Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 1266/15
Data wyroku: 2016-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 1266/15

UZASADNIENIE
Z. C. (1)został oskarżony o to, że:

III
w okresie od maja 1993 roku do sierpnia 1993 roku wŁ.,S.,P.Nowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami odpowiadającymi w tym oraz odrębnych postępowaniach, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, składając przezPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo – Usługowe (...)wŁ.iBiuro (...)z siedzibą wB., zamówienia na zakup towarów oraz składając zapewnienia co do zapłaty za pobrany z odroczonym terminem płatności towar i zlecone świadczenia, poręczając weksle wystawione przez osoby z nim współdziałające, dokonując przedpłat wprowadził w błąd trzy podmioty gospodarcze co do zamiaru uiszczenia zapłaty za wydany z odroczonym terminem płatności towar, wiedząc o tym, że należności z tytułu tych zobowiązań nie zostaną zapłacone w całości, w wyniku czego doprowadził je do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączną kwotę 909.620,48 złotych, którego wartość jest znaczna, przy czym:

- w okresie od 05 do 14 maja 1993 roku doprowadziłCukrownię (...)Przedsiębiorstwo Państwowe wS.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci cukru łącznej wartości 397.600 zł, w ten sposób, że na podstawie zawartej ustnie umowy i zamówienia z dnia 05 maja 1993 roku na dostawę 200 ton cukru, dokonując w dniach 05 i 06 maja 1993 roku przedpłat w łącznej kwocie 44.400 zł, pobrał w dniach 06 i 07 maja 1993 roku 200 ton cukru wartości 148.000 zł, a na podstawie zamówienia z dnia 10 maja 1993 roku na dostawę 600 ton cukru wartości 444.000 zł, pobrał go w dniach 10, 11, 12, 13 i 14 maja 1993 roku, dokonując w dniu 10 maja 1993 roku jedynie przedpłaty w kwocie 150.000;
- w dniu 01 lipca 1993 roku wŁ., doprowadziłPrzedsiębiorstwo Usługowo -Produkcyjne (...)z siedzibą wŁ., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem łącznej wartości 119.200 zł, w ten sposób, że na mocy zamówienia z dnia 01 lipca 1993 roku oraz zawartej ustnie umowy, pobrał w tym samym dniu 60 sztuk telewizorówmarki P. (...)i 20 sztuk telewizorówmarki N. (...), łącznej wartości 119.200 zł, za które nie uiścił zapłaty;
- w dniach 05 i 06 sierpnia 1993r., doprowadziłHurtownię (...)z siedzibą wP.Nowej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wartości 276.500,48 zł w ten sposób, że na mocy umowy kupna zawartej w dniu 05 sierpnia 1993r. wŁ.pobrał w dniu 06 sierpnia 1993 r. 40.248 sztuk butelek alkoholu(...)łącznej wartości 392.820,48 zł, uiszczając jedynie w dniu odbioru towaru przedpłatę w kwocie 116.320 zł;
to jest o przestępstwo określone wart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

IV
w okresie od listopada 1995 roku do grudnia 1995r. wŁ., wW., wA., wW.k/P., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami odpowiadającymi w tym postępowaniu przy wykorzystaniu działalnościPrzedsiębiorstwa Handlowo–Usługowego (...)wŁ., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, składając zamówienia na zakup towarów oraz zapewnienia co do zapłaty za pobrany z odroczonym terminem płatności towar, wprowadził w błąd trzy podmioty gospodarcze co do zamiaru uiszczenia zapłaty za wydany z odroczonym terminem płatności towar, wiedząc o tym, że należności z tytułu tych zobowiązań nie zostaną zapłacone w całości, w wyniku czego pobrał towary o wartości ponad 144.820,82 zł, która to wartość jest znaczna, przy czym:

- w dniu 07.11.1995r. doprowadziłJ. B.właścicielaPrzedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...)wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci herbaty smakowo -owocowej granulowanej i napojów owocowych granulowanych o łącznej wartości 43.093,64 zł, w ten sposób, że pobrał towar o wartości 54.093,64 zł, dokonując jedynie przedpłaty w kwocie 11.000 zł,
- w dniu 14.11.1995r. doprowadziłK. J. (1), właścicielaPPHU (...)wA.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci serwetek świątecznych o wartości 38.684,98 zł, w ten sposób, że pobrał towar nie uiszczając zapłaty,
- w okresie od 01.12.1995r. do 18.12.1995r. doprowadziłK. K.-czewskiego prowadzącego(...) Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe (...)wW.k/P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kaszy jęczmiennej i makaronu o łącznej wartości 63.042,20 zł, w ten sposób, że pobrał towar o wartości 77.042,20 zł, uiszczając jedynie kwotę 14.000 zł,
to jest o przestępstwo określone wart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

V
w kwietniu 1998 roku wŁ., działając wspólnie i w porozumieniu zG. K. (1), nabył pochodzący z przestępstwa oszustwa popełnionego na szkodęCukrowni (...)wP.cukier o znacznej wartości 186.000,25 zł wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego;

to jest o przestępstwo określone wart.291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
G. K. (2)został oskarżony to, że:

XI
w okresie od listopada 1995 roku do grudnia 1995r. wŁ., wW., wA., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami odpowiadającymi w tym oraz odrębnym postępowaniu przy wykorzystaniu działalnościPrzedsiębiorstwa Handlowo–Usługowego (...)wŁ., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, składając zamówienia na zakup towarów oraz zapewnienia co do zapłaty za pobrany z odroczonym terminem płatności towar, wprowadził w błąd dwa podmioty gospodarcze co do zamiaru uiszczenia zapłaty za wydany z odroczonym terminem płatności towar, wiedząc o tym, że należności z tytułu tych zobowiązań nie zostaną zapłacone w całości, w wyniku czego pobrał towary o wartości ponad 81.778,62 zł, która to wartość jest znaczna, przy czym:

- w dniu 07.11.1995r. doprowadziłJ. B.właścicielaPrzedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...)wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci herbaty smakowo-owocowej granulowanej i napojów owocowych granulowanych o wartości 43.093,64 zł, w ten sposób, że pobrał towar o łącznej wartości 54.093,64 zł, dokonując jedynie przedpłaty w kwocie 11.000 zł;
- w dniu 14.11.1995r. doprowadziłK. J. (1), właścicielaPPHU (...)wA.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci serwetek świątecznych o wartości 38.684,98 zł w ten sposób, że pobrał towar nie uiszczając zapłaty;
to jest o przestępstwo określone wart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

XII
w kwietniu 1998 roku wŁ., działając wspólnie i w porozumieniu zeZ. C. (1)nabył pochodzący z przestępstwa oszustwa popełnionego na szkodęCukrowni (...)wP.cukier o znacznej wartości 186.000,25 zł wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego;

to jest o przestępstwo określone wart.291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
W. K. (1)został oskarżony to, że:

XV
w okresie od listopada 1995 roku do grudnia 1995r. wŁ., wW., wP., wS., wW.k/P., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami odpowiadającymi w tym oraz odrębnym postępowaniu, przy wykorzystaniu działalnościPrzedsiębiorstwa Handlowo–Usługowego (...)wŁ., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, składając zamówienia na zakup towarów oraz zapewnienia co do zapłaty za pobrany z odroczonym terminem płatności towar, wprowadził w błąd cztery podmioty gospodarcze co do zamiaru uiszczenia zapłaty za wydany z odroczonym terminem płatności towar, wiedząc o tym, że należności z tytułu tych zobowiązań nie zostaną zapłacone w całości, w wyniku czego pobrał towary o wartości ponad 161.766,88 zł, która to wartość jest znaczna, przy czym:

- w dniu 07.11.1995r. doprowadziłJ. B.właścicielaPrzedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...)wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci herbaty smakowo-owocowej granulowanej i napojów owocowych granulowanych o wartości 43.093,64 zł, w ten sposób, że pobrał towar o łącznej wartości 54.093,64 zł, dokonując jedynie przedpłaty w kwocie 11.000 zł;
- w okresie od 13.11.1995r. do 28.11.1995r. doprowadził(...) Spółka z o.o.wP.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci artykułów spożywczych o wartości 17.656,74 zł, w ten sposób, że po pobraniu towaru o wartości 44.405,19 zł dokonał jedynie częściowej zapłaty w kwocie 26.748,45 zł;
- w dniu 28.11.1995 r. doprowadziłSpółkę z o.o. Młyn (...)wS.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci oleju rzepakowego o wartości 37.974,30 zł, w ten sposób, że pobrał towar nie uiszczając zapłaty;
- w okresie od 01.12.1995r. do 18.12.1995r. doprowadziłK. K.-czewskiego prowadzącego(...) Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe (...)wW.k/P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kaszy jęczmiennej i makaronu o łącznej wartości 63.042,20 zł, w ten sposób, że pobrał towar o wartości 77.042,20 zł, uiszczając jedynie kwotę 14.000 zł;
to jest o przestępstwo określone wart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 roku, w sprawie sygn. akt IV K 161/04 Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia
2. odnośnieZ. C. (1)

a
na podstawieart. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemuZ. C. (1)w zakresie czynu opisanego w punkcieIII,

b
oskarżonegoZ. C. (1)uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w punkcieIV,

c
oskarżonegoZ. C. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcieVprzyjmując, że działał z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu oraz eliminując z opisu czynu słowo „znacznej”, czym wyczerpał dyspozycjęart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 160 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda,

d
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpunkcie 2ckary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby,

e
zasądził od oskarżonegoZ. C. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3590 złotych tytułem częściowych kosztów sądowych, w pozostałym zakresie zwalniając od ich ponoszenia,

7. oskarżonegoG. K. (1):

a
uniewinnił od popełnienia zarzucanego w punkcieXIczynu,

b
uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcieXIIprzyjmując, że działał z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, czym wyczerpał dyspozycjęart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 500 złotych każda,

c
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpunkcie7bkary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby

d
zasądził od oskarżonegoG. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 15390 złotych tytułem części kosztów sądowych, w pozostałym zakresie zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia,

10. oskarżonegoW. K. (1)

a
uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcieXVczynu, przyjmując, iż działał wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)oraz z ustalonymi osobami odpowiadającymi w odrębnym postępowaniu, a dodatkowo zD. J.w zakresie oszustwa na szkodę(...) spółki z o.o.wP., czym wyczerpał dyspozycjęart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 140 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda,

b
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wpunkcie10akary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby,

c
zasądził od oskarżonegoW. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1790 złotych tytułem części kosztów sądowych, w pozostałym zakresie zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia.

Wyroku Sądu Rejonowego został zaskarżony apelacjami przez prokuratora oraz obrońców oskarżonychW. K. (1),Z. C. (1)iG. K. (1).
Prokuratorna zasadzieart. 425 § 1 i 2 kpk,art. 444 kpkiart. 447 § 1 kpk- zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonych:
Z. C. (1)- w zakresie czynu z pkt IV wyroku o przestępstwo zart. 286 § 1 kki inne, oraz
G. K. (1)- w zakresie czynu z pkt XI wyroku o przestępstwo zart. 286 § 1 kki inne,
Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:
a/ obrazę przepisów postępowania w postaciart. 4, art. 7, art. 410, art. 424 § k.p.k., określających procesowe zasady oceny dowodów, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę przeprowadzonych dowodów w połączeniu z rozstrzygnięciem dokonanym w oparciu o niepełny materiał dowodowy, niezasadnym rozstrzyganiem przez Sąd wątpliwości na korzyść oskarżonych, skutkującym błędnymi ustaleniami faktycznymi przyjętymi za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treść, a w szczególności w postaci dowolnej i wybiórczej, a w konsekwencji błędnej oceny dowodu z zeznańM. B. (1), polegającej na uznaniu tych zeznań za całkowicie niewiarygodne w zakresie, w jakim dotyczą współsprawstwaZ. C. (1)iG. K. (1), przy jednoczesnym przyjęciu ich pełnej wiarygodności w odniesieniu do współsprawstwa pozostałych skazanych osób, mimo iż zeznania świadkaM. B. (1)są spójne, logiczne, szczegółowe, precyzyjne, a przede wszystkim konsekwentne, poparte również częściowo wyjaśnieniami i zeznaniami innych osób, w tymG. K. (1)i znajdują swoje odzwierciedlenie w całym szeregu innych wyroków skazujących (w tym zwłaszcza w zakresieK. L.,W. G. (1),M. B. (2),J. C.,W. M.,C. W.,L. M.,M. Z.,M. F. (1),L. O.,D. B.,M. N.,J. K.,J. W.,A. G.,S. L. (1),T. M. (1),A. M.,K. J. (2),M. W.,M. J.,P. K.,A. N.,G. K. (1)oraz w zakresieM. S.,T. L.iK. N., co miało wpływ na treść orzeczenia poprzez niezasadne przyjęcie przez Sąd, iż zebrany materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonym sprawstwa zarzucanych im czynów oraz skutkowało wadliwie sporządzonym uzasadnieniem wyroku, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, przy uwzględnieniu zasad logiki oraz wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iż wszystkie wymienione powyżej osoby dopuściły się zarzucanych im czynów;
Podnosząc powyższe zarzuty - w oparciu o treśćart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na upływ terminu przedawnienia karalności zarzucanych oskarżonym czynów w związku ze zmianą przepisuart. 102 k.k., która miała miejsce już po wydaniu wyroku przez Sąd Rejonowy.
Obrońca oskarżonegoG. L.adw. T. S.:
Na podstawieart. 444, 425 § 2 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok dotyczący oskarżonego w pkt 7 ,a,b,c” w całości
1. Na podstawieart. 427 § 2, 438 pkt. 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
1/ obrazę prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia, a w szczególnościart. 2 § l pkt 1 i 4, art. 366, art. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 424 k.p.kw postaci:
a/ naruszenia zasady trafnej reakcji oraz szybkości postępowania bez respektowania wymogu ekonomiki procesowej i koncentracji materiału dowodowego, co doprowadziło do wydania wyroku naruszającego prawo po mającym 9 lat postępowaniu,
b/ naruszenia zasad obiektywizmu poprzez uwzględnienie jedynie dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonego z nieuwzględnieniem korzystnych dla oskarżonego dowodów w postaci zeznań świadków:T. M.,K. J., A.M.,M. K.,W. G., A.S.,
c/ naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów poprzez danie wiary zeznaniom świadkówM. B., częściowoM. F.iS. L.oraz uznaniem za niewiarygodne zeznań świadkówA. S., a nadto całkowite pomięcie zeznań świadkaM. W., w których to zeznaniach świadek opisywał wyłudzenie cukru z cukrowni wP., oraz części zeznań świadkówL.iF.korzystnych dla oskarżonego,
d/ niewskazania w uzasadnieniu wyroku na podstawie jakich dowodów Sąd odmówił wiary zeznaniom TM.,K. J., A.M.,M. K.,W. G.;
e/ całkowitego pominięcia mającej wpływ na ocenę wiarygodności zeznańM. B.okoliczności popełnienia przez niego kilkudziesięciu przestępstw i wyłudzeniu mienia w wysokości kilku milionów złotych w sytuacji zapewnień w składanych przez niego zeznaniach, iż zerwał on z kryminalną przeszłością i zmienił swój tryb życia i prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego przez Sąd Okręgowy w Łodzi za sygn. akt: IV K 183/13 z zaznaczeniem, że obecnie występuje on pod nazwiskiem „R.K.” - obecnego pełnego nazwiska nie mogę w apelacji podać z uwagi na treśćustawy o świadku koronnym, mimo że nazwisko to zostało podane w toku niniejszej sprawy,
f/ braku uzasadnienia w zakresie orzeczenia wobec oskarżonego kary grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 500 zł stawka i obciążenia go kosztami postępowania w kwocie 15390 zł, a także wewnętrzną niesprawiedliwość wyroku wobec orzeczenia wobec innych za przywłaszczenie mienia znacznie większej wartości znacznie łagodniejszych kar grzywien i obciążenie ich kosztami postępowania w znacznie mniejszych kwotach,
2/ obrazę prawa procesowego -art. 34 k.p.kpoprzez wyłączenie na rozprawie w dn. 3.04.2006 r. materiału dowodowego dotyczącego oskarżonegoG. K.i wpisanie sprawy pod nowy numer w repertoriumK, a następnie prowadzenie sprawy oskarżonego w dalszym ciągu w sprawie II K 161/04 mimo braku postanowienia o połączeniu spraw,
3/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu sprawstwa i winy oskarżonego w sytuacji, gdy pełna i prawidłowa ocena materiału dowodowego poczyniona zgodnie z zasadami procesowymi nie dawała ku temu żadnych podstaw, a nadto błędne przyjęcie wartości wyłudzonego cukru poprzez nieuwzględnienie faktu dokonywania przedpłat na jego zakup przezM. B..
4/ jednocześnie na podstawieart. 452 § 2 k.p.k.wniósł o :
- zwrócenie się do Sądu Okręgowego w Łodzi IV Wydział Karny o nadesłanie aktu oskarżenia w sprawie sygn. akt: IV K 183/13 przeciwko oskarżonemuR.K. i zaliczenie go w poczet materiału dowodowego - na okoliczność popełnienia szeregu przestępstw przez głównego świadka oskarżenia w niniejszej sprawie.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonegoG. K.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieG. K.od czynu przypisanego mu w pkt. 7 b.
Obrońca oskarżonegoW. K. (1)zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej oskarżonegoW. K. (1)w całości i na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił mu:
- obrazę przepisów prawa procesowego, w szczególnościart. 4 i art. 5 § 2 k.p.k.wyrażającą się w niezgodnej z zasadą obiektywizmu ocenie materiału dowodowego i rozstrzygnięciu wszystkich wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, co miało wpływ na treść wyroku;
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, mimo że nie pozwala na to ujawniony w sprawie materiał dowodowy.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart 437 § 1 k.p.k.obrońca oskarżonego wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części przez uniewinnienie oskarżonegoW. K. (1)od zarzucanego mu czynu.
Obrońca oskarżonychZ. C. (1)iG. K. (1)adw. B. M.na podstawieart. 444 k.p.k.orazart. 425 § 1 i 2 k.p.k.zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w części w jakiej Sąd uznał oskarżonegoZ. C. (1)za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia oraz orzeczenia w tym zakresie o karze i kosztach postępowania (pkt 2 lit. c, d, e sentencji) oraz w części w jakiej Sąd uznał oskarżonegoG. K. (1)za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XII aktu oskarżenia oraz orzeczenia w tym zakresie o karze i kosztach postępowania (pkt 7 lit. b, e, d sentencji).
Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:
1. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia polegające na:
a) pominięciu w ustaleniach faktycznych okoliczności wedle których oskarżonyZ. C. (1)miał mieć wiedzę, że nabywany przez niego towar w postaci cukru pochodzi z przestępstwa popełnionego na szkodęcukrowni (...)wP.oraz okoliczności w jakich miał tę wiedzę uzyskać, to jest kiedy, gdzie i od kogo lub na podstawie jakich okoliczności miał się o tym dowiedzieć;
b) dowolnym i niepopartym żadnym ze zgromadzonych dowodów, ustaleniu, że oskarżonyG. K. (1)wiedział o planach świadkaM. B. (1)w zakresie wyłudzenia cukru z cukrowni wP.i zaproponował świadkowi aby po wyłudzeniu sprzedał ten cukier oskarżonemuZ. C. (1);
c) pominięciu w ustaleniach faktycznych okoliczności w jakich oskarżonyG. K. (1)miał uzyskać wiedzę o planach wyłudzenia przezM. B. (1)cukrucukrowni (...)wP., to jest kiedy, gdzie i od kogo lub na podstawie jakich okoliczności miał się o tym dowiedzieć;
d) odstąpieniu od ustalenia i pominięciu okoliczności, że świadekA. S. (2)była partnerką świadkaM. B. (1)i uzyskała od niego wiedzę, którą zrelacjonowała i która mogła mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie;
2. obrazę przepisu postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, to jestart. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w zakresie:
a. odstąpienia od rozważenia powodów dla których świadekM. B. (1)fałszywie pomawiał oskarżonychZ. C. (1)iG. K. (1)o popełnienie zarzucanych im w w pkt IV i XI akcie oskarżenia przestępstw, od popełnienia których oskarżeni zostali uniewinnieni, w szczególności mając na uwadze treść opinii biegłych psychiatry i psychologa sporządzonych w sprawie IV K 316/00 Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, jakie załączone zostały do akt sprawy niniejszej wraz z pismem obrońcy oskarżonych z dnia 27 września 2010r. (dowód z opinii dopuszczony został postanowieniem Sądu z dnia 11 października 2010r.), w sytuacji gdy tego rodzaju analiza była niezbędna dla oceny wiarygodności treści zeznańM. B. (1)w ogólności oraz w zakresie w jakim pomawiał on oskarżonych o popełnienie przestępstw, które zostały im ostatecznie przypisane;
b. błędnego uznania, że relacja świadkaM. B. (1)w zakresie w jakim miał on poinformować oskarżonegoG. K. (1)o przestępczym pochodzeniu cukru zasługuje na wiarę bowiem odpowiadała charakterowi stosunków łączących od wielu latM. B. (1)iG. K. (1)czego wyrazem jest uprzednia karalnośćG. K. (1)w sytuacji, gdy po pierwsze z zeznańM. B. (1)w ogóle nie wynika aby poinformował onG. K. (1)o przestępczym pochodzeniu cukru, a po drugie fakt skazaniaG. K. (1)w innym postępowaniu za inne przestępstwa popełnione, choćby wspólnie zM. B. (1)w żadnym razie nie stanowi dowodu wiedzy oskarżonego o pochodzeniu cukru, który został zakupiony przez oskarżonegoZ. C. (1);
c. dowolnego i niezgodnego z zasadami logicznego rozumowania uznania, że z faktu, iż oskarżonyG. K. (1)uważał świadkaM. B. (1)za oszusta wywodzić można tezę, że ponad wszelką wątpliwość wiedział, iż cukier jaki został zakupiony przez oskarżonegoZ. C. (1)pochodził z przestępstwa;
d. dowolnego i niezgodnego z zasadami logicznego rozumowania uznania, że fakt, iż handel cukrem zakupionym przez oskarżonegoZ. C. (1)był intratnym interesem wynikać może tylko i wyłącznie z okoliczności, że został on uprzednio wyłudzony;
e. dowolnego i niepopartego żadnym dowodem uznania, że cztery faktury VAT obejmujące sprzedaż cukru zakupionego przezZ. C. (1)w zakresie odzwierciedlonych w nich kwot są niewiarygodne;
f. dowolnego i niezgodnego z zasadami logicznego rozumowania uznania, że okoliczność zabiegania przez oskarżonegoG. K. (1)o możliwość dokonania przez oskarżonegoZ. C. (1)transakcji zakupu cukru przesądza o wiedzyG. K. (1)o przestępczym pochodzeniu towaru;
g. błędnego uznania, że oskarżonyZ. C. (1)miał już niejednokrotnie do czynienia z transakcjami realizowanymi przez świadkaM. B. (1)pod szyldemE.i z tej przyczyny znana mu była przestępcza aktywnośćM. B. (1), podczas gdy okoliczność ta w żaden sposób nie wynika z zebranego materiału dowodowego i co w związku z tym zrozumiałe, nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w poczynionych przez Sąd ustaleniach faktycznych;
h. błędnego uznania, że oskarżonyZ. C. (1)musiał mieć wiedzę o przestępczym pochodzeniu cukru zakupionego whurtowni (...)wT.bowiem rozliczeń za zakupiony cukier dokonywał ze świadkiemM. B. (1)w sytuacji, gdy fakt dokonywania rozliczeń zM. B. (1)mógł wynikać z szeregu innych okoliczności, które wcale nie musiały świadczyć o przestępczym pochodzeniu towaru;
i. dowolnego i niekonsekwentnego uznania, że zeznania świadkaA. S. (2)nie zasługują na wiarę w całości, a zatem również w zakresie w jakim jej partner informował ją o wrabianiu w swoją działalność przestępczą radnego zU., z uwagi na fakt nielogicznego opisywania przez świadka powodów, dla których związała się i kontynuowała swój związek zM. B. (1)w sytuacji, gdy ustalone przez sąd sprzeczności i brak logiki w treści części zeznań świadkaM. B. (1)nie przeszkodziły Sądowi w daniu mu wiary co do innej części jego zeznań, na podstawie których Sąd uznał sprawstwo i winę oskarżonychZ. C. (1)iG. K. (1).
Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.obrońca oskarżonychZ. C. (1)orazG. K. (1)wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoZ. C. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia oraz uniewinnienie oskarżonegoG. K. (1)od czynu zarzucanego mu w pkt XII aktu oskarżenia modyfikując swoje stanowisko na rozprawie odwoławczej wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania w tym zakresie, zas w zakresie w jakim Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonychZ. C. (1)orazG. L.wniósł o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że w stosunku do oskarżonychZ. C. (1),G. K. (1)orazW. K. (1), w zakresie w jakim zostali oni nieprawomocnie skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, wystąpiła negatywna przesłanka procesowa określona wart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w postaci przedawnienia karalności zarzucanych im czynów skutkująca, stosownie do treściart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania.
Stosownie bowiem do treściart. 101 § 1 pkt 2a i 3 k.k.karalność przestępstwa ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 15 lat, gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 5 lat, zaś 10 lat, gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata.
Zgodnie natomiast z treściąart. 102 k.k.jeżeli w okresie, o którym mowa wart. 101, wszczęto postępowanie przeciwko osobie, karalność popełnionego przez nią przestępstwa przedawnia się z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu.
Czyn przypisanyZ. C. (1)w pkt.2 c)zaskarżonego wyroku, popełniony w kwietniu 1998 roku, zakwalifikowany zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.zagrożony jest karą do 5 lat pozbawienia wolności. Termin przedawnienia jego karalności, stosownie do treściart. 101 § 1 pkt 2a k.k.w zw. zart. 102 k.k., upłynął po 15 latach od jego popełnienia, a zatem z końcem kwietnia 2013 roku.
Czyn przypisanyG. K. (1)w pkt.7 b)zaskarżonego wyroku, popełniony w kwietniu 1998 roku, zakwalifikowany zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.zagrożony jest karą do 5 lat pozbawienia wolności. Termin przedawnienia jego karalności, stosownie do treściart. 101 § 1 pkt 2a k.k.w zw. zart. 102 k.k., upłynął po 15 latach od jego popełnienia, a zatem z końcem kwietnia 2013 roku.
Czyn przypisanyW. K. (1)w pkt.10 a)zaskarżonego wyroku, popełniony w okresie od listpada 1995 roku do grudnia 1995 roku, zakwalifikowany zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.zagrożony jest karą do 8 lat pozbawienia wolności. Termin przedawnienia jego karalności, stosownie do treściart. 101 § 1 pkt 2a k.k.w zw. zart. 102 k.k., upłynął po 20 latach od jego popełnienia, a zatem z końcem grudnia 2015 roku.
Odnosząc się do wniosków apelacji obrońcy oskarżonegoG. K., który w zakresie nieprawomocnego skazania oskarżonego mimo upływu terminu przedawnienia karalności wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę podziela wyrażony w orzecznictwie Sądu Najwyższego, aprobowany również przez doktrynę pogląd, zgodnie z którym postępowanie należy umorzyć w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności, ale tylko wtedy, gdy nie ma od razu podstaw do uniewinnienia oskarżonego z braku czynu lub braku znamion czynu albo braku winy. Umorzenie z racji przedawnienia wchodzi też zawsze w rachubę, gdyby kwestie istnienia czynu, jego znamion i odpowiedzialności wymagały dalszego dowodzenia, gdyż postępowaniu w tej materii stoi już na przeszkodzie przedawnienie karalności (zob. post. SN z 2.7.2002 r., IV KKN 264/99, Legalis, Kodeks Postępowania Karnego, Komentarz pod red. A. Sakowicza, wydanie 6, 2015 rok, Legalis).
W stosunku do oskarżonegoG. K., jak również pozostałych oskarżonych nieprawomocnie skazanych, nie zachodziły okoliczności wskazujące na brak czynu, brak znamion czynu albo brak winy, których stwierdzenie wymagałoby wydania orzeczenia reformatoryjnego w postaci uniewinnienia, a zatem wobec ziszczenia się negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych w aplecji zarzutów konieczne było w tym zakresie uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.
Przechodząc natomiast do oskarżonych, którzy zostali uniewinnieni przez Sąd Rejonowy, a wobec których prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na upływ terminu przedawnienia karalności należy przyjąć, że w czasie wydawania wyroku przez Sąd Rejonowy przedawnienie nie nastąpiło. Było ono bowiem wynikiem zmiany treści przepisuart. 102 k.k., która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 roku, a zatem już po wydaniu nieprawomocnego wyroku, skracającej termin przedawnienia o 5 lat.
Sąd Rejonowy w stosunku do wskazanych oskarżonych ocenił zatem kompletny materiał dowodowy wypowiadając się merytorycznie o braku ich winy.
Sąd Okręgowy w całej rozciągłości aprobuje ocenę dowodów dokonaną w tym zakresie przez Sąd Rejonowy. Sąd ten z bardzo dużą wnikliwością poddał ocenie zeznania świadka koronnegoM. B. (1)słusznie dochodząc do wniosku, że w odniesieniu do wskazanych oskarżonych nie mogą one stanowić podstawy do dokonania określonych ustaleń faktycznych bądź to z uwagi na ich duży stopień ogólności, powierzchowność, labilność, bądź też sprzeczność z innymi, wykluczającymi je dowodami oraz zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Miał także na uwadze szczególne kryteria, które winien spełniać dowód z pomówienia, aby mógł zostać uznany za stanowiący podstawę ustaleń faktycznych przy wyroku skazującym, dochodząc do słusznego wniosku, iż zeznaniaM. B. (1)w odniesieniu do części oskarżonych tych kryteriów nie spełniały.
Nie mógł w szczególności zasługiwać na uwzględnienie zarzut apelacji prokuratora, iż zeznania świadka koronnego winny być ocenione jako wiarygodne, bowiem w innych sprawach, rozpoznawanych przed innymi sądami, otrzymały one taki walor.
W przedmiotowej sprawie (przed wyłączeniem z niej sprawy oskarżonychZ. C.,G. K.orazW. K.) także i oskarżyciel publiczny nie we wszytkich przypadkach nie zgadzał się z negatywną oceną zeznańM. B. (1)dokonaną przez Sąd Rejonowy nie kwestionując rozstrzygnięć uniewinniających w odniesieniu choćby doM. K. (2),G. K. (4),D. S., a zwłaszczaT. M. (3)iA. T..
Niezależnie od powyższego Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym sprawę prezentuje pogląd odnoszący się do wykładni przepisuart. 439 § 2 k.p.k., zgodnie z treścią którego uchylenie orzeczenia jedynie z powodów określonych wart. 439 § 1 pkt 9-11 k.p.k.może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.
Zatem w wypadku, gdy od wyroku uniewinniającego apelację na niekorzyść wniósł prokurator, a przed jej rozpoznaniem nastąpiło przedawnienie karalności zarzuconego przestępstwa, to mimo zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej zaskarżony wyrok powinien zostać utrzymany w mocy ze względu właśnie na treść normy gwarancyjnej zawartej wart. 439 § 2 k.p.k.
W sytuacji stwierdzenia jednego z uchybień wymienionych wart. 439 § 1 pkt 9- 11 k.p.k.Sąd odwoławczy na tej podstawie nie może orzekać na niekorzyść oskarżonego niezależnie od tego, czy zaskarżony wyrok jest prawidłowy co do rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu (tak też wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2014 r., II AKa 111/14, Prok. i Pr. 2015 nr 5, poz. 51, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2002 r., V KKN 240/01 OSNKW 2003 nr 1-2).
Umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności oczywiście nie byłoby rozstrzygnięciem na korzyść oskarżonych w stosunku do wydanego wobec nich wyroku uniewinniającego.
Koszty procesu w przedmotowej sprawie stosownie do treściart. 632 pkt 2 k.p.k.ponosi Skarb Państwa.
Sąd Okręgowy uwzględniając wniosek złożony przez obrońcę oskarżonegoW. K. (1)zasądził na rzecz obrońcy nieopłacone koszty pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przed sądem II instancji ustalając je na podstawie§ 14 ustęp 2 punkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(tj. Dz. U 2013, poz. 461), zgodnie z którym stawka minimalna za obronę w postępowaniu przed sądem okręgowym jako sądem drugiej instancji wynosi 420 złotych. Zgodnie z treścią § 16 rozporządzenia podwyższono tę kwotę o 20 % za każdy kolejny termin rozprawy odwoławczej oraz na podstawie § 2 ustęp 3 powołanego rozporządzenia uwzględniono podatek od towarów i usług w wysokości 23 %.