Sąd Rejonowy w Wołominie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 212/12
Data wyroku: 2015-11-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alina Bielińska

Sygn. akt II K 212/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 listopada 2015 r.
Sąd Rejonowy w Wołominie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Alina Bielińska
Protokolant Dominika Witkowska
po rozpoznaniu w dniu 10.11.2015r.
sprawyK. C.urodz. (...)wJ.
synaS.iJ.z d.S.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 9 marca 2012r. w m.Z.S.między nr(...)poprzez uderzenia ręką w twarzW. M.a następnie, gdy upadł poprzez kopanie po ciele spowodował u niego naruszenie czynności narządów ciała trwające nie dłużej niż 7 dni w postaci podbicia oka

tj. o przestępstwo określone wart. 157§2kk

II
w tym samym dniu, w trakcie bicia znieważałW. M.ubliżając mu i wyzywając od k… ;

tj. o przestępstwo określone wart. 216§1kk
orzeka

1
oskarżonegoK. C.uznaje za winnego popełnienia zarzuconych mu w akcie oskarżenia czynów, przy czym przyjmuje, iżW. M.doznał obrażeń ciała opisanych w opinii biegłego i znieważał go słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe i za to za czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia na mocyart. 157§2kkw zw. zart.34§1kkiart.35§1kkprzy zastosowaniuart.4§1kkskazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 ( dwadzieścia cztery) godziny miesięcznie;

2
za czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia na mocyart. 216§1kkw zw. zart.34§1kkiart.35§1kkprzy zastosowaniuart.4§1kkskazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24( dwadzieścia cztery) godziny miesięcznie;

3
na mocyart. 85kkiart.86 §1i 2 kkprzy zastosowaniuart.4§1kkwymierza oskarżonemu jedną karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24( dwadzieścia cztery) godziny miesięcznie;

4
zwalnia oskarżonego od opłaty sądowej, ale obciąża go kosztami postępowania i zobowiązuje do wpłaty na rzecz oskarżyciela prywatnegoW. M.kwoty 300 (trzysta) złotych, a na rzecz Skarbu Państwa kwoty 209,60 (dwieście dziewięć zł. 60/100 groszy) złotych.

IIK 212/12

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
MałżonkowieW.iJ. M. (1)są właścicielami działki letniskowej wZ. (...). Do ich działki jak również innych działek letniskowych prowadzi droga dojazdowa. MałżonkowieM.jak pozostali właściciele działek zapłacili w przeszłości matce oskarżonegoK. C., za możliwość korzystania z tej drogi. Założyli tam szlaban zamykany na kłódkę, aby nikt inny tamtędy nie przejeżdżał. Kiedy matka oskarżonego żyła, nikt nie miał problemów z użytkowaniem przedmiotowej drogi. Po śmierciJ. C.oskarżony zaczął traktować drogę jako prywatną i zakazał przejazdu nią właścicielom działek. W związku z powyższym często dochodzi pomiędzy nimi do sprzeczek i nieporozumień zainicjowanych przez oskarżonego.
W dniu 09.03.2012r. w godzinach rannychW.iJ. M. (1)wyjeżdżali z działki. Zatrzymali się przy szlabanie. GdyJ. M. (1)zamykała szlaban podbiegł do niejK. C.i zaczął jej ubliżać słowami uznanymi powszechnie za obelżywe. Następnie uderzył ją ręka w twarz, wskutek czego upadła. Kiedy podniosła się popchnął ją, powodując ponowny upadek. Oskarżyciel prywatnyW. M.postanowił pomóc żonie. Z uwagi na problemy zdrowotne z poruszaniem się wyjście z samochodu zajęło mu trochę czasu. Gdy tylko oskarżyciel opuścił pojazd, dobiegł do niego oskarżony, pchnął, uderzył.W. M.upadł na asfalt. WtedyK. C.zaczął kopać go po całym ciele i ubliżać. W momencie dostrzeżenia nadjeżdżającego z drugiej strony samochodu, oskarżony uciekł do domu. MałżonkowieM.udali się na Komisariat Policji wR.gdzie zgłosili zdarzenie. Potem pojechali do szpitala i następnie do lekarza, aby zrobić obdukcję.W. M.w dniu zajścia był ubrany w puchową kurtkę i miał na głowie czapkę. Powyższe uchroniło go od poważniejszych urazów.
Z obdukcji, dokumentacji lekarskiej jak i opinii lekarskiej wynika, iż doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia twarzoczaszki z otarciem naskórka długości 1 cm łuku brwiowego lewego, otarcia naskórka i obrzęku tkanek miękkich nosa, otarcia naskórka długości 1 cm płatka małżowiny usznej lewej oraz powierzchownego stłuczenia biodra lewego i kolana prawego, co naruszało prawidłowe funkcjonowanie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. Obrażenia te mogły powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego.
Ustalenia powyższe Sąd oparł: na zeznaniachW. M.(k.167- 168,3-4, 105-106) iJ. M. (1)(k.168-169,106-107)  oraz na dokumentach zaliczonych w poczet materiału dowodowego ( notatki urzędowe k.4a,6, obdukcja k.7, dokumentacja lekarska k.21-44, umowa k.70, sprawozdanie z mediacji k.81, opinia lekarska k.112).
K. C.nie przyznał się do winy. W toku niniejszego procesu (k.166) odmówił składania wyjaśnień, le reagował bardzo żywiołowo i agresywnie podczas składania zeznań przez oskarżyciela prywatnego i jego żony.
Podczas pierwszej rozprawy (k.103-104) stwierdził, że przedmiotowa droga jest jego prywatną własnością, a małżonkowieM.mogą dojeżdżać na swoją działkę przez podwórko sąsiada. Przedmiotowego dnia miał zostać zaatakowany przezJ. M. (1), kiedy zamykał szlaban. Wyjaśnił, że to żona oskarżyciela uderzyła go, a on ją tylko odepchnął, nie powodując przy tym jej upadku. Dodał, żeW. M.wyzywał go.
Wyjaśnienia oskarżonego były nie logiczne, nie konsekwentne, chaotyczne, nie jasne i sprzeczne z pozostałymi dowodami. Nie ujawnił on w jaką część ciała i czym miał być uderzony przezJ. M. (2). Nadto gdyby został uderzony, to miałby jakiś nieznaczny ślad, a takowych nie zauważył przybyły po zajściu na miejsce policjant (notatka k.4a). Sam przeczył, aby doznał jakiegokolwiek urazu.
Oskarżony nie odniósł się również do obrażeń ciała oskarżyciela prywatnego, stwierdzonych u niego tuż po zajściu. Bezpodstawnie wszelką agresję przypisał małżonkomM.. Powyższe wydaje się mało prawdopodobne, jeżeli zważy się, iż na rozprawie nie potrafił opanować emocji. Trudno w tych okolicznościach uznać, że podczas przedmiotowego zdarzenia był spokojny. Przyznał tez przecież interweniującemu policjantowi, że miała miejsce awantura między nimi. Nie wspomniał wówczas o jednostronnym ataku, ale o wspólnych rękoczynach. Poza tym, to przecież oskarżony ma pretensje do oskarżyciela prywatnego i jego żony, że użytkują drogę, którą uważa za własną. Pominął swoje stanowisko w zakresie uzgodnień pomiędzy właścicielami działek i jego matką. Jednak zachowaniem swym i to nie tylko w dniu zdarzenia, ale również w formie nie podjęcia mediacji wskazał, że tych ustaleń nie ma zamiaru kiedykolwiek respektować. Sąd nie miał możliwości zweryfikowania wcześniejszych wypowiedzi oskarżonego, bowiem – jak wspomniano wyżej – odmówił składania wyjaśnień w toku niniejszego procesu. W ocenie Sądu oskarżony wymyślił własną subiektywną i naiwną wersję wydarzeń w celu uniknięcia odpowiedzialności.
Sąd nie znalazł natomiast podstaw, aby co do meritum kwestionować zeznania świadków oskarżyciela prywatnego i jego żony. Były one rzeczowe, jasne, konsekwentne, zbieżne w punktach stycznych. Sąd dostrzegł w relacjach małżonków wprawdzie drobne sprzeczności, ale nie można zapominać, żeW. M.w początkowej fazie znajdował się w samochodzie, a następnie przez pewien czas przez niego wychodził. Nie mógł zatem dokładnie widzieć każdego etapu zajścia. Powyższe nie deprecjonowało więc ich wypowiedzi. Znalazły one też szerokie wsparcie dowodowe.
Należało również uznać za zasadne i logiczne twierdzenia obojga co do zakresu postawionych oskarżonemu zarzutów. Zeznali oni, że nie stać ich po prostu było na wniesienie wpisu w dwóch sprawach. Oboje są starszymi ludźmi i utrzymują się z emerytur.
Sąd nie miał też zastrzeżeń do profesjonalizmu sporządzonej w sprawie opinii lekarskiej.
Reasumując winaK. C.została udowodniona. Bijąc i kopiąc oskarżyciela prywatnego spowodował u niego obrażenia opisane w opinii lekarskiej i naruszające prawidłowe funkcjonowanie organizmuW. M.na okres poniżej 7 dni, czym wyczerpał dyspozycjęart.157§2 kk. Natomiast ubliżając oskarżycielowi prywatnemu słowami powszechnie uznanymi za obelżywe dopuścił się występku zart.216§1kk. Z uwagi na to, iż akt oskarżenia był sporządzany przez nieprofesjonalistę, Sąd w wyroku skonkretyzował odpowiedzialność oskarżonego precyzując jej zakres.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze sposób jego działania, rozmiar agresji, brak skruchy, upór, skutki zajścia.
Sąd nie pominął też jego warunków rodzinnych i majątkowych, jego uprzedniej nie karalności (k.86). Wymierzone kary za poszczególne czyny oraz kara łączna są adekwatne do stopnia zawinienia i powinny spełnić wszelkie wymogi prewencyjne.
Sąd nie znalazł też podstaw, aby zwolnić oskarżonego od ponoszenia kosztów niniejszego postępowania. Wprawdzie nie posiada on stałego zatrudnienia, ale jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego.
Sąd nie orzekł nadto wnioskowanego przez oskarżyciela prywatnego pisemnie obowiązku naprawienia częściowego – jak to określił - szkody poprzez wpłatę na jego rzecz przez oskarżonego 10 000 zł., bowiem w sprawie karnej Sąd nie bada rozmiarów uszczerbku na zdrowiu pod kontem odszkodowania. Powyższe należy do kompetencji Sądu orzekającego w sprawie cywilno – prawnej. Oskarżyciel w niniejszym postępowaniu nie wykazał też w żadnej mierze jakie poniósł koszty związane z urazami.
Z tych względów Sąd zawyrokował jak w części dyspozycyjnej.