Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 999/15
Data wyroku: 2016-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Wojgienica, Karol Radaszkiewicz, Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437§2 kpk

Sygn. akt VII Ka 999/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Leszek Wojgienica,
Sędziowie:  SO Karol Radaszkiewicz,
SO Dariusz Firkowski (spr.),
Protokolant: st. sekr. sądowy Rafał Banaszewski
przy udziale Prokuratora del. do Prokuratury Okręgowej Krystyny Kozdój
po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r.
sprawy oskarżonegoJ. M., synaK.iH.z domuS.,ur. (...)wP.
oskarżonego o przestępstwo zart. 234 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora i oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K 48/15
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę Sądowi Rejonowemu w Bartoszycach do ponownego rozpoznania przekazuje.
Sygn. akt VII Ka 999/15

UZASADNIENIE

J. M.
został oskarżony o to, że w dniu 29.06.2014 r. w Zakładzie Karnym wK., gm.G., powiat(...), woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w pismach adresowanych do(...)Zarządu(...)wW.i do Sądu Okręgowego w(...)przy czym wiedział, iż w tym drugim wypadku zostanie ono przekazane według właściwości rzeczowej, co w rzeczywistości miało miejsce i zostało ono przekazane do(...)Inspektoratu(...)wO., a wskazane organy są powołane do ścigania i orzekania w sprawach przewinień dyscyplinarnych funkcjonariuszy służby więziennej, fałszywie oskarżył funkcjonariuszkę tamtejszego Zakładu KarnegoE. P.o przewinienie dyscyplinarne, poprzez zarzucenie jej świadczenia pracy w dniu 05 czerwca 2014 r. w stanie nietrzeźwości, przy czym nie miał on żadnych podstaw, które uzasadniałby tego rodzaju twierdzenie
tj. o przestępstwo zart. 234 kkw zw. zart. 12 kk
Sąd Rejonowy w Bartoszycach wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie II K 48/15
oskarżonegoJ. M.uznał za winnego tego, że w dniu 29.06.2014 r. w Zakładzie Karnym wK., gm.G., powiat(...), woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w pismach adresowanych do(...)Zarządu(...)wW.i do Sądu Okręgowego wO.pomówił funkcjonariuszkę tamtejszego Zakładu KarnegoE. P.o świadczenie pracy w dniu 05 czerwca 2014 r. w stanie nietrzeźwości, co mogło narazić ją na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanego zawodu pielęgniarki tj. przestępstwa zart. 212§ 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na mocyart. 212§ 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na zasadzieart. 212§ 1 kk. w zw. zart. 33§ 1 i §3 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 ( stu ) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł ( dziesięć ) złotych.
Powyższy wyrok w całości zaskarżyli oskarżony i prokurator.
J. M.w nieformalnej apelacji wyrokowi zarzucił błędne ustalenie co do tego, że pielęgniarka w dniu 5 czerwca 2015 r. nie znajdowała się pod wpływem alkoholu i w konsekwencji niezasadne uznanie go za winnego przypisanego mu czynu.
W konsekwencji skarżący wniósł o uniewinnienie.
Prokurator wyrok zaskarżył na niekorzyść oskarżonego i zarzucił mu obrazę prawa materialnego, tj.art. 234 k.k., poprzez niezasadne przyjęcie, że zachowanie oskarżonegoJ. M., polegające na fałszywym oskarżeniu -w piśmie z dnia 29.06.2014 r. do Dyrektora(...)Zarządu(...)wW.- funkcjonariuszki Zakładu Karnego wK.E. P.o przewinienie dyscyplinarne, poprzez zarzucenie jej świadczenia pracy w dniu 05 czerwca 2014 r. w stanie nietrzeźwości, nie wyczerpuje znamion występku zart. 234 k.k., podczas gdy prawidłowa wykładnia znamion powyższego występku prowadzi do przeciwnego wniosku.
Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Nie przesądzając ostatecznego wyniku rozstrzygnięcia apelacje są zasadne w takim zakresie w jakim podniesione w nich okoliczności nakazują uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uznać bowiem należy, że w sprawie konieczne jest dokonanie ponownej oceny przeprowadzonych dotychczas dowodów.
Jak wynika z akt sprawy oskarżonyJ. M.

     oskarżyłfunkcjonariuszkę Zakładu Karnego wK.E. P.o przewinienie dyscyplinarne i zarzucenie jej świadczenia pracy w dniu 5 czerwca 2014 r. w stanie nietrzeźwości. W tym kontekście zauważyć należy, że przede wszystkim nie wydaje się przekonujące ustalenie Sądu I instancji co do tego, że skazany jedno ze swoich pism kierował do(...)Zarządu(...)k.259odw.-260- skoro jak wynika z treści karty 10 adresatem był Dyrektor(...)Zarządu(...).
Trafnie zatem podnosi prokurator, że oskarżony „nie musiał znać struktury organizacyjnej służby więziennej i ustalać kto jest właściwy w sprawach postępowań dyscyplinarnych, wystarczająca była jego świadomość, że w ramach tej struktury funkcjonują osoby władne przeprowadzić takie postępowanie i wydać stosowane rozstrzygniecie”.
Wobec powyższe konieczne jest ustalenie czy zachowanieJ. M.wyczerpywało znamiona występku zart. 234 kka nie jak to przypisano mu w wyroku dyspozycjeart.212§1 kk.
Zauważyć bowiem należy, że z treści ustawy o służbie więziennej wynika, że(...)Zarządem(...)
    kieruje Dyrektor Generalny, który jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszyoraz jest wyższym przełożonym dyscyplinarnym w postępowaniu dyscyplinarnym, który może wszcząć lub przejąć do prowadzenia postępowanie dyscyplinarne jeżeli w jego ocenie jest to konieczne z uwagi na charakter sprawy.
Tym samym przy ponownym rozpoznaniu należy dokonać analizy zebranego materiału dowodowego pod kątem tego czy skoroJ. M.jedno ze swoich pism zaadresował do Dyrektora(...)Zarządu(...), to czy w istocie skierował je do organu powołanego do ścigania i orzekania w sprawach o przewinienia dyscyplinarne.
W tej sytuacji konieczne było uchylenie całości rozstrzygnięcia co do oskarżonego i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania-art.437§2 kpk,art.438pkt.1-3 kpk.
Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na trafne określenie odpowiedzialności oskarżonego co do zarzucanego mu czynu i przy ewentualnym uznaniu winy oskarżonego na wymierzenie mu właściwej kary przy uwzględnieniu stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia zawinienia.