Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 734/14
Data wyroku: 2015-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Monika Kośka, Sławomir Buras, Barbara Dziewięcka
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 k.c.

Sygn. akt II Ca 734/14

POSTANOWIENIE
Dnia 19 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Monika Kośka
Sędziowie: SSO Barbara Dziewięcka
SSO Sławomir Buras
Protokolant: st. prot. sąd. Agnieszka Baran
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2015 r. sprawyz wnioskuH. T. (1),S. T. (1)
z udziałemE. M. (1),M. M. (1),J. T., GminyM.,
S. T. (2),A. L.,A. M.,J. M.,R.
L.
o zasiedzenie
na skutek apelacji wnioskodawców
od postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt VIII Ns 394/11
postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie I (pierwszym) i stwierdzić, że
H., synS.iM.iS., córkaS.iM.
małżonkowieT.nabyli przez zasiedzenie z dniem 31 grudnia 2009roku własność
nieruchomości położonej wB.gminyM.oznaczonej jako działka o
numerze(...)o powierzchni 0,1745 ha, przedstawionej na mapie sporządzonej przez
geodetęK. C., przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i
Kartograficznego Starostwa Powiatowego wK.Wydział Geodezji i Gospodarki
Nieruchomościami Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w
K.w dniu 4 września 2012roku za numerem(...)- (...), dla której w Sądzie
Rejonowym w Kielcach prowadzona jestksięga wieczysta (...), orzec, że
wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w
sprawie.
Sygn. akt II Ca 734/14

UZASADNIENIE
We wniosku z dnia 5 maja 2011 rokuH.iS.małżonkowieT.wnieśli o stwierdzenie, że nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości położonej wB., gminaM., oznaczonej jakodziałka o nr (...)o powierzchni 1800 m2, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w Kielcach prowadziksięgę wieczystą o nr (...).
Postanowieniem z dnia 31 października 2013 roku Sąd Rejonowy w Kielcach w pkt I oddalił wniosekH.iS.małżonkówT.o zasiedzenie, zaś w pkt II nakazał pobrać solidarnie odH. T. (1)IS. T. (1)na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę 469,48 zł tytułem nieuiszczonych wydatków.
Powyższe postanowienie wydane zostało w oparciu o następujące ustalenia i rozważania:
Wnioskodawcy wskazali, iż nieruchomość objętą wnioskiem wraz z działką budowlaną o pow. 10 arów, a więc nieruchomość o łącznej powierzchni 28 arów, oznaczoną jakodziałka o nr (...), położoną wB., wnioskodawcaH. T. (1)otrzymał w drodze nieformalnej umowy darowizny, dokonanej w 1977 r. od swojej matkiM. T. (1).
W kwietniu lub maju 1979 roku matka wnioskodawcyM. T. (1), przed zawarciem przez syna związku małżeńskiego pojechała do domu rodzinnegoS. T. (1)i podczas rozmowy zM. D.(matkąS. T. (1)) oznajmiła jej, iż ma dla każdego z synów działkę.
W 1979 rokuH. T. (1)zawarł związek małżeński zeS. T. (1)i zamieszkali razem, początkowo w hotelu pracowniczym wM., a następnie wK..
Pod koniec lat 70-tych lub na początku lat 80-tych,C. K.,H. T. (1)iE. T., którym na polecenieM. T. (1)pomagałS. T. (2)posadzili drzewa owocowe nadziałce nr (...).
Na początku lat 80-tychH.iS.małżonkowieT.nadziałce nr (...)urządzili sobie ogródek warzywny i kiedy zaczęli budowę domu, ogródek przenieśli na terendziałki nr (...).
W 1984 rokuH. T. (1)iE. T.podjęli decyzję o budowie domów wB.i w związku z tym,M. T. (1)postanowiła dokonać podziałudziałek nr (...)nadziałki: nr (...)orazdziałki nr (...)nadziałki: nr (...)i przekazać synom pod budowę.
Decyzjami z dnia 26 kwietnia 1984 roku Naczelnik Gminy wM.zatwierdził plan realizacji inwestycji nadziałce (...)z przeznaczeniem pod budowę domu mieszkalnego dlaE. T.oraz plan realizacji inwestycji nadziałce (...)z przeznaczeniem pod budowę domu mieszkalnego dlaH. T. (1).
Następnie decyzją Naczelnika Gminy wM.z dnia 4 października 1985 roku dokonano podziału administracyjnegodziałek o nr (...)na działki: o nr(...)o powierzchni 9 arów, nr(...)o powierzchni 37 arów,(...)o powierzchni 10 arów, nr(...)o powierzchni 18 arów z przeznaczeniem działek(...)pod zabudowę jednorodzinną.
Postanowieniem z dnia 28 lutego 1987 r. w sprawie I Ns 133/87 Sąd Rejonowy w Kielcach stwierdził, że spadek poS. T. (1)na podstawie ustawy nabyli żonaM. T. (1)w ¼ części, dzieciH. K.z domuT.,J. T.,H. T. (1),E. T.,S. T. (2)po 3/20 części każde z nich, natomiast wchodzące w skład spadku gospodarstwo rolne na podstawie ustawy nabyli żonaM. T. (1)i dzieciS. T. (2)iJ. T.po 1/3 części każde z nich.
W dniu 27 kwietnia 1988 roku na podstawie umowy darowiznyM. T. (1)przekazała na rzecz synaH. T. (1)iS. T. (1)nieruchomość, stanowiącądziałkę o nr (...), zaś na rzecz synaE. T.IM. T. (2)nieruchomość stanowiącądziałkę o nr (...).
W dniu 7 lipca 1988 roku Naczelnik Gminy wM.wydałH. T. (1)pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego nadziałce nr (...)i w tym samym roku rozpoczęła się budowa domu.
Dniu 30 stycznia 1990 rokuM. T. (1)przeniosła nieodpłatnie przysługujący jej udział w wysokości 4/6 w prawie własności gospodarstwa rolnego obejmującego nieruchomość położoną wB., gminaM.o pow. 2,47 ha, dla której Sąd Rejonowy w Kielcach prowadziksięgę wieczystą nr (...)oraz nieruchomość położoną wZ., gminaM., o powierzchni 0,24 ha na rzecz synówS. T. (2)iJ. T.po ½ części. W zamianM. T. (1)uzyskała emeryturę rolniczą.M. T. (1)nie przepisała gospodarstwa naH. T. (1), z uwagi na fakt, iż mieszkał w mieście i nie było mu na rękę przyjeżdżać i obrabiać całość, tym bardziej, że w domu rodzinnym mieszkali bracia:J.iS..
Do roku 1990M. T. (1)na częścidziałki (...)uprawiała łąkę, wypasała krowę, a synowie:H.,S.,J.zbierali z tej części działki siano.
Do daty umowy przeniesienia własności udziału w gospodarstwie,M. T. (1)uważała się za właściciela działki i rozporządzała nią jak właściciel. Nigdy nie było sytuacji, aby darowała ją nieformalną umową darowizny na rzeczH.iS. T. (1).
Od chwili dokonania umowy, podatek zadziałkę (...)opłacałS. T. (2)i pomagał muJ. T..
W dniu 24 września 1992 roku wykonano zdjęcie z lotu ptakadziałki nr (...)i w tej dacie rosło na niej kilka drzew. Na zdjęciu nie jest widoczny warzywnik.
W 1998 roku na częścidziałki nr (...)znajdował się ogródek warzywny, a od stronydziałki nr (...)rosło kilka drzew, słoneczniki, krzewy malin, zaś na pozostałej części rosła trawa.
Działka nr (...)nie miała większej wartości do końca lat 90-tych, kiedy to Spółdzielnia Produkcyjna wB.z działek rolniczych wyodrębniła działki budowlane. Następnie uzbrojono tam teren i wybudowano drogę. Wówczas pojawiły się sugestie ze stronyH.iS. T. (1), aby przepisać imdziałkę nr (...), co nie spodobało sięM. T. (1), bowiem kiedy chciała ona przepisać gospodarstwo rolne, to nikt nie chciał. Podczas spotkania w domuM. T. (1)powiedziała do dzieci, „że do grobu tego nie zabierze, wiec aby się podzielili tak, żeby było dobrze”. Podczas tej rozmowy,M. T. (1)nie wspominała, że działka jest dlaH.iS. T. (1).
W 2000 r.S.iH. T. (1)zamieszkali w domu wybudowanym nadziałce nr (...). Granica użytkowanej przez nich działki została wyznaczona postawionym przez nich betonowym ogrodzeniem. Zrobili tak, gdyżS.iJ. T.powiedzieliH.„żedziałka (...)jest ich i on nic do niej nie ma”.
Na fragmenciedziałki nr (...), za ogrodzeniemS.iH. T. (1)za zezwoleniem uczestników urządzili ogródek warzywny.
Od chwili przeprowadzki,S.iH. T. (1)uważali się za gospodarzydziałki nr (...)i gdyJ. T.zwracał im uwagę, wnioskodawcy utrzymywali że działka jest ich, podczas gdyJ.iS. T. (2)uważali tą działkę za swoją własność.
W latach 2004 i 2005J. T.składał do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wnioski o przyznanie dopłat do należących do niego gruntów rolnych i w 2004 roku otrzymał dopłatę także za grunt rolny stanowiącydziałkę nr (...).
W 2005 roku wykonano zdjęciedziałki nr (...), na którym widać, że działka ta jest wykorzystywana głównie jako łąka.
W 2008 roku zmarłaM. T. (1). Po jej śmierci,S.iH. T. (1)zmienili ogrodzenie biegnące wzdłuż granicy z działkąA. Ł.. Zamiast siatki postawili betonowe ogrodzenie.
Po śmierci matki,J. T.rozważał podzieleniedziałki nr (...)tak, aby poszerzyć działkęH. T. (1)i zostawić część dla siostryH. T. (2). Jednakże między rodzeństwem doszło do kłótni iH. K.przestała się odzywać doJ. T.i rozmawia jedynie z wnioskodawcami.
W 2009 rokuS.iH. T. (1)podjęli próbę zagrodzeniadziałki nr (...)odulicy (...). WówczasJ. T.zawiadomił Wójta GminyM.o działaniach podjętych przez wnioskodawców, a Wójt zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który nakazałH. T. (1)rozebrać ogrodzenie.
Aktem notarialnym sporządzonym w dniu 30 listopada 2009 rokuS.iJ. T.znieśli współwłasność nieruchomości położonej wB.iZ.w ten sposób, żeJ. T.nabył na własność m. in.działkę nr (...).
Pozwem z dnia 18 maja 2010 rokuJ. T.wystąpił przeciwkoH.iS. T. (1)o wydanie nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, iż latem 2009 roku zauważył, że wnioskodawcy ogrodzili jegodziałkę nr (...), ale na skutek podjętych przez niego interwencji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazałH. T. (1)rozbiórkę ogrodzenia.
Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny, Sąd Rejonowy zważył, iż wniosekS.iH.małżonkówT.nie zasługuje na uwzględnienie i oddalił ich wniosek.
Sąd Rejonowy oddalając wniosek, wskazał na treśćart. 172 kc,art. 336 kcoraz340 kci stwierdził, iż wnioskodawcy nie nabyli w drodze zasiedzeniadziałki nr (...). Podniósł, że we wniosku o zasiedzenie, jak i w toku postępowania wnioskodawcy utrzymywali, iż posiadanie właścicielskie sięga 1977 roku, jednakże z przeprowadzonych dowodów, głównie z zeznań świadków, w tymH. K.nie wynika, iżM. T. (1)darowałaH. T. (1)w 1977 roku działkę oznaczoną wówczas nr(...). Sąd Rejonowy wskazał również, iżH. K.dopiero podczas przesłuchania pojęła instytucję zasiedzenia oraz czego sprawa dotyczy i stwierdziła, ze nikt nie posiadałdziałki nr (...)przez 30 lat, a czasokres posiadania tej działki przez wnioskodawców oceniła na 5 lat, bo wcześniej mieszkali wK..
W ocenie Sądu Rejonowego, okoliczność, iż w latach 70-tych nie miała miejsca darowiznadziałki nr (...)na rzeczH. T. (1)jak również jej właścicielskie posiadanie, znajduje potwierdzenie w innych okolicznościach faktycznych takich jak przywiązanieM. T. (1)do gospodarstwa, której zależało na tym, by ziemia ta była uprawiana a nie stała odłogiem, a więc w ocenie Sądu Rejonowego nie było powodów, aby w 1977 roku darowała te działkę na rzeczH. T. (1), który wówczas pracował zawodowo pozaB., był kawalerem i nie miał dzieci.
W ocenie Sądu Rejonowego, z zeznańS. T. (2)iJ. T.również nie wynika, abyM. T. (1)przekazała nieformalniedziałkę nr (...)na rzecz wnioskodawcyH. T. (1).
Z zeznańM. D.wynika, że kiedy końcem kwietnia bądź w maju 1979 roku przed ślubem wnioskodawców przyjechała do niejM. T. (1), to wówczas powiedziała ona, że ma działki dla czterech synów, ale nie było mowy o żadnym odpisywaniu czy darowaniu im tych działek. Sąd Rejonowy uznał, że gdybydziałka nr (...)miała zostać przekazanaH. T. (1), toM. T. (1)poinformowałabyM. D., czyli przyszłą teściowąH. T. (1)o takich planach.
Sąd Rejonowy przyjął także, iż urządzenie w 1980 roku nadziałce nr (...)warzywnika nie dowodzi samoistności posiadania tej działki przez wnioskodawców, podobnie jak i drzewa, na których posadzenie w ilości 70 powołują się wnioskodawcy. Sąd zaznaczył, iż takiej ilości posadzonych drzew nie potwierdziła aniM. D.ani zawnioskowany przez wnioskodawcówJ. K. (1), który zeznał iż on wyciął łącznie trzy drzewa.
Sąd Rejonowy podkreślił, iż w 1992 roku, kiedy toJ. K. (1)wyciął trzy drzewa, wykonano kolejne zdjęcie lotnicze i na działce było jedynie kilka drzew.
W ocenie Sądu Rejonowego, pierwszym momentem, który mógłby świadczyć o zamiarze darowaniaH. T. (1)działki nr (...)jest pismo, któreM. T. (1)napisała do Naczelnika Urzędu Gminy w 1988 roku, w którym zwraca się o zezwolenie na przepisanieH. T. (1)całejdziałki nr (...). Pismo to bowiem w zestawieniu z wcześniejszymi działaniamiM. T. (1)m. in. z dokonanym w 1984 roku podziałemdziałki nr (...)na dwiedziałki: nr (...)wskazuje, że dopiero w 1988 roku zrodziła się u niej myśl, by darować synowi jej całośćdziałki nr (...), wcześniej zaś nosiła się z zamiarem przekazania na jego rzecz jedynie 10 arów pod budowę domu.
Zdaniem Sądu Rejonowego, od daty 27 kwietnia 1988 roku należy liczyć trzydziestoletni termin zasiedzenia, bowiem w tym dniu doszło do przekazania w drodze darowiznyH. T. (1)iS. T. (1)nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...), a wobec tego do chwili obecnej wyżej wskazany termin jeszcze nie upłynął.
Sąd Rejonowy wskazał także, iż posiadaniu właścicielskiemu przez wnioskodawcówdziałki nr (...)przeczy także usytuowanie przez nich ogrodzenia, gdyż w 2005 roku kiedy wnioskodawcy mieszkali w nowym domu, ustawili płot betonowy nie przyulicy (...), a więc po granicydziałki (...), lecz tuż koło domu. Jako powód takiego zachowania wnioskodawca wskazał, iż nie było konieczności stawiania ogrodzenia w tamtym miejscu i było kosztowne, ale Sąd Rejonowy nie dał wiary twierdzeniomH. T. (1)z uwagi na fakt, iż we wrześniu 2009 roku wnioskodawcy podjęli próbę zagrodzenia działki przyulicy (...)co zostało zniweczone sprzeciwemJ. T..
Ponadto, Sąd Rejonowy podkreślił, iż ciężary związane zdziałką nr (...)ponosiliS. T. (2)iJ. T..H. T. (1)zeznał, iż dawał bratu pieniądze na zapłatę podatku, ale okoliczność ta nie została potwierdzona. Sąd Rejonowy stwierdził, że jeśli faktycznie tak było, to fakt, iż bratu wnioskodawca przekazywał pieniądze pokazuje, że jego uważał za właściciela.
Sąd Rejonowy podniósł także, iż z zeznań uczestnikaE. M. (2)wynika, że nadziałce nr (...)budowali się wnioskodawcy i na części tej działki był ogródek, zaś w pozostałej części łąka, którą uprawialiM. T. (1),H. T. (1),S. T. (2)iJ. T.. Nie potwierdził tym samym zeznań wnioskodawców, że uczestnicy w ogóle nie interesowali się działką.E. M. (2)zeznał także, żeH. T. (1)uważał za właściciela odkąd zaczął budowę na tej działce, a więc od końca lat 80-tych.
W ocenie Sądu Rejonowego, zeznania uczestniczkiA. L., jak równieżJ. C. (1)nie potwierdziły wersji wnioskodawców, gdyżA. L.podała, żeH. T. (1)zaczęła postrzegać jako posiadacza działki od 1986 roku, i że w latach 80-tych działkę użytkowałaM. T. (1)iS. T. (2), który wyprowadzał na nią krowy, natomiastJ. C. (1)podała, że najpierw wnioskodawcy uprawiali ogródek przy szosie, przy działce budowlanej (a więc nadziałce nr (...)), dopiero po czterech latach od momentu kiedyJ. C. (2)razem z mężem kupili działkę, co nastąpiło w 1979 roku, przeszli na część działki oznaczonej aktualnie nr(...)a więc początek użytkowania przez wnioskodawcówdziałki nr (...)świadek usytuowała w 1983 roku.
Sąd Rejonowy wskazał także, iż na podstawie zeznań świadkaJ. K. (2)nie można ustalić, czy do zasiedzenia nieruchomości przez wnioskodawców doszło w 2008 roku, gdyż świadek zeznała, iż odkąd otworzyła warzywniak, a było to w 1992 roku, brała od wnioskodawców na sprzedaż fasolę, kapustę, śliwki, które rosły pomiędzy trzema rzędami drzew, ale jej zeznanie co do opisu nieruchomości nie pokrywa się z tym jak ona wyglądała w 1992 roku co zostało uwidocznione na zdjęciu lotniczym, na którym nie ma trzech rzędów drzew, pomiędzy którymi rosną warzywa.
Sąd Rejonowy stwierdził także, iż nie mogły być podstawą ustaleń faktycznych zeznaniaR. D., który stwierdził, że po raz pierwszy był nadziałce nr (...)na przełomie lat 70 i 80 – tych i wówczas wnioskodawcy pokazali mu ją jako swoją, gdyż w świetle okoliczności omówionych wyżej jest to wykluczone.
Sąd Rejonowy nie dał wiary zeznaniomM. T. (2), żonyE. T., gdyż jest ona skłócona zeS. T. (2)żyjącym z kolei w zgodzie z jej byłym małżonkiem, a ponadto miała żal do uczestników, gdyż sprzedali onidziałkę nr (...), co do której miała – jak sama przyznała – plany jej pozyskania. Drugą okolicznością, która w ocenie Sądu Rejonowego poddawała w wątpliwość prawdziwość jej twierdzeń był brak wiedzy co do okoliczności, iżM. T. (1)przekazała synomJ.iS.w latach 90-tychdziałki nr (...).
Mając na uwadze powyższe ustalenia, oparte na zeznaniach uczestników i świadków Sąd Rejonowy uznał, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, iż wnioskodawcy spełnili przesłanki zasiedzeniadziałki nr (...). W ocenie Sądu Rejonowego, nawet gdyby przyjąć, że wnioskodawcy uważali się za samoistnych posiadaczy przedmiotowej działki, to początek biegu zasiedzenia na podstawie zeznań świadków należałoby liczyć od roku 1982, to zaś prowadziłoby do wniosku, że termin zasiedzenia, przerwany pozwemJ. T.nie upłynął.
Ponadto, Sąd Rejonowy uznał, iż wola właścicielskiego posiadaniadziałki nr (...), z wyłączeniemM. T. (1),J. T.iS. T. (2)zrodziła się około 2000 roku, kiedy to przeprowadzili się do nowego domu. Wówczas to czuli się tam jak gospodarze co potwierdziłJ. T.i po śmierci matki wnioskodawcy postawili ogrodzenie betonowe na całej długościdziałki nr (...), a latem 2009 roku podjęli próbę jej zagrodzenia i wtedyJ. T.najpierw zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjętych działaniach przez wnioskodawców mających na celu zagrodzeniedziałki (...), a następnie pozwem z dnia 18 maja 2010 roku wystąpił przeciwko wnioskodawcom o wydanie nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...), zaś postanowieniem z dnia 26 września 2011 roku Sąd Rejonowy zawiesił postępowanie z uwagi na toczące się w niniejszej sprawie postępowanie o zasiedzeniedziałki nr (...), stanowiącej przedmiot powództwa windykacyjnegoJ. T.w sprawie VIII C 167/10.
O kosztach postępowania Sąd Rejonowy rozstrzygnął na podstawieart. 520 kpc.
Apelację od powyższego postanowienia wywiedli wnioskodawcy, zaskarżając postanowienie w całości. Wnioskodawcy rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucali:

1
naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanieart. 175 kcw zw. zart. 123 § 1 pkt 1 kc, przez przyjęcie, iż złożenie pozwu przez uczestnikaJ. T.w sprawie posesoryjnej VIII C 167/10 Sądu Rejonowego w Kielcach, następnie cofniętego oraz zawiadomienieJ. T.władzy administracyjnej, iż wnioskodawcy zbudowali bez zgłoszenia tej władzy nadziałce (...)płot od stronyulicy (...)skutkuje w 2010 roku przerwą w biegu zasiedzenia, który to pogląd powstaje w sprzeczności z cytowanymi normami prawa materialnego,

2
naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 233 § 1 kpciart. 328 § 2 kpcw zw. zart. 13 § 2 kpc, przez dokonanie oceny zebranych w sprawie dowodów w sposób pozbawiony cech wszechstronności, sprzecznie z treścią materiału dowodowego, z pozostawieniem poza dokonanymi ustaleniami faktów ujawnionych w toku tego postępowania, a mających kluczowe znaczenie dla orzekania, z oparciem ustaleń poczynionych w uzasadnieniu skarżonego wyroku w zasadzie wyłącznie na zeznaniach uczestnikówJ.iS. T. (2)osobiście zainteresowanych wynikiem postępowania, a także na zeznaniach skłóconego z wnioskodawcami od 30 latE. T.iH. K., osobiście pretendującej do otrzymania przedmiotowej działki, jednocześnie z całkowitą eliminacją oceny zeznań osób postronnych, a w szczególności:

a
nie dostrzeżeniu, iżS. T. (2)zeznając jako strona wyjaśnia nie teoretycznie, ale tak jak to strony rozumiały w dacie dokonywania rozporządzenia na rzecz wnioskodawców tylkodziałką (...), iż „wtedy przepisy były takie, iż gdyby matka przepisała jeszcze jedną działkę, poza tymi dlaH.iE., to nie miała by prawa do emerytury”, które to stwierdzenie należycie rozważone przez Sąd wyjaśnia z jakich przyczynM. T. (1)nie mogła formalnie usankcjonować darowizny całejdziałki nr (...)na rzecz synaH. T. (1), o co wystąpiła do Gminy pismem z 1988 roku,

b
nie dostrzeżenie i nie odniesienie się do oświadczenia procesowego, złożonego przezJ. T.na k. 40-42 akt sprawy VIII C 167/10, co ujawniono zgodnie z zapisem z k. 320 sprawy niniejszej, w którym to oświadczeniuJ. T.podaje, iż nigdy nie uprawiał działki objętej postępowaniem, tj.działki nr (...)i mimo tego oświadczenia forsowanie tezy o posiadaniu przedmiotowej działki i jej uprawianiu także przezJ. T.,

c
nie odniesienie się do zeznań świadkaP.(k. 168-169), z których jasno wynika, iż przed minimum 30 lat, jak to podaje świadek „siwą kobyłą” świadek orał na zlecenieH. T. (1)działkę nr (...)dojeżdżając do niej odulicy (...), działki tej nie uprawiali uczestnicy, a matka stron pasała krowę na drodze od stronyM., które to zeznania mają w sprawie znaczenie, dla ustalenia samoistności posiadania przedmiotowej działki przez wnioskodawców,

d
nie odniesienie się do zeznań geodetyK. C.(k. 319), z których wynika że uczestnicy nie są w stanie ustalić, wobec połączeniadziałek nr (...)gdzie przebiega granica działek, co świadczy o tym, iż działki te nie były nigdy wcześniej terytorialnie oddzielone,

e
nie dostrzeżenie w sprawie opinii prywatnej biegłegoW. D., nie kwestionowanej przez strony (k. 345 i nast.) mimo, iż ustalony wiek drzew nadziałce nr (...)lat świadczy niezbicie, iż drzewa te sadził zgodnie ze swymi zeznaniamiH. T. (1), zaraz po otrzymaniudziałki nr (...)od swej matki w 1977 roku, tak jak podaje słuchany jako strona, co potwierdza nawetE. T.(k. 269), a czemu uparcie zaprzecza uznany za wiarygodnegoJ. T.(k.350) podając, iż do lat 90-tych na działce nie było drzew,

f
nadanie w sprawie znaczenia dowodowego kwestii dopłat unijnych jakie otrzymał w 2004 roku zdziałki nr (...)J. T., formalny właściciel tej działki, mimo iż nawet z zeznań uczestnikaJ.iS.T.wynika, że w dacie 2004 roku nie mieli oni już wstępu nadziałkę nr (...), a wnioskodawcy nic o tych dopłatach nie wiedzieli (zeznania wnioskodawczyni z k. 324),

g
całkowite zlekceważenie przez Sąd zeznań słuchanych jako strony lub jako świadkowie osób obcych dla wnioskodawców i uczestników, sąsiadów przedmiotowej działki, czy to informacyjnie czy też w charakterze stron, w szczególnościE. M. (1)(k. 38),M. M. (1)(k. 38, 270),E. C.(k. 38, 42),J. C. (1)(k. 41, 38), które to zeznania mają w sprawie ważne znaczenie, także w zakresie nie objętym „podkreśleniami” Sądu, bowiem wynika z nich, iż bezspornie od daty 1978 roku lub jak podajeE. T.od daty 1980 roku, kiedy to zaczęto zwozić materiały budowlane na budowę domu wnioskodawców, uprawiali oni warzywnik,

h
całkowite zlekceważenie i nie objęcie analizą zeznań odbiorców warzyw z nieruchomości wnioskodawców, które to warzywa bezspornie były sadzone nadziałce nr (...)mimo, iż potwierdzają te zeznania twierdzenia wnioskodawcy (k. 357) gdzie podaje on, iż po 1977 roku pracował tylko wK., ogródek nadziałce nr (...)założył w 1980 roku, sprzedaż uruchomił w 1981-1982 roku, a mianowicie zeznańJ. K. (2)z k. 528 i zeznańJ. C. (1)z k. 537, gdzie ta ostatnia podaje, iż z całą pewnością wnioskodawczyni miała ogród nadziałce nr (...)już 4 lata po kupnie przez nią działki, a więc najdalej w 1983 roku, w sytuacji gdy obie te osoby wykonały dodatkowo szkice usytuowania tego ogrodu na k. 528 i 537,

i
całkowite pominięcie zeznań świadkaA. B.(k. 426), z których to zeznań wynika, iż w połowie lat 90 – tych między wnioskodawcami, aJ. T.iS. T. (2)dochodziło do uzgodnień, potwierdzających nieformalną darowiznę całejdziałki nr (...)dokonaną przezM. T. (1)w 1977 roku, na rzeczH. T. (1), co miało być zrealizowane po dacie 1990 roku, kiedy uczestnicy ci uzyskali tytuł własności dodziałki nr (...), w dacie 1982 roku widoczne są posadzone przez wnioskodawcę drzewa, które widoczne są także jako większe na dwu działkach sąsiednich, przy czym te drzewa na działkach sąsiednich zachowały się do dziś, a nadziałce (...)zostały wycięte

Z ostrożności procesowej wnioskodawcy zarzucili:

1
naruszenie przepisów postępowania, a mianowicieart. 610 § 1 kpcw związku zart. 677 kpcprzez przyjęcie, iż Sąd był związany terminem ustalenia zasiedzeniadziałki nr (...)podanym we wniosku, w sytuacji gdy jak wynika z końcowej części uzasadnienia Sąd ustala, iż ogródek na przedmiotowej działce prowadzili wnioskodawcy od 1982 roku, co powodowało, iż termin ten zakończył swój bieg przed wydaniem postanowienia w 2012 roku, czego Sąd nie miał na uwadze, a co doprowadziło do nierozpoznania sprawy w tym zakresie

Na skutek tak sformułowanych wniosków, skarżący wnieśli o uchylenie skarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę tego postanowienia i uwzględnienie wniosku, przyjmując zasiedzeniedziałki nr (...)określonej we wniosku, na datę podaną we wniosku, lub datę 31 grudnia 2012 tok, która poprzedzała datę wydania skarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na apelację, uczestnicyS. T. (2)iJ. T.wnosili o oddalenie apelacji podnosząc, iż jest ona bezzasadna, a postanowienie wydane przez Sąd Rejonowy jest prawidłowe.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wnioskodawców jest niemal w całości zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem orzekania Sądu w niniejszej sprawie było ustalenie, przez jaki czas wnioskodawcy znajdowali się w posiadaniu opisanej we wniosku nieruchomości, jak również ocena czy ze względu na charakter tego posiadania doszło do nabycia własności tej nieruchomości przez zasiedzenie tj. ocena charakteru posiadania.
Zdaniem Sądu Okręgowego, analiza poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy wyprowadził z nich nieprawidłowe wnioski. Analiza całokształtu okoliczności sprawy, przy prawidłowej interpretacji przepisów regulujących instytucję zasiedzenia nieruchomości, pozwala bowiem stwierdzić, że w sprawie zaistniały wszystkie przesłanki zasiedzenia nieruchomości w rozumieniuart. 172 kc.Przepis ten określa przesłanki, których kumulatywne spełnienie warunkuje nabycie własności nieruchomości w drodze zasiedzenia. Łącznymi warunkami są nieprzerwane posiadanie samoistne i upływ oznaczonego przez ustawę terminu, którego długość zależy od dobrej lub złej wiary w chwili nabycia posiadania.
W myśl zaśart. 336 kc, posiadaczem samoistnym jest ten, kto faktycznie włada rzeczą - korzysta z niej i rozporządza nią - jak właściciel (element fizyczny tzw. corpus), z zamiarem władania rzeczą dla siebie, (element psychiczny tzw. animus). Posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć zatem charakter władania rzeczą dla siebie (cum animo rem sibi habendi). Dany podmiot powinien nie tylko rzeczą faktycznie dysponować, ale także wyrażać wolę posiadania jej w charakterze właściciela, przy czym wola ta musi być w sposób wyraźny dla otoczenia uzewnętrzniana. Element woli ma duże znaczenie dla wyróżnienia posiadania samoistnego i zależnego. W przypadku posiadania samoistnego posiadacz ma wolę władania jak właściciel, a w przypadku posiadania zależnego jego wola jest ograniczona zakresem uprawnień wynikających ze stosunku prawnego będącego podstawą władztwa -jak mający inne prawo
W ocenie Sądu Okręgowego, wnioskodawcy bez wątpienia objęli przedmiotową nieruchomość w posiadanie samoistne w złej wierze uprawiając ją jak własną. Wynika to z zeznań wnioskodawców i świadków, jak również z pozostałego materiału dowodowego zebranego w sprawie.
W celu oceny, czy wnioskodawcy spełniają przesłanki do stwierdzenia zasiedzenia, należało przede wszystkim określić, czy po zawarciu małżeństwa posiadali oni samoistnie sporną nieruchomość. W związku z tym, należało ocenić poszczególne zachowania wnioskodawców, manifestowane na zewnątrz, w celu ustalenia czy wnioskodawcy faktycznie władają sporną nieruchomością jak właściciel (art. 366 k.c.)
Zdaniem Sądu Okręgowego, przez cały okres biegu zasiedzenia, wnioskodawcy manifestowali, że czują się właścicielami spornej nieruchomości. Także w odbiorze sąsiadów i części rodziny, a także częściowo samych formalnych właścicieli, zachowania wnioskodawców nosiły miano właścicielskich.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy rozpoznając niniejszą sprawę nie odniósł się w sposób właściwy nie tylko do zeznań wszystkich stron i uczestników, ale także osób obcych dla wnioskodawców i uczestników jak również do opinii prywatnej sporządzonej przezW. D.i zeznańK. C.–autora mapy sporządzonej na potrzeby zasiedzenia, które to dowody potwierdzają stanowisko wnioskodawców.
Z zeznań przesłuchiwanych w sprawie świadków tj.M. T. (2),Z. P.,E. M. (2),J. K. (2), które są zgodne z twierdzeniami wnioskodawców jednoznacznie wynika, iż od końca lat 70-ych XX wieku wnioskodawca z małżonką pozostaje w samoistnym posiadaniu przedmiotowej nieruchomości.
Z zeznań uczestnikówE. M. (2)iM. M., właścicieli sąsiedniejdziałki nr (...)wynika, iż już w latach 70-tych wnioskodawcy byli właścicielamidziałki nr (...), którą to uprawiali i na której znajdował się warzywniak. Z zeznań świadkaZ. P.wynika, iż 30 lat temu pomagał, na zlecenie wnioskodawcy uprawiaćdziałkę nr (...), do których to zeznań Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę nie odniósł się. Z zeznańJ. K. (2)wynika, iż od 1982 roku brała warzywa od wnioskodawców, co potwierdza, że uprawiali oni już wówczas ogródek warzywny.
W ocenie Sądu Okręgowego, kolejnym uchybieniem jakiego dopuścił się Sąd Rejonowy jest także brak ustosunkowania się do opinii prywatnej, sporządzonej przez biegłegoW. D.określającej wiek drzew owocowych, zlokalizowanych nadziałce nr (...), których to posadzenie kwestionował uczestnikJ. T.twierdząc, iż do lat 90 – tych na działce nie było drzew. Z przedstawionej opinii prywatnej jednoznacznie wynika, iż wiek drzew owocowych wynosi około 35-40 lat, co potwierdza twierdzeniaH. T. (1), iż to on je posadził w latach 70-ych. Opinia ta jest dokumentem prywatnym, jednak uczestnicy nie kwestionowali jej ustaleń, co pozwalało sądowi przyjąć ją jako materiał dowodowy w sprawie.
Zdaniem Sądu Okręgowego, nie można zgodzić się z Sądem Rejonowym, iż dopiero w 1988 roku zrodziła się uM. T. (1)myśl darowaniaH. T. (1)całejdziałki nr (...). Sąd Rejonowy wadliwie uznał, iż w 1984 roku z inicjatywyM. T. (1)dokonano podziałudziałki nr (...)na dwiedziałki nr (...), co wskazywało na to, że chciała synowi przekazać jedynie część działki, a nie całość. Należy bowiem zaznaczyć, że w materiale dowodowym sprawy brak jest danych pozwalających ustalić istnienie inicjatywyM. T. (1)co do podziału tej działki. Przeciwnie- treść jej wniosku kierowanego w 1988r do Gminy (k.8) wskazuje, że podział działki nie był zgodny z jej wolą. Uzasadnia to przyjęcie, za twierdzeniami skarżących, iżdziałka nr (...)uległa podziałowi z urzędu nadziałki nr (...)na podstawie mapy sytuacyjnej wpisanej do ewidencji w dniu 12 czerwca 1984 rok, zaś decyzją z dnia 4 października 1985 roku Naczelnik Gminy wM.zatwierdził projekt podziału. Postępowanie to wynikało z planu zagospodarowania przestrzennego gminyM., zgodnie z którym działki położone są w terenach przeznaczonych pod budownictwo mieszkalne.
Powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w zeznaniach wnioskodawcyH. T. (1)jak również w zeznaniachM. D., która wskazała, iż w kwietniu lub maju 1979 roku podczas odwiedzinM. T. (1), powiedziała ona, iż ma dla każdego z synów działkę, zaśH. T. (1)zeznał, iż już w 1977 roku posadził drzewa owocowe na działce, którą otrzymał w drodze nieformalnej darowizny obejmując przedmiot darowizny we właścicielskie posiadanie samoistne. Z dołączonego do akt sprawy wniosku z dnia 16 marca 1988 podpisanego przezM. T. (1)(k.8) wynika, iż wystąpiła do Naczelnika Urzędu GminyM.o udzielenie zgody na przepisanie na rzeczH. T. (1)całejdziałki nr (...), a nie jej części. Autentyczność podpisu złożonego we wniosku zakwestionował uczestnikJ. T.twierdząc, iż nie został on złożony przezM. T. (1)i w związku z tym, dopuszczono dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań pisma i dokumentówG. S.na okoliczność, czy we wniosku znajduje się podpisM. T. (1)i biegła w przedłożonej opinii jednoznacznie wskazała, iż podpis we wniosku został nakreślony przezM. T. (1), co podważa wiarygodność zeznańJ. T..
Ponadto, jak wynika z zeznań NotariuszaA. B.oraz wnioskodawczyniS. T. (1), wnioskodawcy byli kilka razy umówieni w kancelarii notarialnej z uczestnikamiS. T. (2)iJ. T.w celu przepisania na ich rzeczdziałki nr (...), jednakże czynności nie dochodziły do skutku, bowiem uczestnicy nie stawiali się na umówione terminy. Powyższe wskazywało na wolę i chęć wnioskodawców do objęcia na własność tej działki.
Ponadto należy wskazać, iż Sąd Okręgowy w postępowaniu apelacyjnym dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu interpretacji zdjęć lotniczychA. K. (1)na okoliczność stanu zagospodarowaniadziałki nr (...), w szczególności ustalenia czy widoczne na zdjęciu ciemne pasy to szpalery drzew czy tzw. blechy (bruzdy pozostałe po orce). Biegły w przedłożonej opinii jednoznacznie wskazał, iż zdjęcie wykonane z lotu ptaka w 1982 roku prezentuje początek ulistnienia drzew, co prowadzi do konkluzji, iż uczestnicy nieprawdziwie twierdzili, że drzewa nadziałce nr (...)zostały posadzone w latach 90-tych, a potwierdza stanowisko wnioskodawców, że zostały one posadzone przez wnioskodawcęH. T. (1). Skoro bowiem na zdjęciu lotniczym z 1982 szpalery drzew są widoczne z lotu ptaka, to już wówczas nie mogły to być sadzonki, co potwierdza stanowisko skarżących, a obala tezy lansowane przezJ. T.iS. T. (2)negujących istnienie na przedmiotowej działce sadu założonego przez wnioskodawców.
Zagospodarowaniedziałki (...)przez wnioskodawców potwierdzają świadkowieZ. P.(k.168),M. T. (2)(k. 201),J. K. (1)(k. 430),R. D.(k. 432),J. K. (2)(k. 529) iJ. C. (1)(k.537). Właścicielskie posiadanie całejdziałki (...)przez wnioskodawców nie było negowane przez najbliższych sąsiadów (M. M.,E. M., A.L., R.L.). Przeciwne zeznaniaH. K.(k. 265-267, 428), które Sąd Rejonowy ocenił jako wiarygodne, wynikają- zdaniem Sądu Okręgowego- ze stanowiska tego świadka wprost artykułowanego, żedziałka (...)jej się należy.
Oponenci wnioskuS. T. (2)iJ. T.podnosili w sprawie okoliczności, które nie zostały potwierdzone poprzez przeprowadzone dowody.J. T.kwestionował autentyczność podpisuM. T. (1)na wniosku k.8, a jego twierdzenia w tym względzie zostały obalone obiektywnym dowodem w postaci opinii grafologa. Obaj uczestnicy zaprzeczali istnieniu nadziałce (...)sadu- ta okoliczność została jednak potwierdzona obiektywnym dowodem w postaci niekwestionowanej opinii biegłegoA. K., który bez wątpliwości stwierdził istnienie nadziałce (...)szpalerów drzew już w 1982r, co potwierdza wersję wnioskodawców. Podczas oględzin sądowych przeprowadzonych w sprawie VIIC 167/10J. T.podał, żedziałki (...)nie uprawiał, co przeczy jego twierdzeniom prezentowanym w niniejszym postępowaniu, jakoby to on z bratemS.i matką uprawiali istniejącą na tej działce łąkę. Z protokołu oględzin przedmiotowej działki z dnia 25 sierpnia 2011 roku (w sprawie VII C 167/10) w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wynika, żedziałka nr (...)jest zagospodarowana, a znajdujące się na niej urządzenia należą do wnioskodawców, a nie do uczestników. Podczas tych oględzin na nieruchomości był obecnyJ. T., wnioskodawczyni podała, iż na działce znajduje się betonowy płot, wskazała gdzie posadzone były drzewa owocowe, zaś uczestnikJ. T.potwierdził, iż ogródek, płot betonowy, wiata i budka na pomidory znajdują się nadziałce nr (...). Nie budzi też wątpliwości, że wnioskodawcy po wprowadzeniu się do domu nadziałce (...)ogrodzili ją według własnego uznania, a betonowy płot wkracza znacząco poza obszardziałki (...), a jeszcze za nim jest i był dawniej ogród warzywny wnioskodawców. Z zeznańK. C.(geodety opracowującego mapę) wynika zaś jednoznacznie, że w terenie nie ma śladów granicy międzydziałkami (...)i nikt takiej granicy nie potrafi wskazać, co tym bardziej potwierdza, ze formalny administracyjny podział tej działki nie został „przeniesiony” na grunt i nadal stanowiła ona całość gospodarczą. Fakt sporadycznego wypasania krowy na łące w końcowej częścidziałki (...)przezM. T. (1), czy zabieranie przezS. T. (2)siana z tej działki (skoszonego przez wnioskodawcę lub wynajętych przez niego pracowników) nie obala twierdzeń wnioskodawców o jej samoistnym posiadaniu w sytuacji, gdy rodzina żyła w zgodzie, a jej członkowie do czasu powstania konfliktu świadczyli sobie wzajemna pomoc.
Wreszcie Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił, że nie było formalnych przeszkód do przekazania przezM. T. (1)na rzecz wnioskodawcy w 1988r całejdziałki (...). Otóż, jak wynika z informacji KRUS (k. 242) warunkiem przyznania rolnikowi przekazującemu gospodarstwo emerytury było, aby w ostatnich 5 latach nie doszło do obniżenia wartości gospodarstwa. W tym czasiedziałka (...)formalnie wchodziła w skład przekazywanego gospodarstwa, a jej odłącznie tuż przed planowaną czynnością musiałoby być uznane za obniżenie wartości gospodarstwa.
Reasumując Sad Okręgowy w oparciu o wyżej opisane dowody ustalił, że wnioskodawcy w dacie zbliżonej do zawarcia przez nich związku małżeńskiego (jesień 1979r) objęli w samoistne posiadanie nieruchomość oznaczoną dawniej jakodziałka (...)i posiadają ją do chwili obecnej. Przyjęcie daty wskazywanej przezH. T. (1)nie byłoby uprawnione w sytuacji, gdy jeszcze w kwietniu-maju 1979r przy okazji zaręczynM. T. (1)mówiła, żemadla syna działkę. Zdaniem Sądu Okręgowego do objęcia posiadania tej działki przez wnioskodawców doszło dopiero po zawarciu przez nich małżeństwa, tym bardziej, że zdjęcie z 1977r nie potwierdza istnienia na niej drzew.
Apelacja kwestionująca ustalenia Sądu Rejonowego i dokonaną przez ten sąd ocenę dowodów okazała się więc zasadna.
Skoro wnioskodawcy od bliżej nieustalonej daty w 1979r są posiadaczami samoistnymi przedmiotowej nieruchomości nabyli jej własność przez zasiedzenie.
Na datę objęcia w posiadanie nieruchomości będącej przedmiotem wniosku przez wnioskodawców (1979 r.) przepisart. 172 § 2 kcprzewidywał dwudziestoletni termin zasiedzenia nieruchomości przy uzyskaniu posiadania w złej wierze.Ustawą z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianie ustawy - Kodeks cywilny(Dz. U. z 1990r. Nr 55, poz. 321), która weszła w życie z dniem 1 października 1990 roku, wydłużono jednak termin zasiedzenia dla posiadania w złej wierze do lat trzydziestu. Zgodnie zaś z art. 9 cytowanej ustawy nowelizacyjnej, regulującym kwestie międzyczasowe, do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy. W konsekwencji jeżeli termin zasiedzenia rozpoczął się po wejściu w życiekodeksu cywilnego(1 stycznia 1965 r.), ale jego zakończenie nie nastąpiło przed dniem 1 października 1990 r., zastosowanie znajdą terminy określone wart. 172 kcw brzmieniu ustalonym powołaną ustawą, czyli biegną dalej z zastosowaniem nowych, wydłużonych terminów. Oznacza to, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie trzydziestoletni termin zasiedzenia.
Mając powyższe na uwadze, w świetle poczynionych ustaleń faktycznych, nie może budzić wątpliwości to, iż wnioskodawcyH.iS.małżonkowieT.wykonywali uprawnienia władcze w stosunku do przedmiotowej nieruchomości już od roku 1979, tj. po zawarciu związku małżeńskiego i wobec tego należało uznać, iż najpóźniej od końca tego roku, tj. 31 grudnia 1979 rozpoczął bieg termin do zasiedzenia przez nich tejże nieruchomości. W tej sytuacji, wymagany okres trzydziestu lat samoistnego posiadania nieruchomości, stanowiącejdziałkę nr (...)prowadzącego do nabycia przez wnioskodawców własności tej nieruchomości przez zasiedzenie, upłynął z dniem 31 grudnia 2009 roku.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 13 §2 kpcuwzględniając apelację wnioskodawców zmienił zaskarżone postanowienie w punkcie I i stwierdził, żeH.iS.małżonkowieT.nabyli przez zasiedzenie z dniem 31 grudnia 2009 roku własność nieruchomości położonej wB.gminyM., oznaczonej jakodziałka o numerze (...)o powierzchni 0,1745 ha, przedstawionej na mapie sporządzonej przez geodetęK. C., przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego Starostwa Powiatowego wK.Wydział Geodezji i(...) Ośrodek (...)wK.w dniu 4 września 2012 roku za numerem(...)- (...), dla której w Sądzie Rejonowym w Kielcach prowadzona jestksięga wieczysta (...).
Chybione okazało się uzasadnienie zarzutu skarżących, jakoby sąd błędnie przyjął znaczenie pozwu w sprawie VII 167/10 dla rozstrzygnięcia sprawy. Wbrew twierdzeniu skarżących sprawa ta nie dotyczy przywrócenia posiadania, a wydania gruntu i pozew w niej nie został cofnięty, a postępowanie jest zawieszone. Jednakże skoro do zasiedzenia doszło z końcem 2009r, a pozew został wniesiony w maju 2010r nie mógł on doprowadzić do przerwy biegu zasiedzenia.
Na podstawieart. 520 § 1 kpcprzyjęto, że koszty postępowania w I i II instancji wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą zgodnie ze swym udziałem w sprawie.
SSO B. Dziewięcka   SSO M. Kośka    SSO B. Piwko