Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 351/15
Data wyroku: 2015-09-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anetta Krawczyk
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: 4 § 1 K.K.
Teza: W dniu 18 maja 2015 r. weszły w życie zmiany Kodeksu karnego, obligujące sąd m.in. - w przypadku popełnienia czynu z art. 178a § 4 k.k. - do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów dożywotnio. Z uwagi na popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu w dniu 3 lutego 2015 r., a zatem przed wejściem w życie ww. zmian, Sąd na podstawie art. 4 § 1 k.k. zastosował w niniejszej sprawie ustawę obowiązującą poprzednio, jako względniejszą dla sprawcy.

Sygn. aktII K 351/15
2  Ds  199/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Anetta Krawczyk

Protokolant:  Andżelika Burdukiewicz
po rozpoznaniu dnia 15.09.2015 r.
sprawy karnejT. Ł.
s.R.iJ.z d.M.
ur. (...)wL.
Oskarżonego o to, że:
W dniu 03 lutego 2015 roku wO.w powiecie(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,49 mg/l i 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym m-kiA. (...)onr rej. (...)przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 27 października 2011 roku, sygn. akt II K 1186/11 za przestępstwo kierowania samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości,
tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.

1
OskarżonegoT. Ł.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 178a § 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat,

3
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym nie wymierza mu opłaty.

Sygn. akt II K 351/15

UZASADNIENIE
OskarżonyT. Ł.jest 24-letnim mieszkańcemL., kawalerem, nieposiadającym nikogo na utrzymaniu, utrzymującym się z prac dorywczych.
W dniu 3 lutego 2015 r. około godziny 19.45 wO.poruszał się po drodze publicznej samochodem osobowym markiA. (...)onr rej. (...). Pełniący służbę w patrolu zmotoryzowanym funkcjonariusze Policji minęli się z kierującymT. Ł.. Posiadając informację, że ww. nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami, zawrócili, jednakże kierujący zajechał na najbliższą posesję i oddalił się od samochodu. Funkcjonariusze Policji odjechali i zatrzymali radiowóz z zamiarem kontroli ruchu pojazdów. Słysząc uruchamiany silnik, ruszyli w kierunku posesji, na której stał samochód oskarżonego. Kierujący pojazdemT. Ł.skręcił w kierunku miejscowościU.. Funkcjonariusze poruszali się za samochodem prowadzonym przez oskarżonego. Po włączeniu w radiowozie sygnałów świetlnych i dźwiękowych, kierującyA. (...)oskarżony zjechał na pobocze lewej strony drogi i tam zatrzymał pojazd. Funkcjonariusz Policji zatrzymał radiowóz, blokując oskarżonemu ewentualną możliwość ucieczki. Przed wyjazdem na drogę prowadzącą do miejscowościU., w dniu 3 lutego 2015 r., oskarżony spożył alkohol. Badanie przy użyciu urządzenia do badania stanu trzeźwości wykazało u oskarżonego 0,49 i 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Po upływie kilku godzin od zdarzenia oskarżony został ponownie zatrzymany przez patrol Policji, a badanie zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało, że popełnił wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.
(dowód: protokół z przebiegu badania alkosensorem – k.2, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. Ł.– k.9-10, zeznania świadków:Ł. P.– k.15,K. K. (2)– k.17, częściowoT. S.–k.18v)
OskarżonyT. Ł.był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 27 października 2011 r. w sprawie sygn. akt II K 1186/11 za czyn zart. 178a § 1 k.k.oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 26 kwietnia 2012 r. w sprawie sygn. akt IIK 89/12 za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
(dowód: informacja z Krajowego Rejestru Karnego - k. 12-13, odpis wyroku - k.22)
OskarżonyT. Ł., przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że doO.przyjechał trzeźwy i dopiero na przystanku, siedząc z kolegami w samochodzie, wypił jedno piwo. Wyjaśnił ponadto, że nie wie, dlaczego poddał się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, mimo że, jak utrzymywał, nie jechał samochodem. Przyznał, że nie posiada uprawnień do kierowania samochodem oraz, że po kilku godzinach został ponownie zatrzymany do kontroli drogowej i poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, którego stężenie wskazywało na popełnienie przez niego wykroczenia. Z uwagi na nieusprawiedliwione niestawiennictwo oskarżonego na rozprawę, postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzono bez jego udziału.

Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonegoT. Ł., nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu nie zasługują na wiarę. W przekonaniu Sądu stanowią one przyjętą przez niego linię obrony. Pozostają bowiem w sprzeczności z wzajemnie się uzupełniającymi zeznaniami świadkówŁ. P.iK. K. (2), że jechali za poruszającym się samochodem markiA. (...), a następnie zatrzymanym do kontroli, oskarżonymT. Ł.. Zdaniem Sądu oskarżony, widząc mijający go radiowóz, zajeżdżając na posesję, uniknął kontroli, a następnie, będąc przekonanym, że policjanci oddalili się, zdecydował się wyjechać na drogę. Nielogiczne jest i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, aby oskarżony, widząc chwilę wcześniej patrol Policji, zdecydował się siedząc za kierownicą, na poboczu drogi spożywać alkohol. Wyjaśnienia oskarżonego, że wypił piwo przed przyjazdem policjantów, są ponadto sprzeczne z dowodem w postaci protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego, sporządzonego około godz. 20.10, w którym oskarżony potwierdził własnoręcznym podpisem spożycie piwa około godziny 17.00.  Sąd dał wiarę logicznym i wzajemnie się uzupełniającym zeznaniom świadkówŁ. P.iK. K. (2). Znajdują one również potwierdzenie w protokole użycia alkosensora, w którym oskarżony potwierdził własnoręcznym podpisem spożycie kilka godzin wcześniej alkoholu. Podkreślenia również wymaga, że oskarżony nie podnosił, aby ww. świadkowie bezpodstawnie go pomawiali. Przyznał jednocześnie, że poddał się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaT. S., że idąc wraz z ojcem w kierunkuL.wsiedli do stojącego samochodu, w którym za kierownicą siedział oskarżonyT. Ł., a następnie po upływie około 2 minut nadjechał radiowóz. Pozostają one bowiem w sprzeczności z zeznaniami świadkówŁ. P.iK. K. (2), że zatrzymali poruszającego się samochodem markiA. (...)oskarżonegoT. Ł.. Zdaniem Sądu ww. świadek, znajomy oskarżonego, nie chciał go obciążać swoimi zeznaniami. Podkreślić przy tym należy, że świadekT. S.zeznał, że nie pamięta, aby oskarżony, siedząc za kierownicą coś pił.
Zeznania świadkaJ. S., że nie pamięta żadnych okoliczności zdarzenia, z wyjątkiem spożywania wraz z synem alkoholu oraz legitymowania przez policjanta, nie wniosły żadnych istotnych okoliczności do sprawy. Dowodów z dokumentów zgromadzonych w sprawie w postaci protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości alkosensorem, danych o karalności oraz odpisu wyroku nie sposób kwestionować. Analiza materiału dowodowego pozwoliła na przyjęcie, iż dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu.      OskarżonyT. Ł.bowiem w dniu 3 lutego 2015 r. wO.w powiecie(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,49 mg/l i 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w ruchu lądowym kierował samochodem osobowym m-kiA. (...)onr rej. (...), przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt II K 1186/11 za przestępstwo kierowania samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości. Czyn oskarżonego wypełnił znamiona występku zart. 178 a § 4 k.k.W stosunku do zarzucanego oskarżonemuT. Ł.czynu jako okoliczność obciążającą Sąd uznał wcześniejszą jego karalność oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu, polegający na naruszeniu dobra, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Kierowanie pojazdem mechanicznym po spożyciu alkoholu, w sytuacji, gdy zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,49 mg/l oraz 0,37 mg/l rażąco naruszało reguły ostrożności w ruchu drogowym oraz zagrażało wystąpieniem bardzo poważnej szkody. Szczególnie podkreślić należy, że oskarżony jechał w stanie nietrzeźwości wieczorem, co mogło skutkować ujemnymi następstwami w postaci np. wypadku drogowego.       OskarżonyT. Ł.miał świadomość, że jest w stanie nietrzeźwości. Będąc wcześniej karany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości zdawał sobie sprawę z wpływu alkoholu na organizm człowieka, a w szczególności na zdolność postrzegania i reakcji prowadzącego pojazd. Mimo to, w stanie nietrzeźwości, zdecydował się poruszać pojazdem mechanicznym po drodze publicznej.       Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał brak ujemnych następstw zarzucanego oskarżonemuT. Ł.przestępstwa. Za czyn zart. 178a § 4 k.k.przewidziana jest kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Przepisart. 69 § 4 k.k.stanowi, że wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178 a § 4 k.k.sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Fakt, iż oskarżonyT. Ł.był skazany za jazdę w stanie nietrzeźwości niemal 4 lata wcześniej, wpłynął na wymierzenie kary w minimalnej wysokości przewidzianej przez ustawę za czyn zart. 178a § 4 k.k., uznając, iż karą najbardziej adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, będzie kara 3 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona kara, w przekonaniu Sądu, spełni wobec oskarżonego cele prewencyjne i represyjne, przekonując go, iż złamanie prawa nie jest bezkarne. Uświadomi mu naganność jego postępowania, nieuchronność i surowość sankcji karnych w przypadku popełnienia przestępstwa, a także nieopłacalność tego typu zachowania w przyszłości. Zdaniem Sądu wymierzona kara wywoła odpowiedni oddźwięk społeczny i przekona wszystkich uczestników ruchu o konieczności bezwzględnego podporządkowania się przepisom dotyczącym ruchu drogowego. Analizując wszystkie okoliczności sprawy, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą wobec oskarżonegoT. Ł.te szczególne okoliczności, które pozwalają na wyjątkowe zastosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. OskarżonyT. Ł.jest bowiem, zdaniem Sądu, sprawcą niepoprawnym. Naruszając podstawowe zasady bezpieczeństwa w komunikacji, okazał wyjątkowe lekceważenie dla wyroku sądowego, naruszając tym autorytet wymiaru sprawiedliwości. Postawa oskarżonego nie pozwala na uznanie, iż mimo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni kolejnego występku przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.        Uznał zatem Sąd, że w niniejszej sprawie, z uwagi na brak pozytywnej prognozy kryminologicznej oraz szczególnej okoliczności, pozwalającej na zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności za czyn zart. 178 a § 4 k.k., tylko kara o charakterze bezwzględnym, tj. bez warunkowego zawieszenia jej wykonania będzie mogła wpłynąć na oskarżonegoT. Ł.i wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego, osiągając tym samym cele zapobiegawcze i wychowawcze.           Na podstawieart. 42 § 2 k.k.Sąd w przedmiotowej sprawie zobligowany był do orzeczenia wobec oskarżonegoT. Ł.zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Sąd uznał, że konieczne jest wyeliminowanie oskarżonego z uczestnictwa w ruchu drogowym na okres czterech lat. Orzeczony zakaz zmusi go do przestrzegania prawa.    W dniu 18 maja 2015 r. weszły w życie zmianyKodeksu karnego, obligujące sąd m.in. - w przypadku popełnienia czynu zart. 178a § 4 k.k.- do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów dożywotnio. Z uwagi na popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu w dniu 3 lutego 2015 r., a zatem przed wejściem w życie ww. zmian, Sąd na podstawieart. 4 § 1 k.k.zastosował w niniejszej sprawie ustawę obowiązującą poprzednio, jako względniejszą dla sprawcy.   Mając na względzie fakt, że oskarżonyT. Ł.utrzymuje się z prac dorywczych, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.