Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 21/15
Data wyroku: 2015-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Walenta, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178 a § 1 kk

Sygn. akt – IX Ka 21/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26. marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący – S.S.O. Andrzej Walenta
Sędziowie: S.S.O. Barbara Plewińska
S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Protokolant – st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska
przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Toruniu Mariusza Rosińskiego,
po rozpoznaniu w dniu 26. marca 2015 r.
sprawyA. A.– oskarżonego zart. 178a§1 kk;
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Brodnicy,
od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 29. października 2014 r.,sygn. akt II K 355/14,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla punkty I. i II. tego wyroku,

2
uznaje oskarżonego winnym popełnienia zarzuconego mu przestępstwa zart. 178a§1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69§1 kkorazart. 70§1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby,

3
na podstawieart. 72§1 pkt 5 kknakłada na oskarżonego obowiązek powstrzymania się od nadużywania alkoholu, zaś na podstawieart. 73§1 kkoddaje go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego

4
w punkcie III. tego wyroku podwyższa wymiar orzeczonego tamże środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych do 4 (czterech) lat;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

sygn. akt: IX Ka 21/15

UZASADNIENIE
A. A.został oskarżony o to, że:
w dniu 8 lipca 2014r. wJ.naul. (...)kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiR. (...)onr rej. (...), znajdując sięw stanie nietrzeźwości, przy czym zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiław I próbie – 1,09 mg/l, w II próbie – 1,01 mg/l oraz w III próbie – 0,97 mg/l,
tj. o czyn zart. 178 a § 1 kk.
Wyrokiem zaocznym z dnia 29 października 2014r. Sąd Rejonowy w Brodnicyw sprawie II K 355/14:

I
uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu zart. 178 a § 1 kki za to, na mocyart. 178 a § 1 kkiart. 33 § 1 kk, wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, przyjmując za równowartość jednej stawki kwotę 10 zł;

II
na mocyart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu, na poczet orzeczonej kary grzywny, okres zatrzymania od dnia 8 lipca 2014r. do dnia 9 lipca 2014r., tj. jeden dzień, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równoważny jest dwóm stawkom dziennym grzywny;

III
na mocyart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat;

IV
na mocyart. 63 § 2 kkzaliczył, na poczet orzeczonego środka karnego w pkt III wyroku, okres zatrzymania prawa jazdy, poczynając od dnia 8 lipca 2014r.;

V
na mocyart. 49 § 2 kkzasądził od oskarżonego kwotę 300 zł tytułem świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

VI
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłatyi obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi.

Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokurator,zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonego.
Prokurator zarzucił wyrokowi rażącą niewspółmierność kary, polegającą na orzeczeniu rażąco łagodnej kary grzywny 100 stawek dziennych po 10 zł za stawkę, świadczenia pieniężnego w kwocie 300 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, w wyniku czego orzeczona kara jest nieadekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu i nie spełni swych celów w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej.
W związku z podniesionymi zarzutami, prokurator wniósł o zmianę wyrokuw zaskarżonym zakresie, poprzez :

1
orzeczenie w punkcie I wyroku kary 6 miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby – w oparciuo przepisart. 69 §1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kk;

2
orzeczenie w punkcie III wyroku środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat;

3
orzeczenie w punkcie IV wyroku środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 600 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
orzeczenie na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 kkobowiązku powstrzymania sięod nadużywania alkoholu;

5
oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby – na podstawieart. 73 § 1 kk;

6
uchylenie punktu II wyroku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez prokuratora zasługiwała na częściowe uwzględnienie.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, co pozwoliło na stwierdzenie, żeA. A.dopuścił się występku zart. 178 a § 1 kk.
Sąd I instancji, w związku z przypisanymA. A.czynem, wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 10 zł. Jak słusznie wskazał apelujący, kara ta winna być uznana za rażąco łagodną.
Stwierdzić należy, że oskarżony, dopuszczając w dniu 8 lipca 2014r. prowadzenia samochodu osobowego, znajdując się w stanie nietrzeźwości, po raz kolejny popełnił przestępstwo należące do grupy przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.
Podkreślić wymaga bowiem, że oskarżony był już uprzednio skazany, wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia(...), na podstawie przepisuart. 178 a § 2 kkiart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, albowiem dopuścił się on kierowania rowerem, znajdując się w stanie nietrzeźwości, a także pomimo orzeczenia, wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia(...)., zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerów na okres 2 lat.
Zauważyć trzeba, że oskarżony w dniu 8 lipca 2014r., w miejscowościJ., po spożyciu trzech piw, z których każde miało pojemność 0,5 litra, rozpoczął podróż swym samochodem. Oskarżony planował w ten sposób dotrzeć do miejscowościB..A. A.zamierzonego celu podróży nie osiągnął z uwagi na fakt, że przyul. (...)wJ., uderzył samochodem w drzewo. Nie można, we wskazanym kontekście, pominąć zagrożenia, które oskarżony wywołał swym zachowaniem wobec innych uczestników ruchu, zwłaszcza, gdy zważyć, że czyn oskarżonego miał miejsce w godzinach popołudniowych, latem, czyli w okresie, gdy natężenie ruchu, zarówno samochodowego, jak i pieszego jest stosunkowo duże. W związku z powyższym stwierdzić wypada, że skutki czynu oskarżonego mogły być o wiele bardziej dotkliwe, gdyby nie fakt, ze oskarżony, wskutek kolizji, szybko swą podróż zakończył.
W ocenie Sądu Okręgowego, podkreślenia wymaga wysokość stężenia alkoholuw organizmie oskarżonego w chwili prowadzenia przez niego samochodu. Zgodniez ustalonym w sprawie stanem faktycznym, zawartość alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego stanowiła w I próbie, dokonanej o godzinie 19.33 – 1,09 mg/l, w II próbie, dokonanej o godz. 20.08 – 1,01 mg/l, w III próbie, dokonanej o godzinie 20.42 – 0,97 mg/l. Wskazane wartości w sposób znaczny przekraczają próg, określony przez ustawodawcę jako stan nietrzeźwości, a wyrażający się wartością 0,25 mg w 1 dm3wydychanego powietrza.
Sąd odwoławczy podziela pogląd apelującego, zgodnie z którym stężenie alkoholuw organizmie oskarżonego skutkowało znacznym ograniczeniem jego zdolności psychomotorycznych, a co za tym idzie, zwiększało zagrożenie płynące z prowadzenia przez niego samochodu, przekładając się na ocenę stopnia społecznej szkodliwości jego czynu.
Sąd odwoławczy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego w zakresie, w jakim Sąd meriti uznał, że okolicznością mającą przemawiać na korzyść oskarżonego, co do wymierzonej wobec niego kary, jest fakt, że podczas zatrzymania go przez funkcjonariuszy Policji był on spokojny i nie utrudniał przeprowadzanych czynności. Stwierdzić należy, że gdyby oskarżony zachowywał się przy zatrzymaniu w sposób odmienny, narażałby się na dodatkową odpowiedzialność karną.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, uznać należy, że kara, wymierzona oskarżonemu przez Sąd Rejonowy, była niewspółmiernie niska i nie uwzględniała,w należytym zakresie, zarówno stopnia społecznej szkodliwości czynuA. A., jak i winy oskarżonego.
Sąd Okręgowy, mając na względzie powyższe okoliczności, zmienił rozstrzygnięcie Sąd Rejonowego w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary. W ocenie Sądu odwoławczego, karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i stopnia jego społecznej szkodliwości jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy, orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Okres warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary Sąd ustalił na2 lata.
Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary, w szczególności zaś koniecznością zapobiegawczego i wychowawczego oddziaływania kary, uznając, że zarówno kara grzywny, jak i kara ograniczenia wolności, byłby w tym zakresie niewystarczające, zwłaszcza w kontekście uprzedniej karalności oskarżonego za przestępstwa podobne.
Sąd odwoławczy, ustalając wymiar zastosowanej kary, uwzględnił nadto okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego – fakt przyznania się do popełnienia zarzuconego czynu oraz wyrażenie przez oskarżonego żalu z powodu jego popełnienia.
Sąd Okręgowy, ustalając, żeA. A.dopuścił się przypisanego mu czynuw związku z nadużywaniem alkoholu, zobowiązał oskarżonego do powstrzymania sięw okresie próby od nadużywania alkoholu, ustalając nadto sposób kontroli nad przestrzeganiem orzeczonego obowiązku, poprzez poddanie oskarżonego dozorowi kuratora. Rozstrzygnięcie takie ma na celu kształtowanie prawidłowej postawy i zachowań oskarżonego, a w konsekwencji prowadzić do przestrzegania przez oskarżonego porządku prawnego, zarówno w okresie próby, jak i później.
Sąd II instancji, aprobując stanowisko apelującego, podwyższył wymiar orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego, w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, ustalając okres stosowania wskazanego środka na 4 lata. W ocenie Sądu taki wymiar owego środka, przy uwzględnieniu, że mógł on zostać zastosowany na okres od roku do 10 lat, jest adekwatny do wagi czynu oskarżonego, a także przy uwzględnieniu uprzedniej karalności oskarżonego i środków reakcji karnej zastosowanych wcześniej wobecA. A..
W ocenie Sądu Okręgowego, brak jest podstaw do zwiększenia wymiaru świadczenia pieniężnego zasądzonego od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, którego rozmiar Sąd Rejonowy ustalił na kwotę 300 zł. Wskazana kwota, zdaniem Sądu, winna być uznana za stosowną, zarówno przy uwzględnieniu stanu majątkowego oskarżonego, jak i wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów.
Wobec niewystąpienia w rozstrzyganej sprawie okoliczności, które winny skutkować uchyleniem lub zmianą zaskarżonego wyroku z urzędu, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w pozostałym zakresie.
Na podstawieart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk, Sąd Okręgowy, mając na względzie całokształt rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu, określających obowiązki oskarżonego, a także biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową, w szczególności wysokość uzyskiwanych dochodów, zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.