Sąd Rejonowy w Inowrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 323/15
Data wyroku: 2015-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ryszard Owczarzak
Słowa kluczowe: Ochrona Środowiska
Podstawa prawna: art. 225 kk
Teza: utrudnianie czynności inspektora ochrony środowiska

Sygn. akt II K 323/15
2 Ds. 302/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2015r.
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:
PrzewodniczącySSR Ryszard Owczarzak
Protokolant :st.sekr. sąd. Justyna Lipińska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej wI.---
po rozpoznaniu w dniu 26.11., 17.12 i 21.12 2015r. roku, s p r a w y
R. W. (1)synaA.iG.zd.M.,ur. (...)wI.,PESEL (...), zam.G.ul. (...)

oskarżonego o to, że
          :
w dniu 2 marca 2015r wG.przyul. (...)udaremniłJ. G. (1)iS. I.uprawnionym do przeprowadzenia kontroli pracownikom Kujawski-Pomorskiego Inspektoraty Ochrony Środowiska wB.przeprowadzenie kontroli w zakresie ochrony środowiska poprzez niewyrażenie zgody na dokonanie oględzin placu oraz pomieszczeń gospodarczych w celu ustalenia czy na kontrolowanym terenie prowadzona jest nielegalna działalność polegająca na demontażu pojazdów
tj. o czyn zart. 225 § 1 kk

o r z e k a:

1
oskarżonegoR. W. (1)uznaje za winnego tego, że w dniu

2 marca 2015r wG.przyul. (...)utrudniłJ. G. (1)iS. I.uprawnionym do przeprowadzenia kontroli pracownikom Kujawski-Pomorskiego Inspektoraty Ochrony Środowiska wB.przeprowadzenie kontroli w zakresie ochrony środowiska poprzez odmowę wstępu do pomieszczeń gospodarczych oględzin całości placu w celu ustalenia czy na kontrolowanym terenie prowadzona jest nielegalna działalność polegająca na demontażu pojazdów tj. przestępstwa zart. 225 § 1 kki za to na podstawieart. 225 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 37 a kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 20 (dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

2
wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 40 (czterdzieści) złotych i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi tj. wydatkami w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.

II K 323/15

UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska wB.wpłynął faks informujący o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu skupu złomu położonego wG.przyulicy (...). W związku z uzyskaną informacją w dniach 20- 27 lutego 2015 r. pracownicy inspektoratu przeprowadzili czynności kontrolne na terenie skupu należącego doR. W. (2), które nie wykazały uchybień. W czasie oględzin inspektorzyS. I.iJ. G. (2)zostali poinformowani przezR. W. (2), że teren za litą bramą nie jest częścią skupu i należy do jego ojcaR. W. (1). Ponieważ inspektorzy chcieli dokonać oględzin tego terenu, 2 marca 2015 r. ponownie przyjechali doG.i w obecności pracownicy Urzędu MiastaA. S.udali się naulicę (...). Wchodząc na posesję zastali oskarżonegoR. W. (1), którego poinformowali, że do przeprowadzenia tego rodzaju kontroli nie jest konieczne upoważnienie i wylegitymowali się. Wszystkie osoby uczestniczące w kontroli weszły na teren podwórka i stanęły w okolicy narożnika budynku mieszkalnego. Na żądanie inspektorów oskarżony udostępnił pomieszczenia kotłowni, gdzie udał sięS. I.i nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. Następnie kontrolujący poprosili o udostępnienie pomieszczeń gospodarczych oraz dalszej części placu, niewidocznego z miejsca w którym stali. Oskarżony stanowczo odmówił okazania pomieszczeń gospodarczych oraz oświadczył, że nie wpuści inspektorów na część placu przylegającą bezpośrednio do skupu złomu, a usytuowaną za budynkami gospodarczymi. Oskarżony nie podał powodów takiej postawy oświadczając, że bez nakazu nie wpuści dalej inspektorów.S. I.poinformował wówczas oskarżonego o treściart. 225 kkjednak oskarżony nie zmienił swojego stanowiska. Inspektorzy poprosili wtedyR. W. (1)o dokumenty, które ten przyniósł z samochodu i po spisaniu personaliów zakończyli czynności.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o: częściowo wyjaśnienia oskarżonego ( k.70-71, 29-32 ); zeznania świadków:S. I.(k. 72v-73,18-19,42-43) ),J. G. (1)(k. 73v-74,20-21,45-46),A. S.(k. 75,15), częściowo zeznania świadków:B. W.(k. 75-76, 39),M.W.(k.95v) iR. W. (2)(k.96), pismo (k.2), protokołu kontroli z załącznikami (k.3-11), dane osobopoznawcze ( k. 33), dane o karalności (k.67), wyrysy z mapy (k.69a) akt notarialny (k.78-89, zdjęcia (k.91-930
Oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu potwierdzając niemal wszystkie okoliczności co do przebiegu kontroli powoływane przez świadków. Wyjątek dotyczył jednej okoliczności bowiem oskarżony stwierdził w wyjaśnieniach, że nie mógł wpuścić inspektorów do pomieszczeń gospodarczych ponieważ były one zamknięte , a klucz miał przy sobie żona, której nie było w domu. Powodem zamknięcia zaś budynku gospodarczego był fakt, że kisiła się w nim kapusta. Sąd w tym zakresie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego bowiem nie znajdują one potwierdzenia z zeznaniach świadkówS. I.,J. G. (1)iA. S.w sowich zeznaniach stanowczo i jednoznacznie zeznawali, że oskarżony nic nie wspominał o żadnych obiektywnych przeszkodach uniemożliwiających wejście do budynku gospodarczego. Kategorycznie zaś odmówił otwarcia tych pomieszczeń nie podając powodów. Co znamienne, odmowa ta dotyczyła również wstępu na dalszą część podwórka. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie wytrzymują konfrontacji z zeznaniami świadków, a także z zasadami doświadczenia życiowego. Sytuacja w której zamknięte na klucz pozostaje jedno z pomieszczeń, a klucz nie jest pozostawiony do dyspozycji domowników – wydaje się wydumana. Tak więc zdaniem sądu została ona wymyślona na użytek postępowania i jest linią obrony przyjętą przez oskarżonego.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówS. I.,J. G. (1)iA. S.. Świadkowie złożyli logiczne relacje, odpowiadające zasadom logiki. Ponadto wszystkie one do siebie przystają i nie zawierają sprzeczności. Sąd nie dał wiary zeznaniomB. W.,R. W. (2)iM.W.w tej części w jakiej świadkowie ci stwierdzają, że oskarżony powiedział osobom uczestniczącym w kontroli, że okazanie pomieszczeń gospodarczych nie jest możliwe, bo są one zamknięte a klucz posiada przy sobie nieobecna żona. W tym zakresie zeznania te nie są zgodne z relacjami pozostałych powołanych już świadków. Świadkowie będący osobami najbliższymi wobec oskarżonego zmierzają w ten sposób do wsparcia jego wersji i w konsekwencji do zwolnienia go z odpowiedzialności za popełniony występek.
Nie budziła wątpliwości wiarygodność wszystkich ujawnionych w toku postępowania dokumentów . Okoliczności z nich wynikające były bezsporne i nie kwestionowane przez oskarżonego.
W tej sytuacji wina oskarżonego nie budziła żadnych wątpliwości sądu i polegała na tym ,że:
W dniu 2 marca 2015r wG.przyul. (...)utrudniłJ. G. (1)iS. I.uprawnionym do przeprowadzenia kontroli pracownikom Kujawski-Pomorskiego Inspektoraty Ochrony Środowiska wB.przeprowadzenie kontroli w zakresie ochrony środowiska poprzez odmowę wstępu do pomieszczeń gospodarczych ora oględzin całości placu w celu ustalenia czy na kontrolowanym terenie prowadzona jest nielegalna działalność polegająca na demontażu pojazdów
OskarżonyR. W. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku zart. 225§1 kk, które zagrożone jest kara pozbawienia wolności do lat 3 .
Biorąc pod uwagę, że oskarżonyR. W. (1)nie był dotychczas osobą karaną, a przypisany mu czyn nie charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości; sąd uznał, że zachodzą w przedmiotowej sprawie przesłanki określone wart. 37a kkpozwalające zastosować karę łagodniejszego rodzaju. Sąd wymierzył oskarżonemu kare grzywny jak w sentencji uznając , że jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości oraz spełni ona swe cele z zakresu prewencji generalnej i indywidualnej. Tak ukształtowana kara ma przede wszystkim wpłynąć na oskarżonego wychowawczo, uświadomić mu bezprawność zachowania jakiego się dopuścił. Kara choć łagodna, niesie ze sobą wymierną dolegliwość i nie jest li tylko symboliczna. Sąd kierował się zasadą tzw. ekonomii kary, nakazującej poprzestać na takim jej wymiarze, który jest wystarczający dla osiągnięcia celów wychowawczych.
Na podstawieart. 626 §1 kpkorzeczono o obowiązku poniesienia przez oskarżonego kosztów procesu.