Sąd Rejonowy we Włocławku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 3255/14
Data wyroku: 2016-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Drzewiecka

Sygn. I C 3255/14 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy we Włocławku Wydział I Cywilny
Przewodniczący : SSR Monika Drzewiecka
Protokolant : st. sekr. sądowy Wioletta Rosołowska
po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r.
sprawy z powództwa :Miasta S.W.Zarząd (...)wW.
przeciwko :P. S.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejP. S.na rzecz powodaMiasta S.W.Zarządu (...)wW.448,80 zł (czterysta czterdzieści osiem złotych osiemdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami od kwoty 224,40 zł (dwieście dwadzieścia cztery złote czterdzieści groszy) od dnia 30 kwietnia 2013r. do dnia zapłaty, od kwoty 224,40 zł (dwieście dwadzieścia cztery złote czterdzieści groszy) od dnia 11 maja 2013r. do dnia zapłaty;

2
zasądza od pozwanejP. S.na rzecz powodaMiasta S.W.Zarządu (...)wW.kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

3
przyznaje kuratorowi dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanejP. M.Z.wynagrodzenie w kwocie 60 zł (sześćdziesiąt złotych), które należy wypłacić z konta zaliczek(...)/(...)(243-31-01-(...)).

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 05 lutego 2014 roku powódMiasto S.W.–Zarząd (...)wW.wniósł o zasądzenie od pozwanejP. S.kwoty 448,80 złotych wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa wskazała, że pozwanaP. S.w dniu 14 kwietnia 2013r. i 26 kwietnia 2013r. korzystała z komunikacji miejskiej bez ważnych dokumentów przewozu. Pozwana dwukrotnie zobowiązała się do zapłaty kwot po 220 zł tytułem opłaty dodatkowej oraz należności przewozowych w kwocie po 4,40 zł. Pozwana nie uregulowała powyższych należności. Strona powodowa wyjaśniła, że wysokość opłaty dodatkowej została określona w uchwale nr XVI/301/2011 Rady m.st.W.z dnia 26 maja 2011 r. Jednocześnie powód wskazał, iż odsetek ustawowych domaga się od dnia upływu terminu płatności dochodzonej należności, wynoszącego 14 dni od dnia wystawienia wezwania do zapłaty.
Nakazem zapłaty z dnia 07 marca 2014 r., wydanym w postępowaniu nakazowym o sygn. akt I Nc 598/14, Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Nakaz zapłaty uchylono postanowieniem z dnia 01 sierpnia 2014r.
Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015r. ustanowiono dla pozwanej kuratora procesowego w osobie pracownika sekretariatu sądowegoM. Z.. Kurator pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Zarząd (...)wW.jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego w ramach realizacji zadań własnychMiasta S.W.. Do jego statutowych zadań należą: kontrola biletów oraz pobieranie opłat przewozowych, opłat dodatkowych i opłat manipulacyjnych za jazdę bez ważnego biletu wraz z windykacją i egzekucją tych należności.
W dniach 14 kwietnia 2014 r. i 26 kwietnia 2014r. pozwanaP. S.jechała środkiem komunikacji miejskiej wW.bez ważnych biletów, w związku z czym zgodnie z uchwałą nr XVI/301/2011 Rady m.st.W.z dnia 26 maja 2011 r. (Dz. Urz. Woj.(...)z 2011 r., Nr 99, poz. 3140 ze zm.) obciążona został opłatami dodatkowymi w kwocie po 220 zł za każdy z tych przejazdów, oraz należnościami za bilety – po 4,40 zł. Na te okoliczności zostały sporządzone wezwania do zapłaty nr(...)i nr(...), na których widnieją dane osobowe oraz podpis pozwanej.

Dowód:

wezwania do zapłaty – k. 7 i 8

Sąd zważył, co następuje:
Na gruncie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz w kontekście stanowisk stron powództwo będące przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Na mocyart. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe(Dz.U. 2012 poz. 1173; dalej jako „Prawo przewozowe”), umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Stosownie do zapisówart. 33 a ust. 1 i 3 Prawa przewozowego, przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona, legitymując się identyfikatorem umieszczonym w widocznym miejscu, może dokonywać kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu, a w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona pobierają właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawiają wezwanie do zapłaty. Zgodnie z§ 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20.01.2005 rokuw sprawie sposobu ustalenia wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej, wysokość opłaty dodatkowej ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowanego przez przewoźnika jako 50-krotność tej ceny - za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu osób lub bagażu bądź ważnego dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego albo ulgowego. Konkretną wysokość tej opłaty ustala akt prawa miejscowego.
Dokonując oceny zasadności żądań podmiotów uczestniczących w postępowaniu, Sąd oparł się w całości na przedłożonych dowodach z dokumentów. Treść i autentyczność wezwań do zapłaty nr(...)i nr(...)nie była poddawana w wątpliwość przez stronę pozwaną.
Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności żądania strony powodowej wskazać należy, iż podstawę prawną wytoczonego powództwa stanowił przepisart. 33a ust. 3 Prawa przewozowego, zgodnie z którymw razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Wysokość wymienionej w powyższym przepisie opłaty dodatkowej ustalona została, w oparciu o upoważnienie ustawowe zart. 34 a ust. 2 Prawa przewozowego, uchwałą nr XVI/301/2011 Rady m.st.W.z dnia 26 maja 2011 r. zmieniająca uchwałę w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st.W., zmiany uchwały w sprawie ustalenia ulg za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st.W.oraz zmiany uchwały w sprawie regulaminu przewozu osób i bagażu środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st.W.. Załącznik nr 2 do uchwały z dnia 26 maja 2011r. ustala wysokość opłaty za bilet jednorazowy uprawniający do przejazdu jednym środkiem transportu na kwotę 4,40 zł, zaś wysokość opłaty dodatkowej za przejazd bez ważnego biletu na kwotę stanowiącą 50-krotność ceny biletu jednorazowego, tj. kwotę 220 zł.
W tym miejscu należy wskazać, że powyższe przepisy mają charakter przepisów prawa miejscowego – tj. przepisów powszechnie obowiązujących na danym obszarze. Zgodnie bowiem zart. 94 Konstytucji RP„organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów”.
Jak wynika z akt niniejszego postępowania powód dochodził w sprawie zapłaty kwoty 224,40 złotych wraz z odsetkami ustawowymi. Na dochodzoną przez powoda kwotę składają się kwoty: 4,40 zł tytułem opłaty za przewóz oraz 220 zł tytułem opłaty dodatkowej. Źródłem przedmiotowej wierzytelności była umowa przewozu, zawarta w formie dorozumianej i zwyczajowo przyjętej, akceptowanej poprzezart. 16 Prawa przewozowego(poprzez zajęcie miejsca przez pozwanego w środku transportu należącym do powoda) pomiędzyZarządem (...)wW.– jednostką budżetowąMiasto S.W.a pozwanąP. S..
Zauważyć w tym miejscu należy, iż nie wzbudziły wątpliwości Sądu przytoczone przez powoda okoliczności związane z treścią łączącego strony stosunku prawnego, datą jego powstania i wysokością należności pozwanego z tego tytułu. W tym bowiem zakresie twierdzenia powoda znajdują odzwierciedlenie w dowodach z dokumentów, w szczególności – wezwaniach do zapłaty nr(...)i nr(...), o których autentyczności i mocy dowodowej Sąd wypowiedział się w sposób szczegółowy powyżej.
Ostatecznie ustalić należało, że na pozwanej ciążył obowiązek zapłaty wobec powoda kwot 4,40 zł tytułem opłaty za przewóz oraz 220 zł tytułem opłaty dodatkowej licząc za każdy z przejazdów w dniu 14 kwietnia 2013r. i 26 kwietnia 2013r.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Pozwana nie zakwestionował dat, od których powód żądał zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie.
O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt. 2 wyroku na podstawieart. 98 §1 i 3w zw. zart. 99 i 108 § 1 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Stosownie doart. 98 § 1 k.p.c.strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W rozpoznawanej sprawie pozwana przegrała proces w całości, stąd Sąd obciążył ją obowiązkiem zwrotu poniesionych przez powoda kosztów procesu, na które składa się uiszczona opłata od pozwu kwocie 30 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 60 zł ustalone w oparciu o § 6 pkt 1 w zw. z§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz.U.2013.490 t.j.), a także zaliczka na poczet kosztów wynagrodzenia kuratora w kwocie 60 zł.
W punkcie 3 wyroku sąd przyznał kuratorowi procesowemu pozwanej wynagrodzenie w wysokości 60 zł, ustalone w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. 2013 poz. 1476 ze zm.).