Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 145/14
Data wyroku: 2015-11-05 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Lucyna Tatarowicz, Agnieszka Domańska
Podstawa prawna: Handel Ludźmi

Sygn. akt. XII K 145/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 listopada 2015 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Domańska
Ławnicy:   Elżbieta Lucyna Tatarowicz
Alicja Gołaszewska
Protokolanci:   Izabela Pałyska, Agnieszka Walecka
przy udziale Prokuratorów: Radosława Cieślińskiego, Krzysztofa Stańczuka, Magdaleny Kołodziej, Moniki Harasim, Radosława Jancewicza

po rozpoznaniu: w dniach 24 lutego, 18 marca, 24 kwietnia, 15 maja, 8 czerwca, 15 lipca, 10 września i 5 listopada 2015 roku
sprawy:
1.A. A. (1),s.A.iR.,urodzonego (...)wO.,
2.A. A.,s.S.iA.(A.),urodzonego (...)wW.,

oskarżonych o to, że:

    I.na początku maja 2008 roku wW.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu oraz wespół z dwoma nieustalonymi mężczyznami obywatelstwa(...), którzy posługiwali się imionamiN.iA.dopuścili się handlu ludźmi -K. N.w ten sposób, iż zwerbowali wyżej wymienioną pokrzywdzoną na terenie(...)wW., a następnie wykorzystując jej stan bezradności spowodowany upojeniem alkoholowym oraz zażyciem kokainy przekazaliK. N.za kwotę 650 EURO w celu wykorzystania w prostytucji dwóm ustalonym mężczyznom obywatelstwa(...), wobec których toczą się odrębne postępowania karne,
    tj. o czyn zart. 189a § 1 kk,
a nadtoA. A. (1)o to, że:
II.w dniu 26 maja 2008 roku wW.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną obywatelstwa(...), przeciwko któremu toczy się odrębne postępowania karne, dopuścił się handlu ludźmi - małoletniąJ. D.(ur. (...)) w ten sposób, iż po zwerbowaniu wyżej wymienionej pokrzywdzonej na terenie(...)wW.przez wyżej wymienionego ustalonego mężczyznę przechował ją przez jedną noc w swoim mieszkaniu, a następnie wprowadzającJ. D.w błąd, iż zapewni jej pracę, przekazał pokrzywdzoną w celu wykorzystania w prostytucji ustalonej kobiecie obywatelstwa(...)i ustalonemu mężczyźnie obywatelstwa(...), wobec których toczą się odrębne postępowania karne,tj. o czyn zart. 189a § 1 kk,
III.w bliżej nieokreślonym dniu około 9 listopada 2009 roku na stacji paliw zlokalizowanej na trasieW.-G.woj.(...)dopuścił się handlu ludźmi -J. K.w ten sposób, iż stosując podstęp sprowadzający się do zaaranżowania spotkania wyżej wymienionej pokrzywdzonej z nieustalonym mężczyzną narodowości(...)posługującym się imieniemM.pod pretekstem nawiązania znajomości ukierunkowanej na stworzenia nieformalnego związku, przekazałJ. K.wyżej wymienionemu mężczyźnie w celu wykorzystania w prostytucji,tj. o czyn zart. 189a § 1 kk,

    IV.nieustalonego dnia w okresie od trzeciej dekady listopada 2009 roku do dnia 1 grudnia 2009 roku wW.woj.(...)dopuścił się handlu ludźmi -Z. M.w ten sposób, iż zwerbował wyżej wymienioną pokrzywdzoną na terenie(...)wW., a następnie wykorzystując jej niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania wynikającą z upośledzenie umysłowego w stopniu umiarkowanym oraz cech osobowości, a także wprowadzającZ. M.w błąd, iż zapewni jej pracę, przekazał pokrzywdzoną za kwotę 350 EURO w celu wykorzystania w prostytucji ustalonemu mężczyźnie obywatelstwa(...), wobec którego toczy się odrębne postępowanie karne,
    tj. o czyn zart. 189a § 1 kk

orzeka:
I. oskarżonegoA. A.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia i za ten czyn na podstawieart. 189a § 1 kk kkwymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 45 § 1 kkorzeka wobec niego przepadek równowartości kwoty 150 (sto pięćdziesiąt) euro tj. korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa;
II. oskarżonegoA. A. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, wyczerpującego ustawowe znamionaart. 189a § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 189a § 1 kkwymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a a podstawieart. 45 § 1 kkorzeka wobec niego przepadek równowartości kwoty 150 (sto pięćdziesiąt) euro tj. korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa;
III. oskarżonegoA. A. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia, wyczerpującego ustawowe znamionaart. 189a § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 189a § 1 kkwymierza mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
IV. oskarżonegoA. A. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia, przyjmując że przypisany mu czyn popełnił w bliżej nieokreślonym dniu w okresie październik-listopad 2009 roku, wyczerpującego ustawowe znamionaart. 189a § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 189a § 1 kkwymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a na podstawieart. 45 § 1 kkorzeka wobec niego przepadek równowartości kwoty 350 (trzysta pięćdziesiąt) euro tj. korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa;
V. oskarżonegoA. A. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia, wyczerpującego ustawowe znamionaart. 189a § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 189a § 1 kkwymierza mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
VI.na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk, 85akkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kk, tj. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku, łączy wymierzone oskarżonemuA. A.w punktach II - V kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności,
V. na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoA. A. (1)kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28 września 2013 roku do dnia 20 grudnia 2013 roku;
VI.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. L.kwotę 1620 (tysiąca sześciuset dwudziestu) złotych, powiększoną o stawkę 23% podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawej udzielonej z urzędu oskarżonemuA. A.w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem I Instancji;
VII.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. Z.kwotę 1740 (tysiąca siedmiuset czterdziestu) złotych, powiększoną o stawkę 23% podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawej udzielonej z urzędu oskarżonemuA. A.w postępowaniu przed Sądem I Instancji;
VIII. zwalniaA. A.iA. A. (1)od ponoszenia kosztów postępowania, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
XIIK 145/14

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy na podstawie ujawnionego w toku postępowania sądowego materiału dowodowego ustalił następujący stan faktyczny:

K. N.w 2007 roku przyjechała doW.i w okresie 2007-2008 roku przebywała wW., utrzymując się z uprawiania prostytucji naD.i w jego okolicy oraz z kradzieży. W kwietniu 2008 roku jeden z jej klientów zaproponował jej wyjazd do(...), gdzie przebywała do maja 2008 roku i zarabiała uprawiając prostytucję. Po powrocie do(...)na początku maja 2008 rokuK. N.znowu przebywała naD., gdzie w kilka dni po powrocie zL.spotkała dawnego znajomego - oskarżonegoA. A., którego znała pod przezwiskiemO.. Podczas drugiego lub trzeciego spotkania po powrocieK. N.z(...), spożywała ona razem zA. A.alkohol.A.poinformował ją, że musi coś załatwić, ale wróci na dworzec i wtedy pójdą razem do baru.A.wrócił z trzema innymiB.- oskarżonymA. A.oraz jego synem (lub synem jego konkubiny)P.
(...)i zN.i w piątkę zaczęli odwiedzać kolejne bary, w których spożywali alkohol.A.wiedząc, żeK. N.zajmuje się prostytucją zaproponował jej, pracę „na procent” z jego znajomymi, jako prostytutka, ale odmówiła. Mimo to oskarżeni skontaktowali się z zajmującym się sutenerstwemD. Y.i przekazali mu informację, że przebywają z dziewczyną, która chce pracować i zaproponowali, aby rozmówca przyjechał i porozmawiał zK. N.. Po pewnym czasie do baru przyjechali zajmująca się prostytucją i sutenerstwemK. Ł.i jej mążD. Y.,Ł.zaczęła opowiadaćK. N.o swoim zajęciu – uprawianiu prostytucji przy drodze oraz zarobkach. ZaproponowałaK. N.30% zarobionych przez nią pieniędzy, jeśli zdecyduje się pracować wspólnie z nimi, jednocześnie jednak nie chciała dać pieniędzyD. Y.na zapłatę zaK. N.– miała ukryte przed nim pieniądze dla swojej matki.K. N.nie zgodziła się na tę propozycje i razem z oskarżonymi,P.iN.opuściła bar i pojechali do kolejnego. W tymbarze (...)dalej piła alkohol, zażyła także otrzymaną odA. A.kokainę i zaczęła tracić kontakt z rzeczywistością. W tym czasie, gdyK. N.była odurzona alkoholem i kokainą do baru przyjechaliA. A. (5)oraz jej braciaB.A.iD.A., do których dzwonił wcześniejA. A. (7), informując ich o możliwości kupnaK. N..B.A.zaczął prowadzić zA. A.negocjacje dotycząceK. N.. Ostatecznie została ustalona cena za przejęcieK. N.w wysokości 650 euro iB.A.ze swoim bratem uiścili tę kwotę, następnieA. A. (5)z braćmi, mężemY., jego synemS. E.iK. B. (1)(konkubinaA.) zabraliK. N.samochodem do swojego miejsca pobytu w okoliceW..A. A.,A. A. (7),P.iN.podzielili się pieniędzmi uzyskanymi zaK. N.. Następnego dniaK. N.dowiedziała się odA. A. (5), że ta zapłaciła za nią 4000 złotychO.i że teraz musi to odpracować jako prostytutka. Taką samą informację otrzymała odB.A., który zawiózł ją na drogę, gdzie po zastraszeniu jej przezA.iA.zaczęła pracować jako prostytutka. Po krótkim czasieK. N.zamieszkała zS. E., któremu przekazywała pieniądze zarobione na uprawianiu prostytucji.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2015 roku sygn. akt VIIIK 156/13 (nieprawomocny)B. E.A.został uznany za winnego tego, że na przełomie kwietnia i maja 2008 roku wW.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zS. E.ps. (...)dopuścił się handlu ludźmi w ten sposób, że po przeprowadzeniu negocjacji przyjął za kwotę 650 euro odA. A. (1)i trzech innych nieustalonych mężczyzn obywatelstwa(...)o imionachO.ps. (...),N.iA.w celu jej dalszego przekazania temużS. E.w zamian za zwrot mu powyższej kwoty w celu wykorzystania w prostytucjiK. N., którą wcześniej wskazani czterej mężczyźni doprowadzili do stanu bezradności upijając alkoholem i częstując kokainą, tj. czynu zart. 189a § 1 k.k.

J. D.urodziła się (...). W maju 2008 rokuJ. D.przyjechała doW., gdzie naD.poznałaB.-G. I.–(...).M.zaproponowałJ. D.pracę, nie wskazując wprost, że propozycja dotyczy prostytucji, ale użył słów które sugerowały to.J. D.z uwagi na brak pieniędzy zgodziła się na propozycjęM.i razem z nim pojechała do sklepu, przy którym spotkali się z oskarżonymA. A.. Następnie razem z mężczyznami i towarzyszącąA.kobietą, jego konkubinąS.D.,J. D.pojechała do domu, w którym mieszkał oskarżony. Po spędzonej tam nocy 26 maja 2008 roku oskarżonyA.przekazał jąM., a ten zawiózł ją na spotkanie zK. Ł.iD. Y.,J. D.rozmawiała zK. Ł., aM.rozmawiał zD. Y..J. D.zdecydowała się pojechać zŁ.iS., przed blokiem w którym mieszkaliŁ.iS.,Ł.poinformowała ją, jaki charakter pracy jej proponuje,J. D., której zależało na zarabianiu pieniędzy, przystała na tę propozycję myśląc, że będzie pracowała w agencji towarzyskiej. W rozmowieJ. D.wskazała, że nie ma dowodu osobistego z uwagi na to, że jest niepełnoletnia. Od następnego dniaJ. D.rozpoczęła pracę jako prostytutka na drodze w okolicyK., zamieszkała zK. Ł.iD. Y., pracując jako prostytutka i przekazując im zarobione pieniądze.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2015 roku sygn. akt XVIII K 132/14 (nieprawomocny)K. Ł.została uznana za winną tego, że w dniu 27 maja 2008 r. wW.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną obywatelstwa(...), wobec którego toczy się odrębne postępowanie karne, dopuściła się handlu ludźmi – małoletniąJ. D.(ur. (...)) w ten sposób, że przyjęła od dwóch ustalonych mężczyzn narodowości(...), wobec których toczą się odrębne postępowania karne za nieustaloną kwotę w celu wykorzystania w prostytucji małoletniąJ. D., która uprzednio została zwerbowana naD.wW., a w tym po jej uprzednim wprowadzeniu w błąd przez jednego z w/w ustalonych mężczyzn narodowości(...), co do zapewnienia jej zatrudnienia, a następnie do dnia 1 czerwca 2008 r. czerpała korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezJ. D.nadrodze nr (...)w okolicach m.T.w ten sposób, że codziennie pobierała od pokrzywdzonej wszystkie zarobione przez nią pieniądze w kwocie co najmniej 500 zł dziennie, przy czym czynu tego dopuściła się czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, tj. czynu zart. 189a § 1 kkw zb. zart. 204 § 2 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kk.
J. K.od lata 2009 roku pracowała jako prostytutka przy drodze w okolicyK., do czego namówili jąB.A.,D.A.iA. A. (5).J. K.oddawała im zarobione pieniądze, ale po pewnym czasie uciekła od nich, nie odbierała od nich telefonów, a gdyB. A.udało się z nią skontaktować, poinformowała go, że nie chce do nich wracać. W kilka tygodni po ucieczce, w październiku-listopadzie 2009 rokuJ. K.przyjechała doW.na bazar naS.(...)na zakupy. Spotkała tam oskarżonegoA. A. (1), który ją zaczepił i zaczął z nią rozmawiać. Podczas rozmowy oskarżony wprowadziłJ. K.w błąd, co do swoich dalszych planów i zaproponował jej, że pozna ją ze swoim kolegą, który szuka dla siebie dziewczyny – miał to być układ towarzyski, na któryJ. K.zgodziła się, licząc na to, że pozna kogoś normalnego, z kim mogłaby zamieszkać i ułożyć sobie życie. Po uzyskaniu za pomocą podstępu zgodyJ. K.,A. A. (7)pojechał z nią na stację benzynową w okolicyG., gdzie poznałaB.o imieniuM.i jego wujka. Wsiadła razem zM.do samochodu, w samochodzieB.powiedział jej, że zamieszkają razem, a jeśli nie będzie jej się podobało, to wróci do domu. W tym czasie wujekM.rozmawiał na stacji benzynowej z oskarżonymA., po zakończeniu rozmowy wujek wrócił do samochodu i odjechali razem. Do mieszkaniaM.wG.przyjechali bez wujka, którego po drodze odwieźli do domu. Na miejscu na drugi dzień po przyjeździe,M.kupiłJ. K.ubrania odpowiednie do uprawiania prostytucji i poinformował ją, że wie iż pracowała, jako prostytutka dlaB. A.i teraz będzie pracować dla niego. Od tej poryJ. K.pracowała jako prostytutka, zarobione pieniądze oddającM.. Przed Bożym NarodzeniemJ. K.uciekła odM..

Z. M.zgodnie z zaświadczeniami psychiatrycznymi z dnia 31 października 2000 roku i 10 marca 2003 roku jest osobą upośledzoną umysłowo w stopniu umiarkowanym. Pod koniec 2009 rokuZ. M.spędzała czas m.in. naD.wW., gdzie w listopadzie/grudniu 2009 roku jej koleżanka przedstawiła jej oskarżonegoA.-A.. Oskarżony zaoferował jej pomoc w znalezieniu pracy, nie wskazywał na szczegóły tej pracy, powiedziałZ. M., że może jej załatwić pracę w(...)lub(...).Z. M.nie zgodziła się na wyjazd, ale poszła z oskarżonym domieszkania nr (...)naul.(...), niedalekoS.
(...)licząc na to, że oskarżony załatwi jej pracę w sklepie lub(...). W mieszkaniu oskarżony powiedział, że ma dla(...)pracę w(...)lub(...)i wówczas zorientowała się, że propozycja dotyczy prostytucji. Po kłótni oskarżonego z konkubiną,Z. M.i oskarżony wyszli do baru obokS.
(...), gdzie grali na automatach, a potem wrócili do mieszkania. Następnego dniaZ. M.przebywała na targowisku naS.
(...)a z kolegą oskarżonegoA., następnie udała się z oskarżonym do baru, a potem do mieszkania naT.. Tam doszło do spotkania zB. A., który zapłacił oskarżonemuA.zaZ. M.kwotę 350 euro i zabrał ją do mieszkania, w którym przebywał wraz z konkubinąK. B. (1). Następnego dniaZ. M.otrzymała wyzywające ubranie i została poinformowana, że ma uprawiać prostytucję i przekazywać zarobione pieniądzeA.. Następnie została przewieziona na drogę, gdzie miała świadczyć usługi seksualne, za kwoty określone przezA.iB.. W związku z zachowaniemZ. M., która nie umawiała się z klientami i z którą na skutek upośledzenia był utrudniony kontakt, następnego dniaB.A.odwiózł ją do oskarżonegoA., który miał oddać mu pieniądze – ostatecznie do zwrotu pieniędzy nie doszło na skutek braku pieniędzy i późniejszego zatrzymaniaA..
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2015 roku sygn. akt XVIIIK 156/13 (nieprawomocny)B. E.A.został uznany za winnego tego, że na przełomie listopada i grudnia 2009 roku, nie później jednak niż 01 grudnia 2009 roku wW.woj.(...)dopuścił się handlu ludźmi –Z. M.– w ten sposób, że przyjął odA. A. (1)za kwotę 350 euro w celu wykorzystania w prostytucjiZ. M., którąA. A. (7)uprzednio zwerbował wyzyskując jej niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania wynikającą z jej upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym oraz jej cech osobowości, a następnie przez jeden dzień usiłował czerpać korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezZ. M.w ten sposób, że z zarobionych tak pieniędzy miała mu oddawać połowę, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na jej stan zdrowia, tj. czynu zart. 189a § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

A. A. (7)jest osobą trzykrotnie karaną: wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2010 roku sygn. akt VIIIK 412/08 za czyny zart. 211 kk,270 § 1 kki270 § 3 kk, wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 22 stycznia 2015 roku sygn. akt IIIK 14/13 za czyn zart. 229 § 3 kki wyrokiem Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 17 lutego 2015 roku sygn. akt IIK 1110/14 za czyn zart.278 § 1kk. Wskazanym powyżej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 maja 2010 roku, sygn. akt VIIIK 412/08,A. A. (7)został uznany za winnego tego, że w dniu 18 czerwca 2008 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, uprowadził nieporadną ze względu na jej stan psychiczny i stwierdzone upośledzenie umysłowe w stopniu lekkimA. M.w ten sposób, że wbrew woli sprawującej nadA. M.władzę rodzicielską matkiM. M. (2)oraz wbrew woli wychowawcówPogotowia (...)wW., w którymA. M.została umieszczona, wywiózł ją zW.doF.na terenie(...), to jest za winnego popełnienia czynu określonego wart. 211 kki za to na podstawieart. 211 kkskazany został na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto został uznany za winnego tego, że w dniu 6 lipca 2008 r. wW., w trakcie czynności zatrzymania dokonanej przez funkcjonariuszy Policji, posłużył się jako autentycznym, podrobionym dowodem osobistym nr(...), zawierającym jego wizerunek, a wystawionym na nazwiskoH. M., to jest za winnego popełnienia czynu określonego wart. 270 § 1 kki za to na podstawieart. 270 § 1 kkzostał skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.A. A. (7)został także uznany za winnego tego, że w okresie od dnia 25 czerwca 2008 r. do dnia 6 lipca 2008 r. wW., czynił przygotowania do użycia, jako autentycznego, podrobionegoprawa jazdy o numerze (...)z własną fotografią, wystawionego na nazwiskoH. M., w ten sposób, że posiadał wymienione prawo jazdy z zamiarem okazania go podczas kontroli drogowej, to jest za winnego popełnienia czynu określonego wart. 270 § 3 kki za to na podstawieart. 270 § 3 kkzostał skazany na karę 40 stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 50 złotych. Na podstawieart. 85 kkw zw. zart. 86 § 1 kkorzeczone kary pozbawienia wolności w punktach zostały połączone i wymierzona została oskarżonemu kara łączna 8 miesięcy pozbawienia wolności.
A. A.jest osobą 12 – krotnie karaną za czyny zart. 280 § 2 kk, 178 a§ 1 kk,244 kk,222 § 1 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki w zw. zart. 64 § 1 kk,286 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 278 § 1 i 5 kkiart. 288 § 1 kk.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie częściowo wyjaśnieńA. A.(k. 1968-1969, k. 1971-1973, k. 2302 – 2308), częściowo zeznań:K. N.(k. 1307 od słów „ja byłam” do słów „pojawiły” z k. 1309, z k. 1312 od słów „w(...)byłam” do k. 1314 do słów „miałam klientów”, z k. 1314 od słów „po dwóch nocach” do słów „to koledzy”, z k. 1315 od słów. „w tym domu” do słów „do pracy”, z k. 1317 od słów „po powrocie” do k. 1318 do słów „tych kobiet”, z k. 1319 od słów „na pytanie” do słów „u tychB., 2922-2926),J. K.(k. 519-523, 525-529, 572-573),J. D.(k. 50-53, 102-103, 109-110, 426-430),Z. M.(k.232-235, 240-242, 570-571, 2432-2433),K. Ł.(k. 78-79 do słów „alfonsów”, k. 99 od słów „jeżeli chodzi o okresy” do k. 100, k. 134 od słów „w dniu wczorajszym” do k. 136 do słów „w tej sprawie”, k. 196-197, k. 424 od słów „alfonsemA.” do k. 424 odwrót do słów „nie jeździłam”, z k. 1857 odwrót do k. 1858, k. 1869 odwrót od słów „potwierdzam” do k. 1871 do słów „ktoś z nim rozmawiał”, 2930-2932),A. A. (5)(k. 1749 od słów „do zarzutu z pkt 2” do k. 1750 do słów(...), k. 1758 od słów „pamiętam” do słów „nie wróciła” oraz od słów „w tym miejscu” do słów „nie znam” i z k. 1759 od słów „chcę teraz powiedzieć” do k. 1760, potwierdza k. 1880 odwrót od słów „chcę teraz powiedzieć” do k. 1881 – do końca protokołu, 2600-2602 i 2918-2921),S. E.(k. 1875-1877 do słów „się spotykały”, 2921-2922),D.A.(k. 611 od słów „znamM.” do słowa(...), 902 od słów „w tym miejscu” – drugi akapit do słowa(...), k 910-913, k. 1326-1327, 2926-2930),B. A.(k. 500-502, 513-516, 541-543, 574-577, 615-616, 882-885, 913a-917, 927-931, 1074-1077, 1078-1081, 1084-1086, 1322-1325, 1761-1762, 1899-1900) oraz ujawnionych dokumentów: k. 3007-3008 – wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt VIIK 412/08, - k. 3009-3025 – wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XVIII K 156/13, k. 3026-3033 – wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XVIII K 289/13, k. 3034-3040 - wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt XVIII K 132/14, k. 3091-3092 – protokół okazania, k. 3097-3099 – informacja II Urzędu Skarbowego wR., k. 3121-3122, 3123-3125 – dane o karalności, k. 1909, 2027, 2029-2031, 3132-3134 – informacja Urzędu Skarbowego wW., k. 3200-3201 – odpis wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie II AKa 207/15, k. 3202- notatka urzędowa, k. 363-364, 365-366 – protokoły okazania, k. 27, 28, 29, 93, 138, 141, 177, 361, 362, 508, 580, 1107, 1321, 1888 – tablice poglądowe, k. 30-32 – sprawozdanie, k. 67-71, 90-90c, 546-553 – protokoły eksperymentów procesowych, k. 72-76, 235 – dokumentacja zdjęciowa, k. 92 – telegram, k. 180 – protokół zatrzymania, k. 182-184, 185-188, 189-190 – protokoły przeszukania, k. 192-194, 482-483, 484-485, 503, 504, 1962-1963 – protokół okazania, k. 198-200 – protokół oględzin, k. 249, 318-321, 566-568 – opinie dot.Z. M., k. 257-259, 438-440 – protokoły przesłuchania biegłych, k. 263 – orzeczenie o stopniu niepełnosprawnościZ. M., k. 293-296 – zaświadczenia o stanie zdrowiaZ. M., k. 317 – zawiadomienie o wprowadzeniu kary , k. 345-357 – protokół wizji lokalnej, k. 392-397 – opinia psychologiczna dot.M. B. (1), k. 417-422, 453-457 – opinia psychologiczna dot.J. M. (1), k. 556-564 – opinia psychologiczna dot.M. T., k. 598-604 – opinia psychologiczna dot.M. B. (2), k. 627-869 – komunikaty z odsłuchu, k. 870-873, 875-876 – notatki służbowe, k. 877-880 – płyta CD wraz z protokołem oględzin, k. 886-887, 1328-1329 – protokoły oględzin akt, k. 888-892 – kopia wyroku V K 189/10, k. 893-895 – kopia wyroku II AKa 235/12, k. 938-1073, 1108-1297, 1839-1854 – tłumaczenia zapisu rozmów, k. 1330-1347 – kopia wyroku IIK 470/09, k. 1348-1612, 1626-1744 – tłumaczenia, k. 1619-1623, 2970-2971 – opinia dot.K. N., k. 1751-1757 – opinia dot.K. B. (1), k. 1799-1818 – kopia wyroku IIK 716/12, k. 1917-1920 – opinia DNA, k. 19231-192332 – protokół odtworzenia rozmów, k. 1999-2003 – opinia sądowo psychiatryczna dot.osk. A. A., k. 2011 – notatka urzędowa, k. 2024, 2025 – wywiady środowiskowe, k. 2141– opinia o skazanym dot.osk. A. A., k. 2326-2350 – kopia aktu oskarżenia w sprawie VIIIK 156/13, k. 2351-2355 – kopia wyroku XVIIIK 289/13, k. 2376-2390 – kopia aktu oskarżenia w sprawie XVIIIK 132/14, k. 2399-2410 – kopia aktu oskarżenia w sprawie VK 68/14, k. 2416-2426 – kopia aktu oskarżenia w sprawie IIK 204/14, k. 2572 – opinia psychologiczna dot.Z. M., k. 2663-2684 – opinia sądowo psychiatryczna i psychologiczna dot.A. E., k. 2788 – uzupełnienie do opinii o świadkuZ. M., k. 2914-2915 – opinia dot.M. B. (1), opinia psychologiczna dot.K. Ł..
OskarżonyA. A. (7)nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i wyjaśniał zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i sądowego. W wyjaśnieniach z dnia 17.03.2010 r. (k. 303 - 304) oskarżony opisał spotkanie oraz wygląd zewnętrznyZ. M.. Stwierdził, iż określiła mu swój wiek na 26-27 lat. Poznał ją naD.wW..A.wskazał, że kobieta sama do niego podeszła, podczas gdy on grał na automatach. Kupił jej herbatę z ginem, ponieważ powiedziała mu, że jest przeziębiona. Wtedy też poznałaB. A.. Relacja oskarżonego wskazuje, żeZ. M.szukała pracy. Dwa dni po spotkaniu oskarżony otrzymał telefon od w/w osób. Kobieta stwierdziła, że chciałaby pracować: „naS.albo byle gdzie”. Doszło do spotkania w mieszkaniuA.przyul. (...). Obecni byli:B. E.A.wraz z bratem orazZ. M.. Wobec braku perspektywy pracy ze stronyB., według oskarżonego, kobieta była gotowa podjąć każdą pracę, nawet jako prostytutka. Oskarżony wskazał, że kobieta nadal chciała z nim mieszkać, lecz on oświadczył, że ma żonę. Zostawił ją więc u znajomychB.blisko(...). W mieszkaniu skazanegoZ. M.zostawiła torbę z ubraniami. Z relacji oskarżonego wynikało, żeB. E.A.zajmował się procederem związanym z prostytucją. Opisał on sytuację, w której w/w wysłał cztery kobiety narodowości(...)doH.do pracy w charakterze prostytutek latem 2009 r. Według relacji oskarżonego kobiety zostały wywiezione przez w/w samochodem markiO. (...)koloru brązowego. Wskazał, że kolejna kobieta została wysłana w październiku – listopadzie tego samego roku doH.w charakterze prostytutki. Pieczę nad kobietami według relacjiA., miała sprawować siostraB. E.. Pracowały dla niego dwie kobiety narodowości(...)w charakterze prostytutek „na trasie”.
W wyjaśnieniach z dnia 18.06.2010 r. (k. 333 – 337)A. A. (7)nie przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów oraz złożył wyjaśnienia. Wyjaśnienia oskarżonego skupiły się naB., jego bracie o pseudonimie(...)oraz kuzynieS.. Opisał ich wygląd zewnętrzny. Wskazał, iż trzej mężczyźni trudnią się czerpaniem korzyści z prostytucji. DodatkowoB.parał się handlem kobietami. Wskazał, że prostytutkiB.pracowały na jednej trasie. Stwierdził, że w/w mężczyzna przez cały okres pobytu w(...)zajmował się czerpaniem korzyści z prostytucji i handlem kobietami. Oskarżony opisał ten proceder.B.posyłał prostytutki na trasy oraz płacił za nie haracz mężczyznom narodowości(...).B.zabierał zarobione pieniądze oraz dysponował nimi kupując kobietom ubrania, żywność. Z relacji oskarżonego wynikało, że dzienne obroty wynosiły średnio 1000 zł. Ponadto kobiety dostały polecenie odB., aby zarobione pieniądze wymieniać. Miała to być forma zabezpieczenia. Oskarżony stwierdził, że w czerwcu 2008 r. na trasie w okolicachP.oraz w marcu 2009 r. na trasie „(...)” pracowały 2 – 3 kobiety. Wskazał, iż latem kobiety pracowały od godz. 8 – 9 do godz. 19 – 20, zimą natomiast od godz. 8 – 9 do godz. 16 – 17. W dalszej części oskarżony wyjaśnił, iżB.do chwili jego zatrzymania posługiwał się nrtel. (...). Dodał, że szofer, który zawoził kobiety posiadał imięA., natomiast kuzynB.–D.(S.N. E.). W dalszej częściA.opisał sposób werbunku kobiet. Kobiety werbowane były na dworcach, w centrach handlowych, nie tylko wW., ale również w innych miejscowościach. Nie wszystkie kobiety pracowały „na trasie”. Wyjaśnienia oskarżonego wskazały, że(...)sutenerzy płacą mężczyznom narodowości(...)haracz. Miał on wynosić za każdą kobietę kwotę 500 zł na tydzień. Oskarżony stwierdził, że w tym procederze brał udział brat(...)oraz siostraB.zajmująca się prostytucją wH..
Wyjaśniając w dniu 24 czerwca 2010 r. (k. 339 – 340) oskarżony podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia oraz złożył kolejne. W swojej relacji wskazał, żeB.mieszka wraz z kobietami zajmującymi się prostytucją. Nie potrafił dokładnie wskazać tego mieszkania. Stwierdził również, żeB.mieszka w nim wraz z kuzynemD.. Podał, że pełne nazwisko w/w mężczyzny brzmiałoB. E.A.. Oskarżony stwierdził, że był w mieszkaniuB.oraz widział w nim prostytutki, które opowiadały o dochodach z pracy. Raz bądź dwa razy skazany widział jakB.otrzymywał pieniądze od kobiet.A.wyjaśnił, że w czasie, kiedy przebywała u niegoZ. M.mieszkał on w drugim bloku od głównej drogi na ostatnim bądź przedostatnim piętrze. W swojej relacjiA.wskazał, żeZ. M.była wystawiona na trasie przezB.na jeden dzień. W/w kobieta powiedziała o tymA.oraz potwierdził tę informację szofer –A..
W wyjaśnieniach z 27.09.2013 r. (k. 1782 – 1784)A. A. (7)wyjaśnił, że człowiek o pseudonimie(...)spotkał się zJ. D.. Nie wiedział dokładnie jak ów człowiek ma na imię. Wydawało mu się, żeM.. Określił jego wiek na 37 – 40 lat.(...)zadzwonił doA.i powiedział mu, że poznał bardzo ładną dziewczynę. Umówił się z nią naplacu (...)wW..A.został poproszony, aby udać się tam samochodem. Dotarli we dwoje na spotkanie. Oskarżony opisał krótko wygląd zewnętrzny dziewczyny. Po spotkaniu pojechali do hotelu, w którym mieszkałA.. Następnego dnia(...)powiedział skazanemu, że dziewczynę trzeba oddaćK. Ł.orazD. Y.żeby dla nich pracowała.
W dniu 2 grudnia 2013 roku (k. 1887 – 1888)A. A. (7)wyjaśnił, że 24 września 2013 r., gdy wrócił z(...)do(...), otrzymał telefon odB.. Pomiędzy mężczyznami doszło do spotkania. Na spotkaniuB.opowiedziałA.o tym, że „kupił”K. N.od człowieka o imieniuO.posługującego siępseudonimem (...)(A. A.) oraz zarobił dużą sumę pieniędzy na procederze prostytucji. W/w namawiałK. N., aby pracowała dla niego i odeszła odB.. Kobieta jednak odmówiła. Oskarżony przywołał sytuację, w której zawiózłO.wraz zK. N.z(...)do baru na(...). WidziałB.,D.,P.oraz kobietę, którą określił imieniemA.. Stwierdził, iż podwiózł w/w w okolicę baru, a sam natomiast nie opuszczał samochodu. JednakB.wraz zO.podeszli do samochoduA.i poprosili o odwiezienieO.na kemping, gdzie mieszkał. PomiędzyB.aO., jak wyjaśnił oskarżony, doszło do wymiany pieniędzy, ale nie wiedział, o co chodziło.A.ponownie opisał sytuację spotkania zJ. D.. Wskazał, iż(...)powiedział, że znalazł dla kobiety pracę, a o fakcie, iż dziewczyna jest małoletnia dowiedział się od adwokata. W swoich wyjaśnieniachA.ponownie przywołał sytuację spotkania zZ. M., która po części była rozbieżna od wersji przedstawionej podczas przesłuchania z dnia 17 marca 2010 r. Oskarżony wyjaśnił, iż chodził na(...)żeby zagrać na automatach. Wtedy zaczepiła goZ. M.i zaproponowała mu odbycie stosunku fizycznego za 30 zł.A.kupił jej kawę i zaczęli rozmawiać. Zaproponował jej pracę na bazarze oraz stawkę za dzień w wysokości 40 zł. Biorąc pod uwagę, że kobieta nie miała gdzie spać, oskarżony poszedł przenocować z nią do mieszkania niedaleko jego miejsca zamieszkania. Rano przedstawił żonieZ. M.i powiedział jej, że będzie z nimi pracować. Od tego momentu według relacjiA.zaczęli pracować na bazarze. Wieczorem naD.spotkał w/w kobietę wtowarzystwie (...), z którym rozmawiała. Powiedziała mu, że idzie zB.oraz zadzwoni, czy będzie jeszcze pracować na bazarze. W trójkę odjechali z(...).A.wrócił do mieszkania, natomiastZ. M.odjechała zB.. Rano kobieta została przywieziona na bazarA..B.stwierdził, żeZ. M.nie nadaje się na prostytutkę. Stąd oskarżony zaczął ponownie pracować z w/w kobietą na bazarze. W dalszej części wyjaśnieńA.wskazał, żeJ. D.każdego wieczoru pojawiała się w „czerwonym barze” przy(...)wtowarzystwie (...)i kobiety o imieniuA.. Stwierdził również, żeB.składał fałszywe wyjaśnienia jakoby miał on sprzedać w/w kobietę. W swoich wywodach stwierdził ponadto, żeK. Ł.zobaczył dopiero na rozprawie w sądzie. Wyjaśnił, żeO.ps. (...)poznał w(...)na „stadionie”. Wiedział tylko, że zajmuje się oszustwami pieniędzmi przy kantorach. Ostatni raz widział go jak zawiózłK.do(...), nie był związany z prostytucją.
Składając wyjaśnienia w dniu 11 grudnia 2013 r. (k. 1903 – 1906)A. A. (7)wskazał, iż słyszał, żeJ. D.pracowała zK. Ł.orazD. Y.ps. (...), powtórzył wyjaśnienia w zakresie dot.O.ps. (...)i wskazał, iżO.przyjaźnił się zB..
Na rozprawie w dniu 24.02.2015 r. (k. 2302 – 2308)A. A. (7)nie przyznał się zarzucanych mu czynów oraz złożył wyjaśnienia. ZarzuciłA.,(...)orazN.udział w kradzieżach. Sam stwierdził, że nigdy nie brał udziału w dokonywaniu tego typu przestępstw.A.spotkał naD.podczas gry na automatach. Natomiast wszystkich trzech w/w zastał w „czerwonym barze”. Wskazał, żeA.podszedł do niego wraz zK. N.i powiedział, że ma spotkanie na „stadionie”. Razem z nimi udał się samochodem na „stadion”. Zatrzymał się naprzeciwko baru, gdzie znajdowali sięB.,P.orazY., czyli jak wskazałA..A.z dziewczyną wyszli z samochodu, natomiast samA.pozostał w środku.A.poprosiłA., żeby podwiózł go na kemping przyul. (...). Stwierdził, że widział jakB.przekazuje pieniądzeA..A.zawiózłA.,K. N.do baru, w którym znajdowali sięK. Ł.orazD. Y.ps. (...). Słyszał jakA.proponuje dziewczynie zapalenie „trawki”. WedługA.,A.jest narkomanem. Wskazał, że nie znaK. N., nie rozmawiał z nią. Według niego jego osoba została pomówiona przezB.oraz oświadczył, że gdyB.kupiłK.odA., to ten drugi zadzwonił do niej z poleceniem żeby uciekała. W dalszych wyjaśnieniach wskazał, żepseudonim (...)należy doA., który zna się lepiej zB.. Stwierdził, że nie ma nic wspólnego zJ. K., ponieważ jak usłyszał od obrońcyD. Y., pracowała ona dlaK. Ł., która kupiła ją od(...). W/w spędzili w jego mieszkaniu noc, po czym z rana udał się na stadion handlować. Jak stwierdził usłyszał potem, że ta dziewczyna pracuje dla(...). Podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia. Wyjaśnił, że nie handlowałJ.. Wracał z żoną ze stadionu, gdzie otrzymał telefon od(...). Dowiedział się telefonicznie, że w/w z przyjaciółką nie mają się spać stąd udzielił im noclegu. Dalej potwierdził, żeA.posługiwał się pseudonimem(...).A.wyjaśnił, że współoskarżony pochodzi zW., zna się z nim wiele lat z(...)oraz odbywał z nim karę w zakładzie karnym w(...).OskarżonyA. A. (7)potwierdził wyjaśnienia składane podczas postępowania przygotowawczego i wskazał, że obciążające go zeznania spowodowane są tym, że zadzwonił do Komendy Stołecznej Policji i odkrył wiele przestępstwB.tzn. bicie i sprzedaż kobiet.A.podniósł, żeB.skorzystał zart. 60 k.k., a odkryte zostało, że nadal zajmuje się procederem handlu ludźmi.
A. A.w wyjaśnieniach złożonych 19 grudnia 2013 roku (k. 1927 – 1929) nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Oświadczył, że słyszał jakB., którego znał tylko z widzenia i jego bratA.oraz prawdopodobnie człowiek nazywanyD.handlowali kobietami.
Wyjaśniając w dniu z 2 stycznia 2014 roku (k. 1967 – 1969)A. A.oświadczył, że chce skorzystać zart. 60 k.k.Wyjaśnił, żeK. N.znał z(...). Zajmowała się tam prostytucją, spożywała duże ilości alkoholu. Od dawna znał oskarżonegoA. D.i posiadał wiedzę, iż zajmował się on handlem kobietami.A. A.wyjaśnił, że nie ma on nic wspólnego z procederem prostytucji, zajmował się kradzieżami. Miał wiedzę o tym, że prostytutki na trasy wystawiane były przezB.. OK. N.powiedziałA.. Namówił onA., aby zabrać ją z dworca i sprzedać jakiemuśB.. Razem z oskaroznymA.,(...)orazN.udał się na(...).A.stwierdził, że musi obejrzeć dziewczynę, ponieważ ma klienta chętnego do kupna. Doszło do kontaktu telefonicznego pomiędzy nieznajomym człowiekiem narodowości(...)aA., ten człowiek zjawił się na spotkanie z kobietą narodowości(...). Z wyjaśnień oskarżonegoA.wynika, żeA.doszedł do porozumienia zK. N., udali się do baru naul. (...). Tam zjawił się również wcześniej wskazanyB.z kobietą narodowości(...). Po rozmowie jednak zrezygnowali z „kupna”K. N..A.skontaktował się z drugim znajomym, którym byłB.A.. Do spotkania doszło w innym barze przyS..B.pojawił się w towarzystwie siostryA. A. (5),D.A.ps. (...)iS. E.. Według relacjiA.,B.iA.doszli do porozumienia w sprawie ceny zaK. N..B.zapłacił 600 euro. Suma ta została podzielona pomiędzyA.,A.,A.orazN.. W wyniku podziału każdy z nich otrzymał kwotę 150 euro.K. N.również obiecano pieniądze, lecz nigdy ich nie otrzymała.
W wyjaśnieniach złożonych 7 stycznia 2014 roku (k. 1971 – 1973v)A. A.wyjaśnił, żeK. N.poznał na ok. miesiąc przed sytuacją jej sprzedażyB..A.widywał ją w okolicach(...). Dawał jej po 20 – 30 zł. Oświadczył, że zajmowała się prostytucją, miała problemy z alkoholem.A.wyjaśnił, żeK. N.miała pracować, jako prostytutka dla kuzynaB.. W późniejszym czasie otrzymał informację od żonyB., żeK.pracuje dlaB., jako prostytutka. Kontakt z nią stracił, gdyB.zabrał kobietę doP.. Na okazanej tablicy poglądowej nr 115 na zdjęciu nr 4 rozpoznałK. N., ale nie był do końca pewien.A.przywołał sytuację, gdy w 2009 r. spotkał się w barze przyul. (...)zA., który zjawił się w towarzystwie dwóch kobiet narodowości(...). Chciał pożyczyć odA.pieniądze na benzynę do(...). Chciał tam zawieść obecne na spotkaniu kobiety. Stwierdził, żeA.miał taktykę odnośnie werbowania kobiet polegającą na zapewnieniu ich, że znajdzie im legalną pracę w(...).A.nie pożyczył mu pieniędzy, aczkolwiekA.pożyczył je od innego mężczyzny i jak wskazywała relacja skazanego, udał się do(...). Od żony oskarżonegoA.-S.oraz jego syna opseudonimie (...),A.dowiedział się, żeA.ciągle znajduje jakieś kobiety i wywozi je do(...). Kobiety zostawały sprzedawane mężczyźnie narodowości(...). Według niegoP.nie był obecny przy sprzedażyK. N.. W wyjaśnieniachA.dokładnie podał ulicę baru, w którym doszło do sprzedaży kobiety, jakoul. (...). Na okazanej tablicy poglądowej nr 2 na zdjęciu nr 1 rozpoznał mężczyznę, który chciał kupićK. N.. Był toD. Y.. Na okazanej tablicy poglądowej nr 116 na zdjęciu nr 4 rozpoznał człowieka o pseudonimie(...), którym byłA. A. (7). Na tablicy poglądowej nr 80 rozpoznał na zdjęciu nr 1B., na zdjęciu nr 3D.A.ps. (...). W dalszych wyjaśnieniachA.wskazał, że nie podawałK. N.żadnych narkotyków, ponieważ sam miał przerwę w ich przyjmowaniu. Na tablicy poglądowej nr 107 na zdjęciu nr 4 rozpoznał człowieka, który był przy kupnieK. N.. Był toS.E..A.wskazał również, żeB.opseudonimie (...)był związany z prostytucją. Na tablicy poglądowej nr 129 na zdjęciu nr 2 rozpoznałB.posługującego się pseudonimem(...). Był toG. I.. Wskazał, iż prawdopodobnie ów mężczyzna w 2009 r. mieszkał w hotelu przyrondzie (...)wraz z dwiema prostytutkami narodowości(...).A.wyjaśnił dalej, że w latach 2008 – 2009A.miał „do sprzedania” małoletnią dziewczynie narodowości(...).A.wyjaśnił, że dopiero na spotkaniu zA.powziął informację o braku pełnoletniości dziewczyny.
Na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 roku (k. 2302 – 2308)A. A.przyznał do zarzucanego mu czynu oraz złożył wyjaśnienia. Wyjaśnił, że bywał uK. N., jako klient. Według jego relacji kobieta poszukiwała „alfonsa”. Świadczyła usługi seksualne na dworcu, whotelu (...).A.powiedziałA.oK. N..A.zasugerował wtedy, żeby ją komuś sprzedać. Skontaktował się w tej sprawie zB.i doszło do transakcji za kwotę 650 bądź 700 euro. Były przy tym obecne cztery osoby.K. N.dowiedziała się, że pomiędzy mężczyznami doszło do podziału pieniędzy, stąd próbowała się kontaktować zA.. Według oskarżonego, kobieta była świadoma tego, że zostanie sprzedana. Oświadczył, żeA.zajmował się handlem kobietami i wpłynął naA.w tym zakresie. Na pytanie prokuratoraA.oświadczył, iż whotelu (...)był wtowarzystwie (...),A.orazN., stwierdził, żeK. N.chciała znaleźć sutenera, ponieważ zarabiała małe pieniądze. Według niego miała świadomość, że będzie pracować, jako prostytutka. Wspomniał również o spotkaniu w barze, gdzieA.telefonicznie umawiał spotkanie zB., jego bratem i siostrą. Na pytania współoskarżonegoA.,A.wskazał, że współoskarżony był w barze podczas dokonywania zapłaty za dziewczynę oraz cały czas rozmawiał z dziewczyną.
Dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd zważył, co następuje:
wyjaśnienia oskarżonychA. A. (1)iA. A.zasługują częściowo na uznanie za wiarygodne, przy czym wyjaśnienia oskarżonegoA. A. (12)zasługują na uznanie w nieznacznym zakresie.

    Wyjaśnienia oskarżonegoA. A. (1)zasługują na uznanie za wiarygodne w zakresie dotyczącym faktu jego pobytu w(...), znajomości z osobami wskazanymi w wyjaśnieniach, przebywania naS.
(...)a i barach w jego okolicy oraz w okolicach(...). Wyjaśnienia w tym zakresie korespondują z pozostałymi dowodami i nie są w żadnej mierze kwestionowane przez uczestników postępowania. Nie ulega wątpliwości, żeA. A. (7)przebywa od kilku lat na terenie(...), oprócz wyjaśnień oskarżonego wskazują na to np. wyroki skazujące za przestępstwa popełnione na terenie(...)(np. za czyny popełnione w 2008 roku), ustalenia operacyjne Policji dotyczące oskarżonego, zeznania świadków m.in.B. A.,K. Ł.,D.A.iA. A. (5). Zeznania tych samych świadków, a także świadkówZ. M.iJ. K.potwierdzają fakt, iżA. A. (7)przebywał w okolicyS.
(...)a i na stadionie oraz naD.. Nie zasługują natomiast na uznanie za wiarygodne wyjaśnieniaA. A. (1)kwestionujące charakter jego znajomości ze wskazanymi powyżej świadkami albowiem wbrew wyjaśnieniom oskarżonego ich znajomość i wzajemne relacje związane były w znacznej mierze z aktywnością oskarżonego w handlu kobietami. Nie zasługują także na uznanie za wiarygodne wyjaśnienia, kwestionujące udziałA. A. (1)w handlu kobietami – jak wynika ze stenogramów rozmów telefonicznych oskarżonegoA. A. (1), zeznań wskazanych powyżej świadków, wyjaśnieńA. A.,A. A. (13)podczas pobytu w(...)aktywnie uczestniczył w werbowaniu i przekazywaniu do prostytucji młodych kobiet, w tym  ustalonych w toku niniejszego postepowania pokrzywdzonychK. N.,J. K.,J. D.iZ. M.. W ocenie Sądu wskazując w wyjaśnieniach, że znał pokrzywione, ale nie miał nic wspólnego z przekazaniem ich do wykorzystania w prostytucjiA. A. (7)wyjaśnia niezgodnie z prawdą. Nie sposób bowiem uznać, że obciążające go zeznaniami pokrzywdzoneJ. K.,J. D.iZ. M.oraz świadkowie, którzy uczestniczyli jako nabywcy lub potencjalni nabywcy w kontaktach z oskarżonych, mieli wspólny interes w przekazywaniu organom ścigania powiązanych ze sobą relacji opisujących aktywną rolęA. A. (1)w handlu kobietami. Na marginesie wskazać należy, że świadkowieA. A. (5),B.A.,D.A.iK. Ł.wyjaśniając w sposób dla oskarżonego niekorzystny, nie pomijają swojej roli w handlu kobietami i sutenerstwie, co wiąże się z ich odpowiedzialnością karną.

    Odnośnie wyjaśnieńA. A.Sąd uznał, że nie zasługują na uznanie za wiarygodne pierwsze składane przez niego wyjaśnienia z dnia 19 grudnia 2013 roku, w których zaprzecza swojemu udziałowi w przekazaniu do prostytucjiK. N.. W pozostałym zakresie składane w późniejszym okresie wyjaśnieniaA. A.częściowo zasługują na uznanie za wiarygodne w zakresie, w jakim oskarżony wskazuje na znajomość zK. N., pośrednictwo w jej poznaniu przezA. A. (1), udział w podziale zapłaty uzyskanej odB. A.zaK. N.oraz wiedzy odnośnie udziałuA. A. (14)w handlu kobietami z(...)i(...). Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie korespondują z zeznaniamiK. N.,B. A.,A. A. (5),D.A.. Nie zasługują na uznanie za wiarygodne wyjaśnienia kwestionujące podanie przez oskarżonegoK. N.kokainy oraz zainteresowanie pozyskaniem sutenera wykazywane przezK. N.– przeczy temu bowiem świadekK. N., której zeznania Sąd uznał za wiarygodne.

Dokonując analizy wiarygodności wyjaśnień oskarżonychA. A. (1)iA. A.Sąd ocenił je w kontekście wewnętrznej spójności, logiki i konsekwencji oraz w odniesieniu do pozostałych zebranych dowodów w postaci zeznań świadków i ujawnionych dokumentów. Niezbędne zatem w tym miejscu jest dokonanie oceny wiarygodności zeznań świadków, w szczególnościK. N.,J. D.,J. K.iZ. M.orazB. A.,A. A. (5),D.A.iK. Ł..
Na wstępie wskazać należy, że zeznania świadków nie były od początku postępowania karnego jednoznacznie spójne i konsekwentne, na co miały wpływ indywidualne interesy procesowe świadkówB. A.,A. A. (5),D.A.iK. Ł.– podejrzanych i oskarżonych w innych sprawach oraz właściwości pokrzywdzonychZ. M.iK. N., które ze względu na wskazania zdrowotne i uzależnienia były przesłuchiwane w obecności biegłego psychologa. Mimo to, możliwe było dokonanie oceny tych zeznań we wzajemnej korelacji i poczynienie wiążących dowodowo ustaleń, w jakim zakresie zeznania są wiarygodne i jako takie stanowić mogą podstawę poczynionych ustaleń faktycznych, a także z jakich względów podlegały zmianom.
Nie ulega wątpliwości, że w odniesieniu do pokrzywdzonychK. N.iZ. M.istniały w toku postępowania karnego wątpliwości, co ich rozwoju umysłowego i zdolności postrzegania i odtwarzanie spostrzeżeń, skutkujące przesłuchiwaniem w obecności psychologa. Okoliczność ta jednakże w żadnej mierze nie dyskwalifikuje ich zeznań, a jedynie rodzi potrzebę ich oceny nie tylko w powiązaniu z zeznaniami (i wyjaśnieniami) pozostałych świadków, ale także w nawiązaniu do wniosków płynących z opinii biegłych. Na marginesie wskazać należy, że w odniesieniu do czynów popełnionych na szkodęZ. M.iK. N.przesłanki determinujące ich przesłuchanie w obecności psychologa oceniającego zdolność postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń, stanowią także znamiona zbrodni zarzucanych oskarżonym w postaci  niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w przypadkuZ. M.z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, zaś w przypadkuK. N.z uwagi na stan bezradności spowodowany upojeniem alkoholowym oraz zażyciem kokainy.
W ocenie Sądu w świetle opinii psychologicznych dotyczących świadkaK. N.brak jest podstaw do uznania, że w jakimkolwiek stopniu zaburzona jest jej zdolność do dokonywania spostrzeżeń, przechowywania i odtwarzania ich zgodnie z rzeczywistością. W ocenie Sądu zeznania świadkaK. N.stanowią wartościowy materiał dowodowy, a opis jej przekazywania za pieniądze przez oskarżonych dalszym osobom, koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonegoA.i zeznaniami świadkówK. Ł.,A. A. (5),B. A.iD.A.. Wskazać należy, że łączna analiza zeznań tych świadków i wyjaśnień oskarżonegoA.umożliwia rekonstrukcję całości wydarzeń, świadkowie bowiem uczestniczyli w poszczególnych etapach pozyskania i przekazaniaK. N., a ich relacje w odpowiednim zakresie wzajemnie się pokrywają i uzupełniają. ZeznaniaK. N.odnośnie spotkania z oskarżonymA.i jego kolegami, w tym między innymi z osk.A. A.w pełni korespondują z wyjaśnieniami oskarżonegoA., obecność tych mężczyzn w trakcie dokonywania transakcji przezA. A. (1)potwierdzają także zeznania świadkówK. Ł.,B. A.,A. A. (5)iD.A.. W ocenie Sądu nie obniża wiarygodności świadkaK. N.wynikająca z jej zeznań dezorientacja co do liczby mężczyzn towarzyszącychA. A.– całość jej zeznań wskazuje bowiem jednoznacznie na to, że już podczas spotkania koncentrowała się na osobie znanego jejA., z którym uprzednio się umówiła, a nie na pozostałych mężczyznach. Zeznania świadkaK. N.co do spotkania w barze z(...)i towarzyszącym jejB.korespondują z zeznaniamiK. Ł.oraz z przekazywanymi przez nią w trakcie eksperymentu procesowymi informacjami dotyczącymi zeznań, i potwierdzają, żeK. N.była oferowana do prostytucji przez oskarżonych właśnieK. Ł.i jej mężowiD. Y.. Co do dalszego przebiegu zdarzenia zeznaniaK. N.odnośnie przekazania ją za pieniądze rodzinieB. A.korespondują z zeznaniamiB. A.,A. A. (5),D.A.oraz wyjaśnieniamiA. A.. Wskazani świadkowie i oskarżonyA.opisali spójnie przekazanieK. N.przezA. A. (1)po negocjacjachB. A., informacje o otrzymanej zapłacie potwierdzają wyjaśnieniaA. A., zeznania świadkówB. A.,A. A. (5)iD.A.orazK. N., którąB.A.iA. A. (5)poinformowali, że musi im zwrócić z zarobionych jako prostytutka pieniędzy kwotę, jaką za nią zapłacili. W ocenie Sądu okoliczności te, w postaci wzajemnej korespondencji wskazanych dowodów, ich spójności w odpowiednim, znanym świadkom zakresie czasowym oraz fakt, że zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonegoA. A.oprócz okoliczności obciążającychA. A. (1)zawierają szereg informacji niekorzystnych dla nich, zarówno w zakresie prawno karnej, jak i moralnej oceny ich zachowań, pozwalają na uznanie, że zeznania powołanych świadków w kontekście zachowań dotyczących handluK. N.w pełni zasługują na uwzględnienie. Odnośnie zmiany zeznań dokonanej w toku postępowania przezA. A. (5),B. A.,D.A.iK. Ł., wskazać należy na to, że po dokonaniu tej zmiany świadkowie składali zeznania korespondujące z zeznaniami świadkaK. N., wyjaśnieniamiA. A.oraz zawierające więcej informacji obciążających ich i osoby im bliskie. Nie sposób zatem uznać, że zmiana ta miała na celu wprowadzenie w błąd organów ścigania i skutkowała złożeniem niekorzystnych dla siebie, niezgodnych z prawdą zeznań (wyjaśnień), po to tylko aby dodatkowo obciążyćA. A. (1). W ocenie Sądu wobec uzyskania przez świadków, będących wówczas w innych postępowaniach podejrzanymi, wiedzy odnośnie stanu wiedzy organów ścigania o ich działalności (np. z treści postawionych zarzutów), świadkowie składali wyjaśnienia, zawierające więcej obciążających ich szczegółów, a zeznając prawdę na temat swojej przestępczej działalności, opisując zdarzenia ze swoim udziałem wskazywali także na przestępcze zachowaniaA. A. (1). Nie sposób wobec treści zeznań tych świadków uznać, że mścili się oni naA. A.za składane przez niego obciążające ich zeznania lub wyjaśnienia albowiem w największym zakresie odpowiedzialność karna świadków w postępowaniach prowadzonych przeciwko nim, była wynikiem ich własnych szczegółowych wyjaśnień, w których co do zasady nie unikali odpowiedzialności za swe zachowania, a nie informacji przekazanych przezA. A. (1).
W ocenie Sądu na uznanie za wiarygodne zasługują zeznania złożone przezJ. D.. Zeznania te w znacznej mierze koncentrują się na zdarzeniach, które nastąpiły po przekazaniu jej przez m.in.A. A. (1)K. Ł.iD. E., co jest oczywiste mając na uwadze zarówno okres czasu, jakiJ. D.spędziła z nimi pracując na ich rzecz jako prostytutka, jak i szybkie przekazanie jej im przez oskarżonego i mężczyznę znanego jej jakoM.. Oceniając zeznania tego świadka Sąd miał na uwadze, żeJ. D.zmieniała swe zeznania, a nawet zeznając po raz pierwszy posłużyła się cudzym dowodem tożsamości i cudzymi danymi osobowymi (N. S.), co musi skłaniać do zwiększonej ostrożności przy ocenie wiarygodności zeznań tego świadka. Sąd dał jednak wiarę zeznaniom świadkaJ. D.wyjaśniającym z jakich względów, składając pierwotnie niezgodne z prawdą zeznania korzystne dlaK. Ł.i pomijające udział oskarżonego w jej przekazaniuŁ.. W ocenie Sądu zasługuje na uwzględnienie wskazanie przez świadkaJ. D., że była zastraszana przezK. Ł.i instruowana jakie zeznania ma składać, stosowana była wobec niej przezK. Ł.i jej znajomych przemoc. Dopiero po pewnym czasie, gdyK. Ł.przestała jej zagrażać, złożyła zeznania, w których nawiązała do roliA. A. (1)w jej przekazaniuK. Ł.iD. Y.do wykorzystania w prostytucji. Zmienione zeznaniaJ. D.w pełni korespondują z ostatecznie składanymi przezK. Ł.wyjaśnieniami, w których potwierdza ona okoliczności opisane przezJ. D., niekorzystne dla siebie i skutkujące odpowiedzialności karną. W ocenie Sądu brak wskazania przezK. Ł., udziałuA. A. (1)w przekazaniuJ. D.nie oznacza, że w tym nie uczestniczył – zgodnie z podziałem ról bezpośrednioJ. D.przekazałK. B. (2)opseudonimie (...). W ocenie Sądu opisA. A. (1), jego miejsca zamieszkania, relacji rodzinnych - jego konkubiny, w kontekście wskazania przez oskarżonegoA. A., żeA. A. (7)chwalił się, że oferował do sprzedaży nieletnią dziewczynę, wskazuje na to, że zeznania świadkaJ. D.w tym zakresie zasługują na uznanie za wiarygodne.
Sąd dał wiarę zeznaniomJ. K., uznając, że są one spójne, konsekwentne i logiczne. W zakresie dotyczącym tego, żeA. A. (7)miał z nią kontakt i oferował ją do wykorzystania w prostytucji potwierdzają je zeznania świadkaB. A., któremu jako pierwszemu zaoferował nabycieJ. K., ale o tej propozycjiJ. K.nie wiedziała, aB.A.na nią nie przystał albowiemJ. K.wcześniej pracowała jako prostytutka dla jego siostryA. A. (5)i od niej uciekła. Zeznania te potwierdzają zatem wskazanie przezJ. K., żeA. A. (7)pośredniczył w jej przekazaniu innymB., przy czym zgodziła się ona na to dlatego, żeA. A. (7)zapewnił ją, że zapozna ją z mężczyzną, który jest zainteresowany stałym związkiem – nie informował jej o tym, że będzie pracowała jako prostytutka. Przy czym wskazać należy, że zachowanieB., który przyjąłJ. K., tj.M.jednoznacznie wskazuje na to, że dysponował on wiedzą odnośnie tego, że pracowała ona w przeszłości jako prostytutka (od razu kupił jej strój, nie tłumaczył zasad jej pracy i rozliczeń), a zatem zasadne jest uznanie, że nie znając wcześniejJ. K.wiedzę taką posiadł odA. A. (1), który przekazał muJ. K.z tą informacją, do wykorzystania pokrzywdzonej w prostytucji. Zeznania świadkaJ. K.jako konsekwentne, spójne i logiczne w ocenie Sądu zasługują na uznanie za wiarygodnie i stanowią podstawę poczynionych ustaleń faktycznych związanych z czynem popełnionym przezA. A. (1)na jej szkodę.
Odnośnie zeznań świadkaZ. M.wskazać należy, że wnioski zawarte w opiniach psychologicznych i w opinii psychiatrycznej nakazują dokonania oceny zeznań tego świadka w szczególności w kontekście innych dowodów, które dodatkowo pozwalają na ocenę procesową zdolności świadka do dokonywania postrzeżeń i ich odtwarzania. Jak wynika z ostatecznej opinii psychologicznej uzyskanej w trakcie postępowania przygotowawczego (k.566 – 568) w związku z rozwojem intelektualnym poniżej normy, na poziomie upośledzenia w stopniu umiarkowanym oraz możliwością zmian(...)o charakterze organicznym, jej zdolność do postrzegania, zapamiętywania oraz odtwarzania spostrzeżeń może być znacznie zakłócona, przy czym nie stwierdzono tendencji do konfabulacji, występowały tendencje do fantazjowania oraz łatwość ulegania sugestii. Biegła wskazała, że świadek prezentuje postawę celowo obronną, która wynika z niechęci do świadczenia w sprawach sadowych i obawy przed zemstą ze strony osób obciążanych. W toku postępowania przygotowawczego uzyskana także została opinia psychiatryczna odnośnie świadkaZ. M.(k.318-321). Biegła psychiatra uznała, że w związku z rozpoznanym uZ. M.zaburzeniem psychicznym w postaci upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym, nie jest ona zdolna do prawidłowego postrzegania i zapamiętywania rzeczywistości, wykazuje tendencje do fantazjowania, w jej wypowiedziach nie stwierdziła konfabulacji, ale mogą one zawierać treści zasugerowane i elementy fantazjowania. Biegła psychiatra wskazała, że stwierdzone uZ. M.zaburzenie może mieć wpływ na wiarygodność jej zeznań. W toku postępowania sądowego na podstawie m.in. udziału w przesłuchaniu świadka, biegła psycholog wskazała, że świadekZ. M.jest zdolna do dokonywania spostrzeżeń, ich zapamiętywania i odtwarzania, zgodnie z tym co pamięta, nie wykazuje tendencji do zmyśleń, konfabulacji i fantazjowania oraz przedstawiania siebie jako osoby szczególnie ważnej (k.2788). Oceniając zeznania świadkaZ. M.wskazać należy, że jej zeznania dotyczące tego jak poznałaA. A. (1), jakie miała oczekiwania wobec jego pomocy w załatwieniu jej pracy – odmówiła wyjazdu za granicę, oczekiwań, że oskarżony pomoże jej w znalezieniu pracy w handlu zasługują na uznanie za wiarygodne w kontekście jej zachowania, gdy została zawieziona razem zK. B. (1)na szosę i pozostawiona tam w celu zarobkowania jako prostytutka.Z. M.nie podjęła oczekiwanych od niej zachowań, co z kolei skutkowało jej „zwróceniem” przezB. A.i ustaleniem z nim, że odda pieniądze zapłacone mu przezA.zaZ. M.. W ocenie Sądu w tym zakresie z zeznaniamiZ. M., że nie była zainteresowania pracą jako prostytutka korespondują zeznaniaB. A.. W kontekście zeznańZ. M., ujawnienia w mieszkaniu zajmowanym przezA. A. (1)plecaka z garderobą przekazanąZ. M.do wykorzystania w prostytucji, zeznańA. A. (5),B. A.iD.A.uznać należy, że wyjaśnieniaA. A. (1), wskazujące na to, żeZ. M.dzięki jego pomocy znalazła pracę jako sprzedawczyni na bazarze i że nie miał nic wspólnego z jej przekazaniem do wykorzystania w prostytucji nie zasługują na uwzględnienie i uznanie za wiarygodne. Wskazane powyżej okoliczności w ocenie Sądu pozwalają na uznanie, że zeznaniaZ. M.w zakresie dotyczącym okoliczności poznaniaA. A. (1), przekazania jejB. A.i jego rodzinie oraz faktycznej odmowy pracy w charakterze prostytutki zasługują na uznanie za wiarygodne.
W ocenie Sądu zasługują na uznanie za wiarygodne zeznania świadkówA. A. (5),K. Ł.,B. A.iD.A.w zakresie w jakim świadkowie ci jako osoby podejrzane wskazują na swój aktywny udział w handlu kobietami i sutenerstwie, a w przypadkuA.iŁ.także w uprawianiu prostytucji. Te zeznania są spójne, korespondują ze sobą, zawierają szereg okoliczności dla zeznających niekorzystnych w kontekście ocen prawnych i moralnych. Wskazać należy, że świadkowie zeznając odnośnie okoliczności swego udziału w handlu kobietami, wskazywali na osoby, które przekazywały im kobiety i okoliczności tych transakcji. Z tego względu w ich zeznaniach pojawił się oskarżonyA. A. (7)oraz opis zawartych z nim transakcji i ich okoliczności. Zeznania świadkówA. A. (5),K. Ł.,B. A.iD.A.w tym zakresie są spójne i logiczne, przy czym należy w tym kontekście mieć na uwadze, że o ile sam opis zachowań wskazuje na zaistnienie w zachowaniuA. A. (1)przesłanek skutkujących jego odpowiedzialnością karną, o tyle subiektywne nastawienie świadków do karygodności takich zachowań, wskazuje na odmienną aniżeli wynikającą z przepisów prawa ich ocenę.
Raz jeszcze wskazać należy odnośnie zmiany zeznań dokonanej w toku postępowania przezA. A. (5),B. A.,D.A.iK. Ł., że po dokonaniu tej zmiany świadkowie składali w odpowiednim zakresie zeznania korespondujące z zeznaniami świadkaK. N.,J. D.,J. K.,Z. M.i wyjaśnieniamiA. A.oraz zawierające więcej informacji obciążających ich i osoby im bliskie. Nie sposób zatem uznać, że zmiana ta miała na celu wprowadzenie w błąd organów ścigania i skutkowała złożeniem niekorzystnych dla siebie, niezgodnych z prawdą zeznań (wyjaśnień), po to tylko aby dodatkowo obciążyćA. A. (1). W ocenie Sądu wobec uzyskania przez świadków, będących wówczas w innych postępowaniach podejrzanymi, wiedzy odnośnie stanu wiedzy organów ścigania o ich działalności (np. z treści postawionych zarzutów), świadkowie składali wyjaśnienia, zawierające więcej obciążających ich szczegółów, a zeznając prawdę na temat swojej przestępczej działalności, opisując zdarzenia ze swoim udziałem wskazywali także na przestępcze zachowaniaA. A. (1). Nie sposób wobec treści zeznań tych świadków uznać, że mścili się oni naA. A.za składane przez niego obciążające ich zeznania lub wyjaśnienia albowiem w największym zakresie ewntualna odpowiedzialność karna świadków w postępowaniach prowadzonych przeciwko nim, będzie wynikiem ich własnych szczegółowych wyjaśnień, w których co do zasady nie unikali odpowiedzialności za swe zachowania, a nie informacji przekazanych przezA. A. (1).
Na zasadność uznania za wiarygodne zeznań świadków, którzy opisywali zaangażowanieA. A. (1)w handel ludźmi oraz tym samym na brak wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoA. A. (1)w tym zakresie, wskazują wnioski wynikające z dowodów uzyskanych w drodze kontroli operacyjnej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Policji, której obiektem był m.in.A. A. (7). Ukazują one mechanizm działania sprawcy polegający na werbunku kobiet przeważnie z terenu(...)oraz zapewnianiu ich, co do zatrudnienia. Działanie skorelowane było najczęściej z wprowadzeniem w błąd, co do możliwości zatrudnienia. Następnie sprawca albo przechowywał kobiety w swoim mieszkaniu, albo spędzał z nimi czas w(...)barach. W między czasie inicjował kontakty telefoniczne z innymiB., gdzie oferował „zakup” kobiet w celu nierządu oraz brał czynny udział w finalizacji „transakcji”. Wszystkie czynności podjęte przezA.wpisują się w kanon zachowań stanowiący przestępstwo handlu ludźmi oraz ujawniony na podstawie zeznań wskazanych powyżej świadków i wyjaśnień oskarżonegoA. A..
Na uznanie za w pełni wiarygodną zasługuje opinia biegłych psychiatrów dotycząca oskarżonegoA. A., biegli w wyczerpujący sposób przedstawili ocenę stanu psychicznego oskarżonego – rozwój psychiczny, uwarunkowania środowiskowe, anomalie rozwojowe i społeczne oraz dokonali analizy wszelkich okoliczności związanych ze stanem zdrowia, rozwojem intelektualnym i społecznym oskarżonego, które mają wpływ na ocenę zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swym postępowanie. Zawarte w opinii wnioski są jasne i jednoznaczne.
Na uznanie za wiarygodne zasługują także opinie biegłych psychologów i psychiatry związane z dokonanymi przez nich ocenami stanu psychicznego świadków, stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez nich postrzeżeń, opinie te są jasne i pełne, zawierają jednoznaczne wnioski.
Sąd dał wiarę także dowodom z ujawnionych dokumentów zgromadzonych w sprawie, albowiem nie budziły one zastrzeżeń natury prawnej i faktycznej, a żadna ze stron nie kwestionowała ich treści. W szczególności pozytywna ocena wiarygodności odnosi do się do protokołów obrazujących przeprowadzone czynności procesowe, stenogramów rozmów zarejestrowanych w związku ze stosowanymi podsłuchami, danych z Krajowego Rejestru Karnego, odpisów orzeczeń.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd uznał, że zeznania świadków:A.A.,K. B. (1),J. M. (2),M. B. (1),D. Y.,S. E.,S. K.,K. S. (2),M. K. (2),T. B.,A. K.,J. M. (3),C. Ś.,M. B. (2),M. T.,J. L.,W. K.,M. S.,M. B. (3),M. S.,E. S.iY. D.nie odnoszą się do postawionych oskarżonych zarzutów oraz okoliczności związanych z popełnieniem przypisanych im czynów i istotnych dla oceny właściwości i warunków osobistych oskarżonych i z tych względów nie stanowiły podstawy poczynionych ustaleń faktycznych.
Odnośnie odstąpienia od bezpośredniego przesłuchania w toku postępowania sądowego świadkówJ. K.,J. D.,B. A.iD. Y.wskazać, należy, że zgodnie zart. 391 § 1 kpkjeżeli nie można było doręczyć świadkowi wezwania, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym – „niemożność doręczenia świadkowi wezwania, o ile jest rzeczywista i trwała, stanowi samoistną przesłankę zezwalającą na odczytanie złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym, do skorzystania z przewidzianego w przepisieart. 391 § 1 k.p.k.uprawnienia wystarczająca jest względna niemożność doręczenia wezwania świadkowi, nie dająca się usunąć do końca przewodu sądowego” (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 roku sygn. akt IIKK 1/14). W toku niniejszego postępowania sądowego wielokrotnie podejmowane były przez Sąd próby doręczenia wezwań świadkom za pośrednictwem operatora pocztowego i policji, czynione były ustalenia dotyczące ich aktualnego miejsca pobytu – zakończone niepowodzeniem i niemożnością spowodowania stawiennictwa świadków. Wskazane powyżej czynności jednoznacznie wskazują na to, że skutkująca odstąpieniem od bezpośredniego przesłuchaniaJ. K.,J. D.,B. A.iD. Y.przeszkoda, w postaci niemożności doręczenia wezwania osobie, której miejsce pobytu jest nieznane, jest realna, trwale istniejąca i rzeczywiście uniemożliwiająca doręczenie wezwania świadkom oraz ich bezpośrednie przesłuchanie przed sądem (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 roku sygn. akt II KK 204/14).
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy poddany analizie zgodnie z dyspozycjąart. 7 k.p.k.pozwolił na ustalenie stanu faktycznego i doprowadził do uznania, że wina oskarżonychA. A. (1)iA. A.jest bezsprzeczna, a okoliczności związane z popełnionymi przez nich czynami nie budzą wątpliwości.

Dokonując prawnej oceny zachowań  oskarżonychA. A. (1)iA. A.Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

zgodnie z dyspozycjąart.189a § 1 kkiart. 115 § 22 kkodpowiedzialność karną za zbrodnię wyczerpującą ustawowe znamionaart. 189a § 1 kkponosi sprawca, który m.in. werbuje i przekazuje osobę z zastosowaniem podstępu, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania w celu jej wykorzystania, nawet za jej zgodą, w szczególności w prostytucji. Jeżeli zachowanie sprawcy dotyczy małoletniego, stanowi ono handel ludźmi, nawet gdy nie zostały użyte metody lub środki wymienione wart. 115 § 22 kkpkt 1-6.
Wskazać należy, iż zachowanie oskarżonych w zakresie realizacji znamion zbrodni handlu ludźmi było w chwili dokonania czynu penalizowane wart. 253 § 1 k.k., którego odpowiednikiem zawierającym tożsamą sankcję karną od 3 do 15 lat pozbawienia wolności jest obecnieart. 189a § 1 k.k., wprowadzenie definicji ustawowej handlu ludźmi nie wpływa na prawnokarną ocenę czynów przypisanych oskarżonym. Nie można przyjąć, że w świetle przepisuart. 4 § 1 k.k.wprowadzona nowelizacja kodeksu karnego z dnia 20 maja 2010 r. zaostrzyła, a tym bardziej skutkowała powstaniem podstaw odpowiedzialności karnej w omówionym zakresie, a zatem zasadne jest dokonanie oceny prawno karnej czynów przypisanych oskarżonym w odniesieniu do przepisu obowiązującego w dacie orzekania, a nie w datach czynów.
Dokonując analizy prawno karnej zachowań oskarżonych, Sąd ustalił, że w realiach niniejszej sprawy zachowania przypisaneA. A.orazA. A.wyczerpują znamiona przestępstwa zart. 189a k.k.Czyn ten polega na dopuszczaniu się handlu ludźmi, tj. podjęciu chociaż jednej czynności, która została określona w definicji handlu ludźmi zawartej wart. 115 § 22 k.k.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie pozwolił na ustalenie, że przekazanieK. N.przez sprawców ukierunkowane było na wykorzystanie jej w prostytucji, co wiązało się z osiągnięciem korzyści majątkowej. Zachowanie sprawców skorelowane było z wykorzystaniem wywołanej przez nich niezdolnościąK. N.do należytego pojmowania przedsiębranego działania (odjechanie zB. A.i jego rodziną), związaną z wykorzystaniem stanu bezradności pokrzywdzonej spowodowanym przez sprawców upojeniem alkoholowym oraz działaniem podanej przezA. A.kokainy. Całość czynności sprawczej ukazuje obraz transakcji, która została dokonana przy udziale oskarżonychA.orazA.w barze. Wskazać należy również, iż sprawcy dwukrotnie próbowali sprzedać pokrzywdzoną, co udało im się za drugim razem. Działanie oskarżonych od początku nakierowane było na dokonanie czynu zabronionego, o czym świadczy rozmowa sprawców na temat „sprzedania komuś”K. N.oraz świadomość, że zarówno pierwsi potencjalni nabywcy, jak i ostateczni nabywcy są sutenerami. Oskarżeni działali zgodnie z podziałem ról:A. A., znający wcześniejK. N.i posiadający wiedzę o uprawianiu przez nią prostytucji oraz o nadużywaniu przez nią alkoholu i zażywaniu narkotyków, umówił spotkanie z nią i na to spotkanie przyjechał m.in. zA. A.. Wcześniejsza znajomośćK. N.z oskarżonymA.spowodowała, żeK. N.zgodziła się na rozmowy i spędzenie czasu w obecności jego znajomych oraz spożywała w ich obecności alkohol i kokainę podane przez oskarżonegoA.. Znajomością z oskarżonymA.i doprowadzeniem jej do stanu bezradności tłumaczyć należy brak orientacji, co do dokładnego przebiegu transakcji i dominującego udziału w niej oskarżonegoA., który zgodnie z podziałem ról doprowadził do sprzedażyK. N.osobom, które następnie miały ją wykorzystać i wykorzystały w prostytucji. Po sfinalizowaniu transakcji i przekazaniuK. B. (3)A., oskarżeni oraz dwaj inni mężczyźni uczestniczący w transakcji podzielili się otrzymanymi odB. A.pieniędzmi. Oskarżeni działali z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim – po sprzeciwieK. N., która nie zgodziła się na propozycję pracy dla przedstawionych jej przez oskarżonychK. Ł.iD. Y.oraz oddawania im 30% zysku z prostytucji, w dalszym ciągu częstowali ją alkoholem, co w połączeniu z kokainą doprowadziło ją do stanu bezradności, co z kolei umożliwiło im realizację swego planu i sprzedażK. N.w celu wykorzystania jej przezB. A.i inne osoby w prostytucji.
Odnośnie pokrzywdzonejJ. D.,A. A. (7)korzystając ze znajomościJ. D.zB.M., dokonał wspólnie z nim jej werbunku na terenie(...), przechował w swoim mieszkaniu oraz wprowadził w błąd, co do możliwości zatrudnienia, a później za pośrednictwemM.przekazał jąK. Ł.iD. Y.w celu wykorzystania jej przez nich w prostytucji. O takim celu przejęciaJ. D.od oskarżonegoA.iM.,J. D.została poinformowana przezK. Ł.jeszcze przed zamieszkaniem u niej i(...), charakter działalnościA. A. (1)wynikający m.in. z informacji uzyskanych na podstawie kontroli operacyjnej – stenogramy rozmów telefonicznych Zważyć należy ich w chwili dokonywania czynu zabronionego pokrzywdzona była małoletnia, o czym jak wynika z wyjaśnieńA. S.oskarżonyA.wiedział (chwalił się możliwością sprzedaży niepełnoletniej dziewczyny za 3000-4000). DziałaniaA. A. (1)od początku ukierunkowane były na dokonanie „sprzedaży” pokrzywdzonej w celu wykorzystania jej w prostytucji – oferując jej pracę ustalił, jak jest sytuacja zarobkowa i że jest zdecydowana na podjęcie pracy (przy czymJ. D.liczyła się z możliwością pracy jako sprzedawca), doprowadził do przekazania jejK. Ł.iD. Y., o których wiedział, że wykorzystują kobiety w prostytucji i z którymi wcześniej m.in. próbował dokonać transakcji związanej zK. N.. ZachowanieA. A. (1)w przypadkuJ. D.dotyczyło osoby małoletniej, stąd dla przypisania sprawstwa czynu określonego wart. 189a k.k.nie jest konieczne wykazanie podjęcia czynności, o których mowa wart. 115 § 22 k.k.
W przypadku pokrzywdzonejJ. K.oskarżonyA. A. (7)zastosował podstęp, polegający na wykorzystaniu jej wiary w to, że pośredniczy w zapoznaniu jej z mężczyzną, który chciałby nawiązać z nią związek.J. K.wcześniej pracowała jako prostytutka dlaA. A. (5), uciekła od niej ponieważ chciała przestać uprawiać prostytucję.A. A. (7)przekonałJ. K., że pozna ją z mężczyzną zainteresowanym stałym związkiem i wywiózł ją na stację benzynowa w okolicyG.i przekazał ją innymB..J. K.podstępnie powodowana nadzieją na nawiązanie stałego związku przystała na propozycjęA.udania się z nim w celu poznania człowieka, którego nazywanoM.. Po przyjeździe na stację benzynową nastąpiło przekazanieJ. K.przezA. A. (1)w ręce człowieka trudniącego się czerpaniem korzyści majątkowych z prostytucji,J. K.od następnego dnia była przez tego mężczyznę przymuszana do uprawiania prostytucji i przekazywania mu zarobionych pieniędzy. Okoliczności działania oskarżonegoA.: zastosowanie podstępu, wykorzystanie kontaktów z osobami trudniącymi się sutenerstwem, wywiezienie pokrzywdzonej na stację benzynowa i przekazanie jej tamB., który niemalże niezwłocznie wykorzystał ją w prostytucji, jednoznacznie wskazują na zamiar bezpośredni i konsekwentną realizację przez oskarżonego znamion zbrodni handlu ludźmi w postaci przekazania pokrzywdzonej z wykorzystaniem podstępu innej osobie w celu jej wykorzystania w prostytucji.
W odniesieniu do pokrzywdzonejZ. M.,A. A. (7)dokonał jej werbunku i wykorzystał jej niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania wynikającego z upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym oraz przekazał jąB. A.do wykorzystania w prostytucji. Nie ulega wątpliwości, że zachowaniaZ. M., opisane m.in. w zeznaniachA. A. (5)iB. A., ale ujawnione także podczas przesłuchań w toku postępowania przygotowawczego oraz podczas przesłuchania w sądzie, w sposób nie pozostawiający wątpliwości wskazują na deficyty w jej rozwoju umysłowym – potwierdzone szeregiem zaświadczeń i informacji lekarskich. Takie zachowanie w ocenie Sądu musiało być także należycie ocenione przezA. A. (1)i ta ocena miała wpływ na podjęcie przez oskarżonego decyzji o dalszym przekazaniu jej w celu uprawniana prostytucji – jej upośledzenie powodowało, że nie była w stanie ocenić należycie powodu zainteresowania jej osobą oraz była bezradna wobec zamiarów oskarżonego.A. A. (7)wykorzystał to i przekazał ją za kwotę 350 euroB. A.w celu wykorzystania jej w prostytucji.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że oskarżeniA. A. (7)iA. A.są winni tego, że na początku maja 2008 roku wW.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu oraz wespół z dwoma nieustalonymi mężczyznami obywatelstwa(...), którzy posługiwali się imionamiN.iA.dopuścili się handlu ludźmi -K. N.w ten sposób, iż zwerbowali ją na terenie(...)wW., a następnie wykorzystując jej stan bezradności spowodowany upojeniem alkoholowym oraz zażyciem kokainy przekazali za kwotę 650 EURO w celu wykorzystania w prostytucji dwóm ustalonym mężczyznom obywatelstwa(...), wobec których toczą się odrębne postępowania karne, tj. czynu zart. 189a § 1 kk.
Wskazane powyżej okoliczności doprowadziły także do uznania, że oskarżonyA. A. (7)jest winny popełnienia pozostałych zarzucanych mu czynów, wyczerpujących ustawowe znamionaart. 189a § 1 kk, tj. tego, że:
- w dniu 26 maja 2008 roku wW.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną obywatelstwa(...), przeciwko któremu toczy się odrębne postępowania karne, dopuścił się handlu ludźmi - małoletniąJ. D.(ur. (...)) w ten sposób, iż po zwerbowaniu wyżej wymienionej pokrzywdzonej na terenie(...)wW.przez wyżej wymienionego ustalonego mężczyznę przechował ją przez jedną noc w swoim mieszkaniu, a następnie wprowadzającJ. D.w błąd, iż zapewni jej pracę, przekazał pokrzywdzoną w celu wykorzystania w prostytucji ustalonej kobiecie obywatelstwa(...)i ustalonemu mężczyźnie obywatelstwa(...), wobec których toczą się odrębne postępowania karne;
- w bliżej nieokreślonym dniu w okresie październik-listopad 2009 roku na stacji paliw zlokalizowanej na trasieW.-G.woj.(...)dopuścił się handlu ludźmi -J. K.w ten sposób, iż stosując podstęp sprowadzający się do zaaranżowania spotkania wyżej wymienionej pokrzywdzonej z nieustalonym mężczyzną narodowości(...)posługującym się imieniemM.pod pretekstem nawiązania znajomości ukierunkowanej na stworzenia nieformalnego związku, przekazałJ. K.wyżej wymienionemu mężczyźnie w celu wykorzystania w prostytucji;
- nieustalonego dnia w okresie od trzeciej dekady listopada 2009 roku do dnia 1 grudnia 2009 roku wW.woj.(...)dopuścił się handlu ludźmi -Z. M.w ten sposób, iż zwerbował wyżej wymienioną pokrzywdzoną na terenie(...)wW., a następnie wykorzystując jej niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania wynikającą z upośledzenie umysłowego w stopniu umiarkowanym oraz cech osobowości, a także wprowadzającZ. M.w błąd, iż zapewni jej pracę, przekazał pokrzywdzoną za kwotę 350 EURO w celu wykorzystania w prostytucji ustalonemu mężczyźnie obywatelstwa(...), wobec którego toczy się odrębne postępowanie karne.
Wymierzając oskarżonymA. A.iA. A.kary jednostkowe pozbawienia wolności Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary wskazanymi wart. 53 § 1 i 2 kk, mając na względzie, aby dolegliwość wymierzonej kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynów oraz brała pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się oskarżonych, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Oceniając stopień winy Sąd analizował okoliczności, mające wpływ na zakres swobody sprawcy w wyborze i realizacji zachowania zgodnego z prawem:
1) możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynu, warunkowaną poziomem rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego sprawcy, stanem wiedzy, doświadczenia, zdolnościami odbioru bodźców i informacji oraz ich analizy;
2) możliwość podjęcia decyzji odnośnie zgodnego z prawem zachowania, co warunkowane jest normalną sytuacją motywacyjną, zdolnością przeciwstawiania się szczególnym naciskom motywacyjnym, umiejętnością dokonywania wyboru spośród wielu możliwych sposobów zachowań, odpornością na nacisk bodźców zewnętrznych (sytuacyjnych), poziomem przyswojenia reguł moralnych;
3) możliwość faktycznego sterowania swoim postępowaniem w wykonaniu podjętej decyzji.
Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Sąd uznał, że stopień winy oskarżonych był znaczny. Oskarżeni mieli w chwili popełnienia przypisanych im czynów niczym nie ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem, dokonany przez nich dobór środków, pokrzywdzonych (osób de facto społecznie i rodzinnie pozbawionych wsparcia i osamotnionych), jak i celu jaki miał zostać osiągnięty w wyniku przestępstw stanowił przejaw znacznej demoralizacji oskarżonych, co miało wpływ na ocenę stopnia winy jako bardzo znacznego.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonym Sąd miał na uwadze rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru i motywację. Dokonując, zatem oceny stopnia społecznej szkodliwości sąd uznał, że zachowania tak dalece naruszające godność człowieka i ingerujące w sferę życia psychicznego, emocjonalnego i fizycznego pokrzywdzonych, zmierzające do uprzedmiotowienia pokrzywdzonych i traktowanie ich jako przedmiotu dokonywanych transakcji sprzedaży, przekazania do prostytucji, prowadzą do uznania, że rodzaj i charakter naruszonego dobra oraz rozmiar wyrządzonej szkody są znaczne. Także motywacja oskarżonych – chęć osiągnięcia korzyści materialnej oraz bezpośredniość zamiaru wskazują na znaczny stopień społecznej szkodliwości.
WymierzającA. A.kary jednostkowe Sąd ocenił także jego warunki i właściwości osobiste. Jako okoliczność negatywnie oddziałującą na wymiar kary Sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego za umyślne przestępstwa, w tym w szczególności za czyn zart.211 kk, uznając, że ponowne popełnienie umyślnych przestępstw, nacechowanych bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości, wskazuje na wysoki stopień jego demoralizacji.Za okoliczność obciążającą Sąd uznał także brak skruchy, wskazujący na brak pozytywnej refleksji i uznania karygodności swych zachowań.Za okoliczności łagodzące Sąd uznał działanie oskarżonego bez użycia przemocy. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemuA. A.kary za czyn I i III po 4 lata pozbawienia wolnosci, zaś za czyn II i IV kary po 5 lat pozbawienia wolnosci– uznając, że zbrodnie popełnione na szkodę osoby małoletniej (J. D.) oraz osoby upośledzonej umysłowo (Z. M.) nacechowane są większym stopniem społecznej szkodliwości.
Wymierzając oskarżonemuA. A.karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przypisany mu czyn, oprócz wskazanych powyżej okoliczności związanych ze stopniem winy i społecznej szkodliwości czynów, Są miał na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego. Sąd uznał za okoliczność łagodzącą przyznanie się oskarżonego do winy i wyrażoną w związku z postawą procesową skruchę oraz incydentalny udział oskarżonego w tego typu przestępstwie. Za okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią, wielokrotną karalnośćA. A.za przestępstwa umyślne.
Wymierzając kary pozbawienia wolności w tym samym stopniu w odniesieniu do obu oskarżonych Sąd miał na uwadze względy prewencji indywidualnej i ogólnej. Orzekając kary Sąd baczył, aby w należytym stopniu zrealizowane zostały cele zapobiegawcze, poprzez jednoznaczne uświadomienie oskarżonym faktu naruszenia obowiązujących norm prawnych i społecznych. W ocenie Sądu dolegliwość, jaka łączy się z wymiarem i wykonaniem kary, będzie stanowić na przyszłość bodziec zniechęcający do popełnienia czynów naruszających prawo i uzasadniający przekonanie, iż popełnienie przestępstwa się nie opłaca. Sąd miał na uwadze także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, zarówno poprzez odstraszanie potencjalnych sprawców, którym wymiar kary winien uświadomić nieopłacalność podobnych zachowań, jak też poprzez kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, uświadamiając, że w ramach obowiązującego porządku prawnego sprawca przestępstwa zostanie wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej.
Wymierzając oskarżonemuA. A.karę łączną 7 lat pozbawienia wolności Sąd wziął przede wszystkim pod rozwagę, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak - wymiar kary łącznej zależy m.in. od stopnia związku przedmiotowego i podmiotowego zbiegających się przestępstw. W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że nie zachodzi ścisły związek przedmiotowy i podmiotowy uzasadniający połączenie orzeczonych wobecA. A. (1)kar na zasadzie absorbcji, ale także Sąd uznał że brak jest nadzwyczajnej sytuacji procesowej i potrzeb w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej uzasadniającej wymierzenieA. A.kary łącznej na zasadzie kumulacji. Sąd uznał, że priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji, natomiast kara łączna - orzekana na zasadzie absorpcji oraz kumulacji – winna być wyjątkiem (vide wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2013 roku sygn. akt II AKa 145/13). Mając na uwadze powyższe Sąd wymierzyłA. A.karę łączną 7 lat pozbawienia wolności.
Mając na uwadze osiągnięcie przez oskarżonych ustalonych kwotowo korzyści majątkowych w związku z popełnieniem przestępstw popełnionych na szkodęK. N.iZ. M., Sąd orzekł w trybieart. 45 § 1 kkwobec oskarżonychA. A.iA. A. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstw.
ZaliczającA. A.na poczet orzeczonej kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności, okres rzeczywistego pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze, żeA. A. (7)w toku niniejszego postępowania karnego był tymczasowo aresztowany w okresie od 28 września 2013 roku do dnia 20 grudnia 2013 roku.
W związku z tym, iż oskarżeniA. A. (7)iA. A.korzystali z obligatoryjnej pomocy prawnej obrońcy z urzędu, Sąd zasądził na rzecz adwokatówK. L.iM. Z.kwoty odpowiednio 1620 złotych i 1740 złotych, powiększone o stawkę podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonych.
Mając na uwadze, że oskarżeni mają obecnie w znacznym stopniu ograniczone możliwości zarobkowania (osadzenieA. A., stan zdrowiaA. A. (1)) oraz nie posiadają oszczędności, Sąd zwolnił ich od ponoszenia kosztów procesu, poniesione wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

ZARZĄDZENIE

1

(...)(...)A. A. (1)

2

(...)
(...)K. N.(...)