Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 951/14
Data wyroku: 2015-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk

Sygn. akt II K 951/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Marta Czapska
w obecności oskarżyciela Prokuratora Katarzyny Ryniewicz - Smela
po rozpoznaniu dnia 15 maja 2015 r. , 03 sierpnia 2015 r. , 14 września 2015 r. i 28 października 2015 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
S. M., synaJ.iJ.z d.D.ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że :

1
w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościZ., woj.(...)wypowiadał wobecM. C.groźby karalne pozbawienia życia, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę , że zostaną spełnione

to jest o czyn zart. 190 § 1 k.k.

2
w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościD., woj.(...)poprzez uderzenie pięścią w twarzM. C.spowodował obrażenia ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy , stanowiącego naruszenie czynności ciała lub roztrój zdrowia inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.na szkodę w/w pokrzywdzonego

to jest o czyn zart. 157 § 1 k.k.

1
OskarżonegoS. M.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wpkt. 1zarzutów i za to na podstawieart. 190 § 1 k.k.skazuje go na karę 4 ( czterech ) miesięcy pozbawienia wolności;

2
OskarżonegoS. M.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wpkt. 2zarzutów i za to na podstawieart. 157 § 1 k.k.skazuje go na karę 1 ( roku ) pozbawienia wolności;

3
Na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoS. M.karę łączną biorąc za podstawę kary pozbawienia wolności orzeczone w punkcie 1 i 2 wyroku i wymierza oskarżonemuS. M.karę łączną 1 ( jednego ) roku i 2 ( dwóch ) miesięcy pozbawienia wolności;

4
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. M.łącznej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 ( trzech ) lat;

5
Na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddaje oskarżonegoS. M.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego ;

6
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.wobec skazania za czyn opisany w pkt. 2 wyroku orzeka od oskarżonegoS. M.na rzecz pokrzywdzonegoM. C.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 7000 zł ( siedmiu tysięcy złotych ) ;

7
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądza od oskarżonegoS. M.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 420 zł ( czterysta dwadzieścia złotych ) w tym opłatę w kwocie 300 ( trzysta ) złotych.

Sygn. akt II K 951/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. C.był zatrudniony wfirmie (...)S. M.od 29 kwietnia 2014 roku do 10 czerwca  2014 roku . Wobec faktu iżM. C.nadużywał alkoholu i nie przychodził do pracy oskarżonyS. M.postanowił nie kontynuować z nim współpracy .
W dniu 14 czerwca 2014 rokuM. C.po wcześniejszym umówieniu się przez telefon z żoną oskarżonego –M. M. (1)co do wypłaty zaległego wynagrodzenia przyjechał wraz zM. S., również pracownikiemfirmy (...), jego samochodem do miejscowościD.32a do domu oskarżonegoS. M.. OskarżonegoS. M.nie było jednak w domu i po rozmowie telefonicznej z oskarżonym ustalili żebyM. C.iM. S.przyjechali do miejscowościZ.na pętle autobusową po odbiór pieniędzy . Po przyjeździe do miejscowościZ.na pętle autobusową przez godzinę czekali oni na oskarżonyS. M.. Po przyjeździe oskarżonyS. M.stwierdził iż nie wypłaci wynagrodzeniaM. C.i zaczął go wyzywać słowami wulgarnymi wobec faktu iż w jego ocenie pokrzywdzony miał w rozmowie telefonicznej ubliżyć jego żonieM. M. (1). Doszło do kłótni między oskarżonymS. M.aM. C.. W pewnym momencie oskarżonyS. M.powiedział doM. C.„ już nie żyjesz”. Następnie oskarżonymS. M.poleciłM. C.iM. S.pojechać do siedziby jego firmy w miejscowościD.. Po przyjeździe do miejscowościD.oskarżonyS. M.wypłacił zaległe pieniądzeM. S.. Natomiast pomiędzy pokrzywdzonymM. C.a oskarżonymS. M.powstał spór co do wysokości zaległego wynagrodzenia pokrzywdzonego i kolejnej kłótni. OskarżonymS. M.stwierdził iż musi przejrzeć karty pracyM. C.i dopiero wtedy wypłaci mu należne wynagrodzenie . W tym celu polecił byM. C.wraz zM. S.pojechał do jego domu w miejscowości(...)a . Po przyjeździe na posesje oskarżonegoS. M.w miejscowości(...)a , woj.(...)M. C.wszedł na podwórko , zaśM. S.pozostał w samochodzie by go zaparkować . GdyM. C.znajdował się na podwórku podszedł do niego oskarżonyS. M.,  który po krótkiej rozmowie uderzył pokrzywdzonego  pięścią w twarz , czym spowodował uM. C.obrażenia ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy , stanowiącego naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.( k. 25 ) . PokrzywdzonyM. C.po powrocie do samochodu poinformował o tym fakcieM. S.. Wtedy do ich samochodu podszedł oskarżonyS. M., który chciał wypłacić zaległe wynagrodzenie pokrzywdzonemuM. C., ten jednak odmówił przyjęcia tych pieniędzy .M. S.spieszył się bo musiał już wracać do domu , pozostawił pokrzywdzonegoM. C.przed posesją oskarżonego i odjechał . Po odjeździeM. S.pokrzywdzonyM. C.poprosił spotkanych przechodniów o zadzwonienie na policję , bo jego telefon komórkowy się wyładował . Po przyjeździe patrolu policji zKPS.wskładzie (...)pokrzywdzonyM. C.poinformował ich o przebiegu zdarzenia oraz stwierdził iż boli go szczęka . Z tego powodu policjanci  wezwali karetkę pogotowia , która odwiozłaM. C.do Szpitala wN..
S. M.ma ukończone 43 lata, prowadzi własną działalność gospodarczą , jest żonaty i ma na utrzymaniu 3 osoby , był karany ( k. 128 ) ,  nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo .
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonego :S. M.k. 66-67 i k. 102 ) , zeznań świadków:M. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ),M. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) iP. M.( k. 77 i k. 121-122 ) , zaświadczenia ( k. 8 ) , dokumentacji medycznej ( k. 9-12 i k. 15-18) , opinii biegłego ( k. 25 ) , danych osobo-poznawcze ( k. 31 ) , karty karnej ( k. 35 i k. 128 ) i pisma zKPS.( k. 106 ) oraz częściowo zeznań świadków :M. M. (1)( k. 51-52 i k. 113-114 ) iM. W.( k. 57 i k. 138 )  .
OskarżonyS. M.stanął  pod zarzutami , iż

1
w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościZ., woj.(...)wypowiadał wobecM. C.groźby karalne pozbawienia życia, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę , że zostaną spełnione to jest popełnienia czynu zart. 190 § 1 k.k.

2
w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościD., woj.(...)poprzez uderzenie pięścią w twarzM. C.spowodował obrażenia ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy , stanowiącego naruszenie czynności ciała lub roztrój zdrowia inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.na szkodę w/w pokrzywdzonego to jest popełnienia czynu zart. 157 § 1 k.k.

OskarżonyS. M.w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów ( k. 66 i k. 102 ) . OskarżonyS. M.w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił jaki przebieg miały wydarzenia z dnia 14 czerwca 2014 r. na jego posesji w miejscowościD.32a . OskarżonyS. M.zaprzeczył iż na swojej posesji w miejscowiD.32a uderzył w twarz pokrzywdzonegoM. C.oraz stwierdził że nie groził pokrzywdzonemu . Z wyjaśnień oskarżonegoS. M.wynika też iż tego dnia nie zapłacił pokrzywdzonemuM. C.zaległego wynagrodzenia ( k. 66-67 ) . Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżonyS. M.odmówił składania wyjaśnień i potwierdził swoje wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym ( k. 102 ) .
Wyjaśnienia oskarżonegoS. M.zasługują na wiarę tylko w zakresie w którym stwierdzili iż w dniu 14 czerwca 2014 r. pokrzywdzonyM. C.był na jego posesji w miejscowości(...)a i tego dnia nie wypłacił pokrzywdzonego zaległego wynagrodzenia . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonyS. M.są jasne , dokładne i korespondujące z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków :M. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ),M. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) ,P. M.( k. 77 i k. 121-122 ) ,M. M. (1)( k. 51-52 i k. 113-114 ) iM. W.( k. 57 i k. 138 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Nie zasługuje na wiarę pozostała część wyjaśnień oskarżonegoS. M.zwłaszcza w zakresie jakim stwierdził w iż w dniu 14 czerwca 2014 r. nie uderzył w twarz pokrzywdzonegoM. C.i nie groził mu pozbawienie życia . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoS. M.są niejasne , niedokładne , nielogiczne i skierowane na pomniejszenie swojej winy i uniknięcia odpowiedzialności za popełnione przez nich czyny . Należy zauważyć iż wyjaśnienia te pozostają w tym zakresie w sprzeczności z zeznaniami świadków:M. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ),M. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) iP. M.( k. 77 i k. 121-122 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Na wstępnie należy stwierdzić iż z zeznań pokrzywdzonegoM. C.wynika wprost jakie było zachowanie oskarżonegoS. M.wobec jego osoby w miejscowościZ.i w miejscowiD.32a. Z zeznańM. C.wynika wprost iż w miejscowościZ.oskarżonyS. M.podczas kłótni o zaległe wynagrodzenie powiedział do niego „ że już nie żyje” , natomiast na posesji w(...)a oskarżonyS. M.uderzy go pięścią w twarz łamiąc mu żuchwę ( k. 3-6 i k. 102-104 ). Należy wskazać iż z zeznań świadkaM. S.wynika iż na pętli autobusowej w miejscowościZ.doszło do kłótni pomiędzy oskarżonymS. M.a pokrzywdzonymM. C.odnośnie wypłaty zaległego wynagrodzenia , podczas której oskarżonyS. M.miał pretensje do pokrzywdzonego iż ten w niewłaściwy sposób zwracał się do jego żony . Ponadto z zeznań świadkaM. S.wynika iż po powrocie z posesji oskarżonego w miejscowościD.32a pokrzywdzonyM. C.powiedział mu iż został uderzony pięścią w twarz przez oskarżonegoS. M.i z wargi lała się pokrzywdzonemu krew ( k. 38v-39 i k. 114 )  . Również z zeznań świadkaP. M.– policjanta zKPwS.wynika iż podczas interwencji pokrzywdzonyM. C.powiedział iż został uderzony w twarz przez oskarżonegoS. M.i ze względu na stan pokrzywdzonego który skarżył się na ból szczęki została wezwana karetka pogotowia , która go zabrała do szpitala wN.( k. 77 i k. 121-122 ). Ponadto z opinii biegłego lekarzaM. R.wynika iż obrażenia opisane w tej opinii mogły powstać w okolicznościach wskazanych przez pokrzywdzonego ( k. 25 ) .
Wyżej wskazane fakty podważają prawdziwość wyjaśnień oskarżonegoS. M.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę więc zeznaniom świadków :M. C.,M. S.iP. M.jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym.
Z zeznań świadkaM. C.– pokrzywdzonego w niniejszej sprawie wynika jaki przebieg miały zdarzenia z dnia 14 czerwca 2014 r. oraz w jakich okolicznościach oskarżonyS. M.w miejscowościZ.groził mu pozbawieniem życia . Ponadto z zeznań świadkaM. C.wynika iż następnie po przyjeździe do domu oskarżonegoS. M.po wejściu na podwórko został przez oskarżonegoS. M.uderzony pięścią w twarz w wyniku czego doznał złamania żuchwy. Ponadto świadekM. C.stwierdził iż powodem takiego zachowania oskarżonego był spór odnośnie wypłacenia mu zaległego wynagrodzenia oraz fakt że  miał obrazić żonę oskarżonego . W swoich dalszych zeznaniach świadekM. C.opisał swoje zachowanie po opuszczeniu posesji oskarżonego oraz w jakich okolicznościach wezwał patrol policji , a następnie został zabrany przez karetkę pogotowia do szpitala wN.( k. 3-6 i k. 102-104 ).
Z zeznań świadkaM. S.wynika iż w dniu 14 czerwca 2014 r. przyjechał razem z pokrzywdzonymM. C.do miejscowościD.celem odebrana zaległego wynagrodzenia za pracę od oskarżonegoS. M.w którego firmie byli zatrudnieni . ŚwiadekM. S.stwierdził po skontaktowaniu się telefonicznym z oskarżonym udali się na pętle autobusową do miejscowościZ.gdzie czekali godzinę na przyjazd oskarżonego , który przyjechał razem ze swoim pracownikiem o imieniuM.. Na pętli autobusowej w miejscowościZ.doszło do kłótni pomiędzy oskarżonymS. M.a pokrzywdzonymM. C.odnośnie wypłaty zaległego wynagrodzenia , podczas której oskarżonyS. M.miał pretensje do pokrzywdzonego iż ten w niewłaściwy sposób zwracał się do jego żony . Następnie udali się do siedziby firmy oskarżonego w miejscowościD., gdzie ten wypłacił mu wynagrodzenia. Z dalszych zeznań tego świadka wynika iż następnie pojechali do domu oskarżonego w miejscowościD.. Podczas gdy on parkował samochódM. C.wszedł na posesję oskarżonego . Po powrocie z posesji oskarżonego pokrzywdzonyM. C.powiedział mu iż został uderzony pięścią w twarz przez oskarżonegoS. M.i z wargi lała się pokrzywdzonemu krew ( k. 38v-39 i k. 114 ) .
Z zeznań świadkaP. M.– policjanta zKPwS.wynika jaki przebieg miała interwencja w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościD.i co było jej powodem . Z zeznań tego świadka wynika iż po przybyciu na miejsce interwencji pokrzywdzonyM. C.oświadczył iż został uderzony pięścią w twarz przez oskarżonegoS. M.podczas kłótni o wypłatę zaległego wynagrodzenia. PokrzywdzonyM. C.skarżył się na ból szczęki i ze względu na stan pokrzywdzonego została wezwana karetka pogotowia która go zabrała do Szpitala wN.( k. 77 i k. 121-122 ).
Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzenia, w zakresie których sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Jeżeli chodzi o zeznania świadkaM. M. (1)( k. 51-52 i k. 113-114 ) – żony oskarżonegoS. M.- to zasługują one na wiarę  po za fragmentem w którym świadek ten stwierdził iż podczas rozmowy z pokrzywdzonymM. C.w dniu 14 czerwca 2014 r. na podwórku ich posesji wD.32a oskarżonyS. M.nie uderzył pokrzywdzonego . W tym zakresie zeznania świadkaM. M. (1)są  jasne , dokładne , spójne , logiczne i korespondują z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków:M. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ) iM. S.( k. 38v-39 i k.  114 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Nie zasługuje na wiarę natomiast ta część zeznań świadkaM. M. (1)w której stwierdziła iż w dniu 14 czerwca 2014 r. podczas rozmowy z pokrzywdzonymM. C.na podwórku ich posesji wD.32a oskarżonyS. M.nie uderzył pokrzywdzonego. W tym zakresie zeznania świadkaM. M. (1)są niejasne , nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne oraz skierowane na pomniejszenie winy oskarżonegoS. M.. Należy zauważyć iż z zeznań świadków :M. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ),M. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) iP. M.( k. 77 i k. 121-122 ) wynika podczas rozmowy w dniu 14 czerwca 2014 r. na posesji wD.32a oskarżonyS. M.uderzył w twarz pokrzywdzonegoM. C.. Fakt ten potwierdza również opinia biegłego lekarzaM. R.z której wynika iż obrażenia opisane w tej opinii mogły powstać w okolicznościach wskazanych przez pokrzywdzonego ( k. 25 ) . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadkaM. M. (1)w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Jeżeli chodzi o zeznania świadkaM. W.( k. 57 i k. 138 )  - to zasługuje na wiarę  tylko niewielka ich część z której wynika iż w dniu 14 czerwca 2014 r. pokrzywdzonyM. C.rozmawiał na posesji wD.32a z oskarżonymS. M.. W tym zakresie zeznania świadkaM. W.są jasne , dokładne , spójne , logiczne i korespondują z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadkówM. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ),M. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) iM. M. (1)( k. 51-52 i k. 113-114 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Nie zasługuje na wiarę natomiast pozostała część zeznań świadkaM. W.zwłaszcza co do faktu iż nie widział jak pokrzywdzonyM. C.został uderzony w twarz przez oskarżonegoS. M.i nic podczas rozmowy pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym nie przykuło jego uwagi . Na wiarę nie zasługują również ta część zeznań z których wynika iż nie był wcześniej z oskarżonym w miejscowościZ., gdzie ten rozmawiał z pokrzywdzonym iM. S.o wypłacie zaległego wynagrodzenia . W tym zakresie zeznania świadkaM. W.są niejasne , nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne . Należy zauważyć iż z zeznań świadkówM. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ) iM. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) wynika iż świadekM. W.był razem z oskarżonymS. M.wZ., a późnej na podwórku posesji wD.32a podczas rozmowy oskarżonego z pokrzywdzonym i widział to zdarzenia . Należy również wskazać iż z zeznań świadkaM. M. (1)wynika iż świadekM. W.był na podwórku jej posesji i widział rozmowę pokrzywdzonego z oskarżonym ( k. 51-52 ). Tym samym świadekM. W.musiał widzieć fakt uderzenia pokrzywdzonego w twarz przez oskarżonegoS. M.. Fakt ten potwierdzają zeznania świadków :M. C.( k. 3-6 i k. 102-104 ) iM. S.( k. 38v-39 i k. 114 ).Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadkaM. W.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej sporządzonej przez biegłegoM. R.w dniu 18 sierpnia 2014 r. jako jasnej , logicznej i fachowej . Biegły w sposób logiczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej wyciągnął prawidłowe wnioski które zostały zawarte w opinii pisemnej . Z opinii tej wynika iż  w wyniku zdarzenia z dnia 14 czerwca 2014 r.M. C.doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy , stanowiącego naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia na czas powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 k.k.inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.. Ponadto z opinii tej wynika iż obrażenia u pokrzywdzonego mogły powstać w wyniku przedmiotowego zdarzenia w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego ( k. 25 ).
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepisart. 190 § 1 k.k.stanowi iż, karze podlega kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Przedmiotem ochrony w określeniu typu czynu zabronionego zart. 190 § 1 k.k.jest wolność człowieka przed obawą popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej. W przepisie tym chronione jest więc poczucie bezpieczeństwa jednostki. Przestępstwo określone wart. 190 § 1 k.k.może być popełnione przez każdego, ma więc charakter powszechny. Zachowanie realizujące znamiona przestępstwa określonego wart. 190 § 1 k.k.polega na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby jej najbliższej. Groźba jest oddziaływaniem na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego albo innej osoby, na której zachowanie grożący ma wpływ. Najczęściej zło to ma spotkać zagrożonego w wypadku niepoddania się woli grożącego. Możliwa jest jednak groźba, której celem nie jest podporządkowanie woli zagrożonego woli sprawcy, lecz jedynie wywołanie u sprawcy stanu obawy przed spełnieniem groźby . Treścią groźby musi być zapowiedź popełnienia przestępstwa, a więc czynu bezprawnego i karalnego. Nie jest więc groźbą karalną stwierdzenie, że w obronie swojego prawa użyje się wobec innej osoby wszystkich koniecznych do obrony środków. Groźba może być wyrażona za pomocą wszystkich środków, mogących przekazać do świadomości odbiorcy jej treść. Zapowiedź popełnienia przestępstwa może więc być dokonana ustnie, na piśmie, ale także za pomocą gestu czy też innego zachowania (np. wyjęcia niebezpiecznego narzędzia i pokazania, jaki zostanie zrobiony z niego użytek). Nie jest konieczne, aby grożący miał w rzeczywistości zamiar zrealizowania groźby. Wystarczy, że treść groźby zostaje przekazana zagrożonemu. Jest to bowiem przestępstwo przeciwko wolności, a nie przeciwko dobrom, które narusza przestępstwo będące treścią groźby .
Przestępstwo określone wart. 190 § 1 k.k.należy do kategorii przestępstw materialnych. Do dokonania tego przestępstwa konieczne jest wystąpienie skutku w postaci wzbudzenia w zagrożonym uzasadnionej obawy, że groźba będzie spełniona. Groźba musi więc, aby przestępstwo mogło być dokonane, dotrzeć do pokrzywdzonego i wywołać u niego określony stan psychiczny. Skutkiem, który stanowi znamię czynu zabronionego, określonego wart. 190 § 1 k.k., jest zmiana w sferze psychicznej sprawcy, wywołana groźbą. Pokrzywdzony musi więc potraktować groźbę poważnie i uważać jej spełnienie za prawdopodobne. Nie jest wymagane natomiast obiektywne niebezpieczeństwo realizacji groźby. Subiektywna obawa pokrzywdzonego i jego przekonanie o prawdopodobieństwie realizacji groźby muszą być uzasadnione, tzn. że zarówno okoliczności, w jakich groźba została wyrażona, jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, iż groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy.
Dla bytu przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.wystarczy wykazać, iż groźba subiektywnie (w odbiorze zagrożonego) wywołała obawę spełnienia i zweryfikować to obiektywnie (przez sąd), czy zagrożony istotnie mógł w danych okolicznościach w ten sposób groźbę odebrać ( tak Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 4 lipca 2002 r. II AKa 163/2002, KZS 2002, z. 7-8, poz. 44). Dla bytu przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.nie ma znaczenia, czy jego sprawca chce w przyszłości zrealizować groźby, ale czy urzeczywistnia zamiar wywołania obawy ( u osób pokrzywdzonych ) spełnienia gróźb ( tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 lutego 2006 r., III KK 262/05, LEX nr 180801 ) .  Przestępstwo określone wart. 190 § 1 k.k.może być popełnione tylko umyślnie. Sprawca musi chcieć wywołać u drugiej osoby obawę, że on albo osoba będąca pod jego wpływem popełni przestępstwo na szkodę pokrzywdzonego lub osoby mu najbliższej.
W powyższej sprawie niewątpliwym jest iż swoim zachowaniem opisanym w pkt. 1 zarzutów oskarżonyS. M.wypełnił znamiona czynu zart. 190 § 1 k.k.. OskarżonyS. M.w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościZ., woj.(...)wypowiadał wobecM. C.groźby karalne pozbawienia życia. OskarżonyS. M.wypowiadał groźby karalne pozbawienia życia przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonegoM. C.uzasadnioną obawę , że będą spełnione . OskarżonyS. M.groziłR. C.w związku z faktem że ten domagał się wypłaty zaległego wynagrodzenia , a wcześniej obraził żonę oskarżonego.  Fakt ten wynika wprost z zeznań świadkaM. C., który stwierdził iż podczas tej kłótni oskarżony powiedział do niego „już nie żyjesz”, a on te słowa potraktował jako groźbę karalną ( k. 3-6 i k. 102-104 ).Ponadto z zeznań świadkaM. S.wynika iż w miejscowościZ.na pętli autobusowej doszło do kłótni pomiędzy oskarżonymS. M.a pokrzywdzonymM. C.na tym tle ( k. 38v-39 ) . Należy ponadto zauważyć , że groźby te wzbudziły uM. C.uzasadnioną obawę że zostaną one spełnione , albowiem oskarżony w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościD.32a już po wypowiedzeniu tych gróźb uderzył pokrzywdzonego pięścią w twarz powodując obrażenia ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy ( k. 25 ) . Zachowanie oskarżonegoS. M.polegające grożeniu pokrzywdzonemu pozbawieniem życia było zaś reakcją na fakt iż pokrzywdzony mimo iż w ocenie oskarżonego niewłaściwie wykonywał swoją prace domagał się wypłaty wynagrodzenia i obraził żonę oskarżonego . Fakt ten wynika wprost z zeznań świadkaM. M. (1)( k. 51-52 i k. 113-114 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy stwierdzić iż nie jest wymagane obiektywne niebezpieczeństwo realizacji groźby. Jednak subiektywna obawa pokrzywdzonego i jego przekonanie o prawdopodobieństwie realizacji groźby muszą być uzasadnione, tzn. że zarówno okoliczności, w jakich groźba została wyrażona, jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, iż groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy. W powyższej sprawie mając na względzie wyżej wskazane okoliczności ta przesłanka została niewątpliwie spełniona . Tak więc działanie oskarżonegoS. M.opisane wpkt. 1zarzutów wypełniło wszystkie znamiona przestępstwa zart. 190 § 1 k.k..
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoS. M.odnośnie popełnienia przez niego czynu opisanego wpkt. 1zarzutów a stanowiącego przestępstwa zart. 190 1 k.k.nie budzą wątpliwości.
Natomiast przepisart. 157 § 1 k.k.stanowi iż, karze podlega , kto powoduje naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia , inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.. W treściart. 157 § 1 k.k.określony został jeden z typów spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, innego niż określony wart. 156 § 1 k.k..Kodeks karnydzieli te „inne” naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na dwie kategorie, przyjmując za kryterium podziału okres trwania naruszenia narządu ciała lub rozstroju zdrowia „dłużej niż 7 dni” i „nie dłużej niż 7 dni”. Można więc na tej podstawie wyróżnić, obok ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, o którym jest mowa wart. 156 k.k., średni uszczerbek na zdrowiu, trwający dłużej niż 7 dni (art. 157 § 1 k.k.) oraz lekki uszczerbek na zdrowiu, trwający nie dłużej niż 7 dni. Podział uszczerbków na zdrowiu wart. 157 k.k.na średnie i lekkie odgrywa rolę przy kwalifikacji typów popełnionych umyślnie. Przedmiotem ochrony w przypadku przestępstw określonych wart. 157 § 1 k.k.jest zdrowie . Przestępstwa określone wart. 157 § 1 k.k., popełnione w formie działania, mają charakter powszechny, tzn. mogą być popełnione przez każdego. Z uwagi na to, że są to przestępstwa skutkowe, w formie zaniechania mają charakter indywidualny - mogą być popełnione tylko przez osobę, na której ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia nastąpienia uszczerbku na zdrowiu. Skutek określony wart. 157 § 2 k.k.oddziela od skutku charakteryzującego typ czynu zabronionego opisanego wart. 157 § 1 k.k.okres trwania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie dłużej niż 7 dni.
Przestępstwo określone wart. 157 § 1 k.k.może być popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem wynikowym. Konieczne jest również w wypadku przestępstwa określonego wart. 157 § 1 k.k.sięgnięcie do konstrukcji zamiaru ogólnego. Sprawca nie musi uświadamiać sobie i na przykład chcieć, aby powodowany przez niego uszczerbek na zdrowiu trwał dłużej niż 7 dni albo nie dłużej niż 7 dni. Wystarczy, dla przyjęcia realizacji znamion typu określonego wart. 157 § 1 k.k., że sprawca chciał albo przewidując możliwość na to się godził, że spowodowany uszczerbek na zdrowiu nie będzie lekki. Natomiast warunkiem odpowiedzialności zart. 157 § 2 k.k.jest zaistnienie jakiegokolwiek uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia . Nieznaczne ślady na ciele np. niewielkie siniaki czy zadrapania nie stanowią uszkodzenia ciał i nie uzasadniają kwalifikacji zart. 157 k.k..
W powyższej sprawie oskarżonyS. M.swoim zachowaniem wypełnili wszystkie znamiona czynu zabronionego zart. 157 § 1 k.k.opisanego wpkt. 2zarzutów . OskarżonyS. M.w dniu 14 czerwca 2014 r. w miejscowościD., woj.(...)uderzył pięścią w twarzM. C.. W wyniku czego spowodował u pokrzywdzonegoM. C.obrażenia ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy , stanowiącego naruszenie czynności ciała lub roztrój zdrowia inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.. Fakt ten wynika wprost z zeznań świadkaR. C.w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż fakt powstanie obrażeń u pokrzywdzonegoR. C.w dniu 14 czerwca 2014 r. na skutek uderzenia go pięścią w twarz potwierdzają zeznania świadków :M. S.( k. 38v-39 i k. 114 ) iP. M.( k. 77 i k. 121-122 ). Ponadto z opinii pisemnej sporządzonej przez biegłegoM. R.w dniu 18 sierpnia 2014 r. wynika iż  w wyniku zdarzenia z dnia 14 czerwca 2014 r.M. C.doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzony żuchwy w okolicy zęba 44 oraz złamania lewego kąta żuchwy , stanowiącego naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia na czas powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 k.k.inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.. Ponadto w opinii tej biegły stwierdził iż obrażenia u pokrzywdzonegoM. C.mogły powstać w wyniku przedmiotowego zdarzenia w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego ( k. 25 ).
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoS. M.co do popełnienia przez niego czynu zart. 157 § 1 k.k.opisanego wpkt. 2zarzutów nie budzą wątpliwości .
Wymierzając oskarżonemuS. M.karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonegoS. M.czynów  przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonych dobra oraz okoliczności działania oskarżonych. Oskarżony naruszył bowiem dobro chronione prawem jakim jest wolność człowieka przed obawą popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej oraz życie i zdrowie człowieka . Ponadto okolicznością obciążająca wobec oskarżonegoS. M.był fakt że był on karny ( k. 128) .
W powyższej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia okoliczności łagodzących wobec oskarżonegoS. M..
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuS. M.za czyn opisany wpkt. 1zarzutów stanowiący przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany wpkt. 2zarzutów stanowiący przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd orzeka wobec oskarżonegoS. M.karę łączną biorąc za podstawę kary pozbawienia wolności orzeczone w punkcie 1 i 2 wyroku i wymierza oskarżonemuS. M.karę łączną 1 ( jednego ) roku i 2 ( dwóch ) miesięcy pozbawienia wolności.
Orzeczona wobec oskarżonegoS. M.łączna kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy . Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. M.łącznej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 ( trzech ) lat , uznając , iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez tych oskarżonych wagi popełnionych przez niego występków. Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżony będą  respektować porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte.
Na podstawieart. 73 § 1 k.k.Sąd oddał oskarżonegoS. M.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego w celu zapobieżenia kolejnego naruszenia przez oskarżonego porządku prawnego, zwłaszcza przez popełnienie przez niego podobnych przestępstw.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.wobec skazania za czyn opisany w pkt. 2 wyroku Sąd orzekł od oskarżonegoS. M.na rzecz pokrzywdzonegoM. C.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 7000 zł ( siedmiu tysięcy złotych ) . Sąd uznał iż kwota ta jest adekwatna biorąc pod uwagę rodzaj krzywd doznanych przez pokrzywdzonegoM. C.oraz dochodów oskarżonych .
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) Sąd zasądził od oskarżonegoS. M.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 420 zł ( czterysta dwadzieścia złotych ) w tym opłatę w kwocie 300 ( trzysta ) złotych.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.