Sąd Rejonowy w Siedlcach
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII Kp 203/15
Data wyroku: 2015-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Iwona Więckiewicz

Sygn. akt VII Kp 205/15

POSTANOWIENIE
Dnia 30 września 2015r.
Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Iwona Więckiewicz
Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Grochowska
przy udziale -----
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 września 2015r. wS.
zażaleniaW. G.na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2015r. zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach w dniu 22 kwietnia 2015r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie 1 Ds 2334/14/D
na podstawieart. 437 § 1 kpk

postanawia
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015r. zatwierdzonym przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach w dniu 22 kwietnia 2015r., 1 Ds 2334/14/D umorzono dochodzenia w sprawie:
zaistniałego w w dniu 30 listopada 2014 roku bezprawnego uzyskania dostępu do danych informatycznych znajdujących się na skrzynce pocztowej e-mail w.gaudyn@gmail.com przez osobę nieupoważnioną poprzez przełamanie zabezpieczenia w postaci hasła, a następnie usunięcie wybranych danych informatycznych przez sprawcę działającego w ten sposób na szkodęW. G., tj. o czyn zart. 268a § 1 kk– wobec niewykrycia sprawców przestępstwa na zasadzieart. 322 kpk.
W dniu 06 maja 2015r. zażalenie na to postanowienie złożyłW. G., zarzucając:

I
w zakresie czynu z punktu pierwszego – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający istotny wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających popełnienie czynu przezE. P., podczas gdy z akt postępowania przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego wS.jednoznacznie wynika, żeE. P.faktycznie składała zeznania w niniejszej sprawie, a zeznania te stoją w oczywistej sprzeczności z okolicznościami wskazywanymi przezA. D., popartymi licznymi dowodami, co potwierdza niewiarygodność wersjiE. P.;

II
w zakresie czynu z punktu drugiego - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, żeA. P.nie była przesłuchiwana w charakterze świadka, podczas gdy z akt postępowania przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego wS.jednoznacznie wynika, że,A. P.złożyła zeznania bezpośrednio obciążająceA. D.(k. 23).

Skarżący formułując powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i kontynuowania postępowania przygotowawczego.
Prokurator Rejonowy w Siedlcach nie przychylił się do zażalenia i wraz z aktami sprawy przekazał je do rozpoznania tutejszemu Sądowi.

Sąd zważył, co następuje:
ZażalenieA. D.jest niezasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Decyzja o umorzeniu śledztwa w zakresie obu czynów jest słuszna i zgodna z obowiązującym prawem.
Odnosząc się do czynu z punktu pierwszego postanowienia należy wskazać, że w zakresie tego czynu brak jest danych dostatecznie uzasadniających popełnienie tego czynu przezE. P.. Nie ulega wątpliwości, żeE. P.złożyła zeznania jako świadek w postępowaniu przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego wS.dotyczącymStowarzyszenia (...)z siedzibą wS.iA. D.. Okoliczność, że zeznaniaE. P.pozostają w sprzeczności z wersją zdarzeń zaprezentowaną przezA. D.i są w jego odczuciu niekorzystne dla niego, nadto skutkowały wydaniem negatywnej dla niego decyzji podatkowej nie oznacza, że wyżej wymieniona umyślnie złożyła fałszywe zeznania obciążające skarżącego. W dniu 19 marca 2015r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wS.wydał decyzję podatkową nr(...)-14/14/PK, która jest niekorzystna dlaStowarzyszenia (...)z siedzibą wS.iA. D.. W dniu 21 kwietnia 2015r.A. D.odwołał się od tej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej wW.i do chwili obecnej sprawa nie została prawomocnie rozstrzygnięta. Brak prawomocnego rozstrzygnięcia w postępowaniu podatkowym uniemożliwia ocenę zeznańE. P.pod kątem tego czy są one fałszywe czy też nie i czy wyczerpała ona tym samym dyspozycjęart. 233 § 1 kk.
Odnosząc się z kolei do czynu z punktu drugiego postanowienia o umorzeniu śledztwa należy wskazać, żeA. P.w postępowaniu przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego wS.dotyczącymStowarzyszenia (...)z siedzibą wS.nie była przesłuchiwana w charakterze świadka, a tym samym nie była uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy. Zgodnie zart. 233 § 2 kkwarunkiem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań jest to aby przyjmujący zeznanie uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie lub odebrał od niego przyrzeczenie. W niniejszej sprawie wskazany wyżej warunek nie został spełniony, gdyżA. P.nie była w ogóle przesłuchiwana w charakterze świadka w postępowaniu przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego wS.dotyczącymStowarzyszenia (...)z siedzibą wS., co wynika z informacji zawartej na k. 76 akt śledztwa. Poza tym wobecA. P.nie było prowadzone postępowanie karnoskarbowe. Pisemne ustosunkowanie się przezA. P.do pytań Urzędu Skarbowego wS., wbrew stanowisku skarżącego, nie jest tożsame z przesłuchaniem jej i złożeniem przez nią zeznań określonej treści ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami w tym prawnokarnymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.