Sąd Rejonowy w Rzeszowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 325/15
Data wyroku: 2015-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Bury
Słowa kluczowe: Świadczenia rehabilitacyjne
Podstawa prawna: art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2010 r., Nr 77, poz. 512
Teza: 1. świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. 
2. Świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem dającym szansę na odzyskanie zdolności do pracy, przy braku pewności, a jednocześnie pozytywnych rokowaniach w tym kierunku, ustalanych na podstawie stanu zdrowia ubezpieczonego oraz poziomu wiedzy medycznej.

Sygn. akt IV U 325/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2015r.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Beata Bury

Protokolant:

Magdalena Zając

po rozpoznaniu w dniu30 listopada 2015r. w Rzeszowie
sprawy z wnioskuJ. M.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
przy udziale
o świadczenie rehabilitacyjne
na skutek odwołaniaJ. M.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.

    z dnia 8 maja 2015 r. znak(...)

    zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 8 maja 2015 r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyJ. M.prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres 6 (sześć) miesięcy począwszy od dnia 14 lutego 2015r.

Sygn. akt IV U 325/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 30 listopada 2015 r.
Decyzją z dnia 8 maja 2015 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyJ. M.prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Jako podstawę prawną decyzji wskazałart. 18 ust. 1 i ust. 3-6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.) Na uzasadnienie podstawy faktycznej swego stanowiska podał, iż orzeczeniem z dnia 25 marca 2015 r. lekarz orzecznik ZUS orzekł, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy, natomiast po wniesieniu sprzeciwu przez wnioskodawcę Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 6 maja 2015 r. orzekła, iż stan zdrowia wnioskodawcy nie uzasadnia przyznania mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
W dniu 28 maja 2015 r. wnioskodawcaJ. M.złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę i przyznanie na jego rzecz prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że z zawodu jest kierowcą, a jego praca jest związana z dźwiganiem ciężkich przedmiotów oraz przebywania przez dłuższy czas w wymuszonej pozycji ciała (siedzącej). Schorzenia kręgosłupa, które towarzyszą mu od 10 lat i związane z nimi dolegliwości bólowe, uniemożliwiają mu wykonywanie pracy. W okresie 7-30 stycznia 2015 r. przebywał na rehabilitacji leczniczej na Oddziale(...)Leczniczej(...)wR., która nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie.
Na uzasadnienie swego stanowiska organ rentowy podał, wnioskodawca miał przyznane świadczenie rehabilitacyjne na okres 6 miesięcy i wystąpił o ustalenie dalszych uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego, przy czym komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 6 maja 2015 r. orzekła, że u wnioskodawcy brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę wydania przez ZUS decyzji w przedmiocie odmowy prawa do spornego świadczenia.
Sąd ustalił, co następuje:
WnioskodawcaJ. M.jest zatrudniony na stanowisku kierowca autobusu. Z tego tytułu podlega ubezpieczeniom społecznym, w tym również ubezpieczeniu chorobowemu.
Od dnia 17 lutego 2014 r. wnioskodawca był niezdolny do pracy i do dnia 17 sierpnia 2014 r. pobierał zasiłek chorobowy, wyczerpując z tym dniem okres zasiłkowy. W okresie od dnia 18 sierpnia 2014 r. do dnia 13 lutego 2015 r. wnioskodawca pobierał świadczenie rehabilitacyjne (6 miesięcy).
Następnie wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie mu świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres.
Orzeczeniem z dnia 25 marca 2015 r. Lekarz Orzecznik ZUS na podstawie wywiadu, analizy dokumentacji medycznej oraz badania przedmiotowego stwierdził, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy, w związku z czym nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Wnioskodawca wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia.
Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu wydanym w dniu 6 maja 2015 r., na podstawie badania i po analizie dokumentacji medycznej wnioskodawcy, stwierdziła, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Mając na uwadze powyższe, uznała, iż nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
W oparciu o powyższe, orzeczenie organ rentowy wydał decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia w przedmiotowej sprawie.
(dowód:akta zasiłkowe wnioskodawcy, dokumentacja medyczna – k. 5-12)
J. M.od ok. 10 lat cierpi na chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa w odcinku L4/L5. Podlega leczeniu zachowawczemu w poradni neurologicznej i ortopedycznej. Skarży się na silne bóle w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, które znacznie nasilają się w długotrwałej pozycji siedzącej. Występuje wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych. Występuje u niego choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa lędźwiowego z zespołem bólowym w okresie niepełnej remisji manifestacji klinicznej (zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe i wielopoziomowa dyskopatia z kompresją korzeni nerwowych, ograniczenie ruchomości kręgosłupa lędźwiowego).
Wnioskodawca nie może utrzymywać wymuszonej pozycji ciała (siedzącej) i powinien ograniczać dźwiganie ciężkich przedmiotów.
W okresie 7-30 stycznia 2015 r.J. M.przebywał na rehabilitacji leczniczej na Oddziale(...)Leczniczej(...)wR., która nie przyniosła istotnej poprawy stanu zdrowia, w tym zniwelowania dolegliwości bólowych.
Pod względem ortopedycznym i neurologicznym wnioskodawca po dniu 13 lutego 2015 r. był niezdolny do pracy przez okres 9 miesięcy.
(dowód: akta zasiłkowe wnioskodawcy, opinia sądowo-lekarska z zakresu ortopedii – k. 17-18, 39, opinia sądowo-lekarska z zakresu neurologii - k. 25-27, 37, dokumentacja medyczna wnioskodawcy)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej powołanych dowodów, tj. akt zasiłkowych wnioskodawcy, których autentyczność i rzetelność nie była kwestionowana przez strony w toku postępowania. Sąd podzielił i przyjął za własne wnioski oraz twierdzenia zawarte w opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii oraz neurologii. Wnioski te są bowiem logiczne i jednoznaczne, zaś opinie oparte na wiedzy fachowej i doświadczeniu zawodowym biegłych. Zarzuty sformułowane przez organ rentowy zostały przekonywająco wyjaśnione w opiniach uzupełniających, co – mając na uwadze spójność i zgodność tych opinii – skutkowało oddaleniem wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 – tekst jedn.) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Z treści powyższego przepisu wynika, iż celem świadczenia rehabilitacyjnego jest umożliwienie osobie niezdolnej do pracy kontynuowanie leczenia lub rehabilitacji w sytuacji, gdy okres zasiłku chorobowego jest zbyt krótki do odzyskania pełnej zdolności do pracy - a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem "na dokończenie leczenia" i jako rodzaj pieniężnego świadczenia ubezpieczeniowego, ma zapobiegać sytuacjom, kiedy ubezpieczony wymagający dalszego leczenia pozostawałby bez środków do życia.
Jak wykazało postępowanie dowodowe, a przede wszystkimi opinie z zakresu wiedzy specjalistycznej sporządzone przez biegłych z zakresu neurologii oraz ortopedii - stan zdrowia wnioskodawcy w dacie po 13 lutego 2015 r. uzasadniał zaliczenie go do osób niezdolnych do pracy i tym samym stanowił podstawę do przyznania mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy, łącznie maksymalny, okres. Zdaniem Sądu przeszkody do orzeczenia świadczenia rehabilitacyjnego na kolejne 6 miesięcy nie stanowi fakt, że biegli uznali dalszą niezdolność do pracy wnioskodawcy na okres dłuższy niż przewidują obowiązujące przepisy prawa (dalsze 9 miesięcy). Pozostaje to w związku z założeniem, że świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem dającym szansę na odzyskanie zdolności do pracy, przy braku pewności, a jednocześnie pozytywnych rokowaniach w tym kierunku, ustalanych na podstawie stanu zdrowia ubezpieczonego oraz poziomu wiedzy medycznej.
Z uwagi na powyższe, należało zmienić zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono jak w sentencji na mocyart. 47714§ 2 KPC.