Sąd Okręgowy w Krośnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 124/15
Data wyroku: 2015-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSO Janusz Szarek
Słowa kluczowe: Dowody
Podstawa prawna: art. 15 § 4 kks
Teza: „W niniejszym stanie faktycznym winien natomiast mieć zastosowanie przepis art. 15 § 4 kks, który stanowi przepis szczególny w postępowaniu karnym skarbowym i wyłącza możliwość zastosowania przepisów kodeksu postępowania karnego w zw. z art. 113 § 1 kks. Przepis art. 15 § 4 kks statuuje nakaz rozstrzygnięcia przez Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie - na mocy którego nie orzeczono przepadku przedmiotu, ściągnięcia ich równowartości pieniężnej lub obowiązku uiszczenia równowartości pieniężnej tych przedmiotów - co do przekazania przedmiotu właściwemu organowi do odrębnego postępowania. W sprawie bowiem wydanie wyroku skazującego wobec oskarżonej B. K. powoduje konieczność uiszczenia należności publicznoprawnych, a dopiero po ich uiszczeniu następuje wydanie przedmiotów osobie uprawnionej (Grzegorz Łabuda „Komentarz do art. 15 kodeksu karnego skarbowego" - system informacji prawnej LEX, teza 3)".

Sygn. akt II Ka 124/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Krośnie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Janusz Szarek
Protokolant: sekr. sądowy Gabriela Szymańska-Such
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2015 roku
sprawyB.K.
oskarżonej o przestępstwo zart. 86 § 1 i 4 kks,art. 54 § 1 i § 3 kksw zw. zart. 7 § 1 kks
z powodu apelacji wniesionej przez Urząd Celny w Krośnie
od wyroku Sądu Rejonowego w Lesku Wydziału Zamiejscowego w Ustrzykach Dolnych z dnia 20 stycznia 2015 roku, sygn. akt VI W 1100/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie zart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkso zwrocie oskarżonejB. K.dowodów rzeczowych w postaci 580 par skarpet,

b
na podstawieart. 15 § 4 kksprzekazuje dowody rzeczowe w postaci 580 par skarpet Urzędowi Celnemu w Krośnie do odrębnego postępowania,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zwalnia w całości oskarżonąB. K.od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za II instancję, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 roku sygn.. akt VI W 1100/13 Sąd Rejonowy w Lesku VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Ustrzykach Dolnych, uznał oskarżonąB. K.za winną tego, że w dniu 30 listopada 2013 roku przez przejście graniczne wK.nie dopełniając obowiązku celnego przywiozła z zagranicy bez zgłoszenia celnego i bez przedstawienia organowi celnemu towaru w postaci 580 par skarpet marek produkcji zagranicznej, o wartości celnej 5800 zł, przez co nastąpiło narażenie na uszczuplenie należności celnej w wysokości 696 zł oraz podatku VAT w kwocie 1494 zł, tj. za winną popełnienia wykroczenia skarbowego zart. 86 § 1 i 4 kks,art. 54 § 1 i 3 kksw zw. zart. 7 § 1 kksi za to na podstawieart. 86 § 4 kksw zw. zart. 7 § 2 kksiart. 48 § 1,3 i 4 kksskazał ją na karę grzywny w wysokości 670 zł.
Ponadto na podstawieart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszarządził zwrot oskarżonejB. K.dowodów rzeczowych w postaci 580 par skarpet.
Na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychw zw. zart. 113 § 1 kkszasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 60 zł i zwolnił ją od uiszczenia opłaty.
Z wyrokiem powyższym nie zgodził się oskarżyciel publiczny Urząd Celny w Krośnie, który zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punkcie II wyroku, tj. zarządzenia zwrotu oskarżonej dowodów rzeczowych w postaci 580 par skarpet.
Na podstawieart. 438 pkt 1, 2, 3 i 4 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkspowyższemu wyrokowi zarzucił:

1
Błędy w ustaleniach faktycznych poprzez niesłuszne przyjęcie przez Sąd, iż w przedmiotowej sprawie przeciwko orzeczeniu przepadku 580 par skarpet przemawiała niewspółmierność tego środka do wagi popełnionego wykroczenia skarbowego, co skutkowało w konsekwencji nie zastosowaniem przez Sąd środka karnego w postaci przepadku, podczas gdy okoliczności sprawy, wysoki stopień społecznej szkodliwości dokonanego przezB. K.czynu, duża wartość zajętych towarów i wysokość uszczuplonych należności, a także wzgląd na celem zapobiegawcze jakie reakcja karna ma osiągnąć wobec oskarżonej, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za orzeczeniem wobec oskarżonej w/w środka karnego.

2
Obrazę przepisów postępowania przez zastosowanieart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksi zarządzenie zwrotuB. K.towaru w postaci 580 par skarpet, podczas gdy przepis ten nie znajduje zastosowania w tym stanie faktycznym w sprawach karnych skarbowych, gdyż nawet jeżeli w orzeczeniu kończącym postępowanie nie orzeczono przepadku przedmiotu, to konieczne jest uregulowanie statusu celnego tego towaru i zastosowanieart. 15 § 4 kks, tj. przekazanie zatrzymanych towarów do odrębnego postępowania, czego nie zrobił Sąd Rejonowy.

Powołując się na powyższe zarzuty oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie wobec oskarżonejB.K.środka karnego w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa przedmiotów zatrzymanych do postepowania skarbowego RKS-(...), tj. 580 par skarpet, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Lesku VI Zamiejscowemu Wydziałowi Karnemu w Ustrzykach Dolnych do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje
Apelacja oskarżyciela publicznego Urzędu Celnego w Krośnie na częściowe uwzględnienie zasługuje, gdy zarzuca obrazę przepisów postępowania zart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks.
Natomiast nie zasługuje na uwzględnienie odnośnie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, który doprowadził Sąd orzekający do nie orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych w postaci 580 par skarpet.
Mając na uwadze treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, że w sytuacji finansowej w jakiej znajduje się oskarżonaB. K.wartość dowodów rzeczowych w postaci 580 par skarpet jest dla tej oskarżonej bardzo dużą stratą finansową, w sytuacji gdyby został orzeczony przepadek tych dowodów rzeczowych. Za taką oceną tych okoliczności faktycznych przemawiają także relacje cen i zarobków obowiązujących naU.. W tej sytuacji orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych byłoby niewspółmierne do wagi popełnionego przez oskarżoną wykroczenia skarbowego, co słusznie ustala Sąd I instancji.
W tej sytuacji orzeczenie tego środka karnego nie jest obligatoryjne a jest fakultatywne, stąd słusznie Sąd Rejonowy nie orzekł przepadku tychże dowodów rzeczowych. Za takim orzeczeniem przemawia nie tylko sytuacja materialna i finansowa wspomniana, ale także cele kary w zakresie zapobiegawczym i wychowawczym jakie kara ma osiągnąć nie tylko w stosunku do oskarżonej ale także i w zakresie społecznego oddziaływania.
Oskarżona w związku z prowadzonym postępowaniem poniesie dodatkowe opłaty związane z koniecznością zapłaty grzywny oraz należności publicznoprawnych z którymi wiąże się wydanie wobec niej wyroku skazującego. Jest to w ocenie Sądu Odwoławczego wystarczająca dolegliwość jaką poniesie oskarżona w związku z prowadzonym wobec niej postępowaniem w sprawie karnej skarbowej.
W tej sytuacji na uwzględnienie nie zasługuje apelacja oskarżyciela publicznego, który domaga się orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych.
Natomiast na uwzględnienie zasługuje apelacja oskarżyciela publicznego w zakresie w jakim kwestionuje on zastosowanie w niniejszej sprawie przepisówart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks.
Dowody rzeczowe w postaci 580 par skarpet są rzeczami co do których nie ma sporu czyją własność stanowią one. Stąd też nie może mieć w niniejszej sprawie przepisart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks, bowiem przepis ten stosuje się jeżeli powstaje wątpliwość komu należy wydać zatrzymaną rzecz i w tej sytuacji Sąd lub Prokurator składa ją do depozytu sądowego albo oddaj osobie godnej zaufania do czasu wyjaśnienia uprawnienia do odbioru tych rzeczy. W niniejszej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia, gdyż w sytuacji gdy intencją Sądu nie było orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych, te przedmioty stanowią własność oskarżonejB.K..
W związku z powyższym absolutnie wspomniany przepisart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksnie mógł mieć zastosowania w rozpoznawanej sprawie.
W niniejszym stanie faktycznym winien natomiast mieć zastosowanie przepisart. 15 § 4 kks, który stanowi przepis szczególny w postępowaniu karnym skarbowym i wyłącza możliwość zastosowania przepisówkodeksu postępowania karnegow zw. zart. 113 § 1 kks. Przepisart. 15 § 4 kksstatuuje nakaz rozstrzygnięcia przez Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie – na mocy którego nie orzeczono przepadku przedmiotu, ściągnięcia ich równowartości pieniężnej lub obowiązku uiszczenia równowartości pieniężnej tych przedmiotów – co do przekazania przedmiotu właściwemu organowi do odrębnego postępowania. W sprawie bowiem wydanie wyroku skazującego wobec oskarżonejB.K.powoduje konieczność uiszczenia należności publicznoprawnych, a dopiero po ich uiszczeniu następuje wydanie przedmiotów osobie uprawnionej (Grzegorz Łabuda „Komentarz do art. 15 kodeksu karnego skarbowego” – system informacji prawnej LEX, teza 3).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Odwoławczy podzielając poglądy zawarte w apelacji oskarżyciela publicznego, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że: uchylił orzeczenie zart. 231 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkso zwrocie oskarżonejB. K.dowodów rzeczowych w postaci 580 par skarpet, zaś na podstawieart. 15 § 4 kksprzekazał dowody rzeczowe w postaci 580 par skarpet Urzędowi Celnemu w Krośnie do odrębnego postępowania. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.
Sąd Odwoławczy wydał powyższe orzeczenie na podstawieart. 437 § 2 kpk,art. 438 pkt 1, 2, 3, 4 kpk,art. 449 kpkiart. 456 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks. Z uwagi na sytuację materialną i rodzinną oskarżonejB. K.Sąd zwolnił ją w całości od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za II instancję, obciążając nimi Skarb Państwa, po myśliart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1993 roku nr 49 poz. 223 późn. zm.)