Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 253/15
Data wyroku: 2015-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Głowacki, do Katarzyna Szafrańska, Grzegorz Szepelak
Słowa kluczowe: Przedawnienie

Sygn. akt. IV Ka 253/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Krzysztof Głowacki
Sędziowie SSO  Grzegorz  Szepelak
SSR del. do SO  Katarzyna Szafrańska ( spr .)
Protokolant Justyna Gdula
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Czesława Twardowskiego
po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r.
sprawyA. B.
oskarżonego o przestępstwo zart. 265 § 1 dkk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
z dnia 12 stycznia 2015 r.   sygn. akt V K 1195/14

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 17 § 1 pkt 6  kpkpostępowanie przeciwko oskarżonemuA. B.umarza;

II
zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia) na rzecz adwokataK. L.kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i  
60
           / 100 , w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 253/15

UZASADNIENIE
A. B.został oskarżony o to, że w dniu 22 stycznia 1995 roku weW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłD. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 3.500 złotych w ten sposób, że posługując się podrobionym dowodem rejestracyjnym samochoduA.onumerze rejestracyjnym (...)wprowadził go w błąd odnośnie danych poprzedniego właściciela w/w pojazdu, zatajając jednocześnie, iż w/w pojazd został wprowadzony na terytorium Polski bez uiszczenia opłat celnych, a następnie zawarł z nim umowę sprzedaży w/w pojazdu, na którym podrobił podpisK. S.jako zbywcy, przyjmując w rozliczeniu transakcji własność pojazdumarki V.nr rej (...)o wartości 3.000 złotych oraz dopłatę w gotówce w wysokości 500 złotych, tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.iart. 270§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
Po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 12 stycznia 2015 roku ( w sprawie o sygn. akt VK 1195/14) Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu V Wydział Karny:

I
uznał oskarżonegoA. B.za winnego tego, że w dniu 22 stycznia 1995 r. weW.podrobił dokument w postaci umowy sprzedaży samochodu osobowegoA. (...)nr rej. (...)zawartej zD. K., w ten sposób, że podrobił na niej podpisK. S.jako sprzedającej, tj. uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku zart. 265§1 dkki za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 73§1 i 2 dkkw zw. zart. 74§1 dkkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby;

III
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. L.kwotę 516,60 (w tym 96,60 zł VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu;

IV
na podstawieart. 624 k.p.k.iart. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa

Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca oskarżonego zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 101§1 pkt 3 i art. 102 k.kpolegającą na przedawnieniu karalności zarzucanego oskarżonemu czynu, które nastąpiło po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku. Podnosząc tak sformułowany zarzut, powołując się naart. 439§1 pkt 9w zw. zart. 17§1 pkt 6 k.p.k.obrońca oskarżonego wnosił o:
- uchylenie wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia V Wydział Karny z dnia 12 stycznia 2015 r. zapadłego w sprawie prowadzonej pod sygn. akt V K 1195/14 i umorzenie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie przeciwko oskarżonemuA. B.
- zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu, oświadczając niniejszym, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie rozpoznawcze w pełni poprawnie, a ustalony przez niego stan faktyczny znajduje pełne potwierdzenie w przedstawionym materiale dowodowym. Kontrola instancyjna dokonana poprzez Sąd Odwoławczy wykazała, że postępowanie dowodowe zostało przez Sąd I instancji przeprowadzone w sposób dokładny, w granicach niezbędnych dla ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii sprawstwaA. B.oraz jego winy i odpowiedzialności prawnej. Również dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów oraz subsumpcja zachowania oskarżonego pod odpowiednią normę prawnokarną ma postać w pełni zasadnej. Na tej podstawie należy stwierdzić, że nie budzą wątpliwości finalne ustalenia Sądu Rejonowego prowadzące do przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa zart. 265§1 dkk. Także orzeczona względemA. B.kara 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej wobec niego na okres 3 (trzech) lat próby ma charakter właściwej i słusznej przy uwzględnieniu dyrektyw wymiaru kary wynikających zart. 53 k.k.
Niezależnie od powyższego zaskarżony wyrok wymagał zmiany z urzędu, a to z uwagi na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, a mianowicie określonej wart. 17§1 pkt 6 k.p.k.negatywnej przesłanki procesowej, tj. przedawnienia karalności popełnionego przez oskarżonego występku.
Jak słusznie podniósł w apelacji obrońca oskarżonego, przypisanyA. B.czyn zart. 265§1 dkk, ulega przedawnieniu zgodnie z dyspozycjąart. 101§1 pkt 3 i art. 102 k.k.w terminie łącznie 20 letnim. Oskarżony dopuścił się prawnie relewantnego zachowania w dniu 22 stycznia 1995 roku, w związku z czym do przedawnienia karalności tego przestępstwa doszło w dniu 22 stycznia 2015 roku. W dacie wydania wyroku przez Sąd Rejonowy (tj. w dniu 12 stycznia 2015 roku) czyn przypisany oskarżonemu nie był jeszcze przedawniony. Natomiast stał się on takim w chwili sporządzania przez Sąd I instancji uzasadnienia wyroku, co zostało podkreślone w jego treści. Sąd Rejonowy podniósł, iż z uwagi na normęart. 4 k.k.należało przyjąć wobec oskarżonego kwalifikację względniejszą, wynikającą z poprzedniego stanu prawnego, tj. określoną wart. 265§1 dkk, która przewidywała za popełniony przez niego czyn zagrożenie karą do 5 lat pozbawienia wolności. Zgodnie zart. 101§1 pkt 3 k.k.karalność tego występku ustaje z upływem 10 lat od czasu jego popełnienia. Okres przedawnienia karalności w tej sprawie uległ przedłużeniu o kolejne 10 lat, na podstawieart. 102 k.k., z uwagi na to, że w okresie wskazanym wart. 101§1 pkt 3 k.k.wszczęto postępowanie karne przeciwko oskarżonemu. W związku z powyższym, należy zaakcentować, iż choć sprawstwo i wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, tym samym swoim zachowaniem zrealizował on znamiona przypisywanego mu przestępstwa, w związku z przedawnieniem karalności czynu nie może on być poddany odpowiedzialności karnej.
Zgodnie z ugruntowanym w doktrynie i orzecznictwie stanowiskiem prawnym, stanowiące negatywną przesłankę procesową przedawnienie karalności podlega badaniu przez Sąd Odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, z uwagi na to, iż jej nieuwzględnienie skutkuje wystąpieniem uchybienia należącego do bezwzględnych przyczyn odwoławczych (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2012r., sygn. akt III KK 38/12, LEX nr 1162702). W przedmiotowej sprawie doszło do przedawnienia karalności popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, z tego względu niniejsze postępowanie zgodnie z normą zart. 17§1 pkt 6 k.p.k.należało umorzyć, a skarżony wyrok uchylić. Nie można natomiast wskazać na jakiekolwiek uchybienie popełnione przez Sąd Rejonowy w tej materii, a to z tego względu, iż czyn, za któryA. B.został skazany w dacie wydania wyroku przez ten Sąd nie był jeszcze przedawniony. Okoliczność ta pojawiła się bowiem dopiero na etapie odwoławczym, i z tego względu musiała zostać uwzględniona przez Sąd Okręgowy z urzędu.
Sąd uwzględnił wniosek obrońcy oskarżonego, a zawarty w apelacji i postanowił zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokataK. L.kwotę 516,60 złotych tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 632 pkt 2 k.p.k.obciążając nimi Skarb Państwa.