Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 158/15
Data wyroku: 2015-06-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Ławecka

Sygn. akt II K 158/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 czerwca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Ławecka
Protokolant: stażysta Ewelina Tymecka
przy udziale oskarżyciela publicznego:T. S.z Urzędu Celnego wR.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2015 roku i w dniu 11 czerwca 2015
sprawyM. K.
córkiS.iS.z domuS.
ur. (...)wM.
oskarżonej o to, że:
działając czynem ciągłym, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zZ. F., nabyła za pośrednictwem Poczty Polskiej wJ.w dniach 24.01.2013 roku, 15.03.2013 roku, 11.04.2013 roku, 10.05.2013 roku oraz przed dniem 29 maja 2013 roku towar w postaci tytoniu do palenia, bez polskich znaków akcyzy, o łącznej wadze 12 kilogramów, stanowiącego przedmiot czynu zabronionego, określonego wart. 63 k.k.s., przez co narażono budżet państwa na uszczuplenie należnego podatku akcyzowego w wysokości 7.699,00 zł, co zostało ujawnione w Urzędzie Celnym wR.
tj. o wykroczenie skarbowe określone wart. 65§1 i 4 k.k.s.w zw. zart. 6§2 k.k.s.w zw. zart. 9 §1 i 2 k.k.s.
oraz sprawyZ. F.
synaK.iC.z domuW.
urodzonego (...)wD.
oskarżonego o to, że:
działając czynem ciągłym, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zM. K., nabył za pośrednictwem Poczty Polskiej wJ.w dniach 24.01.2013 roku, 15.03.2013 roku, 11.04.2013 roku, 10.05.2013 roku oraz przed dniem 29 maja 2013 roku towar w postaci tytoniu do palenia, bez polskich znaków akcyzy, o łącznej wadze 12 kilogramów, stanowiącego przedmiot czynu zabronionego, określonego wart. 63 k.k.s., przez co narażono budżet państwa na uszczuplenie należnego podatku akcyzowego w wysokości 7.699,00 zł, co zostało ujawnione w Urzędzie Celnym wR.
tj. o wykroczenie skarbowe określone wart. 65§1 i 4 k.k.s.w zw. zart. 6§2 k.k.s.w zw. zart. 9 §1 i 2 k.k.s.

ORZEKA

I
OskarżonychM. K.iZ. F.uniewinnia od zarzuconych im czynów,

II
Przejmuje koszty procesu na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II W 158/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 29 maja 2013 roku w Urzędzie Pocztowym wZ.ujawniono w przesyłce nr (00)(...)tytoń do palenia bez wymaganych polskich znaków akcyzy w ilości 2 kg. Przesyłka ta nadana była na nazwiskoZ. F.i na adres(...),(...)-(...) J.a w miejscu wyznaczonym na wskazanie nadawcy widniały dane:E. J.,(...)-(...) Z.,ul. (...). W okresie od 24 stycznia 2013 roku do 10 maja 2013 roku na nazwiskoZ. F.i na adres(...)(lub 48) od nadawcyE. J.,(...)-(...) Z.,ul. (...)nadawane były cztery paczki o nieustalonej zawartości. Paczki te doręczane były przez listonoszaM. D., który nie posiadał wiedzy co do ich zawartości. Gdy pod adresem widniejącym na paczce, a dokładniej pod adresemŁ.47a (pod którym to adresem zameldowany jestZ. K., gdzie ma on też swój zakład pracy i gdzie pracowałZ. F.) nikogo nie było, listonosz zawoził paczkę do miejsca zamieszkaniaM. K., tj. na adres(...). Paczki odbierałaM. K., płacąc za przesyłkę przy odbiorze, na prośbę swojego mężaZ. K.i przekazywała mu je, bez uprzedniego otwierania i sprawdzania ich zawartości. Paczki te zostały odebrane w następujących dniach: 24 stycznia 2013 roku paczka o masie 4,47 kg, za którą zapłacono 380 zł, 15 marca 2013 roku paczka o masie 2,18 kg, za którą zapłacono 200 zł, 11 kwietnia 2013 roku paczka o masie 2,19 kg, za którą zapłacono 200 zł i 10 maja 2013 roku paczka o masie 2,23 kg, za którą zapłacono 200 zł. AniZ. F., aniM. K.nie zamawiali przedmiotowych paczek, nie sprawdzali ich zawartości, nie mieli wiedzy odnośnie tego, co się w tych paczkach znajduje.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:na podstawie wyjaśnieńZ. F.(k. 269-270,  269-271, 115-118), częściowo na podstawie wyjaśnieńM. K.(k. 268-269, 269v, 79-82, 100-102), częściowo na podstawie zeznań świadkaM. D.(k. 269v-271, 191-192) oraz na podstawie zeznań świadkaZ. K.(k. 277v-278) a także na podstawie pisemnych dowodów sprawy w postaci: kopii listu przewozowego i polecenia przelewu (k. 2), protokołu z czynności kontrolnych z 29 maja 2013 roku (k. 3-3v), protokołu zatrzymania przesyłki (k. 4-4v), pokwitowania (k. 5), arkuszy kalkulacyjnych do wyliczenia akcyzy (k. 6, k. 42, k. 55), protokołu oględzin rzeczy (k. 7-7v), informacji z Poczty Polskiej (k. 16-17v, k. 37, k. 39-40v), informacji z Poczty Polskiej wraz z etykietami nadawczymi przesyłek i poleceniami przelewów (k. 50-54), opinii biegłego grafologa (k. 145-168), danych o karalnościM. K.(k. 261) i danych o karalnościZ. F.(k. 262).
OskarżonyZ. F.(k. 269-270,  269-271, 115-118) konsekwentnie nie przyznawał się do zarzuconego mu czynu i wyjaśniał, że nigdy nie zamawiał paczek na adres wŁ., nigdy też nie kupował tytoniu. Twierdził, że wŁ.pracował dorywczo uZ. K.oraz podał, że na adres, gdzie zakład pracy miałZ. K.i gdzie oskarżony pracował dorywczo, często przychodziły paczki, dostarczane przez listonosza (znanego mu z widzeniaM. D.) lub kuriera. Oskarżony podał, że mogły się wówczas zdarzyć takie sytuacje, że gdyZ. K.nie było na miejscu, to mówił doręczycielowi, aby zostawił paczkę „na brzegu” czyli uM. K., żonyZ. K., gdyż on nawet nie miałby pieniędzy, aby zapłacić za taką paczkę. Oskarżony twierdził, że nie przypomina sobie, aby listonosz mówił mu, że na jego nazwisko jest zaadresowana paczka, mówił, że nie posiadał wiedzy, aby na jego adres zamawiane były jakieś paczki, żeZ. K.żadnych paczek mu nie przekazywał.
OskarżonaM. K.(k. 268-269, 269v, 79-82, 100-102) zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i na rozprawie nie przyznawała się do zarzuconego jej czynu. Twierdziła, że nigdy nie zamawiała paczek na nazwiskoZ. F., nigdy też nie zamawiała jakiegokolwiek tytoniu. Bardzo często odbierała natomiast korespondencję i paczki zaadresowane na adres, gdzie zakład pracy i miejsce zameldowania miał jej mążZ. K., gdyż on ją o to prosił. Oskarżona twierdziła, że przekazywała mu wówczas paczki i wszelką inną korespondencję, ale nie otwierała jej i nie wiedziała, jaka jest jej zawartość. Płaciła również za paczki pieniędzmi, które zostawiał jej mąż.M. K.wyjaśniała, że wśród tych paczek mogły być paczki zaadresowane naZ. F., ale je również odbierała, gdyż był to pracownik męża, a ponadto paczki były zaadresowane na adres miejsca zameldowania i zatrudnienia jej męża.M. K.wyjaśniała również, że paczki były dostarczane przez listonoszaM. D., który znał ją osobiście, wobec czego nie sprawdzał jej tożsamości. Twierdziła także, że zawsze podpisywała się przy odbiorze paczki swoim nazwiskiem, zaprzeczyła temu, aby miała podpisywać się nazwiskiemZ. F..

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Sąd obdarzył wiarygodnością wyjaśnienia oskarżonegoZ. F.jak również wyjaśnienia oskarżonejM. K., z wyjątkiem tej części jej wyjaśnień, w której zaprzeczyła ona temu aby kiedykolwiek przy odbiorze paczki podpisała się nazwiskiemZ. F.. W pozostałej części Sąd obdarzył wyjaśnienia obojga oskarżanych wiarygodnością, gdyż wzajemnie one ze sobą współgrają, a ponadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaZ. K.(277v-278). Świadek ten zeznał, że jego znajomy mieszkający naK.E. S.zamawiał paczki na nazwiskoZ. F., aZ. K.mu je przekazywał, po tym jak odebrała je żonaM. K.i mu je przekazała. Świadek twierdził, że nie otwierał tych paczek, aE. S.mówił mu, że są w nich jakieś zioła, którymi leczy nogi. Świadek tłumaczył również, żeE. S.wskazywał jako nabywcęZ. F., gdyż sam pokłócił się z jakimś nadawcą, natomiast jego adres dlatego, że łatwiej było dostarczyć tam paczki i dlatego, że mogłaby je odbieraćM. K.. Z zeznańZ. K.wynika przede wszystkim to, że aniM. K., aniZ. F.nie zamawiali paczek adresowanych na nazwiskoZ. F., ani też ich nie otwierali i nie mieli wiedzy co do ich zawartości. W tym zakresie zeznaniaZ. K.Sąd obdarzył wiarygodnością, są one zgodne z wyjaśnieniami oskarżonych i brak jest podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności. Sąd obdarzył wiarą również te zeznaniaZ. K., w których potwierdził on, żeM. K.odbierała paczki i następnie mu je przekazywała. Nie ma natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ustalenie, czy faktycznie paczki te zamawiał wskazany przezZ. K.E. S., czy też on sam, czy też może jeszcze inna osoba. Istotnym jest to, że zeznaniaZ. K.wskazują na to, że to nieM. K.ani nieZ. F.zamawiali paczki, aM. K.jedynie, bez wcześniejszego otwierania, je odbierała i przekazywała mężowi. Także zeznania listonoszaM. D.(k. 269v-271, 191-192) nie podważają wersji podanej przez oskarżonych, przy czym Sąd w przeważającej mierze dał wiarę zeznaniom tego świadka, jako osoby zupełnie postronnej, nie zainteresowanej wynikiem sprawy. Świadek zeznał, że nie wie, co zawierały doręczane przez niego paczki, potwierdził, że często, gdyZ. K.nie było pod adresemŁ.47A, to paczkę zostawiał u jego żony, pod adresem(...). Twierdził, że zna zarównoM. K.jak iZ. F., mówił, że nie pamięta, czy doręczał paczkęZ. F., natomiast zaprzeczył temu, abyM. K.miała się podpisywać nie swoim nazwiskiem.
Jedynie w zakresie w jakimM. K.wyjaśniła, że zawsze przy odbiorze podpisywała się swoim podpisem i nigdy nie użyła podpisuZ. F., Sąd nie uznał jej wyjaśnień za wiarygodne. Również w tym zakresie, w którym świadekM. D.wskazał, żeM. K., przy doręczaniu jej paczek zawsze podpisywała się sowim nazwiskiem, Sąd nie uznał tej części zeznań świadka za wiarygodną. Przede wszystkim zopinii biegłego grafologa(k. 145-168), która jest jasna, kompletna i nie wzbudza wątpliwości co do jej rzetelności, wynika, że na wszystkich czterech drukach pocztowych, potwierdzających odbiór paczek nadanych z nazwiskaE. J.na nazwiskoZ. F.podpisała sięM. K., również na tym, na którym widniał podpis „F.Z..”. Ponadto z wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków wynika, ze mało prawdopodobnym jest aby przesyłki nadawane na adres miejsca zameldowania i zatrudnieniaZ. K.odbierał w razie jego nieobecnościZ. F., pracujący u niego jedynie dorywczo, gdyż wiązało się to z koniecznością uiszczenia opłaty za te przesyłki, wobec czego bardziej prawdopodobne wydaje się, że to żonaZ. K.odbierała i płaciła za przesyłki na prośbę męża. Podawanie przezM. D., iżM. K.zawsze podpisywała się swoim nazwiskiem a sprzeczność co do tego wynikająca z opinii grafologa świadczy raczej o braku sprawdzenia przez listonosza tej okoliczności w momencie doręczania przesyłki niż o świadomym przedstawianiu niezgodnego z rzeczywistością stanu rzeczy, tym bardziej, że świadek ten zeznał, że nie pamięta, czy doręczał paczkęZ. F..
Sąd obdarzył wiarygodnością pozostałe pisemne dowody sprawy. Kopia listu przewozowego i polecenie przelewu(k. 2) wraz zprotokołem z czynności kontrolnych z 29 maja 2013 roku(k. 3-3v) iprotokołem zatrzymania przesyłki(k. 4-4v) orazpokwitowaniem(k. 5) iprotokołem oględzin rzeczy(k. 7-7v) potwierdzają fakt odnalezienia tytoniu bez wymaganych polskich znaków akcyzy w ilości 2 kg w dniu 29 maja 2013 roku w Urzędzie Pocztowym wZ.w przesyłce nr (00)(...), która to przesyłka nadana była na nazwiskoZ. F.i na adres(...),(...)-(...) J.a w miejscu wyznaczonym na wskazanie nadawcy widniały dane:E. J.,(...)-(...) Z.,ul. (...). Zinformacji z Poczty Polskiej(k. 16-17v, k. 37, k. 39-40v) wynika, że na dane odbiorcyE. J.za pobraniem wpłacane były przy odbiorze następujące kwoty: 380 zł 24 stycznia 2013 roku, 200 zł 15 marca 2013 roku, 200 zł 11 kwietnia 2013 roku i 200 zł 10 maja 2013 roku. Zinformacji z Poczty Polskiej wraz z etykietami nadawczymi przesyłek i poleceniami przelewów(k. 50-54) wynika z kolei, że na czterech drukach pocztowych, potwierdzających odbiór paczek nadanych z nazwiskaE. J.na nazwiskoZ. F.trzykrotnie podpisano się nazwiskiemK., a raz nazwiskiemF.oraz, że poszczególne przesyłki miały wagę: odebrana w dniu 24 stycznia 2013 roku paczka - 4,47 kg, odebrana w dniu15 marca 2013 roku paczka - 2,18 kg, odebrana w dniu 11 kwietnia 2013 roku paczka - 2,19 kg, odebrana w dniu 10 maja 2013 roku paczka - 2,23 kg. Zdanych o karalnościM. K.(k. 261) idanych o karalnościZ. F.(k. 262) wynika fakt wcześniejszej niekaralności oskarżonych, aarkusze kalkulacyjnedo wyliczenia akcyzy (k. 6, k. 42, k. 55) wskazują na wysokość podatku akcyzowego należnego Skarbowi Państwa za tytoń, znajdujący się w paczce zatrzymanej w Urzędzie Pocztowym wZ.oraz w przypadku, gdyby w wyżej wskazanych czterech paczkach nadanych z nazwiskaE. J.na nazwiskoZ. F.również znajdował się tytoń bez polskich znaków akcyzy.
W tej sytuacji Sąd uznał, że dowody zebrane w sprawie nie pozwalają na uznanieZ. F.iM. K.za winnych dokonania zarzuconych im czynów. Jednocześnie w sprawie przeprowadzono wszelkie możliwe dowody zmierzające do ustalenia, czy oskarżeni dopuścili się zarzuconych im czynów. Przede wszystkim należy zauważyć, że żadne dowody nie wskazują na to, żeZ. F.iM. K.zamawiali paczki od nadawcyE. J.na adres(...)/48. W sprawie ustalone zostało jedynie to, żeM. K.odebrała cztery paczki nadane od nadawcyE. J.na nazwiskoZ. F.i adres(...)/48. Nie zostało jednak wykazane, czy posiadała ona wiedzę co do tego, co w tych paczkach się znajdowało. Co więcej w postępowaniu nie zostało w gruncie rzeczy ustalone co faktycznie się w tych paczkach znajdowało. Jedynie z faktu, iż w paczce zatrzymanej w Urzędzie Pocztowym wZ.znajdował się tytoń bez polskich znaków akcyzy, a paczka ta nadana była z nazwiskaE. J.na nazwiskoZ. F.i adres(...)oskarżyciel wysunął wniosek, że również w pozostałych czterech paczkach nadanych od tego samego nadawcy na ten sam adres i tego samego odbiorcę znajdował się tytoń bez polskich znaków akcyzy. W gruncie rzeczy jednak przesyłki te mogły mieć całkiem inną zawartość. Wreszcie nie sposób nie przyjąć za wiarygodną podanej przez oskarżoną wersji, w której wskazała ona, że odbierała paczki na prośbę męża, nie sprawdzała ich zawartości i przekazywała paczki mężowi. Potwierdzają to zeznaniaZ. K., który także twierdził, że żona odbierała na jego prośbę wspomniane paczki i przekazywała mu je. Jak już wspomniano powyżej, nie ma większego znaczenia, czyZ. K.miał świadomość co do zawartości tych paczek, czy też faktycznie przekazywał je znajomemu, który miał je zamawiać. Żadne dowody zebrane w sprawie nie pozwoliły na obalenie podanej przezM. K.wersji (a tym samym także tej, podanej przezZ. F.). Jedną z podstawowych zasad postępowania karnego (w tym również karnoskarbowego) jest zasada, że nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. W świetle tej zasady nie sposób było przypisać oskarżonym sprawstwo co do zarzuconych im czynów.
Rozstrzygając o kosztach sądowych Sąd oparł się na treściart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s.określając, że ponosi je Skarb Państwa.