Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VIII C 1847/14
Data wyroku: 2015-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Kurdziel
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: art. 118 k.c.

Sygnatura akt VIII C 1847/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17-02-2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VIII Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Grzegorz Kurdziel
Protokolant:Bernadeta Piskorek
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. we Wrocławiu na rozprawie
sprawy z powództwa GminyW.
przeciwkoB. Z.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygnatura akt VIII C 1847/14

UZASADNIENIE
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym.
W pozwie wniesionym w dniu 28 lipca 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu strona powodowa GminaW.domagała się zapłatyod pozwanychP. K.,R. H. (1)iB. Z.solidarnie kwoty 10.388,01 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 5.628,59 zł od dnia 1 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty i od kwoty 4.759,42 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podała, że pozwaniP. K.iB. Z.(dawne nazwisko:K.) zawarlize stroną powodową umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego weW.przyul. (...). PozwanyR. H. (1)zamieszkiwał z najemcami. Płatność czynszu i opłat niezależnych od właściciela została określona w umowie najmu na 10-ty dzień miesiąca, przy czym opłaty za media miały być okresowo rozliczane po odczycie liczników, przy uwzględnieniu ilości osób zamieszkujących w lokalu. Zadłużenie pozwanych do dnia31 sierpnia 2009 r. z tytułu należności głownych wyniosło 5.628,59 zł, zaś z tytułu odsetek za opóźnienie liczonych od dat wymagalności do dnia 30 listopada 2013 r. – 4.759,42 zł. Do dnia wniesienia pozwu pozwani nie uregulowali tych należności pomimo wezwań do zapłaty. Nadto strona powodowa dochodziła dalszych odsetek liczonych od sumy należności głównych 5.628,59 zł od dnia 1 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty i od sumy skapitalizowanych odsetek 4.759,42 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W dniu 4 sierpnia 2014 r. tut. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który uprawomocnił się względem pozwanychP. K.iR. H. (2).
PozwanaB. Z.wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc zarzut przedawnienia całości roszczeń. Nadto wskazała, iż od sierpnia 2009 r. nie zamieszkiwała w lokalu stanowiącym przedmiot najmu. Pozwana wniosła o zwrot kosztów procesu według norm.
Strona powodowa w odpowiedzi na sprzeciw pozwanej podtrzymała żądanie pozwu w całości, zarzucając, iż korzystanie z zarzutu przedawnienia stanowiłoby nadużycie prawa podmiotowego w kontekścieart. 5 k.c., jako że pozwana korzystała z lokalu, nie uiszczając jakiegokolwiek wynagrodzenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 listopada 1999 r. pomiędzy GminąW.aP. K.iB. K.(obecne nazwisko:Z.) została zawarta umowa najmu lokalu mieszklanego położonego weW.przyul. (...), na mocy której najemcy zobowiązali się do zapłaty czynszu najmu i opłat niezależnych od właściela w terminie do 10-go dnia miesiąca z góry. Zadłużenie w zapłacie należności głównych z tytułu czynszu na dzień31 sierpnia 2009 r. wyniosło 4.105,49 zł, zaś z tytułu mediów na dzień 31 sierpnia 2009 r. 1.185,83 zł na dzień 31 października 2009 – 1.523,10 zł. Na dzień 30 listopada 2013 r. suma ustawowych odsetek za opóźnienie w płatności należności głównych z tytułu czynszu wymagalnego do dnia 31 sierpnia 2009 r. i opłat za media wymagalnych do dnia 31 października 2009 r. wyniosła 5.628,59 zł. Pomimo wezwań do zapłaty pozwani nie uregulowali zadłużenia.
bezsporne
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo w odniesieniu do pozwanejB. Z.podlegało oddaleniu wobec uwzględnienia podniesionego przez nią zarzutu przedawnienia roszczeń.
Roszczenia o zapłatę czynszu i opłat niezależnych od wynajmującego, wynikające z zawartej między stronami umowy, jako świadczenia płatne okresowo, przedawniają się z upływem trzech lat od dat wymagalności, zgodnie zart. 118 k.c.Należności za poszczególne miesiące stawały się wymagalne w następnym dniu po terminie płatności należności za dany miesiąc. Ponieważ strona powodowa dochodziła roszczeń czynszowych naliczonych do dnia31 sierpnia 2009 r., zaś z tytułu mediów – do dnia 31 października 2009 r., należności o zapłatę czynszu przedawniły się w całości z dniem 31 sierpnia 2012 r., zaś z tytułu mediów – z dniem31 października 2012 r. Pozew został wniesiony później, tj. w dniu 28 lipca 2014 r., tj. po upływie terminu przedawnienia należności głównych. Ponieważ odsetki za opóźnienie przedawniają się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczeń głównych, również wszystkie żądane pozwem odsetki uległy przedawnieniu w chwili wniesienia pozwu.
Podnoszona przez pozwaną okoliczność, iż od sierpnia 2009 r. nie zamieszkiwała już w przedmiotowym lokalu, nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia, jako że pozwana nie wypowiedziała umowy najmu, zaś jej wyprowadzenie się po rozwodzie nie spowodowało automatycznego ustania wspólności najmu a jedynie przekształcenie charakteru tej wspólności na wspólność prawa najmu w częsciach ułamkowych. Niemniej jednak również należności za okres od sierpnia 2009 r. objęte zostały skutecznym zarzutem przedawnienia.
Sąd nie podzielił stanowiska strony powodowej, jakoby skorzystanie z zarzutu przedawnienia oznaczałoby nadużycie prawa podmiotowego. Należy bowiem zauważyć,iż strona powodowa, poza twierdzeniem, iż sprzeczne z zasadami współżycia społecznego jest korzystanie z cudzej własności bez uiszczania jakiegokolwiek wynagrodzenia, nie wskazała okoliczności szczególnych dotyczących zachowania pozwanej podnoszącej zarzut lub faktów dotyczących samej strony powodowej a tłumaczących opóźnienie w dochodzeniu roszczeń. Argumentacja strony powodowej jest o tyle chybiona, iż przy jej przyjęciu należałoby dojść do nietrafnego wniosku, że skorzystanie z zarzutu przedawnienia w sprawach o zapłatę należności czynszowych nie byłoby nigdy możliwe, skoro najem wiąże się z korzystaniem z cudzej własności. Nadto należy zauważyć, że Gmina gospodarująca mieniem komunalnym przez wyspecjalizowanej jednostki powinna dochować należytej staranności co do terminów dochodzenia roszczeń.
Stąd orzeczono jak w sentencji, opierając orzeczenie o kosztach procesu na treściart. 98 k.p.c., przy czym uwzględniono minimalną stawkę wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego pozwaną – 2.400 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa procesowego17 zł.