Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 581/15
Data wyroku: 2015-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Żywioł, Marcin Schoenborn, Agata Gawron-Sambura
Słowa kluczowe: Kara Łączna
Podstawa prawna: art. 85 § 1 kk

Sygnatura akt VI Ka 581/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia6 października 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Agata Gawron-Sambura (spr.)
Sędziowie SSO Bożena Żywioł
SSO Marcin Schoenborn
Protokolant Aleksandra Studniarz
przy udziale Bożeny Sosnowskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r.
sprawyskazanegoJ. T.synaK.iA.,
ur. (...)Z.,
w przedmiocie wydania wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 15 kwietnia 2015 r. sygnatura akt VII K 523/14
na mocyart. 437 kpkiart. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 581/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu rozpoznał sprawęJ. T.w przedmiocie wydania wyroku łącznego, badając przy tym wszystkie dotychczasowe skazania wynikające z danych o karalności.
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015r. w sprawie o sygn. akt VII K 523/14 tenże Sąd na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.połączył pozostające w zbiegu realnym kary pozbawienia wolności orzeczone odpowiednio w sprawach - Sądu Rejonowego w Bytomiu o sygnaturze II K 564/12, Sądu Rejonowego w Zabrzu o sygnaturze VII K 613/ 12 i Sądu Rejonowego w Zabrzu o sygnaturze VIIK 1117/12, wymierzając skazanemu karę łączną w rozmiarze 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności.
W pozostałym zakresie Sąd Rejonowy umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych pozostałymi wyrokami wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego, ustalając, że wyroki w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu, zwalniając jednocześnie skazanego od ponoszenia kosztów postępowania i rozstrzygając w przedmiocie wynagrodzenia na rzecz obrońcy reprezentującego skazanego z urzędu.
Apelację wniósł obrońca skazanego, zaskarżając wyrok w całości na korzyść skazanego, zarzucając orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego istotny wpływ na jego treść, polegającego na przeoczeniu i nieuwzględnieniu przesłanek do połączenia węzłem kary łącznej dodatkowo kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem wydanym w sprawie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 31 stycznia 2013 r. o sygnaturze VII K 657/11, co z kolei spowodowało orzeczenie wobec skazanego kary łącznej rażąco niewspółmiernie surowej.
Wskazując na powyższe apelujący obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 1 poprzez orzeczenie kary łącznej w oparciu o zasadę pełnej absorpcji przy uwzględnieniu kary jednostkowej pozbawienia wolności wymierzonej w sprawie Sądu Rejonowego w Zabrzu o sygnaturze akt VII K 657/11.
Podzielając co do istoty trafność zarzutu podniesionego przez skarżącego w środku odwoławczym, Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę skazanegoJ. T.w przedmiocie wydania wyroku łącznego przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Powodem kasatoryjnego rozstrzygnięcia było stwierdzenie w toku kontroli wyroku sądu pierwszej instancji zaistnienia obrazy prawa materialnego, jakiej dopuścił się sąd procedując w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
W pierwszej kolejności wytknąć należy Sądowi Rejonowemu poważne uchybienie prawa materialnego, polegające na tym – że – jak zasadnie podniósł apelujący, sąd ten nie zastosował reguł wymiaru kary łącznej zawartych wart. 85 k.k., który to przepis jest tak skonstruowany, iż w razie zaistnienia przesłanek wskazanych przez ustawodawcę sąd ma obowiązek go zastosować i orzec karę łączną. Trafność uwag apelującego dotyczy w tym przypadku nieuwzględnienia przez Sąd Rejonowy zaistniałych przesłanek do połączenia węzłem kary łącznej kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu w sprawie o sygn. akt VII K 657/11.
Dla ustalenia, jakie kary jednostkowe orzeczone w poszczególnych sprawach winny być objęte karą łączną decydujące znaczenie mają czynniki obiektywne, właśnie te, na które wskazał ustawodawca wart. 85 k.k.przed nowelizacją. Decydujące znaczenie mają zatem daty popełnienia poszczególnych czynów odniesione do daty chronologiczne pierwszego wyroku skazującego za którykolwiek z tych czynów.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż kolejnym chronologicznie pierwszym wyrokiem spośród tych, które były objęte niniejszym postępowaniem i które wskazane zostały w części wstępnej wyroku łącznego, było orzeczenie Sądu Rejonowego w Bytomiu z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt II K 564/12.
Przed datą wydania tego wyroku popełnione zostały czyny, których dotyczyły wyroki :
- Sądu Rejonowego w Zabrzu w sprawie VII K 657/11 data czynu : 23 marca 2011r.;
- Sądu Rejonowego w Zabrzu w sprawie VII K 613 /12 data czynu : 14 marca 2012r.;
- Sądu Rejonowego w Zabrzu w sprawie VII K 1117/12 / data czynu : 19 czerwca 2012r.
Tak więc wszystkie warunki ujęte wart. 85 k.k.wskazywały na zasadność orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie kar za zbiegające się czyny, których dotyczyły wskazane powyżej wyroki jednostkowe jak słusznie wskazał to w apelacji obrońca. Tymczasem sąd meriti w sposób nieuzasadniony i błędny odrzucił reguły zart. 85 k.k.w odniesieniu do możliwości orzeczenia łącznej kary pozbawienia wolności z uwzględnieniem wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu o sygn. akt VII K 657/11. Jednocześnie z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku nie wynika, dlaczego tenże sąd pominął wszystkie wyżej omówione uwarunkowania i zależności i nie połączył wzmiankowanej kary jednostkowej orzeczonej wyrokiem wskazanym przez apelującego, choć bezsprzecznym jest, że prawidłowe zastosowanie wskazanej normy prawa materialnego winno w realiach rozpatrywanej sprawy skutkować jej obligatoryjnym połączeniem z wyrokami wskazanymi w pkt 1 zaskarżonego wyroku. Stanowi to obrazę prawa materialnego w postaciart. 85 k.k.
Niemniej Sąd Okręgowy nie dokonał korekty zaskarżonego wyroku, choć taki wniosek został zawarty w wywiedzionym środku odwoławczym przez apelującego, mając na uwadze, że nie jest możliwym, aby to sąd odwoławczy prawomocnie, poprzez odmienne ukształtowanie kary łącznej, jednoinstancyjnie, decydował o wymiarze tej kary, pozbawiając skazanego prawa ewentualnego domagania się kontroli instancyjnej takiego rozstrzygnięcia.
Ponownie rozpoznając sprawę sąd pierwszej instancji prawidłowo stosującart. 85 k.k.rozstrzygnie w kwestii kary łącznej. Oczywistym jest, że prowadząc postępowanie powtórnie Sąd Rejonowy ponownie rozważy, na podstawie jakiej zasady ukształtować wymiar kary łącznej. Rozstrzyganie tego w chwili obecnej, a więc odnoszenie się do kolejnego zarzutu apelacji obrońcy skazanego w kwestii rażącej niewspółmierności orzeczonej kary byłoby bowiem przedwczesne.