Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 199/15
Data wyroku: 2015-05-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Grodek, Tomasz Ignaczak, Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Słowa kluczowe: Warunkowe Zawieszenie Wykonywania Kary
Podstawa prawna: art. 69§4 kk

Sygn. akt IV Ka 199/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 maja 2015 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Ireneusz Grodek
Sędziowie SO Tomasz Ignaczak (spr.)
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Izabeli Stachowiak
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 roku
sprawyS. B.
oskarżonego zart. 178a§4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 19 lutego 2015 roku     sygn. akt II K 720/14
na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt 2 kpk,art. 624 § 1 kpk:
- zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żeuzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 2 o dyspozycjęart. 69 § 4 kk;
- w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
- zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 199/15

UZASADNIENIE
S. B.został oskarżony o to, że w dniu 12 listopada 2014 roku o godz. 1.00 w miejscowościR.naul. (...), pow.(...), woj.(...)prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, samochód osobowy markiO. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia I próba o godz. 1.57 – 0,75 mg/l, II próba o godz. 2.13 – 0,71 mg/l, III próba o godz. 2.27 – 0,70 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc już w przeszłości prawomocnie skazanym za takie samo przestępstwo przez Sąd Rejonowy w Radomsku w sprawie sygn. akt 1368/08,tj. o czyn zart. 178a § 4 kk.
Wraz z aktem oskarżeniaprokurator skierował do sądu, na podstawieart. 335 § 1 kpk, wnioseko skazanieS. B.bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu, za zarzucane mu przestępstwo zart. 178a § 4 kk. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, grzywny w liczbie 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł oraz orzeczenie wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 4 lat, świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł i zasądzenie od oskarżonego kosztów i opłat postępowania.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2015 roku, w obecności stron, uznał, że wniosek prokuratora złożony w trybieart. 335 § 1 kpkzasługuje na uwzględnienie i bez przeprowadzenia rozprawy wydał wyrok w sprawie sygn. akt II K 720/14, którymuznał oskarżonegoS. B.za winnego popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycjeart. 178a § 4 kki na podstawie tegoż artykułu wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat;
- na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych;
- na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 4 lat;
- na podstawieart. 63 § 2 kkzaliczył oskarżonemu na poczet zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 12 listopada 2014r.;
- na podstawieart. 49 § 2 kkzobowiązał oskarżonego do zapłaty kwoty 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej tytułem świadczenia pieniężnego;
- zasądził od oskarżonego 230 złotych tytułem opłaty oraz 70 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Wyrok ten zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść oskarżonego.
Apelacja wywiedziona została z podstawy prawnejart. 438 pkt 1 i 2 kpki zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:
- obrazę przepisów prawa materialnego –art. 69 § 4 kk– poprzez jego niepowołanie w podstawie prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu, w sytuacji kiedy skazany on został za czyn zart. 178a § 4 kki tym samym powołanie tego przepisu przy zastosowaniu instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary było obligatoryjne;
- obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 343§ 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kk, polegającą na uwzględnieniu przez Sąd wadliwego wniosku prokuratora o skazanie oskarżonegoS. B.bez przeprowadzenia i wymierzeniu mu wskazanej w nim kary, pomimo, iż wniosek ten był niezgodny z zawarta wtoku postępowania przygotowawczego pomiędzy prokuratorem i oskarżonym ugoda co do wymiaru kary, która miła zostać orzeczona, co w konsekwencji spowodowało orzeczenie grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda, podczas gdy oskarżony wyraził zgodę na orzeczenie tej kary w rozmiarze 150 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator popierał apelację w zakresie dotyczącym obrazy przepisuart. 69 § 4 kki zmodyfikował wniosek w ten sposób, że wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez powołanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności dyspozycjiart. 69 § 4 kkoraz o utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.
Oskarżony na rozprawie apelacyjnej przyłączył się do stanowiska prokuratora.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności.
Co do zarzutu obrazy przepisów postępowania, a mianowicieart. 343§ 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kk, to jest to zarzut chybiony.
Co prawda w postępowaniu przygotowawczym prokuratorwstępnieuzgodnił z oskarżonym wystąpienie do Sądu Rejonowego z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie m.in za zarzucany mu czyn kary grzywny w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 10 zł każda – k. 20. Ale wraz z aktem oskarżenia prokurator złożył wniosek na podstawieart. 335 § 1 kpko wymierzenie oskarżonemuS. B.kary grzywny w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 10 zł każda ( k. 25).
Jak widać powyższy wniosek różnił się od uzgodnień z oskarżonym tym, iż zamiast wnioskowania o wymierzenie kary grzywny w liczbie 150 stawek dziennych w wysokości po 10 zł każda z nich prokurator zawnioskował o wymierzenie tej kary w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 10 zł każda z nich.
Sąd Rejonowy na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2015 r. na podstawieart. 343 § 1 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpkuwzględnił wniosek złożony przez prokuratora (z liczbą 50 stawek dziennych, zamiast 150 stawek), co znalazło odbicie w treści zaskarżonego wyroku.
Sąd pierwszej instancji tak postępując w rzeczywistości, nie uchybił jednak treści przepisów 343§ 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpk.
Zważyć należy, iżobecny na posiedzeniu prokuratorpoparł wniosek złożony w trybieart. 335 kpk,a oskarżony wyraził zgodę na wydanie wyrokuzgodnie z tymże wnioskiem( vide protokół posiedzenia k. 31). Tym samym strony zaaprobowały wymiar grzywny z wniosku sporządzonego w trybieart. 335 § 1 kk. - w liczbie 50 stawek dziennych w wysokości po 10 zł każda z nich. Przecież uzgodnienie zawarte na k. 20 nie było wnioskiem skierowanym w trybieart. 335 kpk– taki wniosek znajduje się na k. 25 i to ten wniosek popierał na posiedzeniu prokurator oświadczając, że „popiera wniosekzłożony w trybieart. 335 kpk”, a oskarżony oświadczył, że „wyraża zgodę na wydanie wyrokuzgodnie z wnioskiem złożonym w trybieart. 335 kpk”. Zatem na posiedzeniu doszło do modyfikacji konsensusu procesowego i obie strony zgodnie ustaliły wymiar kary grzywny na 50 stawek po 10 zł. stawka, a Sąd tak zmodyfikowany wniosek ( słusznie) uwzględnił.
Odnosząc się do zarzutu apelacji związanego z brakiem powołania dyspozycjiart. 69 § 4 kk,należy zauważyć, że skarżący nie podnosi, jakoby błędem Sądu Rejonowego było uznanie, iż co doS. B., w realiach niniejszej sprawy, zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek zart. 69 § 4 kk. Skarżący – jak wynika z uzasadnienia skargi apelacyjnej – zaaprobował stanowisko Sądu w kwestii zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Tym samym nie doszło, wbrew twierdzeniom skarżącego, do obrazy przepisu prawa materialnego –art. 69 § 4 kk- poprzez jego niezastosowanie.
Błędem Sądu pierwszej instancji było natomiast – jak trafnie zwrócił uwagę skarżący - niepowołanie wspomnianego przepisu w podstawie prawnej zastosowania środka probacyjnego. Zgodnie z treściąart. 69 § 4 kk. wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kkSąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Skoro zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że wypadek taki zachodzi (o czym świadczy uzasadnienie wyroku), winien był przypisując oskarżonemu popełnienie występku zart. 178a § 4 kk, orzekając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i stosując instytucję warunkowego zawieszenia jej wykonania obok powołanych w pkt 2 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku przepisówart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwskazać takżeart. 69 § 4 kk.
Wskazane uchybieniema charakter obrazy przepisów postępowania( a nie obrazy prawa materialnego) mającej wpływ na treść wyroku w rozumieniuart. 438 pkt 2 kpk- przepis art. 413 § 1 pkt 6 nakazuje bowiem zamieszczenie w treści wyroku zastosowanych przepisów ustawy karnej.
Z tego też powodu zaskarżony wyrok należało zmienić i uzupełnić podstawę prawną warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w pkt 2 części dyspozytywnej oart. 69 § 4 kk. Wniosek prokuratora o uchylenie zaskarżonego wyroku zawarty w apelacji był zbyt daleko idący. Zaznaczyć należy, że na rozprawie apelacyjnej prokurator zmodyfikował ten wniosek i domagał się jedynie zmiany zaskarżonego wyroku.
W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Na mocyart. 624 § 1 kpkze względów słusznościowych (postępowanie odwoławcze było wynikiem uchybienia formalnoprawnego Sądu pierwszej instancji) zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.