Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 59/12
Data wyroku: 2015-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karnoskarbowe

III K 59/12     Uzasadnienie
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościązostała zarejestrowana w dniu 5 września 2002r.
Początkowo siedziba spółki mieściła się przyul. (...)lok. 9 wW.– do 20 kwietnia 2006r., następnie przyul. (...)wW.- do 28 sierpnia 2006r., a następnie przyul. (...)wW.- od 28 sierpnia 2006r.
Wspólnikami spółki, posiadającymi całość udziałów, byli kolejnoA. M.- do 28 sierpnia 2006r.,D. J.do 26 sierpnia 2008r., a od tego okresuM. C..
Od początku istnienia spółki do 29 czerwca 2006r. prezesem zarządu spółki byłP. P. (1). Następnie w okresie od 29 czerwca do 26 sierpnia 2008r. -D. J., a od 26 sierpnia 2008r. prezesem zarządu spółki byłaM. C.i to ona w trakcie prowadzenia kontroli była wpisana w Krajowym Rejestrze Sądowym jako osoba uprawniona do reprezentowania spółki.
Do składania oświadczeń w imieniu spółki był zawsze upoważniony jeden członek zarządu.
Przedmiotem działalnościspółki (...)było m.in. wykonywania robót ogólnobudowlanych.
Spółka (...)zgodnie zart. 105 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczejbyła małym przedsiębiorcą, ponieważ w latach poprzedzających okres objęty postępowaniem kontrolnym, roczny obrót ze sprzedaży nie przekroczył równowartości 10 mln. Euro.
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011r. współce (...)została wszczęta kontrola przez Urząd Kontroli Skarbowej wW.w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od 1 stycznia do 31 grudnia 2006r.
Kontrola została przeprowadzona na żądanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze - Prokuraturę Okręgową w Warszawie z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie V Ds. 327/13.
Za okres objęty postępowaniem kontrolnym, tj. 2006 rok, współce (...)nie były przeprowadzane inne kontrole.
Kontrolę przeprowadzono w oparciu o dokumenty zabezpieczone w siedzibiespółki (...)przez Wydział do(...)z Przestępczością Gospodarczą Komendy Stołecznej Policji, następnie przekazane przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie, dokumenty i informacje otrzymane z Urzędu SkarbowegoW.-W.iW.-T.oraz dokumenty uzyskane w toku czynności sprawdzających przeprowadzanych u kontrahentówspółki (...), a także dokumenty przedłożone przez osoby przesłuchiwane w toku postępowania kontrolnego.
W aktach sprawy znalazła się całość dokumentacji księgowo-(...) spółki (...)za 2006r.
W toku kontrolispółki (...)skontrolowano również losowo wybranych kontrahentów spółki.
Efektem kontroli było sporządzenie protokołu kontroli w dniu 22 sierpnia 2011r. i wydanie decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wW.w dniu 30 września 2011r. określającejspółce (...)zobowiązanie podatkowe. Decyzja określała zobowiązanie w podatku VAT za poszczególne okresy rozliczeniowe 2006r., a także zaległość podatkową – stanowiącą różnicę pomiędzy podatkiem VAT deklarowanym, a zobowiązaniem podatkowym określonym powyższą decyzją.
Przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące, organ kontrolujący uwzględnił całość dokumentacji księgowej spółki za 2006r., prawidłowo naliczając należny Skarbowi Państwa podatek VAT.
W toku kontroli prowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej wW., w oparciu o zgromadzone dokumenty w postaci faktur VAT, potwierdzeń przelewów, zawartych umów, protokołów odbioru, weryfikowano kontrahentówspółki (...), w tym m.in.:
- P.R.B.(...) S.C.G. G. (1),A. B.,(...)-(...) W.,ul. (...)NIP (...),
-A.A. M.,(...)-(...) W.,ul. (...)lok.4,
- (...)P. B.,(...)-(...) W.,ul. (...)lok.4,
-Przedsiębiorstwo (...),(...)-(...) O.,ul. (...)
-PHU (...),P.,ul. (...).
Dokonywano również w tym celu czynności sprawdzania prawidłowości i rzetelności dokumentów u kontrahentów kontrolowanego, czylispółki (...). Z czynności tej sporządzany był protokół.
Kontrahentemspółki (...)była m.in.A. M., która prowadziła przedsiębiorstwo pod nazwąA.,(...)-(...) W.,ul. (...)lok.4.
W trakcie czynności sprawdzających u kontrahentaspółki (...)ustalono, żespółka (...)nie ujęła w ewidencji sprzedaży VAT następujących faktur wystawionych wobecA.A. M.:
3/06/2006 z 21 czerwca 2006r. (k. 118)
(...)z 30 listopada 2006r. (k. 122)
(...)z 11 grudnia 2006r. (k. 124)
Podczas kontroli wA.zabezpieczone zostały faktury VAT, których kopie znajdowały się również współce (...)i w tym zakresie oskarżyciel nie podnosił żadnych nieprawidłowości co do prawdziwości i rzetelności tych dokumentów. Dotyczyło to faktur: 1/05/2006 (k.92), 3/05/2006 (k. 93), 4/05/2006 (k. 116), 2/06/2006 (k. 94),(...)(k. 95),(...)(k.96),(...)(k. 97) 15P/(...)(k. 98), 17P/(...)(k.99) 19P/(...)(k.100), 29P/(...)(k. 101).
P. P. (1), będąc jednocześnie jedynym członkiem zarząduspółki (...), pełnił wprzedsiębiorstwie (...)funkcję pełnomocnika. Od dnia 1 lutego 2006r. posiadał nieograniczone pełnomocnictwo na czas nieokreślony do prowadzenia i reprezentowaniaprzedsiębiorstwa (...). (k. 804)
A. M.w trakcie kontroli prowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej przekazała również następujące faktury VAT:
0001/02/2006 z 28 lutego 2006r.
0001/03/2006 z 27 marca 2006r.
0007/04/2006 z 28 kwietnia 2006r.
0004/05/2006 z 31 maja 2006r.
(wykaz faktur k. 84)
Odnosząc się dofaktury VAT nr (...)z 28 lutego 2006r. (k. 85), to przedmiotem usługi ze stronyA. M.miała być „usługa budowlana zgodnie z umową z dnia 1 lutego 2006r.”Spółka (...)zobowiązała się do zapłaty kwoty 3.660 zł w formie przelewu w terminie 30 dni, tj. do dnia 30 marca 2006r. Pod fakturą podpisał sięP. P. (1).
Jeżeli chodzi ofakturę VAT nr (...)z 27 marca 2006r. (k. 86), to jej treść jest dokładnie taka sama jak faktury ww. Przedmiotem usługi ze stronyA. M.na rzeczspółki (...)miała być „usługa budowlana zgodnie z umową z dnia 1 lutego 2006r.”Spółka (...)zobowiązała się do zapłaty kwoty 3.660 zł w formie przelewu w terminie 30 dni, tj. do dnia 26 kwietnia 2006r. Fakturę również podpisałP. P. (1).
Odnosząc się dofaktury VAT nr (...)z 28 kwietnia 2006r. (k. 87), to i w tym przypadku przedmiotem usługi ze stronyA. M.miała być „usługa budowlana zgodnie z umową z dnia 1 lutego 2006r.”Spółka (...)zobowiązała się do zapłaty kwoty 3.660 zł w formie przelewu w terminie 30 dni, tj. do dnia 28 maja 2006r. Pod fakturą podpisał sięP. P. (1).
Odnosząc się dofaktury VAT nr (...)z 31 maja 2006r. (k. 88), to przedmiotem usługi ze stronyA. M.znowu miała być także „usługa budowlana zgodnie z umową z dnia 1 lutego 2006r.”Spółka (...)zobowiązała się do zapłaty kwoty 3.660 zł w formie przelewu w terminie 30 dni, tj. do dnia 30 czerwca 2006r. Fakturę podpisał równieżP. P. (1).
Urząd Kontroli Skarbowej w toku postępowania kontrolnego ustalił, że faktury VAT o numerach: nr 0001/02/2006 z dnia 28.02.2006r., nr 0001/03/2006 z dnia 27.03.2006r., nr 0007/04/2006 z dnia 28.04.2006r., nr 0004/05/2006 z dnia 31.05.2006r. wystawionespółce (...)przez(...)A. M.nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Wskazać należy, że ww. faktury wystawionespółce (...)są identycznej treści: „usługi budowlane zgodnie z umową z dnia 1.02.2006r.” i z identycznymi wartościami 3.000zł netto, bez wskazania: obiektu/budowli, zakresu prac budowlanych i bez jakiegokolwiek udokumentowania tych usług. Faktury te w imieniuA.podpisałaA. M., w sytuacji, kiedy nieograniczone pełnomocnictwo do prowadzeniaA.miałP. P. (1), który jednocześnie podpisał ww. faktury w imieniuspółki (...).
Zaznaczyć również należy, że w tym czasie kiedy wystawione zostały wskazane powyżej faktury,A. M.była jedynym(...) spółki (...)i jednocześnie właścicielemprzedsiębiorstwa (...). Nie posiadała jednocześnie żadnej wiedzy na temat funkcjonowaniaspółki (...).
Istotne jest, że w innych fakturach dotyczącychspółki (...)załączonych do akt niniejszego postępowania, znajduje się szczegółowy opis usługi świadczonej/zakupionej, towaru. Znajdują się dodatkowe dokumenty, które potwierdzają treść wynikającą z faktur VAT, jak umowy, protokoły odbioru.
Znamienne jest, że zarównoA. M.jak iP. P. (1)nie pamiętali okoliczności wykonania tych usług w sytuacji, kiedyspółka (...)iprzedsiębiorstwo (...)przeprowadzały wzajemne transakcje handlowe w zakresie zakupu i sprzedaży identycznego lub analogicznego zakresu usług budowlanych, nie byli w stanie podać np. jakiego obiektu/budowli prace miały dotyczyć, w którym miejscu prace były wykonywane, przy pomocy jakich pracowników, narzędzi.
Ponadto należy w tym miejscu zwrócić uwagę na nieścisłość w wyjaśnieniach oskarżonych.P. P. (1)twierdził, że w 2006r.spółka (...)nie zatrudniała pracowników i być może zaspółkę (...)roboty, których dotyczą ww. faktury, wykonali pracownicyA., która była jednocześnie nabywcą usług, co już wydaje się nielogiczne. TymczasemD. J.w swoich wyjaśnieniach stwierdził, że nabyciespółki (...)w 2006r. to był bardzo dobry „interes”, spółka była wówczas bardzo prężnym przedsiębiorcą. W związku z tym twierdzenie, że spółka budowlana nie zatrudniała żadnych pracowników budowlanych, w kontekście tej wypowiedzi, jest zdaniem Sądu niewiarygodne.
Wyjaśnienia oskarżonych w tym zakresie nie korespondują ze sobą. Ponadto należy zwrócić uwagę, że po objęciu przez oskarżonegoJ.funkcji prezesa zarządu,spółka (...), mająca być „prężnym przedsiębiorcą”, poza kwotą 350 zł w marcu 2007r., nie zapłaciła w ogóle podatku VAT za okres sierpień-grudzień 2006r.
Z protokołu czynności sprawdzania prawidłowości rzetelności dokumentów u kontrahenta kontrolowanegoA.A. M.(k. 1104-1127) wynika wprawdzie, że w odniesieniu do ww. faktur VAT, czyli nr 0001/02/2006, 0001/03/2006, 0007/04/2006 i 0004/05/2006, których wiarygodność zakwestionował Urząd Kontroli Skarbowej, w dokumentacjiA.znalazły się przelewy dokonane przezspółkę (...)(A. M.okazała wyciągi bankowe za 2006r.) na rzecz wierzyciela i zapłata za ww. faktury została dokonana, w sposób i w wysokości wynikającej z tych faktur, odpowiednio w dniach: 3 marca 2006r., 28 marca 2006r., 16 maja 2006r. i 21 czerwca 2006r. Ponadto analiza rachunku(...) spółki (...)(k. 1577, 1628-1657) potwierdza powyższe ustalenia.
Jednakże okoliczność zapłaty za powyższe faktury nie jest zdaniem Sądu w stanie podważyć ustalenia, że w rzeczywistości żadne usługi budowlane nie zostały wykonane, co oznacza, że faktury wskazane powyżej nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Analiza całości dokumentacji zebranej w sprawie wskazuje, że w przypadku innych kontrahentów spółki, w siedzibie spółki, bądź u kontrahentów spółki kontrolowanej znajdowała się dokumentacja w postaci np. protokołów odbiorczych, umów dotyczących konkretnych usług, umów o współpracy, aneksów do umów, która potwierdzała wykonanie usług.
Takiej dokumentacji stwierdzającej zawarcie transakcji handlowych wyszczególnionych w tych fakturach i stwierdzających wykonanie usług nie było nie tylko współce (...), ale również wprzedsiębiorstwie (...).
Taka dokumentacja znalazła się m.in. w odniesieniu do innych kontrahentówspółki (...), w tym:R. W. (1),G. G. (1),P. B., a nawetA. M.w odniesieniu do innych transakcji handlowych.
Należy podkreślić, że nikt nie był w stanie potwierdzić, że wskazane powyżej prace budowlane zostały rzeczywiście wykonane.
Obowiązkiem podatnika jest posiadanie stosownej dokumentacji, która potwierdza, na wypadek kontroli organów podatkowych, konkretne zdarzenia gospodarcze.
W toku kontrolispółki (...)w dokumentacji zabezpieczonej od spółki znalazły się faktury VAT o numerach:
13/06 z dnia 20.06.2006r.
15/06 z dnia 21.06.2006r.
wystawione na rzeczspółki (...)przezP.H.U. (...),(...)-(...) P.ul. (...).
Odnosząc się dofaktury VAT nr (...)z 21 czerwca 2006r. (k. 699), to przedmiotem usługi ze stronyP.H.U. (...)miały być „roboty budowlane wP.”.Spółka (...)zobowiązała się do zapłaty kwoty 29.800 zł w formie przelewu w terminie 30 dni. Pod fakturą nie było podpisu osoby ze stronyspółki (...).
Odnosząc się dofaktury VAT nr (...)z 20 czerwca 2006r. (k. 700), to przedmiotem usługi ze stronyP.H.U. (...)miało być „gięcie i wyginanie prętów zbrojeniowych z powierzonego materiału”.Spółka (...)zobowiązała się do zapłaty kwoty 88.401,21 zł w formie przelewu w terminie 30 dni. Pod fakturą nie było popisu osoby ze stronyspółki (...).
W toku kontroli ustalono, że ww. faktury VAT wystawione na rzeczSpółki (...)przezP.H.U. (...)nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego wŁ.wynika, żeG. B., posiadający nr NIP(...)od 1 stycznia 2003r. figurował w ewidencji podatników urzędu jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej oraz, że w 2006r. nie wykazywał zatrudniania pracowników.
Z informacji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wŁ.wynika ponadto, żeG. B.pod adresami znanymi urzędowo, tj.Ł.ul. (...)woj.(...)nie zamieszkuje i nie prowadzi działalności gospodarczej.
Naczelnik Urzędu Skarbowego wŁ.ponownie potwierdził, żeG. B.nie dokonał w urzędzie zgłoszenia rejestracyjnego jako podatnik VAT czynnego w 2006r. oraz, że złożył jedynie w dniu 24 styczniu 2006r. w Urzędzie Skarbowym wŁ.deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Powyższa sprzedaż została zatem udokumentowana fakturami wystawionymi przez podmiot nieuprawniony do wystawienia faktur.
W toku postępowania kontrolnego ustalono również, iż adres siedzibyP.H.U. (...)umieszczony na fakturach wystawionych kontrolowanej spółce, tj.P.,ul. (...)nie istnieje i nie istniał również w 2006r.
Przedsiębiorstwo (...)nigdy nie było zarejestrowane w Urzędzie Skarbowym wP..
W toku postępowania sądowego, Sąd potwierdził, żeG. B.nie prowadził we wskazanych miejscach działalności gospodarczej. Nie udało się wezwać go i przesłuchać w charakterze świadka (k. 1748,1757). Ponadto oskarżonyJ.oświadczył, że aktualnieG. B.przebywa za granicą.
Podobnie, jak w przypadkuprzedsiębiorstwa (...), współce (...)nie było żadnego dokumentu w postaci umowy, protokołów odbiorczych wykonanych usług, prac, poleceń przelewu, które potwierdzałaby, że usługi określone w ww. fakturach zostały rzeczywiście wykonane.
Ponadto wskazać należy, że oskarżonyD. J.nie przypominał sobie szczegółów dotyczących wykonanych usług przezG. B., których wartości z ww. faktur wystawionychspółce (...)były znaczne i wynosiły 88.401,21 zł i 29,280,00 zł. Zdaniem Sądu nielogiczne jest, żeby nie pamiętać tego rodzaju zdarzeń gospodarczych i nie wiązać: inwestycji/obiektu, a także zakresu wykonywanych robót z tak znacznymi kwotami, tym bardziej, że oskarżonyD. J.twierdził, że znałG. B., współpracował z nim.
Ocena niewiarygodności wyjaśnieńD. J.w ww. zakresie wynika również z zeznania świadkaR. M., która stwierdziła, iż pamięta, żeG. B.„robił u nich w biurze spółki szafki.” Dopiero na pytanie Sądu oskarżony wskazał, że takie usługi również zostały wykonane.
Na marginesie wskazać należy, że usługa dotycząca wykonywania szafek, nie ma również odzwierciedlenia w dokumentach źródłowychspółki (...)za 2006r.
Analiza wyciągu z rachunku(...) spółki (...)za okres od stycznia do grudnia 2006r. wskazuje, że w okresie wynikającym z ww. faktur nie dokonano, zgodnie z treścią faktur, zapłaty w formie przelewu na rachunek bankowyprzedsiębiorstwa (...)ww. kwot.
Ponadto zaznaczyć należy, że ww. faktury wystawionespółce (...)są z datami: 20.06.2006r. i 21.06.2006r. Na fakturach wskazano siedzibęspółki (...) (...)-(...) W.,ul. (...), która w rzeczywistości w tym czasie mieściła się pod innym adresem, czyliul. (...).
OskarżonyJ.twierdził w swoich wyjaśnieniach, że na pewno usługi wynikające z wyżej wymienionych faktur zostały wykonane. Tymczasem zaznaczyć należy, że faktury zostały wystawione w dniu 20 i 21 czerwca 2006r., a więc wówczas kiedy oskarżonyJ.nie pełnił jeszcze współce (...)żadnej formalnej funkcji – prezesem zarządu został w dniu 29 czerwca 2006r.
Ponadto oskarżonyJ.twierdził, że za powyższe usługi zapłacił gotówką (kwotę ponad 100.000 zł), tymczasem z faktury wynika, że cena miała zostać zapłacona przelewem bankowym. Ponadto w sytuacji zapłaty gotówką, jak wyjaśnił oskarżony, faktura powinna zostać potwierdzona - podpisana przez usługobiorcę. W tym przypadku nikt w imieniuspółki (...)jej nie podpisał.
Wskazane powyżej okoliczności zdaniem Sądu jednoznacznie potwierdzają, że faktury wystawione na rzeczspółki (...)nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Faktura, która nie dokumentuje rzeczywistej sprzedaży między wskazanymi w niej kontrahentami, jest bezskuteczna prawnie, a w związku z tym nie może wywołać żadnych skutków podatkowych zarówno u jej wystawcy, jak i odbiorcy. Nawet pomimo posiadania przez podatnika właściwej pod względem formalnym faktury VAT niezbędne jest wykazanie, czy opisana w fakturze transakcja miała rzeczywiście miejsce (wyrok z dnia 22 lipca 2009r. WSA wO.I SA/Op 237/09)
Spółka (...)odliczyła w deklaracjach VAT za poszczególne okresy od podatku należnego podatek naliczony z faktur wystawionych Spółce przezA.A. M.o nr: 0001/02/2006 z dnia 28.02.2006, 0001/03/2006 z dnia 27.03.2006, 0007/04/2006 z dnia 28.04.2006, 0004/05/2006 z dnia 31.05.2006 oraz przezP.H.U. (...)- zfaktur o nr: (...)z dnia 20.06.2006 i 15/06 z dnia 21.06.2006, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Zgodnie zart. 88 ust 3a pkt 4a ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r., nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.
W toku postępowania kontrolnego Urząd Kontroli Skarbowej ustalił, żespółka (...)w deklaracjach VAT odliczyła za poszczególne okresy podatek naliczony z faktur wystawionychspółce (...)przezA.i przezPHU (...), do czego nie była uprawniona zgodnie z powyższym przepisem.
Wskazać należy, że spółka powinna była przechowywać wszelkie dokumenty, które konieczne są do prawidłowego prowadzenia rachunkowości, o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia. Ich zawiniony brak powoduje odpowiedzialność podatkową, w tym karnoskarbową osób, które reprezentowałyspółkę (...).
Jedynym z kontrahentówspółki (...)był P.R.B.(...) S.C.G. G. (1),A. B.(...)-(...) W.ul. (...)(k. 64).
W toku kontroli dokumentacji ww. podatnika przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej wW., w związku z kontroląspółki (...)został sporządzony protokół z czynności sprawdzenia prawidłowości i rzetelności dokumentów u kontrahenta kontrolowanej spółki (k. 81-83). Kontrolującemu przedłożone zostały, m.in. dokumenty dotyczące transakcji handlowych zawartych w 2006r. pomiędzy ww. podatnikiem aspółką (...).
Znalazły się tam faktury VAT:
(...)(k. 65)
(...)(k. 67)
(...)z 29 grudnia 2006r. (k. 75)
z potwierdzeniem zapłaty za wykonane przezB.usługi.
Ustalono w toku kontroli, że wszystkie faktury zostały przez podatnika P.R.B.(...) S.C.G. G. (1),A. B.zaewidencjonowane w rejestrze zakupu VAT (k. 71-74,79), faktury te zostały również rozliczone przez podatnika w deklaracjach VAT-7.
G. G. (1)potwierdził, że usługi zostały wykonane i zapłacono za nie. Okoliczności tej nikt w toku postępowania nie kwestionował. W tym zakresie zeznania świadka należało uznać za wiarygodne, albowiem były zgodne z obiektywnymi dowodami za dokumentów.
Faktura VAT nr (...)z 29 grudnia 2006r. nie znajdowała się w dokumentacjispółki (...), nie została zaewidencjonowana w rejestrze sprzedażyspółki (...).
Kontrahentemspółki (...)był również(...)P. B.(...)-(...) W.ul. (...). (k. 602)
W toku kontroli dokumentacji ww. podatnika przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej wW., w związku z kontroląspółki (...), został sporządzony protokół z czynności sprawdzenia prawidłowości i rzetelności dokumentów u kontrahenta kontrolowanego (k. 636-637). Kontrolującemu przedłożone zostały, m.in. dokumenty dotyczące transakcji handlowych zawartych w 2006r. pomiędzy ww. podatnikiem aspółką (...).
Wśród przekazanych dokumentów znalazły się faktury VAT:
(...)(k. 603)
(...)z 29 grudnia 2006r (k. 627)
(...)z 29 grudnia 2006r. (k. 630)
z potwierdzeniem zapłaty za wykonane przezB.usługi.
Ustalono w toku kontroli, że wszystkie faktury zostały przez podatnika(...)P. B.zaewidencjonowane w rejestrze zakupu VAT (k. 634,626), chociaż faktury te nie zostały rozliczone przez podatnikaP. B.w deklaracjach VAT-7, co jednak nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie dla odpowiedzialności oskarżonych, a jedynie mogło powodować odpowiedzialność dlaP. B..
P. B.potwierdził, że usługi wykonano i zapłacono za nie. Okoliczności tej nikt w toku postępowania nie kwestionował. Depozycje świadka zostały więc uznane za wiarygodne.
Urząd Kontroli Skarbowej ustalił, żefaktury VAT: nr (...)z 29 grudnia 2006r. i(...)z 29 grudnia 2006r. nie znalazły się w rejestrze sprzedażyspółki (...).
Kontrahentemspółki (...)było takżePrzedsiębiorstwo (...) (...)-(...) O.ul. (...). (k. 638)
W toku kontroli dokumentacji ww. podatnika przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej wB.na zlecenie Urzędu Kontroli Skarbowej wW., w związku z kontroląspółki (...), został sporządzony protokół z czynności sprawdzenia prawidłowości i rzetelności dokumentów u kontrahenta kontrolowanego (k. 877-878)
Kontrolującemu przedłożone zostały, m.in. dokumenty dotyczące transakcji handlowych zawartych w 2006r. pomiędzy ww. podatnikiem aspółką (...).
Wśród dokumentów znalazły się faktury VAT:
(...)(k. 639)
(...)(k. 641)
(...)(k. 643)
(...)(k. 645),
a ponadto faktury VAT nr:
(...)z 29 grudnia 2006r. (k.883)
83/B/2006r. z 29 grudnia 2006r. (k. 884)
z potwierdzeniem zapłaty za wykonane przezB.usługi.
Ustalono w toku kontroli, że wszystkie faktury zostały przez podatnikaPrzedsiębiorstwo (...)zaewidencjonowane w rejestrze zakupu VAT i zostały rozliczone przez podatnika w deklaracjach VAT-7.
R. W. (2)potwierdził, że wykonanie usług i ich opłacenie. Okoliczności tej nikt w toku postępowania nie kwestionował. Sąd uznał wobec tego zeznania świadka za wiarygodne, ponieważ były zgodne z dowodami z dokumentów.
Urząd Kontroli Skarbowej ustalił, żefaktury VAT: nr: (...)z 29 grudnia 2006r. i 83/B/2006r. z 29 grudnia 2006r. nie zostały zewidencjonowane w rejestrze sprzedażyspółki (...).
Nie ujęcie w ewidencji VAT sprzedaży wymienionych powyżej faktur dotyczących m.in. ww. kontrahentówspółki (...)spowodowało nieprawidłowe rozliczenie podatku VAT w deklaracji VAT-7. To samo dotyczyło wskazanych wyżej faktur dotyczącychA. M.(nr 3/06/2006, nr(...),(...)), które nie znalazły się również w rejestrze sprzedaży VATspółki (...).
Kwoty podatku wskazane w tych fakturach sprzedaży wystawione na rzeczA.A. M.,(...)P. B.,(...)R. W. (2),(...)G. G. (1)zwiększyły kwoty podatku należnego w miesiącach, w których powinny być ujęte w ewidencji VAT sprzedaży i rozliczone w deklaracjach VAT-7.
Zgodnie zart. 109 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usługpodatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży. Zgodnie zaś zart. 109 ust 2ww. ustawy w razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania podatkowego niższą od kwoty należnej, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określa wysokość zobowiązania w prawidłowej wysokości. (Treść tego przepisu w powyżej wskazanym zakresie się nie zmieniła). W toku postępowania kontrolnego Urząd Kontroli Skarbowej nie przeprowadzał szacunku, ponieważ dokumenty źródłowe pozwalały na precyzyjne określenie prawidłowej wysokości zobowiązania(...) spółki (...).
Zaznaczyć należy, że Urząd Kontroli Skarbowej badał wszystkie faktury, które znajdowały się w dokumentacji księgowejspółki (...)i na tej podstawie ustalił w sposób prawidłowy wysokość zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące 2006r. W toku kontroli dokonywał szczegółowo analizy jedynie co do niektórych, losowo wybranych kontrahentów.
Na podstawie analizy całości dokumentacji księgowo-(...) spółki (...)Urząd Kontroli Skarbowej stwierdził brak:
- ewidencji VAT zakupów/nabycia towarów i usług za wszystkie miesiące 2006r,
- ewidencji VAT sprzedaży towarów i usług za: styczeń, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2006r.
Urząd Kontroli Skarbowej dokonując konfrontacji kwot podatku wynikających z rejestrów VAT w zakresie prowadzonym przez Spółkę w 2006r. ze znajdującymi się w dokumentacji zgromadzonej w sprawie fakturami VAT sprzedaży, w tym także fakturami VAT wystawionymi przez spółkę swoim kontrahentom, u których dokonano czynności sprawdzających, z odpowiadającymi tym fakturom deklaracjami VAT-7, stwierdził, że występują różnice w kwotach podatku należnego wykazanego w deklaracjach VAT (w tym również w kopiach deklaracji za sierpień-listopad zawartych w aktach sprawy, które w swoich rozliczeniach Urząd uwzględnił)
Urząd Kontroli Skarbowej stwierdził brak miesięcznych ewidencji zakupu w okresie styczeń-grudzień 2006r., czego konsekwencją było, żespółka (...)nieprawidłowo rozliczyła podatek naliczony w deklaracjach VAT-7.
Urząd Kontroli Skarbowej wW.uwzględnił te faktury VAT, które nie znalazły się, chociaż powinny w rejestrach sprzedaży i nabycia VAT.
Urząd Kontroli Skarbowej przedstawił w poszczególnych tabelach w protokole kontroli różnice w kwotach podatku należnego i naliczonego, które spowodowały konieczność zmian związanych z prawidłowym określeniem ich wysokości i w konsekwencji określenie wysokości właściwego zobowiązania podatkowego. Stąd zarzut obrony o niewskazanie podstaw ustalenia w sposób prawidłowy zaległości podatkowej jest chybiony. Urząd wszystkie „ustalenia matematyczne” szczegółowo opisał w poszczególnych tabelach, które zostały zawarte w protokole kontroli i w decyzji dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.
Ponieważ księgi podatkowe kontrolowanej Spółki za miesiące styczeń - grudzień 2006r. nie odzwierciedlały stanu rzeczywistego, Urząd Kontroli Skarbowej, na podstawieart. 193§2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, stwierdził, że są one nierzetelne.
Na podstawie art. 193§6 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z nierzetelnością Urząd Kontroli Skarbowej nie uznał w postępowaniu kontrolnym za dowód ksiąg(...) spółki (...), tj. ewidencji prowadzonej dla potrzeb podatku od towarów i usług za miesiące styczeń - grudzień 2006r.
Pismem z dnia 1 kwietnia 2011r. Naczelnik Urzędu SkarbowegoW.T.poinformował, że według ewidencjiP.nie zaewidencjonowano w tutejszym Urzędzie deklaracji podatku od towarów iusług (...)za okres sierpień, wrzesień, październik, listopad 2006r. oraz poinformował o braku wpłat podatku zadeklarowanego w deklaracjach, których kopie znajdowały się w aktach sprawy. Według bazyP.obowiązek podatku od towarów iusług (...)dlaspółki (...)został otwarty z datą 1 sierpnia 2006r. (k. 600)
W kolejnych dwóch pismach w toku postępowania sądowego, o które zwrócił się Sąd, Naczelnik Urzędu SkarbowegoW.-T.potwierdził powyższe informacje. (k. 1460, 1746)
W aktach sprawy znalazły się kserokopie deklaracji z potwierdzeniem nadania brakujących deklaracji (k. 547-623)
Sąd ustalił, żespółka (...)złożyła wszystkie deklaracje VAT-7 za cały 2006r. – za okres od stycznia do lipca do Urzędu SkarbowegoW.-W., jak również za okres od sierpnia do listopada oraz za grudzień do Urzędu SkarbowegoW.-T..
Spółka nie rozliczyła z urzędem skarbowym należnego podatku VAT za okresy od sierpnia do grudnia w terminie wskazanym przez ustawę. Urząd Skarbowy zaksięgował jedynie wpłatę podatku VAT za grudzień 2006r. w kwocie 350 zł, ale dopiero w dniu 21 marca 2007r.
Sąd nie był w stanie na tym etapie postępowania podważyć, że powyższe deklaracje nie zostały prawidłowo nadane przez podatnika w urzędzie pocztowym, nie był w stanie ustalić dlaczego nie dotarły do urzędu i czy miało to miejsce z przyczyn niezależnych od oskarżonych. W związku z tym uwzględnił istniejące wątpliwości w tym zakresie na korzyść oskarżonych.
Kwestia powyższego ustalenia nie miała wpływu na treść zobowiązania podatkowego. Jak wynika bowiem z protokołu kontroli i decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, Urząd Kontroli Skarbowej, pomimo założenia, że deklaracje za wskazane powyżej miesiące nie zostały złożone, w toku kontroli uwzględnił kopie deklaracji VAT-7 za okres sierpień-listopad 2006r., które od początku znajdowały się w aktach sprawy, zostały zabezpieczone do przedmiotowego postępowania. (k. 1318 T. VII)
Z treściart. 71-76 i art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości z 29 września 1994r.wynika, że kierownik jednostki ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych ustawą. Księgi rachunkowe, dowody księgowe, dokumenty inwentaryzacyjne i sprawozdania finansowe należy przechowywać w należyty sposób i chronić przed niedozwolonymi zmianami, nieupoważnionym rozpowszechnianiem, uszkodzeniem lub zniszczeniem. Przechowuje się je w jednostce, w oryginalnej postaci, w ustalonym porządku dostosowanym do sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, w podziale na okresy sprawozdawcze, w sposób pozwalający na ich łatwe odszukanie. Dokumenty księgowe, w tym te, które istotne są dla przedmiotowego postępowania, przechowuje się przez 5 lat licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dane zbiory dotyczą.
Obowiązek podatnika przechowywania ksiąg i związanych z ich prowadzeniem dokumentów do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego wynika również z art. 86§1 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie zart. 112 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
W chwili zatrzymana dokumentacji przez organy ścigania współce (...), jak również w czasie trwania kontroli skarbowej w 2011r., zarząd spółkiB.miał obowiązek przechowywać dokumenty księgowe dotyczące 2006r., w tym wszystkie takie, które potwierdzą rzeczywiście świadczone i nabyte przez nich usługi, itp. i to podatnik ponosi zawsze ryzyko niemożliwości udokumentowania zaistniałych zdarzeń gospodarczych.
Zgodnie zart. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy są zobowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu.
Zgodnie zart. 201§1 k.s.h.zarząd spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi sprawy spółki i ją reprezentuje.
Na podstawie powyższych przepisów nie budzi zdaniem Sądu wątpliwości, że w okresie od 6 marca do 29 czerwca 2006r. obowiązki te, w tym dotyczące składania deklaracji, rozliczeń z budżetem Państwa, prowadzenia ksiąg zgodnie z ustawą, ciążyły na jedynym członku zarząduP. P. (1), a od tego momentu do, co najmniej 25 stycznia 2007r., spoczywały naD. J..
Zresztą oskarżonyP. P. (1)w wyjaśnieniach przyznał, że sam zajmował się(...) spółki (...), aD. J.stwierdził, że prowadzeniem dokumentacji zajmowała sięR. M., ale jednocześnie oświadczył, że dokumentację podpisywał osobiście i tylko on mógł dokonywać płatności z rachunku bankowego spółki.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że w zakresie przytaczanych przepisów prawnych w uzasadnieniu, ich aktualna treść pokrywa się z brzmieniem tych przepisów, które obowiązywały w 2006r.
Oskarżeni nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów i po przeprowadzeniu wszystkich dowodów złożyli wyjaśnienia uzupełniające.
Twierdzili, że rzetelnie prowadzili dokumentację, braki w dokumentacji wynikały z faktu, że była ona zabezpieczona przez organy ścigania.
Ponadto oskarżeni donosząc się do zarzutów, że niektóre faktury związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przezA. M.iG. B.nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, twierdzili, że umowy zostały wykonane. Jednocześnie nie byli w stanie podać szczegółów dotyczących tych transakcji.
OskarżonyJ.twierdził ponadto, że płacił wszystkie należne Skarbowi Państwa podatki.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonych na niewiarygodne. W uzasadnieniu powyżej Sąd wykazał, że ich twierdzenia dotyczące przyczyn braku dokumentacji, rzetelności prowadzonej dokumentacji, przekazania dokumentacji, płacenia podatków są niezgodne z obiektywnymi dowodami z dokumentów i ich linia obrony o niezawinionym przez nich braku stosownej dokumentacji oraz stałe zasłanianie się niepamięcią, nie mogą zostać uwzględnione.
Sąd wykazał powyżej niekonsekwencje w ich wyjaśnieniach, odwołując się do kwestii ich niewiedzy w zakresie przedmiotu usług, zdarzeń gospodarczych, których wiarygodność zakwestionował Urząd Kontroli Skarbowej.
Oskarżeni zdaniem Sądu nie byli w stanie zaprzeczyć okolicznościom i wiarygodnie, logicznie odnieść się do dowodów jednoznacznie ich obciążały.
Wnioski dowodowe obrońców sprowadzały się do podjęcia czynności, które zostały już w toku postępowania przygotowawczego bądź sądowego wykonane, dołączenia dokumentacji, która została już w aktach zgromadzona i przeprowadzenia dowodów, które nie miały związku z przedmiotem postępowania (protokoły rozprawy z 10 stycznia i 16 października 2014r.).
Odnosząc się np. do nabycia usługi i materiałów do motocyklamarki Y.(faktury z 10 maja 2006r.) nie dotyczyły one majątku trwałegospółki (...)– spółka nie posiadała środków trwałych, w tym przedmiotowego motocykla. Zatem dlatego organ ustalając wysokość zobowiązania nie uwzględnił podatku VAT z tych faktur wystawionychspółce (...), powołując się na art. 88 ust. 1 i 2 ustawy o podatku VAT o treści obowiązującej w 2006r. Urząd Kontroli Skarbowej stwierdził, że nie wystarczające jest samo wprowadzenie środka trwałego do ewidencji środków trwałych, lecz musi nastąpić również jego zużycie, czyli faktyczne korzystanie, wykorzystywanie. Używanie tego środka trwałego jest koniecznym warunkiem przypisania dokonywanym odpisom amortyzacyjnym kosztów uzyskania przychodów. Kwestia zaś ponoszenia opłaty leasingowej nie była kwestionowana w toku postępowania.
Przedstawicielespółki (...)próbowali wyłączyć swoją odpowiedzialność związaną z brakiem dokumentacji księgowo-finansowej spółki powołując się, m.in. na kradzież samochodu, w którym miała znajdować się dokumentacjaspółki (...). W aktach sprawy znajdują się dokumenty, z których miałoby wynikać, że do kradzieży miało dojść w dniu 9 września 2009r. (k. 1179), o czymM. C.jako prezes zarządu zawiadomiła Urząd SkarbowyW.-T.(k. 1178).
Zdaniem Sądu nie można tych okoliczności podnosić w zakresie wyłączenia odpowiedzialności oskarżonych za brak dokumentacji, co do której oskarżyciel podnosił zarzut nierzetelnego/nieprowadzenia ksiąg rachunkowych.
Zaznaczyć bowiem należy, że jak wynika z akt, a zwłaszcza biorąc pod uwagę treść postanowienia Prokuratury Okręgowej w Warszawie Wydział V Śledczy w sprawie V Ds. 327/03, już w dniu 14 lutego 2007r., a więc przed kradzieżą, zażądano od przedstawicielaspółki (...)wydania rzeczy w postaci wszelkiej dokumentacji, (dotyczącej 2006r.) w tym na nośnikach elektronicznych, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i przeprowadzono czynność przeszukania siedziby spółki wW.przyul. (...)(k. 1177).
Oznacza to zdaniem Sądu, że kwestie ewentualnej kradzieży dokumentacjispółki (...), nie wnikając w prawdziwość czy rzetelność zawiadomienia Policji, nie mogły stanowić podstawy do żadnego zarzutu co do niezawinionego braku dokumentacji za 2006r., bowiem jeszcze na początku 2007r., a więc przed kradzieżą, dokumentacja za 2006 rok została zabezpieczona przez Prokuraturę, a następnie przekazana do wglądu i skopiowana przez Urząd Kontroli Skarbowej wW., co stało się podstawą do wszczęcia postępowania kontrolnego i następnie skierowania aktu oskarżenia.
Ponadto wskazać należy, że w związku z informacjami zawartymi w aktach sprawy, w których przedstawicielespółki (...)podnosili, że całość dokumentacji została zabezpieczona do innych postępowań (k. 1175-1176), co podnosili również w wyjaśnieniach przed Sądem, Sąd zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w Warszawie o ustalenie czy w aktach sprawy znajdują się dokumenty, które są istotne dla niniejszego postępowania, czyli faktury VAT, co do których Urząd Kontroli Skarbowej zarzucał, że nie znalazły się w rejestrach sprzedaży i zakupu VAT.
Sąd podjął z urzędu działania w celu ustalenia czy ww. faktury na pewno nie znajdowały się w dokumentacjispółki (...)zabezpieczonej do postępowania karnego. Prokuratura udzieliła odpowiedzi, że takich dokumentów nie zabezpieczono. (k. 1658, 1671, 1674)
Z analizy akt sprawy wynika, że brak wskazanych w zarzutach faktur został ujawniony po kontroli kontrahentówspółki (...), którzy posiadali wskazane faktury VAT w swojej dokumentacji.
Zaznaczyć ponadto należy, że z akt sprawy wynika informacja (k.1173v), że część dokumentacjispółki (...)mogłaby zostać zabezpieczona do sprawy prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie Wydział VI ds. Przestępczości(...)sygn. VI Ds. 36/09/S co do innej spółki, z której działalnością miał miećzwiązek (...). Sąd jednak nie zwracał się do ww. Prokuratury o udzielenie odpowiedzi, analogicznej jak wyżej (k. 1658), albowiem, jak wynika z powyżej przytoczonego postanowienia Prokuratury Okręgowej w Warszawie z dnia 14 lutego 2007r., wcześniej została zabezpieczona dokumentacjaspółki (...), co najmniej dotycząca okresu sprzed 14 lutego 2007r. Natomiast postanowienie Prokuratury Okręgowej w Lublinie w tej sprawie dotyczące żądania wydania rzeczy i co do przeszukania zostało wydane dopiero w dniu 29 kwietnia 2010r. (k. 1182)
Oskarżeni powoływali się na okoliczność, że w aktach sprawy znajduje się protokół przekazania w dniu 15 lipca 2006r. dokumentacjispółki (...)przezP. P. (1)na rzeczD. J.(k. 942). Zaznaczyć jednak należy, że treść protokołu wskazuje jedynie ogólnie na dokumentację, która miała zostać przekazana. Dokumentacja miała dotyczyćspółki (...)od października 2002r. Zdaniem Sądu nie jest to żaden dowód, że nastąpiło rzeczywiste przekazanie dokumentacji z 2006r., w tym tej, co do której ustalono, że spółka w trakcie kontroli skarbowej jej nie posiadała.
W protokole tym nie wskazano jakie konkretnie dokumenty zostały przekazane, czego dotyczące, za jaki okres, w jakiej ilości.
Należy również zwrócić uwagę na zeznaniaR. M., w których stwierdziła, że rozpoczynając pracę współce (...)nie otrzymała za styczeń-czerwiec 2006r. żadnych ksiąg od poprzedniego właściciela i musiała zaksięgować dokumenty, które otrzymała odD. J..R. M.zeznała również, że gospodarka magazynowa w Spółce nie była prowadzona, podczas gdy w ww. kopii protokołu przekazania wymienione są dokumenty magazynowe PZ, WZ, itp.
Analiza dokumentacji finansowo-księgowejspółki (...)za 2006r. potwierdza depozycje świadkaR. M.w powyższym zakresie.
Ponadto, co już podniesiono powyżej, w 2007r. dokonano zabezpieczenia całości dokumentacji księgowejspółki (...), w tym za 2006r. i właśnie jej analiza stała się podstawą do zlecenia przez Prokuraturę Okręgową kontroli przez Urząd Kontroli Skarbowej za 2006r., która ujawniła braki w dokumentacji, nierzetelne prowadzenia/nieprowadzenia dokumentacji księgowej, nieprawidłowe rozliczenia z urzędem skarbowym.
Materiał dowodowy zebrany w sprawie całkowicie podważa linię obrony oskarżonych.
Analiza akt sprawy wskazuje, że współce (...)panował co najmniej chaos organizacyjny, dostrzec można wiele nieprawidłowości w funkcjonowaniu tej spółki. Wskazuje na to jednoznacznie kwestia powiązań i współpracyB.zA., osobaM. C.jako prezesa zarząduB., która sama przyznała, że była w tej spółce jedynie „figurantem” i w rzeczywistości nie prowadziła jej spraw, a wszystkim zajmował sięD. J..
Do zeznań osób przesłuchiwanych w przedmiotowej sprawie należało podchodzić do nich z dużą ostrożnością.
Oczywiście, co zostało już podniesione powyżej świadkowieG.,W.iB.złożyli depozycje zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Ich oświadczenia znajdowały potwierdzenie w dokumentacji zebranej w sprawie.
ŚwiadekR. W. (2)(k. 1559-1560) potwierdził w swoich zeznaniach ustalenia wynikające z protokołu kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej. Świadek potwierdził okoliczności wynikające z faktur VAT, zeznał, żespółka (...)świadczyła na jego rzecz usługi budowlane jako podwykonawca, zapłacił za wykonane usługi, wskazał, żespółka (...)dysponowała drobnym sprzętem budowlanym. Faktury VAT zostały zaewidencjonowane i rozliczone z Urzędem Skarbowym.
Podobne zeznania złożyli świadkowieP. B.(k. 944-948, 1687-1688) iG. G. (1)(k. 1559), którzy potwierdzili wykonanie usług wynikających z faktur VAT, będących przedmiotem niniejszego postępowania.
Zeznania ww. świadków są zgodne z dokumentacją zebraną w sprawie, zwłaszcza z protokołami kontroli przeprowadzonych przez Urząd Kontroli skarbowej ww. kontrahentówspółki (...).
Każda z pozostałych przesłuchanych osób w jakiś sposób była odpowiedzialna za kwestie, które dotyczą przedmiotowego postępowania, więc należało podchodzić do nich z ostrożnością.
Nie mniej jednak w przedmiotowej sprawie można było dokonać jednoznacznych ustaleń faktycznych na podstawie obiektywnych dowodów z dokumentów, z których jednoznacznie wynika, jakie obowiązki zaniedbali oskarżeni jako przedstawicielespółki (...).
Przesłuchana w charakterze świadkaR. M.(k. 1154-1159, 1536-1537) zeznała, że współce (...)wykonywała czynności księgowej. Oświadczyła, że spółka prowadziła działalność jedynie budowlaną. Świadek nie potrafiła logicznie wyjaśnić dlaczego nie ma rejestru VAT, twierdziła, że były prowadzone. Zapewniła, że deklaracje VAT zostały sporządzone.
Depozycje świadka tak naprawdę niewiele wnoszą do sprawy, albowiem świadek nie wiedziała jakiego rodzaju i gdziespółka (...)prowadziła roboty w 2006r., nie miała wiedzy na temat kontrahentów spółki. Z jej zeznań wynika, że osobą, która rzeczywiście zajmowała się dokumentacją spółki byłD. J., co przyznał również sam oskarżony.
Podkreślić należy, żeR. M.zajmowała się w tym czasie sprawami księgowymi innych spółek prowadzonych przez oskarżonegoJ., stąd zdaniem Sądu niewiedza świadka, brak możliwości podania konkretnych szczegółów.
Zeznania świadkaA. M.(k. 1140-1146, 1534) również niewiele wnoszą do sprawy. Świadek oświadczyła, że nie pamięta, że nie ma wiedzy na temat relacji między jej przedsiębiorstwem aspółką (...), co do transakcji handlowych między ww. podmiotami w 2006r., swojej roli współce (...)jako wspólnika, okoliczności zostania wspólnikiem, zakresu działalnościspółki (...), roli oskarżonych w funkcjonowaniu spółki, roliM. C., kwestii dokumentacji księgowo-finansowej spółki.
Odnosząc się do czterech faktur, które zdaniem oskarżyciela nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, świadek nie była w stanie podać żadnych okoliczności dotyczących usług czy umowy, o której mowa w fakturach. Stwierdziła jedynie, że faktury te przedstawił jej do podpisu, wcześniej już przez niego podpisane,P. P. (1).
Znamienne jest, że świadek nie była w stanie podać żadnych okoliczności dotyczących ewentualnych usług budowlanych jakie miałaby wykonaćA.na rzeczspółki (...), podać jakimi urządzeniami, narzędziami dysponowała, jakich, ilu pracowników zatrudniała.
Już ta niewiedza powoduje zdaniem Sądu przeświadczenie, żeA. M.mogła jedynie formalnie figurować jako osoba związana zespółką (...), co potwierdza przyjętą tezę, że współce (...)panował co najmniej chaos organizacyjny.
ŚwiadekM. C.(k. 910-911, 1556-1559) stwierdziła, że w 2006r. nie miała żadnego związku zespółką (...). Zeznała, że co do zakresu działalności Spółki, to wykonywała ona prace budowlane. Nie potrafiła podać żadnych okoliczności dotyczących funkcjonowaniaspółki (...), ani okoliczności nabycia jej udziałów, poza tym, że oskarżonyJ.zaproponował jej ich nabycie i zostanie prezesem zarządu.
Oczywiste jest, żeM. C.była jedynie „figurantem” współce (...), co zresztą sama przyznała przed Sądem. Nielogiczne jest bowiem nabycie przez nią udziałów, objęcie podstawowej funkcji w spółce i jednocześnie nie posiadanie żadnej wiedzy na temat jej działalności, funkcjonowania, pracowników, dochodów, dokumentacji, kontrahentów.
Stwierdziła, że godziła się na objecie tych funkcji, ponieważ oskarżonyJ.zobowiązał się, że zostanie „dyrektorem generalnym” i będzie „zarządzał spółką, która przyniesie dobre wyniki finansowe, ona natomiast będzie firmowała spółkę jako prezes zarządu”.
W związku z powyższym zeznania jej, z uwagi na brak znajomości istotnych okoliczności dotyczącychspółki (...), nie mogą mieć istotnego znaczenia dla wyjaśnienia przedmiotowej sprawy.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że znamienna jest również treść protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników z dnia 24 kwietnia 2010 r. (k. 1466-1468), zgodnie z którym uchwałąM. C.została odwołana z funkcji członka zarządu. Uchwałą tą nie powołano jednak nikogo innego do pełnienia tej funkcji, a zgodnie z KRS zarząd spółki był od początku jej funkcjonowania jednoosobowy. Pomimo, że pod protokołem podpisała sięM. C., w toku postępowania kontrolnego nie powoływała się na tą okoliczność. Ponadto pod protokołem pod listą obecności podpisał się równieżD. J.jako „prezes zarządu”, pomimo, że zgodnie z KRS co najmniej od sierpnia 2008r. nie pełnił już formalnie żadnej funkcji współce (...).
Zdaniem Sąd wskazane powyżej okoliczności podważają wiarygodność tego dokumentu, co do daty i okoliczności jego sporządzenia.
Analiza zeznańA. M.,R. M.,M. C., prowadzi do wniosku, że współce (...)co najmniej istniały poważne nieprawidłowości w zakresie prowadzenia dokumentacji finansowo-księgowej. Jednakże, co Sąd zaznaczył poprzednio ustalenia faktyczne w sprawie zostały poczynione w oparciu o obiektywne dowody z dokumentów zawarte w aktach sprawy.
ŚwiadekJ. R.(k. 1688-1689) nie miała właściwie wiedzy na tematspółki (...), ponieważ zajmowała się księgowością innych spółek prowadzonych przezD. J.. Stwierdziła jedynie, że w 2010r. zatrzymano dokumentację spółek związanych z działalnością oskarżonegoJ.. Jednak treść jej zeznań w kontekście depozycji świadkaR. M., wskazuje, że jako osoby pracujące dla oskarżonegoJ.nie zdawały sobie sprawy, jakie czynności podejmowała każda z nich, za co były dokładnie odpowiedzialne w ramach swoich obowiązków pracowniczych.
Sąd, ustalając stan faktyczny, oparł się na pozostałych dowodach z dokumentów, ujawnionych w trybieart. 394 k.p.k., uznając je za autentyczne i potwierdzające w swojej treści rzeczywisty stan rzeczy.
Sąd uwzględnił przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy decyzję dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 30 września 2011r., która jest prawomocna. Okoliczność ta została ostatecznie ustalona ponad wszelką wątpliwość i nie była kwestionowana w toku postępowania. Decyzja jest prawomocna, nie została skutecznie podważona w toku postępowania administracyjnego, co potwierdzili na rozprawie obrońcy oskarżonych.
W tym miejscu nadmienić należy, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów, odnośnie związania sądu karnego prawomocną decyzją administracyjną, w myśl, którego sąd karny nie jest zobowiązany do czynienia własnych ustaleń dotyczących prawidłowości rozliczenia podatku, skoro kwestia ta została rozstrzygnięta prawomocnie przez uprawnione do tego ograny skarbowe. Takie rozstrzygnięcie należy traktować jako „kształtujące stosunek prawny” w rozumieniuart. 8§2 k.p.k.i uznać należy za wiążące w postępowaniu karnym. (postanowienie Sądu Najwyższego z 01.10.2009 IV KK 455/08, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 17.06.2009r. II AKZ 334/09, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 20.04.2000r. II AKZ 32/00, wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 30.11.2010r. IX Ka 515/10)
W decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej zostało określone zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące 2006r. (k. 1302). Decyzja została w sposób należyty uzasadniona. Wyliczenia co do różnicy podatku zapłaconego i należnego wynikającego z całości dokumentacji księgowejspółki (...)za 2006r. zostały szczegółowo przedstawione w poszczególnych tabelach zawartych w decyzji, a także w protokole kontroli.
Ponadto z uwagi na co najmniej nieprawidłowość w prowadzeniu ksiąg rachunkowych, w tym ich brak, Urząd Kontroli Skarbowej przeprowadzając postępowanie kontrolne uwzględnił treść art. 193 ustawy Ordynacja Podatkowa, co pozwoliło mu na nie traktowaniu ich jako dowodu w postępowaniu skarbowym i ustalenie samodzielnie w sposób prawidłowy zobowiązania podatkowego. Wobec powyższego oczywistym jest, że Sąd karny nie może tej okoliczności kwestionować.
Ustalenie Sądu, że brak jest dowodów, żespółka (...)nie złożyła deklaracji podatkowych VAT-7 na okres lipiec-listopad 2006r., nie zmieniają i nie mogą zmienić decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, albowiem, co Sąd podnosił już powyżej, jak wynika z protokołu kontroli i decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, kopie deklaracji VAT-7 za okres sierpień-listopad 2006r., które znajdowały się w aktach sprawy i zostały zabezpieczone do przedmiotowego postępowania, zostały uwzględnione, w tym również wszystkie faktury dotyczącespółki (...).
Obrońcy, oskarżeni próbowali podważać w toku postępowania karnego prawidłowość kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej. Kontrola została przeprowadzona w oparciu o całościową dokumentację, z uwzględnieniem zapoznania się ze stanowiskiem oskarżonych, którzy zostali wysłuchani w charakterze strony i przedstawicielaspółki (...), którego dane figurowały w Krajowym Rejestrze Sądowym.
W trakcie kontroliM. C., nie podnosiła, że jest osobą nieuprawnioną do reprezentowaniaspółki (...). Została przesłuchana w charakterze strony, podobnie zresztą jak oskarżeni. W dniu 28 kwietnia 2010r.M. C.w formie aktu notarialnego zbyła udziałyspółki (...). Z dokumentu wynika, że nie była już wspólnikiem spółki, natomiast z Krajowego Rejestru Sądowego wynikało, że pełni funkcję prezesa zarządu.
Obowiązkiem sądu karnego była ocena czy zachowanie oskarżonych wypełniło znamiona przestępstwa skarbowego.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd w wyroku z dnia 10 marca 2015r. uznał oskarżonegoP. P. (1), w ramach zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, za winnego tego, że w okresie od 06.03.2006r. do 29.06.2006r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, pełniąc w(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.funkcję Prezesa Zarządu i będąc z tego tytułu zgodnie zart. 201§1 k.s.h.,art. 9§3 k.k.s.oraz na podstawieart. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości z 29 września 1994r., odpowiedzialnym, m.in. za prawidłowość rozliczeń ww. spółki z budżetem Państwa, spowodował uszczuplenie w podatku od towarów i usług za 2006r., tj. za styczeń 2006r. - na kwotę 19.457 zł., za luty 2006r. - na kwotę 12.774 zł., za kwiecień 2006r. - na kwotę 3.699 zł., za maj 2006r. - na kwotę 35.064 zł., łącznie na kwotę 70.994 zł, przy czym kwota uszczuplonego podatku była małej wartości, poprzez to, że w złożonych za styczeń, luty, kwiecień i maj we właściwym Urzędzie SkarbowymW.-W.deklaracjach VAT-7 w tym podatku, podał dane niezgodne z rzeczywistością, na skutek nierzetelnego prowadzenia ksiąg rachunkowych w postaci ewidencji sprzedaży VAT poprzez nie ujęcie w ww. księgach wszystkich faktur VAT sprzedaży, a znajdujących się w dokumentacji ww. spółki, w tym m.in. faktury z 21 czerwca 2006r. nr 3/06/2006 dotyczącejprzedsiębiorstwa (...),A. M.z siedzibą wW.oraz poprzez zawyżenie w księgach rachunkowych podatku naliczonego VAT, tj. wobec obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ujęty w nierzetelnych fakturach, którymi się posłużył o nr: 0001/02/2006 z 28 lutego 2006r., 0001/03/2006 z 27 marca 2006r., 0007/04/2006 z 28 kwietnia 2006r. i 0004/05/2006 z 31 maja 2006r., nie potwierdzających rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, odnoszących się do zakupu usług budowlanych, wystawionych przezprzedsiębiorstwo (...),A. M.z siedzibą wW., tj. za winnego popełnienia przestępstwa, które zakwalifikował zart. 56§1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 61§l k.k.s.w zb. zart. 62§2 k.k.s.w zw. zart. 6§2 k.k.s.iart. 7§l k.k.s.
Sąd uznał oskarżonegoD. J., w ramach zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, za winnego tego, że w okresie od 29.06.2006r. do 25.01.2007r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, pełniąc w(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW., funkcję Prezesa Zarządu i będąc z tego tytułu zgodnie zart. 201§1 k.s.h.,art. 9§3 k.k.s.oraz na podstawieart. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości z 29 września 1994r.odpowiedzialnym, m.in. za prawidłowość rozliczeń ww. spółki z budżetem Państwa, spowodował uszczuplenie w podatku od towarów i usług za 2006r., tj. za czerwiec 2006r. - na kwotę 5.403 zł., za lipiec 2006r. - na kwotę 12.677 zł., za sierpień 2006r. - na kwotę 15.972 zł., za wrzesień 2006r. - na kwotę 74.588 zł., za październik 2006r. - na kwotę 42.912 zł, za listopad 2006r. - na kwotę 65.471 zł. oraz za grudzień 2006r. - na kwotę 107.851 zł., łącznie na kwotę 324.874 zł, poprzez to, że w złożonych za czerwiec-grudzień we właściwym Urzędzie SkarbowymW.-T.deklaracjach VAT-7 w tym podatku, podał dane niezgodne z rzeczywistością, na skutek nie prowadzenia wbrew obowiązkowi prawnemu ksiąg rachunkowych w postaci, m.in. ewidencji sprzedaży VAT i poprzez nie ujęcie w ww. księgach wszystkich faktur VAT sprzedaży, a znajdujących się w dokumentacji ww. spółki, w tym faktur: z 30 listopada 2006r.(...), z 11 grudnia 2006r.(...)wystawionych na rzeczprzedsiębiorstwa (...),A. M.z siedzibą wW., z 29 grudnia 2006r. nr:(...)i(...)wystawionych na rzeczprzedsiębiorstwa (...)z siedzibą wW., z 29 grudnia 2006r. nr:(...)i 83/B/2006r. wystawionych na rzeczPrzedsiębiorstwa (...)z siedzibą wO.oraz faktury z 29 grudnia 2006r. nr:(...)wystawionej na rzecz przedsiębiorstwa P.R.B.(...) S.C.G. G. (1),A. B.z siedzibą wW.oraz poprzez zawyżenie podatku naliczonego VAT, tj. wobec obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ujęty w nierzetelnych fakturach, którymi się posłużył nr 13/06 z 20 czerwca 2006r. i 15/06 z dnia 21 czerwca 2006r., nie potwierdzających rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, odnoszących się do zakupu usług cięcia i wyginania prętów zbrojeniowych oraz robót budowlanych, wystawionych przezP.H.U. (...)z siedzibą wP.przyul. (...), należącej doG. B., tj. za winnego przestępstwa, które zakwalifikował zart. 56§1 k.k.s.w zb. zart. 60§l k.k.s w zw. zart. 62§2 k.k.s.w zw. zart. 6§2 k.k.s.iart. 7§l k.k.s.
Oczywiste jest, że nie każda kontrola, kończy się wszczęciem postępowania karnego.Kodeks karny skarbowystosuje się wówczas, gdy zachowanie podatnika naruszające przepisy podatkowe, wypełniło również znamiona przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego. Zakres prowadzonej przez organ podatkowy kontroli był oczywiście szerszy niż zakres obejmujący zarzuty z aktu oskarżenia.
Kontrola odbyła się zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z protokołu kontroli wynika, że losowo sprawdzano w toku postępowania kontrahentówspółki (...). W przypadku ustalenia nieprawidłowości, znalazło to wyraz w protokole kontroli, a następnie w opisie zarzucanych oskarżonym czynów. Należy podkreślić, że wysokość uszczuplonego podatku została ustalona w oparciu o wszystkie faktury za 2006r., natomiast kontroli nie przeprowadza się poprzez weryfikowanie wszystkich kontrahentów kontrolowanego podmiotu.
Zgodnie z powołanym już przepisemart. 201§1 k.s.h.iart. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości z 29 września 1994r.kierownik jednostki (a więc prezes zarządu spółki) ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych ustawą, w tym z tytułu nadzoru, również w przypadku gdy określone obowiązki w zakresie rachunkowości zostaną powierzone innej osobie. Zgodnie z przepisemart. 9§3 k.k.s.za przestępstwo skarbowe odpowiada, jak sprawca ten, kto, m.in. na podstawie przepisu prawa, zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi osoby prawnej.
W świetle tych przepisów odpowiedzialność oskarżonych, którzy pełnili w okresach wskazanych w opisie czynów im przypisanych funkcję prezesa zarządu, jest oczywista.
Ustalając okres w jakim oskarżeni mieli popełnić przestępstwo Sąd przyjął wobec oskarżonegoP.jako datę początkową dzień, w którym złożył deklarację VAT za styczeń do właściwego urzędu skarbowego, a za datę końcową okres, do którego pełnił obowiązki prezesa zarządu. Odpowiednio oskarżonyJ.objął funkcję w zarządzie spółkiB.29 czerwca 2006r., a deklarację VAT-7 za grudzień złożyć powinien do 25 stycznia 2007r.
Rachunkowość jednostki zgodnie z art. 4 ust. 3 ww. ustawy obejmuje, m.in. prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym, gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą.
Zgodnie zart. 56§1 i 2 k.k.s.odpowiedzialności karnej podlega podatnik, który składając organowi podatkowemu deklarację, w której podaje nieprawdę, przez co naraża podatek na uszczuplenie.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zawarta wart. 56§1 k.k.s.norma sankcjonowana obejmuje swoim zakresem czyny polegające nie tylko na narażeniu na uszczuplenie należności podatkowej, ale również, wnioskując a minori ad maius, na spowodowaniu takiego uszczuplenia.
Odpowiedzialność karna skarbowa za czyn zart. 56§1 k.k.s.powstaje nawet wtedy, gdy podatnik składając nierzetelną deklarację nie zmierzał do osiągnięcia celu w postaci zaniżenia podatku lub uchyleniu się od opodatkowania, jednakże w wyniku takiego zachowania Skarb Państwa został narażony na uszczuplenie podatku.
Z protokołu kontroli i decyzji podatkowej wynika jednoznacznie, że oskarżeni w składanych deklaracjach nie uwzględnili wszystkich faktur, które znajdowały się w dokumentacji księgowej spółki. Wykorzystali również w rozliczeniach z budżetem Państwa faktury, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (dot.A.,A. M.iB.Mebel,G. B.).
Zgodnie zart. 88 ust 3a pkt 4a ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.
Zatem na podstawie ww. przepisuspółka (...)nie miała podstaw do odliczenia od podatku należnego podatku dotyczących faktur określonych powyżej w uzasadnieniu, co uczyniła w składanych deklaracjach.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego związane jest z rzeczywistym, a nie fikcyjnym zdarzeniami gospodarczymi, co oznacza, że zasadnicze znaczenie ma nie tylko forma prawna wynikająca z faktury, ale prawda materialna polegająca na tym, że faktura musi odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, z prawdziwymi elementami nie tylko przedmiotowymi ale i podmiotowymi. (tak wyrok WSA w Szczecinie z dnia 12 marca 2009r. I SA/Sz 715/08)
W związku z tym Urząd Kontroli Skarbowej uwzględniając powyższe, dokonał stosownych obliczeń dotyczących kwot uszczuplonego podatku za poszczególne miesiące 2006r.
Ponadto Urząd Kontroli Skarbowej określając prawidłowo wysokość należnego podatku, a więc w rozumieniuart. 56§1 k.k., faktycznie działaniem oskarżonych uszczuplonego, uwzględnił całość dokumentacji księgowej - faktury, które powinny zostać z właściwym urzędem skarbowym rozliczone, a nie zostały.
Określając wysokość uszczuplonego podatku za wszystkie miesiące 2006r. Sąd uwzględnił treść decyzji dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego wobecspółki (...), uwzględniając okresy, kiedy oskarżeni pełnili jednoosobowo funkcję prezesa zarządu.
Sąd w toku postępowania karnego weryfikował ustalenia postępowania kontrolnego, które nie doprowadziły do podważenia ustaleń kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej, poza okolicznością dotyczącą deklaracji VAT-7. W tym przypadku podstawą weryfikacji było istnienie pewnych wątpliwości.
Sąd wyeliminował z opisu czynu dotyczącego oskarżonegoD. J.kwestie dotyczące faktur na rzeczA.A. M.za okres luty-maj 2006r., albowiem dotyczyły one okresu, kiedy oskarżony nie pełnił funkcji prezesa zarządu spółkiB., a funkcję tę pełnił oskarżonyP.. Kwestia ta nie miała wpływu na wysokość podatku za poszczególne miesiące, co wynika z decyzji podatkowej.
Sąd ustalił, że, w przypadku oskarżonegoP.kwota uszczuplonego podatku była małej wartości, a co do oskarżonegoJ.wartość uszczuplonego podatku uzasadniała kwalifikację zart. 56§1 k.k.s.
Zgodnie zart. 53§14 k.k.s.mała wartość jest to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.
W 2006r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 899,10 zł. Zatem uszczuplony podatek nie mógł przekroczyć kwoty 179.820,00 zł.
Analiza kwot podatku naliczonego dokonana na podstawie deklaracji VAT-7 znajdujących się w dokumentach spółki (uwzględniono więc również te za okres od sierpnia do listopada) w konfrontacji z wydrukami deklaracji otrzymanych z Urzędów SkarbowychW.-W.iW.-T.oraz fakturami VAT zakupu/nabycia znajdującymi się w dokumentacjispółki (...), wskazała, że występowały różnice w kwotach należnego podatku, które należało ustalić w sposób prawidłowy.
Odnośnie oskarżonegoP.oprócz powyższych ustaleń należało jeszcze uwzględnić, że spółka w deklaracjach VAT-7 odliczyła za poszczególne okresy podatek naliczony z faktur wystawionychspółce (...)przezprzedsiębiorstwo (...).
Odnośnie zaś oskarżonegoJ.oprócz powyższych rozważań należało uwzględnić nieuprawnione odliczenie podatku z faktur wystawionychspółce (...)przezprzedsiębiorstwo (...),PHU (...).
Ponadto nie ujęcie w ewidencji VAT sprzedaży za grudzień i listopad faktur dotyczących przedsiębiorców wymienionych w opisie czynu spowodowało nieprawidłowe rozliczenie podatku VAT w deklaracjach VAT-7.
Z ustaleń protokołu kontroli wynika, że kwoty podatku należnego wynikające z faktur znajdujących się współce (...), nie odpowiadają danym zawartym w deklaracjach, które to ustalenie zostało zawarte w opisie czynu.
Sąd ustalił, że oskarżeni posłużyli się nierzetelnymi fakturami, które zostały ujęte w opisie czynu, (dot.A.,A. M.iB.Mebel,G. B.), wykorzystując je do rozliczeń z urzędem skarbowym. (art. 62§2 k.k.s.)
Zgodnie z orzecznictwem i doktryną posługiwanie się nierzetelną fakturą to czyn popełniany przez podatnika (w praktyce odbiorcę faktury, czylispółkę (...)), który w postępowaniu w przedmiocie własnego zobowiązania podatkowego, wykorzystuje nierzetelny dokument transakcji.
Sąd uznał, że formalnie wystawcą faktur określonych w opisie czynu dotyczącym oskarżonegoP.byłaA. M.. W zakresie czynu przypisanego oskarżonemuJ.faktury wystawiłG. B., czego oskarżonyJ.w swoich wyjaśnieniach nie zakwestionował.
Faktury te, co już podnoszono, nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, były więc nierzetelne.
OskarżonyP.swoim zachowaniem wypełnił również znamiona przestępstwa skarbowego zart. 61§1 k.k.s., przewidującego odpowiedzialność karną za nierzetelne prowadzenie ksiąg.
Zgodnie zart. 53§21 k.k.s.księgami są m.in. ewidencje. Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży (i nabycia) VAT wynika zart. 109 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie zart. 24 ust. 1 i 2 ustawy o rachunkowościksięgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i na bieżąco. Księgi rachunkowe uznaje się za rzetelne, jeżeli dokonane w nich zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.
Zgodnie zart. 53§22 k.k.s.księga nierzetelna to księga prowadzona niezgodnie ze stanem rzeczywistym.
Nierzetelnym prowadzeniem jest zarówno prowadzenie polegające na ujmowaniu w księgach zdarzeń nie mających miejsca w rzeczywistości, jak i na nie ujmowaniu pewnych zdarzeń przy jednoczesnym ujmowaniu innych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i poglądami doktryny, fakt ujęcia w księdze jednego chociażby zdarzenia i nie ujęcia pozostałych pozwala przyjąć kwalifikację zart. 61§1 k.k.s.
W toku kontroli ustalono, żespółka (...)posiadała częściową ewidencję VAT sprzedaży: za luty, marzec, kwiecień i maj 2006r. w postaci miesięcznych rejestrów VAT sprzedaży.
Konfrontacja przeprowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej kwot podatku z rejestrów VAT ze znajdującymi się w dokumentacji spółki fakturami VAT sprzedaży, a także z fakturami wystawionymi przez spółkę swoim kontrahentom, u których dokonano czynności sprawdzających, z odpowiadającymi tym fakturom deklaracjami VAT-7 spółki wykazała iż występowały różnice w kwotach podatku należnego wykazanego w deklaracjach VAT-7, a tym samym w rejestrach tych nie zostały ujęte wszystkie faktury, które skontrolował Urząd Kontroli Skarbowej.
Zgodnie z§ 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, podatnik jest obowiązany dokonywać zapisów w ewidencji sprzedaży jeden raz dziennie po zakończeniu dnia, nie później niż przed rozpoczęciem działalności w dniu następnym.
W ewidencji uwzględniono nierzetelne faktury dotycząceprzedsiębiorstwa (...). Nie ujęto również w ewidencji sprzedaży faktury z 21 czerwca 2006r. nr 3/06/2006 również dotyczącejA., co obciążało oskarżonegoP..
Powyższe oznacza, że dla oddania pełnej zawartości kryminalnej przypisanego oskarżonemuP.czynu należało zakwalifikować go zart. 61§1 k.k.s., podatnik częściowo prowadził księgi rachunkowe, ale robił to w sposób nierzetelny. Należało również uwzględnić treść art. 193§2 i 4 Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do oskarżonegoJ., Sąd przyjął kwalifikację zart. 60§1 k.k.s., który przewiduje odpowiedzialność karną za nie prowadzenie ksiąg. Z ustaleń Urzędu Kontroli Skarbowej wynika, że w okresie wskazanym w opisie czynu żadne ewidencje sprzedaży, nabycia VAT nie były prowadzone. Sąd uznał, że przyjęcie takiej kwalifikacji nie było wyjściem poza ramy aktu oskarżenia, albowiem ustalenie co do braku takich ewidencji za okres lipiec-grudzień wynika wprost z uzasadnienia aktu oskarżenia.
Sąd ustalił w opisie czynu, za opisem oskarżyciela, żespółka (...)nie ujęła w ewidencji VAT określonych faktur, w tym oczywiście wszystkich innych, znajdujących się w dokumentacji księgowej Spółki, co w konsekwencji skutkowało niewłaściwym rozliczeniem z Urzędem Skarbowym podatku w deklaracjach VAT-7.
Kwoty podatku wykazane m.in. w fakturach sprzedażyspółki (...)o numerach:(...),(...)wystawione na rzeczA.A. M.oraz faktury nie ujęte w ewidencji sprzedaży wystawione na rzecz(...)P. B.,(...)R. W. (2)i(...)G. G. (1),A. B.zwiększały kwoty podatku należnego w miesiącach w których powinny być ujęte w ewidencji VAT sprzedaży i rozliczone w deklaracjach VAT-7.
Sąd wyeliminował z opisu czynu zarzucanegoD. J.art. 54§2 k.k.s.Sąd już wcześniej podnosił, że zaistniały nie dające się usunąć wątpliwości co do kwestii złożenia przez spółkę deklaracji VAT za sierpień-listopad 2006r., albowiem w aktach znajdowały się kopie wraz z potwierdzeniem nadania wskazanych dokumentów. Fakt ten nie wpływa na wysokość ustalonego decyzją zobowiązania podatkowego, albowiem, co już Sąd podnosił, kserokopie tych dokumentów uwzględnione zostały przez Urząd Kontroli Skarbowej w trakcie prowadzonej kontroli. Faktem jest, że za ten okresspółka (...)nie zapłaciła należnego budżetowi Państwa podatku. Jednakart. 54§2 k.k.s.przewiduje odpowiedzialność karną dla podatnika, który uchylając się od opodatkowania nie składa deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie. Przy ustaleniu, że oskarżony złożył deklaracje, pomimo, że nie zapłacił należnego Skarbowi Państwa podatku, nie doszło wobec tego do wypełnienia wszystkich znamion czynu zabronionego określonego w tym przepisie. Natomiast inną kwestią było, że złożone deklaracje nie zawierały prawdziwych danych, co wiązało się z koniecznością prawidłowego naliczenia należnego podatku. W sytuacji zgłoszenia się do podatku, ale nie podania wszystkich informacji odnośnie przedmiotu lub podstawy opodatkowania, bądź podanie w deklaracji niepełnych informacji następuje nie naruszenie przepisuart. 54 k.k.s., lecz w grę wchodzi przepisart. 56 k.k.s.
Zachowanie oskarżonych wypełniło jednocześnie znamiona kilku przestępstw skarbowych, co uzasadniało przyjęcie kwalifikacji zart. 7§1 k.k.s.Okres w jakim doszło do popełnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu należności publicznoprawnej uzasadnia przyjęcie w kwalifikacjiart. 6§2 k.k.s.
Zaznaczyć należy, że w toku postępowania karnego potwierdziły się okoliczności ustalone w toku kontroli, poza okolicznością dotyczącą deklaracji VAT za sierpień-listopad 2006r. z powodów podanych powyżej w uzasadnieniu.
Podstawy prawne do poczynionych powyżej ustaleń, zostały wskazane powyżej w uzasadnieniu.
Zaznaczyć również należy, że oskarżeni i ich obrońcy w toku postępowania karnego podnosili, że postępowanie kontrolne nie było prowadzone prawidłowo, że nie zapewniono prawa do obrony oskarżonym. Sąd już podnosił, że w ramach swoich kompetencji nie może co do zasady podważyć prawomocne decyzji organów podatkowych. Jednakże należy zwrócić uwagę, że oskarżeni w toku postępowania kontrolnego byli wysłuchani, mieli możliwość złożenia dokumentów, do czego się zobowiązywali, jednak nie uczynili tego w toku postępowania kontrolnego.
Uwzględniając opis czynu przypisanego oskarżonemuP., nie można było zakwalifikować go jako wykroczenie skarbowego zart. 56§3 k.k.s.Obrońca powoływał się bowiem jedynie na uszczuplenie w podatku spowodowane nieprawidłowym rozliczeniem związanym z fakturami VAT nie dotyczącymi prawdziwych zdarzeń gospodarczych wystawionych przezA.. Tymczasem oskarżyciel jednoznacznie zarzuciłP. P. (1)uszczuplenie podatku na kwotę przekraczająca tzw. ustawowy próg. Związane to było z badaniem wszystkich faktur znajdujących się w dokumentacji księgowejspółki (...).
Reasumując wskazać należy, że Sąd wszystkich ustaleń, zmian w opisie czyny i zmian w zakresie kwalifikacji prawnej, dokonał w ramach aktu oskarżenia, uwzględniając treść zarzutów i uzasadnienie, które stanowią integralną całość aktu oskarżenia.
Wymierzając oskarżonym karę, Sąd uwzględnił okoliczności wynikające zart. 12 k.k.s.,art. 13 k.k.s.iart. 23 k.k.s.
Oskarżeni dopuścili się rażącego naruszenia podstawowych obowiązków podatnika, jak płacenie podatków oraz rzetelne prowadzenie dokumentacji księgowej.
Sąd uwzględnił również, że oskarżeni byli dotychczas karani i to za przestępstwa związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Sąd uwzględnił także wobec każdego z oskarżonych wysokość uszczuplonego podatku, który nastąpił w okresie, kiedy pełnili funkcję prezesa zarządu.
Ta ostatnia okoliczność miała zwłaszcza wpływ na wysokość kary wymierzonej oskarżonemuJ.. Orzeczona wobec niego kara musiała być surowsza. Kwalifikacja przyjęta wobec niego zart. 56§1 k.k.s., umożliwiła orzeczenie wobec niego kary pozbawienia wolności. Jednakże uwzględniając okoliczność, że wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, Sąd, zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na minimalny okres próby.
Sąd uznał, że oskarżony w obliczu tak ukształtowanej kary, nie popełni więcej żadnego przestępstwa, w tym zwłaszcza związanego z wszelkimi nieprawidłowościami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zdaniem Sądu ilość orzeczonych stawek grzywny wobec oskarżonych jest adekwatna do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu przypisanego oskarżonym, a wysokość jednej stawki, określona na niemal minimalnym poziomie, we właściwy sposób uwzględnia ich sytuację finansową.
W ocenie Sądu tak ukształtowana kara spełni stawiane przez nią cele w zakresie tak prewencyjnym, jak i wychowawczym, i to zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa jak indywidualnego wpływu na oskarżonych.
O kosztach orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s.
Sąd uznał, że z uwagi na sytuację materialną i finansową, oskarżeni są w stanie ponieść koszty sądowe realnie poniesione przez Skarb Państwa w związku z rozpoznawaniem ich sprawy.