Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 205/15
Data wyroku: 2015-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Glijerska-Socha
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art. 284 § 2 kk

Sygn. akt III K 205/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2015 r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącyS.S.R. Anna Glijerska-Socha
ProtokolantMonika Suchecka
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r.
sprawy:
P. P.
urodz. (...)wW.
synaM.,G.z domuW.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 5 listopada 2014 r. wW.w woj.(...)znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Straży Więziennej st. kapr.P. S.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako oddziałowy dzienny, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w sprawie III K 105/11 za czyn zart. 226 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia

wolności, którą odbył w okresie od 09.04.2012 r. do 09.10.2012 r.
tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

II
w dniu 11 listopada 2014 r. wW.w woj.(...)groził pozbawieniem życia funkcjonariuszowi Straży Więziennej st. kapr.P. S.w celu zmuszenia go do zaniechania wykonania prawnej czynności służbowej polegającej na możliwości nałożenia kary dyscyplinarnej poprzez zakończenie spaceru przed czasem w razie naruszenia ustalonego porządku jego odbywania, która to groźba wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w sprawie III K 105/11 za czyn zart. 226 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.04.2012 r. do 09.10.2012 r.,

tj. o czyn zart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

III
w dniu 19 stycznia 2015 r. wW.w woj.(...)znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Straży Więziennej mł. chor.P. M.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako oddziałowy działu ochrony, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w sprawie III K 105/11 za czyn zart. 226 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.04.2012 r. do 09.10.2012 r.,

tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

IV
w dniu 20 stycznia 2015 r. wW.w woj.(...)znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Straży Więziennej mł. chor.P. M.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako oddziałowy działu ochrony, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w sprawie III K 105/11 za czyn zart. 226 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.04.2012 r. do 09.10.2012 r.,

tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
oskarżonegoP. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I, III i IV części wstępnej wyroku, to jest występków zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za czyny te, przy przyjęciu, iż stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawieart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

II
oskarżonegoP. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, to jest występku zart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za czyn ten na podstawieart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 224 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

III
na podstawieart. 91 § 2 k.k.łączy wymierzone oskarżonemuP. P.w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności i wymierza temuż oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza mu opłaty.

Sygnatura akt III K 205/2015

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu ustalił następujący stan faktyczny:
W okresie odbywania kary pozbawienia wolności orzeczonej uprzednio w innej sprawie oskarżonyP. P.częstokroć zachowywał się arogancko wobec funkcjonariuszy Służby Więziennej.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoP. P.– k. 37-40 ;
- zeznania świadkaP. S.– k. 6-7 ;
- zeznania świadkaR. Z.– k. 13-14 ;
- zeznania świadkaA. K.– k. 15-16, 28-29 ;
- zeznania świadkaP. M.– k. 24-26 ;
- zeznania świadkaS. K.– k. 30 ;
- zeznania świadkaK. W.– k. 31-32 /.
W dniu 5 listopada 2014 roku wW.oskarżonyP. P.znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Służby Więziennej st. kapr.P. S.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako oddziałowy dzienny.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoP. P.– k. 37-40 ;
- zeznania świadkaP. S.– k. 6-7 ;
- zeznania świadkaA. K.– k. 15-16, 28-29 /.
W dniu 11 listopada 2014 roku oskarżonyP. P.groził pozbawieniem życia funkcjonariuszowi Służby Więziennej st. kapr.P. S.w celu zmuszenia go do zaniechania wykonania prawnej czynności służbowej polegającej na możliwości nałożenia kary dyscyplinarnej poprzez zakończenie spaceru przed czasem w razie naruszenia ustalonego porządku jego odbywania, która to groźba wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoP. P.– k. 37-40 ;
- zeznania świadkaP. S.– k. 6-7 ;
- zeznania świadkaR. Z.– k. 13-14 /.
W dniu 19 stycznia 2015 roku oskarżonyP. P.znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Służby Więziennej mł. chor.P. M.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako oddziałowy działu ochrony.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoP. P.– k. 37-40 ;
- zeznania świadkaP. M.– k. 24-26 /.
W dniu 20 stycznia 2015 r. wW.oskarżonyP. P.znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Służby Więziennej mł. chor.P. M.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych jako oddziałowy działu ochrony.
Dowód: - wyjaśnienia oskarżonegoP. P.– k. 37-40 ;
- zeznania świadkaA. K.– k. 15-16, 28-29 ;
- zeznania świadkaP. M.– k. 24-26 ;
- zeznania świadkaS. K.– k. 30 ;
- zeznania świadkaK. W.– k. 31-32 /.
OskarżonyP. P.był uprzednio trzykrotnie karany sądownie, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu w sprawie III K 105/11 za czyn zart. 226 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 09.04.2012 r. do 09.10.2012 r.
Dowód: - dane o karalności oskarżonegoP. P.– k. 33-34, 47-50/.
OskarżonyP. P.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, zaś takie stanowisko procesowe podtrzymał na posiedzeniu w dniu 22 maja 2015 roku.

Ponadto Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje:

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonegoP. P.w przedmiocie popełnienia przypisanych mu występków nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości.
Ustalenia stanu faktycznego sąd poczynił w oparciu o wiarygodne co do zasady wyjaśnienia oskarżonegoP. P.. OskarżonyP. P.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, zaś takie stanowisko procesowe podtrzymał na posiedzeniu w dniu 22 maja 2015 roku. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach złożonych na etapie postępowania przygotowawczego przedstawił w krótkich wyjaśnieniach okoliczności swojego postępowania, zaś jego wyjaśnienia należy uznać za szczere, a tym samym wiarygodne.
Potwierdzeniem i uzupełnieniem wyjaśnień oskarżonegoP. P.są w pełni wiarygodne, w żaden sposób niepodważalne dowody w postaci zeznań świadków pokrzywdzonychP. S.iP. M., a także w pełni wiarygodne zeznania świadkówR. Z.,A. K.,S. K.orazK. W.. Zeznania przywołanych świadków wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają, tworząc zwartą i logiczną całość ; wykluczyć należy ażeby całe grono świadków stworzyło intrygę przeciwko oskarżonemu, nie ma zresztą ku takiej tezie jakiejkolwiek racjonalnej przesłanki.
Oceniając wszystkie przeprowadzone dowody, przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, Sąd uznał, iż sprawstwo i wina oskarżonegoP. P.w przedmiocie popełnienia przypisanych mu występków nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości.
Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy należy ocenić, iż zachowania oskarżonegoP. P.opisane w punktach I, III i IV części wstępnej wyroku wyczerpały znamiona występków zart. 226§1 kk, albowiem oskarżony w poszczególnych sytuacjach znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariusza Służby Więziennej st. kapr.P. S.oraz funkcjonariusza Służby Więziennej mł. chor.P. M.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Funkcjonariusze Służby Więziennej należą do grona funkcjonariuszy publicznych w rozumieniuart. 115§13 kk. Z kolei zachowanie oskarżonegoP. P.opisane w punkcie II części wstępnej wyroku wypełniło znamiona występku zart. 224§2 kk, gdyż oskarżony groził pozbawieniem życia funkcjonariuszowi Służby Więziennej st. kapr.P. S.w celu zmuszenia go do zaniechania wykonania prawnej czynności służbowej polegającej na możliwości nałożenia kary dyscyplinarnej poprzez zakończenie spaceru przed czasem w razie naruszenia ustalonego porządku jego odbywania, która to groźba wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona.
OskarżonyP. P.dopuścił się wszystkich czterech przypisanych mu czynów w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 kk, gdyż popełnił kolejne przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych w okresie 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sadu Rejonowego w Wałbrzychu w sprawie III K 105/11.
OskarżonyP. P.popełnił wszystkie cztery przestępstwa z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim, albowiem chciał je popełnić.
OskarżonemuP. P.w trakcie popełnienia czynów zabronionych należy przypisać winę ; okoliczności wyłączające zawinienie po stronie oskarżonego nie zachodzą.
Co do czynów oskarżonegoP. P.opisanych w punktach I, III i IV części wstępnej wyroku, Sąd przyjął, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, gdyż zostały one popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, przed wydaniem wyroku skazującego za którykolwiek z czynów.
Wymierzając kary jednostkowe, Sąd uwzględnił – jako okoliczność jednoznacznie obciążającą względem oskarżonegoP. P.– dotychczasowy sposób życia oskarżonego. Zachowania oskarżonego absolutnie nie były bowiem zachowaniami przypadkowymi i incydentalnymi. Dowodem zdemoralizowania oskarżonego jest jego uprzednia karalność, skutkująca zresztą działaniem w warunkach powrotu do przestępstwa. Stąd też kategorycznie stwierdzić należy, iż oskarżonyP. P.nie wykazał żadnej refleksji nad swoim dotychczasowym życiem, a wręcz przeciwnie kontynuował ( na czas popełnienia czynów zabronionych ) agresywny tryb życia i to w trakcie odbywania wcześniej orzeczonych kar w zakładzie karnym, w którym popełnianie przestępstw jest dla niego czymś zwyczajnym, zaś ewentualne wyroki skazujące są swoistym ryzykiem wpisanym w taki styl życia. Sąd wziął pod uwagę również okoliczność, iż zachowania oskarżonegoP. P.nie były w żaden sposób sprowokowane przez pokrzywdzonych.
Kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemuP. P.są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości czynów, przy czym wymiar kar uwzględnia wykazane okoliczności obciążające. Sąd wymierzając kary jednostkowe baczył na osobowość oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste oraz rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw
( które godzą w poczucie bezpieczeństwa, komfort pełnionej służby oraz prestiż i autorytet pokrzywdzonych). Ponadto sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze, które wymierzone kary mają osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, w szczególności w środowisku więźniów. Natomiast rozpoznanie sprawy w trybie konsensualnym – oskarżony dobrowolnie poddał się karze – traktowane było jako okoliczność łagodząca. Ta właśnie okoliczność nakazała orzeczenie kar jednostkowych nie w maksymalnym wymiarze ; co do orzeczenia z punktu I części dyspozytywnej wyroku z tego właśnie względu sąd odstąpił od nadzwyczajnego obostrzenia kary, co było możliwe przy zastosowaniuart. 64§1 kkiart. 91§1 kk.
Z uwagi na popełnienie przez oskarżonegoP. P.przypisanych mu czynów ( ciągu przestępstw oraz przestępstwa ) zanim zapadł pierwszy wyrok co do któregokolwiek z tych przestępstw, w sytuacji gdy wymierzone kary jednostkowe są tego samego rodzaju, sąd połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w punktach I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierzył oskarżonemuP. P.karę łączną roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej, Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wziął pod uwagę przede wszystkim prewencyjne oddziaływanie kary w znaczeniu prewencji indywidualnej i generalnej. Fakt popełnienia przez oskarżonego czynów w stosunkowo krótkim przedziale czasowym oraz o podobnym charakterze przemawia za zastosowaniem częściowej absorbcji kar. W ocenie Sądu Rejonowego prosta kumulacja kar stanowiłaby dolegliwość przekraczającą w stosunku do oskarżonegoP. P.potrzeby resocjalizacyjne.
Z uwagi na wyżej opisane okoliczności, sąd nie zastosował względem oskarżonegoP. P.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności. Mając bowiem na uwadze dotychczasową postawę życiową oskarżonego, dla którego popełnione przestępstwa nie były – jak wykazano wyżej - incydentalnym epizodem życiowym, lecz przejawem dotychczasowego sposobu życia, wymierzenie kary o charakterze wolnościowym nie byłoby wychowawcze, gdyż nic w życiu oskarżonego by nie zmieniło, a oskarżony w dalszym ciągu nie przestrzegałby panującego porządku prawnego, przyjmując tego rodzaju skazanie za normę, wpisaną w ryzyko dotychczasowego trybu życia. W tej sytuacji jedynie resocjalizacja oskarżonego w warunkach zakładu karnego może zapobiec popełnianiu przezeń w przyszłości dalszych przestępstw, stanowić właściwą i sprawiedliwą odpłatę za czyn, którego oskarżony się dopuścił.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychsąd zwolnił oskarżonegoP. P.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, i nie wymierzył mu opłaty. Sąd miał na względzie to, iż oskarżony jest obecnie osadzony w zakładzie karnym.