Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 197/15
Data wyroku: 2015-03-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Barbara Braziewicz, Gabriela Sobczyk, Maryla Majewska-Lewandowska
Słowa kluczowe: Orzeczenie
Podstawa prawna: 767^4^ § 1 kpc w zw z art. 766 kpc i art. 367 § 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc

Sygn. akt III Cz 197/15

POSTANOWIENIE
Dnia 10 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Barbara Braziewicz (spr.)
Sędziowie:   SO Gabriela Sobczyk
SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2015 r.
sprawy z powództwaM. K.
przeciwkoJ. K.
o alimenty – w przedmiocie wniosku o zabezpieczenie
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Rejonowego wR.
z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt IV RC 931/14
postanawia:

oddalić zażalenie.
SSR (del.) Maryla Majewska-Lewandowska SSO Barbara Braziewicz SSO Gabriela Sobczyk
Sygn. akt III Cz 197/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014r, Sąd Rejonowy w(...)oddalił wniosek powodaM. K.o udzielenie zabezpieczenia roszczenia poprzez zobowiązanie pozwanejJ. K.do łożenia na jego rzecz kwoty po 2.500 zł miesięcznie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W uzasadnieniu wskazał, iż swoje roszczenie powód opiera na przepisieart. 614k.r.i o. lub na podstawieart. 60 §1 k.r.i o. w zw. zart. 614k.r.i o. oraz na podstawieart. 130 k.r.i o. Strony pozostają w separacji 12 lat, w tym czasie nie pomagały sobie wzajemnie. Powód został skazany za znęcanie się nad rodziną. Jest osoba zdolną do pracy, która od około 8 lat utrzymuj się z pomocy osób trzecich. Zdaniem Sądu w najmniejszym stopniu powód nie uprawdopodobnił, aby względy słuszności wymagały udzielenia mu przez pozwaną pomocy. Nie uprawdopodobniono również stanu niedostatku powoda, który twierdzi, iż na swoje utrzymanie potrzebuj 4.500zł miesięcznie, w tym miesięcznie na koszty wypoczynku 500zł, a na samochód l.OOOzł. Tego rodzaju potrzeby wskazują na wysoką stopę życiową powoda. Biorąc pod uwagę liczne oferty pracy dla osób z kwalifikacjami powoda i jego zgłoszenie się do urzędu pracy dopiero w 2014r., a więc po 6 latach pozostawania bez pracy, Sąd uznał, iż nie można było uznać stanu niedostatku po stronie powoda z uprawdopodobniony. Powód nie uprawdopodobnił także, że separacja pociągnęła za sobą znaczące pogorszenie sytuacji powoda. Z tych względów Sąd Rejonowy wniosek powoda w oparciu oart.730§l k.p.c.,art.732k.p.c. orazart.753 k.p.c.oddalił, uznając roszczeni powoda za nieuprawdopodobnione.
Rozstrzygnięcie to zaskarżył powód zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący: niepodejmowania przez powoda zatrudnienia z własnej woli przez okres 8 lat, zgłoszenie się przez niego do urzędu pracy dopiero w 2014r., podczas gdy brak jest dowodów na te okoliczności, naruszenie prawa materialnego poprzez błędną subsumcję polegającą na konkluzji, iż nie uprawdopodobniono, aby istniały względy słuszności, podczas gdy wynikają one z korzystania wyłącznie przez pozwaną z ich wspólnego majątku oraz z sukcesów powoda w stworzeniu dobrze prosperującego przedsięwzięcia biznesowego oraz nieuprawdopodobnienia, iżby powód był w niedostatku, podczas gdy brak jest dowodów na te okoliczności. We wnioskach skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 2.500zł tytułem zabezpieczenia i zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych za postępowanie zażaleniowe.
W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie może odnieść skutku.
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji należy uznać za trafne. Dokonane przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne i prawne Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, uznając, iż nie ma potrzeby ich ponownego przywoływania.
Konieczną przesłanką do udzielenia zabezpieczenia w sprawach o alimenty zgodnie zart. 753 k.p.c.jest uprawdopodobnienie istnienia roszczenia na tyle wiarygodnie, by na podstawie poczynionych przez Sąd ustaleń można było uznać za uprawdopodobnione fakty, na które strona się powołuje. Należy zgodzić się z Sądem Rejonowym, iż powód z tego obowiązku w niezbędnym zakresie do uwzględnienia jego wniosku nie wywiązał się, mianowicie nie uwiarygodnił, że dochodzone roszczenie mu przysługuje. W szczególności trafnie uznał Sąd meriti, iż powód nie uprawdopodobnił, iż pozostaje w niedostatku, że separacja pociągnęła za sobą znaczące pogorszenie jego sytuacji życiowej, nadto, iż względy słuszności wymagają udzielenia powodowi przez pozwaną pomocy.
Istnienie i zakres obowiązku alimentacyjnego między małżonkami wobec których orzeczono separację winien opierać się, jak trafnie zauważył Sąd meriti, na regulacjiart. 614k.r.i o. W niniejszej sprawie wobec orzeczenia separacji małżonkówK.bez orzekania o winie któregokolwiek z małżonków, na podstawieart. 60 §1 k.r.i o. w zw. zart. 61’k.r.i o. oraz na podstawieart. 130 k.r.i o., zatem przy uwzględnieniu kryterium pozostawania powoda w niedostatku.
Przede wszystkim jednak należy zauważyć, iż małżonkowie pozostający w separacji obowiązani są do wzajemnej pomocy, jeżeli tego wymagają „względy słuszności". Powód nie uprawdopodobnił, aby w jego sytuacji takie względy zaistniały. Nie wykazał, iż pozostaje w trudnej sytuacji życiowej, materialnej, że np. poważnie choruje, że wymaga pomocy finansowej i wsparcia pozwanej. Równocześnie orzekając w niniejszej sprawie należało mieć na uwadze, iż strony pozostają w separacji od 12 lat, w tym czasie nie pomagały sobie wzajemnie, nadto powód został skazany za znęcanie się nad rodziną.
Powód nie wykazał także, że separacja w istotny sposób pogorszyła jego sytuację życiową. Separacja pomiędzy małżonkamiK.została orzeczona w roku 2004, zatem ponad 10 lat temu, w tym czasie powód sam utrzymywał się i nie korzystał ze wsparcia pozwanej. Powód nie wyjaśnił w sposób przekonywujący dlaczego obecnie, po tak długim okresie czasu od momentu orzeczenia separacji, wystąpił wobec pozwanej ze swoim żądaniem i co go skłoniło do tego.
Także powód nie uprawdopodobnił pozostawania w niedostatku. Małżonek wobec którego orzeczono separację znajduje się w niedostatku wtedy, gdy własnymi siłami nie jest w stanie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Tymczasem z zeznań samego powoda wynika, iż posiada on jako technik budowlaniec wysokie kwalifikacje zawodowe ( kierownika budowy, inspektora budowlanego, specjalisty od kładzenia kafelek ), także dodatkowo ma uprawnienia kierowcy do kierowania pojazdami kategorii B, C i D. Zatem powód ma kwalifikacje zawodowe pozwalające mu na znalezienie pracy zarobkowej odpowiedniej do jego wieku, stanu zdrowia i posiadanych umiejętności. Mimo to, od wielu lat pozostaje bez stałej pracy, co więcej w sposób efektywny nie dąży do poprawy swojej sytuacji zawodowej. Od wielu lat nie podejmuje stałej pracy, mimo, iż z dołączonych do akt informacji wynika, iż na rynku pracy jest szereg ofert, które pozwoliłyby mu na uzyskanie wynagrodzenia na średnim poziomie. Powód z jednej strony twierdzi, iż na swoje utrzymanie potrzebuje ponad przeciętną kwotę 4.500zł miesięcznie, w tym miesięcznie na koszty wypoczynku 500zł, a na samochód l.OOOzł, równocześnie jednak nie podejmuje pracy, mimo licznych ofert zatrudnienia w Urzędach Pracy dla osób z jego kwalifikacjami. W ocenie Sądu Okręgowego powód nie uprawdopodobnił w żaden sposób, iż zachodzą jakiekolwiek przeszkody powodujące, iż powód w swoim zakresie nic mógł i nadal nie może zaspokajać swoich usprawiedliwionych potrzeb życiowych. Zgodzić się należy z Sądem meriti, iż biorąc pod uwagę liczne oferty pracy dla osób z kwalifikacjami zawodowymi powoda i jego zgłoszenie się do urzędu pracy dopiero w 2014r., a więc po 6 latach pozostawania bez pracy, nie można było uznać stanu niedostatku po stronie powoda za uprawdopodobniony.
Z uwagi na powyższe argumenty, na tym etapie postępowania, rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego uznać należy za trafne i prawidłowe, albowiem istotnie zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda jakiejkolwiek kwoty tytułem zabezpieczenia alimentów, byłoby nieuzasadnione. Z powyższych względów, a także mając na uwadze argumentacją Sądu pierwszej instancji oddalono zażalenie na skutek nie stwierdzenia wad zaskarżonego postanowienia wskazanych w zażaleniu przez powoda i podlegających uwzględnieniu z urz:;du.
Na koniec podnieść należy, iż orzeczenie w przedmiocie zabezpieczenia roszczenia ma jedynie charakter tymczasowy, nietrwały. Jeżeli w toku dalszego postępowania zajdą okoliczności uzasadniające uchylenie lub zmianę powyższego orzeczenia, strony uprawnione są do zgłoszenia stosownych wniosków. Samo tylko orzeczenie w przedmiocie zabezpieczenia, nie przesądza jeszcze o ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy.
Reasumując, zaskarżone orzeczenie je st prawidłowe i dlatego zażalenie powoda jako bezzasadne oddalono, w oparciu o prze. isart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
SSR (del.) Maryla Majewska-Lewandowska SSO Barbara Braziewicz SSO Gabriela Sobczyk