Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 5151/14
Data wyroku: 2015-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Łapińska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VU 5151/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lutego 2015 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Beata Łapińska
Protokolant sekr. sądowy Karolina Rudecka
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie
sprawy z wnioskuK. N.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT..
o emeryturę
na skutek odwołaniaK. N.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT..
z dnia 20 maja 2014 r. sygn.(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeK. N.prawo do emerytury poczynając od dnia 5 marca 2014 roku.
Sygn. akt VU 5151/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 maja 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.. odmówił wnioskodawcyK. N.prawa do emerytury.
Od decyzji powyższej złożył odwołanie w dniu 2 czerwca 2014 rokuK. N.. Wniósł o przyznanie żądanego prawa z uwagi na to, że przepracował wymagane 15 lat w warunkach szczególnych. Wskazał, że pracował w takich warunkach w okresach od 16 sierpnia 1973 roku do 27 czerwca 1974 roku oraz od 5 kwietnia 1995 roku do 4 sierpnia 1995 roku na stanowisku operatora koparki.
ZUS wnosił o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy ustalił co następuje:

K. N., urodzony w dniu(...)1953 roku, złożył w dniu 5 marca 2014 roku wniosek o przyznanie emerytury.
(dowód: wniosek o emeryturę k. 1-4 w aktach ZUS)
Na dzień 1 stycznia 1999 roku skarżący udowodnił staż pracy wynoszący ponad 25 lat. Niekwestionowany przez ZUS okres zatrudnienia wnioskodawcy w warunkach szczególnych wynosi łącznie 14 lat i 3 miesiące.
Wnioskodawca nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
(okoliczności niesporne)
W okresie od 16 sierpnia 1973 roku do 27 czerwca 1974 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)(...)(...)wK.. W świadectwie pracy wystawionym wnioskodawcy za wskazany wyżej okres zatrudnienia pracodawca podał, że był on zatrudniony na stanowisku operatora.
(dowód: świadectwo pracy k. 5 w aktach ZUS)
W trakcie zatrudnienia w(...)wK.wnioskodawca pracował jako operator koparki i stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych. Do obowiązków wnioskodawcy należało kopanie wykopów koparką na budowach, np. przy wykopie kanałuS.–Ł.. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał.
(dowód: zeznania świadkówS. K.iZ. G.k. 13 odwrót, k. 15 zeznania wnioskodawcy k. 13 odwrót, 14 i 15 w aktach sprawy)
(...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...)(...)(...)wK.nie wystawiło wnioskodawcy świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
(okoliczności niesporne)
W okresie od 5 kwietnia 1995 roku do 4 sierpnia 1995 roku wnioskodawca był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)wP.. W świadectwie pracy wystawionym wnioskodawcy za wskazany wyżej okres zatrudnienia pracodawca podał, że był on zatrudniony na stanowisku robotnika drogowego.
(dowód: świadectwo pracy k. 18 w aktach ZUS)
W trakcie zatrudnienia w(...)wK.wnioskodawca pracował jako operator koparki i stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych. Do obowiązków wnioskodawcy należało kopanie wykopów koparką przy drogach. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał.
(dowód: zeznania świadkówB. B.iA. M.k. 13 odwrót, k. 15 zeznania wnioskodawcy k. 13 odwrót, 14 i 15 w aktach sprawy)

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe (...)wP.. nie wystawiło wnioskodawcy świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
(okoliczność niesporna)
Przy zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych okresów od 16 sierpnia 1973 roku do 27 czerwca 1974 roku oraz od 5 kwietnia 1995 roku do 4 sierpnia 1995 roku, staż pracy wnioskodawcy w takich warunkach, łącznie z okresami niekwestionowanymi przez organ rentowy, wynosi więcej niż 15 lat.
(okoliczność niesporna)

Sąd Okręgowy zważył i ocenił co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 pkt 1(tj. poniżej 65 lat dla mężczyzn). Ustęp 4 art. 32 stanowi zaś, że wiek emerytalny, o którym mowa wust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Stosownie do art. 184 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 roku) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało zatem rozpoznać w aspekcie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia).
Okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Brak takiego świadectwa nie wyklucza jednak dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego. Stanowisko takie wielokrotnie zajmował również Sąd Najwyższy, który między innymi w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239 stwierdził, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.), obecnierozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe(Dz. U. Nr 237, poz. 1412), dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami.
Spór pomiędzy stronami, w związku z zarzutami podniesionymi przez wnioskodawcę w odwołaniu, ograniczał się do faktu, czy ma on wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości – wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat, w dniu(...)2013 roku ukończył 60 lat i nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
Organ rentowy uznał że wnioskodawca nie spełnia przesłanki zatrudnienia w warunkach szczególnych co najmniej przez 15 lat. Wnioskodawca twierdził zaś, że legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych, albowiem pracował w takich warunkach w okresach od 16 sierpnia 1973 roku do 27 czerwca 1974 roku w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)
(...)(...)wK.oraz od 5 kwietnia 1995 roku do 4 sierpnia 1995 roku wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowe (...)wP.. na stanowisku operatora koparki.
Dokonując ustaleń w zakresie rodzaju prac wykonywanych przez wnioskodawcę we wskazanych wyżej okresach Sąd oparł się na zeznaniach świadkówS. K.,Z. G.,B. B.iA. M.oraz zeznaniach wnioskodawcy.
W oparciu o wskazane wyżej dowody Sąd przyjął, że w trakcie zatrudnienia w obu ww. przedsiębiorstwach wnioskodawca pracował jako operator koparki i stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych. Do obowiązków wnioskodawcy należało kopanie wykopów koparką na budowach i przy drogach. Innych czynności wnioskodawca nie wykonywał.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie powinno budzić zatem żadnych wątpliwości, że wnioskodawca wykonywał w okresach od 16 sierpnia 1973 roku do 27 czerwca 1974 roku oraz od 5 kwietnia 1995 roku do 4 sierpnia 1995 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione w Wykazie A Dziale V, poz. 3 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, tj. prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych.
W związku z tym, że wykazany przez wnioskodawcę okres pracy w warunkach szczególnych wynosi więcej niż 15 lat, stwierdzić należało, iż spełnia on wszystkie wymagane prawem warunki do uzyskania prawa do emerytury zgodnie zart. 32 ust. 1w zw. zart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.