Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 557/15
Data wyroku: 2015-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Jabłoński, Anna Bałazińska-Goliszewska, del do Miłosz Chwalibóg
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art.437kpk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 lipca 2015r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Stanisław Jabłoński (spr.)
Sędziowie  SSO  Anna Bałazińska-Goliszewska
SSR del do SO Miłosz Chwalibóg
Protokolant Jowita Sierańska
przy udziale Marka Janczyńskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015r.
sprawyD. S.synaM.iB.z domuS.,urodz. (...)weW.
oskarżonego o czyny zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.iart.288§1k.k. w zw. zart.11§2 k.k.;art.279§1 k.k.iart.288§1k.k. w zw. zart.11§2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia
z dnia 17 lutego 2015r. sygn. akt V K 1338/14
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia - Śródmieścia do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
D. S.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 21 września 2014 roku weW.poprzez uszkodzenie wlotu monet do biletomatu(...)mieszczącego się weW.plac (...)usiłował włamać się do niego w celu zaboru mienia w postaci bilonu o nieustalonej wartości, a następnie przy próbie wyciągnięcia zablokowanych monet uszkodził w/w wyrzutnik powodując straty w wysokości 300 zł na szkodę firmy Mennica Polska S.A. z/s wW.,

tj. o czyn zart.13 § 1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.iart.288§1 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.

II
w dniu 27 listopada 2014r. weW.poprzez uszkodzenie wlotu biletomatu(...)mieszczącego się weW.plac (...)z wyrzutnika monet dokonał zaboru celem przywłaszczenia mienia w postaci bilonu o wartości 2 zł i jednocześnie przy próbie wyciągnięcia zablokowanej monety uszkodził w/w wyrzutnik powodując starty w wysokości 300 zł na szkodę firmy Mennica Polska S.A. z/s wW.,

tj. o czyn zart. 279§1 k.k.iart.288§1 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.
Wyrokiemz dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt V K 338/14 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w V Wydziale Karnym,uwzględniając wniosek prokuratora złożony trybieart. 335 kpk:

I
uznał oskarżonegoD. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.iart.288§1k.k. w zw. zart.11§2 k.k.i za to na podstawieart.279§1 k.k.w zw. zart. 11§ 3 k.k.iart. 14§ 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
uznał oskarżonegoD. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, a stanowiącego przestępstwo zart.279§1 k.k.iart.288§1k.k. w zw. zart.11§2 k.k.i za to na podstawieart.279§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart.85 k.k.iart.86§1 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 89§1 k.k.w zw. zart. 69§1 i 2 k.k.iart.70 §2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

V
na podstawieart.73§2 k.k.oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

VI
na podstawieart.89§2 k.k.w zw. zart.33§1 i 3 k.k.orzekł wobec oskarżonego grzywnę w ilości 20 (dwudziestu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

VII
na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniach 21.09.2014r. -22.09.2014r., 27.11.2014r. – 28.11.2014r. przyjmując iż jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w tym od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacjęod w/w wyroku wywiódł prokurator i zaskarżając rozstrzygnięcie w całości, na korzyśćD. S., zarzuciłobrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a toart. 343 § 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpk, polegającą na wydaniu wyroku bez przeprowadzenia rozprawy niezgodnie z wnioskiem prokuratora zart. 335 § 1 kpki wymierzenie kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego oraz orzeczenia na podstawieart. 89 § 2 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkgrzywny w ilości 20 stawek dziennych , przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, podczas gdy we wniosku prokuratora za podstawę prawną grzywny przyjętoart. 33 § 2 kk, bez wskazania kary grzywny za poszczególne przestępstwa, co obligowało Sąd do nieuwzględnienia wniosku.
Przy tak sformułowanym zarzucie prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i zawarty w niej postulat uchylenia wyroku Sądu Rejonowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zasługuje na uwzględnienie.
W analizowanej sprawie zaskarżony wyrok zapadł na skutek złożonego przez prokuratora wniosku o wydanie wyroku w trybieart. 335 kpk, tj. o orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków bez przeprowadzenia rozprawy.
Nie ulega żadnej wątpliwości, że Sąd I instancji, orzekając na posiedzeniu w trybieart. 343 kpk, jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym i prokuratorem, poczynionych na podstawieart. 335 § kpk, i nie może wydać innego wyroku, niż skazujący ani orzec innej kary lub środka karnego od uzgodnionych przez strony. Jednocześnie Sąd ten nie jest zwolniony od przeprowadzenia uprzedniej kontroli tego wniosku obejmującej, poza oceną okoliczności popełnienia przestępstwa, także kwestię zgodności propozycji zawartych we wniosku z przepisami obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
W rozpoznawanej sprawie wniosek prokuratora (k. 50) sformułowany został w następujący sposób:
„I czyn na podstawieart. 279 § 1 kkkara 1 roku pozbawienia wolności
II czyn na podstawieart. 279 § 1 kkkara 1 roku pozbawienia wolności
Kara łączna:
- 1 rok pozbawienia wolności
- na podstawieart. 69 § 1 pkt 1 i 70 § 1 kpkwarunkowe zawieszenie wykonania kary na okres 3 lat
próby
- na podstawieart. 33 § 2 kkkara grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych po 10 złotych każda
- na podstawieart. 73 § 2 kkdozór kuratora w okresie próby
- zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary grzywny”.
Szczególnego znaczenia nabiera w świetle powyższego uzgodniona z oskarżonym propozycja wymierzenia mu kary grzywny w oparciu o brzmienieart. 33 § 2 kk, którą rzecznik oskarżenia publicznego we wniosku umiejscowił już po sformułowaniu propozycji co do wymiaru kary łącznej oraz warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Można stwierdzić wprost, że wniosek ten sformułowany został wadliwie, w sposób rodzący wątpliwości co do intencji stron procesu, przede wszystkim prokuratora, który był przecież jego autorem. Grzywnę w oparciu o przytoczony przepisart. 33 § 2 kkwymierza się bowiem obok kary pozbawienia wolności, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął (ten warunek w niniejszej sprawie został spełniony); umiejscowienie propozycji wymierzenia grzywny wskazuje natomiast, że albo autor wniosku omyłkowo nie zawarł w nim propozycji co do jednostkowych kar grzywny, albo w istocie zmierzał do tego, by Sąd grzywnę tą orzekł w oparciu o przepisart. 89 § 2 kk(odsyłający do grzywny orzekanej na podstawieart. 71 § 1 kk- a więc grzywny, którą wymierza się zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, gdy jej wymierzenie na innej podstawie nie jest możliwe).
Powyższych wątpliwości Sąd nie powinien był rozstrzygać samodzielnie, dopasowując niejako obowiązujące przepisy do zaproponowanego przez oskarżyciela publicznego rozwiązania (co wyrażało się przyjęciem za podstawę wymierzenia grzywny przepisu art.art.89 § 2 kkw zw. zart.33 § 1 i 3 kkzamiast zaproponowanegoart. 33 § 2 kk). Wadliwość wniosku skutkuje niemożnością jego uwzględnienia i tym samym koniecznością rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych, chyba że prokurator, przy akceptacji ze strony oskarżonego, dokona takiej modyfikacji wniosku, która będzie jego nieprawidłowości konwalidowała. W analizowanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, w związku z czym Sąd wydając rozstrzygnięcie niezgodne z wnioskiem złożonym w trybieart. 335 kpkdopuścił się obrazy przepisów postępowania.
Powyższe, jak również fakt, iż z dniem 01.07.2015 r. przepisart. 89 § 2 kkzostał uchylony, skutkować musiało wydaniem przez Sąd Odwoławczy orzeczenia kasatoryjnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd sprawdzi wniosek prokuratora pod kątem jego zgodności z przepisami obowiązującego prawa materialnego oraz procesowego i albo umożliwi prokuratorowi zmodyfikowanie jego treści za zgodą oskarżonego (co mając na względzie, iżD. S.nie odbiera adresowanej do niego korespondencji okazać się może jednak utrudnione lub wręcz niemożliwe), albo skieruje sprawę na rozprawę celem jej rozpoznania na zasadach ogólnych.