Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1042/14
Data wyroku: 2015-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kamil Worsztynowicz

Sygn. akt II K 1042/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Goleniowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Kamil Worsztynowicz
Protokolant:  Anna Wojtanek
przy udziale Prokuratora Małgorzaty Gruszeckiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17.06.,21.08.,16.10. i 07.12.2015 r.
sprawy
A. K., c.T.iA.zd.L.ur. (...)wG., nie karanej
oskarżonej o to, że:
1. w dniu 29 sierpnia 2014 roku wG.przyul. (...), groziłaM. S.uszkodzeniem ciała jego konkubinyM. Z.co wzbudziło u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że groźba ta zostanie spełniona,
tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.
2. w dniu 31 sierpnia 2014 r. wG.przyul. (...)groziłaM. Z.uszkodzeniem ciała czym wzbudziła u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba ta zostanie spełniona,
tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

I
oskarżonąA. K.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku;

II
oskarżonąA. K.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 190§1 k.k.wymierza jej karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności i na podstawieart. 34 § 1a pkt 1 k.k.iart. 35 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżoną do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;

III
na podstawieart. 630 k.p.k.wydatki związane z oskarżeniem w części uniewinniającej ponosi Skarb Państwa,

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.orazart. 2 ust 1 pkt 1w zw. zust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychw pozostałym zakresie zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierza jej opłatę w kwocie60 (sześćdziesięciu) złotych.

Sygn. akt II K 1042/14

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.uzasadnienie ograniczono do rozstrzygnięcia dotyczącego czynu zarzuconego oskarżonej w punkcie II aktu oskarżenia.
OskarżonaA. K.zamieszkuje w wielorodzinnym budynku przyul. (...)wG.. Sąsiadką oskarżonej jest pokrzywdzonaM. Z., która mieszka wspólnie z konkubentemM. S.pod numerem 11. Do końca 2013 r. stosunki pomiędzy oskarżoną i pokrzywdzoną układały się poprawnie, ale od tego czasu pomiędzy nimi powstał konflikt. Pomiędzy kobietami powtarzają się bowiem napięcia przy okazji przypadkowych spotkań na klatce schodowej i dochodzi do słownych sprzeczek. Między innymi w sierpniu 2014 roku oskarżona miała pretensje doM. Z., że zamieszcza ona na jej temat wypowiedzi naF.i pisze sms-y do jej męża odnośnie zachowania synów oskarżonej. PokrzywdzonaM. Z.miała zaś pretensje o zachowanie synów oskarżonej, ponieważ jeden z nich,S. G., w połowie sierpnia 2014 roku miał rzucić w kierunku pokrzywdzonej butelką po piwie, gdyM. Z.przechodziła przez podwórko.
Dowody:
- wyjaśnienia oskarżonejA. A.k. 40 – 41,
- zeznania świadkaM. Z.k. 5 – 7, 74,
- zeznania świadkaB. P.k. 25 – 26,
- zeznania świadkaI. P.k. 32 – 33, 100
- zeznania świadkaA. B.k. 34, 104
W dniu 31 sierpnia 2014 r. podczas jednego ze spotkań na klatce schodowej, gdyM. Z.szła do domu, a oskarżona wychodziła ze swojego mieszkania doszło do kolejnej scysji. Stroną zdecydowanie agresywniejszą byłaA. K., która wyzywała pokrzywdzoną, a w pewnym momencie wypowiedziała w stosunku do niej groźby pobicia. Stwierdziła, używając wulgarnego słowa, żeM. Z.powinna dostać, że ją załatwi oraz że zadzwoni po swoich synów oraz brata, który jest „kryminalistą”. Groźba uszkodzenia ciała wzbudziła u pokrzywdzonej – z uwagi na trwający już od dłuższego czasu konflikt z pokrzywdzoną, agresywne zachowanie oskarżonej oraz wskazanie, że zadzwoni ona po synów oraz po brata, który miał problemy z prawem – uzasadnioną obawę spełnienia tych gróźb. Po zdarzeniu w dniu 31 sierpnia 2014 r.M. Z.poszła doI. P.A. B.orazB. P.i pytała się ich czy słyszały zachowanie oskarżonej oraz mówiła im, że oskarżona jej groziła pobiciem.
Dowody:
- zeznania świadkaM. Z.k. 5 – 7, 74,
- zeznania świadkaB. P.k. 25 – 26,
- zeznania świadkaI. P.k. 32 – 33, 100
OskarżonaA. K.urodziła się (...)wG.. Oskarżona ma wykształcenie zawodowe i z zawodu jesto. m., jest mężatką, nie ma nikogo na utrzymaniu. Źródłem utrzymania oskarżonej jest zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 520 złotych. Oskarżona nie była karana sądownie.
Dowody:
- wyjaśnienia oskarżonejA. A.k. 40 – 41,
- dane osobopoznawcze k. 42
- informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 37, 91
OskarżonaA. K.w toku postępowania przygotowawczego odnośnie czynu zarzuconego jej w punkcie II części wstępnej wyroku nie przyznała się do jego popełnienia i wyjaśniła, że w dniu 31 sierpnia 2014 r. spotkała się zM. Z.na klatce schodowej, ale zaprzeczyła, iż w tym czasie groziła pokrzywdzonej pobiciem. Zwróciła jedynie jej uwagę, by pokrzywdzona nie pisała na jej temat naF.. Nie straszyła jej synami ani bratem i w żaden sposób pokrzywdzonej nie groziła. Oskarżona wyjaśniła, że jej relacje zM. Z.były kiedyś poprawne, ale pogorszyły się od czasu gdy pokrzywdzona wyrzuciła jej spod drzwi buty, wycieraczkę i parasolkę.
W postępowaniu przed sądem oskarżona również nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że pokrzywdzona od pewnego czasu piszę na jej temat różne rzeczy naF.. W dniu 31 sierpnia 2014 r. chciała jej zwrócić uwagę, aby zostawiła ją w spokoju. W żaden sposób pokrzywdzonej jednak nie groziła.
- wyjaśnienia oskarżonejA. A.k. 40 – 41,
Sąd zważył co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonej w zakresie zarzucanego jej czynu, opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku nie budzą wątpliwości.
Sąd wyjaśnienia oskarżonej uznał jedynie za częściowo wiarygodne. W ocenie Sądu zasługują na przymiot wiarygodności wyjaśnieniaA. K.w części w której potwierdziła ona fakt istnienia konfliktu z pokrzywdzoną, który trwa od około 2 lat oraz w części w której oskarżona wskazała, że w dniu 31 grudnia 2014 r. doszło do spotkania jej orazM. Z.na klatce schodowej w budynku w którym wspólnie zamieszkują. W tym zakresie bowiem zeznania pokrzywdzonej oraz wyjaśnienia oskarżonej są zgodne, a także zostały potwierdzone zeznaniami świadkówB. P.,I. P.iA. B..
Jeżeli zaś chodzi o przebieg zdarzenia w dniu 31 sierpnia 2014 r. oraz fakt wypowiedzenia przez oskarżoną pod adresemM. Z.słów, które stanowiły groźbę dokonania uszkodzenia ciała pokrzywdzonej, Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej, że nie wypowiadała ona gróźb albowiem wyjaśnieniom tym przeczyły zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, szczególnie pokrzywdzonej, a takżeB. P.iI. P.. Z zeznań wymienionych osób wynikało, że oskarżona wypowiedziała wobec pokrzywdzonej groźby jej pobicia, mówiąc iż w tym celu zadzwoni po synów oraz brata.
Sąd uznał zeznania tych świadków za wiarygodne, ponieważ w rozważanym tutaj zakresie były one spójne, logiczne, konsekwentne oraz wzajemnie się uzupełniały i tworzyły pewną całość. PokrzywdzonaM. Z.oraz świadkowieB. P.iI. P.jednoznacznie wskazały, że ze strony oskarżonej pod adresem pokrzywdzonej padły słowa o pobiciu jej przez synów i brata oskarżonej i opisały sytuację w której oskarżona groziła pokrzywdzonej uszkodzeniem ciała. Należy zauważyć, że z zeznańM. Z.wynika, iż oskarżona powiedziała do niej, używając wulgarnego słowa, że powinna ona dostać „wpierdol”, że zadzwoni po synów i po brata, który jest „kryminalistą”. Wypowiedziane przez oskarżoną słowa potwierdziłaI. P.. Świadek słyszała przez drzwi swojego mieszkania głośne zachowanie oskarżonej, rozpoznała głosA. K.oraz słyszała słowa, „powinnaś dostać wpierdol” i stwierdzenie „zadzwonię po brata”. Ponadto świadek zeznała, że słychać było wyłącznie podniesiony głos oskarżonej, która używała wobec pokrzywdzonej także sformułowań obraźliwych. Również świadekB. P.zeznała, że w dniu 31 sierpnia 2014 r. na klatce schodowej słyszała podniesiony głos oskarżonej oraz „ogólne zastraszanie”M. Z.ze strony oskarżonej, w pewnym momencie uchyliła drzwi i usłyszała jak oskarżona mówiła do pokrzywdzonej, że ją „załatwi”, a także mówiła coś o swoich synach i bracie, jednak świadek co do tego ostatniego elementu nie pamiętała konkretnych słów jakie padały ze strony oskarżonej.
Treść zeznań pokrzywdzonej w zakresie słów wypowiedzianych przezA. K.w dniu 31 sierpnia 2014 r. znajduje zatem potwierdzenie w zeznaniachB. P.iI. P., które bezpośrednio słyszały sytuację z udziałem oskarżonej i pokrzywdzonej. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby w tym zakresie odmówić wiary zeznaniomB. P.iI. P., a także pokrzywdzonej, skoro są one zgodne co do wypowiadanych przez oskarżoną słów, aB. P.iI. P.potwierdziły wypowiedziane przez oskarżoną groźby w takiej formule w jakiej określała je pokrzywdzona.
Analizując zeznania pokrzywdzonej oraz świadkówB. P.iI. P.Sąd miał na uwadze, żeM. Z.przed sądem jak i w czasie składania pierwszych zeznań konsekwentnie wskazała jakich słów użyła wobec niej oskarżona i że wzmacniała groźby informacją, że zadzwoni po synów i brata. Na takie same słowa oraz na fakt powołania się na synów i brata wskazywałyB. P.iI. P.. WprawdzieI. P.przed sądem nie wskazała, że oskarżona używała wobec pokrzywdzonej słów obraźliwych o czym mówiła w postępowaniu przygotowawczym, podając że tej okoliczności nie pamiętała, ale przyjąć należy, że zeznając w postępowaniu przygotowawczym, a zatem po upływie krótszego czasu od zdarzenia, świadek lepiej pamiętała jego przebieg. Ponadto na rozprawie świadek wskazała, że nie jest pewna czy ze strony oskarżonej padło sformułowanie, że zadzwoni ona po brata, ale Sąd mając na uwadze spójne zeznania w tym zakresie pokrzywdzonej oraz świadkaB. P., uznał że tego rodzaju słowa padły, co zresztą też odnotowano w pierwszym protokole przesłuchania świadkaI. P..
Dokonując oceny zeznań pokrzywdzonej oraz świadkówB. P.iI. P.sąd uwzględnił, że oskarżona z pokrzywdzoną oraz zB. P.pozostaje w konflikcie, ale konflikt ten już nie dotyczy świadkaI. P., która zeznała, że ma dobre relacje z oskarżoną jak i z pokrzywdzoną. Ponadto nie sposób uznać analizując zeznania świadkówB. P.iI. P., aby chciały one celowo obciążyć oskarżoną. Należy bowiem wskazać, żeB. P.iI. P.tam gdzie nie były pewne jakich dokładnie słów użyła oskarżona, wyraźnie to zaznaczały, a przecież gdyby chciały obciążyć oskarżoną nic nie stało na przeszkodzie, aby nie ujawniały swoich wątpliwości co do treść słów wypowiadanych przez oskarżoną. Należy przy tym podkreślić, że wątpliwości wymienionych świadków co do treści słów oskarżonej były zupełnie drugorzędne, ponieważ samego faktu, że oskarżona groziła pokrzywdzonej pobiciem oraz wezwaniem synów i brata, świadkowie byli pewni.
W ocenie Sądu nie można pominąć też i tego, że po zdarzeniu pokrzywdzona udała się doB. P.orazA. B.celem ustalenia czy wymienione słyszały zachowanie oskarżonej.A. B.zeznając przez sądem potwierdziła, żeM. Z.mówiła jej, iż oskarżona jej groziła, że ją uderzy czy pobije, chociaż jak sama wskazała, nie była świadkiem tego rodzaju zachowań oskarżonej. Niemniej jednak z zeznań tego świadka wynika również, żeA. K.wypowiadała pod adresemM. Z.groźby, że ją pobije.
Sąd nie znalazł żadnych racjonalnych podstaw by wypowiedzi pokrzywdzonej i świadków wskazanych wyżej zdyskredytować i nie przyjąć za podstawę poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych.
W konsekwencji zatem wyjaśnienia oskarżonej w których nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, Sąd uznał za sprzeczne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i niewiarygodne.
Sąd uznał za wiarygodne, ale w małym stopniu przydatne dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie odnośnie zarzucanego oskarżonej czynu, zeznania świadkówJ. Z.iA. B., ponieważ nie były one świadkami sytuacji pomiędzy oskarżoną, aM. Z.i potwierdziły jedynie fakt istnienia konfliktu pomiędzyM. Z., a oskarżoną co zresztą w sprawie nie było kwestionowane. Jedynie świadekA. B.potwierdziła, że pokrzywdzona opowiadała jej o zachowaniach oskarżonej, w tym mówiła, że oskarżona jej groziła pobiciem.
Jako generalnie nieprzydatne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Sąd ocenił zeznania świadkówM. A.iS. G., ponieważ wymienieni nie byli świadkami zdarzenia z dnia 31 sierpnia 2014 r. i nie mieli na ten temat żadnej wiedzy. Zeznania tych świadków były przydatne jedynie w zakresie kolejnego potwierdzenia konfliktu oskarżonej z pokrzywdzoną.
Sąd uznał za wiarygodne zebrane w sprawie dowody w postaci dokumentów, gdyż zostały one sporządzone w przepisanej formie, przez uprawnione do tego osoby. Ponadto w toku całego postępowania żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości ani zawartych w nich treści.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i jego ocena pozwala na przyjęcie, że wina i sprawstwo oskarżonej w zakresie zarzuconego jej czynu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Zachowaniem swoim oskarżona wyczerpała znamiona przestępstwa groźby karalnej określonej wart. 190 § 1 k.k.
Dla wyczerpania znamion przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.konieczne jest zaistnienie zagrożenia popełnieniem przestępstwa na szkodę określonej osoby oraz wzbudzenia u tej osoby uzasadnionej obawy, że groźba będzie spełniona.
Oskarżona groziłaM. Z.popełnieniem na jej szkodę przestępstwa mówiąc, że dokona jej pobicia lub pobicia tego dokonają jej synowie i brat. Dla wyczerpania znamion przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.konieczne jest także zaistnienie skutku określonego w tym przepisie w postaci powstania obawy spełnienia tej groźby. Wystarczające jest, aby obawa spełnienia groźby była odczuwana subiektywnie u pokrzywdzonego, tyle tylko, że jednocześnie musi być to obawa uzasadniona, którą w orzecznictwie rozumie się jako obiektywnie wskazującą, że może zostać spełniona, a więc czy osoba do której groźba jest kierowana mogła w danych okolicznościach obawiać się jej spełnienia. Do ustalenia zaś omawianej okoliczności konieczne jest posłużenie się wzorcem przeciętnego człowieka o właściwościach zbliżonych do pokrzywdzonego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2002 r., IV KKN 508/99, LEX nr 75496, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 stycznia 2001 r., sygn. II AKa 8/01).
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy uznać należało, że pokrzywdzona w rozważanej w sprawie sytuacji mogła obiektywnie obawiać się spełnienia gróźb wypowiadanych przez oskarżoną. Uwzględnić bowiem należało, że relacje pomiędzy oskarżoną, a pokrzywdzoną od dłuższego czasu były złe, ponieważ były one w konflikcie sąsiedzkim. Uwzględnić też należy, że w okresie nieco wcześniejszym niż analizowane w sprawie zdarzenie, jak wynika z relacji pokrzywdzonej, potwierdzonych zresztą zeznaniami synów oskarżonejM. A.iS. G.doszło do rzucenia butelką od piwa w stronę pokrzywdzonej i chociaż wymienieni zaprzeczali, że było to działanie celowe, to jednak u pokrzywdzonej wzbudziło to obawę. Nie sposób pomijać też i tego, że oskarżona ma dwóch synów, którzy są dorosłymi mężczyznami i także negatywnie odnoszą się do pokrzywdzonej oraz brata i z tego również powodu pokrzywdzona mogła obawiać się spełnienia wypowiadanych gróźb przez oskarżoną gróźb, szczególnie że oskarżona bezpośrednio powoływała się na brata i synów.
W sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu lub winę oskarżonej.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej Sąd ocenił jako średni.Na niekorzyść oskarżonej przemawiało sposób oraz miejsce działania, należy bowiem mieć na uwadze, że oskarżona artykułowała groźby pod adresemM. Z.w miejscu jej zamieszkania i miała na celu pozbawienie pokrzywdzonej poczucia bezpieczeństwa w miejscu gdzie pokrzywdzona mieszka. Z drugiej strony Sąd uwzględnił, że zachowanie oskarżonej wynikało z konfliktu z pokrzywdzoną i tak naprawdę obie kobiety przez okres gdy pozostawały w konflikcie starały utrudnić sobie życie w budynku w którym wspólnie zamieszkują.
Wymierzając oskarżonej karę, sąd uwzględnił stopień społecznej szkodliwości przypisanegoA. K.czynu oraz fakt, że nie stara się ona unikać sytuacji konfliktowych z sąsiadkami, a na korzyść oskarżonej sąd uwzględnił, że prowadzi ona generalnie ustabilizowany tryb życia i nie była karana sądownie.
Sąd uznał, że w tej sytuacji kara w wymiarze 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie spełni swoje cele wychowawcze wobec oskarżonej oraz wpłynie w stopniu wystarczającym na świadomość prawną społeczeństwa.
Sąd zasądził od oskarżonej koszty sądowe w całości oraz wymierzył jej stosowną opłatę, ponieważ sytuacja materialna oskarżonej wskazuje, że będzie ona w stanie te koszty uiścić bez narażania się na uszczerbek w zakresie niezbędnego utrzymania.