Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 17/15
Data wyroku: 2015-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Kaniok, Zbigniew Kapiński, Marzanna A. Piekarska-Drążek
Słowa kluczowe: Dokumenty
Podstawa prawna: art. 270 § 2 kk

Sygn. akt II AKa 17/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 marca 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Marzanna A. Piekarska-Drążek
Sędziowie: SA – Zbigniew Kapiński (spr.)
SA – Rafał Kaniok
Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska
przy udziale pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych:Z. P.,A. N.,P. G.,J. O.,D. S.,A. K.,M. S.,K. R.,J. K. (1),J. K. (2),B. Ś.,J. B.,D. N.,P. K.,T. S.,D. M.,M. W.,A. Z.,A. F.,W. M.,B. B.,W. B.,R. P. (1),S. G.,
przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r.
sprawyI. W.
oskarżonego zart. 270 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 29 sierpnia 2014 r. sygn. akt  XVIII K 253/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
orzeczoną wobec oskarżonegoI. W.karę pozbawienia wolności podwyższa do lat 2 (dwa);

2
uchyla zawarte w pkt II wyroku orzeczenie oparte o treśćart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.o warunkowym zawieszeniu orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
apelację wniesioną przez obrońcę oskarżonego uznaje za oczywiście bezzasadną;

IV
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze wydatkami obciążając Skarb Państwa;

V
zasądza do Skarbu Państwa na rzecz adwokatJ. C.– Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738 zł w tym 23% VAT za obronę z urzędu oskarżonego wykonywaną w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Prokuratura oskarżyłaI. W.o to, że:
1. w okresie od 23 października 2006 r. do października 2007 r. wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez podstępne wprowadzenie w błądJ. F.iR. M., usiłował doprowadzić pokrzywdzonych:Z. P.,A. N.,P. G.,J. O.,D. S.,A. K.,M. S.,K. R.,J. K. (1),J. K. (2),B. Ś.,J. B.,D. N.,P. K.,T. S.,D. M.,M. W.,A. Z.,A. F.,W. M.,W. B.,B. B.,R. P. (1),G. P.,J. S.,K. K.,A. Ż.,W. P.,A. S.,W. N.,R. P. (2)iS. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie po 50.000 zł z każdego weksla, na łączną sumę 1.500.000 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w ten sposób, że pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki z o.o.(...)z siedzibą wT.podrobił weksle gwarancyjne in blanco w ten sposób, że wbrew postanowieniom umów deklaracji wekslowych, wiedząc że spółka nie posiada żadnych roszczeń finansowych względem w/w pokrzywdzonych na przedmiotowych wekslach wypisał kwoty po 50.000 zł , mające stanowić zobowiązania pokrzywdzonych z tytułu nienależytego wykonania umów współpracy, a następnie zbył przedmiotowe weksle przez indos na rzeczspółki z o.o. (...)z siedzibą wO., co w konsekwencji doprowadziło do złożenia powództw przez przedstawicieli w/w spółki, czym działano na szkodę w/w pokrzywdzonych
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 286 § 1 k.k.w zbiegu zart. 310 § 1 k.k.w.związku zart. 294 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.w związku zart. 12 k.k.;
2. w dniu 23 października 2006 r. wW.działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłZ. D.oraz(...) Sp. z o.o.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 50.000 zł wypełniając blankiet weksla in blanco z dnia 30 kwietnia 2003 r. opatrzonego podpisemZ. D.niezgodnie z jego wolą a następnie jego użycie wprowadzając tym samym pokrzywdzonych w błąd co do istnienia podstawy prawnej do wypełnienia i realizacji w/w weksla, działając tym samym na szkodę pokrzywdzonych
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zbiegu zart. 270 § 2 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.;
3. w dniu 2 listopada 2006 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez podstępne wprowadzenie w błądJ. F.iR. M., usiłował doprowadzić pokrzywdzonegoS. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie po 50.000 zł w ten sposób, że pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki z o.o.(...)z siedzibą wT.podrobił weksel gwarancyjny in blanco w ten sposób, że wbrew postanowieniom umowy deklaracji wekslowej , wiedząc że spółka nie posiada żadnych roszczeń finansowych względem w/w pokrzywdzonego na przedmiotowym wekslu wypisał kwotę 50.000 zł, mającą stanowić zobowiązania pokrzywdzonego z tytułu nienależytego wykonania umowy współpracy, a następnie zbył przedmiotowy weksel przez indos na rzeczspółki z o.o. (...)z siedzibą wO., co w konsekwencji doprowadziło do złożenia powództwa przez przedstawicieli w/w spółki, czym działano na szkodęS. K.
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw związku zart. 286 § 1 k.k.w zbiegu zart. 310 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2014 r.:
I. oskarżonegoI. W.w ramach czynów zarzucanych w pkt 1 - 3 uznał za winnego tego, że w dniu23 października 2006 r. wW.w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wypełnił na kwoty po 50.000 zł weksle in blanco, które zostały złożone w ramach umowy współpracy zfirmę (...) Sp. z o.o.na poczet zabezpieczenia ewentualnych roszczeń z tytułu nienależytego wykonania umowy przez osoby wykonujące usługi kurierskie tj.Z. D.,S. K.,Z. P.,A. N.,P. G.,J. O.,D. S.,A. K.,M. S.,K. R.,J. K. (1),J. K. (2),B. Ś.,J. B.,D. N.,P. K.,T. S.,D. M.,M. W.,A. Z.,A. F.,W. M.,B. B.iW. B.,G. P.iR. P. (1),J. S.,K. K.,A. Ż.,W. P.,A. S.,W. N.,R. P. (2)iS. G., pomimo tego, iżfirma (...)w dacie wypisywania weksli nie posiadała roszczeń finansowych wobec tych kurierów w kwotach po 50.000 zł, a tym samym wypełnienie dokumentów w postaci weksli in blanco podpisanych przez kurierów było niezgodne z ich wolą wyrażoną w deklaracjach wekslowych, a następnie weksle te zbył na rzeczfirmy (...) Sp. z o.o., czym wypełnił znamiona przestępstwa zart. 270 § 2 k.k.w związku zart. 12 k.k.i na tej podstawie skazał go, zaś na podstawieart. 270 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 3 (trzech) lat;
III. na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego na skutek popełnienia przestępstwa w kwocie1000 (tysiąca) złotych;
IV. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. C.kwotę 1740 ( tysiąc siedemset czterdzieści ) złotych plus VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;
V. na podstawieart. 624§ 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego oraz przez prokuratora.
Obrońcaoskarżonego na podstawieart. 444 k.p.k.orazart. 425 § 2 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyśćI. W.i na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.oraz438 pkt 2 i 3 k.p.k.zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
- obrazęart. 4 k.p.k.,art. 5 k.p.k.,art. 7 k.p.k., polegającą na niesłusznym odmówieniu wiary przez Sąd I instancji - wyjaśnieniom oskarżonegoI. W.w części dot. iż nie posiadał on wiedzy w chwili wypełniania weksli co do wierzytelności, które przysługiwałyspółce (...)względem pokrzywdzonych, a zasadnie ufał w tym zakresieA. P., który zapewniał go o istnieniu takich wierzytelności i określał ich kwoty, każdego z pokrzywdzonych względemspółki (...), a tym samym odmówieniu wiary oskarżonemu, iż znajdował się on w niezawinionym błędzie co do faktu stanu zadłużenia pokrzywdzonych względem tej spółki oraz niesłusznym odmówieniu wiary przez Sąd Okręgowy wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie jego świadomości - nie działania na szkodę tych pokrzywdzonych przy wypełnianiu przez niego weksli, co w konsekwencji doprowadziło do dokonania przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych wskazujących na sprawstwo oskarżonego wypełniające znamiona czynu zabronionego przewidzianego wart. 270 § 2 k.k., poprzez niesłuszne uznanie przez Sąd I instancji, że oskarżony był świadomy, iż postępuje niezgodnie z dorozumianą wolą pokrzywdzonych
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonegoI. W.od zarzucanego mu czynu.
Prokuratorna podstawieart. 425 § 1,2 i 3 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyściI. W.skazanego za czyn zart. 270 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 4 k.p.k.orzeczeniu temu zarzucił:
- rażącą niewspółmierność orzeczonej przez Sąd Okręgowy wobec oskarżonegoI. W.kary 1 roku pozbawienia wolności wymierzonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, wbrew dyrektywom sądowego wymiaru kary określonym w art. 53 kle w sytuacji, gdy tak wymierzona kara nie jest adekwatna w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy, a także niewystarczająco realizuje cele, jakie kara winna osiągać w zakresie wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku do oskarżonego oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.wnosił o zmianę zaskarżonego orzeczenia i wymierzenia oskarżonemuI. W.kary 3 lat pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego okazała się bezpodstawna w stopniu oczywistym a zatem nie zasługuje na uwzględnienie zawarty w nie wniosek. Zasługuje natomiast na uwzględnienie w zasadniczej części apelacja wniesiona przez prokuratora.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego.
Wbrew twierdzom autora omawianej apelacji Sąd Okręgowy nie naruszył wymienionych wpetitumprzepisów postępowania tj.art. 4 k.p.k.,5 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Z treści zarzutu wynika, że wprawdzie skarżący wymienił trzy przepisy procedury karnej, które Sądmeritirzekomo obraził, ale nie wskazano w jaki sposób naruszone zostałyart. 4 k.p.k.oraz5 k.p.k.a w tym także, który z paragrafów tego ostatniego z wymienionych przepisów. Autor apelacji nie sprecyzował również tego w dosyć lakonicznym i pozbawionym w istocie merytorycznych argumentów uzasadnienia środka odwoławczego. Taki sposób konstatacji przedmiotowej skargi apelacyjnej uniemożliwia Sądowi odwoławczemu szczegółowe odniesienie się do treści omawianego zarzutu.
Należy zatem stwierdzić, żeart. 4 k.p.k.zawiera zasadę procesową o charakterze ogólnym, która samodzielnie nie może stanowić podstawy zarzutu apelacyjnego i skarżący w żaden sposób nie wykazał, że została ona w niniejszej sprawie naruszona. Nie wiadomo również w jaki sposób Sąd Okręgowy obraziłart. 5 k.p.k.oraz czy zarzut obrońcy odnosi się do zawartej w§1zasady domniemania niewinności, czy też zawartej w§ 2zasadyin dubio pro reo. Zdaniem Sądu Apelacyjnego przepis ten nie został przez Sąd Okręgowy naruszony bowiem zebrane w sprawie dowody w sposób jednoznaczny świadczą o winie oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu i dowody te pozwalały na dokonanie jednoznacznych i stanowczych ustaleń faktycznych, co powoduje, że w ogóle nie zachodziła potrzeba sięgania przez Sąd do reguły zawartej wart. 5 § 2 k.p.k.
Za bezpodstawny i chybiony uznać również należy zarzut obrazyart. 7 k.p.k.Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena zgormadzonych w sprawie dowodów w tym wyjaśnień oskarżonegoI. W.nie zawiera błędów natury faktycznej, logicznej, zgodna jest z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego i tym samym zasługuje na pełną akceptację ze strony Sądu odwoławczego. Autor apelacji nie przedstawił bowiem zarówno w treści zarzutu jak również w uzasadnieniu żadnych merytorycznych i przekonujących argumentów podważających sposób i wyniki dokonanej przez Sądmeritidowodów. Podniesiona przez autora apelacji okoliczność, że oskarżony ufałA. P.nie ma w tym zakresie istotnego znaczenia.
Sąd pierwszej instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku dokonał wnikliwej i wszechstronnej analizy wyjaśnień składanych przez oskarżonego i ocenił je we wzajemnym powiązaniu z pozostałymi dowodami zgormadzonymi w przedmiotowej sprawie.
Skoro więc Sąd Okręgowy nie naruszył żadnego z przepisów postępowania ze sfery gromadzenia i oceny dowodów to brak jest również podstaw aby kwestionować dokonane ustalenia faktyczne, które mają pełne oparcie w materiale dowodowym niniejszej sprawy.
Nie budzi też żadnych zastrzeżeń przyjęta w wyroku kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu, która nie jest kwestionowana.
Odnośnie apelacji wniesionej przez prokuratora.
Podzielić należy w zasadniczej części stanowisko prokuratora, że orzeczona wobec oskarżonegoI. W.kara 1 roku pozbawienia wolności warunkowo zawieszona na okres próby wynoszący3 lata jest rażąco niewspółmiernie łagodna i nieadekwatna w stosunku do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, który bez wątpienia jest znaczny. Orzeczona przez Sądmeritiw takim wymiarze kara nie spełnia również i nie realizuje w sposób właściwy swoich celów jakie kara winna osiągnąć w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.
Z tej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, która odnosi się do kwestii wymiaru i rodzaju kary orzeczonej wobec oskarżonego wynika, że Sądmeritidostrzegając wprawdzie istotne okoliczności obciążające dotycząceI. W.nie nadał im właściwego i odpowiedniego znaczenia przy kształtowaniu represji karnej.
Dlatego też Sąd Apelacyjny mając na uwadze argumenty podniesione przez prokuratora i zawarte w uzasadnieniu apelacji uznał, że należy zmienić wyrok w tym zakresie i orzec wobecI. W.karę 2 lat pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszania. Tak orzeczona kara w ocenie Sądu odwoławczego jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz znacznego stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, uwzględnia również pozostałe względy określone wart. 53 k.k., w tym także cele wychowawcze i zapobiegawcze.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego mając na uwadze chociażby dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonego brak jest podstaw do ustalenia wobecI. W.pozytywnej prognozy i przyjęcia, że pomimo niewykonania kary w przyszłości będzie on przestrzegał porządku prawnego i ponownie nie popełni przestępstwa.
W związku z tym aby zrealizować cele kary określone wart. 53 k.k.konieczna jest resocjalizacja oskarżonego w warunkach zakładu karnego. Jednocześnie uznać należy, że wniosek końcowy zawarty w analizowanej apelacji zasługiwał jedynie na częściowe uwzględnienie. Proponowana przez prokuratora kara 3 lat pozbawienia wolności w ocenie Sądu odwoławczego byłaby zbyt surowa.
Sąd Apelacyjny mając na uwadze powyższe orzekł jak w wyroku.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zaś na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., gdyż Sąd odwoławczy uznał, że z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego i brak dochodów uiszczenie tych kosztów byłoby dla niego zbyt uciążliwe.