Sąd Apelacyjny w Lublinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 851/14
Data wyroku: 2015-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Lauber-Drzazga, Zbigniew Grzywaczewski, Alicja Surdy
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 448 k.c., art. 24 k.c.

Sygn. akt I ACa 851/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 kwietnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Zbigniew Grzywaczewski

Sędzia:
Sędzia:

SA Ewa Lauber-Drzazga (spr.)
SA Alicja Surdy

Protokolant

st.sekr.sądowy Dorota Kabala

po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. w Lublinie na rozprawie
sprawy z powództwaM. B. (1)
przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwW.
o zadośćuczynienie
na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt I C 382/13

I
z apelacji powódki zmienia częściowo zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że ustawowe odsetki zasądza od dnia 13 marca 2013r.;

II
oddala apelację powódki w pozostałej części i apelację pozwanegow całości;

III
zasądza od pozwanego(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzecz powódkiM. B. (1)kwotę 2.700 (dwa tysiącesiedemset) złotych tytułem kosztów procesu za II instancję.

I ACa 851/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2014r. Sąd Okręgowy w Lublinie zasądził od pozwanego(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzecz powódkiM. B. (1)zadośćuczynienie w kwocie 90.000zł z ustawowymi odsetkami od dnia 29 sierpnia 2014r., w pozostałej części powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu.
Wyrok Sądu Okręgowego został oparty na następujących ustaleniach:
W dniu 2 czerwca 2006r.matka powódkiM. B. (2)została na przejściu dla pieszych potrącona przez samochód i w następstwie ciężkich obrażeń w dniu 6 czerwca 2006r. zmarła.
M. B. (2)miała z powódką bardzo dobry kontakt, była dla niej autorytetem, pomagała jej w odrabianiu lekcji. Powódka uczęszczała wówczas do I klasyZespołu Szkół (...), zaczęła osiągać gorsze wyniki w nauce. Śmierć matki wywołała u powódki uraz psychiczny w postaci zaburzeń adaptacyjnych. Zaburzenia jednak mają charakter przemijający, są odwracalne.
Pismem z 7 lutego 2013r. powódka zgłosiła pozwanemu roszczenie o zadośćuczynienie w kwocie 100.000zł. Decyzją z 19 lutego 2013r. pozwany odmówił powódce przyznania zadośćuczynienia uznając, iż brak jest podstaw prawnych.
Sąd Okręgowy przyjmując odpowiedzialność pozwanego na podstawieart. 448 kcw zw. zart. 24 kcuznał, iż żądana przez powódkę kwota 90.000zł stanowi odpowiednie zadośćuczynienie za doznaną przez nią krzywdę, naruszenie jej dobra osobistego w postaci prawa do życia w rodzinie.
Odsetki od zadośćuczynienia Sąd Okręgowy zasądził od daty wyroku powołując się na ich waloryzacyjny charakter.
Od tego wyroku obie strony złożyły apelacje.
Powódka zaskarżyła wyrok w zakresie odsetek zarzucając naruszenieart. 481 kcw zw. zart. 455 kciart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) i wnosiła o zasądzenie odsetek od 20 lutego 2013r. tj. dnia następnego po wydaniu przez pozwanego decyzji odmownej.
Pozwany w swojej apelacji zarzucał naruszenie:
-art. 233 § 1 kpcpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie jej w sposób niewszechstronny i sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego;
-art. 448 kcw zw. zart. 24 kcpoprzez jego zastosowanie;
-art. 446 kcpoprzez jego niezastosowanie;
-art. 448 kcw zw. zart. 24 kcpoprzez przyjęcie, że zasądzona kwota stanowi odpowiednią sumę zadośćuczynienia podczas gdy jest ona rażąco wygórowana.
Wskazując na powyższe pozwany wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja pozwanego jest niezasadna.
Stosownie doart. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnychz ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Pozwany ubezpieczyciel odpowiada zatem w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem i to zarówno za szkody majątkowe jak i niemajątkowe. Nie budzi wątpliwości fakt, iż sprawca wypadku, swoim bezprawnym działaniem, które doprowadziło do śmierci matki powódki, wyrządził jej szkodę naruszając jej dobra osobiste.
W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2010 r., III CZP 76/10 (Biul. SN z 2010, nr 10, poz. 11) przyjęto, że najbliższemu członkowi rodziny zmarłego przysługuje na podstawieart. 448 k.c.w związku zart. 24 § 1 k.c.zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, gdy śmierć nastąpiła na skutek deliktu, który miał miejsce przed dniem 3 sierpnia 2008 r. W uchwale tej wyjaśniono, że więzi rodzinne mogą być uznane za dobro osobiste podlegające ochronie na gruncieart. 23 i 24 k.c.Dobro to może być więc naruszone przez spowodowanie śmierci osoby najbliższej. Przeciwnego argumentu nie może stanowić sam fakt wprowadzenia przez ustawodawcę, od dnia 3 sierpnia 2008 r., uprawnienia sądu do zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej za doznana krzywdę. Wprowadzenieart. 446 § 4 k.c.doprowadziło bowiem jedynie do zmiany w sposobie realizacji tego roszczenia przez skonkretyzowanie osób uprawnionych do jego dochodzenia oraz przesłanek jego stosowania. Stanowisko to potwierdza również uchwała Sądu Najwyższego z 13 lipca 2011r. III CZP 32/11 (Lex 950584) oraz wyroki Sądu Najwyższego z 11 maja 2011r. I CSK 621/10 (Lex 848128) i z 14 stycznia 2010r. IV CSK 307/09 (Lex 599865) oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 27 czerwca 2014r. III CZP 2/14 wydane na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Rzecznika Ubezpieczeniowego.
Brak jest również podstaw do przyjęcia, iż kwota 90.000zł zasądzona przez Sąd Okręgowy jest rażąco zawyżona. Powódkę łączyły z matką bardzo bliskie więzi i tragiczna śmierć matki była dla niej bardzo ciężkim przeżyciem tym bardziej, iż powódka była świadkiem wypadku. W ocenie Sądu Apelacyjnego fakt, iż żałoba powódki miała przebieg typowy, ograniczony do roku czasu potwierdza tylko odpowiedniość przyznanej kwoty. Gdyby bowiem następstwa śmierci matki były dla powódki poważniejsze i żałoba przekroczyłaby typowe ramy, zadośćuczynienie byłoby znacznie wyższe.
Apelacja powódki jest częściowo zasadna.
Stosownie doart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnychpozwany obowiązany był wypłacić zadośćuczynienie w terminie 30 dni od daty zgłoszenia szkody. Powódka zgłosiła szkodę pismem z dnia 7 lutego 2013r. Z uwagi na brak dowodu, z którego wynikałoby kiedy pismo to zostało doręczone pozwanemu, należy przyjąć 3 dni na bieg pocztowy. Trzydziestodniowy termin upływał zatem z dniem 12 marca 2013r. i odsetki należą się powódce poczynając od 13 marca 2913r.
Z tych względów i na podstawieart. 386 § 1 kpc,art. 385 kpciart. 108 § 1 kpcSąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.