Sąd Apelacyjny w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 162/15
Data wyroku: 2015-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Dariusz Malak, Jerzy Sałata, Mirosław Cop
Teza: Na postanowienie Sądu wydane w oparciu o art. 19 ust. 15 c ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji nie przysługuje zażalenie ani Policji, ani innym podmiotom;

Sygn. akt II AKz 162/15

POSTANOWIENIE
Dnia 04 marca 2015 roku
Sąd Apelacyjny w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSA Mirosław Cop
Sędziowie: SA Dariusz Malak
SA Jerzy Sałata (sprawozdawca)
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Korzeb
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Janusza Krajewskiego
po rozpoznaniu w sprawie o sygnaturze akt III K – RPKO – 296/2013
zażalenia obrońcy podejrzanejA. W.
na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 21 stycznia 2015r.
w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy
z dnia 17 maja 2013r. o wyrażeniu zgody na wykorzystanie w postępowaniu karnym dowodu popełnienia przestępstwa uzyskanego w trakcie kontroli operacyjnej w oparciu oart. 19 ust. 15c ustawy z dnia 06 kwietnia 1990r. o Policji
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 466 § 1 k.p.k.

postanawia:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE
Zażalenie jest bezzasadne.
W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w postanowieniu z dnia 17 maja 2013r. wydał postanowienie o wyrażeniu zgody na wykorzystanie w postępowaniu karnym dowodu popełnienia przestępstwa uzyskanego w trakcie kontroli operacyjnej w oparciu oart. 19 ust. 15c ustawy z dnia 06 kwietnia 1990r. o Policji.
Jak stanowiart. 19 ust. 20 ustawy o Policjina postanowienia sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, przysługuje zażalenie organowi Policji, który złożył wniosek o wydanie tego postanowienia. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisyKodeksu postępowania karnego.
Zauważyć należy, że postanowienie sądu wydane w oparciu oust. 15c art. 19 ustawy o Policjinie zostało wymienione w jej ust. 20. W tym ostatnim przepisie wymieniono enumeratywny katalog postanowień sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej, na które zażalenie przysługuje organowi Policji. Oznacza to, że na inne niż określone w ust. 1, 3, 8 i 9 art. 19 ustawy postanowienia sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej zażalenie nie przysługuje ani Policji, ani innym podmiotom.
Argumentacja obrońcy, że do pozostałych postanowień – innych niż określone w ust. 1, 3, 8 i 9 art. 19 ustawy – stosować należyart. 240 k.p.k.nie znajduje żadnego oparcia w przepisach prawa. Wart.19 ustawy o Policjinie ma odwołania do tego przepisu. Wart. 19 ust. 20wskazano jedynie, że do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisyKodeksu postępowania karnego, a więc tylko do zażalenia ograniczonego przedmiotowo i podmiotowo przezustawę o Policji. Gdyby ustawodawca chciał, aby strony lub inne osoby były uprawnione do złożenia zażalenia na postanowienia dotyczące kontroli operacyjnej, treść przepisu zawierałaby odpowiednie uregulowanie lub odesłanie. Ponadto, odmienna interpretacja świadczyłaby, że ustawodawca jest nieracjonalny. Art. 19 ust. 20 ustawy byłby bowiem zupełnie zbędny, gdyby uznać, że do postanowień sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej wydanych w oparciu oustawę o Policjistosowany winien byćart. 240 k.p.k.i na każde z tych postanowień i każdemu zainteresowanemu służyło zażalenie. Dodać należy, że także umiejscowienieart. 240 k.p.k.wrozdziale 26 k.p.k.„Kontrola i utrwalanie rozmów” wskazuje, że odnosi się on tylko do postanowień wydanych na podstawie norm w nim zawartych, nie zaś w innych rozdziałachk.p.k., a tym bardziej w innych aktach prawnych.
Rację ma także Sąd Okręgowy, żeustawa o Policjireguluje odrębny typ prowadzonej kontroli operacyjnej, niezależny od kontroli procesowej uregulowanej wrozdziale 26 k.p.k.Nie ulega wątpliwości, że kontrola i utrwalanie rozmów w rozumieniuart. 237 i n. k.p.k.na etapie wykonywanych przez Policję czynności dochodzeniowo-śledczych jest regulacją prawną dającą większą gwarancyjność, aniżeli kontrola operacyjna na podstawieustawy o Policji. Nie zmienia to jednak faktu, że nie można, wbrew jasno sformułowanym przepisom prawa, uznać, że podejrzanemu lub innemu podmiotowi służy zażalenie na decyzję wydaną w oparciu oart. 19 ust. 15c ustawy o Policji.
Podsumowując, na postanowienie sądu wydane w oparciu oart. 19 ust. 15c ustawy z dnia 06 kwietnia 1990r. o Policjinie przysługuje zażalenie ani Policji, ani innym podmiotom. Stosownie doart. 429 § 1 k.p.k.prezes sądu pierwszej instancji odmawia przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli wniesiony został po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy. W niniejszej sprawie wniesiony środek odwoławczy był niedopuszczalny z mocy ustawy.
Mając na względzie powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.