Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 51/15
Data wyroku: 2015-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Śmietana, Piotr Żywicki, Natalia Burandt
Słowa kluczowe: Dokumenty
Podstawa prawna: art. 270§ 1 kk i inne

Sygn. akt VI Ka 51/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 05 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Natalia Burandt (spr.)

Sędziowie:

SSO Irena Śmietana
SSO Piotr Żywicki

Protokolant

st. sekr. sądowy Joanna Prabucka - Ochniak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mirosławy Mazurek
po rozpoznaniu w dniu 05 marca 2015r.,
sprawyS. K.
oskarżonego o czyn zart. 270 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Mławie X Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą wD.
z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt X K 574/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że oskarżonemuS. K.za przypisany mu czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kkwymierza karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części,

III
zwalnia oskarżonegoS. K.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VI Ka 51/15

UZASADNIENIE
S. K.oskarżony został o to, że:

I
w dniu 3 października 2014r wD., woj.(...)poprzez podstępne wprowadzenie w błąd usiłował wyłudzić od Naczelnika Wydziału(...)Kryzysowego i(...)Starostwa Powiatowego wD.prawdo jazdy uprawniające do kierowania pojazdami kat A,B,T lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na prawidłową weryfikację dokumentów przez pracownika wydziału, tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 272 kk,

II
w okresie od 29 września 2004r do 29 września 2014r wD., wW.i innych miejscach, woj.(...)i woj.(...), działając czynem ciągłym używał jako autentycznego podrobiony blankiet prawo jazdy kat AB i T onr rej. (...)/95 blankietserii (...)nr(...)wydany przez Urząd Miasta i Gminy wD., tj. o czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12kk.

Sąd Rejonowy w Mławie X Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wD.wyrokiem z dnia 22 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt X K 574/14

I
uznał oskarżonegoS. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, szczegółowo opisanego w punkcie I wyroku, który zakwalifikował jako występek zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 272 kki za to na mocyart.14 § 1 kkw zw. zart. 272 kkskazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności,

II
uznał oskarżonegoS. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, szczegółowo opisanego w punkcie II wyroku, który zakwalifikował jako występek zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 270 § 1 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

III
na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkwymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną w wysokości 8 miesięcy pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 69§ i i 2kk,art. 70 § 1 pkt. 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2,

V
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych przyjmując wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych.

Orzeczenie zawiera także rozstrzygnięcia o kosztach sądowych, od uiszczenia których zwolniono oskarżonego w całości.
Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Działdowie, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego. .
Autor apelacji na podstawieart. 438 pkt. 2 kpkzarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, tj.art. 343 § 7 kpkw zw. zart. 335 § 1 kpk, mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na orzeczeniu przez sąd po przeprowadzeniu posiedzenia, wbrew uzgodnieniom dokonanym pomiędzy oskarżonymS. K.a prokuratorem w trybieart. 335 § 1 kpk, w punkcie II zakwestionowanego wyroku kary 8 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, zamiast kary 5 miesięcy pozbawienia wolności – o co wnosił oskarżyciel publiczny.
Podnosząc ten zarzut, skarżący wniósł o zmianę punktu II zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary 5 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz o utrzymanie w mocy pozostałych rozstrzygnięć wyroku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora Rejonowego jako w pełni zasadna zasługiwała na uwzględnienie. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy, dopuścił się bowiem uchybienia prawa procesowego, które skutkować musiało zmianą zaskarżonego orzeczenia, zgodnie z postulatem sformułowanym w skardze.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że Prokurator Rejonowy zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego wyłącznie w części dotyczącej orzeczenia o karze, a ściśle odnośnie wymiaru jednostkowej kary pozbawienia wolności orzeczonej w pkt II za przypisany oskarżonemu czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, nie kwestionując tym samym rozstrzygnięć co do winy oskarżonego oraz pozostałych kar i środka probacyjnego
W takiej sytuacji przekroczenie granic apelacji możliwe jest zatem wyłącznie w oparciu o szczególne przepisy wskazane w ustawie, a w przedmiotowej sprawie są toart. 439 § 1 kpkiart. 440 k.p.k.Jedynie zatem przez pryzmat tych ostatnich przepisów sąd odwoławczy był uprawniony do kontroli zapadłego wobec oskarżonego wyroku.
W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie występują żadne z tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych, enumeratywnie wymienionych wart. 439 § 1 k.p.k.ani też nie ma podstaw do uznania, że przypisanie oskarżonemu winy w takim zakresie jak uczyniono to w zaskarżonym wyroku, jest rozstrzygnięciem rażąco niesprawiedliwym w rozumieniuart. 440 k.p.k.
Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w trybieart. 335 § 1 kpkw zw. zart. 343 kpki ujawnił zgromadzony w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, który następnie poddał trafnej analizie, a na tej podstawie wyprowadził całkowicie słuszne wnioski, zarówno co do winy oskarżonego w zakresie obu przypisanych mu przestępstw, jak i subsumcji prawnej jego zachowania pod wskazane przepisy karne. Wyprowadzone, zatem na tej podstawie stanowisko Sądu I instancji korzysta z ochrony przewidzianej wart. 7 kpk.
Podzielić także należy wniosek, iż stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu jest znaczny, a za którą to konstatacją przemawia m.in. rodzaj i charakter naruszonych dóbr oraz sposób działania.
W ocenie sądu okręgowego orzeczone wobecS. K., zasadniczo zgodnie z wnioskiem prokuratora, jednostkowe kary pozbawienia wolności (rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku wymagało jedynie wskazanej przez skarżącego modyfikacji, której to kwestii poświecone będą dalsze uwagi niniejszego uzasadnienia), kara łączna 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby oraz kara grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych po 20 zł. każda - jest represją karną stwarzającą realne możliwości na osiągnięcie korzystnych efektów poprawczych w stosunku do oskarżonego. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd Rejonowy wziął pod uwagę i uwzględnił wszystkie występujące po jego stronie okoliczności zarówno obciążające jak i łagodzące nadając im stosowną wagę jak i znaczenie zgodnie z dyrektywami wymiaru kary zawartymi w dyspozycjiart. 53 kk, czemu dał pełny wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Orzeczona kara jest adekwatna do jego stopnia zawinienia i odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości czynów oraz uwzględnia sytuację rodzinną, majątkową i finansową oskarżonego, czyniąc zadość wymogom prewencji ogólnej i szczególnej stanowiąc słuszną społeczną odpłatę za popełnione przestępstwa.
Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie, Sąd Rejonowy nie ustrzegł się jednakże obrazie prawa procesowego, co z kolei dostrzegł apelujący.
Sąd Odwoławczy podzielił zasadność zarzutu, podniesionego w apelacji przez prokuratora, odnośnie naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa procesowego, tj.art. 335 § 1 kpkw zw. zart. 343 § 7 kpk, które to uchybienie polegało na odmiennym określeniu wymiaru jednostkowej kary pozbawienia wolności orzeczonej wpkt IIza przypisanyS. K.występek zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, tj. w wymiarze 8 miesięcy, zamiast 5 miesięcy pozbawienia wolności, jak to wskazał prokurator we wniosku, uzgodnionym z oskarżonym.
Zgodnie z treściąart. 335 § 1 kpkprokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. Jak natomiast wynika z treści złożonego w trybieart. 335 § 1 kpkwniosku, (por. wniosek k. 39) - Prokurator wniósł o wydanie wyroku skazującego wobecS. K.bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu, uzgodnionej z oskarżonym (pisemne oświadczenie k. 27), kary 7 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 272 kk, kary 5 miesięcy pozbawienia wolności za czyn 270§ 1 kkw zw. zart. 12 kk, kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz kary grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Tymczasem Sąd I instancji przychylając się do wniosku Prokuratora, wbrew uzgodnieniom procesowym wyrażonym we wniosku złożonym w trybieart. 335 § 1 kpk, w wyroku odmiennie określił wymiar jednostkowej kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego za przypisany mu w pkt II występek zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kk. Podkreślenia wymaga okoliczność, że Sąd I instancji dostrzegł swoje uchybienie, czemu dał wyraz w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku.
W tej sytuacji godząc się na tryb postępowania określony wart. 335 § 1 kpkoraz swoistą ugodę co do wymierzenia oskarżonemu konkretnych kar i środka probacyjnego, sąd orzekający był związany swą wcześniejszą decyzją w tym przedmiocie, co sprawiło, że odmienne określenie w wyroku jakiegokolwiek uzgodnionego rozstrzygnięcia nie było dopuszczalne. Taka pozytywna decyzja Sądu ma daleko idące konsekwencje, a mianowicie zobowiązuje Sąd do wymierzenia kary, środków karnych i środków probacyjnych zgodnych z wcześniej zaakceptowanym wnioskiem. Odmienne określenie przez Sąd Rejonowy w tej sytuacji wymiaru jednostkowej kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego za czyn zart. 270 § 1 kkw z w. zart. 12 kk, wbrew wnioskowi prokuratora, było niedopuszczalne bowiem prowadziło do złamania „swoistej ugody” określającej warunki skazania bez rozprawy, a tym samym stanowiło naruszenie przez sąd orzekający przepisów prawa procesowego, określonych wart. 335 § 1 kpkiart. 343 § 7 kpk, co miało niewątpliwie wpływ na treść orzeczenia.
Stwierdzenie powyższego uchybienia skutkować musiało korektą zaskarżonego orzeczenia w kształcie zgodnym z postulatem zawartym w petitum apelacji.
Reasumując, Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 2 kpkzmienił zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że oskarżonemuS. K.za przypisany mu czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kkwymierzył karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności), zaś w pozostałej części zaskarżony wyrok jako w pełni słuszny i trafny utrzymano w mocy.
Sąd odwoławczy na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 §1 kpkiart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze albowiem przemawiają za tym względy słuszności (postępowanie odwoławcze zostało wywołane wskutek błędu sądu).