości dochodów oskarżonego.
W myślart. 44 § 1 i 2 Kkorzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych pochodzących z przest. zart. 270 § 1 Kki służących do popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 Kkw postaci sfałszowanych dokumentów.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniały powołane w treści wyroku przepisy.
Z tych względów Sąd Rejonowy orzekł,
jak w części dyspozytywnej
wyroku.
.............................
Zarządzenia:

⚫

odnotować uzasadnienie  
sporządzone z urzędu
               ,

odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć Prok. Rej. wO.
z urzędu
               celem rozważenia wszczęcia postępowania p-koP. N.o czyn zart. 286 § 1 Kk,

odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem doręczyć wnioskodawcy,

kal. 14 dni

O., dnia: 4.02.2015r. , ……….....................