Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 672/15
Data wyroku: 2015-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt XIV K 672/15

UZASADNIENIE
Stosownie do treściart. 424 § 3 k.p.k.w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw uzasadnienie wyroku wydanego w trybieart. 343 k.p.k.zostało ograniczone do wyjaśnienia jego podstawy prawnej oraz innych rozstrzygnięć.
I. P.był podejrzany o to, że w dniu 29 sierpnia 2015r. wW.przyul. (...)kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiN. (...)nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości (wynik I badania – 0,61 mg/l, wynik II badania – 0,75 mg/l, wynik III badania – 0,68 mg/l, wynik IV badania – 0,69 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu) tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.
W dniu 23 października 2015 r. Prokurator Prokuratury RejonowejW.–M.w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wystąpił do Sądu z wnioskiem o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary grzywny w wymiarze 20 (dwudziestu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 10 (dziesięciu) złotych i środków karnych w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat oraz świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Stosownie do treściart. 335 § 1 k.p.k.jeżeli oskarżony przyznaje się do winy, a w świetle jego wyjaśnień okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte Prokurator może wystąpić z wnioskiem o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar i innych środków przewidzianych za zarzucany mu występek, zaś Sąd uznając, że takie warunki zachodzą wniosek uwzględnić.
Zdaniem Sądu wszystkie przedstawione powyżej warunki uwzględnienia wniosku, o którym mowa wart. 335 § 1 k.p.k.zostały w tej sprawie spełnione. WszakI. P.przyznał się do zarzucanego mu czynu, a w świetle zebranych dowodów wina i okoliczności nie budziły żadnych wątpliwości. Również cele postępowania zostaną osiągnięte, skoro sprawca przestępstwa został wykryty i będzie pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a orzeczona w stosunku do niego kara i środki karne będą adekwatne do wagi popełnionego przez niego czynu. Ich dolegliwość spełni natomiast zadania w kierunku zapobiegania przestępstwom podobnego rodzaju oraz uczyni zadość poczuciu sprawiedliwości społecznej.
Z tych względów na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2015 r. Sąd stosownie do treściart. 335 § 1 k.p.k.i art.. 343§ 6 k.p.k.uwzględnił wniosek prokuratora i uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wymierzając przy tym kary i środki karne zgodnie z wnioskiem. Na podstawieart. 178a § 1 k.k.Sąd wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 20 (dwadzieścia) stawek dziennych w wysokości 10 (dziesięć) złotych każda. Na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, zaś na podstawieart. 43a § 2 k.k.świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Jednocześnie na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 29-30 sierpnia 2015 r., zaś na podstawieart. 63 § 4 k.k.na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 sierpnia 2015 r. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął w oparciu o treśćart. 626 § 1 k.k.iart. 627 k.p.k.obciążając nimi oskarżonego.
Na wstępie rozważań dotyczących wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku należało poczynić pewne podstawowe przemyślenia odnośnie zarzuconego oskarżonemu przestępstwa.
Przedmiotem przestępstwa penalizowanego wart. 178a § 1 k.k.jest bezpieczeństwo w komunikacji. Przestępstwo to może zostać popełnione wyłącznie przez działanie. Czyn polega na prowadzeniu (czyli kierowaniu) pojazdu mechanicznego na drodze każdego rodzaju w stanie zagrażającym bezpieczeństwu w komunikacji. Przestępstwo to ma charakter formalny. Powyższy występek ma charakter umyślny, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. W każdym razie niezbędna jest świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością.
Jak wynika zart. 115 § 16 k.k.stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg lub zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 ‰ albo prowadzi do stężeń przekraczających te wartości.
Wobec powyższego, jak również biorąc pod uwagę zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy Sąd nie miał wątpliwości, że swoim zachowaniem oskarżony dopuścił się zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu.I. P.prowadził bowiem pojazd mechaniczny to jest samochód markiN. (...), w ruchu lądowym – przyul. (...)wW., znajdując się pod wpływem alkoholu, co ujawniły badania stanu trzeźwości z wynikiem 0,61 mg/l w I próbie, 0,75 mg/l w II próbie, 0,68 mg/l w III próbie, 0,69 mg/ l w IV próbie. Wskazują na to bezsprzecznie dowody w postaci wyjaśnień oskarżonego (k. 19-20), protokół zatrzymania (k. 2-3), protokół badania stanu trzeźwości (k. 6, 8), świadectwo wzorcowania (k. 7, 9) oraz zeznania świadkaM. W.(k. 11-12).
Przypisując oskarżonemu popełnienie czynu zart. 178a § 1 k.k.Sąd ustalił, że działał on w zamiarze bezpośrednim, albowiem z protokołu badania stanu trzeźwości wynika, że spożywał alkohol w dniu zdarzenia około 12:30, a mimo to w pełni świadomie, po niedługim czasie od jego spożywania, zdając sobie sprawę z grożącej odpowiedzialności karnej, prowadził samochód. Jak wynika zart. 115 § 16 k.k.stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie człowieka przekracza 0,25 mg/l albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Wiedział, że jest w stanie nietrzeźwości, a mimo to prowadził auto tak więc był uczestnikiem ruchu lądowego. Oskarżony swoim zamiarem obejmował wszelkie, wskazane wyżej, znamiona strony przedmiotowej przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.
I. P.znajdował się w stanie nietrzeźwości alkoholowej, w który to stan sam się wprowadził. Zdawał sobie sprawę z odpowiedzialności, która nad nim ciąży i z konsekwencji prawnych własnego zachowania. W chwili popełnienia czynu zabronionego oskarżony był osobą dojrzałą życiowo, w pełni poczytalną, zdającą sobie sprawę z bezprawności swojego zachowania. Nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca bezprawność jego czynu, bądź winę. Żaden z przeprowadzonych dowodów nie wskazywał, aby nie można było wymagać od oskarżonego zachowania zgodnego z prawem w tej konkretnej sytuacji.
Mając zatem na uwadze, że wina i okoliczności czynu popełnionego przez oskarżonego nie budziły wątpliwości i oceniając, iż cele postępowania zostaną osiągnięte Sąd uwzględnił wniosek Prokuratora i wymierzył uzgodnione przez niego z oskarżonym karę i środki karne. Zdaniem Sądu wniosek w zakresie kary i środków karnych wobec ujawnienia okoliczności przedmiotowo-podmiotowych czynu był jak najbardziej trafny i adekwatny do jego wagi. Przede wszystkim mieścił się w granicach wyznaczonych przez podstawę wymiaru kary i był wystarczający dla osiągnięcia swoich celów. Jednocześnie odpowiadał regulacjom zart. 42 § 2 k.k.iart. 43a § 2 k.k.obligującym Sąd do wymierzenia wskazanych tam środków karnych w wymiarze nie niższym niż określone dolne granice. Sąd podzielił płynące z wniosku przekonanie, że orzeczona w stosunku do oskarżonego kara grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych w wysokości 10 złotych będzie adekwatna do wagi popełnionego przez niego czynu. Wszak mimo obiektywnego naruszenia reguł bezpieczeństwa w ruchu lądowym, in concreto oskarżony nie spowodował zagrożenia bezpieczeństwa dla innych osób. Nadto przyznał się do zarzucanego mu czynu okazując tym samym krytycyzm wobec swojego niezgodnego z prawem zachowania. Jednocześnie prowadzi ustabilizowany tryb życia. Ma żonę i dziecko na utrzymaniu. Mimo że wykonuje prace dorywcze to osiąga stały miesięczny dochód na poziomie 2000 złotych netto. Z tych względów wymierzona kara, przy jednoczesnym orzeczeniu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat i świadczeniu pieniężnym w wysokości 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, w przekonaniu Sądu, będą wpływać powstrzymująco na oskarżonego, w szczególności wyznaczenie odpowiedniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, co ma na celu z jednej strony ochronę potencjalnych ofiar ze strony oskarżonego, gdyby ponownie chciał prowadzić pojazd mechaniczny będąc w stanie nietrzeźwości, z drugiej ochronę samego oskarżonego przed podjęciem podobnych, nieodpowiedzialnych decyzji. Orzeczona wobec oskarżonego kara oraz środki karne winny być wystarczające również dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, w tym dla zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Realizując dyrektywy ustawowe wyrażone wart. 63 § 1 oraz § 4 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 29-30 sierpnia 2015 r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny, a na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 sierpnia 2015 r.
Mając na uwadze, że wniosek Prokuratora nie zawierał uzgodnienia w przedmiocie kosztów procesu Sąd na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.orazart. 627 k.p.k.zasądził odI. P.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 złotych tytułem wydatków postępowania oraz kwotę 30 złotych tytułem opłaty, uznając że kwoty te nie będą stanowiły dla oskarżonego nadmiernego obciążenia.