Sąd Apelacyjny w Łodzi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 257/15
Data wyroku: 2016-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marian Baliński, Jacek Błaszczyk, Barbara Augustyniak
Słowa kluczowe: Zabójstwo
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygnatura akt II AKa 257/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSA Marian Baliński
Sędziowie:SA Jacek Błaszczyk (spr.)
del. SO Barbara Augustyniak
Protokolant:st. sekr. sąd. Łukasz Szymczyk
przy udziale: Haliny Tokarskiej, Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi
po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r.
sprawy

T. K.zart. 148 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku
z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II K 41/15.

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. Z.– Kancelaria AdwokackawS.filia wG., kwotę 890,11 (osiemset dziewięćdziesiąt 11/100) złotych tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonemu przed sądem II instancji;

3
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSA Marian Baliński
SSA Jacek Błaszczyk del. SSO Barbara Augustyniak
Sygn. akt II AKa 257/ 15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Płocku, w sprawie II K 41/15, orzekł:
I. oskarżonegoT. K.uznaje za winnego tego, że w nocy z 22/23 października 2014 r. wŻ.w samochodzie markiM.nr rej. (...)na parkingu przyul. (...)działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaL. K.zadał mu trzy uderzenia nożem powodując: ranę kłutą klatki piersiowej zlokalizowaną po stronie lewej w rejonie linii pachowej przedniej na wysokości VIII międzyżebrza z uszkodzeniem tkanki podskórnej, mięśni międzyżebrowych i górnej powierzchni lewej kopuły przepony, ranę kłutą brzucha z uszkodzeniem tkanki podskórnej, mięśni, otrzewnej ściennej oraz krezki jelita cienkiego i korzenia krezki jelitowej oraz ranę kłutą klatki piersiowej zlokalizowaną w zakresie przedniej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej z uszkodzeniem tkanki podskórnej, mięśni, żebra IV-go, śródpiersia, worka osierdziowego i przedniej ściany serca skutkujące wynaczynienie 300 ml. krwi do worka osierdziowego i 1400 ml. krwi do lewej jamy opłucnowej skutkujące wystąpienie wstrząsu krwotocznego, a w konsekwencji śmierćL. K., co wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 148 § 1 k.k.i za to z mocy tego przepisu skazuje go na karę 8 lat pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoT. K.kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 23 października 2014 r.;
III. na podstawieart. 62 k.k.orzeka wykonywanie wobec oskarżonegoT. K.kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym stosującym system terapeutyczny dla osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków.
Ponadto sąd rozstrzygnął o kosztach procesu.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który podniósł zarzut w zakresie wysokości orzeczonej kary pozbawienia wolności - uznając, iż jest ona, jego zdaniem, rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniu przepisuart. 438 pkt 4 k.p.k., albowiem nie zastosowano nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Skarżący wniósł o złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności do 6 lat.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacja jest niezasadna.
Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło do ziszczenia się względnej przesłanki odwoławczej określonej w przepisieart. 438 pkt 4 k.p.k.Sąd pierwszej instancji przedstawił kompletny katalog okoliczności łagodzących i obciążających oskarżonego. Sąd a quo podkreślił, że orzekając karę pozbawienia wolności w najniższym progu ustawowego zagrożenia (uzasadnienie – s. 4 - 6) należało mieć na uwadze niewątpliwy fakt podjęcia przez pokrzywdzonego w samochodzie względem oskarżonego zachowania o podłożu seksualnym (homoseksualnym), które to działanie stanowczo nie zostało zaakceptowane przezT. K.. Jednakże same ustalenia sądu meriti o zrealizowaniu przez oskarżonego znamion zbrodni zabójstwa w jej typie podstawowym (art. 148 § 1 k.k.) nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości. Żadne okoliczności nie zostały pominięte przez Sąd Okręgowy, a które to okoliczności są relewantne w aspekcie sądowego wymiaru kary i przeciwne w tym zakresie stanowisko apelującego w żadnym razie nie potwierdziło się. Nie było, zdaniem także sądu ad quem, przesłanek do zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sąd uwzględnił zachowanie oskarżonego tuż po zdarzeniu i zaznaczył, że z własnej woli podjął starania - jak to ujęto - „jakby chciał odwrócić bieg zdarzeń”. W tym aspekcie zarzut obrony (apelacja – s. 2) okazał się całkowicie chybiony. Ponadto zasadnie zastosowanoart. 62 k.k., gdyż istotnieT. K.winien odbywać karę pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym dla osób uzależnionych od środków psychoaktywnych (alkoholu i narkotyków).
Mając powyższe na uwadze, nie znajdując również podstaw do wzruszenia zaskarżonego orzeczenia z urzędu, zaskarżony wyrok na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.utrzymano w mocy.
O opłacie na rzecz obrońcy za czynności podjęte z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na mocy obowiązujących przepisów prawa - w tym stawek adwokackich i zasądzona łącznie kwota 890,11 złotych odpowiada wkładowi jego pracy i uwzględnia również koszty związane z dojazdem adw.J. Z.zG.doŁ.na rozprawę odwoławczą.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed Sądem Apelacyjnym.T. K.nie posiada bowiem majątku i pozostawać będzie w wieloletniej izolacji.