Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 27/15
Data wyroku: 2015-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Elżbieta Marcinkowska, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Charakter Chuligański
Podstawa prawna: art. 158 § 1 k.k.

Sygn. akt IV Ka 27/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Sylwana Wirth (spr.)

Sędziowie:

SSO Mariusz Górski
SSO Elżbieta Marcinkowska

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r.
sprawyM. W.synaA.iM.z domuK.urodzonego (...)wW.oskarżonego zart. 158§1kkw zw. zart. 57a§1kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 13 października 2014 r. sygnatura akt III K 80/14
uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoM. W., a na podstawieart. 435 k.p.k.także wobec oskarżonegoM. D.i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IV Ka 27/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 roku, Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonychM. W.iM. D.za winnych tego, że:
w dniu 26 października 2013 roku wW.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zM. W.poprzez kopanie i bicie pięściami po głowie dokonali pobiciaP. Z.iM. Z.czym narazili pokrzywdzonych na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 kkoraz spowodowali uP. Z.uszkodzenie ciała w postaci niewielkiej rany wargi dolnej, co naruszyło czynności ciała na czas poniżej siedmiu dni, przy czym czynu tego dopuścili się publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, to jest popełnienia czynu zart. 158 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 57 a § 1 kki za czyn ten na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 57 a § 1 kkwymierzył im kary po 1 (jednym) roku pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 kkwykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił wobec obu oskarżonych na okres 3 (trzech) lat próby.
Ponadto na podstawieart. 57 a § 2 kkorzekł od obu oskarżonych nawiązki na rzeczP. Z.iM. Z.w kwotach po 200 złotych dla każdego z nich.
Na podstawieart. 73 § 1 kkw okresie próby oddał oskarżonych pod dozór kuratora sądowego.
Orzekł ponadto o kosztach sądowych.
Wyrok powyższy zaskarżony został apelacją obrońcy oskarżonegoM. W.w całości, na jego korzyść.
Skarżący, powołując się na treśćart. 427 § 2 i 438 pkt. 3 i 4 kpkwyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu przez Sąd, że czyn zarzucany oskarżonemu miał charakter chuligański, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził tej okoliczności, co w konsekwencji spowodowało naruszenieart. 115 § 21 kkorazart. 57 a § 1 kk.;

2
rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu, winy, a także przy uwzględnieniu ugody zawartej pomiędzy oskarżonymM. W.a pokrzywdzonymiP.iM. Z., czego skutkiem powinno być wymierzenie kary ograniczenia wolności.

Wskazując na powyższe, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I, II i III – zmianę kwalifikacji prawnej czynu i przypisanego oskarżonemuM. W.przez przyjęcie odpowiedzialności zart. 157 § 2 kkzamiastart. 158 § 1 kkoraz wyeliminowanieart. 57 a § 1 kki orzeczenie wobec niego kary ograniczenia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie wydaje się trafna, gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na sprawstwo i zawinienie oskarżonegoM. W.w zarzucanym w zakresie. Niezależnie jednak od powyższego, sąd odwoławczy nie ma możliwości merytorycznego rozstrzygania w sprawie, a to z uwagi na obrazę przepisuart. 60 § 1 kpk, mająca wpływ na treść wyroku.
Obaj oskarżeni stanęli pod zarzutem popełnienia czynu zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk. Taką kwalifikację prawną i odpowiedni opis działania zawiera akt oskarżenia.
Zaskarżonym wyrokiem natomiast, Sąd I instancji uzupełnił opis czynu przypisanego obu oskarżonym o znamiona zart. 157 § 2 kki kwalifikację prawna, przyjmując zbieg kumulatywny zart. 158 § 1 kkiart. 57 a § 1 kk.
Z protokołów rozprawy ani z akt sprawy nie wynika natomiast, aby oskarżyciel publiczny objął ściganiem element prywatnoskargowy przypisanego przestępstwa, to jest w zakresieart. 157 § 2 kk.
W protokole rozprawy z dnia 5 września 2014 roku (k.148) zapisano jedynie „wobec objęcia oskarżeniem czynu zart. 157 § 2 kk”, ale brak jakiegokolwiek oświadczenia prokuratora o wyrażonej woli co do ścigania tego występku. Trudno w tej sytuacji domniemywać złożenie tego oświadczenia, skoro w aktach sprawy nie ma żadnego zapisu potwierdzającego jego złożenie.
W doktrynie tymczasem przeważa pogląd co do tego, że „jeśli czyn stanowiąc jedność narusza kilka przepisów ustawy, w tym i takie, które zakładają ściganie prywatne, to niezbędna kumulatywna kwalifikacja prawna wymaga podjęcia przez prokuratora stosownych kroków procesowych, które wskażą, że ma ona na uwadze także aspekt prywatnoskargowy przestępstwa, tak jak przy ściganiu na wniosek uwzględnienie w kwalifikacji normy statuującej ów czyn wymaga posiadanie wniosku o ściganie”.
Dla przyjęcia i przypisania zaskarżonym wyrokiem obu oskarżonym także elementu występku zart. 157 § 2 kkkoniecznym było zatem odebranie stosownego oświadczenia woli od prokuratora i zaprotokołowanie tegoż w protokole rozprawy.
Być może oskarżyciel publiczny zajął stanowisko w tym względzie przed sądem orzekającym, jednak treść protokołów kolejnych rozpraw nie potwierdza tego faktu,.
Powyższy mankament zaskarżonego wyroku spowodował konieczność jego uchylenia i to – z uwagi na treśćart. 435 kpk– wobec obu oskarżonych.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy uzyska ewentualny wniosek o ściganie występku zart. 157 § 2 kkprzez prokuratora, bacząc jednak na terminy przedawnienia występku prywatnoskargowego, określonego wart. 101 § 2 kk.
ap