Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 350/13
Data wyroku: 2016-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Konrad Bronowski

Sygn. akt II K 350/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Konrad Bronowski
Protokolant: sekr.sąd. Anna Bodalska – Krydowska, Iwona Łapacz, Karolina

Sieńskowska, Marzena Kwiatek

przy udziale Weroniki Masny Majewskiej, Zuzanny Cupryk, Macieja Mrozka, Jarosława Sochy - Prokuratorów Prokuratury Rejonowej w Otwocku
po rozpoznaniu w dniach 25 kwietnia, 26 maja, 27 czerwca, 5 września, 17 listopada 2014 roku, 2 lutego, 13 marca, 10, 24 i 30 kwietnia, 12 czerwca, 14 września, 20 listopada, 18 grudnia 2015 r., 15 stycznia 2016 roku na rozprawie
sprawyŁ. Z.
synaT.iA.z domuJ.,urodzonego w dniu (...)wW.
oskarżonego o to, że w bliżej nieokreślonym czasie nie wcześniej niż 13grudnia 2012 roku i nie później niż 5 stycznia 2013 roku wW., nabył telefon komórkowymarki S. (...)o numerze(...)o wartości 800 złotych, pochodzący z czynu zabronionego, tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.;

I
uniewinnia oskarżonegoŁ. Z.od dokonania zarzucanego mu czynu zart. 291 § 1 k.k., przy czym ustala, że zdarzenie miało miejsce w nocy z 12 na 13 grudnia 2012 roku wJ., a wartość telefonu wynosiła 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych;

II
przyznaje od Skarbu Państwa adw.J. D.kwotę 1344 (jednego tysiąca trzystu czterdziestu czterech) złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną na rzecz oskarżonegoŁ. Z.z urzędu, którą poleca wypłacić po powiększeniu o podatek od towarów i usług;

III
zwalnia  oskarżonegoŁ. Z.od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 350/13

UZASADNIENIE
Ł. Z.został oskarżony o to, że w bliżej nieokreślonym czasie nie wcześniej niż 13 grudnia 2012 roku i nie później niż 5 stycznia 2013 roku wW., nabył telefon komórkowymarki S. (...)o numerze(...)o wartości 800 złotych, pochodzący z czynu zabronionego tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.
Na podstawie ujawnionego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Około 20 października 2012 rokuE. K.przekazała swojemu znajomemuS. W.do użytkowania telefon komórkowymarki S. (...)o numerze(...)o wartości 800 złotych, za który miał on regulować należności wynikające z umowy abonamentowej.
W nocy z 12 na 13 grudnia 2012 rokuŁ. Z.był na stacji paliw(...)wJ., po godzinie 23.30 podszedł do niego znajdujący się w stanie nietrzeźwościS. W.. Mężczyzna zaproponowałŁ. Z., że sprzeda mu swój telefon komórkowy. PoczątkowyS. W.proponował sprzedaż telefonu za kwotę 400 złotych, ostatecznie jednak w wyniku negocjacjiŁ. Z.zakupił telefon za kwotę 150 złotych. Przed oddaniem telefonuS. W.wyjął z niego kartę SIM, zaśŁ. Z.wyczyścił pamięć zakupionego telefonu.S. W.nie posiadał przy sobie dokumentów od telefonu, miały one zostać przekazane w późniejszym okresie.S. W.powiedziałŁ. Z., że pieniądze są mu potrzebne od razu, na imprezę.
W dniu 13 grudnia 2012 roku po godz. 8:00 w rozmowie telefonicznejS. W.przekazałE. K.informację, że w nocy nieznany sprawca dokonał zaboru należącego do niej telefonu komórkowego, którego był użytkownikiem. W związku z tymE. K.w tym samym dniu złożyła w Komisariacie Policji wS.zawiadomienie o kradzieży telefonuS. (...)o numerze(...).
W dniu 05 stycznia 2013 rokuŁ. Z.został zatrzymany do kontroli drogowej wW., w jej trakcie funkcjonariusze policji dokonali sprawdzenia posiadanego przez niego telefonu komórkowegomarki S. (...)o numerze(...), który był poszukiwany do sprawy KW-(...)- (...)prowadzonej przez Komisariat Policji wS..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień oskarżonegoŁ. Z.( k. 47, k. 166-167), zeznań świadkówE. K.(k. 38-39, k. 444v-445),A. M.(k. 20v-21),S. W.(k. 382v, 482v), oraz protokołu zatrzymania (k.4), protokołu przeszukania (k. 5-8), protokołu oględzin (k. 9), opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości (k. 146-148).
OskarżonyŁ. Z.przesłuchany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Wskazał w nich, że telefon kupił na stacji benzynowej sieci(...)wJ., przyul. (...). Opisał, iż podszedł do niego nieznany mu mężczyzna w wieku około 20 lat. Mężczyzna ten był pijany, zaproponował sprzedaż telefonu. Oskarżony wynegocjował cenę z 400 na 150 złotych. Chłopak, który sprzedawał oskarżonemu telefon wyjął z niego swoją kartę, zaś oskarżony wykasował dane z telefonu. W ocenie oskarżonego tego typu telefon można kupić za ok. 500 złotych.
Przesłuchany na rozprawie oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których przyznał, że nabył telefon, ale nie miał świadomości, że telefon był kradziony. Osoba, która sprzedawała mu telefon, była wiarygodna, oskarżony uwierzył, że telefon jest legalny. Chłopak, który sprzedawał telefon nie miał przy sobie dokumentów, ale miał je dostarczyć później. Po osobie, która sprzedawała oskarżonemu telefon było widać, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Oskarżony na stacji przekazał pieniądze, nie wie co z pieniędzmi zrobił chłopak od którego kupił telefon, bo za nim nie szedł, ale oskarżony domyślał się, że poszedł on na stację benzynową kupić alkohol. Chłopak, który sprzedawał telefon mówił oskarżonemu, że telefon dostał z abonamentu za 1 zł, dokumenty miał wJ.naulicy (...)w mieszkaniu. Chłopak, który sprzedawał telefon powiedział oskarżonemu gdzie mieszka, oskarżony miał tam podjechać, ale nie zrobił tego, bo dokumenty nie były mu potrzebne, nie sądził, że telefon jest kradziony.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, są one bowiem spójne i logiczne, nadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaS. W., który był użytkownikiem telefonu i przyznał, że sprzedał telefon w okolicznościach wskazanych przez oskarżonego.
Oskarżony był karany (informacja o karalności - k. 460).
Ustalając wartość telefonu Sąd oparł się na opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości (k. 146 – 148), z której wynika, iż wartość telefonu na dzień 15 grudnia 2012 roku wynosiła 750 złotych, a na dzień 5 stycznia 2013 roku 700 złotych; opinia ta jest jasna, spójna, pełna, nie ma w niej wewnętrznych sprzeczności, w związku z czym Sąd uznał ją za wiarygodną i oparł się na niej dokonując ustaleń w sprawie.
Sąd zważył co następuje.
W ujawnionym w toku postępowania materiale dowodowym brak jest podstaw do przyjęcia, że zachowanie oskarżonegoŁ. Z.nosiło znamiona przestępstwa określonego wart. 291 § 1 k.k.lub wart. 292 § 1 k.k.
Sąd rozstrzygając przedmiotową sprawę Sąd miał na uwadze treść zeznań złożonych przez świadkaE. K., która zgłosiła kradzież telefonumarki S. (...)o numerze(...), po tym, jak jej znajomyS. W.powiadomił ją, że telefon został skradziony, a on sam został pobity, jednak nic ze zdarzenia nie pamięta; świadek wskazała również, że odbierającS. W.zJ.czuła od niego zapach alkoholu. W swojej relacji świadek podała, że telefon ten miał użytkować jej znajomyS. W.. Telefon był zarejestrowany na nią, dlatego po tym jakS.do niej zadzwonił, że został okradziony i pobity, najpierw pojechała poS. W.doJ., a następnie po powrocie do miejsca zamieszkania, jako właścicielka, zgłosiła kradzież telefonu.S. W.nie był uprawiony do tego, żeby sprzedać telefon. Świadek podała także, że gdybyS. W.powiedział jej, że sprzedał telefon, to nie jechałaby po niego i nie denerwowała się. Oceniając zeznania świadka Sąd uznał je za w pełni wiarygodne, jasne, spójne i logiczne, adekwatne do udziału w sprawie.
Oceniając zeznania świadkaS. W.Sąd przyznał im walor wiarygodności w zakresie dotyczącym tego, że świadek sprzedał oskarżonemu telefon, ponieważ nie miał pieniędzy na alkohol. W tym zakresie zeznania świadka znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym zeznaniach świadkaE. K.oraz wyjaśnieniach oskarżonegoŁ. Z..
W części w której świadekS. W.podał, że nie informowałE. K.o tym, że telefon został mu skradziony, tylko informował, że telefon zgubił, Sąd odmówił przyznania zeznaniom świadka waloru wiarygodności, bowiem nie znajdują one potwierdzenia w wiarygodnych zeznaniach świadkaE. K.. Sąd miał także na uwadze, iż z relacji świadkaK. Ż., kuzynaS. W.wynika, żeS. W.w relacjach z nim kłamał, świadek kilkukrotnie się na nim zawiódł.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaS. W.w zakresie, w jakim wskazał on, że składał zeznania co do kradzieży telefonu w Komisariacie Policji wS.dzień po tym, jakE. K.złożyła zawiadomienie o kradzieży telefonu, gdyż informacja ta stoi w sprzeczności z przekazanymi dokumentami z Policji, z których wynika, żeS. W.po złożeniu przezE. K.zawiadomienia o kradzieży telefonu nie składał zeznań na policji.
W ocenie Sądu świadekS. W.treść informacji dotyczących sposobu zbycia telefonu przekazywał w zależności od własnej potrzeby podając, że telefon albo został mu skradziony albo że go zgubił, natomiast dopiero przesłuchany przed Sądem wskazał, że telefon sprzedał, przy czym nie był w stanie logicznie wytłumaczyć, z jakich powodów nie podał prawdy o okolicznościach pozbycia się telefonuE. K., która była właścicielem telefonu i na którą była zawarta umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Walor wiarygodności Sąd przyznał zeznaniom świadkaA. M., uznając iż są one jasne, spójne i logiczne, adekwatne do udziału w sprawie. Świadek w swojej relacji opisał przebieg interwencji drogowej, w czasie której dokonał zatrzymania oskarżonego do kontroli. Następnie w wyniku zachowania oskarżonego i sprawdzenia jego telefonu świadek ustalił, że telefon ten jest poszukiwany do innej sprawy.
Sąd jako wiarygodne uznał zeznania świadkaK. Ż., które nie dotyczyły bezpośrednio samego czynu zarzucanego oskarżonemu, bowiem świadek nie był bezpośrednim świadkiem transakcji dotyczącej sprzedaży telefonu. Niemniej jednak zeznania świadka miały znaczenie dla oceny zachowania świadkaS. W.związanego z ewentualnym ustaleniem, że telefon został przezS. W.sprzedany w nocy z 12 na 13 grudnia 2012 roku. ŚwiadekK. Ż.podał, że kilka razy zawiódł się naS. W.. Podał także że zmienił on swoje postępowanie, na początku był inny, a później jak był w domu dziecka, czy rodzinie zastępczej to był niesłowny.
Sąd uznał, iż zeznania świadkaD. W.nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem świadek nie posiadała wiedzy dotyczących zdarzenia zarzucanego oskarżonemu jak również na temat tego, aby jej syn był okradziony, albo żeby zgubił telefon.
Przestępstwo paserstwa określone wart. 291 § 1 k.k.polega na nabyciu lub pomocy w zbyciu, albo przyjęciu lub pomocy w ukryciu rzeczy uzyskanej z czynu zabronionego. Natomiast przestępstwo paserstwa określone wart. 292 § 1 k.k.polega na nabyciu lub pomocy w zbyciu, albo przyjęciu lub pomocy w ukryciu rzeczy uzyskanej z czynu zabronionego, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego.
W przedmiotowej sprawie na podstawie ujawnionego w toku postępowania sądowego materiału dowodowego, należało ustalić, iż oskarżonyŁ. Z.nabył telefon komórkowymarki S. (...)o numerze(...)odS. W., który był jego użytkownikiem, a który otrzymał ten telefon do użytkowania do jego znajomejE. K., co za tym idzie, w posiadanie tego telefonu wszedł w sposób legalny. Wobec powyższego w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie można uznać że oskarżony, kupując telefon po zaniżonej cenie, od osoby, która wskazywała na potrzebę jego zbycia w celu uzyskania pieniędzy z przeznaczeniem na alkohol, swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu określonego wart. 291 § 1 k.k.lub wart. 292 § 1 k.k., gdyż w chwili nabywania telefonu przez oskarżonego przedmiot ten nie pochodził z czynu zabronionego.
Należało mieć na względzie, że podstawą ustalenia, iż oskarżony nabył przedmiotowy telefon jako pochodzący z czynu zabronionego i postawienia mu zarzutów w postępowaniu przygotowawczym były zeznania złożone przezE. K.w dniu 13 grudnia 2012 roku, kiedy to jednocześnie zawiadamiała ona o dokonanej kradzieży telefonu; w zeznaniach tychE. K.wskazała, żeS. W., użytkownik telefonu utracił telefon w wyniku kradzieży. Przekazaną w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wiedzęE. K.posiadała odS. W., która to informacja, co zostało ustalone w toku przewodu sądowego, nie odpowiadała rzeczywistości. Sąd miał również na względzie, że świadekE. K.wskazała, że nie podejmowała by takich działań, gdybyS. W.nie opowiedział jej, że został okradziony i podał prawdziwe okoliczności zbycia telefonu.
Z zeznań złożonych przezS. W.wynika, iż okłamał onE. K.co do okoliczności w jakich utracił telefon, wskazał, że zamiast zgodnie z prawdą powiedzieć, że telefon sprzedał, powiedział jej, że został on mu skradziony. Należy mieć także na uwadze, iżS. W.przesłuchany na rozprawie przyznał, że przedmiotowy telefon sprzedał. Co prawda świadek nie pamiętał gdzie miała miejsce transakcja dotycząca sprzedaży telefonu, jednak pamiętał on, że telefon sprzedał, ponieważ skończyły mu się pieniądze na alkohol.
Należy również wskazać, że pomimo iż oskarżony w toku pierwszego przesłuchania przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, to konsekwentnie podawał, że telefon kupił na stacji benzynowej wJ., od nieznanego mu chłopaka w wieku ok. 20 lat. Po dokonaniu transakcji chłopak ten wyjął z telefonu swoją kartę SIM. Okoliczności te, podawane przez oskarżonego, korespondują z zeznaniami składanymi przez świadkaS. W.na rozprawie co do okoliczności w jakich zbył on telefon.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, iż oskarżonyŁ. Z.zakupił telefon od osoby która była jego użytkownikiem, miała uprawnienia do korzystania z telefonu, nie będąc jednocześnie jego właścicielem i zaoferowała ten telefon do sprzedaży, w sytuacji, gdy telefon ten w chwili nabywania go przez oskarżonego nie pochodził z przestępstwa. Z tych też względów nie można stwierdzić, aby oskarżony zakupując telefon odS. W.w nocy z 12 na 13 grudnia 2012 roku nabył przedmiot pochodzący z czynu zabronionego w rozumieniuart. 291 § 1 k.k.lubart. 292 § 1 k.k.
W związku z powyższym należało stwierdzić, że zachowanie oskarżonego nie nosi znamion czynu zabronionego o którym mowa wart. 291 § 1 k.k.czy wart. 292 § 1 k.k., gdyż przedmiot, jaki oskarżony nabywał, nie pochodził z przestępstwa, nadto należało stwierdzić, że zgromadzone w sprawie dowody pozwalają na ustalenie, żeŁ. Z.zakupił telefonmarki S. (...)o numerze(...)o wartości 750 złotych, w nocy z 12 na 13 grudnia 2012 roku od osoby uprawnionej do korzystania z telefonu, którą byłS. W..
Z tych też powodów należało oskarżonegoŁ. Z.na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 414 § 1 k.p.k.uniewinnić od zarzucanego czynu.
Jednocześnie Sąd zasadził na rzecz adw.J. D.kwotę 1344 złote powiększoną o podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną na rzecz oskarżonego z urzędu. Wartość tej kwoty została obliczona zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348).
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.i626 § 1 k.p.k.wobec uniewinnienia oskarżonego.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.