Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 907/14
Data wyroku: 2015-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Starosta, Janusz Kasnowski, Ireneusz Płowaś
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 203§2 kpc.

Sygn. akt II Cz 907/14

POSTANOWIENIE
Dnia 23 lutego 2015 roku
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś (spr.)
Sędziowie: SO Janusz Kasnowski
SO Piotr Starosta
po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym sprawy
z powództwa(...) S.A.weW.
przeciwkoR. K.iB. K.
o zwolnienie od egzekucji
na skutek zażalenia pozwanych
od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28.10.2014 roku, sygn. akt XII C 176/14
postanawia:

1
zmienić zaskarżone postanowienie z dnia 28.10.2014 roku w punkcie 2 (drugim) poprzez oddalenie wniosku powoda o zasądzenie od pozwanych kosztów zastępstwa procesowego,

2
zasądzić od powoda na rzez pozwanych kwotę 634 zł (sześćset trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Na oryginale właściwe podpisy
Sygn. akt II Cz 907/14

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 28.10.2014 roku umorzył postępowanie w niniejszej sprawie na skutek cofnięcia pozwu. Jednocześnie w punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł o kosztach postępowania zasądzając od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W punkcie 3 tego postanowienia na mocy art. 79 ust. 1 pkt 1 b ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano zwrócić, nakazano zwrócić powodowi kwotę 2.250 zł tytułem opłaty od cofniętego pozwu.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że o kosztach postępowania orzekł zgodnie zart. 108 § 1 kpcw zw. zart. 98 § 1 i 3 kpcuwzględniając zasadę kosztów niezbędnych i celowych oraz odpowiedzialności stron za wynik postępowania. Sąd Rejonowy miał przy tym na uwadze, iż mimo umorzenia postępowania, w oparciu o materiały zgromadzone w aktach sprawy, pozew należało uznać za zasadny w chwili jego wniesienia. Sąd zważył przy tym, że wytoczenie powództwa opartego naart. 841 kpcograniczone jest terminem ustawowym, a konieczność jego wniesienia zaistniała w rozpatrywanej sprawie na skutek braku reakcji pozwanych na poparte dokumentami wezwanie z dnia 08.07.2014 roku do dobrowolnego zwolnienia spornej ruchomości od egzekucji, wystosowane do pozwanych na niemal miesiąc przed złożeniem pozwu. W tej sytuacji, w ocenie Sądu Rejonowego, złożenie pozwu ocenić należało jako zasadne i konieczne z przyczyn leżących po stronie pozwanych, co skutkuje uznaniem ich za stronę przegrywającą w sprawie, a w konsekwencji zobowiązano do zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego stronie przeciwnej tj. powodowi.
Zażalenie na to postanowienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w punkcie 2 wnieśli pozwani zarzucając:
- nieważność postępowania na skutek pozbawienia obojga pozwanych możliwości obrony swych praw w niniejszej sprawie, poprzez niedoręczenie im odpisu pozwu i uniemożliwienie im przedstawienia swego stanowiska co do zasadności zgłaszanych w pozwie roszczeń oraz stanowiska strony powodowej,
- obrazę przepisów prawa procesowego w postaciart. 108 § 1 kpcpoprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu (bez zapoznania się ze stanowiskiem strony pozwanej), iż roszczenie zgłoszone w pozwie jest roszczeniem zasługującym na uwzględnienie i pominięcia możliwości, jaką przewidujeart. 101 lub 102 kpc,
- obrazę przepisuart. 203 § 2 kpczd. 1poprzez jego niezastosowanie.
Mając powyższe na uwadze pozwani wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części objętej zażaleniem i umorzenie w tym zakresie postępowania sądowego, a także zasądzenie od powoda na rzecz każdego z pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanych należało uznać za zasadne. Jest oczywistym, że w sytuacji cofnięcia pozwu na skutek spełnienia żądania nawet przed jego doręczeniem strona pozwana może być traktowana jako przegrywająca sprawę i wówczas możliwe byłoby zasądzenie kosztów postępowania od pozwanego na rzecz powoda. Jednak w ocenie Sądu Okręgowego z taką sytuacja nie mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie.
Sąd Rejonowy oceny co do zasadności wniosku o obciążenie pozwanych kosztami procesu dokonał wyłącznie w oparciu o informacje wynikające z pozwu i dołączonych do niego dokumentów albowiem nie doręczył odpisu pozwu i nie umożliwił pozwanemu złożenia wniosku w trybieart. 203 § 2 kpc. Z zażalenia i dołączonych do niego dokumentów wynikają inne okoliczności niniejszej sprawy w szczególności dotyczące zachowania pozwanego po wezwaniu do wyrażenia zgody na zwolnienie zajętej nieruchomości. Jak wynika z pisma pełnomocnika pozwanego z dnia 14.07.2014 roku pozwani zadeklarowali wolę złożenia stosownego wniosku do komornika niezwłocznie po wyjaśnieniu nieścisłości w oznaczeniu zajętych przez komornika maszyn. Do pisma dołączono kopię protokołu zajęcia z dnia 09.06.2014 roku, w którym opisano(...)zajęte maszyny dziewiarskie, z tym, że maszyna z pozycji(...)która miała stanowić własność powoda opisana została jako(...)tymczasem powód wnosił o wyrażenie zgody na zwolnienie spod zajęcia maszyny oznaczonej jako(...)(...)
(...)Dwie pozostałe maszyny nosiły oznaczenia(...)(...)ale z inną numeracją. W tej sytuacji zrozumiała była prośba o uzgodnienie z komornikiem szczegółów związanych z oznaczeniem zajętych maszyn tak aby nie było wątpliwości, która z nich ma zostać zwolniona od egzekucji. W odpowiedzi na to pismo powód potwierdził, że jego żądanie dotyczy maszyny opisanej pod numerem 1 w protokole zajęcia i wyjaśnił jaka jest nazwa tego urządzenia, jednak nie wystąpił do komornika o wyjaśnienie w rozbieżności pisowni nazwy tej maszyny w protokole zajęcia. Uczynili to pozwani w piśmie z dnia 23.07.2014 roku, prosząc komornika o weryfikację twierdzeń powoda w związku z lakonicznym opisem zajętych maszyn. Kopię tego pisma otrzymał powód wraz z pismem z dnia 23.07.2014 roku, w którym pozwani po raz kolejny informowali powoda, że po potwierdzeniu, że wśród zajętych maszyn znajduje się maszyna odpowiadająca oznaczeniom wskazanym w żądaniu powoda niezwłocznie zostanie ona zwolniona od egzekucji. Pismem z dnia 06.08.2014 roku komornik sądowy przesłał pozwanym zdjęcia zajętych maszyn i tabliczek znamionowych w celu dokonania ich poprawnej weryfikacji.
Pozwani w odpowiedzi na pismo komornika w skierowanym do niego w dniu 18.08.2014 roku kolejnym piśmie wskazali, iż zdjęcia w/o są częściowo nieczytelne, dlatego pozwani ponownie proszą o dokładne ustalenie czy wśród zajętych w dniu 09.06.2014 roku maszyn znajduje się również maszyna o oznaczeniach wskazanych przez powoda. W piśmie tym wyraźnie zaznaczono, iż jeżeli wśród zajętych maszyn znajduje się maszyna o cechach wskazanych przez powoda wierzyciel wnosi o jej zwolnienie spod zajęcia komorniczego. Oceniając zdjęcia dołączone do zażalenia a znajdujące się na kartach: 30-32 akt, stwierdzić należy, że rzeczywiście część danych znajdujących się na tabliczkach znamionowych maszyn jest nieczytelna. Pismo do komornika uznać należy za prawidłowe działanie wierzyciela. Komornik sądowy dopiero w dniu 13.10.2014 roku zareagował na to w/o pismo pozwanych z dnia 18.08.2014 roku i wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z maszyny należącej do powoda.
Jak z powyższego wynika wersja wydarzeń przedstawiona przez powoda jest różna od rzeczywistości i pomija działania podjęte przez pozwanych w celu zwolnienia zajętej ruchomości spod egzekucji. Gdyby komornik sądowy zareagował w sposób prawidłowy i bez zbędnej zwłoki na pierwsze pismo pozwanych z dnia 23.07.2014 roku i wówczas umorzył postępowanie egzekucyjne w zakresie spornej ruchomości to zbędne byłoby wnoszenie pozwu, który sporządzono w dniu 30.07.2014 roku a który wpłynął do Sądu w dniu 05.08.2014 roku. Z pism pozwanych wynika, że nie kwestionowali oni żądania powoda a jedynie chcieli mieć pewność, iż zajęta maszyna jest tą o której zwolnienie od egzekucji wnosi powód. Wszystkie wątpliwości pozwanych w tym zakresie były zasadne a wynikały z niedbałości komornika sądowego, który w sposób nieprawidłowy – zbyt lakoniczny opisał w protokole zajęcia trzy zajmowane maszyny. Błędami komornika nie można jednak obciążać w niniejszej sprawie pozwanych i nie można na tej podstawie uznać, że byli oni stroną przegrywającą w niniejszej sprawie.
Dlatego też na mocyart. 386 § 1 kpcw zw. zart. 397 § 1 i 2 kpcnależało zmienić zaskarżone postanowienie poprzez oddalenie wniosku powoda o zasądzenie od pozwanych kosztów zastępstwa procesowego.
Na mocyart. 108 § 1 kpcw zw. zart. 98 § 1 i 2 kpciart. 99 kpci na podstawie§ 6 pkt 3 i § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało zasądzić od powoda na rzecz pozwanych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego kwotę 634 zł, na którą składała się opłata od zażalenia w wysokości 450 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictw w kwocie 34 zł oraz 150 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego.