Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 208/15
Data wyroku: 2015-11-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania

Sygn. akt II K 208/15
1 Ds. 1913/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 listopada 2015 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale prokuratora Marka Rogowskiego z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 06 sierpnia 2015 r., 28 września 2015r., 20 października 2015r., 17 listopada 2015r.
sprawy
1.D. P.
synaZ.iB.z d.J.
ur. (...)wŚ.
oskarżonego to, że:
I. w dniu 25 maja 2014 roku wŚ., przed budynkiem Komendy Powiatowej Policji, groziłL. M.orazM. M. (1)pozbawieniem życia – wzbudzając u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ich spełniania,

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.;

2.Ł. P.
synaZ.iB.z d.J.
ur. (...)wŚ.
oskarżonego to, że:
II. w dniu 25 maja 2014 roku wŚ., przed budynkiem Komendy Powiatowej Policji, groziłL. M.orazM. M. (1)pozbawieniem życia – wzbudzając u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ich spełniania,

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.;

orzeka:

I
na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonymD. P.iŁ. P.;

II
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE WYROKU
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 25 maja 2014r.M. M. (2)spożywał alkohol na terenie przylegającym do akwenu(...)wŚ., gdzie odbywał się lokalny festyn. Na miejscu doszło pomiędzy nim aM. W.iA. O.do sprzeczki. Włączył się do niej oskarżonyŁ. P., który zaczął się szarpać zM. M. (2)i uderzył go nogą.
Dowód:
zeznania świadkaM. W., k. 13 – 14, 116 – 117,
zeznania świadkaA. O., k. 124v,
zeznania świadkaM. M. (2), k. 121,
wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., k. 66, 113.
M. M. (2)udał się następnie do domu i zawiadomił o zajściu ojcaL. M.. Następnie wrócił on pieszo z powrotem na festyn, a za nim pojechał autemL. M.wraz z drugim z synówM. M. (1).
Dowód:
zeznania świadkaM. M. (2), k. 121,
zeznania świadkaM. M. (1), k. 8, 113v – 114,
zeznania świadkaL. M., k. 2, 114.
Na miejscu ponownie doszło do awantury pomiędzy członkami rodzinyM.a oskarżonymŁ. P.i jego znajomymi.M. M. (2)był agresywny, w pewnym momencie wybił szybę w samochodzie ojca w związku z czym został zatrzymany do wytrzeźwienia przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej.
Dowód:
zeznania świadkaM. W., k. 13 – 14, 116 – 117,
zeznania świadkaA. O., k. 124v,
zeznania świadkaM. M. (2), k. 121,
zeznania świadkaM. M. (1), k. 8, 113v – 114,
zeznania świadkaL. M., k. 2, 114,
wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., k. 66, 113.
L. M.wraz zM. M. (1)pojechali za zatrzymanymM. M. (2)a następnie wysiedli pod budynkiem Komendy Powiatowej Policji wŚ.przyul. (...). Stanęli oni na parkingu i zaczęli rozmawiać z funkcjonariuszem Policji –D. H.. Po krótkim czasie podK.przyjechali równieżA. O.iM. W., którzy chcieli zgłosić groźby jakie podczas zajścia na(...)wypowiadał pod ich adresemM. M. (2). Gdy weszli oni do środka aby złożyć zawiadomienie, na miejscu pojawił się samochód m-kiV. (...), w którym znajdowali się oskarżeniŁ. P.iD. P.oraz kierowcaG. K..
Dowód:
zeznania świadkaM. W., k. 13 – 14, 116 – 117,
zeznania świadkaA. O., k. 124v,
zeznania świadkaM. M. (1), k. 8, 113v – 114,
zeznania świadkaL. M., k. 2, 114,
zeznania świadkaD. H., k. 12, 118,
wyjaśnienia oskarżonegoD. P., k. 112 – 113,
wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., k. 66, 113.
D. P., który siedział z przodu na miejscu pasażera miał opuszczoną szybę. Wykorzystał toM. M. (1), który podszedł do auta i napluł na oskarżonego.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoD. P., k. 112 – 113,
wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., k. 66, 113.
D. P.zdenerwował się i wysiadł samochodu. Kierując się w stronęM. M. (1), zaczął do niego wołać, że mu „zajebie”, używał przy tym wulgaryzmów. W tym samym momencie auto opuścił równieżŁ. P., który zaczął wykrzykiwać słowa obelżywe doL. M.iM. M. (1)mówiąc, że ich załatwi, zajebie.L. M.iM. M. (2)odpowiedzieli na wyzwiska i pomiędzy mężczyznami doszło do wzajemnej wymiany słów.D. H.próbował uspokoić sytuację, odsunął rękąD. P., który zwracał się do niego, pytając czy nie widział jak został opluty. Słysząc krzyki z budynkuK.wyszli na zewnątrz funkcjonariusze Policji oraz obecni tam strażnicy miejscy, co zakończyło awanturę.
Dowód:
zeznania świadkaM. M. (1), k. 8, 113v – 114,
zeznania świadkaL. M., k. 2, 114,
zeznania świadkaD. H., k. 12, 118,
zeznania świadkaM. W., k. 13 – 14, 116 – 117,
zeznania świadkaA. O., k. 124v,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. P., k. 112 – 113,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., k. 66, 113,
zeznania świadkaT. B., k. 23, 117v – 118,
zeznania świadkaK. S., k. 56, 118.
OskarżonyD. P.ma 28 lat, jest żonaty, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony prowadzi lokal gastronomicznym, uzyskując miesięcznie około 3.000 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoD. P., k. 112 – 113,
notatka urzędowa na podstawieart. 213 § 1 k.p.k., k. 45,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 46.
OskarżonyŁ. P.ma 25 lat, jest kawalerem, posiada na utrzymaniu jedno dziecko. Oskarżony jest z zawodu kucharzem, pracuje wfirmie (...), uzyskując miesięcznie około 1.500 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., k. 66, 113,
notatka urzędowa na podstawieart. 213 § 1 k.p.k., k. 79,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 47.
OskarżeniD. P.iŁ. P.nie przyznali się do zarzucanych im czynów. Wyjaśnili iż nie kierowali gróźb karalnych pod adresem pokrzywdzonych a jedynie doszło pomiędzy nimi do wymiany zdań, w toku której padały wulgaryzmy. Odnośnie sytuacji konfliktowej podali, że było to wynikiem wcześniejszego zajścia z udziałemM. M. (2)w pobliżu akwenu(...), zaś bezpośrednią przyczyną sprzeczki pod Komendą Policji było oplucieD. P.przezM. M. (1).

Ponadto Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie, sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniachM. M. (1)iL. M., uznając je w przeważającej mierze za wiarygodne. Zdaniem sądu świadkowie ci zgodnie z prawdą przedstawili słowa jakie pod ich adresem wypowiadali oskarżeni, które stanowiły groźbę pobicia. Zarazem sąd odmówił im wiary w części w jakiej zaprzeczali oni swojemu czynnemu udziałowi w zajściu, a w tym opluciuD. P.przezM. M. (1). W tym zakresie sąd oparł się na złożonych w toku postępowania sądowego zeznaniach świadkaD. H., który podsumował zaistniałe zdarzenie jako wzajemną wymianę zdań pomiędzy oskarżonymi a pokrzywdzonymi, w której aktywnie uczestniczyły obie strony. Sąd dał ponadto wiarę oskarżonym, którzy od początku wskazywali na to żeM. M. (1)splunął naD. P., podnosili tą kwestię już podczas zajścia.
Odnosząc się do zeznań pozostałych świadków, tj.D. H.,M. W.,A. O.,T. B.,K. S.iM. M. (2), sąd wziął je pod uwagę, uznając za wartościową podstawę do odtworzenia stanu faktycznego w sprawie.
Mając z kolei na uwadze wyjaśnienia złożone przez oskarżonychD. P.iŁ. P., sąd odmówił im częściowo wiary, tj. w zakresie w jakim nie przyznali się oni do kierowania gróźb karalnych pod adresem pokrzywdzonych. Zajmując powyższe stanowisko, sąd miał przede wszystkim na względzie odmienne zeznania świadkówL. M.,M. M. (1)iD. H.. Ponadto sami oskarżeni będąc słuchani na rozprawie, nie byli kategoryczni w swoich wyjaśnieniach, zasłaniali się niepamięcią w kwestii wypowiadania gróźb.
Mając na uwadze wyniki przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.umorzył postępowanie karne wobec oskarżonychD. P.iŁ. P..
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że oskarżeni kierowali w dniu 25 maja 2014r. pod adresemL. M.iM. M. (1)słowa, które w ocenie sądu uznać należy za groźbę pobicia. W taki też sposób odczytywali je sami pokrzywdzeni, u których wywołały one uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. Tym samym zachowanie oskarżonychD. P.iŁ. P.wypełniło formalne znamiona czynów zabronionych zart. 157 § 2 k.k.Biorąc jednakże pod uwagę okoliczności ich popełnienia, sąd doszedł do wniosku, że czyny oskarżonych pozostają społecznie szkodliwe w znikomym stopniu.
Ustalając znikomą społeczną szkodliwość czynówD. P.iŁ. P., sąd uwzględnił kontekst sytuacyjny, w jakim działali oskarżeni, a w tym zachowanie samych pokrzywdzonych. Zdaniem sądu przyczyną całego zajścia była podawana przez oskarżonych okoliczność opluciaD. P.przezM. M. (1). Nie bez znaczenia pozostaje w tym zakresie również przebieg wcześniejszych zdarzeń na lokalnym festynie, gdzie także miała miejsce awantura z aktywnym udziałem pokrzywdzonych i oskarżonych. Również ustalone przez sąd zachowanieL. M.iM. M. (1), którzy w czasie zajścia pod Komendą Policji wzięli udział w „pyskówce” zD. P.iŁ. P., wpływa na ocenę zachowania oskarżonych. Biorąc powyższe pod uwagę brak jest zdaniem sądu podstaw do uznania, aby czyny oskarżonych, odznaczały się społeczną szkodliwości w stopniu wyższym niż znikomy. Z tym powodów, sąd na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.umorzył postępowania karne przeciwkoD.P.iŁ. P..
Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.i obciążył nimi Skarb Państwa.
SSR Radosław Gluza