Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 312/14
Data wyroku: 2015-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Makowczenko
Słowa kluczowe: Zlecenie
Podstawa prawna: art. 471 kc

Sygn. akt: I C 312/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Marek Makowczenko

Protokolant:

Katarzyna Kucharska

po rozpoznaniu w dniu2 marca 2015 r. w Giżycku
na rozprawie
sprawy z powództwaD. P.
przeciwkoSpółdzielni (...)wO.
o zapłatę

I
Powództwo oddala

II
Zasądza od powódkiD. P.na rzecz pozwanegoSpółdzielni (...)wO.kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Marek Makowczenko
Sygn. akt I C 312/14

UZASADNIENIE
PowódkaD. P.we wniesionym pozwie domagała się zapłaty na jej rzecz przez pozwanąSpółdzielnię (...)z siedzibą wO.kwoty 3.858,74 zł wraz z kosztami procesu według norm przepisanych. Jak wskazała w uzasadnieniu, zawarła z pozwaną umowę w zakresie płatnego dozoru i monitorowania antywłamaniowego lokalu użytkowego położonego przyulicy (...)wG.. Przez wiele lat umowa realizowana była prawidłowo. W sierpniu 2013 r. włamano się do przedmiotowego lokalu, zniszczono drzwi wejściowe oraz skradziono towar przeznaczony do odsprzedaży. Powódka podniosła, iż zamontowany przez pozwaną system alarmowy nie zadziałał, a patrol nie przyjechał na miejsce zdarzenia. Powódka doznała ewidentnej szkody materialnej ( uszkodzone drzwi i skradziony towar ) na skutek zaniechania działania ze strony pozwanej w zakresie ochrony i monitorowania obiektu. Pomimo winy pozwany nie poczuwa się do naprawienia szkody poprzez poniesienia kosztów wymiany drzwi oraz równowartość skradzionego towaru.
PozwanaSpółdzielnia (...)z siedzibą wO.wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwana przyznała, iż strony łączyła umowa o usługę ochronną w formie monitorowania i ochrony obiektu. Jednak jak podniosła, zgodnie z postanowieniami umowy obowiązek konserwacji systemu alarmowego obciążał powódkę, w związku z czym za szkodę związaną z niesprawnością lokalnego systemu alarmowego pozwana nie odpowiada. Niezależnie od powyższego pozwana podniosła, iż powódka nie wykazała wysokości szkody, tak w zakresie utraconych przedmiotów, jak i uszkodzenia drzwi.

Sąd ustalił, co następuje:
Umową nr (...)o usługę ochronną w formie monitorowania i ochrony obiektu zawartą dnia 15 marca 2005 r. pomiędzy powódkąD. P., a MiędzywojewódzkąUsługowo - Produkcyjną Spółdzielnią (...)z siedzibą wO.powódka powierzyła do ochrony sklep odzieżowy położony wG.przyulicy (...). Następnieumową nr (...)o usługę ochronną w formie monitorowania i ochrony obiektu z dnia 1 marca 2008 r. zawartą pomiędzy powódką, a pozwanąSpółdzielnią (...)wO.zleceniobiorca zobowiązał się do podłączenia, monitorowania i stałej kontroli lokalnego systemu alarmowego w chronionym obiekcie oraz zapewnienia stałej gotowości i uruchomienia załóg patrolowych w celu weryfikacji alarmu. Powódka zobowiązała się natomiast do utrzymania we własnym zakresie lokalnego systemu alarmowego w pełnej sprawności technicznej poprzez konserwację od momentu rozpoczęcia monitorowania systemu.
(

dowód:

umowa z 15.03.2005 r. – k. 31-34, umowa z 01.03.2008 r. – k. 62-64)
W przedmiotowym lokalu pracownicy pozwanej zamontowali czujki wchodzące w skład lokalnego systemu alarmowego.
(

dowód:

zeznania świadków:E. P.– k. 66,W. I.– k. 65-66,K. A.– k. 82)
Dnia 8 sierpnia 2013 r. powódka zauważyła, iż włamano się do lokalu, o czym tego samego dnia zawiadomiła pozwaną oraz Komendę Powiatową Policji wG., która wszczęła dochodzenie. W dniu 9 sierpnia 2013 r. na miejsce zdarzenia przybyli pracownicy pozwanej, którzy nie stwierdzili śladów włamania do lokalu. Ustalili, iż natomiast iż system alarmowy działa poprawnie – tj. wywołuje alarmy, przy czym wykryli niepełną sprawność jednej z czujek. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2013 r. umorzono dochodzenie w sprawie kradzieży z włamaniem do przedmiotowego lokalu, skąd sprawca dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 54 par obuwia oraz kluczy w łącznej kwocie 1.858,74 zł na szkodę powódki z powodu niewykrycia sprawcy i wpisano sprawę do rejestru przestępstw.
(

dowód:

notatka służbowa – k. 29, zeznania świadków:W. I.– k. 65-66,K. A.– k. 82,E. P.– k. 66, spis skradzionego towaru – k. 44, fotografie – k. 64, przesłuchanie pozwanego k. 82v – 83, z akt sprawy RSD 959/13: notatka urzędowa – k. 1-2, protokół przyjęcia zawiadomienia – k. 3-5, protokół oględzin miejsca – k. 6-7, postanowienie o wszczęciu dochodzenia – k. 8-9, postanowienie o umorzenie dochodzenia – k. 22)
Powódka wezwała pozwaną do naprawienia poniesionej przez nią szkody. W odpowiedzi pozwana nie uznała swojej odpowiedzialności.
(

dowód:

pismo z 24.09.2013 r. – k. 7, pismo z 14.10.2013 r. – k. 8-9, pismo z 5.12.2013 r. – k. 10)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie mogło podlegać uwzględnieniu.
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez strony, w szczególności umowie o usługę ochronną oraz na zeznaniach świadków –W. I.,K. A.,E. P.oraz przesłuchania pozwanego, które były istotne dla sprawy i wzajemnie się uzupełniały.
Na wstępie należy wskazać, że powódka dochodziła naprawienia szkody powstałej w wyniku nienależytego wykonania przez pozwaną umowy o usługi ochronne. Podstawę prawną dochodzonego roszczenia stanowiłart. 471 k.c., zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, przy czym należy dodać, że niewykonanie bądź nienależyte wykonanie zobowiązania musi być spowodowane okolicznościami, za które dłużnik ponosi odpowiedzialność. Zgodnie natomiast zart. 472 k.c.wprowadzającym zasadę winy jako podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej – dłużnik odpowiedzialny jest za niezachowanie należytej staranności, jeżeli nie wynika nic innego ze szczególnego przepisu ustawy albo z czynności prawnej. Zgodnie z powyższym na podstawieart. 6 k.c., by domagać się naprawienia szkody powódka musiała wykazać, iż poniosła szkodę w postaci uszczerbku majątkowego powstałą wskutek niewykonania bądź nienależytego wykonania umowy przez pozwaną oraz istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesioną szkodą, a faktem niewykonania bądź nienależytego wykonania umowy przez pozwaną, który należy oceniać z punktu widzenia prawa materialnego regulującego określony stosunek prawny.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału bezspornie wynika, iż powódka doznała szkody w postaci zarówno zniszczenie drzwi jak i straty ukradzionego towaru. Okoliczność ta nie była kwestionowana i została poparta chociażby dokumentami znajdującymi się w aktach dochodzenia RSD 959/13 w sprawie kradzieży z włamaniem do sklepu obuwniczego. Oczywiści należy nadmienić, że powódka nie wykazała wysokości tej szkody. Okoliczność ta jednak nie miała w sprawie znaczenia. Na powódce natomiast jak wskazano wyżej ciążył obowiązek wykazania związku przyczynowego pomiędzy szkodą a niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania. Nadmienić należy, że strony łączyła umowa zlecenia - w zakresie monitorowania i ochrony obiektu, na mocy której pozwana zobowiązała się do monitorowania i stałej kontroli sygnałów z lokalnego systemu alarmowego podłączonego w chronionym obiekcie oraz uruchomienia załogi patrolowej w razie zarejestrowania sygnału. W tym kontekście należy zaznaczyć, iż zgodnie zart. 734 § 1 kcistotą umowy zlecenia w realiach niniejszej sprawy jest zobowiązanie się zleceniobiorcy do dokonania określonej czynności dla dającego zlecenie. przy czym nie jest on odpowiedzialny za ostateczny rezultat umowy – tj. kradzież bądź zniszczenie mienia, a odpowiada jedynie za niedochowanie należytej staranności w wykonaniu zobowiązania (takSąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 5 listopada 2013 r., III AUa 275/13, LEX 1441520).
W związku z powyższym powódka winna udowodnić niedochowanie przez pozwaną należytej staranności w wykonaniu zobowiązania, czego w ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu nie wykazała. Same twierdzenia o zaniechaniu przez pozwaną monitorowania i ochrony obiektu nie są bowiem wystarczające dla przyjęcia jej odpowiedzialności. Zwłaszcza, iż z treści przedmiotowej umowy oraz z zeznań świadków – pracowników powódkiW. I.iK. A., których zeznania Sąd uznał za wiarygodne, wynika, iż pozwana nie miała obowiązku zawiadamiania zleceniodawcy o każdym sygnale, jeżeli wysłany na miejsce patrol nie stwierdzi śladów włamania, czemu powódka nie zaprzeczyła.
Powódka podnosiła także, iż jedna z czujek wchodząca w skład lokalnego systemu alarmowego była niesprawna – co potwierdzili zeznający w sprawie wskazani wyżej świadkowie. Okoliczność ta nie potwierdza jednak odpowiedzialności pozwanego albowiem na mocy pkt. 1.2 g umowy strony przyjęły, że czynności konserwacyjne i utrzymanie w pełnej sprawności lokalnego systemu alarmowego nie zostało objęte umową, zaś na mocy pkt 2.1. umowy to powódka zobowiązała się utrzymać we własnym zakresie system alarmowy w pełnej sprawności technicznej. Pozwana nie może zatem odpowiadać za zaniechania powódki. Nadto w pkt 4.1. umowy strony wprost ustaliły, iż pozwana nie odpowiada za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie usługi w przypadku niesprawności lokalnej sieci alarmowej.
W tej sytuacji nie można uznać aby powódka wykazała, iż zobowiązanie wynikające z zawartej umowy zlecenia nie zostało wykonane bądź nienależycie wykonane ani aby miało to związek z uszkodzeniem drzwi i stratą towaru.
W tej sytuacji pozwana nie może ponosić odpowiedzialności za szkody poniesione przez powódkę, co skutkuje oddaleniem powództwa.
O kosztach Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Powódka przegrała proces, w związku z czym Sąd zasądził na rzecz pozwanej zwrot kosztów procesu – tj. kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł oraz zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.