Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 954/15
Data wyroku: 2015-10-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Hajduczenia
Słowa kluczowe: Przedawnienie Roszczeń, Spółdzielnia Mieszkaniowa, Własnościowe Prawo Do Lokalu, Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 4 ust. 1^1^ ustawy z dnia 15.12.2000r. o spółdzileniach mieszkaniowychx, art. 118 kc, art. 355§1 kpc

Sygn. akt: I C 954/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 października 2015 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Hajduczenia

Protokolant:

Magdalena Kalata

po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 roku w Bielsku Podlaskim
na rozprawie
sprawy z powództwaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wS.
przeciwkoM. O.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanegoM. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wS.kwotę 12645,49 zł (dwanaście tysięcy sześćset czterdzieści pięć złotych czterdzieści dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami w wysokości 8% w stosunku rocznym liczonymi od dnia 31 marca 2015 roku do dnia zapłaty i stwierdza, że odpowiedzialnośćM. O.do kwoty 11337,94 zł zasądzonej tym wyrokiem z ustawowymi odsetkami od 31 marca 2015 roku jest odpowiedzialnością solidarną z odpowiedzialnościąI. O., od której Sąd Rejonowy wB.nakazami zapłaty w postępowaniu upominawczym zasądził następujące kwoty:

-

nakazem zapłaty z dnia 15 marca 2013 roku między innymi kwotę 1686,14 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 lutego 2013 roku do dnia zapłaty, sygn. akt(...)

nakazem zapłaty z dnia 17 września 2013 roku między innymi kwotę 2090,46 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty, sygn. akt(...)

nakazem zapłaty z dnia 10 października 2014 roku między innymi kwotę 2356,35 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 września 2014 roku do dnia zapłaty, sygn. akt(...)

nakazem zapłaty z dnia 7 maja 2014 roku między innymi kwotę 2918,46 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty, sygn. akt(...)

nakazem zapłaty z dnia 14 lutego 2014 roku między innymi kwotę 2286,53 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 11 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty, sygn. akt(...).

II
Umarza postępowanie co do kwoty 2985,39 zł.

III
Oddala powództwo w pozostałym zakresie.

IV
Zasądza od pozwanegoM. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wS.kwotę 2324,49 zł (dwa tysiące trzysta dwadzieścia cztery złote czterdzieści dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 954/15

UZASADNIENIE

Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)z siedzibą wS.pierwotnie domagała się zasądzenia od pozwanegoM. O.solidarnie kwoty 17 988,72 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 31 marca 2015 roku do dnia zapłaty oraz wniosła o zasądzenia od pozwanego solidarnie na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, wniosła o zasądzenie odM. O.solidarnie wraz zI. O.kwoty 15 003, 33 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 31 marca 2015 roku do dnia zapłaty i kosztami procesu według norm przepisanych cofając powództwo ponad kwotę 15 003,33 złotych czyli co do kwoty 2985,41 złotych. Uzasadniając żądanie pozwu podnosiła, że kwota dochodzona pozwem dotyczy opłat eksploatacyjnychlokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wS., do ponoszenia których zobowiązany jest solidarnie zI. O., na podstawieart. 4 ust. 1(
    1)i ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych, jako osoba, której przysługuje udział w spółdzielczym własnościowym prawie do w/w lokalu. Argumentowała, że przedmiotowy lokal mieszkalny pierwotnie został przydzielonyI. B.( obecnieO.) w 1983 roku na zasadzie lokatorskiego prawa do lokalu, natomiast w czasie trwania małżeństwa z pozwanymM. O., lokatorskie prawo do tego lokalu zostało przekształcone w 1989 roku w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Wywodziła, że w czasie przekształcania obowiązywał przepisart. 215§2 ustawy z dnia 16 września 1982 roku prawo spółdzielcze( Dz. U. Nr 30, poz. 210), który stanowił, że spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego ( lokatorskie lub własnościowe) przydzielone oboju małżonkom lub jednemu z nich w czasie trwania małżeństwa dla zaspokajania potrzeb mieszkaniowych rodziny, należy wspólnie do obojga małżonków, bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe. Według powódki także Sąd Najwyższy prezentuje zbieżne stanowisko. Z uzasadnienia pozwu wynika, żeI. O.była pozywana do zapłaty za zajmowane mieszkanie w kilku odrębnych sprawach i Sąd Rejonowy wB.w latach 2012-2014 wydał pięć prawomocnych nakazów zapłaty, lecz dłużniczkaI. O.nie opłaciła żadnego i nie wyjaśniła czy w czasie do dnia rozwodu były zawierane jakieś umowy małżeńskie lub później. Natomiast nakaz zapłaty Sądu Rejonowego wB.zasądzający solidarnie kwotę do zapłaty przezI. O.iM. O.został opłacony w całości przez dłużnikaM. O., który również nie kwestionował doręczenia wezwania do zapłaty należności objętej niniejszym powództwem. W konkluzji stwierdziła, że pozwanemu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i zobowiązany jest do uiszczania opłat za używanie lokalu mieszkalnego. Precyzując stanowisko powódka podała, że należność dochodzona pozwem obejmuje okres od 1 stycznia 2012 roku do dnia 31 sierpnia 2014 roku.
PozwanyM. O.wnosił o oddalenie powództwa i zgłosił zarzut powagi rzeczy osądzonej i wnosił o zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Wskazywał, żeI. O.pozwana była już o zapłatę za zajmowane mieszkanie, a zatem skierowanie roszczeń w stosunku do pozwanego jest błędne, gdyż nie można dochodzić już zasądzonych odI. O.kwot. Na wstępnym etapie postępowania podnosił także, że strona powodowa nie wykazała, iż pozwanemu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i że jest on zobowiązany do uiszczania opłat za używany lokal i w jakich częściach. Argumentował nadto, że nie jest mu wiadomym za jaki okres i w jaki sposób powódka określiła kwotę dochodzoną pozwem. W ocenie pozwanego nie ma żadnych zaległości za korzystanie za lokal, gdyż kwoty zaległe zostały w całości opłacone przez pozwanego.M. O.podnosił nadto zarzut przedawnienia roszczenia i ostatecznie podał, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wchodziło w skład majątku wspólnego małżonkówO..

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
Bezsporne w sprawie jest, że w dniu 1 października 1983 roku przydzielonoI. B.( obecnieO.) lokatorskie spółdzielcze prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wbudynku nr (...)przyul. (...)wS., składającego się z 3 izb o łącznej powierzchni użytkowej 48,59 m2, w tym powierzchnimieszkalnej (...)m2. ( k. 6 akt).
Poza sporem pozostaje, że w dniu 19 listopada 1988 roku pozwanyM. O.iI. B.zawarli związek małżeński, który został rozwiązany przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego wB.z dnia 28 maja 2013 roku w sprawie(...). Wyrok uprawomocnił się z dniem 19 czerwca 2013 roku. ( k. 7 akt).
Nie było kwestionowane, że w 1989 roku spółdzielcze lokatorskie prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wS.( obecnieul. (...)) zostało przekształcone we własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. (k. 8-9 akt).
PozwanyM. O.od daty zawarcia związku małżeńskiego zI. O.do chwili obecnej zamieszkuje wlokalu mieszkalnym nr (...)przyul. (...)wS..
Bezsporne w sprawie jest także, że przedt.Sądem Rejonowym toczyły się postępowania o zapłatę skierowane przeciwkoI. O.i tak w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 1718,44 złotych, w tym kwotę 1686, 14 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 października 2012 roku do dnia 31 stycznia 2013 roku ( k. 12 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2126,47 złotych, w tym kwotę 2090,46 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 lutego 2013 roku do dnia 31 lipca 2013 roku ( k. 11 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2366,53 złotych, w tym kwotę 2286,53 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 sierpnia 2013 roku do dnia 31 grudnia 2013 roku ( k. 12 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2951,94 złotych, w tym kwotę 2918,46 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 stycznia 2014 roku do dnia 31 marca 2014 roku ( k. 10 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2412,03 złotych, w tym kwotę 2356,35 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 kwietnia 2014 roku do dnia 31 sierpnia 2014 roku ( k. 11 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 3857,47 złotych, w tym kwotę 3665,36 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 stycznia 2012 roku do dnia 30 września 2012 roku ( k. 12 akt(...)).
Jak wynika z salda opłat dotyczącychlokalu nr (...)przyul. (...)wS.za rok 2012 zaległości z tytułu eksploatacji lokalu za okres od 30 czerwca 2012 roku do 30 września 2012 roku wynosiła 1307,55 złotych. ( k. 50).
Poza sporem pozostaje nadto, że przed tutejszym Sądem Rejonowym toczyło również postępowanie z powództwaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.przeciwkoI. O.iM. O.o zapłatę kwoty 3703,93 złotych, w tym kwoty 3640,88 złotych tytułem opłat za używanielokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wS.dotyczących okresu nie objętego sporem w niniejszej sprawie i na podstawie prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 6 maja 2015 roku w sprawie(...)Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu i rozstrzygnął o kosztach procesu. (k. 11 akt(...)). W/w kwota została dobrowolnie uregulowana przez pozwanegoM. O..
Nie było kwestionowane również, że w oparciu o prawomocne nakazy zapłaty wydane w sprawach(...),(...),(...),(...),(...),(...)przed Komornikiem Sądowym działającym przed Sądem Rejonowym wB.
R. J.toczyły się postępowania egzekucyjne przeciwkoI. O., jednakże nie doprowadziły one do wyegzekwowania żadnej należności z w/w tytułów wykonawczych. ( akta(...),(...),(...),(...),(...),(...)).
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie aczkolwiek nie w całości.
Wspólność praw małżonków do mieszkania spółdzielczego jest zależna nie tylko od unormowańKodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Na charakter tych praw wpływają także regulacje zawarte w ustawach szczególnych dotyczących spółdzielni mieszkaniowych.
Należy mieć na względzie, że małżeńska wspólność prawa do lokalu mieszkalnego w różnych okresach była przez ustawodawcę ukształtowana jako element majątkowego ustroju małżeńskiego albo jako wspólność pozaustrojowa (niezależna od woli małżonków i od ustroju majątkowego, w jakim pozostają).
W pierwszym przypadku, jeżeli między małżonkami istnieje wspólność majątkowa prawo do mieszkania stanowi składnik majątku wspólnego, jest to wspólność łączna. W czasie trwania tej wspólności żaden z małżonków nie może rozporządzać, ani zobowiązywać się do rozporządzenia udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych składnikach tego majątku (art. 35 k.r.o., inaczej wygląda sytuacja, gdy między małżonkami jest ustrój rozdzielności majątkowej).
W drugim przypadku jeżeli wspólność prawa do mieszkania jest ukształtowana jako wspólność pozaustrojowa, prawo to nabyte w czasie małżeństwa w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny, staje się przedmiotem obligatoryjnej wspólności łącznej opartej bezpośrednio na stosunku małżeństwa. Taka wspólność obligatoryjna i przymusowa nie jest elementem małżeńskiego ustroju majątkowego.
Zarówno w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, jak też w ustroju rozdzielności majątkowej prawo to jest zawsze przedmiotem wspólności łącznej (szerzej zob. E. Koszel, Prawa rodziny do mieszkania spółdzielczego, LexisNexis 2012, s. 158 – 161).
W spółdzielczości mieszkaniowej już pod rządemustawy z dnia 17 lutego 1961r. o spółdzielniach i ich związkach(Dz. U. Nr 12, poz. 61) Sąd Najwyższy przyjął, że zarówno lokatorskie, jak też własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego przydzielone w trakcie trwania małżeństwa w sytuacji, gdy małżonków łączył ustrój wspólności majątkowej, należało do ich majątku wspólnego, choćby wkład mieszkaniowy bądź budowlany pochodził (w całości lub części) z majątku odrębnego jednego lub obojga małżonków (zob. uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN z 30 listopada 1974r., III CZP 1/74, OSNCP 1975, nr 3, poz. 37).
Po wejściu w życieustawy z dnia 16 września 1982r. – Prawo Spółdzielczepozaustrojową, przymusową wspólność spółdzielczych praw do lokali mieszkalnych normował art. 215 § 2 i 3 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem spółdzielcze prawo do lokalu przydzielonego obojgu małżonkom lub jednemu z nich w czasie trwania małżeństwa dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny należy wspólnie do obojga małżonków bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe. Istotnym jest, że nawet ustanie wspólności majątkowej w czasie trwania małżeństwa nie pociągało za sobą ustania wspólności spółdzielczego prawa do lokalu.
W takich warunkach na gruncie art. 215 pr. spółdzielczego nastąpiło przekształcenie na rzeczI.iM.małżonkówO.lokatorskiego prawa do lokalu na własnościowe prawo do lokalu. O przynależności prawa do obojga małżonków decydują przesłanki materialnoprawne nabycia tego prawa, a nie formalna okoliczność, który z nich jest stroną stosunku prawnego, na podstawie którego doszło do nabycia prawa. Jest więc bez znaczenia czy w tytule tego nabycia są uwidocznieni oboje małżonkowie czy tylko jedno z nich (zob. M. Gersdorf, J. Ignatowicz – Prawo spółdzielcze. Komentarz, W-wa 1985, s. 391 – 392). Przekształcenie prawa lokatorskiego i ukształtowanie go jako własnościowe prawo do lokalu nr (...), w budynku nr (...) przy ul. (...) nastąpiło w czasie trwania małżeństwaI. O.z pozwanym, w warunkach wspólności majątkowej małżeńskiej i dla zaspokojenia potrzeb rodziny. Pozwany do chwili obecnej zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Pozwany ostatecznie nie kwestionował, że w/w ograniczoneprawo rzeczoweweszło w skład majątku wspólnego jego iI. O.. Zresztą takie stanowisko prezentował także w toku postępowania egzekucyjnego w sprawie(...). (k. 100 akt(...)).
Po orzeczeniu rozwodu własnościowe prawo do lokalu, które uprzednio przysługiwało małżonkomO.jako wspólność łączna przekształciło się niewątpliwie w prawo wspólne w częściach ułamkowych.
Zgodnie z treściąart. 4 ust. 11ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych(Dz.U. z 2001 r., 4 poz. 27 ze zm.) osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, są obowiązane uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniemart. 5przeznaczenie pożytków i przychodów spółdzielni.
Natomiast art. 6 w/w ustawy stanowi, że za opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4, odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu.
Analiza w/w regulacji prowadzi zatem do wniosku, że pozwany był zobligowany do partycypowania w opłatach eksploatacyjnych zalokal nr (...)położony wS.przyul. (...), a jego odpowiedzialności miała charakter odpowiedzialności solidarnej wraz zI. O., która jest członkiem powodowej Spółdzielni. Podkreślić przy tym należy, że nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że spółdzielcze własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu nie wchodzi w skład majątku wspólnego pozwanego i jego byłej żonyI. O., na co pierwotnie powoływał się pozwany, to obowiązek pozwanego w regulacji w/w opłat wynika z samego faktu zamieszkiwania w w/w lokalu w okresie objętym pozwem, czego pozwany nie kwestionował.
Zaznaczenia wymaga, że już w czasie trwania związku małżeńskiego, uzyskując spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, byli małżonkowieO.przyjęli na siebie wspólnie obowiązek regulowania opłat związanych z korzystaniem z lokalu. Zobowiązanie to powstało właśnie wobec Spółdzielni, która mimo orzeczenia rozwodu w dalszym ciągu pozostaje uprawniona z tego tytułu, natomiast małżonkowie są w dalszym ciągu zobowiązani.
Z chwilą ustania małżeństwa traci rację bytu odwoływanie się doart. 30 kro, nie mniej jednak istniejące zobowiązanie w dalszym ciągu pozostaje zobowiązaniem dotyczącym wspólnego majątku. Do chwili bowiem podziału majątku wspólnego sporny lokal należy do obojga małżonków.
Solidarność dłużników polega na tym, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani w sposób powyżej wskazany (art. 366 k.c.). Decydujące znaczenie ma zatem sformułowanie, że każdy z zobowiązanych odpowiada za całość długu, a wierzyciel ma prawo wyboru, od którego z dłużników i w jakiej części będzie dochodził spełnienia świadczenia.
Przyjmując zatem, że odpowiedzialność pozwanego iI. O.za opłaty eksploatacyjne jest odpowiedzialnością solidarną uznać należało, że strona powodowa mogła domagać się zasądzenia nieopłaconych należności z tego tytułu zarówno o jednego dłużnika solidarnego-I. O., jak i od drugiego dłużnika solidarnego –pozwanegoM. O.. W tym miejscu podnieść należy, że Sąd nie podzielił zgłoszonego przez pozwanego zarzutu powagi rzeczy osądzonej w zakresie roszczenia objętego pozwem. Wprawdzie powódka uzyskała tytuły wykonawcze przeciwkoI. O.obejmujące część kwot dochodzonych pozwem i tak w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 1718,44 złotych, w tym kwotę 1686, 14 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 października 2012 roku do dnia 31 stycznia 2013 roku ( k. 12 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2126,47 złotych, w tym kwotę 2090,46 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 lutego 2013 roku do dnia 31 lipca 2013 roku ( k. 11 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2366,53 złotych, w tym kwotę 2286,53 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 sierpnia 2013 roku do dnia 31 grudnia 2013 roku ( k. 12 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2951,94 złotych, w tym kwotę 2918,46 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 stycznia 2014 roku do dnia 31 marca 2014 roku ( k. 10 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2412,03 złotych, w tym kwotę 2356,35 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 kwietnia 2014 roku do dnia 31 sierpnia 2014 roku ( k. 11 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 3857,47 złotych, w tym kwotę 3665,36 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 stycznia 2012 roku do dnia 30 września 2012 roku ( k. 12 akt(...)) i tak w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 1718,44 złotych, w tym kwotę 1686, 14 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 października 2012 roku do dnia 31 stycznia 2013 roku ( k. 12 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2126,47 złotych, w tym kwotę 2090,46 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 lutego 2013 roku do dnia 31 lipca 2013 roku ( k. 11 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2366,53 złotych, w tym kwotę 2286,53 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 sierpnia 2013 roku do dnia 31 grudnia 2013 roku ( k. 12 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2951,94 złotych, w tym kwotę 2918,46 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 stycznia 2014 roku do dnia 31 marca 2014 roku ( k. 10 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 2412,03 złotych, w tym kwotę 2356,35 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 kwietnia 2014 roku do dnia 31 sierpnia 2014 roku ( k. 11 akt(...)), w sprawie(...)zasądzono od pozwanejI. O.na rzecz powódkiSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wS.kwotę 3857,47 złotych, w tym kwotę 3665,36 złotych tytułem należności za opłaty eksploatacyjne za okres od 1 stycznia 2012 roku do dnia 30 września 2012 roku ( k. 12 akt(...)), jednakże nie oznacza to, że powódka nie mogła się domagać zasądzenia od pozwanego tych samych należności w innym postępowaniu. Granice powagi rzeczy osądzonej wyznaczają bowiem zatem zarówno podmioty, jak i przedmiot postępowania, natomiast bezsporne jest, że w/w sprawach stroną pozwaną byłaI. O.a nie pozwanyM. O.. Ponadto, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną wart. 366 k.p.c.wyrok zasądzający świadczenie tylko od niektórych dłużników solidarnych jest skuteczny wyłącznie między stronami procesu i nie wywołuje żadnych skutków prawnych w sferze prawnej pozostałych dłużników, którzy wystąpili w sprawie jako pozwani. Ograniczenie skuteczności takiego wyroku ma swe uzasadnienie materialnoprawne, uwzględnia bowiem treśćart. 371 i art. 375 § 1 k.c.Dłużnik, który nie brał udziału w procesie i nie miał okazji bronić się przeciwko roszczeniu, nie powinien odpowiadać na podstawie wyroku zapadłego przeciwko innemu dłużnikowi, któremu nie przysługuje prawo podnoszenia zarzutów osobistych innej osoby, nawet gdyby je znał i był zainteresowany ich wykorzystaniem. W konsekwencji wyrok zasądzający świadczenie od dłużnika odpowiadającego solidarnie za zobowiązanie nie stanowi ani podstawy egzekucji wobec innych dłużników, ani przeszkody w dochodzeniu od nich na drodze sądowej spełnienia świadczenia. W sytuacji dochodzenia należności od dłużnika solidarnego, gdy zapadł już prawomocny wyrok w stosunku do innego dłużnika dotyczący tego samego żądania -jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 maja 1969 r. II CR 139/69 (OSNC 1970/2/38), w sentencji wyroku zasądzającego należność od jednego lub więcej pozwanych, którzy odpowiadają solidarnie z inną osobą, istnieje jedynie potrzeba umieszczenia wzmianki o solidarności. W braku bowiem takiej wzmianki mogłaby zachodzić - przy istnieniu kilku tytułów egzekucyjnych - obawa, że wbrew istocie solidarności, polegającej na tym, iż zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (art. 366 § 1 k.c.), ta sama należność byłaby kilkakrotnie uiszczona.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należało przyjąć, że powódka mogła domagać się zasądzenia od pozwanego należności objętych prawomocnymi nakazami zapłaty wydanymi przeciwkoI. O.i jej żądanie miało umocowanie w prawie.
Sąd podzielił jednak częściowo podniesiony przezM.zarzut przedawnienia roszczenia.
Zgodnie zart. 118 kcjeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata.
Po upływie terminu przedawnienia zobowiązanie ulega przekształceniu w zobowiązanie naturalne, które nie korzysta z ochrony prawnej. W przypadku skutecznego zgłoszenia zarzutu przedawnienia pomimo, iż zobowiązanie nadal istnieje wierzyciel zostaje pozbawiony uprawnienia do wymuszenia na dłużniku spełnienia świadczenia.
Obowiązek uiszczenia opłat eksploatacyjnych przez osoby, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wynikał najpierw zart. 208 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze(jedn. tekst: Dz.U. z 1995 r., Nr 54, poz. 288 - dalej „pr. spół.”), po wejściu w życieustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych(Dz.U. z 2001 r., 4 poz. 27 ze zm. – dalej „z tego przepisu w zw. z art. 38 u.s.m., a następnie z art. 4 ust. 1, ust. 6 pkt 2 u.s.m. Świadczenia płatne były miesięcznie na rzecz spółdzielni mieszkaniowej (na podstawie postanowień statutowych w oparciu oart. 208 § 1pr. spół., następnie na podstawie art. 4 ust. 62 u.s.m.) i obciążały współuprawnionych względem spółdzielni solidarne. Niewątpliwie miały charakter okresowy, były bowiem płatne periodycznie, stanowiły świadczenia samodzielne, z założenia powtarzalne, o nieokreślonym czasie trwania, nie składające się na z góry ustaloną całość, które to cechy w doktrynie i orzecznictwie uznaje się za identyfikujące świadczenia okresowe (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r., III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149, wyroki tego Sądu z dnia 7 stycznia 2009 r., II CSK 409/08, nie publ. i z dnia 18 maja 2012 r., IV CSK 490/11, nie publ.).
Przyjmując zatem, że roszczenie dotyczące opłat związanych z eksploatacjąlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wS.przyul. (...)dotyczy świadczeń okresowych należało uznać, że roszczenie uległo częściowemu przedawnieniu ( tj. co do kwoty 2357,84 złotych), a mianowicie za okres od stycznia 2012 roku do 30 czerwca 2012 roku, a więc za okres 3 lat wstecz od daty wytoczenia powództwa. W pozostałym zakresie, tj.co do kwoty 12 645,49 złotych powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Sądu powódka należycie wykazała sposób wyliczenia kwoty dochodzonej pozwem, co znajduje odzwierciedlenie w saldzie opłat czynszowych ( k. 50, k. 55-56 akt).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 4 ust. 11ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowychorzekł jak w sentencji wyroku.
O odsetkach ustawowych Sąd orzekł w myślart. 481 kc.
W piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2015 roku pełnomocnik powódki cofnął powództwo ponad kwotę 15003, 33 złotych.
Zgodnie zart. 355 § 1 kpcSąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew (…). W myśl natomiastart. 203 § 1 k.p.c.pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia- aż do wydania wyroku. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w dwutygodniowym terminie uważa się za wyrażenie zgody. (§3 zd. 2 kpc)
W niniejszej sprawie cofnięcie pozwu nastąpiło przed rozpoczęciem rozprawy, na którą sprawa został skierowana, a zatem dla skuteczności w/w czynności dyspozytywnej powódki nie była wymagana zgoda strony pozwanej.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że cofnięcie pozwu wywarło skutek prawny w rozumieniuart. 203 § 1 kpc. Sąd nie dopatrzył się także jakichkolwiek przesłanek, określonych wart. 203 § 4 kpc, do uznania tego aktu dyspozycji procesowej za niedopuszczalne.
Uwzględniając w/w argumenty Sąd umorzył postępowanie co do kwoty 2985,39 złotych na mocyart. 355§1 k.p.c.
Na marginesie wskazać należy, że cofnięcie pozwu przez pełnomocnika powódki obejmowało kwotę 2985, 39 złotych, a nie jak błędnie wskazano kwotę 2985,41 złotych. Sąd potraktował to jako omyłkę pisarską skoro pełnomocnik powódki wskazywał jednocześnie, że cofa powództwo ponad kwotę 15003,33 złotych, a pierwotnym żądaniem objęta była kwota 17988,72 złotych.
O kosztach procesu, na które złożyły się: opłata sądowa od pozwu- 890 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika strony powodowej wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa- 2417 złotych, Sąd rozstrzygnął w oparciu oart. 100 k.p.c.w związku z §6 pkt 5 rozporządzenia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. 2002 nr 163 poz. 1348 ze zm.) stosunkowo je rozdzielając. Powódka wygrała w 70,29 % i w takim też zakresie winna uzyskać zwrot kosztów procesu.

SSR Małgorzata Hajduczenia