Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 825/14
Data wyroku: 2015-11-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Szymon Stępień

Sygn. akt: III C 825/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w III Wydziale Cywilnym w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Szymon Stępień
Protokolant: Patrycja Frątczak
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 roku w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwaM. S.
przeciwkoTowarzystwu (...)wW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powodaM. S.kwotę 3.720,94 zł (trzy tysiące siedemset dwadzieścia złotych dziewięćdziesiąt cztery grosze) z ustawowymi odsetkami:

-

-

od kwoty 3.474,94 zł (trzy tysiące czterysta siedemdziesiąt cztery złote dziewięćdziesiąt cztery grosze) od dnia 22 października 2010 roku do dnia zapłaty,

od kwoty 246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 31 lipca 2013 do dnia zapłaty;

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powodaM. S.kwotę 963,30 zł (dziewięćset sześćdziesiąt trzy złote trzydzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
nakazuje pobrać od powodaM. S.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwotę 6,05 zł (sześć złotych pięć groszy) tytułem nieuiszczonych wydatków;

V
nakazuje pobrać od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwotę 16,35 zł (szesnaście złotych trzydzieści pięć groszy) tytułem nieuiszczonych wydatków.

Sygn. akt III 825/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 12 listopada 2015 roku

wydanego w postępowaniu zwykłym
Pozwem z dnia 16 grudnia 2013 roku powódM. S.zażądał zasądzenia od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na swoją rzecz kwoty 5.100 złotych wraz z odsetkami oraz rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
W uzasadnieniu podał, że dnia 21 września 2010 roku doszło do uszkodzenia należącego do niego pojazdu markiA.onr rej. (...). Wartość szkody wyniosła 15.483,92 złotych, a przy uwzględnieniu amortyzacji: 9.520,80 złotych, przy czym pozwany zapłacił na jego rzecz kwotę 1.618,17 złotych brutto. Wskazał, że na skutek zaniżenia odszkodowania zlecił rzeczoznawcy sporządzenie wyceny kosztów naprawy, za co poniósł dodatkowo koszt w wysokości 246 złotych.
Nakazem zapłaty z dnia 26 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie orzekł o obowiązku zapłacenia przez pozwanego na rzecz powoda 5.100 złotych z odsetkami i kosztami procesu.
Powyższemu nakazowi zapłaty pozwany sprzeciwił się, zaskarżając go w całości, co doprowadziło do utratę jego mocy. W sprzeciwie zażądał oddalenia powództwa w całości i podniósł, że szkoda w majątku powoda został zlikwidowana w całości.
W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe twierdzenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódM. S.zawarł z pozwanymTowarzystwem (...)wW.umowę ubezpieczenia autocasco pojazdu markiA.onr rej. (...)w okresie od 21 kwietnia 2010 roku do dnia 20 kwietnia 2011 roku.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

−

polisa, k. 12;

ogólne warunki ubezpieczenia, k. 16-25;

Dnia 21 września 2010 roku doszło do uszkodzenia tego pojazdu w zakresie szyby drzwi przednich prawych oraz kradzieży wyposażenia. Koszt usunięcia tych uszkodzeń wynosił 4.174,68 złotych netto i 5.093,11 złotych brutto. Tego samego dnia zgłosił pozwanemu szkodę.
Dowód:

-

zgłoszenie szkody w pojeździe, k. 6-9 akt szkody;

opinia biegłego, k. 98-112, 154-159;

Pozwany wypłacił na rzecz powoda kwotę 1.618,17 złotych brutto z tytułu likwidacji szkody z dnia 21 września 2010 roku.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

kosztorys, k. 13-15;

Powód zlecił rzeczoznawcom Akademii(...)wS.sporządzenie kalkulacji naprawy. Rzeczoznawca sporządził kalkulację, w której obliczył koszt naprawy pojazdu na 15.438,92 złotych brutto. Z tytułu sporządzenia ekspertyzy powód zapłacił rzeczoznawcy kwotę 246 złotych.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

paragon, k. 28;

kalkulacja naprawy, k. 29-32;

Pismem z dnia 3 lipca 2013 roku powód wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 8.148,63 złotych tytułem pełnego odszkodowania wraz z poniesionymi kosztami ekspertyzy. Pismem z dnia 26 sierpnia 2013 roku pozwany odmówił zapłaty.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

pismo z dnia 3.07.2013 r., k. 34-35;

pełnomocnictwo, k. 33;

-

pismo z dnia 26.08.2013 r., k. 36;

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się częściowo uzasadnione.
Podstawę żądania stanowiła dyspozycja wynikająca zart. 805 § 1 i 2 pkt 2) k.c., zgodnie z którym przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie zakładu ubezpieczeń polega w szczególności na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.
Mając na uwadze powyższe okoliczności powód winien był wykazać, że przysługuje mu wierzytelność wobec pozwanego, a także to, że nastąpił wypadek, który ze strony pozwanego rodził obowiązek zapłaty na jego rzecz odszkodowania, a także wysokość szkody.
W ocenie sądu powód okoliczności tece wykazał w części.
Bezsporne było to, że strony łączyła umowa ubezpieczenia auto-casco pojazdu markiA.onr rej. (...)w okresie od 21 kwietnia 2010 roku do dnia 20 kwietnia 2011 roku. Nadto okoliczność ta wynika z polisy oraz ogólnych warunków ubezpieczenia. Z § 5 ogólnych warunków ubezpieczenia wynika, że ubezpieczenie to obejmowało szkody będące następstwem uszkodzenia, zniszczenia albo utraty: pojazdu, trwale zamontowanych części pojazdu i jego wyposażenia. Poza sporem pozostawało także to, że dnia 21 września 2010 roku doszło do uszkodzenia pojazdu. Z opinii biegłego wynikało, że uszkodzenie obejmowało szybę drzwi przednich prawych oraz kradzież wyposażenia pojazdu. Z opinii tej wynikało również, że koszt usunięcia uszkodzeń wynosi 4.174,68 złotych netto i 5.093,11 złotych brutto. W ocenie sądu opinia ta była jasna oraz logiczna. Co prawda pierwotnie biegły wskazał kwoty odpowiednio 2.756,05 złotych i 3.362,38 złotych, jednak wycena taka została sporządzona na skutek błędnego przyjęcia przez biegłego, że w pojeździe była zamontowane urządzenie radiowe typu(...)podczas gdy w rzeczywistości była to radionawigacja(...). Wyjaśniając opinię podczas rozprawy dnia 9 czerwca 2015 roku biegły stwierdził, że ustalenie takie nastąpiło na skutek odnalezienia w pojeździe kostki przyłączeniowej z 8 pinami, które nie pozwalają na zamontowanie urządzenia nawigacyjnego, lecz są wystarczające do montażu urządzenia fabrycznego. Niemniej jednak podczas tej rozprawy przyznał, że nie zauważył obok niej dodatkowej wiązki 12-pinowej, która służyła do zamontowania nawigacji. Biegły w związku z tym przedstawił wyliczenie przyjmując, że w pojeździe było zamontowane urządzenie(...), przez co koszt usunięcia uszkodzeń pojazdu wyniósł łącznie 5.093,11 złotych brutto. Pozwany nie kwestionował ani pierwotnej opinii biegłego, ani jej uzupełnienia podczas rozprawy dnia 9 czerwca 2015 roku.
Bezsporne było to, że z tytułu likwidacji szkody pozwany wypłacił powodowi odszkodowanie w łącznej wysokości 1.618,17 złotych. Kwota ta została przyznana przez powoda, a zatem nie wymagała dowodu. W takim stanie rzeczy pozwany winien dodatkowo zapłacić na rzecz powoda kwotę 3.474,894 złotych tytułem pełnej likwidacji szkody.
Powód wykazał również, że poniósł wydatek w postaci zapłaty za przeprowadzenie ekspertyzy przez rzeczoznawcę w wysokości 246 złotych. Z żadnego dowodu nie wynika, by powód dysponował wiedzą fachową, pozwalającą na ocenę prawidłowości sporządzonego przez pozwanego kosztorysu. Ponadto, jak się okazało, koszt usunięcia usterek był wyższy. W takim stanie rzeczy powierzenie biegłemu sporządzenie ekspertyzy należało uznać za zasadne, a zatem wartość odszkodowania winna być powiększona o wydatki na sporządzenie ekspertyzy. Wysokość wynagrodzenia rzeczoznawcy nie była kwestionowana, a nadto wynika z przedstawionego przez powoda paragonu, którego pozwany nie kwestionował. W takim stanie rzeczy łączna wysokość roszczenia powoda wyniosła 3.720,94 złotych.
Mając na uwadze powyższego okoliczności powództwo należało uwzględnić, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.720,94 złotych, o czym sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O roszczeniu odsetkowym orzeczono odpowiednio do treściart. 481 § 1 k.c.Zgodnie z treściąart. 817 § 1 k.c.ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Bezsporne było to, że powód zawiadomił pozwanego o wypadku nie później niż dnia 21 września 2010 roku. W takim stanie rzeczy pozwany winien był spełnić swoje świadczenie do 21 października 2010 roku. Wobec tego roszczenie odsetkowe w odniesieniu do kosztów naprawy pojazdu za okres od 22 października 2010 roku było w pełni zasadne. W odniesieniu do kosztu sporządzenia prywatnej ekspertyzy powód wezwał pozwanego do zwrotu tego wydatku w piśmie z dnia 3 lipca 2013 roku, które zostało doręczone pozwanemu 23 lipca 2013 roku. W takim stanie rzeczy, zgodnie z treściąart. 455 k.c.pozwany winien był spełnić swoje świadczenie w terminie 7 dni, a zatem z dniem 31 lipca 2013 roku popadł w opóźnienie.
Zważywszy na to, że powód zgłosił wyższe żądanie od uzasadnionego, w pozostałym zakresie należało je oddalić, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie z treściąart. 100 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.Skoro powód żądał zasądzenia od pozwanego kwoty 5.100 złotych, lecz żądanie to okazało się uzasadnione co do kwoty 3.720,94 złotych, przyjąć należało, że wygrał proces w 73%. Na poniesione przez niego koszty procesu składały się: opłata sądowa w wysokości 250 złotych, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 1.200 złotych, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz zaliczka na poczet opinii biegłego w wysokości 500 złotych, a zatem łącznie 1.967 złotych. Zważywszy na zakres wygranej mógł żądać od pozwanego zwrotu 73% tej kwoty, a więc 1.435,91 złotych. Tymczasem na poniesione przez pozwanego koszty procesu składały się: koszty zastępstwa procesowego w wysokości 1.200 złotych, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz zaliczka na poczet opinii biegłego w wysokości 500 złotych. Zważywszy na zakres wygranej, pozwany mógł skutecznie żądać od powoda 27% tej kwoty, a więc 463,59 złotych. W takim stanie rzeczy sąd w pkt III sentencji zasądził od pozwanego na rzecz powoda różnicę w wysokości 963,30 złotych.
W zakresie nieuiszczonych w procesie wydatków przekraczających uiszczoną przez strony zaliczki orzeczono w pkt IV i V sentencji. Koszt sporządzenia opinii wyniósł 1.022,40 złotych, a w zakresie przekraczającym zaliczkę: 22,40 złotych. Powód winien był ponieść ten koszt w 27%, a więc w wysokości 6,05 złotych, zaś pozwany w wysokości 16,35 złotych, co stanowi 73% tej kwoty.