Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1378/14
Data wyroku: 2015-09-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Szybka, Joanna Baranowska, Beata Michalska
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 15 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 1378/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 września 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący:SSA Joanna Baranowska
Sędziowie:SSA Iwona Szybka (spr.)
SSA Beata Michalska
Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Sztuka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. wŁ.
sprawyJ. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi wŁ.
o wysokość emerytury
na skutek apelacjiJ. W.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt VIII U 6096/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że ustalaJ. W.wysokość emerytury z uwzględnieniem wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 106,92% obliczonego w oparciu o wynagrodzenia z lat 1971, 1973 – 1990 i 1993;

2
oddala apelację w pozostałej części.

Sygn. akt III AUa 1378/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 4 września 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.przyznałJ. W.emeryturę od 23 sierpnia 2013 r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z korzystniejszych 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia od 1971 r. od 2000 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 82,95 %.
Od powyższej decyzji odwołanie w dniu 1 października 2013 r. wniósłJ. W.domagając się ponownego ustalenia wysokości emerytury.
Decyzją z dnia 2 października 2013 r. ZUS ponownie przeliczył emeryturęJ. W.od 23 sierpnia 2013 r. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia od 1973 r. od 2000 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 103,89 % i został ustalony na podstawie lat 1973-1988, 1993-2000.
W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony ostatecznie domagał się doliczenia premii regulaminowej 20 %, dodatku stażowego 5 % oraz ryczałtu węglowego w wysokości 55 zł za okres od 1 stycznia 1973 r. do 31 grudnia 1974 r., przyjęcia wynagrodzenia za lata 1971-1972 na podstawie stawki godzinowej 10 zł wraz z premią regulaminową. Nadto, wnioskodawca zażądał ustalenia dochodów za czas zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)w latach 1989-1991 zgodnie ze świadectwem pracy.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 września 2014r. Sąd Okręgowy w Łodzi zmienił obie decyzje i ustalił, że od dnia 23 sierpnia 2013r. emerytura przyznana janowiW.zostaje naliczona od wskaźnika wysokości podstawy wymiaru na poziomie 106,42% i ustalonego w oparciu o wynagrodzenia z lat 1971, 1973-1989, 1993, 2000 oraz oddalił odwołanie w pozostałej części.
Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniach:J. W.był zatrudniony od 25 sierpnia 1970 r. do 14 lipca 1973 r. wZakładach (...)wŁ.. Od dnia 25 sierpnia 1970 r. otrzymał stanowisko powlekaczka tkanin wZakładach (...)z wynagrodzeniem 7,10 zł na godzinę wraz z akordem. Z dniem 1 września 1970 r. uzyskał angaż na stanowisko brygadzisty zmianowego z wynagrodzeniem 10 zł na godzinę wraz z premią regulaminową. Od 14 czerwca 1971 r.J. W.uzyskał stanowisko przepuszczacza tkanin na maszynie drukarskiej z wynagrodzeniem 7,50 zł za godzinę – 75 % zarobku drukarza. WynagrodzenieJ. W.na stanowisku mistrza zmianowego wynosiło 2 700 zł miesięcznie wraz z premią regulaminową od 1 stycznia 1973 r. Od 1 maja 1973 r. odwołujący się uzyskał stanowisko mistrza. Jego wynagrodzenie zostało określone jako 2800 zł miesięcznie wraz z 400 zł dodatku funkcyjnego.
J. W.był zatrudniony w(...)Zakładach (...)wŁ.w okresie od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1977 r. W tym okresie zajmował stanowiska mistrza a następnie kierownika zmianowego wykańczalni. Na ostatnio zajmowanym stanowisku otrzymał wynagrodzenie zasadnicze 4 000 zł wraz z dodatkiem funkcyjnym 800 zł, premią 1 066 zł oraz dodatkiem za pracę w nocy 200 zł. Wnioskodawca został przyjęty w dniu 16 lipca 1973 r. do(...)Zakładów (...)wŁ.na trzymiesięczny okres próbny a po jego upływie na czas nieokreślony na stanowisku mistrza drukarni. Jego wynagrodzenie było płatne zgodnie z warunkami przewidzianymi w Układzie ZbiorowymPracy (...)Włókienniczego w wysokości 3 100 zł miesięcznie wraz z 400 zł dodatku funkcyjnego oraz 20 % premii i 55 zł ryczałtu. Odwołujący się, będąc zatrudnionym w(...)Zakładach (...)wŁ.pobierał dodatek stażowy za wieloletnią i nieprzerwaną pracę w jednostkach przemysłu lekkiego w wymiarze 5 %. Od 1 stycznia 1976 r.J. W.przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 3 400 zł miesięcznie wraz z 600 zł dodatku funkcyjnego oraz premią według zasad obowiązujących od 1 maja 1973 r. Z legitymacji ubezpieczeniowej wnioskodawcy wynikają zarobki otrzymywane przez niego w latach 1975-1977, co zostało przyjęte przez ZUS w podanych tam wysokościach.
Od 2 listopada 1989 r. do 30 kwietnia 1991 r. ubezpieczony pracował wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierownika magazynu. Na ostatnio zajmowanym stanowisku otrzymywał 1 200 000 zł miesięcznie płacy zasadniczej wraz z premią uznaniową. Przy przyjęciu za okres pracy w:
Zakładach (...)wŁ.od 1 września 1970 r. stawki 10 zł za godzinę, od 14 sierpnia 1971 r. stawki 7,50 zł za godzinę, od 1 stycznia 1973 r. 2 700 zł miesięcznie, od 1 maja 1973 r. 2 800 zł miesięcznie wraz z dodatkiem funkcyjnym 400 zł;
w(...)Zakładach (...)wŁ.5 % dodatku stażowego oraz 3 100 zł wynagrodzenia zasadniczego i 400 zł dodatku funkcyjnego;
wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.1 200 000 zł za miesiąc kwiecień 1991 r.
wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych 1971, 1973-1989, 1993, 2000 wyniósł 106,42 %. I jest wyższy niż dotychczasowy. Przyjęte do wyliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 106,42 % wynagrodzenia w poszczególnych latach oraz indywidualne wskaźniki za te lata wyniosły:
- w 1971 r. – podstawa wymiaru 21 215,00 zł; wskaźnik 74,98 %;
- w 1973 r. – podstawa wymiaru 38 806,61 zł; wskaźnik 115,58 %;
- w 1974 r. – podstawa wymiaru 43 860,00 zł; wskaźnik 114,76 %;
- w 1975 r. – podstawa wymiaru 52 771,00 zł; wskaźnik 112,38 %;
- w 1976 r. – podstawa wymiaru 61 642,00 zł; wskaźnik 119,99 %;
- w 1977 r. – podstawa wymiaru 72 872,00 zł; wskaźnik 132,13 %;
- w 1978 r. – podstawa wymiaru 44 886,00 zł; wskaźnik 76,54 %;
- w 1979 r. – podstawa wymiaru 74 578,00 zł; wskaźnik 116,68 %;
- w 1980 r. – podstawa wymiaru 89 585,00 zł; wskaźnik 123,60 %;
- w 1981 r. – podstawa wymiaru 115 858,00 zł; wskaźnik 125,57 %.
- w 1982 r. – podstawa wymiaru 150 052,00 zł; wskaźnik 107,51 %.
- w 1983 r. – podstawa wymiaru 236 059,00 zł; wskaźnik 135,90 %.
- w 1984 r. – podstawa wymiaru 267 275,00 zł; wskaźnik 132,28 %.
- w 1985 r. – podstawa wymiaru 249 160,00 zł; wskaźnik 103,79 %.
- w 1986 r. – podstawa wymiaru 252 751,00 zł; wskaźnik 87,41 %.
- w 1987 r. – podstawa wymiaru 328 740,00 zł; wskaźnik 93,87 %.
- w 1988 r. – podstawa wymiaru 636 618,00 zł; wskaźnik 99,93 %.
- w 1989 r. – podstawa wymiaru 2 174 334,00 zł; wskaźnik 87,64 %.
- w 1993 r. – podstawa wymiaru 48 123 300,00 zł; wskaźnik 100,38 %.
- w 2000 r. – podstawa wymiaru 15 598,37 zł; wskaźnik 67,57 %.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za częściowo zasadne. Powołał się naart. 114 ust. 1, art. 53 ust. 1, art. 15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.).
Ostatecznie spór sprowadzał się do wysokości zarobków uzyskiwanych przez ubezpieczonego w okresie zatrudnienia wZakładach (...)wŁ.od 25 sierpnia 1970 r. do 14 lipca 1973 r., w(...)Zakładach (...)wŁ.w okresie od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1977 r. oraz wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.od 2 listopada 1989 r. do 30 kwietnia 1991 r. W pismach z dnia 4 marca 2014 r. oraz 17 marca 2014 r. ubezpieczony ponownie zmodyfikował swoje żądanie, wnosząc o doliczenie premii regulaminowej 20 %, dodatku stażowego 5 % oraz ryczałtu węglowego w wysokości 55 zł za okres od 1 stycznia 1973 r. do 31 grudnia 1974 r. podczas zatrudnienia wZakładach (...)wŁ.. Wniósł ponadto o przyjęcie wynagrodzenia za lata 1971-1972, w czasie których był zatrudniony na stanowisku brygadzisty zmianowego wZakładach (...)wŁ.do dnia 1 stycznia 1973 r., gdy awansował na mistrza zmianowego- wynagrodzenia w wysokości ustalonej na podstawie stawki godzinowej 10 zł wraz z premią regulaminową. Nadto, wnioskodawca zażądał ustalenia dochodów za czas zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)w latach 1989-1991 zgodnie ze świadectwem pracy. Organ rentowy wskazał, że do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto za okres od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1974 r. podane w angażach wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatek funkcyjny, zatem nie przyjęto 20 % premii i ryczałtu w wys.55 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe obejmujące analizę dokumentacji związanej ze spornym okresem pracy oraz dopuścił dowód z zeznań ubezpieczonego. Żadnych świadków na okoliczność uzyskiwanych przez siebie zarobków wnioskodawca nie zgłosił.
Za objęte sporem okresy zatrudnienia wnioskodawcy wZakładach (...)wŁ.od 25 sierpnia 1970 r. do 14 lipca 1973 r. zachowały się angaże określające wynagrodzenie godzinową stawką wynagradzania. Odwołujący się od dnia 25 sierpnia 1970 r. otrzymał 7,10 zł na godzinę wraz z akordem, od dnia 1 września 1970 r. 10 zł na godzinę wraz z premią regulaminową, od 14 czerwca 1971 r. otrzymał 7,50 zł za godzinę, od dnia 1 stycznia 1973 r. 2 700 zł miesięcznie wraz z premią regulaminową, a od dnia 1 maja 1973 r. 2 800 zł miesięcznie wraz z 400 zł dodatku funkcyjnego.
Zdaniem Sądu Okręgowego spełnione zostały podstawy do uwzględnienia odwołania wnioskodawcy w takim zakresie, w jakim żądał on uwzględnienia za nieudokumentowane okresy pracy w tym zakładzie wynagrodzenia wyliczonego z jego stawki osobistego zaszeregowania wynikającej z angaży. Stąd hipotetyczne wyliczenie w tym zakresie przy przyjęciu 10 zł na godzinę od 1 września 1970 r., od 14 czerwca 1971 r.- 7,50 zł na godzinę, od 1 stycznia 1973 r. -2 700 zł miesięcznie i od 1 maja 1973 r.- 2 800 zł miesięcznie + 400 zł dodatku funkcyjnego, gdyż było to wynagrodzenie, które wnioskodawca realnie otrzymywał. Sąd wskazał, że nie można było przyjąć, że w latach 1971-1972 wnioskodawca zarabiał 10 złotych na godzinę, bowiem z angażu wynika, że od 14 czerwca 1971 r.J. W.płacono 7,50 zł na godzinę. Ponadto Sąd Okręgowy zauważył, że z angaży wynika, że poza wynagrodzeniem zasadniczym wnioskodawcy przysługiwała także premia regulaminowa. Jednak w angażu obowiązującym od dnia 1 września 1970 r. wysokość tej premii nie została określona ani procentowo, ani kwotowo, a poza angażami brak jest innych dokumentów potwierdzających fakt wypłaty premii i w jakiej wysokości.
Odnośnie wysokości wynagrodzeniaJ. W.w(...)Zakładach (...)wŁ.w okresie od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1977 r., to Sąd Okręgowy wskazał, że za ten okres wnioskodawca domagał się doliczenia mu dodatku stażowego w wysokości 5%, premii regulaminowej w wysokości 20% i ryczałtu w kwocie 55 zł. Oceniając żądanie wnioskodawcy Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dokumentów pracowniczych, że wynagrodzenie ubezpieczonego od 16 lipca 1973r. do 31 grudnia 1975r. wynosiło 3 100 zł miesięcznie plus 400 zł dodatku funkcyjnego, 20 % premii, 55 zł ryczałtu oraz 5% dodatku stażowego. Od 1 stycznia 1976 r. ubezpieczonemu przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 3 400 zł miesięcznie plus 600 zł dodatku funkcyjnego i premia według zasad obowiązujących od 1 maja 1973 r. Natomiast na ostatnio zajmowanym stanowisku ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie zasadnicze 4 000 zł plus dodatek funkcyjny 800 zł, premię 1 066 zł oraz dodatek za pracę w nocy 200 zł. Z przedłożonych dokumentów wynika, że wnioskodawca podczas zatrudnienia wZakładach (...)wŁ.od 16 lipca 1973 r. miał przyznany ryczałt, który wynosił 55 zł, jednakże wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał z jakiego tytułu był on przyznawany oraz czy podlegał składkowaniu. Dlatego też dodatek ten nie podlega uwzględnieniu. Uwzględnieniu podlegał natomiast dodatek stażowy, bo wynika z niekwestionowanego przez organ rentowy zaświadczenia z dnia 3 czerwca 1980 r.
Odnośnie premii, to Sąd Okręgowy wskazał, że nie było możliwe aby w podstawie wymiaru emerytury uwzględnić premie za ten okres pracy, gdyż ubezpieczony w sposób pewny i konkretny nie wykazał w jakiej wysokości premia była mu wypłacana i z jakiego tytułu. Nie przedstawił także zakładowego regulaminu premiowania. Przy przyjęciu go do firmy wskazano na 20% premii, ale nie wiadomo z jakiego tytułu. Wnioskodawca twierdził, iż była także regulaminowa, jak w poprzednim zakładzie pracy, bo miał przeniesienie służbowe, ale żadnych dowodów na tę okoliczność nie przedstawił. Także z angażu znajdującego się na kartach ZUS nie wynika, że premia była regulaminowa, zaś porównanie świadectwa pracy z wynagrodzeniem zasadniczym 4 000 zł i premią 1 066 zł nie wskazuje w żadnym razie, że było to 20% od wynagrodzenia zasadniczego. Supozycja wnioskodawcy, iż skoro za okres od 1975 r. do 1977 r. przyjęto wynagrodzenie z legitymacji łącznie z premią, to premie miał także wcześniej jest dowolna, gdyż z twierdzenia tego nie wynika jej wysokość, ani też jej charakter. Sąd Okręgowy podkreślił, że przy ustaleniu podstawy wymiaru emerytury z dokumentacji innej niż dokumentacja płacowa uwzględnieniu, jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe lub ubezpieczenie społeczne, podlegają tylko te składniki wynagrodzenia których wypłata w określonej wysokości oraz fakt odprowadzenia składki na ubezpieczenie społeczne jest niewątpliwy. W kwestii tej nie może istnieć żaden stan niepewności. Dlatego też brak było podstaw aby w objętych sporem latach zatrudnienia za podstawę wymiaru składek, poza wynagrodzeniem zasadniczym, przyjąć także dodatkowy składnik wynagrodzenia w postaci premii.
Odnośnie wysokości wynagrodzenia wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.w okresie od 2 listopada 1989 r. do 30 kwietnia 1991 r., to Sąd Okręgowy wskazał, że był on zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierownika magazynu. Na ostatnio zajmowanym stanowisku otrzymywał 1 200 000 zł miesięcznie płacy zasadniczej wraz z premią uznaniową. Z całą pewnością można przyjąć, zgodnie ze świadectwem pracy wystawionym w dniu 30 kwietnia 1991 r., że ubezpieczony otrzymał wynagrodzenie zasadnicze właśnie w takiej kwocie za miesiąc kwiecień 1991 r. Ubezpieczony nie wykazał jednak, że przez cały okres zatrudnienia otrzymywał takie wynagrodzenie. Nie wykazał też, że otrzymywał premię uznaniowa i w jakiej kwocie.
Reasumując, Sąd Okręgowy nie uwzględnił w podstawie wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne premii za okres zatrudnienia wZakładach (...)wŁ., premii i ryczałtu za okres od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1974 r. w(...)Zakładach (...)wŁ.oraz jednakowego wynagrodzenia za okres zatrudnienia w(...).
Apelację od powyższego wyroku wniósłJ. W..
W uzasadnieniu wskazał, że domaga się obliczenia emerytury z uwzględnieniem 55 zł ryczałtu oraz premii w wysokości 20% za lata 1973-1974. Wniósł też aby zarobki z 1990r. wA.ustalić w takiej wysokości jak w roku 1989.
Na rozprawie apelacyjnej ubezpieczony sprecyzował swoje żądanie i wskazał, że domaga się doliczenia do podstawy wymiaru 20% premii miesięcznie liczonej od wynagrodzenia zasadniczego oraz ryczałtu w wysokości 55 zł miesięcznie za okres od 16 lipca 1973r. do 31 grudnia 1974. Na tej rozprawie ubezpieczony złożył też umowę o pracę z PZ(...)wŁ.zawartą 1 listopada 1990r.
Sąd Apelacyjny dodatkowo ustalił:
W dniu 1 listopada 1990r.J. W.zawarł umowę o pracę z PZ(...)wŁ.na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy. Powierzono mu obowiązki kierownika magazynu za wynagrodzeniem zasadniczym 1 200 000 zł plus premia uznaniowa.
(dowód: umowa k. 88).
Przyjmując, że w roku 1990J. W.otrzymał wynagrodzenie w kwocie: 3 095 000 zł za okres od stycznia 1990 r. do kwietnia 1990 r., 679 050 zł miesięcznie za miesiące maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 1990r. oraz po 1 200 000 zł miesięcznie za miesiące listopad i grudzień 1990r., wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 106,92% i jest wyższy niż dotychczas obliczony. Wskaźnik ten wyliczony został z lat 1971, 1973-1990, 1993.
(dowód: wyliczenie k. 69-74 akt rentowych)
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja okazała się częściowo zasadna.
Ja wynika z akt sprawy ubezpieczony nie zgodził się z wysokością przyznanej przez organ rentowy emerytury.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. W myśl ustępu 6 na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.
Ubezpieczony zakwestionował wysokość wynagrodzenia przyjętego przez ZUS, jako podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego uwzględnił część żądań skarżącego i ustalił nowy wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury. Sąd Okręgowy nie uwzględnił żądania ustalenia wynagrodzenia w latach 1971-1972 przy przyjęciu, że wnioskodawca zarabiał 10 złotych na godzinę, bowiem z angażu wynika, że od 14 czerwca 1971 r.J. W.płacono 7,50 zł na godzinę. Nie uwzględnił też żądania w zakresie premii regulaminowej, bowiem w angażu obowiązującym od dnia 1 września 1970 r. wysokość tej premii nie została określona ani procentowo, ani kwotowo, a poza angażami brak jest innych dokumentów potwierdzających fakt wypłaty premii i w jakiej wysokości. Z treści apelacji wynika, że ubezpieczony z tym rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego się zgadza.
Sąd Okręgowy nie uwzględnił też żądania ubezpieczonego aby w okresie zatrudnienia od 16 lipca 1973r. do 31 grudnia 1974r., uwzględnić w podstawie wymiaru emerytury premię w wysokości 20% miesięcznie i ryczałt w wysokości 55 zł miesięcznie. I z tym rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego ubezpieczony się nie zgadza. Uzasadniając swoje stanowisko odnośnie ryczałtu, to Sąd Okręgowy podniósł, że wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał z jakiego tytułu był ryczałt przyznawany i, że podlegał on oskładkowaniu. Odnośnie natomiast premii, Sąd Okręgowy wskazał, że ubezpieczony w sposób pewny i konkretny nie wykazał w jakiej wysokości premia była mu wypłacana i z jakiego tytułu. Nie przedstawił także zakładowego regulaminu premiowania. Przy przyjęciu go do firmy wskazano na 20% premii, ale nie wiadomo z jakiego tytułu. Wnioskodawca twierdził, iż była także regulaminowa, jak w poprzednim zakładzie pracy, bo miał przeniesienie służbowe, ale żadnych dowodów na tę okoliczność nie przedstawił. Także z angażu nie wynika, że premia była regulaminowa, zaś porównanie świadectwa pracy z wynagrodzeniem zasadniczym 4 000 zł i premią 1 066 zł nie wskazuje w żadnym razie, że było to 20% od wynagrodzenia zasadniczego. Ponadto Sąd Okręgowy wyraził pogląd, że okoliczność, iż za okres od 1975 r. do 1977 r. przyjęto wynagrodzenie z legitymacji łącznie z premią, nie jest dowodem, że także w spornym okresie od 16 lipca 1973r. do 31 grudnia 1974r. miał te premię wypłaconą.
Sąd Apelacyjny podziela powyższe stanowisko Sądu Okręgowego. Istotnie zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uwzględnienie w podstawie wymiaru emerytury ani ryczałtu, ani premii z okresu zatrudnienia od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1974 r. Trafnie Sąd Okręgowy podniósł, że przy ustaleniu podstawy wymiaru emerytury z dokumentacji innej niż dokumentacja płacowa uwzględnieniu, jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe lub ubezpieczenie społeczne, podlegają tylko te składniki wynagrodzenia których wypłata w określonej wysokości oraz fakt odprowadzenia składki na ubezpieczenie społeczne jest niewątpliwy. W kwestii tej nie może istnieć żaden stan niepewności.
W apelacji skarżący nie przedstawia żadnych argumentów, które pozwoliłyby na zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury z uwzględnieniem ryczałtu i premii w okresie od 16 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1974 r.
W tej części apelacjaJ. W.podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 kpc, o czym Sąd Apelacyjny orzekł w punkcie 2 wyroku.
Apelacja ubezpieczonego okazała się skuteczna w odniesieniu do wysokości wynagrodzenia uzyskanego przez skarżącego w roku 1990. W aktach rentowych w II pliku znajduje się potwierdzenie ubezpieczenia pracownikaJ. W.od dnia 2 listopada 1989r. W potwierdzeniu tym organ rentowy wpisał, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne w roku1989 wyniosła 1 358 100 zł, a za okres od 1 stycznia 1990r. do 30 kwietnia 1990r. wyniosła 3 095 000 zł. Jednocześnie zaznaczono, że „do 30 kwietnia 1990 r. brak wymeldowania”, a „od 1 maja 1990r. zakład rozliczał się globalnie”. Dokonując obliczenia wwpw organ rentowy przyjął w 1990r. wynagrodzenie w kwocie 3 095 000 (za okres 01 – 04) plus za okres od 05 – 12, wynagrodzenie minimalne w kwocie 2 168 000 zł. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie ma podstaw do tego aby w okresie od maja do grudnia 1990r. wysokość wynagrodzenia uwzględnić w najniższej możliwej wysokości. Zauważyć należy, ubezpieczony od samego początku pracował na tym samym stanowisku kierownika magazynu. Jego wynagrodzenie na tym stanowisku już od listopada 1990r. wynosiło 1 200 000 zł., co jednoznacznie wynika z umowy o pracę złożonej na rozprawie apelacyjnej oraz ze świadectwa pracy. W takich okolicznościach, zasadnym jest, w ocenie Sądu Apelacyjnego przyjęcie, że w okresie od maja do października 1990r. włącznie ubezpieczony zarabiał miesięcznie co najmniej tyle, ile zarabiał miesięcznie na początku zatrudnienia, czyli w okresie od 1 listopada do 31 grudnia 1989r. Miesięczne wynagrodzenie w listopadzie i grudniu 1989r. wyniosło 679 050 zł. i jest niższe niż miesięczne z okresu od stycznia do kwietnia 1990r. Za miesiące listopada i grudzień 1990r. wynagrodzenie zostało udowodnione umową o pracę.
Biorąc powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawieart. 386 par. 1 kpcorzekł jak w punkcie 1 wyroku.