Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 1168/15
Data wyroku: 2015-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anatol Gul, Aleksandra Żurawska, Piotr Rajczakowski
Podstawa prawna: art. 49 sut.7-10 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji

Sygn. akt II Cz 1168/15

POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczyw składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Anatol Gul
Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski
SO Aleksandra Żurawska
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym
zażalenia dłużnikaS. K. (1)na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt I Co 1489/15
w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycielkiS. K. (2)
prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zielonej Górze –M. J./ Kmp 5/15 /
p o s t a n a w i a:

odrzucić zażalenie.
(...)

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 września 2015 r., Sąd Rejonowy obniżył wysokości opłaty egzekucyjnej ustalonej w pkt 2 postanowienia z dnia 9 czerwca 2015 r. do kwoty 400 zł. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismo dłużnika zatytułowane „skarga” było w istocie wnioskiem o obniżenie opłaty egzekucyjnej, o jakim mowa wart. 49 ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Dłużnik nie kwestionował bowiem prawidłowości wyliczenia wysokości opłaty egzekucyjnej, ani też wydatków. Wniosek ten, w ocenie Sądu, w części zasługiwał na uwzględnienie. Pomimo tego, że postępowanie egzekucyjne trwało formalnie ponad 3 miesiące, to jednak tylko w okresie pierwszych dwóch tygodni Komornik dokonywał czynności w celu sprawnego przeprowadzenia egzekucji, ograniczając się zresztą do wysyłania korespondencji i zajęciu rachunków bankowych. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu Rejonowego, zasadnym było obniżenie opłaty egzekucyjnej do kwoty 400 zł, a dalej idący wniosek nie był zasadny z tego względu, że dłużnik w żaden sposób nie udokumentował swojej rzekomo nienajlepszej sytuacji majątkowej. Co więcej, z akt wynika, że dłużnik ma spore możliwości zarobkowe, które realizował świadcząc pracę, za co otrzymywał łączne wynagrodzenia nawet w wysokości niemal 5.000 zł miesięcznie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużnik wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie wniosku w całości podniósł, że od 1 lutego 2015 r. pracuje na ¼ etatu z wynagrodzeniem brutto 437,50 zł i nie świadczy pracy na rzecz żadnej innej firmy, w żadnej innej formie. Był zmuszony podjąć pracę w tak ograniczonym zakresie ze względu na problemy natury osobistej i rodzinnej, a przede wszystkim z potrzeby zaopiekowania się córką, gdyż jej matka przestałade factosprawować władzę rodzicielską. W chwili obecnej jedynie dzięki pomocy finansowej rodziny utrzymuje siebie i córkę, a przy tym posiada zaległości w zapłacie czynszu na rzecz spółdzielni mieszkaniowej.
Sąd Okręgowy zważył:
Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Sąd Rejonowy w postanowieniu z dnia 9 września 2015r obniżył opłatę egzekucyjną ustaloną na 746, 17 gr do kwoty 400 zł, stwierdzając w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że uwzględnił wniosek dłużnika jedynie w części. W zaskarżonym orzeczeniu brak jest rozstrzygnięcia o oddaleniu dalej idącego wniosku dłużnika. Z zażalenia dłużnika wynika, że domagał się obniżenia opłaty egzekucyjnej w wyższym stopniu. W sytuacji gdy w postanowieniu o obniżeniu opłaty nie zwarto orzeczenia o oddaleniu wniosku dalej idącego, a dłużnik nie złożył wniosku o uzupełnienie rozstrzygnięcia, zażalenie musiało podlegać odrzuceniu jako niedopuszczalne, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia –art. 373 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpciart. 13 § 2 kpc.
(...)