Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 1301/13
Data wyroku: 2015-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Augustowski
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§1 kk

Sygnatura akt IIIK 1301/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 czerwca 2015roku
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Paweł Augustowski
Protokolant: Ewa Modlińska
po rozpoznaniu w dniach 15.06.2015r., 22.06.2015r. i 25.06.2015r.
1. sprawyS. K. (1)
synaM.iZ.z domuG.
urodzonego (...)wT.

2
sprawyP. W. (1)

synaR.iE.z domuB.
urodzonego (...)wW.

3
sprawyP. P. (1)

synaM.iK.z domuK.
urodzonego (...)wW.
oskarżonych o to, że:

I
w dniu 16 czerwca 2013 roku wW.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim zastosowaniu wobec małoletniegoK. S. (1)przemocy w postaci duszenia za szyję i kopnięcia w głowę, czym doprowadzili go do stanu bezbronności, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N.wartości 300złotych na szkodęM. S.

tj. o czyn zart. 280§1 kk
a nadtoS. K. (1)o to, że:

II
w okresie od marca 2010 roku do kwietnia 2012roku wW., woj.(...), będąc zobowiązany mocą ustawy i wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 13 czerwca 2008roku sygn. akt(...), uporczywie uchylał się od łożenia na utrzymanieM. K., przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych

tj. o czyn zart. 209§1 kk

I
OskarżonychS. K. (1)iP. W. (1)uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 280§1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierza im kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoS. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 209§1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 kkłączy kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II wyroku wobec oskarżonegoS. K. (1)i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

IV
oskarżonegoP. P. (1)uznaje za winnego tego, że w dniu 17.06.2013r. wW.pomógł w zbyciu telefonu komórkowegomarki N.pochodzącego z przestępstwa rozboju, tj. za winnego popełnienia występku zart. 291§1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

V
na podstawieart. 69 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary wobecP. W. (1)warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat próby;

VI
na podstawieart. 73 § 2 k.k.w okresie próby oddaje oskarżonegoP. W. (1)pod dozór kuratora sądowego;

VII
na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonymP. W. (1)iP. P. (1)ich zatrzymanie w dniach 19.09.2013r. i 20.09.2013r.;

VIII
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych, poniesione wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.

III K 1301/13

UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalony został następujący stan faktyczny
P. P. (1)iP. W. (1)są kolegami. W dniu 16 czerwca 2013r. spotkali się razem zS. K. (1). Postanowili zarobić - pomyśleli, ze pojadą naP.wW.i coś ukradną, jakiś alkohol, jakieś chrupki ze sklepu. Pojechali samochodemP. P. (1), który prowadził. Zaparkowali i wyszli na ulicę. Szliulicą (...)i nagle zobaczyli pokrzywdzonegoK. S. (1), jak stał za ogrodzeniem terenu szkoły nr(...)i rozmawia przez telefon. Pierwszy skoczyłS. K. (1)- przeskoczył przez ogrodzenie, dobiegł do pokrzywdzonego, chwycił go, złapał za szyję i trzymał, krzycząc do pozostałych - bierzcie telefon. Za nim pobiegłP. W. (1), który przeskoczył przez płot, dobiegł do nich, wyrwał pokrzywdzonemu telefon i zaczął uciekać, podobnie jakS. K. (1).P. P. (1)natomiast zatrzymał się, nie pobiegł za ogrodzenie, a widząc jak koledzy wyrywają pokrzywdzonemu telefon i uciekają, uciekł stamtąd w kierunku samochodu. Każdy z kolegów uciekał swoją drogą. GdyP. P. (1)przybiegł na parking, zastał tam już kolegów. Widział, że mają telefon. Wszyscy razem odjechali stamtąd jego samochodem. On sam prowadził. Następnego dnia oskarżony razem zP. W. (1)poszli do lombardu i sprzedali zrabowany telefon. Podzielili się pieniędzmi.
dowody:
zeznaniaK. S. (1)- k. 351, 5-6
wyjaśnieniaP. P. (1)- k. 349, 490
wyjaśnieniaP. W. (1)- k. 58-9, , 349-350, 490
wyjaśnieniaS. K. (1)- k. 186, 189, 489
P. P. (1)był karany sądownie za czyn zart. 280§1 i 2 kk.,art. 157§2 kk,art. 245 kkiart. 26 kkna karę 5 lat pozbawienia wolności, która odbywa od dnia 9.04.2014 r.
dowód:
karta karna - k. 483
P. P. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa rozboju. Wyjaśnił, że tego dnia pojechał razem z kolegami naP., ponieważ chcieli coś ukraść ze sklepu - jakiś alkohol, jakieś chrupki. Gdy szli ulicą, nagleS.skoczył do chłopaka, a za nimP. W. (1). On sam nie pobiegł, bo nie chciał nikogo pobić - myślał, że ukradną coś ze sklepu, ale nie chciał na nikogo napadać. Gdy zobaczył, co się dzieje, uciekł. Jak przybiegł na parking, zastał tam kolegów i widział, co zabrali. Brał do ręki telefon i przyglądał mu się, a następnego dnia sprzedał go razem z kolegą w lombardzie (wyjaśnienia - k.j.w.)

Sąd zważył ponadto, co następuje
Stan faktyczny jest jasny i niesporny. Oparty został o wszystkie zgodne w tej mierze dowody w postaci zeznań pokrzywdzonego i wyjaśnienia wszystkich oskarżonych. Wszyscy oni zgodnie potwierdzili, żeP. P. (1)nie używał przemocy ani nie zabierał rzeczy pokrzywdzonemu. On tam był, stał za ogrodzeniem - bo przyszedł razem z pozostałymi, po czym uciekł, gdy tamci uciekli po dokonaniu czynu - bo przecież musiał uciec - chyba raczej nie mógł zostać. Sam stwierdził, że zamierzał popełnić czyn zabroniony, choć nie rozbój, bo nie chciał używać przemocy. Po całym zajściu oskarżony widział skradziony przedmiot - a nawet pomógł w jego zbyciu w lombardzie. Dyskusyjny zatem mógł być jego udział w przestępstwie rozboju, czy tez udzielenia pomocy do jego dokonania, względnie (w granicach powziętego zamiaru) w dokonaniu kradzieży, ale nie ma żadnych wątpliwości, żeP. P. (1)dokonał przestępstwa paserstwa. Wiedział przecież, że rzecz pochodzi z czynu zabronionego, sam przebieg przestępstwa na własne oczy widział i pomógł w jej zbyciu sprawcom, idąc z jednym z nich do lombardu. Sam tam poszedł dobrowolnie i zaniósł skradziony telefon, nawet chciał okazać własny dowód, ale go nie miał, więc zrobił toP. W. (1), odebrał pieniądze, część z nich sam spożytkował, a resztą kolega podzielił się z trzecim z nich. Nie ulega wątpliwości zatem, że jego zachowanie przekroczyło normy prawne co do zrabowanego przedmiotu i wyczerpało znamiona paserstwa.
P. P. (1)był już karany za przestępstwo przeciwko mieniu i odbywa aktualnie wysoki wyrok 5 lat pozbawienia wolności. Pomimo młodego wieku zatem nie jest osobą, która nie miałaby już wcześniej zatargów z prawem. Obecnie również miał świadomość tego, że wykracza przeciwko porządkowi prawnemu (chcieliśmy coś ukraść) i oczywiście miał pełną świadomość popełnienia czynu zabronionego. W tej sytuacji sąd uznał, że jedynie realnie odczuwalna, niewysoka ale bezwzględna kara pozbawienia wolności może spełnić swoje cele. Warunkowe zawieszenie wykonania kary swych celów nie spełni, bo sprawca mógłby z procesu wyjść z przekonaniem bezkarności. W tej sytuacji sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nie jest to kara wysoka, biorąc pod uwagę i czas jej trwania i ustawowe zagrożenie karą, a z całą pewnością jej wymiar nie jest zanadto surowy.
Na poczet wymierzonej kary zaliczono oskarżonemu jego zatrzymanie.
O kosztach orzeczono po myśliart. 624 k.p.k.