Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1108/14
Data wyroku: 2015-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Lesiewska, Mariola Urbańska-Trzecka, Małgorzata Bonisławska-Kania
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437§1kpk

Sygn. akt.IV Ka 1108/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Danuta Lesiewska
Sędziowie SO Mariola Urbańska - Trzecka (sprawozdawca)
SO Małgorzata Bonisławska-Kania
Protokolant sekr. sądowy Anna Jagieło-Pick
przy udziale Jerzego Koźmińskiego - Prokuratora Prokuratury Okręgowejw Bydgoszczy

po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 roku
sprawyT. R.s.J.iE.ur. (...)I.
oskarżonego zart. 178 a § 4 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 13 sierpnia 2014 roku sygn. akt VI K 403/13
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności przyjmuje przepisart. 69 § 4 kkiart. 70 § 1 punkt 1 kk; utrzymuje wyrok w pozostałej części; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.
.
Sygn. akt IV Ka 1108/1408

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 13 sierpnia 2014 roku sygn. akt VI K 403/13T. R.został uznany z a winnego popełnienia czynu z art. 178A§ 4 kkpolegającego na tym, że w dniu 4 lipca 2013 roku wI.naulicy (...)kierował w ruchu lądowym samochodem markiS. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości z wynikami; I- 1,47 mg/l, II – 1,56 mg/l, III – 1,53 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc prawomocnie skazanym wyrokiem sądu rejonowego w Inowrocławiu sygn. akt VII K 563/09 za przestępstwo zart. 178a § 1 kki na podstawieart. 178a 4 kkskazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 §1 kkiart. 70 §1 pkt 1 kkwarunkowo zawieszono na okres próby 5 lat.
Na podstawieart. 71 §1 kkwymierzono oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 złotych jedna stawka.
Na podstawieart. 49 § 2 kkorzeczono świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
Na podstawieart. 42§ 2 kkorzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat.
Wyrok zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
Apelację od powyższego wyrku wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 438 pkt 1i 3 kpkprokurator zarzucił:

⚫

obrazę prawa materialnego tj.art. 69 § 4 kkpoprzez jego niezastosowanie, a błędne przyjęcie wobec oskarżonego jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolnościart. 69 § 1 kk, w sytuacji gdy oskarżony dopuścił się czynu zart. 178a § 4 kk.

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który maił wpływ na treść wyroku, podlegający na błędnym ustaleniu, iż w stosunku doT. R.istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca wymierzenie skazanemu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, podczas gdy należyta ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego.

Stawiając te zarzuty prokurator wniósł o zmianę wyroku:

-

wpunkcie 2poprzez usunięcie z podstawy prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności przepisuart. 69 § 1 kki w to miejsce powołanieart. 69 § 4 kk,

orzeczenie wobec oskarżonegoT. R.kary pozbawienia wolności na podstawieart. 178a § 4 kkkary 10 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia i utrzymanie w mocy wyroku w pozostałej części.

Na rozprawie odwoławczej prokurator zmodyfikował zarzuty i wnioski apelacji i podtrzymał jedynie zarzut obrazy prawa materialnego i wniosek o zmianę podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje.
Apelacja prokuratora po jej zmodyfikowaniu zasługiwała na uwzględnienie.
Stwierdzić w pierwszym rzędzie należy, że w ocenie sądu odwoławczego - sąd pierwszej instancji w sposób należyty przeprowadził postępowanie dowodowe, po czym poczynił trafne ustalenia faktyczne, w zakresie określonym w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, po przeprowadzeniu analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dochodząc do słusznego wniosku, że materiał zebrany w sprawie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżonyT. R.dopuścił się przypisanego czynu. Lektura uzasadnienia wskazuje, że sąd dokonał zgodnej z wymogami i zasadami procesowymi analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, stosownie do wskazania zawartego wart. 4 k.p.k., uwzględnił zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, nie przekraczając przy tym zasady swobodnej ich oceny, z których to wyprowadził prawidłowe wnioski, które odpowiadają zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, zgodnie z treściąart. 7 k.p.k.Sąd orzekający wskazał, jakie fakty uznał za dowiedzione, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. W związku z powyższym podkreślić należy, iż proces wyrokowania w przedmiotowej sprawie w pełni odpowiada przepisom procedury karnej.
Czyniąc natomiast zadość stosownym wymogom procesowym przewidzianym dla postępowania odwoławczego treścią przepisów art.art. 433 § 2 i 457 § 3 k.p.k., należy stwierdzić co następuje w odniesieniu do zarzutu obrazy prawa materialnego.
Słuszny był zarzut obrazy prawa materialnego podniesiony w apelacji prokuratora, a dotyczący obrazyart. 69 § 4 kkw odniesieniu do oskarżonego w odniesieniu doT. R..
Zarzut obrazy prawa materialnego jest słuszny gdy stanowi samodzielną podstawę odwoławczą, polega zaś na wadliwym jego zastosowaniu (lub niezastosowaniu) w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Obraza prawa materialnego zachodzi tylko wtedy, gdy nastąpiła błędna wykładnia danego przepisu, albo został zastosowany przepis niewłaściwy lub pominięto obligatoryjne.
W realiach niniejszej sprawy oczywistym jest, że w przypadku skazania za przestępstwo zart. 178 a 4 kkna karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania podstawa prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jestart. 69 § 4 kk, a nie jak błędnie przyjął sąd meritiart. 69 § 1 kk.
Doszło więc do wydania wyroku z obrazą prawa materialnego, co zarzut prokuratora w tym wyłącznie zakresie czyni skutecznym, w konsekwencji czego sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku, związanego z warunkowym zawieszeniem orzeczonej wobecT. R.kary pozbawienia wolności przywołałart. 69 § 4 kki70 § 1 pkt 1 kk.
Z uwagi na to, że prokurator nie podtrzymał zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych sąd odwoławczy nie widzi potrzeby czynienia rozważań w tym zakresie.
Wystarczającym jest stwierdzenie, że co do kary sąd meriti rozstrzygnięcie w w tej omawianej materii uczynił, respektując zasady wymiaru kary i nie wykroczył poza swoje uprawnienia w zakresie swobodnego kształtowania sędziowskiego wymiaru kary. Kara w ostatecznym swym wymiarze została ukształtowana uwzględniając wszystkie okoliczności tej sprawy, jest adekwatna w stosunku do winy i społecznej szkodliwości czynu jakiego się dopuściłT. R.i spełnia cele kary tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej, czyniąc zadość wymogom kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Z tych wszystkich względów sąd odwoławczy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśliart. 636 § 1 i art. 624 § 1 kpk.