Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 182/14
Data wyroku: 2015-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt IV K 182/14

UZASADNIENIE
(w części dot. oskarżonegoR. K.)
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. G. (1),R. K.orazŁ. R.zamieszkują wP., woj.(...), są oni w podobnym wieku, łączą ich relacje koleżeńskie.R. K.urodził się w dniu (...)wŚ.(wywiady środowiskowe dot.M. G. (1)k. 383-383v, dot.Ł. R.k. 392-392v i dot.R. K.k. 397-397v, dane o podejrzanym k. 523).
W dniu 13 stycznia 2014 roku oskarżonyR. K.nie poszedł do szkoły. Około godziny 13.00 udał się on doBaru (...), znajdującego się wP., przyul. (...), żeby wypić piwo. W barze przebywał zM. G. (1),K. W. (1)iP. L.. Kilkakrotnie w ciągu dnia oskarżonyR. K.wchodził do baru i wychodził z niego, wypił kilka piw o pojemności 0,5 litra (wyjaśnieniaR. K.k. 83-85, k. 782-784v). W trakcie spożywania alkoholu, gdyR. K.,M. G. (1)iŁ. R.spotkali się,M. G. (1)wpadł na pomysł dokonania napadu naBar (...).Ł. R.nie chciał na powyższe przystać i brać udziału w tym napadzie, ponieważ toczyło się wobec niego postępowanie w związku z kradzieżą kwoty 15 000 zł na szkodęI. K.iJ. K.i nie chciał on narażać się na dalszą odpowiedzialność karną. W związku z powyższym w rabunku wzięli udziałM. G. (1)iR. K.(wyjaśnieniaR. K.k. 82-84, k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaM. G. (1)k. 106-109, k. 781v-782v, wyjaśnieniaŁ. R.k. 342-345, k. 499-500).
NastępnieM. G. (1)udał się do domu przy(...)w celu zabrania starych ubrań, w które mogliby się przebrać do napadu, żeby pracująca tam barmanka ich nie rozpoznała. Oskarżeni byli bowiem częstymi klientami przedmiotowego lokalu.M. G. (1)przyniósł ubrania do zamaskowania swego wyglądu w siatce z logosklepów (...)(wyjaśnieniaM. G. (1)k. 106-109, wyjaśnieniaR. K.k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784). Oskarżeni przebrali się na klatce schodowej jednego z bloków przyul. (...)wP..R. K.iM. G. (1)ustalili, żeM. G. (1)odwróci uwagę barmanki, aR. K.zabierze w tym czasie kasę fiskalną, w której spodziewali się znaleźć pieniądze z dziennego utargu (wyjaśnieniaR. K.k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaM. G. (1)k. 106-109, k. 781v-782v, wyjaśnieniaŁ. R.k. 342-345, k. 499-500). Obydwaj oskarżeni o godzinie 21.47 wbiegli do przedmiotowego baru (zeznaniaB. S. (1)k. 18-18v, nagrania z monitoringuBaru (...)k. 44).D. A., która w barze pracowała jako barmanka - kelnerka stała przy kasie za ladą.M. G. (1)pochylając się nad ladą i wymachując rękoma i trzymanymi najpierw w prawej, a później w lewej dłoni nożyczkami krzyczał, że jest to napad (wyjaśnieniaR. K.k. 82-84, k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaM. G. (1)k. 106-109, k. 781v-782v, zeznaniaD. A.k. 2-3, k. 79-80, k. 297-299, k. 786-788, nagrania z protokół oględzin płyty CD z zapisem monitoringu wraz z rzutami zdjęć k. 64-74, nagrania z monitoringu znajdujące się na płycie CD na k. 44). PoczątkowoD. A.nie uwierzyła, że sprawcy naprawdę zamierzają dokonać napadu, pomyślała, że to żart (zeznaniaD. A.k. 2-3, k. 79-80, k. 297-299, k. 786-788). W tym czasieR. K.zaczął kierować się za ladę, gdzie znajdowała się kasa.M. G. (1)także podbiegł za ladę, zaczął szarpaćD. A., demonstrował jej trzymane w ręku nożyczki, którymi jej groził.R. K.znajdował się w bardzo bliskiej nich odległości, spokojnie kierował się w stronę kasy fiskalnej.M. G. (1)iD.A.podczas szarpaniny i przepychanek, przesunęli się w kierunku zaplecza, gdzie dalej się szamotali.R. K.wyrwał kasę fiskalną, rzucił nią o podłogę, zabrał ją i wyszedł z baru (wyjaśnieniaR. K.k. 82-84, k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaM. G. (1)k. 106-109, k. 781v-782v, zeznaniaD. A.k. 2-3, k. 79-80, k. 297-299, k. 786-788, nagrania z protokół oględzin płyty CD z zapisem monitoringu wraz z rzutami zdjęć k. 64-74, nagrania z monitoringu znajdujące się na płycie CD na k. 44). W tym czasie na zapleczu cały czas trwały zmaganiaD. A.z drugim napastnikiem –M. G. (1), podczas których popchnął onD. A.na stojącą tam lodówkę i ugodził nożyczkami w prawe udo (wyjaśnieniaM. G. (1)k. 106-109, k. 781v-782v, zeznaniaD. A.k. 2-3, k. 79-80, k. 297-299, k. 786-788). Spowodowało to u niej obrażenia w postaci rany kłutej otwartej uda prawego, skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni (opinia w sprawie obrażeń ciała 19 letniejD. A.k. 77-78).D. A.była w szoku, nie wiedziała co robić, zadzwoniła więc do koleżankiA. S. (1), która kazała jej zawiadomić Policję, co też pokrzywdzona uczyniła. Zawiadomiła ona również o przedmiotowym zdarzeniu właściciela lokaluBar (...)–G. M.(zeznaniaD. A.k. 2-3, k. 79-80, k. 297-299, k. 786-788). W kasie fiskalnejmarki P., którą sprawcy zabrali nie było pieniędzy, nie posiadała ona kasetki na pieniądze, służyła jedynie do nabijania paragonów (zeznaniaD. A.k. 2-3, k. 79-80, k. 297-299, k. 786-788, zeznaniaG. M.k. 45-45v, k. 785-785v). Wartość powyższej kasy to 1200 zł (zeznaniaG. M.k. 45-45v, k. 785-785v).
Sprawcy w tym czasie uciekli z miejsca zdarzenia i przebrali się w swoje poprzednio noszone ubrania.R. K.zauważył, ze w kasie fiskalnej, którą zabrał nie ma pieniędzy i wyrzucił ją na trawnik przy ul.(...)wP.(wyjaśnieniaR. K.k. 281-284, k. 303-305, k. 482-483, k. 782-784, protokół przeszukania miejsca porzucenia kasy fiskalnej k. 54-55v, materiał poglądowy k. 413).M. G. (1)wyrzucił natomiast zabrane z domu nożyczki, którymi zraniłD. A.na placu zabaw przy(...)wP.(wyjaśnieniaM. G. (1)k. 107-109, k. 781v-782v). OskarżonyR. K.ponownie spotkał się zŁ. R., opowiedział mu przebieg napadu. Następnie udali się razem dosklepu (...)przyul. (...)wP.w celu zakupu piwa. Gdy zauważyli Policję z psami patrolowymi, przestraszyli się i uciekli w różnych kierunkach (wyjaśnieniaR. K.k. k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaŁ. R.k. 342-345, k. 499-500).R. K.udał się do mieszkania swojej przyrodniej siostryD. C., która zamieszkuje przy ul.(...). Następnie w tym mieszkaniu zjawił się takżeM. G. (1)(wyjaśnieniaR. K.k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaM. G. (1)k. 107-109, k. 781v-782v, zeznaniaD. C.k. 60-61, zeznaniaP. C.k. 90-93). Obaj mężczyźni spędzili tam czas do ok. godziny 23.00, po czym wyszli i razem zŁ. R.udali się na stację benzynową „uG.” wK.i tam kupili wódkę Żubr o pojemności 0,5 l za pieniądze, które posiadałŁ. R., po czym udali się do domu, w którym mieszkałR. K.wP.przyul. (...)(wyjaśnieniaR. K.k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, wyjaśnieniaŁ. R.k. 342-345, k. 499-500, wyjaśnieniaM. G. (1). 107-109, k. 781v-782v). Po drodze legitymował ich patrol Policji (zeznaniaZ. K. (1)k. 508-508v). W domu oskarżonego wypili zakupioną wódkę wtowarzystwie (...), kuzynaR. K.. Następnego dniaR. K.został zatrzymany w swoim domu przez funkcjonariuszy Policji w sprawie niniejszej (wyjaśnieniaR. K.k. 281-284, k. 303-305, k. 470-473, k. 482-483, k. 782-784, zeznaniaK. W. (2)k. 86-89).
Stanowisko oskarżonegoR. K.nie zmieniało w ciągu całego procesu. Zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i w toku rozprawy głównej przyznawał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu. Rozbieżności występowały co do treści składanych wyjaśnień dotyczących okoliczności czynu, o popełnienie którego został oskarżony.
Podczas pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego w dniu 15 stycznia 2014 roku oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Obszernie zrelacjonował on wydarzenia z dnia 13 stycznia 2014 roku. Jako pomysłodawcę napadu naBar (...)wskazywał siebie, podawał także, że ubrania, których on iM. G. (1)użyli podczas rozboju należały do niego.R. K.wyjaśnił, iżM. G. (1)miał ze sobą coś ostrego, lecz twierdził, że nie wiedział o tym wówczas, a dowiedział się dopiero jak został zatrzymany (k. 83-85). Następnie podczas przesłuchania w dniu 16 stycznia 2014 roku oskarżony ponownie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Twierdził jednak, że nie pamięta, kto razem z nim uczestniczył w przedmiotowym napadzie. Ponownie przyznał, że to był jego pomysł, aby dokonać tego napadu. Oskarżony wyjaśnił, że poprzednie wyjaśnienia złożył dobrowolnie i nikt go nie zastraszał, aby złożył wyjaśnienia określonej treści. Swoje odmienne wyjaśnienia tłumaczył niepamięcią z uwagi na stan upojenia alkoholowego (k. 110-111). Podczas przesłuchania na posiedzeniu Sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 17 stycznia 2014 rokuR. K.przyznał się do zarzucanego mu czynu, podkreślił, iż dopuścił się go pod wpływem alkoholu i że chciałby przeprosić pokrzywdzoną i pokryć koszty (k. 141-141v). Następnie podczas przesłuchania przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Świdniku w dniu 28 lutego 2014 roku wyjaśnił, iż toM. G. (1)iŁ. R.namawiali go do dokonania napadu, oskarżonyM. G. (1)miał już przygotowane ubrania celem zamaskowania się. Wskazał on, iż pomysłodawcą dokonania przestępstwa byłM. G. (1). Wspólnie ustalili, żeG.odwróci uwagę barmanki, aK.zabierze kasę fiskalną. Oskarżony twierdził jednak, żeM. G. (2)nie precyzował, w jaki sposób zajmie się barmanką.R. K.wyjaśnił, iż po tym, jak zobaczył, że w kasie nie ma pieniędzy, wyrzucił ją na trawę przyul. (...)wP.. Oskarżony wyjaśnił, że gdyby w kasie były pieniądze, to podzieliliby je pomiędzy siebie zG.iR., przy czymR.miał dostać mniejszą część z uwagi na fakt, że jego udział miał polegać wyłącznie na pilnowaniu ich rzeczy podczas, gdy oni dokonywali rozboju. Wyjaśnił także, że wyraźnie zaznaczył kolegom podczas tamtej nocy, że nie chce więcej brać udziału w planowanych przez nich przestępstwach. Podkreślił on, że nie wiedział, żeM. G. (1)będzie posługiwał się nożyczkami podczas napadu i dowiedział się o tym dopiero na Policji, a gdyby wiedział, to nie zdecydowałby się na dokonanie tego rozboju.R. K.wyraził skruchę, wyjaśnił, że żałuje tego co się stało i chce zmienić swoje życie (k. 281-284). Podczas przesłuchania w dniu 7 marca 2014 rokuR. K.podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia, podkreślił, że żałuje swojego czynu, chce zerwać wszelkie kontakty z kolegami zP.i kontynuować naukę (k. 303-305). Następnie w dniu 25 marca 2014 roku oskarżony złożył kolejne obszerne wyjaśnienia dotyczące przedmiotowego zdarzenia. Wyjaśnił, iż nie widział, czyM. G. (1)trzymał coś w ręku i że nie rozmawiali wcześniej o żadnym nożu ani nożyczkach.R. K.twierdził, że jego wcześniejsze wyjaśnienia nie są do końca spójne, ponieważ chciał on wziąć winę na siebie i nie obciążaćM. G. (1), a tym samym i siebie, obawiał się utraty reputacji wP.z uwagi na fakt, iż zaatakowali bezbronną dziewczynę. Podał on ponadto, że obawiał sięŁ. R.i jego kolegów, dlatego składał wyjaśnienia odmiennej treści. Ponownie podkreślał, że żałuje swojego zachowania i chce skończyć z takim postępowaniem (k. 355-360). Podczas konfrontacji zŁ. R.w dniu 10 kwietnia 2014 rokuR. K.potwierdził swoje wyjaśnienia. Podnosił ponadto, że wyjaśnienia jakie składał w dniu 15 stycznia 2014 roku na k. 83-85 akt zostały na nim wymuszone przez przesłuchujących go funkcjonariuszy. Wyjaśnił, iż miał wcześniej konflikt zŁ. R.i się go obawia (k. 470-473). W dniu 29 kwietnia 2014 rokuR. K.został ponownie przesłuchany. Podtrzymał swoje wyjaśnienia złożone w dniu 28 lutego i późniejsze. Oskarżony wyjaśnił, że zarówno on, jak iM. G. (1)szli dokonać tego napadu bez żadnych narzędzi (k. 482-483). Podczas przesłuchania na rozprawie głównej przed Sądem Okręgowym w Lublinie w dniu 17 grudnia 2014 roku oskarżonyR. K.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, potwierdził swoje wyjaśnienia na k. 110-111, k. 141-141v, k. 281-284, k. 303-305, k. 355-360, k. 470-473, k. 482-483. Co do wyjaśnień na k. 84v oskarżony wyjaśnił, iż powiedział, że dowiedział się, żeG.miał coś ostrego jak został zatrzymany, Policja powiedziała mu, żeG.przyznał się do ostrego narzędzia i dlatego tak wyjaśniał. PonadtoR. K.wyjaśnił, iż na pomysł napadu wpadłG., a wcześniej wyjaśniał odmiennie, bo chciał wziąć winę na siebie. Po odtworzeniu nagrań z płyty CD z monitoringuBaru (...)znajdującej się na k. 44, oskarżony wyjaśnił, że nie widział przedmiotu widocznego na nagraniu, ponieważ się nie przyglądał (k. k. 782-784).
W ocenie Sądu na wiarę zasługują wyjaśnienia oskarżonego złożone podczas rozprawy głównej przed Sądem Okręgowym w Lublinie w zakresie dokonania rozboju wBarze (...), podziału ról ustalonego pomiędzyR. K.iM. G. (1), a także wyjaśnienia, które składał on wcześniej, a potwierdził podczas rozprawy głównej. Wyjaśnień, których oskarżony nie potwierdził Sąd nie uznał za wiarygodne z uwagi, na fakt, iż jak sam oskarżony podawał składał wyjaśnienia odmiennej treści, ponieważ chciał wziąć winę na siebie i nie obciążaćM. G. (1). WyjaśnieniaR. K.w części, w której Sąd obdarzył je wiarą korespondują w pełni z wyjaśnieniamiM. G. (1), złożonymi podczas rozprawy głównej (k. 781v-782v) i potwierdzonymi przez niego wyjaśnieniami na k. 106-109, k. 136-136v, k. 215-215, k. 277-279 oraz k. 348-350. Wyjaśnienia te uzupełniają się także z wyjaśnieniamiŁ. R.(k. 342-345, k. 499-500), oraz zeznaniami pokrzywdzonejD. A.(k. 2-3, k. 79-80, 297-299, k. 785v-789). W ocenie Sądu nie zasługują na wiarę wyjaśnieniaR. K.w zakresie, w jakim podaje on, że nie widział, by podczas przedmiotowego rozbojuM. G. (1)posługiwał się i wymachiwał w stronę pokrzywdzonej ostro zakończonymi nożyczkami lub innym podobnym narzędziem. Jak jednoznacznie można dostrzec na nagraniu z kamer znajdujących się wBarze (...)(płyta CD k. 44)R. K.znajdował się w bardzo bliskiej odległości odM. G. (1), który demonstrowałD. A.trzymane w ręku nożyczki, groził nimi. W ocenie Sądu nie jest możliwe, by w tych okolicznościachR. K.nie widział przedmiotowych nożyczek, bowiem są one obiektywnie widoczne dla stojącej tuż obok drugiej osoby.
Ustalając wskazany wyżej stan faktyczny Sąd oparł się ponadto na zeznaniach świadków. W ocenie Sądu za wiarygodne należy uznać wyjaśnienia współoskarżonego o dokonanie czynu wskazanego w pkt I i III aktu oskarżeniaM. G. (1)(k. 106-109, k. 136-136v, k. 215-215, k. 277-279, k. 348-350, k. 781v-782v) co do okoliczności dokonania rozboju, ustalonego podziału ról, posługiwania się przez niego nożyczkami oraz ugodzenia pokrzywdzonejD. A., a nadto współoskarżonegoŁ. R.w zakresie, w jakim wskazał on, iż napadu naBar (...)dokonaliR. K.iM. G. (1), oraz wydarzeń po dokonaniu rozboju – opowiadaniu przezG.iK.o dokonanym napadzie, wspólnym udaniu się do sklepów w celu zakupu alkoholu i późniejszym jego spożywaniu (k. 342-345, k. 499-500). Ponadto miarodajne są zeznania pokrzywdzonejD. A.co do przebiegu rozboju z dnia 13 stycznia 2014 roku, posługiwania się przezM. G. (1)nożyczkami, którymi została zraniona w prawe udo oraz faktu, iżR. K.musiał widzieć, iż drugi oskarżony posługiwał się wyżej opisanymi nożyczkami. Powyższe koresponduje w pełni z dwoma nagraniami z kamer z przedmiotowego lokalu, znajdującymi się na nośniku płycie CD na k. 44, które to nagrania w ocenie Sądu są wiarygodne. Ponadto co do wartości skradzionej i zniszczonej kasy fiskalnejmarki P.określonej na kwotę 1200 zł, Sąd obdarzył wiarą zeznania właściciela lokaluBar (...)G. M.(k. 45, k. 785-785v). Jako właściciel wyżej wymienionej kasy znał on dokładnie jej wartość, która nie była kwestionowana przez oskarżonych, ich obrońców ani Prokuratora w toku procesu, także Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania powyższych zeznań. ZeznaniaB. S. (2)(k. 18-18v) w ocenie Sądu uznać należy za wiarygodne w zakresie, w jakim wskazał on, iż w dniu 13 stycznia 2014 roku widział jak przed godziną 22.00 doBaru (...)wbiegało dwóch mężczyzn od stronyul. (...), jednak nie widział on ich twarzy, ani dokładnie ich ubioru. Powyższe koresponduje z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówD. C.(k. 60-61v) orazP. C.(k. 90-93) w zakresie, w jakim zeznawali oni co do przebywania w ich mieszkaniu brata przyrodniegoD. R.K.w dniu 13 stycznia 2014 roku. Powyższe koresponduje ze wskazanymi wyżej wyjaśnieniami oskarżonegoR. K., a nadtoM. G. (1)iŁ. R.. Zeznania świadkaK. W. (2)(k. 86-89) Sąd uznał za zasługujące na wiarę w zakresie wspólnego spożywania alkoholu zR. K.iM. G. (1), zarówno wBarze (...)w ciągu dnia w dniu 13 stycznia 2014 roku, jak w nocy z 13 na 14 stycznia 2014 roku w domu, w którym świadek zamieszkuje wraz z oskarżonymR. K.i rodziną wP.,ul. (...). Powyższe zeznania korespondują z opisanymi wyżej wyjaśnieniami oskarżonych w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu zeznania świadkaZ. K. (2)(k. 508-509) zasługują na wiarę w zakresie jakim podał on, iż w nocy z 13 na 14 stycznia 2014 roku legitymował w związku z pełnieniem służby jako funkcjonariusz Policji na ul. 500-lecia wP.znanych muR. K.,M. G. (1)iŁ. R.. Powyższe zeznania korelują w pełni z wskazanymi wyżej wyjaśnieniami oskarżonych. W toku postępowania przygotowawczego zostali przesłuchani w charakterze świadków takżeM. D.(k. 62-63) orazP. T.(k. 515-515v), ich zeznania nic jednak do sprawy niniejszej nie wniosły.
Obrażenia doznane przez pokrzywdzonąD. A.były przedmiotem opinii biegłych (k. 77-78). Ze wskazanej opinii niezbicie wynika, iż pokrzywdzona wskutek omawianego zdarzenia doznała rany otwartej uda prawego, która mogła powstać w okolicznościach i w okresie wskazanym przez pokrzywdzoną. Brak jest podstaw do przyjęcia, aby przedmiotowa rana spowodowała rozstrój zdrowia lub naruszenie czynności narządu ciała na czas dłuższy od siedmiu dni, brak jest także podstaw do przyjęcia, aby w następstwie omawianego zdarzenia doszło do narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Wnioski płynące z niniejszej opinii Sąd w pełni podzielił, bowiem opinia została sporządzona przez specjalistów z danej dziedziny, posiadających odpowiednie kwalifikacje, przy zastosowaniu właściwej metody badawczej. Nie była ona poddawana w wątpliwość przez strony, Sąd także nie znalazł podstaw do jej kwestionowania.
Pozostałe dowody nieosobowe w sprawie, nie omówione wyżej, Sąd uznał za w pełni wiarygodne jako sporządzone przez uprawnione podmioty, w przepisanej prawem formie.
Poczynione ustalenia dały podstawę do przypisaniaR. K.czynu polegającego na tym, że w dniu 13 stycznia 2014 roku wP.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, w ramach uzgodnionego podziału ról, na terenieBaru (...), grożąc – poprzez demonstrowanie narzędzia -D. A.użyciem wobec niej niebezpiecznego przedmiotu w postaci ostro zakończonych nożyczek oraz stosując wobec pokrzywdzonej przemoc w postaci popychania i szarpania, zabrali w celu przywłaszczenia kasę fiskalnąm-ki P.o wartości 1200 zł na szkodę właścicielabaru (...)oraz usiłowali zabrać na jego szkodę pieniądze, przy czym zamierzonego celu w postaci zaboru pieniędzy nie osiągnęli, gdyż w kasie nie było pieniędzy, a nadtoM. G. (1)w trakcie stosowania przemocy wobecD. A.uderzył ją nożyczkami w udo, powodując u niej w ten sposób obrażenia w postaci rany kłutej otwartej uda prawego, skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni.
Przechodząc do analizy prawnokarnej czynu, którego dopuścił sięR. K., Sąd uznał, iż czyn przypisany oskarżonemuwyczerpuje przedmiotowe i podmiotowe znamiona przestępstwa zart. 280 § 2 kk.
Zachowanie sprawcy przestępstwa rozboju zart. 280 § 1 kkpolega na kradzieży, czyli zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia, z użyciem przemocy wobec osoby lub groźby natychmiastowego jej użycia albo wskutek doprowadzenia człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności.
Rozbój stanowi kwalifikowaną postać kradzieży, ze względu na specyficzny sposób jej popełnienia. Dla bytu przestępstwa zart. 280 kkniezbędne są dwa elementy pozostające ze sobą w ścisłym związku, a mianowicie przemoc wobec osoby lub groźba jej natychmiastowego użycia, doprowadzenie do stanu nieprzytomności lub bezbronności oraz zabór rzeczy celem jej przywłaszczenia. Ten ścisły związek między tymi dwoma elementami działania skierowanego przeciwko dwóm różnym dobrom (zamach na osobę, zamach na mienie) polega na tym, że zamach na człowieka jest tu tylko środkiem do realizacji głównego celu, jakim jest zabór mienia. Innymi słowy sprawca stosuje przemoc, groźbę po to, aby przełamać lub uniemożliwić opór posiadacza przedmiotu kradzieży i dokonać zaboru mienia wbrew jego woli.
Kwalifikowana postać rozboju wskazana wart. 280 § 2 kkpolega na wypełnieniu przez sprawcę znamion z§ 1oraz dodatkowo posłużeniu się przez niego bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działaniem w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem środkiem lub sposobem.
Współsprawstwomoże występować zarówno w postaci wielosprawstwa (współsprawstwa równoległego) kiedy każdy ze współdziałających sam wypełnia swoim zachowaniem wszystkie znamiona danego przestępstwa, jak i w postaci współsprawstwa właściwego, w przypadku którego realizacja wszystkich ustawowych znamion czynu zabronionego następuje dopiero wskutek złożenia się zachowań wszystkich współdziałających. O tym, że rola danej osoby jest istotna świadczy zwykle hipotetyczne przyjęcie, że przez odstąpienie od tej osoby od działania przestępstwo w ogóle nie zostałoby dokonane lub byłoby dokonane w inny sposób. Kryterium pomocniczym są takie okoliczności, jak wspólne planowanie przestępstwa i dokonany wspólnie podział ról oraz późniejszy udział, na równych zasadach, w podziale zysku.
W realiach niniejszej sprawyR. K.w ramach uzgodnionego podziału ról zM. G. (1), zabrał kasę fiskalnąmarki P., w której sprawcy spodziewali się znaleźć pieniądze, podczas gdyM. G. (1)groziłD. A.poprzez demonstrowanie ostro zakończonych nożyczek oraz stosował wobec niej przemoc w postaci popychania i szarpania, a nadto uderzył ją przedmiotowymi nożyczkami w udo. Jak omówiono wyżejR. K.musiał widzieć, iżM. G. (1)posługuje się niebezpiecznym przedmiotem w postaci ostro zakończonych nożyczek, a co za tym idzie musiał posiadać świadomość użycia ich w celu zastraszeniaD. A.przezM. G. (1). Jednocześnie zdaniem Sądu, co niezbicie wynika z nagrań z monitoringu przedmiotowego lokalu,R. K.nie mógł widzieć, że podczas szarpaniny pomiędzyM. G. (1)iD. A.doszło do zranienia pokrzywdzonej.
O tym, iż przedmiot jest podobnie niebezpieczny jak broń palna i nóż decydują jego stałe właściwości, które sprawiają, że z jego użyciem wiąże się zazwyczaj niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia pokrzywdzonego, a narzędzie jest szczególnie przydatne do zadawania ciosów bądź też do powodowania w inny sposób obrażeń ciała. Narzędzie wykazuje stale tę właściwość, gdy przydatność do zadawania ciosów lub powodowania obrażeń ciała łączy się z przeznaczeniem danego narzędzia lub też z jego naturą. O tym, że przedmiot jest niebezpieczny w takim stopniu jak nóż czy broń palna wnioskować należy m.in. na podstawie takich cech jak kształt, wymiar, ciężar, twardość materiału, zdolność do przebijania, przecinania. Chodzi o te cechy przedmiotu, które sprawiają, że wykorzystanie zwykłych funkcji lub działania przedmiotu przeciwko człowiekowi spowoduje powstanie realnego zagrożenia o równowartości odpowiadającej użyciu broni palnej lub noża (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 13 października 1998 roku w sprawie IIAKa 152/98; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 sierpnia 2002 roku w sprawie II AKa 157/02 Prokuratura i Prawo 2003 /4/24; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 14 października 1999 roku w sprawie IIAKa 246/99 Prokuratura i Prawo 2000/10/28; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2002 roku w sprawie II AKa 80/02 KZS 2002/5/46; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2003 roku w sprawie I KZP 13/03 OSNKW 2003/7-8/69). W sprawie niniejszej nożyczki, którymi posługiwał sięM. G. (1)stanowią w ocenie Sądu inny podobnie niebezpieczny jak nóż przedmiot. Decydujące o tym znaczenie miały cechy przedmiotowych nożyczek jak ich kształt, twardość materiału, z którego były wykonane, zdolność do przebijania i przecinania.
W świetle poczynionych wyżej ustaleń faktycznych, będących konsekwencją oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie może ulegać jakimkolwiek wątpliwościom fakt działania oskarżonegoR. K.w zamiarze bezpośrednim, tj. fakt, iż oskarżony chciał dokonać przypisanego mu czynu zabronionego – zaboru mienia w postaci pieniędzy znajdujących się jego zdaniem w kasie fiskalnej, zaś użycie wobec pokrzywdzonej ostro zakończonych nożyczek przez drugiego sprawcę –M. G. (1)stanowiło środek zmierzający do osiągnięcia tego celu i było wyłącznie ukierunkowane na ten cel.
WymierzającR. K.karę, Sąd miał na uwadze, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego oraz by uwzględniała zasady i dyrektywy wymiaru kary określone w przepisieart. 53 § 1 i 2 kkorazart. 54 § 1 kk.
W ocenie Sądu stopień szkodliwości społecznej przestępstwa przypisanego oskarżonym jest znaczny. Dokonując takiej oceny, Sąd miał na uwadze rozmiar wyrządzonej szkody, współdziałanie oskarżonych ze sobą, działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób zaplanowany i przemyślany.
Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił z drugiej strony jako okoliczność łagodzącą młody wiek oskarżonego.R. K.jest sprawcą młodocianym w rozumieniuart. 115 § 10 kk. Zgodnie z treścią przepisuart. 54 § 1 kk, wymierzając karę sprawcy młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby go wychować. Dodatkowo jako okoliczność przemawiającą na korzyć oskarżonego wskazać należy jego wcześniejszą niekaralność (k. 318) oraz fakt, iż przyznał się on do zarzucanego mu czynu, współpracował z organami wymiaru sprawiedliwości w toku całego postępowania karnego oraz szczerze wyraził skruchę i żałował swojego zachowania.R. K.ponadto przeprosił pokrzywdzonych, zobowiązał się do naprawienia szkody i zapłaty stosownego zadośćuczynienia.
Mając powyższe na względzie na podstawieart. 60 § 1 kkSąd zastosował nadzwyczajne złagodzenie kary wobecR. K.i na podstawieart. 280 § 2 kkw zw. zart. 60 § 1 kk,§ 6 pkt 2 kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
Przyjmując, iżR. K.działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd na podstawieart. 33 § 2 i § 3 kkorzekł obok kary pozbawienia wolności także karę grzywny, aby uświadomić oskarżonemu nieopłacalność popełniania przestępstw z chęci zysku oraz aby wyrobić takie przeświadczenie również w świadomości społeczeństwa, kierując się względami prewencji indywidualnej oraz generalnej. Ustalając ilość stawek dziennych grzywny Sąd brał pod uwagę, aby wyżej wymieniona kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, natomiast przy ustalaniu wysokości stawki dziennej Sąd wziął pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego.R. K.był zatrudniony na umowę – zlecenie z wynagrodzeniem 10 zł brutto za m2kostki brukowej, której układaniem się zajmował, nie posiada on także majątku. W związku z powyższym Sąd skazał go na karę grzywny w wysokości 110 (stu dziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięciu) zł.
W realiach niniejszej sprawy względy wychowawcze oraz postawa oskarżonego przemawiają za koniecznością wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 2 kk. Dyspozycjaart. 73 § 2przewiduje obligatoryjny dozór w okresie próby wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, dlatego na podstawie wymienionego przepisu Sąd oddał oskarżonego pod dozór kuratora.
PokrzywdzonaD. A.w dniu 30 lipca 2014 roku (data wpływu) złożyła wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia odM. G. (1)i innych, który sprecyzowała na rozprawie głównej w dniu 17 grudnia 2014 roku, w ten sposób, że wnosiła o łączną kwotę 10 000 zł tytułem zadośćuczynienia od obydwu sprawców. W związku z tym, iżart. 46 § 1 kkprzewiduje, iż w razie skazania sąd na wniosek pokrzywdzonego obligatoryjnie orzeka obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości lub w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w realiach sprawy niniejszej Sąd orzekł wobecR. K.obowiązek zadośćuczynienia w kwocie 5 000 (pięciu tysięcy) zł na rzeczD. A.. Na podstawie art. 72 § 2 zobowiązano takżeR. K.do częściowego naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzeczG. M.kwoty 600 (sześćset) zł w terminie 6 (sześciu) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Kwoty powyższe stanowią połowę żądaniaD. A.i połowę wartości kasy fiskalnej wskazaną przez pokrzywdzonegoG. M., bowiem czynu, za któryR. K.został skazany w niniejszym postępowaniu dopuścił się on w formie współsprawstwa zM. G. (1).
Ponadto na podstawie art. 63 § 1 na poczet orzeczonej wobec oskarżonego podlegającej wykonaniu kary grzywny Sąd zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 stycznia 2014 roku do dnia 7 marca 2014 roku, przyjmując, iż dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny.
Na zasadzie§ 2 ust. 3, § 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5w zw. z§ 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. 2013.461 j.t.) należało zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.A. S. (2)kwotę 2214 zł (dwa tysiące czternaście) tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną oskarżonemuR. K.z urzędu.
Orzeczenie o kosztach sądowych uzasadnia treśćart. 624 § 1 kpk,art. 626 § 1 kpkorazart. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973 roku( Dz. U. Nr 49 z 1983 roku, poz. 223 - z późniejszymi zmianami), gdyż z uwagi na sytuację materialną oskarżonego Sąd uznał, że obciążanie go kosztami procesu będzie bezcelowe i zbyt uciążliwe. Orzeczone wobec niego obowiązki zadośćuczynienia i częściowego naprawienia szkody stanowią już w ocenie Sądu znaczne obciążenie finansowe. DlategoR. K.został zwolniony od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji.