Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 630/14
Data wyroku: 2015-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Jankowska-Kocon, Irena Dobosiewicz, Tomasz Adamski
Słowa kluczowe: Zwolnienie Spod Egzekucji
Podstawa prawna: art. 841 k.p.c.

Sygn. akt II Ca 630/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2015r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Jankowska - Kocon
Sędziowie SO Tomasz Adamski
SO Irena Dobosiewicz (spr.)
Protokolant sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015r. w Bydgoszczy na rozprawie
sprawy z powództwaR. G.
przeciwkoM. B.
o zwolnienie od egzekucji
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 10 czerwca 2014r. sygn. akt. XII C 211/13
IIoddala apelację,
11/ zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Na oryginale właściwe podpisy

1
IIC 630/14

UZASADNIENIE
PowódkaR. G.domagała się zwolnienia spod egzekucji telewizora markiP.zajętego w dniu 16 października 2013 r. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w BydgoszczyG. R.w domu wT.przyulicy (...), stanowiącego, jak podniosła powódka, jej własność a nie dłużniczki - córkiG. Z.oraz zwrotu kosztów procesu.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu. Wskazał na fakt zamieszkiwania powódki wB.a nie wT.oraz brak tożsamości pomiędzy zajętym telewizorem a kupionym przez powódkę w ramach umowy kredytowej.
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. zwolnił od zajęcia egzekucyjnego telewizor markiP.zajętego w sprawach Km 632/13, Km 633/13 i Km 690/13 wymieniony w punkcie 6 protokołu zajęcia ruchomości z dnia 16 października 2013 r. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 767,- zł tytułem kosztów postępowania.
Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniach natury prawnej :
W dniu 5 listopada 2010 r. powódka kupiła telewizor markiP.o przekątnej ekranu 65 cali. Na zakup telewizora przeznaczyła środki uzyskane z kredytu na zakup towarów i usług nr(...)z dnia 5 listopada 2010 r. udzielonego przez(...) Bank Spółkę Akcyjnąz siedzibą wW.na 24 raty.
W 2010r. powódka zachorowała na nowotwór i często przebywała u córki wT., dlatego z zakupionego telewizora korzystała w domu

2
wT..
W dniu 16 października 2013 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w BydgoszczyG. R.w sprawach egzekucyjnych Km 632/13, 633/13 i 690/13 z wniosku wierzycielaM. B.przeciwko dłużnikowiG. Z.dokonała zajęcia ruchomości m.in. w postaci telewizoraP.. Zajęcie miało miejsce wT.przyul (...).
W niniejszej sprawie powódka kwestionuje możliwość prowadzenia egzekucji z objętego pozwem telewizora, albowiem stanowi jej własność, a nie dłużnika, opierając swoje żądanie na treściart. 841 §1 kpc.
W razie istnienia sporu między stronami stosunku cywilnoprawnego obowiązek (ciężar dowodu) udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 6k.c).
W ocenie Sądu powódka w sposób dostateczny wykazała, że zajęty telewizor stanowi jej własność. Do pozwu dołączyła kopię umowy kredytu, z którego wynika, iż przedmiotowy telewizor kupiła za środki uzyskane z kredytu gotówkowego, udzielonego przez(...) Bank SAwW., który zobowiązana była spłacić w 24 ratach.
Wprawdzie pozwany kwestionował fakt, iż zachodzi tożsamość między towarem, na zakup którego powódka otrzymała kredyt, a zajętym telewizorem, z uwagi na okoliczność, iż w protokole zajęcia Komornik opisała telewizor jako posiadający ekran o przekątnej 55 cali, zaś powódce udzielono kredytu na zakup telewizora 65 - calowego, wskazać jednak należy, iż Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w BydgoszczyG. R.przesłuchana na tę okoliczność zeznała, iż telewizor zajęty wT., a opisany pod poz. 6 protokołu zajęcia był dużym telewizorem, mógł mieć zarówno55,jak i 65 cali, nie został przez nią zmierzony, zaś wymiary do protokołu podała „na oko".
Sąd uznał zeznania świadka GarażyR.za wiarygodne, gdyż są spójne,

3
konsekwentne i nie zawierają sprzeczności. Fakt, iż świadek podczas przesłuchania na rozprawie nie pamiętała szczegółów okoliczności w których doszło do zajęcia spornej ruchomości w ocenie Sądu nie podważa wiarygodności jej zeznań. Wskazał Sąd, iż od dnia zajęcia, do dnia przesłuchania świadka na rozprawie upłynął okres 7 miesięcy, podczas którego świadek w związku z wykonywanymi przez siebie obowiązkami zawodowymi wielokrotnie dokonywała czynności zajęcia ruchomości. Wobec tego zdaniem Sądu logicznym jest, iż świadek pewnych szczegółów czynności z dnia 16 października 2013r. nie pamiętała.
Sąd Rejonowy podniósł, że zgodnie z ogólną regułą dowodową zawartą wart. 6 kcciężar dowodzenia, iż telewizor zajęty u dłużniczki miał ekran o przekątnej 55 cali, i nie był tożsamy z tym, na którego zakup powódka wzięła kredyt, spoczywał na pozwanym jako, że on wywodził z tego faktu skutki prawne. Tymczasem pozwany nie zawnioskował na tę okoliczność żadnego dowodu, podnosząc jedynie sprzeczność miedzy przekątną ekranu podaną przez komornika w protokole zajęcia, a wynikającą z umowy kredytu. Sprzeczność ta zdaniem Sądu została wyjaśniona wobec treści zeznań KomornikG. R.. Twierdził też pozwany, iż niewielkie dochody powódki nie mogły jej pozwolić na zakup telewizora. Zdaniem Sądu Rejonowego okoliczność ta nie może przesądzać o tym, iż zajęty telewizor nie stanowi własności powódki. Uzyskała ona bowiem na zakup powyższego telewizora kredyt gotówkowy a to oznacza , iż podmiot udzielający kredytu na zakup telewizora badał zdolność kredytową powódki i uznał ją za wystarczającą do udzielenia kredytu na zakup przedmiotowego telewizora.
Sąd oddalił wnioski dowodowe pozwanego dotyczące ustalenia miejsca zamieszkania dłużniczkiG. Z., jako nieprzydatne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
W tej sytuacji Sąd na podstawieart. 841 k.p.corzekł jak w pkt. 1 wyroku, a o kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.zgodnie z

4
zasadą odpowiedzialności strony za wynik postępowania.
Apelację od wyroku wniósł pozwany, zarzucając wyrokowi błędne ustalenia faktyczne przez przyjęcie, iż powódka w dniu 5 listopada 2010 r. kupiła telewizor markiP.o przekątnej 65 cali za środki uzyskane z kredytu (nrumowy (...)z dnia 5 listopada 2010 r.), podczas gdy przedmiotowa umowa nie świadczy o zakupie takiego telewizora, naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.przez błędną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę materiału dowodowego, a tym samym przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie, że umowa kredytowa przedstawiona przez powódkę stanowiła dowód zakupu telewizora zajętego przez komornika, podczas gdy umowa taka świadczyć mogła co najwyżej o zakupie towaru o nazwie „Monitor
(...)" nie będącym tożsamym telewizorem,art. 6 k.c.przez niewłaściwe rozłożenie ciężaru dowodowego i uznanie, że to na pozwanym spoczywa taki ciężar w zakresie tożsamości zajętego a zakupionego przez powódkę telewizora. Wskazując na przepisart. 386 § 1 k.p.c.domagał się pozwany zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia powództwa oraz zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu za obie instancje.
Powódka wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja podlegała oddaleniu.
Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, o jakiej jest mowa wart. 233 § 1 k.p.c, które to ustalenia Sąd odwoławczy w całości akceptuje i przyjmuje je za własne.
Zasadniczym zarzutem wywiedzionym przez pozwanego w apelacji był zarzut naruszenia przez Sąd I instancji swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 233§1 k.p.c, skutkiem czego były błędy w ustaleniach faktycznych, nie znajdujące, zdaniem skarżącego, oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym.

5
W ocenie Sądu odwoławczego zarzut ten jest bezzasadny. Analiza dowodu, jakim była dołączona do akt przez powódkęumowa nr (...)z dnia 5 listopada 2010 r. (k.66-68v) wskazuje wprost na to, że kredyt w wysokości 18.000 zł. udzielony został powódce na zakup określonego w umowie towaru tj. Monitora (w umowie błędnie wpisano „Minitora")(...), przy czym w imieniubanku (...) SAumowę zawarłafirma (...) SAwL..
Z kolei z protokołu zajęcia ruchomości wynika, że pod pozycją 6 został zajęty telewizor markiP.55 cali(...).
Trafnie zatem przyjął Sąd Rejonowy, posiłkując się dodatkowo zeznaniami świadkaG. R.-Komornika Sądowego, że zachodzi tożsamość pomiędzy zakupionym przez powódkę telewizorem z telewizorem zajętym.
Nie powinno bowiem budzić wątpliwości pozwanego, i jest to fakt powszechnie znany, że telewizory są oznaczone czy to w umowach kredytowych zawieranych na ich zakup czy w kartach gwarancyjnych, zamiennie jako monitory. Po drugie mamy do czynienia w obu przypadkach z telewizorem 65 calowym co powódka wykazała m.in. zeznaniami komornika.
Jeżeli pozwany twierdził inaczej, winien był to udowodnić, trafnie bowiem Sąd Rejonowy ocenił, że ciężar dowodu został w tym procesie przerzucony na pozwanego (art. 6 k.c), w kontekście dowodów, które powódka dla poparcia swoich twierdzeń przedłożyła.
Samo kwestionowanie tylko i wyłącznie przez pozwanego sprzeczności pomiędzy przekątną ekranu telewizora zajętego a telewizora, na zakup którego powódka otrzymała kredyt, było oczywiście niewystarczające, zwłaszcza w kontekście zeznań w charakterze świadka KomornikaG. R..
W tej sytuacji także drugi z zarzutów apelacyjnych pozwanego, w przedmiocie naruszenia przepisuart. 6 k.c.także nie mógł być uznany za zasadny.

6
Konsekwencją powyższego było uznanie apelacji za bezzasadną i jej oddalenie na mocyart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na mocyart. 98 k.p.cw zw. zart. 108 § 1 k.p.c.
Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem