Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 964/14
Data wyroku: 2015-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Szwagierczak, Ewa Madera, Alicja Podczaska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art 184 w zw. z art 32 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS
Teza: Warunki szczególne pracy o jakich mowa w przepisach rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego... nie są tożsame z warunkami szkodliwymi pracy

Sygn. akt

III AUa 964/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia26 marca 2015 r.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak

Sędziowie:

SSA Ewa Madera
SSA Alicja Podczaska (spr.)

Protokolant

st.sekr.sądowy Elżbieta Stachowicz

po rozpoznaniu w dniu26 marca 2015 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuZ. Z.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o emeryturę
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Przemyślu
z dnia30 października 2014 r.sygn. aktIII U 851/14

o d d a l a apelację.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 lipca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwR.odmówił wnioskodawcyZ. Z.prawa do emerytury.

W podstawie prawnej decyzji organ rentowy powołał przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrówz dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U.z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).

W uzasadnieniu organ rentowy podał , że odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. nie wykazał wymaganego25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Nie uznano za udowodnione okresy zatrudnienia: od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. ze względu na brak informacji czy wnioskodawca zawarłz(...)P.umowę o praktyczną naukę zawodu i brak świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie praktycznej nauki zawodu oraz od 1 września 1972 r. do 31 października 1972 r. w(...)M.ze względu na brak wymiaru czasu pracy na zaświadczeniu oraz informacji o urlopach bezpłatnych.
Organ rentowy nie uwzględnił do okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych, okresu pracy wnioskodawcy od 15 grudnia 1975 r do 28 lutego 1991 r.w(...)wP., ponieważ świadectwo pracy w szczególnym charakterzez dnia 15 czerwca 2000 r., zostało wystawione przez nieuprawniony podmiot oraz nie powołano w nim zarządzenia resortowego i nie wskazano charakteru pracy.
W odwołaniu od decyzji ZUSZ. Z.domagał się jej zmianyi przyznania mu prawa do emerytury z uwzględnieniem okresu pracyw szczególnych warunkach na stanowisku mechanika samochodowego od grudnia 1975 r. do sierpnia 1993 r. i okresu praktycznej nauki zawodu od1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. Wskazał, iż organ rentowy błędnie nie zaliczył mu okresu nauki w(...)w zawodzie mechanika maszyn rolniczych przy(...)G., w którym świadectwo pracy w warunkach szczególnych zostało wydane przez właściwy uczył się i pracował od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. Podkreślił, iż świadectwo pracy w szczególnych warunkach wystawił organ założycielski, tj.(...)wP., ponieważ w 1993 r.(...)został zlikwidowany. Podał , że przez cały okres pracy zawodowej zajmował się regeneracją akumulatorów oraz pracował w kanałach remontowych dokonując napraw, spawania, konserwacji, malowania pojazdów ciężarowych, wózków akumulatorowych oraz koparek budowlanych, dźwigów, podnośników samochodowych.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania , uzasadniając jak w spornej decyzji .

Sąd Okręgowy w Przemyślu po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. oddalił odwołanie .

W toku przeprowadzonego postępowania Sąd Okręgowy ustalił stan faktyczny sprawy :

WnioskodawcaZ. Z.,urodzony (...)w dniu 14 maja 2014 r. złożył wniosek o emeryturę , nie będąc członkiem OFE .
Uznany przez organ rentowy wymiar okresów składkowych i nieskładkowych wykazanych przez wnioskodawcę na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 24 lat, 3 miesiące i 23 dni.
Zakład nie uznał za udowodnione okresów zatrudnienia: od 1 września1969 r. do 30 czerwca 1972 r. ze względu na brak informacji czy wnioskodawca zawarł z(...)P.umowę o praktyczną naukę zawodu i brak świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie praktycznej nauki zawodu oraz od1 września 1972 r. do 31 października 1972 r. w(...)M.ze względu na brak wymiaru czasu pracy na zaświadczeniu oraz informacjio urlopach bezpłatnych.

Dlatego w ocenie ZUS na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Nie zaliczono do okresów takiej pracy zatrudnienia wnioskodawcyw(...)wP., od 15 grudnia 1975 r. do 28 lutego 1991 r., ponieważ zaświadczenie z dnia 15 czerwca 2000 r., wystawił nieuprawniony podmiot ((...)wR.), a ponadto nie powołanow nim zarządzenia resortowego i nie wskazano charakteru wykonywanej przez wnioskodawcę pracy.
Zaskarżoną decyzją z dnia 2 lipca 2014 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do emerytury.
Sąd ustalił, że wnioskodawcaZ. Z.w okresie w okresie nauki w(...)wP.od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. odbywał praktyczną naukę zawodu, w zawodzie mechanika maszyn rolniczych. W ramach tej umowy wnioskodawca świadczył pracę w(...)wG.,w wymiarze przewidzianym w obowiązujących przepisach. W I i II roku nauki, trzy dni w tygodniu i cztery dni - w III roku nauki. Pracował od godziny 7 do 15-tej, a w soboty od 7 do 13-tej. Nauka w szkole zawodowej (zajęcia teoretyczne) odbywały się przez trzy dni w tygodniu w I i II roku nauki, a w III roku - dwa dni. Wnioskodawca pracował również w okresie ferii zimowych i wakacyjnym. Wykonywał naprawy maszyn rolniczych, ciągników. W I i II roku wnioskodawca pracował kolejno na poszczególnych stanowiskach pracy na wydziałach istniejących w Zakładzie tj. mechanicznym, spawalniczym, elektrycznym, remontów ciągników bieżących oraz napraw ciągników głównych C-385 i pochodnych, malarni oraz remontu naczep i dłużyc. Pracę wnioskodawcy nadzorował majster zatrudniony w(...)wG.. Wnioskodawca podpisywał listy obecności i raz w miesiącu pobierał wynagrodzenie wypłacane przez(...), potwierdzając jego odbiór w liście płac prowadzonej dla uczniów zawodu i pracowników. Praktyczną naukę zawodu w(...)wG.odbywało około 20 osób. Wnioskodawca w roku szkolnym 1971/1972 ukończył też naukę jazdy ciągnikiem, zgodnie z obowiązującym programem nauki zawodu mechanika maszyn i urządzeń rolnych. Przechodził także okresowe badania lekarskie profilaktyczne.
Z okresu zatrudnienia w(...)wP.(wcześniejG.)J. D., który był uczniem(...)wP.w tożsamym okresie, co wnioskodawca uzyskał świadectwo pracy z dnia 22 kwietnia 1993 r. wskazujące, iż w okresie od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. był uczniem nauki zawodu mechanika maszyn i urządzeń rolniczych.
Sąd ustalił także, iżZ. Z.był zatrudniony w okresie od15 grudnia 1975 r. do 31 lipca 1993 r. w(...)wP.. W okresie od 15 grudnia 1975 r. do 28 lutego 1991 r. wykonywał pracę na stanowisku mechanika samochodów i sprzętu. W Przedsiębiorstwie były dwa kanały remontowe w warsztacie i jeden kanał najazdowy na zewnątrz . Zakres obowiązków wnioskodawcy obejmował : naprawy samochodów ciężarowych, autobusu i innego sprzętu ciężkiego. W kanale remontowym wykonywał głównie naprawy silników, sprzęgła, wału napędowego, tylnego mostu, regulację zaworów, smarowanie podzespołów. Wykonywał również prace spawalnicze, konieczne przy niektórych naprawach. W razie potrzeby lakierował niektóre metalowe elementy maszyn. Był jedynym mechanikiemw tym zakładzie . Poza kanałem remontowym wnioskodawca wymieniał ogumienie, oświetlenie w samochodach. Zajmował się też konserwacją dźwigów. Na kanale zewnętrznym wykonywał prace naprawcze koparek. Obowiązki mechanika wnioskodawca łączył z pracą w akumulatorowni. Wymiar czasu pracy w warsztacie i w akumulatorowni uzależniony był od bieżących potrzeb. Wnioskodawca zajmował się regeneracją akumulatorów, ich ładowaniem. Przygotowywał roztwory elektrolitu oraz uzupełniał płynw akumulatorach wózków.
W dniu 1 sierpnia 1985 r.Z. Z.zawarł z pracodawcą umowęo wykonywanie czynności dodatkowych z zakresu gospodarki materiałowej na warsztacie(...)Przedsiębiorstwo zleciło wnioskodawcy do wykonywania w godzinach pracy obowiązków związanych z gospodarką materiałową, w tym prowadzenie magazynu podręcznego, właściwego rozmieszczenia, przechowywania i zabezpieczenia materiałów przyjętych do napraw, dba łość do czystość, ład i porządek w pomieszczeniach gdzie przechowywane są materiały. Za wykonywanie tych czynności wnioskodawca miał prawo do dodatku miesięcznego – 500 zł.
(...)wP.zostało zlikwidowane, a po ustaniu zatrudnienia zakład ten nie wystawił wnioskodawcy świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach. Świadectwo pracy z dnia 2 sierpnia 1993 r., nie zawiera potwierdzenia takiego charakteru zatrudniania .
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach ZUS , w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu jego zatrudnienia w(...)wP.. Moc dowodową tych dokumentów Sąd stwierdził zgodnie z domniemaniem zart. 233 k. p. c.
Sąd odmówił natomiast wiarygodności zaświadczeniu wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 15 czerwca 2000 r., wystawionemu przez(...)wR., gdyż nie zawiera ono rzetelnej informacji o rodzaju wykonywanych przez wnioskodawcę prac. Dokument ten pomija powierzenie wnioskodawcy dodatkowych czynności związanych z gospodarką magazynową - od 1 sierpnia 1985 r. Nie wymienia tez czynności związanych z pracę w akumulatorowni.

Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków:J. D.iK. K.,W. K.iL. N.oraz samego wnioskodawcy.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków i wnioskodawcy co do okresu nauki wnioskodawcy w(...)wP.. Potwierdziły one to , że w okresie od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. odbywał praktyczną naukę zawodu mechanika maszyn rolniczych w(...)wG.. Świadkowie uczęszczali do tej samej szkoły co wnioskodawca i razem pracowali na takich samych zasadach w(...)wG.. Posiadali więc istotną wiedzę co do charakteru zatrudnienia wnioskodawcy, wymiaru pracy i zakresu obowiązków.
Świadkowie , którzy pracowali z wnioskodawcą w(...)wP., również posiadali wiedzę na temat charakteru jego pracy oraz jej warunków. Zeznania te wskazują jakie rodzaje prac wnioskodawca wykonywał w kanale remonto wym, a jakie poza nim. Wynika z nich również zakres obowiązków wnioskodawcy i rodzaj wykonywanych przez niego prac w akumulatorowni .
W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie  wnioskodawcyZ. Z.nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne i bez naruszenia prawa. Sąd powołał w uzasadnieniu prawnym , wyroku treśćart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychjak również treść art. 32 ust. 1 i 4 powołanej wyżej ustawy .
Powołane w tych przepisach „przepisy dotychczasowe „ torozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.). w szczególności § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, zgodnie z nim pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny (który dla mężczyzn wynosi 60 lat), ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy (25 lat dla mężczyzn), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Zgodnie z § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy,w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Rozważając kwestię ogólnego stażu ubezpieczeniowego wnioskodawcy Sąd zgodnie do  art. 6 ust. 2 pkt 3  ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS uznał , że  podlegają zaliczeniu jako okresy składkowe okresy zatrudnienia młodocianych na obszarze Państwa Polskiego na warunkach określonych w przepisach obowiązujących przed dniem 1 stycznia 1975 r.
Zasady zatrudniania młodocianych w celu nauki zawodu uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 1958 r. o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach zatrudnienia młodocianych w zakładach pracy oraz o wstępnym stażu pracy (Dz. U. z 1958 roku, Nr 45, poz. 226 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy młodociani mogli być zatrudniani przez zakłady pracy tylko w celu m.in. nauki zawodu. Według zaś art. 9 ust. 1 wskaza nej ustawy zakład pracy, przyjmując młodocianego na naukę zawodu w celu przyuczenia do określonej pracy oraz odbycia wstępnego stażu pracy, był obowiązany zawrzeć z nim na piśmie umowę określającą zawód albo rodzaj pracy, w jakim młodociany będzie szkolony, czas trwania nauki zawodu, przyuczenia do określonej pracy lub wstępnego stażu pracy oraz zasadnicze obowiązki i uprawnienia młodocianego. Okresy nauki zawodu, przyuczenia do określonej pracy oraz wstępnego stażu pracy były okresami zatrudnienia (art. 10 cyt. ustawy). Sąd powołał wyrok SN  z dnia 24 kwietnia 2009 r. (sygn. akt  II UK 334/08,  OSNP 2010/23-24/294 ) zgodnie z którym  młodociany, odbywający naukę zawodu w ramach umowy zawartej z zakładem pracy na podstawie przepisówustawy z dnia 2 lipca 1958 r. o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach zatrudniania młodocianych w zakładach pracy orazo wstępnym stażu pracy(Dz. U. Nr 45, poz. 226 ze zm.), posiadał status pracownika w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym oraz ubezpieczeniu społecznym.
Ustalony przez Sąd stan faktyczny pozwolił na przyjęcie, iżZ. Z.w okresie od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. świadczył pracę w ramach umowy o praktyczną naukę zawodu w(...)wG.i okres ten jest okresem składkowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r., o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wnioskodawca nie przedstawił umowy jaką zawarł z zakładem pracy, w którym odbywał praktyczną naukę zawodu, z okoliczności ustalonych w postępowaniu wynika , że świadczenie przez niego pracy odbywało się na zasadach określonych w ustawie z dnia 2 lipca 1958 r. o nauce zawodu, przyuczenia do określonej pracy i warunkach zatrudnienia młodocianych w zakładach pracy oraz wstępnym stażu pracy (Dz. U. z 1958 roku nr 45, poz. 226, ze zm.).
Sąd Okręgowy uznał zatem , iż wnioskodawca wykazał ponad 25 letni okres składkowy i nieskładkowy.
W ocenie Sądu nie stanowił natomiast zatrudnienia w szczególnych warunkach okres pracy wnioskodawcy od 15 grudnia 1975 r. do 31 lipca 1993 r.w(...)wP.na stanowisku mechanika samochodów i sprzętu.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. wymienione są wprawdzie w wykazie A, dział XIV (prace różne), poz. 16 - prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych. Jednakżew ocenie Sądu pracy takiej nie wykonywał wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdziło, że oprócz napraw w kanale remontowym wnioskodawca wykonywał również szereg czynności poza nim: wymianę ogumienia, oświetlenia, konserwację dźwigów i naprawę koparek, regeneracja rozruszników . Natomiast od 1 sierpnia 1985 r. również, czynności związane z gospodarką materiałową. Prace mechanika samochodów i sprzętu łączył z pracą w akumulatorowni. W wykazie A, dział XIV (prace różne), poz. 13 wymienione są prace w akumulatorowniach: opróżnianie, oczyszczanie i wymiana stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych, jednakże prace o takim charakterze nie były wykonywane przez wnioskodawcę w akumulatorowni stale, bowiem zajmował się on również regeneracją akumulatorów, rozruszników, chłodnic. Przygotowywał roztwory elektrolitu oraz uzupełniał płyn w wózkach widłowych i akumulatorowych. Sąd powołał
Treść w wyroku SN z dnia 17 kwietnia 2014 r. (sygn. akt. I UK 384/13,  LEX nr 1466626) w którym stwierdzono , iż czym innym jest obsługa akumulatorów polegająca na wymianie lub uzupełnieniu płynów, demontażu, zestawianiu akumulatorów i czym innym jest praca stała i w pełnym wymiarze w akumulatorowniach polegająca na opróżnianiu, oczyszczaniu i wymianie stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych. Nie każda więc praca przy obsłudze akumulatorów to praca w akumulatorowni. Praca szczególna w akumulatorowni to wyłącznie rodzajowo określone czynności, polegające na opróżnianiu, oczyszczaniu i wymianie stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych. Dlatego wymiana, demontaż akumulatorów na wózkach albo uzupełnienie płynuw akumulatorach to nie to samo co wymiana stężonego kwasu siarkowegoi płyt ołowianych w akumulatorach w akumulatorowni.
Sąd powołał również orzecznictwo z którego wynika , że nie każda praca mechanika samochodowego uprawnia do wcześniejszego wieku emerytalnego. Z dobrodziejstwarozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43) może skorzystać jedynie ten mechanik, który wykonywał prace w kanałach remontowych przy naprawie po jazdów mechanicznych lub szynowych (vide wykaz A dział XIV poz. 16 rozporządzenia). Wykładnia przytoczonego zapisu powinna być dokonywana łącznie z § 2 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, zgodnie z którym okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził , że wnioskodawca nie udowodnił na dzień wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS, tj. 1 stycznia 1999 r. 15 lat pracy w warunkach szczególnych wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy i tym samym nie spełnił koniecznej przesłanki do ustalenia prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym, na podstawieart. 32 w związku z art. 184 ustawy emerytalnej.
W podstawie prawnej wydanego orzeczenia Sąd dodatkowo powołałart. 477 
14
         § 1 k. p. c.
Powyższy wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu zaskarżył apelacją osobiście sporządzoną wnioskodawcaZ. Z.. Z treści apelacji wynika , że wnioskodawca zaskarżył wyrok w całości nie zgadzając się z ustaleniami Sądu dotyczącymi jego pracy w warunkach szczególnych . Wnioskodawca kwestionował ustalenia Sądu dotyczące jego pracy w akumulatorowni i pracy mechanika w kanale . Wnioskodawca domagał się ustalenia , że również w okresie nauki zawodu w(...)wP.przez 15 miesięcy pracował w kanale jako pomocnik mechanika samochodów ciężarowych .
Na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie wnioskodawca domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i przyznania prawa do spornego świadczenia emerytalnego .
Organ rentowy nie odniósł się do apelacji wnioskodawcy .

Sąd Apelacyjny zważył co następuje :
Apelacja wnioskodawcy jest nieuzasadniona i jako taka podlega oddaleniu, albowiem zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu jest trafnyi nie narusza prawa.
Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnieniaZ. Z.do emerytury w obniżonym wieku ze względu na zatrudnienie w szczególnych warunkach , na podstawieart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U. 2009 nr 153 , poz. 1227 ) .
Prawo do emerytury, zgodnie z powołaną podstawą prawną, przysługuje ubezpieczonemu – mężczyźnie, urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r., po ukończeniu 60 lat, o ile przed dniem 1 stycznia 1999 r. spełni warunki stażowe – a to wykaże łączny staż ubezpieczenia wynoszący, co najmniej 25 lat, w tym 15 lat wykonywania stale i w pełnym wymiarze pracy w warunkach szczególnych oraz który nie przystąpił do OFE. Podkreślić należy, iż prawo do tej emerytury przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia warunki określone w tym przepisie, niezależnie od tego, kiedy osiągnął przewidziany ustawą wiek emerytalny.
Bezspornym w sprawie było, żeZ. Z.ukończył 60 lat życia, oraz że legitymuje się ogólnym stażem ubezpieczeniowym liczonym na dzień1 stycznia 1999 r. w wymiarze 24 lat , 3 miesiące i 23 dni . Spornym pozostawał dalszy ogólny staż ubezpieczeniowy wnioskodawcy oraz okres zatrudnienia w warunkach szczególnych .
W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy rozstrzygnął spór dotyczący stażu ubezpieczeniowego wnioskodawcy dokonując ustaleń na podstawie zeznań świadków i dokumentów odnośnie zatrudnienia wnioskodawcy od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. w(...)wG.w okresie nauki w(...)wP.w ramach umowyo praktyczną naukę zawodu w zawodzie mechanika maszyn rolniczych . Powyższe ustalenia faktyczne pozwoliły Sądowi przyjąć za wykazany dalszy w/w ogólny staż ubezpieczeniowy wnioskodawcy – jako okres składkowy na podstawie art. 6 ust 2 pkt 1a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz FUS .
W dalszej kolejności spornym pozostawało , czyZ. Z.w czasie swojego zatrudnienia od 15 grudnia 1975 r. do 28 lutego 1991 r. w(...)wP.wykonując pracę mechanika samochodów i sprzętu , stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych tj :
- prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych ,
- prace w akumulatorowniach : opróżnianie , oczyszczanie i wymiana stężonego kwasu siarkowego i płyt ołowianych ,
tj. prace wymienione w Wykazie „A” Dział XIV poz. 16 i 13 – stanowiącym załącznik do Rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze .
Sąd Okręgowy na podstawie przesłuchania wnioskodawcy, zeznań świadków oraz dowodów z dokumentów, tj. akt osobowych ustalił, że wnioskodawca w spornym okresie nie pracował stale i w pełnym wymiarze w warunkach szczególnych .
Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje poczynione przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne, jak też rozważania prawne i przyjmuje je za własne, co oznacza, że nie zachodzi potrzeba ich ponownego , szczegółowego przytaczania (art. 387 § 1 k.p.c.wyr. SN z 27.01.2012 r. II UK 103/11).
Okolicznością podlegającą ocenie było, czy wnioskodawca spełnia warunki do uzyskania prawa do emerytury w wieku obniżonym.
Zgodnie z§ 2 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 , poz. 43 z późn. zm.) okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Sąd Apelacyjny w pełni podzielił niewadliwe ustalenia Sądu Okręgowego, iż wnioskodawca w okresie zatrudnienia w(...)wP., pracując na stanowisku mechanika samochodów i sprzętu od 15 grudnia 1975 r. do 28 lutego 1991 r. – jako jedyny mechanik samochodowy w zakładzie w okresie objętym sporem nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wyłącznie czynności , jakie uznać należy za pracę w warunkach szczególnych ( prace mechanikaw kanale remontowym i w akumulatorowni ) ponieważ wykonywał wszystkie zlecone mu prace mechanika samochodowego i maszyn .
Zakład dysponował zewnętrznym , metalowym kanałem najazdowym za pomocą którego wnioskodawca dokonywał napraw ciężkiego sprzętu . Brak jednak podstaw do uznania takich prac za pracę w warunkach szczególnych . Nadto od 1 sierpnia 1985 r. wykonywał również czynności związane z gospodarką magazynową . Wnioskodawca nie udowodnił również , by w ramach pracy – praktycznej nauki zawodu od 1 września 1969 r. do 30 czerwca 1972 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy stale wykonywał pracę w warunkach szczególnych tj: pracę mechanika w kanałach remontowych i w akumulatorowni . Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika , że pracował on kolejno na poszczególnych stanowiskach pracy w wydziałach istniejących w Zakładzie ((...)wG.) . Brak zatem podstaw do przyjęcia ,że wykonywał wówczas wyłącznie pracę w warunkach szczególnych .
Brak zatem jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych do ustalenia, że wnioskodawca w spornym okresie pracy w(...)wP.czy też w okresie naukii pracy w(...)G.udowodnił co najmniej 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pracy w warunkach szczególnych.
Odnosząc się do zarzutu wadliwych ustaleń faktycznych Sądu , co do charakteru pracy świadczonej przez wnioskodawcę w okresach objętych sporem, jedynie w oparciu o treść dokumentacji zatrudnienia wnioskodawcy z tych okresów z pominięciem zeznań świadków i wnioskodawcy, co w ocenie apelującego, skutkowało ustaleniami nie znajdującymi oparcia w materiale dowodowym sprawy – Sąd Apelacyjny nie podziela tego zarzutu. W świetleart. 233 § 1 k.p.c.sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.
Dla skuteczności zarzutu obrazy powołanego przepisu należało wykazać, że Sąd I instancji pominął w swojej ocenie część istotnych dowodów, lub dokonał oceny zebranego materiału w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami logicznego powiązania wniosku z ustalonym stanem faktycznym lub z doświadczeniem życiowym. W ocenie Sądu Apelacyjnego autor apelacji nie wykazał istnienia powyższych wadliwości w sądowej ocenie materiału dowodowego. Z  uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że Sąd I instancji ocenił wszystkie dowody na tych samych zasadach – tak dokumentację zatrudnienia wnioskodawcy, jak i dowody z osobowych źródeł dowodowych. Wbrew twierdzeniom apelującego Sąd mógł skontrolować treść zeznań świadków i wyjaśnień wnioskodawcy z treścią zapisów zawartych w dokumentacji zatrudnienia. Zgodnie z zasadami obowiązującej procedury cywilnej sąd dokonuje samodzielnie oceny odnośnie charakteru wykonywanej pracy oraz zasadności zaliczenia poszczególnych okresów zatrudnienia do pracy w warunkach szczególnych. Władny jest przy tym czynić te ustalenia w oparciu o wszystkie wiarygodne dowody w tym zgromadzoną, dość dokładnie prowadzoną w tym przypadku, dokumentację osobową pracownika z okresów objętych sporem. Przy czym należy zwrócić uwagę , iż warunki szczególne pracy o jakich mowa w przepisach powołanego wyżej Rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r. nie są tożsame z warunkami szkodliwymi pracy o jakich wspomina wnioskodawcaw swojej apelacji .
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić , że ostateczna ocena, iż wnioskodawca nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy wykonywanej stalei w pełnym wymiarze w warunkach szczególnych jest w pełni uzasadniona. Tym samym brak było podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania prawa do emerytury zgodnie z art. 184 ust. 1 i art. 32 ustawy o emerytach i rentach z FUS w związku z § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego … Postępowanie przeprowadzone bowiem przed Sądem Okręgowym wykazało, iż wnioskodawca nie wykazał 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach świadczonej stalei w pełnym wymiarze czasu pracy. W konsekwencji Sąd I instancji oddalając odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej wnioskodawcy prawa do spornego świadczenia emerytalnego nie dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego i materialnego, zaś autor apelacji nie przedstawił argumentacji, która mogłaby zmienić tę ocenę.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Sąd Apelacyjnych zgodnie zart. 385 k.p.c.oddalił apelację, jako niezasadną.
.