Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 1727/15
Data wyroku: 2015-12-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VIII C 1727/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 16 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym
w składzie:  przewodniczący: SSR Bartek Męcina
protokolant: sekretarz sądowy Ewa Ławniczak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2015 r.
sprawy z powództwa(...) spółka z o.o.weW.
przeciwkoM. F.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt VIII C 1727/15

UZASADNIENIE
W dniu 16 stycznia 2015 roku powód(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą weW., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemuM. F.w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 720,18 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 16 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 540 zł.
W uzasadnieniu powód podniósł, że na podstawie umowy cesji z dnia 2 stycznia 2015 roku przejął od(...) S.A.V.(...)prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu umowy ubezpieczenia. Pozwany nie uregulował zadłużenia wynikającego zpolisy (...) nr (...)w wysokości 533 zł, której przedmiotem była odpowiedzialność cywilna kierującego samochodem markiR. (...)onr rej. (...). Na kwotę dochodzoną pozwem składają się: nieopłacona rata składki ubezpieczeniowej w kwocie 533 zł oraz odsetki ustawowe naliczone od dnia 6 maja 2012 roku do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu w wysokości 187,18 zł.
( pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-4 )
W dniu 2 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu.
Sprzeciw ten zaskarżył w całości pozwanyM. F.wnosząc o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 8 sierpnia 2010 roku sprzedał przedmiotowy pojazd, o czym poinformował ubezpieczyciela w dniu 12 sierpnia 2010 roku, co czyni żądanie pozwu bezzasadnym.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi.
( nakaz zapłaty k. 5, sprzeciw k. 5v.-6, postanowienie k. 10v. )
Na rozprawie w dniu 16 listopada 2015 roku pełnomocnik powoda oraz pozwany nie stawili się.
( protokół rozprawy k. 43 )
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanegoM. F., jako współwłaściciela samochodu markiR. (...)onr rej. (...), łączyła z(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.umowa ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej.
( okoliczności bezsporne )
W dniu 8 sierpnia 2010 roku pozwanyM. F.sprzedał przedmiotowy pojazdL. F.. Umowa sprzedaży została przedstawiona ubezpieczycielowi w dniu 12 sierpnia 2010 roku, co ubezpieczyciel potwierdził stosowną adnotacją uczynioną na jej egzemplarzu.
( kserokopia umowa sprzedaży k. 6v.-7 )
W dniu 4 listopada 2011 roku(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.wystawił naL. F.polisę (...) nr (...)- (...), w której objął ochroną ubezpieczeniową samochód markiR. (...)onr rej. (...)na okres od dnia 25 października 2011 roku do dnia 25 października 2012 roku. W związku ze świadczoną ochroną ubezpieczeniową, ubezpieczyciel naliczył składkę za ubezpieczenie w wysokości 1.066 zł, płatną w dwóch ratach po 533 zł każda, z których pierwsza została uiszczona w dniu wystawienia polisy, zaś druga podlegała zapłacie do dnia 25 kwietnia 2012 roku. Podstawą wystawienia polisy był wniosek o ubezpieczenie złożony przezL. F..
( polisa OC k. 14, wniosek o ubezpieczenie k. 15-16, kalkulacja składki k. 17-18 )
W dniu 2 stycznia 2015 roku(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.zawarł z(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą weW.umowę o przelew wierzytelności. Na mocy powyższej umowy zbywca przeniósł na powoda wierzytelności w liczbie 10.352, które zostały szczegółowe oznaczone w załączniku nr 3 do umowy.
Pismem z dnia 16 stycznia 2015 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 930,56 zł.
( umowa sprzedaży wierzytelności k. 21-27, wezwanie do zapłaty k. 20, okoliczności bezsporne )
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź w oparciu o dowody z powołanych dokumentów, których prawdziwości ani rzetelności sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron procesu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał, że łączy go z pozwanymM. F.jakikolwiek stosunek prawny, mogący uzasadniać żądanie pozwu, w szczególności nie wykazał, by pozwany był stroną umowy ubezpieczenia z dnia 4 listopada 2011 roku.
Zgodnie z treścią przepisuart. 6 k.c., ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie to powód winien zatem udowodnić, że pozwanyM. F.w opisanej dacie, zawarł umowę ubezpieczenia OC i z tego tytułu powstał po jego stronie obowiązek uiszczenia składki ubezpieczeniowej. Stosownie bowiem do treściart. 232 k.p.c.to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód.
Powyższe twierdzenia faktyczne nie zostały jednak przez powoda udowodnione. Jak wynika bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, umowa ubezpieczenia stanowiąca źródło żądania pozwu została zawarta pomiędzy(...) S.A.V.(...)z siedzibą wW.aL. F., na którego umową sprzedaży z dnia 8 sierpnia 2010 roku pozwany przeniósł prawo własności pojazdu markiR. (...)onr rej. (...). Z powyższych względów, pozwanyM. F.nie jest biernie legitymowany do występowania w przedmiotowej sprawie, czego konsekwencją musiało być oddalenie powództwa w całości.
Na marginesie podnieść należy, że powód nie udowodnił również swojej legitymacji czynnej, powyższe nie wynika w szczególności z przedłożonej do akt sprawy umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 2 stycznia 2015 roku. Jak zasadnie zaważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lipca 2006 roku w sprawie V CSK 187/06 (M. Prawn. 2006/16/849), warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Jednocześnie w myślart. 513 § 1 k.c.dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Zgodnie zart. 509 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (§ 1). Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2). Strona powodowa nie przedłożyła jednak żadnego dokumentu, z którego wynikałoby że wierzytelność, z której wywodzi roszczenie pozwu, przeszła na jej rzecz. Skuteczne wywodzenie uprawnień z faktu nabycia wierzytelności na podstawie umowy cesji wymaga udowodnienia bez wątpliwości, że do cesji konkretnej wierzytelności doszło. Wierzytelność, co do której nabywca rości sobie pretensje wobec dłużnika, musi być w sposób dostateczny oznaczona i udowodnione musi być przejście tejże wierzytelności na stronę powodową. Brak jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, iż wierzytelność stanowiąca źródło żądania pozwu przeszła skutecznie na stronę powodową, w szczególności brak wykazu wierzytelności zakupionych, który zgodnie z treścią umowy cesji stanowił załącznik nr 3 do tejże umowy, implikuje jednoznaczną konstatację, że powód nie wykazał swej legitymacji czynnej.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.