Sąd Okręgowy w Nowym Sączu
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 333/15
Data wyroku: 2015-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Kwilosz-Babiś
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 kc

Sygn. akt III Ca 333/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Nowym Sączu, Wydział III Cywilny Odwoławczy w składzie
następującym:

Przewodniczący:

SSO Mieczysław H. Kamiński
SSO Zofia Klisiewicz
SSO Katarzyna Kwilosz – Babiś (sprawozdawca)

Protokolant:

staż. Kinga Burny

po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. w Nowym Sączu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Bank (...) S.A.z siedzibą weW.
przeciwkoA. M.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Sączu
z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I C 2291/14

1
oddala apelację;

2
zasądza od powoda na rzecz adw.K. G.- kuratora dla nieznanej z miejsca pobytuA. M.kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) brutto tytułem wynagrodzenia za zastępstwo procesowe w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt III Ca 333/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 21.01.2015r. (sygn. akt I C 2291/14) Sąd Rejonowy w Nowym Sączu zasądził od pozwanejA. M.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.kwotę 15.724,09 zł z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 23.11.2012 r. do dnia zapłaty (pkt I), w pozostałej części powództwo oddalił (pkt II), przyznał kuratorowi pozwanej adw.K. G.z Kancelarii Adwokackiej wN.wynagrodzenie w kwocie 2.952 zł za pomoc prawną, z czego kwota 552 zł stanowi należny podatek od towarów i usług, którą to kwotę polecił wypłacić z zaliczki uiszczonej przez stronę powodową (pkt III) oraz zasądził od pozwanejA. M.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.kwotę 2.957,25 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu (pkt IV).
Powyższy wyrok ( w części obejmującej pkt.II ) zaskarżył apelacją powód(...) Bank S.A.z siedzibą weW., zarzucając uniemożliwienie dochodzenia przez powoda odsetek umownych oraz kosztów, opłat i prowizji w wysokości wniesionej pozwem, które zostały w całości wykazane w toku procesu. Z uwagi na powyższe powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda roszczenia wskazanego w pozwie, w tym odsetek umownych i karnych wskazanych w treści pozwu, jak również kosztów, opłat i prowizji. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda całości kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym również kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie zachodzą w sprawie uchybienia, które sąd odwoławczy bierze pod uwagę z urzędu, a skutkujące nieważnością postępowania.
Poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne są prawidłowe, dlatego też Sąd Okręgowy w całości je podziela i przyjmuje za własne. Sąd Rejonowy oparł się na wszystkich istotnych dla sprawy dowodach, ocenę swoją uzasadnił logiczną i rzeczową argumentacją, która dodatkowo znajduje osadzenie w przepisach prawa i Sąd Okręgowy nie widzi powodów, dla których ocena dokonana przez Sąd Rejonowy miałaby zostać podważona.
Zgodzić się należy z oceną Sądu I instancji, że w niniejszej sprawie wysokość dochodzonego roszczenia była sporna. Z tego względu, zgodnie zart. 6 k.c., na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania wierzytelności, również co do jej wysokości. Najistotniejsze zagadanie poruszane w sprawie sprowadzało się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy na podstawie dołączonego do akt wyciągu z ksiąg bankowych z uwidocznionym zadłużeniem pozwanej zostało udowodnione roszczenie powoda o zapłatę odsetek oraz kosztów, opłat i prowizji w kwocie łącznej 3 495,47 zł. Zgodnie z panującą w polskiej procedurze cywilnej ogólną zasadą orzekania żądanie pozwu może zostać uwzględnione jedynie w przypadku jego udowodnienia; nieudowodnienie roszczenia skutkuje oddaleniem powództwa (art. 6 k.c.). Przyjęty model dyspozytywności stron w procesie powoduje, że do formułowania twierdzeń oraz przedstawiania dowodów na ich poparcie zobowiązane są strony tego postępowania, zaś Sąd jedynie wyjątkowo może dopuścić dowód niewskazany przez stronę (art. 232 k.p.c.w zw. zart. 3 k.p.c.). Kwestię udowodnienia faktów w procesie cywilnym reguluje wspomnianyart. 6 k.c., zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Inaczej mówiąc strona, która powołuje się na jakiś fakt prawotwórczy, ma obowiązek go udowodnić, inaczej bowiem naraża się na brak skutków prawnych płynących z tego faktu (por. m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 23.10.2012 r., I ACa 563/12).
W niniejszej sprawie powód domagając się od pozwanej zapłaty odsetek począwszy od dnia 23.11.2008r. oraz kosztów (co było głównym wnioskiem zgłaszanym w apelacji) wywodził, że to roszczenie wynika z zapisów umowy zawartej pomiędzy stronami, w której strony umowy ustaliły, że odsetki karne w związku z nieterminową spłatą zobowiązania umownego naliczane będą w wysokości 4-krotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym do kwoty kapitału. Powód twierdził, że żądana przez niego wysokość odsetek oraz kwota, od której należy je zasądzać została wykazana w treści pozwu oraz w wyciągu z ksiąg banku, a ponadto powództwo zostało szczegółowo wyjaśnione i wykazane w treści pisma z dnia 29.12.2014r.
Sąd Okręgowy wskazuje, że wyciąg z ksiąg bankowych zgodnie zart. 95 ust 1a ustawy z dnia 29.08.1997r. prawo bankowe, w zw. zart. 245 k.p.c.świadczy jedynie o tym, że bank złożył oświadczenie o istnieniu zobowiązania pozwanej wobec powoda z tytułu odsetek w kwocie 3.344,47 zł oraz naliczonych kosztów, opłat i prowizji w kwocie 151 zł, nie zaś o prawdziwości tego oświadczenia. Strona pozwana zaprzeczyła istnieniu po swojej stronie zobowiązania wobec banku co do opłat i prowizji, jak również co do odsetek, a bank nie przedstawił innych dowodów na poparcie swoich żądań. Ponadto Sąd Okręgowy stwierdza, że kwoty podane w wyciągu z ksiąg banku nie zostały w sposób matematyczny wyliczone tak, aby poddawały się kontroli Sądu bez opinii biegłego. Z tych względów przyjąć należało, iż roszczenie w tym zakresie nie zostało udowodnione (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13.06.2013r., V CSK 329/12) i jako takie podlegało oddaleniu, co znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku.
W poprzednim stanie prawnym (przed wejściem w życie przepisuart. 95 ust 1a prawa bankowegoi przed wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15.03.2011r., P 7/09) to w istocie do strony pozwanej należało wykazanie, że dochodzona i wykazana przez bank wyciągiem bankowym wierzytelność nie istnieje, wyciąg z ksiąg bankowych korzystał bowiem z mocy dokumentu urzędowego. Jednakże w obecnym stanie prawnym zauważyć można tendencję do zrównywania pozycji banku z pozycją pozostałych podmiotów w obrocie gospodarczym, czego wyrazem jest m.in. wprowadzenie cytowanego ustępu doart. 95 prawa bankowego, w związku z czym do udowodnienia roszczeń banków wynikających z czynności bankowej w przypadku kwestionowania ich istnienia i wysokości przez drugą stronę nie wystarcza załączenie wyciągu z ksiąg bankowych, lecz konieczne jest ścisłe udowodnienie żądania, o czym była już mowa wyżej.
W związku z powyższym z uwagi na niewykazanie przez powoda wysokości roszczenia w zakresie odsetek oraz kosztów, opłat i prowizji apelacja jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
(...)