Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 460/15
Data wyroku: 2015-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Sygit, Roger Michalczyk, Małgorzata Lessnau-Sieradzka
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437§1 k.p.k.

Sygn. akt IVKa 460/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Roger Michalczyk (sprawozdawca)
Sędziowie SO Adam Sygit
SO Małgorzata Lessnau-Sieradzka
Protokolant sądowy Mateusz Pokora
przy udziale Jarosława Bittnera Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu dnia 20 sierpnia 2015 r.
sprawyA. L.s.M.iT.,ur. (...)wB.
oskarżonego z art. 226§1k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 2 kwietnia 2015 roku - sygn. akt XI K 214/14
uchyla zaskarżony wyrok, a na podstawieart. 435 k.p.k.także wobec oskarżonejM.W.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania.
sygn. akt IV Ka 460/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, wyrokiem z 2 kwietnia 2015r., sygn. akt XI K 214/14:

I
oskarżonąM.W.uznał za winną tego, że w dniu 28 kwietnia 2013 roku wB.w okolicyskrzyżowania ulic (...), znieważyła funkcjonariusza Policji sierż.P. P.podczas przeprowadzanych czynności służbowych - legitymowania, kierując wobec niego słowa powszechnie uznane za obelżywe, przy czym czynu tego dopuściła się w okresie 5 lat po odbyciu kary w wymiarze co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od 18.11.2010 roku do 27.09.2011 roku orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. III K 609/08, tj. występku określonego wart. 226 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 226 § 1 kkskazał ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonąM.W.uznał za winną tego, że w dniu 28 kwietnia 2013 roku wB.w okolicyskrzyżowania ulic (...), znieważyła, a następnie naruszyła nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji sierż.P. Z.podczas przeprowadzanych czynności służbowych - legitymowania, kierując wobec niego słowa powszechnie uznane za obelżywe, a następnie kopiąc w nogę, przy czym czynu tego dopuściła się w okresie 5 lat po odbyciu kary w wymiarze co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od 18.11.2010 roku do 27.09.2011 roku orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. III K 609/08, tj. występku określonego wart. 222 § 1 kkw zb. zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to w myślart. 11 § 3 kk, na podstawieart. 222 § 1 kkskazał ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwyżej orzeczone wobec oskarżonejM.W.kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył karę łączną roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie wyżej orzeczonej wobec oskarżonejM.W.łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonej na okres próby 4 (czterech) lat;

V
na podstawieart. 71 § 1 kkorzekł wobec oskarżonejM.W.grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

VI
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonej na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania w dniach 28.04.2013 i 29.04.2013 roku, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny;

VII
na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł od oskarżonejM.W.na rzecz pokrzywdzonegoP. Z.zapłatę kwoty 300 (trzystu) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

VIII
oskarżonegoA. L.uznał za winnego tego, że w dniu 28 kwietnia 2013 roku wB.w okolicyskrzyżowania ulic (...), znieważył funkcjonariuszy Policji sierż.T. J., sierż.P. P., sierż.P. Z.podczas przeprowadzanych czynności służbowych - legitymowania, kierując wobec nich słowa powszechnie uznane za obelżywe, tj. występku określonego wart. 226 § 1 kki za to na podstawieart. 226 § 1 kkskazał jego na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IX
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie wyżej orzeczonej wobec oskarżonegoA. L.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 4 (czterech) lat;

X
na podstawieart. 71 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoA. L.grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

XI
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania w dniach 28.04.2013 i 29.04.2013 roku, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny;

XII
na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł od oskarżonegoA. L.na rzecz pokrzywdzonego:

-P. Z.zapłatę kwoty 200 (dwustu) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
-T. J.zapłatę kwoty 200 (dwustu) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

XIII
zwolnił oskarżonych od obowiązku uiszczenia opłaty i ponoszenia kosztów postępowania w pozostałym zakresie, obciążając nimi w całości Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonegoA. L., który zaskarżył wyrok w całości i zarzucając wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych domagał się zmiany zaskarżonego wyroku, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja była o tyle zasadna, iż jej rozpatrzenie skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, także wobec oskarżonejM.W.na podstawieart. 435 kpk.
Przepisart. 226 § 1został zmieniony przez ustawę z 9 maja 2008 r. (Dz. U. Nr 122, poz. 782) w ten sposób, iż penalizacji na jego podstawie podlega znieważenie funkcjonariuszapodczas i w związkuz pełnieniem obowiązków służbowych. Pierwotne brzmienie tego przepisu, w którym występowała alternatywa obu przesłanek (podczas "lub" w związku) zostało zakwestionowane przez TK w wyroku z dnia 11 października 2006 r. (P 3/06, Dz. U. Nr 190, poz. 1409). Trybunał Konstytucyjny orzekł, żeart. 226 § 1w zakresie, w jakim penalizował znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej, dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas czynności służbowych, było niezgodne zart. 54 ust. 1w zw. zart. 31 ust. 3 Konstytucji. Niewłaściwe zatem było stanowisko Sądu Rejonowego wyrażone w uzasadnieniu (str. 6), gdzie stwierdzono, iż ustawodawca określił znamiona przestępstwa zart. 226§1 kkalternatywnie, a zachowanie polegające na znieważeniu musi mieć miejsce podczas albo w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Konsekwencją tego stanowiska Sądu Rejonowego było przypisanie oskarżonemuA. L.odpowiedzialności za czyn polegający na znieważeniu funkcjonariuszy Policji podczas przeprowadzanych czynności służbowych – legitymowania, ale „bez związku z pełnieniem obowiązków służbowych” w rozumieniuart. 226§1 kk(pkt VIII wyroku). Taki sam błąd został popełniony w odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonejM.W.(pkt I wyroku). Sąd Okręgowy wobec braku apelacji prokuratora nie był uprawniony do dokonywania korekty orzeczenia poprzez właściwe określenie znamion czynów przypisanych wyżej wymienionym oskarżonym. Należy zatem stwierdzić, iż ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny nie pozwalał na przyjęcie, iż oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona występku zart. 226 § 1 k.k.Zachodzi zatem ujemna przesłanka procesowa zart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.Jednocześnie jednak zbyt daleko idące byłoby uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów. Należy bowiem dostrzec to, że zachowania będące przedmiotem postawionych im zarzutów mogą wyczerpywać znamiona również innego czynu zabronionego np. zart. 216 § 1 k.k.W tej sytuacji, uniewinnienie stworzyłoby stan powagi rzeczy osądzonej, co definitywnie, a jednocześnie przedwcześnie i bezzasadnie pozbawiłoby pokrzywdzonych, a także oskarżyciela publicznego (w trybieart. 60 § 1 k.p.k.) możliwości ścigania sprawcy. W tych okolicznościach konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku, na podstawieart. 435 kpktakże wobec oskarżonejM.W., wobec której zaistniały te same okoliczności. Dodać należy, iż w związku z koniecznością ponownego ukształtowania wymiaru kary wobec oskarżonejM.W., ewentualnego orzeczenia kary łącznej po ponownym rozpoznaniu sprawy zasadne stało się uchylenie wyroku w całości w stosunku do tej oskarżonej.