Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 237/14
Data wyroku: 2015-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara

Sygn. akt II K 237/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 maja 2015 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący:SSR Radosław Gluza
Protokolant:Karolina Raszowska
przy udziale oskarżyciela prywatnegoP. D.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 13 stycznia 2015r., 10 marca 2015r., 14 kwietnia 2015r. i 14 maja 2015r. wŚ.
sprawy
R. M. (1)(M.)
synaZ.iZ.z d.P.
ur. (...)weW.
oskarżonego o to, że:
w dniu 31 maja 2014r. około godz. 23:00 wK.naul. (...)uderzył pięścią w twarzP. D.powodując u niego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka wargi dolnej oraz otarcia naskórka małżowiny usznej lewej, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciałaP. D.na czas nie przekraczający siedmiu dni,

tj. o przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoR. M. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 157 § 2 k.k.i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

II
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoR. M. (1)środek karny w postaci obowiązku zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. D.kwoty 2000 zł (dwóch tysięcy złotych);

III
na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.zasądza od oskarżonegoR. M. (1)na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. D.kwotę 976 zł (dziewięćset siedemdziesiąt sześć złotych), tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu;

UZASADNIENIE WYROKU
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
W godzinach nocnych w dniu 31 maja 2014r. odbywały się wK.imprezy z okazji lokalnego święta(...). Uczestniczył w nich oskarżonyR. M. (1), który wraz ze znajomymi spożywał alkohol w postaci wódki.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoR. M. (1), k. 38v – 39,
zeznania świadkaB. R., k. 85.
Około godz. 23.00 oskarżony przechodząc obok mieszkańców miejscowościC., zaatakowałA. D., który stracił świadomość i upadł na ziemię.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. M. (1), k. 38v – 39,
zeznania świadkaP. D., k. 39,
zeznania świadkaA. D., k. 84v,
zeznania świadkaM. S. (1), k. 85,
zeznania świadkaM. S. (2), k. 85.
Widząc tą sytuacjęP. D.podbiegł do brata aby mu pomóc.R. M. (1)czując się zagrożony z jego strony uderzył go pięścią w twarz. W wyniku ciosuP. D.przemieścił się do tyłu uderzając plecami o maskę zaparkowanego samochodu. Gdy się podniósł, oskarżony ponownie zadał mu cios w twarz.
Dowód:
zeznania świadkaP. D., k. 39,
zeznania świadkaA. D., k. 84v,
zeznania świadkaM. S. (1), k. 85,
zeznania świadkaM. S. (2), k. 85,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. M. (1), k. 38v – 39.
P. D.krwawił z rozbitej wargi i został opatrzony przez wezwany na miejsce zespół karetkiPogotowia (...). Następnie udał się na Szpitalny Oddział Ratunkowy(...) Szpitala (...)weW., gdzie została mu zszyta warga i wykonano badania TK twarzoczaszki i RTG kręgosłupa lędźwiowo – krzyżowego.
Dowód:
zeznania świadkaP. D., k. 39,
karta informacyjna, k. 6.
W wyniku uderzenia w twarz przez oskarżonego,P. D.doznał rany tłuczonej, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka wargi dolnej oraz otarcia naskórka małżowiny usznej lewej. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający siedmiu dni.
Dowód:
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejL. K., k. 86 – 88.
świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 44- 45,
dokumentacja lekarska dot.P. D., k. 46 – 57.
OskarżonyR. M. (1)ma 39 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony prowadzi działalność gospodarczą(...)z/s wK., uzyskując miesięcznie około 4.000 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoR. M. (1), k. 38v – 39,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 29.
R. M. (1)przyznał się częściowo do zarzucanego mu czynu, oświadczając że uderzyłP. D., ponieważ zmierzał on w jego stronę i w jego odczuciu chciał go uderzyć.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkówP. D.,A. D.,M. S. (1)iM. S. (2). Sąd dał im wiarę mając na uwadze ich spójny i logiczny charakter, jak też to, że nie zawierały sprzeczności, które powodowałyby osłabienie ich wartości dowodowej.

Odnosząc się do wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoR. M. (1), sąd dał im wiarę w zakresie, w jakim pokrywały się one z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne, uznając je w pozostałej części wyłącznie za wyraz przyjętej przez niego linii obrony. Powyższe dotyczyło przede wszystkim przytoczonych przez oskarżonego okoliczności, które miały niejako usprawiedliwiać jego zachowanie wobecA. D.iP. D..
Podobnie jak wyjaśnienia oskarżonego, sąd jedynie częściowo uwzględnił zeznania świadkaB. R.. Sąd uznał, że złożona przez niego relacja w zakresie w jakim pozostaje sprzeczna z zeznaniami wiarygodnych świadków, nie zasługuje na uwzględnienie i służy wyłącznie do poprawienia sytuacji procesowejR. M. (1).
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd wziął wreszcie pod uwagę dowody  o charakterze materialnym, wymienione w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności.  W tym zakresie sąd. za pełnowartościowy dowód uznał m.in. opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej lek.L. K.. Analiza treści wydanej opinii, nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości co do jej rzetelności i wiarygodności.
Dokonując oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoR. M. (1)w zakresie przypisanego mu czynu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Na powyższe jednoznacznie wskazuje zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w tym przede wszystkim zeznania pokrzywdzonego oraz opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej.
Zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona występku zart. 157 § 2 k.k.R. M. (1)w dniu 31 maja 2014r. użył przemocy fizycznej, wobecP. D.uderzając go pięścią w twarz, w wyniku czego doznał on obrażeń, które skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała na okres nie przekraczający 7 dni. Ustalone okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują na to, że oskarżony działał umyślnie w zamiarze spowodowania obrażeń ciałaP. D..
Dokonując powyższych ustaleń sąd jednoczenie uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia aby u pokrzywdzonego doszło w wyniku przedmiotowego zdarzenia do pogorszenia stanu zdrowia w związku z wcześniej istniejącą u niego chorobą kręgosłupa lędźwiowego. Powyższa kwestia została poddana wnikliwej analizie przez biegłegoL. K., który wskazał, że zachowanie oskarżonego mogło spowodować uP. D.zaostrzenie dolegliwości bólowych bez obiektywnie uchwytnych zmian pourazowych, przy czym ocena istnienia i intensywności zmian odczuwania bólu nie podlega obiektywnej ocenie.
PrzypisującR. M. (1)popełnienie przestępstwa zart. 157 § 2 k.k., sąd nie stwierdził aby oskarżony działał w warunkach obrony koniecznej, odpierając bezprawny zamach ze stronyP. D.. Jednocześnie sąd nie przyjął w tym wypadku chuligańskiego charakteru występku oskarżonego. Okoliczności czynu popełnionego przez oskarżonego różniły się od tych, które dotyczyły czynu jakiegoR. M. (2)dopuścił się na szkodę brata pokrzywdzonego –A. D.. W tamtym wypadku oskarżony działał bowiem bez jakiegokolwiek powodu, co znalazło odzwierciedlenie w przedstawionym mu zarzucie, co do którego toczy się odrębne postępowanie.
Sąd wymierzając oskarżonemuR. M. (1)karę grzywny za przypisane mu przestępstwo baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. Sąd wziął pod uwagę dyrektywę sądowego wymiaru kary, iż najpierw należy rozważyć możliwość zastosowania środka najłagodniejszego i dopiero w przypadku, gdyby środek ten nie był wystarczający z punktu widzenia celów kary określonych wart. 53 k.k., stosować ewentualnie środek surowszy. Sąd uznał że karą adekwatną do czynu oskarżonego, który nie był dotąd karany sądownie za przestępstwa i wyraził gotowość zadośćuczynienia pokrzywdzonemu za doznaną krzywdę, jest kara 150 stawek dziennych grzywny. Sąd ustalił przy tym wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, uznając ją za odpowiednią do zdolności majątkowych oskarżonego.
Sąd na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoP. D.kwoty 2.000 zł. Zdaniem sądu wskazana kwota czyni zadość dolegliwościom jakich pokrzywdzony doznał w wyniku czynu oskarżonego, a w szczególności odpowiada jego cierpieniom fizycznym i psychicznym.
Wydając wyrok skazujący wobec oskarżonegoR. M. (1), sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k., zgodnie z którym od skazanego w sprawach z oskarżenia prywatnego sąd zasądza na rzecz oskarżyciela prywatnego poniesione przez niego koszty procesu. Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu oraz treśćrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r.), sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego kwotę 976 złotych, tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu. Na kwotę tę składały się kwoty:

a
300 zł – uiszczonej przez oskarżyciela prywatnego opłaty sądowej od prywatnego aktu oskarżenia,

b
576 zł - tytułem poniesionego przez oskarżyciela prywatnego wydatku z tytułu ustanowienia pełnomocnika będącego adwokatem, (360 zł opłaty podstawowej za rozprawę prowadzoną w trybie szczególnym, powiększonej o 3 x 20% tejże stawki - łącznie 216 zł, z uwagi na trzy dalsze terminy rozprawy),

c
100 zł – z tytułu poniesionego przez oskarżyciela prywatnego kosztu badania sądowo – lekarskiego.

SSR Radosław Gluza