Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 269/15
Data wyroku: 2015-06-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 269/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 czerwca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Adam Pietrzak (spr.)

Sędziowie:

SSO Mariusz Górski
SSO Agnieszka Połyniak

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 roku
sprawyD. S.
synaJ.iD.z domuB.
urodzonego (...)wL.
oskarżonego za czyn zart. 191 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 20 stycznia 2015 roku, sygnatura akt VI K 401/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.L. B.z Kancelarii Adwokackiej wK.516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
stwierdza, iż koszty procesu zaistniałe w postępowaniu odwoławczym ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 269/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 roku (sygn. akt VI K 401/14) Sąd Rejonowy w Kłodzku po rozpoznaniu sprawyD. S.oskarżonego o to, że w dniu 03 września 2012 roku wK., woj.(...)w celu zmuszenia byłej małżonkiE. S.do powrotu do pożycia małżeńskiego i przepisania na niego wspólnego majątku groził wymienionej pozbawieniem życia i zniszczeniem majątku, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,-
tj. o czyn zart. 191 § 1 kk
uniewinnił oskarżonegoD. S.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator na podstawieart. 425 § 1 i 2 kpkorazart. 444 kpkw całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając na podstawieart. 438 pkt 3 kpk:

1
błąd w ustaleniach faktycznych rzutujący na treść rozstrzygnięcia poprzez chybione założenie, że materiał dowodowy zebrany w sprawie nie daje podstaw do przypisania oskarżonemuD. S.znamion czynu zart. 191 § 1 kk, albowiem relacja pokrzywdzonej jest niespójna i niekonsekwentna, w efekcie nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżony groził jej bezprawnie w rozumieniu cytowanego przepisu 9swzczegolnie w kontekście wniosków biegłego psychologa odnoszących się do jej osoby), pozostałe zaś źródła dowodowe mają albo wtórne znaczenie z uwagi na sposób i okoliczności przekazu przebiegu zdarzenia, albo też nie precyzują zasłyszanej treści wypowiedzi (zeznania małoletniegoA.S.) co skutkowała uwolnieniem go od zarzutu aktu oskarżenia – podczas gdy wnikliwa ocena zeznań pokrzywdzonej szczególnie jej pierwszych relacji), udokumentowanie zdarzenia i relacja funkcjonariusza Policji w tym zakresie, a także wiarygodna relacja bezpośredniego świadka (mał.) wskazującego na „zastraszenie” matki, jak tez kontekst zdarzenia, tj. najście pokrzywdzonej, tło sprawy (nastawienie sprawcy dążącego do wytyczonego celu, jego napastliwość), korelacja czasowa z prowadzoną sprawą o czyn zart. 207 kkna wymienionej jednoznacznie wskazują, że zamiarem sprawcy było zmuszenie pokrzywdzonej do określonego zachowania poprzez artykulację i sposób zachowania, który wzbudził w niej obawę zagrożenia dla życia i mienia w razie niepodporządkowania się jego woli.

Podnosząc powyższe zarzuty działając na podatnieart. 437 § 1 i 2 kpkwniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Sąd I instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy prawidłowo go ocenił, a wyprowadzone wnioski przekonująco uzasadnił. Ocena materiału dowodowego zgodna jest z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wywód, w którym sąd rejonowy poddał zgromadzone dowody ocenie pod kątem ich wiarygodności i dokonał w kontekście tychże dowodów oceny zachowania oskarżonego czyni zadość wspomnianym zasadom i wskazaniom.
Wnioski do których doszedł tenże sąd mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności.
Wobec stwierdzonych w zeznaniach pokrzywdzonej rozbieżności sąd odwoławczy przy poprzednim rozpoznaniu sprawy zlecił wyjaśnienie tychże rozbieżności wskazując na konieczność przesłuchania tejże pokrzywdzonej w obecności psychologa. Sąd I instancji zrealizował wymienione zalecenia sądu okręgowego. W efekcie tego dokonał analizy rozbieżności w relacjach pokrzywdzonej w kontekście opinii sądowo psychologicznej wydanej przez biegłego obecnego przy jej przesłuchaniu
Za trafny uznać należy wyprowadzony przez Sąd I instancji wniosek z oceny sposobu składania zeznań przez pokrzywdzoną: „…w istocie nie przywiązywała uwagi do konieczności przytoczenia przebiegu zdarzenia z dnia 3.09.2012 r. traktując przedmiotowo postępowanie jako dotyczące całości pożycia z oskarżonym (…) podawała okoliczności nie związane bezpośrednio ze sprawą…” i związany z tym wywód, że w sytuacji gdy …. „biegła psycholog w sporządzonej opinii wskazała na cechy osobowości pokrzywdzonej sprzyjającym takiej postawie (…) okoliczność ta zdaniem sądu wskazuje na konieczność traktowania zeznań pokrzywdzonej z dużą ostrożnością…” (k. 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, k. 400 akt sądowych).
Podobnie, nie budzi zastrzeżeń dokonana przez sąd rejonowy ocena zeznań świadkaA.S.orazA. S. (1)iE. C.(k. 4-5 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, k. 400-401 akt sądowych).
Istotne znaczenie dla oceny zachowania oskarżonego ma również zasygnalizowana trafnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczność „..iż w dniu 3 września 2012 roku pokrzywdzona nie złożyła zawiadomienia (o) przestępstwie i nie wezwała na interwencję Policji, co wskazuje, iż przebieg zdarzeń z udziałem oskarżonego nie spowodował w mniemaniu pokrzywdzonej konieczności poszukiwania natychmiastowej pomocy prawnej…”
Omówione okoliczności przy uwzględnieniu wskazań wynikających z zasady in dubio pro reo przemawiają za trafnością zaskarżonego wyroku.
Zarzut i wywody apelacji sprowadzają się do polemiki z ustaleniami Sądu I instancji opartej na alternatywnej, odmiennej ocenie dowodów nie zawierając argumentów mogących podważyć trafności toku rozumowania Sądu I instancji zwłaszcza przy uwzględnieniu treści przepisuart. 5 § 2 kpk.
mając na względzie powyższe sąd okręgowy orzekł jak na wstępie.
Orzeczenie o kosztach oparte jest na przepisieart. 636 § 1 kpk.