Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
XVI Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XVI C 2346/14
Data wyroku: 2016-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Suchecka-Bartnik

Sygn. akt XVI C 2346/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 stycznia 2016 roku
Sąd Rejonowy dlaW. M.wW., Wydział XVI Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący : SSR Ewa Suchecka - Bartnik
Protokolant: Urszula Kumpiałowska
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. wW.
na rozprawie
sprawy z powództwa miasta stołecznegoW.
przeciwkoR. S.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanegoR. S.na rzecz powoda miasta stołecznegoW.kwotę(...),60 (jeden tysiąc dwieście dwa i 60/100) złotych wraz z liczonymi od kwot:

1
401,20 (czterysta jeden i 20/100) złotych odsetkami ustawowymi od dnia 01 kwietnia 2009 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty;

2
401,20 (czterysta jeden i 20/100) złotych odsetkami ustawowymi od dnia 01 kwietnia 2010 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty;

3
401,20 (czterysta jeden i 20/100) złotych odsetkami ustawowymi od dnia 01 kwietnia 2011 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty;

2
Nie obciąża pozwanegoR. S.kosztami procesu na rzecz powoda miasta stołecznegoW..

(...)
Sygn. akt XVI C 2346/14

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 28 marca 2012 roku (data nadania prezentaty) strona powodowa miasto stołeczneW.wniosła o zasądzenie od pozwanegoR. S.kwoty 1203,60 zł tytułem opłat rocznych za lata 2009, 2010 i 2011 w kwotach po 401,20 zł za każdy rok z ustawowymi odsetkami liczonymi od 1 kwietnia każdego z tych lat wraz z kosztami postępowania w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iżR. S.jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej wW.przyul. (...)oraz właścicielem posadowionego na niej budynku w udziale 0,25 części. Uchwałą wydaną w dniu 29 listopada 1996 roku powód wypowiedział dotychczasową wysokość opłaty rocznej od 1 stycznia 1997 roku proponując opłatę w kwocie 401,20 zł –dokonana aktualizacja nie została zakwestionowana, więc obowiązuje. Pozwany pomimo wezwań do zapłaty nie uiścił opłaty na rzecz powoda za lata 2009 -2011.
W dniu 3 kwietnia 2012 roku Sąd Rejonowy dlaW. M.wW.II Wydział Cywilny w sprawie sygn. akt II Nc 10003/12 wydał nakaz zapłaty nakazując pozwanemu zapłatę na rzecz strony powodowej kwoty dochodzonej pozwem wraz z kosztami procesu w wysokości 210 złotych.
Pozwany pismem z dnia 08 czerwca 2012 roku (według daty stempla pocztowego) wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wnosząc o wstrzymanie rozpoznania sprawy do czasu wyjaśnienia kwestii prawnych i wątpliwości faktycznych, wskazał, że aktualizacja opłaty za użytkowanie wieczyste została zakwestionowana. (k. 26, 31-33v.) Przyznał, iż jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości, lecz wskazał, że opłaty są nienależne, bo powinien być jej właścicielem. Wskazał na istniejące między nim a powodem spory i zawisłe postępowania sądowe.
W piśmie procesowym z dnia 25 listopada 2014 roku powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko podnosząc, iż wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW. M.wW.ustalono, iż opłata roczna za użytkowanie wieczyste gruntu przyul. (...)wW.w stosunku do udziału pozwanego wynosi 1.603 zł od licząc od 1 stycznia 2006 roku, w efekcie powództwo o zapłatę kwot określonych w pozwie stanowiących część tej opłaty jest uzasadnione.
W dalszym toku postępowania strona pozwana podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanyR. S.jest właścicielem lokalu D w budynku przyul. (...)oraz użytkownikiem wieczystym gruntu ww. nieruchomości w udziale wynoszącym 0,25 części.
(dowód: umowa użytkowania wieczystego i sprzedaży budynku oraz lokali z dnia 3 września 1979 roku – k. 8-15, odpis księgi wieczystej k. 16-18)
W dniu 29 listopada 1996 roku uchwałą ZarząduD.M.Gminy(...)wypowiedziano wysokość opłaty rocznej użytkowania wieczystego i ustalono nową opłatę roczną wysokości 401,20 zł od dnia 01 stycznia 1997 roku. Doręczona została ona w dniu 7 grudnia 1996 rokuR. S.- osobie przez niego upoważnionej.
(dowód: uchwała(...)ZarząduD.M.Gminy(...)w sprawie wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu z jednoczesną propozycją wysokości nowej opłaty – k. 19, Dowód doręczenia uchwałyR. S.k. 20)
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa wW.ustalono miedzy innymi, iż opłata roczna za użytkowanie wieczyste gruntu przyul. (...)wW.w stosunku do udziałuR. S.wynoszącego ¼ części wynosi 1.603 zł licząc od 1 stycznia 2006 roku.
(dowód: wyrok Sądu Rejonowego dlaW. M.wW.XVI C 458/08 z dnia 28 listopada 2011 roku – k. 109, wypowiedzenie z dnia 5 listopada 2005 roku k. 107-108, wyrok Sądu Okręgowego wW.V Ca 589/12 z dnia 23 kwietnia 2012 roku – k. 92-93)
Pomimo wezwania do zapłatyR. S.nie uiścił należności z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste za lata 2009-2011.
(dowód: wezwanie do zapłaty k. 21 z zpo k. 22)
Sąd Okręgowy wW.postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 roku w sprawie o sygn. akt XXIV C 718/13 odrzucił pozew złożony przez pozwanego w sprawie o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości w prawo własności. Sąd Apelacyjny wW.postanowieniem z dnia 27 marca 2015 roku sygn. akt I ACz 561/15 oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego wW.z dnia 19 listopada 2014 roku.
(dowód: postanowienie Sądu Apelacyjnego wW.z dnia 27 marca 2015 roku sygn. akt. I Acz 561/15 k. 163-165)
Strona pozwana złożyła od postanowienia Sądu Apelacyjnego wW.z dnia 27 marca 2015 roku sygn. akt I ACz 561/15 skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.
(dowód: skarga kasacyjna z dnia 27 lipca 2015 roku k. 167-174)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie niesprzecznych twierdzeń stron wyrażonych w pozwie, skardze od nakazu zapłaty oraz dalszych pism procesowych złożonych w toku postępowania, a także w oparciu o dokumenty wyżej wymienione uznając je za prawdziwe i autentyczne, albowiem ich prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu i nie została zakwestionowana przez żadną ze stron.
Sąd pominął wnioski dowodowe złożone przez pozwanego w sprzeciwie dotyczące przeprowadzenia dowodu z akt spraw toczących się przed Samorządowym(...), Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak i dotyczące wszystkich spraw cywilnych z udziałem stron (k. 33 v. ) W ocenie Sądu po pierwsze nie jest znany procedurze cywilnej dowód z akt, a pozwany jako strona tych postępowań był w stanie określić precyzyjnie jakie dokumenty z nich mają zostać przeprowadzone, po drugie pozwany był stroną tych postępowań, w efekcie nic nie stało na przeszkodzie, by stosowne dokumenty, w tym orzeczenia z tych akt samodzielnie pozyskał i złożył do akt niniejszej sprawy. Wreszcie strona pozwana po załączeniu do akt wyroku Sądu Rejonowego dlaW. M.wW.XVI C 458/08 z dnia 28 listopada 2011 roku i wyroku Sądu Okręgowego wW.V Ca 589/12 z dnia 23 kwietnia 2012 roku nie zakwestionowała prawdziwości tych dokumentów urzędowych. W efekcie wobec ściśle zakreślonej kognicji Sądu rozpoznającego roszczenie o zapłatę opłaty za użytkowanie wieczyste inne toczące się między stronami postępowania nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu i niecelowe było załączanie do akt sprawy niniejszej akt innych spraw sądowych i administracyjnych toczących się z udziałem pozwanego.
Sąd pominął przy dokonywaniu ustaleń dokument złożony przez pozwanego w postaci zawiadomienia o udzieleniu bonifikaty z dnia 16 lipca 2015 roku (k. 166) jako odnoszący się do zupełnie innej nieruchomości- przyul. (...)wW.. Podobnie Sąd uznał, że bez znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy pozostawało zawiadomienie o udzieleniu bonifikaty w opłacie rocznej za 2015 rok z tytułu użytkowania wieczystego gruntu przyul. (...)przynależnej do lokalu B i ułamkowego udziału w lokalu C. Dotyczyło bowiem opłaty należnej za 2015 rok a nie lata 2009 -2011 a nadto odnosiło się do udziałów w użytkowaniu wieczystym niezwiązanych z prawem własności lokalu D.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jako zasadne podlegało uwzględnieniu.
W niniejszej sprawie powód dochodził zapłaty części opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu położonego przyulicy (...)- dokładnie od udziału w wysokości ¼ w prawie użytkowania tego gruntu związanym z prawem własności lokalu D znajdującego się w posadowionym na tej nieruchomości budynku za lata 2009-2011 w kwocie po 401,20 zł za każdy rok.
Podnieść trzeba, iż Sąd nie stwierdził z urzędu istnienia podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie z uwagi na złożenie do Sądu Najwyższego skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie sygn. akt I ACz 561/15 oddalające zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego wW.z dnia 19 listopada 2014 roku w sprawie XXIV C 718/13 o przekształcenie przysługującego między innymi pozwanemuR. S.prawa użytkowania wieczystego we własność. Po pierwsze stwierdzić należy, iż orzeczenie Sądu Apelacyjnego jest prawomocne i wniesienie skargi kasacyjnej nie zmienia tego stanu. Po drugie nawet w sytuacji uchylenia rzeczonego postanowienia w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie zobowiązania – nakazania przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności orzeczenie takie miałoby konstytutywny a nie deklaratoryjny charakter –a w efekcie wywołując skutek ex tunc pozostawałoby bez wpływu na zasadność roszczenia o zapłatę opłaty za użytkowanie wieczyste za lata 2009-2011.
Sąd nie widział również podstaw do zawieszenia niniejszego postępowania z uwagi na toczące się postępowanie o zasiedzenie przed tutejszym Sądem pod sygn. akt XVI Ns 490/15, jako że sprawa ta dotyczy nabycia przez zasiedzenie prawa własności lokalu nr C i związanego z tym prawem udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu, co pozostaje bez wpływu na istnienie prawa użytkowania wieczystego i wysokość opłaty należnej z tego tytułu od prawa użytkowania wieczystego związanego z własnością lokalu nr D w budynku przy(...)wW..
Wreszcie jak zostało wyżej wskazane inne toczące się aktualnie między stronami postępowania tak sądowe jak i administracyjne pozostawały wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W efekcie Sąd nie widział podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu oart. 177 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
Dokonując oceny merytorycznej roszczenia powoda -zgodnie z doart. 238 k.c.wieczysty użytkownik ma obowiązek przez czas trwania swojego prawa uiszczać opłatę roczną właścicielowi gruntu. Uzupełnieniem tego przepisu jestart. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami(Dz. U. z 2015 r. nr 782 tekst jedn.), według którego za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty te stanowią wynagrodzenie za możliwość korzystania przez użytkownika wieczystego z gruntu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Wskazać należy, że wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości przyul. (...)została określona wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW. M.wW.z dnia 28 listopada 2010 roku w sprawie o sygn. akt XVI C 458/08 ustalającego, że opłata roczna za użytkowanie wieczyste gruntu stanowiącegodziałkę nr (...)przyul. (...)wW.w obrębie 1-05-23, objętegoksięgą wieczystą nr (...)prowadzoną przez tutejszy Sąd, od dnia 1 stycznia 2006r. między innymi w stosunku do udziału pozwanegoR. S., wynoszącego ¼ (jedną czwartą) części wynosi 1.603 zł. Sąd w niniejszej sprawie był związany wskazanym rozstrzygnięciem.
Stosownie do linii orzeczniczej przyjętej przez Sąd Najwyższy, podzielanej w pełni przez Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej, w przypadku ustalenia podwyższonej opłaty rocznej przez sąd w trybie art. 80 ust. 1 i 2 w zw. z art. 78 ust. 2 u.g.n., w każdym przypadku skuteczność zobowiązania sięga dnia 1 stycznia roku następującego po roku dokonania przez organ wypowiedzenia (v. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2011 roku III CSK 125/11 LEX nr 1341677). Ustalona przez sąd opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego staje się wymagalna, w części przewyższającej opłatę dotychczasową, po uprawomocnieniu się wyroku (v. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2005 roku III CZP 37/05 LEX nr 150279).
Z powyższego wynika, iż na czas trwania wskazanego postępowania o ustalenie wysokości opłaty rocznej, wpłaty z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu zostały wstrzymane w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy dotychczasową kwotą wynoszącą 401,20 zł a kwotą nową wynoszącą 1.603 zł tj. 1201,80 zł. W dniu 23 kwietnia 2012 roku , to jest w dacie wydania wyroku Sądu Okręgowego oddalającego apelację od wyroku z dnia 28 listopada 2010 roku wymagalna stała się zatem pozostała część opłaty za użytkowanie wieczyste w kwocie 1201,80 zł. W niniejszej strona powodowa roszczenie swoje ograniczyła jednak do kwoty 401,20 zł za każdy z trzech lat objętych powództwem to jest za lata 2009, 2010 i 2011- żądanie to wobec przekraczającej dochodzone kwoty wysokości obowiązującej od 01 stycznia 2006 roku wysokości opłaty rocznej było zatem uzasadnione.
Od kwoty zasądzonej należności głównej – opłaty za każdy rok osobno Sąd zasądził na podstawieart. 481 § 1i 2 k.c., zgodnie z żądaniem pozwu, odsetki za czas opóźnienia. Niewątpliwie bowiem termin do uiszczenia opłaty od użytkowania wieczystego upływa corocznie w dniu 31 marca, a zatem od dnia następnego zobowiązany pozostaje w opóźnieniu, co uzasadnia żądanie odsetek od dnia 01 kwietnia każdego z lat za które powód dochodził zapłaty. Jak podkreślono wyżej dochodzona przez powoda opłata za lata 2009 -2011 została ustalona wypowiedzeniem jeszcze z 1996 roku i obowiązywała od 1 stycznia 1997 roku, w efekcie pozwany był zobowiązany do jej uiszczenia do 31 marca odpowiednio 2009, 2010 i 2011 roku. Przy tym Sąd zasądził odsetki ustawowe, stosownie do treściart. 481 § 2 k.c.w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 roku. Natomiast za okres od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty zasądził odsetki za opóźnienie, stosownie do treściart. 481 § 2 k.c.w brzmieniu aktualnym na dzień orzekania. W ocenie Sądu takie rozstrzygnięcie nie stanowiło zasądzenia ponad żądanie (art. 321 § 1 k.p.c). Miało ono jedynie na celu sprecyzowanie treści wyroku wobec zaistniałej w toku postępowania zmiany stanu prawnego w celu uniknięcia ewentualnych wątpliwości, które mogły powstać w tym zakresie.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji wyroku.
Podkreślenia wymaga, iż choć na rozprawie strona pozwana wskazywała na istnienie roszczeń majątkowych strony pozwanej względem powodowej z tytułu odszkodowania, to jakiegokolwiek zarzutu w tym względzie nie zgłosiła, nie zgłosiła również jakichkolwiek wniosków dowodowych wykazujących istnienie i wysokość należnego pozwanemu od powoda świadczenia. W konsekwencji ogólnikowe twierdzenia w tym zakresie strony pozwanej pozostawały bez wpływu na treść rozstrzygnięcia.
O kosztach procesu Sąd w oparciu oart. 102 k.p.c.Stosownie do tego przepisu w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Z uwagi na szczególną sytuację pozwanego, wobec którego toczą się liczne postępowania sądowe, jego sytuacje zdrowotną – jest on osobą niepełnosprawną oraz materialną – źródłem jego utrzymania jest zasiłek socjalny- wynikającą między innymi z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania (k. 136-139) Sąd uznał, iż zasady słuszności sprzeciwiają się zasądzeniu od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu w łącznej kwocie 210 zł. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt 2. sentencji wyroku.
(...)
Zarządzenie:(...)