Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 434/15
Data wyroku: 2015-07-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 434/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 lipca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr)

Sędziowie:

SO Sylwana Wirth
SO Agnieszka Połyniak

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r.
sprawy:

1
Z. J.

synaA.iE.z domuS.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,art. 280 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

2
T. W.

synaM.iD.z domuW.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoZ. J.i obrońcę oskarżonegoT. W.
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygnatura akt II K 111/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. B.z Kancelarii Adwokackiej wD.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuZ. J.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. S.z Kancelarii Adwokackiej wD.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuT. W.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt  IV  Ka  434/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemZ. J.iT. W.uznani zostali za winnych, że:
I. w dniu 10 listopada 2010 r. wB.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, używając wobecK. B.przemocy polegającej na uderzaniu pięścią w brzuch, kopaniu po całym ciele, przewróceniu na ziemię i przytrzymywaniu zabrali w celu przywłaszczenia portfel o wartości 5 zł, z pieniędzmi w kwocie 350 zł., dwa telefony komórkowemarki N.każdy o wartości 10 zł., działając na szkodę wyżej wymienionego pokrzywdzonego, przy czymZ. J.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie, co najmniej roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 26.11.2003 r. sygn. II K 92/03 za przestępstwo zart. 158 § 1 kkiart.157 § 2 kkw zw zart. 11 § 2 kki zart. 245 kkna karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 19.11.2002r. do 10.07.2003 r. i od 10.01.2005 r. do 22.05.2006 r., a następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 12.03.2008 r., sygn. II K 22/08 za czyn zart. 280 § 1 kkiart. 157§ 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełniony w warunkach zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 26.11.2009 r. do 12.08.2010r. natomiastT. W.czynu tego dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 12.02.2007 r. sygn. II K 3/07 za przestępstwo zart. 279 § 1 kki zart. 278 § 1 kkna karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 04.07.2006 r. do 04.07.2006 r. i od 27.11.2008 r. do 04.05.2010 r.
to jest za winnych popełnienia czynu zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wobecZ. J.oraz zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wobecT. W..
Za to, na mocy wskazanych wyżej przepisów wymierzono oskarżonym kary po 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
NadtoZ. J.został za winnego, że:
II w dniu 10 listopada 2010 r wB., działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą po uprzednim użyciu przemocy polegającej na uderzeniu pięścią w twarzK. K., zabrał w celu przywłaszczenia na jej szkodę torebkę skórzaną koloru czarnego z zawartością: okularów w oprawkachB.w etui koloru czarnego, portfela skórzanego koloru czerwonego z pieniędzmi w kwocie 170 zł i dowodem osobistym pokrzywdzonej, telefonu komórkowegomarki S. (...), dwóch kompletów kluczy, rękawiczek skórzanych, kosmetyczki z kosmetykami oraz siatkę na zakupy z zawartością sweterka i koszuli oraz produktów spożywczych o łącznej wartości 1318 zł, powodując u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy w okolicy jarzmowej, naciągnięcia przyczepów mięśni rotatorów obręczy barkowej prawej, podbiegnięć krwawych okolicy oczodołowej prawej, jarzmowej prawej, policzka prawego i naramiennej prawej, naruszające czynności narządu ciała na okres poniżej dni siedmiu, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt. I
to jest za winnego popełnienia czynu zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart.157 § 2 k.k.w zw. 11§ 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.
Za to, w oparciu oart. 280§1 kkw zw. zart. 11§3 kkw zw. zart. 64§2 kkwymierzono oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zważywszy na treśćart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzonoZ. J.karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto, zgodnie zart. 46§1 kkorzeczono od tego oskarżonego na rzecz pokrzywdzonejK. K.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz w/w 1173 zł.
Także w oparciu oart. 46§1 kkorzeczono od obu oskarżonych na rzecz pokrzywdzonegoK. B.poprzez zapłatę na rzecz w/w kwot po 187,50 zł.
Wyrok powyższy zaskarżyłZ. J.oraz obrońcaT. W..
Pierwszy ze skarżących zarzucił orzeczeniu:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na uznaniu oskarżonego winnym obu zarzucanych mu czynów, podczas gdy nie pozwalał na to zebrany w sprawie materiał dowodowy zwłaszcza nierozpoznanie przez pokrzywdzonąK. K.oraz wątpliwości co do opisu przebiegu zdarzenia przezK. B.i braciR..
Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od zarzutów popełnienia przypisanych mu czynów.
Z ostrożności procesowej skarżący podniósł natomiast zarzut rażącej niewspółmierności kary, zważywszy zwłaszcza na zmianę postępowania w czasie ostatnich 5 lat.
Tak więcZ. J.wniósł w tym przypadku o zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej względem niego kary pozbawienia wolności.
ObrońcaT. W.zarzuciła natomiast wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na niesłusznym uznaniu, iż czynności oskarżonegoT. W.w zakresie czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku wyczerpywały znamiona czynu zart. 280§1 kk, bowiem oskarżony obejmował swoim zamiarem zabór mienia pokrzywdzonemuB., podczas gdy analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie prowadzi do takiego wniosku, ponieważ z tego materiału jednoznacznie ustalić można jedynie sprawstwo oskarżonego wyczerpujące znamiona czynów zart. 158§1 kkiart. 291§1 kkw zw. zart. 64§1 kk.
Wskazując na powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Nadto apelująca podniosła alternatywnie zarzut rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonegoT. W.za czyn zart. 280 kkz powodu nadania zbyt małej rangi okolicznościom łagodzącym takim jak wiek oskarżonego, stopień winy i rola oskarżonego w czasie czynu oraz jego postawa po dokonaniu czynu.
Wskazując na ten zarzut wniosła o zmianę orzeczenia w zakresie kary i wymierzenie oskarżonemu kary dwóch lat pozbawienia wolności z jej warunkowym zawieszeniem na okres próby wynoszący lat 5.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacje należy uznać za oczywiście bezzasadne.
Wbrew twierdzeniom apelujących Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów, a stanowisko swe przekonująco uzasadnił. W tej sytuacji, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną jest ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, poniesionych wcześniej argumentów.
Tym samym, odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelacji należy stwierdzić, że:

1.Ad. apelacji oskarżonegoZ. J.

I tak, nie jest prawdą byK. K.w czasie postępowania jurysdykcyjnego nie rozpoznałaZ. J.jako jednego z napastników. Stwierdziła bowiem jednoznacznie, że „ten opisany z charakterystycznym nosem /.../ to był ten, który mnie uderzył”, przy czym wskazała właśnie na skarżącego (por.k.527 – odwrót).
Odnosząc się z kolei do zeznań ojca pokrzywdzonegoK. B.– świadkaA. B.należy zauważyć, że ten w czasie pierwszego przesłuchania (k-354-356)opisując próbę odzyskania dokumentów zabranych podczas napadu jego synowi nie miał jakichkolwiek wątpliwości, iż to właśnie oskarżeni dopuścili się omawianego przestępstwa.
Prawdą natomiast jest, że podczas postępowania jurysdykcyjnegoA. B.zeznał m.in., iż swojemu synowi by nie wierzył, ponieważ był w czasie zdarzenia pod wpływem alkoholu i różnie mogło być.
Z powyższego nie sposób wyprowadzić wniosku byK. B.kłamliwie obciążał oskarżonych, zwłaszcza, iż jego zeznania były spójne, konsekwentne i logiczne, a nadto pozostające w oczywistej korelacji z bezpośrednimi świadkami zdarzenia ( co szczegółowo omówił Sąd I instancji).
Nie sposób także pominąć faktu, iż brak wiaryA. B.co do wiarygodności jego syna wynika prawdopodobnie z konfliktu jaki istnieje między mężczyznami (por.k-590) nie zaś z racjonalnych przesłanek.
Prawdą jest także, żeZ. J.ma dobrą opinię z(...)(k-1015), a także to, iż w 2014 r. został ojcem. Te okoliczności mogą świadczyć o próbie zmiany stylu życia przez oskarżonego. Nie są jednak dostatecznymi przesłankami, które mogłyby skutkować obniżeniem tak wymiaru kar jednostkowych jak i następnie kary łącznej pozbawienia wolności do dwóch lat, a tylko w takim wymiarze maksymalnym wymiarze pozwala na zastosowanie dobrodziejstwaart. 69§1 kpk.
Z. J.zdaje się przy tym zapominać, że dopuścił się tym razem dwóch poważnych przestępstw, a przy tym działał w warunkachart. 64§2 kk.
Jedynie na marginesie należy zauważyć, iżZ. J.w sposób oczywisty skorzystał na wcześniejszym dwukrotnym uchyleniu wyroków Sądu Rejonowego przez tutejszy Sąd Okręgowy i doszło do swoistego „rozmycia się” adekwatnej do popełnionych przestępstw odpowiedzialności karnej. Przy pierwszym skazaniu wymierzono bowiem skarżącemu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności po połączeniu kar jednostkowych 3 i 4 lat pozbawienia wolności. Obecna zaś kara łączna 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jawi się przy tym jako nader łagodne ukaranieZ. J.i o dalszym łagodzeniu mowy być nie może.

1

Ad. apelacji obrońcyT. W.

Nie jest prawdziwym twierdzenie skarżącej, jakoby materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne przyjęcie, iżT. W.jest współsprawcą rozboju.
W pierwszej kolejności należy wskazać, na zeznania pokrzywdzonegoK. B.złożone w postępowaniu przygotowawczym (k-256-260), kiedy to jednoznacznie opisał jak doszło do rozboju dokonanego na nim przez oskarżonych. Faktem przy tym jest, iż świadek oskarżonego nazywał(...)lecz ta pomyłka została w dalszej fazie postępowania wiarygodnie wyjaśniona (k-280 i 337-338).
Pokrzywdzony, słuchany w postępowaniu jurysdykcyjnym potwierdził swe uprzednie zeznania, stwierdzając w szczególności, że toT. W.dokonał wspólnie zeZ. J.rozboju (k-528odwrót-529, 849 odwrót -840, 1078 – odwrót).
Z koleiZ. R.opisując omawiane przestępstwo zeznał m.in., iż widział jak oskarżeni kopali pokrzywdzonego. Po krótkim czasieK. B.zdołał uciec, zaś napastnicy liczyli pieniądze (por.k-265).
W kontekście powyższych stwierdzeń świadka – jego zeznania z postępowania jurysdykcyjnego, gdzie ewidentnie próbował wycofać się z pierwotnych oświadczeń należy uznać za nieudolną próbę uwolnienia oskarżonych od odpowiedzialności karnej (por.k-586-587, 840,1060-1061).
Nie sposób także podważyć zeznaniaD. R.z postępowania przygotowawczego (k-271-274), gdzie nie wskazuje co prawda bezpośrednio naT. W.jako współsprawcę rozboju lecz stwierdza jednoznacznie, że napastnicy „wzięli pokrzywdzonego na kopy” i chcieli od niego pieniądze. Tym samym, skoro nie można mieć wątpliwości, że jednym ze sprawców byłT. W., to nie sposób wnioskować na podstawie zeznańD. R., że jego rola w przestępstwie nie została wyjaśniona.
Tenże świadek podczas postępowania jurysdykcyjnego także próbował zmienić swe pierwsze zeznania na korzystne dla oskarżonych lecz twierdzeniom, iż to przesłuchujący policjanci zasugerowali treść protokołu nie można dać wiary (por. k-587,936,1061).
Zważywszy na powyższe, pamiętając także o szeregu innych, „pomniejszych” dowodach – należy stwierdzić, iż sprawstwo i zawinienieT. W.nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości.
Odnosząc się z kolei do zarzutu rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobecT. W.należy stwierdzić, że podobnie jakZ. J.tak i ten oskarżony „skorzystał” już na dwukrotnym wcześniejszym uchyleniu zaskarżonych wyroków. W efekcie za poważne przestępstwo, popełnione w warunkach recydywy wymierzono mu jedynie karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, czyli praktycznie w dolnej granicy ustawowego zagrożenia i o dalszym łagodzeniu, a zwłaszcza o zastosowaniu dobrodziejstwaart. 69§1 kknie może być uznany.
Poglądu tego nie może zmienić fakt, że oskarżony podejmuje pracę zarobkową, czy też jest ojcem małego dziecka. Te okoliczności to zwykłe powinności czy też przywileje – nie zaś szczególne argumenty przemawiające za łagodnym traktowaniem.
Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.