Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 675/14
Data wyroku: 2015-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Ossak, Janusz Chmiel, Sławomir Klekocki

Sygn. akt V .2 Ka 675/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  23 lutego 2015  r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach

    V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:
Przewodniczący:SSO Janusz Chmiel
Sędziowie:SSO Sławomir Klekocki
SSO Anita Ossak (spr.)
Protokolant:  Monika Brzoza
w obecności Jacka Sławika Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r.
sprawy:

K. S./S./

synaB.iŁ.

ur. (...)wR.

oskarżonego o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 25 września 2014r. sygn. akt IX K 937/12
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. M.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz 23% podatku VAT w kwocie 96,60 złotych (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt V. 2 Ka 675/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 września 2014r sygn. akt IX K 937/12 Sąd Rejonowy w Rybniku uznał oskarżonegoK. S.za winnego tego, że w okresie od 5 marca 2011 roku do 10 marca 2011 roku z terenu kompleksu leśnego wŻ.- leśnictwaA.O.. 189b, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zabrał w celu przywłaszczenia drewno sosnowe w ilości 4m3o łącznej wartości 600 zł na szkodę Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych NadleśnictwaR., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach Wydział V Karny Zamiejscowy wW.z dnia 18. 12. 2001r. sygn. VK 70/01 za podobne przestępstwa zart. 279 §1 kkw zw. zart. 91 §1 kk, którą odbył w okresie od 21.04.1999 r. do 22.04.1999 r. , od 26.07.2000 r. do 08.07.2002 r., od 16.04. 2004 r. do 02.11.2006 r. w związku z wykonywaniem kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Gliwicach Wydział V Karny Zamiejscowy wW.Śl. z dnia 27. 05. 2002r. sygn. V K 22/02 tj. występku zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na mocyart. 278 §1 k.k.wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w dniu 10 marca 2011 roku oraz w okresie od 9 stycznia 2012 roku do 10 stycznia 2012 roku.
Na mocyart. 290 § 2 kkorzekł od oskarżonego nawiązkę w wysokości 1.200zł na rzecz pokrzywdzonego Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe NadleśnictwoR.wR.ul. (...).
Na mocyart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. M.kwotę 648zł tytułem wynagrodzenia za obronę świadczoną oskarżonemu z urzędu oraz kwotę 149,04 zł tytułem 23% stawki podatku od towarów i usług przewidzianej dla tego rodzaju czynności,
Na mocyart. 627 kpk,art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 180zł i wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania w sprawie do kwoty 207,60zł zaś na mocyart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy z urzędu, którymi obciążył Skarb Państwa.
Od wyroku tego apelację wniósł obrońca oskarżonego, w której zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego, jak również zeznań świadkówM. L.iM. J.należy wyciągnąć odmienny wniosek .
Z daleko idącej ostrożności , na wypadek nie uwzględnienia argumentacji związanej z pierwszym zarzutem apelacji, na zasadzieart. 427 §2 kpkiart. 438 pkt 3 kpkzarzucił:
-błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na wydane w sprawie rozstrzygnięcie ,polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony na posesjęM. L.przywiózł 4m3drewna sosnowego, podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego , a to wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadkaM. L.iM. J.prowadzić powinna do wniosku, że oskarżony na posesjęM. L.przywiózł jedynie około 1m3drewna sosnowego, a co za tym idzie dopuścił się jedynie wykroczenia stypizowanego wart. 119§1 kodeksu wykroczeń( wartość 1m3drzewa sosnowego to zgodnie z wartością wskazaną w zarzucie kwota 200zł ).
Podnosząc powyższe zarzuty na zasadzieart. 427 kpkiart. 437 kpkwniósł o :
-zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoK. S.
ewentualnie
-zmianę zaskarżonego wyroku i przyjęcie, że oskarżonyK. S.dopuścił się wykroczenia stypizowanego wart. 119 § 1 kodeksu wykroczeń
ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów obrony z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały pokryte ani w części ani w całości.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż podniesione w niej zarzuty okazały się nieuzasadnione.
Jeśli idzie o zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, to wskazać należy, że zarzut taki nie może sprowadzać się wyłącznie do samej polemiki z ustaleniami poczynionymi przez Sąd, a następnie wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, czy też przeciwstawienia tym ustaleniom odmiennego poglądu opartego na własnej ocenie całości lub części materiału dowodowego, będącego podstawą takich czy innych ustaleń.
Wskazać należy na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03.03.2007r. WA 8/07, OSNwSK 2007/1/559, zgodnie z którymzarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku nie może sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz powinien polegać na wykazaniu jakich uchybień w świetle wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego dopuścił się sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego. Ponadto zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w zaskarżonym wyroku, gdyż sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego, odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach od tych, na których oparł się Sąd pierwszej instancji, nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych.
Aby zarzut błędu w ustaleniach faktycznych był skuteczny niezbędne jest więc wykazanie nie tylko wadliwości ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd, ale i wykazanie konkretnych uchybień w ocenie materiału dowodowego jakich sąd miał się dopuścić. Zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie brak jest takich uchybień, ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego była bowiem dokonana przez Sąd I instancji w sposób rzetelny i wnikliwy, a następnie wskazał Sąd przesłanki, którymi kierował się uznając jedne dowody za wiarygodne, a innym waloru tego odmawiając.
Miał Sąd pełne podstawy, by za wiarygodne uznać zeznania świadkówJ. M.iM. L.ale te, złożone w postępowaniu przygotowawczym, które w sposób bezsporny świadczą o sprawstwie oskarżonego. ŚwiadekJ. M.stanowczo zeznał bowiem, że nie miał żadnych wątpliwości iż drewno sosnowe ujawnione na posesjiM. L.zostało skradzione z jego lasu, ze stosów składowanych w kompleksie leśnym wŻ.. Natomiast świadekM. L.w swoich zeznaniach w postępowaniu przygotowawczym, a więc krótko po zdarzeniu oświadczył, iż oskarżony w miesiącu marcu 2011 roku trzy razy przywoził na jego posesję drewno sosnowe opałowe, spłacając w ten sposób kilkuset złotowy dług, który miał u niego. Oskarżony miał wówczas zapewniać świadka, że drewno pochodzi z legalnego źródła. Całość drewna sosnowego zabezpieczonego na posesji świadka przez(...)Leśną została mu przywieziona przez oskarżonego.
Trafnie za niewiarygodne uznał Sąd zeznania świadkaM. L., złożone na rozprawie w lutym 2014 roku, w których twierdził on, że oskarżony przywiózł mu nie więcej niż 1 kubik drewna sosnowego, pochodzącego z kradzieży, a pozostałe drewno miało pochodzić odB. Z.. Takiej wersji zdarzenia nie potwierdził bowiem w żadnym stopniu świadekB. Z., stanowczo oświadczając, że nie przekazywał oskarżonemu drewna sosnowego, mającego pochodzić z wiatrołomu. Nieprawdziwie zeznał także świadekM. L., iż nie widział na drewnie sosnowym, zabezpieczonym na jego posesji śladów pomarańczowej farby, gdyż
takiemu stwierdzeniu przeczą stanowcze i wiarygodne zeznania świadkaJ. M..
Na pełną aprobatę sądu odwoławczego zasługuje także ocena wyjaśnień oskarżonego, które sąd orzekający uznał za niewiarygodne, gdyż nie znajdują one oparcia w pozostałych dowodach ujawnionych w postępowaniu, a są wręcz sprzeczne z dowodami słusznie uznanymi za wiarygodne.
Rozważania Sądu Rejonowego co do oceny wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów należy w pełni podzielić i zaakceptować, nie zawiera bowiem w sobie błędu, nie jest w żadnym razie oceną dowolną, ponieważ poparta została wszechstronną analizą całokształtu okoliczności sprawy.
Należy podkreślić, że Sąd I instancji dokonał oceny dowodów w sposób bezstronny, nie przekraczając granic oceny swobodnej, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Tak więc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, podniesiony przez obrońcę oskarżonego okazał się nieuzasadniony i nie mógł znaleźć aprobaty sądu odwoławczego.
Reasumując powyższe, jako, że Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy, ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, utrzymano to orzeczenie w tym zakresie w mocy.
Odnosząc się do wymierzonej kary – zważywszy na kwestionowanie w apelacji winy oskarżonego i brzmieniaart. 447 § 1 k.p.k.– należy przyjąć, że również kara bezwzględnego pozbawienia wolności wymierzona została po rozważeniu przez Sąd I instancji szeregu okoliczności mających wpływ na jej rodzaj i wymiar i nie można jej uznać za rażąco surową, dlatego i w tej części brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.