Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 4061/14
Data wyroku: 2015-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Korzeniewski
Teza: ukaranie

Sygnatura akt VI W 4061/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Krzysztof Korzeniewski
Protokolant:  Aleksandra Duczemińska
po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 r.
sprawy przeciwkoK. O.synowiJ.iS.z domuM.
urodzonemu (...)w miejscowościŁ.
obwinionemu o to, że
1. w dniu 27 kwietnia 2014 r o godz. 21.35 weW.naul. (...)głośno krzycząc używał słów nieprzyzwoitych tj." Chuj, kurwa, pierdolony pedał" itp.
2. W tym samym miejscu i czasie na żądanie funkcjonariuszy Policji odmówił podania jakichkolwiek danych m.in. co do miejsca swojego zatrudnienia.
tj. o czyn z art. 141 kw i art. 65 § 1 pkt 2 kw
******************

I
uznaje obwinionegoK. O.za winnego czynów opisanych w części wstępnej wyroku, stanowiących wykroczenia z art. 141 kw i art. 65 § 1 pkt 2 kw i za to na podstawie art. 65 § 1 pkt 2 kw oraz 9 § 2 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) zlotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

UZASADNIENIE
K. O.wraz z partneremJ. M.zamieszkuje weW.przyul. (...). Mieszkanie przyul. (...)znajdujące się pod mieszkaniemK. O.zajmujeK. D.. Z kolei, w domu naprzeciwko, mieszkaU. K.zajmując mieszkanie przyul. (...).
dowód: notatka urzędowa k. 6;
zeznaniaK. D.k. 7-8,
zeznaniaU. K.k. 9-10,
W dniu 27 kwietnia 2014 r. około godz. 21.35K. D.stojąc na balkonie swojego mieszkania rozmawiał zU. K.. Zwrócił przy tym uwagęK. O.by ten nie strzepywał na niego popiołu z papierosa. WówczasK. O.zaczął się zwracać do niego używając słów wulgarnych. Podobnie odnosił się doU. K.. Wypowiadał takie słowa jak: „chuj”, „kurwa”, „pierdolę”, „pedał”.
dowód: notatka urzędowa k. 6;
zeznaniaK. D.k. 7-8, 37;
zeznaniaU. K.k. 9-10, 36;
Wulgaryzmy słyszeli przybyli na interwencję policjanciR. Ś.iM. S.. W ich obecnościK. O.krzyczał „ty pedale”.K. O.odmówił wskazania policjantom miejsca swojego zatrudnienia.
dowód: notatka urzędowa k. 6;
zeznaniaK. D.k. 7-8,
zeznaniaU. K.k. 9-10,
notatka urzędowa z przeprowadzonych ustaleń k. 12;
zeznaniaJ. M.k. 49;
wyjaśnieniaK. O.k. 49
K. O.utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie 1500 zł.
dowód: wyjaśnieniaK. O.k. 49;
K. O.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznał, iż w dniu zdarzenia przebywał z partnerem na balkonie i dyskutował zK. D.. Zaprzeczył używaniu wulgaryzmów. Stwierdził, iż nie podał policjantom swoich danych, jednak później chciał to uczynić. Obawiał się uczynić to w obecnościK. D.. Nie zaproponował przy tym przeprowadzenia rozpytania w jego mieszkaniu.
vide: wyjaśnieniaK. O.k. 35-36, 49-50;
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zeznaniachK. D., zeznaniachU. K., notatkach urzędowych oraz w części zeznaniachJ. M.i wyjaśnieniachK. O..
Podstawowym materiałem dowodowym służącym budowaniu ustaleń stała się notatka urzędowa sporządzona przez policjantówR. Ś.iM. S., opisująca przebieg interwencji w dniu 27 kwietnia 2014 r.R. Ś.orazM. S.to policjanci, którzy interweniowali wyłącznie w ramach powinności służbowych. Dlatego nie sposób opisanym przez nich spostrzeżeniom zarzucić braku obiektywizmu. Nadto, jak wskazuje wnikliwa analiza treści tej notatki, została ona sporządzona rzetelnie. Jej osnowa koresponduje z pozostałym materiałem dowodowym. O użyciu wulgaryzmów analogicznie wypowiadali sięK. D.iU. K.. Z kolei w przedmiocie miejsc zamieszkaniaK. D.,U. K.,K. O.iJ. M.w ten sam sposób wypowiadały się wszystkie te opisane osoby.
Podobnie dano wiarę notatce wskazującej na odmowę podania przezK. O.swoich danych, chociażby jako odpowiadającej wyjaśnieniomK. O..
U. K.orazK. D.jako pokrzywdzeni mieli interes w obciążaniuK. O.. Stąd potencjalnie ich zeznaniom można odmówić waloru obiektywizmu. Jednak zarzut ten nie może się utrzymać. Jak wskazano powyżej, wulgaryzmy wypowiadane przezK. O., odnoszące się do homofobii, były usłyszane przez interweniujących policjantów – na co również zwrócili uwagęU. K.orazK. D.. Dlatego też, w tym zakresie wymienionym świadkom dano wiarę.
Sąd dał wiaręK. O.wyłącznie co do faktu niewskazania miejsca zatrudnienia oraz miejsca zamieszkania. W tym zakresie jego wyjaśnienia odpowiadają notatce policyjnej (odmowa wskazania miejsca zatrudnienia) jak i pozostałemu materiałowi (miejsce zamieszkania).
Również, z tych samych względów dano wiaręJ. M.w zakresie miejsca zamieszkania.
Sąd nie dał wiaryK. O.orazJ. M.zaprzeczającym użyciu wulgaryzmów wobec sprzeczności z materiałem omówionym poprzednio, a zwłaszcza z notatką z interwencji policyjnej.
Z tych samych względów nie dano wiary zaprzeczającym użyciu wulgaryzmówA. J.iR. B..
Sąd pominął zeznania nieprzypominających sobie przebiegu interwencji policjantówR. Ś.iM. S..
Sąd zważył.
Niewskazanie interweniującemu policjantowi miejsca zatrudnienia stanowi wybryk z art. 65 § 1 pkt 2 kw poprzez odniesienie się w art. 65 § 2 kw. Natomiast wypowiadanie wulgaryzmów w sposób dostrzegalny z ulicy było wybrykiem z art. 141 kw.
K. O.nie cierpiał niedostatków w zakresie własnej poczytalności. Dlatego tez uznano go winnym przypisanych mu czynów.
Z uwagi na ich zbieg realny koniecznym stało się zastosowanie instytucji z art. 9 § 2 kw.
Wymierzając karę Sąd miał na uwadze jej społeczne oddziaływanie oraz aspekt wychowawczy względem obwinionego a także jego sytuację.
Okoliczności obciążających nie dostrzeżono.
Jako okoliczność łagodzącą przyjęto nienaganny dotychczasowy tryb życia obwinionego.
O kosztach orzeczono nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionego od tych należności.