Sąd Rejonowy w Iławie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 415/15
Data wyroku: 2015-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Toczydłowska
Słowa kluczowe: Nadużycie
Podstawa prawna: 178a§1 i 4 k.k.

Sygn. akt II K 415/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Iławie Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Ewa  Toczydłowska
Protokolant: sekr. sąd. Magdalena  Kaniecka
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Iławie Anny  Sorbian  - Gontarz
po rozpoznaniu w dniach 14.07, 17.07.2015 r. sprawy:
E. K. (1),urodzonego (...)wW.
synaW.iF.z d.T.
oskarżonego o to, że:
w dniu 15 marca 2015 r. w miejscowościI.naul. (...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiR. (...)onr rej. (...)w stanie nietrzeźwości, mając 0,93 mg/l, 0,95 mg/l, 0,95 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym prawomocnym wyrokiem sądu za prowadzenie pojazdem mechanicznych w stanie nietrzeźwości, przez Sąd Rejonowy w Nowym Mieście Lubawskim w sprawie II K 167/10 z dnia 23.06.2010r. za czyn zart. 178a§1 k.k.
tj. o czyn zart. 178a§1 i §4 k.k.

I
oskarżonegoE. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek zart. 178a§1 i §4 k.k.i za to na podstawieart. 178a§1 i §4 k.k.skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69§1 i §2 k.k.iart. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat tytułem próby;

III
na podstawieart. 71§1 k.k.orzeka wobec oskarżonego grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przy przyjęciu wartości każdej stawki dziennej w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych;

IV
na podstawieart. 72§1 pkt 5 k.k.zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;

V
na podstawieart. 73§1 k.k.oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;

VI
na podstawieart. 42§2 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;

VII
na podstawieart. 63§2 k.k.na poczet orzeczonego w pkt VI środka karnego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 15.03.2015r. do dnia 17.07.2015r.;

VIII
na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.– Kancelaria Adwokacka wI., kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych + podatek Vat, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuE. K. (1)w postępowaniu przygotowawczym;

IX
na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust 1 pkt 3w zw. zart. 3 ust. 2 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi.

Sygn. akt II K 415/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
OskarżonyE. K. (1)posiada wykształcenie średnie, obecnie jest na rencie. Wdowiec, nikogo nie ma na utrzymaniu. Był karany sądownie.
Dowody : dane osobowe (k. 10, 67), karta karna (k. 19-20)
W dniu 14 marca 2015 roku oskarżonyE. K. (1)pokłócił się ze swoją przyjaciółkąG. M.. Oskarżony z tego powodu pił alkohol zarówno wieczorem, jak i rano kolejnego dnia. W dniu 15 marca 2015 roku zabrakło mu alkoholu i postanowił po niego pojechać swoim samochodem osobowym markiR. (...)dosklepu (...)przyul. (...)wI.. W takcie jazdy, samochód oskarżonego uderzył w krawężnik, po czym samochód się zatrzymał, a kierujący nim oskarżony położył ręce na kierownicy, głowę oparł na rękach i dłuższą chwilę siedział w takiej pozycji. Po tym oskarżony ponownie uruchomił samochód i jadąc tzw. „żabką”, tj. szarpiąc samochodem, ruszył w kierunku parkingu. Świadkami naocznymi dziwnego zachowania kierującego w/w pojazdem byłyK. G.i jej synowaE. G. (1), które przed uderzeniem jechały bezpośrednio za samochodem oskarżonegoE. K. (1). Kiedy jego samochód zatrzymał się, w/w wyminęły go i pojechały zaparkować przedsklepem (...). Od momentu, kiedy wysiadły z pojazdu, obserwowały oskarżonego, ponieważ sposób jego jazdy wzbudził w nich podejrzenie, że był on pod wpływem alkoholu. Kiedy oskarżonyE. K. (2)zaparkował swój samochód przedsklepem (...), wysiadł z niego i obszedł go dookoła, sprawdzając, czy nie było jakiś uszkodzeń. Następnie przed wejściem do sklepu spalił papierosa i wszedł do środka. W międzyczasieK. G.zadzwoniła po policję, zaśE. G. (2)poinformowała o wszystkim ochronę sklepu i poleciła, aby zatrzymali oskarżonego do momentu, gdy przyjedzie patrol policyjny. Oskarżonemu, z uwagi na to, że był pod wpływem alkoholu, odmówiono sprzedaży wódki, po czym oskarżony wraz zJ. O.(pracownikiem ochrony) oczekiwali na przybycie funkcjonariuszy przed wejściem do sklepu. Po przybyciu policjantów i stwierdzeniu przez nich, że w/w prowadził samochód pod wpływem alkoholu, oskarżony został przewieziony do Komendy Powiatowej Policji wI., celem stwierdzenia stanu nietrzeźwości. Przedmiotowe badanie wykazało, że o godz. 14.02 oskarżony miał 0,93 mg/I, o godz. 14.04 miał 0,95 mg/I i o godz. 14.31 miał 0,95 mg/I alkoholu w wydychanym powietrzu.
Czynu tego oskarżonyE. K. (1)dopuścił się będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu za prowadzenie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, przez Sąd Rejonowy w Nowym Mieście Lubawskim w sprawie II K 167/10 z dnia 23.06.2010 r. za czyn zart. 178a§1 k.k.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: zeznania świadków:K. G.(k. 68, 3v),E. G. (2)(k. 68-69, 14v),J. O.(k. 69, 12v-13),G. S.(k. 69v, 17v),M. N.(k. 69v-70, 18v), oraz protokołu badania stanu trzeźwości (k. 2)
W toku postępowania przygotowawczego powołano dowód z opinii biegłychA. J.iL. G.na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoE. K. (1). Z treści opinii wynika, że oskarżonyE. K. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną, czy upośledzenie umysłowe. Biegli rozpoznali u w/w cechy organicznych zaburzeń osobowości, zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu oraz przebyty epizod depresyjny w wywiadzie. Zdaniem biegłych w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu zdolność do rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem nie była zaburzona w rozumieniuart. 31§1 i §2 k.k.Nadto, że ze względu na aktualny stan zdrowia psychicznego oskarżonego nie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że popełni on czyn o znacznej społecznej szkodliwości, w tym czyn podobny ponownie pod warunkiem leczenia odwykowego w oddziale odwykowym oraz systematycznego leczenia psychiatrycznego w(...).(dowód : opinia sądowo-psychiatryczna k. 30-34)

Wyjaśnienia oskarżonego :

OskarżonyE. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku postępowania przygotowawczego (k. 11) i wyjaśnił, że kiedy przyjechał na parking(...), to zaparkował samochód prawidłowo między(...)a(...)prawym bokiem do budynku. Wówczas wyłączył silnik, wyszedł z samochodu i otworzył tylne lewe drzwi, aby zabrać leżącą na siedzeniu saszetkę. Kiedy sięgał po saszetkę, zauważył, że obok, pod kurtką, leżała butelka z zawartością 200 gram wódki. To była wódka żołądkowa gorzka 38% w oryginalnej butelce szklanej o pojemności 200 gram. On tą wódkę wziął do kieszeni, zamknął samochód i poszedł w kierunku drzwi wejściowych biedronki. Zapalił papierosa przy koszu przed sklepem, a następnie skierował się w stronę rogu od szczytu(...)po lewej stronie, rozejrzał się czy nikogo nie było, a kiedy zauważył że nikogo nie było, wypił na dwa lub trzy razy zawartość butelki. Następnie wrócił do drzwi wejściowych przy(...), a butelkę ukradkiem wrzucił do kosza na śmieci. Ponownie zapalił papierosa i po spaleniu wszedł do(...). Chwilę pochodził po sklepie, a następnie podszedł do stoiska z alkoholami i kupił 0,5 l wódkimarki K.40%. Z zakupionym alkoholem chciał wyjść z biedronki, jednak uniemożliwił mu to pracownik ochrony, zatrzymał go przed drzwiami wyjściowymi i kazał spokojnie stać i czekać.
OskarżonyE. K. (1)w toku postępowania sądowego (k. 67v, 68v, 69, 69v, 70) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że było to w połowie marca, pojechał samochodem do Biedronki i był trzeźwy. Pojechał kupić wódkę z powodów osobistych. Wypił tą wódkę i poszedł do(...). Później już samochodem nie jechał. On nie zataczał się, ma jedną nogę krótszą i chory kręgosłup. Wypił wódkę w samochodzie. Zgodził się z tym, że kiedy wchodził do(...), to można było czuć od niego alkohol, bo wypił w samochodzie 200 gram wódki. Papierosa palił, jak wyszedł przy koszu przy(...). Kojarzył, że najechał na krawężnik. Najechał lewym kołem, a nie prawym. Nie zatrzymał się na nim, to było muśnięcie. Troszkę za ostro wjechał w zakręt przy(...)i dlatego najechał na krawężnik, ale wtedy był trzeźwy jeszcze. On miał butelkę 200 gramową w kieszeni w spodniach z lewej strony. Nie pamiętał, żeby mówił o tym, że pił alkohol w nocy i nad ranem. Nie mógł mówić, bo nie pił alkoholu, w ogóle go nie posiadał. Szedł do(...)po alkohol i miał zamiar wrócić do domu pieszo. Był zły i wściekły wtedy, oszalał.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoE. K. (1)nie zasługują na wiarę, ponieważ są nieszczere, niespójne i nielogiczne, a także sprzeczne ze zgromadzonym w przedmiotowej sprawie materiałem dowodowym. Należy podkreślić, że wyjaśnienia oskarżonego są wewnętrznie niespójne i w toku całego postępowania ewoluowały. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony podał, że alkohol wypił po wyjściu z samochodu za rogiem sklepu, zaś w toku postępowania sądowego, że w samochodzie. Poza tym, w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił, że dwukrotnie palił papierosy, zaś przed Sądem wyjaśnił, że tylko raz. Ponadto w toku postępowania przygotowawczego podał, że w nic nie uderzył, zaś przed Sądem stwierdził, że kojarzy, że najechał na krawężnik.
Niewiarygodne i sprzeczne ze wskazaniami doświadczenia życiowego jest twierdzenie oskarżonego, że „miał zamiar wrócić do domu pieszo”. Pozbawionym logiki byłoby zachowanie osoby, która samochodem jedzie do sklepu po alkohol z zamiarem pozostawienia go na parkingu i wrócenia do domu pieszo.
W ocenie Sądu jedynym logicznym i racjonalnym wytłumaczeniem takich wyjaśnień oskarżonego jest chęć uniknięcia odpowiedzialności za występek, którego się dopuścił.
Podstawę ustaleń Sądu, że oskarżonyE. K. (1)dopuścił się czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiły zeznania świadków:K. G.,E. G. (2),J. O.,G. S.iM. N..
Wszyscy w/w świadkowie zgodnie podali, że feralnego dnia oskarżony był pod wpływem alkoholu, o czym również dowodzi badanie jego stanu trzeźwości.
ŚwiadkowieK. G.(k. 68, 3v) iE. G. (2)(k. 68-69, 14v) podały, że jechały bezpośrednio za oskarżonymE. K. (1), którego zachowanie, jako kierującego pojazdem były dziwne i wzbudziło w nich podejrzenie, że jest on pijany. oskarżony swoim samochodem najechał na krawężnik, zatrzymał się, następnie z dużymi trudnościami ruszył, po czym zaparkował i wysiadł z samochodu. W/w obserwowały go, nie widziały, ażeby oskarżony pił alkohol w samochodzie. Kiedy je mijał, poczuły od niego woń alkoholu. ŚwiadekK. G.zadzwoniła po policję, zaś świadekE. G. (2)poinformowała ochronęsklepu (...)o ich podejrzeniach, a także poprosiła, żeby zatrzymali oskarżonego do momentu przybycia funkcjonariuszy.
ŚwiadekJ. O.(k. 69, 12v-13), ochroniarz wsklepie (...)potwierdził, że oskarżony chciał zakupić alkohol, przy czym, z uwagi na to, że był nietrzeźwy, nie został mu on sprzedany. W/w świadek osobiście go zatrzymywał. Ponadto nie zauważył, ażeby oskarżony miał przy sobie jakiś inny alkohol, np. w kieszeni spodni.
Z kolei świadkowieG. S.(k. 69v, 17v) iM. N.(k. 69v-70, 18v), policjanci z KPP wI., potwierdzili, że brali udział w czynnościach wyjaśniających z udziałem oskarżonegoE. K. (1). W/w świadkowie zgodnie podali, że oskarżony najpierw twierdził, ze nie spożywał alkoholu przed jazdą, apotem zmienił zdanie i oświadczył iż spożywał alkohol w nocy oraz nad ranem(zeznania k. 17v i k. 18v).
Sąd ocenił zeznania świadkówK. G.,E. G. (2),J. O.,G. S.iM. N.jako w pełni wiarygodne, albowiem były szczere, jasne, logiczne i spójne, a także korelowały ze sobą. Należy także podkreślić, że Sąd nie znalazł żadnych okoliczności, dla których miałby im nie wierzyć.
W tym miejscu należy podkreślić, że jedynie świadekG. M.potwierdziła wersję podaną przez oskarżonegoE. K. (1). Przy ocenie zeznań w/w świadka sąd uwzględnił fakt, żeG. M.jest przyjaciółką oskarżonego i fakt ten miał wpływ na treść jej zeznań. Świadek zeznała, że oskarżony nie pił przy niej alkoholu, a potem mówił, że się zdenerwował i wypił wódkę w samochodzie pod(...), że pojechał po wódkę (k. 70).
W ocenie Sądu zeznania świadkaG. M.nie mogą być podstawą ekskulpacji oskarżonego, gdyż świadek podała jedynie wersję oskarżonego, nie widziała ona oskarżonego przed tym jak pojechał do(...)po alkohol, ani też nie była bezpośrednim świadkiem zachowania oskarżonego pod sklepem.
W ocenie sądu, w/w świadek złożyła zeznania takiej treści, ponieważ chciała pomóc przyjacielowi w uniknięciu odpowiedzialności karnej za zarzucany mu występek.
Sąd ocenił opinię biegłych(k. 30-34)dotycząca stanu zdrowia psychicznego oskarżonego jako pełną i spójną. Jest ona wynikiem szczegółowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, sporządzona została zgodnie z wymogami obowiązującymi w przedmiotowej dziedzinie, a jej wnioski są logiczne i nie budzące wątpliwości.
Dokumentowi w postaci protokołu badania stanu trzeźwości (k. 2) przyznać należy walor wiarygodności. Nie był kwestionowany w procesie, Sąd również z urzędu nie miał wątpliwości, co do jego wiarygodności i rzetelności.
Sąd uznał oskarżonegoE. K. (1)za winnego tego, że w dniu 15 marca 2015 r. w miejscowościI.naul. (...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiR. (...)onr rej. (...)w stanie nietrzeźwości, mając 0,93 mg/I, 0,95 mg/I, 0,95 mg/I alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym prawomocnym wyrokiem sądu za prowadzenie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, przez Sąd Rejonowy w Nowym Mieście Lubawskim w sprawie II K 167/10 z dnia 23.06.2010 r. za czyn zart. 178§1 k.k.
Zachowaniem swym oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 178a§1 i §4 k.k.
Sąd, na podstawieart. 178a§1 i §4 k.k.skazał oskarżonego na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary Sąd posiłkował się przede wszystkim dyrektywami jej wymiaru wskazanymi wart. 53 k.k.
Jako okoliczności obciążające potraktował Sąd fakt, iż oskarżonyE. K. (1)był uprzednio karany, za występek zart. 178a§1 k.k., wobec czego po raz kolejny dopuścił się popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, zart. 178a§1 i §4 k.k.Z powyższego wynika zatem, że popełnione przez oskarżonego przestępstwa nie miały charakteru incydentalnego i popełnione zostały w sposób w pełni świadomy.
Sąd nie dopatrzył się żadnej okoliczności łagodzącej po stronie oskarżonego.
Uwzględnienie powyższych okoliczności doprowadziło Sąd do przekonania, iż wymierzona kara 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności jest karą adekwatną do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, jak i do stopnia winy oskarżonego.
W ocenie Sądu, oskarżonyE. K. (1)zasługiwał na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary. Zgodnie z treściąart. 69 k.k., warunkowo zawieszając wykonanie kary, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia, oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa (§ 2), a także ocenia, czy warunkowe zawieszenie kary będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (§ 1).
W stosunku do oskarżonego można w ocenie sądu postawić pozytywną prognozę kryminologiczną, pomimo, że był do tej pory karany sądownie (dane o karalności k. 19-20), wyrok w sprawie sygn. akt II K 167/10 zapadł ponad 5 lat temu.
Dlatego na podstawieart. 69§1 i §2 k.k.iart. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres 4 lat tytułem próby.
Na podstawieart. 71§1 k.k.orzeczono wobec oskarżonego grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przy przyjęciu wartości każdej stawki dziennej w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych. Subsydiarna kara grzywny zwiększy w ocenie sądu dolegliwość orzeczonej kary, realnie wykonywanej wobec skazanego.
Z uwagi na fakt, że biegli rozpoznali u oskarżonego cechy organicznych zaburzeń osobowości,zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu, przebyty epizod depresyjny w wywiadzie, oraz że ich zdaniem ze względu na aktualny stan zdrowia psychicznego oskarżonego nie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że popełni on czyn o znacznej społecznej szkodliwości, w tym czyn podobny ponowniepod warunkiem leczenia odwykowegow oddziale odwykowym oraz systematycznego leczenia psychiatrycznego w(...), Sąd na podstawieart. 72§1 pkt 5 k.k.zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.
Na podstawieart. 73§1 k.k.oddano oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, aby kontrolował on zachowanie oskarżonego w okresie próby, pod kątem przestrzegania przez niego porządku prawnego, oraz wykonywania orzeczonych w wyroku obowiązków.
Sąd zobligowany był również na podstawieart. 42§2 k.k.orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat.
W ocenie sądu orzeczony zakaz jest adekwatny do stanu upojenia alkoholowego, w jakim znajdował się oskarżony, oraz do zagrożenia, jakie powodował on w ruchu lądowym. Przy wymiarze zakazu, sąd również uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego za przestępstwaart. 178a§1 k.k.
Na podstawieart. 63§2 k.k.na poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 15.03.2015 r. do dnia 17.07.2015 r.
Na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. S.– Kancelaria Adwokacka wI.kwotę 180 zł + podatek VAT z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuE. K. (1)w postępowaniu przygotowawczym.
Z uwagi na fakt, że oskarżonyE. K. (1)ma stałe źródło dochodu - rentę w wysokości ok. 2400 zł, na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 3w zw. zart. 3 ust. 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądzono od oskarżonego kwotę 240 złotych tytułem opłaty i obciążono go pozostałymi kosztami sądowymi.