Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1116/14
Data wyroku: 2015-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 245 kk

Sygn. akt II K 1116/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Marta Czapska
w obecności oskarżyciela Prokuratora Katarzyny Ryniewicz – Smela
po rozpoznaniu dnia 07 września 2015 r. i 16 października 2015 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
I. C., córkiJ.iA.z d.A.,ur. (...)wŁ.
oskarżonej o to, że :
w dniu 30 września 2014 roku w miejscowościC., przyul. (...)gminaJ., woj.(...)używał groźby bezprawnej pobicia , w celu wywarcia wpływu na zeznania świadkaJ. R.w postepowaniu za 2 Ds. 1384/14
to jest o czyn zart. 245 k.k.

1
OskarżonąI. C.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu ;

2
Na podstawieart. 632 k.p.k.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 1116/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 29 września 2014 r.J. R.złożył w Komisariacie Policji wJ.zawiadomienia o popełnieniu czynu zart. 158 § 1 k.k.na jego szkodę.J. R.w zawiadomieniu tym wskazał iż w dniu 28 września 2014 r. do jego domu przyul. (...)wC.wtargnęli braciC.którzy go pobili .
W dniu 30 września 2014 r. zostało wszczęte dochodzenie sygn. akt Prokuratorskich 2 Ds. 1384/14 w sprawie : „w dniu 28 września 2014 r. wC.przyul. (...)gm.J.woj.(...),M. C.działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym sprawcą wziął udział w pobiciuJ. R.w ten sposób , że bili go pięściami oraz metalowym prętem po całym ciele w wyniku czego spowodowali u niego obrażenia ciała w postaci : rozcięcia głowy , zasinienia na lewej nodze , zasinienia na plecach na lewym przedramieniu oraz na obu nadgarstkach narażając tym pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia to jest popełnienia czynu zart. 158 § 1 k.k.” ( k. 13 ) .
W dniu 30 września 2014 roku oskarżonaI. C.– matkaM. C.nie była w miejscu zamieszkaniaJ. R.w miejscowościC., przyul. (...)gminaJ., woj.(...). OskarżonaI. C.tego dnia nie rozmawiała zJ. R.i tym samym nie używał groźby bezprawnej pobicia , w celu wywarcia wpływu na zeznania świadkaJ. R.w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową wL.sygn. akt. 2 Ds. 1384/14 .
I. C., ma ukończone 51 lat, jest mężatką , ma na utrzymaniu 2 dzieci , bezrobotna utrzymuje się z zasiłku(...)wJ., nie była karana ( k. 55 ) , nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo.
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień oskarżonejI. C.( k. 33v i k. 71 ) , częściowo zeznań świadka :J. R.( k. 7-7v, k. 19v, k. 20 , k. 21-22 , k. 59 ) , notatki urzędowej ( k. 1 ) , protokołu zatrzymania osoby ( k. 3 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego ( k. 4 ) , notatki urzędowej ( k. 5 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 8-9 ) , dokumentacji lekarskiej ( k. 10-12 ) , opinii lekarskiej ( k. 24 ) i karty karnej ( k. 55 ) .
I. C.stanęła pod zarzutem , iż : w dniu 30 września 2014 roku w miejscowościC., przyul. (...)gminaJ., woj.(...)używał groźby bezprawnej pobicia , w celu wywarcia wpływu na zeznania świadkaJ. R.w postępowaniu za 2 Ds. 1384/14 tj. popełnienia czynu zart. 245 k.k..
OskarżonaI. C.w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu ( k. 33v i k. 71 ) . OskarżonaI. C.wyjaśnił że w dniu 30 września 2014 r. nie rozmawiała z pokrzywdzonymJ. R.. OskarżonaI. C.wskazała iż nigdy nie rozmawiała zJ. R.na temat jego pobicia i nigdy mu nie groziła .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonejI. C.jako jasnym dokładnym i logicznym oraz korespondującym z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie , zwłaszcza zeznaniami świadkaJ. R.złożonymi na rozprawie przed Sądem w dniu 07 września 2015 r. ( k. 59 ) . Z tych zeznań świadkaJ. R.wynika wprost iż w dniu 30 września 2014 r. nie rozmawiał z oskarżonaI. C..J. R.stwierdził kategorycznie iż oskarżonaI. C.nigdy nie wpływała na jego zeznania i nie groziła mu w żaden sposób ( k. 59 ) . Wyżej wskazane fakty potwierdzają prawdziwość wyjaśnień oskarżonejI. C..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaJ. R.złożonym na rozprawie przed Sądem w dniu 07 września 2015 r ( k. 59 ) .  Sąd dał również wiarę zeznaniom świadkaJ. R.złożonym w postępowaniu przygotowawczym odnośnie faktu w jakich okolicznościach i przez kogo został pobity w dniu 28 września 2014 r. w zakresie jakim korespondują one z jego zeznaniami złożonymi na rozprawie przed Sądem. W tym zakresie zeznania świadkaJ. R.są jasne , dokładne i logiczne oraz korespondują z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z wyjaśnieniami oskarżonejI. C.w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Sąd nie dał wiary natomiast w pozostałej części zeznaniom świadkaJ. R.zwłaszcza w zakresie jakim opisał w swoich zeznaniach w postępowaniu przygotowawczym iż w dniu 30 września 2014 r. oskarżonaI. C.była na jego posesji i powiedziała mu iż „ jak nie wycofa swoich zeznań to „wyrzyga” te słowa” oraz że obawia się tych słów ( k. 19v ) jako wewnętrznie sprzecznym , niejasnym i nielogicznym. Należy zauważyć iż świadekJ. R.w swoich zeznaniach złożonych na rozprawie przed Sądem stwierdził ż w dniu 30 września 2014 r. nie rozmawiał z oskarżonaI. C..J. R.podniósł również iż oskarżonaI. C.nigdy nie wpływała na jego zeznania i nie groziła mu w żaden sposób ( k. 59 ). Ponadto świadekJ. R.wskazał w swoich zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym iż w dniu 30 września 2014 r. oskarżona będąc na jego posesji przyul. (...)wC.miała powiedzieć do niego „ jak nie wycofa swoich zeznań to „wyrzyga” te słowa” (k. 19 v ) . Jednak w ocenie Sądu słowa te nawet jeżeli zostały wypowiedziane przez oskarżoną nie stanowią groźby bezprawnej . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadkaJ. R.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Natomiast zeznania świadka :P. C.( k. 18v ) – syna oskarżonejI. C.którym Sąd dał wiarę w całości, nie pozostają w żadnym związku z zarzutami postawionymi oskarżonej i tym samym nie mogły stanowić podstawy ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie .
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , które zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepisart. 245 k.k.stanowi iż karze podlega kto używa przemocy lub groźby bezprawnej w celu wywarcia wpływu na świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela albo oskarżonego lub w związku z tym narusza jego nietykalność cielesną. Przedmiotem ochrony przepisuart. 245 k.k.jest zarówno niezakłócona realizacja zadań wymiaru sprawiedliwości, jak i wolność oraz nietykalność wymienionych w nim osób, które, spełniając obowiązki określone prawem, przyczyniają się do realizacji tych zadań i z tego powodu powinna im być zapewniona ochrona prawna. Penalizacji podlega używanie przemocy lub groźby bezprawnej w celu wywarcia wpływu na świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela albo oskarżonego lub dopuszczenie się naruszenia nietykalności cielesnej w związku z ich czynnościami. ( za Komentarz do art. 245 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV.) Jest to przestępstwo powszechne, formalne (bowiem do jego znamion nie należy skutek w postaci rzeczywistego wywarcia wpływu na czynności osób w przepisie wskazanych), które może być popełnione jedynie z zamiarem bezpośrednim o szczególnym zabarwieniu (dolus coloratus), bowiem sprawca działa w celu wywarcia wpływu. Przepisart. 245stanowi lex specialis w stosunku doart. 191 § 1 k.k., jak również w stosunku doart. 217 § 1 k.k.( za Komentarz do art. 245 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2007, II wyd. ) .
Jeżeli chodzi o czyn zarzucony oskarżonejI. C.nie można stwierdzić iż popełnił ona czyn zart. 245 k.k.. Należy wskazać iż oskarżonaI. C.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i kategorycznie zaprzeczyła by w dniu 30 września 2014 r. rozmawiała z pokrzywdzonymJ. R.oraz stwierdziła że nigdy mu nie groziła ( k. 71 ) . Fakt ten potwierdził w swoich zeznaniach złożonych na rozprawie przed Sądem w dniu 07 września 2015 r. świadekJ. R.który stwierdził iż w dniu 30 września 2014 r. nie rozmawiał z oskarżonaI. C..J. R.kategorycznie wskazał że oskarżonaI. C.nigdy nie wpływała na jego zeznania i nie groziła mu w żaden sposób ( k. 59 ).
Dodatkowo należy podnieść iż w rozumieniuart. 115 § 12 k.k.groźba bezprawna to: groźba karalna, czyli groźba, o której mówiart. 190 k.k.(grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona), groźba spowodowania postępowania karnego , groźba rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej. W powyższej sprawie słowa jakie rzekomo miała wypowiedzieć w dniu 30 września 2014 r. oskarżonaI. C.do pokrzywdzonegoJ. R.: „ jak nie wycofa swoich zeznań to „wyrzyga” te słowa” (k. 19 v ) nie może zostać uznana za groźbę bezprawną w rozumieniuart. 115 § 12 k.k.. Dlatego w ocenie Sądu zgromadzony w sprawie na etapie postępowania przygotowawczego materiał dowodowy zwłaszcza zeznania pokrzywdzonegoJ. R.z dnia 02 października 2014 r. ( k. 19 ) nie dawały podstaw by przedstawić oskarżonejI. C.zarzut popełnienia przez nią czynu zart. 245 k.k.opisany w zarzucie aktu oskarżenia. Ponownie należy podnieść że pokrzywdzonyJ. R.w swoich zeznaniach złożonych na rozprawie przed Sądem w dniu 07 września 2015 r. kategorycznie zaprzeczył by oskarżona w jakiekolwiek sposób mu groziła w związku z jego zeznaniami i stwierdził iż nie obawia się oskarżonej ( k. 59 ) .
Tym samym w powyższej sprawie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można stwierdzić iż oskarżonaI. C.dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu zart. 245 k.k..  Dlatego Sąd rozstrzygnął wszelkie wątpliwości których nie usunięto w postępowaniu dowodowym na podstawieart. 5 § 2 k.p.k.na korzyść oskarżonejI. C.i uniewinnił ją od popełnienia zarzucanego jej czynu .
Na podstawieart. 632 k.p.k.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.