Sąd Okręgowy w Legnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 222/15
Data wyroku: 2015-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Pratkowiecki, Włodzimierz Przysłupski, Lech Mużyło
Słowa kluczowe: Błąd, Gwarant
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk
Teza: 1. Błąd:    Nie można skutecznie powoływać się na niezawinioną nieznajomość prawa, jeżeli sprawca nie starał się w sposób należyty zapoznać z obowiązującym uregulowaniem, choć miał możliwość to uczynić. Taka postawa stanowi tzw. zawinienie na przedpolu czynu zabronionego – co wyklucza przyjęcie istnienia nieświadomości bezprawności czynu. 

2.Gwarant: Obowiązkiem gwaranta jest nie tylko podjęcie działań zapobiegających pojawieniu się konkretnego niebezpieczeństwa dla chronionego dobra, ale także podjęcie wszelkich działań zmierzających do obniżenia stopnia niebezpieczeństwa istniejącego już w chwili aktualizacji jego obowiązku.

Sygn. akt IV Ka 222/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Legnicy – IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:   SSO Paweł Pratkowiecki
Sędziowie:   SSO Lech Mużyło (spr.)
SSO Włodzimierz Przysłupski
Protokolant:    stażysta Samanta Chrobak
przy udziale Ryszardy Beni
Prokuratora Prok. Okręgowej wL.
po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r.
sprawyH. B.iJ. M. (1)
oskarżonych o przestępstwo zart. 160 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionych przez Prokuratora Rejonowego wZ., pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej oraz obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi
z dnia 21 stycznia 2015 r.      sygn. akt II K 328/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelacje za oczywiście bezzasadne,

II
zasądza od Skarbu Państwa

- na rzecz adw.A. M.kwotę 516,60 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuJ. M. (1)z urzędu przed sądem odwoławczym,
- na rzecz adw.R. W.kwotę 516,60 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego udzielonego oskarżycielce posiłkowejS. O.z urzędu przed sądem odwoławczym,

III
zwalnia oskarżonych oraz oskarżycielkę posiłkową od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś w zakresie apelacji prokuratora kosztami tymi obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
J. M. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od 12 listopada 2012 roku do 12 grudnia 2012 roku wC.rejonuZ.sinego naraziłM. O.iS. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu dokonując w dniu 12 listopada 2012 roku pomimo braku uprawnień okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej w lokalu wyżej wymienionych pokrzywdzonych położonym wC.naul. (...)podczas której nie zwrócił uwagi lokatorom, że wartość ciągu kominowego w łazience oraz kuchni nie zapewnia prawidłowej wentylacji oraz prawidłowego ciągu odprowadzania spalin, co obligowało do wydania negatywnej opinii kominiarskiej, a czego nie uczynił w zaleceniach dla użytkownika, pozwalając w ten sposób na dalsze użytkowanie tych pomieszczeń w tym lokalu i doprowadził w ten sposób w dniu 12grudnia 2012 roku nieumyślnie do zgonuM. O.w następstwie zatrucia tlenkiem węgla wydobywającym się w użytkowanej przez wymienionego łazience, w której brak było niezbędnej wentylacji, czym działał na szkodę wyżej wymienionych

to jest o czy n  zart. 160§1 kkiart. 155 kkw zw. zart. 11§2 kk,
H. B.stanął pod zarzutem tego, że:

II
w okresie od 12.11. 2012 r. do 12.12. 2012 r. wC.rejonu(...)naraziłM. O.iS. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że skierował do przeprowadzenia kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej lokalu wyżej wymienionych położonego wC.naul. (...)nie posiadającego wymaganych uprawnieńJ. M. (1), czym działał na szkodę wyżej wymienionych,

to jest o czyn zart. 160§1 kk

III
w okresie od 12.11.2012 r. do 13.12. 2012 r. wC.rejonu(...)działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poświadczył nieprawdę w protokole z okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej przeprowadzonej w lokalu mieszkalnymS. O.iM. O.położonym wC.naul. (...)co do faktu przeprowadzenia przez siebie tej kontroli, co zostało uwidocznione w tym protokole przez zawarcie w nim treści, że kontrola została przeprowadzona przez posiadającego wymagane uprawnienia mistrza kominiarskiego inż.H. B.i złożonym przez niego podpisem, a zatem co do okoliczności mającej znaczenie prawne, co stanowiło nieprawdę , gdyż kontroli tej nie przeprowadzałH. B.leczJ. M. (1), od któregoH. B.otrzymał wymieniony protokół który następnie podpisał i w dniu 13 grudnia 2012 roku przedłożył tenże dokument wSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wC.w celu otrzymania zapłaty za wykonaną usługę zgodnie z zawartą z wymienioną Spółdzielnią w dniu 24.10.2012 r. umową na świadczenie usług kominiarskich,

to  jest o czyn zart. 271§1 i  §3  kk
Sąd Rejonowy w Złotoryi wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015 r. sygn. akt II K 328/13:

1
uznał oskarżonychJ. M. (1)iH. B.za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, opisanych w punktach I i II części wstępnej wyroku, uznając, iż czyny te polegały na tym, iżH. B.poleciłJ. M. (1)przeprowadzenie okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej lokalu mieszkalnego, położonego wC.przyul. (...), w którym zamieszkiwaliS. O.orazM. O., mimo, iżJ. M. (1)nie miał do tego uprawnień, a następnie w dniu 12 listopada 2012 r.J. M. (1)kontrolę tę przeprowadził, pomijając w czasie kontroli sprawdzenie kuchni, gdzie znajdował się okap z wentylacją mechaniczną przy jednoczesnym wyposażeniu mieszkania w wentylację grawitacyjną i łazienkę, w której znajdował się gazowy przepływowy podgrzewacz wody, czym oskarżeni, wspólnie i w porozumieniu, w okresie od 12 listopada 2012 r. do 12 grudnia 2012 r. nieumyślnie naraziliS. O.iM. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i czyn ten kwalifikuje wobecJ. M. (1)zart. 160§3 kkiart. 91 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlanew zw. zart. 11§2 kk, a wobecH. B.zart. 160§3kle iart. 91 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlanew zw. zart. 18§ l kki w zw. zart. 11 §2 kki za to na podstawieart. 11 §3 kkw zw. zart. 160§3 kkskazał oskarżonych na kary po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

2
uznał oskarżonegoH. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w punkcie III aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 271 §3 kkskazał go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkpołączył wymierzone oskarżonemuH. B.kary pozbawienia wolności i wymierzuł mu karę łączną 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności;

4
na podstawieart. 69§1 i §2 kkorazart. 70§1 pkt l kkwykonanie orzeczonej oskarżonemuJ. M. (1)kary pozbawienia wolności, a oskarżonemuH. B.kary łącznej pozbawienia wolności, warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

5
na podstawieart. 44§ l kkorzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci protokołu z k. 114 akt sprawy;

6
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. M.kwotę 1239,84 zł (1008 zł jako podatek VAT), tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemuJ. M. (1)z urzędu, a na rzecz adw.R. W.kwotę 1343,16 zł (1092 zł +251,16 zł jako podatek VAT), tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, udzielonego oskarżycielowi posiłkowemuS. O.z urzędu

7
na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonegoJ. M. (1)z kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty, natomiast na podstawieart. 627 kpkiart. 2 ust. l pkt 3w zw. zart. 6 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonegoH. B.na rzecz Skarbu Państwa ½ kosztów sądowych i wymierzył mu opłatę w wysokości 180 zł.

Powyższy wyrok zaskarżył apelacją pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegający na przyjęciu, że między przeprowadzoną okresową kontrolą przewodów kominowych oraz sprawności technicznej lokalu mieszkalnego, położonego wC.przyul. (...), w którym zamieszkiwaliS. O.orazM. O.a wysoką zawartością tlenku węgla w łazience w/w lokalu mieszkalnego, skutkiem czego była śmierćM. O.przez zatrucie tlenkiem węgla, nie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy, pomimo ustalenia, że kontrola przeprowadzona została przez oskarżonychJ. M. (1)iH. B.w sposób nieprawidłowy oraz niezgodny z przepisami prawa i nie gwarantowała bezpiecznego korzystania przez lokatorów z mieszkania, co obligowało kontrolujących do wydania negatywnej opinii kominiarskiej i na podstawie wyżej wymienionych zarzutów wniósł o zmianę pkt I zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonychJ. M. (1)iH. B.za winnych tego, żeH. B.poleciłJ. M. (1)przeprowadzenie okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej lokalu mieszkalnego, położonego wC.przyul. (...), w którym zamieszkiwaliS. O.orazM. O., mimo iżJ. M. (1)nie miał do tego uprawnień, a następnie w dniu ł2 listopada 2012 rokuJ. M. (1)kontrolę tę przeprowadził, pomijając w czasie kontroli sprawdzenie kuchni, gdzie znajdował się okap z wentylacją mechaniczną przy jednoczesnym wyposażeniu mieszkania w wentylację grawitacyjną i łazienkę, w której znajdował się gazowy przepływowy podgrzewacz wody, czym oskarżeni wspólnie i w porozumieniu w okresie od dnia 12 listopada 2012 roku do dnia 12 grudnia 2012 roku naraziliS. O.iM. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i doprowadzili w ten sposób w dniu 12 grudnia 2012 roku nieumyślnie do zgonuM. O.w następstwie zatrucia tlenkiem węgla wydobywającym się w użytkowanej przez w/w łazience w wyniku nieprawidłowo działającej wentylacji, czym działali na szkodęS. O.iM. O., tj. czynu określonego wart. 160 § l kkiart. 155 kkiart. 91 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlanew zw. zart. 11 § 2 kkwobecJ. M. (1)i czynu określonego w art. ł60§ l kkiart. 155 kkiart. 91 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlanew zw. zart. 18 § l kki w zw. zart. 11 § 2 kkwobecH. B., a także zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zobowiązanie w pkt VIII oskarżonychJ. M. (1)iH. B.solidarnie do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwemS. O.w części, to jest do zapłacenia na rzecz pokrzywdzonej kwoty
20.000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych), ewentualnie wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Apelację wniosła również obrończyni oskarżonegoJ. M. (1)zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na ustaleniu, że oskarżonyJ. M. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przypisanego mu czynu, ponadto sąd błędnie ustalił, że:

- w czasie kontroli przeprowadzonej przezJ. M. (1), kratka wentylacyjna w drzwiach łazienkowych zasłonięta była zamalowaną gazetą, podczas gdy brak jest jakiegokolwiek dowodu, który jednoznacznie wskazywałby, że w kratce wentylacyjnej była gazeta:
- na dole drzwi łazienkowych znajdowała się kratka wentylacyjna, która w dniu śmierciM. O.była w całości zasłonięta zamalowanym białą farbą papierem podczas gdy brak jest jakiegokolwiek dowodu który jednoznacznie wskazywałby, ze była w całości zasłonięta zamalowanym biała farbą papierem, dlatego też prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoJ. M. (1)winny skutkować jego uniewinnieniem od zarzucanych mu czynów:

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.art. 5 par. 2 kpkiart. 7 kpk, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, wskutek rozstrzygnięcia nie dające się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoJ. M. (1)oraz na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i zastąpienie jej oceną dowolną albowiem Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoJ. M. (1)w kwestii dotyczącej nieobecności papieru/ gazety, w kratce drzwi łazienkowych w czasie kontroli oraz w kwestii prawidłowości tej kontroli, podczas gdy brak jest jakiegokolwiek dowodu np. w postaci zabezpieczonej rzekomej kartki papieru/gazety, który potwierdzałby, że w czasie kontroli, którą przeprowadzał oskarżonyJ. M.w mieszkaniu PaństwaO., jak również w dniu śmierciM. O.w drzwiach łazienki kratka była zasłonięta;

3
naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.art. 7 kpk,410 kpk, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i zastąpienie jej oceną dowolną, wskutek dowolnego uznania, że:

a) kontrola kominiarska w dniu 12.11.2012 roku w mieszkaniuS. O.została przeprowadzona w sposób niezgody z prawem, ponieważ nie przeprowadził jej mistrz kominiarski, podczas gdy oskarżonyJ. M. (1), posiadający uprawnienia czeladnika w zawodzie kominiarz miał przygotowanie zawodowe i posiadał umiejętność wykonania pewnych czynności w ramach kontroli, tj. wykonanie pomiarów przepływu powietrza w mieszkaniu oraz sprawdzenie ciągu przewodów kominowych;
b) kontrola kominiarska w dniu 12,11.2012 roku w mieszkaniuS. O., była dotknięta uchybieniem polegającym na tym, że oskarżonyJ. M. (1)całkowicie pominął, że w kuchni zamontowany był okap z mechaniczną wentylacją, podczas gdy okap ten był nieczynny i nieużywany przez lokatorów;
c) opinia pisemna i ustna biegłegoT. J. (1)jest bardziej wiarygodna, niż opinia pisemna i ustnaP. K., podczas, gdy Sąd w znacznej części nie zgadzał się z opinią biegłegoT. J. (1), której dawał przymiot wiarygodności, dokonywał odmiennych ocen i ustaleń, niż zrobił to biegłyT. J. (1), co zdaniem skarżącego wskazuje, że była ona nieprzydatna dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy a Sąd winien w całości dać wiarę opiniom biegłegoP. K., z której wynika, że czeladnik- oskarżonyJ. M. (1)wykonał tylko roboty techniczne zlecone przez oskarżonegoH. B.a kontrola okresowa wykonana została prawidłowo, w związku z powyższym swobodna ocena dowodów winna skutkować uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanych mu czynów. Mając na względzie powyższe, na podstawieart. 427 § l k.p.k.i437 § 2 k.p.k.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoJ. M. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Apelację wniósł również obrońca oskarżonegoH. B.zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie przez Sąd, że czeladnik kominiarskiJ. M. (1)wykonując swoje czynności na polecenie mistrza kominiarskiegoH. B.w mieszkaniu pokrzywdzonych przyul. (...)wC.wykonywał całość kontroli o której mowa w treściart. 62 ust. l pkt. l lit c Prawa budowlanego, podczas gdy na treść kontroli przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) składają się nie tylko czynność polegająca na sprawdzeniu ciągów kominowych, ale też wiele innych czynności, co uprawnia do stwierdzenia, że czynność pomiarów siły ciągu kominowego urządzeniem pomiarowym stanowiła jedną z wielu czynności technicznych i składających się na zakres kontroli przewodów kominowych.

2
błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że oskarżonyH. B.nie był obecny podczas kontroli przewodów kominowych w obiekcie naul. (...)wC., podczas gdy z treści wyjaśnień oskarżonego (rozprawa z dnia 22 października 2013 r.) wynika jednoznacznie, że na tym obiekcie oskarżonyH. B.sprawdzał kominy na dachu i urządzenia pomocnicze, a co za tym idzie brał udział jako mistrz kominiarski w kontroli obiektu przyul. (...)wC.

3
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżonyJ. M. (1)nie posiadał uprawnień do sprawdzenia ciągów kominowych w mieszkaniach przyul. (...)wC., podczas gdy uprawnienia czeladnika kominiarskiego pozwalają mu na dokonywanie tego typu czynności przy okazji kontroli przewodów kominowych

4
obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 30 kkpoprzez nie uwzględnienie okoliczności, że oskarżonyB.mógł znajdować się w usprawiedliwionym błędzie co do prawa, kierując do wykonania czynności pomiarów ciągów kominowych czeladnika kominiarskiego, który (zdaniem Sądu) miał nie posiadać uprawnień do wykonania tej technicznej czynności obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 271 § l kkpoprzez przyjęcie, że przedmiotem zarzucanego przestępstwa jest protokół pomiaru ciągów kominowych w mieszkaniu przyul. (...)wC., podczas gdy przedmiotem tego przestępstwa w konkretnym stanie faktycznym może być protokół kontroli przewodów kominowych w całym obiekcie przyul. (...)wC., gdyż to on jest składany do zarządcy obiektu, a protokół objęty aktem oskarżenia jest jedynie jednym z załączników do tego protokołu głównego z kontroli całości obiektu, a co za tym idzie skoro zdekompletowane zostało jedno ze znamion przestępstwa w postaci przedmiotu przestępstwa, nie można mówić o bycie przestępstwa w ogóle, a w przypadku nie podzielenia powyższego zarzutu - zarzucam błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez uznanie, że czyn oskarżonego cechuje się większym niż znikomy w rozumieniu art. ł§ 2 kkstopniem społecznej szkodliwości , podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie jest większy niż znikomy. Stawiając powyższe zarzuty wniosła o zmianę orzeczenia Sądu I instancji poprzez uniewinnienie oskarżonego od czynu I i II części dyspozytywnej wyroku względnie, umorzenie postępowania w trybieart. 17 § l pkt 3 kpkw stosunku do czynu II części dyspozytywnej wyroku ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Złotoryi i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania.
Wyrok Sądu zaskarżył na niekorzyść oskarżonych Prokurator Rejonowy wZ.zarzucając:

1
obrazę przepisów prawa materialnego, a to przepisówart. 160 § l kkiart. 155 kkpolegającą na niesłusznym przypisaniu oskarżonemuJ. M. (1)jako działającemu wspólnie i w porozumieniu zH. B.nieumyślnego narażeniaS. O.iM. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu zamiast zarzucanego temu oskarżonemu aktem oskarżenia umyślnego narażenia przy równoczesnym bezzasadnym wyeliminowaniu z przypisanegoJ. M. (1)przez Sąd zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia nieumyślnego doprowadzenia do zgonuM. O., podczas gdy zgromadzone w tym procesie dowody, a w tym zwłaszcza: dowody z dokumentów w postaci protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej przeprowadzonej faktycznie przez czeladnikaJ. M. (1), a zatem osobę bez uprawnień mistrza kominiarstwa w dniu 12 listopada 2012 roku w lokaluS. O.wC.naul. (...)zabezpieczonego wSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wC., a podpisanego przez mistrza kominiarstwaH. B.jako rzekomo przeprowadzającego tę kontrolę oraz kserokopii protokołu tej kontroli bez podpisu osoby przeprowadzającej tę kontrolę pozostawionego przezJ. M. (1)M. O., dowód z pisma(...)Izby Rzemieślniczej weW.o braku uprawnieńJ. M. (1)do przeprowadzenia tej kontroli, dowody z opinii biegłego sądowego z zakresu użytkowania gazu przewodowego eksploatacji instalacji i urządzeń gazowniczych oraz energetyki cieplnej w budownictwie i eksploatacji obiektów budowlanych mgr inż.T. J. (1)potwierdzającego stan łazience w tym lokalu, który w takim stanie dopuścił do eksploatacji ten oskarżony, protokołu z sekcji zwłokM. O.oraz wyniku badania jego krwi na zawartość tlenku węgla potwierdzających zatrucie tym gazem Jak i inne dowody oraz przepisyPrawa budowlanegoprzemawiają za umyślnością po stronieJ. M. (1)narażeniuS. O.iM. O.na bezpośrednie bezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nieumyślnym doprowadzeniu do zgonuM. O.wynikającą z przeprowadzenia kontroli w lokalu wyżej wymienionych pomimo braku wymaganych uprawnień mistrza kominiarskiego i dopuszczeniu do dalszej eksploatacji tej łazienki pomimo wyników pomiarów wentylacji i ciągu i doprowadzenia spalin w pomieszczeniu łazienki obligujących do wydania negatywnej opinii kominiarskiej czyli zakazu używania łazienki przez mieszkańców tego lokalu i wstrzymania dostawy gazu do tego lokalu mieszkalnego, co wyeliminowałoby możliwość zatrucia się przezM. O.w łazience tlenkiem węgla, a zatem prawidłowa reakcja osoby przeprowadzającej kontrolę kominiarską, czyli oskarżonegoJ. M. (1)wyeliminowałaby istniejące zagrożenie dla życiaM. O.iS. O.zatruciem tlenkiem węgla, co dawałoby realną szansę na przeżyciaM. O.,

2
obrazę przepisów prawa materialnego, a to przepisówart. 160 § l kkiart. 155 kkpolegającą na błędnym przypisaniu oskarżonemuH. B.jako działającemu wspólnie i w porozumieniu zJ. M. (1)nieumyślnego narażeniaS. O.iM. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu zamiast zarzucanego temu oskarżonemu aktem oskarżenia umyślnego narażenia oraz niesłusznym nieprzyjęciu przez Sąd nieumyślnego doprowadzenia przez tego oskarżonego do zgonuM. O., choć liczne zgromadzone w tym procesie dowody, a w tym zwłaszcza dowód z opinii biegłego energetyki cieplnej mgr inż.T. J. (1), dowody z dokumentów w postaci dwóch różnych z okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności przeprowadzonej w dniu 12 listopada 2012 roku w lokalu rodzinyO., a w tym jeden egzemplarz z datą wpływu u zarządcy  tj. wSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wC.po upływie miesiąca czasu od jej przeprowadzenia, a już po zatruciu się przezO.tlenkiem węgla z podpisem uprawnionego mistrza kominiarskiegoH. B.jako osoby przeprowadzającej tę kontrolę a drugi z tej samej kontroli bez podpisu osoby Ją przeprowadzali pozostawiony w lokalu pokrzywdzonych, dowód z umowy na świadczenie usług kominiarskich przeH. B.dla wymienionej Spółdzielni do której oskarżony ten dołączył jedynie swoje uprawnienie do przeprowadzenia przedmiotowej kontroli, ustalenia na podstawie sekcji zwłokM. O.o przyczynie jego zgonu wraz z wynikiem badania krwi na zawartość tlenku węgla wskazujące na brak prawidłowej wentylacji łazienki, który to stan istniał już w dniu kontroli, tj. 12 listopada 2012 roku potwierdzające świadome skierowanie do przeprowadzenia kontroli przewodów kominowych i sprawności technicznej lokaluS. O.iM. O.położonego wC.naul. (...)nie posiadającego uprawnień do przeprowadzenie takiej kontroliJ. M. (1)i to w tajemnicy zarówno przed zarządcą jak i i lokatorem i następnie brak reakcji przez okres miesiąca czasu, bo od dnia kontroli, tj. od 12 listopada 2012 roku do dnia zatrucia się tlenkiem węglaM. O., tj. 12 grudnia 2012 roku na odnotowane przezJ. M. (1)w protokole z tej kontroli wyników pomiarów wentylacji i ciągu odprowadzania spalin w pomieszczeniu łazienki obligujących do wydania negatywnej opinii kominiarskiej czyli zakazu użytkowania łazienki wraz z niezwłocznym powiadomieniem zarządcy budynku o tym stanie, które mogłoskutkować odłączeniem dopływu gazu do tego lokalu i jako takie wyeliminowałoby istniejące zagrożenie dla życia i zdrowiaS. O.iM. O., a tym samym wykluczyłoby zaistnienie skutku w postaci śmierci 32-letniegoM. O.,

3
obrazę przepisu postępowania, a to przepisuart. 196 § 3 kpkpolegającą na dopuszczeniu do opiniowania w charakterze biegłego z zakresu kominiarstwaP. K., którego znajomość i związki z oskarżonymH. B.ujawnione po wydaniu pisemnej opinii osłabiły zaufanie do bezstronności tego biegłego, czego nie zbadał należycie Sąd I instancji oddalając wniosek prokuratora o wyłączenieP. K.od opiniowania w mniejszym procesie , a także uznanie, że wydana przez niego opinia nie stanowi dowodu i powołanie innego biegłego z zakresu kominiarstwa oraz następnie przez dopuszczenieP. K.do wydania opinii ustnej na rozprawie, które to opinie, choć w części kwestionowane przez Sąd I instancji, przytoczone są też wielokrotnie w pisemnym uzasadnieniu wyroku jako wiarygodne dowody, a w tym w kontekście innych dowodów, co przemawia za tym, że opinie biegłegoP. K.miały wpływ na treść tego orzeczenia wobec obydwóch oskarżonych:J. M. (1)iH. B.,

4
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia wobec obydwóch oskarżonych:H. B.iJ. M. (1)w zakresie zarzucanego im i przypisanego czynu opisanego w punkcie I części dyspozytywnej wyroku mający wpływ na treść wyroku wynikający ze zbyt dowolnej oceny Sądu I instancji w zakresie wiedzy specjalnej z energetyki cieplnej odbiegającej w części od specjalistycznej oceny opiniującego w tej dziedzinie biegłego, co zaważyło na niesłusznej ocenie Sądu, że zaniechanie po stronie tych oskarżonych polegało na pominięciu w czasie kontroli sprawdzenia kuchni, gdzie znajdował się okap z wentylacją mechaniczną przy jednoczesnym wyposażeniu mieszkania w wentylację grawitacyjną i łazienkę, w której znajdował się gazowy przepływowy podgrzewacz wody, czym narazili nieumyślnieS. O.iM. O.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu przy równoczesnym błędnym skoncentrowaniu zagrożenia na stanie kuchni w lokalu pokrzywdzonych, a nie na stanie łazienki, w której doszło do zatrucia tlenkiem węglaM. O., do czego w świetle licznych dowodów, a w tym opinii biegłego z zakresu energetyk i cieplnej mgr inż.T. J. (1), wyników badania krwi pobranej z zwłokM. O.na zawartość tlenku węgla, zeznań przesłuchanych w charakterze świadków interweniujących strażaków, oględził miejsca zdarzenia, zeznań świadków, którzy potwierdzili, że wynieśli z łazienki zatrutego tlenkiem węglaM. O., jak i inne dowódy przemawiają za tym, że do zgonu wyżej wymienionego doszło w następstwa dopuszczenia przez oskarżonychJ. M. (1)iH. B.do dalszego użytkowania po przeprowadzeniu w dniu 12 listopada 2012 roku kontroli kominiarskiej łazienki w lokalu mieszkalnych pokrzywdzonych, pomimo, że wykonany w tym dniu przezJ. M. (1)na polecenieH. B.pomiar skuteczności wentylacji łazienki i kuchni oraz ciągu odprowadzania spalin wskazywał, że lokal ten nie był dostosowany do zamontowania w nim urządzeń gazowych, a zatem i użytkowanego w łazience junkersa gazowego (tzw. gazowego przepływowego podgrzewacza wody), co obligowało do wydania negatywnej opinii kominiarskiej i podjęcia niezwłocznych działań przez obydwóch oskarżonych w celu usunięcia stanu zagrożenia życia i zdrowia mieszkańców tego lokalu zatruciem tlenkiem węgla, do czego doszło podczas przebywaniaM. O.w łazience, który to trujący tlenek węgla powstał w wyniku nieprawidłowego procesu spalania gazu w jedynym w tym pomieszczeniu urządzeniu gazowym tzw. junkersie spowodowanego brakiem właściwej dozy powietrza w wyniku niedostatecznej wentylacji tego pomieszczenia, w którym ten proces spalania odbywał się, co spowodowało powstanie w spalinach tlenku węgla, będącego w takich warunkach gazem trującym, czego orzekając o winie i karze obydwóch oskarżonych w zakresie tego czynu Sąd niesłusznie nie uwzględnił,

5
rażącą niewspółmierność zasadniczych kar jednostkowych i kary łącznej wymierzonych przez Sąd I instancji oskarżonemuH. B.za przypisane mu przestępstwa w dolnych granicach ustawowego zagrożenia oraz bez orzeczenia kary grzywny, choć do znamion przypisanego temu oskarżonemu czynu zart. 271 § l i § 3 kknależało działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, którą sprawca ten poświadczając nieprawdę w protokole z okresowej kontroli przewodów kominowych oraz sprawności technicznej w lokalu pokrzywdzonychS. O.iM. O.osiągnął pobierając opłatę za kontrolę, której faktycznie sam nie przeprowadził, a polecił przeprowadzić ją nie posiadającemu uprawnień do jej przeprowadzeniaJ. M. (1), a zatem i w zakresie przypisanego temu oskarżonemu wyrokiem narażenia pokrzywdzonych na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oskarżony ten działał z niskich pobudek, bo z chęci zysku jak też bez zastosowania wobec tego oskarżonego środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu mistrza kominiarstwa, choć dalsze wykonywanie tego zawodu przezH. B.zagraża istotnym dobrem chronionym prawem, za czym przemawia postawa tego oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wbrew licznym obiektywnym dowodom, a nawet wbrew jednoznacznym przepisomPrawa budowlanegodo końca procesu twierdził, że jego wuj, a drugi oskarżony czeladnik kominiarskiJ. M. (1)mógł przeprowadzić przedmiotową kontrolę zastrzeżoną przepisamiPrawa budowlanegodla mistrza kominiarstwa, co uzasadniało surowe ukaranieH. B.włącznie z wymierzeniem mu kary grzywny oraz zastosowaniem środka karnego zakazu wykonywania zawodu mistrza kominiarstwa, czego Sąd nie uczynił, wymierzając temu oskarżonemu karę, która nie mogąc faktycznie stanowić dla tego oskarżonego realnej dolegliwości, nie może wymierzona w takiej postaci spełnić ustawowych celów kary. rażącą niewspółmierność kary wymierzonej przez Sąd I instancji oskarżonemuJ. M. (1)za przypisane mu przestępstwo w dolnej granicy ustawowego zagrożenia bez orzeczenia przy zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności kary grzywny jak też bez zastosowania środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu czeladnika kominiarskiego, która to kara orzeczona wobec tego oskarżonego w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 2 lata nie może spełnić ustawowych celów kary wobecJ. M. (1), gdyż nie uwzględnia wysokiego stopnia społecznej szkodliwości Jego czynu,| choć bowiem Sąd nie przypisał temu oskarżonemu skutku w postaci| nieumyślnego doprowadzenia do zgonuM. O., to jednak ta okoliczność czynu przemawia za j ego wysokim stopniem społecznej szkodliwości, a w tym z powodu przeprowadzenia kontroli przezJ. M. (1)pomimo braku uprawnień do jej przeprowadzenia i świadomego ukrywania tego faktu przed obecnym przy tej kontroliM. O.oraz innymi lokatorami kontrolowanych mieszkań oraz wobec faktycznego braku kompetencji do prawidłowej interpretacji wyników pomiarów wentylacji i ciągu odprowadzania spalin w kontrolowanych pomieszczeniach lokalu i przez to niezwrócenia uwagi na stan łazienki bezpośrednio zagrażający życiu jej użytkowników, a ponadto wykonywanie tych czynności kontrolnych na rzecz swojego siostrzeńca, a drugiego oskarżonego w tej sprawieH. B.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i to bez legalnego zatrudnienia, które przemawiają za wymierzeniem temu oskarżonemu surowszej kary zasadniczej pozbawienia wolności, a obok niej kary grzywny oraz zakazu  wykonywania zawodu czeladnika kominiarskiego, gdyż wykazał swoim zachowaniem, że dalsze wykonywanie przez niego tego zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej sprawyJ. M. (1)oskarżonego o czyn zart. 160 § l kkiart. 155 kkw zw. zart. 11 § 2 kkoraz sprawyH. B.oskarżonego o czyn zart. 160 § l kk( pierwszy czyn zarzucany w akcie oskarżenia), a przypisanego tym oskarżonym czynu opisanego w punkcie I części dyspozytywnej wyroku oraz przekazanie sprawy tych oskarżonych w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu II Wydział Karny wZ., rozwiązanie orzeczenia o karze łącznej wymierzonej oskarżonemuH. B.w punkcie III części dyspozytywnej wyroku oraz zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze wobec oskarżonegoH. B.za przypisany mu czyn zart. 271 § l i § 3 kkprzez wymierzeniu mu za ten czyn kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 3 lata oraz grzywny na podstawie l§ 2 kkw wymiarze 200 stawek po 25,00 złotych i środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu mistrza kominiarstwa na 3 lata.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Uzasadnienie niniejsze stanowi odpowiedź na apelacje obrońców oskarżonychJ. M. (1)iH. B..
Skarżący zarzucają w pierwszej kolejności błędne ustalenia faktyczne, które miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku i w konsekwencji wnoszą o jego zmianę poprzez uniewinnienie oskarżonych bądź o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Odnosząc się do tak postawionego zarzutu, już na wstępie wypada przypomnieć, że uchybienie o jakim mowa w przepisieart. 438 pkt 3 kpkma miejsce wówczas gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada zasadności prawidłowego rozumowania. Błąd może stanowić wynik niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź określonych nieprawidłowościami w zakresie oceny dowodów (błąd dowolności). Może być zatem wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub braku przestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ich ocenie (art. 7 kpk).
Oczywistym jest, że rolą obrońcy jest akcentowanie i eksponowanie przede wszystkim faktów jakie jego zdaniem optują za zakwestionowaniem winy oskarżonego, ale jeżeli sąd rozpoznający sprawę sprosta wskazanym wyżej wymogom w zakresie poprawności i kompletności postępowania dowodowego i oceny dowodów oraz w logiczny sposób zaprezentuje swoje stanowisko to o błędzie w ustaleniach faktycznych mowy być nie może (por. między innymi wyrok SN z dnia 14.05.1979 r. IV KR 173/79, OSNPG 980/21, poz. 24).
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Obrończyni oskarżonegoJ. M. (1)podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w pierwszej kolejności istnienie tego uchybienia upatruje w przyjęciu braku odnotowania w protokole kontroli przewiewności znajdującej się w drzwiach łazienkowych kratki wentylacyjnej.
Odnosząc się do tej kwestii na wstępie należy zauważyć, że okoliczność ta nie została wymieniona jako element sprawczy zachowania oskarżonego który miałby wyczerpywać znamiona przypisanego mu czynu zart. 160§3 kk.
W związku z powyższym trudno zakładać jak sugeruje to apelacja by tego rodzaju ustalenie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Pomijając jednak tę kwestię to prawdą jest, , że oskarżonyJ. M. (1)dokonując kontroli mieszkania nie odnotował, iż kratka o której mowa, nie była przewiewna.
Tego rodzaju ustalenie wbrew stanowisku skarżącej należy uznać za prawidłowe albowiem znajdują uzasadnienie w przeprowadzonych na tę okoliczność i prawidłowo ocenionych dowodach.
Chodzi tu o zeznania świadkaS. O.właścicielki mieszkania, która utrzymywała, że kratka wentylacyjna w drzwiach łazienki była zasłonięta gazetą od dłuższego czasu i taki stan istniał w dniu kontroli przeprowadzonej przez oskarżonego.
Potwierdza to także opinia biegłegoT. J. (1), który dokonując oględzin mieszkania stwierdził, że osłaniająca kratkę gazeta była zamalowana farbą, a jej wygląd wskazywał, iż znajdowała się tam od dłuższego czasu i nie była wcześniej usuwana co wyklucza jednoznacznie hipotezę, że na czas kontroli została wyjęta, a tym samym oskarżony nie miał podstaw by odnotować w protokole to uchybienie.
Trzeba przy tym podkreślić, że o ile świadekS. O.jest zaangażowana emocjonalnie w przebieg niniejszej sprawy (występuje jako oskarżycielka posiłkowa) o tyle żadnych zastrzeżeń nie ma w odniesieniu do obiektywizmu biegłegoT. J. (1).
Jego stanowisko w tym zakresie podbudowane zresztą dokumentacją fotograficzną jest przekonujące i nie może budzić żadnych wątpliwości.
Jeżeli zatem Sąd Rejonowy przyjmuje, że w czasie kontroli oskarżony nie odnotował uchybienia dotyczącego kratki wentylacyjnej w drzwiach łazienki to z podanych wyżej przyczyn tego rodzaju ustalenie jest prawidłowe i w żadnej mierze nie może być kwestionowane.
Obrończyni oskarżonego podnosząc wątek kratki wentylacyjnej zarzuciła też naruszenie przepisu prawa procesowego tj.art. 5§2 kpkwobec rozstrzygnięcia nie dających się rzekomo usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. Odpowiadając na tego rodzaju zarzut, wypada zauważyć, że idąc tokiem rozumowania autorki apelacji należałoby przyjąć, iż nie dające się usunąć wątpliwości to sprzeczność między wyjaśnieniami oskarżonego podającego, że w czasie kontroli kratka wentylacyjna nie budziła zastrzeżeń, a pozostałą częścią materiału dowodowego, która wyjaśnienia te skutecznie podważa.
W tej sytuacji należy więc podkreślić, że tego rodzaju układ dowodowy nie ma nic wspólnego z zasadą wyrażoną w treściart. 5§2 kpk, na którą powołuje się skarżąca.
Gdyby bowiem każde wyjaśnienia oskarżonego chociażby zupełnie nieprzekonujące traktować jako sytuacje rodzącą stan, nie dających się usunąć wątpliwości, do doprowadziłoby do przekreślenia zasady swobodnej oceny dowodów na rzecz takiej, która a priori zakłada konieczność oparcia ustaleń faktycznych na niewiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego - co byłoby oczywistym absurdem.
W tym zakresie należy też przypomnieć, że pojęcie nie dających się usunąć wątpliwości jest kategorią obiektywną w tym sensie, że ani zasady logicznego rozumowania, ani zasady doświadczenia życiowego lub nauki nie pozwalają ustalić danego faktu.
Pojęcie to nie ma zatem nic wspólnego z subiektywnymi ocenami strony procesowej (por. wyrok SN z dnia 21.03.1997, V KKN 213/96 OSN Prokuratura i Prawo 1997 nr. 9 poz. 6).
W tej sytuacji jednostronne przekonanie o wiarygodności wyjaśnień oskarżonego nie może w świetle innych prawidłowo ocenionych dowodów stanowić podstawy do zarzutu obrazy przepisuart. 5§2 kpk.
Nie może być też mowy o błędnym ustaleniu, że oskarżonyJ. M. (1)jako czeladnik kominiarski nie mógł samodzielnie dokonywać kontroli pomiaru przepływu powietrza oraz sprawdzać ciągi przewodów kominowych.
Ta kwestia pozostaje w istocie bezdyskusyjna, albowiem jej wyjaśnienie znajduje oparcie w przepisachprawa budowlanego, na które trafnie powołuje się Sąd Rejonowy.
Kontrolę o jakiej mowa w niniejszej sprawie winien przeprowadzić mistrz kominiarski zaś oskarżonyJ. M. (1)mimo, że jest kominiarzem z długotrwałym stażem nie legitymuje się kwalifikacjami mistrza w tym zawodzie.
Jest to więc sytuacja, która jednoznacznie wykluczała go od przeprowadzenia samodzielnej kontroli, która jest przedmiotem oceny w niniejszej sprawie.
Poglądu tego nie może zmienić mocno akcentowana przez obrońców obu oskarżonych opinia biegłegoP. K., który powołując się na pragmatykę zawodu kominiarza utrzymywał, że taka praktyka była dopuszczalna.
Pomijając bowiem już sam fakt, że biegły ten powołując się na tzw. praktykę stosowaną w branży kominiarskiej, całkowicie abstrahuje od obowiązujących w tym zakresie norm prawnych, to dodatkowo należy zauważyć, że jego opinia pozostaje w zasadniczej sprzeczności z opinią biegłegoT. J. (1), który wyraził odnośnie tej kwestii pogląd przeciwny podtrzymując, że oskarżonyJ. M. (1)samodzielnie czynności kontrolnych nie mógł wykonywać. To z kolei wyklucza sugestię zawartą w apelacji obrońcy oskarżonegoH. B., że oskarżeni kontrolę przeprowadzili wspólnie albowiem wykonywali swoje zadania zgodnie z wcześniej ustalonym podziałem ról. Należy zauważyć, że tego rodzaju teza jakkolwiek nośna w swej wymowie, to jednak nie znajduje żadnego oparcia w dotyczących tej kwestii przepisach prawnych, na które trafnie powołuje się Sąd Rejonowy.
Obowiązujące wymogi prawne zobowiązywały oskarżonegoH. B.do osobistej obecności w mieszkaniu podczas przeprowadzonej kontroli.
Rzeczą natomiast bezsporną jest, że oskarżony nie wypełnił tego obowiązku w tym więc zamyka się istota jego zaniedbania, które wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 160§3 kk.
Nie ulega też żadnych wątpliwości, że w protokole kontroli nie odnotowano nieprawidłowości w postaci podłączenia do kanału wentylacji grawitacyjnej mechanicznego wyciągu kuchennego, co zresztą wg. opinii obu występujących w tej sprawie biegłych było niedopuszczalnym  zaniechaniem.
Nie jest przy tym tak jak wywodzi obrończyni oskarżonegoJ. M. (1), że urządzenie to było nieczynne. Tego rodzaju stwierdzenie ewidentnie mija się z prawdą albowiem z zeznań właścicielki mieszkaniaS. O.jak też z opinii biegłegoT. J. (1)wynika, że wentylacja ta była sprawna i w każdej chwili mogła być uruchomiona.
Nie przekonuje też podniesiony przez obrońcę oskarżonegoH. B.zarzut że oskarżony ten wysyłającJ. M. (1)do przeprowadzenia kontroli był przekonany co do zgodności z prawem swego postępowania tym samym jego zachowanie należałoby traktować jak usprawiedliwiony błąd co do prawa (art. 30 kk).
W tym względzie należy podkreślić, że oskarżonyH. B.jest dojrzałym człowiekiem, o wieloletnim doświadczeniu zawodowym, legitymującym się wyższym wykształceniem (inżynier ochrony środowiska), prowadzącym samodzielną działalność gospodarczą, co sprawia iż chociażby w obliczu tych okoliczności należy wykluczyć by nie miał świadomości w zakresie obowiązujących go jako mistrza kominiarskiego przepisów prawnych.
Mało tego nawet jeżeli hipotetycznie założyć, że w momencie decyzji o skierowaniu na kontrolę czeladnika kominiarskiego oskarżony nie miał świadomości bezprawności takiego działania, to sytuacja taka nie zwalnia go od odpowiedzialności albowiem mógł konieczne w tym zakresie informacje zaczerpnąć wcześniej przed podjęciem takiej decyzji.Nie można skutecznie powoływać się na niezawinioną nieznajomość prawa, jeżeli sprawca nie starał się w sposób należyty zapoznać z obowiązującym uregulowaniem, choć miał możliwość to uczynić.
Taka postawa stanowi tzw.  zawinienie  na przedpolu czynu zabronionego -co wyklucza przyjęcie istnienia  nieświadomości bezprawności czynu.
Jeżeli bowiem na sprawcy w związku z jego działalnością zawodową ciąży obowiązek zaznajomienia się z odpowiednimi przepisami i sprawca w sposób zawiniony tego obowiązku nie wypełnił to nieświadomość bezprawności będzie nieusprawiedliwiona (por. OSNKW 1997, z. 5-6, poz. 46).
Taka sytuacja wystąpiła w odniesieniu do oskarżonegoH. B.jeżeli nie zaznajomił się z obowiązującymi go jako mistrza kominiarskiego przepisami, chociaż z łatwością mógł to uczynić, to trudno przyjąć, że działał w usprawiedliwionym błędzie co do prawa.
Nie ma też zastrzeżeń co do oceny prawnej zachowania oskarżonych przyjętych przez Sąd Rejonowy.
W sprawie bezspornym jest, że oskarżonyH. B.jako mistrz kominiarski odpowiedzialny za przeprowadzenie kontroli między innymi w mieszkaniu oskarżycielki posiłkowejS. O.występował w roli gwaranta.
Z tej racji ciążył na nim obowiązek podjęcia wszelkich działań zmierzających do obniżenia stopnia konkretnego niebezpieczeństwa jakie w tym mieszkaniu wystąpiło w związku z nieprawidłowym podłączeniem wentylacji mechanicznej (wyciąg kuchenny) do kanału wentylacji grawitacyjnej.
Wynikało to z treści jego obowiązków.Obowiązkiem gwaranta bowiem  jest nie tylko podjęcie działań zapobiegających pojawieniu się konkretnego niebezpieczeństwa dla chronionego dobra, ale także podjęcie wszelkich działań zmierzających do obniżenia stopnia niebezpieczeństwa istniejącego już w chwili aktualizacji jego obowiązku.
Oskarżony nie przeprowadzając osobiście kontroli (do czego prawnie był zobowiązany) uchybił temu obowiązkowi co jest wystarczające do przypisania mu czynu wyczerpującego znamionaart. 160§3 kk. I wprawdzie przestępstwo to z racji roli gwarancyjnej oskarżonego ma charakter indywidualny, nie  zmienia to jednak faktu, że poprzez treśćart. 21§2 kkodpowiedzialność za ten czyn należało przypisać również oskarżonemuJ. M. (1).
Działał on wszakże w porozumieniu z oskarżonymH. B.i wiedząc, że to na mistrzu kominiarskim ciąży obowiązek przeprowadzenia kontroli, czynność tą przeprowadził nie mając ku temu wymaganych uprawnień.
Przyjęcie zatem w stosunku do tego oskarżonego sprawstwa i winy w zakresie czynu zart. 160§3 kkw świetle przedstawionych wyżej uwag było także uzasadnione.
Nie budzi też wątpliwości przypisanie oskarżonemuH. B.przestępstwa zart. 271§1 kk.
Zastrzeżenia jakie w tym zakresie podnosi jego obrońca pozostają oczywiście bezzasadne.
W sprawie nie ulega najmniejszej wątpliwości, że oskarżony będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci protokołu kontroli mieszkania, dokument ten sfałszował.
Złożył bowiem swój podpis pod treścią protokołu czynności, której de facto nie wykonał (kontrolę przeprowadziłJ. M. (1)).
Nie jest przy tym jak wywodzi skarżący, że protokół ten nie miał istotnego znaczenia prawnego, gdyż przedmiotem oceny oskarżonegoH. B.był cały budynek (a nie tylko jedno mieszkanie) i dopiero protokół zbiorczy kontroli może być przedmiotem oceny zachowania oskarżonego.
Tego rodzaju pogląd dotknięty jest wadą logicznego rozumowania w tym sensie, że przecież treść protokołu kontroli każdego mieszkania w efekcie końcowym rzutuje na treść owego zbiorczego dokumentu jakim jest protokół przeglądu całego budynku.
Jeżeli więc w niniejszej sprawie oskarżony wystawił nierzetelny protokół kontroli mieszkaniaS. O., to konsekwencją tego jest zafałszowanie treści owego zbiorczego protokołu kontroli. Nie może być więc mowy, że zachowanie oskarżonego było obojętne z punktu widzenia norm prawa karnego (art. 271§1 kk).
Nie ma też żadnych zastrzeżeń, co do oceny stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonym czynów.
Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku kwestii tej poświęcił wystarczające dużo  uwagi przeprowadzając w tym zakresie pogłębioną analizę-Sąd Okręgowy stanowisko to w całości aprobuje dlatego podniesione w obu apelacjach sugestie, że stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonym czynów nie przekracza progu znikomości bądź jest nieznaczny nie mogły zostać zaakceptowane.
Mając więc to wszystko na uwadze zaskarżony wyrok jako trafny należało utrzymać w mocy.
O kosztach za postępowanie odwoławcze w odniesieniu do oskarżonych orzeczono w oparciu o treśćart. 624§1 kpk.