Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 402/15
Data wyroku: 2015-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 67 § 3 kk

Sygn. akt IV Ka 402/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Marta Synowiec

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r.
sprawyS. Z.
synaJ.iW.z domuS.
urodzonego (...)wK.
oskarżonego za czyn zart. 177 § 1kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 16 marca 2015 r. sygnatura akt VI K 703/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z dyspozycji punktu II eliminuje zwrot „tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę”;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt IV Ka 402 / 15

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy oskarżyłS. Z.o to, że:
w dniu 8 września 2014r. wŚ.w woj.(...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, iż otwierając drzwi w kierowanym przez siebie pojeździe markiO. (...)nr rej. (...), nie upewnił się, że nie spowoduje zagrożenia w ruchu czym doprowadził do uderzenia drzwiami prawidłowo jadącego roweremJ. P., w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania wyrostka łokciowego z przemieszczeniem odłamów złamania gałęzi dolnej kości łonowej lewej, które naruszyły czynności narządów ciałaJ. P.na okres powyżej dni siedmiu, tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 16 marca 2015r. sygn. akt VI K 703/14:

I
na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne przeciwko oskarżonemuS. Z.o czyn opisany w części wstępnej wyroku tj. zart. 177 § 1 kkwarunkowo umorzył na okres roku próby;

II
na podstawieart. 67 § 3 kkzasądził na rzecz pokrzywdzonegoJ. P.nawiązkę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

III
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniłS. Z.od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Z wyrokiem tym w części orzeczenia o karze nie pogodził się oskarżyciel publiczny.
Apelujący na podstawieart. 425 kpk,427§1 i §2 kpkorazart. 438 pkt 1 kpk:

I
zaskarżył powyższy wyrok w części orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonegoS. Z.,

II
wyrokowi temu zarzucił:

obrazę prawa materialnego –art. 67§3 kkw zw. zart. 47§1 kkwynikającą z jego zastosowania – poprzez orzeczenie wobecS. Z.nawiązki w wysokości 1000 zł na rzecz pokrzywdzonego jako rekompensaty za doznaną krzywdę podczas gdy w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego taka nawiązka może być orzeczona wyłącznie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Powołując się na przepisart. 437 kpkskarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie nawiązki we wskazanej kwocie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja nie okazała się w pełni zasadna, ale – wobec kierunku apelacji tj. na niekorzyść oskarżonego - skutkuje zmianą zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o nawiązce.
Ustalenia faktyczne wyroku pozostają niewątpliwymi, prawidłowa jest kwalifikacja prawna czynu zart. 177 § 1 kk, słusznie także Sąd I instancji uznał zaistnienie w sprawie podstaw dla warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego zart. 66 § 1 kk, których to ocen apelujący nie kwestionuje.
Błędnie jednak apelujący zarzuca obrazę prawa materialnegoart. 67 § 3 kkprzez zastosowanie wobec oskarżonego nawiązki na rzecz pokrzywdzonego przestępstwem a nie na rzecz podmiotu wskazanego wart. 47 § 1 kk( Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej).
Po pierwsze, nie dostrzegł apelujący, iż pokrzywdzonyJ. P.– stosownie do uprawnień procesowych w trybieart. 49 a kpkna rozprawie w dniu 16 marca 2015r. złożył wniosek o orzeczenie na jego rzecz zadośćuczynienia, o jakim mowa wart. 46 § 1 kk. W takiej sytuacji procesowej Sąd może orzec od oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia bądź zamiast niego nawiązkę, o czym mowa wprost wart. 46 § 2 kk.
Po drugie, w niniejszej sprawie przepisart. 47 § 1 kknie może stanowić podstawy prawnej nawiązki, jak tego oczekuje apelujący. Wszak nawiązkę na tej podstawie orzeka się w razie skazania za przestępstwo umyślne, a przypisany oskarżonemu występek zart. 177§ 1 kkjest nieumyślnym.
Skoro więc umarzając warunkowo postepowanie karne wobec oskarżonego Sąd Rejonowy orzekł nawiązkę powołując się na przepisart. 67 § 3 kk, od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego, a nie na rzecz podmiotu wymienionego wart. 47 § 1 kk, to orzeczenie takiej treści znajduje oparcie także w przytoczonym powyżej przepisieart. 46 § 2 kk.
Korekty natomiast wymaga dyspozycja pkt. II – go zaskarżonego wyroku, bowiem orzeczenie o nawiązce nie pozostaje tożsamym z zadośćuczynieniem za doznaną krzywdę (określonym wart. 46 § 1 kk), jak to błędnie redakcyjnie ujął Sąd Rejonowy. Z tego powodu z omawianego punktu dyspozycji należało wyeliminować wadliwy zwrot „tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę”.
O zwolnieniu oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k., co uzasadniają względy słuszności.