Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 234/14
Data wyroku: 2015-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Gawlicka

Sygn. akt II  K 234/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Goleniowie w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Agata Gawlicka
Protokolant: Magdalena Błaszczyk
w obecności Prokuratora Huberta Kołtuniaka
po rozpoznaniu w na rozprawie w dniach 6.11.2014 r., 16.01.2015 r., 19.05.2015 r., 10.07.2015 r. i 23.10.2015 r.
sprawy
A. J., s.S.iI.zd.K.,ur. (...)wG., niekaranego
T. S. (1), s.R.iB.zd.Z.,ur. (...)wG., karanego
D. B., s.J.iI.zd.N.,ur. (...)wG.niekaranego
K. N., s.C.iM.zd.(...),ur. (...)wG., niekaranego
oskarżonych o to, że:

I
w dniu 1 listopada 2013 r. około godziny 20.30, działając wspólnie i w porozumieniu wdarli się do cudzego mieszkania wC.przyul. (...), użytkowanego przezG. S.i pomimo żądania przez osobę uprawnioną, nie opuścili tego mieszkania

tj. o czyn zart. 193 k.k.
a nadtoD. B.iK. N.o to, że:

II
w dniu 1 listopada 2013 r. około godziny 20.30 w mieszkaniu wC.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, kopiąc w okolice głowy i klatki piersiowej, dokonali pobiciaG. S., czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku w postaci naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na okres powyżej dni siedmiu, skutkowało zaś obrażeniami głowy pod postacią stłuczenia głowy bez widocznych śladów obrażeń ciała, co spowodowało naruszenie nietykalności cielesnej,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.

III
w dniu 1 listopada 2013 r. w budynku szpitala wG.przyul. (...)groziliK. J.pozbawianiem życia jej mężaM. J., co wzbudziło w niej uzasadnioną obawę, że groźby te mogą zostać spełnione

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

I
ustalając, żeA. J.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. czynu zart. 193 k.k.oraz ustalając, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na podstawieart. 66 § 1 k.k.iart. 67 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.postępowanie karnego wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku próby, a na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 49 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwustu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej;

II
uznaje oskarżonegoT. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. czynu zart. 193 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 193 k.k.wymierza mu karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;

III
uznaje oskarżonegoK. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 193 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 193 k.k.w zw. zart. 34 § 1 a pkt 1wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IV
uznaje oskarżonegoK. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 158 § 1 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 158 § 1 k.k.wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
uznaje oskarżonegoK. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 190 § 1 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 190 § 1 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.iart. 87 § 1 k.k.łączy wymierzone oskarżonemuK. N.wpunktach III, IV, Vkary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

VII
na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonegoK. N.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

VIII
uznaje oskarżonegoD. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 193 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 193 k.k.. w zw. zart. 34 § 1 a pkt 1wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IX
uznaje oskarżonegoD. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 158 § 1 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 158 § 1 k.k.wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

X
uznaje oskarżonegoD. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 190 § 1 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 190 § 1 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

XI
na podstawie 85§ 1 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.iart. 87 § 1 k.k.łączy wymierzone oskarżonemuD. B.wpunktach VII, VIII, IXkary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

XII
na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierza oskarżonymD. B.iK. N.karę grzywny w wysokości po 75 (siedemdziesiąt pięć) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;

XIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej oskarżonymD. B.iK. N.kary grzywny, zalicza każdemu z tych oskarżonych okres zatrzymania od dnia 2 listopada 2013 r. do dnia 3 listopada 2013 r.;

XIV
na podstawieart. 627 k.p.k., a w stosunku do oskarżonegoA. J.w zw. zart. 629 k.p.k.zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości , w tym wymierza im opłaty:

-K. N.iD. B.– na podstawieart. 2 ust 1 pkt 2w zw. zart. 3 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychw kwocie 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych;
-T. S. (2)– na podstawieart. 3 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychw kwocie 80 (osiemdziesiąt) złotych;
-A. J.– na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychw kwocie 80 (osiemdziesięciu) złotych.
Sygn. akt II  K 234/14

UZASADNIENIE
ograniczone zgodnie z wnioskiem, do uzasadnienia rozstrzygnięcia o karze w stosunku do oskarżonychK. N.iD. B.
Wyrokiem z dnia 23 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Goleniowie uznał skarżonegoK. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 193 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 193 k.k.w zw. zart. 34 § 1 a pkt 1wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Nadto uznał oskarżonegoK. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 158 § 1 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 158 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto uznał oskarżonegoK. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 190 § 1 k.k.i za ten czyn, na podstawieart. 190 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.iart. 87 § 1 k.k.połączono wymierzone oskarżonemuK. N.wpunktach III, IV, Vkary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawieszono na okres 3 (trzech) lat próby; nadto na podstawieart. 73 § 2 k.k.sąd oddał oskarżonegoK. N.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Analogiczne rozstrzygnięcie, w tym również z uwzględnieniem podstaw prawnych (za wyjątkiem dozoru kuratora) zostało wydane wobecD. B..
Ponadto ww. oskarżonym sąd wymierzył na podstawieart. 71 § 1 k.k.kary zrywny w wysokości po 75 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 złotych, oraz zaliczył im okres zatrzymania na poczet wymierzonej kary grzywny.
K. N.ma(...), jest bezdzietnym kawalerem, posiada wykształcenie podstawowe. Pracuje wI.za wynagrodzeniem 1500 – 1600 zł miesięcznie. Nie był karany sądownie, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Mieszka z rodzicami, wolny czas spędza z kolegami.
Dowód:dane oskarżonego – k. 161 v, informacja zK.– k. 231, wywiad środowiskowy – k. 200 - 205
D. B.ma(...), posiada wykształcenie podstawowe, pracuje wI.za wynagrodzeniem ok. 2000 zł miesięcznie. Ma na utrzymaniu jedno dziecko, nie był karany sądownie, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo.
Dowód:dane oskarżonego – k. 161 v, informacja zK.– k.230
Stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonym czynu zart. 193 k.k.jest dość znaczny. Za taką oceną przemawia okoliczność, że oskarżeni naruszyli takie istotne dobro prawne jakim jest nienaruszalność mieszkania i prawo do decydowania o tym, kto może przebywać w miejscu, do dysponowania którym pokrzywdzony jest uprawniony. Oskarżeni działali gwałtownie, bowiem po otwarciu im drzwi przez dzieci, weszli do mieszkania na siłę, wzbudzając jednocześnie strach w znajdujących się tam osobach małoletnich. Działali przy tym w zamiarze bezpośrednim. Należy wskazać, że sąd nie potraktował tego czynu jako współukaranego uprzedniego do pobicia, bowiem zachowanie oskarżonych polegało również na tym, że nie chcieli opuścić mieszkania wbrew żądaniuG. S., a zachowanie ich było objęte jednym zamiarem (G. S.wskazywał, że praktycznie cały czas prosił oskarżonych, aby opuścili mieszkanie, nadto na istnienie po stronie oskarżonych jednego zamiaru wskazuje cel, dla którego przybyli do tego mieszkania – odnalezienieM. J., a którego to celu nie osiągnęli po wejściu do lokalu i stwierdzeniu, że poszukiwanego przez nich mężczyzny tam nie ma).
Stopień społecznej szkodliwości drugiego z przypisanych oskarżonym czynów (zart. 158 § 1 k.k.) jest znaczny. Za taką oceną przemawia okoliczność, że oskarżeni działali w zamiarze bezpośrednim i bez powodu, kierując swoją agresję naG. S., z którym nie byli w żadnym konflikcie. Przyjechali oni do mieszkania wC.po to, by spotkać się zM. J.i jego pobić, a ponieważ nie zastali go w mieszkaniu, skierowali swoją agresję naG. S.. Nadto nie baczyli, że w domu znajdują się dzieci, które wystraszone ich zachowaniem zaczęły uciekać. Swoim zachowaniem naruszyli tak istotne dobro prawne jakim jest zdrowie człowieka, a motywowani byli chęcią odnalezieniaM. J.(uzyskania odG. S.informacji o tym, gdzie sięM. J.znajduje) i płytką chęcią zemsty naM. J.za zwracanie uwagiK. N.na sposób jego zachowania się względem matki.
Znaczny jest także stopień społecznej szkodliwości trzeciego z czynów przypisanych oskarżonym, skierowali ono bowiem groźby pozbawienia życiaM. J.do jego żony, która przebywała w tym czasie na oddziale położniczym, bezpośrednio po porodzie, o czym oskarżeni doskonale wiedzieli. Nie baczyli zatem ani na stanK. J., ani na miejsce, w jakim się znajdowała, lecz dalej konsekwentnie poszukiwaliM. J.. Motywację ich w postaci chęci nastraszeniaK. J.i odnalezienia jej męża, należy uznać za naganną. Jednocześnie działali oni w zamiarze bezpośrednim, naruszając tak istotne dobro prawne jakim jest wolność człowieka od stanu obawy o życie własne lub osoby najbliższej.
Oskarżeni mieli możliwość zachowania się zgodnie z prawem, nie zaszła żadna okoliczność wyłączająca bezprawność ich zachowania lub winę.
Za pierwszy z przypisanych oskarżonym czynów sąd wymierzył im karę po 4 miesiące ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Przy wymiarze tej kary uwzględniano okoliczności wzięte pod uwagę przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczność, że oskarżeni prowadzą ustabilizowany tryb życia, pracują, zarabiają i nie byli dotychczas karni sądownie.
Za drugi z przypisanych oskarżonym czynów sąd wymierzył im karę pozbawienia wolności, oscylującą jednak wokół dolnych granic ustawowego zagrożenia, z uwzględnieniem stopnia społecznej szkodliwości tego czynu i stopnia winy oskarżonych, a także przy uwzględnieniu tych samych okoliczności wziętych pod uwagę na korzyść oskarżonych, o których była już wyżej mowa.
Podobnymi względami sąd kierował się wymierzając oskarżonym za czyn zart. 190 § 1 k.k.– a zatem przy wymiarze tej kary uwzględniano okoliczności wzięte pod uwagę przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczność, że oskarżeni prowadzą ustabilizowany tryb życia, pracują, zarabiają i nie byli dotychczas karni sądownie.
Wymierzając oskarżonym karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, a zatem niewiele surowszą od najniższego dopuszczalnego wymiaru kary łącznej sąd uwzględnił, że popełnione przez nich przestępstwa cechuje bliska więź przedmiotowa i podmiotowa oraz jedna nadrzędna motywacja, którą była chęć odnalezieniaM. J.. Sąd uwzględnił również ilość popełnionych przez oskarżonych czynów jednostkowych, gdyż w orzecznictwie podkreśla się, że decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie więcej niż dwóch przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (wyrok SA w Łodzi z 20 września 2001 r., II Aka 154/01, Prok. i Pr. 2002, z. 4, poz. 26).
Ponadto uwzględniono globalną ocenę stopnia społecznej szkodliwości wszystkich przestępstw, za które wymierzono kary jednostkowe (por. wyrok SN z 11 grudnia 1980 r., II KR 388/80, LEX nr 21888), a który to stopień został uznany przez sąd za znaczny.
W ocenie sądu wymierzona oskarżonym kara łączna spełni swe cele w zakresie prewencji indywidulanej i generalnej, odniesie także skutek w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Przy wymiarze kar sąd błędnie zastosował wobec oskarżonych ustawę nową, mimo, iż to ustawa obowiązująca poprzednio była dla nich względniejsza (nie przewidywała bowiem obligatoryjnego nałożenia obowiązków przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary). Ma to jednak tylko taki skutek, że błędnie wskazane są niektóre podstawy prawne wymiaru kar jednostkowych (kary ograniczenia wolności za czyn zart. 193 k.k.) oraz kary łącznej.
Sąd uznał, że obydwaj oskarżeni zasługują na warunkowe zawieszenie wykonania kary, bowiem można im postawić pozytywną prognozę kryminologiczną. Żaden z nich nie był dotąd karany sądownie, obydwoje pracują i nie korzystają z opieki społecznej. Należy więc przypuszczać, że kara z warunkowym zawieszaniem jej wykonania spełni wobec oskarżonych swoje cele i zapobiegnie popełnieniu przez nich ponownie przestępstwa. Przy tym trzyletni okres próby będzie wystarczający dla zweryfikowania trafności postawionej oskarżonym prognozy kryminologicznej.
Dla wzmocnienia prewencyjnego oddziaływania kary warunkowo zawieszonej, sąd wymierzył oskarżonym grzywnę. Ilość stawek dziennych została dostosowana do globalnego stopnia społecznej szkodliwości przypinanych im czynów i stopnia winy, zaś wysokość stawki dziennej do ich możliwości finansowych.
Oskarżonym zaliczono na poczet kary grzywny okres zatrzymania. DodatkowoK. N.został oddany pod dozór kuratora sadowego, gdyż jest młodociany i orzeczenie dozoru w takim wypadku było obowiązkowe.