Sąd Rejonowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII GC 1513/15
Data wyroku: 2015-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Roszak
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 922 kc, art. 361§1 i 2 kc, art. 363 kc

Sygn. akt VIII GC 1513/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Sylwia Roszak
Protokolant stażysta Paulina Piotrowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. wB.
sprawy z powództwa(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.
przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2 237,34 zł (dwa tysiące dwieście trzydzieści siedem złotych trzydzieści cztery grosze) z ustawowymi odsetkami od dnia 7 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 729 zł (siedemset dwadzieścia dziewięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Sylwia Roszak

UZASADNIENIE
Powód(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościądomagał się zasądzenia od pozwanego(...) Spółki AkcyjnejwW.kwoty 2237,34 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 7 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż jest nabywcą wierzytelności przysługującejP. D.iE. D.z tytułu szkody komunikacyjnej z dnia 27 lutego 2015 r. wyrządzonej w pojeździe poszkodowanego marki(...)onr rej. (...)przez kierowcę ubezpieczonego w zakresie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Powód podał, iż w dniu 12 marca 2015 roku poszkodowani zawarli z(...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościązlecenie naprawy, w którym ustalono jej przedmiot i zakres. Warsztat zgodnie z treścią zlecenia naprawy zawartego z poszkodowanymi sporządził kalkulację naprawy numer(...)i przedłożył ją ubezpieczycielowi. Warsztat wykonując naprawę nie uwzględnił zastosowanych przez pozwany zakład ubezpieczeń potrąceń jako niezgodnych z treścią zlecenia. Powód wskazał dalej, iż po dokonanej naprawie warsztat wystawił fakturę na kwotę 2 996,98 zł orazfakturę nr (...)na kwotę 709,98 zł, a pozwany wypłacił odszkodowanie w łącznej wysokości 1469,62 zł. Podkreślił ponadto, że poszkodowani nie są uprawnieni do odliczenia podatku VAT. Powód wskazał, iż poszkodowani zawarli w dniu 12 marca 2015 roku z(...) sp. z o.o.umowę o przelew wierzytelności, a następnie spółka ta zawarła w dniu 22 maja 2015 roku z powodem umowę o powierniczy przelew wierzytelności.
Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 27 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy wB.w sprawie(...)orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwany w sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu i zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany zakwestionował twierdzenia powoda w zakresie zasadności dochodzonego odszkodowania oraz jego wysokości. Wskazał, iż w toku postępowania likwidacyjnego ustalono, że należne odszkodowanie winno wynieść 2631,97 zł, w tym z tytułu kosztów naprawy 1469,62 zł i tytułem najmu pojazdu zastępczego 1162,35 zł. Pozwany podał, iż z treści pozwu nie wynika ani podstawa ani okoliczności faktyczne uzasadniające roszczenie. Stwierdził, iż pozwany zweryfikował stawki za roboczogodzinę z kwoty 170 zł do 140 zł netto, zgodnie ze stawkami stosowanymi w autoryzowanych stacjach obsługi. Poza tym wskazał, iż powództwo nadaje się do oddalenia w zakresie kosztów pojazdu zastępczego z uwagi na brak legitymacji czynnej po stronie powoda do dochodzenia roszczeń.
W piśmie procesowym z dnia 8 października 2015 r. powód podtrzymał dotychczasowe żądanie. Wskazał, iż sprawa dotyczy wyłącznie odszkodowania za naprawę pojazdu poszkodowanego. Poza tym powód powołał się na orzeczenie Sądu Najwyższego, że poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania sprzedawców oferujących swoje usługi najtaniej. Poza tym dodał, iż poszkodowany ma prawo wyboru warsztatu naprawczego, w którym zdecydował się naprawić auto.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 27 lutego 2015 r. pojazd marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)stanowiący własnośćP. D.iE. D.został uszkodzony przez kierowcę ubezpieczonego u pozwanego w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody spowodowane ruchem pojazdów.
okoliczności bezsporne.
Poszkodowani zgłosili szkodę pozwanemu, który to zakład ubezpieczeń sporządził kalkulację naprawy opisując zakres uszkodzeń.
okoliczność bezsporna, nadto dowód: kalkulacja naprawy(...)– k. 9-14 akt.
W dniu 12 marca 2015 roku poszkodowani zawarli z warsztatem(...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.zlecenie naprawy, w którym ustalono przedmiot i zakres naprawy. Zakres naprawy odpowiadał zakresowi określonemu przez pozwanego w kalkulacji. Warsztat dokonał naprawy pojazdu, uszkodzeń, które powstały w wyniku zdarzenia z dnia 27 lutego 2015 roku i z tego tytułu wystawił poszkodowanymfakturę VAT numer (...)na kwotę 2996,98 zł brutto (2436,57 zł netto) orazfakturę VAT numer (...)na kwotę 709,98 zł brutto (577,22 zł netto). Koszty naprawy pojazdu(...)w związku ze zdarzeniem z dnia 27 lutego 2015 roku wyniosła łącznie kwotę 3706,96 zł.
dowód: zlecenie naprawy pojazdy – k. 18 akt, kalkulacja naprawy pojazdu – k. 19 – 22 akt, faktura za naprawę nr(...)– k. 23 – 24 akt, faktura za naprawę nr(...)– k. 25 akt.
Pozwany przyznał i wypłacił odszkodowanie za naprawę pojazdu(...)z tytułu przedmiotowej szkody w łącznej wysokości 1469,62 zł przy zastosowaniu stawki za roboczogodzinę 140 zł.
okoliczności bezsporne, dowód pismo pozwanego z dnia 26.05.2015 r. – strona 129 akt szkody.
W dniu 12 marca 2015 r. poszkodowaniP. D.iE. D.zbyli swoją wierzytelność wobec pozwanego z tytułu odszkodowania za uszkodzenie pojazdu na rzecz(...) sp. z o.o.wB., która z kolei w dniu 22 maja 2015 roku zawarła umowę z powodem o powierniczy przelew wierzytelności.

Dowód:

umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 12.03.2015 r.– k. 26 akt, umowa o powierniczy przelew wierzytelności z dnia 22.05.2015 r. – k. 33 akt.
Powód wezwał pozwanego do wypłaty odszkodowania .

Dowód:

wezwanie do zapłaty z dnia 19.06. 2015 r. – k. 39 akt.
Sąd zważył, co następuje:
Sąd dokonał powyższych ustaleń faktycznych na podstawie powołanych wyżej dokumentów prywatnych.
Z uwagi na treśćart. 328 § 2 k.p.c.Sąd poprzestał na wskazaniu dowodów, na których się oparł, natomiast nie omawiał dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie, albowiem żadnemu z nich nie odmówił wiarygodności.
Na podstawieart. 227 k.p.c.a contrario iart. 217 § 3 k.p.c.pominął wniosek dowodowy powoda o zwrócenie się do wskazanych w pozwie warsztatów o przedłożenie cennika zawierającego informację o stosowanych przez te warsztatu stawkach za roboczogodzinę. Należy bowiem zaznaczyć, że podane przez powoda warsztaty nie świadczą usług wB.lub okolicach, gdzie miało miejsce zdarzenie i naprawa uszkodzonego pojazdu. Tym samym dowód ten nie wykazałby stawek na rynku lokalnym, na którym została przeprowadzona naprawa i nie miał znaczenia dla sprawy. Poza tym z uwagi na brak dowodu przeciwnego zawnioskowanego przez pozwanego odnośnie uzasadnionych kosztów naprawy dowód ten był zbędny.
W przedmiotowej sprawie, bezsporny był fakt wystąpienia kolizji drogowej na skutek, czego uszkodzony został samochód osobowy marki(...)onr rej. (...).
Poza sporem w sprawie pozostawał fakt odpowiedzialności pozwanego za przedmiotową szkodę. Pozwany uznał bowiem roszczenie co do zasady, jak i w wysokości tytułem kosztów naprawy pojazdu do wypłaconej kwoty 1469,52 zł.
Sporna w sprawie była kwestia wypłaty powodowi odszkodowania za naprawę pojazdu ponad kwotę odszkodowania wypłaconą przez pozwanego.
Zgodnie zart. 509 § 1 i 2 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Cechą charakterystyczną przelewu jest nie wymaganie w zasadzie do jego dojścia do skutku zgody dłużnika. Istotne jest to, że zmiana osoby wierzyciela w wyniku przelewu następuje zatem z zachowaniem tożsamości stosunku zobowiązaniowego pod względem treści i przedmiotu.
Zatem, w wyniku umów przelewu wierzytelności z dnia 12 marca 2015 roku i 22 maja 2015 roku powód wszedł we wszelkie prawa i obowiązki wynikające z tytułu odszkodowania związanego ze zdarzeniem z dnia 27 lutego 2015 roku w pojeździe(...).
Stosownie do treściart. 822 § 1 k.c.w wykonaniu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pozwany przyjął odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność ponosi ubezpieczony. Świadczenie ubezpieczyciela obejmuje zapłatę sumy pieniężnej odpowiadającej wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody (art. 805 § 1 i 2 k.c.). Przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej są: zdarzenie, z którym przepis prawny łączy odpowiedzialność odszkodowawczą, powstanie szkody oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem i szkodą (art. 361 k.c.). W przypadku wystąpienia wymienionych przesłanek naprawienie szkody, przez podmiot do tego zobowiązany, powinno polegać na przywróceniu w majątku poszkodowanego stanu rzeczy naruszonego zdarzeniem wyrządzającym szkodę, nie może przewyższać jednak wysokości faktycznie poniesionej szkody.
Konkludując, umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym oraz wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie sprzeciwia się to ustawie lub właściwości (naturze) danego rodzaju stosunków (art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych). Świadczenie należne od ubezpieczyciela z tytułu umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały już w wyniku wystąpienia zdarzenia wyrządzającego szkodę osobie trzeciej, a który istnieje już od chwili wyrządzenia jej szkody.
W myślart. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) z ubezpieczenia OC przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem są zobowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
Stosownie zaś do art. 36 ust. 1 w/w ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie sumy gwarancyjnej.
Odnosząc powyższe przepisy do ogólnych norm prawa cywilnego należy wskazać, że zgodnie z treściąart. 363 § 1 k.c.naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże tylko w sytuacji gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
Stosownie do cytowanego przepisu naprawienie szkody może polegać albo na restytucji naturalnej albo na zapłacie odszkodowania naturalnego. Wyboru, o którym mowa w§ 1 art. 363 k.c.dokonuje się przez złożenie stosownego oświadczenia drugiej stronie. Przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Jeżeli do osiągnięcia tego celu konieczne jest użycie nowych elementów, to poniesione na nie wydatki wchodzą w skład kosztów naprawienia szkody przez przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. W konsekwencji powyższe wydatki obciążają osobę odpowiedzialną za szkodę.
Powszechnie przyjmuje się, iż w polskim systemie prawnym obowiązuje zasada pełnego odszkodowania. Zakres obowiązku naprawienia szkody normuje zaś w podstawowy sposóbart. 361 k.c.Nakłada on co do zasady na zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedzialność ograniczaną normalnymi następstwami działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła oraz stratami, które poszkodowany poniósł bądź (także) korzyściami, których w wyniku wyrządzenia szkody nie uzyskano.
W niniejszym stanie faktycznym mamy do czynienia z kolizją drogową i powstałą w ten sposób szkodą majątkową. Pojazd należący do poszkodowanych uległ uszkodzeniu – i co za tym idzie – naprawienie doznanego w ten sposób przez powoda uszczerbku, mając na uwadze umowy sprzedaży wierzytelności, wymaga zapłacenia na rzecz powoda określonej sumy pieniężnej.
Należy zaznaczyć, iż odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje zaś niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku. Efekt w postaci naprawienia szkody osiągnięty zostaje wtedy, gdy w wyniku prac naprawczych uszkodzony samochód doprowadzony zostaje do stanu technicznej używalności odpowiadającej stanowi przed uszkodzeniem. Odszkodowanie ma przy tym wyrównać uszczerbek w sferze majątkowej poszkodowanego polegający na utraceniu lub zmniejszeniu aktywów albo zwiększeniu lub powstaniu nowych pasywów a nie przyczynić się do wzbogacenia (zob.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 903/00, niepubl., OSNC z 2003 r., Nr 1, poz. 15; postanowienie składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2006 r., III CZP 91/2005, LEX nr 180669). Przywrócenie stanu poprzedniego polega na odzyskaniu (przez naprawę lub odtworzenie) użyteczności i walorów estetycznych sprzed wypadku. Restytucja naturalna oznacza nie tylko przywrócenie stanu poprzednio istniejącego, lecz również stworzenie takiego stanu, który w przybliżony sposób zaspokajałby, jak poprzednio, naruszone potrzeby poszkodowanego. Restytucja naturalna nie musi zatem oznaczać konieczności doprowadzenia rzeczy do identycznie takiego samemu stanu, jaki posiadała przed wyrządzeniem szkody (por. wyroki Sądu Najwyższego – z dnia 19 lutego 2003 r., V CKN 169/00 niepubl., LEX nr 83828; z dnia 7 listopada 1990 r., I CR 637/90, OSP z 1991 r., z.7, poz. 190 i z dnia 29 listopada 1982 r., I CR 377/82, OSNC z 1983 r., nr 9, poz. 134).
W uzasadnieniu uchwały z dnia 13 czerwca 2003 r., sygn. akt III CZP 32/03 Sąd Najwyższy podniósł, iż poszkodowanemu przysługuje wybór odpowiedniego warsztatu naprawczego, któremu powierzy on dokonanie naprawy uszkodzonego pojazdu.
W niniejszej sprawie powód wykazał istnienie wszystkich elementów uzasadniających zasądzenie na jego rzecz odszkodowania z tytułu poniesionych przez poszkodowanego kosztów naprawy. Powód udowodnił, że w dniu 27 lutego 2015 roku zaistniało zdarzenie, z którego wynika odpowiedzialność pozwanego. Wykazał, że poszkodowani w związku z tym zdarzeniem ponieśli szkodę w wysokości wskazanej w treści faktur wystawionych przez powoda. Nadto udowodnił, że nabył od(...) sp. z o.o.wierzytelność, którą ta spółka nabyła od poszkodowanych. Pozwany zaś nie kwestionował ani faktu, że zdarzenie drogowe miało miejsce, ani okoliczności, że zakład naprawczy obciążył poszkodowanych fakturami VAT na kwotę wskazaną w treści pozwu. Pozwany stwierdził jednak, że wysokość kosztów naprawy została zawyżona i zweryfikowano stawki za roboczogodzinę z kwoty 170 zł do 140 zł oraz nie dokonano zapłaty podatku VAT.
W istocie zatem zarzuty pozwanego sprowadzały się do stwierdzenia, że koszty naprawy w wysokości ustalonej przez zakład naprawczy nie pozostają w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą, są bowiem wygórowane.
Należy przy tym zaznaczyć, iż w zakłady ubezpieczeń w szkodach, w tym pozwany, w których poszkodowani żądają odszkodowania ustalonego kosztorysowo zawsze domagają się przedłożenia faktur i wykazania, czy pojazd został naprawiony. Zatem należy uznać postępowanie pozwanego, który po przedłożeniu faktury przez poszkodowanego czy nabywcę wierzytelności nadal kwestionuje wysokość szkody za sprzeczne z dobrymi obyczajami, w szczególności gdy sam nie przedstawia żadnych dowodów mogących świadczyć o zawyżonych kosztach.
W ocenie Sądu, pozwany nie wykazał zasadności swojego twierdzenia. Poszkodowani dokonali naprawy wzakładzie (...) sp. z o.o.Z tego tytułu zakład naprawczy obciążył poszkodowanych kwotą wskazaną w fakturach, a zakres uszkodzeń wskazany na fakturach odpowiada zakresowi ustalonemu przez pozwanego. Obowiązek zapłaty tej kwoty przez poszkodowanych stanowi niewątpliwie, zdaniem Sądu, uszczerbek majątkowy, podlegający zwrotowi w ramach odszkodowania. Nie można podzielić przy tym stanowiska pozwanego, iż przyjęte przez powoda stawki robocizny wykraczają poza normalne następstwa zdarzenia, z których szkoda wynikła. Wprawdzie poszkodowany ma obowiązek dążenia do ograniczenia wysokości szkody, nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem poszukiwania wykonawcy stosującego stawki najniższe. Taki obowiązek w praktyce powodowałby bowiem dla poszkodowanego wydłużenie okresu likwidacji szkody, a co za tym idzie - również zwiększenie wysokości szkody. Zdaniem Sądu, poszkodowany ma prawo wybrać taki zakład, który, w jego ocenie, gwarantuje najpełniej rzetelność naprawy. Jednocześnie ewentualna ocena związku przyczynowo – skutkowego między zdarzeniem, a szkodą winna, zdaniem Sądu, sprowadzać się jedynie do oceny, czy wysokość kosztów naprawy nie jest rażąco, wyjątkowo, niewspółmiernie wysoka. W przedmiotowej sprawie, nie mieliśmy do czynienia z przypadkiem zawyżenia kosztów naprawy. Z tego względu brak jest podstaw do obniżenia wysokości odszkodowania poprzez zastosowanie niższej stawki za jedną roboczogodzinę. Powód wykazał bowiem zaistnienie szkody na skutek kolizji, związek przyczynowy pomiędzy zaistnieniem szkody a jej wysokością w zakresie kosztów naprawy. Skoro zatem pozwany podniósł, że zakład naprawczy zastosował zawyżone stawki, to na nim, zdaniem Sądu, spoczął ciężar dowodu wykazania, iż stawki te znacząco odbiegają od wysokości średnich stawek obowiązujących na rynku lokalnym i nie były normalnym następstwem szkody, zgodnie zart. 6 k.c.Pozwany nie złożył w tym zakresie jednak żadnych wniosków dowodowych. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że pozwany nie wykazał, że koszty naprawy wykraczały poza normalne następstwa szkody.
Jeszcze raz należy podkreślić, że poszkodowani nie mieli obowiązku szukać na rynku nowych części zamiennych w najniższej cenie ani warsztatu naprawczego, który ma najniższe ceny za usługi. Powód zlecił wykonanie naprawy pojazdu w warsztacie na rynku lokalnym i zapłacił za wykonaną usługę. Na tą okoliczność przedstawiłfaktury VAT nr (...).
Zdaniem Sądu do odszkodowania należało wliczyć także podatek od towarów iusług (...), co zresztą nie było kwestionowane przez pozwanego. Warto przy tym podkreślić, że jak wynika z uchwały z dnia 17 maja 2007 r. Sądu Najwyższego, sygnatura III CZP 150/06 odszkodowanie przysługujące na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego za szkodę powstałą w związku z ruchem tego pojazdu, ustalone według cen części zamiennych i usług, obejmuje kwotę podatku od towarów i usług (VAT) w zakresie, w jakim poszkodowany nie może obniżyć podatku od niego należnego o kwotę podatku naliczonego.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu rzeczywista szkoda poniesiona przez poszkodowanych w wyniku zdarzenia z dnia 27 lutego 2015 r. jest równa kwocie z przedstawionych przez powoda faktur i wraz z podatkiem VAT wynosi 3706,96 zł.
Mając na uwadze wysokość odszkodowania uznaną przez ubezpieczyciela i wypłaconą poszkodowanym tj. kwotę 1469,62 zł, Sąd zasądził w pkt. I wyroku dalszą kwotę niezbędną do pokrycia całości wyrządzonej szkody tj. 2237,34 zł, co łącznie odzwierciedla wysokość rzeczywistej szkody poniesionej przez powoda.
Mając powyższe na uwadze Sąd w punkcie 1 wyroku na podstawieart. 509 k.c.w zw. zart. 822 k.c.,art. 436 §2 k.c.i415 k.c.oraz w zw. zart. 361 § 1 i 2 k.cw zw. zart. 363§1 k.c.i w zw. z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę w wysokości 2237,34 zł, gdyż jest to pozostała kwota odszkodowania należna powodowi z tytułu szkody powstałej w wyniku zdarzenia z dnia 27 lutego 2015 roku (pomniejszona o wypłacone odszkodowanie przez pozwanego), która stanowi szkodę w pojeździe.
O odsetkach od zasądzonej należności Sąd orzekł na mocyart. 481 k.c.w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli zasądzając je od dnia 31 marca 2015 roku. Zgodnie z art. 14 ust. 1 powołanej ustawy wypłata należnego odszkodowania powinna nastąpić w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody. Po upływie tego terminu ubezpieczyciel popada w zwłokę.
O kosztach procesu orzeczono mając na uwadze przepisart. 98 kpc, przewidujący zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Z uwagi na fakt, iż powód wygrał sprawę należą mu się poniesione przez niego koszty. Koszty poniesione przez powoda objęły: opłatę sądową od pozwu w kwocie 112 zł, opłatę od pełnomocnictwa 17 zł i koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika 600 zł (§ 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, (Dz. U. nr 163, poz. 1349, ze zm.). W tym stanie rzeczy, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 729 zł.
SSR Sylwia Roszak