Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 92/15
Data wyroku: 2015-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Sójka

Sygn. akt IX Ka 92/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Sójka
Protokolant: st.sekr.sądowy Monika Ćwiek
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 roku
sprawyM. M.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 17 listopada 2014 roku sygn. akt XII K 784/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonegoM. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt IX Ka 92/15

UZASADNIENIE
M. M.oskarżony został o to, że :
w dniu 14 sierpnia 2014 roku wC., gm.D., będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt XII K 513/12 za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, kierował w ruchu lądowym samochodem markiD.onr rej. (...),będąc w stanie nietrzeźwości tj. 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenie pojazdów mechanicznych, wydanego przez Sąd Rejonowy w Kielcach sygn. akt XII K 513/12.
Wyrokiem z dnia 17 listopada 2014 roku w sprawie sygn. akt XII K 784/14 Sąd Rejonowy w Kielcach orzekł:

I
w ramach zarzucanego czynu oskarżonegoM. M.uznał za winnego tego, że w dniu 14 sierpnia 2014 roku wC., gm.D., będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, oraz w kresie obowiązywania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawie XII K 530/12, kierował w ruchu lądowym samochodem markiD.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości to jest przestępstwa zart. 178a § 4 kki na podstawieart. 178a § 4 kkwymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart.63 § 1 kkna poczet orzeczonej wpkt.Ikary pozbawienia wolności zaliczyłM. M.okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie w dniach 14,15 i 16 sierpnia 2014 roku;

III
na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobecM. M.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat;

IV
na podstawieart. 49 § 2 kkorzekł odM. M.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 1.500 złotych;

V
na podstawieart. 50 kkorzekł wobecM. M.środek karny w postaci podania wyroku do wiadomości publicznej poprzez wywieszenie jego treści na tablicy ogłoszeń: Urzędu Miasta i Gminy wD., oraz Starostwa Powiatowego wK.na okres 6 miesięcy od daty wywieszenia;

VI
na podstawieart. 627 kpkzasądził odM. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 180 złotych opłaty od orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Apelację od wyroku tego w części dotyczącej orzeczenia o karze na swoją korzyść wniósł sam oskarżonyM. M.i na podstawieart. 438 pkt 4 kpkwyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej mu kary w postaci 8 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, podczas gdy uwzględnienie szczególnie uzasadnionych okoliczności występujących w niniejszym stanie faktycznym uzasadniało wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
W konkluzji oskarżony domagał się zmiany wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na podstawieart. 69 § 4 kk.

Sąd Okręgowy rozważył co następuje:
Apelacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
Oznacza to, że brak jest zarówno podstaw do uwzględnienia jej zarzutu jak i wniosku końcowego, a także brak jest podstaw do uchylenia lub zmiany tegoż wyroku z urzędu przez sąd apelacyjny.
Oskarżony w swojej apelacji nie kwestionuje w zasadzie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu apelacji stara się wykazać, że po jego stronie istnieje „szczególnie uzasadniony przypadek” o którym mowa wart. 69 § 4 kkpozwalający Sądowi orzekającemu warunkowo zawiesić wykonanie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy popełnił on przestępstwo zart. 178 § 4 kk.
Zdaniem oskarżonego ten szczególnie uzasadniony przypadek w jego wypadku miałby wynikać z „ciężkich realiów życiowych w jakich przyszło mu egzystować”. Jego ciężka sytuacja rodzinna jak i osobista przemawiają bowiem za możliwością skorzystania z wyjątku o którym stanowiart. 69 § 4 kk.
Z argumentacją oskarżonego nie można się absolutnie zgodzić. Sąd Rejonowy trafnie przyjął, iż po stronie oskarżonego, niezależnie od jego sytuacji rodzinnej i osobistej nie zachodzi tzw. „pozytywna prognoza kryminologiczna” o której mowa wart. 69 § 1 i 2 kk, a której stwierdzenie przez Sąd orzekający stanowi punkt wyjścia do rozważań nad możliwością warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności nawet w sytuacji zaistnienia okoliczności o której stanowi przepisart. 69 § 4 kk.
Sąd Rejonowy słusznie zwraca uwagę na rażące lekceważenie obowiązującego porządku prawnego przez oskarżonego, który w krótkim okresie czasu popełnia już czwarte przestępstwo bezpośrednio związane z kierowaniem pojazdów w ruchu lądowym. Oskarżony nie zmienił swojego postępowania nawet po odbyciu jednej z kar pozbawienia wolności, którą wymierzono mu w sprawie XII K 530/12 Sądu Rejonowego w Kielcach.
Jest oczywistym, że w takim wypadku Sąd Rejonowy absolutnie zasadnie uznał, iż tylko kara bezwzględna pozbawienia wolności odniesie wobec oskarżonego swój skutek wychowawczy, nauczy go poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego, a przede wszystkim odniesie skutek w zakresie tzw. „prewencji ogólnej”, wskazując innym potencjalnym sprawcom podobnych przestępstw na nieopłacalność ich dokonywania.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy również słusznie uznał, iż okoliczność bycia oskarżonego kawalerem i jego sytuacja rodzinna w żadnym razie nie mogą być uznane za okoliczności o których mowa wart. 69 § 4 kknawet jeśli przyjąć dużą możliwość swobodnej ich interpretacji przez Sąd orzekający.
W uzasadnieniu apelacji oskarżony zwraca uwagę na fakt, iż jego zdaniem swoim zachowaniem z daty czynu nie stworzył żadnego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym skoro poruszał się po drodze publicznej w małej miejscowości , o małym, natężeniu ruchu pojazdów i pieszych, o godz. 1935a nadto posiadając w organizmie stężenie alkoholu nieznacznie przekraczające minimum ustawowe (art. 115 § 6 pkt 1 kk).
Podkreślić należy, że ocena tych okoliczności, o których mowa powyżej ma wpływ na stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, a tym samym wpływ na wymiar kary zasadniczej. Oskarżony wymiaru kary zasadniczej nie kwestionował, a Sąd odwoławczy nie znalazł żadnych podstaw do jej łagodzenia w pełni podzielając w tym zakresie rozważania Sądu orzekającego.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 kpkzaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Orzeczenie w przedmiocie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oparte zostało na treściart. 636 § 1 kpk.
SSO Krzysztof Sójka
m.n