Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 348/11
Data wyroku: 2015-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Furman
Podstawa prawna: art. 280 § 1 kk, w zb. z art. 157 § 1 kk
Teza: skazanie za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 157 § 1 kk

Sygn. akt IV K 348/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 kwietnia 2015r.
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie IV Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Agnieszka Furman
Protokolant: Agnieszka Gutowska, Bernard Lech, Mateusz Krawiec, Urszula Janus, Monika Ziobro, Marlena Sobotka

Przy udziale Prokuratora: Katarzyny Podlodowskiej, Anny Sieradzkiej-Kośli, Arkadiusza Jaraszka, Marcina Kalety, Adama Pruszyńskiego,
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 22 listopada 2013 r., 17 stycznia 2014 r., 26 marca 2014r., 24 czerwca 2014 r., 22 sierpnia 2014 r., 3 marca 2015 r., 16 kwietnia 2015 r.
sprawyD. S., córkiZ.iW.z domuJ.,urodzonej (...)wW.
B. Z., córkiR.iJ.z domuZ.,urodzonej (...)wW.
oskarżonych o to, że:
w dniu 23 listopada 2010 r. wW.na terenie ogródków działkowych przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, używając przemocy wobecB. K. (1)polegającej na złapaniu pokrzywdzonejB. K. (1)za włosy i wyciągnięciu z altanki, duszeniu, uderzeniu pięścią w lewy bark i przytrzymaniu za ręce, przy czymB. Z.chwyciła pokrzywdzoną za włosy i wyciągnęła z altanki zaśD. S.uderzyła pokrzywdzoną pięścią w lewy bark, zabrała w celu przywłaszczenia telefon komórkowy markiL.model(...)o wartości około 130 złotych oraz portfel z zawartością 4 złotych przy czym łączna wartość strat wynosiła około 130 zł na szkodęB. K. (1), przy czym na skutek przemocy pokrzywdzonaB. K. (1)doznała naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż 7 dni w postaci złamania obojczyka lewego i stłuczenia barku lewego,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

o r z e k a :

I
uznaje oskarżonąD. S.za winną tego, że, że w dniu 23 listopada 2010 r. wW.na terenie ogródków działkowych przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zB.Z., używając przemocy wobecB. K. (1)polegającej na złapaniu pokrzywdzonejB. K. (1)za włosy i wyciągnięciu z altanki, duszeniu, uderzeniu pięścią w lewy bark i przytrzymaniu za ręce, przy czymB. Z.chwyciła pokrzywdzoną za włosy i wyciągnęła z altanki zaśD. S.uderzyła pokrzywdzoną pięścią w lewy bark, zabray w celu przywłaszczenia telefon komórkowy markiL.model(...)o wartości około 130 złotych oraz portfel z zawartością 4 złotych przy czym łączna wartość strat wynosiła około 130 zł na szkodęB. K. (1), przy czym na skutek przemocy użytej przez oakrzoną, pokrzywdzonaB. K. (1)doznała naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż 7 dni w postaci złamania obojczyka lewego i stłuczenia barku lewego, co stanowi występek określony wart. 280 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.ki za to na podstawieart. 280 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.skazuje ją ,
    a na podstawie 11§ 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.wymierza oskarżonej karę 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznajeB. Z.za winną tego, w dniu 23 listopada 2010 r. wW.na terenie ogródków działkowych przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. S., używając przemocy wobecB. K. (1)polegającej na złapaniu pokrzywdzonejB. K. (1)za włosy i wyciągnięciu z altanki, duszeniu, uderzeniu pięścią w lewy bark i przytrzymaniu za ręce, przy czymB. Z.chwyciła pokrzywdzoną za włosy i wyciągnęła z altanki zaśD. S.uderzyła pokrzywdzoną pięścią w lewy bark, zabrały w celu przywłaszczenia telefon komórkowy markiL.model(...)o wartości około 130 złotych oraz portfel z zawartością 4 złotych przy czym łączna wartość strat wynosiła około 130 zł na szkodęB. K. (1)co stanowi występek określony w art.
    .280§ 1 k.k.
     i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazuje ją i wymierza karę 2 (dwóch) lat i pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet odrzecznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonejD. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 23 listopada 2010r.

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet odrzecznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonejB. Z.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 23 listopada 2010r.;

V
na podstawieart. 46 § 2 k.k.zasadza od oskarżonejD. S.na rzecz pokrzywdzonej kwotę 500 (pięciuset) zł. tytułem nawiązki;

VI
na podstawieart. 46 § 2 k.k.zasadza od oskarżonejB. Z.na rzecz pokrzywdzonej kwotę 200 (dwustu) zł. tytułem nawiązki;

VII
zwalnia oskarżone z ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV K 348/11

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

B. K. (1)zamieszkiwała wspólnie zJ. T. (1)na terenie ogródków działkowych położonych przyul. (...)wW., nadziałce nr (...).W dniu 23 listopada 2010 r. pokrzywdzona około godziny 15.15 przyszła na teren działki. Na miejscu zastałaJ. T. (1),D. S.iB. Z., którzy znajdowali się wewnątrz altanki i spożywali alkohol.B. K. (1)wcześniej znała obie oskarżone, zdarzało się, że spotykała się z nimi w celach towarzyskich.B. K. (1)weszła do środka, usiadła na wersalce i otworzyła piwo. Wszyscy z wymienionych przez jakiś czas spokojnie rozmawiali i spożywali alkohol. W pewnym momencie oskarżone zaczęły domagać się od pokrzywdzonej, aby przygotowała obiadJ. T. (1). PóźniejD. S.iB. Z.zaczęły wyzywaćB. K. (1)i mówiły jej, żeby nie pokazywała się na działce. Pokrzywdzona starała się przekonać oskarżone, aby uspokoiły się i przestały ją obrażać. RównieżJ. T. (1)namawiał oskarżone, aby uspokoiły się.B. K. (1)wstała i próbowała opuścić altankę, jednakB. Z.stanęła w drzwiach wejściowych, uniemożliwiając pokrzywdzonej wyjście na zewnątrz. Wtedy do pokrzywdzonej podeszłaD. S., chwyciła ją za szalik, który pokrzywdzona miała przewiązany wokół szyi i zaczęła ją dusić.B. Z.chwyciła ją lewą ręką za włosy i wypchnęła z altanki na zewnątrz, po czym pchnęła ją na ogrodzenie.D. S.podeszła wtedy do pokrzywdzonej i uderzyła ją pięścią w lewy bark.B. K. (1)poczuła wtedy silny ból barku. W wyniku tego uderzeniaB. K. (1)doznała naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż 7 dni w postaci złamania lewego obojczyka i stłuczenia lewego barku.B. Z.zaczęła przeszukiwać kieszenieB. K. (1). Pokrzywdzona próbowała uniemożliwićB. Z.przeszukanie swoich kieszeni, jednakże w tym momencieD. S.przytrzymała jej ręce. Dzięki pomocyD. S.B. Z.udało się wyjąć z kieszeni pokrzywdzonej klucze do altanki, telefon komórkowy markiL.model(...)o wartości około 130 złotych oraz portfel z zawartością 4 złotych. Po zabraniu rzeczy należących do pokrzywdzonej, oskarżone puściły ją na chwilę. WtedyB. K. (1)ruszyła w stronę bramki wyjściowej, próbując opuścić teren działki.D. S.uniemożliwiła pokrzywdzonej ucieczkę, chwyciła pokrzywdzoną i pchnęła ją na ogrodzenie, gdyB. K. (1)znajdowała się już blisko bramki. WtedyD. S.zaczęła uderzać pokrzywdzoną pięścią w głowę. DoB. K. (1)podeszła równieżB. Z.i razem z drugą oskarżoną próbowały zedrzeć ubranie z pokrzywdzonej, rozrywając jej przy tym bluzkę. NastępnieB. Z.otworzyła furtkę i oskarżone wypchnęły pokrzywdzoną z terenu działki. W trakcie całego zdarzeniaJ. T. (1)znajdował się wewnątrz altanki.B. K. (1)po opuszczeniu terenu ogródków działkowych udała się do mieszkania swojej koleżankiE. M.. Pokrzywdzona odczuwała silny ból barku, dlatego poprosiłaE. M.o wezwanie pogotowia.E. M.wobec tego telefonicznie wezwała karetkę pogotowia, którą pokrzywdzona została przewieziona do szpitala i zawiadomiła Policję o zdarzeniu. Funkcjonariusze Policji udali się na teren ogródków działkowych położonych przyul. (...)i dokonali zatrzymaniaD. S.iB. Z..
D. S.iB. Z.nie były dotychczas karane za przestępstwo.
Poczytalność oskarżonejB. Z.w chwili czynu nie budziła wątpliwości. Biegli psychiatrzyB. K. (2)iJ. R.w opinii sądowo – psychiatrycznej stwierdziły u oskarżonej nieprawidłowy rozwój osobowości, jednakże uznali, że stan ten nie znosił ani nie ograniczał u niego zdolności rozpoznania znaczenia czynu i zdolności pokierowania swoim postępowaniem, zaś jej poczytalność w chwili czynu jak i w chwili czynności procesowych nie budziła wątpliwości.
Poczytalność oskarżonejD. S.w chwili czynu nie budziła wątpliwości. Biegli psychiatrzyB. P.iE. B.w opinii sądowo – psychiatrycznej stwierdziły u oskarżonej zespół uzależnienia od alkoholu, jednakże uznali, że stan ten nie znosił ani nie ograniczał u niego zdolności rozpoznania znaczenia czynu i zdolności pokierowania swoim postępowaniem, zaś jej poczytalność w chwili czynu jak i w trakcie postępowania nie budziła wątpliwości.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:
- częściowo wyjaśnień oskarżonych:D. S.(k. 63 – 64, k. 144 – 146, k. 326 – 328, k. 506),B. Z.(k. 71 – 74, k. 138 – 141, k. 328 – 330, k. 494);
- zeznań świadków:D. K.(k. 18 – 19),B. K. (1)(k. 24, k. 49 – 50, k. 105 – 108, k. 350 – 353, k. 493 - 494),J. T. (1)(k. 34 – 35, k. 51),E. M.(k. 125, k. 383 – 385);
- opinii biegłych: opinii sądowo – psychiatrycznej dotyczącejB. Z.(k. 96 – 98), opinii sądowo – lekarskiej dotyczącejB. K. (1)(k. 113), opinii psychologicznej dotyczącejB. K. (1)(k. 118 – 120), opinii sądowo – psychiatrycznej (k. 311), opinii sądowo – psychologicznej dotyczącejB. K. (1)– pokrzywdzonej (k. 356), opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej (k. 362 – 363), ekspertyzy z zakresu pisma ręcznego i podpisu (k. 401 – 409), ustnej opinii uzupełniającejZ. M.(k. 381 - 383);
- dokumentów: protokołu zatrzymaniaB. Z.(k. 2), protokołu badania zawartości alkoholu we krwiB. Z.(k. 4), protokołu zatrzymaniaD. S.(k. 5), protokołu badania zawartości alkoholu we krwiD. S.(k. 6), protokołu badania zawartości alkoholu we krwiJ. T. (1)(k. 7), protokołu doprowadzeniaJ. T. (1)w celu wytrzeźwienia (k. 8), protokołów przeszukań oskarżonych (k. 9 – 12), protokołu oględzinD. S.(k. 19), protokołu zatrzymania rzeczy – telefonu komórkowego uJ. T.(k. 14 – 16), protokołu oględzin rzeczy telefonu komórkowego (k. 22), dokumentacji medycznej dotyczącej pokrzywdzonej (k. 26 – 27), protokołu oględzinB. K. (1)– pokrzywdzonej (k. 31 – 33), protokołu przeszukania miejsca pobytuD. S.(k. 38 – 39), protokołu oględzinD. S.(k. 40), protokołu oględzinB. Z.(k. 43), protokół oględzin miejsca zdarzenia (k. 45 – 47), materiału poglądowego (k. 101 – 102), kart karnych oskarżonych (k. 229 – 230), dokumentacji medycznej dotyczącychB. Z.(k. 277 – 279), karty karnej świadkaJ. T. (1)(k. 501).
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonaD. S.w wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczym przyznała się jedynie do uderzeniaB. K. (1). Nie przyznała się natomiast do spowodowania uszkodzenia ciała i dokonania kradzieży telefonu komórkowego i portfela. W złożonych wyjaśnieniach oskarżonaD. S.podała, iżB. Z.wyciągnęłaB. K. (1)z altanki, a ona uderzyła ją dwa lub trzy razy otwartą ręką w twarz, po czym wróciła do altanki, zaśB. Z.została zB. K. (1)na zewnątrz. Wskazała także, że nie zadawała pokrzywdzonej ciosów w tułów. Wyjaśniła również, że przebywała w altance, gdyB. Z.zabrała telefon pokrzywdzonej.
W wyjaśnieniach złożonych przed Sądem oskarżonaD. S.nie przyznała się do zarzucanego jej czynu. Przyznała natomiast, że uderzyłaB. K. (1)w twarz. Oskarżona na rozprawie głównej częściowo nie potwierdziła wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Zaprzeczyła, żeby widziała, żeB. Z.zabrała telefon pokrzywdzonej i trzymała ją za ręce. Nie potwierdziła również podanej w postępowaniu przygotowawczym okoliczności ciągnięciaB. K. (1)za włosy przezB. Z.. W swoich wyjaśnieniach złożonych na rozprawie wskazała również, iż przed tym jak uderzyłaB. K. (1),J. T. (1)udał się z pokrzywdzoną do komórki znajdującej się na działce.D. S.oświadczyła, żeJ. T. (1)pobił tam prawdopodobnie pokrzywdzoną, ponieważ słychać było krzyki. Oskarżona wyraziła żal z powodu uderzenia pokrzywdzonej.
Sąd uznał za niewiarygodne, w zasadniczej części, wyjaśnienia oskarżonejD. S., a wiarygodne są jedynie w zakresie pokrywania się ich z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Przede wszystkim wskazać należy, że wyjaśnienia oskarżonej są niekonsekwentne w opisie przedmiotowego zdarzenia. Wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego istotnie różnią się od tych złożonych przed Sądem. W wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym oskarżona nie wspominała o pobiciu pokrzywdzonej przezJ. T. (1), która to okoliczność pojawia się dopiero w wyjaśnieniach oskarżonej złożonych przed Sądem. Również opisywana przez oskarżoną rolaB. Z.w pobiciu oskarżonej na rozprawie została przedstawiona odmiennie od przedstawionej w postępowaniu przygotowawczym. Początkowo oskarżona twierdziła, żeB. Z.wypchnęła pokrzywdzoną z altanki, trzymała ją za ręce i zabrała jej telefon, zaś w postępowaniu przed Sądem zaprzeczyła, iż widziała te zdarzenia.D. S.pozostała natomiast konsekwentna jedynie w zakresie zaprzeczenia udziału w dokonaniu kradzieży rzeczy należących do pokrzywdzonej i okoliczności, iż uderzyła pokrzywdzoną jedynie kilka razy w twarz.D. S.nie wyjaśniła przekonująco przyczyn zmiany treści wyjaśnień, wskazując jedynie, że pewnych okoliczności nie pamięta i nie wie, dlaczego we wcześniejszych wyjaśnieniach pojawiła się informacja, której zaprzeczała w postępowaniu przed Sądem. Zmianę treści wyjaśnień uznać, zatem należy za linię obrony, nie zaś za relację zdarzeń, które w istocie miały miejsce.W ocenie Sądu, w zakresie dotyczącym zachowaniaB. Z., na obdarzenie wiarą zasługują wyjaśnienia oskarżonej złożone w postępowaniu przygotowawczym. Oskarżona składała te wyjaśnienia bezpośrednio po zdarzeniu, nie miała czasu na przemyślenie swojej linii obrony, nadto w tym zakresie jej wyjaśnienia zgodne są z relacją pokrzywdzonej z przebiegu zdarzenia.
W sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonej stoi również treść opinii sądowo – lekarskiej wydanej przezZ. M., w której stwierdzono, że uB. K. (1)doszło do złamania lewego obojczyka stłuczenia lewego barku.D. S.w wyjaśnieniach wskazała, iż uderzyła pokrzywdzoną jedynie w twarz. Biegły natomiast w ustnej opinii uzupełniającej złożonej na rozprawie, stwierdził, że przebieg zdarzenia wynikający z wyjaśnieńD. S.nie spowodowałby średniego uszczerbku na zdrowiu u pokrzywdzonej.
Za uznaniem wyjaśnień oskarżonejD. S.za niewiarygodne przemawia również sprzeczność treści wyjaśnień oskarżonej z zeznaniami wiarygodnych świadkówJ. T. (1)iB. K. (1), którzy zgodnie potwierdzili fakt użycia przemocy wobecB. K. (1)przez oskarżoną, jak również zaprzeczyli, że w czasie zdarzeniaJ. T. (1)używał przemocy wobec pokrzywdzonej. Pokrzywdzona potwierdziła nadto fakt udziałuD. S.w dokonaniu zaboru telefonu komórkowego, portmonetki i kluczy do altanki. Zauważyć również należy, że wyjaśnieniaD. S.nie są również zbieżne z wyjaśnieniami drugiej oskarżonej –B. Z.. Okoliczności podawane przez oskarżone różnią się w wielu istotnych punktach.
OskarżonaB. Z.zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i w postępowaniu przed Sądem konsekwentnie nie przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. W postępowaniu przygotowawczym oskarżona wyjaśniła, że pomiędzy pokrzywdzoną a pozostałymi osobami wywiązała się sprzeczka. Podkreśliła jednak, że toJ. T. (1)zaczął bić pokrzywdzoną. Oświadczyła również, żeD. S.uderzała pokrzywdzoną w policzek i w głowę, a także uderzyła ją w bark. Wskazała także, żeD. S.wyzywała przy tym pokrzywdzoną i szarpała za ubranie.B. Z.wyjaśniła, że w czasie szamotaniny z kieszeni pokrzywdzonej wypadły klucze, telefon komórkowy i portfel.B. Z.podniosła te przedmioty i odniosła do altany.
W wyjaśnieniach złożonych na rozprawie głównejB. Z.w zasadniczej części potwierdziła wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym. Dodała również, żeB. K. (1)wszczęła sprzeczkę i zaczęła wyzywać oskarżone. Wspomniała również, żeJ. T. (1)dusił pokrzywdzoną apaszką. Przed Sądem oskarżona wyjaśniła również, że chwyciłaB. K. (1)za kurtkę i wyprowadziła ją z altanki, jednakże stwierdziła, że zrobiła tak, aby uchronić pokrzywdzoną przedJ. T. (1).
Sąd uznał za niewiarygodne, co do zasady, wyjaśnienia oskarżonejB. Z., a wiarygodne są jedynie w zakresie, w którym pokrywają się z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym.
Wprawdzie wyjaśnieniom oskarżonej nie sposób odmówić konsekwencji. Jednakże za odmową wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej przemawia przede wszystkim ich sprzeczność z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. WyjaśnieniaB. Z., odnośnie jej udziału w sprawie, pozostawały w sprzeczności z zeznaniami wiarygodnych świadków.B. K. (1)bez żadnych wątpliwości wskazała, żeB. Z.pobiła ją i zabrała jej telefon komórkowy, portmonetkę i klucze .RównieżJ. T. (1)zeznał, iż „Widziałem tylko jakA.popchnęła ją dwa razy”, co stoi w sprzeczności z wyjaśnieniamiB. Z..
Zauważyć należy, że każda z oskarżonych chce przedstawić siebie w lepszym świetle na tle zachowania współoskarżonej. I tak oskarżonaD. S.w pierwotnie złożonych wyjaśnieniach potwierdza, wskazane w zeznaniach pokrzywdzonej, okoliczności wyciągnięciaB. K. (1)przezB. Z.przeszukania i dokonania przez nią zaboru telefonu należącego do pokrzywdzonej.B. Z.natomiast potwierdziła, żeD. S.biła pokrzywdzoną, uderzyła ją ręką w bark i szarpała za ubranie. Powyższe okoliczności dają podstawę do twierdzenia, że wyjaśnienia odnośnie okoliczności odnoszących się własnego udziału każdej z nich w zdarzeniu są niewiarygodne i dlatego zostały uznane przez Sąd za przyjętą linię obrony. Co więcej okoliczności podawane przez każdą z oskarżonych dotyczące zachowania współsprawczyni korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej, które częściowo potwierdził świadekJ. T. (1).
Sad uznał za w pełni wiarygodne i przydatne do ustalenia stanu faktycznego zeznania pokrzywdzonejB. K. (1), które są logiczne, spójne i konsekwentne. W zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym, bezpośrednio po zdarzeniu,B. K. (1)wskazała, że pomiędzy nią a oskarżonymi doszło do sprzeczki w czasie wspólnego spożywania alkoholu. Bez żadnych wątpliwości pokrzywdzona zeznała, że została zaatakowana przezD. S., która uderzyła ją w bark, po czym pokrzywdzona poczuła silny ból. Wskazała również, żeB. Z.chwyciła ją za włosy i wyciągnęła z altanki. Pokrzywdzona również w sposób jednoznaczny wskazała, żeB. Z.zabrała jej skradzione rzeczy, które wyjęła z kieszeniB. K. (1), podczas gdyD. S.przytrzymywała jej ręce. DalejB. K. (1)zeznała, żeD. S.kontynuowała przemoc fizyczną wobec niej, bijąc ją rękami w głowę i twarz, aż pokrzywdzona uciekła z terenu ogródków działkowych i udała się do swojej koleżankiE. M.. Przy ponownym przesłuchaniu w obecności biegłego psychologa w postępowaniu przygotowawczymB. K. (1)potwierdziła treść uprzednio złożonych zeznań, wzbogacając relację o szczegóły. W postępowaniu przed SądemB. K. (1)ponownie wskazała na oskarżone jako sprawczynie przestępstwa na jej szkodę. Pokrzywdzona wskazała, że nie pamięta wszystkich szczegółów zdarzenia, jednakże okoliczność powyższą w pełni wyjaśnia upływ czasu od zdarzenia do momentu składania zeznań na rozprawie głównej. Pokrzywdzona nadto w całości potwierdziła treść zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym, dodając, że przed zdarzeniem nie odczuwała bólu barku.
Relacja pokrzywdzonej korespondowała z zeznaniamiJ. T. (1). Świadek ten potwierdził przebieg zdarzenia wynikający z zeznań pokrzywdzonej odnośnie zdarzeń odbywających się w altance. Potwierdził on, że pokrzywdzona została zaatakowana przez oskarżone i wypchnięta z altanki. Pomimo, że nie wychodził on na zewnątrz, relacja przebiegu zdarzenia opisywana przez pokrzywdzoną, odnośnie zdarzeń na zewnątrz altanki również częściowo potwierdzają zeznaniaJ. T. (1), który zeznał, że słyszał krzyki i odgłosy awantury. Jej zeznania, w części, znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych.B. Z.potwierdziła, żeD. S.biła pokrzywdzoną. Również wyjaśnienia złożone przezD. S.w postępowaniu przygotowawczym potwierdzały zeznania pokrzywdzonej odnośnie sprawstwaB. Z.w dokonaniu rozboju.
Zeznania złożone przezB. K. (1)podczas ponownego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym i podczas składania zeznań przed Sądem zostały złożone w obecności biegłego psychologa, który zaopiniował, że zeznania te mogą stanowić wartościowy materiał jako relacja z dokonanych i zapamiętanych spostrzeżeń, niezawierająca zniekształceń.
Wersję zdarzeń przedstawioną przez pokrzywdzoną dodatkowo potwierdzają również opinie sądowo – lekarskie, z których wynika, iż opisane obrażenia mogły powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzoną.
Zeznania świadkaJ. T. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym również stanowią wiarygodny i wartościowy dla ustalenia stanu faktycznego materiał dowodowy. Zeznania świadka były spójne i logiczne, nadto uzupełniały się z zeznaniami pokrzywdzonej i w części z wyjaśnieniami oskarżonych. Świadek ten w przekonujący sposób opisał okoliczności ataku na pokrzywdzoną. Świadek wprawdzie nie opuszczał altany, jednakże opisał również słyszane przez siebie odgłosy szamotaniny i krzyki towarzyszące pobiciuB. K. (1).
Częściowo w rekonstrukcji stanu faktycznego Sąd oparł się na zeznaniach świadkaE. M., który co prawda nie była na miejscu zdarzenia, ale widziała obrażenia pokrzywdzonej i to ona wezwała policję i pogotowie. Zeznania te były logiczne i spójne, a ponadto uzupełniały się wzajemnie z zeznaniami pokrzywdzonej. Zaznania świadka złożone przed sądem różniły się od tych złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Zdaniem sądu różnice te wynikały z odstępu czasu, jaki upłynął od zdarzenia. Świadek wprawdzie zaprzeczyła, że podpisała protokół przesłuchania, jednakże ekspertyza sporządzona przez biegłego z zakresu pisma ręcznego potwierdziła, żeE. M.własnoręcznie podpisała protokół przesłuchania.
Zeznania funkcjonariusza PolicjiD. K.były wiarygodne, jednak w niewielkim stopniu przydatne w ustalaniu stanu faktycznego, gdyż pojawił się na miejscu zdarzenia dopiero po dokonaniu rozboju na szkodę pokrzywdzonej. Opisał on okoliczności ujawnienia rzeczy skradzionych pokrzywdzonej i dokonania zatrzymania oskarżonych.
Opinia odnośnieB. Z.sporządzona przez biegłych psychiatrówJ. R.iB. K. (2)była pełna, jasna i nie zachodziły w niej sprzeczności. Opinia ta została wydana przez uprawnione osoby i brak jest podstaw do jej kwestionowania. Jasno wykazała, że poczytalność oskarżonej w chwili czynu nie budziła wątpliwości.
Opinia odnośnieD. S.sporządzona przez biegłych psychiatrówB. P.iE. B.była pełna, jasna i nie zachodziły w niej sprzeczności. Opinia ta została wydana przez uprawnione osoby i brak jest podstaw do jej kwestionowania. Jasno wykazała, że poczytalność oskarżonej w chwili czynu nie budziła wątpliwości.
Opinia odnośnie pokrzywdzonejB. K. (1)sporządzona przez biegłego psychologaM. G.była pełna, jasna i nie zachodziły w niej sprzeczności. Opinia ta została wydana przez uprawnioną osobę i brak jest podstaw do jej kwestionowania. Jasno wykazała, że zeznaniaB. K. (1)mnogą stanowić wartościowy dowód w sprawie.
W sprawie zostały sporządzone opinie sądowo – lekarskie odnośnie obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną
Biegli jasno wskazali, że w wyniku zdarzenia pokrzywdzona doznała złamania obojczyka i stłuczenia lewego barku, co stanowiło naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni. Nadto biegłyZ. M.w ustnej opinii uzupełniającej wskazał, że obrażenia takie nie mogłyby powstać w okolicznościach wskazywanych przez oskarżone. Opinie te zostały wydane przez uprawnione osoby i brak jest podstaw do ich kwestionowania.
Ekspertyza z zakresu pisma ręcznego i podpisu sporządzona przez biegłegoM. F.była pełna, jasna i nie zachodziły w niej sprzeczności. Opinia ta została wydana przez uprawnioną osobę i brak jest podstaw do jej kwestionowania. W sposób niebudzący wątpliwości wykazała, żeE. M.podpisała protokół przesłuchania.
Nie budziły żadnych wątpliwości zdaniem Sądu, co do swej wiarygodności i rzetelności zebrane w sprawie dowody w postaci dokumentów. Dokumenty te w ocenie Sądu zostały sporządzone w sposób prawidłowy, przez uprawnione do tego osoby, zgodnie do stosownych regulacji prawnych określających ich formę i treść, stanowiąc wierne odzwierciedlenie okoliczności w nich opisanych. Ponadto żadna ze stron postępowania nie kwestionowała ich rzetelności ani informacji w nich zawartych.
Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym oczywiste jest, żeD. S.iB. Z.w dniu 23 listopada 2010 r. wW.na terenie ogródków działkowych przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, używając przemocy wobecB. K. (1)polegającej na złapaniu pokrzywdzonejB. K. (1)za włosy i wyciągnięciu z altanki, duszeniu, uderzeniu pięścią w lewy bark i przytrzymaniu za ręce, zabrały w celu przywłaszczenia telefon komórkowy markiL.model(...)o wartości około 130 złotych raz portfel z zawartością 4 złotych, przy czym łączna wartość strat wyniosła około 130 złotych. Z opinii uzupełniającej biegłegoZ. M.(k. 362 – 363, 381 – 382) wynika, że to w na skutek przemocy użytej przez oskarżonąD. S., pokrzywdzonaB. K. (1)doznała naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż 7 dni w postaci złamania obojczyka lewego i stłuczenia barku lewego.
Zachowanie oskarżonejD. S.wypełniło znamiona czynu zabronionego zart. 280 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Natomiast zachowanieB. Z.wypełniło znamiona czynu określonego wart. 280 § 1 k.k.
Oskarżone przytrzymując pokrzywdzoną i wyjmując z jej kieszeni przedmioty do niej należące, niewątpliwie dokonały zaboru mienia. Zamiar przywłaszczenia uwidocznił się w zatrzymaniu rzeczy dla siebie przez oskarżone. Na przypisanie sprawczyniom znamion czynu zart. 280 § 1 k.k.nie może mieć wpływu okoliczność, iż z uwagi na niezwłoczne zatrzymanie nie zdążyły zrobić użytku z zabranych rzeczy. Nie zasługuje również na uwzględnienie, jako podstawę uznania braku zamiaru przywłaszczenia okoliczność, iżB. Z.bezzwłocznie odniosła skradzione rzeczy do altanki. Przecież oskarżone do chwili zatrzymania nie opuściły altanki, tak też nie utraciły możliwości dysponowania skradzionymi przedmiotami.
Nie budzi również wątpliwości, w świetle dokonanych w toku postępowania ustaleń faktycznych, że kradzież przedmiotów należących do pokrzywdzonej nastąpiła przy użyciu przemocy. Przy tym zaznaczyć należy, iż przemoc stosowana była zarówno przezD. S., jak iB. Z..
Wskazać przy tym należy, że ustalony stan faktyczny jasno wskazuje na współsprawstwo obu oskarżonych w dokonaniu przestępstwa rozboju. Zachowania każdej z oskarżonych odegrały istotną rolę w procesie realizacji ustawowych znamion czynu zabronionego zart. 280 § 1 k.k.Każda z oskarżonych stosowała przemoc wobec pokrzywdzonej. Nadto zauważyć należy, żeD. S.przytrzymywała pokrzywdzoną za ręce w czasie, gdyB. Z.zabierała rzeczy znajdujące się w kieszeni pokrzywdzonej. Zatem działania podjęte przez każdą z oskarżonych, które podjęte zostały zgodnie z podziałem ról powstałym spontanicznie w toku dokonywania przestępstwa, doprowadziły do powstania możliwości dokonania kradzieży z użyciem przemocy wobec pokrzywdzonej, która to możliwość została wykorzystana przez sprawczynie.
Pokrzywdzona, w świetle wydanych w sprawie opinii sądowo – lekarskich, doznała obrażeń ciała, które skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała lub rozstrojem zdrowia pokrzywdzonej, innym niż określone wart. 156 § 1 k.k.i trwającym powyżej 7 dni. Wskazać należy, że ustalony stan faktyczny pozwolił na przypisanie znamion przestępstwa zart.280 § 1 k.k.w zb. zart 157 § 1 k.k.jedynie jednej z oskarżonych –D. S.( k. 362 – 363, 380 – 382)). Sąd podziela, szeroko reprezentowane w orzecznictwie, stanowisko, iż przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.można przypisać tylko tej osobie, która swoim działaniem lub zaniechaniem spowodowała konkretne obrażenia powodujące naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż siedem dni.(zob. wyrok SA w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2013 r., II AKa 52/13, Prok.i Pr.-wkł. 2013/11/24; wyrok SA w Katowicach z dnia 1 lutego 2008 r., II AKa 382/07, Prok.i Pr.-wkł. 2008/10/30; wyrok SA w Warszawie z dnia 12 maja 2014 r., II Aka 105/14, LEX nr 1477362).Z ustaleń faktycznych wynika, iż do złamania obojczyka doszło wskutek działania oskarżonejD. S.– to ona była osobą, która zadała większość ciosów, uderzyła pokrzywdzoną w bark, również biegły wskazał naD. S.jako na osobę, której zachowanie doprowadziło do powstania obrażeń u pokrzywdzonej, które spowodowały naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia pokrzywdzonej dłuższy niż 7 dni (k..
Dlatego też Sąd uznał oskarżonąD. S.za winną zarzucanego jej czynu i kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 k.k., skazał ją na karę dwóch lat i trzech miesięcy pozbawienia wolności. Zauważyć należy, iż kara ta jest bliska dolnej granicy ustawowego zagrożenia za czyn zart. 280 § 1 k.k.Zdaniem Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia zawinienia oskarżonego.
Społeczna szkodliwość i stopień zawinienia były znaczny. Oskarżona jest osobą dorosłą i w pełni poczytalną, co potwierdziła opinia sądowo – psychiatryczna. Wobec tego powinna ona zdawać sobie sprawę z konsekwencji swojego zachowania i jego naganności.
Swoim zachowaniem wypełniła znamiona dwóch czynów określonych wart. 280 § 1 k.k.i157 § 1 k.k.Zachowanie oskarżonej naruszyło istotne dobra prawne, którymi są mienie i zdrowie. Okolicznością obciążającą oskarżoną była okoliczność, iż obrażenia, których pokrzywdzona doznała w wyniku czynu zabronionego spowodowały znaczne dolegliwości w funkcjonowaniu pokrzywdzonej. Sposób popełnienia przypisanego oskarżonejD. S.czynu cechował się brutalnością, oskarżona zadawała ciosy pokrzywdzonej w głowę i tułów nie bacząc, jakie skutki dla jej zdrowia mogą one wywołać.D. S.dopuściła się przestępstwa na osobieB. K. (1), której sprawność umysłowa mieści się w dolnej granicy normy i w bezpośrednim kontakcie widoczna jest znaczącą przewago fizyczna oskarżonej nad pokrzywdzoną. Na korzyść oskarżonejD. S.przemawia jej uprzednia niekaralność i to, że szkoda w mieniu pokrzywdzonej, była stosunkowo niewielka Sąd wymierzając oskarżonej karę uwzględnił również na jej korzyść fakt, iż oskarżona przeprosiła pokrzywdzoną.
Sąd uznając oskarżonąB. Z.za winną popełnienia czynu zart. 280 § 1 k.k.i kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 k.k., skazał ją na karę dwóch lat pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia zawinienia oskarżonej.
Społeczna szkodliwość czynu i stopień zawinienia były znaczne. Oskarżona jest osobą dorosłą i w pełni poczytalną, co potwierdziła opinia sądowo - psychiatryczna. Wobec tego powinna ona zdawać sobie sprawę z konsekwencji swojego zachowania i jego naganności.
Swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu określone wart. 280 § 1 k.k.Na niekorzyść oskarżonej przemawia brutalny charakter zajścia i znacząca rola, jaką odegrała oskarżona w dokonaniu przestępstwa.B. Z.była osobą, która wyjęła przedmioty z kieszeni pokrzywdzonej. Wprawdzie średni uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonej powstał w wyniku zachowaniaD. S., jednak udział w napaści pomimo, żeB. Z.musiała dostrzec, że ciosy zadawane przez drugą z oskarżonych mogą wywołać poważne skutki, jest okolicznością obciążającą. Oskarżona dopuściła się przestępstwa na osobieB. K. (1), której sprawność umysłowa mieści się w dolnej granicy normy (k. 358) i w bezpośrednim kontakcie widoczna jest znaczącą przewaga fizyczna oskarżonej nad pokrzywdzoną. Na korzyść oskarżonej przemawia niewielka szkoda w mieniu powstała w wyniku przestępstwa Na korzyść oskarżonejB. Z.przemawia jej uprzednia niekaralność i to, że szkoda w mieniu pokrzywdzonej, była stosunkowo niewielka. Sąd wymierzając oskarżonej karę uwzględnił również na jej korzyść fakt, iż, mimo, nieprzyznania się do winy, przeprosiła pokrzywdzoną.
Sąd uznał jednocześnie, iż pomimo uprzedniej niekaralności oskarżonej, okoliczności sprawy, a w szczególności brutalny sposób działania w trakcie dokonywania czynu nie pozwalają na zastosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jedynie kara bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w wysokości orzeczonej przez Sąd, spełni stojące przed nią cele w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej.
Sąd, zgodnie zart. 63 § 1 k.k., zaliczył oskarżonym okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 23 listopada 2010 r. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności.
Sąd na podstawieart. 46 § 2 k.k.zasądził od oskarżonejD. S.kwotę pięciuset złotych tytułem nawiązki, zaś od oskarżonejB. Z.kwotę dwustu złotych tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonej. Sad orzekając nawiązkę miał na względzie rozmiar szkód poniesionych przez pokrzywdzoną i udział każdej z oskarżonych w ich powstaniu.
Sąd, uznając, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby zbyt uciążliwe dla oskarżonych ze względu na ich sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów zwolnił je w całości z ponoszenia kosztów sądowych.