Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Ga 105/15
Data wyroku: 2015-04-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Woźniak
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 675§1 k.c.

Sygnatura akt VIII Ga 105/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie, VIII Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak
po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym
sprawy z powództwaTowarzystwo Budownictwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.
przeciwkoA. S.
o opróżnienie lokalu użytkowego
na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 2 października 2014r. sygnatura akt XI GC 597/14.

I
oddala apelację,

II
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

VIII Ga 105/15

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanego okazała się bezzasadna i podlegała oddaleniu.
Zaznaczyć należy, że sprawa była rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym, zaś Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego, zatem zgodnie zart. 50513§ 2 k.p.c.uzasadnienie niniejszego orzeczenia powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa
Katalog zarzutów, które skarżący może uczynić podstawą apelacji jest w postępowaniu uproszczonym ograniczony do zarzutu naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 5059§ 1 k.p.c.). Enumeratywne wyliczenie zarzutów mogących stanowić podstawę apelacji oznacza, że w postępowaniu uproszczonym ten środek odwoławczy ma charter ograniczony, a sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach wyznaczonych przez treść podniesionych zarzutów apelacyjnych.
Przed przystąpieniem do rozważania podniesionych w apelacji zarzutów należy w pierwszej kolejności wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wszystkie zebrane w sprawie dowody, rozważania prawne nie budzą wątpliwości.
W wywiedzionej apelacji skarżący wskazywał, że Sąd Rejonowy nieprawidłowo zastosowania normęart. 675 § 1 k.cgdyż nie ma on w sprawie zastosowania. Przywołano normęart. 661 k.cw brzmieniu obowiązującym w dniu 25 listopada 2002 roku to jest wd.zawarcia przedmiotowej umowy najmu. Skarżący wskazywał także, że na mocyart. 3 k.custawa nie ma mocy wstecznej zatem znowelizowane przepisy nie mogą mieć w sprawie zastosowania.
W niniejszej sprawie zawarcie przez strony umowy najmu i jej literalna treść nie były sporne. Pozwany podnosił w toku sprawy, że umowa stron nadal obowiązuje, gdyż przekształciła się w umowę na czas nieoznaczony, skoro zawarta została na okres ponad 1 lat i nie została skutecznie wypowiedziana. Pozwany powoływał się przy tym na treśćart. 661 k.c.w brzmieniu obowiązującym w czasie zawierania umowy, zgodnie z którym najem zawarty na czas dłuższy niż lat dziesięć poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nie oznaczony. Trafnie Sąd Rejonowy wskazał, iż od 1 stycznia 2009 r. przepis ten ma brzmienie następujące: § 1 Najem zawarty na czas dłuższy niż lat dziesięć poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nieoznaczony. § 2. Najem zawarty między przedsiębiorcami na czas dłuższy niż lat trzydzieści poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nieoznaczony. Pozwany wskazywał, iż z uwagi na zasadę niedziałania prawa wstecz nowe brzmienie przepisu (§2) nie obejmuje jego sytuacji, skoro umowa została zawarta przed jego wejściem w życie, ponadto w momencie zawierania umowy nie był przedsiębiorcą.
Argumentacja dot. czasowego zakresu działaniaart. 661 § 2 k.c.nie jest trafna. Ustawa z dnia 23 października 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, która dodała doart. 661 k.c.§ 2nie przewidywała żadnych unormowań międzyczasowych. W takim wypadku prawidłowo Sąd Rejonowy wskazał, że rozstrzygnięcia kwestii intertemporalnych należy poszukiwać w przepisachustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny. Art. L. tej ustawy przewidywał, że do istniejących już zobowiązań z umów kontraktacji, najmu, dzierżawy, rachunku bankowego, ubezpieczenia, renty lub dożywocia stosuje się z dniem wejścia w życiekodeksu cywilnegoprzepisy tego kodeksu. Z przepisu tego płynie wniosek, że zmiana prawa materialnego, dotycząca stosunków o charakterze ciągłym, odnosi skutek do umów zawartych przed jej dokonaniem, co z kolei oznacza, że do umowy stron, zawartej w 2002 r., można zastosować§ 2 art. 661 k.c.Powyższe prowadzi do wniosku, że umowa wygasła z końcem okresu, na jaki została zawarta, tj. z dniem 31 marca 2014 roku. Treść prowadzonej przez strony korespondencji wskazuje jednoznacznie, że faktu wygaśnięcia umowy świadome były obie strony, stąd wnioski pozwanego o przedłużenie umowy, a następnie zawarcia nowej.
Pozwany twierdził, że nie otrzymał od powódki pism zawierających oświadczenie o wypowiedzeniu umowy, jednakże zgodnie zart. 60 k.c.z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Pisma kierowane do pozwanego, które pozwany bezspornie odebrał, podpisane były przez prezesa powódki i zawierały jednoznaczne żądanie wydania lokalu oraz odmowę podpisania nowej umowy. Z pism tych wynika nie budząca wątpliwości wola zakończenia udostępniania pozwanemu lokalu do korzystania, toteż nawet przy przyjęciu, że najem przekształcił się w umowę na czas nieoznaczony, pisma te powinny być potraktowane jako wypowiedzenie pozwanemu umowy. Pierwsze takie pismo (k. 41) pozwany otrzymał już 4 kwietnia 2014 r. potem otrzymywał kolejne, zatem w dniu orzekania okres wypowiedzenia z pewnością upłynął i przedmiot najmu winien być zwrócony wynajmującemu. Pisma jak wynika ze zgromadzonych w aktach sprawy dowodów zostały doręczone pozwanemu za pośrednictwem poczty polskiej i ich odbiór został każdorazowo pokwitowany przez pozwanego.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawieart. 385 k.p.c.oddalono apelację jako niezasadną.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.Pozwany przegrał w całości postępowanie apelacyjne, jest zatem zobowiązany zwrócić powodowi poniesione przez nią koszty tego postępowania, na które składa się wynagrodzenie reprezentującego pozwaną radcy prawnego w kwocie 600 zł ustalone w oparciu o§ 6 pkt 4w zw. z § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 poz. 490 ze zm.).
(...)

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)