Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 11/15
Data wyroku: 2015-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Magdalena Kurczewska – Śmiech, Ewa Bogusz – Patyra, Sławomir Kaczor
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. akt XI Ka 11/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 marca 2015r.
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSO Sławomir Kaczor (spr.)
Sędziowie SO Magdalena Kurczewska – Śmiech
SO Ewa Bogusz – Patyra
Protokolant st. sekretarz sądowy  Małgorzata Kowala
przy udziale Prokuratora Marty Baranowskiej
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015r.
sprawyS. F.
oskarżonego zart. 178 a § 4 kkw zw. zart. 178 a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
z dnia 12 listopada 2014r. sygn. akt II K 502/14

I
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karach i środku karnym i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

XI Ka 11/15    UZASADNIENIE
S. F.oskarżony został o to, że w dniu 29 czerwca 2014r. w miejscowościW.woj.(...)będąc w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo przez Sąd Rejonowy w Łukowie wyrokiem sygn. akt II K 550/12, jechał jako kierujący w ruchu lądowym samochodem markiF. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości: I badanie 0,68 mg/l, II badanie 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
tj. o czyn zart.178a § 4 k.k.w zw. zart.178a § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2014r. Sąd Rejonowy w Łukowie uznał oskarżonego za winnego dokonania zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart.178a § 4 k.k.w zw. zart.178a§ 1 k.k.skazał go na karę roku pozbawienia wolności; na podstawieart.69 § 1 i 2 k.k.,art.70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie tak orzeczonej kary warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat; na podstawieart.71 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł; na podstawieart.42 § 2 k.k.orzekł środek karny w postaci 3 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 370 zł tytułem kosztów sądowych.
Od wyroku tego apelację wniósł prokurator. Zaskarżając rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego:art.69 § 4 k.k.przez jego niezastosowanie sprowadzające się do sprzecznego z dyspozycją tego przepisu orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, pomimo braku przesłanki ku temu, pozwalającej na ustalenie, że w odniesieniu do oskarżonegoS. F.istnieje szczególnie uzasadniony wypadek, stanowiący podstawę zastosowania wobec tego sprawcy występku określonego wart.178a § 4 k.k.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności oraz o karze grzywny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja – co do zasady – zasługuje uwzględnienie.
Rację ma skarżący zarzucając obrazę prawa materialnego tj.art.69 § 4 k.k., jednak nieprawidłowość ta ma charakter wtórny i następczy. Głównej nieprawidłowości należy natomiast upatrywać w braku ustaleń, iż w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek o jakim stanowiart.69 § 4 k.k.
Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, iż regulacja wyżej powołanego artykułu została przez Sąd I instancji całkowicie zignorowana albowiem sąd ten warunkowo zawieszając wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności miał na uwadze wyłącznie okoliczności zart.69 § 1 i 2 k.k., a więc możliwość sformułowania wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej oraz osiągnięcia efektu resocjalizującego w warunkach wolnościowych. Rzecz natomiast w tym, że wobec sprawcy występku zart.178a § 4 k.k.są to okoliczności niewystarczające, albowiem ustawodawca w powołanym jużart.69 § 4 k.k.wprowadził dodatkowy warunek w postaci zaistnieniaszczególnie uzasadnionego wypadku, którego wystąpienia Sąd Rejonowy – co już wskazano – nie przyjął.
Brak jakichkolwiek rozważań, a w konsekwencji ustaleń w kwestii kluczowej dla możliwości warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności nie pozwala na wydanie orzeczenia o charakterze reformatoryjnym i czyni koniecznym uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i środku karnym oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy uwzględni wyżej poczynione uwagi, które – co oczywiste – nie determinują kształtu ustaleń jakie zostaną w sprawie poczynione, a w konsekwencji nie przesądzają treści wyroku jaki zapadnie w ponownym postępowaniu.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart.437 § 2 k.p.k.orzekł jak w wyroku.

     Magdalena Kurczewska Sławomir Kaczor Ewa Bogusz – Patyra