Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1454/15
Data wyroku: 2016-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 103 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 1454/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: st. sekr. Sądowy Dominika Kołpa
po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. w Warszawie
sprawyA. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o wyrównanie emerytury
na skutek odwołaniaA. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 21 lipca 2015 roku znak(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
W dniu 7 września 2015 rokuA. P.urodzony w dniu (...)numerPESEL (...), złożył do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w WarszawieVII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., odwołanie od decyzji ww. rentowego znak:(...)dotyczącej wypłaty świadczeń emerytalnychod dnia 2 stycznia 2013 roku zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu OkręgowegowW.z dnia 12 marca 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt VII U 628/13. W treści odwołania,A. P.wniósł o wypłatę zaległych świadczeń od dnia 2 stycznia 2013 roku (odwołanie k. 2 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 5 października 2015 roku, organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., wniósł o odrzucenie odwołaniana podstawieart. 477(
    10 )§ 1 k.p.c.W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy podniósł, iż w odwołaniuA. P., powołał jedynie pismo z dnia 27 sierpnia 2015 roku, natomiast nie wskazał daty decyzji od której się odwołuje, zgodnie natomiast z treścią wskazanegoart. 477(
    10 )§ 1 k.p.c.odwołanie powinno zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji, określenie i zwięzłe uzasadnienie zarzutów i wniosków oraz podpis ubezpieczonego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto organ rentowy podkreślił, iż Wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 marca 2015 roku została przyznana odwołującemu wcześniejsza emerytura od dnia 2 stycznia 2013 roku. po przedłożeniu zaś przezA. P.świadectwa pracy, potwierdzającego zakończenie zatrudnienia z dniem 30 czerwca 2015 roku, organ rentowy decyzją z dnia 21 lipca 2015 roku, przeliczył i podjął wypłatę świadczenia od dnia 1 lipca 2015 roku. W światle podniesionej argumentacji, organ rentowy wskazał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i brak jest jakichkolwiek podstawdo uwzględnienia odwołania (odpowiedź na odwołanie k. 4-4verte a.s.)

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, ustalił w sprawie następujący stan faktyczny:
W dniu 7 stycznia 2013 roku, ubezpieczonyA. P.urodzony (...), nrPESEL (...), złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)OddziałwW.wniosek o wcześniejszą emeryturę z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych. Ubezpieczony dołączył do wniosku kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych, świadectwa z całego okresu zatrudnienia oraz zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu . W treści wniosku, ubezpieczony złożył oświadczenie,iż nadal pozostaje w stosunku pracy, a pracodawcą zatrudniającym ubezpieczonegojest Komenda Stołeczna Policji przyul. (...), 00-150 wW.(k. 1-22 a.r).
Po rozpoznaniu wnioskuA. P.oraz załączonej dokumentacji zatrudnienia ubezpieczonego, organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., wydał w dniu 15 marca 2013 roku, decyzję znak: ENMS/10/(...)odmawiającą ubezpieczonemu prawa do wcześniejszej emerytury albowiem w ocenie organu rentowego,A. P.nie udowodnił 15 lat pracy w warunkach szczególnych (decyzja z dnia15 marca 2013 roku k. 83 a.r.)
Decyzję z dnia 15 marca 20132 roku zaskarżył ubezpieczonyA. P.. Inicjując postępowanie odwoławcze prowadzone w tutejszym Sadzie Okręgowym pod sygnaturą akt VII U 628/13. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu postpowania dowodowego ustalił,iż odwołujący spełnia niezbędne warunki do przyznania przedmiotowego świadczenia emerytalnego. Ponadto, Sąd Okręgowy ustalił, iżA. P.urodzony w dniu (...), w dniu(...)stycznia 2013 roku ukończył 60 lat i od tej daty Sąd Okręgowyw wyroku z dnia 12 marca 2015 r. sygn. akt VII U 628/13 przyznał ubezpieczonemu prawo do wcześniejszej emerytury z warunków szczególnych, zmieniając tym samym zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 15 marca 2013 r., znak: ENMS/10/(...)(okoliczność bezsporna k. 175 a.r.).
Wykonując wyrok Sądu Okręgowego, organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., decyzją z dnia 16 kwietnia 2015 r. przyznałA. P., emeryturę od dnia 2 stycznia 2013 roku tj. od daty określonej wyrokiem Sądu Okręgowego w sprawie sygn. akt VII U 628/13. W treści tej decyzji, organ rentowy poinformował ubezpieczonego, iż wypłata emerytury została zawieszona z powodu kontynuowania zatrudnienia (decyzja k. 217 a.r.).
Od dnia 1 kwietnia 2003 roku do 30 czerwca 2015 roku odwołującyA. P.był zatrudniony w Komendzie Stołecznej Policji (świadectwo pracy k. 233 a.r.). Wnioseko emeryturę ubezpieczony złożył do ZUS w dniu jak wskazano powyżej, w dniu 7 stycznia 2013 roku, a zatem przed dniem złożenia wniosku o emeryturę,A. P.był już zatrudniony w ww. Komendzie Stołecznej Policji i kontynuował to zatrudnienie nawetpo nabyciu uprawnień do emerytury na podstawie wyroku Sądu z dnia 12 marca 2015 roku.
Na skutek złożenia w dniu 30 czerwca 2015 roku, do organu rentowego ZUS(...)Oddział wW.ww. świadectwa pracy z okresu zatrudnienia w ww. Komendzie Stołecznej Policji, organ rentowy wydął decyzję z dnia 21 lipca 2015 roku w przedmiocie ustalenia wysokości i podjęcia wypłaty emeryturyA. P.od dnia 1 lipca 2015 roku (decyzja z dnia 21 lipca 2015 roku k. 237 a.s.).
Decyzję zaskarżyłA. P., inicjując tym samym niniejsze postępowanie odwoławcze w sprawie VII U 1454/15 , jednakże w odwołaniu nie wskazał precyzyjnie daty tejże decyzji k. 2 a.s.).
W toku postępowania, profesjonalny pełnomocnik odwołującego po przystąpieniudo sprawy (na etapie zajęcia stanowisk procesowych skarżącego w odwołaniu, a organu rentowego w odpowiedzi na odwołanie,) niezwłocznie w piśmie procesowym z dnia6 listopada 2015 r. jasno podkreślił, iż odwołanie dotyczy decyzji z dnia 21 lipca 2015 rokuo znaku:(...)(k. 15 a.s.).
W ocenie profesjonalnego pełnomocnika odwołującego, organ rentowy wydął błędną decyzję, uniemożliwiającą ubezpieczonemu wcześniejsze przejście na emeryturę, wobec czego odwołujący musiał kontynuować zatrudnienie, by osiągnąć ustawowy wiek emerytalny, pozwalający na przejście na emeryturę na zasadach ogólnych- co też nastąpiło dopierow miesiącu lipcu 2015 roku. Mając na uwadze powyższe na uwadze, odwołujący podkreślił w toku postępowania, iż został pozbawiony prawa do emerytury, z którego pomimo nabytych uprawnień nie mógł korzystać. Wobec powyższego odwołujący stanął na stanowisku,iż żądanie wypłaty zaległej emerytury od stycznia 2013 roku jest całkowicie zasadne(k. 17 a.s.)
Pełnomocnik organu rentowego dowodził natomiast w toku postępowania, iż w dniu 30 września 2015 roku do oddziału wpłynęło świadectwo pracy wystawione przez Komendę Stołeczną Policji, potwierdzające zakończenie zatrudnienia ubezpieczonego z dniem30 czerwca 2015 roku, a zatem podjęcie emerytury w myśl przepisówustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychprawidłowo na mocy zaskarżonej decyzjiz dnia 21 lipca 2015 roku nastąpiło od dnia 1 lipca 2015 roku (k. 29 a.s.).
W dalszym toku postępowania pełnomocnik odwołującego złożył również kolejne pismo procesowe, stanowiące głównie polemikę w zakresie interpretacji przepisów określających właściwy moment wypłaty świadczenia emerytaA. P.(k. 31-32 a.s.).
Do zakończenia postępowania strony podtrzymały zajęte stanowiska procesowe, odwołujący w zakresie wyrównania emerytury poprzez wypłatę zaległych świadczeń emerytalnych za okres od 2 stycznia 2013 roku do dnia 1 lipca 2015 roku, a pełnomocnik organu rentowego w zakresie odrzucenia odwołania od decyzji z dnia 21 lipca 2015 roku.
Powyższy stan faktyczny w sprawie Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów zgromadzonych w dokumentacji akt rentowych ubezpieczonegoA. P.oraz dokumentacji akt sprawy niniejszej. W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę wydania orzeczenia kończącegospór w sprawie.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoA. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 21 lipca 2015 roku znak: ENS/10/(...)jako całkowicie bezzasadne podlegało oddaleniu.
W niniejszej sprawie ubezpieczony domagał się wypłaty wstrzymanej decyzją ZUSz dnia 16 kwietnia 2015 r. emerytury za okres od 2 stycznia 2013 roku do 1 lipca 2015 roku.
Sąd Okręgowy podkreśla, iż kwestię zasadności żądania wypłaty świadczenia emerytalnego (za okres ujęty w decyzji wstrzymującej wypłatę) z uwagi na kontynuowanie przez ubezpieczonego zatrudnienia, reguluje poza przepisamiustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U.2015.748 j.t.) przepisart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznychoraz niektórych innych ustaw(Dz. U. z 2010 r. nr 257, poz. 1726).
Sąd Okręgowy wskazuje, iż u podstaw wydania wspomnianej decyzji wstrzymującej wypłatę świadczenia było dodanie z dniem 1 stycznia 2011 roku doustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychart. 103a, zgodnie z którym prawodo emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracyz pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawado emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. Na mocy zaś art. 28 ustawy z dnia16 grudnia 2010 r. nowy art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS znalazł zastosowanie do emerytur przyznanych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, poczynając od 1 października 2011 r.Z uwagi na taką regulację, decyzją z dnia 16 kwietnia 2015 r. organ rentowy wstrzymał od dnia 2 stycznia 2013 r. wypłatę odwołującej emerytury z uwagina kontynuowanie przez nią zatrudnienia.
Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r.,w sprawie o sygnaturze akt K 2/12 , artykuł 28 ustawy z dnia 16 grudnia2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw utracił moc w zakresie,w jakim przewidywał stosowanieart. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdo osób, które nabyły prawo do emerytury przed 01 stycznia 2011 roku. Natomiast art. 103a powołanej ustawy pozostaje nadalw obrocie prawnym i znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emeryturyw momencie jego wejścia w życie i później, tj. od 1 stycznia 2011 r.
Mając na uwadze stan faktyczny w niniejszej sprawie, podkreślić trzeba,że ubezpieczony prawo do emerytury nabyła z dniem 2 stycznia 2013 roku., a zatem w czasie kiedy obowiązywał cytowany powyżej art. 103a ust. ustawy o emeryturach i rentach z FUSi przyznane świadczenie podlegało zawieszeniu z uwagi na kontynuowanie przez ubezpieczonego zatrudnienia. Zatem ubezpieczony składając wniosek o emeryturę miał świadomość, iż wedle obowiązującego wówczas art. 103a ustawy, aby otrzymywać świadczenie z ZUS musi przerwać zatrudnienie. Nie można więc stwierdzić, iż w spornym okresie ubezpieczony w niezasadny sposób został pozbawiony możliwości korzystaniaz przyznanych mu świadczeń, skoro w momencie przyznania świadczenia ówczesne przepisy kształtowały się w ten sam sposób. Zatem w jego przypadku przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie znajduje zastosowania, gdyż niekonstytucyjność przedmiotowego art. 28 ustawy została orzeczona w stosunku do określonej grupy emerytów, to jest takich, którzy nabyli prawo do tego świadczenia w okresie od 08 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r.,a więc wówczas kiedy zgodnie z obowiązującymi przepisami mogli kontynuować zatrudnienie i pobierać jednocześnie świadczenie. Dopiero następnie wskutek zmiany przepisów utracili to uprawnienie, w związku z czym zostali objęci nową dla nich, mniej korzystną treścią ryzyka emerytalnego.
Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż ubezpieczony niezasadnie domagałsię wypłaty świadczenia emerytalnego przyznanego mu od dnia 2 stycznia 2013 roku za okresod 2 stycznia 2013 roku do 1 lipca 2015 r., gdyż wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia13 listopada 2012 r., w sprawie K 2/12 (Dz. U. z 2012 r., poz. 1285) stwierdzający niezgodność zKonstytucjąart. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawyo finansach publicznych oraz niektórych innych ustawnie znajduje zastosowania do osób które nabyły świadczenie emerytalne tak jak ubezpieczony w dniu 2 stycznia 2013 roku.i domagają się wypłaty świadczenia za okres, kiedy to jego wypłata była wstrzymana.
Sąd Okręgowy podziela nadto stanowisko Sądu Apelacyjnego w Gdańsku zajętew uzasadnieniu wyroku z dnia 29 czerwca 2015 roku, w sprawie o sygnaturze akt III AUa 199/15, zgodnie z którymunormowana w art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, instytucja zawieszenia wypłaty emerytury nie pozbawia ubezpieczonego należnego mu świadczenia, a jedynie uzależnia wypłatę tego świadczenia od spełnienia przesłanki niepozostawania w stosunku pracy, a co się z tym wiąże – nieotrzymywania zarobkówz tytułu zatrudnienia. System ubezpieczeń społecznych skonstruowany został bowiem tak, aby osoby, które spełniły określone w ustawie o emeryturach i rentach z FUS, kryteriaw postaci odpowiedniego wieku oraz stażu pracy, w momencie kiedy nie są już w stanie kontynuować pracy, nie pozostawały bez środków utrzymania. Zasadniczym celem i ideą świadczenia emerytalnego nie jest zatem powiększanie dochodów osób pracujących,ale zabezpieczenie finansowe osób, które, spełniwszy określone kryteria, już pracować nie muszą. Art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie stoi w sprzeczności z powyższą ideą, a jedynie ogranicza możliwość równoczesnego pobierania dwóch świadczeń,tj. emerytury oraz wynagrodzenia za pracę.
Na marginesie rozważań niniejszej sprawy, Sąd Okręgowy podkreśla, iż pełnomocnik organu rentowego na rozprawie w dniu 18 stycznia 2016 roku wnosiło odrzucenie odwołania. Pełnomocnik ten nawiązał przy tym prawdopodobnie do stanowiska organu rentowego wyrażonego w odpowiedzi na odwołanie, iż odwołujący (nie reprezentowany jeszcze na etapie wniesienia odwołania -przez profesjonalnego pełnomocnika), nie złożył odwołania od decyzji z dnia 21 lipca 2015 r. tylkood wyjaśniającego pisma organu rentowego z dnia 27 sierpnia 2015 roku. (tj. po wydaniu decyzji). Pełnomocnik ustanowiony po stronie odwołującego, w piśmie z dnia 6 listopada 2015 r. jasno podkreślił, iż odwołanie dotyczy decyzji z dnia 21 lipca 2015 roku o znaku:(...)(k. 15 a.s.), a zatem decyzja została oznaczona w sposób prawidłowy. Organ rentowy nie może się również powoływać na ewentualną inną podstawę odrzucenia odwołania tj. z powodu przekroczenia terminu do wniesienia odwołania (tj. po upływie 30 dni od daty doręczenia opinii), albowiem w dokumentacji akt rentowychnie ma jakiegokolwiek dokumentu potwierdzenia odbioru decyzji przezA. P.. Nadto w piśmie procesowym z dnia 18 listopada 2015 r. inny pełnomocnik organu rentowegoH. P., wniosła o oddalenie odwołania, nie wnioskując przy tym dalej o odrzucenie odwołania (k. 29-29v a.s.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego od decyzji ZUSz dnia 21 lipca 2015 r. na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§1 k.p.c.
J.R.