Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 700/14
Data wyroku: 2015-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Gosławski, Małgorzata Krupska-Świstak, w Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Społeczna Szkodliwość Czynu, Postępowanie Odwoławcze, Rozbój, Przestępstwo Przeciwko Mieniu, Współsprawstwo
Podstawa prawna: art. 280§1 kk, art. 158§1 kk, art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk, art. 157 § 2 kk, art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt IV Ka 700/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lutego 2015 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA w SO Stanisław Tomasik (spr.)
Sędziowie SO Sławomir Gosławski
del. SR Małgorzata Krupska - Świstak
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Roberta Wiznera
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 roku
sprawyF. J.
oskarżonego zart. 280 § 1 kk, zart. 158 § 1 kk, zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 12 kk
K. M.
oskarżonego zart. 280 § 1 kk, zart. 158 § 1 kk, zart. 157 § 2 kk, zart. 282 kk
B. N.
oskarżonego zart. 280 § 1 kk, zart. 158 § 1 kk, zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 12 kk, z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców wszystkich oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim
z dnia 25 sierpnia 2014 roku     sygn. akt II K 193/14
na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 624 § 1 kpk,art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami)utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając skargi apelacyjne obrońców oskarżonychF. J.,K. M.iB. N.za oczywiście bezzasadne;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataA. O.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuF. J.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataJ. Z. (1)kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuK. M.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
zwalnia oskarżonych od opłat za drugą instancję i zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt. IV Ka 700/14

UZASADNIENIE
B. N.,F. J.iK. M.zostali oskarżeni o to, że
I.w dniu 30.12.2013 r. wT.M.. woj.(...)na terenieZespołu Szkół nr (...)przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu używając przemocy polegającej na zadawaniu uderzeń pięściami w twarz nieletniemuM.K.czym spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci zaczerwienienia oraz zadrapania twarzy w okolicy nosa dokonał kradzieży kurtki koloru czarno-białego we wzory figur geometrycznych o wartości 150 zł na szkodęM. K. (1)
tj. o czyn zart. 280 § 1 kk.
II.w dniu 30.12.2013 r. wT.M.. woj.(...)na terenieZespołu Szkół nr (...)przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonał pobiciaH. T.narażając w/w pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że zadawał uderzenia pięściami i kopał po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zasinień i zadrapań twarzy
tj. o czyn zart. 158 § 1kk.
B. N.,F. J.iA. P.zostali oskarżeni o to, że
III.w dniu 9 listopada 2013 roku wT.M.. woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu oraz nieletnim co do którego materiały dokonał kradzieży z włamaniem do automatu wrzutowego zamontowanego na drzwiach szaletu miejskiego przyulicy (...)w ten sposób, że po uprzednim odgięciu metalowym prętem puszki automatu wrzutowego z jego wnętrza zabrał w celu przywłaszczenia monety jednozłotowe o wartości nie mniejszej niż 15 złotych a następnie po uprzednim odgięciu prętem metalowym puszki automatu wrzutowego zamontowanej na drzwiach wejściowych do szaletu miejskiego przyul. (...)z wnętrza puszki zabrał w celu przywłaszczenia monety jednozłotowego o wartości nie mniejszej niż 15 złotych powodując straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 30 złotych na szkodę Gminy- MiastoT.przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej
tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zw.art. 283 kkw zw. 12kk.
NadtoK. M.został oskarżony o to, że:
IVw dniu 3 listopada 2013 roku na terenie(...)(...)przyul. (...)wT.M.. woj.(...)umyślnie spowodował naruszenie czynności narządów ciałaJ. S.w ten sposób, że zadawał mu uderzenia pięściami i otwartą dłonią po głowie oraz kopał go po głowie i całym ciele w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zasinienia okolicy zewnętrznego kąta oka lewego oraz urazu głowy, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres nie przekraczający dni siedem
tj. o czyn zart. 157 § 2 kk.
V.w dniu 30 grudnia 2013 roku wT.M.. woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groziłE. D.pobiciem, czym doprowadził w/w pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem własnym polegającego na wydaniu kurtki
tj. o czyn zart. 282 kk.
NadtoB. N.został oskarżony o to, że:
VI.w dniu 18 grudnia 2013 roku wT., woj.(...)wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci marihuany o wadze 0,32 grama
tj. o czyn z art. 62 ust.1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)
Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz. wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2014 roku w sprawie II K 193/14:
uznał oskarżonychB. N.,F. J.,K. M.iA. P.za winnych dokonania zarzucanych im czynów w akcie oskarżenia z tą zmianą, iż w opisie czynuIw miejsce wyrażenia ,,na terenieZespołu Szkół nr (...)” przyjmuje wyrażenie ,,na terenie placu zabaw przy(...)” oraz w miejsce wyrażenia ,,czym spowodował” przyjmuje wyrażenie ,,czym spowodowali” oraz w miejsce wyrażenia ,,w okolicy nosa dokonał” przyjmuje wyrażenie ,,w okolicy nosa i następnie dokonali” i w opisie czynuIIw miejsce wyrażenia ,,na terenieZespołu Szkół nr (...)” przyjmuje wyrażenie ,,na terenie placu zabaw przy(...)” oraz w miejsce wyrażenia ,,dokonał pobicia” przyjmuje wyrażenie ,,dokonali pobicia” oraz w miejsce wyrażenia ,,zadawał uderzenia pięściami i kopał po całym ciele” przyjmuje wyrażenie ,,zadawali uderzenia pięściami i kopali po całym ciele” i w opisie czynuIIIw miejsce wyrażenia(...)przyjmuje wyrażenie(...)oraz w miejsce wyrażenia ,,nieletnim co do którego materiały dokonał kradzieży z włamaniem do automatu wrzutowego zamontowanego na drzwiach szaletu miejskiego przyulicy (...)” przyjmuje wyrażenie ,,oraz nieletnim, co do którego materiały zostały wyłączone do odrębnego postępowania dokonali kradzieży z włamaniem do automatu wrzutowego zamontowanego na drzwiach szaletu miejskiego przyul. (...)” oraz w miejsce wyrażenia ,,po uprzednim odgięciu metalowym prętem puszki automatu wrzutowego z jego wnętrza zabrał w celu przywłaszczenia monety jednozłotowe o wartości nie mniejszej niż 15 złotych a następnie po uprzednim odgięciu prętem metalowym puszki automatu wrzutowego zamontowanej na drzwiach wejściowych do szaletu miejskiego przyul. (...)z wnętrza puszki zabrał w celu przywłaszczenia monety jednozłotowego o wartości nie mniejszej niż 15 złotych powodując straty w łącznej wysokości nie mniejszej niż 30 złotych na szkodę Gminy – MiastoT.przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej” przyjmuje wyrażenie ,,po uprzednim odgięciu prętem puszki automatu wrzutowego z jego wnętrza zabrali w celu przywłaszczenia monety jednozłotowe w bliżej nie ustalonej ilości a następnie po uprzednim odgięciu prętem puszki automatu wrzutowego zamontowanej na drzwiach wejściowych do szaletu miejskiego naPlacu (...)przyul. (...)z wnętrza puszki zabrali w celu przywłaszczenia monety jednozłotowe w bliżej nieustalonej ilości czym działali na szkodę Gminy – MiastoT.” i w opisie czynuIVw miejsce wyrażenia ,,uderzenia pięściami i otwarta dłonią po głowie oraz kopał go po głowie i całym ciele w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci zasinienia okolicy zewnętrznego kata oka lewego oraz urazu głowy, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres nie przekraczający dni siedem” przyjmuje wyrażenie ,,po całym ciele a w tym także po głowie uderzenia pięściami i otwartą dłonią oraz kopał w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy a w tym zasinienia okolicy zewnętrznego kąta oka lewego, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres nie przekraczający siedmiu dni” i w opisie czynuVw miejsce wyrażenia ,, na wydania kurtki” przyjmuje wyrażenie ,,na wydaniu kurtki” i w opisie czynuVIw miejsce wyrażenia ,,w postaci marihuany” przyjmuje wyrażenie ,,w postaci ziela konopi innych niż włókniste” oraz z tą zmianą iż przyjmuje, że czyn opisany w punkcie III aktu oskarżenia wyczerpuje dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kki czyn opisany w punkcieVIaktu oskarżenia wyczerpuje dyspozycjęart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i za to skazał:
A 1 oskarżonegoB. N.:
- za czyn opisany wpkt. Iwyczerpujący dyspozycjęart. 280 § 1 kkna podstawieart. 280 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. IIwyczerpujący dyspozycjęart. 158 § 1 kkna podstawieart. 158 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. IIIwyczerpujący dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kkna podstawieart. 279 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. VIwyczerpujący dyspozycjęart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. Nr. 179 poz. 1485 z późn. zm.) na podstawieart. 62 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. Nr. 179 poz. 1485 z późn. Zm.) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
2. na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce wymierzonych kar jednostkowych
pozbawienia wolności za czyny opisane w punktach I, II, III, i VI orzekł karę łączną w rozmiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności;
3. na podstawieart. 62 kkorzekł odbywanie przez oskarżonegoB. N.
orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym;
4. na podstawieart. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr. 179 poz. 1485 z późn. zm.) orzekł przypadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 404 akt sprawy pod pozycjami 1 i 2 i zarządził ich zniszczenie;
5. na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 18 grudnia 2013 roku oraz od dnia 31 grudnia 2013 roku do dnia 25 sierpnia 2014 roku;
6. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych tytułem opłaty i kwotę 900 złotych tytułem wydatków, a pozostałej części wydatki poniesione w sprawie przejął na rachunek Skarbu Państwa;
B 1 oskarżonegoF. J.:
- za czyn opisany wpkt. Iwyczerpujący dyspozycjęart. 280 § 1 kkna podstawieart. 280 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. IIwyczerpujący dyspozycjęart. 158 § 1 kkna podstawieart. 158 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
- za czyn opisany wpkt. IIIwyczerpujący dyspozycjeart. 297 § 1 kkw zw. zart. 12 kkna podstawieart. 279 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności.
2. na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności za czyny opisane w pkt. I, II i III aktu oskarżenia orzekł karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze 2 lat i 2 miesięcy;
3. na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 31 grudnia 2013 roku do dnia 25 sierpnia 2014 roku;
4. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wT.M.. kwotę 988 złotych i 92 groszy tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuF. J.w postępowaniu przygotowawczym i sądowym przez adw.A. O.;
5. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych tytułem opłaty i kwotę 1600 złotych tytułem wydatków poniesionych w sprawie, a w pozostałej części wydatki poniesione w sprawie przejął na rachunek Skarbu Państwa:
C 1 oskarżonegoK. M.:
- za czyn opisany wpkt. Iwyczerpujący dyspozycjęart. 280 § 1 kkna podstawieart. 280 § 1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. IIwyczerpujący dyspozycjęart. 158 § 1 kkna podstawieart. 158 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. IVwyczerpujący dyspozycjeart. 157 § 2 kkna podstawieart. 157 § 2 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
- za czyn opisany wpkt. Vwyczerpujący dyspozycjęart. 282 kkna podstawieart. 282 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności;
2) na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności za czyny opisane w punktach I, II, IV i V aktu oskarżenia, orzekł karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
3) na podstawieart. 62 kkorzekł odbywanie przez oskarżonegoK. M.orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym;
4) na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 30 grudnia 2013 roku do dnia 25 sierpnia 2014 roku;
5) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wT.M.. kwotę 619,92 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuK. M.w postępowaniu sądowym przez adw.J. Z. (1);
6) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 400 złotych tytułem opłaty i kwotę 1200 złotych tytułem wydatków poniesionych w sprawie, a w pozostałej części wydatki poniesione w spawie przyjął na rachunek Skarbu Państwa;
D 1 oskarżonegoA. P.za czyn opisany wpkt. IIIwyczerpujący dyspozycjeart. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kkna podstawieart.279§ 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności;
2) na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kk,art. 70 § 2 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił i ustalił ores próby na 3 lata;
3) na podstawieart. 73 § 2 kkoddał oskarżonego w wyznaczonym okresie próby pod dozór Kuratora Sądowego;
4) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i kwotę 120 złotych tytułem poniesionych wydatków, a w pozostałej części wydatki poniesione w sprawie przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca z wyboru oskarżonegoB. N.oraz obrońcy z urzędu oskarżonychK. M.iF. J.części dotyczącej kary.
Apelacja obrońcy z wyboru oskarżonegoB. N.wywiedziona z podstawyart. 438 pkt. 2 i 3 kkzarzuca zaskarżonemu wyrokowi
a) błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony w dniu 30.12.2013 roku dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w wyroku w pkt. I i II;
b) obrazę przepisów postępowania karnego poprzez naruszenie przepisówart. 4 i 5 KPKpolegającą na dowolnej interpretacji zebranego materiału dowodowego, który nie wskazuje jednoznacznie na winę oskarżonegoB. N..
W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienieB. N.od popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów określanych w punkcie I i II aktu oskarżenia.
Apelacja obrońcy z urzędu oskarżonegoK. M.wywiedziona z podstawyart. 438 pkt. 4 kpkco do kar jednostkowych pozbawienia wolności za czyny zart. 158 § 1 kkiart. 157 § 2 kkzarzuca zaskarżonemu wyrokowi na zasadzieart. 438 pkt 4 k.p.k.rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie bezwzględnych kar pozbawienia wolności w takim wymiarze jak również orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności i nieskorzystanie ze środka probacji w postaci warunkowego zawieszenia kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności.
W konkluzji skarżący wnosił o :
- zmiany zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu za czyn zart. 158 § 2 kkkary 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn zart. 157 § 2 kkkary 4 miesięcy pozbawienia wolności.
- wymierzenie kary łącznej 2lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat;
- zasądzenia kosztów nieopłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Apelacja obrońcy z urzędu oskarżonegoF. J.wywiedziona z podstawy art.. 438pkt. 4 kpkzarzuca zaskarżonemu wyrokowi naruszenieart. 53 § 1 kk.
W konkluzji skarżący wnosił o złagodzenie orzeczonej kary poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania, ewentualnie orzeczenie kary uzgodnionej i przejęcie wydatków w całości na rachunek Skarbu Państwa.
Natomiast wyrok w stosunku do oskarżonegoA. P.uprawomocnił się w dniu 02.09 2014 roku ( k. 898).
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 27 lutego 2015 roku obrońca z urzędu oskarżonegoF. J.popierał skargę apelacyjną i wnioski w niej zawarte oraz wnosił o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuF. J.z urzędu w postępowaniu odwoławczym, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone.
Obrońca z urzędu oskarżonegoK. M.popierał własną skargę apelacyjną i wnioski w niej zawarte oraz wnosił o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuK. M.z urzędu w postępowaniu odwoławczym, zgodnie z zestawieniem, które złożył.
Obrońca z wyboru oskarżonegoB. N.popierał własną skargę apelacyjną i wnioski w niej zawarte.
Natomiast prokurator wnosił o nieuwzględnienie skarg apelacyjnych obrońców oskarżonych:F. J.,K. M.iB. N.i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonychB. N.,K. M.iF. J.są oczywiście bezzasadne.
Na wstępie rozważań podnieść należy, że wywody obrońcy z wyboru oskarżonegoB. N.odnośnie czynów opisanych w punkcie I i II aktu oskarżenia – sprowadzają się w istocie rzeczy do zanegowania ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji. Opierają się one na odmiennej interpretacji zebranych w sprawie dowodów i nie przedstawiają jakichkolwiek przekonywujących argumentów, podważających prawidłowość i słuszność rozumowania Sądu I instancji.
Dokonane bowiem przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne w pełni odpowiadają zebranym w sprawie, a nade wszystko są wynikiem wszechstronnej oraz wnikliwej ich analizy. Zważyć trzeba, iż przekonanie Sądu I instancji o istnieniu niepodważalnych dowodów o sprawstwie oskarżonegoB. N., pozostaje pod ochroną prawa procesowego, jako że nie wykracza poza ramy zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażonej w treściart. 7 kpk.
Jednocześnie zaś konkluzje Sądu I instancji stanowią wynik rozważenia wszystkich okoliczności, a nade wszystko zostały wyczerpująco i logicznie- z uwzględnieniem wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania – uwzględnione w pisemnych motywach wyroku.
Nie budzi wątpliwości, że Sąd I instancji szczegółowo odniósł się do wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego. Oskarżony zaś negując dokonaną w sposób prawidłowy przez Sąd I instancji ocenę dowodów oraz podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, nie przytacza w rzeczywistości żadnych, dostatecznych argumentów, które podważałyby trafność ustaleń faktycznych, będących podstawą przedmiotowego rozstrzygnięcia, poza takim jedynie, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego nie dawała podstaw do przypisania oskarżonemuB. N.czynów opisanych w punkcie I i II aktu oskarżenia.
Nie jest to argument dostateczny i wystarczający do obalenia ocen przeprowadzonych przez sąd merytoryczny.
Dowody na jakich oparł Sąd I instancji oparł swoje wnioski dotyczące sprawstwa oskarżonegoB. N.– w zakresie czynów opisanych w punkcie I i II aktu oskarżenia – są bowiem w swej wymowie jednoznaczne i nie budzące wątpliwości.
Chodzi tu w pierwszej kolejności o zeznania pokrzywdzonychM. K. (1)iH. T..
Bez żadnych wahań podali oni, że zostali zaatakowani przez trzech pijanych młodych mężczyzn, którzy wrócili na plac zabaw z ponownym żądaniem wydania im należących doH. T.iM. K. (1)kurtek, przy czym pokrzywdzonyH. T., - gdy sprzeciwił się wydaniu kurtkiK. M.- został przez nich pobity w ten sposób, że został uderzony pięścią w twarz przez oskarżonegoK. M., a następnie uderzony pięścią w tył głowy przez oskarżonegoF. J.i kopnięty w okolice lewego uda przez oskarżonegoB. N., po czym wszyscy trzej sprawcy zaczęli bić go po całym ciele pięściami i kopać nogami. Zaś pokrzywdzonyM. K. (2),- po ucieczce z(...)– został uderzony pięścią w twarz przez oskarżonegoF. J., który zażądał od niego wydania kurtki, a następnie-, gdy sprzeciwił się wydania kurtki – został przez oskarżonegoF. J.ponownie cztery razy uderzony pięścią w twarz i zmuszony do wydana mu kurtki. W trakcie zadawania uderzeńM.K., oskarżeniK. M.iB. N.stali obok i przyglądali się sytuacji, a kiedy pokrzywdzony oddał kurtkę oskarżonemuF. J., zaczęli chodzić wokół niego i gdyF. J.oddalał się od pokrzywdzonego, zwrócił się do niego oskarżonyB. N.mówiąc, że ,, jak coś to ich nie zna”, i że ,, jak da im 5 złotych, to oddadzą kurtkę”, a kiedy pokrzywdzony oświadczył, że nie ma 5 złotych, to oskarżonyB. N.orazK. M.dołączyli do oskarżonegoF. J., który przekazał zabraną kurtkę oskarżonemuK. M..
Tym bardziej, że pokrzywdzonyH. T.znał sprawców pobicia ,, z widzenia i przez znajomych”, a pokrzywdzonyM. K. (1)opisał szczegółowo zachowanie każdego ze sprawców, posługując się bezpośrednio po zdarzeniu kryterium ich wzrostu i koloru ubrania oraz rozpoznał oskarżonegoB. N., jako tego ,,najwyższego chłopaka” (k. 9-10). Do takiego wniosku i takiego przekonania wiodą również zeznania świadków :
M. G.,B. K.iM. T.oraz wyjaśnienia oskarżonych:K. M.,F. J.iB. N., a także notatka urzędowa(k. 1).
Zatem nie ulega wątpliwości, że obaj pokrzywdzeniH. T.iM. K. (1)opisali osobę oskarżonegoB. N.w sposób nie budzący wątpliwości.
Tym samym w sposób jednoznaczny wyeliminowana została niepewność, co do zachowania oskarżonegoB. N.w trakcie zdarzenia w dniu 30 grudnia 2013 roku na terenie placu zabaw, usytuowanego przy(...)wT.M.. Bowiem przy popełnianiu czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia, pokrzywdzonyH. T.nie tylko został kopnięty przez oskarżonegoB. N.w okolice lewego uda, ale był również bity przez niego pięściami z pozostałymi sprawcami w końcowej fazie pobicia, przed jego ucieczką z placu zabaw.
Natomiast przy popełnianiu czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia oskarżonyB. N.:
- wspólnie z oskarżonymiK. M.iF. J.żądał wydania kurtek od pokrzywdzonych :M. K. (1)iH. T.;
- w trakcie zadawania uderzeń pokrzywdzonemuM.K.przez oskarżonegoF. J.i zmuszaniu go do wydania kurtki, stał obok wspólnie z oskarżonymK. M., stwarzając przewagę liczebną;
- po wydaniu kurtki przez pokrzywdzonegoM. K. (1), wspólnie z oskarżonymK. M.chodził wokół niego, a następnie zagroził pokrzywdzonemu, że ma ich nie znać i zażądał od niego kwotę 5 złotych za zwrot jego kurtki;
- po odejściu od osoby pokrzywdzonej widział jak oskarżonyF. J.przekazuje kurtkę oskarżonemuK. M., który ją założył.
Kończąc przedmiotowe rozważania, stwierdzić należy, iż w zakresie czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia, oskarżonyB. N.nie tylko kopnął pokrzywdzonegoH. T.w okolice lewego uda, ale wspólnie z oskarżonymiK. M.iF. J.brał aktywny udział w jego biciu w końcowej fazie zdarzenia. Zatem wszelkie dywagacje obrońcy oskarżonegoB. N., dotyczące mocy dowodowej zeznań pokrzywdzonegoH. T.w zakresie kopnięcia go w okolice lewego uda, tracą wszelkie znaczenie w świetle faktu prawidłowo ustalonego, że oskarżonyB. N.brał aktywny udział w pobiciu pokrzywdzonego w końcowej fazie zdarzenia z jego udziałem na placu zabaw. Tym bardziej, że brak jest podstaw do kwestionowania oceny zeznań pokrzywdzonych:H. T.iM. K. (1), dokonanej przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Wbrew wyrażonemu w apelacji poglądowi za taką podstawę nie mogą być uznane wyjaśnienia oskarżonegoB. N.złożone na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2014 roku oraz wyjaśnienia oskarżonychK. M.iF. J.. Tym bardziej, że oskarżeni:B. N.,K. M.iF. J.w toku postępowania sądowego przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów.
Są one bowiem przyjętą linią obrony i mają na celu uniknięcie przez oskarżonegoB. N.odpowiedzialności za czyn opisany w pkt.II aktu oskarżenia. Natomiast okoliczności, że oskarżonyB. N.nie używał przemocy fizycznej w stosunku do pokrzywdzonegoM. K. (2), - w świetle zabranego w sprawie materiału dowodowego – nie daje podstaw do uznania, iż nie działał on wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymiK. M.iF. J.przy popełnieniu czynu opisanego punkcie I aktu oskarżenia. Bowiem słusznie Sąd I instancji uznał, że do zastosowania konstrukcji współdziałania ( współsprawstwa ) nie jest konieczne, aby każdy ze sprawców zrealizował wszystkie znamiona czynu zabronionego. Wystarczające jest, aby w ramach porozumienia działający wspólnie sprawcy dokonania czynu zabronionego. Oznacza to, iż z działaniem wspólnym mamy do czynienia zarówno wówczas, gdy każdy ze współsprawców realizuje część znamion czynu zabronionego, jak i wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego czynu zabronionego, ale wykonane przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie. Istotnym jest w tym przypadku, aby każdy z uczestników czynu utożsamiał się z działaniem pozostałych, traktując ich zachowanie także jako swoje, co może być wyrażone chociażby poprzez brak wyraźnego sprzeciwu wobec zachowań stanowiących znamię czynu zabronionego.
Tym bardziej, że oskarżonyB. N.wspólnie z pozostałymi współsprawcami żądał od pokrzywdzonegoM. K. (1)wydania kurtki, a w trakcie używania przemocy fizycznej wobec pokrzywdzonego i zmuszania go do wydania kurtki przezF. J., stał obok wspólnie z oskarżonymK. M.stwarzając przewagę liczebną. Natomiast po wydaniu kurtki przezM. K. (2), wspólnie z oskarżonymK. M.chodził wokół pokrzywdzonego, a następnie zagroził mu, że ma ich nie znać i zażądał od niego kwotę 5 złotych za zwrot jego kurtki. Po odejściu od osoby pokrzywdzonego oskarżonyF. J.przekazuje kurtkę oskarżonemuK. M., który ją założył.
Zatem nie ulega wątpliwości, że oskarżonyB. N.działał z zamiarem pozbawieniaM. K. (2)władztwa nad jego kurtką, a stwarzając w trakcie używania przemocy i zmuszania pokrzywdzonego do wydania kurtki przewagę liczebną, utożsamiał się z działaniem pozostałych współsprawców. Tym bardziej, że po użyciu przemocy w stosunku do pokrzywdzonego, chodził wokół niego, a następnie zagroził mu, że ma nie znać sprawców i zażądał od niego kwoty 5 złotych za zwrot kurtki, a także widział fakt jak oskarżonyF. J.przekazuje kurtkę oskarżonemuK. M., który ją założył.
Przy czym wskazać należy, że nawet przy przyjęciu, iż oskarżonemuB. N.nie towarzyszył cel osiągnięcia korzyści majątkowej, czy chęć zysku, to okoliczność ta nie zwalnia go od odpowiedzialności, jako jednego ze sprawców rozboju na osobie pokrzywdzonegoM. K. (1). Bowiem brak działania z zamiarem uzyskania korzyści majątkowej nie wyklucza możliwości kwalifikacji zachowania zart. 280 § 1 kk, jeżeli zostały spełnione wszystkie znamiona tego czynu.
Powyższy pogląd jest zgodny ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi, wyrażonym w wyroku z dnia 25 czerwca 1998 roku / II Aka 107/98, publ. OS AŁ 2-3/42/.
Tym bardziej, że fakt pozbawieniaM. K. (1)władztwa nad jego kurtką i postępowania z nią jak właściciel jest bezsporny.
Brak jest również jakichkolwiek podstaw, aby kwestionować ustalenia faktyczne, dotyczące czynów opisanych w punkcie III i VI aktu oskarżenia. Bowiem okoliczności przyznane przez oskarżonychB. N.,F. J.iA. P.znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków:J. Z. (2),E. K.,J. F.iS. M.oraz dowodach z dokumentów w postaci : protokołu oględzin (k. 131-132), dokumentacji fotograficznej (k. 141-142), notatek urzędowych ( k.130, 375) i protokołu przeszukania osoby (k. 383-385).
W związku z tym, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny wyjaśnień oskarżonegoB. N.oraz zeznań pokrzywdzonych :H. T.iM. K. (1)w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jej ponowne przytaczanie należy uznać za zbędne.
Natomiast wywody obrońcy oskarżonegoB. N.dotyczące obrazy przepisów prawa procesowego, tracą wszelkie znaczenie w świetle faktu prawidłowo ustalonego, że oskarżonyB. N.był jednym ze sprawców pobicia pokrzywdzonegoH. T.i rozboju na osobieM. K. (1).
Bowiem w wyniku odtwarzania wszelkich możliwych, wynikających z zebranego w sprawie materiału procesowego wersji, a następne ich drobiazgowego sprawdzenia i poddania ocenie przez pryzmat potwierdzających je dowodów, wszystkie poza wersją przyjętą przez Sad I instancji okazały się błędne.
Reasumując tę część rozważań należy stwierdzić, że ustalenia sądu merytorycznego nie zawierają błędu, o jakim mowa w apelacji obrońcy oskarżonegoB. N..
Natomiast sugestia obrońcy oskarżonegoB. N., że Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania przez niepełną oceną dowodów, nie znajduje potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym.
Chodzi tu oczywiście o to, że przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wnikliwy, rzetelny i kompleksowy oraz wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, sprawdzają linię obrony oskarżonegoB. N.oraz okoliczności podniesione przez jego obrońcę.
W szczególności wyjaśnił i ustalił kwestię związaną ze współsprawstwem oraz świadomością oskarżonegoB. N..
Natomiast sporządzone uzasadnienia zaskarżonego wyroku odpowiada wymaganiom określonym wart. 424 kpk.
Brak jest również podstaw do kwestionowania zaprezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku oceny prawno-karnej zachowania oskarżonegoB. N.. W związku podniesionymi przez obrońców z urzędu oskarżonychK. M.iF. J.w skargach apelacyjnych zarzutami rażącej niewspółmierności kary odnośnie wymierzonych kar jednostkowych za czyny opisane w pkt. II, IV i orzeczonych kar łącznych oraz podniesionym przez obrońcę oskarżonegoB. N.na rozprawie apelacyjnej zarzutami rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonegoB. N., wskazać należy, że Sąd I instancji rozważył całokształt okoliczności przedmiotowych i podmiotowych rzutujących na wymiar orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności w stosunku do wszystkich oskarżonych oraz przekonywująco uzasadnił dlaczego wymierzone kary łączne pozbawienia wolności są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonym czynów i charakterem inkryminowanych im występków umyślnych.
Znajduje to pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Podkreślić należy, że Sąd I instancji w dostatecznej mierze przy wymiarze orzeczonych kar jednostkowych oraz kar łącznych pozbawienia wolności miał na uwadze okoliczności obciążające oraz trafnie przy ocenie uprzedniej niekaralności oskarżonych miał na uwadze fakt, że:
- oskarżeniB. N.iK. M.figurują w kartotece nieletnich Krajowego Rejestru Karnego, jako osoby, wobec których stosowane były środki wychowawcze na podstawieustawy z dnia 26 października 1982 roku o postępowaniu w sprawie nieletnich;
- oskarżonyF. J.kierowany był do(...) Ośrodka (...).
Tym bardziej, że wymierzone kary jednostkowe pozbawienia wolności w stosunku do wszystkich zostały orzeczone w rozmiarach zbliżonych do dolnych granic zagrożenia określonych w przepisachart. 280 § 1 kk,158 § 1 kk,art. 279 § 1 kk,art. 282 kkiart. 157 § 2 kk.
Natomiast orzeczone kary łączne pozbawienia wolności w stosunku do wszystkich oskarżonych zostały wymierzone przy zastosowaniu zasady częściowej kumulacji.
Reasumując stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy akceptuje orzeczony przez Sąd Rejonowy wymiar kar jednostkowych pozbawienia wolności oraz kar łącznych pozbawienia wolności i nie znajduje podstaw do ich złagodzenia.
Bowiem rażąca niewspółmierność kar i innych środków karnych określona wart. 438 pkt. 4 kpkzachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można przyjąć, iż zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 kkoraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. W szczególności, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił stopień społecznej szkodliwości przestępstw przypisanych oskarżonymB. N.,K. M.iF. J., uwzględniając zarówno okoliczności obciążające, jak i okoliczności łagodzące.
Chodzi tu oczywiście o to, że wymienione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczności obciążające oraz działania oskarżonych pod wpływem alkoholu w stosunku do małoletnich i nieletnich pokrzywdzonych, świadczą o znacznym stopniu społecznej szkodliwości przypisanych im czynów i nie dają podstaw do uznania wymierzonych kar jednostkowych pozbawienia wolności za rażąco niewspółmierne w sensie ich surowości.
Również względy społeczne oddziaływanie kary przemawiają przeciwko obniżeniu orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności oraz wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności. Bowiem dotychczasowy tryb życia oskarżonych:B. N.,F. J.iK. M., ilość dokonanych przez nich występków umyślnych, bliskość czasowa dokonania w/w czynów, jak również fakt, że wobec oskarżonych stosowane były uprzednio środki wychowawcze przewidziane przepisamiustawy z dnia 26 października 1982 roku o postępowaniu w sprawach nieletnich, świadczy o utrwaleniu się negatywnych cech osobowości.
Zatem rozmiar orzeczonych przez Sad Rejonowy kar jednostkowych pozbawienia wolności oraz wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności, spełnia wymogi określone wart. 53 kk. W szczególności, że dotychczasowa postawa sprawców, ich warunki i właściwości osobiste oraz sposób życia przed popełnieniem inkryminowanych im przestępstw, nie daje gwarancji, że oskarżeni :B. N.,F. J.iK. M.będą przestrzegali porządku prawnego, a w szczególności nie powrócą na drogę przestępstwa. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej i zastosowaniu w stosunku do wszystkich oskarżonych instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar łącznych pobawienia wolności, po ich uprzednim złagodzeniu.
Uwzględniając nakład pracy obrońców z urzędu oskarżonychF. J.iK. M.w postępowaniu odwoławczym, Sąd Okręgowy zasądził od
Skarbu Państwa na ich rzecz kwoty po 516,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Sąd Okręgowy zwolnił wszystkich oskarżonych od opłaty za drugą instancję i wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym, uznając, że uiszczenie tych należności w sytuacji materialnej i rodzinnej oskarżonych, wiązałaby się dla nich z nadmierną uciążliwością.
Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy orzekł, jak części dyspozytywnej wyroku.