Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 18/15
Data wyroku: 2015-04-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Polak, Romana Mrotek
Słowa kluczowe: Odrzucenie Pozwu
Podstawa prawna: art. 477^9^ § 3 kpc

III A Uz 18/15

POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodnicząca: SSA Anna Polak
Sędziowie SA: Romana Mrotek
Urszula Iwanowska (sprawozdawca),
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym,
sprawy z odwołaniaC. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o wysokość emerytury
na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt VII U 152/15,
postanawia:

I
oddalić zażalenie;

II
zasądzić odC. S.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

SSA Romana Mrotek SSA Anna Polak SSA Urszula Iwanowska

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 lipca 2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówiłC. S.ponownego ustalenia wysokości świadczenia, wskutek zmiany podstawy wymiaru.
W dniu 27 stycznia 2015 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.wpłynęło odwołanie ubezpieczonego od powyższej decyzji przekazane na mocy postanowienia sądu, z dnia 21 stycznia 2015 r., w sprawie VII U 65/15. Powyższe odwołanie ubezpieczonego wpłynęło do sądu w dniu 7 stycznia 2015 r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego odrzucenie jako wniesionego po ustawowym terminie 30 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił odwołanie.
Sąd pierwszej instancji powołując treśćart. 4779§ 1 i 3 k.p.c.wskazał, że do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie kumulatywnie dwóch warunków: przekroczenie terminu nie może być nadmierne, a przyczyna tego musi być niezależna od odwołującego się. Co za tym idzie uznanie, że zachodzi tylko jeden z nich - skutkuje odrzuceniem odwołania na podstawie przywołanych przepisów.
Dalej Sąd Okręgowy podniósł, że w niniejszej sprawie, ubezpieczony złożył odwołanie przekraczając znacznie termin do jego wniesienia, bowiem ubezpieczony w dniu 7 stycznia 2015 r. zaskarżył decyzję z dnia 6 lipca 2009 r. W związku z powyższym – zdaniem tego sądu – w sprawie nie może zostać nadany dalszy bieg odwołaniu od wskazanej decyzji i dlatego na podstawieart. 4779§ 1 i 3 k.p.c.odwołanie zostało odrzucone.
Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w całości nie zgodził sięC. S., który w złożonym zażaleniu podniósł, że w dniu 6 maja 2009 r. złożył ponownie swoje zarobki na druku Rp-7, a ZUS po raz drugi odmówił mu obliczenia zarobków. Ubezpieczony wskazał również, że nie mógł odwołać się od pisma z dnia 6 lipca 2009 r., ponieważ cały czas próbowano go zastraszyć i tak do dnia dzisiejszego nie może uzyskać ponownego obliczenia.
W odpowiedzi na zażalenie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie w całości i zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych podnosząc, że słusznie Sad Okręgowy uznał, iż odwołanie zostało złożone ze znacznym przekroczeniem terminu, tj. po upływie 5 lat od doręczenia decyzji.

Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 4779§ 1 k.p.c.odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Natomiast w myśl § 3 tego artykułu, odwołanie wniesione po upływie terminu Sąd odrzuci chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego.
Słusznie Sąd Okręgowy podniósł, że wymienione wart. 4779§ 3 k.p.c.przesłanki przyjęcia i rozpoznania odwołania mimo jego złożenia po upływie terminu muszą wystąpić łącznie. Zatem opóźnienie nie może być nadmierne i nie może wystąpić z przyczyn zależnych od odwołującego się. Stanowisko to znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie, którego wyrazem jest wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., III UK 168/05 (LEX nr 277825), w uzasadnieniu, którego wskazano, iż sąd nie odrzuci odwołania od decyzji organu rentowego na podstawieart. 4779§ 3 k.p.c.tylko wówczas, gdy bezspornie stwierdzi, że przekroczenie ustawowego terminu nie jest nadmierne i że nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, w pozostałych zaś wypadkach jest obowiązany odrzucić odwołanie.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny w całości podziela stanowisko Sądu Okręgowego, który przyjął, że odwołanie z dnia 7 stycznia 2015 r. od decyzji z dnia 6 lipca 2009 r. zostało złożone po terminie, a w okolicznościach sprawyC. S.ani przed sądem pierwszej instancji, ani w postępowaniu zażaleniowym nie wykazał, że uchybienie to nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
Wobec powyższego zdaniem sądu odwoławczego, Sąd Okręgowy zasadnie przyjął, że uchybienie przez ubezpieczonego terminowi jest zawinione i niczym nie usprawiedliwionym zaniechaniem czynności, a zatem wynika z zaniedbania własnych spraw, i nie przykładania do nich należytej staranności. BowiemC. S.należycie pouczony o prawie i terminie złożenia odwołania od decyzji z dnia 6 lipca 2009 r., odwołanie to złożył w dniu 7 stycznia 2015 r.
Jednocześnie należy przypomnieć, że wniosek o ponownie przeliczenia świadczenia przy uwzględnieniu zarobków zPrzedsiębiorstwa Usług (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.ubezpieczony działając przez profesjonalnego pełnomocnika złożył także w dniu 9 grudnia 2010 r. (k. 103 z załącznikami akt ZUS) i uzyskał wówczas odpowiedź organu w piśmie z dnia 4 lutego 2011 r. (k. 115 akt ZUS), od którego odwołania również nie złożył.
Uwzględniając powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w związku zart. 385 k.p.c.oddalił zażalenie jako nieuzasadnione (punkt I).
O kosztach postępowania zażaleniowego, Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie przepisuart. 98 § 1 k.p.c.zgodnie, z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), przy czym Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.). Do celowych kosztów postępowania należy, między innymi, koszt ustanowienia zastępstwa procesowego, który w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego, wynosi 60 zł, zgodnie z § 11 ust. 2 w związku z§ 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zatem, skoro oddalono zażalenie ubezpieczonego, uznać należało, że przegrał on postępowanie odwoławcze w całości, a wobec tego, zasądzono od ubezpieczonego na rzecz organu emerytalnego zwrot kosztów zastępstwa procesowego w całości – 120 zł, zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia (punkt II).
SSA Romana Mrotek SSA Anna Polak SSA Urszula Iwanowska