Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach
Sygnatura akt: VIII W 455/15
Data wyroku: 2015-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Smoktunowicz

Sygn. akt VIIIW 455/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2015 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny w Siemiatyczach w składzie:
Przewodniczący: SSR Elżbieta Smoktunowicz
Protokolant:  Marta Kobus
Przy udziale oskarżyciela publicznegoJ. K.
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku sprawy
P. Ś. (1)s.M.iJ.z domuC.
Urodzonego w dniu (...)wŁ.

obwinionego o to, że:
I. W dniu 27 czerwca 2015 roku około godziny 22:00 wM.naul. (...)gm.M.na drodze publicznej, będąc w stanie po użyciu alkoholu (0,10 mg/1) kierował samochodem osobowym markiH.onr rej. (...)
to jest o wykroczenie z art. 87 § 1 kw
II. W czasie i miejscu jak w pkt I będąc w stanie po użyciu alkoholu kierował samochodem osobowym markiH.onr rej. (...)nie mając przy sobie wymaganego dokumentu w postaci prawo jazdy,
to jest za wykroczenie z art. 95 kw.
III. W czasie i miejscu jak w pkt I będąc w stanie po użyciu alkoholu kierował samochodem osobowym markiH.onr rej. (...)jadąc wzdłuż po chodniku czym utrudniał ruch pieszych
to jest za wykroczenie zart. 90kw w zw. zart. 26 ust. 3 pkt 3 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o Ruchu Drogowym

1
ObwinionegoP. Ś. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na mocy art. 87 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych.

2
Na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia obwinionemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

3
Odstępuje od obciążania obwinionego kosztami sądowymi przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.

VIII W 455/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 27 czerwca 2015 roku funkcjonariusze policji sierż. szt.M. S.i post.M. Z.w związku z odbywającym się festynem wM.pełnili służbę patrolową na terenie tej miejscowości. Około godziny 22:00 podczas patroluulicy (...)policjanci zauważyli parkujący samochód markiH. (...)onr rej. (...). Funkcjonariusze policji zaobserwowali, że kobieta kierująca tym pojazdem ma trudności z zaparkowaniem samochodu i wówczas siedzący obok kierującej mężczyzna wysiadł i zajął miejsce za kierownicą, a kierująca zajęła miejsce pasażera obok kierowcy. Kierujący tym pojazdemP. Ś. (1)usiłując zaparkować pojazd, przejechał około 15 metrów w ten sposób, że jedna oś pojazdu poruszała się chodnikiem, a druga oś poruszała się jezdnią. W związku z powyższą sytuacją policjanci postanowili przeprowadzić kontrolę kierowcy. Kierowca i pasażerowie samochodu zostali wylegitymowani. W trakcie kontroliP. Ś. (1)okazał dowód rejestracyjny, polisę i dowód osobisty, natomiast nie posiadał przy sobie prawa jazdy. Kierowcą w momencie podjęcia kontroli byłP. Ś. (1), a pasażerką zajmującą miejsce obok kierowcyP. Ś. (2), a na miejscu z tyłu siedziałaM. Ś.. Policjanci od kierowcy wyczuli woń alkoholu w związku z czym kierowcaP. Ś. (1)został poddany badaniu urządzeniem alkometr(...)Wynik badania z godziny 22:18 wyniósł 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Powyższych ustaleń faktycznych dokonano w oparciu o zeznania świadków :M. Z.,M. S., w oparciu o notatkę urzędową (k.1), oraz w oparciu o pozostały materiał dowodowy zebrany w sprawie.
ObwinionyP. Ś. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w dniu 27 czerwca 2015 roku w godzinach wieczornych swoim samochodem markiH.udał się wraz z żoną i córkąP.doM., kierowała jego córka, będąc na miejscu córka zaparkowała samochód przy jednej z ulic, ustawiając go częściowo na trawniku, wzdłuż tej ulicy stały zaparkowane też inne pojazdy, w momencie gdy córka zaparkowała pojazd, w tym miejscu czekała jego druga córkaK.wraz z kolegą, po zaparkowaniu córkaP.wysiadła zza kierownicy i rozmawiała z młodszą córką, on w tym czasie usiadł na miejscu kierowcy, jego żona siedziała wówczas na tylnym siedzeniu, kluczyki od samochodu miała jego córka i wówczas podeszli do nich policjanci i zażądali wydania kluczyków, on wówczas wysiadł z samochodu i powiedział policjantom, że kluczyki ma jego córka i twierdził, że to nie on kierował samochodem. Obwiniony dodał, że podczas gdy jego córka kierowała samochodem on wypił piwo.
Sąd zważył co następuje :
W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego w tej części, w której twierdził on, że podczas parkowania pojazdu naulicy (...)kierowała jego córkaP. Ś. (2), on natomiast usiadł na miejscu kierowcy już po zaparkowaniu samochodu przez jego córkęP.i dopiero wtedy gdy córka wysiadła zza kierownicy i po opuszczeniu samochodu rozmawiała z jego córkąK., do jego samochodu podeszli policjanci oraz w tej części w której twierdził, że usiadł on na miejscu kierowcy tylko po to aby wziąć dokumenty, nie zasługują na wiarę i stanowią przyjętą przez obwinionego linię obrony. Natomiast materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie dowodzi, że przebieg parkowania przedmiotowego pojazdu był zupełnie inny niż przedstawia to w swoich wyjaśnieniach obwiniony.
Otóż z relacji funkcjonariuszy policjiM. Z.iM. S.wynika, że podczas patrolowaniaulicy (...)wM.zauważyli oni parkujący samochód markiH., policjanci zaobserwowali, że kierująca tym samochodem kobieta ma trudności z zaparkowaniem pojazdu i wówczas na miejsce kierowcy przesiadł się obwiniony, kierująca zajęła miejsce obok kierowcy i obwiniony przejechał tym samochodem około 15 metrów w ten sposób, ze jedna oś pojazdu poruszała się chodnikiem, a druga oś pojazdu jechała jezdnią, powyższe zachowanie obwinionego było powodem podjęcia przez policjantów kontroli kierowcy tego pojazdu. Funkcjonariusze policji twierdzili, że w momencie podjęcia przez nich kontroli, za kierownicą siedział obwiniony, a miejsce pasażera obok kierowcy zajmowałaP. Ś. (2), podczas kontroli obwiniony zaprzeczał aby kierował samochodem. Jednak z zeznań funkcjonariuszy policji jednoznacznie wynika, że obwiniony został zatrzymany w momencie gdy kierował pojazdem.
Z relacji świadkaM. Z.nie wynika aby przy pojeździe podczas kontroli znajdowały się inne osoby poza obwinionym, jego żoną i córkąP..
W ocenie Sądu treść zeznań powyższych świadków w całości zasługuje na wiarę, albowiem są one konsekwentne, nie ma w nich sprzeczności i tworzą spójną całość.
ŚwiadkowieP. Ś. (2),M. Ś.,K. Ś.w swoich zeznaniach potwierdziły wersję zdarzenia przedstawioną przez obwinionego. Mianowicie świadekP. Ś. (2)twierdziła, że to ona była kierowcą pojazdu w momencie jego parkowania, a gdy do samochodu podeszli policjanci, ona znajdowała się już na zewnątrz pojazdu i rozmawiała ze swoją siostrąK.. Powyższe okoliczności w swoich zeznaniach potwierdziły świadkowieM. Ś.iK. Ś..
ŚwiadekP. F.zeznał, że idąc zK. Ś.na spotkanie z jej siostrą i rodzicami widział z odległości 300 – 400 metrów podjeżdżający pojazd, a następnie zauważył wysiadającą zza kierownicy tego pojazduP. Ś. (2).
W ocenie Sądu treść zeznań powyższych świadków nie zasługuje na wiarę albowiem są one całkowicie sprzeczne z relacją przedstawioną przez funkcjonariuszy policji. Zdaniem Sądu wersja przestawiona przez obwinionego i świadkówP. Ś. (2),M. Ś.,K. Ś.iP. F.została ułożona na potrzeby niniejszej sprawy. ŚwiadkowieP. Ś. (2),M. Ś.iK. Ś.są osobami należącymi do kręgu osób najbliższych obwinionemu natomiast świadekP. F.jest chłopakiem córki obwinionego i powyższe okoliczności są wystarczającym powodem do złożenia zeznań przez świadków zapewniających uchronienie obwinionego przed odpowiedzialnością karną.
Zgodnie więc z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zdaniem Sądu nie budzi żadnych wątpliwości, że obwiniony dopuścił się zarzucanych mu czynów określonych w art. 87 § 1 kw, art. 95 kw i art. 90 kw.
Bezsporne jest w sprawie, że obwiniony znajdował się w stanie po użyciu alkoholu. Okoliczność powyższa znajduje potwierdzenie w treści badania stanu trzeźwości obwinionego. Otóż przeprowadzone badanie stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym alkometr(...)tuż po zatrzymaniu obwinionego wykazało 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kolejne badanie przeprowadzone o godzinie 22 : 20 wykazało również 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a stan po użyciu alkoholu rozpoczyna się od zawartości 0,1 mg/l zaś kończy wskaźnikiem 0,25 mg/l.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 33 kw, a zatem swoim uznaniem, granicami przewidzianymi w ustawie, miał także na uwadze cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do obwinionego.
Przy uwzględnieniu powyższych okoliczności mających wpływ na wymiar kary Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500 złotych.
Orzeczona kara grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, jak również do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych obwinionego.
Orzeczona kara jest również karą sprawiedliwą z uwagi na charakter czynów jakich dopuścił się obwiniony. W ocenie Sądu tak określona kara grzywny spełni stawiane przed nią cele wychowawcze jak i zapobiegawcze, mobilizując obwinionego do przestrzegania porządku prawnego.
Sąd przy wymiarze kary obwinionemu miał także na uwadze okoliczności łagodzące określone w art. 33 § 3 kw, a mianowicie fakt dotychczasowej niekaralności obwinionego, co świadczy w ocenie Sądu, o prowadzeniu przez obwinionego nienagannego trybu życia przed popełnieniem niniejszych wykroczeń. Zdaniem Sądu powyższa okoliczność daje podstawę do pozytywnej prognozy i uznania, że odstąpienie od orzekania wobec obwinionego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest uzasadnione albowiem obwiniony i tak będzie przestrzegał porządku prawnego. Ponadto Sąd podejmując decyzję o odstąpieniu od wymierzenia obwinionemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych miał na uwadze okoliczność, że obwiniony wykonuje zawód kierowcy. Jak wynika z zaświadczenia o zatrudnieniu z dnia 15 października 2015 roku obwiniony jest zatrudniony na stanowisku kierowcy wfirmie (...)M. G.wZ.. Pozbawienie obwinionego prawa jazdy wiązałoby się z utratą zatrudnienia przez obwinionego. Zdaniem Sądu poniesienie przez obwinionego takich konsekwencji byłoby karą zbyt dolegliwą.
Na podstawieart. 119 kpww zw. zart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych.