Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 459/15
Data wyroku: 2015-12-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Jurkiewicz
Słowa kluczowe: Ciąg Przestępstw
Podstawa prawna: art.207§1kk

Sygn. akt X K 459/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 grudnia 2015r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR  Joanna Jurkiewicz
Protokolant: Marek Madaj
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim Marzeny Pawłowicz-Johnstone
po rozpoznaniu w dniu 22.12.2015r. sprawyW.(...)((...)), synaS.iC.z domu(...),urodzonego (...)wG.,
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od stycznia 2012 roku do dnia 27 marca 2015 roku w iejscowościP.znajdując się w stanie nietrzeźwości znęcał się psychicznie i fizycznie nad osobami najbliższymi pozostającymi z nim w stałym stosunku zależności w ten sposób, że znęcał się nad żonąP. W., bił i kopał ją po całym ciele, szarpał i popychał, a także groził pozbawieniem jej życia, spaleniem domu, używał wobec niej słów powszechnie zuznanych za obelżywe, poniżał ja i krytykował oraz ograniczał kontakty, a także wyrzucał ja z mieszkania razem z dzieckiem, ponadto znęcał się psychicznie nad ich wspólnym małoletnim dzieckiemA.lat 3 w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości wszczynał awantury domowe, podczas których w porze nocnej wybudzał córkę ze snu i wyrzucał ją z mieszkania razem z matką, przy czym zachowywał się agresywnie,

tj. o czyn zart. 207§1 k.k.

II
w dniu 27 marca 2015r. w miejscowościP.będąc w stanie nietrzeźwości 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, dokonał naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych w ten sposób, że w trakcie podejmowanej wobec niego interwencji domowej przez policjanta sierżanta sztabowegoD. M.szarpał za mundur, popychał i kopał go, a nadto usiłował wielokrotnie uderzyć policjanta rękoma,

tj. o czyn zart. 222§1 k.k.

III
w dniu 27 marca 2015r. w miejscowościP.będąc w stanie nietrzeźwości 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, dokonał naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych w ten sposób, że w trakcie podejmowanej wobec niego interwencji domowej przez policjanta sierżanta sztabowegoD. W.szarpał za mundur, popychał i kopał go, a nadto usiłował wielokrotnie uderzyć policjanta rękoma,

tj. o czyn zart. 222§1 k.k.

IV
w dniu 27 marca 2015r. w miejscowościP.będąc w stanie nietrzeźwości 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu stosując przemoc oraz groźbę bezprawną zmuszał funkcjonariusza publicznego do zaprzestania prawnej czynności służbowej w ten sposób, że w trakcie podejmowanej wobec niego interwencji domowej i zatrzymania go przez policjanta sierżanta sztabowegoD. M.szarpał za mundur, popychał i kopał go, a nadto usiłował wielokrotnie uderzać rękoma, przy czym znieważał policjanta słowami powszechnie uznanymi za obelżywe oraz groził mu pobiciem i pozbawieniem życia,

tj. o czyn zart. 224§2 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.

V
w dniu 27 marca 2015r. w miejscowościP.będąc w stanie nietrzeźwości 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu stosując przemoc oraz groźbę bezprawną zmuszał funkcjonariusza publicznego do zaprzestania prawnej czynności służbowej w ten sposób, że w trakcie podejmowanej wobec niego interwencji domowej i zatrzymania go przez policjanta sierżanta sztabowegoD. W.szarpał za mundur, popychał i kopał go, a nadto usiłował wielokrotnie uderzać rękoma, przy czym znieważał policjanta słowami powszechnie uznanymi za obelżywe oraz groził mu pobiciem i pozbawieniem życia,

tj. o czyn zart. 224§2 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
W związku zart. 4§1 k.k.stosując w niniejszej sprawie przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015r.

I
OskarżonegoW. W.uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I oskarżenia.

II
Oskarżonego uznaje za winnego zachowań zarzucanych mu w punktach II i IV oskarżenia i przyjmuje, że stanowią one jeden czyn zabroniony, który kwalifikuje zart. 222§1 k.k.w zb. zart. 224§2 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.

III
Oskarżonego uznaje za winnego zachowań zarzucanych mu w punktach III i V oskarżenia i przyjmuje, że stanowią one jeden czyn zabroniony, który kwalifikuje zart. 222§1 k.k.w zb. zart. 224§2 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.

IV
Uznając, że czyny opisane w punktach II i III wyroku stanowią ciąg przestępstw, przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.iart. 11§3 k.k., na podstawieart. 224§1 i 2 k.k.wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

V
Na podstawieart. 69§1 i 2 k.k.orazart. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zawiesza na okres 4 (czterech) lat tytułem próby.

VI
Na podstawieart. 71§1 k.k.iart. 33§1 i 3 k.k.wymierza oskarżonemu 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda.

VII
Na podstawieart. 73§1 k.k.oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.

VIII
Na podstawieart. 72§1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 74§1 k.k.zobowiązuje oskarżonego do przeproszenia na piśmie pokrzywdzonychD. W.iD. M.w terminie 1 (jednego) miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku.

IX
Na podstawieart. 72§1 pkt 5 k.k.zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu.

X
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. K.kwotę 664,20 zł. (sześćset sześćdziesiąt cztery złote dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuW. W.z urzędu.

XI
Na podstawieart. 626§1 k.p.k.iart. 627 k.p.k.,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) obciąża oskarżonego wydatkami sądowymi w kwocie 734,20 zł. (siedemset trzydzieści cztery złote dwadzieścia groszy) oraz opłatą w wysokości 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych.

Na oryginale właściwy podpis

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423§1a k.p.k.Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do części wskazanej przez oskarżonego i jego obrońcę, tj. do punktów od II do IX i XI wyroku.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W nocy z 26.03.2015r. na 27.03.2015r. funkcjonariusze policjiD. M.iD. W.pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym na terenie MiastaP.. Przed godziną 2.00 w nocy otrzymali polecenie dyżurnego Komendy Powiatowej wP.udania się na interwencję do miejscowościP.naulicę (...), gdzie miała mieć miejsce awantura domowa. Zgłaszającą interwencję byłaC. W..
Dowód: zeznania świadkaD. W.(k. 42v, 135), zeznania świadkaD. M.(k. 45v, 137).
Na miejscu funkcjonariusze zastali zgłaszającą – matkęW. W., która oświadczyła, że jej syn jest nietrzeźwy, wszczyna awantury, nie daje domownikom spać i nie chce opuścić mieszkania, którego ona jest właścicielem.
Dowód: zeznania świadkaD. W.(k. 42v, 135), zeznania świadkaD. M.(k. 45v, 137), protokół użycia urządzenia (k. 48).
Funkcjonariusze zaczęli rozmawiać ze znajdującym się w łazience, nietrzeźwymW. W., który początkowo był spokojny, ale z czasem zaczął być agresywny, zaczął krzyczeć i stwierdził, że nie opuści domu. NastępnieW. W.stwierdził, że musi iść do garderoby po kurtkę i telefon. Za nim udali się funkcjonariusze. W garderobieW.zaczął być jeszcze bardziej agresywny, wymachiwał rękami i nogami, po czym włączył telefon twierdząc, że zaczyna nagrywać interwencję.
Dowód: zeznania świadkaD. W.(k. 42v, 135), zeznania świadkaD. M.(k. 45v, 137-138).
Funkcjonariusze poleciliW., aby zachowywał się zgodnie z normami prawa i podporządkował się poleceniom opuszczenia lokalu, wskazując, że jeżeli tego nie uczyni, podjęte zostaną wobec niego środki przymusu bezpośredniego.D. M.złapałW. W.za ramię, aby wyprowadzić go z domu, wówczas ten odepchnął funkcjonariusza z taką siłą, że ten wpadł na ścianę. Funkcjonariusze postanowili użyć wobecW.siły fizycznej, a gdy ta okazała się niewystarczająca, użyli gazu(...). Cała trójka szarpiąc się uparła na podłogę. GdyW. W.leżał na plecach,D. W.usiadł na jego nogi, wówczasW.szarpał funkcjonariusza za mundur. Kopnął takżeD. M.w klatkę piersiową. Funkcjonariusze zmuszeni byli użyć pałki służbowej.
Dowód: zeznania świadkaD. W.(k. 43, 135-136), zeznania świadkaD. M.(k. 45v-46, 138).
GdyW. W.się uspokoił, policjanci założyli mu kajdanki i wyprowadzili na zewnątrz budynku.
Dowód: zeznania świadkaD. W.(k. 43, 136), zeznania świadkaD. M.(k. 46, 138).
Przez większy czas trwania interwencjiW. W.wykrzykiwał do funkcjonariuszy słowa wulgarne, powszechnie uznawane za obelżywe. Wypowiadał także groźby wskazując, że zwolni ich z pracy, zabije ich oraz dowie się, gdzie mieszkają ich rodziny, którym także zrobi krzywdę.
Dowód: zeznania świadkaD. W.(k. 43, 136), zeznania świadkaD. M.(k. 46, 138).
W. W.został zatrzymany. Jest żonaty, ma jedno dziecko na utrzymaniu. Nie był w przeszłości karany.
Dowód: protokół zatrzymania (k. 49), dane osobopoznawcze (k. 66), karta karna (k. 74, 85).
OskarżonyW. W.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie przed Sądem.
Wyjaśnienia oskarżonegoW. W.(k. 28, 33-34, 131-134).
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje bez żadnych wątpliwości, że oskarżonyW. W.dopuścił się popełnię czynów zarzucanych mu w punktach od II do V aktu oskarżenia.
Dokonując powyższych ustaleń Sąd oparł się na dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy uznając, że zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, przez osoby do tego uprawnione, w granicach ich kompetencji, a forma oraz treść dokumentów nie była przez strony kwestionowana.
Stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o zeznania złożone przez przybyłych na interwencję w nocy 26/27.03.2015r. funkcjonariuszy policji. Składając zeznania kilka godzin po zdarzeniu świadkowieD. W.iD. M.bardzo szczegółowo i dokładnie opisali przebieg interwencji i narastającą ze strony oskarżonego agresję – początkowo słowną, a następnie także fizyczną. Na rozprawie przed Sądem – z uwagi na upływ czasu i uczestniczenia w znacznej ilości podobnych sytuacji – interwencji domowych, pewnych szczegółów nie pamiętali, niektóre okoliczności pamiętali odmiennie niż w toku postępowania przygotowawczego, jednak po odczytaniu wersji, jakie złożyli zaraz po zdarzeniu, podtrzymali podawany wówczas przebieg wydarzeń. W ocenie Sądu funkcjonariusze nie mieli jakichkolwiek powodów, aby podawać okoliczności niezgodne z rzeczywistym przebiegiem wypadków. Dlatego Sąd uznał podawane przez nich w dniu 27.03.2015r. wersje za wiarygodne w pełni, a wersje przedstawiane kilka miesięcy po zdarzeniach – na rozprawie przed Sądem – jako wiarygodne w częściach, które pozostają niesprzeczne z tym, co świadkowie mówili w toku postepowania przygotowawczego.
Nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego były zeznania świadkaR. L., albowiem nie był naocznym świadkiem zdarzeń, o przybyciu funkcjonariuszy wiedział wyłącznie od oskarżonego, który przekazał mu, że „policja była z interwencją” i „był przez nich okładany pałką”.
Sąd nie miał możliwości skorzystania z zeznań świadkówP. W.,C. W.,S. W.,L. J.iM. J. (2), albowiem jako osoby najbliższe dla oskarżonego skorzystały ze swojego uprawnienia i w trybieart. 182§1 k.p.k.odmówiły składania zeznań w sprawie.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonego Sąd stwierdził, że w toku postępowania przygotowawczegoW. W.bądź odmawiał składania wyjaśnień bądź wyjaśniał na okoliczności dotyczące zarzutu stawianego mu w punkcie I oskarżenia. Dopiero na rozprawie przed Sądem wskazał, że to funkcjonariusze byli agresywni, pospieszali go i denerwowali, stąd doszło do wzajemnej szarpaniny. Nie sposób dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w tym zakresie. Pokrzywdzeni policjanci zgodnie przyznawali, że na początku interwencja przebiegała spokojnie, rozmawiali zW. W.i nakazywali mu zastosować się do polecenia opuszczenia mieszkania. Z czasem, gdy interwencja na skutek zachowania oskarżonego przeciągała się, będący pod wpływem alkoholuW. W.stawał się coraz bardziej agresywny, wypowiadając wulgaryzmy i groźby, jak również dopuszczając się wobec policjantów rękoczynów, co skutkowało zastosowaniem wobec niego środków przymusu bezpośredniego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się wszystkich zachowań zarzucanych mu w punktach od II do V oskarżenia. Sąd uznał jednak, o czym pouczył przed zamknięciem przewodu sądowego, że oskarżony kopiąc i szarpiąc funkcjonariuszy, a więc naruszając ich nietykalność cielesną w czasie pełnienia służby (art. 222§1 k.k.), wypowiadając groźby, a więc stosując wobec nich groźbę bezprawną w celu wymuszenia na funkcjonariuszach określonego zachowania (art. 224§2 k.k.), jak również wypowiadając pod adresem funkcjonariuszy wulgaryzmy i słowa uznawane powszechnie za obelżywe, tj. znieważając ich (art. 226§1 k.k.), dopuścił się kilku zachowań stanowiących jeden czyn w stosunku do każdego z policjantów. Dlatego tez Sąd zachowanie oskarżonego wobecD. W.iD. M.zakwalifikował zart. 222§1 k.k.w zb. zart. 224§2 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
Ponieważ oskarżony czynów wobec dwóch funkcjonariuszy dopuścił się w podobny sposób w krótkich odstępach czasu, Sąd uznał, żeW. W.popełnił ciąg dwóch przestępstw w rozumieniuart. 91§1 k.k.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze wszystkie okoliczności wymiaru kary określone wart. 53 k.k.
Jako okoliczności obciążające Sąd miał na uwadze działanie oskarżonego z dużą agresją, wysoki stopień społecznej szkodliwości jego czynów, jak również działanie w środku nocy pod wpływem alkoholu. Jako okoliczność łagodzącą Sąd miał na uwadze fakt, żeW. W.nie był w przeszłości karany. Mając to na uwadze Sąd wymierzył oskarżonemu karę roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności. Biorąc jednak pod uwagę, że jest to pierwszy tak poważny konflikt z prawem oskarżonego, Sąd uznał, że cele kary zostaną spełnione także w razie zawieszenie jej wykonania na okres czterech lat próby i oddanie oskarżonego w tym czasie pod dozór kuratora sądowego.
Aby oskarżony odczuł pewną dolegliwość nałożonej na niego kary, Sąd zawieszając karę pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu grzywnę 50 stawek dziennych, a mając na uwadze obecną jego sytuację majątkową, określił wysokość każdej stawki na kwotę 10 złotych.
Jednocześnie zawieszając karę pozbawienia wolności Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek przeproszenia pokrzywdzonychD. W.iD. M.w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku.
Mając na uwadze fakt, iż czynów zabronionych oskarżony dopuścił się pod działaniem alkoholu, Sąd zobowiązał go do powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu, tak aby miał możliwość pełniejszego kontrolowania swoich zachowań i emocji.
W tym miejscu należy także wskazać, iż Sąd uznając, że korzystniejszy dla oskarżonego jest stan prawny z dnie popełnienia przestępstwa, nie zaś z momentu orzekania (obecne przepisy nie pozwalają zawiesić wykonania kary pozbawienia wolności przekraczającej rok), w oparciu oart. 4§1 k.k., zastosował przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed 01.07.(...).
Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego, który jest osoba młodą, ma możliwość podjęcia pracy zarobkowej, Sąd obciążył go kosztami sądowymi w całości.

Sędzia SRJ. J.

ZARZĄDZENIE

1
odnotować w repertorium K i kontrolce uzasadnień,

2
doręczyć zgodnie z wnioskami obrońcy i oskarżonemu,

3
przedłożyć z wpływem lub do uprawomocnienia.

G., 04.02.2016r.
Sędzia SRJ. J.