Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 623/15
Data wyroku: 2015-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Polut, Andrzej Ślusarczyk, Marcin Chałoński

Sygn. akt IX Ka 623/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Artur Polut
Sędziowie: SSO Andrzej Ślusarczyk
SSO Marcin Chałoński (spr.)
Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Stefańska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Hojnowskiego
po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 roku
sprawyP. P.
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 kk,art. 193 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Busku Zdroju
z dnia 16 lutego 2015 roku sygn. akt II K 794/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

1
z opisu czynu przypisanego oskarżonemuP. P.w punkcie VIII wyroku eliminuje sformułowania dotyczące dopuszczenia się przestępstwa w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 kk;

2
orzeczoną za przypisany oskarżonemuP. P.w punkcie VIII wyroku czyn karę pozbawienia wolności łagodzi do 6 (sześciu) miesięcy;

3
zasądza od oskarżonegoP. P.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty za obie instancje;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonegoP. P.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem wydatków w postępowaniu odwoławczym.

IX K a 623/15

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Busku - Zdroju oskarżyłaP. P.o to, że w dniu 13 października 2013 roku wB.w województwie(...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. C.iP. F.wziął udział w pobiciuK. W., po uprzednim wdarciu się do mieszkania, w którym przebywał, w ten sposób, że zadawali mu ciosy po całym ciele, w szczególności po głowie - przez co z uwagi na siłę i umiejscowienie uderzeń został on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo doznania uszkodzeń ciała określonych wart. 157 § 1 k.k., zaś w wyniku pobicia spowodowali u niego uszkodzenia ciała w postaci podbiegnięcia krwawego w okolicy łuku brwiowego lewego i otarcia naskórka w tej okolicy - skutkujące naruszeniem jego nietykalności cielesnej, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary za umyślne przestępstwo podobne będąc uprzednio karany wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Dąbrowie Tarnowskiej z dnia 3 kwietnia 2009 roku w sprawie sygn. akt II K 109/09 na karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w systemie dozoru elektronicznego w okresie od 8 lutego 2011 roku do 5 lutego 2012 roku, to jest o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.iart. 193 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2015 roku w sprawie sygnatura akt II K 794/13 Sąd Rejonowy w Busku - Zdroju uznał oskarżonegoP. P.za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu i opisanego w punkcie III aktu oskarżenia z tym, iż ustalił, że czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dąbrowie Tarnowskiej z dnia 6 listopada 2008 roku w sprawie sygn. akt V K 491/08 za umyślne przestępstwo podobne zart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 57a § 1 k.k., które to skazanie zostało następnie objęte węzłem kary łącznej w wyroku łącznym z dnia 3 kwietnia 2009 roku Sądu Rejonowego w Dąbrowie Tarnowskiej w sprawie sygn. akt II K 109/09, którą to karę odbywał w warunkach dozoru elektronicznego w okresie od dnia 10 lutego 2011 roku do 5 lutego 2012 roku i czyn ten zakwalifikował jako występek zart. 158 § 1 k.k.iart. 193 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.oraz za ten czyn na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobecP. P.kary pozbawienia wolności zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie w dniach 13 oraz 14 października 2013 roku.
Z kolei na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł odP. P.na rzecz pokrzywdzonegoK. W.kwotę 1 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Wreszcie zasądził odP. P.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 270 złotych tytułem częściowych kosztów sądowych, zaś na podstawieart. 624 § 1 k.k.zwolnił oskarżonego w pozostałym zakresie od tych kosztów.
Apelację od tego wyroku na podstawieart. 444 k.p.k.wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając rozstrzygnięcie w części dotyczącej kary na korzyśćP. P.i w oparciu o treśćart. 438 pkt. 4 k.p.k.wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność - surowość kary orzeczonej wobec oskarżonego polegającą na przyjęciu okoliczności mającej wpływ na wymiar kary nieadekwatnej do zastosowanej w wyroku kwalifikacji prawnej czynu przy równoczesnym pominięciu okoliczności łagodzących po stronie oskarżonego.
W oparciu o tak sformułowany zarzut obrońca oskarżonego wniósł o zmianę wyroku w zakresie wymiaru kary przez orzeczenie jej wobec oskarżonego z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna, aczkolwiek okazała się skuteczna bo doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku, jednakże nie w tym kierunku, w jakim domagała się obrońcaP. P..
Przede wszystkim Sąd Rejonowy w Busku - Zdroju w sposób prawidłowy przeprowadził przewód sądowy, zebrał w jego toku kompletny materiał dowodowy, jaki następnie poddał wszechstronnej, gruntownej analizie zgodnie z przepisami prawa, zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym, wydane zaś na jej podstawie rozstrzygnięcie w sposób prawidłowo uzasadnił zgodnie z wymogamiart. 424 § 1 k.p.k.
Przede wszystkim Sąd Odwoławczy w całości podziela analizę z jednej strony zgodnych, wzajemnie się uzupełniających zeznań świadkówL. S.,K. W.iM. M., a z drugiej strony wyjaśnień przyznającego się do winy oskarżonegoP. P., dlatego też za prawidłowe uznać należy orzeczenie Sądu I instancji w zakresie przyjęcia winy oskarżonego oraz kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu z jednym wyjątkiem, o jakim szerzej za chwilę.
Natomiast nie można zgodzić się z zarzutami skarżącego, iż wyrok Sądu Rejonowego w zakresie kary wymierzonejP. P.jest niezasadny, gdyż kara pozbawienia wolności wymierzona wymienionemu razi swoją surowością. Rację ma częściowo apelujący obrońca oskarżonego twierdząc, że Sąd nie przyjął ( nie wpisał ) w kwalifikacji prawnej czynu, za winnego jakiego uznanoP. P., normyart. 64 § 1 k.k., jednakże myli się już w zakresie zarzutu, iż tylko dlatego wymierzono mu kare pozbawienia wolności w wysokości jak w zaskarżonym orzeczeniu, bo przyjęto działanieP. P.w warunkach recydywy.
Sąd Odwoławczy również dostrzega, iż Sąd Rejonowy w Busku - Zdroju nie zawarł w kwalifikacji prawnej przypisanegoP. P.występkuart. 64 § 1 k.k.przyjmując, że działanie jego wyczerpywało znamiona czynu zart. 158 § 1 k.k.iart. 193 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., a nie jak winien zakwalifikować -art. 158 § 1 k.k.iart. 193 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.Nie mniej jednak w opisie przypisanego przestępstwa Sąd I instancji prawidłowo przedstawił dlaczego zachowanieP. P.wyczerpywało również działanie w warunkach powrotu do przestępstwa. W rzeczywistości przecież oskarżony działał w warunkach recydywy, ale przepisart. 64 § 1 k.k.bezwzględnie powinien znaleźć się nie tylko w prawidłowym opisie czynu jako całości, ale również w kwalifikacji prawnej czynu, natomiast co wprost wynika z zaskarżonego wyroku nie znalazł się.
Nie ma jednak racji obrońca co do tego, iż działanie w recydywie to jedyna okoliczność uzasadniająca po pierwsze wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym, a po drugie w rozmiarze 8 miesięcy, a nie łagodniejszym. Z uzasadnienia wyroku wynika jednoznacznie, iż nie tylko recydywą kierował się Sądmetiti,ale brał pod uwagę w ogólnie karalnośćP. P., w szczególności dopuszczenie się po raz czwarty przestępstwa pomimo młodego wieku, co słusznie upoważniało Sąd do zajęcia stanowiska, żeP. P.jest zdemoralizowanym, wysoce niepoprawnym przestępcą, nie wyciągającym żadnych wniosków z kolejnych wyroków skazujących, a co ostatecznie za tym idzie nie rokującym pozytywnie na przyszłość. To legło u podłoża rozstrzygnięcia nie zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd II instancji w całej rozciągłości identyfikuje się z rozumowaniem Sądu Rejonowego uznając je za własne.
Dlatego też próby przekonywania w skardze apelacyjnej podejmowane przez obrońcę oskarżonego, że wymierzonoP. P.rażąco surową karę, podczas gdy zasługuje on na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności znacznie złagodzonej, nie przekonują i są tylko pustą, nic do sprawy nie wnoszącą, polemiką z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego.
Jeszcze raz odnosząc się do oczywistego argumentu apelacji, że w kwalifikacji prawnej czynu Sąd I instancji nie zamieścił przepisuart. 64 § 1 k.k., o tyle rację ma skarżący, że nie można potraktować tego jako oczywistą omyłkę pisarską. W ocenie Sądu Odwoławczego w grę wchodzić może teoretycznie przepisart. 455 k.p.k.traktujący, iż Sąd II instancji nie zmieniając ustaleń faktycznych poprawia błędną kwalifikację prawną niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
W sprawie niniejszej przepis ten nie może mieć jednak zastosowania z uwagi na zdanie drugie przywołanego przepisu, w myśl którego poprawienie kwalifikacji prawnej na niekorzyść oskarżonego może nastąpić tylko wtedy, gdy wniesiono środek odwoławczy na jego niekorzyść. W sprawie niniejszej uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu przypisanegoP. P.o przepisart. 64 § 1 k.k.byłoby poprawieniem kwalifikacji prawnej ewidentnie na niekorzyść oskarżonego, tymczasem wyrok nie został zaskarżony przez prokuratora na niekorzyść.
Konsekwencją powyższego było więc utrzymanie kwalifikacji prawnej czynuP. P.jako czyn zart. 158 § 1 k.k.iart. 193 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., bez recydywy zart. 64 § 1 k.k., jednakże Sąd II instancji musiał w tym wypadku z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminować wszelkie stwierdzenia o popełnieniu czynu w warunkach recydywy.
Skoro tak oczywistą tego konsekwencją było nieco złagodzenie kary pozbawienia wolności, odpadł bowiem jeden z elementów wpływających jako obciążający na wymiar kary pozbawienia wolności. Kara ta w rozmiarze 6 miesięcy, do jakiego sankcję złagodzono, właściwie spełni swoje funkcje represyjne i prewencyjne i będzie adekwatna do winy oraz społecznej szkodliwości zachowania przestępczegoP. P..
Biorąc zatem pod uwagę powyższe rozważania Sąd Odwoławczy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.iart. 456 k.p.k.orzekł jak w wyroku.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 636 k.p.k.iart. 10 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm. )
SSO Andrzej Ślusarczyk SSO Artur Polut SSO Marcin Chałoński