Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 711/13
Data wyroku: 2015-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Oleśko
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286§1 kk

. akt VII K 711/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim VII Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Oleśko
Protokolant Izabela Rytel, Anna Krawczyńska, Agnieszka Chojnacka, Małgorzata Miksa, Dorota Słomka

Prokurator Elżbietą Majchrowska, Marcin Polak, Gerard Staszczyk, Jarosław Anioł, Tomasz Retyk
po rozpoznaniu w dniach: 22.07.2014r., 30.09.2014r., 14.11.2014r., 22.12.2014r., 10.02.2015r., 30.03.2015r., 13.05.2015r., 24.08.2015r., sprawy:

1

M. S.
, synaS.iI.zd.M.,urodzonego (...)wP.(...)

2
J. S.zd.F., córkiZ.iJ.zd.S.,urodzona (...)wZ.,

oskarżonych o to, że:
I. W okresie od 15-12-2010r. do 15-03-2011r. wT.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu jako pełnomocnik i właścicielfirmy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzilifirmę PPHU (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieregulowanie należności za odebrany towar w postaci urządzeń wentylacyjnych o łącznej wartości 4979 zł., czym działali na szkodęPPHU (...)
tj. o czyn zart. 286 § 1 kk
II.W okresie od 01-12-2009r. do 22-02-20011r. wT.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu jako pełnomocnik i właścicielfirmy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzilifirmę PPHU (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieuregulowanie należności za odebrany towar w postaci urządzeń wentylacyjnych o łącznej wartości 190.101,80 zł czym działali na szkodęPPHU (...)
tj. o czyn zart. 286 § 1 kk

1
oskarżonychM. S.iJ. S.uznaje za winnych tego, że w okresie od 15 grudnia 2010 roku do 14 marca 2011 roku wT.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniuM. S.jako pełnomocnikfirmy (...)orazJ. S.jako właścicielfirmy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadzili w błądK. C., co do zamiaru wywiązania się ze swoich zobowiązań w przedmiocie uregulowania należności za odebrany towar, w postaci urządzeń wentylacyjnych, przez co doprowadzilifirmę PPHU (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieregulowanie należności za odebrany towar w postaci urządzeń wentylacyjnych o łącznej wartości 4.979,59 złotych, czym działali na szkodęfirmy PPHU (...), a co za tym idzie swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycjeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkiart. 33 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza im kary po 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wysokości po 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

2
oskarżonychM. S.iJ. S.uznaje za winnych tego, że w okresie od 1 grudnia 2009 roku do 31 marca 2011 roku wT.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniuM. S.jako pełnomocnikfirmy (...)orazJ. S.jako właścicielfirmy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadzili w błądI. K. (1), co do zamiaru wywiązania się ze swoich zobowiązań w przedmiocie uregulowania należności na odebrany towar, w postaci urządzeń wentylacyjnych przez co doprowadzilifirmę PPHU (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieregulowanie należności za odebrany towar w postaci urządzeń wentylacyjnych o łącznej wartości 190.101,68 złotych czym działali na szkodęfirmy PPHU (...)a co za tym idzie swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycjeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkiart. 33 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza im kary po 1 (jednym) rok i 6 (sześciu) miesiącach pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wysokości po 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

3
na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeczone w punkcie 1 i 2 niniejszego wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i jednostkowe kary grzywny łączy i wymierza oskarżonym kary łączne po 1 (jednym) roku i 8 (ośmiu) miesiącach pozbawienia wolności oraz kary łączne grzywny po 140 (sto czterdzieści) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

4
na podstawieart. 69§ i§ 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kar łącznych pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat;

5
zasądza od oskarżonegoM. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.630,40 (jeden tysiąc sześćset trzydzieści złotych czterdzieści groszy) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa oraz kwotę 860 (osiemset sześćdziesiąt) złotych tytułem opłat;

6
zasądza od oskarżonejJ. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.184,50 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt cztery złote pięćdziesiąt groszy) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa oraz kwotę 860 (osiemset sześćdziesiąt) złotych tytułem opłat.

Sygn. akt VII K 711/13

UZASADNIENIE
OskarżonaJ. S.prowadziła w okresie od 21 września 2009 roku do 15 maja 2012 roku działalność gospodarczą podfirmą (...).(...)J. S.” wT., przy ulicy(...).P. Ś.2.
/informacja z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – k. 4;
zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297;
zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v.;
wyjaśnienia oskarżonej – k. 255-255v.;
zeznaniaP. Z.– k. 480v.-481;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255/
W ramach prowadzonej działalności bezpośrednim jej współpracownikiema jednocześnie osobą, która reprezentowała firmę na zewnątrz w kontaktach z klientami był mążJ. S.– oskarżonyM. S.. Oskarżony zamawiał towary, negocjował warunki współpracy, ustalał terminy i warunki płatności.
/korespondencja mailowa – k. 6-14;
zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297;
zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v.;
wyjaśnienia oskarżonej – k. 255-255v.;
częściowo ZeznaniaA. S.– k. 442v.-443v.;
zeznaniaP. Z.– k. 480v.-481;
zeznaniaD. B.– k. 482-483;
zeznaniaJ. K.– k. 558v.-559v./
W ramach prowadzonej działalnościJ. S.iM. S.współpracowali między innymi z pokrzywdzonymK. C..
/zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v.;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255/
K. C.prowadzi działalność gospodarczą podfirmą PPUH (...)wK..
/zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
Pod koniec 2009 rokuK. C.poznałM. S.. Następniew sierpniu 2010 roku oskarżonyM. S.skontaktował się zK. C.. Przedstawił się jako dyrektor handlowy wfirmie (...). Wyraził zainteresowanie zakupieniem odfirmy (...)towarów wentylacyjnych. Obie firmy rozpoczęły współpracę. Od początku współpracy pojawiały się po stronie oskarżonych opóźnienia w dokonywaniu płatności za zakupiony towar. Początkowo jednak, wprawdziez opóźnieniem ale płatności te były regulowane. Poważne kłopoty z płatnością pojawiły się na przełomie listopada i grudnia 2010 roku. Wtedyfirma (...)zamówiła pewną partię towaru i nie zapłaciła za niego w uzgodnionym terminie.M. S.tłumaczył tą sytuację chwilowym brakiem płynności finansowejfirmy (...).
/zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
Firma (...)zakupiła odK. C.towar za łączną kwotę 4.979,59 złotych, za który nie zapłaciła.
/faktury VAT – k. 19, k. 20, k. 22;
zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
Płatności za ten towar miały nastąpić w następujących dniach: kwota 1.019,92 złotych do dnia 14 stycznia 2011 roku, kwota 1.689,09 do dnia 17 stycznia 2011 roku, kwota 2.270,58 złotych do dnia 14 marca 2011 roku.
/faktury VAT – k. 19, k. 20, k. 22/
Firma (...)nie zapłaciła tych kwot.
/wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255;
zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
Pomimo nie wywiązywania się ze swoich zobowiązań oskarżeni pojechali na sylwestra doT..
/zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v.;
dowód wpłaty – k. 221;
zeznaniaI. K. (1)– k. 293v.-297/
K. C.drogą elektroniczną oraz listami poleconymi wysyłał ponaglenia do zapłacenia za towar. Były to jednak wezwania bezskuteczne. Co do zasady oskarżeni zbywali go milczeniem.
/zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
Tylko od czasu do czasu w rozmowach telefonicznych i mailowych pojawiały się pokrętne tłumaczenia o trudnościach finansowych firmy.
/korespondencja mailowa – k. 6-14;
zeznaniaK. C.– k. 255v.-257/
W związku z powyższą sytuacjąK. C.skierował sprawę na drogę postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia(...)roku, w sprawie(...), Sąd Rejonowyd. Ł.zasądził od pozwanejJ. S.–firma (...)wT.na rzecz powodaK. C.–Firma (...)wK.kwotę 5.133,86 złotych z ustawowymi odsetkami.
/odpis wyroku – k. 16-17;
zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
Egzekucja roszczenia okazała się bezskuteczna.
/zeznaniaK. C.– k. 26-26v., k. 255v.-257v./
W dniu 10 maja 2012 rokuM. S.zobowiązał się, ze będzie spłacał zaległe kwoty w ratalnym systemie miesięcznym, wskazując kwoty rat na 500-700 złotych.
/korespondencja mailowa – k. 14;
zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v./
K. C.mając na uwadze wcześniejsze negatywne doświadczeniazfirmą (...)nie zgodził się na takie rozwiązanie.
/zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v.;
wyjaśnieniaM. S.– k. 257v./
M. S.nie wywiązał się z powyższego zobowiązania.
/zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v./
Dopiero w dniu 28 maja 2013 rokuJ. S.dokonała wpłaty kwoty 700 złotych na rzeczK. C., tytułem częściowej zapłaty zafakturę VAT Nr (...).
/dowód wpłaty – k. 228;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255;
zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v./
Dokonała tego dopiero w momencie, gdyK. C.złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.
/zeznaniaK. C.– k. 255v.-257v.;
zawiadomienie o przestępstwie – k. 26-26v./
PokrzywdzonyI. K. (1)prowadzi działalność gospodarczą pod firmą:PPHU- (...)wŁ..
/zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297/
Współpracował on między innymi od roku 2009 zfirmą (...).
/zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255;
zeznaniaS. S.– k. 395-395v.;
zeznaniaA. S.– k. 442v.-443v./
W początkowym okresie współpracyfirma (...)wywiązywała sięz płatności za zakupione towary wfirmie (...). Pierwsze faktury nie opiewały na wysokie kwoty. Regulowanie należności wzbudziło zaufanieI. K. (1)do dalszej współpracy z firmą oskarżonych.
/zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297/
Następnie w okresie od 1 grudnia 2009 roku do 22 lutego 2011 rokufirma (...)zakupiła od firmy pokrzywdzonegoI. K. (1)towary handlowe o łącznej wartości 190.101,80 złotych.
/dokumenty WZ – k. 61, k. 63, k. 65, k. 68, k. 70, k. 72, k. 74, k. 76, k. 78, k. 80;
faktury VAT – k. 62, k. 64, k. 66-67, k. 69, k. 71, k. 73, k. 75, k. 77, k. 79, k. 81-85;
zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297/
Oskarżeni nie zapłacili za pobrane, wskazane powyżej towary.
/zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255/
Gdy pojawiły się pierwsze problemy z płatnościami za pobrane towary,M. S.tłumaczyłI. K. (1), że ich firma przeżywa chwilowe niegroźne problemy. Takie tłumaczenie wystarczyłoI. K. (1), który działał w zaufaniu doM. S.. Jednak pomimo składanych deklaracji i obietnic oskarżeni nie wpłacili pieniędzy za pobrany towar. Gdy kwota osiągnęła poziom około 200.000 złotychI. K. (1)zobowiązałM. S.do wskazania harmonogramu spłat.M. S.obiecał, że się nad tym zastanowi. Po tej rozmowie oskarżony już się nie odezwał do pokrzywdzonego.I. K. (1)próbował też skontaktować się z oskarżonąJ. S.. Kontakt z nią był jednak bardzo utrudniony. Jeżeli nawet udawało się ostatecznie do niej dotrzeć to przerzucała ona odpowiedzialność naM. S..
/zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297/
Około trzech razy udało sięI. K. (1)zastać wfirmie (...). WtedyI. K. (1)widząc, że w firmie oskarżonych znajdują się materiały izolacyjne, które on mógłby wykorzystać w swojej firmie, w ramach prowadzonej działalności, kazał je wydaćM. S.tytułem częściowego zmniejszenia długu.M. S.w związku z tym, żeI. K. (1)widział wskazany towar nie miał wyjścia i będąc „postawionym pod ścianą” wydał przedmiotowe towary.
/zeznaniaI. K. (1)– k. 293v.-297;
dokumenty WZ – k. 238-240;
częściowo zeznaniaS. S.– k. 395-395v.;
częściowo zeznaniaA. S.– k. 442v.-443v./
Towary te były wydawane przezM. S.w obecności siostry i ojca oskarżonego -A. S.iS. S..
/zeznaniaI. K. (1)– k. 293v.-297;
zeznaniaS. S.– k. 395-395v.;
zeznaniaA. S.– k. 442v.-443v./
PonieważI. K. (1)nie mógł odzyskać swoich należności, dlatego też w dniu 22 lipca 2011 roku wezwałJ. S.do ich zapłaty
/wezwanie do zapłaty – k. 89-90;
potwierdzenie nadania korespondencji wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 91/
Wezwanie nie spotkało się z pozytywnym odzewem oskarżonych.
/zeznaniaI. K. (1)– k. 293v.-297/
Natomiast w dniu 30 stycznia 2012 rokuJ. S.dokonała potrącenia należności wynikające z należności za materiały dostarczone przez(...)J. S.na rzecI. K. (1), w łącznej kwocie 15.000 złotych.
/potrącenie – k. 275-276/

I. K. (1)wystąpił na drogę postępowania sądowego. Wyrokiem zaocznym z dnia(...)roku w sprawie(...), Sąd Okręgowy wŁ.zasądził odJ. S.na rzeczI. K. (1)kwotę 190.101,68 złotych wrazz ustawowymi odsetkami.
/odpis wyroku – k. 87-88;
zeznaniaI. K. (1)– k. 293v.-297/
Kwota ta była już pomniejszona o wartość towarów odebranych przezI. K. (2). Egzekucja zasądzonego na rzeczI. K. (1)roszczenia okazała się bezskuteczna. Do dnia dzisiejszego oskarżeni nie uregulowali zadłużenia wobecI. K. (1). Pomiędzy pokrzywdzonym a oskarżonymi dochodzi do sporadycznych rozmów podczas którychI. K. (1)jest ignorowany i ośmieszany przezJ. S.iM. S..
/zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297/
W dniu 5 października 2011 rokuM. S.rozpoczął własną działalność gospodarczą pod nazwą:(...)M. T., przy ulicy(...)P. Ś.2.
/informacja z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – k. 92;
zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255/
Firma (...)miała podobny profil działalności cofirma (...).
/informacje z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej –k. 4, k. 92;
zeznaniaI. K. (1)– k. 95v., k. 293v.-297;
zeznaniaA. S.– k. 442v.-443v.;
zeznaniaD. B.– k. 482-483/
Firma (...)przejęła działalnośćfirmy (...).
/opinia biegłego z dziedziny rachunkowości i finansów – k. 520-523;
zeznaniaJ. K.– k. 558v.-559v.;
dokumentacja finansowo-księgowa znajdująca się w segregatorach załączonych do akt sprawy/
KiedyM. S.przejął na swoją firmę prowadzenie działalności gospodarczej,I. K. (1)urwał się zupełnie kontakt z oskarżonymi.Firma (...)była czas zamknięta, mimo, że na jej terenie leżały jakieś materiały.
/zeznaniaI. K. (1)– k. 293v.- 297/
W okresie od początku działalnościfirmy (...)do stycznia 2012 roku tak naprawdę niewiele się działo. Firma konkretną działalność rozpoczęła w kwietniu 2012 roku.
/zeznaniaP. Z.– k. 480v.-481v./
W dniu 3 stycznia 2013 rokuJ. S.zawarła zM. S.umowę przelewu wierzytelności. W oparciu o niąJ. S.przeniosła naM. S.przysługująca jej wierzytelność wobecPPHU (...), z tytułu niezapłaconych faktur VAT za sprzedaż towarów na łączną kwotę 14.077,48 złotych.
/umowa przelewu wierzytelności – k. 274/
Sytuacja finansowafirmy (...)w latach 2010-2011 była zła. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy było ponoszenie nadmiernych kosztów w zakresie „pozostałych wydatków”, które w 2010 roku wyniosły w stosunku do przychodów ze sprzedaży 24,2%, a w 2011 roku 27,8%.
/opinia biegłego z dziedziny rachunkowości i finansów – k. 520-522;
dokumentacja związana z umową leasingu – k. 279-290, k. 325-329;
wyciągi bankowe – k. 330-393;
informacja USŁ.– k. 504 (koperta);
dokumentacja finansowo-księgowa znajdująca się w segregatorach załączonych do akt sprawy/
(...) Sp. z o.o.zG.w okresie od listopada 2011 roku do lutego 2012 roku współpracowała zfirmą (...). Pierwsze faktury były wystawionew okresie od 24 listopada do 9 grudnia 2011 roku. Były to 3 faktury na kwotę 8.000 złotych. Po nieznacznych opóźnieniach czasowych faktury zostały zapłacone. Następnie zostały wystawione kolejne 2 faktury na kwoty 7.000 złotych oraz 5.000 złotych. One zostały zapłacone tylko częściowo i to tylko dlatego, że sprawa została przekazana do windykacji. Firma windykacyjna zawarła ugodę na podstawie którejfirma (...)przejęła zobowiązaniafirmy (...).M. S.spłacając zaległości miał nadpłacać kwoty za kolejne wystawione faktury. PoczątkowoM. S.wywiązywał się z tego zobowiązania. To wzbudziło ponowne zaufaniefirmy (...), która zaczęła ponowną współpracę z oskarżonym. Jednak kiedy zaległości opiewały na kwotę 10.300 złotych,M. S.zaniechał ich płacenia.Firma (...)skierowała sprawę do Sąduo zapłatę zaległości. Sąd zasądził dochodzone przez nich roszczenie, jednak egzekucja należności okazała się bezskuteczna.
/zeznaniaJ. K.– k. 558v.-559v.;
dokumentacja dotyczącafirmy (...)– k. 557 (koperta)/
J. S.nie była dotychczas karana.
/dane o karalności – k. 50/
M. S.nie jest osobą karaną.
/dane o karalności – k. 51/
M. S.ma 33 lata. Legitymuje się średnim wykształceniem. Z zawodu jest technikiem telekomunikacji. Aktualnie pracuje w wymiarze ½ etatu, jako kierowca wfirmie (...). Z pracy tej uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 800 złotych. Jest żonaty. Ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Jest właścicielem domu o pow. 130 m2,posadowionego na działce o pow. 2.500 m2.
/dane osobo – poznawcze – k. 253-253v./
J. S.ma 37 lat. Legitymuje się średnim wykształceniem. Z zawodu jest technikiem gospodarki wodnej oraz elektro-radiologiem. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dochodów. Jest mężatką. Ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Jest właścicielką działki rekreacyjnej o pow. 1000 m2.
/dane osobo – poznawcze – k. 253v./
Przesłuchany na etapie postępowania przygotowawczegoM. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień.
/wyjaśnieniaM. S.– k. 41, k. 104v./
Przesłuchana w charakterze podejrzanejJ. S.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówiła składania wyjaśnień.
/wyjaśnieniaJ. S.– k. 48, k. 107v.-108/
Przed SądemM. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Odmówił składania wyjaśnień, podnosząc, iż będzie odpowiadał tylko na pytania obrońcy. Odpowiadając na pytania obrońcy wyjaśnił, iż: „Firma (...).(...)J. S.nie pamiętam jakie miała obroty w roku 2009, ani w roku 2010, takie informacje można uzyskać w naszym biurze rachunkowym, który obsługiwał firmę – panS. A.wT.ulicy nie pamiętam. W 2011 roku było inne biuro i z informacji uzyskanych od księgowego tego biura od panaP. Z.było około 1,5 miliona złotych. To nie był czysty zysk.Firma (...)współpracowała zfirmą PPHU (...)K. C.. JaK. C.znam od 2004 roku kiedy pracowałem jako przedstawiciel handlowy i miałem kontakt z jego firmą. Podczas całego okresu współpracy międzyfirmą (...).(...)aPPHU (...)firma (...)
(...)zakupiła towar odfirmy (...)na 18 tysięcy złotych.Firma (...).(...)nie zapłaciła za trzy ostatnie faktury, ponieważ popełniliśmy błędy ekonomiczne. Mieliśmy kilka samochodów w leasingu, które generowały duże koszty, poza tym wynajmowaliśmy lokal oraz koszty utrzymania pracowników. Koszty najmu lokalu to kwota 2.000 złotych miesięcznie, leasing wychodził około 10.0000 złotych miesięcznie, wynagrodzenia pracowników i składki ZUS około 11.000 złotych. Z tych niezapłaconych faktur my zapłaciliśmy kwotę 700 złotych, która dotyczyła jednej z ostatnich faktur. Wcześniejsze faktury wobecK. C.były spłacone w całości. Wiem, że była prowadzone rozmowy pomiędzyJ. S., a naszym obrońcą orazK. C.w celu ugodowego załatwienia sprawy. Ja nie uczestniczyłem w tych rozmowach, ale z tego co wiem to rozmowy zakończyły się fiaskiem.Firma (...).(...)współpracowała zfirmą PPHU (...)od roku 2009r. Przez ten cały okres współpracy obroty sięgnęły kwoty około 260.000-270.000 złotych. W ramach rozliczeńI. K. (1)otrzymał od(...)towar. Trzy razy był ten towar odbierany, za pierwszym razem z pierwszej siedziby firmy naul. (...), potem firma przeniosła się naul. (...).P. Ś.
(...)i stamtąd dwa razy był odbierany. Zul. (...)był odbierany białym busem, a następne dwa razy był samochódI.z szarą plandeką, który za każdym razem był cały zapakowany towarem. Przykładowo były to, mata do izolowania kanałów wentylacyjnych, kanały wentylacyjne, kształtki wentylacyjne, kratki wentylacyjne, taśmy. Te trzy transporty zawierały towar o wartości około 50.000 złotych. Świadkami wydawania tego towaru był mój tataS. S.oraz moja siostraA. S..I. K. (1)przyjeżdżał po odbiór towaru razem zG. P..I. K. (1)z tego co dobrze pamiętam, odbierał towar w 2010 roku oraz na początku 2011 roku. Za odebrany towar było wystawionych kilka „WZ-etek” reszta zestawień towarów, który został odebrany była spisywana na kartę, ponieważ my długo ze sobą współpracowaliśmy.I. K. (1)ponadto otrzymał kwotę 9.500 złotych tytułem spłaty pożyczki. Wbrew temu co twierdziłI. K. (1)pożyczka była na kwotę 20.000 złotych, a nie na kwotę 30.000 złotych. W tej sprawie toczyło się postępowanie cywilne. Nie pamiętam ile dokładnie było zasądzone, ale mogę powiedzieć, że z kwoty tej pożyczki jeszcze przed postępowaniem cywilnym,firma (...).(...)spłaciła 9.500 złotych, a potem na skutego tego postępowania komornik ściągnął około 10.000 złotych.I. K. (1)także był dłużnikiemfirmy (...).(...)I. K. (1)był nam winien około 18.000 złotych, to były kwoty wynikające z faktur. Pomiędzy naszą firma afirma (...)toczy się sprawa cywilna o nieuregulowane należności, w której pozwaliśmyI. K. (1). Tak kwota wskazana w akcie oskarżenia powinna być niższa, to znaczy powinna być pomniejszona o kwotę odebranego towaru oraz kwoty wynikające z faktur jakie jest nam winneI. K. (1). My nie korzystaliśmy z instytucji potrącenia naszej wierzytelności gdyż nie mogliśmy dojść do porozumienia zI. K. (1), który zaniżał wartość towaru, który był mu wydany. W okresie 2009 - 2011firma (...).(...)dokonywała przelewufirmie (...)

    .My zaciągając zobowiązaniafirmie (...)orazI. K. (1)nie zamierzaliśmy z góry ich nie regulować, naszym planem było by abyfirma (...).(...)przynosiła zyski, to że nie uregulowaliśmy zobowiązań wynikała z błędów finansowych i ekonomicznych, a ponadto cześć kontrahentów zaległa nam z płatnościami, które nigdy nie zostały ściągnięte. To byłyfirmy (...)i(...)
(...)Od 2011 roku ja prowadziłem swoją działalność gospodarczą związaną z montażem koników podfirmą (...)
(...)M. S.. Przez kilka miesięcy w 2011 roku forma(...)działała jednocześnie zfirma (...)(...).”
/wyjaśnienia oskarżonego – k. 254-255/
Na tym samym terminie rozprawy dalej wyjaśnił: „Ja zaproponowałem panuC.spłatę w ratach co miesiąc po 700 złotych za pośrednictwem maila jednak jego odpowiedz, była taka że się nie zgadza. Wfirmie (...)ja nie byłem dyrektorem, byłem członkiem zarządu wraz zG. P.. Nie my decydowaliśmy o płatnościach w firmie i nie mieliśmy na to wpływu. Wszystkie płatności wychodziły z firmy matki(...)
Ł.. W stosunku co do mojej osoby nie toczyło się żadne postępowanie(...)

    .My nie byliśmy na sylwestrze w(...), my byliśmy na sylwestrze wK.. Ta kwota 2.780 złotych to była kwota przelana z kontafirmy (...)(...)za wyjazd siostry na wakacje. Siostra miała wtedy 20 lat i nie miała swojego konta. Siostra dała mi do ręki taką kwotę z prośbą o przelania za wyjazd na wakacje. Moja siostra toA. S..”
/wyjaśnieniaM. S.– k. 257v./
Na rozprawie w dniu 30 września 2014 rokuM. S.uzupełniająco wyjaśnił: kwota wynikająca z okazanego nakazu zapłaty jest tylko częścią należności odfirmy (...), w pozostałym zakresie należności nie były dochodzone, gdyżspółka (...)ogłosiła upadłość, ponadto oświadczył, że może dostarczyć do Sądu dokumenty potwierdzające, iż nie były regulowane płatności ze stronyspółki (...)na rzeczfirmy (...).Spółka (...)upadła, syndyk nie przekazał żadnych środków”. Ponadto wyjaśnił: „ja nie wyzbyłem się nieruchomości, jestem cały czas właścicielem nieruchomości położonej przyulicy (...), nie pamiętam numeru księgi wieczystej”.
/wyjaśnienia oskarżonego – k. 295v.-296v./
Na etapie postępowania sądowegoJ. S.nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Odmówiła składania wyjaśnień, podnosząc, iż będzie odpowiadała tylko na pytania obrońcy. Odpowiadając na pytania obrońcy wyjaśniła, iż: „Ja wfirmie (...)(...)nie zajmowałam się płatnościami, wystawianiem dokumentów, zamawianiem towarów, wydawaniem towarów. Tymi czynnościami zajmował sięM. S.orazA. S., która wystawiała faktury. Jak zamawialiśmy towar w firmach pokrzywdzonych, to moim zamiarem na pewno nie było nikogo oszukać. My chcieliśmy dojść do porozumienia zK. C.spotkaliśmy się wkancelarii (...), który był obecny przy rozmowach i nie doszliśmy do porozumienia ponieważ panC.żądał wyższej kwot niż mu się należało. Ponadto zaczął mnie szantażować, że zarówno on sam pójdzie jak również nakłoni inne osoby aby poszły do prokuratury i złożyły zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa o wyłudzenie pieniędzy.”
/wyjaśnienia oskarżonej – k. 255-255v./
Sąd ustalił stan fatyczny w niniejszej sprawie w oparciu o zeznania świadkówI. K. (1),K. C.,P. Z.,A. S.,D. B.,J. K.,S. S., informacje z Centralnej Ewidencjii Informacji o Działalności Gospodarczej, korespondencje mailowych, faktury VAT, dokumenty WZ, dowody wpłaty, odpisy wyroków, wezwania do zapłaty, potwierdzenia nadania korespondencji wraz z potwierdzeniem odbioru, potrącenie, umowę przelewu wierzytelności, dokumentację dotyczącafirmy (...). Wskazany osobowyi nieosobowy materiał dowodowy wzajemnie się uzupełnia i koresponduje ze sobą dlatego też zasługuje na wiarę. Oceniając zeznania wskazanych świadków, Sąd uznał dodatkowo, że są one konsekwentne, logiczne i spójne.
Sąd dał też wiarę wyjaśnieniom oskarżonych w części, w której są one kompatybilne z powołanym osobowym i nieosobowym materiałem dowodowym.
W niniejszej sprawie w większości ustalony stan faktyczny nie budzi wątpliwościi wynika ze zgodnego materiały dowodowego.
Dla meritum sprawy najbardziej kluczową okolicznością było ustalenie, czy nieregulowanie należności wobec pokrzywdzonychK. C.w kwocie 4.979,59 złotych oraz na rzeczI. K. (1)w kwocie 190.101,68 złotych, przez oskarżonych było z góry zaplanowanym wyłudzeniem od nich pieniędzy, czy też brak płatności powstał następczo, z uwagi na później zaistniałe okoliczności.
Zdaniem Sądu zebrany materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, iżJ. S.iM. S.działali z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonych co do zamiaru wywiązania się ze swoich zobowiązań.
Przede wszystkim już w chwili zaciągania zobowiązań, sytuacja finansowafirmy (...)była zła. Tym samym oskarżeni mieli wiedzę, iż nie będą w stanie uregulować tych zobowiązań.
Sąd ustalając sytuację finansowąfirmy (...), opierał się na pisemnej opinii biegłego z zakresu księgowości. Została one sporządzona przez profesjonalistę. Ponadto biegły jest osobą obcą dla oskarżonego, dlatego też sporządzona przez niego opinia jest obiektywna. Nadto jest ona jasna i niesprzeczna. Została ona wydana po zapoznaniu się z aktami sprawy przez biegłego oraz załączoną do akt dokumentacją finansowo – księgową. Dlatego też opinia ta stała się podstawą ustaleń faktycznych tą opinią objętych.
Fakt trudnej sytuacji finansowejfirmy (...)wynika także z informacji nadesłanej przez Urząd SkarbowyŁ..J. S.posiadała bowiem niezapłacone podatkowe należności wymagalne za okres 2009-2011 roku.
Także sposób współpracy z każdą z firm wyglądał tak samo. Oskarżeni najpierw wzbudzali zaufanie kontrahentów, poprzez regulowanie w miarę na bieżąco swoich zobowiązań. Najczęściej w pierwszej fazie współpracy zamawiali towar mniejszej wartości. Następnie jak kontrahent miał już do nich zaufanie zamawiali kolejne towary, przeważnie już na większe kwoty a następnie nie regulowali swoich zobowiązań.W pierwszym okresie zbywali swoich wierzycieli tłumaczeniem, iż mają chwilowe problemy finansowe. Następnie kontakt z oskarżonymi był już bardzo utrudnionya wręcz czasami stawał się niemożliwy. Taki sposób działania oskarżonych wynikaz korespondujących ze sobą a zatem wiarygodnych zeznańK. C.,I. K. (1),J. K.. NadtoI. K. (1)wskazał, że kiedy kwota zobowiązania opiewała na około 200 000 złotych, zobowiązałM. S.do przedstawienia harmonogramu jej spłaty. Wtedy kontakt z oskarżonymi praktycznie się urwał. Ponadto oskarżeni w pewnym momencie stali się na tyle zuchwali, że kiedy prosił o zwrot pieniędzy, był przezM. S.iJ. S.ignorowanyi ośmieszany.
Oskarżony próbując się bronić, podnosił, iż w ramach rozliczeńI. K. (1)otrzymywał od(...)towar. Sąd nie kwestionuje tej okoliczności, gdyż znajduje ona potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym w postaci zeznańI. K. (1),A. S.,S. S.oraz dokumentach WZ. Fakt ten jednak nie może spowodować zmiany oceny zachowania oskarżonych. Trzeba bowiem pamiętać, iż wydanie tego towaru było tylko i wyłącznie wynikiem nacisku ze stronyI. K. (1)a nie dobrowolnej propozycji ze stronyM. S.iJ. S.. W swoich depozycjachI. K. (1)wskazał bowiem, że przez długu czas próbował skontaktować się zM. S.. Jak już to mu się udało, to zobaczył w firmie oskarżonych na stanie materiały izolacyjne, które mógłby wykorzystać w ramach prowadzonej działalności. Oskarżony postawiony niejako „pod ścianą” przez pokrzywdzonego wydał mu te towary, aI. K. (1)pomniejszył wartość długu.
W oparciu o wzajemnie się uzupełniający a co za tym idzie zasługujący na wiarę materiał dowodowy w postaci dowodów przelewu, zeznańI. K. (1), zeznańK. C.ustalono, że oskarżeni pomimo zaległości finansowych wobec swoich kontrahentów, złej sytuacji firmy, zdecydowali się wyjechać w grudniu 2012 roku na sylwestra do Turcji.M. S.omyłkowo dokonał przelewu pieniędzy na sylwestra, na kontoK. C.zamiast biura podróży.K. C.w rozmach z osobami, które znają oskarżonych, potwierdził, że tym czasieM. S.iJ. S.byli na sylwestrze w(...). NadtoI. K. (1)zeznał, żeM. S.iJ. S.byli na wczasach w(...), gdyż jak dzwonił doM. S., włączała się poczta głosowa w nieznanym języku. PonadtoM. S.w późniejszym okresie sam opowiadałI. K. (1), że nie odbierał telefonów, gdyż był na wczasach w Turcji.
M. S.wyjaśnił natomiast, że oskarżeni nie byli na sylwestrze w Turcji, gdyż byli na sylwestrze wK.. Kwota 2.780 złotych to była kwota przelanaz kontafirmy (...).G. Izolacje za wyjazd siostryA. S.na wakacje. Siostra miała wtedy 20 lat i nie miała swojego konta. Siostra dałaM. S.do ręki taką kwotę z prośbą o przelania za wyjazd na wakacje. W kontekście powyższego materiału dowodowego wskazane wyjaśnienia oskarżonego, będąc zupełnie odosobnionymi nie jawią się jako wiarygodny materiał dowodowy.
Zdaniem Sądu o rzeczywistym zamiarze oskarżonych świadczy także to, że pomimo złej sytuacji finansowej, narastających zobowiązań,M. S.iJ. S.zaciągali kolejne zobowiązania.
Między innymi w grudniu 2010 roku zawarli kilka umów leasingu w tym także ma samochody markiJ. (...)z roku 2009 orazM. (...)z roku 2009. Zdaniem Sądu, jeżeli oskarżeni od początku mieliby na uwadze dobro dłużników, nie zawieraliby oni umów leasingu takich samochodów. W sytuacji powstałego kryzysu w firmie należałoby bardziej rozważyć wzięcie w leasing tańszego auta.
Ponadto w pewnym momencie, kiedyfirma (...)miała już duże długi, oskarżeni postanowili uciec przed wierzycielami oraz ewentualną egzekucją, zakładając nowąfirmę (...)przezM. S.. Zdaniem Sądu nie ma innego racjonalnego wytłumaczenia takiej decyzji, jak tylko chęć kontynuowania ich procederu już pod „innym szyldem”. Profil działalności obu firm był zbliżony. Zakładając nową firmę oskarżeni dali wyraz temu, że nie byli już zainteresowani zaspokojeniem wierzycieli. Jeżeli mieliby inne zamiary, nic nie stało na przeszkodzie aby nowo powstała firma przejęła długi swojej poprzedniczki. Tym bardziej, że przejmowała jej wierzytelności. Umową z dnia 3 stycznia 2013 roku doszło bowiem do zawarcia umowy przelewu wierzytelności. W ocenie Sądu powyższe zachowanie oskarżonych w sposób jednoznaczny świadczy o chęci pokrzywdzenia wierzycieli.
Nie mogą zmienić tej oceny sytuacji wyjaśnieniaM. S., iż oskarżeni zaproponowaliK. C.spłatę zaległości w ratach co miesiąc po około 700 złotych. Sąd nie kwestionuje tych wyjaśnień, gdyż okoliczności tu wskazane potwierdził takżeK. C., ponadto wynikają one z korespondencji mailowej pomiędzyM. S.aK. C.. Sąd natomiast pragnie zauważyć, iż były to jedynie gołosłowne zapowiedzi i gra na zwłokę ze strony oskarżonych. Nie może budzić zdziwienia, żeK. C.nie ufał takiej propozycji i nie wyraził na nią zgody. Miał już bowiem bagaż negatywnych doświadczeń we współpracy z oskarżonymi oraz doświadczenie w składanych przez nich obietnicach bez pokrycia. NatomiastM. S.jeżeli rzeczywiście miałby szczere chęci w spłacie zaległości finansowych w systemie ratalnym, powinien niezależnie od stawiskaK. C.przystąpić do spłaty zaległości dając tym samym sygnał pokrzywdzonemu, że ma szczere intencje.M. S.postanowił jednak „obrazić” się naK. C.i nie płacić w ogóle. Zadziwiającym jest natomiast fakt, iż na późniejszym etapie, oskarżonym nie przeszkadzało już zajęte w tej sprawie stanowiskoK. C., gdyż w dniu 28 maja 2013 rokuJ. S.dokonała wpłaty na jego konto kwoty 700 złotych. W tym czasie oskarżeni powzięli informacje, iż prokuratura zaczyna się interesować ich działalnością. W dniu3 kwietnia 2013 rokuK. C.złożył bowiem zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Natomiast w dniu 23 maja 2013 rokuJ. S.została po raz pierwszy przesłuchana w charakterze świadka. Zdaniem Sądu pokazuje to w całej okazałości sposób myślenia oskarżonych. Dopóki możemy zwodzimy kontrahentów poprzez niekończące się obietnice bez pokrycia. Natomiast jak sytuacja robi się niebezpieczna płacimy jakieś niewielkie kwoty, celem zażegnania sytuacji. Jak wskazałK. C., po tym jak doszło do przekazania na jego rzecz kwoty 700 złotych,J. S.chciała się spotkać w celu namówienia pokrzywdzonego do wycofania sprawy z prokuratury.
W kontekście powyższych ustaleń i rozważań nie zasługują na obdarzenie atrybutem wiarygodności wyjaśnienia oskarżonych, w części w której nie przyznają się oni do popełnienia zarzucanych im czynów. Zdaniem Sądu stanowcze i konsekwentne nie przyznawanie się do popełnienia zarzucanych im czynów stanowi wyraz przyjętej przez oskarżonych linii obrony. W ocenie Sądu nie przyznanie się oskarżonych, w konfrontacji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, nie pozwala na przyjęcie, że oskarżeni nie są sprawcami zarzucanego im czynu.
Tym samym nie zasługują na wiarę wyjaśnieniaM. S., iżfirma (...)(...)nie zapłaciła za trzy ostatnie fakturyK. C., ponieważ popełniono błędy ekonomiczne. Nie odpowiadają też prawdzie twierdzeniaM. S., iż
zaciągając zobowiązania wfirmie (...)orazI. K. (1)oskarżeni nie zamierzali z góry ich nie regulować. To że nie uregulowali zobowiązań wynikało z błędów finansowych i ekonomicznych, a ponadto cześć kontrahentów zaległa imz płatnościami, które nigdy nie zostały ściągnięte. To byłyfirmy (...)i(...)(...)Wyjaśnienia te mijają się z prawdą, gdyż już w chwili zaciągania tych zobowiązań sytuacja finansowa firmy oskarżonych była zła.
Nie ma racjiM. S., iż kwota którą wskazał prokurator w akcie oskarżenia powinna być niższa tj. powinna być pomniejszona o kwotę odebranego towaru przezI. K. (1)oraz kwoty wynikające z faktur jakie jest pokrzywdzony winien oskarżonym. Sąd ma tu na uwadze wyrok Sądu Okręgowego wŁ.z dnia(...)roku, w sprawie(...), w którym zasądzono odJ. S.na rzeczI. K. (1)kwotę 190.101.68 złotych. Tym samym Sąd w tym wyroku po analizie wzajemnych rozliczeń i zobowiązań stron jednoznacznie ustalił, iż firma oskarżonej nie wywiązała się z zobowiązań na kwotę 190.101,68 złotych. TakżeI. K. (1)podniósł, że zasądzona kwota uwzględniała już wartość towaru odebranego przez pokrzywdzonego.
Podsumowując zebrany materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, żeJ. S.iM. S.działali z zamiarem bezpośrednim popełnienia przestępstwa oszustwa. Jużw chwili podjęcia współpracy z firmami pokrzywdzonych wiedzieli, iż od pewnego momentu zaprzestaną regulowania swoich zobowiązań. Po wyłudzeniu stosownych kwot, oskarżeni praktycznie zrywali wszelkie kontakty z kontrahentami. PonadtoJ. S.zlikwidowała firmę, którą następnie pod nową nazwą zrejestrowałM. S..
Nie mają większego znaczenia dla meritum sprawy zeznaniaS. A.. Świadek ten prowadził księgowość firmy od 1 czerwca 2010 roku do 31 maja 2011 roku. Jak sam jednak wskazał nie jest mu znana sytuacja finansowafirmy (...). Zeznania jego posłużyły natomiast do ustalenia położenia dokumentówi innych informacji, na podstawie których między innymi możliwym było ustalenie sytuacji finansowejfirmy (...).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż oskarżeni dokonali zarzucanych im czynów.
Sąd zmodyfikował opis czynów zarzucanych oskarżonym.
Sąd przyjął, iż pierwszy z czynów został popełniony w okresie od 15 grudnia 2010 roku do 14 marca 2011 roku. Natomiast drugi z czynów w okresie od 1 grudnia 2009 roku do 31 marca 2011 roku. Okoliczności te wynikają z załączonych dokumentów, w postaci faktur VAT i wskazanych na nich terminach płatności. Sąd doprecyzował też w oparciu o wskazane faktury wartość wyłudzonego mienia.
Reasumując Sąd uznał, iż oskarżeniM. S.iJ. S.w okresie od 15 grudnia 2010 roku do 14 marca 2011 roku wT.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniuM. S.jako pełnomocnikfirmy (...)orazJ. S.jako właścicielfirmy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadzili w błądK. C., co do zamiaru wywiązania się ze swoich zobowiązań w przedmiocie uregulowania należności za odebrany towar, w postaci urządzeń wentylacyjnych, przez co doprowadzilifirmę PPHU (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieregulowanie należności za odebrany towar w postaci urządzeń wentylacyjnych o łącznej wartości 4.979,59 złotych, czym działali na szkodęfirmy PPHU (...), swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycjęart. 286 § 1 kk.
Ponadto oskarżeni w okresie od 1 grudnia 2009 roku do 31 marca 2011 roku wT.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniuM. S.jako pełnomocnikfirmy (...)orazJ. S.jako właścicielfirmy (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadzili w błądI. K. (1), co do zamiaru wywiązania się ze swoich zobowiązań w przedmiocie uregulowania należności na odebrany towar, w postaci urządzeń wentylacyjnych przez co doprowadzilifirmę PPHU (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez nieregulowanie należności za odebrany towar w postaci urządzeń wentylacyjnych o łącznej wartości 190.101,68 złotych czym działali na szkodęfirmy PPHU (...)swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycjęart. 286 § 1 kk.
Przyjęcie kwalifikacji działania wspólnie i w porozumieniu wynikało z tego, iż od podmiotowej strony współsprawstwa, wspólne wykonanie przestępstwa zakłada wyraźne lub też milczące porozumienie uczestników przedsięwzięcia, którego przedmiotem jest wspólna realizacja znamion typu czynu zabronionego. Porozumienie może dotyczyć zamiaru dokonania czynu zabronionego, jak również porozumienia na wypadek sprzyjających warunków popełnienia przestępstwa. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie mamy do czynienia z pierwszą sytuacją. Pomiędzy oskarżonymi istniało porozumienie, co do okoliczności dokonania czynu zabronionego. Sprawcy bez wątpienia działali z zamiarem dokonania czynu zabronionego, przy współudziale z drugą osobą. O istniejącym porozumieniu świadczy samo zachowanie sprawców w chwili dokonywania przedmiotowych oszustw jak również zachowanie po ich popełnieniu. Oskarżona była właścicielem firmy. Natomiast wszelkie formalności z kontrahentami załatwiałM. S.. SamaJ. S.wskazywała, żeM. S.jest osobą równorzędną w prowadzeniu firmy. Taką informację przekazała między innymiI. K. (1)podczas wspólnego grilla. Tym samym oboje oskarżeni mieli równorzędną wiedze co do sytuacji finansowej firmy. Zdawali sobie oboje sprawę, że uregulowanie należności nie będzie możliwe. Pomimo tego brnęli świadomie w dalsze zobowiązania, chcąc wyłudzić jak największe kwoty pieniężne. Tym samym oskarżeni wspólnie wprowadzali w błąd pokrzywdzonych. Nadto o porozumieniu między nimi świadczy fakt, iż oboje ignorowali i ośmieszaliI. K. (1), gdy ten zwracał się do nich o zwrot pieniędzy. Ponadto zarównoM. S.jak równieżJ. S.po dokonanym wyłudzeniu, oboje jednocześnie zrywali kontakty z kontrahentami. Gdyby faktycznie któryś z małżonków nie był objęty porozumieniem, co do popełnienia przestępstwa oszustwa, nie unikałby kontaktów z pokrzywdzonymi.
W rozpoznawanej sprawie, koniecznym było rozstrzygnięcie, według której ustawy orzekać. Czyny zostały bowiem popełnione w okresie od 15 grudnia 2010 roku do 14 marca 2011 roku oraz od 1 grudnia 2009 roku do 31 marca 2011 roku. Natomiast wyrok został wydany w dniu 7 września 2015 roku. W międzyczasie tj. w dniu 1 lipca 2015 roku doszło do nowelizacjiKodeksu karnego. Tym samym W niniejszej sprawie pomiędzy popełnieniem przestępstwa a czasem orzekania doszło do zmianyustawy – Kodeks karny.
Tym samym wydając wyrok w przedmiotowej sprawie Sąd miał na uwadze treśćart. 4 § 1 kk, zgodnie z którym jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy ustawą względniejszą dla oskarżonych byłKodeks karnyw brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa. Sąd miał tu na uwadze, iż według treściart. 69 § 1 kkobowiązującego na dzień popełnienia przestępstwa Sąd może warunkowo zawiesić wykonie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat. Natomiast w brzmieniuart. 69 § 1 kkna dzień orzekania Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku. Ponadto według nowego brzmieniaart. 72 § 1 kkzawieszając wykonanie kary, jeżeli nie orzeka się środka karnego, Sąd jest zobligowany do poddania oskarżonego przynajmniej jednemu z obowiązków wskazanych wart. 72 § 1 pkt 1-8. Natomiast jak stanowiłart. 72 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa, zawieszając wykonanie kary, sądmożezobowiązać skazanego do podaniu się obowiązkom wskazanym w tym artykule. Jedynym rozwiązaniem, które powoduje, iż nowo obowiązująca ustawa wypada korzystniej od poprzedniego brzmieniaKodeksu karnegojest regulacjaart. 70 § 1 kk. Zgodnie z nowym brzmieniemart. 70 § 1 kkokres próby wynosi od roku do lat 3. Natomiast według brzmieniaart. 70 § 1 pkt 1 kkna dzień popełnienia przestępstwa okres próby w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wynosi od 2 do 5 lat.
Reasumując Sąd na podstawieart. 4 § 1 k.k.wydając orzeczenie w przedmiotowej sprawie oparł się naustawie z dnia 6.06.1997 roku – Kodeks Karnyw brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstw. Ustawa ta była względniejsza dla sprawców.
Sąd uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, ponieważ nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca winę w rozumieniuKodeksu Karnego. Oskarżeni nie dali posłuchu normie prawnej, mimo iż mieli taką możliwość. Są oni osobami dorosłymii dojrzałymi. W toku postępowania nie ujawniono okoliczności, które mogły u nich wyłączać lub ograniczać zdolność rozpoznania znaczenia dokonanego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Dysponowali możliwością oceny swojego zachowania pod względem faktycznym i prawnym. W czasie podejmowania swoich czynów mieli wolną wolę i mogli zachować się zgodnie z normami prawnymi. W rozpoznawanej sprawie nie istnieją żadne szczególne okoliczności, które wyłączałyby bezprawność ich zachowań. Są oni sprawcami zarzucanych im umyślnych przestępstw.
Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne, analizując i oceniając w powyższy sposób zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie budzi wątpliwości, iż zachowanie oskarżonych stanowi czyny zabronione społecznie szkodliwe w stopniu znacznym.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości Sąd kierował się w szczególności:

-

rodzajem dobra naruszonego przez zachowanie oskarżonych jakim jest mienie;

znaczną wartością przedmiotu przestępstwa;

działanie wspólnie i porozumieniu;

popełnieniem przestępstwa z zamiarem bezpośrednim;

motywację sprawców, którzy działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Wymierzając kary Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonych ich uprzednią niekaralność.
Jako okoliczności obciążające Sąd poczytał oskarżonym działanie z niskich pobudek tj. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonych oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonym za czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności. Natomiast za czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia Sąd wymierzył im kary po 1 roku i 6 miesiącach pozbawienia wolności.
Przestępstwa zarzucane oskarżonym zostały popełnione w odstępie krótkiego czasu. Oba przestępstwa zostały popełnione umyślnie oraz oba przestępstwa zostały wymierzonew tożsame dobro chronione prawem. Okoliczności te przemawiają, za tym aby przy wymierzaniu kary łącznej zastosować zasadę absorpcji. Natomiast za zasadą kumulacji przemawia to, że pokrzywdzonymi są różne osoby. Dlatego też wymierzając oskarżonym karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę asperacji.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 4 lata. Zawieszając wykonanie kary Sąd kierował się przede wszystkim tym, iż oskarżeni nie byli dotychczas karani. Dlatego też zdaniem Sądu orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności nie jest konieczne. W ocenie Sądu istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna, co do tego, że będą oni przestrzegać porządku prawnego, w szczególności nie popełnią ponownie przestępstwa.
Kara te w połączeniu z efektywnie zastosowaną sankcją w postaci grzywny powstrzymają oskarżonych od popełnienia w przyszłości przestępstw, a w społeczeństwie wzmocnią przekonanie o skuteczności udzielonej przez państwo ochrony prawnej.
Z uwagi na okoliczność, że oskarżeni działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd wymierzył im na podstawieart. 33 § 2 kkkary grzywny:
- za czyn I w ilości 60 stawek dziennych, gdzie wysokość jednej stawki została ustalona na kwotę 20 złotych.
- za czyn II w ilości 120 stawek dziennych, gdzie wysokość jednej stawki została ustalona na kwotę 20 złotych.
Należy zaznaczyć, że wśród zastosowanych wobec oskarżonych sankcji, tylko kara grzywny podlega efektywnemu wykonaniu, stanowi zatem realną dolegliwość, jaka dotknie sprawców pozostawiając ich w przekonaniu negatywnej oceny czynu, którego się dopuścili.
Miarkując wysokość kary grzywny, oprócz okoliczności wskazanych powyżej Sąd miał na uwadze również sytuację materialną i osobistą oskarżonych. Ustalając wartość jednej stawki na poziomie 20 złotych Sąd miał na uwadze fakt, iż są osobami młodymi, zdrowymi będą mieli możliwość zgromadzenia stosownych środków finansowych w celem uiszczenia kary grzywny.
Z powodów wskazanych powyżej wymierzając oskarżonym karę łączną grzywny Sąd zastosował zasadę asperacji i orzekł karę łączną grzywny po 140 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki na kwotę 20 złotych.
O kosztach sądowych wobec oskarżonych orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.
Natomiast opłaty od skazania zostały wymierzone oskarżonemu na podstawieart.2 ust. 1 pkt. 4, art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatachw sprawach karnych(Dz. U. nr 49, poz. 223 z 1983 roku z późn. zm.).