Sąd Rejonowy w Zakopanem
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 104/15
Data wyroku: 2015-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Torbińska
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Bezpieczeństwu I Porządkowi W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 90 kw

Sygn. akt II W 104/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Zakopanem Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Torbińska
Protokolant: Barbara Danielewicz-Jamróz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 13 marca 2015 r., 8 maja 2015 r. i 18 września 2015 r. wZ.,
sprawy z oskarżenia Komendy Powiatowej Policji wZ., przeciwko:
1/J. B., córceT.iM.zd. Ryba,urodz. (...)wK.,
2/A. B., córceZ.iJ.zd.T.,urodz. (...)wN.,
obwinionym o to, że:
- w dniu 9 listopada 2014 r., około godziny 8.55, na drodze powiatowej(...), w rejonieP.Białczańskiej, biorąc udział w manifestacji „Życie dla koni zM.”, utrudniały ruch pieszym oraz pojazdom zaprzęgowym jadącym w kierunkuW.,

tj. o wykroczenie z art. 90 kw
I obwinioneJ. B.iA. B.uniewinniaod popełnienia czynu zarzuconego we wniosku o ukaranie,
II na podstawieart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw,art. 118 § 2 kpwkosztami postępowaniaobciążaSkarb Państwa,
III na podstawieart. 118 § 2 kpww zw. zart. 616 § 1 pkt 2 kpkw zw. zart. 119 kpw,§ 14 ust. 2 pkt. 2, § 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 461 t.j.)zasądzaod Skarbu Państwa na rzecz obwinionejJ. B.kwotę 297 (dwustu dziewięćdziesięciu siedmiu) złotych oraz obwinionejA. B.kwotę 297 (dwustu dziewięćdziesięciu siedmiu) złotych tytułem zwrotu uzasadnionych wydatków, w tym wynikających z ustanowienia obrońcy z wyboru oraz zwrotu jego kosztów przejazdu.-
Sygn. akt II W 104/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
W dniu 9 listopada 2014 r., na prowadzącej w kierunkuM.drodze, w rejonieP.B.odbyło się zgromadzenie pn. „Życie dla koni zM.”. Zostało ono poprzedzone złożonym przez organizatora zgromadzeniaA. P. (1), z zachowaniem wymaganego terminu - w dniu 3 listopada 2014 r. w Urzędzie Gminy wB.zawiadomieniem o zgromadzeniu, opatrzonym datą 30 października 2014 r. Wynikało z niego, iż celem zgromadzenia jest zamanifestowanie przeciwko znęcaniu się nad zwierzętami poprzez zmuszanie koni do pracy ponad siły na trasie zP.B.doW.. Początek i zakończenie zgromadzenia sytuowano wT., drodze nadM., odcinkuP.Białczańska - WaksmundzkiP., jako miejsce zgromadzenia wyznaczającP.B.. Datą manifestacji pozostawał dzień 9 listopada 2014r., z planowanym czasem trwania od godz. 8.00 do 15.00. Program zgromadzenia obejmował stanie i siedzenie z transparentami, w milczeniu, z poszanowaniem RegulaminuT., w miejscu z którego konie wyruszają w morderczą trasę doM.. Planowana liczba uczestników zgromadzenia miała wynosić 500. Integralną częścią zawiadomienia pozostawał złożony wraz z nim Regulamin, który w punkcie IV „Bezpieczeństwo ruchu drogowego” przyjmował, iż zgromadzenie ustanowiono na drodze zamkniętej dla ruchu, znajdującej się w granicachT., w razie przejazdu pojazdów uprzywilejowanych czyniąc manifestantów zobowiązanymi do podjęcia wszelkich możliwych kroków umożliwiających ich przejazd. W zawiadomieniu odwołując się do pokojowego charakteru zgromadzenia wnioskowano o ochronę policyjną. W odpowiedzi na dodatkowo przesłane przezA. P. (1)pismo w sprawie zapewnienia podczas manifestacji ochrony policji Komenda Powiatowa Policji wZ., w piśmie z dnia 7 listopada 2014 r. przekazała, że dojdzie do zabezpieczenia obecności funkcjonariuszy w miejscu planowanego zgromadzenia publicznego w dniu 9 listopada 2014 r. Organ gminy nie zakazał zgromadzenia publicznego. Do GminyB.poza zawiadomieniemA. P. (1)wpłynęły jeszcze trzy zgłoszenia zgromadzeń, wyznaczonych na dzień 9 listopada 2014r., każde z ilością do 500 osób, z których jedno wycofano. Pozostałe dwa - jednego z nich organizatorką pozostawałaN. K., były tożsame z tą jedną różnicą w stosunku do zawiadomieniaA. P. (1), że miały rozpocząć się później, nie o godz. 8.00 lecz 9.00.
(dowód: zawiadomienie o zgromadzeniu publicznym, pod nazwą „Życie dla koni zM.” organizowanym w dniu 9 listopada 2014 r., dokonane przez organizatora zgromadzeniaA. P. (2), opatrzone datą 30 października 2014 r., złożone w dniu 3 listopada 2014r. w Urzędzie Gminy wB.- k.18 (k.45,88) z przekazanym wraz z nim Regulaminem zgromadzenia - k. 19-20 (k. 46-47, 89-90), pismo Komendy Powiatowej Policji wZ.do organizatora zgromadzeniaA. P. (1)z dnia 7 listopada 2014 r.- k.48 (k.91) oraz zeznania świadkówM. M. (2)- k. 34-36 iA. P. (1)-k. 353-356).
W dniu 9 listopada 2014 r. uczestnicy manifestacji przyjechali naP.B.- usytuowany tam parking, by z niego około godz. 8.00, mijając przecinający asfaltową jezdnię szlaban, wejść na usytuowaną na terenieT., prowadzącą doM., pozostającą w rejonieP.Białczańskiej drogę. Zgromadzeni przeszli na odległość do 15, 20 metrów od miejsca, w jakim kończył się przylegający z prawej strony - patrząc w kierunkuM.do asfaltowej jezdni wydzielony pas, stanowiący miejsce postoju pojazdów konnych. Droga, na jakiej się gromadzili jest drogą powiatową w zarządzie Starosty(...). Poprzedza ją pionowy znak drogowy - zakazu ruchu, z tabliczką jaka wyłącza pojazdy posiadające stosowne zezwolenie na wjazd. Głównie poruszają się po niej piesi - poza nimi również jeżdżące na trasie doM.pojazdy konne. Około godziny 8.00 na miejscu pojawił się przedstawiciel organugminy S.Urzędu Gminy wB.M. M. (2)oraz funkcjonariusze z Komisariatu Policji wB., ci ostatni jednak zaraz wycofali się na odległość ok. 150 - 200 m, na wysokość budynku byłej straży granicznej, na początku parkingu naP.Białczańskiej, mając stamtąd przesłoniętą widoczność na zgromadzonych przez coraz większą ilość turystów idących w kierunkuM.. Uczestnicy manifestacji w większości siedzieli - mieli karimaty, krzesełka ale również stali tak na asfaltowej jezdni jak i prawym - patrząc w kierunkuM., poboczu. Mieli ze sobą transparenty - jeden z nich leżał przed nimi, inne trzymali w ręku. Zachowali się cicho. Na początku było ich mniej, później ich liczba zwiększyła się. ObwinionaJ. B.miała się zająć dokumentowaniem wydarzeń - robieniem zdjęć. Od razu więc z córkąA. B.udały się na koniec zgromadzonych i stanęły na poboczu. Przechodziły stamtąd na środek drogi, by wysłuchać zabierających głos Komendanta(...)P.(...)E. W.i przedstawiciela organu gminyM. M. (2). Piesi nie posiadali spowodowanych przez uczestników zgromadzenia utrudnień w przejściu - nie mniej udostępniony im pas zmieniał swą szerokość. Wokół byli dziennikarze. Stawali zainteresowani tym co się dzieje turyści. Siedząc i stojąc uczestnicy manifestacji zajmowali prawe pobocze - patrząc w kierunkuM.i znaczną część asfaltowej jezdni, z włączeniem lewego pobocza o szerokości około metra oraz pewnego mniej więcej tej szerokości odcinka jezdni. Gdy nadjeżdżały samochody - zaopatrujące schronisko, pojazdy(...), biorący udział w zgromadzeniu, wstawali i te przepuszczali. Wozy konne nie miały możliwości przejazdu. Pomiędzy godz. 8.55, a 9.00 pojawili się furmani, którzy chcieli przejechać pojazdami konnymi w kierunkuM.. Przedstawiciel organu gminy, który prowadził rozmowy z fiakrami przypuszczał, że jeśli nie zostaną przepuszczeni zakończy się to jakimiś bójkami. Obecny na miejscu Komendant(...)P.(...)nakłaniał biorących udział w zgromadzeniu, by udostępnili im przejazd. Kiedy pierwszy z pojazdów konnych, jakim powoziłS. H.podjechał do biorących udział w zgromadzeniu, wyskoczyła zza niego grupa mężczyzn - górali, którzy zaczęli na siłę ściągać z jezdni uczestników manifestacji, popychać, rozrzucać należące do nich rzeczy, torując drogę koniom. Biorący udział w zgromadzenia chłopak stanął przed końmi z wyciągniętymi do góry rękami, dając czas innym na podniesienie się z ziemi i ucieczkę. Opierające się konie ciągnięto za uzdy zmuszając do wejścia w tłum. Kiedy pierwszy z pojazdów przejechał pojawił się drugi, który miał już utorowaną drogę. Powoził nimA. Z., mający akurat w tym czasie zawieszoną działalność gospodarczą. Przedstawiciel organugminy S.Urzędu Gminy wB.M. M. (2), nim jeszcze przejechały wozy konne wzywał uczestników manifestacji do odblokowania drogi, pod rygorem rozwiązania zgromadzenia. Kiedy pierwszy wóz przejeżdżał między manifestującymi krzyknął, że rozwiązuje zgromadzenie i od tej pory jest ono nielegalne. ObwinionaJ. B.iA. B.podobnie jak inni rejestrujący wydarzenia udały się wówczas w tamtym kierunku. Żadna z nich nie utrudniała przejazdu pojazdów konnych -A. B.od razu przeszła na pobocze, na którym później pozostawały, dołączając do swojej mamy.Po tym jak powozy przejechały uczestnicy demonstracji zaczęli zbierać rozrzucone im rzeczy. Wracali na drogę, gdzie w przeciwieństwie do lasu, od którego podchodzili fiakrzy i towarzyszące im osoby, pod okiem filmujących i robiących zdjęcia było bezpieczniej. Doszło do pobicia obwinionegoP. K. (1), którego zP.Białczańskiej zabrała karetka pogotowia. Ponieważ furmani jej nie przepuścili musiano go do niej doprowadzić. Kiedy uczestnicy manifestacji ponownie się zgromadzili po przejeździe wozów konnych - było ich mniej, bo część opuściła zgromadzenie. Jak wcześniej siedli na asfalcie, miejsce z lewej strony, patrząc w kierunkuM.zostawiając na przejście dla pieszych. Przed godziną 9.00 Komendant Komisariatu Policji wB.J. S.odebrał telefon z jakiego wynikało, że wozy konne nie mają zapewnionego przejazdu, a po chwili kolejny, że doszło do szarpaniny. Policja pojawiła się przy demonstrujących dopiero po rozwiązaniu zgromadzenia i przejeździe pojazdów konnych. Zajęła się oddzieleniem biorących udział w zgromadzeniu od fiakrów, tworząc między nimi kordon oraz legitymowaniem uczestników zgromadzenia, co wydłużyło ich czas pobytu naP.Białczańskiej. Nie wylegitymowano przeciwników zgromadzenia. Ponieważ gromadziło się coraz więcej fiakrów, robiło niebezpiecznie - biorący udział w manifestacji samodzielnie obawiali się opuścić miejsca zgromadzenia. Na ich prośbę policja zapewniła im eskortę na parking, czekając aż wsiądą do samochodów i odjadą. Towarzyszyły temu groźby ze strony fiakrów, że wszyscy wyjadą stamtąd karetkami i próby przebicia się przez osłonę zapewnianą przez funkcjonariuszy. Przewodnicząca zgromadzeniaA. P. (1)nie zgadzała się z decyzją przedstawiciela organu gminy o rozwiązaniu zgromadzenia, wiedząc że może się jedynie później od niej odwołać przekazała, że zawiązuje się kolejne zgromadzenie, którego przewodniczącą jestN. K.. To jednak trwało bardzo krótko, bowiem w chwilę potem uczestnicy manifestacji w asyście policji udali się na parking. Na miejscu zgromadzenia jego uczestnicy pozostawali do godz. 10.00, najdłużej 11.00.
(dowód: notatka urzędowa Komisariatu Policji wB.z dnia 9 listopada 2014 r. - k.3-4 wrazzzałączonym wydrukiem komputerowym zdjęcia - k. 5, pismo Starostwa Powiatowego wZ.do Komendy Powiatowej Policji wZ.z dnia 30 marca 2015 r. z dwoma załącznikami - Protokołem zdawczo-odbiorczym Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych Rejonu Dróg Krajowych wN.z dnia 25 stycznia 1999 r. i Wykazem dróg PowiatuZ., stanowiącym załącznik Nr 1 do protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia 25 stycznia 1999 r. - k. 127- 129, kserokopia identyfikatora przewodniczącej zgromadzenia publicznego pn. „Życie dla koni zM.” z dnia 9 listopada 2014 r.N. K., wydanego przez Wójta GminyB.- k. 87, zatwierdzony przez Starostwo Powiatowe wZ., Wydział Komunikacji i(...)projekt organizacji ruchu nadrodze powiatowej nr (...)Ł.-M., na odcinku odP.B.doW.z dnia 31 grudnia 2001 r. z częścią graficzną - k. 67-68 (k.110-111), odtworzona procesowo płyta DVD - R przekazana przez Komendę Powiatową Policji wZ., przy piśmie procesowym z dnia 6 maja 2015r. z trzema filmami z przebiegu wydarzeń naP.Białczańskiej z dnia 9 listopada 2014r. - k.146, wydruki komputerowe zdjęć złożonych przez Komendę Powiatową Policji wZ., przy piśmie procesowym z dnia 6 maja 2015 r. - k. 140-145, wydruki komputerowe kadrów z filmów tworzących płytę DVD- R przekazaną przez Komendę Powiatową Policji wZ.z pismem procesowym z dnia 6 maja 2015 r. złożone przez obrońcę obwinionychJ. B.iA. B.w toku rozprawy z dnia 18 września 2015 r. - ujęć z filmu tworzącego pierwszy plik - k. 206-282, filmu tworzącego drugi plik - k. 284-346 oraz pozostałe k. 200-204, wydruki komputerowe zdjęć załączone do pisma procesowego obrońcy obwinionychJ. B.iA. B.z dnia 19 marca 2015r. - k. 85, 86, wydruki komputerowe zdjęć przedłożonych przez świadkaB. C.- k. 147-164, zeznania świadków częściowoM. M. (2)- k. 34-36,J. S.- k. 32- 33 iT. W.33-34, zeznania świadkówA. P. (2)353-356, k. 357 iB. C.- k. 179-181, k. 357 oraz częściowe wyjaśnienia obwinionychJ. B.- k. 31 iA. B.- k. 31-32).
Podjęta w dniu 9 listopada 2014 r. przez przedstawiciela organu gminy - Sekretarza Urzędu GminyB.M. M. (2)decyzja o rozwiązaniu zgromadzenia została uchylona decyzją Wojewody(...)z dnia 19 stycznia 2015r., znak WO-IV.6110.9.2014 - jaki orzekł o odmowie rozwiązania zgromadzenia publicznego pn. „Życie dla konie zM.”, przeprowadzonego na terenieT.w dniu 9 listopada 2014 r. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, że zgodnie z przepisemart. 12 ustawy Prawo o zgromadzeniach- zgromadzenie może być rozwiązane jeżeli jego przebieg zagraża życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach lub gdy narusza przepisyustawy Prawo o zgromadzeniachalbo przepisy ustaw karnych, a przewodniczący zgromadzenia uprzedzony o konieczności jego rozwiązania wzbrania się tego uczynić. Niemniej okoliczność zagrożenia dóbr zart. 12 ust. 1 ustawy Prawo o zgromadzeniach, poprzez działania przeciwników zgromadzenia na gruncie obowiązującego prawa nie jest przesłanką do rozwiązania zgromadzenia - musi ono odnosić się do organizatorów i uczestników zgromadzenia, a nie osób niechętnych zgromadzeniu. W przypadku zagrożenia życia, zdrowia czy mienia ze strony przeciwników manifestacji winny bowiem ingerować organy powołane do zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego. Starosta(...)i Zarząd Powiatu(...)wZ.w odniesieniu do decyzji Wojewody(...)z dnia 19 stycznia 2015 r. złożyli, datowany na dzień 17 lutego 2015 r. wniosek o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, powołując się m.in. na nieobowiązujący w części odnoszonej do zgromadzeń, uznany za niekonstytucyjny w tym zakresie przepisart. 65 ustawy Prawo o ruchu drogowymdot. wymogów pojawiających się w przypadku szczególnego korzystania z drogi. Postanowieniem Wojewody(...)z dnia 23 marca 2015 r. odmówiono wznowienia postępowania. Na przedmiotowe postanowienie Zarząd Powiatu(...)i Starosta(...)wZ.złożyli zażalenie, niemniej postanowieniem Ministra Administracji i Cyfryzacji wW.z dnia 9 czerwca 2015 r.
- znak(...)732.42.2015.(...), postanowienie Wojewody(...)z dnia 23 marca 2015 r. utrzymano w mocy.
(dowód: decyzja Wojewody(...)z dnia 19 stycznia 2015 r. znak WO-IV.6110.9.2014 - k.26-28 (k.49-53, 92-96), wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody(...)z dnia 19 stycznia 2015 r., znak WO IV.6110.9.2014 złożony przez Zarząd Powiatu(...)i Starostę(...)wZ.do Wojewody(...)z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji - k. 191 -195, postanowienie Wojewody(...)z dnia 23 marca 2015 r. nr WO-IV.6110.9.2014 - k. 134-138 oraz postanowienia Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 czerwca 2015 r. nr(...).732.42.2015.(...)k. 198-199).
ObwinioneJ. B.iA. B.nie przyznały się do popełnienia zarzuconego im czynu potwierdzając, że w dniu 9 listopada 2014 r. znajdowały się w miejscu przebiegu zgromadzenia „Życie dla koni zM.”, którego organizatorem pozostawałaA. P. (1).
ObwinionaJ. B.wskazała, iż organizatorka zgromadzeniaA. P. (1)prosiła, by wzięły w nim udział osoby dokumentujące przebieg wydarzeń. Dotarła na miejsce - naP.B., spóźniona o godz. 8.30. Na drodze, za szlabanem, który ją przegradza było około 50 uczestników zgromadzenia - część siedziała na jezdni, część stała. Niedaleko zgromadzonych - wydaje jej się, że w odległości gdzieś 10 metrów, znajdowało się miejsce, z którego pojazdy konne wyruszają doM.. Ruch na tym odcinku jest zamknięty. Przed godz. 9.00 jeden z pojazdów konnych ruszył w kierunku siedzących na jezdni uczestników zgromadzenia, przejeżdżając między nimi. Nim się to stało doszło do dużej agresji osób, niektórych w strojach góralskich wobec biorących udział w manifestacji - szarpano ich, wrzucano do rowu. Gdy wozy przejeżdżały było zamieszanie i krzyki. Wszyscy obawiali się o swoje życie. Dopiero po rozgonieniu przez pojazdy konne, które udały się stronęM.manifestacji zjawiła się policja. Przez cały czas trwania zgromadzenia była z tyłu, poza jego uczestnikami - obserwowała zgromadzenie i z pewnej od nich odległości, stojąc przy krawędzi jezdni wykonywała zdjęcia. Była dość blisko biorących udział w manifestacji - od pojazdów konnych mogła ją dzielić odległość gdzieś 20 metrów. W żadnym momencie nie siedziała na jezdni. Wiedziała, że zgromadzenie jest legalne. O jego rozwiązaniu dowiedziała się później z relacji prasowej. Po przejeździe pojazdów konnych słyszała jedynie jak osoba reprezentująca gminę prosiła, by się rozeszli. Na parking naP.Białczańskiej zeszli w kordonie policji.
ObwinionaA. B.wyjaśniła, iż naP.B.dojechała około godz. 8.30. Uczestnicy zgromadzenia w liczbie około 50 byli za szlabanem przegradzającym drogę naP.Białczańskiej. Miejsce, w którym zgromadzili się od miejsca, z jakiego wyruszają pojazdy konne nie była wielka, maksymalnie mogła wynosić do 20 metrów. Razem z mamąJ. B.stanęły za uczestnikami zgromadzenia, z tyłu - w jakiejś odległości za nimi. Mama robiła zdjęcia, a ona będąc przy niej przyglądała się. Biorący udział w zgromadzeniu siedzieli na asfaltowej jezdni, mieli transparenty, zachowywali się cicho. Z jej perspektywy wyglądało, że siedząc zajmują połowę jezdni. Obok nich było jeszcze dużo miejsca. Gdzieś po pół godzinie pojazdy konne wjechały w siedzących na drodze uczestników zgromadzenia - najpierw jeden, potem drugi, spychając zgromadzonych do rowu. Zrobiło się już duże zamieszanie - dopiero wtedy manifestujący stali. Gdy wozy konne przejechały pojawiła się policja, która zaczęła oddzielać uczestników zgromadzenia od fiakrów i towarzyszących im osób, jacy cały czas krzyczeli, grozili, próbując podejść przez las w ich kierunku, wdawali się w szarpaninie z uczestnikami manifestacji - na co akurat funkcjonariusze nie za bardzo reagowali. Gdy karetka zabierała pobitego uczestnika zgromadzenia fiakrzy krzyczeli w kierunku zgromadzonych, że też tak skończą. Nim zrobił się chaos i wszyscy zmieszali się po przejechaniu pojazdów konnych cały czas była z mamą w pewnej odległości od zgromadzenia ze względu na wykonywane zdjęcia. Od ostatniej z osób, która stała na drodze - bo część uczestników stała, a część siedziała - dzieliła ją odległość 1 metra. Pojazdy konne przedzierając się między uczestnikami zgromadzenia i rozpędzając ich, przejechały gdzieś w odległości 1 metra od niej. W jej pobliżu były też inne osoby, które utrwalały przebieg wydarzeń. Dopiero w domu dowiedziała się, że zgromadzenie zostało rozwiązane. Nie widziała żadnego pieszego, któremu utrudnione zostałoby przez uczestników zgromadzenia przejście - wszyscy przechodzili swobodnie. Przejeżdżały też samochody.
ObwinionaJ. B.nie była karana. Nie leczy się psychiatrycznie, ani neurologicznie. Posiada wyuczony zawód technika kosmetologa. Pozostaje zatrudniona w sklepie z tkaninami, wfirmie (...)wK., w wymiarze½etatu, jako sprzedawca, za wynagrodzeniem w kwocie 650 zł netto miesięcznie. Na jej utrzymaniu nikt nie pozostaje. Nie ma żadnego majątku.
ObwinionaA. B.nie była karana. Nie leczy się psychiatrycznie, ani neurologicznie. Nie posiada wyuczonego zawodu. Pozostaje zatrudniona whurtowni gastronomicznej (...)wK.jako fakturzystka, za wynagrodzeniem w kwocie 1.400 zł netto miesięcznie. Na jej utrzymaniu nikt nie pozostaje. Nie ma żadnego majątku.
Sąd zważył, co następuje:
Stosownie do treściart. 5 kpkw zw. zart. 8 kpwobwinionego uważa się za niewinnego dopóki jego wina nie zostanie udowodniona, przy rozstrzyganiu wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym na korzyść obwinionego.
ObwinioneJ. B.iA. B.nie przyznały się do stawianego im zarzutu utrudniania poprzez podejmowane w dniu 9 listopada 2014 r. działania ruchu pieszym oraz pojazdom zaprzęgowym, w trakcie trwającego naP.Białczańskiej zgromadzenia pn. „Życie dla koni zM.”. Obie wskazały, iż znajdowały się poza osobami biorącymi udział w zgromadzeniu siedzącymi i stojącymi na drodze, podobnie bowiem jak obecni na miejscu dziennikarzeJ. B.zajmowała się utrwalaniem wydarzeń - wykonywaniem zdjęć, co potwierdziła będąca organizatorką zgromadzenia słuchana w charakterze świadkaA. P. (1)- a córkaA. B.jej towarzyszyła. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, byJ. B., czyA. B.w którymkolwiek momencie trwającej manifestacji podejmowały czynności związane z utrudnianiem ruchu pieszym względnie blokowaniem przejazdu pojazdom konnym. ŚwiadkowieM. M. (2),J. S.iT. W.nie identyfikowali żadnej z obwinionych, nie będąc w stanie wskazać na czym polegał ich udział w zgromadzeniu, gdzie były i czym się zajmowały. ŚwiadekB. C.również nie miała bezpośrednich wiadomości w tym przedmiocie, niemniej wśród złożonych przez nią do akt zdjęć, na jednym z nich - k. 163 zidentyfikowałaA. B., otaczając pomarańczowym kółkiem. Na zdjęciu tym widać obwinionąA. B., stojącą na poboczu w pewnej odległości od przejeżdżającego między zgromadzonymi pojazdu konnego, z mamą robiącą zdjęcie - co akurat pozostaje zgodne z wyjaśnieniami wymienionej z jakich wynika, że pojazd rozpędzając zgromadzonych, przejechał od niej w odległości około 1 m. Jest też oczywistym, że dokumentując zdarzenia obie przemieszczały się tam gdzie dochodziło do wydarzeń wymagających utrwalenia, nawet jeśli na to wyraźnie nie wskazały. Z zeznań świadkaA. P. (2)wnosić należy, że miały zająć się wykonywaniem zdjęć, a ponieważ młodsza z nichA. B.jest dość charakterystyczna mimo, że poznała obie dopiero w dacie zgromadzenia, akurat ją zapamiętała. Widziała, że od początku obie z mamą ustawiły się z tyłu i tam stały przez większą część zgromadzenia, na wysokości ostatniego rzędu biorących udział w zgromadzeniu albo metr za nim. Potwierdziła ona tym samym wyjaśnienia obwinionychJ. B.iA. B.co do miejsca ich usytuowania. W żadnym też momencie nie dostrzegła nic takiego, co wiązałoby się z blokowaniem przez którąś z nich na poboczu czy asfaltowej jezdni, gdzie je widziała przejazdu wozów konnych czy utrudnianiem przejścia pieszym chociaż co oczywiste cały czas na nie patrzyła. ŚwiadekA. P. (2)była też przekonana, ze obwinione, co te potwierdzały, w przeciwieństwie do pozostałych osób biorących udział w zgromadzeniu nie siedziały na asfaltowej drodze - dostała bowiem wykonane przez nie podczas zgromadzenia zdjęcia i wszystkie zrobione były z pozycji osoby stojącej, a nie siedzącej. Obie pomagały jedynie w dokumentowaniu wydarzeń. Tym samym żadne źródła osobowe nie dają podstaw do przyjęcia, iż poprzez podejmowane czynności czy zaniechanieJ. B.względnieA. B.wyczerpała znamiona wykroczenia z art. 90 kw. Nie istnieje zaś zbiorowa odpowiedzialność z racji jakiej obwinione winny zostać obciążone działaniami innych osób, które akurat wspierały lecz w odmiennej formie - utrwalając zdarzenia.
Odtworzono procesowo trzy filmy z płyty DVD-R, załączonej przez Komendę Powiatową Policji wZ.do pisma z dnia 6 maja 2015 r., z których dwa pierwsze obrońca obwinionych identyfikował jako wykonane przez(...)iP. K. (2)kamerą typu(...), dokonując z nich zrzutów poszczególnych kadrów,
jakie tworzą akta - obejmując k. 206 - 282 oraz k. 284 - 346. Trzeci z filmów zamieszczonych na przekazanej przez Komendę Powiatową Policji wZ.płycie DVD-R akurat w ogóle nie uwidacznia obwinionych - oskarżyciel publiczny zapytany o przyczynę jego przekazania do niniejszej sprawy wskazał, że zapewnia wgląd w całokształt. Zarówno same filmy jak i wydrukowane z nich zdjęcia, załączone do pisma Komendy Powiatowej Policji wZ.z dnia 6 maja 2015r. - k. 140-145 oraz będące zrzutami kadrów z obu wskazanych wyżej przez obrońcę obwinionych filmów uwidaczniająceJ. B.iA. B.na k. 258, k. 259 oraz k. 290, 324 i 337 - w ocenie Sądu, nie zawierają ujęć potwierdzających stawiany im zarzut. Obie obwinioneJ. B.iA. B.widoczne są na nich najczęściej w pozycji bocznej na poboczu drogi, patrzące w kierunku zgromadzonych. Na pierwszym z filmów wyraźnie widaćA. B.zmierzającą podobnie jak inni wykonujący zdjęcia w kierunku przedzierających się przez uczestników zgromadzenia pojazdów konnych i ustępującą im drogę poprzez zejście na pobocze, na jakim jest już jej mama. Na drugim z filmów znajduje się ujęcie - zdjęcie k. 140 należy zestawić w tym przypadku z przebiegiem filmu - na jakim obwinione stoją za siedzącymi na asfaltowej jezdni uczestnikami zgromadzenia i przysłuchują się trwającym wypowiedziom początkowo Komendanta(...)P.(...)E. W., a następnie przedstawiciela organugminy S.Urzędu GminyB.M. M. (2)- obu zresztą tak samo jak i one znajdującym na środku asfaltowej jezdni. Oskarżyciel nie stawia im jednak zarzutu blokowania drogi, w ich przypadku -  uwzględniając zamiar, pomijany co do obwinionych jakkolwiek gdy obie przeszły z pobocza na jezdnię, by wysłuchiwać wypowiedzi ich zamiarem nie było utrudnianie ruchu. Wszystkie inne ujęcia ich na filmie pokazują już obwinione stojące po przejeździe pojazdów konnych, na poboczu drogi. Faktycznie na zarejestrowanym materiale nie widać by którakolwiek z nich siedziała wraz z uczestnikami zgromadzenia, czemu zresztą przeczyły, miała przy sobie karimaty, krzesełka czy inne przedmioty posiadane przez biorących udział w zgromadzeniu, na jakich siadali na mokrej jezdni. Tym samym również materiał filmowy i zdjęcia nie tworzy podstaw do przypisywania obwinionym powodowania utrudnień w ruchu.
R.skoro świadkowie wnioskowani przez oskarżyciela publicznego Komendę Powiatową Policji wZ.we wniosku o ukaranie -M. M. (2),J. S.iT. S.nie posiadali żadnych wiadomości, które potwierdzałyby winę którejkolwiek z obwinionych, czego również nie wykazano zarejestrowanym obrazem z przebiegu zgromadzenia z dnia 9 listopada 2014r. - brak jest podstaw do ustalenia, żeJ. B.iA. B.utrudniały ruch pojazdów konnych jak również pieszych - o tym ostatnim będzie jeszcze niżej mowa. Same obwinione zdecydowanie przeczyły swej winie, a świadkowie obronyB. C.iA. P. (1)w żadnej mierze nie obciążyły ich swymi zeznaniami. Brak zaś wykazania okoliczności składających się na znamiona zarzucanego czynu skutkuje uniewinnieniem obwinionychJ. B.iA. B.od stawianego im zarzutu. Niezależnie od powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy, obciążenie obwinionych winą, nawet gdyby formalnie swoim zachowaniem wyczerpały znamiona zarzuconego im wykroczenia z art. 90 kw, w ocenie Sądu nie jest możliwe.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiejwart. 57zapewnia każdemu wolność organizowania i uczestniczenia w pokojowych zgromadzeniach, stanowiąc iż ograniczenie tej wolności może określać ustawa. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. - Prawo o zgromadzeniach, wolność zgromadzeń podlega jedynie ograniczeniom przewidzianym przez ustawy, niezbędnym do ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego oraz ochrony zdrowia lub moralności publicznej albo praw i wolności innych osób, a także ochronyP.Zagłady w rozumieniuustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady. Wolność zgromadzeń nie jest więc nieograniczona, nie mniej w warunkach prowadzonej sprawy nie sposób przyjąć, że ograniczone w czasie utrudnienia na drodze, na jakiej obowiązuje zakaz ruchu z pewnymi wyjątkami, w ciągłości ruchu drogowego, w zasadzie odnoszone wyłącznie do pojazdów konnych, akurat w okresie zmniejszonego ruchu - poza sezonem, w listopadzie, pozostają podstawą wyłączania gwarantowanej konstytucyjnie wolności.
Nie jest zadaniem Sądu analizowanie haseł czy idei prezentowanych przez uczestników zgromadzenia - powyższe nie pozostaje w żadnym związku z rozstrzygnięciem. Na organizatorze zgromadzenia, wedle przepisówustawy Prawo o zgromadzeniach, spoczywa obowiązek dopełnienia formalności oraz zapewnienia pokojowego przebiegu zgromadzenia, zgodnie z przyjętym programem. Na władzy publicznej natomiast ciąży obowiązek zapewnienia spokojnego i niezakłóconego przebiegu zgromadzenia jak również ochrony jego uczestników przed działaniami przeciwników manifestacji. Nie ulega żadnych wątpliwości, iż zgromadzenie z dnia 9 listopada 2014 r., pn. „Życie dla konie zM.”, którego organizatorką pozostawałaA. P. (1)było legalnym. Zawiadomienie o zgromadzeniu wpłynęło do organu gminy, z zachowaniem obowiązującego terminu, poprzedzającego o 3 dni robocze datę zgromadzenia, dopełnione nim zostały wszelkie wymogi, przewidziane przezustawę Prawo o zgromadzeniach, co potwierdza załączone do akt sprawy zawiadomienie o zgromadzeniu z dnia 30 października 2014r., złożone przez organizatoraA. P. (1), z adnotacją o dacie wpływu do Urzędu Gminy wB.- 3 listopada 2014r. Jego miejscem usytuowania była tak jak podanoP.Białczańska, mieściło się we wskazanym czasie trwania od godz. 8.00 do 15.00, co potwierdziły wszystkie słuchane osoby. W zawiadomieniu wyraźnie uwidoczniono, iż program zgromadzenia obejmuje stanie i siedzenie z transparentami w milczeniu, z poszanowaniem RegulaminuT.- który akurat jest dokumentem obecnie już nie istniejącym, stąd odnoszono się do zasad obowiązujących w parku narodowym - w miejscu, z którego konie wyruszają w „morderczą trasę” doM.. Niezależnie od tego czy przyjąć wyjaśnienia obwinionychJ. B.iA. B., o dzielącej uczestników zgromadzenia odległości 10 m, 20 m od końca postoju z jakiego w drogę doM.wyruszają pojazdy konne, zbieżnych z zeznaniami świadkaA. P. (1), czy twierdzenia świadkaM. M. (2), że uczestnicy manifestacji byli blisko pojazdów konnych - odpowiadają one uwidocznionemu w zawiadomieniu miejscu z jakiego pojazdy konne wyruszają w trasę. Funkcjonariusze policji -J. S.iT. W.akurat nie byli w miejscu zgromadzenia w fazie poprzedzającej przejazd między jego uczestnikami wozów konnych, chociaż powinni się tam znajdować skoro wystąpiono o ochronę i tą załączone do akt pismo Komendy Powiatowej Policji wZ.z dnia 7 listopada 2014r. zgromadzeniu zagwarantowało. Pojawili się gdy trwało zamieszanie spowodowane przejazdem wozów, potwierdzając poprzez zeznania świadkaT. W., że także ówczesne miejsce gromadzenia się jego uczestników było tuż powyżej postoju pojazdów konnych. Zgromadzenie przebiegało zgodnie z programem jaki wskazywał na siedzenie i stanie z transparentami - a nie np. przemarsz, co w tym zakresie przyznali, bez wyjątku wszyscy słuchani. Przekazany organowi gminy wraz z zawiadomieniem o organizowanym zgromadzeniu, stanowiący jego integralną część Regulamin - przedstawione na żądanie Sądu przez Urząd Gminy wB.- w rozdziale zatytułowanym „Bezpieczeństwo ruchu drogowego”, wyraźnie wskazywał, iż zgromadzenie ustanowiono na drodze zamkniętej dla ruchu, znajdującej w granicachT., w razie potrzeby przejazdu pojazdów uprzywilejowanych nakładając na manifestantów obowiązek podjęcia wszelkich kroków umożliwiających przejazd. Trudno, by tego rodzaju zapisy budziły jakikolwiek niejasności co do przebiegu zgromadzenia na drodze - bo przecież nie poza nią, pozwalając na przyjęcie, że stanie i siedzenie na niej nie będzie miało wpływu na możliwość przejazdu, przy wynikających z Regulaminu zapewnieniach o umożliwianiu przejazdu uprzywilejowanym pojazdom, co w innym układzie gdyby przejazd - przy staniu i siedzeniu na drodze był gwarantowany, pozostawałyby zbędne. Brak przejazdu dla wozów konnych jaki faktycznie w trakcie manifestacji nastąpił, co przyznali poprzez swe wypowiedzi praktycznie wszyscy słuchani, nie powinien więc stanowić dla nikogo zaskoczenia jako wpisany w przebieg zgromadzenia, niemniej przy postawie fiakrów, która ostatecznie przerodziła się w agresję, przedstawiciel organu gminyM. M. (2)- jak sam zeznał - trzykrotnie wzywał zgromadzonych do odblokowania drogi dla pojazdów konnych, pod rygorem rozwiązania zgromadzenia jakkolwiek powyższe jako wynikające ze złożonego wraz z Regulaminem zawiadomienia, nie prowadziło do wcześniejszego zakazu jego odbycia. Akurat z zeznań przedstawiciela organugminy S.Urzędu GminyB.M. M. (2)wnosić należy, iż wszelkie tworzące zawiadomienie o zgromadzeniu ustalenia zostały dochowane, w tym także co do jego miejsca, z jednym wyjątkiem blokowania drogi pojazdom konnym, czego wedle niego zawiadomienie nie objęło. Marginalnie nadmienić można, że z nieznanych przyczyn Komenda Powiatowa Policji wZ.w apelacji wniesionej do sprawy o wykroczenie z art.. 90 kw - sygn. II W 115/15 zaczęła kwestionować zgodność miejsca z podanym w zawiadomieniu o zgromadzeniu - wskazując wbrew wszystkim słuchanym, nawet wbrew twierdzeniom przedstawiciela organu gminyM. M. (2)na plac z jakiego wozy przejeżdżają na postój, zamiast na wymieniany przez obwinione i świadków wydzielony dla pojazdów konnych pas, będący miejscem gdzie wsiadają turyści, z którego konie wyruszają doM.. Podnieść od razu należy, że do organu gminy wpłynęły trzy zawiadomienia o zgromadzeniach, nakładających się na siebie czasowo, przebiegających w tym samym miejscu, każde z wskazywaną liczbą 500 uczestników, które utrudnienia w ruchu czyniły ewidentnymi. Organ gminy nie znalazł jednak - zresztą słusznie, żadnych podstaw do wydania decyzji zakazującej zgromadzenia, w trybieart. 8 ustawy Prawo o zgromadzeniach- tym samym uznając że nie zachodzi żadna z przesłanek pozwalających ingerować w wolność zapowiedzianej manifestacji, z wynikającym z niej programem. Z kolei podjęta przez przedstawiciela organu gminy - Sekretarza Urzędu GminyB.M. M. (2)w dniu 9 listopada 2014 r. decyzja o rozwiązaniu zgromadzenia została uchylona, w następstwie wniesionego przez organizatora zgromadzeniaA. P. (1)odwołania, prawomocną decyzją Wojewody(...)z dnia 19 stycznia 2015r., jaką orzeczono o odmowie rozwiązania zgromadzenia pn. „Życie dla konie zM.”, przeprowadzonego na terenieT.w dniu 9 listopada 2014r. Zmiany tej decyzji nie zdołano uzyskać, mimo złożonego przez Zarząd Powiatu(...)i Starostę(...)wZ.wniosku o wznowienie postępowania oraz wniesionego zażalenia na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania, które nie zostało uwzględnione. Tym samym wobec wydanych w trybie administracyjnym orzeczeń decyzja przedstawiciela organu gminy o rozwiązaniu zgromadzenia prawomocnie uchylona, czego nie zdołano podważyć - sprawia, że przebiegające w granicach dokonanego przez organizatora zawiadomienia zgromadzenie w całym czasie trwania pozostawało legalnym. Wskazać w tym miejscu można, że jedynie w przypadku podtrzymania decyzji o rozwiązaniu zgromadzenia, które to rozstrzygnięcie pozostaje w kompetencji organów administracji, zarzut z art. 90 kw, miałby czyniącą go uzasadnionym podstawę - stąd oczekiwano na prawomocne zakończenie postępowania co do jego ew. wznowienia w zakresie zapadłej decyzji o rozwiązaniu zgromadzenia. Potwierdzeniem poczynionych wyżej ustaleń dot. prawomocnego uchylenia decyzji o rozwiązaniu zgromadzenia pozostaje załączona do akt dokumentacja w postaci decyzji Wojewody(...)z dnia 19 stycznia 2015 r. znak WO-IV.6110.9.2014, wniosku Zarządu Powiatu(...)i Starosty(...)wZ.z dnia 17 lutego 2015r. o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, postanowienia Wojewody(...)z dnia 23 marca 2015 r., znak WO- IV.6110.9.2014 odmawiającego wznowienia postępowania oraz zapadłego w następstwie wniesionego przez Zarząd Powiatu(...)i Starostę(...)zażalenia postanowienia Ministra Administracji i Cyfryzacji wW.utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody(...)odmawiające wznowienia postępowania, zapadłego w dniu 9 czerwca 2015 r. znak(...).732.42.2015.(...).
Odnotować należy, iż stanie i siedzenie na drodze zamkniętej dla ruchu, przy podejmowaniu w razie przejazdu pojazdów uprzywilejowanych kroków umożliwiających ich przejazd jest dla Sądu tak czytelnym co do przebiegu zgromadzenia jakiego nie zakazano i skutecznie nie rozwiązano, że oczekiwane użycie w zawiadomieniu słów o blokowaniu czy uniemożliwianiu przejazdu wozów konnych - wynikające z zeznań świadkaM. M. (3)pozostaje jedynie życzeniowym i usprawiedliwiającym z punktu widzenia późniejszych wydarzeń. W zawiadomieniu nie było mowy o żadnym wspomnianym przez świadka „spacerze” doM., bokiem drogi. Jakby nie było celem protestu pozostawało manifestowanie przeciwko znęcaniu się nad końmi pracującymi na trasie doM., które co dla wszystkich było oczywiste drogą jeżdżą i w dniu 9 listopada 2014r., nie tylko pojazdy uprzywilejowane jakim gwarantowano przejazd ale i konne - oczywiście w przypadku pogody, musiały znaleźć się na tej trasie. Podkreślić należy, że obowiązkiem organizatora zgromadzenia nie pozostawało dokonanie żadnego innego zgłoszenia związanego z wykorzystaniem drogi niż samo zawiadomienie o zgromadzeniu. Stosownie do poprzednio obowiązującego przepisuart. 65 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym- zawody sportowe, rajdy, wyścigi, zgromadzenia, przewóz osób kolejką turystyczną i inne imprezy, które powodują utrudnienia w ruchu lub wymagają korzystania z drogi w sposób szczególny mogą się odbywać, pod warunkiem zapewnienia bezpieczeństwa porządku podczas trwania imprezy oraz uzyskania zezwolenia na jej przeprowadzenie. Na ten argument we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego uchyleniem decyzji o rozwiązaniu zgromadzenia powoływał się Zarząd Powiatu(...)i Starosta(...)wZ.w złożonym w tym przedmiocie wniosku. Tymczasem przepisart. 65 ustawy - Prawo o ruchu drogowymjuż 18 stycznia 2006 r., w części obejmującej wyraz zgromadzenie został uznany wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego - sygn. K 21/05, za niezgodny zart. 57 Konstytucji. W przepisachPrawa o ruchu drogowymsłowo „zgromadzenie” wykreślono wobec jego niekonstytucyjności, w tekście jednolitym ustawy dnia 18 października 2012r. Konstytucyjne wolności nie mogą bowiem podlegać obowiązkowi uzyskiwania dodatkowych, wynikających z przepisu zezwoleń od innych podmiotów.Art. 57 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, nie daje podstaw do przyjęcia, że jakiekolwiek utrudnienia w ciągłości ruchu drogowego stanowią podstawę do wyłączenia konstytucyjnie gwarantowanej wolności (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2011r. - sygn. I OSK 1907/10). Podstawowym warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie, w tym zart. 90kw pozostaje szkodliwość społeczna czynu, wnikająca zart. 1 ust. 1kw - w przypadku legalnej realizacji konstytucyjnego prawa do zgromadzenia publicznego, nie sposób czynu uznawać za społecznie szkodliwy. Mając powyższe na względzie i tak doszłoby do uniewinnienia obwinionychJ. B.iA. B.od zarzutu dopuszczenia się wykroczenia z art. 90 kw - utrudniania na drodze publicznej ruchu, nawet w przypadku gdyby w takim zakresie jakim obciąża innych uczestników zgromadzenia, czego nie ustalono ruch ten utrudniały.
Dostrzec można, że w przedmiotowej sprawie nie wykazano, by biorący udział w zgromadzeniu pn. „Życie dla koni zM.” utrudniali akurat ruch pieszym idącym w kierunkuW., co obejmował poza utrudnianiem ruchu pojazdom zaprzęgowym stawiany zarzut. ObwinionaA. B.przeczyła, by piesi doznali utrudnień w ruchu - wszyscy według niej przechodzili swobodnie. Nie tylko świadekA. P. (1)- organizatorka zgromadzenia wskazując na pozostawiony pas szerokości 1,5 m wraz z metrowym poboczem po lewej stronie dla pieszych i świadekB. C., zeznając o korytarzu dla turystów powyższe potwierdzały, również sam przedstawiciel organu gminy - Sekretarz Urzędu Gminy wB.M. M. (2)zeznał, iż pieszych dotykały niewielkie trudności, droga dla nich była jedynie lekko zawężona, na asfaltowej jezdni pozostawiono im wolne 1,5 - 2 m. Tym samym twierdzenia świadków Komendanta Komisariatu Policji wB.J. S.i funkcjonariusza policjiT. W.o występujących utrudnieniach -J. S.widział idących lasem i rowem pieszych - notabene od strony lasu otaczali zgromadzenie fiakrzy i osoby im towarzyszące,T. W.z kolei wskazał na blokowanie drogi i będące następstwem próśb zrobienie przejścia dla pieszych - nie przekładają się na wykazanie faktycznie istniejących utrudnień w ruchu pieszych zwłaszcza wobec odmiennych twierdzeń pozostałych osób w tym względzie. W przeciwieństwie do przedstawiciela organu gminyM. M. (2)funkcjonariusze policji, nie byli przez cały czas w miejscu zgromadzenia. Mimo, że rano przyjechali naP.B.odsunęli się na odległość jaka przy pojawiających się turystach, zmierzających w kierunkuM.przesłaniała im widoczność. Pojawili się gdy przedstawiciel organu gminny rozwiązał zgromadzenie i między jego uczestnikami przeciągnięto pojazdy konne - dopiero więc od tego momentu mogli w ogóle widzieć co się dzieje. Jest dość oczywistym, że gdy doszło do zamieszania związanego z przejazdem wozów konnych sytuacja musiała ulec zmianie, niemniej nie było to wynikiem zachowania manifestantów. Policja rozdzielała uczestników manifestacji od gromadzących się przed nimi fiakrów. Za ówczesne utrudnienia nie można przypisywać samym uczestnikom zgromadzenia odpowiedzialności. Co najistotniejsze jednak nie mający żadnego interesu w przekłamaniu wydarzeń, na korzyść biorących udział w zgromadzeniu świadek MarinaM.stwierdził, że w trakcie trwania zgromadzenia piesi nie mieli utrudnionego przejścia wobec pozostawionego im pasa 1,5 - 2 m, obok odbywającego się zgromadzenia. Reasumując więc istniejący materiał dowodowy, nie daje w ogóle podstawy do przyjęcia, że nastąpiły spowodowane, w tym przez obwinionych jako uczestników zgromadzenia utrudnienia w ruchu pieszych.
Stosownie do treści art. 90 kw - kto tamuje lub utrudnia ruch na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, podlega karze grzywny albo karze nagany. Zdaniem Sądu przy podstawie rozstrzygnięcia jaką pozostaje realizacja konstytucyjnego prawa do zgromadzeń, w ramach manifestacji, której odbycia nie zakazano, przebiegającej zgodnie z dokonanym zawiadomieniem, będącej w całym swym przebiegu wobec uchylenia decyzji przedstawiciela organu gminy o rozwiązaniu zgromadzenia legalną - nie istnieje konieczność oczekiwanych przez obrońcę obwinionych - rozważań dotyczących charakteru drogi. Z informacji Starostwa Powiatowego wZ., co potwierdza załączone do akt pismo z dnia 30 marca 2015r. jednoznacznie wynika, iż droga na jakiej przebiegało zgromadzenie, oznaczona nr:(...), obejmująca odcinekP.B.od dnia 1 stycznia 1999r., zaliczona do dróg powiatowych, wcześniej wojewódzkich - pozostaje drogą publiczną, dopiero na dalszym odcinku swego przebiegu od pętli zwrotnej naP.W.do schroniska wM.stanowi drogę wewnętrzną w zarządzieT.. Na odcinku drogi powiatowej, będącym miejscem zgromadzenia doszło do zatwierdzenia projektu organizacji ruchu, co uwidacznia zatwierdzony przez Starostwo Powiatowe wZ., Wydział Komunikacji i(...)projekt organizacji ruchu nadrodze powiatowej nr (...)Ł.-M., na odcinku odP.B.doW.z dnia 31 grudnia 2001 r. z częścią graficzną, tworzący akta sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w Krakowie uchylając zarządzenie nr: 12/99 Starosty(...)z dnia 14 czerwca 1999r. w sprawie organizacji ruchu na drodze powiatowejŁ.-M.- k. 54 - 59 również nie kwestionował publicznego charakteru tej drogi, a jedynie pominięcie uzgodnień w zakresie zasad ruchu z parkiem narodowym, w obszarze którego droga przebiega wskazując, iż droga jest własnością powiatu, co akurat dla oceny charakteru publicznego drogi ma istotne znaczenie. Zgodnie zart. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych- drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie ustawy do jednej z kategorii dróg, zktórej może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Zaliczenie więc drogi, na jakiej przebiegało zgromadzenie, przy wskazanym wyżej stanie własności do kategorii dróg powiatowych, stanowiących drogi publiczne, określa jej charakter, nie czyniąc celowym dokonywania skomplikowanych wyjaśnień, zmierzających do dogłębnej analizy, przy podstawie rozstrzygnięcia odwołującej się do braku wykazania winy, legalnej realizacji konstytucyjnego prawa, wykluczającej szkodliwość społeczną czynu, będącą koniecznym materialnym elementem wykroczenia i przyjęcia, że czyn karalny mimo formalnego wypełnienia jego przesłanek zaistniał, do czego odnosi się także powołany już wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2011r., sygn. I OSK 1907/10.
Wyjaśnienia obwinionychJ. B.iA. B.uznano za częściowo wiarygodne jako nie uwzględniające późniejszego ich przemieszczania się podczas trwającego zgromadzenia na co dość jednoznacznie wskazał odtworzony procesowo materiał filmowy. Słuchani świadkowieM. M. (2),J. S.,T. W.,A. P. (1)iB. C., złożyli powiązane zeznania jakie co do tworzących je urywków i ich wiarygodności oceniono wyżej. Odnotować należy, że dynamiczny przebieg zdarzeń, upływ czasu jak i nastawienie słuchanych osób prowadziły do różnic w relacjach chociażby odnośnie zapewnianego pieszym przejścia. Każdy zresztą co uwidaczniają wyjaśnienia i zeznania skoncentrowany był bardziej na zdarzeniach dotyczących jego osoby. Zwrócić też można uwagę, że bliższe usytuowanie uczestników zgromadzenia w stosunku do postoju pojazdów konnych przekazane przez świadkaM. M. (2)nie przystaje do twierdzeń pozostałych osób - powyższe nie ma jednak żadnego przesądzającego znaczenia z punktu widzenia rozstrzygnięcia i przypisać je należy zapominaniu z upływem czasu pewnych szczegółów, przy dość zmiennym przebiegu wydarzeń. Załączona do akt dokumentacja fotograficzna utrwaliła - wybrane momenty z przebiegu zgromadzenia, przykładowo zdjęcie - k. 5 rozpoczęcie zgromadzenia, k. 42 (86) rozmowę z funkcjonariuszem policjiJ. S., jaki pojawił się na miejscu po przejechaniu pojazdów konnych, k. 148-150 uczestników niezgłoszonej, a tym samym nielegalnej kontrmanifestacji, k. 155 przechodzących obok zgromadzenia turystów. Pozostała tworząca akta dokumentacja - jak np. umowa dzierżawy zawarta pomiędzy Zarządem Powiatu(...)wZ., aGospodarstwem (...)przyT.z dnia 30 stycznia 2009 r., z aneksami, czy Porozumienie Powiatu(...)wZ.zT.wZ.z dnia 20 grudnia 2013 r. stanowią potwierdzenie tworzącej je treści, pozostającej bez wpływu na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie.
Orzeczenie o kosztach, którymi obciążono Skarb Państwa znajduje swe uzasadnienie w przepisachart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpworazart. 118 § 2 kpw. Na podstawieart. 118 § 2kw w zw. zart. 616 § 1 pkt 2 kpkw zw. zart. 119 kpworaz§ 14 ust.2 pkt. 2, § 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. z 2013r., nr: 461 tekst jednolity) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obwinionychJ. B.iA. B.kwoty po 297 zł, na które składają się zwrot uzasadnionych wydatków, wynikających z ustanowienia adwokata z wyboru - 252 zł (mieszczące stawkę minimalną 180 zł, którą podwyższono w związku z trzema rozprawami rozprawy o 2 x 20 %) oraz koszty dojazdu obrońcy obwinionych do siedziby sądu - łącznie 90 zł, a przy dwóch obwinionych na każdą - 45 zł.