Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VIII C 401/15
Data wyroku: 2015-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Martyniec
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 751 pkt 2 k.c.

Sygn. akt VIII C 401/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia: 8 lipca 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Śródmieścia we Wrocławiu Wydział VIII Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Anna Martyniec
Protokolant: Paulina Okrutnik
po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. we Wrocławiu na rozprawie
sprawy z powództwa:(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
przeciwko:K. J.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 197 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 401/15

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 17 września 2014 r. strona powodowa(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.wniosła o zasądzenie odK. J.kwoty 1.350 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 8 lutego 2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu podała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w dniu 20 października 2011 r. zawarła z pozwaną umowę, na podstawie której strona powodowa umożliwiła pozwanej uczestniczenie w zajęciach oraz przystąpienie do egzaminów i zaliczeń, a pozwana m. in. do systematycznego uczęszczania na zajęcia. Pozwana uiszczać miała opłaty za pobieranie nauki. Wyjaśniła, że pozwanej udzielony został upust poprzez przyjęcie jej w poczet słuchaczy bez pobierania opłaty wpisowej oraz wszystkich rat czesnego. Łączna wysokość udzielonej ulgi wynosiła 4.200 zł. Z regulaminu opłat wynikało, że w przypadku jednostronnego rozwiązania lub wypowiedzenia umowy pozwana była zobowiązana do zwrotu przyznanej ulgi. Pozwana nie została promowana na semestr drugi z uwagi na niezaliczenie przedmiotów cząstkowych, co skutkowało skreśleniem jej z listy słuchaczy. Pozwana nie uregulowała należnego czesnego w kwocie 1.350 zł.
W dniu 24 września 2014 r. wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego pozwana wniosła sprzeciw, zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Podała, że strona powodowa oferowane przez siebie usługi reklamowała jako całkowicie darmowe, a wzorzec umowy oraz regulamin świadczenia usług, którym się posługuje różnicowały pozycję stron umowy. Zarzuciła, że strona powodowa nie wykazała, że umożliwiła pozwanej uczestniczenie w zajęciach, a zajęcia te odbywały się zgodnie z harmonogramem. Wskazała też, że nie została jej doręczona uchwała Rady Pedagogicznej z dnia 7 lutego 2012 r.  Podniosła również zarzut przedawnienia roszczenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 20 października 2011 r. strona powodowa(...)Centrum (...)z siedzibą wW.zawarła z pozwanąK. J.umowę, której przedmiotem było świadczenie usług edukacyjnych na rzecz słuchacza dotyczących kształcenia w(...)Policealnej Szkole Zawodowej, obejmujących cykl czterech semestrów w systemie zaocznym. Strona powodowa zobowiązała się zapewnić słuchaczowi możliwość uczestniczenia w zajęciach i przystąpienia do egzaminów i zaliczeń. W zamian za to słuchacz zobowiązany był m.in. do systematycznego i aktywnego uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z ustalonym harmonogramem zajęć oraz przestrzegania obowiązującego Statutu Szkoły oraz Regulaminu Opłat, a w szczególności do uiszczania wpisowego i czesnego.
Umowa przewidywała jednorazową lub ratalną formę odpłatności, a także możliwość skorzystania z aktualnie obowiązującej promocyjnej oferty handlowej określonej w Regulaminie Opłat.
W § 5 podpisanej umowy znalazł się również zapis, zgodnie z którym w przypadku skreślenia słuchacza z listy słuchacz zostanie obciążony obowiązkiem zwrotu przyznanej mu w ramach promocji ulgi, zgodnie z postanowieniami Regulaminu Opłat, a umowa ulegnie rozwiązaniu.
Zawierając umowę, pozwana złożyła wniosek o skorzystanie z promocyjnej oferty „Nauka za darmo”, oświadczając jednocześnie, że zapoznała się z Regulaminem promocji.
Zgodnie z Regulaminem Opłat czesne za pierwszy semestr wynosiło 1.350 zł.
Pozwana nie została klasyfikowana do przystąpienia do egzaminów semestralnych, w związki z czym uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 7 lutego 2012 r. nie została promowana na semestr drugi.

Dowód

:- umowa z dnia 20 października 2011 r., k. 10,
- regulamin opłat, k. 11,
- arkusz ocen wraz z wynikami klasyfikacji semestralnej, k. 12-13.

Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, w związku z czym podlegało oddaleniu.
Stan faktyczny sprawy nie budził zasadniczych wątpliwości. PozwanaK. J.nie kwestionowała bowiem ani faktu związania umową z(...)Centrum (...)weW.ani też faktu nieuiszczania czesnego za wskazany przez stronę powodową okres. Wysokość dochodzonej pozwem kwoty również nie była sporna.
W ocenie Sądu pozwana skutecznie podniosła jednak zarzut przedawnienia roszczenia strony powodowej, co skutkowało oddaleniem powództwa.
Roszczenia majątkowe, jak wynika z treściart. 117 § 1 k.c.co do zasady ulegają przedawnieniu.Art. 117 § 2 k.c.stanowi natomiast, że po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Na mocyart. 118 k.c.co do zasady termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Przepisy szczególne mogą jednak w sposób odmienny regulować powyższe terminy. W szczególności, jak stanowiart. 751 pkt 2 k.c., z upływem lat dwóch przedawniają się roszczenia z tytułu utrzymania, pielęgnowania, wychowania lub nauki, jeżeli przysługują osobom trudniącym się zawodowo takimi czynnościami albo osobom utrzymującym zakłady na ten cel przeznaczone. Jednocześnie na mocyart. 750 k.c.do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.
Na wstępie wskazać należy, że tematyka terminu przedawnienia roszczenia o zapłatę czesnego nastręczał od dłuższego czasu problemów orzeczniczych i praktycznych. Aby stan ten wyjaśnić i doprecyzować, przeprowadzona została nowelizacja stosownych przepisówustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym(tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 572 ze zm.). Z dniem 1 października 2014 r. dodany został do niejart. 160a, który w ust.7 wskazuje, że „roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat”; chodzi przy tym o umowy wskazane wust. 1, awięc umowy o kształcenie na studiach oraz umowy o pozostałe usługi edukacyjne świadczone przez uczelnie wyższe. Umowa ze stroną powodową dotyczyła zaś kształcenia w policealnej szkole zawodowej, która nie jest uczelnią wyższą i nie mają do niej zastosowania przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym, ale regulacjeustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty(art. 9 ust. 1 3d). Te zaś regulacje nie normują umowy o świadczenie usług edukacyjnych ani nie przewidują terminu przedawnienia dla roszczeń z takich umów. Nie można zatem uznać umowy łączącej strony w niniejszej sprawie za umowę nazwaną. Tym samym termin przedawnienia przedmiotowego roszczenia wynikał bezpośrednio z treści przepisówkodeksu cywilnego.
Zdaniem Sądu brak jest jednak podstaw do uznania, że do przedawnienia roszczeń o zapłatę czesnego znajduje zastosowanie podstawowy, 10-letni okres przedawnienia. Wykładnia systemowa i celowościowa przemawia za uznaniem, że przedawnienie tego typu roszczeń następowało na podstawieart. 751 pkt 2 k.c.Niewątpliwie są to roszczenia z tytułu nauki, przysługujące osobom trudniącym się zawodowo takimi czynnościami albo osobom utrzymującym zakłady na ten cel przeznaczone. Zdaniem Sądu zachodzi również przesłanka określonaart. 750 k.c., a zatem brak przepisów odrębnych, które wyłączałyby stosowanie do konkretnej umowy usługi przepisówkodeksu cywilnegoo umowie zlecenia. Jak wskazano wyżej, wustawie o systemie oświatybrak jest uregulowań dotyczących umów o świadczenie usług edukacyjnych. Dlatego też w ocenie Sądu do świadczenia usług przez(...) Sp. z o.o.wW.na podstawie zawartej z pozwaną umowy należało stosować w myślart. 750 k.c.przepisy dotyczące umowy zlecenia. Wierzytelność względem pozwanej wynikała z tytułu nauki świadczonej przez podmiot zawodowo zajmujący się świadczeniem tego rodzaju usług. Wobec powyższego roszczenia z tytułu niewywiązania się przez pozwaną z postanowień umowy z 20 października 2011 r. przedawniały się po myśliart. 751 pkt 2 k.c.z upływem dwóch lat. Dochodzona w niniejszej sprawie należność z tytułu czesnego stała się zaś wymagalna w dniu 8 lutego 2012 r., stąd też uległa przedawnieniu z dniem 8 lutego 2014 r. Strona powodowa nie przedłożyła bowiem żadnego dowodu na to, że doszło do przerwania biegu przedawnienia.
Odsetki za opóźnienie przybierają charakter świadczenia okresowego i co do zasady ulegają przedawnieniu z upływem lat trzech od daty ich wymagalności. Jednakże roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego. Wobec tego wraz z należnością główną przedawniło się w niniejszym przypadku również roszczenie o odsetki za opóźnienie.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku, oddalając powództwo w całości.
Orzeczenie o kosztach procesu oparto o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w przepisieart. 98 k.p.c., z którego wynika, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
Mając na uwadze, iż pozwana wygrała niniejszy proces w całości, Sąd zasądził na jej rzecz od strony powodowej kwotę 197 zł, na którą składają się kwota 180 zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17 złoty odpłaty skarbowej od pełnomocnictwa.