Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 747/14
Data wyroku: 2015-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Wojciechowski, Grażyna Artymiak, Mariusz Sztorc
Słowa kluczowe: Korupcja
Podstawa prawna: art. 437 § 1 i 2 kpk

Sygn. akt II Ka 747/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariusz Sztorc (spr.)
Sędziowie: SSO Grażyna Artymiak
SSO Tomasz Wojciechowski
Protokolant: protokolant Beata Szczotkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie - Ewy Lotczyk
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015 r.
sprawy oskarżonejA. A. (1)(M.)
o przestępstwo zart. 230 § 1 kkw zw. zart. 12 kk,art. 229 § 1 kkw zw. z§ 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
Ł. A. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 228 § 3 kk,art. 231 § 2 kk
M. M.
oskarżonego o przestępstwo zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 230 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
K. K. (1)
oskarżonego o przestępstwo zart. 231 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kk
B. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 231 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoB. K.i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygnatura akt II K 648/13

I
uchylazaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoB.

K.i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania;

II
zmieniazaskarżony wyrok w ten sposób, że z opisu czynu przypisanego w pkt. 19 oskarżonemuK. K. (1)eliminuje sformułowanie „działając wspólnie i w porozumieniu zB. K.”;

III
w pozostałej części zaskarżony wyrokutrzymujew mocy;

IV
zasądzana rzecz Skarbu Państwa od oskarżonejA. A. (1)i oskarżonegoŁ. A. (2)kwoty po 2320zł (dwa tysiące trzysta dwadzieścia złotych), od oskarżonegoM. M.kwotę 1200zł (tysiąc dwieście złotych), od oskarżonegoK. K. (1)kwotę 3320zł (trzy tysiące trzysta dwadzieścia złotych) tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Mariusz Sztorc
SSO Grażyna Artymiak SSO Tomasz Wojciechowski
Sygn. akt II Ka 747/14

UZASADNIENIE
A. A. (1)(poprzednioM.)została oskarżona o to, że:

I
w okresie od bliżej nieustalonego dnia miesiąca lipca 2008 r. wR.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, powołując się na wpływy w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., wywołując przekonanie uM. K. (1)o istnieniu takich wpływów, podjęła się pośrednictwa w załatwieniu pracy dla jego żonyJ. K. (1)w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., w zamian za korzyść majątkową łącznej wartości ok. 8.000 zł, przy czym kwota 6.000 zł miała zostać jej przekazana po załatwieniu sprawy, w ten sposób, iż:

- bliżej nieustalonego dnia miesiąca maja 2008 r. przyjęła korzyść majątkową w postaci nawigacji satelitarnejm-ki N. (...)o wartości ok. 900 zł oraz pieniędzy w kwocie 1.000 zł,
- bliżej nieustalonego dnia miesiąca lipca 2008 r. przyjęła korzyść majątkową w postaci kwoty 1.000 zł,
tj. o przestępstwo zart. 230 § 1 kkw zw. zart. 12 kk;

II
w nieustalonym okresie czasu nie wcześniej niż od maja 2008 r. do 31 sierpnia 2008 r. wR.udzieliła korzyści majątkowejŁ. A. (1)pełniącemu funkcję publiczną, jako pełniącemu obowiązki Zastępcy DyrektoraKancelarii Zarządu – (...)Urzędu Marszałkowskiego(...)wR., w postaci samochodowej nawigacji satelitarnejmarki N. (...)wartości ok. 900 zł pochodzącej odM. K. (1), w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa polegające na przyjęciu do pracy jego żonyJ. K. (1)w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR.w zamian za korzyść majątkową,

tj. o przestępstwo zart. 229 § 1w zw. z§ 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Ł. A. (1)został oskarżony o to, że:

III
w nieustalonym okresie czasu nie wcześniej niż od maja 2008 r. do 31 sierpnia 2008 r. wR.w związku z pełnieniem funkcji publicznej pełniącego obowiązki Zastępcy DyrektoraKancelarii Zarządu – (...)Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.przyjął za pośrednictwemA. M.korzyść majątkową w postaci nawigacji satelitarnej do samochodumarki N. (...)wartości ok 900 zł odM. K. (1), w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, polegające na przyjęciu do pracy jego żonyJ. K. (1)w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR.w zamian za korzyść majątkową,

tj. o przestępstwo zart. 228 § 3 kk

IV
w nieustalonym okresie czasu nie wcześniej niż 3 października 2008 r. do dnia 6 stycznia 2009 r. wR., będąc funkcjonariuszem publicznym, pełniąc obowiązki Zastępcy Dyrektora Gabinetu Marszałka Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.oraz będąc członkiem komisji do przeprowadzania naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., powołanej Zarządzeniem Nr 35/08 Marszałka Województwa(...)z dnia 2 września 2008 r., nie dopełnił ciążących na nim obowiązków, w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej przezA. M., w postaci uzyskania wyższego uposażenia oraz zatrudnienia na stanowisku inspektora do spraw międzynarodowych w Gabinecie Marszałka, udostępniłA. M.przed rozmową kwalifikacyjną zaplanowaną w drugim etapie naboru na wolne stanowisko inspektora do spraw międzynarodowych, opracowane przez siebie pytania konkursowe, zaakceptowane przezK. K. (1)– przewodniczącego Komisji, w celu wygrania przez wymienionąA. M.konkursu, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz prywatnegoA. O.,

tj. o przestępstwo zart. 231 § 2 kk.
M. M.został oskarżony o to, że:

V
w bliżej nieustalonym dniu miesiąca maja 2008 r. do lipca 2008 r. wR.woj.(...), działając w zamiarze abyA. M.dokonała czynu zabronionego polegającego na powoływaniu się na wpływy w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR.w celu załatwienia pracy w tym Urzędzie dlaJ. K. (1)w zamian za korzyść majątkową, udzieliłM. K. (1)informacji o sposobie załatwienia pracy dlaJ. K. (1)w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR.oraz przekazał mu dane umożliwiające kontakt zA. A. (1), w zamian za co przyjął korzyść majątkową w postaci dwóch samochodowych nawigacji satelitarnych o wartości ok. 1.800 zł,

tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 kkiart. 230 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
K. K. (1)został oskarżony o to, że:

VI
w okresie od 3 października 2008 r. do 16 lutego 2009 r. wR., będąc funkcjonariuszem publicznym, pełniąc obowiązki Dyrektora Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.oraz będąc przewodniczącym komisji do przeprowadzania naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., powołanej Zarządzeniem Nr 35/08 Marszałka Województwa(...)z dnia 2 września 2008 r., działając w warunkach czynu ciągłego, z góry powziętym zamiarem, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków, w ten sposób, iż działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej przezA. M., w postaci uzyskania wyższego uposażenia oraz zatrudnienia na stanowisku inspektora do spraw międzynarodowych w Gabinecie Marszałka, udostępniłA. M.przed rozmową kwalifikacyjną zagadnienia dotycząceustaw o samorządzie terytorialnymoraz z protokołu dyplomatycznego, w stopniu znacznie zawężonym w stosunku do ogólnie dostępnej informacji o zakresie materiałów obowiązujących w toku rozmowy kwalifikacyjnej, a następnie celem umożliwieniaA. M.pozytywnego przejścia przez etap pierwszy naboru podczas prac komisji konkursowej w dniu 20 listopada 2008 r. zadał jej pytania z zakresu wcześniej udostępnionego tej kandydatce na stanowisko inspektora oraz działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. A. (1), przed etapem drugim konkursu do dnia nie później niż 6 stycznia 2009 r. udostępniłA. M.pytania konkursowe, opracowane przezŁ. A. (1)a przez niego zaakceptowane, a nadto w nieustalonym czasie nie wcześniej niż 5 listopada 2008 r. i nie później niż 16 lutego 2009 r., przekraczając swoje uprawnienia, działając wspólnie i w porozumieniu zB. K., będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów wytworzonych w toku naboru na wolne stanowisko inspektora do spraw międzynarodowych, poświadczył nieprawdę w dokumentach dotyczących naboru na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw współpracy międzynarodowej w Gabinecie Marszałka, ogłoszonych w Biuletynie Informacji Publicznej, w tym na liście kandydatów spełniających wymogi formalne na wolne stanowisko inspektora do spraw międzynarodowych oraz w informacji o wynikach rozmów kwalifikacyjnych na wolne stanowisko pracy, potwierdzając własnym podpisem jako przewodniczący komisji, udział w pracach komisjiB. K., podczas gdy w/w nie brał udziału w rozmowach kwalifikacyjnych kandydatów na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw międzynarodowych w Gabinecie Marszałka oraz w pracach tej komisji, a nadto w protokole naboru na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw współpracy międzynarodowej w Gabinecie Marszałka Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.potwierdzając, jako przewodniczący komisji do przeprowadzenia naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...), przebieg naboru, w ten sposób, że wskazał, iż nabór został przeprowadzony przez komisję w składzie trzyosobowym, podczas gdy skład komisji nie był należycie obsadzony, zaś nabór odbył się z naruszeniem Zarządzenia nr 35/08 Marszałka Województwa, a następnie przedłożył wymieniony protokółZ. C. (1)– Marszałkowi Województwa do akceptacji, skutkiem czego zawarto zA. M., wskazaną w w/w protokole, jako osobą, która uzyskała najwyższą liczbę punktów, z dniem 16 lutego 2009 r. umowę o pracę na stanowisku inspektora z uposażeniem w kwocie 3.300 zł, czym działał na szkodę interesu społecznego oraz prywatnegoA. O.,

tj. o przestępstwo zart. 231 § 2 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
B. K.został oskarżony o to, że:

VII
w nieustalonym okresie czasu nie wcześniej niż 5 listopada 2008 r. i nie później niż 16 lutego 2009 r. wR., działając wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1), będąc funkcjonariuszem publicznym, pełniąc funkcję Zastępcy Dyrektora Departamentu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.oraz zastępcy przewodniczącego komisji do przeprowadzania naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., powołanej Zarządzeniem Nr 35/08 Marszałka Województwa(...)z dnia 2 września 2008 r., działając w warunkach czynu ciągłego, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej przezA. M., będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów wytworzonych w toku naboru na wolne stanowisko inspektora do spraw międzynarodowych, przekroczył swoje uprawnienia, w ten sposób, iż poświadczył nieprawdę w dokumentach dotyczących naboru na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw współpracy międzynarodowej w Gabinecie Marszałka, ogłoszonych w Biuletynie Informacji Publicznej, w tym na informacji o wynikach rozmów kwalifikacyjnych na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw międzynarodowych oraz potwierdzając własnym podpisem udział w pracach komisji, podczas gdy nie brał udziału w rozmowach kwalifikacyjnych kandydatów na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw międzynarodowych w Gabinecie Marszałka oraz w pracach komisji, a nadto poświadczył nieprawdę w protokole naboru na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw współpracy międzynarodowej w Gabinecie Marszałka Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.potwierdzając, jako zastępca przewodniczącego komisji do przeprowadzenia naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...), udział w pracach komisji oraz przebieg naboru, podczas gdy nie brał udziału w pracach komisji konkursowej w ten sposób, że wskazał, iż nabór został przeprowadzony przez komisję w składzie trzyosobowym, podczas gdy skład komisji nie był należycie obsadzony, zaś nabór odbył się z naruszeniem Zarządzenia nr 35/08 Marszałka Województwa, skutkiem czego po przedłożeniu przezK. K. (1)w/w protokołuZ. C. (2)– Marszałkowi Województwa do akceptacji, zawarto zA. M., wskazaną w w/w protokole, jako osobą, która uzyskała najwyższą liczbę punktów, z dniem 16 lutego 2009 r. umowę o pracę na stanowisku inspektora z uposażeniem w kwocie 3.300 zł, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz prywatnegoA. O.,

tj. o przestępstwo zart. 231 § 2 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt II K 648/13 - Sąd Rejonowy w Rzeszowie uznał oskarżonych:

⚫

A. A. (1)(poprzednioM.)za winną popełnienia czynów:

1
wyżej opisanego wpunkcie I- stanowiącego przestępstwo zart. 230 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za czyn ten na podstawieart. 230 § 1 kkskazał ją na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niej grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 44 § 4 kkorzekł wobec oskarżonej przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 2.000 zł.

2
wyżej opisanego wpunkcie II– stanowiącego przestępstwo zart. 229 § 1 i § 3 kki za czyn ten na podstawieart. 229 § 3 kkskazał ją na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niej grzywnę w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 85 kkorazart. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych wobecA. A. (1)kar jednostkowych pozbawienia wolności orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 2 lata, zaś w miejsce orzeczonych wobec oskarżonej kar jednostkowych grzywny orzekł karę łączną grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej grzywny zaliczył okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 25 lutego 2009 r. do dnia 20 marca 2009 r.

⚫

Ł. A. (1)za winnego popełnienia czynów:

1
wyżej opisanego wpunkcie III– stanowiącego przestępstwo zart. 228 § 3 kk, ustalając, że wspomnianaA. M.nosi obecnie nazwiskoA.i za czyn ten na podstawieart. 228 § 3 kkskazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niego grzywnę w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 41 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania kierowniczego stanowiska w administracji publicznej na okres 3 lat.

2
wyżej opisanego wpunkcie IV- stanowiącego przestępstwo zart. 231 § 2 kkustalając, że wspomnianaA. M.nosi obecnie nazwiskoA.i za czyn ten na podstawieart. 231 § 2 kkskazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego grzywnę w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 41 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania kierowniczego stanowiska w administracji publicznej na okres 3 lat.
Na podstawieart. 85 kkorazart. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych wobec oskarżonegoŁ. A. (1)kar jednostkowych pozbawienia wolności orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 2 lata, zaś w miejsce orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych grzywny orzekł karę łączną grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.
Na podstawieart. 90 § 2 kkw zw. zart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych wobec oskarżonego jednostkowych zakazów zajmowania kierowniczego stanowiska w administracji publicznej orzekł łączny zakaz zajmowania kierowniczego stanowiska w administracji publicznej na okres 5 lat.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej grzywny zaliczył okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 25 lutego 2009 r. do dnia 20 marca 2009 r.

⚫

M. M.za winnego popełnienia czynu wyżej opisanego wpunkcie V- stanowiącego przestępstwo zart. 18 § 3 kkiart. 230 § 1 kkw zw. zart. 12 kkustalając, że wspomnianaA. M.nosi obecnie nazwiskoA., a także eliminując z opisu czynu zwrot „łącznej wartości 8.000 zł” oraz przyjmując wartość przyjętych samochodowych nawigacji satelitarnych na kwotę 1.600 zł i za czyn ten na podstawieart. 19 § 1 kkiart. 230 § 1 kkskazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niego grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.

Na podstawieart. 44 § 1 i § 4 kkorzekł wobec oskarżonego przepadek zatrzymanej w sprawie nawigacji satelitarnejmarki B.oraz przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 900 zł.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zaliczył okres zatrzymania w sprawie od dnia 26 lutego 2009 r. do dnia 27 lutego 2009 r.

⚫

K. K. (1)za winnego popełnienia czynu wyżej opisanego wpunkcie VI, stanowiącego przestępstwo zart. 231 § 2 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kkustalając, że wspomnianaA. M.nosi obecnie nazwiskoA.i za czyn ten na podstawieart. 231 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niego grzywnę w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł.

Na podstawieart. 41 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania kierowniczego stanowiska w administracji publicznej na okres 4 lat.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat.

⚫

B. K.za winnego popełnienia czynu wyżej opisanego wpkt VII, stanowiącego przestępstwo zart. 231 § 2 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kkustalając, że wspomnianaA. M.nosi obecnie nazwiskoA.i za czyn ten na podstawieart. 231 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 2 kkorzekł wobec niego grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł.

Na podstawieart. 41 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoB. K.zakaz zajmowania kierowniczego stanowiska w administracji publicznej na okres 2 lata.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.
Ponadto Sąd na podstawieart. 46 § 2 kkorzekł wobec oskarżonychŁ. A. (1),K. K. (3)iB. K.nawiązkę na rzecz pokrzywdzonejA. O.przez zapłatę na jej rzecz kwot po 1.000 zł.
Na podstawieart. 627 kpk,art. 633 kpkorazart. 2 ust. 3 i 4 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w kwocie po 311,52 zł tytułem zwrotu wydatków oraz opłatę:
- od oskarżonejA. A. (1)– 2.300 zł,
- od oskarżonegoŁ. A. (1)– 2.300 zł,
- od oskarżonegoM. M.– 1.180 zł,
- od oskarżonegoK. K. (1)– 3.300 zł,
- od oskarżonegoB. K.– 2.180 zł.
Powyższy wyrok apelacjami zaskarżyli: obrońcy oskarżonychŁ. A. (1),A. A. (1),M. M.iK. K. (1)oraz osobistą apelacją oskarżonyB. K..
Obrońca osk.Ł. A. (1)zaskarżając wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku, a polegający na:

a
przyjęciu przez Sąd, iż zachowanie oskarżonego polegało na przyjęciu za pośrednictwemA. A. (1)korzyści majątkowej w postaci nawigacji satelitarnejmarki N. (...), w zamian za przyjęcie do pracyJ. K. (1), podczas gdy z okoliczności sprawy oraz obiektywnej i całościowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego takie domniemanie nie wynika, albowiem rzeczona nawigacja została jedynie pożyczona oskarżonemu w celu dojazdu do miejsca zamieszkania babci oskarżonejA. A. (1), tj.R., zaś na taki stan rzeczy wskazuje chociażby fakt, że pozostałe części chodzące w skład zestawu nawigacji, takie jak: pudełko, przewody karty pamięci, pozostały w mieszkaniu oskarżonejA. A. (1). Powyższe w ocenie obrony wskazuje na jednoznaczny fakt, że w/w nawigacja została jedynie pożyczona, bowiem w przeciwnym wypadku, tj. gdyby rzeczywiście stanowić miała ona formę „łapówki”, powyżej wspomniane części zestawu z całą pewnością również znajdowałyby się w posiadaniu oskarżonego. Ponadto właścicielka nawigacjiA. A. (1)słuchana wielokrotnie, kategorycznie stwierdziła, że w/w nawigację jedynie pożyczyłaŁ. A. (1),

b
przyjęciu przez Sąd, iż w inkryminowanym okresie czasu oskarżonyŁ. A. (1)zamieszkiwał razem z oskarżonąA. A. (1), podczas gdy z okoliczności sprawy oraz obiektywnej i całościowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego takie domniemanie nie wynika, w tym nie wynika ono również z zeznańŁ. A. (1)iA. A. (1), zaś Sąd I instancji wywodzi w/w tezę jedynie w oparciu o swoje przemyślenia, bez podania źródeł dowodowych uzasadniających przyjętą tezę,

c
przyjęciu przez Sąd, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa polegającego na udostępnieniuA. A. (1)pytań konkursowych przygotowanych przez siebie na drugi etap postępowania rekrutacyjnego, w celu wygrania przez w/w konkursu na stanowisko inspektora ds. międzynarodowych, podczas gdy z okoliczności sprawy oraz obiektywnej i całościowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego takie domniemanie nie wynika, w tym nie wynika ono w szczególności z zeznań oskarżonychA. A. (1),Ł. A. (1)iK. K. (1), bowiem w/w w swoich zeznaniach złożonych przed Sądem stanowczo zaprzeczyli, jakoby - po pierwsze – pytania sporządzone przezŁ. A. (1)zostały wykorzystane w drugim etapie konkursu, po drugie zaś, co jest bezsporne – wskazany w akcie oskarżenia drugi etap konkursu w ogóle nie doszedł do skutku, a tym samym, jak sugeruje Sąd Rejonowy, doszło do naruszenia prawa,

d
przyjęciu przez Sąd, że protokół ze składania przez oskarżonegoŁ. A. (1)pierwotnych wyjaśnień oddaje w pełnym zakresie przebieg tego przesłuchania, a nadto, że w czasie składania wyjaśnień przez oskarżonych nie byli oni poddani naciskom ze strony osób prowadzących czynności procesowe, podczas gdy z okoliczności sprawy oraz obiektywnej i całościowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego takie domniemanie nie wynika, zaś szczególną uwagą obdarzyć należy okoliczność, że w protokole przesłuchania oskarżonegoŁ. A. (1)znalazło się stwierdzenie rzekomo wypowiedziane przez niego, jakoby „w wyznaczonym terminie odbył się egzamin rozstrzygający” i wygrała goA. A. (1). Bezspornym jest, że w/w egzamin rozstrzygający faktycznie nie miał miejsca, zaśA. A. (1)wybrana została na stanowisko, na które aplikowała w związku z rezygnacjąA. O.. O fakcie tym z całą pewnością oskarżonyŁ. A. (1)musiał wiedzieć, a zatem nie mógł wypowiedzieć stwierdzenia znajdującego się w przedmiotowym protokole. Przesłuchujący go natomiast funkcjonariusze takiej wiedzy nie posiadali, bowiem informacja zamieszczona na witrynie internetowej UM zawierała jedynie informację o wynikach naboru.

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:

a
art. 4 kpkorazart. 7 kpk, przez orzeczenie z naruszeniem zasady obiektywizmu oraz przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, w tym przede wszystkim dokonanie dowolnej oceny poszczególnych wyjaśnień oskarżonychŁ. A. (1)iA. A. (1), w przedmiocie przyznania im, lub też odmowy waloru wiarygodności i uznaniu za wiarygodne pierwszych wyjaśnień oskarżonych, dopasowując je tym samym do przyjętej z góry przez Sąd tezy winy oskarżonego pomimo, że po pierwsze – nawet z uznanych przez Sąd za wiarygodne pierwszych zeznań oskarżonego nie wynika jakoby nawigacjaN. (...)została mu ofiarowana przezA. A. (1)jako gratyfikacja za załatwienie pracyJ. K. (1)– oskarżony mówi jedynie, że w/w nawigację „otrzymał”, po drugie zaś – Sąd zdaje się przechodzić do porządku dziennego nad istotą wyjaśnień oskarżonego k. 26, a dotyczącą drugiego zarzutu, tj. informacji o odbyciu się drugiego etapu konkursu (j.w.), podczas gdy w toku postępowania wykazanych zostało szereg wątpliwości co do rzetelności protokołu pierwszych wyjaśnień oskarżonego,

b
art. 5 § 2 kpkw zw. zart. 92 kpkiart. 7 kpk, poprzez nieuwzględnienie wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów, które były korzystne dla oskarżonego i miały istotne znaczenie dla wydania wyroku oraz poprzez dowolność w ocenie przeprowadzonych dowodów, a w konsekwencji naruszenie zasady obiektywizmu i pominięcie dowodów i okoliczności działających na korzyść oskarżonego jak i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji naruszenie zasady domniemania niewinności, polegającej na tym, że wszelkie niedające się usunąć wątpliwości winny być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonej,

c
art. 424 kpkw zw. zart. 413 § 2 kpkiart. 7 kpk,art. 92 kpkw zw. zart. 5 § 2 kpkpoprzez skazanie za czyn polegający na niedopełnieniu ciążących na oskarżonym jako funkcjonariuszu publicznym obowiązków, podczas gdy konstrukcja i treść uzasadnienia idzie w kierunku przeciwnym i zdaje się sugerować, żeŁ. A. (1)swoim działaniem przekroczył uprawnienia, a tym samym występującą sprzeczność pomiędzy sentencją zaskarżonego orzeczenia, uznaniem winy oraz wymierzonymi karami, a treścią uzasadnienia, a w konsekwencji naruszenie zasady domniemania niewinności i zasady swobodnej oceny dowodów,

3
rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemuŁ. A. (1), a polegającą na orzeczeniu wobec niego kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym okresem jej zawieszenia na okres 4 lat, kary grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł, a nadto orzeczonego zakazu zajmowania kierowniczego stanowiska w jednostkach administracji publicznej na okres lat 5, podczas gdy okoliczności sprawy, zachowanie się oskarżonego zarówno przed jak i po popełnieniu przestępstwa, stanowiły przesłanki do jego uniewinnienia od przestępstwa, ewentualnego wymierzenia kary łagodniejszej rodzajowo bądź też w niższym wymiarze.

Obrońca osk.Ł. A. (1)wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów zart. 228 § 3 kkiart. 231 § 2 kk, ewentualnie o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie jako Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonychA. A. (1)iM. M.zaskarżając w całości wyrok na korzyść tych oskarżonych, zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na treść tego orzeczenia, a polegający na:

a
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonaA. A. (1)powołując się na wpływy w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., wywołała przekonanie uM. K. (1)o istnieniu takich wpływów oraz że podjęła się pośrednictwa w załatwieniu pracy dla jego żony w zamian za korzyść majątkową, tj. że przyjęła korzyść majątkową w postaci samochodowej nawigacji satelitarnejmarki N. (...)o wartości ok. 900 zł oraz korzyść majątkową w łącznej wysokości 2.000 zł, w sytuacji gdy zeznania świadków, wyjaśnienia oskarżonych, a także materiały zebrane w ramach kontroli operacyjnej w żaden sposób nie potwierdziły jednoznacznie popełnienia przez oskarżoną zarzucanych jej czynów;

b
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonaA. A. (1)udzieliła korzyści majątkowejŁ. A. (1)w postaci samochodowej nawigacji satelitarnejmarki N. (...)o wartości ok. 900 zł, w sytuacji gdy przedmiotowa nawigacja została jedynie użyczona przez oskarżonąŁ. A. (1)na ich wspólny wyjazd nad morze, a całe oprzyrządowanie i opakowanie pozostało w posiadaniu oskarżonej;

c
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonaA. A. (1)przyjęła odM. K. (1)korzyść majątkową w kwocie 2.000 zł, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznań oskarżonej wynika, iż przekazana jej w kopercie przezM. K. (1)kwota to 1.000 zł;

d
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonaA. A. (1)zapewniałaM. K. (1)o możliwości zapewnienia pracy dla żonyM. K. (1)w Urzędzie Marszałkowskim, w sytuacji gdy oskarżona oferowała jedynie pomoc w dostarczeniu CVJ. K. (1)do sekretariatu(...)oraz przekazania informacji o naborach na wolne stanowiska, które to informacje dostępne są również na stronach internetowych(...);

e
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonaA. A. (1)poprosiła oskarżonegoŁ. A. (1)o „załatwienie” pracy dlaJ. K. (1)i w zamian przekazała mu nawigację samochodową, w sytuacji gdy oskarżona poprosiła jedynie o przekazanie CV do sekretariatu, a nawigację samochodową użyczyła jedynieŁ. A. (1)na wspólny wyjazd nad morze;

f
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonyM. M.podjął się pośrednictwa w załatwieniu pracy dla żonyM. K. (1)w zamian za korzyść majątkową, tj. że przyjął korzyść majątkową w postaci dwóch samochodowych nawigacji satelitarnych o wartości ok. 1.600 zł, w sytuacji gdy oskarżony jedynie przekazał w dobrej wierzeM. K. (1)numer telefonu swojej siostry, nie mając jakiegokolwiek zamiaru podejmowania się pośrednictwa w załatwieniu pracy dlaJ. K. (1), co potwierdzają korelujące ze sobą zeznaniaM. K. (1)iM. M.;

g
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonyM. M.podjął się pośrednictwa w załatwieniu pracy dla żonyM. K. (1)w zamian za korzyść majątkową, tj. że przyjął korzyść majątkową w postaci dwóch samochodowych nawigacji satelitarnych o wartości ok. 1.600 zł, w sytuacji gdy otrzymana odM. K. (1)nawigacja została mu jedynie użyczona do czasu naprawy nawigacji będącej jego własnością, a której naprawą miał zająć sięM. K. (1);

h
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonyM. M.jako pierwszy zaproponował swoją pomoc w załatwieniu pracy dla żonyM. K. (1), w sytuacji gdy z zeznań świadków, w tym korelujących ze sobą zeznańM. K. (1)iE. M.(dawniejK.), w sposób oczywisty wynika, iż toM. K. (1)dopytywał się o możliwość załatwienia pracy dla swojej żony oraz udostępnienie kontaktu doA. A. (1);

i
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonyM. M.mając zamiar abyA. A. (1)dokonała czynu zabronionego, przekazał należący do niej numer telefonuM. K. (1), w sytuacji gdy zeznania świadków jak i wyjaśnienia oskarżonych w żaden sposób nie potwierdzają, aby zamiaremM. M.było podejmowanie się pośrednictwa w załatwieniu pracy dlaJ. K. (1)i uzyskanie w zamian jakichkolwiek korzyści majątkowych przez niego lubA. A. (1)za udostępnienie numeru telefonu;

j
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iżM. K. (1)przekazał nawigacjęM. M.w zamian za pomoc w załatwieniu pracy dla swojej żony, w sytuacji gdy otrzymana odM. K. (1)nawigacja została oskarżonemu jedynie użyczona do czasu naprawy nawigacji będącej jego własnością, a której naprawą zajmował sięM. K. (1);

k
niewłaściwej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż oskarżonyM. M.przyjął odM. K. (1)dwie nawigacje samochodowe o łącznej wartości 1.600 zł jako korzyść majątkową za ułatwienie kontaktu ze swoją siostrą, w sytuacji gdy pierwszą nawigacjęM. M.zakupił odM. K. (1)w 2005 r. za kwotę ok. 1.500-1.600 zł, a druga nawigacja została jedynie użyczona przezM. K. (1)do czasu naprawy w/w nawigacji będącej własnością oskarżonego, a której naprawą zajmował sięM. K. (1)(w sposób szczegółowy kwestie związane z nabyciem i naprawą nawigacji opisał oskarżonyM. M.na rozprawie głównej w dniu 20 maja 2010 r. sygn. II K 52/09 – str. 2-7 protokołu);

2
rażące naruszenie następujących przepisów prawa, a to:

a
art. 4 kpk, polegające na nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych:

⚫

poprzez oparcie się w głównej mierze na niektórych zeznaniach tylko jednego świadka –M. K. (1), w sytuacji gdy korelujące z nimi wyjaśnienia oskarżonych były brane pod uwagę jedynie „częściowo” lub całkowicie pomijane oraz pomijanie zeznań innych świadków, jak chociażbyE. M.(dawniejK.),

poprzez uznanie w całości za „wiarygodne zeznania świadkaM. K. (1)” i oparcie na nich treści wydanego orzeczenia, a pominięcie całkowicie przez Sąd I instancji w treści uzasadnienia zeznańM. K. (1)dotyczących sposobu przeprowadzenia przesłuchania przez funkcjonariuszy KWP wR.P. F.iA. G., złożonych podczas rozprawy głównej w dniu 22 listopada 2011 r. oraz protokołu przesłuchania z dnia 9 maja 2011 r., przeprowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Dębicy (zeznania potwierdzone w toku postępowania w sprawie II K 648/13), polegających na zastraszaniu świadka, wywieraniu presji i wpływaniu na jego swobodę wypowiedzi, co jednoznacznie prowadzi do konkluzji, iż wyjaśnienia oskarżonychA. A. (1)iM. M.dotyczące wywierania na nich presji i wpływania na ich swobodną wypowiedź oraz prowadzenia przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w taki sposób aby uzyskać wyjaśnienia obciążające inne osoby (zeznaniaP. F.złożone w toku postępowania II K 529/09), należy uznać za prawdziwe z uwagi na fakt, iż są w pełni koherentne z wyjaśnieniami oskarżonych, a skoro Sąd uznał za całkowicie wiarygodne zeznania świadkaM. K. (1), to nie ma żadnych przesłanek aby pomijać te jego zeznania, które odnoszą się do sposobu prowadzenia przesłuchania przez funkcjonariuszy policji, a będące w sposób ewidentny korzystne dla oskarżonych;

poprzez ograniczenie się przez Sąd I instancji jedynie do próby uzasadnienia winy oskarżonych, pomijając całkowicie wnikliwą ocenę wszelkich dowodów, szczególnie tych korzystnych dla oskarżonych, których wagi Sąd w ogóle w uzasadnieniu wyroku nie przyjmuje, a tym samym nie waży. W szczególności pominięte zostały dowody, które miały istotne znaczenie dla kwestii prawidłowości przeprowadzania postępowania przygotowawczego, wywieranie presji na głównego świadka jakim byłM. K. (1)oraz wadliwego sporządzenia podstawowych dokumentów postępowania przygotowawczego jakimi są protokoły przesłuchań;

b
art. 5 § 2 kpkpoprzez naruszenie zasady domniemania niewinności oskarżonych oraz nierozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonych, w przypadku gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, że oskarżeni nie dopuścili się zarzucanych im aktem oskarżenia czynów, a w szczególności przyjęcie przez Sąd, że oskarżonaA. A. (1)powoływała się na wpływy w Urzędzie Marszałkowskim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; Sąd I instancji w żaden sposób nie uzasadnił dlaczego dał wiarę niektórym zeznaniomM. K. (1), odmawiając wiary w tym zakresie innym jego zeznaniom oraz wyjaśnieniom oskarżonych, które korelowały z zeznaniami w/w świadka, a która to okoliczność, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego powinna być rozstrzygana na korzyść oskarżonych;

c
art. 7 kpk, poprzez uwzględnienie i danie wiary tylko niektórym dowodom, w tym zwłaszcza niektórym zeznaniom świadkaM. K. (1), zupełne pominięcie zeznań innych świadków, częściowe i wybiórcze uwzględnienie wyjaśnień oskarżonych, nawet tych korelujących z zeznaniami świadkaM. K. (1)i innych świadków, co powoduje zarzut niewyjaśnienia w dostatecznym stopniu podstawy prawnej wyroku w części skazującej oskarżonych za zarzuty im przedstawione, a także brak wyjaśnienia motywów pominięcia dowodów wskazujących na brak możliwości swobodnej wypowiedzi tak świadków jak i oskarżonych;

d
art. 171 kpk, poprzez uznanie, że w szczególności oskarżeniA. A. (1)(M.) iM. M.mieli możliwość swobodnej wypowiedzi w trakcie dokonywania czynności w postępowaniu przygotowawczym i wzięcia pod uwagę w sposób bezkrytyczny treści wynikających z czynności w postępowaniu przygotowawczym;

e
art. 171 kpk, poprzez przyjęcie jako dowody i oparcie na nich wyroku, wyjaśnień oskarżonychA. A. (1)iM. M.i zeznań świadkaM. K. (1)złożonych w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi, które w związku z tym nie mogły stanowić dowodu;

f
art. 410 kpk, poprzez pominięcie szeregu istotnych okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a polegające na:

⚫

pominięciu zeznań wielu świadków i oparcie się jedynie na niektórych zeznaniach świadkaM. K. (1),

oparcie się na niepełnych zeznaniachM. K. (1), pominięcie tych zeznańM. K. (1), które świadczyły o nieprawidłowościach w toku postępowania przygotowawczego, a polegających na działaniach funkcjonariuszy policjiP. F.iA. G.,

pominięciu okoliczności związanych z brakiem możliwości swobodnej wypowiedzi świadkaM. K. (1)oraz oskarżonych,

jedynie „częściowym” uwzględnieniu wyjaśnień oskarżonych,

pominięciu okoliczności w jakich oskarżonaA. A. (1)przekazała nawigację samochodową oskarżonemuŁ. A. (1),

pominięciu kwestii związanych z nieprawidłowościami w przesłuchaniu oskarżonych na etapie postępowania przygotowawczego,

pominięciu faktu, iżM. M.zakupił jedną nawigację satelitarną odM. K. (1), a druga została oskarżonemu jedynie użyczona do czasu naprawy w/w nawigacji będącej jego własnością, a której naprawą zajmował sięM. K. (1),

pominięciu relacji na płaszczyźnieM. K. (1)iM. M., niewzięciu pod uwagę ich przyjacielskich relacji, faktu sprzedaży nawigacji w 2005 r., wymiany nawigacji oraz innych, z których wynika rzeczywisty stan sprawy;

g
art. 424 § 1 pkt 1 kpk, poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób uniemożliwiający pełne i wszechstronne zapoznanie się z motywami rozstrzygnięcia w zakresie przyjętych podstaw faktycznych wyroku oraz oceny prawnej, a w szczególności:

⚫

nieodniesienie się przez Sąd I instancji do wszystkich zebranych dowodów, zaniechanie wskazania powodów odstąpienia od uwzględnienia treści wyjaśnień oskarżonych z etapu postępowania sądowego, nieuzasadnienie dlaczego Sąd dał wiarę jedynie niektórym zeznaniomM. K. (1), odmawiając wiary w tym zakresie innym jego zeznaniom oraz wyjaśnieniom oskarżonych, które często korelowały z zeznaniami świadka; nieuzasadnienie dlaczego Sąd powoływał się na wyjaśnienia oskarżonych jedynie „częściowo” i dlaczego nie brał pod uwagę zeznań innych świadków;

poprzez ograniczenie się przez Sąd I instancji jedynie do próby uzasadnienia winy oskarżonych, pomijając całkowicie wnikliwą ocenę wszelkich dowodów, szczególnie tych korzystnych dla oskarżonych, których wagi Sąd w ogóle w uzasadnieniu wyroku nie przyjmuje, a tym samym nie waży. W szczególności pominięte zostały dowody, które miały istotne znaczenie dla kwestii prawidłowości przeprowadzania postępowania przygotowawczego, wywieranie presji na głównego świadka jakim byłM. K. (1)oraz wadliwego sporządzenia podstawowych dokumentów postępowania przygotowawczego jakimi są protokoły przesłuchań;

h
art. 442 § 3 kpk, poprzez pominięcie przez Sąd Rejonowy wskazań i zapatrywań prawnych sądu odwoławczego, a w szczególności nieodniesienie się w wystarczający sposób do przyczyn pominięcia znacznej części wyjaśnień oskarżonych i uwzględnienie jedynie tych, które są dla nich niekorzystne, nieuwzględnienie zeznań świadkaM. K. (1)dotyczących nieprawidłowości w trakcie przesłuchań na etapie postępowania przygotowawczego, nieuwzględnienie ograniczenia swobody wypowiedzi oskarżonych w trakcie przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego, nieprzeprowadzenie wszechstronnej analizy materiału dowodowego, niesporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób pozwalający na wskazanie logicznego procesu, który doprowadził Sąd do określonych wniosków w przedmiocie winy i jej zakresu;

3
rażącą niewspółmierność kar oraz środków karnych wymierzonych wobec oskarżonych i brak uzasadnienia w wystarczającym stopniu wysokości wymierzonych kar oraz zastosowanych środków karnych zgodnie z obowiązkiem wynikającym z ustawy, a ograniczenie się jedynie do ogólnych stwierdzeń, iż„orzeczone kary mieszczą się w granicach ustawowego zagrożenia, uwzględniają znaczny stopień społecznej szkodliwości i nie przekraczają znacznego stopnia winy”.

Obrońca oskarżonychA. A. (1)iM. M.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od stawianych zarzutów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoK. K. (1)zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a w szczególności:

-

art. 5 § 2 kpkpoprzez nieuwzględnienie na korzyść oskarżonego okoliczności niedających się rozstrzygnąć w świetle zebranego materiału dowodowego, tj.:

a
bezpodstawne uznanie (niepoparte żadnym dowodem przeprowadzonym zarówno w postępowaniu sądowym jak i postępowaniu przygotowawczym), iżK. K. (1)potwierdził własnoręcznym podpisem jako przewodniczący komisji konkursowej do przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...)w ten sposób, że wskazał iż nabór został przeprowadzony w składzie 3-osobowym, podczas gdy skład komisji nie był należycie obsadzony, oraz niewyjaśnienie powyższych kwestii w kontekście przeprowadzonych dowodów w postaci zeznań świadków, a także dowodu z dokumentów, jednoznacznie wskazujących, iż komisja była właściwie obsadzona, tym samym pominięcie wskazywanych okoliczności braku dokumentu zezwalającego na potwierdzenie obecności innego uczestnika w naborze przez przewodniczącego komisji konkursowej;

b
rozbieżności zachodzących w zeznaniachM. R.złożonych w trakcie rozprawy w dniu 24 czerwca 2010 r., która zeznała: „…ja zostałam powołana do ogólnej komisji konkursowej, nie wiem czy zaŁ. A. (1)…”, a w przyjętym przez Sąd stanem faktycznym, iżM. R.nie wiedziała w ogóle, iż bierze udział w składzie komisji konkursowej podczas naboru na wolne stanowisko pracy w Urzędzie Marszałkowskim zaŁ. A. (1);

-

art. 7 kpkw zw. zart. 4 kpkw zw. zart. 92 kpkpoprzez uwzględnienie przez Sąd I instancji tylko tych dowodów, które przemawiają na niekorzyść oskarżonego, podczas gdy organy prowadzące postępowanie karne są zobowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego. Takie postępowanie Sądu spowodowało w konsekwencji naruszenie zasady obiektywizmu oraz pominięcie dowodów i okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego jak i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów a tym samym dowolne i sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania ustalenie stanu faktycznego w niniejszej sprawie, poprzez:

a
pominięcie przez Sąd wyjaśnieńK. K. (1)(potwierdzonych także w toku postępowania przezŁ. A. (1)orazA. A. (1)), odnoszących się do okoliczności rzekomej pomocyA. M.(obecnieA.) przy ustalaniu zakresu tematów obowiązujących w trakcie rozmowy konkursowej na stanowisko inspektora do spraw międzynarodowych w Urzędzie Marszałkowskim(...)oraz uzgodnieniu wraz zŁ. A. (1)„zakresu tematów z jakich będą zadawać pytania”, w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wyraźne stwierdzenie, iżK. K. (1)nigdy nie powiedziałŁ. A. (1), iż pomożeA. M.wygrać konkurs (zgodnie ze złożonymi wyjaśnieniami stwierdził, iż „wygra lepszy”). Ponadto Sąd nie rozstrzygnął wątpliwości w zakresie czy oskarżony wraz zŁ. A. (1)ustalał zakres „tematów”, które zostaną zadane w trakcie rozmowy konkursowej, tym bardziej faktu, iż oskarżony nigdy nie akceptował „dania pytań”A. A. (1), pomimo iż powyższe okoliczności zostały ustalone między innymi na podstawie protokołów przesłuchań oskarżonychK. K. (1),Ł. A. (1)orazA. A. (1)podczas przesłuchań prowadzonych przed Prokuratorem oraz Sądem w tym protokole konfrontacjiK. K. (1)orazŁ. A. (1)z dnia 28 maja 2009 r. oraz protokołu konfrontacjiK. K. (1)iA. A. (1)z dnia 15 czerwca 2009 r.

b
pominięcie przez Sąd wyjaśnieńK. K. (1)odnoszących się do kwestii składu komisji konkursowej powołanej na podstawie zarządzenie Marszałka Województwa(...)nr 35/08 z dnia 2 września 2008 r. oraz dowodu z zeznań świadków przesłuchiwanych na okoliczność składu powołanej komisji oraz w/w dokumentu, które jednoznacznie wykazują, iż zgodnie z § 2 pkt 1 na prawach członka bierze udział w komisji również dyrektor lub zastępca dyrektora tego departamentu Urzędu Marszałkowskiego, w którym jest wolne stanowisko urzędnicze oraz § 3 komisja przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne polegające na: 1) zbadaniu czy zgłoszenia kandydatów spełniają warunki formalne, 2) ustaleniu listy kandydatów, 3) upowszechnieniu listy kandydatów w(...), 4) sporządzeniu protokołu z naboru, a co za tym idzie bezzasadne przyjęcie przez Sąd, iż:

⚫

świadekM. R.nie miała wiedzy o przeprowadzanym w jej departamencie konkursie gdzie sprawowała faktyczną funkcję Dyrektora Departamentu, (obowiązki związane z tą funkcjąM. R.rozpoczęła pełnić jak sama przyznaje w protokole przesłuchania z dnia 24 czerwca 2010 r. „…od dnia 28 listopada 2008 r….” – toteż siłą rzeczy nie mogła brać udziału w rozmowach kwalifikacyjnych, które odbyły się 20 listopada 2008 r. Udział w pracach komisji zgodnie z decyzją Marszałka WojewództwaZ. C. (1),M. R.objęła od momentu odsunięcia od prac komisjiŁ. A. (1)– przed drugim etapem rozmowy kwalifikacyjnej, który jednak nie nastąpił), w którym przeprowadzano nabór, jednak była obowiązana do posiadania pełnej wiedzy w przedmiocie jego stanu osobowego, zwolnionych czy też przyjętych do pracy pracownikach oraz o przeprowadzanych konkursach w podległym jej departamencie. Wobec tego nie ma mowy o tym, iż świadek nie miała wiedzy o fakcie zasiadania w tej komisji;

poświadczono niezgodnie z prawdą, w protokole naboru z dnia 20 listopada 2008 r., iż komisja nie przeprowadziła rozmów kwalifikacyjnych z kandydatkami, gdzie faktycznie konkurs odbył się, w składzie zgodnym z Zarządzeniem nr 35/08, a kandydatki, które się stawiły –A. O.orazA. A. (1)otrzymały równą ilość punktów;

c
błędną interpretację przepisów – Zarządzenia Marszałka Województwa(...)nr 35/08 z dnia 2 września 2008 r. poprzez uznanie, iż „…aby można było mówić o Komisji to musiała działać w składzie 3-osobowym…”, bowiem każdy członek komisji był powoływany w celu wykonywania konkretnych czynności związanych z przeprowadzeniem naboru, czego konsekwencją jest jego podpis znajdujący się w protokole jako potwierdzenie wykonania czynności w związku z w/w Zarządzeniem. Wobec powyższego nie ma mowy, abyK. K. (1), jako przewodniczący komisji poświadczył w protokole nieprawdę potwierdzając swoim podpisem obecność innego jej członka – na okoliczność, którą wielokrotnie wskazywał w składanych wyjaśnieniach (brak jest bowiem dokumentu zezwalającego przewodniczącemu na potwierdzenie swoim podpisem obecności przy pracach innego członka);

d
deprecjonowanie zeznań świadkaZ. C. (1)– ówczesnego Marszałka Województwa(...), który w trakcie rozprawy głównej w dniu 24 czerwca 2010 r. (zeznania podtrzymane w toku postępowania toczącego się do sygn. akt II K 648/13) zeznał, iż: „…również zdaniem prawników jest tak, że ten przedmiotowy konkurs w ogóle nie musiałby się odbyć gdybyśmy chcieli awansować na to stanowiskoA. M.…”, taka ewentualność była możliwa, ponieważ w tym czasie obowiązywała już nowaustawa o pracownikach samorządowych z dnia 21 listopada 2008 r.Dz.U. Nr 223, poz. 1458, gdzie zgodnie z art. 20 tejże ustawy istniała możliwość awansowania pracownika bez przeprowadzenia konkursu oraz w tym samym protokole (jako autor przedmiotowego Zarządzenia nr 35/08) zeznał, że „…podczas konkursów ja wzywam do siebie w celu wyjaśnienia różnych zagadnień, różnych członków komisji. Ja nie widziałem żadnych przeszkód, aby rozmowa kwalifikacyjna w czasie konkursu odbywała się z udziałem np. dwóch członków z jej 3-osobowego składu…” oraz co istotne „…protokół powinni podpisać wszyscy członkowie komisji, którzy brali udział w jakimkolwiek etapie konkursu…”;

e
uznaniu w całości za wiarygodne zeznania świadkaM. K. (1)i oparcie na nich treści wydanego orzeczenia – Sąd I instancji całkowicie pomimo powyższego pomija milczeniem w treści uzasadnienia zeznania tego świadka dotyczące sposobu przeprowadzenia przesłuchania przez funkcjonariuszy KWP wR.:P. F.iA. G., złożone podczas rozprawy głównej w dniu 22 listopada 2010 r. oraz protokołu przesłuchania z dnia 9 maja 2011 r., przeprowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Dębicy (zeznania te potwierdzone zostały przez tegoż świadka w toku postępowania w sprawie dotyczącej sygn. akt II K 648/13) polegające na zastraszaniu świadka, wywieraniu presji i wpływaniu na jego swobodę wypowiedzi, co jednoznacznie prowadzi do konkluzji, iż wyjaśnienia oskarżonychŁ. A. (1)iA. A. (1)dotyczące wywierania na nich presji i wpływaniu na ich swobodną wypowiedź oraz prowadzeniu przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w ten sposób oraz do czasu uzyskania wyjaśnień obciążającychK. K. (1)(zeznaniaP. F.złożone w toku postępowania II K 529/09), należy uznać za prawdziwe z uwagi na fakt, iż pozostają one w pełnej korelacji z wyjaśnieniami oskarżonych;

-

art. 366 § 1 kpkprzez brak dążenia Sądu do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy;

art. 410 kpkpoprzez wydanie wyroku w sprawie na podstawie wybiórczo potraktowanego materiału dowodowego, pomimo iż wyrok musi być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc zarówno tych, które tezę oskarżenia potwierdzają jak i tych, które ją podważają, a tym samym pominięcie (przemawiających na korzyść) wyjaśnień oskarżonego, a także oskarżonychŁ. A. (1)iA. A. (1)oraz świadków przesłuchanych w toku postępowania, obalających tezy oskarżenia i zaskarżonego wyroku;

art. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez brak wskazania w uzasadnieniu, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub za nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w tym brak odniesienia się Sądu I instancji do zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci sprzecznych ze sobą zeznań świadkówM. K. (1),P. F.iA. G.oraz oskarżonychŁ. A. (1)iA. A. (1)w kontekście wymuszania wyjaśnień i zeznań, które miały istotny wpływ na uznanie winyK. K. (1), a także wyjaśnieńK. K. (1),Ł. A. (1)orazA. A. (1), w kontekście pozostałych zarzutów oskarżenia, których nie potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w sprawie;

art. 442 § 3 kpkpoprzez nieuwzględnienie wskazań i zapatrywań Sądu Okręgowego w Rzeszowie, w wyroku z dnia 7 czerwca 2013 r. w sprawie dotyczącej sygn. akt II Ka 523/12 uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie, z dnia 22 listopada 2011 r., w sprawie dotyczącej sygn. akt II K 529/09, który uznał, iż istotne w kontekście zarzutów stawianychK. K. (1)jest rozważenie kwestii wiedzy oskarżonegoK. K. (1), iżŁ. A. (1)winien wyłączyć się od prac w komisji w związku z relacjami jakie łączyły go zA. M.(obecnieA.), a konkretnie czy nadużył swoich uprawnień nie wyłączającŁ. A. (1)od prac komisji. Brak uwzględnienia wyjaśnień oskarżonego, który wielokrotnie w toku postępowania sądowego wskazywał (tak samo oskarżonyB. K.), że nie miał żadnej wiedzy w przedmiocie bliskich relacjiŁ. A. (1)zA. M.(obecnieA.), przy braku innych dowodów potwierdzających, iż oskarżony taką wiedzę posiadał, stanowi ewidentne naruszenie w/w wskazanego przepisu.

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treść, a polegające na bezzasadnym przyjęciu, iż oskarżony w okresie od 3 października 2008 r. do 16 lutego 2009 r. wR., będąc funkcjonariuszem publicznym, pełniąc obowiązki Dyrektora Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.oraz przewodniczącym Komisji do przeprowadzania naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...)wR., powołanej Zarządzeniem nr 35/05 Marszałka Województwa(...)z dnia 2 września 2008 r., działając w warunkach czynu ciągłego z góry powziętym zamiarem, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej i majątkowej przezA. M., w postaci uzyskania wyższego uposażenia oraz zatrudnienia na stanowisku inspektora ds. międzynarodowych w Gabinecie Marszałka, udostępniłA. M.przed rozmową kwalifikacyjną zagadnienia dotycząceustaw o samorządzie terytorialnymoraz z protokołu dyplomatycznego, w stopniu znacznie zawężonym w stosunku do ogólnie dostępnej informacji o zakresie materiałów obowiązujących w toku rozmowy kwalifikacyjnej, a następnie celem umożliwieniaA. M.pozytywnego przejścia przez etap pierwszy naboru podczas komisji konkursowej w dniu 20 listopada 2008 r., zadał jej pytania z zakresu wcześniej udostępnionego tej kandydatce na stanowisko inspektora oraz działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. A. (1), przed etapem II konkursu do dnia nie później niż 6 stycznia 2009 r. udostępniłA. M.pytania konkursowe, opracowane przezŁ. A. (1), a przez niego zaakceptowane, a nadto w nieustalonym czasie nie wcześniej niż 5 listopada 2008 r. i nie później niż 16 lutego 2009 r. przekraczając swoje uprawnienia, działając wspólnie i w porozumieniu zB. K., będąc osobą uprawnioną do wystawienia dokumentów wytworzonych w toku naboru na wolne stanowisko inspektora ds. międzynarodowych poświadczył nieprawdę w dokumentach dotyczących naboru na wolne stanowisko pracy inspektora ds. współpracy międzynarodowych w Gabinecie Marszałka, ogłoszonych w Biuletynie Informacji Publicznej, w tym na liście kandydatów spełniających wymogi formalne na wolne stanowisko inspektora ds. międzynarodowych oraz w informacji o wynikach rozmów kwalifikacyjnych na wolne stanowisko pracy, potwierdzając własnym podpisem jako przewodniczący komisji, udział w pracach komisjiB. K., podczas gdy w/w nie brał udziału w rozmowach kwalifikacyjnych kandydatów na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw międzynarodowych w Gabinecie Marszałka oraz w pracach tej komisji, a nadto w protokole naboru na wolne stanowisko pracy inspektora do spraw współpracy międzynarodowej w Gabinecie Marszałka Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.potwierdzając, jako przewodniczący komisji do przeprowadzania naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim(...), przebieg naboru, w ten sposób, że wskazał, iż nabór został przeprowadzony przez komisję w składzie 3-osobowym, podczas gdy skład komisji nie był należycie obsadzony, zaś nabór odbył się z naruszeniem Zarządzenia nr 35/08 Marszałka Województwa, a następnie przedłożył wymieniony protokółZ. C. (2)– Marszałkowi Województwa do akceptacji, skutkiem czego zawarto zA. M.wskazaną w w/w protokole jako osobą, która uzyskała najwyższą liczbę punktów, z dniem 16 lutego 2009 r. umowę o pracę na stanowisku inspektora z uposażeniem w kwocie 3.300 zł, czym działał na szkodę interesu społecznego oraz prywatnegoA. O., tj. o czyn zart. 231 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

Obrońca oskarżonegoK. K. (1)wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie tego oskarżonego od zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
OskarżonyB. K.zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w całości, zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegającą na pominięciu przy rozpatrywaniu zebranego materiału dowodowego jego wyjaśnień, składanych w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawach, w zakresie dotyczącym przyczyny i okoliczności niebrania przez niego udziału w rozmowach kwalifikacyjnych w dniu 20 listopada 2008 r.

2
błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść zapadłego orzeczenia, polegający na przyjęciu, że treść protokołu przeprowadzonego naboru na wolne stanowisko pracy inspektora na stanowisku pracy w sprawach współpracy międzynarodowej w Gabinecie Marszałka (język niemiecki) Urzędu Marszałkowskiego(...)wR.oraz dokumenty ogłoszone w Biuletynie Informacji Publicznej(...)w związku z tym naborem zawierają nieprawdę oraz że działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej przezA. A. (1)związanej z wyższym stanowiskiem i wyższym uposażeniem i tym samym na szkodę interesu publicznego i interesuA. O..

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od stawianych zarzutów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonegoB. K.jest zasadna, o ile skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Pozostałe apelacje nie są zasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem kontroli instancyjnej Sądu Okręgowego były przede wszystkim poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne i to przede wszystkim przez pryzmat naruszenia prawa procesowego, mogącego mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, w szczególnościart. 2 § 2 kpk,art. 4 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkiart. 424 kpk, rzutującego na proces subsumcji.
Kontrolą instancyjną objęta jest analiza toku rozumowania Sądu I instancji, który doprowadził go do przekonania o winie bądź niewinności każdego z oskarżonych. Sąd odwoławczy co do zasady ogranicza swoją działalność do weryfikacji racjonalności rozumowania sądu orzekającego, przedstawionego w zaskarżonym wyroku, nie wyłączając przeprowadzonego procesu subsumcji, który jest kwestionowany.
Analiza uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia, które odpowiada wymogom formalnym i umożliwia pełną kontrolę odwoławczą, pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy dokonał generalnie prawidłowej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, która pozwoliła na poczynienie jednoznacznych i prawidłowych ustaleń faktycznych, mających zapewnić pełną realizację zasady prawdy materialnej określonej wart. 2 § 2 kpk, a zmierzającej do wykrycia sprawcy przestępstwa i pociągnięcia do odpowiedzialności karnej, ale także aby osoba niewinna nie poniosła tej odpowiedzialności. Oczywiście, aby do tego doszło musi być również właściwie przeprowadzony proces subsumcji, poprzez ocenę zachowania sprawcy, w celu ustalenia czy każdy z oskarżonych wyczerpuje znamiona czynów zarzucanych aktem oskarżenia.
Sąd I instancji sprostał powyższym wymogom.
Jeżeli chodzi o podnoszony w apelacjach zarzut naruszenia przepisuart. 5 § 2 kpk, to przede wszystkim wskazać należy, że skuteczne posłużenie się tym zarzutem może przynieść skarżącemu oczekiwany efekt jedynie wówczas, gdy zostanie wykazane, że orzekający w sprawie Sąd rzeczywiście miał wątpliwości o takim charakterze i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. Dla zasadności tego zarzutu nie wystarczy zaś zaprezentowanie przez stronę własnych wątpliwości co do stanu dowodów. Dodać także należy, że przepisart. 5 § 2 kpkwprost odnosi się do istnienia wątpliwości przy ustalaniu stanu faktycznego po stronie Sądu orzekającego. O naruszeniu tego przepisu można zatem mówić wówczas, gdy Sąd ustalając, że zachodzą niedające się usunąć wątpliwości, rozstrzygnie je na niekorzyść skazanego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 6 maja 2014 r., sygn. V KK 358/13, Prok.i Pr.-wkł. 2014/9/5). Ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy żadnych wątpliwości nie ujawniły, a tym bardziej nie pozostawiły takich, które nie zostałyby wyjaśnione.
Sąd I instancji w całości zrealizował wytyczne Sądu Okręgowego zawarte w poprzednio wydanym w tej sprawie wyroku. Sąd Rejonowy nie dopuścił się obrazyart. 410 kpkiart. 7 kpk. Sąd Okręgowy w pełni podziela dokonane na tej podstawie ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego, stąd aktualnie nie zachodzi potrzeba ich ponownego przytaczania. W tym zakresie skarżący nie przedstawili żadnych wiarygodnych dowodów, które mogłyby prowadzić do podważania ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że podzielając ocenę dowodów w zaskarżonym wyroku, sąd odwoławczy nie ma obowiązku powtarzać rozważań zawartych w tej mierze w uzasadnieniu tego wyroku (por. wyroki Sądu Najwyższego: dnia 21 września 2000 r., sygn. IV KKN 31/60, z dnia 7 lipca 2003 r., III KK 108/02, z dnia 12.02.2003 r., II KK 91/02).
Powyższy sposób postępowania Sądu Rejonowego sprawia – co jeszcze raz należy podkreślić – że nie ma podstaw do zarzucania błędu w rozumowaniu Sądu I instancji, zwłaszcza wobec prawidłowej oceny dowodów. Wszyscy apelujący, kwestionując poprawność tej oceny, domagają się, aby z tej oceny wyciągnąć odmienne wnioski niż uczynił to Sąd Rejonowy, do czego brak jest podstaw.
Obrońcy oskarżonychA. A. (1),Ł. A. (2),M. M.,K. K. (1)formułują w apelacjach w istocie tożsamy zarzut naruszeniaart. 171 § 7 kpkpoprzez wadliwe przyjęcie wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadkaM. K. (1)złożonych w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi, a przez to niemogących stanowić dowodu w sprawie.
Zgodnie z treściąart. 171 § 1 kpkosobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Niedopuszczalne przy tym jest wpływanie na wypowiedzi osoby przesłuchiwanej za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej (§5 pkt 1 art. 171), bowiem wyjaśnienia, zeznania oraz oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi lub uzyskane wbrew zakazom wymienionym w§ 5nie mogą stanowić dowodu (§ 7 art. 171). Stwierdzenie, iż dowody uzyskano w warunkach braku swobody wypowiedzi lub z naruszeniem zakazów z§ 5 art. 171 kpk, oznacza, że gdyby dowody te były zgodne z prawdą, to nie mogą stanowić dowodu, ani stać się podstawą ustaleń faktycznych (por. wyrok SN z 1 grudnia 1980 r., II KR 323/80, OSNPG 6/1981, poz. 73).
W realiach rozpatrywanej sprawy Sąd Rejonowy powyższym kwestiom poświęcił należytą uwagę, badając wyjaśnienia oskarżonych składane w postępowaniu przygotowawczym oraz zeznania świadkaM. K., jak też pozostałych świadków, w zakresie ich wewnętrznej treści oraz relacji z pozostałym materiałem dowodowym. Nie wystąpiło w tych dowodach nic co mogłoby podważać prawidłowość ich procesowego pozyskania, a następnie wykorzystania jako podstawy ustaleń faktycznych.
W pierwszej fazie postępowania przygotowawczego oskarżonaA. A. (1)przyznała się częściowo do zarzutu (k. 12). OdnośnieK. K. (1)na k. 97 wyjaśniła jednoznacznie, że „roląK. K. (1)było umożliwienie wygrania mi konkursu”. W wyjaśnieniach konstruuje swoją linię obrony, opatrując je własną interpretacją wskazywanych w wyjaśnieniach okoliczności. Treść wyjaśnień nie jest zatem zapisem okoliczności, które miałyby być nakierowane na zaszkodzenie oskarżonej, ale odzwierciedla stan rzeczy komunikowany przesłuchującemu przez oskarżoną. Wyjaśnienia te w sposób obiektywny, gdyż wynikający ze spontaniczności reakcji, weryfikowane są w dowodach z podsłuchu rozmów telefonicznych oskarżonej. Zawarte tam wypowiedzi oskarżonejA. A. (1)wprost opisują powzięty model przestępczego działania w formie przyjęcia korzyści majątkowej w postaci nawigacji satelitarnej jako rewanżu za załatwienie pracy żonie świadkaM. K. (1). Zwracają w nich uwagę wypowiedzi o przyjęciu sposobu postępowania z policją, gdy oskarżona zaczyna podejrzewać stosowanie podsłuchu i zainteresowanie nią policji. Wynika z nich, że oskarżonaA. A. (1)nie jest osobą bezradną wobec działań policji i potrafi dbać o własne interesy procesowe. WypowiedziA. A. (1)adekwatne są do jej wyższego wykształcenia i wyrobienia społecznego, przez co wykazują, że w trakcie składania wyjaśnień w pełni zdawała sobie sprawę z sytuacji procesowej w jakiej się znajduje oraz znaczenia treści i konsekwencji składanych wyjaśnień dla siebie i pozostałych oskarżonych.
W kontekście dowodów z zarejestrowanych wypowiedzi oskarżonejA. A. (1)w rozmowach telefonicznych, jej wyjaśnienia z pierwszej fazy postępowania, mają także i to znaczenie dowodowe w sprawie, że są obiektywnym odnośnikiem dla weryfikacji wiarygodności dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych Sądu I instancji. Dotyczy to wprost oskarżonegoŁ. A. (1), który podobnie jak oskarżonaA. A. (1), w pierwszej fazie postępowania przygotowawczego przyznał się w całości do czynów i przedstawił pełny opis podejmowanych z oskarżonąA. A. (1)i oskarżonymK. K. (1)przestępczych działań. Oskarżony ma wykształcenie prawnicze, zajmował stanowisko kierownicze w administracji samorządowej, a zatem w trakcie czynności procesowych z uwagi na wykształcenie i doświadczenie życiowe nie był osobą nieporadną, co już chociażby z tego powodu nakazywało odrzucić Sądowi I instancji prezentowaną w dalszej fazie postępowania linię obrony oskarżonegoŁ. A. (1), utrzymującą że wyjaśnienia przyznające popełnienie zarzucanych czynów składał w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi.
W świetle powyższych wywodów nie są fikcją zeznania świadkaM. K. (1)iJ. K. (2), z których niezbicie wynika, żeM. K. (1)korumpował oskarżonychA. A. (1)iŁ. A. (1)w celu załatwienia pracy dla żony. Zawierają precyzyjny opis okoliczności poznania oskarżonejA. A. (1), roli jaką odegrał w tym oskarżonyM. M.. W dokonaniu takiej oceny w tym aspekcie wyjaśnieńA. A. (1)znów odwołać należy się do zapisów jej rozmów telefonicznych, które korespondują z tym co zeznał świadekM. K. (1).
W powyższych okolicznościach weryfikacja materiału dowodowego doprowadziła Sąd Rejonowy do trafnego przekonania o wiarygodności wyjaśnień składanych w pierwszym etapie postępowania przez oskarżonychA. A. (1)iŁ. A. (1). Treść tych wyjaśnień upoważniała do poczynienia na ich podstawie ustaleń o sprawstwie i winie oskarżonegoM. M.iK. K. (1)w zakresie popełnienia przypisanego każdemu z nich czynu. Równie prawidłowo Sąd Rejonowy przyjął, że Zarządzenie nr 35/08 było dokumentem obowiązującym przez cały czas konkursu i tylko na podstawie postanowień w nim zawartych powstawały skutki prawne w postaci wygrania konkursu i objęcia stanowiska, którego konkurs dotyczył. W tym zawierało się znaczenie prawne dokumentu, czego oskarżonyK. K. (1)miał świadomość, a poświadczenie go finalnie podpisami wszystkich członków decydowało o ważności wyników konkursu. W tym kontekście podnoszony w apelacji obrońcy tego oskarżonego zarzut, że do awansowaniaA. A. (1)nie był potrzebny konkurs, gdyż mogła być awansowana bez niego, nie ma znaczenia w okolicznościach sprawy, skoro zarządzono konkurs, a jego reguł, wymaganych od wszystkich kandydatów, nie odwołano w czasie jego trwania. Materiał dowodowy wykazał, że pomiędzy oskarżonymK. K. (1), a oskarżonąA. A. (1)i oskarżonymŁ. A. (1)w związku z konkursem wystąpiła także relacja towarzyska (kolacja urządzona przezA. A. (1)). Trudno zatem przyjmować – jak chce w apelacji obrońca – że oskarżonyK. K. (1)nie wiedział ozwiązku (...)zŁ. A. (1). Tym samym jego powinnością było dopilnowanie, aby oskarżonyŁ. A. (1)nie był członkiem komisji konkursowej. Okoliczność ta pośrednio potwierdza, że był zainteresowany wygraniem konkursu przezA. A. (1)w podobnym stopniu jak oskarżonyŁ. A. (1).
Na tle powyższych rozważań zarzuty apelacji obrońców oskarżonychA. A. (1),Ł. A. (2),M. M.,K. K. (1), w których przedstawiane są wywody na temat wadliwości ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy, należy traktować jako polemiczną interpretację autora każdej apelacji ustaleń dowodowych, opartą o subiektywną i wybiórczą analizę dowodów, podyktowaną chęcią uniknięcia bądź umniejszenia odpowiedzialności karnej, wynikającej z popełnionych przestępstw.
Weryfikując wyjaśnienia oskarżonegoB. K.i dochodząc do przekonania o jego winie, Sąd I instancji powołał się na wyjaśnienia oskarżonychK. K. (1)(k. 641-648) iŁ. A. (1)(k. 25-26, 3-67, 123-124,130). Na tej podstawie wywiódł, że „w rzeczywistości jednak weryfikacji wymagań formalnych dokonywał wyłącznieB. K., przy czym nie brał on udziału w rozmowie kwalifikacyjnej przeprowadzonej w dniu 20 listopada 2008 r. z kandydatkami przezK. K. (1)iŁ. A. (1)”. W powołanych dowodach Sąd Rejonowy nie wskazał natomiast okoliczności, które doprowadziły go do przypisania oskarżonemu znamion czynu w postaci działania wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1), w warunkach czynu ciągłego, z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej przezA. M.(A.). Powołane przez Sąd Rejonowy na okoliczność tych znamion wyjaśnienia oskarżonychK. K. (1)iŁ. A. (1)w istocie nie opisują w sposób wyczerpujący zachowania oskarżonegoB. K.. Ocena dowodów dotyczących tego oskarżonego dokonana przez Sąd Rejonowy jest na tyle pobieżna, że w odniesieniu do tego oskarżonego wyrok wymyka się kontroli Sądu Okręgowego. W związku z tym w postępowaniu odwoławczym nie jest możliwe odniesienie się do zarzutów apelacji oskarżonegoB. K.. Z tej przyczyny wyrok w stosunku do oskarżonegoB. K.należało uchylić jako przedwczsesny i w tej części sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Rzeczą Sądu Rejonowego w ponownym postępowaniu w odniesieniu do oskarżonegoB. K.będzie przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego dla potwierdzenia lub zaprzeczenia wystąpienia w jego zachowaniu znamion zarzucanego mu czynu. W szczególności zwrócić należy uwagę na okoliczności dowodowe pozwalające ocenić, czy istotnie wystąpiło działanie „wspólnie i w porozumieniu”. Uchwycić należy, kiedy ewentualnie wystąpiło powzięcie zamiaru „z góry” i ukierunkowanego na osiągnięcie korzyści majątkowej i osobistej przez inną osobę. W razie konieczności należało będzie sporządzić uzasadnienie analizujące wszystkie dowody w sposób kompleksowy i we wzajemnym powiązaniu.
Na podstawie prawidłowo dokonanych ustaleń faktycznych przez Sąd Rejonowy oraz prawidłowo dokonanej oceny materiału dowodowego przyjąć należy, że kwalifikacja czynów przypisanych w wyroku oskarżonymA. A. (1),Ł. A. (2),M. M.,K. K. (1)w wyroku jest prawidłowa.
W zakresie reakcji karnej w stosunku do ww. oskarżonych stwierdzić należy, że przeprowadzając ocenę materiału dowodowego Sąd Rejonowy uwzględnił okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynów każdego z oskarżonych. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku stanowisko w tym względzie przekonująco uzasadnił, wskazując na okoliczności przemawiające zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonych. Stąd też wymierzonej oskarżonejA. A. (1)kary łącznej dwóch lat pozbawienia wolności i kary łącznej grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, oskarżonemuŁ. A. (2)kary łącznej dwóch lat pozbawienia wolności i kary łącznej grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, oskarżonemuM. M.kary dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności i kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, oskarżonemuK. K. (1)kary jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności i kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych, nie można uznać za rażąco niewspółmierne do popełnionych przestępstw. Wymiar każdej kary znajduje odzwierciedlenie w dyspozycjiart. 53 kk.
W ocenie Sądu Okręgowego wymierzone kary jednostkowe, jak i kary łączne w stosunku do każdego z oskarżonych odpowiadają kryminalnej zawartości ich czynów oraz ich społecznej szkodliwości, a także celom zapobiegawczym i wychowawczym kary, które mają osiągnąć w stosunku do oskarżonych i ich środowiska społecznego. Trafnie określając rodzaj i wysokość kar, Sąd I instancji miał na uwadze wysoki stopień szkodliwości czynów w postaci naruszenia społecznie akceptowanych zasad uczciwości w czynnościach zawodowych. Prawidłowo Sąd Rejonowy przy wymiarze kar uwzględnił bezpośredni zamiar każdego z oskarżonych i konsekwencję w przestępczym działaniu. W sytuacji, gdy oskarżeni mieli możliwość utrzymywania siebie bez wchodzenia na drogę popełniania przestępstw, a jednak zdecydowali, aby popełniać przestępstwa o wysokim ładunku społecznej szkodliwości, prewencja o charakterze indywidualnym musi ustąpić przed prewencją o charakterze ogólnym. Tylko w ten sposób odbiór społeczny kary może być uznany jako orzeczenie kary sprawiedliwej, w której dolegliwość finansowa, jaką jest grzywna, ma istotny prewencyjny charakter.
Pamiętać należy, że wymierzone wobec każdego z oskarżonych kary, to kary z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Kształtując karę w ten sposób, Sąd I instancji dał wyraz przekonaniu, że oskarżeni wyciągną wnioski z dotychczasowego niewłaściwego postępowania i nie popełnią ponownie przestępstwa. Rezygnacja z bezwzględnego wykonania najsurowszego rodzaju kary, którym jest kara pozbawienia wolności musiała znaleźć odzwierciedlenie w wysokości nałożonej grzywny, tak aby dolegliwość związana z wymiarem kary nie była tylko dla oskarżonych, ale przede wszystkim w odczuciu społecznym, dolegliwością realną, która zawsze musi wynikać z kary, będącej oczywistą konsekwencją popełnionego przestępstwa, a jednocześnie taką, która nie niweczy możliwości wywiązania się oskarżonych z nałożonych treścią wyroku zobowiązań finansowych.
Z uwagi na rodzaj i charakter popełnionych czynów za właściwe należy uznać orzeczenia środków karnych w oparciu oart. 41 § 1 kk, nawiązek na podstawieart. 46 § 2 kk, a także przepadku na mocyart. 44 kk.
Z podanych wyżej powodów brak jest podstaw do ingerowania w prawidłowo ukształtowaną przez Sąd Rejonowy karę w stosunku do każdego z oskarżonych.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,444 kpk,449 kpk, 456kpk.
SSO Grażyna Artymiak SSO Mariusz Sztorc SSO Tomasz Wojciechowski