Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 116/15
Data wyroku: 2015-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Kamiński
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 222§1 kk w zb z art 226§1 kk; art 58§3 kk

Sygn. akt VIII Ka 116/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Krzysztof Kamiński
Protokolant Katarzyna Grecka
z udziałem prokuratora Wiesławy Sawośko-Grębowskiej, po rozpoznaniu w dniu 08.04.2015 r. sprawyK. J.oskarżonego o czyn zart. 222§1 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2014 r. (sygn. akt VII K 749/14):
I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że z podstawy wymiaru kary eliminujeart. 58§3 k.k.
II. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
K. J.został oskarżony o to, że w dniu 26 kwietnia 2014 roku przyul. (...)wB.znieważył funkcjonariuszy Wydziału Patrolowo – Interwencyjnego Komendy Miejskiej Policji wB.A. M.,M. G.iP. J.w ten sposób, że wyzywał ich słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, a także naruszył nietykalność cielesnąM. G.popychając go w klatkę piersiową i nietykalność cielesnąP. J.uderzając go w głowę podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych tj. o czyn zart. 222§1 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem zaocznym z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt VII K 749/14 oskarżonegoK. J.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocyart. 222§1 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.skazał, zaś na mocyart. 222§1 k.k.w zw. z art. w zw. zart. 11§3 k.k.przy zastosowaniuart. 58§3 k.k.w zw. zart. 34§1i2k.k.,art. 35§1 k.k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.
Powyższy wyrok, na zasadzieart. 425§1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k., w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonegoK. J.zaskarżył prokurator.
W oparciu o przepisyart. 427§1 i 2 k.p.k.,art. 437§1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie przepisuart. 58§3 k.k.poprzez jego zastosowanie i powołanie w/w przepisu przy podstawie wymiaru oskarżonemu kary ograniczenia wolności w sytuacji, gdy czyn zart. 222§1 k.k., na podstawie którego Sąd wymierzył karęK. J.przewiduje sankcję w postaci kary ograniczenia wolności i nie zachodzi potrzeba stosowaniaart. 58§3 k.k.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z podstawy wymiaru karyart. 58§3 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 58§3 k.k., jeżeli przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności do 2 lat.
Zgodnie z literalną wykładnią w/w przepisu oraz utrwalonym orzecznictwem sądowym (vide m.in. wyrok Sądu najwyższego z dnia 22 marca 2012 r., OSNKW 2012/9/94, Biul. SN 2012/9/13, Biul. PK 2012/5/17, LEX nr 1212368)nie może on być stosowany, gdy czyn zabroniony zagrożony jest kara pozbawienia wolności i alternatywnie karami nieizolacyjnymi, w tym karą ograniczenia wolności. Sankcja przepisuart. 222§1 k.k., przyjętego – skądinąd słusznie – przez Sąd I instancji za podstawę wymiaru kary zawiera (oprócz kary pozbawienia wolności) alternatywnie kary ograniczenia wolności oraz grzywny. Dlatego, stwierdzając obrazę prawa materialnego –art. 58§3 k.k., na mocyart. 438 pkt. 1 k.p.k.należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
Na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ze względów słusznościowych, albowiem postępowanie odwoławcze wynikało z ewidentnego uchybienia ze strony Sądu I instancji.