Sąd Okręgowy w Zamościu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 526/15
Data wyroku: 2015-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Winiarska
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku ustawy o emeryturach i rentach

Sygn. akt IVU 526/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2015 roku
Sąd Okręgowy w Zamościu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia SO Elżbieta Winiarska

Protokolant:

sekr. sądowy Marcin Waśniowski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2015 roku w Zamościu
odwołaniaL. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 30 marca 2015 roku, nr(...)
w sprawieL. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, żeL. W.przysługuje prawo do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 3 lutego 2015 roku do 2 lutego 2017 roku.

UZASADNIENIE
Decyzją z 30 III 2015 r., organ rentowy odmówiłL. W.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej organu nie stwierdzające u wnioskodawcy niezdolności do pracy (zaskarżona decyzja – k. 37 akta ZUS).
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłL. W.(k. 1-3 a. s.). Wniósł o zmianę decyzji i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy podnosząc, że organ poczynił błędne ustalenia wobec Jego stanu zdrowia. Zawarł w odwołaniu wniosek dowodowy – o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych lekarzy: kardiologa, neurologa i chirurga – celem ustalenia niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołania wskazał schorzenia, w zakresie których prowadzi leczenie i które sprowadzają u niego niezdolność do pracy.
Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej z 16 III 2015 r., nie stwierdzające u wnioskodawcy niezdolności do pracy (odpowiedz k. 4 a. s.).
Sąd Okręgowy w Zamościu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, co następuje:
L. W.-ur. (...), zawód wyuczony: technik zootechnik, od 1992 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (dane a. r.). W okresie od 9 VI 2014 r. do 2 II 2015 r. – był uprawniony do zasiłku chorobowego. Wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracyL. W.złożył w organie rentowym dnia 9 XII 2014 r. Do wniosku dołączył dokumentację medyczną (a.r., dok. lek.). Wnioskodawca spełnia warunek posiadania 5 letniego okresu składkowego i nieskładkowego w 10 – leciu przed złożeniem wniosku o rentę.
Lekarz Orzecznik organu, orzeczeniem z 13 II 2015 r., nie stwierdził u wnioskodawcy niezdolności do pracy. Po wniesieniu przez wnioskodawcę sprzeciwu - został on skierowany na badanie przez Komisję Lekarską, która orzeczeniem z 16 III 2015 r. także nie stwierdziła niezdolności do pracy (k. 35 – 36 a.r.). W oparciu o to orzeczenie, zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówiłL. W.przyznania prawa do renty (zask. dec. a.r. w/w). Ustaleń powyższych Sąd dokonał w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach ZUS, co obejmuje też dokumentację medyczną dotyczącą schorzeń wnioskodawcy i dowody prowadzonego leczenia (a. r., a. s. – fakty nie kwestionowane).
Uwzględniając dostępną dokumentację medyczną oraz zakres schorzeń skarżącego stwierdzanych przed organem rentowym, Sąd w celu zbadania prawidłowości zaskarżonej decyzji, w zakresie oceny stopnia niezdolności skarżącego do pracy, dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów:kardiologa – internisty, diabetologa, chirurga – urologa i neurologa(post. Sądu z 3 VI 2015 r. k. 6 a. s.). Biegłym lekarzom zlecono zapoznanie się z aktami sprawy, przebadanie skarżącego i wydanie opinii określającej stopień niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia, daty powstania oraz wskazanie czasokresu trwania tej niezdolności.
Biegli lekarze w składzie: neurolog, urolog i kardiolog – internista, po ocenie dokumentacji medycznej i zbadaniu wnioskodawcy, w opinii z 23 VI 2015 r., uznaliL. W.za częściowo, okresowo niezdolnego do pracy od 2 II 2015 r. (tj. od wyczerpania zasiłku chorobowego) do 2 II 2017 r. Jak wskazali w/w biegli lekarze – głównym powodem uznania częściowej niezdolności do pracy są stwierdzonezmiany w zakresie układu krążenia,z dużym udziałem cukrzycy i zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa.Biegły diabetolog– wypowiedział się w odrębnej opinii z 23 VI 2015 r.
W ocenie biegłegokardiologa – internisty,nadciśnienie tętnicze ma charakter zaawansowany i przebiega z uszkodzeniem serca, na co wskazują zmiany w echo serca. Biegły stwierdził: wyraźne objawy choroby niedokrwiennej serca, zmiany w próbie wysiłkowej, bóle wysiłkowe, małą wydolność
fizyczną, pojawienie się cech niedokrwienia w czasie wysiłku i pobudzenia dodatkowe komorowe. Biegły kardiolog wskazał na konieczność poszerzonej diagnostyki choroby niedokrwiennej serca, tj. tomografii komputerowej naczyń wieńcowych a nawet koronorografii. Biegłyneurologwskazał, że zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa przebiegają obecnie bez wyraźnej dysfunkcji narządu ruchu, niemniej jednak wnioskodawca miewa stałe bóle kręgosłupa i prawego biodra, wymagające przewlekłego stosowania leków przeciwbólowych. Biegłyurologtakże wypowiedział się w w/w opinii, uzasadniając swoje stanowisko. Skład w/w biegłych, w łącznej opinii, wskazał na obecnie wyraźnie ograniczoną wydolność fizyczną wnioskodawcy, co kwalifikuje – w ocenie biegłych – do okresowej, częściowej niezdolności do pracy (k. 12 – 13, 14 – 15 v a.s.).
Biegłydiabetolognie stwierdził niezdolności do pracy, aczkolwiek podał, że cukrzyca typu II przebiega z wysokimi wartościami stężenia cukru we krwi – ponad 200 mg % i wpływa niekorzystnie na układ krążenia, przy czym stwierdzono początkowe stadium powikłań w postaci polineuropatii cukrzycowej (opinia k. 11 a.s.).
Sąd przyjął opinie z 23 VI 2015 r. w poczet dowodów. Zauważyć trzeba, że biegli lekarze sporządzający opinię, dokonali analizy dokumentów medycznych w zakresie schorzeń wnioskodawcy, prowadzonego procesu leczenia i kwalifikacji zawodowych (wywiady i zapisy z bezpośredniego badania). Mieli na uwadze wiek badanego i kwalifikacje zawodowe.
Wnioskodawca po doręczeniu odpisu w/w opinii nie złożył żadnych wniosków dowodowych (a.s., protokół rozprawy k. 31 - 32). Organ rentowy w piśmie procesowym z 8 IX 2015 r. (k. 26 – 27 a.s.) zakwestionował opinię biegłych: kardiologa – internisty, neurologa i urologa, wnosząc o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii w/w biegłych (z wyjątkiem biegłego diabetologa) – oraz ocenę specjalisty medycyny pracy. Organ podniósł, że wnioskodawca nadal pracuje na stanowisku szefa firmy transportowej, zatrudniającej 12 osób, po wyczerpaniu zasiłku chorobowego wrócił do pracy. Naruszenie sprawności organizmu – w ocenie ZUS – nie uniemożliwia więc wnioskodawcy wykonywanie pracy dotychczasowej (z wykonywaniem zadań logistyki, organizacji pracy, prowadzenia dokumentacji – co nie jest pracą fizyczną). Zdaniem organu – pomimo czynników ryzyka choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego, brak jest wnikliwej oceny układu krążenia z wykonaniem badań. Podniesiono, że ustalenia świadczenia rentowego na uzupełnienie diagnostyki nie jest zasadne.
Sąd podnosi, że przyjął uzasadnienie stanowiska biegłych lekarzy odnoszące się do orzeczonej niezdolności do pracy, gdzie jako przyczynę podano: zmiany w zakresie układu krążenia – z dużym udziałem cukrzycy i zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. W świetle zastrzeżeń organu zauważyć trzeba, że biegły specjalista kardiolog – internista wskazał na zaawansowany charakter nadciśnienia tętniczego z podwyższonymi wartościami, które przebiega z uszkodzeniem serca, na co wskazują zmiany w echo serca. Biegły z tego zakresu stwierdził wyraźne objawy choroby niedokrwiennej serca, na co z kolei zmiany w próbie wysiłkowej, bóle wysiłkowe, mała wydolność fizyczna, pojawienie się cech niedokrwienia w czasie wysiłku i pobudzenia dodatkowe komorowe. Sąd przyjął uznał powyższą opinię jako rzetelną i merytoryczną.
W ocenie Sądu Okręgowego, ważne jest też to, że biegli lekarze – specjaliści z zakresu schorzeń występujących u wnioskodawcy– uwzględnili dotychczasowy charakter pracy wnioskodawcy – prowadzenie działalności gospodarczej i jej warunki, orzekając okresową, częściową niezdolność do pracy, którą sprowadzają: nadciśnienie tętnicze i choroba niedokrwienna serca.
Tak więc w wyniku przeprowadzenia dodatkowych badań biegłych i postawionej przez biegłych diagnozy – nie mówimy o ustalaniu przesłanek w kierunku choroby niedokrwiennej serca czy powikłania nadciśnienia tętniczego, tylko stwierdzeniu istnienia tych schorzeń i ustaleniu ich wpływu na niezdolność do pracy (stwierdzono te schorzenia w oparciu o już złożone w organie rentowym badania: z próby wysiłkowej, echo serca stwierdzając, że obecnie już są dowody na istnienie u wnioskodawcy częściowej niezdolności do dotychczasowej pracy).
W tych okolicznościach, Sąd oddalił zgłoszony przez organ rentowy wniosek dowodowy- o sporządzenie opinii uzupełniającej, zawarty w piśmie organu z 8 IX 2015 r. Z racji oceny warunków pracy wnioskodawcy przez w/w skład biegłych lekarzy – Sąd nie widział też podstaw do uwzględnienia wniosku organu o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego specjalisty medycyny pracy. Wyjaśniono bowiem szczegółowo, jakie schorzenia sprowadzają częściową niezdolność do pracy skarżącego.
Aktualne warunki funkcjonowania w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, przedstawił i omówiłL. W.na rozprawie w dniu 18 IX 2015 r., pod nieobecność organu rentowego (protokół k. 31 – 31 v).
W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowySąd zważył, co następuje:
Odwołanie złożone przezL. W.zasługuje na uwzględnienie.
Stwierdzić należy, iż aby uzyskać prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, należy spełnić warunki określone art. 57 ustawy z 17.12.1998 r.- o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 39/2004 poz.353 ze zm.). W myśl przepisu art. 12 pkt. 1 ustawy cyt. wyżej - niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Pkt. 2 cyt. wyżej przepisu określa, iż całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast z pkt. 3 powyższego przepisu wynika, że częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Skarżący warunek z art. 57 w zw. z art. 12 pkt. 3 spełnił – co stwierdzono w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego.
W ocenie Sądu Okręgowego, przeprowadzone postępowanie dowodowe (dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów – omówione wyżej), jednoznacznie wykazało przyczyny leżące u podstaw uznaniaL. W.za okresowo, częściowo niezdolnego do pracy – od wyczerpania okresu zasiłku chorobowego. Niezdolność ta, przy uwzględnieniu zakresu wykonywanych prac przy prowadzeniu działalności usługowo – transportowej (działalność: sprzedaż nawozów) i kwalifikacji zawodowych skarżącego, zgodnie z orzeczeniem biegłych z 23 VI 2015 r. - których ustalenia Sąd uwzględnił - jest okresowa, co wskazuje, że według wiedzy medycznej istnieją rokowania i możliwość zmiany stanu zdrowia wnioskodawcy. Na tę okoliczność ustalono w orzeczeniu okres trwania częściowej niezdolności do pracy. Podnieść trzeba, że pełen zakres schorzeń skarżącego został oceniony pod kątem wpływu na zdolność skarżącego do pracy. W ocenie Sądu - organ rentowy nie przedstawił dowodów potwierdzających stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Sąd uznał, żeL. W.spełnia wszystkie warunki konieczne do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy - w myśl przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(cyt. wyżej) i uznał prawo wnioskodawcy do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności – od dnia do pracy od dnia 1 VII 2013 r. do 29 VI 2016 r.
W oparciu o powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 KPC- zmienił zaskarżoną decyzję, orzekając jak w sentencji wyroku.