Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 1752/14
Data wyroku: 2015-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Wolfke-Kobzar, Krzysztof Rudnicki, Ewa Głowacka
Słowa kluczowe: Przelew Wierzytelności, Leasing
Podstawa prawna: art. 709^15^k.c., art. 509 k.c.

Sygn. akt I ACa 1752/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2015 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSA Beata Wolfke-Kobzar (spr.)
Sędziowie: SSA Ewa Głowacka
SSO del. Krzysztof Rudnicki
Protokolant: Beata Grzybowska
po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. we Wrocławiu na rozprawie
sprawy z powództwa(...) S.A.weW.
przeciwkoPrzedsiębiorstwu (...) spółka z o.o.wS.,J. T.iD. T. (1)
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanychJ. T.iD. T. (1)
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt I C 906/12

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanychJ. T.iD. T. (1)solidarnie na rzecz strony powodowej 2.700 zł kosztów postępowania apelacyjnego.

UZASADNIENIE
Powód– (...) S.A.weW.wystąpił przeciwkoPrzedsiębiorstwu (...) sp. z o.o.wS.(pozwany 1)J. T.(pozwany ad.2) orazD. T. (1)(pozwany ad.3) z żądaniem solidarnej zapłaty126.293,29 zł z odsetkami.
Żądanie to powód wywodził z weksla wystawionego przez pozwanego 1 na zlecenie(...) S.A.na zabezpieczenie roszczeńz umowy leasingu.
Od wydanego w sprawie nakazu zapłaty pozwani ad.2 i ad.3 wnieśli zarzuty. PozwanyD. T. (2)przyznał podpisanie weksla, zakwestionował jednak legitymację czynną powoda, podnosząc brak indosowania weksla i upoważnienia do jego wypełnienia. Zarzucił także wypełnienie weksla niezgodnie z deklaracją, mimo nieskutecznego rozwiązania umowy leasingu, a nadto podważył uwzględnionąw rozliczeniu wartość przedmiotu leasingu.
PozwanyJ. T.podniósł tożsame zarzuty, dodatkowo wskazując, że nie odpowiada z weksla, natomiast jego odpowiedzialność subsydiarna jako wspólnika Spółki jawnej (poręczającej weksel) materializuje się dopiero w razie bezskuteczności egzekucji w stosunku do tej spółki.
Sąd Okręgowy ustalił:
Na podstawie umowy z 15.03.2007 r.(...) S.A.oddał w leasingspółce (...)ciągnik siodłowy, z obowiązkiem zapłaty m.in. czynszu incjalnego i rat leasingowych. Umówiono się, że w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek raty o minimum 14 dni leasingodawca będzie mógł poza naliczeniem odsetek w podwójnej wysokości ustawowej, wypowiedzieć umowę po uprzednim wyznaczeniu terminu dodatkowego.
Wówczas leasingodawca miał prawo przejąć przedmiot leasingu i żądać odszkodowania równego pozostałym ratom, kosztami windykacji równemu 20 % tej kwoty i wartości depozytu gwarancyjnego z zastrzeżeniem, że łączna suma odszkodowania nie będzie niższa niż pozostały kapitał z umowy, rozumiany jako wartość ofertowa sprzętu pomniejszona o kapitał już spłacony.
Nadto odszkodowanie ulegało pomniejszeniu o cenę uzyskaną ze sprzedaży sprzętu w przetargu, o ile nastąpi w ciągu 90 dni od przejęcia. Jeśli sprzęt nie byłby wystawiany na przetarg, odszkodowanie miało być pomniejszone o wartość wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę.
Należności z umowy były zabezpieczone wekslem in blanco wystawionym przez(...), który upoważnił leasingodawcę do jego wypełnienia sumą zadłużenia z umowy z jakiego bądź tytułu.
Weksel poręczyli pozwany ad.3 orazP.H. (...) spółka jawnareprezentowana przez pozwanego ad.2. Małżonki obu z nich wyraziły zgodę na poręczenie.
W dniu 14.05.2008 r. leasingodawca rozwiązał umowę z pozwanym ad.1 z uwagi na spóźnienie w zapłacie 13 raty, mimo wyznaczenia dodatkowego terminu.
Ciągnik siodłowy został leasingodawcy zwrócony, następnie wyceniony na 30.200 zł i sprzedany bez przetargu za 30.800 zł. Jego wartość rynkowa23.01.2009 r. wynosiła 91.300 zł netto.
W dniu 25.01.2010 r.(...) Fundusz (...)sprzedał powodowi szereg wierzytelności, które skonkretyzowano w tabeli załączonej do umowy. Sporną wierzytelność oznaczono numerem umowy ((...)) i osobą dłużnika. Przy cesji powoda reprezentował należycie umocowany pełnomocnik
Jednocześnie leasingodawca indosował na powoda weksel in blanco, co nastąpiło przez umieszczenie na wekslu pieczęci i własnoręcznych podpisów reprezentantów indosanta (Sąd wskazuje dokumenty potwierdzające ich uprawnienia).
O przelewie poinformował leasingobiorcę leasingodawca, zaś o wypełnieniu weksla – powód, przy czym informację skierował także do poręczycieli. Mimo wezwania do wykupu weksla zapłata nie nastąpiła.
Przy takich ustaleniach Sąd Okręgowy przyjął, że powództwo zasługuje na uwzględnienie co do zasady i częściowo co do wysokości.
Sąd Okręgowy za dowiedzioną uznał legitymację czynną powoda jako indosatariusza weksla i cesjonariusza objętej nim wierzytelności, z tym, że odpowiedzialność pozwanego ad.1 wywiódł zart. 31 ksh.
Sąd Okręgowy nie uwzględnił podniesionych przez pozwanych ad.2 i ad.3 zarzutów ze stosunku podstawowego, wskazując na skuteczność wypowiedzenia umowy leasingu jako poprzedzonego stosownym opóźnieniem w zapłacie raty leasingowej oraz wyznaczeniem terminu dodatkowego.
Sąd Okręgowy podzielił natomiast zarzut zaniżenia wartości przedmiotu leasingu i bazując na opinii biegłego o wartość zaniżenia skorygował wartość wierzytelności powoda.
W konsekwencji wyrokiem z 3.09.2014 r. Sąd Okręgowy uchylił w całości nakaz zapłaty w stosunku do pozwanych ad.2 i ad.3 i zasądził na rzecz powoda solidarnie od tych pozwanych 65.793,29 zł z odsetkami ustawowymi od 24.04.2010 r. zastrzegając, że ich odpowiedzialność jest solidarna z pozwanym ad.1 oraz, że pozwany ad.2 ma prawo powoływać się w egzekucji na ograniczenie swojej odpowiedzialności (pkt I i II). Dalej idące powództwo Sąd Okręgowy oddalił (pkt III), koszty procesu zniósł wzajemnie (pkt IV), zaś brakującymi kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa (pkt V).
Pozwani ad.2 i 3 zaskarżyli wyrok „w części utrzymującej nakaz zapłaty” oraz co do kosztów procesu.
Wnosząc o uchylenie wobec nich nakazu i oddalenie powództwa oraz zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, w apelacji zarzucili:

I
błąd w ustaleniach faktycznych przez uznanie:

- że powód jest czynnie legitymowany w sprawie;
- że skutecznie rozwiązano umowę leasingu;
- że weksel wypełniono zgodnie z deklaracją wekslową;
- że przedstawiona z naruszeniemart. 495 § 3 kpcumowa cesji i określa skonkretyzowaną i zindywidualizowaną wierzytelność,
II. naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść orzeczenia, a toart. 495 § 3 kpcprzez dopuszczenie spóźnionych dowodów w postaci umowy cesji, odpisu KRS, pełnomocnictwa dlaD. G.i „numerycznego wykazu oddziałów”, odpisu z rejestru handlowego i pełnomocnictw dlaA. J.iW. O..
W uzasadnieniu apelacji pozwani podnieśli, że sprawę rozpoznawanow okresie obowiązywaniaart. 495 § 3 kpc.
Powód domagał się oddalenia apelacji i przyznania mu kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Apelacyjny zważył:
Zarzut braku podstaw dla rozwiązania umowy leasingu łączącej(...) S.A.z pozwanym ad.1 jest oczywiście nietrafny.
Jest w sprawie niesporne, że pozwany leasingodawca zalegał z zapłatą 13. raty powyżej 14 dni, zaś w apelacji pozwani nie kwestionowali ustalenia Sądu I instancji o wypełnieniu przez leasingodawcę obowiązku wyznaczenia leasingobiorcy dodatkowego terminu na zapłatę, co według art. VIII pkt 44 umowy leasingu warunkowało jej wcześniejsze rozwiązanie. Zauważyć też trzeba, że leasingobiorca nie zaskarżył nakazu i wydał leasingodawcy przedmiot leasingu.
Kwestionując dalsze ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego pozwani nie podważają ich wartości merytorycznej, ani nie kwestionują rzetelności i miarodajności dowodów stanowiących podstawę tych ustaleń. Zarzucają natomiast naruszenie obowiązującego w niniejszym postępowaniu z mocyart. 495 § 3 kpcnakazu pominięcia spóźnionych dowodów.
Trzeba w tym miejscu podkreślić, że choć w punkcie II petitum apelacji powyższy zarzut pozwani odnoszą do szeregu wymienionych tam dokumentów, w istocie wiążą go jedynie ze skutecznością przelewu, a wprost, z wymogiem skonkretyzowania i zindywidualizowania cedowanej wierzytelności (pkt I ust. 2petitumapelacji i jej uzasadnienie).
Należy tymczasem wskazać, że umowa przelewu wierzytelności była zawierana przez powoda z leasingodawcą, bez udziału pozwanego ad.1 i bez wymogu jego zgody na cesję. Co oczywiste, również pozwani ad.2 i ad.3 pozostawali poza tą umową. Skuteczność przelewu jest więc kwestią do rozstrzygnięcia między cedentem a cesjonariuszem i gdy nie ma między nimi sporu w tej kwestii, ingerencja w tę relację i kontrola skuteczności cesji przez dłużnika – jeśli w jego umowie cedentem cesji nie zakazano ani nie wprowadzono wymogu uzyskania jego zgody – jest wyłączona. Tym samym w niniejszym postępowaniu wystarczającym dowodem przejścia na powoda przewidzianej w umowie leasingu wierzytelności odszkodowawczej z tytułu wcześniejszego rozwiązania jest skierowane do pozwanego ad.1 oświadczenie jej zbywcy ((...) S.A.) z 25.01.2010 r., które powód złożył już przy pozwie (k. 86).
Decydujące znaczenie – głównie dla dłużnika i dla jego ochrony – oświadczeń czy informacji pochodzących od zbywcy wierzytelności znajduje zresztą potwierdzenie wart. 512 i art. 515 kc.
Sąd Apelacyjny uznał więc, że wsparcie przez Sąd Okręgowy istotnych ustaleń faktycznych także dowodami zaoferowanymi przez powodaz przekroczeniem terminu z wiążącego w niniejszym postępowaniuart. 495 § 3 kpcnie stanowiło uchybienia procesowego rzutującego na wynik sprawy.
W konsekwencji jako trafne należało ocenić ustalenie o przejściu na powoda zarówno w/w wierzytelności jak i zabezpieczającego ją weksla, co przy niezasadności zarzutu nieskuteczności rozwiązania umowy leasingu oraz brakuw apelacji zarzutów do wartości należnego obecnie powodowi odszkodowania przesądziło o oddaleniu apelacji na podstawieart. 385 kpc.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono po myśliart. 98 kpc.
bp