Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 1870/14
Data wyroku: 2015-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Bazyluk
Teza: Kradzież sklepowa

Sygn. akt XI W 1870/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 października 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Bazyluk
Protokólant:A. U.
w obecności oskarżycielaK. Ś.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 roku wW.
sprawy przeciwkoW. H.
synowiJ.iH.
urodzonemu dnia (...)wW.
obwinionemu o to, że:
w dniu 23.01.2014 r. ok. godz. 13:00 wW.przy ul.(...)w sklepie „H.” po uprzednim uszkodzeniu dokonał kradzieży mienia o łącznej wartości 249,80 zł na szkodę w/w sklepu
to jest o wykroczenie z art. 119§1 kw

orzeka
IobwinionegoW. H.uznaje za winnego tego, że:

1
w nieustalonym czasie, nie wcześniej niż w dniu 22 stycznia 2014 roku i nie później niż w dniu 23 stycznia 2014 roku wW., w sklepieH.przy ul.(...)ukradł bluzę jeansową z kapturem o wartości 149,90 zł na szkodę tego sklepu, co stanowi wykroczenie z art. 119§1 kw;

2
w dniu 23.01.2014 r. ok. godz. 13:00 wW.przy ul.(...)w sklepie „H.ukradł szalik o wartości 99,90 zł, na szkodę tego sklepu, co stanowi wykroczenie z art. 119§1 kw

i za to na podstawie art. 17§2 kw w zw. z art.9§2 kw odstępuje od wymierzenia kary;
IIpodstawieart. 618 § 1 punkt 11 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. M.kwotę 288 (dwieście osiemdziesiąt osiem ) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu obwinionemuW. H.;
IIIna podstawieart. 119 kpww zw. zart. 624 § 1 kpkzwalnia obwinionego w całości od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. aktXI W 1870/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych ujawnionych w toku rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W. H.w nieustalonym bliżej czasie jednak nie wcześniej niż w dniu 22 stycznia 2014 r. i nie później niż w dniu 23 stycznia 2014 r. w sklepieH.położonym przy ul.(...)wW.ukradł bluzę jeansową z kapturem o wartości 149,90 zł.
W dniu 23 stycznia 2014 rokuW. H.wszedł do sklepu markiH.położnego przy ul.(...)wW.. Powyższy mężczyzna zwrócił uwagęJ. T.pełniącego w wskazanym wyżej sklepie funkcję pracownika ochrony, który z uwagi na powyższe podjął jego obserwację.W. H.w sklepie przebywał około 2 godzin nic nie kupując, chodząc między półkami. Około godziny 13:00W. H.zjechał z 2 piętra sklepu na I piętro i udał się do przymierzalni znajdującej się w dziale z odzieżą damską, niosąc ze sobą szalik. Po czym po pewnej chwili wyszedł z przymierzalni i szybkim krokiem zaczął kierować się do wyjścia. Za linią bramekJ. T.zatrzymałW. H.i zaprowadził do pokoju socjalnego, gdzie przy zatrzymanym ujawniono szalik o wartości 99,90 zł z dziurą po wyrwanym klipsie zabezpieczającym oraz bluzę jeansową, która miała wycięte wszystkie metki wewnętrzne. Ten model bluzy znajdował się jedynie w sklepieH.położonym w sklepie przy ul.(...)wW.w jednym egzemplarzu. W dniu 22 stycznia 2014 r. powyższa bluza znajdowała się jeszcze na stanie sklepu. W dniu 23 stycznia 2014 r. po sprawdzeniu przez pracowników sklepu stwierdzono jej brak.
Poczytalność obwinionego w chwili popełnienia obu czynów była ograniczona w stopniu znacznym. Na miejsce zdarzenia zostali wezwani funkcjonariusze Policji.
Powyżej opisany stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o:wyjaśnienia obwinionegoW. H.(k. 86 i k. 10 akt), zeznania świadkaJ. T.(k. 86 – 87, k. 90, k. 5v – 6, zeznania świadkaB. K.(k. 75 – 76 i k. 87 akt) ,protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o wykroczeniu (k. 4), protokołu ujęcia (k. 2), upoważnienia (k. 3) protokołu oględzin (k. 7), pokwitowania (k. 8), karty karnej (k. 11), zaświadczenia (k. 29), opinii sądowo – psychiatrycznej (k. 39, k. 67 – 68 od słów „wypowiadając się” do słów „sądowo-psychiatryczną”), kserokopii zaświadczenia lekarskiego (k. 84).
ObwinionyW. H.przesłuchany na etapie czynności wyjaśniających (k. 9 - 11) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
Sąd ocenił przyznanie się obwinionego, jako wiarygodne. Przyznanie obwinionego do popełnienia kradzieży obu ujawnionych przy nim rzeczy zarówno bluzy jeansowej jak i szalika w świetle pozostałych przeprowadzonych dowodów nie budzi wątpliwości. Wyjaśnienia obwinionego w szczególności korespondują z zeznaniami świadkaJ. T., które w ocenie Sądu zasługują na danie im wiary. Świadek przesłuchiwany na rozprawie wskazał co prawda, że nie pamięta już samej kradzieży, co w ocenie Sądu jest uzasadnione wobec znacznego upływu czasu od zdarzenia. Natomiast świadek po odczytaniu mu wcześniej złożonych zeznań zaczął przypominać sobie poszczególne fragmenty zdarzenia i potwierdzał swoje pierwotne zeznania. Ponadto wskazać należy, że świadek nie miał żadnego interesu w składaniu niekorzystnych dla obwinionego zeznań.
Świadek zeznając odnośnie kradzieży szalika w sposób rzeczowy i jasny przedstawił przebieg zdarzenia z dnia 23 stycznia 2014 roku. Zeznania złożone na rozprawie korespondowały z poprzednio składanymi zeznaniami na etapie przeprowadzania czynności wyjaśniających oraz postępowania sądowego.
Natomiast zeznając odnośnie kradzieży bluzy jeansowej świadek wskazał, że bluza znaleziona przy obwinionym w dniu 23 stycznia 2014 r. znajdowała się w asortymencie jedynie tego sklepuH.przy ul.(...)wW.oraz, że w dniu 22 stycznia 2014 r. była jeszcze w sklepie. Na podstawie wskazanych wyżej okoliczności oraz w świetle wyjaśnień samego obwinionego należy przyjąć, że obwiniony dopuścił się kradzieży również tej bluzy w bliżej nieustalonym dniu, jednakże pomiędzy 22 a 23 stycznia 2014 r.
ZeznaniaB. K., chociaż wiarygodne, nie wniosły nic do sprawy, ponieważ świadek nie pamiętał zdarzenia będącego przedmiotem postępowania.
Sąd ocenił, jako wiarygodną opinię biegłego z zakresu psychiatrii. Powyższa opinia jest spójna rzeczowa została sporządzona przez osobę legitymującą się wiadomościami specjalnymi i nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Biegły potrzymał swoje wnioski w ustnej uzupełniającej opinii złożonej przed Sądem na rozprawie.
Za wiarygodne uznać należało również wszystkie nieosobowe dowody (wyszczególnione na karcie 88). Sporządzone zostały one przez powołane do tego osoby, zajmujące się tym rutynowo i ich zgodność z prawdą nie była poddawana w wątpliwość w toku postępowania przez strony procesowe.
Sąd zważył, co następuje:
Czyn opisany wart. 119 § 1 Kodeksu wykroczeńpopełnia ten, kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Ustawodawca wobec sprawcy tego wykroczenia przewidział możliwość wymierzenia kary aresztu ograniczenia wolności albo grzywny.
Kodeks wykroczeńnie wyjaśnia pojęcia kradzieży, posługuje się tylko określeniem „kradnie”. Oznacza to, że do rozumienia tego przepisu należy odwołać się do treściart. 278§1 kk. Kradzież, zgodnie z rozumieniem przepisuart. 278 § 1 Kodeksu karnegojest zaborem rzeczy w celu jej przywłaszczenia. Zachowaniem polegającym na zaborze będzie przejęcie władztwa nad rzeczą, czyli w powszechnym rozumieniu objęcie rzeczy w posiadanie z jednoczesnym wyjęciem jej spod władztwa właściciela, objawiające się w przypadku przedmiotów materialnych jako wzięcie rzeczy do ręki czy włożenie jej na przykład do kieszeni odzieży, torby czy plecaka. Niekiedy do umieszczenia rzeczy w miejscu znajdującym się poza władztwem jej właściciela potrzebne jest przemieszczenie jej na pewną odległość. Znamieniem czynu polegającego na kradzieży jest także działanie w celu przywłaszczenia, czyli podjęcie przez sprawcę już po zaborze zachowania ukierunkowanego na postąpieniu z rzeczą jak z własną, poprzez wyrażenie w jakikolwiek sposób chęci na przykład posiadania jej, używania, podarowania komuś lub zbycia.
Rzecz opisana w art. 119 § 1 kw ma być cudza – sprawca nie może zatem mieć wyłącznego tytułu do jej pełnej własności. Przedmiotem czynności wykonawczej ma być rzecz ruchoma, zgodnie z terminologią prawa cywilnego, a więc przedmiot materialny nie będący nieruchomością (a więc również pieniądze). Wreszcie w przypadku kradzieży opisanej wkodeksie wykroczeńwartość skradzionej rzeczy nie może przekraczać czwartej części minimalnego wynagrodzenia w czasie czynu i orzekania. W czasie orzekania wartość ta, określona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dn. 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 roku wynosi 1750 zł, wobec czego wartość przedmiotu kradzieży penalizowanej w art. 119 § 1 kw nie może przekraczać kwoty 437,50 złotych, zaś w czasie czynu kwoty 420 (czterysta dwadzieścia ) złotych.
W świetle ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, żeW. H.w nieustalonym bliżej czasie jednak nie wcześniej niż w dniu 22 stycznia 2014 r. i nie później niż w dniu 23 stycznia 2014 r. ukradł bluzę jeansową z kapturem o wartości 149,90 zł oraz w dniu 23 stycznia 2014 r. ukradł po uprzednim usunięcia klipsa zabezpieczającego szalik o wartości 99,90 zł na szkodę sklepuH.prowadzonego przy ul.(...)wW..
Dodać ponadto należy, iż obwiniony wypełnił także ustawowe znamię winy, rozumiane jako możliwość przypisania mu popełnienia wykroczenia. Zachodzi przesłanka pozytywna w postaci osiągnięcia przez sprawcę określonego przez ustawę wieku. Jednocześnie brak jest negatywnych przesłanek, których zaistnienie wykluczałoby możliwość przypisaniaW. H.winy, takich jak na przykład niemożliwość rozpoznania znaczenia swojego czynu lub pokierowania swoim postępowaniem wskutek choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych. W tym miejscu wskazać należy, że ograniczona nawet w stopniu znacznym możliwość rozpoznania znaczenia czynu nie wyłącza winy, a jedynie może wpływać na wymiar kary lub odstąpienie od jej wymierzenia.
Przechodząc do uzasadnienia rozstrzygnięcia o karze wskazać należy, że zgodnie z art. 9 § 2 k.w. jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów. Natomiast zgodnie z art. 17 § 2 k.w. jeżeli w czasie popełnienia wykroczenia zdolność rozpoznawania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, można odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego.
Odstąpienie od wymierzenia kary jest fakultatywne. Rozstrzygnięcie o zastosowaniu lub niezastosowaniu dobrodziejstwa wynikającego z art. 17 § 2 k.w. jest rozstrzygnięciem w kwestii wymiaru kary i jako takie musi uwzględniać wszystkie ogólne dyrektywy wymiaru kary zawarte w art. 33 k.w., czyli również cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania (wyrok SN z 21 października 1972 r., III KR 175/72, OSNKW 1973, nr 2-3, poz. 30).
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznegoW. H.tempore criminis miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu. Z uwagi na powyższą okoliczność, a także uprzednią niekaralność obwinionego oraz fakt, że obwiniony podjął stosowne leczenie w Ośrodku Pomocy dla Osób Uzależnionych „Radość” Sąd uznał, że zasadnym będzie odstąpienie wobec obwinionego od wymierzenia kary. Wskazać również należy, że wartość skradzionego mienia, która wynosiła 249,80 zł nie była znaczna i tym samym również stopień społecznej szkodliwości czynu nie był znaczny.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M.kwotę 288,00 zł podwyższoną o podatek od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej obwinionemuW. H.z urzędu.
Z uwagi na treśćart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd, zwolnił obwinionego w całości od ponoszenia kosztów sądowych. Sąd uznał, iż warunki rodzinne i materialne obwinionego nie pozwalają na uiszczenie przez obwinionego kosztów sądowych, mimo tego, iż został uznany winnym popełnienia wykroczenia.
Z tych wszystkich względów, Sąd Rejonowy orzekł jak w sentencji wyroku.