Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 1542/15
Data wyroku: 2015-10-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: uniewinnienie

Sygnatura akt VI W 1542/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 października 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 roku
sprawy przeciwkoM. K.synowiJ.iK.z domuK.
urodzonego (...)w miejscowościL.
obwinionego o to, że
w dniu 02 października 2014 roku o godzinie 22:35 weW.naul. (...), w lokaluC.
(...), jako osoba odpowiedzialna za lokal(...)(...)dopuścił do głośnego odtwarzania muzyki, co zakłóciło spoczynek nocny mieszkańcowi mieszkania przyul. (...)W. P.

tj. o czyn z art. 51 § 1 kw
******************

I
uniewinnia obwinionegoM. K.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

M. K.jest udziałowcem spółki, która prowadzi(...)(...), mieszczący się przyulicy (...)weW.. Komisariat PolicjiW.zarzuciłM. K., że w dniu 02 października 2014 roku o godzinie 22:35 weW.naul. (...), w lokalu(...)(...), jako osoba odpowiedzialna za ten lokal, dopuścił do głośnego odtwarzania muzyki, co zakłóciło spoczynek nocny mieszkańcowi mieszkania przyul. (...)W. P..

dowód:

wniosek o ukaranie k.3;

pismoW. P.k. 4;

wyjaśnienia obwinionego k. 62-63.

M. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczył, aby natężenie hałasu w prowadzonym przez niego klubie muzycznym przekraczało dopuszczalne normy i zakłócało spoczynek nocny innym osobom.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, brak bowiem okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ocenę tego dowodu.
W szczególności jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w zeznaniach przybyłych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy policji, których zeznania stanowiły podstawę dokonanej przez Sąd oceny prawnej zachowania obwinionego w kontekście postawionego mu zarzutu.
P. B., zaznając w toku czynności wyjaśniających (k. 8), stanowczo stwierdził, że w mieszkaniuW. P.nie słychać było jakichkolwiek dźwięków, które mogłyby zakłócać jego spoczynek nocny a jedynie normalne odgłosy dobiegające z ulicy. Nawet po opuszczeniu mieszkania zgłaszającego, gdy kierował się do lokalu(...)(...), nie dochodził do świadka żaden hałas.
Okoliczności te potwierdził również drugi z biorących udział w interwencji policjantówP. D.. Także i on zeznał (k. 63), że w mieszkaniuW. P.nie dochodziły do niego żadne dźwięki, które zakłócałyby ciszę nocną.
Wskazani świadkowie to funkcjonariusze policji. Pełnili służbę i należycie wykonując swoje obowiązki wskazali na bezpodstawność twierdzeńW. P.i brak zaobserwowanego naruszenia przez obwinionego przepisów prawa. Stanowczo i zgodnie zeznali, że muzyka odtwarzana wklubie (...)nikomu nie zakłócała ciszy nocnej. Zeznania tych świadków stanowią obiektywną relację zaobserwowanego przebiegu wydarzeń, nie zawierają żadnych sprzeczności i tworzą jednolitą całość. Zostały również udokumentowane przez nich w notatce urzędowej sporządzonej bezpośrednio po zdarzeniu.
W całości korespondują z wyjaśnieniamiM. K.i przedłożoną przez niego dokumentacją pomiaru hałasu od urządzeń nagłaśniających(...)(...)(pochodzącą wprawdzie z kwietnia 2014 roku, to jednak potwierdzającą, że poziom ten, w mieszkaniu usytuowanym bliżej, aniżeli mieszkanieW. P., mieści się w granicach zmierzonego tła).
Powołane dowody nie zawierają zatem żadnej sprzeczności i tworzą jednolitą całość.
W tym kontekście zeznaniaW. P.są odosobnione i nie znalazły potwierdzenia w żadnym przeprowadzonym przez Sąd dowodzie. Z tego względu Sąd nie dał im wiary.
Powszechnie przyjmuje się, że wybryk to zachowanie, które odbiega od przyjętego zwyczajowo postępowania w danym miejscu, czasie i okolicznościach, narusza czy lekceważy obowiązujące zasady współżycia społecznego. Z wybrykiem zatem będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy czyn sprawcy odbiegał od przyjętych w danej sytuacji obowiązujących norm postępowania, pozostawał w sprzeczności ze zwykłymi normami ludzkiego współżycia (Bojarski (w:) Bojarski, Radecki, s. 344; tenże (w:) Bojarski, Świda, s. 120). W literaturze powszechnie akceptuje się, że o wybryku decydują nie tylko elementy natury przedmiotowej (wyrażające się właśnie w rażącym naruszeniu przyjętych norm współżycia społecznego), ale także element podmiotowy, sprowadzający się do lekceważenia tych norm i umyślnego okazania tego lekceważenia (Bojarski (w:) Bojarski, Radecki, s. 344-345; tenże (w:) Bojarski, Świda, s. 120).
Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie. Obwiniony, w oparciu o stosowne zezwolenia, prowadził działalność gospodarczą w postaci klubu muzycznego a natężenia hałasu od urządzeń nagłaśniających w tym klubie nie wykraczało poza dopuszczalne normy i nie zakłóciło spoczynku nocnegoW. P.w dniu 2 października 2014 roku.
Z tego względu Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa(art. 630 pkt 2kpkw zw. zart. 119 kpw.).