Sąd Okręgowy we Wrocławiu
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 1599/15
Data wyroku: 2015-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Stawicka-Moryc
Słowa kluczowe: Przelew Wierzytelności

Sygn. akt II Ca 1599/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym :
Przewodniczący:SSO Dorota Stawicka-Moryc
po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. we Wrocławiu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa
(...)z siedzibą wW.

przeciwkoD. S.
o zapłatę
na skutek apelacji strony powodowej
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Wołowie z dnia 11 czerwca 2015 r.
sygn. akt VI Cupr 339/14

oddala apelację.
Sygn. akt II Ca 1599/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z dnia 11 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków oddalił powództwo(...)z siedzibą wW.przeciwkoD. G.( sygn. akt VI Cupr 339/14 ).
Apelację od powyższego wyroku wywiodła strona powodowa. Zaskarżając go w całości, wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za pierwszą i drugą instancję. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicieart. 129 § 2 kpc,art. 227 i art. 233 kpcpoprzez wydanie wyroku bez rozważenia w sposób bezstronny i wszechstronny twierdzeń przedstawianych przez powoda.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie uproszczonym. Stosownie zatem do treści przepisuart. 50513§ 2 k.p.c.jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I Instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które Sąd Odwoławczy przyjmuje za własne. Wyprowadzone z tego stanu faktycznego przez Sąd Rejonowy wnioski co do bezzasadności powództwa również są uzasadnione i zostały poparte właściwą argumentacją prawną.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wbrew zarzutom apelacji Sąd Rejonowy wziął pod uwagę bierne zachowanie się pozwanego w procesie. W związku z tym na podstawieart. 339 § 1 k.p.c.iart. 340 k.p.c.wydał wyrok zaoczny w sprawie. Było to prawidłowe, zważywszy że pozwany nie podjął się obrony w niniejszej sprawie przed Sądem I instancji. Nie stawił się na wyznaczoną rozprawę. Nie składał w sprawie wyjaśnień ustnie, ani na piśmie. Nie wnosił też o przeprowadzenie rozprawy w swej nieobecności.
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się zarzucanego przez apelującą naruszeniaart. 339 § 2 k.p.c.
Należy zaznaczyć, żeart. 339 § 2 k.p.c.nie ustanawia bezwzględnego nakazu przyznania za prawdziwe twierdzeń strony powodowej w opisanych wyżej okolicznościach.Art. 339 § 2 k.p.c.przecież wprost stanowi, że w tym przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W świetle powołanego przepisu sąd nie może przyjąć za prawdziwe twierdzeń powoda, jeżeli budzą one uzasadnione wątpliwości. Ocena co do istnienia uzasadnionych wątpliwości i zgodności z prawdą twierdzeń powoda następuje na podstawie materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy. Nie budzi żadnych wątpliwości, że oceny takiej dokonuje się w szczególności na tle innych twierdzeń powoda (np. wobec sprzeczności twierdzeń). Wątpliwości co do twierdzeń powoda mogą nasunąć również zaoferowane dowody, jak i ich brak. Należy bowiem podkreślić, że w każdym razie w myśl ogólnej reguły rozkładu ciężaru dowodu wyrażonej wart. 6 k.c.oraz stosownie do treściart. 232 k.p.c.to na stronie powodowej spoczywa ciężar dowodu okoliczności uzasadniającej roszczenie pozwu oraz to strona powodowa winna wskazywać dowody na te okoliczności. Należy też zaznaczyć, żeart. 3 k.p.c.oprócz tego nakłada na stronę obowiązek przedstawiania twierdzeń.
Podstawowym i przesądzającym już w istocie o zaistnieniu podstaw do oddalenia powództwa, a co za tym idzie także apelacji, w niniejszej sprawie jest argument o braku wykazania przez powoda następstwa prawnego w wyniku umowy przelewu wierzytelności z dnia 8 października 2013 r. Powód wykazał bowiem co prawda, że umowa przelewu wierzytelności pomiędzy nim a(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.została w tym dniu zawarta, jednak w żaden sposób nie udowodnił, że była nią objęta wierzytelność w stosunku do pozwanego w wysokości dochodzonej pozwem.
Dowodem na tę okoliczność niewątpliwie nie może być bliżej nie oznaczony wydruk z komputera, opisany jako załącznik nr 2 do umowy dnia 8.10.2013r. Wyciąg z załącznika nie odzwierciedla bowiem całego dokumentu i nie pozwala ustalić nawet, że jest to fragment jakiegokolwiek dokumentu. Nie zawiera żadnych podpisów, czy też pieczęci, które pozwoliłyby to zweryfikować. Nie jest on również w ocenie Sądu Okręgowego odpisem dokumentu, potwierdzonym przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego radcą prawnym w rozumieniuart. 129 § 2 k.p.c.Przepis ten przewiduje bowiem potwierdzenie za zgodność odpisu dokumentu w formie i o treści identycznej z oryginałem, a nie daje uprawnienia do nadawania jakiemukolwiek wydrukowi charakteru dokumentu tylko dlatego, że został potwierdzony za zgodność przez radcę prawnego. Skoro więc przedłożony wykaz transakcji z uwagi na brak jakichkolwiek podpisów, parafek, pieczęci nie może być oceniony jako dokument, to nie może być też mowy o istnieniu jakiegokolwiek dokumentu, którego odpis mógłby zostać potwierdzony za zgodność. Nie może być zatem dowodem na fakt, że opisana w nim wierzytelność stanowiła przedmiot przelewu na podstawie umowy z dnia 8.10.2013r.
Podkreślić należy, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania przejścia uprawnień na powoda w wyniku przelewu wierzytelności obciążał powoda na podstawieart. 6 k.c.w zw. zart. 232 k.p.c.Rzeczą powoda, będącego podmiotem profesjonalnym i działającego w procesie z profesjonalnym pełnomocnikiem było w związku z powyższym takie zgromadzenie i przygotowanie dokumentów dotyczących przelewu wierzytelności (w razie potrzeby już na etapie zawierania umowy stron i jej formy), aby było możliwe dokonanie niezbędnych ustaleń w sprawie lub złożenie innych wniosków dowodowych, które potwierdzałyby w sposób nie budzący wątpliwości fakt przelewu wierzytelności i jej wysokość.
Do wykazania skuteczności nabycia wierzytelności w świetle prawa cywilnego oraz do wykazania istnienia wierzytelności w razie zaprzeczenia przez pozwanych jej istnieniu, konieczne jest więc przedstawienie przez fundusz odpowiednich dowodów.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że strona powodowa nie wykazała w niniejszej sprawie, iż na mocy umowy z dnia 08.10.2013 r. nabyła wierzytelność w stosunku do pozwanego w wysokości dochodzonej pozwem i posiada legitymację czynną w sprawie.
Sąd Odwoławczy dodatkowo wskazuje, że powodowi nie przysługiwało prawo powoływania się na uchybienia przepisom postępowania, albowiem nie stawił się na wyznaczoną rozprawę i tym samym nie wniósł o wpisanie zastrzeżeń do protokołu. Ponadto wskazać należy, że nie czyni zadość przedstawienie dowodów w apelacji, których złożenie przed Sądem I instancji nie stanowiło żadnego problemu. Dowody te są zatem oczywiście spóźnione.
Z tych względów należało uznać, że zaskarżone orzeczenie jest trafne i odpowiada prawu, a wywiedziona przez stronę powodową apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.