Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 4/15
Data wyroku: 2015-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kicman
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: 1.	art 184 w zw. z art 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).

Sygn. akt III U 4/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym :
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantst. sekr. sądowy Katarzyna Maziarczyk - Kotwica
po rozpoznaniu w dniu28 stycznia 2015 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyJ. G.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
oemeryturę
na skutek odwołaniaJ. G.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia6 listopada 2014 r.,znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyJ. G.prawo do emerytury, począwszy od dnia 25 września 2014 r.
Sygn. akt III U 4/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 28 stycznia 2015 r.
Decyzją z dnia 6 listopada 2014 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyJ. G.prawa do emerytury.
W podstawie prawnej decyzji powołanoart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U. z 2013, poz. 1440 ze zm.) oraz§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
W uzasadnieniu wskazano, że Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na dzień 1 stycznia 1999 r. na danym stanowisku. Zakład nie uznał za udowodnioną pracę w szczególnych warunkach w okresie od 8 października 1976 r. do 31 grudnia 1998 r., ponieważ w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 8 lipca 2010 r. podano zatrudnienie na dwóch stanowiskach tokarz – konserwator maszyn i urządzeń. Natomiast w zarządzeniu resortowym powołane zostało tylko stanowisko konserwator maszyn i urządzeń. Wobec czego nie można stwierdzić, czy praca na każdym z tych stanowisk odpowiada ściśle jednemu charakterowi pracy wymienionemu w wykazie resortowym. Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 10 miesięcy i 10 dni; składkowe – 25 lat, 3 miesięcy i 21 dni; łącznie – 26 lat, 2 miesięcy i 1 dnia.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawcaJ. G..
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy w Przemyślu ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaJ. G.,ur. dnia (...), w dniu 22 września 2014 r. złożył wniosek o emeryturę, oświadczając w nim,iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Wnioskodawca przedłożył w organie rentowym świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 8 lipca 2010 r. wystawione przezZakłady (...) S.A.w upadłości wJ., z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony wZakładach (...) S.A., a w drodze przekształceń w(...) Sp. z o.o.wJ.w okresie od 8 października 1976 r. do 30 czerwca 2000 r. oraz od 3 lipca 2000 r. do 31 grudnia 2002 r., i w tym okresie, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy produkcji i wykańczaniu wyrobów włókienniczych, na stanowisku tokarz – konserwator maszyn i urządzeń.
Na podstawie całości zgromadzonej w aktach organu rentowego dokumentacji, ZUS wydał zaskarżoną decyzję z dnia 6 listopada 2014 r., którą odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, ponieważ nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na dzień 1 stycznia 1999 r. na danym stanowisku.
Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 10 miesięcy i 10 dni; składkowe – 25 lat, 3 miesięcy i 21 dni; łącznie – 26 lat, 2 miesięcy i 1 dnia.
Dowód – akta organu rentowego:
- wniosek emerytalny z dnia 22.09.2014 r.,
- świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 8.07.2010 r. wystawione przezZakłady (...) S.A.w upadłości wJ.,
- zaskarżona decyzja ZUS z dnia 6.11.2014 r.
Ponadto Sąd ustalił, że wnioskodawca został zatrudniony wZakładach (...)wJ.z dniem 8 października 1976 r. Zajmował się remontem, naprawą oraz konserwacją maszyni urządzeń znajdujących się w zakładzie pracy.
W zakładzie była jedna duża hala produkcyjna, na której pracownicy pracowali przy maszynach włókienniczych, dziewiarskich, przeznaczonych do farbowania tkanin. Obowiązkiem wnioskodawcy było natomiast utrzymanie ciągłości ruchu produkcyjnego. W razie potrzeby więc demontował elementy maszyn szwalniczych przeznaczone do remontu, transportował je na warsztat i tam je naprawiał, toczył, po czym z powrotem montował je na hali. Niektóre duże maszyny dziewiarskie, które nie nadawały się do transportu, naprawiał na hali, podczas pracy pozostałych maszyn. W razie potrzeby naprawiał maszyny znajdujące się na oddziale farbiarni przeznaczone do farbowania tkanin, czy na oczyszczalni. Przy wykonywania tych czynności wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Dowód:
- dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia wZakładach (...) S.A.wJ.,
- zeznania świadkaF. L.,
- zeznania świadkaA. N.,
- przesłuchanie wnioskodawcy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego oraz w aktach osobowych wnioskodawcy, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Wskazać należy, iż z zalęgających w aktach osobowych wnioskodawcy umów o pracę, angaży wynika, żeJ. G.w spornym okresie w spornym okresie zajmował stanowisko tokarza. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało jednak, że faktycznie pracował on przy konserwacji i remoncie maszyn i urządzeń wykorzystywanych przy produkcji i wykańczaniu wyrobów włókienniczych. Przesłuchani w sprawie świadkowieF. L.iA. N.oraz wnioskodawcaJ. G., których zeznania Sąd uznał za spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniające, wskazywali, iż w rzeczywistości wnioskodawca zajmował się konserwacją, naprawą maszyn i urządzeń włókienniczych, dziewiarskich, przeznaczonych do farbowania tkanin. Świadkowie byli współpracownikami wnioskodawcy, spotykali się z nim na co dzień w pracy, wykonywali te same co on czynności, stąd też mieli bezpośrednie wiadomości dotyczące rodzaju wykonywanej przez wnioskodawcę pracy. Z zeznań tych świadków jednoznacznie wynikało, w jakim charakterze, przy jakich pracach i w jakich warunkach był zatrudniony wnioskodawca w spornym okresie wZakładach (...)wJ.. Sąd uznał za wiarygodne zeznania wnioskodawcy, który podnosił, że zakład pracy, w którym był zatrudniony, nie był zakładem przemysłu maszynowego, metalowego, w którym byłaby potrzeba toczenia metalu, stali.(...)był zakładem przemysłu włókienniczego, w którym zachodziła potrzeba utrzymania w ruchu tego zakładu, a więc przede wszystkim konserwacja, naprawa znajdujących się w nim maszyn i urządzeń.
Ponadto należy mieć na uwadze, iż pracodawca wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach. Pomimo, iż nie opisuje ono szczegółowo prac wykonywanych przez wnioskodawcę, to jednak przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, iż zawarte w nim sformułowania polegają na prawdzie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyJ. G.należy uznać za uzasadnione.
Na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U.z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianegow art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa(ust. 2 art. 184).
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowawust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 ust. 2 i 3.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1).
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1,za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwościdla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32).
Przepisy dotychczasowe torozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracyna podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 latdla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymido okresów zatrudnienia.
Bezspornym jest, iż wnioskodawca w dniu(...)r. ukończył 60 lat, nie jest członkiem OFE, a ponadto wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn.
Istotą sporu w niniejszej sprawie była natomiast kwestia ustalenia,czy wnioskodawca był zatrudniony, co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że wnioskodawca była zatrudniony w warunkach szczególnych w okresie od dnia 8 października 1976 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. wZakładach (...) S.A.wJ., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku konserwatora maszyn i urządzeń.
Stanowisko zajmowane przez wnioskodawcę wymienione zostałowrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, Dziale VII – „W przemyśle lekkim”, poz. 4 – „Prace przy produkcjii wykańczaniu wyrobów włókienniczych” oraz w załączniku nr 1 do zarządzenia nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego w wykazie A, Dziale VII, poz. 4, pkt 47 – „konserwator maszyn i urządzeń”.
Nie może budzić przy tym wątpliwości, że dla celów ustalenia pracyw warunkach szczególnych znaczenie ma nie nazwa zajmowanych stanowisk pracy, lecz rodzaj faktyczne wykonywanych przez pracownika czynności.
Podkreślenia wymaga również, iż w postępowaniu przed sądami pracyi ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron.
W postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi,że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza,że fakty, od których uzależnione jest prawo do emerytury i rentyoraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.
Z poczynionych wyżej ustaleń wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał łącznie ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędnedo przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów.
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wszystkie przesłanki do nabycia świadczenia spełnił od dnia 25 września 2014 r., a więc od ukończenia 60 roku życia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w sentencji wyroku.