Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 360/15
Data wyroku: 2015-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Hilla, Małgorzata Lessnau-Sieradzka, Roger Michalczyk-sprawozdawca
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437§1kpk

Sygn. aktIV Ka 360/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Roger Michalczyk - sprawozdawca
Sędziowie SO Włodzimierz Hilla
SO Małgorzata Lessnau-Sieradzka
Protokolant st.sekr.sądowy Justyna Bobak
przy udziale Jarosława Bittnera Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu dnia 20 maja 2015 r.
sprawyS. C. (1)s.Z.iW.ur. (...)wS.
oskarżonego o przestępstwo zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 64 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Szubinie
z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt II K 84/14
I.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
- czyn przypisany oskarżonemu kwalifikuje zart. 280§1 kkiart. 157§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 64§1 kk
- z podstawy prawnej skazania eliminuje przepisart. 64§2 kk
- orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy;
II.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. R.– Kancelaria Adwokacka wS.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
IV.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.
sygn. akt IV Ka 360/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Szubinie z 17 lutego 2015r., sygn. akt II K 84/14 oskarżonegoS. C. (1)uznano za winnego tego, że w nocy 1 stycznia 2014r. wS.około godz. 1:00 – 2:00 naul. (...)używał przemocy wobecR. L.polegającej na uderzeniu pięścią w twarz, głowę, górną część tułowia i kopaniu nogą w twarz i całe ciało, zabrał mu w celu przywłaszczenia telefon komórkowyN. (...)wartości 150 zł i pieniądze w kwocie ok. 120 zło na szkodęR. L.i przez to spowodował u niego złamania przedniej ściany zatoki szczękowej lewej i złamania kości jarzmowej lewej, co naruszyło czynności jego organizmu na okres powyżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio 2-krotnie skazany w warunkach określonych wart. 64§1 k.k.i po odbyciu łącznie kary co najmniej jednego roku pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 17.06.2010r. sygn. akt II K 66/10 w wysokości 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności za czyny zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.i inne, którą odbył w dniach od 01.09.2012r. do 22.05.2013r. i w okresie 29.06.2009r. do 12.08.2009r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Szubinie z dnia 10.05.2010r. sygn. akt II K 688/09 kary 1 roku pozbawienia wolności za czyny zart. 297§1 k.k.iart. 286§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.iart. 64§1 k.k., którą odbył w okresie od 01.09.2011r. do 01.09.2012r., tj. przestępstwa zakwalifikowanego przez sąd jako czyn zart. 280§1 k.k.iart. 157§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.iart. 64§2 k.k.i na podstawieart. 280§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 31 stycznia 2014r. W orzeczeniu zawarto ponadto rozstrzygnięcie o powództwie cywilnym i kosztach procesu.
Apelację osobistą od powyższego wyroku złożył oskarżony, który kwestionował prawidłowość ustaleń Sądu I instancji, które doprowadziły ten sąd do wniosku, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa określonego wart. 280§1 k.k.Zdaniem skarżącego, dopuścił się on jedynie pobiciaR. L.i winien odpowiadać jedynie za czyn zart. 157§1 k.k.Domagał się zmiany zaskarżonego wyroku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie była zasadna, choć jej rozpatrzenie skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku.
Jak wielokrotnie akcentowano w orzecznictwie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz musi wykazywać konkretne uchybienia w zakresie zasad logicznego rozumowania, jakich dopuścił się sąd w ocenie materiału dowodowego. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach od tych, na których oparł się Sąd I instancji nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych(por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 24.03.1975r. II KR 355/74 OSNPG 1975/9/84 i z dnia 22.01.1975r.I KR 197/74 OSNKW 1975/5/58, wyroki Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6.02.1992r. II Akr 1/92 OSA 1992/6/41 i z dnia 28.05.1992r. II Akr 134/92 OSA 1992/11/55, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6.10.2000r. II AKa 138/00 Prok. i Pr. 2002/1/28).Apelacja oskarżonego, w zakresie postawionego zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, ma charakter polemiczny. Oskarżony w swojej apelacji starał się zdyskredytować wartość dowodową zeznań pokrzywdzonego i odnosząc się do innych dowodów przekonać, że niesłusznie został skazany za czyn zart. 280§1 k.k.Wbrew argumentacji przytoczonej w apelacji oskarżonego należy stwierdzić, iż zeznania pokrzywdzonego (w przeciwieństwie do wyjaśnień oskarżonego) były konsekwentne w toku całego postępowania. Pokrzywdzony od początku postępowania wskazywał na oskarżonego jako osobę, która w dniu zdarzenia stosowała wobec niego przemoc w celu zaboru pieniędzy i telefonu. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, określone nieścisłości w jego zeznaniach nie podważają ich wiarygodności. Pamiętać należy, że zdarzenie miało charakter dynamiczny i niewątpliwie stanowiło dla pokrzywdzonego zaskoczenie. Rację miał też Sąd I instancji dochodząc do przekonania, iż pokrzywdzony nie miał żadnego interesu w tym, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego co do faktu zaboru pieniędzy i telefonu. Słuszne było także stanowisko Sądu Rejonowego, który doszedł do przekonania, że wersja zdarzenia dotycząca wcześniejszego uderzenia przez pokrzywdzonegoS. K., co miało sprowokować oskarżonego do reakcji była zupełnie nieprawdopodobna i została „przygotowana” na potrzeby obrony oskarżonego.S. K., co zauważył Sąd I instancji, opisując osobę, która miała go zaatakować, wskazał na elementy ubioru, w których z pewnością w czasie zdarzenia nie był ubrany pokrzywdzony. Co jednak istotniejsze, o takiej wersji zdarzenia nie mówił oskarżony w swoich wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczym. Mało prawdopodobne wydaje się, aby oskarżony mógł zapomnieć o tym, że stanął w obronie młodszego, niesłusznie zaatakowanego człowieka. Nie sposób zresztą nie zauważyć tego, w jaki sposób ewoluowały wyjaśnienia oskarżonego, który początkowo mówił o dwóch, trzech uderzeniach oskarżonego na tle dawnego konfliktu pomiędzy nim, a pokrzywdzonym związanego z marihuaną, by potem twierdzić, że zareagował na bezpodstawny atak pokrzywdzonego naS. K.. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wyjaśnienia oskarżonego, przedstawiane ponownie w jego apelacji były całkowicie niewiarygodne w przeciwieństwie do zeznań pokrzywdzonego, które prawidłowo zostały ocenione przez Sąd I instancji. Argumentacja zawarta w apelacji oskarżonego, który kwestionował poszczególne fragmenty zeznań pokrzywdzonego zupełnie nie przekonuje. Nie ma przecież znaczenia tego, czy pokrzywdzony miał pieniądze w portfelu, czy w kieszeniach, czy stracił na chwilę przytomność, czy nie, skoro konsekwentnie zeznawał on na temat sprawcy dokonanego na nim rozboju. Nie było też tak, jak wywodził skarżący, iż pokrzywdzony był w stanie znacznego upojenia alkoholowego, skoro bez problemu zidentyfikował napastnika. W tych okolicznościach należało stwierdzić, iż ustalenia Sądu I instancji dotyczące rzeczywistego przebiegu zdarzenia były prawidłowe. Nieprawidłowo natomiast przyjął Sąd I instancji, iż oskarżony przypisanego jemu czynu dopuścił się w warunkach określonych wart. 64§2 k.k.Nie mógł być podstawą recydywy wielokrotnej wyrok łączny Sądu Rejonowego w Szubinie w sprawie II K 66/10, gdzie połączono między innymi karę orzeczoną za czyn zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.Oskarżony karę wymierzoną tym wyrokiem odbył w okresie od 01.09.2012r. do 22.05.2013r. z zaliczeniem okresu od 29.06.2009r. do 12.08.2009r., a zatem był to okres krótszy niż rok pozbawienia wolności. Podstawą recydywy wielokrotnej nie mógł być także fakt skazania oskarżonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Szubinie w sprawie II K 688/09 za czyn zart. 297§1 k.k.iart. 286§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k., mimo tego, że w tej sprawie oskarżony odbył karę roku pozbawienia wolności. Przepisart. 64§2 k.k.stanowi „Jeżeli sprawca uprzednio skazany w warunkach określonych w§1, który odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub części ostatniej karypopełnia ponownieumyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia…”. Konstrukcja tego przepisu wymaga zatem spełnienia tego warunku, iż aktualnie rozpatrywane przestępstwo, jak i poprzednie, które ma być podstawą do przyjęcia recydywy musi należeć do katalogu przestępstw wymienionych wart. 64§2 k.k.Przestępstwo, za któreS. C. (1)został skazany w sprawie II K 688/09 do tego katalogu nie należy. W tych okolicznościach, Sąd Okręgowi zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że czyn przypisany oskarżonemu zakwalifikował zart. 280§1 k.k.iart. 157§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k., z podstawy prawnej skazania wyeliminował przepisart. 64§2 k.k., a orzeczoną karę pozbawienia wolności obniżył do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy, pomimo przyjęcia, iż oskarżony działał w warunkach określonych wart. 64§1 k.k., a nie 64§2 k.k.nie dopatrzył się powodów do dalszego obniżania orzeczonej kary pozbawienia wolności zważywszy na charakter czynu, jak i wcześniejszą karalność oskarżonego. W tej sytuacji, w pozostałej części zaskarżony wyrok, jako słuszny został utrzymany w mocy. O kosztach sądowych, Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.