Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 713/13
Data wyroku: 2015-07-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara

Sygn. akt II K 713/13
1 Ds. 605/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 lipca 2015 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Magdalena Batog
przy udziale prokuratora Justyny Dubieńskiej z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19 sierpnia 2014r., 21 października 2014r., 30 lipca 2015 r. wŚ.
sprawy
T. K.(K.)
synaS.iK.z d.P.
ur. (...)wN.
oskarżonego o to, że:
w dniu 05 maja 2013 roku wŚ.nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiC. (...)onr rej. (...)jechał z kierunkuW.w kierunkuL.i na skrzyżowaniudrogi krajowej nr (...)zulicą (...)z sygnalizacją świetlną nie dostosował się do sygnału świetlnego na swoim pasie ruchu i wjechał na skrzyżowanie w chwili włączonego światła koloru czerwonego, doprowadzając do zderzenia z prawidłowo jadącym samochodem markiN. (...)onr rej. (...)kierowanego przezW. B.jadącą z kierunku centrumŚ.w kierunkuK., wskutek czego pasażerka samochodu markiC. (...)K. K. (2)doznała obrażeń klatki piersiowej i jamy brzusznej z powikłaniami w postaci zapalenia otrzewnej, krwawienia do jamy otrzewnej z naczyń śledziony oraz zatorowości tłuszczowej płuc co spowodowało jej śmierć, kierująca samochodem markiN. (...)W. B.doznała stłuczenia wielu okolic ciała oraz złamania wieloodłamowego drugiego kręgu szyjnego, które to naruszyło czynności narządów jej ciała na czas powyżej dni siedmiu,

tj. o przestępstwo zart. 177 § 2 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoT. K.za winnego tego, że w dniu 05 maja 2013 r. wŚ., nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym powodując nieumyślnie wypadek, w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiC. (...)onr rej. (...)jechał z kierunkuW.w kierunkuL.i na skrzyżowaniudrogi krajowej nr (...)zulicą (...), nie dostosował się do sygnału świetlnego na swoim pasie ruchu i wjechał na skrzyżowanie w chwili włączonego światła koloru czerwonego, doprowadzając do zderzenia z prawidłowo jadącym samochodem markiN. (...)onr rej. (...), kierowanym przezW. B., jadącą z kierunku centrumŚ.w kierunkuK., wskutek czegoW. B.doznała stłuczenia wielu okolic ciała oraz złamania wieloodłamowego drugiego kręgu szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na czas przekraczający siedem dni, zaś pasażerka samochodu markiC. (...),K. K. (2)doznała obrażeń klatki piersiowej i jamy brzusznej z powikłaniami w postaci zapalenia otrzewnej, krwawienia do jamy otrzewnej oraz zatorowości tłuszczowej płuc, co skutkowało jej śmiercią w dniu 09 maja 2013r., tj. popełnienia przestępstwa zart. 177 § 1 k.k.iart. 177 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 177 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k., wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemuT. K.wykonanie wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart. 42 § 1 k.k.orazart. 43 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoT. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat;

IV
na podstawieart. 43 § 3 k.k.nakłada na oskarżonegoT. K.obowiązek zwrotu prawa jazdy;

V
na podstawieart. 627 k.p.k.obciąża oskarżonegoT. K.kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków sądowych poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie i na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 300 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 05 maja 2013r. oskarżonyT. K.wraz z małżonkąK. K. (2)około godz. 21.30 wyjechali zW.do swojego miejsca zamieszkania wG..T. K.prowadził samochód m-kiC. (...)onr rej. (...), podrodze nr (...)w kierunkuL..K. K. (2)zajmowała miejsce pasażera z przodu pojazdu.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197.
Jadąc obwodnicąŚ., pojazd kierowany przez oskarżonego zbliżył się do skrzyżowania zulicą (...)orazdrogą nr (...)prowadzącą w stronęK.. W tym czasie za autem oskarżonego od dłuższego czasu poruszał sięD. W., który prowadził samochód m-kiR. (...).
Dowód:
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197.
W momencie dojeżdżania przez oskarżonego do skrzyżowania zulicą (...)sygnalizator nad pasem ruchu do jazdy na wprost - w kierunkuL., wskazywał czerwone światło. Po chwili na sygnalizatorze do skrętu w prawo - w kierunkuŚ., doszło do zmiany czerwonego światła na na zielone.
Dowód:
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199.
W tym samym czasie naulicy (...)wŚ., przed skrzyżowaniem zdrogą nr (...), znajdował się samochód m-kiN. (...)nr rej. (...). Pojazdem tym kierowała pokrzywdzonaW. B., która wracając do swojego miejsca zamieszkania wK., zatrzymała się przed sygnalizatorem podającym czerwony sygnał świetlny. Po zmianie światła na zieloneW. B.włączyła pierwszy bieg w swoim samochodzie i wjechała na skrzyżowanie.
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199.
K. K. (3)po lekkim przyhamowaniu auta, pomimo tego, że dla jego kierunku ruchu był włączony czerwony sygnał świetlny, nie zatrzymał się i będąc przekonany że ma „zielone światło”, również wjechał na skrzyżowanie. W rezultacie tego pojazd prowadzony przez oskarżonego uderzył przodem w lewy bok samochoduN. (...)na wysokości jego przedniego koła. W wyniku zderzenia samochódW. B.okręcił się wokół własnej osi i pozostał na skrzyżowaniu, zaśC. (...)zjechał na lewą stronę i uderzył w słup znajdujący się na wysepce drogowej.
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197,
zeznania świadkaP. R., k. 14,
protokół oględzin pojazdu m-kiC. (...)nr rej. (...), k. 78 – 81.
D. W.i inne osoby, który widziały zdarzenie zaczęły niezwłocznie udzielać pomocy uczestnikom wypadku, pomagając się im wydostać z pojazdów.W. B.,K. K. (2)i oskarżony zostali posadzeni na trawie i oczekiwali na przyjazdPogotowia (...). W międzyczasie na miejsce zdarzenia przybył patrol Policji zeŚ., w skład którego wchodzili funkcjonariuszeP. R.iP. B..
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197,
zeznania świadkaP. R., k. 14.
Po przyjeździe na miejsce karetkiPogotowia (...)uczestnicy wypadku zostali przewiezieni do szpitala Polskiego Centrum(...) sp. z o.o.Tam po zbadaniu przez lekarzaW. B.iK. K. (2)zostały przyjęte na obserwację, zaś oskarżonyT. K., który miał złamaną nogę, został przewieziony do szpitala weW..
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197,
kserokopia dokumentacji lekarskiejW. B., k. 29,
kserokopia dokumentacji lekarskiejK. K. (2), k. 140,
oryginał dokumentacji lekarskiejK. K. (2), załącznik do akt sprawy.
W związku z uzyskaną od lekarza informacją o niestwierdzeniu u pokrzywdzonych poważniejszych obrażeń ciała, zaistniałe zdarzenie drogowe zostało zakwalifikowane początkowo przez Policję jako kolizja, za którą odpowiedzialność ponosiT. K.. Funkcjonariusz KPP wŚ.P. B.nałożył na oskarżonego w szpitalu wŚ.mandat karny za wykroczenia z art. 86 § 1 k.w., a ten go przyjął. Z uwagi na zakończenie sprawy w postępowaniu mandatowym na miejscu zdarzenia nie zostały przeprowadzone oględziny.
Dowód:
zeznania świadkaP. R., k. 14,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197,
Do wypadku doszło około godz. 21.55, na obszarze niezabudowanym, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 70 km/h. W czasie zdarzenia było ciemno, nie występowały opady atmosferyczne, asfaltowa nawierzchnia jezdni była sucha. W miejscu zdarzeniadroga nr (...)od kierunkuW., z którego poruszał się samochód oskarżonego m-kiC. (...), jest dwujezdniowa o trzech pasach ruchu: lewy dla pojazdów skręcających na skrzyżowaniu w lewo, środkowy dla jazdy na wprost, prawy dla pojazdów skręcających w prawo.Ulica (...)– wylot do skrzyżowania zdrogą nr (...), jest jednojezdniowa o dwóch kierunkach ruchu. Skrzyżowanie w czasie zdarzenia było oświetlone lampami ulicznymi.
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199,
opinia biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnychK. F., k. 105 – 112, 212.
Na skrzyżowaniu w chwili wypadku działała sygnalizacja świetlna. Dla kierunku ruchu samochodu m-kiC. (...)sygnalizatory świetlne znajdowały się nad pasami ruchu, oddzielnie dla każdego z nich. Od stronyulicy (...)znajdował się jeden sygnalizator świetlny. W momencie włączenia się na tym sygnalizatorze światła koloru zielonego, na sygnalizatorze dla pasa ruchu do jazdy na wprost z kierunkuW.świeci się światło koloru czerwonego, a na sygnalizatorze dla pasa ruchu pojazdów skręcających w prawo światło koloru zielonego.
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
zeznania świadkaD. W., k. 76 – 77, 199,
opinia biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnychK. F., k. 105 – 112, 212.
Uczestniczące w wypadku samochody m-kiC. (...)onr rej. (...)iN. (...)nr rej. (...)były sprawne technicznie. W momencie zderzenia samochód prowadzony przez oskarżonego poruszał się z prędkością nie mniejszą niż 45 – 55 km/h, zaś pojazdW. B.miał na liczniku około 20 – 30 km/h.
Dowód:
opinia biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnychK. F., k. 105 – 112, 212.
W wyniku zaistniałego wypadkuW. B.doznała obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego 2. kręgu szyjnego oraz stłuczenia wielu okolic ciała. Obrażenia doznane przez pokrzywdzoną skutkowały naruszeniem czynności narządów jej ciała, na okres przekraczający siedem dni.
Dowód:
zeznania świadkaW. B., k. 26, 197v – 199,
kserokopia dokumentacji lekarskiejW. B., k. 29,
opinia sądowo – lekarska biegłegoR. P., k. 96.
Po przyjęciuK. K. (2)do szpitala wŚ.nie uskarżała się ona na większe dolegliwości. Jej stan pogorszył się jednak rankiem następnego dnia, w wyniku czego została zoperowana. Z uwagi na brak dostatecznych środków diagnostycznychK. K. (2), została następnie w dniu 06 maja 2013r. przekazana doSzpitala (...)wL., gdzie przeszła kolejną operację, a następnie zmarła w dniu 09 maja 2013r.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197,
zeznania świadkaD. K., k. 87v – 88, 199v – 200,
kserokopia dokumentacji lekarskiejK. K. (2), k. 140,
oryginał dokumentacji lekarskiejK. K. (2), załącznik do akt sprawy.
K. K. (2)w wyniku wypadku drogowego z dnia 05 maja 2013r. doznała:
- obrzęków śródskórnych, wybroczyn krwawych, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka na głowie, klatce piersiowej, brzuchu, kończynach górnych i dolnych,
- podbiegnięć krwawych w prawym mięśniu skroniowym,
- podbiegnięć krwawych obustronnie w tkance podskórnej i w mięśniach ściany klatki piersiowej, - złamania żeber: VII, VIII, IX i X po lewej stronie z podbiegnięciem krwawym pod opłucną ścienną lewej jamy opłucnowej,
- podbiegnięć krwawych w powłokach brzucha, poprzecznego rozerwania okrężnicy, przepony i rozerwania śledzony - z krwiakiem podtorebkowym śledziony lub jelit, sieci większej i więzadła żołądkowo – śledzionowego,
- podbiegnięcia krwawego w mięśniach prawego biodra.
Śmierć pokrzywdzonejK. K. (2)była następstwem doznanych w dniu 05 maja 2013r. obrażeń wielonarządowych klatki piersiowej i jamy brzusznej, z ich następstwami w postaci:
- kałowego zapalenia otrzewnej – będącego następstwem rozerwania jelita i wydostania się treści jelitowej do jamy otrzewnej,
- wykrwawienia do jamy otrzewnej – będącego następstwem rozerwania przepony oraz torebki i miąższu śledziony,
- zatorowości tłuszczowej płuc – będącej następstwem przedostania się fragmentów tkanki tłuszczonej z obszarów jej stłuczenia oraz ze szpiku złamanych żeber do krwioobiegu, a z krwią do płuc.
Dowód:
sprawozdanie z sądowo – lekarskich oględzin i sekcji zwłok wraz z opinią, k. 117 – 139,
opinia Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej(...)weW., k. 249 – 270, 288v – 289.
OskarżonyT. K.ma 77 lat, jest wdowcem. Uzyskuje emeryturę w wysokości 2200 zł miesięcznie. Nie był karany sądownie za przestępstwa.T. K.kontynuuje rehabilitację w związku urazem nogi z doznanym w czasie wypadku.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. K., k. 151 – 153, 196v – 197,
notatka urzędowa w trybieart. 213 § 1 k.p.k., k. 154,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 143,
kserokopia dokumentacji lekarskiej oskarżonegoT. K., k. 192 – 194, 287a – 287h.
OskarżonyT. K.w toku całego postępowania nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, wyjaśniając że jest przekonany, iż wjechał na skrzyżowanie na zielonym świetle.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd uwzględnił w całości zeznania świadkówW. B.,D. W.iP. R.. Dając wiarę zeznaniom tych osób, sąd miał na uwadze przede wszystkim ich spójny i logiczny charakter, jak też to, że znajdowały one pokrycie w dowodach o charakterze materialnym. W ocenie sądu relacje złożone przez świadków stanowiły odzwierciedlenie zdarzeń, które były ich udziałem i o których posiadali wiedzę, wobec czego stanowiły pełnowartościowy element materiału dowodowego.

Odnosząc się do zeznańD. K., sąd uznał, że opisał on znane mu okoliczności sprawy w sposób zgodny z prawdą. Zarazem jednak relacja ta nie miała większego znaczenia w sprawie, z uwagi na to żeD. K.nie był bezpośrednim świadkiem zaistniałego wypadku a wiedza jaką posiadał w tym zakresie pochodziła głównie od oskarżonego.
Przy odtworzeniu stanu faktycznego sąd miał także na uwadze zgromadzone w toku postępowania dowody o charakterze materialnym, wyszczególnione w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności. Powyższe dotyczyło w szczególności opinii biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnych mgr. inż.K. F., oraz wydanych opinii sądowo – lekarskich, które zostały ocenione jako przydatne w sprawie. Odnosząc się do uzyskanych opinii, sąd stwierdził, że są one pełne, jasne i czytelne, zaś ich wnioski końcowe, znajdują oparcie w przeprowadzonej analizie okoliczności sprawy.
Oceniając z kolei wyjaśnienia oskarżonegoT. K., sąd wziął je pod uwagę jedynie w takim zakresie, w jakim pokrywały się one z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze przede wszystkim to, że wersja podana przez oskarżonego pozostawała w sprzeczności z zeznaniami świadkówD. W.iW. B., które zostały ocenione przez sąd jako zasługujące na uwzględnienie. Ponadto wyjaśnieniaT. K.nie dawały się ona pogodzić z przedstawionym przez biegłegoK. F.schematem działania sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu, w obrębie którego miał miejsce wypadek.
Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów, sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoT. K.w zakresie przypisanego mu czynu zart. 177 § 1 k.k.iart. 177 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.nie budzą wątpliwości.
Ustalając przebieg wypadku drogowego sąd uznał, że jego bezpośrednią przyczyną było niezachowanie przez oskarżonego ostrożności wymaganej od uczestnika ruchu na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. Powyższe sprowadziło się do niewłaściwej obserwacji drogi a w konsekwencji błędnego odczytania sygnału świetlnego na sygnalizatorze przed skrzyżowaniem i wjechaniu na nie pomimo czerwonego światła. Stwierdzone powyżej przekroczenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez oskarżonego, skutkowało zaistnieniem wypadku drogowego, w rezultacie któregoW. B.iK. K. (2)doznały szeregu obrażeń ciała, które w przypadku żony oskarżonego doprowadziły do jej śmierci w dniu 09 maja 2013r. Powyższe jednoznacznie wynika z dołączonych w toku postępowania opinii sądowo – lekarskich biegłegoR. P.oraz Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej(...)weW..
Dokonując ustaleń w zakresie strony podmiotowej czynu oskarżonego, sąd ustalił, że działał on nieumyślnie. Oskarżony bowiem, nie mając zamiaru popełnienia czynu zabronionego, popełnił go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu powinien i mógł przewidzieć.
Ustalając odpowiedzialność karnąT. K.sąd dokonał zmiany kwalifikacji prawnej w zakresie zarzucanego mu czynu. Sąd przyjął kumulatywną realizację przez oskarżonego występku zart. 177 § 1 k.k.iart. 177 § 2 k.k.mając na uwadze skutki na zdrowiu jakie powstały u każdej z pokrzywdzonych.
Czyn oskarżonego był zawiniony. Nie zachodziły okoliczności wyłączające bezprawność ani winę.
Stwierdzając sprawstwo i winę oskarżonego, sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw wskazujących na to, abyW. B.przyczyniła się do zaistniałego wypadku. Pokrzywdzona wjeżdżająca na skrzyżowanie zulicy (...), kiedy na jej sygnalizatorze było światło koloru zielonego miała prawo sądzić, że jej przejazd przez skrzyżowanie będzie bezpieczny, ponieważ na innych kierunkach kolizyjnych z jej torem jazdy, świeciły się w tym czasie światła koloru czerwonego. Tym samym miała ona pełne prawo do tego aby sądzić że na skrzyżowanie nie wjadą żadne inne pojazdy. W tym zakresie wskazać należy, że jak wynika z jej zeznań, samochód oskarżonego został przez nią zauważony dopiero bezpośrednio przed zderzeniem. Mając powyższe na uwadze, nawet jeśli przyjąć, żeW. B.mogła spostrzec pojazd oskarżonego wcześniej - gdy zbliżał się on do skrzyżowania, to nie stanowiło to dla niej jeszcze informacji, że samochód ten nie zastosuje się do czerwonego światła. Przy przyjęciu odmiennego poglądu musiałoby dojść do paraliżu ruchu drogowego, gdyż kierujący posiadający sygnał zezwalający im na jazdę musieliby wręcz zatrzymywać się w obrębie skrzyżowania analizując jak może się zachować inny uczestnik ruchu.
Sąd wymierzającT. K.karę za przypisane mu przestępstwo baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego był znaczny, na co wpływa przede wszystkim rodzaj i charakter dobra naruszonego przestępstwem, jak również konsekwencje jakie z niego wynikły dla życia i zdrowia pokrzywdzonych.T. K.na skutek niedochowania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym doprowadził bowiem do wypadku, w którym poszkodowane zostały dwie osoby, gdzie jedna z nich –K. K. (2), poniosła śmierć. Oceniając z kolei zawinienie po stronie oskarżonego sąd miał na uwadze, to że naruszenie przez niego zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym skutkujące zaistniałym wypadkiem było nieumyślne, lecz miał istotny charakter. Mając powyższe na uwadze sąd uznał za zasadne wymierzenieT. K.kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 5 miesięcy, co stanowi zdaniem sądu sankcję o charakterze adekwatnym. Sąd uznał, że kara ta pozostaje odpowiednia realizując cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.
Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoT. K.kary pozbawienia wolności na okres dwóch lat próby, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni swe wychowawczo – prewencyjne cele i będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Stosownie do dyspozycjiart. 69 § 2 k.k., zawieszając wykonanie kary, sąd wziął pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, a przede wszystkim dotychczasowy sposób życia oskarżonego, który nie był karany za przestępstwa. Stosując środek probacyjny wobec oskarżonego skazanego na karę pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym 1 rok, sąd zgodnie zart. 4 § 1 k.k.miał na uwadze przepisy obowiązujące w dacie popełnienia przestępstwa, jako względniejsze dla oskarżonego od aktualnie obowiązujących.
W punkcie III wyroku sąd orzekł wobec oskarżonegoT. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Powyższe orzeczenie miało podstawę w treściart. 42 § 1 k.k., zgodnie z którym „sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.” Zdaniem sądu ustalone okoliczności sprawy dają podstawę do przyjęcia opisanej w zacytowanym przepisie obawy, co przemawia za zastosowaniem wobec oskarżonego wskazanego środka karnego. Nie bez znaczenia pozostają w tym zakresie również poważne następstwa czynu oskarżonego. Mając na uwadze wskazane okoliczności sąd ustalił okres zakazu prowadzenia pojazdów wobec oskarżonego na 3 lata. Określając katalog pojazdów co do których obowiązywać będzie zakaz w stosunku doT. K.sąd miał na uwadze to, że do wypadku doszło w ruchu lądowym. Z uwagi na powyższe sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia określonych rodzaju pojazdów – tj. wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Rozstrzygnięcie w zakresie okresu obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów przez oskarżonego, zapadło przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k., tj. w oparciu o przepisart. 43 § 1 k.k.aktualny w dacie popełnienia przestępstwa, jako względniejszy dla oskarżonego, od obowiązującego w dacie wyrokowania.
Orzekając wskazany środek karny sąd na podstawieart. 43 § 3 k.k.zobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy, które nie zostało mu dotąd zatrzymane.
Sąd Rejonowy na podstawieart. 627 k.p.k., zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków sądowych poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania – które zostaną ustalone odrębnym postanowieniem i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy o opłatach sądowych w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 300 zł. Rozstrzygając o kosztach sądowych, sąd miał na uwadze aktualną sytuację materialną oskarżonego, który osiąga dochody, w wysokości umożliwiającej mu pokrycie kosztów sądowych. Zdaniem sądu oskarżony ma realną możliwość wywiązania się z kosztów sądowych w ratach, w przypadku gdyby nie był w stanie dokonać ich jednorazowej spłaty.
SSR Radosław Gluza