Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 235/14
Data wyroku: 2015-08-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Sienkiel
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art.178a§1 kk
Teza: skazanie za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości

Sygn. akt V K 235/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 sierpnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Sienkiel
Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej
w obecności Prokuratora Elżbiety Biernackiej
po rozpoznaniu w dniach 16.02.2015r., 10.08.2015r.
na rozprawie
sprawyT. S. (1)
urodzonego (...)wG.
synaR.iW.z d.S.
oskarżonego o to, że: W dniu 08 lipca 2014 roku około godz. 21:20 w m.R.gm.W.kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,74 promila alkoholu etylowego we krwi,

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

1
OskarżonegoT. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a§1 kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkskazuje go na karę grzywny w wymiarze 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.

2
Na podstawieart. 42§2 kkw zw. zart. 4§1 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwa) lat.

3
Na podstawieart. 63§4 kkna poczet orzeczonego w pkt. 2 środka karnego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 lipca 2014r.

4
Na podstawieart. 49§2 kkw zw. zart. 4§1 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 500 (pięćset) złotych.

5
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 1.577,51 (jeden tysiąc pięćset siedemdziesiąt siedem 51/100) złotych.

Sygn. akt V K 235/14

UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 8 lipca 2015r. służbę w patrolu zmotoryzowanym pełnili funkcjonariusze Straży GranicznejE. K.iA. B. (1). Około godziny 21 przebywali na trasieP.–R.. O godz. 21:20 w miejscowościR.zatrzymali do kontroli kierowcę samochodu osobowego markiV. (...)onr rej. (...), którym okazał się byćT. S. (1). W trakcie sprawdzania bagażnika pojazdu funkcjonariusze(...)wyczuli od kierowcy woń alkoholu.T. S. (1)pytany czy spożywał alkohol, początkowo stwierdził że nie. Chwilę później podał, że kilka godzin wcześniej wypił kilka piw. Na miejsce wezwany został patrol Policji. Funkcjonariusze Policji –P. D.iR. K., chcieli poddaćT. S. (1)badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, ten jednak na to się nie zgodził. Został wówczas przewieziony doSzpitala (...)wW., w celu pobrania krwi do badań.T. S. (2)odmówił również poddania się temu badaniu, krew została więc pobrana po uprzednim zastosowaniu wobec niego siły fizycznej przez policjantów o godzinie 22:35. Przeprowadzone badania krwi dały wynik 1,74 promila.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. S. (1)(k. 109, 23-24), a także zeznania świadków:A. B. (1)(k. 110- 110v, 37-38),R. K.(k. 109v, 35),E. K.(k. 109v-110, 32),W. K.(k. 110v-111)T. T.(k. 111), opinię biegłegoA. S. (1)(k. 136) i dokumenty: notatkę urzędową (k. 2-3,7), sprawozdanie z przeprowadzonych badań krwi (k. 14-15), notatkę służbową wraz z notatnikiem służbowym (k. 46-47).
OskarżonyT. S. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. W tej sytuacji odczytano mu jego wyjaśnienia, które złożył w toku dochodzenia. Podał wówczas, że w dniu 8 lipca 2015r. w godzinach porannych był wG.. Tam między godziną 9 a 11 wypił dwa piwa o pojemności 0,5 litra każde, innego alkoholu nie spożywał. Towarzyszył mu wtedy jego znajomyW. K.. W godzinach wieczornych ok. 18-19 pojechał do miejscowościO., gdzie przez 1,5 godziny naprawiał łódź. Następnie udał się do miejsca zamieszkania czyli doK.. Ponieważ pomylił drogę, znalazł się wR.. Tam zawrócił na polnej drodze i skierował się w stronęW., jednak został zatrzymany do kontroli przez funkcjonariuszy Straży Granicznej. Na ich pytanie, czy jest trzeźwy, odpowiedział twierdząco, ale jednocześnie poinformował, że rano wypił dwa piwa. Ponieważ bał się, że jakaś zawartość alkoholu została jeszcze w jego organizmie, odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, a następnie nie zgodził się na pobór krwi.T. S. (1)podał nadto, że do momentu przyjazdu policjantów wezwanych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej upłynęła niemal godzina. W tym czasie pozostawał sam w swoim samochodzie, gdyż funkcjonariusze Straży kontrolowali inne pojazdy. Miał możliwość rozmawiania przez telefon, opuszczania samochodu. W pojeździe miał schowaną plastikową butelkę z bimbrem, który podarował mu jego kolegaT. T.. Ponieważ nikt nie zwracał na niego żadnej uwagi, wypił z butelki małymi łykami ok. 400-500 gram, a resztę zostawił w samochodzie. Oskarżony nadmienił, że tego dnia nie jadł praktycznie żadnych posiłków, jedynie około godziny 12 zjadł jedną bułkę.
W toku rozprawyT. S. (1)potwierdził wyjaśnienia złożone w tok postępowania przygotowawczego (wyjaśnienia oskarżonegoTomasza M. S.k. 109, 23-24 ).
WyjaśnieniomT. S. (1)nie można dać wiary w zakresie ilości spożytego przez niego tego dnia alkoholu, jak i czasu, w którym miał go pić. Jego relacja w tym zakresie stoi w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami świadków:A. B. (1)iE. K., funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy w dniu zdarzenia zatrzymali oskarżonego do kontroli. Świadkowie ci zaprzeczyli, jakobyT. S. (1)po zatrzymaniu mógł spożywać alkohol. Potwierdzili, że istotnie miał możliwość rozmawiania przez komórkę (jest to zbieżne z bilingiem rozmów telefonicznych z dnia k. 135) oraz palenia papierosów, jednakże stale był przy nim jeden z funkcjonariuszy, więc nie mógł w tym czasie niezauważenie spożywać jakichkolwiek płynów. Nadto zarównoA. B. (1), jaki iE. K.podczas sprawdzania pojazdu oskarżonego nie zauważyli żadnych butelek, w których mógłby znajdować się alkohol.(zeznaniaA. B.k. 110, 37-38,E. K.k. 109v-110, 32)Z ich relacją koresponduje opinia Zakładu Medycyny Sądowej wB.. Biegli sporządzający opinię wskazali, że gdyby przyjąć, iż oskarżony między godziną 9 a 11 spożył 1 litr piwa (jak sam podawał), zawierającegp 5,5% obj. alkoholu, to maksymalny poziom alkoholu we krwi mężczyzny o takiej wadze i wzroście jak wymieniony, osiągnąłby po 1-1,5 godziny od spożycia. Wyniósłby on wówczas ok. 0,7 promila. Około godziny 17:00 – 17:30 spożyta przez oskarżonego dawka alkoholu zostałaby całkowicie wyeliminowana. Gdyby kolejna dawka alkoholu- zgodnie z twierdzeniemT. S. (1)- została przez niego spożyta około godziny 21:45 oraz przyjmując, że było to 400 ml napoju alkoholowego o zawartości 50 % obj. Alkoholu, to maksymalny poziom osiągnięty zostałby po 1-1,5 godziny od spożycia. Tak więc poziom ten zostałby osiągnięty ok. 22:45 – 23:15 i wyniósłby ok. 2,7 promila. Oznacza to, żeT. S. (1)spożył inne ilości alkoholu, niż deklarował lub pił go w innym czasie(opinia k. 114-116).Biegły zaznaczył, że choć zalecane jest, by do badania były pobrane dwie próbki krwi w odstępie godzinowym a w przedmiotowej sprawie pobrano tylko jedną, jednak wystarczyło to by odpowiedzieć na pytanie, czy deklarowana przez oskarżonego ilość i czas spożycia alkoholu koresponduje z ustaloną alkoholemią(opinia biegłegoA. S.k. 136)
W ocenie Sądu, zarówno opinia ustna, jak i wcześniejsza opinia pisemna, wydana przez biegłych nie budzą żadnych zastrzeżeń, są one bowiem pełne i jasne, oparcie znajdują w zgromadzonej w sprawie dokumentacji i specjalistycznej wiedzy oraz zasadach logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej.
Relację oskarżonegoT. S. (1)w zakresie w jakim twierdził, iż po zatrzymaniu do kontroli przez funkcjonariuszy Straży Granicznej wypił napój alkoholowy należy uznać za całkowicie niewiarygodną również z tego powodu, że wersja ta pojawiła się dopiero w toku postępowania przygotowawczego. O tym, że rzekomo wypił alkohol po zatrzymaniu przez Straż Graniczną nikogo wcześniej nie informował, w tym funkcjonariuszy Policji, którzy przewieźli go do szpitala w celu pobrania krwi do badań. Nadto zachowanie takie uznać należałby za całkowicie nieracjonalne. Gdyby przed zatrzymaniem przez funkcjonariuszy Straży pił tylko piwo, w ilości 1 litra w godzinach przedpołudniowych, to musiał mieć świadomość, że zawartość alkoholu w jego organizmie, o ile nie został on całkowicie z niego wyeliminowany, musiałaby być nieznaczna. W tej sytuacji spożywając alkohol przed przyjazdem policjantów, którzy mieli przeprowadzić badanie trzeźwościT. S. (1), działałby niewątpliwie na swoją niekorzyść.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaW. K., który podał że w dniu 8 lipca 2015r. wraz zT. S. (1)spożywał piwo. Świadek odał, że oskarżony wypił wówczas dwa półlitrowe piwa, jedno około godziny 9:00, drugie około godziny 10:30 – 11:00.(zeznaniaW. K.k. 110v-111).Zwrócić jednak należy, że nie musiał to być jedyny alkohol, jaki tego dnia spożywałT. S. (1).W. K.pożegnał się bowiem z kolegą ok. godziny 12 i nie mógł widzieć, czy oskarżony nie pił jeszcze innych napojów alkoholowych  Nadto sąd nie znalazł podstaw, by odmówić wiarygodności zeznaniomT. T., który podał, że w lipcu 2015r. podarowałT. S. (1)alkohol 50-60%. Przywiózł go zW.i przekazał go oskarżonemu w plastikowej butelce. (zeznaniaT. T.k. 111, 39).Świadek istotnie mógł podarować taki alkohol koledze, jednak dalszy los tego prezentu nie jest znany. NiewątpliwieT. S. (1)nie mógł go spożywać po zatrzymaniu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, gdyż przeczy temu opinia biegłych z Zakładu Medycyny Sądowej wB..
Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy należało uznać, że swoim zachowaniem oskarżonyT. S. (1)wyczerpał ustawowe znamiona występku opisanego wart. 178a§1 kk, którego istota polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
Zart. 115§16 kkwynika, iż stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Już sam zatem tylko fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą wypełnienie znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i podjęcia jazdy.
Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowo- przedmiotowe sprawy, w tym znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego i jednocześnie brak w jego motywacji okoliczności łagodzących. Jednocześnie Sąd wziął pod uwagę wcześniejszą niekaralnośćT. S. (1)(dane o karalności k. 129).Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że karą adekwatną do okoliczności czynu będzie kara grzywny wymiarze 60 stawek dziennych. Powinna spełnić w stosunku do oskarżonego funkcję prewencyjną i wychowawczą, by powstrzymać go od popełniania kolejnych przestępstw. Wysokość stawki dziennej Sąd określił kierując się wskazaniami wymienionymi wart. 33§3 kk, a więc uwzględnił, że oskarżony jest osobą bezrobotną, pozostającą na zasiłku w wysokości 800 złotych. Zdaniem Sądu stawka dzienna w kwocie 20 zł uwzględnia wszystkie przytoczone wyżej okoliczności.
Nadto na zasadzie 42§2 kkSąd orzekł środek karny w postaci obligatoryjnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, na okres 2 lat. Nadmienić należy, że ustawą z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541) wprowadzono zmianę doart. 42§2 kk, obowiązującą od dnia 18 maja 2015r., zgodnie z którą Sąd obecnie jest zobligowany do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, na okres nie krótszy niż 3 lata, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w§1był w stanie nietrzeźwości. Górna granica tego zakazu to 15 lat. Zgodnie z treściąart. 4 §1 kkjeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie pełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeśli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd w przedmiotowej sprawie zastosował przepisy obowiązujące przed wymienionymi wyżej zmianami, bowiem były one korzystniejsze dla oskarżonego, gdyż przewidywały one możliwość orzeczenia zakazu na okres od 1 roku do 10 lat. Orzekając środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym Sąd baczył na stopień zawartości alkoholu w organizmie sprawcy oraz inne wymienione wyżej okoliczności popełnienia przestępstwa. Zdaniem Sądu zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w ruchu lądowym w orzeczonym rozmiarze będzie wystarczający do osiągnięcia wobec sprawcy celów oraz funkcji wymienionego środka karnego.
Na podstawieart. 63§4 kkna poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 lipca 2015r.
Dla wzmocnienia funkcji kary na zasadzieart. 49§2 kkSąd orzekł ponadto środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Również w przypadku tego uregulowania ustawą z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541) a następnie ustawą z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 396) wprowadzono zmianę, albowiem zgodnie zart. 43a§2 kkw razie skazania sprawcy za przestępstwo określone wart. 178a§1 kksąd jest obecnie zobligowany orzec świadczenie pieniężne wymienione wart. 39 pkt 7 kkna rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych. Sąd, podobnie jak wyżej, zastosował przepis obowiązujący przed zmianami, jako że jest on względniejszy dla oskarżonego.
O kosztach orzeczono stosownie do treściart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) iart. 627 kpk.