Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 218/15
Data wyroku: 2015-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marian Raszewski, Henryk Haak, Wojciech Vogt
Słowa kluczowe: Podział Majątku Wspólnego
Podstawa prawna: art. 45 i 46 k.r.o.

Sygn. akt II Ca 218/15

POSTANOWIENIE
Dnia 3 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Wojciech Vogt (spr.)

Sędziowie:

SSO Henryk Haak
SSO Marian Raszewski

Protokolant:

st. sekr. sąd. Jolanta Bąk

po rozpoznaniu w dniu 03 września 2015r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy z wnioskuM. M.
z udziałemG. M.
o podział majątku wspólnego
na skutek apelacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Rejonowego w Pleszewie
z dnia 28 stycznia 2015r. sygn. akt I Ns 64/15
p o s t a n a w i a:

1
oddalić apelację,

2
zasądzić odM. M.na rzeczG. M.kwotę 1200 zł powiększoną o 23 % podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczceG. M.przez adwokataM. G.prowadzącego Kancelarię Adwokacką wJ..

II Ca 218/15

UZASADNIENIE
M. M.wniósł o ustalenie, że w skład majątku wspólnego jego iG. M.wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu położone wP.przyul. (...)i dokonanie podziału majątku wspólnego przez przyznanie tego prawa uczestniczce postępowania z obowiązkiem spłaty na rzecz wnioskodawcy kwoty 50000,00 zł w terminie trzech miesięcy od wydania postanowienia.
Uczestniczka postępowaniaG. M.wniosła o oddalenie wniosku.
Sąd Rejonowy w Pleszewiepostanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. dokonał podziału majątku wspólnegoM. M.iG. M.ten sposób, ze spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego wP.przyul. (...)lokal numer (...)o powierzchni 39,04 m składającego się z dwóch pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki i wc, przyznać na własnośćG. M.(córceW.iS.) bez spłat tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym i rozstrzygnął o kosztach postępowania.
Apelacjęod powyższegorozstrzygnięciawniósł wnioskodawca zarzucając:

⚫

naruszenie prawa materialnegoart. 6 kcpolegające na jego niezastosowaniu i przyjęciu przez Sąd, że uczestniczka postępowania uzupełniła wkład budowlany ze środków uzyskanych darowizny od brata, podczas gdy po pierwsze sam brat uczestniczki postępowania nie wie na co ona je zużyła, a po drugie świadekD. M.iL.T.nigdy nie słyszeli o przekazaniu jakichkolwiek środków finansowych czy darowizn uczestniczce postępowania przez brata,

sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu przez Sąd I instancji, że suma na uzupełnienie wkładu budowlanego pochodziła ze środków uzyskanych przez uczestnizkę z darowizny od brata, podczas gdy po pierwsze z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że środki zostały wpłacone przez strony postępowania i uzyskane z wyrównań i oszczędności uzyskiwanych z renty wnioskodawcy, po drugie sam brat uczestniczki postępowania nie wie na co ona je zużył co ona je zużyła, i po trzecie świadekD. M.iL.T.nigdy nie słyszeli o przekazaniu jakichkolwiek środków finansowych czy darowizn uczestniczce postępowania przez brata,

naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego w sprawie postanowienia tj.art. 233 § 1 k.p.c.polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny i oceny dowodów przez Sąd, który nie dał wiary zeznaniomL.T., iż to to ona od uczestniczki słyszała, że pieniądze na wykup mieszkania miały pochodzie ze spłaty renty twierdząc, że dowody w postaci wyroków doprowadziły do innych ustaleń, podczas gdy z wyroków również wynika, że wnioskodawca otrzymywał rentę od 1978r. i z tego czynił oszczędności.

W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę postanowienia i uwzględnieniu wniosku w całości i obciążenie kosztami uczestniczki postępowania.
Uczestniczka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Wbrew zarzutom zawartym w apelacji Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Sąd I instancji wskazał dowody, na których się oparł i przyczyny dla których dowodom przeciwnym odmówił wiary. Dokonana ocena jest logiczna, zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i w żadnym razie nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów.
Zarzuty zawarte w apelacji ustaleń tych nie podważają. Z okoliczności, że brat uczestniczki nie wie na co ona zużyła darowanej jej pieniądze nie wynika, że wykup mieszkania nastąpił z pieniędzy pochodzących z majątku wspólnego stron. Również z fakty, że świadkowieD. M.iL.T.nigdy nie słyszeli o przekazaniu jakichkolwiek środków finansowych czy darowizn uczestniczce nie wynika, że ona pieniędzy tych nie otrzymała.
Rozumowanie zawarte w apelacji jest nielogiczne. Z przesłanek podanych przez skarżącego nie wynikają logicznie wnioski, któreM. M.z nich wyciąga.
Tak sformułowane zarzuty nie są w stanie podważyć prawidłowych ustaleń Sąd Rejonowego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie zart. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie zart. 520 k.p.c.