Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1425/14
Data wyroku: 2015-11-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Wyrok

Sygn. akt II W 1425/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 listopada 2015 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Marta Czapska
w obecności oskarżyciela : ----
po rozpoznaniu dnia 22 kwietnia 2015 r. , 11 czerwca 2015 r. , 30 lipca 2015 r. , 18 września 2015 r. i 12 listopada 2015 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
J. Ś. (1), synaA.iA.z d.W.,urodzonego (...)w miejscowościS.
obwinionego o to, że:
W dniu 21 lipca 2014 roku około godz. 11:15 wL.na skrzyżowaniu o ruchu okrężnymulic (...), kierując samochodem markiT. (...)onr rej. (...), nie zachował należytej ostrożności powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że zjeżdżając ze skrzyżowania wulicę (...)z lewego pasa ruchu, nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu poruszającemu się prawym pasem ruchu samochodowi markiA.onr rej. (...), którego kierujący poruszał się w kierunkuulicy (...), czym doprowadził do zderzenia obu pojazdów, po czym odjechał z miejsca zdarzenia nie podając swoich danych ani danych co do ubezpieczenia pojazdu,
tj. o czyn z art. 86 § 1 k.w. i z art. 97 k.w.

I
ObwinionegoJ. Ś. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
Na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.koszty postępowania ponosi Skarbu Państwa.

Sygn. akt II W 1425/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 17 lipca 2014 roku około godz. 11:15 wL.kierujący samochodem markiA.onr rej. (...)D. P.(właścicielem tego samochodu jestM. W.) jadąc z kierunkuul. (...)poruszał się prawym pasem zewnętrznym po skrzyżowaniu o ruchu okrężnymulic (...). Obok jego samochodu pasem lewym wewnętrznym tego ronda poruszał się samochód osobowy markiT. (...)koloru czarnego kierowany przez nieustalonego kierowcę . Kierujący samochodem markiA.onr rej. (...)D. P.zjechał z ronda prawym zewnętrznym pasem wul. (...)w kierunkuul. (...). Po zjeździe z ronda kierujący samochodem markiA.onr rej. (...)przed przejściem dla pieszych mimo linii ciągłej podjął manewr zmiany pasa ruchu z prawego ( który się  kończył ) na lewy i został uderzony w lewy bok przez samochód markiT. (...)poruszający się prawidłowo lewym pasem jezdni. KierującyT. (...)nie zatrzymał się i odjechał z miejsca zdarzenia .D. P.nie spisał numerów rejestracyjnych samochodu markiT. (...), podobnie jak świadek tego zdarzeniaM. B.. Kamery monitoringu miejskiego monitorujące rondoulic (...)nie zarejestrowała przedmiotowego zdarzenia ( k.  14 ) .
W wyniku tego zdarzenia samochód markiA.onr rej. (...)doznał uszkodzeń w postaci : wgniecenia do środka zderzaka po stronie lewej ,  na zderzaku , nadkolu oraz feldze z tyłu po stronie lewej widoczne ślady zdarcia powłoki lakierniczej w kolorze białym , bok pojazdu lewy tylni nosi ślady zdartej powłoki lakierniczej koloru czarnego ( k. 10 ) .
W dniu 17 lipca 2014 r. w godzinach przedpołudniowych wL.kierujący samochodem markiT. (...)onr rej. (...)( którego właścicielem jestB. Ś. (1)) obwinionyJ. Ś. (1)jadąc z kierunkuul. (...)poruszał się prawym  zewnętrznym pasem po skrzyżowaniu o ruchu okrężnymulic (...). Samochód markiT. (...)onr rej. (...)kierowany przez obwinionegoJ. Ś. (2)następnie zjechał z ronda lewym wewnętrznym pasem wul. (...)w kierunkuul. (...). Podczas zjazdu z ronda nie doszło do żadnego zderzenia z żadnym pojazdem. Następnie obwinionyJ. Ś. (2)pojechał na swoją posesję przyul. (...)wL.. Po pewnym czasie na posesję obwinionego przyul. (...)wL.przyjechałM. W.który za zgodą obwinionego obejrzał jego samochód , a następie podał numery rejestracyjne tego samochodu telefonicznieD. P., który następnie wskazał je podczas przesłuchania na Policji .
W dniu 25 lipca 2014 r. zostały dokonane oględziny samochodu markiT. (...)onr rej. (...)( k. 13 ) podczas których stwierdzono zarysowanie krawędzi zderzaka prawego z prawej strony zaczynająca się od 51 cm od podłoża do 72 cm, rysę pozioma na drzwiach tylnich prawych na wysokości progu , rysę na rogu przedniego zderzaka z lewej strony oraz powierzchniowe rysy na całej powierzchni samochodu ( k. 13 ) . Oględziny te wykluczają fakt iż to samochodu markiT. (...)onr rej. (...)uczestniczył w zderzeniu z samochodem markiA.onr rej. (...), gdyż na przednim zderzaku po samochodu markiT. (...)onr rej. (...)stwierdzono jedynie zarysowanie krawędzi zderzaka prawego z prawej strony zaczynająca się od 51 cm od podłoża do 72 cm. Gdyby samochód markiT. (...)onr rej. (...)uczestniczył w tym zdarzeniu drogowym na jego zderzak przednim po prawej stronie powinien być wgnieciony do środka oraz powinny na nim być widoczne ślady zdarcia powłoki lakierniczej , gdyż tylko takie uszkodzenia odpowiadały by uszkodzeniom jakich doznał samochód markiA.onr rej. (...).
ObwinionyJ. Ś. (1)ma ukończone 72 lata , jest żonaty , jest emerytem i uzyskuje z tytułu emerytury dochód 1800 zł , nie ma nikogo na utrzymaniu , nie był karany , nie leczy się odwykowo ani psychiatrycznie .
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów wyjaśnień obwinionegoJ. Ś. (1)( k. 20v i k. 48 ) , zeznań świadka :B. Ś. (1)( k. 12v i k. 49 ), protokołu oględzin ( k. 10 ) , protokołu oględzin ( k. 13 ) , notatki urzędowa ( k. 14 ) sprzeciwu od wyroku nakazowego ( k. 37 ) oraz częściowo zeznań świadków :D. P.( k. 6v, k. 8v-9 i k. 70 ) ,M. B.( k. 15v i k. 66 ) iM. W.( k. 21 v i k. 73 ) .
ObwinionyJ. Ś. (1)stanął pod zarzutami , iż : w dniu 21 lipca 2014 roku około godz. 11:15 wL.na skrzyżowaniu o ruchu okrężnymulic (...), kierując samochodem markiT. (...)onr rej. (...), nie zachował należytej ostrożności powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że zjeżdżając ze skrzyżowania wulicę (...)z lewego pasa ruchu, nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu poruszającemu się prawym pasem ruchu samochodowi markiA.onr rej. (...), którego kierujący poruszał się w kierunkuulicy (...), czym doprowadził do zderzenia obu pojazdów, po czym odjechał z miejsca zdarzenia nie podając swoich danych ani danych co do ubezpieczenia pojazdu, to jest popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i z art. 97 k.w. .
ObwinionyJ. Ś. (1)podczas przesłuchania w charakterze obwinionego i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 20v i k. 48 ) i wyjaśnił iż w dniu 17 lipca 2014 r. kierujący samochodem markiT. (...)onr rej. (...)jechał od strony targu i wjechał na rondoul. (...). Na tym rondzie poruszał się prawym pasem zewnętrznym pasem i obok niego nie jechał żaden samochód . Następnie zjechał z ronda lewym wewnętrznym pasem wul. (...)i pojechał do swojego domu przyul. (...). Podczas zjazdu z ronda nie doszło do żadnego zderzenia z pojazdem poruszającym się prawym pasem jezdni . Po pewnym czasie na jego posesję przyul. (...)wL.przyjechał jakiś mężczyzna który za jego zgodą obejrzał samochód markiT. (...). Potem właściciel tego uszkodzonego samochodu kontaktował się telefonicznie z jego córką która jest właścicielem tego samochodu ( k. 20v i k. 48 ).
Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom obwinionegoJ. Ś. (1). W tym zakresie wyjaśnienia obwinionegoJ. Ś. (1)są jasne  , spójne , logiczne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadka :B. Ś. (1)( k. 12v i k. 49 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę i dokumentami w postaci protokołów oględzin pojazdów ( k. 10 i k. 13 )  Należy wskazać iż z wyjaśnień obwinionych wynika wprost iż w dniu 17 lipca 2014 r. na rondzieul. (...)nie doprowadził do zderzenia z innym pojazdem . Fakt ten potwierdza protokół oględzin w dniu 25 lipca 2014 r. samochodu markiT. (...)onr rej. (...)( k. 13  ) . Oględziny te wykluczają fakt iż to samochodu markiT. (...)onr rej. (...)uczestniczył w zderzeniu z samochodem markiA.onr rej. (...), gdyż na przednim zderzaku po samochodu markiT. (...)onr rej. (...)stwierdzono jedynie zarysowanie krawędzi zderzaka prawego z prawej strony zaczynająca się od 51 cm od podłoża do 72 cm.  To uszkodzenie samochodu markiT. (...)onr rej. (...)nie mogło powstać w wyniku uderzenia w dniu 17 lipca 2014 r. w samochódA.onr rej. (...), którego uszkodzenia zostały opisane w protokole oględzin z dnia 17 lipca 2014 r. ( k. 10 ) . Wyżej wskazane fakty potwierdzają prawdziwość wyjaśnień obwinionegoJ. Ś. (1)w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaB. Ś. (1)jako jasnym , dokładnym i precyzyjnym. Z zeznań świadkaB. Ś. (1)właściciela samochodu markiT. (...)onr rej. (...)wynika iż w dniu 17 lipca 2014 r. to jej ojciec obwinionyJ. Ś. (1)jeździł tym samochodem . Samochód ten jest porysowany bo jej ojciec jeździ nim po lesie na polowania , nie ma jednak uszkodzeń po uderzeniach , tylko zadrapania po drzewach , a w lipcu 2014 r. nie zauważyła żadnych uszkodzeń , śladów po wypadku . Następnie świadekB. Ś. (1)opisała swoją rozmowę telefoniczną z pokrzywdzonymM. W., który chciał wymusić na niej napisanie oświadczenia i twierdził iż widział na zapisie z monitoringu przebieg tego wypadku ( k. 12v i k. 49 ) .
Fakt, że wymieniony wyżej świadek precyzyjnie określa zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń.
Z zeznań świadkaD. P.kierowcy samochodu markiA.onr rej. (...)wynika iż do uszkodzenia jego pojazdu doszło w momencie zmiany pasa ruchu przez kierującego samochodemT.( k. 6 v ) . ŚwiadekD. P.wskazał iż w dniu 17 lipca 2014 r. jechał zewnętrznym prawym pasem rondaul. (...)z kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...)w stronęB.. Obok niego na rodzie po lewym wewnętrznym pasie poruszał się samochód terenowy marki prawdopodobnieT.. W momencie gdy rozpoczął manewr skrętu tuż przed przejściem dla pieszych samochódT.który jechał wcześniej obok niego uderzył w jego lewy tylni błotnik . On zatrzymał się obokBanku (...)a kierowcaT.odjechał ( k. 8v-9 ) . ŚwiadekD. P.początkowo twierdził iż numer rejestracyjny tego samochodu otrzymał od kierowcy autobusu(...)który był świadkiem tego zdarzenia ( k. 9 ) . Natomiast na rozprawie przed Sądem przyznał świadekD. P.przyznał iż do obwinionego dotarł właściciela samochoduA.M. W.przez policję ale nie interesował się w jaki sposób. Podczas tego zdarzenia nie widział kto kierował samochodemT.i ile było w nim osób ( k. 70 ) .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaD. P.w części w której stwierdził iż do zderzenia pojazdów doszło w momencie zmiany pasa ruchu , gdy on skręcił przed przejściem dla pieszych . Na wiarę zasługuje również ta część zeznań świadkaD. P.złożonych na rozprawie przed Sądem z których wynika iż właściciela pojazduT.ustaliłM. W.za pośrednictwem policji oraz że nie widział kto kierował samochodemT.oraz ile było w nim osób ( k. 70 ) . W tym zakresie zeznania świadkaD. P.są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z protokołem oględzin samochodu markiA.onr rej. (...). Należy jednak wskazać iż przejście dla pieszych o którym mówi świadek w swoich zeznaniach znajduje się po zjeździe z ronda , zaś pomiędzy pasami prawym i lewym od zjazdu z ronda do przejścia dla pieszych znajduje się linia ciągła. Tym samym kierujący samochodemA.nie mógł w tym miejscu skręcić i zmienić pas ruchu z prawego ( który się kończył ) na lewy. O fakcie że to kierujący samochodemA.onr rej. (...)próbował zmienić pas ruchu z lewego na prawy świadczą uszkodzenia tego samochodu opisane w protokole jego oględzin w postaci ( k. 10 ) . Gdyby świadekD. P.poruszał się cały czas prawym pasem i nie wykonał manewru skrętu w celu zmiany pasa ruchu to został by uderzony przez jadący z tyłu samochód w ten sposób że uszkodzeniu uległ by tylko tylni zderzak . Natomiast samochódA.doznał również szeregu innych uszkodzeń opisanych w protokole jego oględzin ( k. 10 ) .
Nie zasługuje natomiast na wiarę ta część zeznań świadkaD. P.z których wynika iż sprawcą tego zdarzenia drogowego był kierowca samochoduT.oraz że numer rejestracyjny tego samochodu otrzymał od kierowcy autobusu(...), który był świadkiem zdarzenia . W tym zakresie zeznania świadkaD. P.są wewnętrznie sprzeczne , niejasne , nielogiczne. Należy wskazać iż na rozprawie przed Sądem świadekD. P.wskazał iż właściciela samochoduT.ustalił przez policjęM. W., a on nie widział kierowcy samochoduT.oraz ile osób w tym samochodzie jechało ( k. 70 ) . Podnieść należy iż z zeznań świadkaM. B.kierowcy autobusu(...)wynika iż nie zapisał on numeru rejestracyjnego samochoduT.i nie podał go kierowcyA.po zdarzeniu ( k. 15 v i k. 66 ) . Tym samym numer rejestracyjny samochoduT.który podał świadekD. P.podczas przesłuchania na policji został ustalony dopiero po zdarzeniu przezM. W., co potwierdzają wyjaśnienia obwinionegoJ. Ś. (1)( k. 48 ) . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadkaD. P.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. B.tylko w części z której wynika iż podczas zdarzenia nie zapisał numerów restrykcyjnych samochoduT.i nie wie czy numery te zapisał kierujący samochodem markiA.. Na wiarę zasługuje ta część zeznań świadkaM. B.z której wynika iż samochód markiA.na rodzie poruszał się prawy zewnętrznym pasem , zaś samochód markiT.lewym wewnętrznym pasem ( k. 15v i k. 66 ) . W tym zakresie zeznania świadkaM. B.są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadkaD. P.w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Nie zasługuje natomiast na wiarę pozostał część zeznań świadkaM. B.w których opisał przebieg tego zdarzenia drogowego podczas zajazdu z ronda . W tym zakresie zeznania świadkaM. B.są wewnętrznie sprzeczne , niejasne , nielogiczne i pozostające w sprzeczności z zeznaniami świadkaD. P.opisującego to zdarzenie w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż jeżeli samochódT.zjechał z ronda w ten sposób że wjechał na prawy pas jezdni nie mógł zajechać drogi samochodowi markiA.poruszającemu się tym pasem ruchu i znajdującemu się przed samochodemT.. Samochód markiT.mógł otrzeć lewy bok samochodu markiA.wyłącznie w sytuacji gdyby znajdował się na lewym pasie ruchu po zjeździe z ronda . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadkaM. B.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Jeżeli chodzi o zeznania świadkaM. W.– właściciela samochodu markiA.onr rej. (...)Sąd dał im wiarę tylko w części , której ten świadek stwierdził iż po zdarzeniu był na posesji obwinionego i oglądał samochód markiT. (...)onr rej. (...)oraz że nie był bezpośrednim świadkiem tego zdarzenia . W tym zakresie zeznania świadkaM. W.są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z wyjaśnieniami obwinionegoJ. Ś. (1)w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Nie zasługuje natomiast na wiarę pozostał część zeznań świadkaM. W.zwłaszcza odnośnie faktu iż numer rejestracyjny samochoduT.podał mu w rozmowie telefonicznej bezpośrednio po zdarzeniuD. P.oraz że gdy był na posesji obwinionego podczas oględzin samochoduT.widział na tym samochodzie ślady uderzenia .
W tym zakresie zeznania świadkaM. W.są wewnętrznie sprzeczne , niejasne , nielogiczne i pozostające w sprzeczności z zeznaniami świadkówD. P.iM. B.w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż z protokołu oględzin samochoduT. (...)onr rej. (...)( k. 13 ) wynika wprost iż samochód ten nie nosił żadnych śladów uderzenia , stwierdzono natomiast zarysowanie krawędzi zderzaka prawego z prawej strony zaczynająca się od 51 cm od podłoża do 72 cm ( k. 13 ) . Ponadto z zeznań świadkówD. P.iM. B.w zakresie jakim Sąd dał im wiarę wynika iż nie zapisali numerów rejestracyjnych samochoduT.podczas przedmiotowego zdarzenia . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadkaM. W.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepis art. 86 § 1 k.w. stanowi , iż karze podlega , kto, to na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Przedmiotem ochrony określonym w dyspozycji art. 86 k.w. jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym zagrożone przez niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym (§ 1) lub przez niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, gdy sprawca znajduje się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka (§ 2). Do nowelizacji z lipca 2010 r. komentowany przepis przewidywał jedynie ogólne niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie w ruchu drogowym. Obecnie po nowelizacji wyraźnie chodzi tu o niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu, ale na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu.
Zachowanie sprawcy naruszające przepis art. 86 § 1 k.w. będzie polegało na niezachowaniu należytej ostrożności, czego następstwem jest spowodowanie zagrożenia w bezpieczeństwie ruchu drogowego. Trzeba przy tym pamiętać, że nie da się przewidzieć ani unormować wszystkich sytuacji, jakie mogą zaistnieć w ruchu drogowym, ocena zachowań uczestników ruchu drogowego w każdym z takich przypadków powinna podlegać ocenie na podstawie ogólnej istoty zasad ostrożnego i rozważnego zachowania się, co podkreślił Sąd Najwyższy w swoim wyroku, stwierdzając, że reguły wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu muszą być respektowane mimo braku przepisu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1995 r., III KRN 20/95, OSNKW 1995, nr 11-12, poz. 84). Jak wskazano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 1976 r., VI KRN 135/76, OSNKW 1976, nr 10-11, poz. 130, każdy kierowca jest obowiązany do prowadzenia pojazdu samochodowego z należytą ostrożnością, a więc do przedsiębrania takich czynności, które zgodnie ze sztuką i techniką prowadzenia pojazdów samochodowych są obiektywnie niezbędne do zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a także do powstrzymania się od czynności, które mogą to bezpieczeństwo zmniejszyć. Jednocześnie jednak Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że kierowca nie może skutecznie się bronić przed zarzutem nieostrożności tym, że nie naruszył żadnego przepisu administracyjno-drogowego, a nawet tym, że postąpił zgodnie z istniejącym nakazem albo zakazem drogowym, jeżeli fachowa ocena jego zachowania się w konkretnej sytuacji drogowej z punktu widzenia umiejętności prowadzenia pojazdu na drogach publicznych prowadzi do wniosku, że nie zachował on ostrożności wymaganej do wykonania zawodu lub czynności kierowcy. I odwrotnie - samo naruszenie przez kierowcę takiego lub innego nakazu lub zakazu drogowego nie daje jeszcze podstaw do ścigania karnego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 sierpnia 1961 r., I K 559/60, OSNKW 1962, nr 4, poz. 55).
Zgodnie z przepisamiustawy - Prawo o ruchu drogowymprzez określenie „szczególna ostrożność” należy rozumieć zachowanie ostrożności polegającej na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu, a więc pieszego, kierującego, a także innej osoby przebywającej w pojeździe lub na pojeździe znajdującym się na drodze, do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie (art. 2 pkt 22). Słusznie więc Sąd Najwyższy stwierdził, że do odpowiedzialności z art. 86 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował „należytej ostrożności”, a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestników ruchu drogowego "ostrożności szczególnej", a więc większej niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2003 r., III KK 61/03, LEX nr 77467).
Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 1 k.w. będzie ponosił sprawca, który przez zachowanie nienależytej ostrożności spowodował realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej. Jednocześnie jednak, gdyby w przypadku niezachowania należytej ostrożności nie doszło do zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wówczas brak jest podstaw do odpowiedzialności na podstawie analizowanego przepisu. ( za Tomasz Grzegorczyk (red.), Wojciech Jankowski, Monika Zbrojewska Komentarz do Kodeksu Wykroczeń wydanie II ).
Natomiast przepisart. 97k.w. stanowi iż karze podlega uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisomustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowymlub przepisom wydanym na jej podstawie . Wykroczenie określone w dyspozycjiart. 97k.w. chroni porządek i bezpieczeństwo w ruchu drogowym, które to może być zagrożone naruszeniem innych przepisówustawy - Prawo o ruchu drogowymniż określone w treści przepisówart. 84-96a k.w., a dokumentowane przez uczestników ruchu lub inną osobę znajdującą się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu albo też przez właściciela lub posiadacza pojazdu. Przepisart. 97k.w. ma charakter tzw. przepisu blankietowego, odsyła bowiem do przepisów spozakodeksu wykroczeńi jest przepisem dopełniającym, ale nie zastępczym, co podkreślono w wyroku SN z dnia 11 października 2000 r., IV KKN 250/00, Prok. i Pr.-wkł. 2001, nr 4, poz. 19, który stwierdza, że typizując wykroczenia w tak rozległej dziedzinie, jaką jest bezpieczeństwo i porządek w komunikacji, ustawodawca wart. 84-96a określił najistotniejsze wykroczenia przeciwko niej, po czym dodał dopełniający przepisart. 97, w którym zagroził karą za wykroczenia przeciwko innym przepisom o bezpieczeństwie i porządku ruchu. Wyraz "innym" należy rozumieć w ten sposób, że mają to być przepisy inne niż określone wart. 84-96a. Muszą one przy tym dotyczyć bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego oraz odnosić się do dróg publicznych, strefy zamieszkania i strefy ruchu. Przepisart. 97k.w. został pomyślany jako przepis dopełniający, a nie zastępczy. Z treściart. 97k.w. jednoznacznie wynika, że podstawą odpowiedzialności jest tu dopuszczenie się czynu naruszającego wyłącznie zakazy lub nakazy ustalone w przepisach o bezpieczeństwie lub o porządku w ruchu drogowym, na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, lub które zostały szczegółowo określone w treści przepisówustawy - Prawo o ruchu drogowymi rozporządzeń wydanych na ich podstawie. Jako wykroczenie kwalifikowane zart. 97k.w. może być traktowane każde naruszenie przepisówustawy - Prawo o ruchu drogowym, z wyjątkiem wskazanych wart. 84-96a k.w., dotyczące bezpieczeństwa i porządku obowiązującego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu popełnione przez osobę będącą lub niebędącą uczestnikiem ruchu drogowego. Jak ustalono w wyroku SN z dnia 1 grudnia 2000 r., V KKN 445/00, Prok. i Pr.-wkł. 2001, nr 11, poz. 10, jeżeli do naruszenia takich przepisów doszło poza drogą publiczną, to podstawy do ewentualnego pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności należy upatrywać pozaart. 97, awięc w obecnym stanie prawnym również w strefie ruchu i w strefie zamieszkania. Wykroczenie zart. 97k.w. można popełnić przez działanie lub jego zaniechanie, w sposób umyślny lub nieumyślny, zawsze w zależności od konstrukcji naruszonego przepisu, przy czym nie jest tu wymagany żaden skutek w postaci realnego zagrożenia bezpieczeństwa lub utrudnienia czy tamowania ruchu na drodze publicznej w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu. ( Tomasz Grzegorczyk (red.), Wojciech Jankowski, Monika Zbrojewska Kodeks wykroczeń. Komentarz, wyd. II ) .
W świetle poczynionych przez Sąd ustaleń, wina obwinionegoJ. Ś. (3)nie została udowodniona, a konsekwencją domniemania niewinności jest zasada in dubio pro reo. Zgodnie z treściąart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.s.w. wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzyga się na korzyść obwinionego .
Na wstępie należy podnieść iż w zarzucie postawionym obwinionemu wskazano iż do przedmiotowego czynu doszło w dniu 21 lipca 2014 r. . Natomiast ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadków :D. P.( k. 6v, k. 8v-9 i k. 70 ) ,M. B.( k. 15v i k. 66 ) iM. W.( k. 21 v i k. 73 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę wynika iż do tego zdarzenia doszło w dniu 17 lipca 2014 r. . Również obwinionyJ. Ś. (2)przyznał w swoich wyjaśnieniach iż w dniu 17 lipca 2014 r. przejeżdżał przez skrzyżowanie o ruchu okrężnymulic (...)wL.(k. 20v i k. 48) .
Należy dodatkowo wskazać iż podczas zdarzenia w dniu 17 lipca 2014 r. świadkowieM. B.iD. P.nie zapisali numerów rejestracyjnych samochoduT.. Dopiero po zdarzeniu świadekM. W.ustalił numer rejestracyjny tego samochodu . Istnieje więc uzasadniona wątpliwość czy w dniu 17 lipca 2014 r. to samochód markiT. (...)onr rej. (...)należąca doB. Ś. (2)a kierowana przez obwinionegoJ. Ś. (1)uczestniczyła w tym zdarzeniu drogowym . Dodatkowo należy wskazać iż kamery monitoringu miejskiego monitorujące rondoulic (...)w dniu 17 lipca 2014 r. nie zarejestrowała przedmiotowego zdarzenia ( k. 14 ).
Ponadto protokół oględzin  samochoduT. (...)onr rej. (...)( k. 13 ) wyklucza by ten samochód brał uczestniczył w kolizji drogowej na rodzieul. (...)z samochodem markiA.onr rej. (...). Należy wskazać iż z protokołu oględzin  samochodu markiA.onr rej. (...)wynika iż wyniku zdarzenia z dnia 17 lipca 2014 r. doznał on uszkodzeń w postaci : wgniecenia do środka zderzaka po stronie lewej ,  na zderzaku , nadkolu oraz feldze z tyłu po stronie lewej widoczne ślady zdarcia powłoki lakierniczej w kolorze białym , bok pojazdu lewy tylni nosi ślady zdartej powłoki lakierniczej koloru czarnego ( k. 10 ) . Natomiast z protokołu oględzin samochodu markiT. (...)onr rej. (...)z dnia 25 lipca 2014 r.  wynika iż w samochodzie tym stwierdzono uszkodzenia w postaci  zarysowanie krawędzi zderzaka prawego z prawej strony zaczynająca się od 51 cm od podłoża do 72 cm, rysę pozioma na drzwiach tylnych prawych na wysokości progu , rysę na rogu  przedniego zderzaka z lewej strony oraz powierzchniowe rysy na całej powierzchni samochodu ( k. 13 ) . Należy ponownie wskazać iż oględziny samochoduT. (...)onr rej. (...)wykluczają fakt iż to samochodu markiT. (...)onr rej. (...)uczestniczył w zderzeniu z samochodem markiA.onr rej. (...), gdyż na przednim zderzaku po samochodu markiT. (...)onr rej. (...)stwierdzono jedynie zarysowanie krawędzi zderzaka prawego z prawej strony zaczynająca się od 51 cm od podłoża do 72 cm. Nie stwierdzono natomiast żadnych wgnieceń na zderzaku przednim samochód markiT. (...)onr rej. (...). Gdyby samochód markiT. (...)onr rej. (...)uczestniczył w tym zdarzeniu drogowym jego zderzak przednim po prawej stronie powinien być wgnieciony do środka oraz powinny na nim być widoczne ślady zdarcia powłoki lakierniczej , gdyż tylko takie uszkodzenia odpowiadały by uszkodzeniom jakich doznał samochód markiA.onr rej. (...)( k. 10 ) .
Należy wskazać iż wyżej wskazane dowody nie pozwalają przyjąć iż obwinionyJ. Ś. (1)popełnił zarzucane mu czyny z art. 86 § 1 k.w. i z art. 97 k.w. .
Tym samym Sąd rozstrzygnął wszelkie wątpliwości których nie usunięto w postępowaniu dowodowym na podstawieart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.s.w. na korzyść obwinionego i uniewinnił obwinionegoJ. Ś. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu .
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.i obciążył nimi Skarb Państwa .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.