Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 779/14
Data wyroku: 2015-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maksoń-Prach

Sygn. akt II K 779/14
3 Ds 329/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 listopada 2015r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach
Protokolant: Agata Maruniak
w obecności Prokuratora: Patrycji Michałek
po rozpoznaniu w dniu: 25/02/2015r., 04/05/2015r., 10/06/2015r., 21/09/2015r., 25/11/2015r.
sprawy:
A. K.
s.K.iB.
ur. (...)wR.
oskarżonego o to, że:
w okresie od stycznia 2010 roku do marca 2014 roku wR.poprzez wszczynanie awantur, wyzywanie słowami wulgarnymi i obraźliwymi, grożeniem zabójstwem, ośmieszanie i poniżanie, szarpanie, szturchanie, popychanie, łapanie za ramiona i potrząsanie, bicie rękami po całym ciele a także kopanie znęcał się fizycznie i psychicznie nad żonąJ. K.,

tj. o czyn zart. 207 § 1 kk

1
uznaje oskarżonegoA. K.za winnego popełnienia tego, że w okresie od stycznia 2010 roku do marca 2014 roku wR.poprzez wszczynanie awantur, wyzywanie słowami wulgarnymi i obraźliwymi, grożeniem zabójstwem, ośmieszanie i poniżanie, szarpanie, szturchanie, popychanie, łapanie za ramiona i potrząsanie znęcał się fizycznie i psychicznie nad żonąJ. K.tj. o czyn zart. 207 § 1 kki za to na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkw zw. zart. 67 § 1 kkpostępowanie wobecA. K.warunkowo umarza ustalając okres próby na 1 (jeden) rok;

2
na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 2 kkzobowiązuje oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej w terminie 14 (czternastu) dni od uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia;

3
na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 1 i ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28. 09. 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 576,00 (pięćset siedemdziesiąt sześć) złote tytułem poniesionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika;

4
na podstawieart. 629 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 469,26 (czterysta sześćdziesiąt dziewięć 26/100) złotych i obciąża go opłatą w kwocie 100 (sto) złotych.

Sędzia:
Sygn. akt II K 779/14

UZASADNIENIE
OskarżonyA. K.pozostawał w związku małżeńskim z pokrzywdzonąJ. K.. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego wG.Ośrodek Zamiejscowy wR.z dnia 07 kwietnia 2014 r. małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód – bez orzekania o winie stron. Wymienieni z małżeństwa posiadają córkęM.. W 2010 r. strony wraz z córką zamieszkały wspólnie w domu położonym wR.. Wraz ze stronami zamieszkali rodzice pokrzywdzonej –B.iK. R.. W trakcie trwania związku małżeńskiego pomiędzy oskarżonym, a pokrzywdzoną często dochodziło do kłótni i nieporozumień. Dochodziło również do konfliktów oskarżonego z teściami.
Od stycznia 2010 r. negatywne zachowanie oskarżonego przybrało na sile. Oskarżony w trakcie awantur wyzywał żoną słowami wulgarnymi i obraźliwymi. Nadto ośmieszał ją i poniżał, szarpał, szturchał, popychał ją, łapał za ramiona i potrząsał. W miejscu zamieszkania stron dochodziło do interwencji Policji. W dniu 22 marca 2015 r. pokrzywdzonaJ. K.wyprowadziła się do mieszkania wR..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonego (k. 145 – 147, 156 – 157, 197v. – 198v.)
- częściowo zeznań pokrzywdzonej (k. 2 – 4, 27 – 28, 55 – 56, 84 – 85, 108, 136 – 138, 154 – 155, 199 – 201)
- zeznań świadków:K. R.(k. 15 – 16, 82 – 83, 2015v. - 2016),B. R.(k. 17 – 19, 25 – 26, 80 – 81, 201 – 202v.),M. K.(k. 20 – 21, 99 – 100, 216),S. T.-W.(k. 22 – 24, 127 – 128, 216v. – 217),K. B.(k. 35 – 36, 217),L. S.(k. 39 – 40, 217),I. W.(k. 41 – 42, 217v.),S. S. (1)(k. 44 – 45, 218),B. K.(k. 59 – 61, 217v. – 218),E. W.(k. 62 – 63, 218v.),P. G.(k. 65, 218v.),R. G.(k. 66, 219),P. W.(k. 67, 275v.),S. b. (1)(k. 69, 275v.),K. K. (2)(k. 90 – 91, 231v.),B. F.(k. 93 – 94, 201),G. F.(k. 95 – 96, 201),J. T. (1)(k. 106, 231v.),M. W. (1)(k. 113, 261v.),K. M.(k. 115, 231v.),R. W.(k. 118 – 120, 232),G. M.(k. 121 – 122, 232),A. T.(k. 123 – 124, 261v.),T. T.(k. 125 – 126, 261v.),A. B. (1)(k. 134, 262)
- niebieskiej karty (k. 51 – 54)
- wyroku o sygn. II RC(...)(k. 142)
OskarżonyA. K.zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie sądowej nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W obszernych wyjaśnieniach oskarżony podał, iż od 2010 r. zamieszkiwał wraz z żoną i teściami w domu wR.. Z uwagi na nadużywanie alkoholu przezK. R.pomiędzy teściami często dochodziło do kłótni i awantur. Oskarżony dodał, iż od 2011 r. jest mocno skonfliktowany z teściami, którzy zaczęli uważać się za jedynych właścicieli domu. Wkrótce po stronie rodziców opowiedziała sięJ. K.. Ponadto oskarżony dodał, iż przed rozwodem, który miał miejsce w 2014 r.J. K.wraz ze swoimi rodzicami wielokrotnie bezpodstawnie wzywała Policję. Pokrzywdzona oskarżyła go także o molestowanie córkiM.. Oskarżony dodał, iż to pokrzywdzona awanturowała się i wyzywała go – w szczególności po użyciu alkoholu. w dniu 22 marca 2014 r. pokrzywdzona wyprowadziła się z domu, twierdząc, iż została z niego wyrzucona.
Oskarżony nie był wcześniej karany sądownie.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoA. K.(k. 145 – 147, 156 – 157, 197v. – 198v.)
- karta karna (k. 274)
Jakkolwiek nie ulega wątpliwości, iż oskarżony jest mocno skonfliktowany z byłą żoną i jej rodzicami, postawa oskarżonego, który nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu nie zasługuje na aprobatę Sądu.
PokrzywdzonaJ. K.w swoich zeznaniach podała, iż każda rozmowa z mężem kończyła się awanturą. Oskarżony wielokrotnie wyzywał pokrzywdzoną. Awantury i kłótnie połączone z wyzwiskami odbywały się praktycznie każdego dnia. Pokrzywdzona dodała, iż musiała zachowywać spokój. W przeciwnym wypadku oskarżony uciekał się do przemocy fizycznej. Wielokrotnie kopał ją bez powodu. RównocześnieJ. K.podała, iż oskarżony nastawił przeciwko niej córkę. Ponadto pokrzywdzona w swoich zeznaniach odnosiła się do wydarzeń, które miały miejsce w latach 2002 – 2005, jednakże Sąd nie wziął ich pod uwagę, gdyż nie były one przedmiotem przedmiotowego postępowania.
ŚwiadekB. R.– matka pokrzywdzonej zeznała, iż od stycznia 2010 r. do marca 2014 r. bardzo często słyszała kłótnie, płacze i wyzwiska. Oskarżony wyzywał pokrzywdzoną, wielokrotnie w sposób bardzo wulgarny. Równocześnie świadek dodała, że oskarżony często bił pokrzywdzoną, jednak nie potrafiła wskazać kiedy pobicia te miały miejsce. Także świadekK. R.– ojciec pokrzywdzonej zeznał, iż oskarżony znęcał się nadJ. K.zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Równocześnie przyznał, iż nie był świadkiem żadnego pobicia, a w jego obecności oskarżony był zawsze wzorowym mężem.
Przesłuchana w charakterze świadkaM. K.– córka oskarżonego i pokrzywdzonej, zeznała iż pomiędzy stronami często dochodziło do awantur. W ich trakcie strony wyzywały się wzajemnie. Równocześnie świadek zaprzeczyła by była świadkiem przemocy fizycznej stosowanej przez oskarżonego. Świadek dodała, iż awantury nasiliły się z powodu konfliktu oskarżonego z dziadkami (B.iK. R.).K.miały miejsce interwencje Policji. Świadek stanowczo zaprzeczyła by kiedykolwiek widziała jak oskarżony bije pokrzywdzoną – mimo, iżJ. K.kuliła się i krzyczała, że mąż ją bije. Potwierdziła, iż miało miejsce szturchanie.
ŚwiadekS. W.przyznała, iżJ. K.zwierzała jej się, że jest wyzywana i obrażana przez męża, który m.in. twierdzi, że jest głupia i gruba. Nadto pokrzywdzona mówiła, że oskarżony szarpał ją i popychał. Równocześnie zaprzeczyła by kiedykolwiek była naocznym świadkiem tych wyzwisk. Świadek przyznała również, iż w pierwszej kolejności pokrzywdzona zapytała czy będzie występować w charakterze świadka na Policji i dopiero wtedy poinformowała ją o wyzwiskach. Także z zeznań świadkaK. B.wynika, iż pokrzywdzona informowała ją o wyzwiskach kierowanych przez oskarżonego. Nadto pokrzywdzona żaliła się, że oskarżony nadmiernie ją kontroluje.
J. K.zwierzała się równieżE. W.. Świadek potwierdziła, że z relacji pokrzywdzonej wie, że oskarżony znęcał się nad nią psychicznie, wyszydzał ją i poniżał. Nadto pokrzywdzona twierdziła, że oskarżony kontaktuje się z jej koleżankami by nakłoniły ją do wycofania pozwu rozwodowego, jak również nastawia przeciwko niej córkę.
M. W. (2)również potwierdziła, iż pokrzywdzona zwierzała jej się z problemów z mężem.J. K.mówiła, iż oskarżony wyzywa ją i poniża. Nadto świadek wielokrotnie zapraszała małżeństwoK.do swojego domu. W trakcie tych spotkań towarzyskich oskarżony upokarzał pokrzywdzoną, traktował ją niegrzecznie.
A. B. (2)– psychoterapeutka, do której zgłosiła się pokrzywdzona zeznała, iżJ. K.jest typem ofiary. Z relacji pokrzywdzonej wynika, iż oskarżony szantażował ją i znęcał się nad nią psychicznie. Ponadto wyzywał ją, ignorował, nazywał głupia wariatką. Szarpał ją, zastraszał i podsłuchiwał. RównocześnieA. B. (1)dodała, iż z relacji innego psychologa wie, że oskarżony zgłosił się po pomoc.
B. K.– matka oskarżonego podała, iż była świadkiem awantury pomiędzy stronami orazB.iK. R.. Przyznała również, iżJ. K.twierdziła, że oskarżony nastawia przeciwko niej córkęM..
Zeznania pokrzywdzonej zasługują na wiarę jedynie w części, gdzie przyznaje ona, że oskarżony często awanturował się, wyzywał ją słowami wulgarnymi i obraźliwymi, jak również poniżał ją, szarpał, szturchał i popychał. W tej części znajdują one potwierdzenie w zeznaniach części świadków – córki stron, rodziców pokrzywdzonej oraz jej koleżanek. Nadto o faktach tych zeznała także psycholog, do której zgłosiła się pokrzywdzona. Na uwagę zasługuje fakt, iż koleżanki pokrzywdzonej o całej sytuacji wiedzą jedynie z jej relacji. Równocześnie nie znalazły potwierdzenia twierdzenia pokrzywdzonej, iż oskarżony bił ją rękami po całym ciele, jak również kopał. Równocześnie z zeznań świadkaM. K., które Sąd uznał za wiarygodne w całości, jasno wynika, iż oskarżony nie nastawiał córki przeciwko matce.
Funkcjonariusze policji:S. S. (1),P. G.iR. G.przyznali, iż wielokrotnie brali udział w interwencjach w domu oskarżonego. RównocześnieS. S. (1)potwierdził, iż w rodzinie była założona „Niebieska karta”. Zawiadomienie wpłynęło ze szkołyM. K.. Świadkowie zgodnie zaprzeczyli by mieli informacje o biciu żony przez oskarżonego.
ŚwiadkowieG. F.iB. F.– sąsiedzi małżeństwaK., w swoich zeznaniach zgodnie podali, iż nie mają wiedzy dotyczącej znęcania się oskarżonego nad żoną. Zgodnie podali również, iż nie byli świadkami awantur pomiędzy stronami.
Również świadkowie:I. W.,L. S.,K. K. (2),J. T. (2),K. M.,G. M.,R. W.,P. W.,S. B.,A. T.iT. T.zeznali, iż nic nie wiedzą o tym by oskarżony w trakcie trwania małżeństwa znęcał się nad żonąJ. K..
Tym samym zeznania tych świadków mają drugorzędne znaczenie w przedmiotowej sprawie.

Sąd zważył co następuje:
A. K.został oskarżony o to, że w okresie od stycznia 2010 r. do marca 2014 r. wR.poprzez wszczynanie awantur, wyzywanie słowami wulgarnymi i obraźliwymi, grożeniem zabójstwem, ośmieszanie i poniżanie, szarpanie, szturchanie, popychanie, łapanie za ramiona i potrząsanie, bicie rękami po całym ciele a także kopanie znęcał się fizycznie i psychicznie nad żonąJ. K., tj. o czyn zart. 207 § 1 kk.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał przede wszystkim, iż strony są ze sobą mocno skonfliktowane. Konflikt ten zakończył się rozwiązaniem małżeństwa przez rozwód w dniu 07 kwietnia 2014 r. Nadto w zarzucanym okresie oskarżony był mocno skonfliktowany ze swoimi teściami –B.iK. R.. Zdaniem Sądu miało to wpływ na zachowanie oskarżonego względem pokrzywdzonej. Równocześnie Sąd uznał, iż zachowanie oskarżonego istotnie nosiło znamiona znęcania się psychicznego, jak i fizycznego. Jednak twierdzenia pokrzywdzonej, iż oskarżony bił ją pięściami po całym ciele oraz kopał nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wina oskarżonegoA. K.nie budzi wątpliwości. Należy jednak podkreślić, że wina oskarżonego z uwagi na skonfliktowanie z pokrzywdzoną i jej rodzicami nie może być uznana za znaczną. Na ocenę stopnia zawinienia miało również wpływ zachowanie się pokrzywdzonej, która w pewnej części awantur i kłótni była również aktywna. Dochodziło do wzajemnych wyzwisk, a nawet szarpania. Jej udział był jednak nieznaczny i nie może ekskulpować oskarżonego. Warto również zauważyć, że w chwili obecnej strony mieszkają osobno z nowymi partnerami i takie sytuacje nie mają już miejsca. Nadto oskarżony nie był dotychczas karany. Równocześnie winno się stwierdzić, że przestępstwo zarzucane oskarżonemu zart. 207 § 1 kkzagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W związku z tym zdaniem Sądu w sprawie zachodzą przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania karnego zart. 66 § 1 i 2 kk.
Uznając oskarżonego za winnego tego, że w okresie od stycznia 2010 r. do marca 2014 r. wR.poprzez wszczynanie awantur, wyzywanie słowami wulgarnymi i obraźliwymi, grożeniem zabójstwem, ośmieszanie i poniżanie, szarpanie, szturchanie, popychanie, łapanie za ramiona i potrząsanie znęcał się fizycznie i psychicznie nad żonąJ. K., tj. popełnienia czynu zart. 207 § 1 kk, na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkw zw. zart. 67 § 1 kkSąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobecA. K.ustalając okres próby na 1 rok. Najistotniejszą przesłanką zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania jest wymaganie, aby wina sprawcy i społeczna szkodliwość popełnionego przez niego czynu nie były znaczne. Słusznie podkreśla się w orzecznictwie SN, iż ustalenie, że wina sprawcy nie jest znaczna, wymaga najpierw uznania, że sprawca w ogóle ponosi winę, a więc jej przypisania (zob. wyr. SN z 9 I 2002 r., III KKN 303/00, Orz. Prok. i Pr. 2003, nr 2).
W przedmiotowej sprawie wątpliwości co do popełnienia przez oskarżonego czynu nie występują, co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy. Sąd uznał, iż właściwości i warunki osobiste oskarżonego uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa.
Dla urealnienia dolegliwości za popełniony czyn, Sąd na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 2 kkzobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej w terminie 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia.
Na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 1 i ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28. 09. 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduSąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 576,00 zł tytułem poniesionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika.
Na podstawieart. 629 kpkSad zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 469,26 zł i obciążył go opłatą w kwocie 100 zł.
Sędzia: