Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1229/14
Data wyroku: 2015-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Wojciechowska-Langda, Małgorzata Nowak-Januchta, Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów
Podstawa prawna: art. 7 kpk

Sygn. akt VI Ka 1229/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Matusik
Sędziowie: SO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)
SR (del.) Małgorzata Nowak - Januchta
protokolant  p.o. protokolant sądowy Julita Kowalczyk
przy udziale prokuratora Teresy Pakieły
po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r.
sprawyJ. J.
oskarżonego o przestępstwa zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kk,art. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 8 sierpnia 2014 r.    sygn. akt II K 744/13

I
na podstawieart. 105 § 1 i 2 kpkprostuje oczywiste omyłki pisarskie w ten sposób, że w komparycji wpunkcie 1. zamiast „art. 224 § 1 kk” wpisuje „art. 224 § 2 kk”, a wpunkcie 2. po słowie „znieważył” wpisuje „słowami wulgarnymi”;

II
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie I. w jego części dyspozytywnej za podstawę skazania i wymiaru kary zamiastart. 224 § 1 kkprzyjmujeart. 224 § 2 kk;

III
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. J.kwotę 516,60 zł obejmująca wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT;

V
zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów procesu w postępowaniu odwoławczym przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt VI Ka 1229/14

UZASADNIENIE

J. J.oskarżony o to, że:

1
w dniu 22 czerwca 2013r. wL., województwo(...), stosował przemoc w postaci odpychania, funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji wL.st. sierż.Ł. J., w celu zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej zatrzymania

tj. o czyn zart. 224 §2 k.k.

2
w dniu 22 czerwca 2013r. wL., województwo(...), znieważył słowami wulgarnymi funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wL.st. sierż.Ł. J.i sierż.M. Z., podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych

tj. o czyn zart. 226 §1 k.k.

3
w dniu 22 czerwca 2013r. wL., województwo(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości i posiadając 0,78 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny w postaci motorowerunr rej. (...)w ruchu lądowym tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

Po rozpoznaniu sprawy o sygn. II K 744/13 Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2014 r. orzekł:

I
uznał oskarżonegoJ. J.za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 224 § 1 k.k.i za to na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoJ. J.za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.i za to na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności;

III
uznał oskarżonegoJ. J.za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.i za to na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności

IV
na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 §1 k.k.kary wymierzone oskarżonemu w punktach I, II i III wyroku połączył i orzekł karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 69 §1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie IV wyroku warunkowo zawiesił na okres 3 lat tytułem próby;

VI
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat;

VII
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonychŁ. J.iM. Z.pisemnie, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji wL., w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

VIII
na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 k.k.zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;

IX
na mocyart. 73 § 1 k.k.oddał oskarżonego pod dozór kuratora;

X
na podstawieart. 619 § 1 k.p.k.w zw. zart. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzeczKancelarii Adwokackiej (...)kwotę 708,48 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;

XI
na podstawieart. 624 §1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca, który zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonegoJ. J.. Wyrokowi temu zarzucił na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.orazart. 427 § 2 k.p.k.: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, poprzez błędne przyjęcie, wbrew zeznaniom świadków i wyjaśnieniom oskarżonego, że oskarżony stosował przemoc w postaci odpychania funkcjonariusza policji w celu zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej zatrzymania, jak również znieważył funkcjonariuszy policji, podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych oraz znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził pojazd mechaniczny w postaci motoroweru, podczas gdy prawidłowa wykładnia materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony nie dopuścił się zarzucanych mu czynów. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie oskarżonego od dokonania wszystkich zarzucanych mu czynów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest oczywiście bezzasadna i tym samym nie zasługuje na uwzględnienie, a zmiana zaskarżonego wyroku wynikała z dostrzeżonej przez sąd odwoławczy konieczności poprawienia błędnej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. I.
Sąd rejonowy przeprowadził w sprawie niniejszej prawidłowe postępowanie dowodowe dążąc do wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy. Zebrane dowody poddał wszechstronnej analizie zgodnej z regułamiart. 7 kpkpodając w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, którym z nich daje wiarę i dlaczego. Ustalenia faktyczne w sprawie niniejszej znajdują pełne oparcie w ujawnionym w toku przewodu sądowego materiale dowodowym, a w ich świetle wina oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów nie budzi wątpliwości. Jednocześnie uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi wskazane wart. 424 kpk.
W kontekście argumentacji przedstawionej w motywacyjnej części apelacji zauważyć należy, że sąd I instancji dokonał wnikliwej i wszechstronnej oceny zarówno wyjaśnień oskarżonego, jak i zeznań występujących w sprawie świadków. Przekonująco przy tym wykazał, dlaczego wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania wskazanych przez obrońcę świadków uznał za niewiarygodne, a dał wiarę zeznaniom funkcjonariuszy policjiM. Z.iŁ. J.. W apelacji obrońcy trudno doszukać się jakichkolwiek argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć dokonaną przez sąd rejonowy ocenę zebranych dowodów i wyciągnięte na tej podstawie wnioski. Ma ona jedynie polemiczny charakter i w istocie sprowadza się do przedstawienia własnej koncepcji skarżącego co do wiarygodności wersji przedstawionej przez świadków zeznających na korzyść oskarżonego. Tymczasem sąd I instancji przeanalizował te zeznania w sposób logiczny, zgodny z doświadczeniem życiowym, a jednocześnie kompleksowy i wszechstronny, we wzajemnym powiązaniu z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie niniejszej. Nie widząc potrzeby ponownego przytaczania argumentacji powołanej w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podnieść trzeba, że trudno uznać za przekonujące usprawiedliwianie wskazanych przez sąd rozbieżności w zeznaniach tych świadków tym, że opisywali zdarzenie z innej perspektywy, używając odmiennych słów i opisując odmienne fragmenty zdarzenia. Przecież nie sposób nie zauważyć, że świadkowieK. R.,J. R.czyL. Ś.opisywali takie zachowania policjantów, o których nawet oskarżony nie mówił w swoich wyjaśnieniach np. że go kopali, że nie zdążył zejść z motorka, a już policjantka siedział mu na plecach i już go przewrócili na ziemię (świadekK. R.k. 71v); że jak oskarżony był na motorku, to był bity przez oboje policjantów pałkami, a gdy leżał na ziemi to go bili (świadekJ. R.k.72); że policjant kopnął oskarżonego (świadekL. Ś.k. 72v). Z kolei co do zeznań świadkaM. C. (1)sąd I instancji słusznie wskazał, że jego twierdzenia o tym, że tamtego dnia siedział na ławce z ojcem i mamą, gdy po chwili wjechał na podwórko oskarżony (k.81 i 81v) nie potwierdził ojciecM. C. (2), który zeznał, że jak wyszedł na podwórko było już prawie po wszystkim (k.k.89), a jest to zasadnicza sprzeczność, która rodzi wątpliwości co do obiektywizmu wersji podanej przezM. C. (1). Jednocześnie podnoszony w apelacji fakt wykonania telefonu na policję przezL. Ś.nie może zmienić oceny jej zeznań dokonanej przez sąd rejonowy, bowiem w swojej relacji – jak już wyżej wskazano – opisała takie zachowanie policjanta, o którym nie mówił nawet oskarżony, co świadczy o bardziej emocjonalnym niż faktycznym postrzeganiu przedmiotowego zdarzenia przez tego świadka. Zupełnie nieprzekonujący jest także, w świetle stwierdzonej u oskarżonego bardzo dużej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu - 0,78 mg/l, argument podniesiony przez obrońcę, że oskarżony nie pije alkoholu, a używa go jedynie w celach medycznych.
Reasumując - przedstawiona w apelacji argumentacja nie może stanowić skutecznej podstawy do kwestionowania zaprezentowanego przez sąd I instancji toku rozumowania przy ocenie dowodów. Zdaniem sądu okręgowego analiza zgromadzonych w sprawie dowodów została dokonana przez sąd rejonowy przy uwzględnieniu całokształtu ujawnionych okoliczności i wszystkie aspektów zaistniałego zdarzenia, a przy tym jest drobiazgowa, kompleksowa, logiczna i poparta doświadczeniem życiowym. Tym samym sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania poczynionych w sprawie niniejszej ustaleń faktycznych, a w ich świetle wina oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów i ich kwalifikacja prawna nie budzą wątpliwości. Co prawda uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt. 1 aktu oskarżenia sąd rejonowy wskazał kwalifikację zart. 224 § 1 k.k., ale w ocenie sądu odwoławczego w istocie było to wynikiem omyki, bowiem zarówno z opisu tego czynu, poczynionych ustaleń faktycznych, jak i rozważań zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k.98) jednoznacznie wynika, że powinien on być zakwalifikowany zart. 224 § 2 k.k.Zresztą taką kwalifikację wskazał prokurator w akcie oskarżenia, a powołanie w komparycji wyroku przy zarzucie z pkt. 1 kwalifikacji zart. 224 § 1 k.k.było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Dlatego też sąd okręgowy, nie zmieniając ustaleń faktycznych na niekorzyść oskarżonego, poprawił błędną kwalifikację czynu przypisanegoJ. J.w pkt. I części dyspozytywnej wyroku przyjmując za podstawę skazania i wymiaru kary zamiastart. 224 § 1 k.k.przepisart. 224 § 2 k.k.
Zdaniem sądu okręgowego wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe oraz kara łączna pozbawienia wolności, jak również orzeczony na podstawieart. 42 § 2 k.k.środek karny nie noszą cech rażącej surowości i spełnią swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także te w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W realiach sprawy niniejszej uzasadnione było również nałożenie na oskarżonego w okresie próby obowiązków orzeczonych w punktach VII i VIII wyroku.
Biorąc powyższe pod uwagę sąd okręgowy orzekł jak w wyroku.