Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 910/14
Data wyroku: 2015-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Teza: W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (art. 477^9^ i 477^14^ kpc) i w tym tylko zakresie podlega ono kontroli sądu zarówno pod względem formalnej, jak merytorycznej zasadności.

Sygn. akt IV U 910/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 sierpnia 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

sekr. sądowy Anna Wąsak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015r. wS.
odwołaniaA. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 7 lipca 2014 r. Nr(...)
w sprawieA. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury
I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaA. R.prawo do emerytury na okres od dnia 1 maja 2014 roku do dnia 10 listopada 2014 roku;
II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie.
Sygn. akt IV U 910/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 lipca 2014 r. Nr(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuA. R.prawa do emerytury w wieku obniżonym. W ocenie organu rentowego, ubezpieczony nie wykazał, by na dzień 1.01.1999 r. legitymował się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłA. R., który domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury w wieku obniżonym. Zdaniem ubezpieczonego, ZUS błędnie nie uznał za pracę wykonywaną w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 21.01.1977 r. do 30.09.1980 r. wZakładach (...) S.A., gdzie jego zadaniem było obsługiwanie pieców, sprawdzanie ciśnienia w kotłach oraz kontrolowanie stanu wody w piecu (odwołanie k. 1-2 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (k. 7-8 a.s.)
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
UbezpieczonyA. R.,ur. (...), w dniu 16 maja 2014 r. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.wniosek o przyznanie prawa do emerytury w wieku obniżonym, w którym wskazał, iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (wniosek k. 1-4 a.e.). Na podstawie przedłożonych dokumentów, organ rentowy zaliczyłA. R.staż ubezpieczeniowy w wymiarze 29 lat i 16 dni, w tym 29 lat i 4 dni okresów składkowych oraz 12 dni okresów nieskładkowych. W ocenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., ubezpieczony przepracował na dzień 1.01.1999 r. 14 lat i 3 miesiące w warunkach szczególnych. Jednocześnie, organ rentowy nie uznał za pracę w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia ubezpieczonego wZakładach (...) S.A.wW.od 21.01.1977 r. do 30.09.1980 r. ze względu na treść świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach. Przyczyną powyższego było uznanie, że wymienione w powołanym dokumencie określenie stanowiska pracy - tj. „palacz c.o.” - nie występuje w zarządzeniu resortowym, na które powołuje się pracodawca. W związku z powyższym, decyzją z dnia 7 lipca 2014 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w wieku obniżonym (decyzja k. 24 a.e.).
Decyzją z dnia 25 listopada 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., na podstawieart. 24 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przyznałA. R.prawo do emerytury od dnia 11 listopada 2014 r., tj. od osiągniecia przez ubezpieczonego wieku emerytalnego (decyzja k. 12 a.e.).
W okresie od 21 stycznia 1977 r. do 30 września 1980 r. ubezpieczonyA. R.był zatrudniony wZakładach (...) S.A.wW.na stanowisku palacza kotłowego. Jak wynika z zeznań świadkówW. K.iH. P., będących współpracownikami wnioskodawcy,A. R.pracował w kotłowni, która ogrzewała cały zakład, hale i biura. W kotłowni znajdowało się około 10 pieców parowych ogrzewanych węglem, koksem. Zakład pracy, w którym ubezpieczony wykonywał czynności palacza, zajmował się wytwarzaniem urządzeń telefonicznych. Ubezpieczony wskazał, iż wykonywał także prace na warsztacie hydraulicznym, jednakże w sytuacji, gdy wykonywał czynności palacza w kotłowni, to nie wykonywał innych prac. Prace palacza w ww. zakładzie pracyA. R.wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 21 stycznia 1977 r. do 30 września 1980 r., zaś kotłownia działała przez cały rok – latem była ogrzewana ciepła woda (świadectwo pracy, k. 16 a.s.; zeznania świadkaW. K., k. 27v a.s.; zeznania świadkaH. P., k. 27v a.s.; zeznania ubezpieczonego, k. 33-33v a.s.; świadectwo pracy z 15.03.1995 r. w aktach osobowych ubezpieczonego; umowa o pracę z dnia 21 stycznia 1977 r. w aktach osobowych ubezpieczonego).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonegoA. R.(k. 33-33v), zeznania świadków:W. K.(k. 27v a.s.) iH. P.(k. 27v a.s.), dokumenty zgromadzone w aktach organu rentowego oraz aktach osobowych ubezpieczonego. Sąd ocenił zgromadzony materiał dowodowy jako w całości wiarygodny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. R.jest uzasadnione i jako takie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j.t.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl powołanego wyżej art. 32 ust. 1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl art. 27 ww. ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w ww. wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy.
Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, bowiem w okresie od 21 stycznia 1977 r. do 30 września 1980 r. był zatrudniony wZakładach (...) S.A., gdzie zajmował się obsługą pieców parowych, sprawdzeniem ciśnienia w kotłach oraz kontrolowaniem stanu wody w piecach. Organ rentowy zaliczył ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych okres zatrudnienia wZakładach (...) S.A.wW.od 01.10.1980 r. do 31.12.1994 r., tj. 14 lat i 3 miesiące.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że w spornym okresie od 21.01.1977 r. do 30.09.1980 r. ubezpieczonyA. R.w ramach zatrudnienia przez ww. zakład pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach jako palacz centralnego ogrzewania. Niewątpliwie piece obsługiwane przez wnioskodawcę były to piece typu przemysłowego, bowiem służyły do ogrzewania zakładu przemysłowego, jakim byłyZakłady (...) S.A.wW.. Okoliczność, że ubezpieczony wykonywał pracę palacza stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wynika zarówno z zeznań świadków, jak i ubezpieczonego, a także z dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych. Co więcej ubezpieczony posiada świadectwo wykonywania pracy palacza w szczególnych warunkach dotyczące spornego okresu. Sąd obdarzył wiarygodnością dowód z zeznań świadków:W. K.iH. P., a także zeznania ubezpieczonego, które są spójne, logiczne, korespondują ze sobą i z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentacji pracowniczej zgromadzonej w aktach osobowych.
W ocenie Sądu, pracę wykonywaną przez ubezpieczonego w charakterze palacza pieców parowych typu przemysłowego w wymienionym powyżej zakładzie pracy należy uznać za pracę wykonywaną w warunkach szczególnych, gdyż odpowiada ona rodzajowo pracy kwalifikowanej w wykazie A dziale XIV poz. 1 (prace nie zautomatyzowane palaczy i rusztowych kotłów parowych lub wodnych typu przemysłowego) stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Nadto praca na stanowisku palacza przemysłowych kotłów parowych została ujęta w wykazie A, Dział XIV, poz. 1, pkt 1, będącego załącznikiem Nr 1 do Zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności (Dz. Urz. URTiP z dnia 30 czerwca 1983 r.). Tym samym po doliczeniu okresu od 21 stycznia 1977 r. do 30 września 1980 r. do okresu uznanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.jako stażu pracy w szczególnych warunkach (14 lat i 3 miesiące) ubezpieczony spełnił przesłankę co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Co za tym idzie, Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, żeA. R.przysługuje prawo do emerytury na okres od dnia 1 maja 2014 r., tj. od miesiąca, w którym został złożony wniosek o emeryturę, do dnia 10 listopada 2014 r. Sąd miał bowiem na uwadze, że decyzją z dnia 25.11.2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.przyznałA. R.prawo do emerytury od dnia 11 listopada 2014 r., tj. od osiągniecia przez ubezpieczonego wieku emerytalnego. Tym samym wydanie wyroku w tym zakresie stało się zbędne, co skutkowało umorzeniem postępowania w części na postawieart. 355 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji wyroku.