Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 121/15
Data wyroku: 2015-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Beata Hass-Kloc, Barbara Frankowska, Andrzej Borucki
Słowa kluczowe: Odrzucenie Pozwu
Podstawa prawna: rt. 199 kpc

Sygn. akt VI Gz 121/15

POSTANOWIENIE

Dnia 26 maja 2015r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki
Sędziowie: SO Barbara Frankowska
SO Beata Hass-Kloc (spr.)
Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Kościak
po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:(...) Sp. z o.o.z/s wL.
przeciwko:(...) Sp. z o.o.wŁ.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. akt V GC 968/14 w przedmiocie odrzucenia pozwu
postanawia:

I
oddala zażalenie,

II
zasądza od powoda(...) Sp. z o.o.z/s wL.na rzecz pozwanego(...) Sp. z o.o.wŁ.kwotę600,00 zł (słownie: sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postepowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015r., sygn. akt V GC 968/14 Sąd Rejonowy w Rzeszowie odrzucił pozew i zasądził kwotę2.417,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu niniejszego podał, iż powód domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 39.508,73 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty.
Powód podał, iż kwota ta obejmuje ustawowe odsetki od należności głównej wynikającej zfaktury nr (...)z dnia 20.06.2011r. wystawionej na kwotę 201.720,00 zł której termin płatności upłynął w dniu 20 lipca 2011r.
Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty zgłosił zarzut powagi rzeczy osądzonej w związku z tym, iż między stronami toczył się o zapłatę w/w kwoty.
Sąd Rejonowy ustalił, iż pozwem z dnia 01.09.2011r. złożonym do tut. Sądu powód wniósł o zasądzenie w/w kwoty wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lipca 2011r. do dnia zapłaty, jako należność wynikająca z w/w faktury.
Wyrokiem z dnia 05 października 2012r. sygn. akt VI GC 210/11 Sąd Okręgowy w Rzeszowie w pkt I oddalił powództwo, a w pkt II zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 10.688,65 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Powyższy wyrok zaskarżył powód w zakresie oddalającym powództwo ponad kwotę 16.844,22 zł oraz dotyczącym zwrotu kosztów procesu i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 184.875,78 zł oraz zasądzenie kosztów procesu.
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2013r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 184.875,78 zł oddalając powództwo w pozostałym zakresie i zasądzając koszty procesu.
W uzasadnieniu tegoż orzeczenia Sąd Apelacyjny wskazał, iż nie zasądził powyższej kwoty z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zapłacie, bowiem powód w apelacji ich nie żądał.
W rozważaniach prawnych Sąd Rejonowy opierając się na treściart. 366 kpciart. 199 § 1 pkt 1 kpcstwierdził, iż zachodzi negatywna przesłanka procesowa w zakresie stanu powagi rzeczy osądzonej, co nie pozwala na ponowne sądzenie sprawy prawomocnie zakończonej.
W dalszej kolejności Sąd Rejonowy dokonał analizy treści w/w orzeczeń sądowych, stwierdził, iż pozew w którym powód żąda jako świadczenia głównego odsetek, których domagał się w innej sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem podlega odrzuceniu na podstawieart. 199 § 1 pkt 2 kpc.
O kosztach procesu sąd orzekł po myślart. 98 § 1 kpc.
Powyższe orzeczenie zaskarżył powód wnosząc o jego uchylenie i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.
Na wstępie podał, iż w niniejszej sprawie powód złożył wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy i mimo, iż postanowienie w tym zakresie było nieprawomocne, Sędzia którego wniosek dotyczył wydał zaskarżone postanowienie. W tej sytuacji został naruszonyart. 50 § 3 kpc.
Jednocześnie powód wskazał, że Sąd Apelacyjny nie zasądził ustawowych odsetek, ponieważ brak było wniosku o ich zasądzenie i należało to potraktować jako ograniczenie żądania pozwu, które było w pełni dopuszczalne. W tej sytuacji nie było rozstrzygnięcia dotyczącego żądania powoda o zasądzenie na jego rzecz ustawowych odsetek w/w zakresie.
Na koniec powód wskazał, iż w/w wyrok Sądu Apelacyjnego został uchylony wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 06.06.2014r. I CSK 388/13 i sprawa została przekazana Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego odnosząc się do zarzutów podniesionych przez powoda, które w jego ocenie nie podważają zasadności wydanego w sprawie wyroku.
Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył, co następuje:
Zażalenie powoda nie mogło być uznane za zasadne.
Biorąc pod uwagę zarzuty podniesione w zażaleniu należy na wstępie odnieść się do naruszeniaart. 50 § 3 kpc. W związku z tym należy podnieść, iż postanowienie o wyłączeniu sędziego obowiązuje ex nunc tj. od chwili jego podjęcia przez sąd. Dlatego czynności sędziego dokonane przed podjęciem postanowienia o jego wyłączeniu pozostają w mocy. Kodeks nie zajmuje się kwestią ważności czynności dokonanych przez sędziego po złożeniu wniosku o jego wyłączenie. Nie są one dotknięte nieważnością. Strona może jedynie czynności te traktować jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy i zarzuty takie postawić w środku odwoławczym.
Ocena zasadności takiego zarzutu należy wówczas do sądu wyższej instancji rozpoznającego dany środek odwoławczy. Jeżeli jednak wniosek o wyłączenie sędziego został oddalony dokonanych przez niego czynności po złożeniu wniosku nie można traktować jako uchybień procesowych, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również w tym miejscu podkreślić, że czynności procesowe podejmowane przez sędziego podejmowane wbrew nakazowi wynikającemu zart. 51 kpcnie prowadzą do nieważności postępowania w wypadku, gdy podstawą wyłączenia sędziego jest przepisart. 49 kpc; natomiast, gdyby te przyczyny wynikały z treściart. 48 kpctj. z mocy ustawy, wówczas podejmowane przez niego czynności mogłyby stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności postępowania.
Przenosząc niniejsze na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, iż wniosek złożony przez stronę powodową o wyłączenie sędziego sprawozdawcy w dniu 09 stycznia 2015r. został oparty na treściart. 49 kpc(k. 148), a następnie oddalony nieprawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Rzeszowiez dnia 12 stycznia 2015r. (k. 152). Natomiast zaskarżone orzeczenie zostało wydane na rozprawie w dniu 13 stycznia 2013r.
W tej sytuacji nie można mówić o naruszeniuart. 50 § 3 kpc.
Przechodząc do dalszych zarzutów zażalenia, które de facto sprowadzają się do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sadu I instancji należy na wstępie zauważyć – biorąc pod uwagę treśćart. 316 kpc, iż w chwili obecnej wyrokiem z dnia 19 lutego 2015r. sygn. akt I ACa 554/14 (k. 206) Sąd Apelacyjny w Rzeszowie oddalił apelację powoda od orzeczenia Sądu Okręgowego VI Wydziału Gospodarczego wR.z dnia 05 października 2012r. sygn. akt VI GC 210/11.
W uzasadnieniu powyższego Sąd ten ponownie wskazał, iż apelacja powoda od w/w wyroku Sądu Okręgowego odnosiła się do części oddającej powództwo ponad kwotę 16.844,22 zł oraz orzekającej o kosztach procesu i wnosiła w konsekwencji o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 184.875,78 zł oraz kosztów procesu. Przy rozpoznaniu ponownym apelacji powoda została ona oddalona w całości na podstawieart. 385 kpc(uzasadnienie wyroku SA k. 207-227).
W związku z powyższym należy zgodzić się z stanowiskiem Sądu I instancji biorąc pod uwagę treść pozwu złożonego w sprawie VI GC 210/11, który był rozpoznany przez tut. Sąd, iż powód domagał się również w tamtej sprawie ustawowych odsetek liczonych od dnia 21 lipca 2011r. od kwoty 201.720,00 zł wynikającej zfaktury VAT (...)– co było przedmiotem również żądania pozwu złożonego w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze pojawiające się dopiero w chwili obecnej w zażaleniu stanowisko powoda, iż brak wniosku o zasądzenie ustawowych odsetek w/w apelacji należało traktować jak ograniczenie pozwu, to Sąd Okręgowy pragnie zauważyć, iż takie oświadczenie powoda o ograniczeniu roszczenia pozwu jest równoznaczne z cofnięciem pozwu w pozostałej części (orz. SN z 21.08.1951C 733/51). W tej sytuacji zastosowanie miałbyart. 203 § 1 i § 2 kpc, a więc że pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiążez wytoczeniem powództwa. Postępowanie podlega umorzeniu (art. 355 kpc). Natomiast jeżeli z cofnięciem pozwu połączone było zrzeczenie się roszczenia, oprócz skutków procesowych, o których mowa była powyżej, cofnięcie pozwu wywołuje także skutek w postaci materialnoprawnej w postaci wygaśnięcia roszczenia.
Jednakże w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, iż powód nie wnosząc o zasądzenie odsetek w złożonej apelacji, tym samym ograniczył żądanie pozwu w rozumieniuart. 203 kpc. Należy również zauważyć, iż Sąd Odwoławczy nie może rozpoznać w postępowaniu apelacyjnym w zakresie nie zaskarżonej części orzeczenia, albowiem zgodniez treściąart. 378 kpc, który wyznacza granice apelacji, ograniczony jest tym samym zakres zaskarżenia apelacją wyroku Sądu I instancji; zaś te granice określa strona wnosząca apelację. Powyższe również uzasadnia stanowisko braku przyjęcia, iż powód nie wnosząc o zasądzenie ustawowych odsetek w/w apelacji ograniczył żądnie pozwu w tym zakresie i to bez zrzeczenia się roszczenia w tej części, gdyż w przeciwnym razie musiałby uzyskać zgodę pozwanego na powyższe, aby to cofnięcie pozwu było skuteczne (art. 203 § 1 kpc).
Z tych też względów zażalenie oddalono po myśliart. 385 kpcw związku zart. 397 § 2 kpc.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie zart. 98 § 1 i § 3 kpcart.art. 108 kpc.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

-(...)
-(...)
2.(...)wR..