Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 126/15
Data wyroku: 2015-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Łęgosz, Jarosław Gołębiowski, Dariusz Mizera
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy

Sygn. akt II Ca 126/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący

SSO Jarosław Gołębiowski (spr.)

Sędziowie

SSO Stanisław Łęgosz
SSO Dariusz Mizera

Protokolant

Paulina Neyman

po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie sprawy z powództwa Towarzystwa(...)Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wP.
przy udziale GminyP.
przeciwkoM. W.
o eksmisję z lokalu
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie
z dnia 18 grudnia 2014 roku, sygn. akt I C 432/14
oddala apelację.
Sygn. akt II Ca 126/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Opocznie po rozpoznaniu sprawy z powództwa Towarzystwa(...)Spółka z o.o. wP.przy udziale GminyP.przeciwkoM. W.o eksmisję z lokalu

1
nakazał pozwanemuM. W.opuszczenie i opróżnienie z rzeczy stanowiących jego własnośćlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wP.przyul. (...)i wydane go powodowi Towarzystwu(...)Spółka z o.o. wP.;

2
przyznał pozwanemuM. W.prawo do lokalu socjalnego i wstrzymuje wykonanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie 1 do czasu złożenia pozwanemu przez GminęP.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

3
nie obciążył pozwanegoM. W.kosztami procesu.

Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowiły przytoczone poniżej ustalenia i zarazem rozważania Sądu Rejonowego:
Powódka jest dzierżawcą, uprawnioną do używania i pobierania pożytków m. in. z nieruchomości stanowiącej własność MiastaP.położonej przyulicy (...)wP..
W dniu 19.05.2005 r. pomiędzy(...) Spółką z o.o.wP.aM. W.została zawarta umowa najmulokalu mieszkalnego nr (...), znajdującego się na(...)piętrze budynku położonego wP.przyulicy (...), składającego się z jednego pomieszczenia o powierzchni użytkowej 13,50 m2 . Umowa została zawarta na czas nieoznaczony.
W związku z nieuiszczaniem przez pozwanego czynszu i innych należnych opłat, powódka pismem z dnia 13.04.2010 r. nr WN-(...)-/(...)wezwała pozwanego do uregulowania zaległych i bieżących należności w łącznej kwocie 4.055.70 zł w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania wezwania.
Z uwagi na brak spłaty zadłużenia,(...) Spółka z o.o.pismem z dnia 05.07.20H) r. wypowiedziała pozwanemu z dniem 31.07.2010 r. umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego, z zachowaniem 1 - miesięcznego okresu wypowiedzenia do dnia 31.08.2010 r. i wezwała pozwanego do opróżnienia i przekazania lokalu po upływie okresu wypowiedzenia.
PozwanyM. W.od 26 stycznia 2010 r. przebywał w Domu Pomocy Społecznej wD., który na własne żądanie opuścił w dniu 01.09.2012 r. i powrócił do lokalu przyul (...)wP..
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie sygn. akt III RNs 129/13 Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim III Wydział Rodzinny i Nieletnich skierował pozwanego do domu pomocy społecznej bez jego zgody.
Od dnia 19 sierpnia 2013 r. pozwany przebywa w Domu Pomocy Społecznej wN.gm.Ż..
W toku jest sprawa z wnioskuM. W.sygn. akt III RNs 141/13 o zmianę orzeczenia w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej.
W styczniu 2014 r. pozwany przy udziale pracownika(...)udostępnił lokal administracji budynku. Pozwany zabrał z lokalu jedynie swoje rzeczy osobiste, ubrania, radio, telewizor. Część jego rzeczy stanowiących wyposażenie mieszkania dalej pozostaje w lokalu. Pozwany posiada klucze do lokalu.
PozwanyM. W.jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Porusza się na wózku inwalidzkim bądź o dwóch kulach. Pobiera stały zasiłek z opieki w kwocie około 470 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł.
Sąd Rejonowy zważył, iż okolicznością bezsporną jest. że łącząca strony umowa najmu lokalu mieszkalnego położonego wP.przyulicy (...)została pozwanemu skutkiem wypowiedziana i nie ma on tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu Wypowiedzenie najmu nastąpiło zgodnie z uregulowaniem § 14 ust. 1 pkt 2 umowy najmu z maja 2005 r. oraz art. 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 2) ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie pian lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu Cywilnego(tekst jednolity I)/ 11 / 2014 r. poz. 150).
Pozwany przebywa tymczasowo w DPS wN.. Dalej jednak dysponuje kluczami od przedmiotowego lokalu przyul. (...), gdzie znajdują się jego rzeczy.
W świetle powyższych ustaleń powództwo o opróżnienie lokalu i wydanie go powódce jest w pełni uzasadnione. Dlatego Sąd orzekł jak w punkcie 1. wyroku.
Na podstawie art. 14 ust. 1, ust. 4 pkt 2) i ust. 7 powołanej wyżej ustawy z dnia 21. 06. 2001 r. Sąd orzekł o uprawnieniu pozwanego do otrzymania lokalu socjalnego i nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanemu przez GminęP.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego (art. 14 ust. 6 ustawy).
Mając na uwadze wyjątkowo ciężką sytuację pozwanego, zarówno finansową jak i zdrowotną. Sąd na mocyart. 102 k.p.c.nie obciążył go kosztami procesu.
Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik powoda zaskarżając go w części tj. pkt. 2, zarzucając mu:

1
naruszenie przez sądart. 233 § 1 kpcpoprzez niewłaściwą ocenę materiału dowodowego w sprawie polegającą na uchybieniu przez sąd zasadom logicznego rozumowania i doświadczenie życiowego poprzez przyznanie pozwanemu prawa do lokalu socjalnego i wstrzymania wykonania opróżnienia loka!u do czasu złożenia pozwanym oferty zawarcia urnowy najmu lokalu socjalnego mimo, iż pozwany nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu a jednocześnie przebywa w innym lokalu niż zajmowany przez niego bez tytułu prawnego

2
naruszenie art. 14 ust. 1,2,3,4 ustawy z dnia 21.06.2001 r. o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianiekodeksu cywilnegopoprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące niezasadnym przyznaniem pozwanemu prawa do otrzymania lokalu socjalnego mimo iż przebywa on i zamieszkuje w innym lokalu niż dotychczas używany.

Wskazując na powyższe apelujący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie, iż pozwanemu nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd l- szej instancji oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego wg norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powoda nie jest uzasadniona, a podnoszone w niej zarzuty obrazy zaskarżonym wyrokiem prawa materialnego są całkowicie chybione.
Treść wniesionego środka odwoławczego wskazuje, że jego autor kwestionuje rozstrzygnięcie o ustaleniu, że pozwanemu służy prawo do lokalu socjalnego. Skarżący zarzucił, iż wydając wyrok Sąd Rejonowy dopuścił się obrazyart. 14 ust. 1,2,3 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Apelacja podnosi, że brak było podstaw do przyznania pozwanemu prawa do lokalu socjalnego, gdyż swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokaja w innym lokalu niż dotychczas używany. Z takim zapatrywaniem- w realiach niniejszej sprawy nie można się zgodzić.
Poza porem jest, że pozwany z uwagi na wysokość uzyskiwanych dochodów oraz stan zdrowia spełnia przesłanki wyrażone w w/w przepisie do przyznania mu lokalu socjalnego. Okoliczności dotyczące stanu zdrowia eksmitowanego oraz jego sytuacja majątkowo- dochodowa nie były przedmiotem sporu.
Twierdzenia natomiast, że przebywanie pozwanego w domu pomocy społecznej stanowi ujemną przesłankę uzasadniającą odmowę przyznania prawa do lokalu socjalnego, są pozbawione racji.
Dla potrzeb niniejszej sprawy należy posiłkować się definicją miejsca zamieszkania określoną wart. 25 k.c.Przepis ten stanowi, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z powyższego wynika więc, że przesłanki miejsca zamieszkania stanowią kumulatywnie: przebywanie w określonym miejscu (miejscowości) oraz zamiar stałego w niej pobytu. Nie ma tej zmiany, gdy ktoś przebywa na dłuższy czas w określonym miejscu, ale nie zamierza stale w nim pozostać (por. np. orzeczenie SN z 21 XI 1966 roku, II PR 512/66, PZS 1968/1/49).
Z akt sprawy wynika, że pozwany został umieszczony w domu pomocy społecznej bez jego zgody. Nastąpiło to na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 25 czerwca 2013 roku wydanego w sprawie III RNs 129/13 (por. postanowienie k. 40). Powyższe musi oznaczać, że nie została spełniona przesłanka w postaci zamiaru pozwanego do zamieszkiwania w tym ośrodku. Przebywanie w domu pomocy społecznej jest co prawda bezterminowe, jednakże nie oznacza to, że jest to docelowe i ostateczne miejsce pobytu.
Wydając w/w orzeczenie Sąd Rejonowy orzekał w oparciu o materiał dowodowy istniejący w dacie orzekania. W ocenie tego Sądu rehabilitacja pozwanego winna się odbywać w warunkach oferowanych w domu pomocy społecznej. Nie można jednak przyjąć, że ów stan rzeczy nie ulegnie zmianie w przyszłości, jeżeli stan zdrowia pozwanego się poprawi i zajdzie konieczność kontynuacji leczenia w warunkach ambulatoryjnych.
Reasumując, przebywanie w domu pomocy społecznej nie ma znamion zamieszkiwania w znaczeniu w/w przepisu. Powyższe musi prowadzić do wniosku, że nie zaistniała przesłanka, której istnienia warunkuje odmową przyznania eksmitowanemu prawa do lokalu socjalnego. Odmienny pogląd prowadziłby do wniosku, że w razie ustalenia przymusowego pobytu w ośrodku, pozwany pozbawiony zostałby prawa do jakiegokolwiek lokalu. Akceptacja tego, tym bardziej jest niedopuszczalna, z uwagi na stan jego zdrowia oraz na bardzo niskie jego dochody.
Z tych więc przyczyn i na podstawieart. 385 k.p.c.należało orzec, jak w wyroku.