Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 50/15
Data wyroku: 2015-05-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Sulima, Halina Czaban, Nadzieja Surowiec
Słowa kluczowe: Przestępstwa Z Ustawy O Przeciwdziałaniu Narkomanii, Przestępstwo Przeciwko Mieniu, Zasady Procesowe, Przestępczość Zorganizowana, Swobodna Ocena Dowodów, Wymuszenie Rozbójnicze, Przestępstwo Przeciwko Porządkowi Publicznemu
Podstawa prawna: art. 7 k.p.k., art. 8 § 1 k.p.k., art. 258 § 2 k.k., art. 282 k.k., art. 65 § 1 k.k., art. 158 § 1 k.k., art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 268 § 2 k.k., art. 171 § 1 k.k.
Teza: Całkowicie niedopuszczalne jest czynienie ustaleń co do sprawstwa oskarżonego lub dokonywanie oceny wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków na podstawie prawomocnych wyroków wydanych w innych sprawach karnych.

Sygn. akt II AKa 50/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 maja 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Nadzieja Surowiec

Sędziowie

SSA Halina Czaban
SSA Janusz Sulima (spr.)

Protokolant

Barbara Mosiej

przy udziale - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku Grzegorza Masłowskiego
po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 roku sprawy:
A. G.oskarżonego o czyny: zart. 258 §2 k.k., zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k., zart. 43ust 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k., zart. 263 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k., zart. 171 §1 k.k.
P. O. (1)oskarżonego o czyny: zart. 258 §2 k.k., zart. 252 §1 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 17 grudnia 2009 roku (Dz. U. z 2010 roku, Nr 7, poz. 46) w zw. zart. 4 §1 k.k.w zb. zart. 13 §1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k., zart. 13 §1k.k. w zw. zart. 280 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k., zart. 280 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców,
od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży
z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt II K 3/11

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatJ. G.738 złotych, w tym 138 złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuP. O. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych:A. G.1.200 złotych,P. O. (1)1.000 złotych tytułem opłat za II instancję oraz obciąża ich pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w częściach im przypadających.

UZASADNIENIE
A. G.został oskarżony o to, że:
I. w okresie co najmniej od 2000r. do listopada 2006r. wW.,W.i innych miejscowościach wspólnie zG. K. (1),K. R.,S. T. (1),P. O. (2),P. P.,S. W.,N. C.brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, która zajmowała się min. obrotem środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, wymuszeniami rozbójniczymi
tj. o czyn zart. 258§2kk
II. w okresie od września 2002r. do listopada 2006r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłM. R.– właścicielkę sklepu(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 100zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony” , przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj. o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
III. w okresie od września 2002r. do listopada 2006r. wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusił nieustalonego dotychczas właścicielasklepu (...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 300zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk,
IV. w okresie od września 2002r. do listopada 2006r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłG. M.– właścicielasklepu (...)przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 200zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj. o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
V. w okresie od września 2002r. do listopada 2006r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłA. P.do rozporządzenia mieniem w kwocie po 500zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony” , przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
VI. w okresie od stycznia 2000r. do lipca 2002r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłM. N.do rozporządzenia mieniem w kwocie po 600zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
VII. w okresie od stycznia 2000r. do lipca 2002r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłP. S. (1)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 1200 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
VIII. w okresie od stycznia 2000r. do lipca 2002r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłA. C. (1)- właściciela sklepu(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 300 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj. o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
IX. w okresie od stycznia 2000r. do lipca 2002r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusiłW. U.- właściciela sklepu(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 500zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
X. w okresie od stycznia 2001r. do grudnia 2004r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie zmusił właścicielahurtowni (...)wW.do rozporządzenia mieniem w kwocie po 300zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony” , przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk
XI. w dniu 21.06.2003r. wJ.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami brał udział w pobiciu pracownika ochronyHotelu (...):K. H.,R. H.,M. W.w wyniku czego pokrzywdzeni zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 158§1kkw zw. zart. 65§1kk
XII. w bliżej nie ustalonym okresie od końca 2000 roku do stycznia 2005 roku wW.działając wspólnie z innymi ustalonymi osobami w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych a mianowicie co najmniej 20 kg heroiny co stanowi 200 000 jednorazowych porcji o wartości nie mniejszej niż 1 000 000 złotych, 300 gramów amfetaminy co stanowi 3000 jednorazowych porcji o łącznej wartości 36 000 złotych, 750 gramów kokainy co stanowi 7500 jednorazowych porcji o łącznej wartości nie mniejszej niż 150 000 złotych oraz 800 gramów marihuany co stanowi nie mniej niż 4800 jednorazowych porcji o łącznej wartości nie mniejszej niż 1600 złotych i tak:
1/ w okresie od końca 2000r. do sierpnia 2002r. wspólnie z innymi ustalonymi osobami wprowadzili do obrotu nie mniej niż 20 kilogramów heroiny w ten sposób, że nabyli je od innych osób, w tym odD. S. (1)w celu dalszej odsprzedaży innym osobom,
2/ w okresie od października 2003 roku do września 2004 roku wspólnie z innymi ustalonymi osobami wprowadzili do obrotu łącznie 300 gramów amfetaminy i co najmniej 800 gramów marihuany w ten sposób, że nabyli je od innych osób, w celu dalszej odsprzedaży,
3/ w okresie od października 2003 roku d grudnia 2004 roku wspólnie z innymi ustalonymi osobami wprowadzili do obrotu co najmniej 750 gramów kokainy w ten sposób, że nabyli je odR. M., w celu dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
tj. o czyn zart. 56ust.1i3ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk.
XIII. w bliżej nieustalonym okresie w 2004r. przed majem 2004r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami bez wymaganego pozwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu marki(...), dwóch jednostek broni gładkolufowej tzw. pompek, pistoletu maszynowego marki(...), dwóch pistoletów automatycznych marki(...), rewolweru nieustalonej marki, nieustalonego bliżej kalibru, nieustalonej bliżej broni przerobionej tzw. obrzyna w ten sposób, że pomógł w przewiezieniu wspomnianej broni z miejsca jej przechowywania odN. C.doD. S. (2)przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej
tj o czyn zart. 268§2kkw zw. zart. 65§1kk.
XIV w dniu 11.10.2007r. wW.przyul. (...)bez wymaganego zezwolenia posiadał materiał wybuchowy w postaci prochu bezdymnego armatni o wadze 55,0 g netto,
tj. o czyn zart. 171§1kk
P. O. (1)został oskarżony o to, że:
XV. w okresie co najmniej od 2000r. do grudnia 2004r. na terenieW.iW.brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w skład której wchodzili min.T. N.oraz inne ustalone jak i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających na nielegalnym obrocie środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w postaci heroiny, kokainy, amfetaminy oraz marihuany w znacznych ilościach, a także wymuszenia rozbójnicze i czerpanie korzyści z uprawiania prostytucji przez inne osoby
tj o czyn zart. 258§2kk.
XVI. w okresie od 19 sierpnia do 21 sierpnia 2000 roku wZ.woj.(...)biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim pozbawieniu wolnościF. T.w dniu 20 sierpnia 2000 roku i przetrzymywaniu go do 21 sierpnia 2000 roku w nieustalonym miejscu połączonym ze szczególnym udręczeniem w postaci bicia i kopania po całym ciele oraz groźbami jego zabójstwa, usiłował doprowadzić jego rodzinę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że za jego uwolnienie zażądali okupu w kwocie 60 tysięcy dolarów amerykańskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję Policji i nie wydanie żądanych pieniędzy
tj. o czyn zart. 252§1kkw zb. zart. 13§1kkw zw. zart. 282kkw zb. zart. 189§2kkw zw. zart. 65§1kk.
XVII. w dniu 16 kwietnia 2002roku wW.przyul. (...)wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w tymJ. K. (1),ps. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy użyciu broni palnej typu(...)usiłowali dokonać napadu rabunkowego na pracownikachfirmy (...)to jestS. D.,M. K.iJ. J., którzy przenosili kasetkę z zawartością pieniędzy w kwocie 120000 PLN, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z powodu stawiania oporu przez pokrzywdzonych, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ramach zorganizowanej grupy przestępczej
tj. o czyn zart. 13§1kkw z w zart. 280§2kkw zw. zart. 65§1kk
XVIII. W dniu 26.05.2000 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonał rozboju na osobie obywatela BiałorusiM. R.kierowcy samochodu ciężarowego markiM.w ten sposób, że po uprzednim skrępowaniu pokrzywdzonego i zakneblowaniu ust pozbawili go wolności, a następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiM.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)o wartości 55 tysięcy marek niemieckich wraz z towarem w postaci pasty do zębówmarki C. (...)o wartości 45 tysięcy dolarów amerykańskich na szkodęprzedsiębiorstwa (...)z Austrii przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ramach zorganizowanej grupy przestępczej
tj. o czyn zart. 280§1kkw zw. zart. 65kk.
Sąd Okręgowy w Łomży wyrokiem z dnia 2 września 2014 roku, w sprawie o sygn. akt II K 3/11:

I
oskarżonegoA. G.w ramach czynu zarzuconego mu w pkt I aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2002 roku do listopada 2006 roku wW.,W.i innych miejscowościach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w skład której w różnych okresach wchodziliR. R.,J. K. (1),P. O. (1)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu m. in. obrót środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, wymuszenia rozbójnicze tj. czynu zart. 258 §2 k.k.i za to na mocyart. 258 §2 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
oskarżonegoA. G.uniewinnił od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt II, III i VI aktu oskarżenia,

III
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt IV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od września 2002 roku do listopada 2006 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadziłG. M.– właściciela sklepu(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 200 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 282kkw zw. zart. 12kkw zw. zart. 65§1kk.

IV
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt V aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od września 2002 roku do listopada 2006 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadziłA. P.do rozporządzenia mieniem w kwocie po 500 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej tj. czynu zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.

V
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt VII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od września 2002 roku do listopada 2006 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadziłP. S. (2)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 1200zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.

VI
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt VIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od września 2002 roku do listopada 2006 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadziłA. C. (1)właściciela sklepu(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 300 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.

VII
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt IX aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od lipca do sierpnia 2002 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadziłW. U.właściciela sklepu(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie 500 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.

VIII
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt X aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od września 2002 roku do grudnia 2004 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadziłB. K.iE. S.właścicieli hurtowni(...)wW.przyul. (...)do rozporządzenia mieniem w kwocie po 300 zł miesięcznie w zamian za zapewnienie „ochrony”, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1kk

i przyjmując, iż czyny przypisane w pkt IV - IX wyroku stanowią ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 §1 k.k.za każdy z tych czynów na mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.skazał go, a na mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 33 §2 k.k.i w zw. zart. 91 §1 k.k.wymierzył mu za te czyny jedną karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych.

IX
na podstawieart. 17§1pkt 6 k.p.k.umorzył postępowanie wobec oskarżonegoA. G.odnośnie czynu zarzuconego mu w pkt XI aktu oskarżenia,

X
oskarżonegoA. G.w ramach zarzuconego mu czynu w pkt XII uznał za winnego tego, że w okresie od października 2003 roku do grudnia 2004 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych, a mianowicie 300 gramów amfetaminy za łączną kwotę 3600 złotych, 550 gramów kokainy za łączną kwotę 55.000 złotych oraz 800 gramów marihuany za łączną kwotę 14.400 złotych i tak:

1/. w okresie od początku 2004 roku do września 2004 roku wspólnie z innymi ustalonymi osobami wbrew przepisom ustawy wprowadzili do obrotu łącznie 300 gramów amfetaminy za łączną kwotę 3600 złotych i 800 gramów marihuany za łączną kwotę 14400 złotych w ten sposób, że nabyli je od innych osób, a następnie przekazali innej ustalonej osobie w celu ich dalszej dystrybucji,
2/. w okresie od października 2003 roku do grudnia 2004 roku wspólnie z innymi ustalonymi osobami wbrew przepisom ustawy wprowadzili do obrotu 550 gramów kokainy w ten sposób, że nabyli ją od innej ustalonej osoby i następnie przekazywali ją różnym osobom w celu dalszej ich dystrybucji za łączną kwotę 55 000 złotych,
przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 43ust 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i za to na mocyart. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart.12 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.skazał go, a na mocyart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i 100 (sto) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) zł,

XI
na mocyart. 45 §1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoA. G.środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa przypisanego w pkt XI wyroku w kwocie 13.750 zł /trzynaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt/.

XII
oskarżonegoA. G.w ramach czynu zarzuconego mu w pkt XIII uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym okresie w 2004 roku przed majem 2004 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami bez wymaganego pozwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu marki(...), dwóch jednostek broni gładkolufowej tzw. pompek, pistoletu maszynowego marki(...), dwóch pistoletów automatycznych marki(...), pistoletu nieustalonej marki, nieustalonego bliżej kalibru, nieustalonej bliżej broni przerobionej tzw. obrzyna w ten sposób, że pomógł w przewiezieniu wspomnianej broni, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu zart. 263 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i za to na mocyart. 263 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

XIII
oskarżonegoA. G.w ramach czynu zarzuconego mu w pkt XIV uznał za winnego tego, że w dniu 11 października 2007 roku wW.przyul. (...)bez wymaganego zezwolenia posiadał materiał wybuchowy w postaci prochu bezdymnego armatniego o wadze 55 g netto, tj. czynu zart. 171 §1kki za to na mocyart. 171§1kkskazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XIV
oskarżonegoP. O. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt XV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od 2000 roku do grudnia 2004 roku na terenieW.iW.brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w skład której wchodzili min.R. R.,J. K. (1),A. G.oraz inne ustalone jak i nieustalone osoby, której celem było popełnianie przestępstw polegających m. in. na nielegalnym obrocie środkami odurzającymi oraz substancjami psychotropowymi, a także wymuszenia rozbójnicze, tj. popełnienia czynu zart. 258 §2 k.k.i za to na mocyart. 258 §2 k.k.skazał go i wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XV
oskarżonegoP. O. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt XVI aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od 19 sierpnia do 21 sierpnia 2000 roku wZ.woj.(...)biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, działając wspólnie i w porozumieniu zR. R.i innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim pozbawieniu przemocą wolnościF. T.w dniu 20 sierpnia 2000 roku i przetrzymywaniu go do 21 sierpnia 2000 roku w nieustalonym miejscu połączonym ze szczególnym udręczeniem w postaci bicia i kopania po całym ciele oraz groźbami jego zabójstwa, usiłował doprowadzić jego rodzinę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że za jego uwolnienie zażądali okupu w kwocie 60 tysięcy dolarów amerykańskich, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję funkcjonariuszy policji i nie wydanie żądanych pieniędzy, tj. czynu zart. 252 §1 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 17 grudnia 2009 roku (Dz. U. z 2010 roku, nr 7, poz. 46) w zw. zart. 4 §1 k.k.w zb. zart. 13 §1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i za to na mocyart. 252 §1 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 17 grudnia 2009 roku (Dz. U. z 2010 roku, nr 7, poz. 46) w zw. zart. 4 §1 k.k.w zb. zart. 13 §1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i w zw. zart. 11 §2 k.k.skazał go, a na mocyart. 252 §1 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 17 grudnia 2009 roku (Dz. U. z 2010 roku, nr 7, poz. 46) w zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 11 §3 k.k.wymierzył mu karę 1(jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XVI
oskarżonegoP. O. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt XVII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 16 kwietnia 2002 roku wW.przyul. (...)wspólnie i w porozumieniu zJ. K. (1)ps. (...),R. R.,R. G.oraz innymi osobami działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali dokonać rozboju na pracownikachfirmy (...), to jestS. D.,M. K.iJ. J., którzy przenosili kasetkę z zawartością pieniędzy w łącznej kwocie 20 000 złotych, przy użyciu przemocy w postaci kopania i uderzaniaJ. J., uderzaniaM. K.oraz przy użyciu środka obezwładniającego w postaci rozpylenia nieustalonej substancji, przy czym oskarżonyP. O. (1)posługiwał się bronią palną typu(...), lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z powodu stawiania oporu przez pokrzywdzonych przy czym zarzuconego przestępstwa dopuścił się w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, tj. popełnienia czynu zart. 13 §1k.k. w zw. zart. 280 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i za to na mocyart. 13 §1 k.k.w zw. zart. 280 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.skazał go, a na mocyart. 14 §1 k.k.w zw. zart. 280 §2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i w zw. zart. 33 §2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 1(jednego) miesiąca pozbawienia wolności i 100 (sto) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych.

XVII
oskarżonegoP. O. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt XVIII aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 26.05.2000 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonał rozboju na osobie obywatela BiałorusiM. R.kierowcy samochodu ciężarowegomarki M.w ten sposób, że przy użyciu przemocy w postaci wykręcenia rąk do tyłu, wsadzenia do nieustalonego samochodu markiP., skrępowaniu pokrzywdzonego pozbawili go wolności, a następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia ciągnik siodłowy markiM.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...)o wartości 55 tysięcy marek niemieckich na szkodęA.nr(...)wM.na Białorusi wraz z towarem w postaci pasty do zębówmarki C. (...)o wartości 36175,65 USD na szkodęprzedsiębiorstwa (...)z Austrii, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, tj. czynu zart. 280 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i za to na mocyart. 280 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.skazał go, a na mocyart. 280 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.i w zw. zart. 33 §2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i 100 (sto) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych.

XVIII
Na mocyart. 85 k.k., 86§1i2k.k.,art. 91 §2 k.k.połączył wymierzone oskarżonemuA. G.jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz połączył wymierzone oskarżonemuA. G.jednostkowe kary grzywny i wymierzył mu karę łączną 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych.

XIX
na mocyart. 85 k.k.,86 §1 i 2 k.k.połączył wymierzone oskarżonemuP. O. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 3 (trzech) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz połączył wymierzone oskarżonemuP. O. (1)jednostkowe kary grzywny i wymierzył mu karę łączną 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych.

XX
na mocyart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności:A. G.od dnia 17 marca 2010 roku do dnia 23 października 2012 roku, aP. O. (1)od 5 czerwca 2010 roku do dnia 22 października 2012 roku.

XXI
zasądził od Skarbu Państwa kwotę 6.937,20 złotych ( w tym, podatek VAT) rzecz adw.J. G.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuP. O. (1).

XXII
zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych:A. G.kwotę 1200 złotych iP. O. (1)kwotę 1000 złotych tytułem opłat oraz obciąża ich kosztami sądowymi w częściach nań przypadających.

Apelację od tego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonychA. G.iP. O. (1).
ObrońcaA. G.zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Łomży co do winy w części dotyczącej punktów: II , do IV do XIV oraz XIX.
Powołując się na przepisy 427§1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.zarzucił wyrokowi mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku rażącą obrazę przepisów postępowania, tj.:

1
art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart 424 § 2 k.p.k.poprzez:

a) dowolną ocenę zeznań świadkaP. O. (2)wyrażającą się w przyjęciu, iż jego zeznania zasługują na wiarę albowiem znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym podczas gdy:

⚫

zeznania tego świadka znajdują potwierdzenie - a i to tylko częściowe - jedynie w dowodach pochodzących od tego świadka, tj. w eksperymencie procesowym z udziałem tego świadka polegającym na wskazywaniu przez niego miejsc, z których miałyby być pobierane haracze oraz w czynnościach okazania temu świadkowi osób,

zeznania tego świadka stoją w sprzeczności ze zgromadzonymi w sprawie dowodami, tj.:

co do zarzutu udziału oskarżonegoA. G.w zorganizowanej grupie przestępczej:
z zeznaniamiA. R. (1),R. B. (1),P. O. (3),H. J.,A. R. (2),R. Z.,P. P.,A. S. (1),B. S.,L. S.,P. B., a takżeE. R.,R. R.orazR. G.;
z aktami z innych postępowań dotyczących członków tzw. grupy(...), wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa Praga V K(...), aktem oskarżenia PR I Ds.(...), wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt: VIII K(...), aktem oskarżenia AP V Ds.(...), wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie II K(...), wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie VI K(...), wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie V K(...), wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie VIK(...), wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie II K(...), wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie II Ka(...), wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku III K(...), wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku VII Ka(...), wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa Praga V K(...), wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie II Ka(...), wyrokiem Sądu Okręgowego w Łomży II K(...), wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku II AKa(...), aktem oskarżenia PR IV 1 Ds.(...);
co do zarzutu pobierania haraczy:

-

z zeznaniami wszystkich świadków zeznających na okoliczność pobierania haraczy tj.:G. M.,W. U.,A. C. (1),A. P.,P. S. (3),P. S. (2),B. K.,H. S.,A. Z.,Z. S. (1),D. P. (1),R. S.,M. B.,Z. S. (2),D. P. (2), orazD. K.;

z wyciągiem z ewidencji działalności gospodarczejM. N.;

częściowo z eksperymentem procesowym, w którym brał udział świadekP. O. (2)polegającym na wskazywaniu przez niego miejsc, z których miałby być pobierane haracze

co do zarzutu wprowadzania przez oskarżonegoA. G.środków odurzających i substancji psychotropowych:

-

z zeznaniamiP. O. (2),

z zeznaniamiM. S.,P. Ć.iS. T. (2),

co do zarzutu udziałuA. G.w pobiciu pracowników ochrony wJ.:

-

z zeznaniamiR. H.,A. O.,M. W.iK. H.,

co do zarzutu posiadania przez oskarżonegoA. G.broni palnej:

-

z zeznaniami świadków:P. O. (3),N. C.,J. C.,R. B. (2);

z informacją o posiadanych przez oskarżonegoA. G.oraz jego rodzinę samochodach;

z wyjaśnieniamiJ. K. (1);

z protokołem oględzin rzeczy z dnia 18 października 2013 roku i protokołem oględzin miejsca z dnia 4 grudnia 2013 roku;

b) pominięcie przy ocenie wiarygodności zeznań świadkaP. O. (2):

-

jego zeznań dotyczących współpracy z tzw.(...)funkcjonariuszy PolicjiG. K. (2)iJ. K. (2), którzy zostali uniewinnieni od stawianych im zarzutów;

jego zeznań dotyczących powiązań Sędzi Sądu Okręgowego Warszawa - PragaB. P.z tzw. światem przestępczym, które to zeznania zostały uznane jako oczywiście niewiarygodne;

informacji uzyskanych od prokuratora o zatrzymaniu jego brataP. O. (3)oraz matkiE. O.;

okoliczności, iż świadekP. O. (2)był uprzednio karany za gwałt homoseksualny i związanej z tym obawy przed pobytem w więzieniu;

czynności wykonywanych z udziałem świadka przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego, które nie były protokołowane i których przebieg nie został w żaden sposób utrwalony;

dysproporcji między sytuacją majątkowąP. O. (2)a oskarżonegoA. G.;

sprzeczności zeznań tego świadka z wyjaśnieniami oskarżonegoJ. K. (1)w zakresie dotyczącym oskarżonegoA. G.

c
uznanie zeznań świadkaP. O. (2)za spójne, logicznie i konsekwentne, podczas gdy zeznania te są niespójne w szczególności w zakresie dotyczącym czasookresu udziałuA. G.w zorganizowanej grupie przestępczej, handlu przez oskarżonegoA. G.narkotykami w zakresie rodzaju i ilości sprzedawanych narkotyków, opisu zdarzenia dotyczącego pobicia pracowników ochrony wJ.co do daty i przebiegu samego zdarzenia;

d
oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanieJ. K. (2)iG. K. (2), którzy zostali uniewinnieni pomimo obciążających ich zeznań świadkaP. O. (2);

e
oddalenie wnioskuJ. K. (1)o dołączenie wszystkich protokołów z przesłuchaniaP. O. (2);

f
dowolną ocenę zeznań świadkówG. M.,W. U.,A. C. (1),A. P.,P. S. (3),P. S. (2),B. K.,H. S.,A. Z.,Z. S. (1),D. P. (1),R. S.,M. B.,Z. S. (2),D. P. (2)polegającą na uznaniu tych zeznań za niewiarygodne jedynie z powodu ich sprzeczności z zeznaniamiP. O. (2);

g
dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1)polegającą na uznaniu, iż postawa oskarżonegoJ. K. (1)miała na celu pomoc pozostałym oskarżonym tj.A. G.iP. O. (1), podczas gdy oskarżonyJ. K. (1)kwestionował zeznania świadkaP. O. (2)albowiem to właśnie zeznaniaP. O. (2)stanowią podstawę zarzutów stawianychJ. K. (1)w tym i w innych postępowaniach

a nadto w zakresie zarzut stawianego oskarżonemuA. G.posiadania materiałów wybuchowych:

h
dowolną ocenę protokołu przeszukania mieszkania OskarżonegoA. G.wraz ze spisem i opisem rzeczy oraz protokołu oględzin tego mieszkania, pomimo ich wadliwości obejmującej w szczególności braki części podpisów osób obecnych w treści protokołów, oraz braku zdjęć pomimo informacji w protokole oględzin, iż wykonano dokumentację fotograficzną,

i
pominięcie, iż przy czynności przeszukania zostały przybrane pod nieobecność oskarżonegoA. G.osoby wbrew dyspozycjiart. 224 § 3 k.p.k.;

j
brak rzeczywistej obecności osób przybranych przy czynnościach przeszukania;

k
pominięcie okoliczności, iż celem przeszukania mieszkania oskarżonego wybrano moment, gdy był oskarżony był nieobecny w mieszkaniu, pomimo oskarżony zajmował w tym okresie mieszkanie w sposób ciągły;

l
pominięcie dokumentacji fotograficznej ilustrującej widok mieszkania oskarżonego z korytarza, gdzie znajdowały się osoby przybrane;

m
dowolną ocenę zeznań świadkówH. M.iA. S. (2)poprzez uznanie, iż osoby te obserwowały proces przeszukania, podczas gdy osoby te znajdowały się na korytarzu i nie widziały, kto, gdzie i co znalazł w mieszkaniu oskarżonego;

n
dowolną ocenię zeznańA. M.wyrażającą się w uznaniu ich za wiarygodne, podczas gdy Sąd pominął okoliczności rzutujące na wiarygodność tego świadka a towarzyszące składanym mu zeznaniom;

o
oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu daktyloskopii poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu daktyloskopii poprzez przeprowadzenie badania torebki foliowej zabezpieczonej w wyniku przeszukania mieszkania oskarżonegoA. G.;

p
oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu śladów biologicznych oraz genetyki poprzez przeprowadzenie badania torebki foliowej wraz z jej zawartością zabezpieczonej w wyniku przeszukania mieszkania oskarżonegoA. G.;

2
błąd w ustaleniach stanu faktycznego wyrażający się w ustaleniu przez Sąd, iż oskarżeniA. G.iP. O. (1)wnosili o zniesienie izolacji, by muc się kontaktować z oskarżonymJ. K. (1)w celu zapoznania się z dokumentami, które on posiada, podczas gdy ustalenie takie jest nie tylko zupełnie bezpodstawne i nieuprawnione ale również, oceniane w świetle obowiązujących przepisów dotyczących kontaktu z osobą tymczasowo aresztowaną a przebywającą na oddziale zamkniętym, zupełnie pozbawione podstaw;

3
art. 6 k.p.k.w zw. zart. 85 § 1 i 2 k.p.k.poprzez dopuszczenie przez Sąd do wielokrotnego reprezentowania przez jednego obrońcę (działającego z substytucji) wszystkich oskarżonych, w szczególności w trakcie przesłuchania świadka koronnegoP. O. (2), pomimo iż interesy oskarżonych, mając na uwadze treść części wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoJ. K. (1), są sprzeczne z interesem oskarżonegoA. G..

Obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonegoA. G.od wszystkich zarzuconych mu czynów, w tym co do czynu objętego przedawnieniem, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoP. O. (1)również zaskarżył powyższy wyrok w całości i zarzucił mu:

1
obrazę przepisów postępowania, która to obraz dotyczy:

a
przepisuart. 4, 7 k.p.k., która to obraza miała wpływ na treść końcowego rozstrzygnięcia, a polegała na całkowitej dyskwalifikacji wyjaśnień oskarżonego, który nie przyznał się do winy twierdząc, że nie popełnił zarzucanych mu przestępstw, a jego wyjaśnienia w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zasługują na wiarę,

b
przepisuart. 5 §2 k.p.k., która to obraz miała wpływ na treść końcowego rozstrzygnięcia, a polegała na rozstrzygnięciu nie dających usunąć się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w sytuacji, gdy oczywistym jest, że wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a polegający na ustaleniu, że oskarżonyP. O. (1)popełnił zarzucane mu aktem oskarżenia czyny, w sytuacji gdy w zgormadzonym w sprawie materiale dowodowym brak było do tego podstaw.

ObrońcaP. O. (1)wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łomży.
W przypadku nieuwzględnienia przez Sąd Apelacyjny w Białymstoku wcześniejszych zarzutów obrońca dodatkowo zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej w stosunku do oskarżonego kary łącznej w wymiarze 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji gdy kara w wymiarze 2 lat, 8 miesięcy i 17 dni wydaje się być karą adekwatną za popełnione przestępstwa i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i obniżenie orzeczonej w stosunku do oskarżonegoP. O. (1)w pkt XIX wyroku kary łącznej z 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności do łącznej kary 2 lat i 4 miesięcy i 17 dni pozbawienia wolności.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Obie apelacje okazały się nietrafne i to w stopniu, który nakazywał uznać je za oczywiście bezzasadne.
Ponieważ wniosek o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego złożył jedynie obrońca oskarżonegoA. G., zakres uzasadnienia - na podstawieart. 423 §1a k.p.k.w zw. zart. 457 §2 k.p.k.- ograniczony został tylko do tych zarzutów i argumentacji przywołanej na ich poparcie, jakie podniesione zostały w środku odwoławczym pochodzącym od tego skarżącego.
Po przeczytaniu apelacji obrońcyA. G.można odnieść wrażenie, że jej autor nigdy nie zapoznał się z treściąart. 8 k.p.k.Niestety, taką samą uwagę można uczynić pod adresem Sądu Okręgowego w Łomży. Czym można bowiem wytłumaczyć wskazanie przez ten sąd kilku wyroków i to z uzasadnieniami, jako dowodów, na podstawie których został ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny? Mało tego, Sąd pierwszej instancji, starając się wykazać w uzasadnieniu wiarygodność wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1), powołał się na wyroki Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 listopada 2005 roku oraz Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 30 października 2012 roku. Zdaniem tego sądu, te dwa wyroki wskazują na „prawdziwość tych wyjaśnień oskarżonegoJ. K. (1), w których przyznał się on do popełnienia tego czynu”.
Przypomnieć więc wypada, że wart. 8 k.p.k.została wyrażona zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego. Oznacza ona, że poza związaniem prawomocnymi rozstrzygnięciami sądów kształtującymi prawo lub stosunek prawny (art. 8 §2 k.p.k.), sąd karny samodzielnie rozstrzyga wszystkie zagadnienia zarówno faktyczne, jak i prawne, które wyłoniły się w rozpatrywanej sprawie. Nie wiążą go zatem inne rozstrzygnięcia sądów zapadłe zarówno w sprawach karnych, jak i cywilnych czy tez administracyjnych powiązanych z rozpoznawaną sprawą karną.
Tym samym całkowicie niedopuszczalne jest czynienie ustaleń co do sprawstwa oskarżonego lub dokonywanie oceny wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków na podstawie prawomocnych wyroków wydanych w innych sprawach karnych.
Obowiązkiem sądu w każdej sprawie jest poczynienie własnych ustaleń na podstawie zebranych dowodów. Nic nie stoi też na przeszkodzie, aby określone dowody zostały zupełnie odmiennie ocenione aniżeli w innym prawomocnie zakończonym postępowaniu karnym. Gdyby było inaczej, to takie podstawowe zasady postępowania karnego jak zasada swobodnej oceny dowodów czy też zasada prawa do obrony niejednokrotnie nie mogłyby być stosowane. Co najwyżej ich przestrzeganie byłoby wyłącznie fasadowe. Dotyczy to zwłaszcza postępowań, w których stan faktyczny może być ustalony na podstawie materiału dowodowego, ocenionego wcześniej w innej sprawie karnej. Dlatego też Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 kwietnia 2007 roku (I KZP 9/07, OSNKW 2007, nr 5 poz. 39) wskazał jako okoliczność wyłączającą sędziego od rozpoznania sprawy istnienie wątpliwości co do jego bezstronności, w sytuacji gdy materiał dowodowy, na podstawie którego orzeczono w przedmiocie odpowiedzialności karnej jednego ze sprawców czynu, miałby stanowić podstawę dowodową orzeczenia w przedmiocie odpowiedzialności karnej także i innego współsprawcy tego samego czynu. Uchwała ta jednoznacznie kładzie nacisk na konieczność dokonywania samodzielnych ustaleń wolnych od wcześniejszego, wyrobionego poglądu na daną sprawę.
Tak więc dla dokonania oceny zeznań świadkaP. O. (2)nie miało żadnego znaczenia to, czy w innym postępowaniu karnym te zeznania zostały uznane przez inny sąd za wiarygodne czy też za kłamliwe. Żadne z orzeczeń wydanych w innych sprawach, w których był przesłuchiwanyP. O. (2), nie może stanowić dowodu winy lub niewinności oskarżonegoA. G.. Totalnym zaś nieporozumieniem jest powoływanie się przez autora apelacji, przy próbie wykazania niewiarygodności zeznańP. O. (2), na treść aktów oskarżeń w innych sprawach karnych.
Z tych też względów Sąd pierwszej instancji słusznie postąpił oddalając wnioski dowodowe o przesłuchanie w charakterze świadkówJ. K. (2)iG. K. (2). To, że zostali oni uniewinni w innej sprawie, pomimo obciążających ich zeznańP. O. (2), nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Na marginesie można jedynie podnieść, że twierdzeniaP. O. (2)odnoszące się do powiązań sędziB. P.z zorganizowaną grupą przestępczą opierały się wyłącznie na wiadomościach zasłyszanych przez tego świadka od innych osób.P. O. (2)nigdy nie utrzymywał, że był świadkiem rozmów zB. P.. Dlatego też oczywistym jest, że jego zeznania w tej części nie mogły stanowić podstawy do jakichkolwiek ustaleń faktycznych.
Pomimo że Sąd pierwszej instancji powołał się na wyroki wydane w innych prawomocnie zakończonych sprawach karnych, stwierdzić należy, że dokonał jednak samodzielnej oceny zeznańP. O. (2)i ta ocena nie wymyka się bynajmniej poza nakreślone przezart. 7 k.p.k.granice. Żadną miarą nie można zgodzić się z zarzutami obrońcy, że Sąd Okręgowy dokonał pobieżnej oceny zeznań tego świadka. Jest całkowicie przeciwnie, ta ocena jest staranna i szczegółowa, a także wszechstronna. Świadczą o tym nie tylko drobiazgowe pisemne motywy zaskarżonego wyroku, ale również duża wnikliwość przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy, co się wiązało z przeogromnym nakładem pracy.
Podnieść należy, że na ocenę tych zeznań nie mogły wpłynąć takie fakty, jak uzyskanie przezP. O. (2)informacji o zatrzymaniu jego brataP. O. (3)oraz matkiE. O.czy też skazanie go za gwałt homoseksualny. Zupełnie bowiem nielogiczne jest, że fakt jego uprzedniej karalności za przestępstwo zgwałcenia skłonił go do złożenia nieprawdziwych i obciążających jego znajomegoA. G.wyjaśnień, a potem zeznań. Podkreślić należy, że zadaniem sądu w tej sprawie nie było dokonanie oceny wiarygodności całości relacjiP. O. (2), a jedynie tej części jego wyjaśnień i zeznań, która odnosiła się doA. G.. Nie można też wykluczyć, że funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego wykonywali jakieś czynności zP. O. (2), których przebieg nie został w żaden sposób utrwalony. Nie ma jednakże żadnych podstaw do twierdzenia, że takie czynności mogły skłonićP. O. (2)do składania nieprawdziwych i obciążającychA. G.zeznań.
Dodać też trzeba, że Sąd Okręgowy nie miał obowiązku zebrania wszystkich protokołów z przesłuchańP. O. (2)i słusznie w tym zakresie oddalił wniosek oskarżonego. Bezprzedmiotowe było bowiem przeprowadzanie dowodów na okoliczności niezwiązane z postawionymi w tej sprawie oskarżonym zarzutami. Sąd zaś i tak w większym zakresie, aniżeli wymagały postawione zarzuty, przeprowadził dowód z przesłuchaniaP. O. (2), co zajęło kilka terminów rozpraw i wiązało się z ogromnym nakładem pracy.
Nie jest tak, jak podnosi obrońca w apelacji, że zeznania świadkaP. O. (2)nie znajdują potwierdzenia w żadnych innych dowodach. To, żeA. G.był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej tzw.(...)wynika również z wyjaśnieńJ. K. (1). Będąc przesłuchiwany przez prokuratora w charakterze podejrzanego w dniu 28 listopada 2005 roku (k. 21) podał on, że kiedy wyszedł z więzienia we wrześniu 2001 roku, to grupą kierowałJ. K. (3)i do grupy należeli:R. G.,W. B. (1),P. O. (1),P. O. (2),H. J.,A. G.,R. R., który siedział w więzieniu,A. C. (2),W. B. (2)oraz mężczyzna o pseudonimie(...). Faktem jest, że świadekA. R. (1), wymieniając członków grupy(...), nie wskazała naA. G.. Stwierdziła ona jednakże jednoznacznie, że w skład „grupy(...)” mogły też wchodzić niewymienione przez nią osoby, o których jej mąż nie wspominał. Z kolei wskazywane przez obrońcę wyjaśnieniaR. B. (1)w gruncie rzeczy niewiele wnoszą do sprawy, jeżeli chodzi o ustalenie członków „grupy(...)”. Wymienił on ich zaledwie kilku. Nie miał zatem właściwego rozeznania co do tej grupy przestępczej albo nie chciał na tę okoliczność składać dokładnych wyjaśnień.
Podkreślić też należy, że wbrew temu, co podnosi autor apelacji, nie ma jakiejkolwiek „dwoistości” w wyjaśnieniachJ. K. (1). Bez względu na to, jaką pozycję zajmował w „grupie(...)” nie musiał znać wszystkich szczegółów przestępstw popełnianych w ramach grupy. Nie ma w tym niczego nadzwyczajnego, że nie opisał żadnego zdarzenia z udziałemA. G., skoro nie współdziałał z nim w popełnieniu jakiegokolwiek przestępstwa. Z wyjaśnieńJ. K. (1), składanych przez niego w trakcie śledztwa, wcale też nie wynika, jak sugeruje autor apelacji, aby wiedzę na temat udziałuA. G.w „grupie(...)” czerpał on wyłącznie odP. O. (2).
W składanych w trakcie postępowania przygotowawczego wyjaśnieniachJ. K. (1)potwierdził też zeznaniaP. O. (2), żeA. G.zajmował się rozprowadzaniem narkotyków. Wyraźnie o tym mówił w wyjaśnieniach składanych przed prokuratorem w dniu 28 listopada 2005 roku (k. 21): „G.zajmował się również rozprowadzaniem kokainy, ale było to tylko dla zaufanych,P. O. (2)miesięcznie rozprowadzał około 30 – 40 kg amfetaminy i około 2 kg marihuany, najlepiej szła amfetamina.G.rozprowadzał około 40 – 50 gram kokainy, a ile marihuany i amfetaminy tego nie wiem, gdyż podlegał on bezpośrednioO.”.
Należy zwrócić uwagę, że zarówno z wyjaśnieńJ. K. (1), jak i z zeznańP. O. (2)wynika, że miesięcznieA. G.rozprowadzał około 50 gram kokainy. Faktem jest, żeJ. K. (1)w swoich wyjaśnieniach nie wspomniał, żeA. G.otrzymywał ¼ zysku z handlu kokainą. Z jego wyjaśnień wynika jednakże jednocześnie, że bezpośrednią sprzedażą narkotyków wW.nie zajmował się aniP. O. (2), ani teżP. O. (3), lecz dilerzy. Jeżeli zatemA. G.sprzedawał kokainę wW., podlegając bezpośrednioP. O. (2), co wynika z wcześniej cytowanego fragmentu jego wyjaśnień, to nie może ulegać wątpliwości, żeA. G.musiał otrzymywać z tego tytułu jakieś pieniądze. Logiczne też jest, że w sytuacji gdyA. G.rozprowadzał narkotyki pod wyłącznym kierownictwemP. O. (2),J. K. (1)mógł nie wiedzieć, jaki jest udział w podziale zyskuA. G.. Z wyjaśnieńJ. K. (1)wynika przecież, że „

R.pozwoliłŻ.na własną rękę sprzedawać wW.małe ilości narkotyków”.

Dodać do tego należy, że trudno było spodziewać się, że osoby, które nabywały odA. G.narkotyki, to jestM. S.,P. Ć.iS. T. (2), słuchane w charakterze świadków na rozprawie przyznają się do tego. Dlatego też, to, że ich zeznania są sprzeczne z zeznaniamiP. O. (2), wcale nie wskazuje na niewiarygodność w tej części zeznań świadka koronnego, zwłaszcza że te zeznania znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachJ. K. (1).
Swoją drogą może zastanawiać, dlaczego Sąd Okręgowy orzekł wobec oskarżonego przepadek korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa jedynie w kwocie 13.750 złotych. Kwota ta stanowi czwartą część kwoty uzyskanej w wyniku sprzedaży 550 gramów kokainy w okresie od października 2003 roku do grudnia 2004 roku. TymczasemA. G.wprowadził do obrotu również inne narkotyki: amfetaminę i marihuanę. Z tego tytułu on oraz współdziałające z nim osoby na pewno osiągnęły korzyść majątkową. Brak apelacji na niekorzyść spowodował jednakże brak możliwości orzeczenia surowszego środka karnego zart. 45 §1 k.k.
Zupełnie nie ma racji obrońca oskarżonego, podnosząc w apelacji, że stan majątkowyA. G.wskazuje, że nie mógł on partycypować w podziale zysków z działalności przestępczej, którą zajmowała się tzw. „grupa(...)”. Nawet bowiem zakładając, żeA. G.uzyskiwał takie same dochody z tej działalności coP. O. (2)(co jest nieprawdopodobne z uwagi na zdecydowanie wyższą pozycję w „grupie(...)”P. O. (2)), nie można wysnuwać wniosku, że posiadaliby podobne majątki. Aby się przekonać, że wcale tak być nie musi, a nawet, że stan majątkowy osób z podobnie dużym wynagrodzeniem może być drastycznie różny, wystarczy zapoznać się z oświadczeniami majątkowymi osób zajmujących wysokie stanowiska państwowe. Wcale nie musi dziwić, że osoba osiągająca miesięcznie niemałe dochody „nadal mieszka w mieszkaniu komunalnym ,w starej, zrujnowanej i zaniedbanej kamienicy”.
To, żeA. G.w ramach „grupy(...)” zajmował się zbieraniem haraczy, wbrew temu co podniósł autor apelacji, nie wynika tylko z zeznańP. O. (2). Również oskarżonyJ. K. (1)w swoich wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego wskazał, żeA. G.zajmował się zbieraniem haraczy zW.iW.. Twierdził też, że pieniądze przekazywał „Ż.”, czyliP. O. (2). Kiedy mu okazano zdjęcieA. G.,J. K. (1)stanowczo stwierdził, że jest to osoba zbierająca w grupie haracze.
Faktem jest, że przesłuchani na tę okoliczność świadkowieG. M.,W. U.,A. C. (1),A. P.,P. S. (3),P. S. (2),B. K.,H. S.,A. Z.,Z. S. (1),D. P. (1),R. S.,A. Z.,Z. S. (1),D. P. (1),R. S.,M. B.,Z. S. (2),D. P. (2)iD. K.twierdzili, że nikt od nich haraczy nie pobierał. W pełni zgodzić się jednakże należy z oceną Sądu Okręgowego, że świadkowie ci, pomimo że niektórzy z nich temu zaprzeczali, nadal boją się członków „grupy(...)”, którzy są im znani i nadal zamieszkują wW.. Tezę taką potwierdzają zwłaszcza zeznaniaG. M., który w śledztwie zeznał, iżJ.płacił haracze, a następnie na rozprawie w obecności oskarżonych temu zaprzeczył. Za rażąco sprzeczne z doświadczeniem życiowym należy uznać sugestie obrońcy, że gdyby pokrzywdzeni płacili haracze, to nie baliby się o tym zeznać, gdyż zdarzyło się, że jedna z osób, od której zażądano haraczu – prowadząca sprzedaż opon i zakładanie autoalarmów, powiadomiła o tym Policję. Działalność „grupy(...)” była dobrze znana nie tylko w środowisku lokalnym. Wiedziano, że jest to bardzo groźna grupa, dopuszczająca się poważnych przestępstw. Trzeba było nie lada odwagi, żeby sprzeciwić się członkom tej grupy, zwłaszcza że panowało przekonanie o ich bezkarności i bezradności organów ścigania.
Z kolei bardzo naiwna jest argumentacja obrońcy, że podważa wiarygodność w tej części zeznańP. O. (2)to, że niektórzy pokrzywdzeni korzystali z usług firm ochroniarskich. Korzystanie z tego rodzaju usług wcale przecież nie gwarantuje skutecznej ochrony przed wymuszaniem haraczy. Pracownicy takich firm nie przebywają przecież ciągle w budynkach, które mają chronić. Aby oczekiwać reakcji ze strony takiej firmy w przypadku żądania haraczu, właściciel sklepu lub restauracji musiałby o tym tę firmę powiadomić. Wiadomym zaś jest, co by ich spotkało ze strony „grupy(...)”, gdyby sprzeciwili się płaceniu haraczy, zwracając się jednocześnie o pomoc do firmy ochroniarskiej.
To, że Sąd Okręgowy uniewinniłA. G.od części zarzutów związanych z pobieraniem haraczy, wcale nie świadczy o tym, że ustalenia tego sądu odnośnie popełnienia przestępstw zart. 282 k.k.mają dowolny charakter. Sąd pierwszej instancji przede wszystkim nie ustalił, że oskarżony nie pobierał haraczy ze sklepu(...)isklepu (...)wW., przyulicy (...), lecz stwierdził, że istnieją wątpliwości co do tego, czyA. G.z tych sklepów pobierał haracze i na podstawieart. 5 §2 k.p.k.wątpliwości te rozstrzygnął na korzyść oskarżonego. Wprawdzie może zastanawiać, czy w tym przypadku sięgnięcie po dyspozycjęart. 5 §2 k.p.k.było zasadne, ale brak apelacji oskarżyciela powoduje, że tego rodzaju rozważania należy uznać za bezprzedmiotowe.
Wcale też nie są sprzeczne z doświadczeniem życiowym twierdzenia świadkaP. O. (2), z których może wynikać, że „grupa(...)” brała haracze również od znajomych osób. W gruncie rzeczy przecież członkowie tej grupy byli znani większości mieszkańcomW.. Wymuszając haracze wcale nie ukrywali swoich twarzy. Jak wcześniej zaznaczono, członkowie „grupy(...)” wykorzystywali to, że osoby prowadzące działalność gospodarczą bały się zgłosić Policji, że są zmuszane do płacenia haraczy. Nie wiadomo na podstawie czego obrońca przyjmuje, że „haracze pobierane są przez osoby nieznane pokrzywdzonym, zamieszkałe w znacznej odległości od miejsc poboru haraczy”.
Pomimo że oskarżonyJ. K. (1)nie wskazał naA. G.jako na osobę, która przewoziła broń, to jednakże podawane przez niego okoliczności dotyczące między innymi zakopania broni korespondują z zeznaniamiP. O. (2). Nie jest zatem tak, jako podnosi obrońca, że zebrane w sprawie dowody przeczą zeznaniomP. O. (2)w tym zakresie. Całkowicie nieuprawnione jest twierdzenie, że treść wyjaśnieńJ. K. (1)wskazuje, że w ogóle nie było zdarzenia związanego z przeładunkiem broni. Należy mieć na względzie, że wyjaśnieniaJ. K. (1)na temat okoliczności przechowywania broni, jej przewożenia oraz zakopania są zdawkowe. Brak jest w nich wielu szczegółów.
Sąd pierwszej instancji dostrzegł też rozbieżność pomiędzy zeznaniamiP. O. (2)iP. O. (3).P. O. (3)zeznał bowiem, że miał kontakt z bronią tylko podczas pozostawienia jej w jego mieszkaniu przez „G.”, zaśP. O. (2)podał, że jego brat był obecny na podwórku podczas przeładowywania broni z samochoduA.doP.. Trudno się domyślić, co autor apelacji miał na myśli, określając odniesienie się tego sądu do tych rozbieżności mianem „autorskich interpretacji”. W każdym razie zgodzić się należy z Sądem Okręgowym, że pominięcie tej okoliczności przez świadkaP. O. (3)może wynikać z niepamięci spowodowanej faktem, że nie brał on udziału w przeładunku tej broni, a jedynie był tylko przy tym obecny. Poza tym z wyjaśnieńP. O. (2)wynika, co zostało najwyraźniej niedostrzeżone przez obrońcę, żeP. O. (3)nie był do końca „załadunku”. Odjechał on, kiedy broń była przeładowywana. Warto też wspomnieć, że w późniejszych zeznaniachP. O. (2)nie był pewny co do tego, czy jego brat był obecny przy przeładunku broni.
Nie jest też prawdą, żeP. O. (2)w swoich zeznaniach wskazywał jedynie miejsce na wprost garażu, pomiędzy betonowymi „pasami” ( na przykład k. 2.388) . Twierdził on także, że mogło to być z boku posesji przy płocie. Tam zaś policjanci w czasie oględzin po przekopaniu terenu o wymiarach 0,9 m x 1,1 m stwierdzili obecność gruzu i śmieci. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji zauważył, że nie była to lita, zbita ziemia, lecz materiał, który mógł zostać tam nawieziony podczas zasypywania kanału.
Oceniając zeznaniaP. O. (2)w tej części, nie sposób też pominąć, że podał on bardzo wiele szczegółów, między innymi odnośnie rodzajów broni, czy też toreb, w których ta broń była zapakowana. Nie sposób jest przyjąć, żeP. O. (2)wszystkie te detale wymyślił.
Sąd Okręgowy, wbrew wywodom apelacji, słusznie też uznał, żeA. G.w dniu 11 października 2007 roku w swoim mieszkaniu wW.bez wymaganego zezwolenia posiadał materiał wybuchowy w postaci prochu bezdymnego armatniego o wadze 55 gram netto.
Faktem jest, że świadekP. O. (2)twierdził, żeA. G., pomimo że był członkiem „grupy(...)”, nie miał żadnej broni, nie wiedział też nic na temat posiadania przez niego materiałów wybuchowych. Obrońca zdaje się jednak nie dostrzegać, żeA. G.nie zostało przypisane przestępstwo posiadania materiałów wybuchowych w ramach grupy przestępczej. Nie ma zatem najmniejszego znaczenia to, że odnaleziony w jego mieszkaniu bezdymny proch armatni nie jest związany z przedmiotami należącymi do „grupy(...)”.
Brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że policjanci z premedytacją wybrali taką porę przeszukania, żeby w mieszkaniu nie było oskarżonego. Wydaje się, że nie posiadali oni wiedzy, kiedy zazwyczaj oskarżony przebywał w swoim mieszkaniu. Równie dobrzeA. G.mogło nie być w godzinach popołudniowych. Przeprowadzenie tej czynności w środę o godzinie 10.30 nie jest czymś nadzwyczajnym. Niezrozumiały jest zarzut obrońcy, że policjanci nie dokonali przeszukania o godzinie 6.00. Przeprowadzanie tego rodzaju czynności o tej godzinie nie powinno być regułą. W niniejszej sprawie nic nie przemawiało za dokonaniem tej czynności o tak wczesnej porze. Względy humanitarne w gruncie rzeczy sprzeciwiają się przeszukiwaniu czyichś pomieszczeń mieszkalnych o tak wczesnej porze.
Trudno też wymagać od policjantów, aby kosztem innych czynności, które mogliby wykonać, prowadzili obserwację czyjegoś mieszkania po to, by wykonać czynność przeszukania w obecności jego właściciela. Taka obserwacja mogłaby trwać nawet kilka dni. Zauważyć też należy, że policjanci przed wejściem do mieszkania, nie wiedzieli, że znajduje się w nim pies, co mogłoby wskazywać, że w tym mieszkaniu przynajmniej od czasu do czasu ktoś przebywa.
Nie sposób upatrywać naruszeniaart. 224 §3 k.p.k.w tym, że zostały przybrane do czynności przeszukania pracownice(...)Spółki z o. o. wW.. Należy uznać, że wymogi tego przepisu zostały w ten sposób dochowane. Wprawdzie w przepisieart. 224 §3 k.p.k.jest mowa o przywołaniu przynajmniej jednego dorosłego domownika lub sąsiada, to jednakże nie sposób uznać, że przybranie do tej czynności w ogóle nie związanych z jakimikolwiek organami ścigania osób pracujących w spółce zajmującej się między innymi administrowaniem budynku mieszkalnego, w którym dokonano przeszukania, nie spełniało celów gwarancyjnych tego przepisu. Przepis ten wcale też nie nakłada na osoby wezwane do udziału w przeszukaniu aktywnego uczestniczenia w tej czynności. Nie są one zobowiązane do śledzenia każdego ruchu policjantów.H. M.iT. S.wprawdzie przyznały, że w czasie przeszukania stały na korytarzu, ale podały jenocześnie, że żaden z policjantów nie zabraniał im wchodzenia do poszczególnych pomieszczeń mieszkaniaA. G..T. S.zeznała też, że widziała, jak policjanci przeszukiwali meble kuchenne i szafki. Sąd Okręgowy z zeznań tych dwóch świadków wcale nie wyprowadzał wnioski nie znajdujące potwierdzenia w treści tych zeznań. Osoby przybrane, wbrew sugestiom obrońcy, wcale nie musiały wiedzieć, kto, gdzie i co znalazł w mieszkaniu oskarżonego. Żaden przepis nie nakłada na nich takiego obowiązku. Warto też podkreślić, że z zeznań przeprowadzających przeszukanie policjantów wynika, że zwracali uwagę osobom przybranym, aby z większym zaangażowaniem uczestniczyły w tej czynności.
Zupełnie też niezrozumiałe jest zarzucanie Sądowi pierwszej instancji, że dokonał dowolnej oceny zeznań świadkaA. M.. To, że świadek ten nie pamiętał, czy w mieszkaniu oskarżonego została odnaleziona broń, wcale nie podważa wiarygodności jego zeznań. Wręcz przeciwnie, świadczy to właśnie o wiarygodności tego świadka. Zauważyć bowiem należy, że pytanie o broń zostało zadane przez oskarżonego temu świadkowi po zapoznaniu się przez niego z protokołami przeszukania. Gdyby świadek ten swoją wiedzę odnośnie okoliczności przeszukania opierał wyłącznie na tych protokołach, a tak zdaje się sugerować autor apelacji, to wówczas odpowiadając na to pytanie stwierdziłby stanowczo, że w mieszkaniu oskarżonego broń nie została odnaleziona.
Słusznie Sąd Okręgowy postąpił też, oddalając wnioski dowodowe o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu daktyloskopii oraz biegłego z zakresu śladów biologicznych oraz genetyki celem ujawnienia i zbadania tego rodzaju śladów na foliowej torebce zabezpieczonej w wyniku przeszukania mieszkaniaA. G.. Sam fakt, że od ujawnienia tej torebki minęło ponad 7 lat, sprawia, że przeprowadzenie tego rodzaju badań jest całkowicie bezcelowe. Zakładając nawet, że w dniu zabezpieczenia tej torebki były tego rodzaju ślady, to niemalże z pewnością można stwierdzić, że obecnie nie ma na niej śladów pochodzących sprzed siedmiu lat, zwłaszcza że nie była ona przez ten cały okres przechowywana w warunkach utrudniających zacieranie się takich śladów. Obrońca powinien wiedzieć, że ślady linii papilarnych wraz z upływem czasu ulegają procesowi starzenia się, który polega na przemianach w substancji potowo-tłuszczowej, jej wysychaniu i utracie lepkości. Na przykład, w pomieszczeniach zamkniętych średni czas utrzymywania się śladów na podłożu szklanym waha się w granicach od około 3 miesięcy do 1,5 roku.
Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd Okręgowy słusznie uznał, żeA. G.wziął udział w pobiciu pracowników ochronyHotelu (...). Zupełnie niezrozumiałe są twierdzenia autora apelacji, że zeznaniaP. O. (2)w tej części są sprzeczne z zeznaniamiR. H.,A. O.,M. W.iK. H.. Owszem istnieją pewne różnice co do niektórych szczegółów tego zdarzenia, ale nie są to tego rodzaju rozbieżności, które mogą podważać wiarygodność relacji świadka koronnego. Nie można mieć zresztą żadnych wątpliwości, żeP. O. (2)brał aktywny udział w tym zdarzeniu. Z uwagi na duży upływ czasu naturalną rzeczą jest, że mógł on nie pamiętać, czy to zajście miało miejsce w maju czy też w czerwcu. To zaś, że pokrzywdzeni nie wskazywali na udział w ich pobiciuA. G., wynika przede wszystkim z tego, że było dużo napastników i zdarzenie to miało bardzo dynamiczny charakter. PokrzywdzonyR. H.zeznał, że dwóch jego kolegów zostało wciągniętych do dyskoteki, a on był bity przez 10 mężczyzn. Najpierw otrzymał cios czymś twardym w głowę, a następnie, gdy się przewrócił, był kopany i bity najprawdopodobniej rurkami. Trudno jest zatem wymagać od niego, aby w takich okolicznościach zapamiętał wszystkich napastników.
Zupełnie bezzasadny jest zarzut obrazy przez Sąd Okręgowyart. 6 k.p.k.w zw. zart. 85 §1 i 2 k.p.k.Żadną miarą nie można zgodzić się z tezą, że interesy oskarżonychA. G.iJ. K. (1)były ze sobą sprzeczne. W postępowaniu sądowymJ. K. (1)nie przyznał się przecież do popełnienia zarzuconego mu czynu i nie potwierdził tych swoich wyjaśnień, w których obciążył współoskarżonych: zarównoP. O. (1), jak iA. G.. Twierdził stanowczo, że ze współoskarżonymi nie łączyły go jakiekolwiek czyny przestępne. Jego linia obrony w postępowaniu sądowym nie była zatem sprzeczna z linią obrony oskarżonegoA. G..
Z kolei zupełnie niezrozumiały jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych „wyrażający się w ustaleniu”, że oskarżeniA. G.iP. O. (1)wnosili o zniesienie izolacji, aby móc kontaktować się z oskarżonymJ. K. (1)w celu zapoznania się z dokumentami, które on posiada. Lektura pisemnych motywów nie pozostawia żadnych wątpliwości, że tego rodzaju ustalenie nie było podstawą zaskarżonego orzeczenia.
Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 437 §1 k.p.k.orzekł o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy.
O opłatach za II instancję orzeczono na podstawieart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(t. j. Dz. U. z 1983 roku, Nr 49 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie o pozostałych kosztach sądowych opiera się zaś na przepisachart. 634 k.p.k.,art. 627 k.p.k.iart. 633 k.p.k.