Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 167/15
Data wyroku: 2015-08-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Tomasz Borowczak
Słowa kluczowe: Kara Łączna
Podstawa prawna: art. 572 kpk

POSTANOWIENIE
Dnia 31 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Borowczak
Protokolant: sędzia przewodniczący
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Doroty Mileckiej
po rozpoznaniu w sprawieJ. P.
wniosku skazanej o wydanie wyroku łącznego

postanawia:

1
na podstawieart. 572 k.p.k.umorzyć postępowanie co do objęcia wyrokiem łącznym kar wymierzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2012 r., sygn. akt III K 323/10 i wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt III K 69/12

2
na podstawieart. 35 § 1 k.p.k.uznać się niewłaściwym do rozpoznania sprawy w pozostałym zakresie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Pile jako sądowi właściwemu,

3
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
W związku z nowelizacjąKodeksu karnego, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r. skazanaJ. P.wniosła o ponowne wydanie wyroku łącznego.
Sąd zważył, co następuje.
W niniejszej sprawie ustalono, żeJ. P.została skazana następującymi wyrokami:

-

wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 21 października 1998 r. w sprawie o sygn. akt II K 597/98 na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, przy czym wykonanie tej kary zostało zarządzone na mocy postanowienia z dnia 30 marca 2000 r.

wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 20 stycznia 2001 r. w sprawie o sygn. akt II K 389/00 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, przy czym wykonanie tej kary zostało zarządzone na mocy postanowienia z dnia 28 czerwca 2003 r.,

wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16 lutego 2004 r. w sprawie o sygn. akt II K 921/03 na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności,

wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt III K 323/10 na karę 5 lat pozbawienia wolności,

wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 maja 2012 r., w sprawie o sygn. akt III K 69/12 na karę 5 lat pozbawienia wolności,

przy czym jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami Sądu Okręgowego w Poznaniu zostały następnie połączone i na mocy wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III K 233/13 orzeczono karę łączną 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Należy wskazać, że w sprawieJ. P.nie znajdują zastosowania przepisyart. 85-91w brzemieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396). Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 1 tej ustawy przepisówrozdziału IX Kodeksu karnego(regulujących zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych) w brzmieniu nadanym tą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Skoro wszystkie kary wymierzone skazanejJ. P.zostały prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r., tj. przed 1 lipca 2015 r., a jednocześnie nie została ona prawomocnie skazana po tym dniu, to nowe zasady orzekania kar łącznych nie obowiązują w jej sprawie.
Następnie należy zwrócić uwagę na fakt, że w myśl art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw – jeżeli prawomocnie orzeczona przed dniem wejścia w życie tej ustawy kara łączna jest wyższa niż górna granica wymiaru kary łącznej określona wKodeksie karnym, w brzmieniu nadanym tą ustawą, wymierzoną karę łączną obniża się do górnej granicy wymiaru kary łącznej określonej wKodeksie karnym, w brzmieniu nadanym tą ustawą. Kara łączna orzeczona wobecJ. P.wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III K 233/13, nie jest wyższa od górnej granicy kary łącznej określonej wKodeksie karnymw obecnym brzmieniu, która zgodnie zart. 86 § 1może być orzeczona w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 20 lat pozbawienia wolności. Nie ma zatem żadnych podstaw do obniżania kary łącznej wymierzonejJ. P.wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III K 233/13.
Zgodnie zart.569 § 1 k.p.k., w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji, przy czym stosownie doart. 569 § 2 k.p.k.jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu.
W myśl natomiastart. 85 k.k.Sąd orzeka karę łączną jeżeli sprawca popełni dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.
Rozważając ewentualną możliwość połączenia kar orzeczonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt III K 323/10 i wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 maja 2012 r., w sprawie o sygn. akt III K 69/12 z innymi karami pozbawienia wolności należy raz jeszcze zaznaczyć, że skazania objęte wskazanymi wyżej wyrokami Sądu Okręgowego w Poznaniu były już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w Poznaniu, który wyrokiem łącznym z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III K 233/13 połączył kary orzeczone tymi wyrokami.
Sąd w pełni zgadza się przy tym z panującym w orzecznictwie poglądem, zgodnie z którym o potrzebie wydania nowego wyroku łącznego w rozumieniuart. 575 § 1 k.p.k., w miejsce dotychczasowego, który wówczas traci moc, nie decyduje fakt ujawnienia się jakiegokolwiek kolejnego skazania tej samej osoby, nie objętego dotychczasowym wyrokiem łącznym, lecz tylko takiego, które – w świetle przesłanek zart. 85 k.k.– nadaje się do połączenia z wszystkimi bądź z co najmniej z jednym ze skazań objętych istniejącym wyrokiem łącznym (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II AKa 355/2004, LEX nr 164563, postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt II AKz 80/2007, LEX nr 250069, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II AKa 23/10, LEX nr 583680). Potrzeba wydania nowego wyroku łącznego zachodzi więc jedynie wówczas, gdy ujawni się kolejne skazanie tej samej osoby, które nie było objęte dotychczasowym wyrokiem łącznym, a jednocześnie wymierzona kara polega łączeniu w myślart. 85 k.k.W przeciwnym wypadku nie ma natomiast żadnych podstaw od uznania, że dotychczasowy węzeł prawomocnie połączonych kar, będący pochodną realnego zbiegu przestępstw o jakim mowa w tym przepisie, uległ bądź powinien ulec rozłączeniu.
Wcześniejsze skazania wyrokami Sądu Rejonowego w Pile nie tworzą natomiast zbiegu z przestępstwami objętymi wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2012r., w sprawie o sygn. akt III K 323/10 i wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 maja 2012 r., w sprawie o sygn. akt III K 69/12. Przestępstwa osądzone tymi wyrokami zostały bowiem popełnione odpowiednio w dniach: 9 sierpnia 2010 r. oraz 17 stycznia 2012 r., a więc już po wydaniu każdego z wyroków Sądu Rejonowego w Pile. Tym samym w odniesieniu do kar orzeczonych wyrokami Sądu Okręgowego w Poznaniu brak było podstaw do objęcia ich kolejnym wyrokiem łącznym. W konsekwencji na podstawieart. 572 k.p.k.Sąd umorzył postępowanie w zakresie połączenia wyroków Sądu Okręgowego w Poznaniu z wyrokami pozostałych sądów.
Sąd podzielił również pogląd Sądu Najwyższego, wedle którego trzeba przyjąć, że każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawieart.572 k.p.k., do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do „połączenia” wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanieart.35§1 k.p.k., przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I KZP 32/06, OSNKW 2007/1 poz. 3, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt II KK 312/10, LEX nr 785900). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, toteż Sąd uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania sprawy w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone wyrokami sądów rejonowych, co do których mogą zachodzić warunki do wydania takiego wyroku.
Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił umorzyć postępowanie w zakresie wskazanym w punkcie 1. części rozstrzygającej, a w pozostałej części sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Pile jako właściwemu do jej rozpoznania (pkt 2. części rozstrzygającej).
O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie 3. części rozstrzygającej.

SSO Tomasz Borowczak