Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 237/15
Data wyroku: 2015-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Kopczyńska
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 § 1 kc
Teza: Pozwana nie kwestionowała faktu istnienia zadłużenia ani wysokości kwoty objętej pozwem.  Pozwana również przyznała, że dochodzonej pozwem kwoty nie zapłaciła.

Sygn. I C 237/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Lidia Kopczyńska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Elżbieta Marciniak

po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. w Ciechanowie
sprawy z powództwa(...) Bank (...) S.A.z/s wW.
przeciwkoB. S.
o zapłatę
orzeka

I
zasądza od pozwanejB. S.na rzecz powoda(...) Bank (...) S.A.z/s wW.kwotę zł 2 578,04 ( dwa tysiące pięćset siedemdziesiąt osiem złotych cztery grosze) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 2255,42 ( dwa tysiące dwieście pięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści dwa grosze) od dnia 12.02.2015 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanejB. S.na rzecz powoda(...) Bank (...) S.A.z/s wW.kwotę zł 117 ( sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt I C 237/15

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW., w pozwie złożonym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie w dniu 12 lutego 2015 r. wnosił o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu elektronicznym i zasądzenie na jego rzecz od pozwanejB. S.kwoty 2578,04 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 2255,42 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto powód wnosił o zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 5 maja 2008 r. pomiędzy pozwanąB. S.a(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.została zawarta umowa o kredyt gotówkowy. Na podstawie tej umowy Bank udzielił kredytu w wysokości 26252,66 zł. Płatność ostatniej raty przypadała na 15 maja 2014 r. Wobec nie spłacenia należności w całości, powód wystąpił z pozwem, w którym wnosił o o zasądzenie dochodzonej pozwem należności (pozew k. 2-4 akt).
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy Lublin Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Ciechanowie do rozpoznania (postanowienie k. 7 akt).
PozwanaB. S.uznała powództwo w całości (oświadczenie k. 53 akt).
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 5 maja 2008 r.B. S.zawarła umowę z(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.o przyznanie kredytu gotówkowego nr(...)\(...)(dowód: kserokopia umowy k. 26-27 akt).
Zgodnie z warunkami umowy Bank udzielił pozwanej kredytu w kwocie 26252,66 zł z obowiązkiem spłaty w ratach. Kredyt miał być spłacony w 72 ratach kapitałowo odsetkowych płatnych 30 każdego miesiąca począwszy od 30 maja 2008 r. do 30 kwietnia 2014 r. (§4 umowy). Zgodnie z §5 umowy w razie powstania zadłużenia strony ustaliły wysokość oprocentowania na czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP (dowód: kserokopia umowy k. 26-27 akt).
PozwanaB. S.przyznała, że otrzymała kredyt, który spłacała. Pozwana przyznała, że nie spłaciła kredytu w całości.B. S.nie kwestionowała wyliczonej przez powoda zaległości w spłacie kredytu, uznała powództwo w całości (zeznaniaB. S.k. 53-54 akt).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a w szczególności: pozwu k. 3-4 akt, odpisu KRS k. 16-31 akt, kserokopii umowy kredytu k. 36-37 akt, zeznania pozwanejB. S.k. 53-54 akt.
Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanej, gdyż znalazły potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach. Jako wiarygodne Sąd ocenił dokumenty, gdyż ich prawdziwość nie budzi wątpliwości i żadna ze stron w toku procesu ich nie kwestionowała. Pozwana nie kwestionował wysokości należności dochodzonej pozwem, uznała powództwo w całości.
W niniejszej sprawie, na podstawieart. 232 kpczdanie drugie, Sąd dopuścił dowód z dokumentów złożonych w trakcie postępowania. Prawdziwość dokumentów nie był przez pozwaną kwestionowana, ani nie budzi wątpliwości. Sąd uwzględnił wszystkie dokumenty dołączone do pozwu i złożone przez powoda. Przedłożone dokumenty rzeczywiście były sporządzone, a w ich treść nie ingerowano, nie były przerabiane. W tej sytuacji Sąd uznał, iż dołączone dokumenty mogą stanowić podstawę do wydania w sprawie rozstrzygnięcia.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 720.§ 1 k.c.przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W dniu 5 maja 2008 r.B. S.zawarła umowę z(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.o przyznanie kredytu gotówkowego nr(...)\(...). Pozwana nie kwestionowała faktu istnienia zadłużenia ani wysokości kwoty objętej pozwem. Pozwana również przyznała, że dochodzonej pozwem kwoty nie zapłaciła.
Zart 6 k.c.wynika, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
W niniejszej sprawie została przedstawiona przez powoda umowa, której prawdziwości oraz rzetelności pozwana nie kwestionowała. Tym samym należy uznać, że powód wykazał istnienie zobowiązania. Natomiast pozwana nie udowodniła, że zwolniła się z ciążącego na niej zobowiązania.
W tej sytuacji Sąd uznał żądanie pozwu za uzasadnione i należność zasądził w wysokości dochodzonej pozwem.
Jak wynika zart. 476 zdanie pierwsze k.c., dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Zgodnie zaś zart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.
Przepis§ 1 art. 482 kcustanawia dopuszczalność żądania odsetek za opóźnienie od zaległych odsetek (zarówno kapitałowych, jak i odsetek za opóźnienie) od chwili wytoczenia o nie powództwa (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lutego 1992 r., I ACr 31/92, OSA 1992, z. 7, poz. 62). Dopuszczalność ta jest niezależna od uprzedniego porozumienia się stron w tym przedmiocie (wyrok Sądu Najwyższego z 13 października 2005 r., IV CK 162/05, LEX nr 186899). Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 18 maja 1994 r. (III CZP 70/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 220) jeżeli strony nie umówiły się inaczej, odsetki od odsetek należy liczyć od dnia wytoczenia powództwa o odsetki.
W niniejszej sprawie, skoro należność nie została uiszczona, od dnia wytoczenia powództwa, tj. 12 lutego 2015 r. powód domagał się obok roszczenia głównego wraz z odsetkami, również dalszych odsetek. Mając na uwadze wyżej przytoczone przepisy, Sąd uznał roszczenie powoda w tym zakresie za uzasadnione.
Wobec uznania powództwa przez pozwaną, na podstawieart. 333§1pkt.2 k.p.c., Sąd nadał wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności.
Pozwana przegrała proces w całości. Zgodnie z zasadą wyrażoną wart 98 §1 i §2 k.p.c.strona przegrywająca zobowiązana jest do zwrotu kosztów procesu. Na koszty składają się: opłata sądowa, którą uiścił powód w kwocie 100 zł oraz opłata skarbowa w wysokości 17 zł opłaty od pełnomocnictwa,
Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku.
(...)