Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1513/14
Data wyroku: 2015-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Królikowski
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222§1 k.c., art. 29a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, art. 691§1 k.c.

Sygn. I C 1513/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący:  SSR Piotr Królikowski
Protokolant:  Marek Ostrowski
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z powództwa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
przeciwkoB. A. (1),M. A.
o opróżnienie lokalu mieszkalnego

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powódki Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz pozwanejB. A. (1)kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

3
zasądza od powódki Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz interwenienta ubocznego m.st.W.kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 1513/14

UZASADNIENIE

Wyroku z dnia 25 marca 2015 r.
Pozwem z dnia 4 czerwca 2014 r. powódka Wojskowa Agencja Mieszkaniowa wniosła o nakazanie pozwanymB. A. (1)iM. A.opuszczenie i opróżnienielokalu mieszkalnego nr (...)w budynku przyul. (...)wW., a także o zasądzenie od pozwanych na jej rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu powódka wskazała, iż jest właścicielką w/w lokalu mieszkalnego zgodnie z dyspozycjąart. 14 i 15 ustawy z 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej(Dz. U. z 2010 r., nr 206, poz. 1367 ze zmianami). Lokal ten był przedmiotem umowy najmu z dnia 13 marca 2003 r. na postawie której został przydzielonyS. B.. W umowie najmu pozwane zostały wskazane jako uprawnione do zamieszkiwania w tym lokalu. Ponieważ w dniu 25 lipca 2011 r.S. B.zmarł, a w przedmiotowym lokalu zostały pozwane bez tytułu prawnego – wskazując w tym zakresie na zmianę powyższej ustawy dokonaną w dniu 1 lipca 2010 r. – to 17 września 2012 r. na podstawie art. 29b ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP wezwałaM. A.do opróżnienialokalu nr (...)przyul. (...)w terminie 30 dni. Wobec faktu, że wezwanie zostało bez odpowiedzi powód wystąpił z powództwem na podstawieart. 222 § 1 k.c., wskazując dodatkowo, że pozwane nie spełniają kryteriów do przyznania im prawa do lokalu socjalnego na podstawie art. 45 ust. 3 w/w ustawy.
PozwanaB. A. (1)w odpowiedzi na pozew wniosła o jego oddalenie. Wskazała, że umowa z 13 marca 2003 r. na podstawie którejS. B.został najemcą lokalu przyul. (...)została zawarta na czas nieokreślony. Do zawarcia umowy doszło wskutek zamiany mieszkań pomiędzy nim, aP. K., na powyższą zamianę wyraziła zgodę Wojskowa Agencja Mieszkaniowa.S. B.nigdy nie był żołnierzem, a powódka nigdy nie kwestionowała warunków zawartej umowy. W 2010 r. prowadziła z najemcą negocjacje w sprawie wykupu mieszkania. Pozwana jest córkąS. B.i zamieszkiwała z nim wspólnie we wspomnianym mieszkaniu wraz ze swoją córkąM. A.. To ona regulowała należności związane z najmem tego lokalu. Pozwana wskazała, że przysługuje jej skuteczne względem powoda uprawnienie do władania nieruchomością, bowiem na podstawieart. 691 § 1 k.c.w zw. z art. 29a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych wstąpiła z mocy prawa w stosunek najmu w miejsce zmarłegoS. B.. Podkreśliła, żeart. 29apozwala na zastosowanie w niniejszej sprawie przepisówk.c., bowiem ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP obecnie nie reguluje kwestii umów najmu zawartych na czas nieokreślony. Na uzasadnienie powyższego stanowiska przywołała wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt V Ca 1172/12.
PozwanaM. A.wniosła o oddalenie w stosunku do niej pozwu i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu.
Do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego przystąpiłoMiasto S.W.wnosząc o nieprzyznanie pozwanym prawa do lokalu socjalnego w razie uwzględnienia powództwa oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Umową z dnia 13 lutego 2003 r. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa oddałaS. B.w najemlokal mieszkalny nr (...)położony wW.przyul. (...). Umowa została zawarta na czas nieokreślony, zaś pozwaneB. A. (2)iM. A.zostały uprawnione do zamieszkiwania w tym lokalu.
Okoliczności bezsporne mające potwierdzenie w odpisie umowy najmu z dnia 13 lutego 2003 k. 6-8.
Wlokalu nr (...)przyul. (...)wW.od 2008 r. zamieszkiwały razem zeS. B.pozwaneB.iM. A..S. B.nadużywał alkoholu w związku z czym wszystkie koszty utrzymania mieszkania spoczywały naB. A. (1). Poniosła ona także koszty remontu kuchni, przedpokoju i łazienki. Zajmowała się ona prowadzeniem gospodarstwa domowego. Pozwane zamieszkiwały ze zmarłym najemcą w chwili śmierci i zamieszkują w nim do dnia dzisiejszego.
(dowód: zeznania pozwanych:M. A.116, 139;B. A. (1)116, 138; zeznania świadkaL. S.k. 143 - 144).
Ustalając stan faktyczny Sąd jako zasadniczo wiarygodne ocenił zeznania pozwanychB. A. (1)orazM. A., które w sposób jasny, logiczny i zgodny z zalegającymi w aktach dokumentami opisali okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd obdarzył walorem wiarygodności w całości zeznania świadekL. W.– bowiem były one przejrzyste i spójne znajdując w pełni odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Sąd dał wiarę także zebranym w sprawie dokumentom, bowiem nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Podkreślić wypadnie, iż stan faktyczny w sprawie był w istocie niesporny, a spór sprowadzał się do oceny prawnej sprawy.
Sąd zważył, co następuje:
Zgłoszone w niniejszej sprawie roszczenie właściciela lokalu w zakresie żądania eksmisji, jako opierające się na treściart. 222 § 1 k.c., ma charakter windykacyjny. Podstawą udzielenia ochrony przewidzianej w powyższym przepisie prawnym jest zaś kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek pozytywnych i jednej negatywnej:

1
właściciel wyzuty jest z posiadania rzeczy,

2
roszczenie swoje kieruje przeciwko osobie władającej jego rzeczą,

3
władającemu nie przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.

Wytoczone powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na wstąpienie w stosunek najmu przezB. A. (1)po zmarłymS. B., a co za tym idzie pozwanej przysługuje skuteczne względem powoda uprawnienie do władania lokalem.
Istota sporu sprowadzała się do wskazania, czy w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy art. 29 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, czy też wobec nieuregulowania kwestii dotyczących najmu na czas nieokreślony w powyższej ustawie, to zastosowanie winien miećart. 691 § 1 k.c.w zw. z art. 29a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.
Zgodnie z treścią art. 29a wyżej wskazanej ustawy do osób innych niż żołnierze zawodowi, które zajmują lokale mieszkalne będące w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisyustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilnyorazustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Przepis ten został dodany ustawą z 22 stycznia 2010 r. o zmianieustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiejoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r., nr 28, poz. 143) i wszedł on w życie wraz z nowelizacją art. 29 tej ustawy i wszedł w życie z dniem 1 lipca 2010 r.Art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w brzmieniu obowiązującym przed tą datą, pozwalał dyrektorowi oddziału regionalnego WAM, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, w sytuacji wyjątkowej, wynająć lokal mieszkalny na czas oznaczony osobie innej niż żołnierz służby stałej. Jednakże w okresie zawierania przezS. B.umowy najmu przepisy tej ustawy przewidywały możliwość zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład zasobu WAM osobie nie będącej żołnierzem zawodowym na czas nieoznaczony, i taką umowę zeS. B.zawarł powód w 2003 r., co jest pierwszym z argumentów za zastosowaniem w niniejszej sprawie przepisówKodeksu cywilnegoskoro strony uregulowały stosunek jako stosunek cywilnoprawny. Jednakże nie można pominąć okoliczności, że strony w zawartej umowie w § 12 wskazały na zastosowanie przepisów powyższej ustawy w sprawach nieuregulowanych umową, jak i unormowań ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, które wskazują na jedynie posiłkowe stosowanie przepisów prawa cywilnego w tych sprawach. W tym miejscu podkreślić należy, iż w uzasadnieniu ustawy zmieniającej przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP wskazano, że jest ona konsekwencją orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 29 czerwca 2006 r. o sygn. U 3/06 w którym wskazano, że należy zdecydowanie odróżnić zasady dysponowania lokalami znajdującymi się w zasobie mieszkaniowym WAM na potrzeby zakwaterowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza tym zakresem, bowiem nie powinny mieć zastosowania do osób niebędących żołnierzami z którymi WAM winny łączyć stosunki cywilnoprawne. W uzasadnieniu projektu wskazano, że rozwiązania przepisów art. 29, 29a, 29b i 48b zaproponowane w projekcie ustawy idą w kierunku podziału dysponowania lokalami mieszkalnymi w trybie administracyjnym odnoszącym się tylko do żołnierzy zawodowych i w trybie cywilnym w stosunku do pozostałych osób. Takie rozwiązanie miało wychodzić naprzeciw wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 marca 2008 r. (sygn. K 32/05) i zapewnić możliwość pełnej ochrony praw lokatorów innych niż żołnierze zawodowi. Uzasadnienie projektu nie ma mocy normatywnej, stanowi jednakże wskazówkę jak należy rozumieć i interpretować przepisy ustawy.
Wskazać należy, iż uregulowanie zawarte w art. 29 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu obowiązującym w dacie śmierciS. B.przewidywało możliwość zawarcia umowy najmu jedynie na czas oznaczony. Także powoływany przez powoda art. 29 ust. 3 tej ustawy dotyczy jedynie następstwa prawnego dotyczącego sytuacji śmierci najemcy którego wiązała z WAM umowa na czas określony. Wskazuje na to zdanie drugie powyższego przepisu wg którego z osobami wskazanym w art. 26 ust. 3 stale zamieszkującymi z najemcą dyrektor oddziału regionalnego zawiera na ich wniosek umowę najmu jedynie do końca okresu obowiązywania tytułu prawnego który przysługiwał zmarłemu. Nie wskazuje jak uregulować stosunek prawny w sytuacji gdy najem był zawarty na czas nieoznaczony. Powyższe jak i uregulowania zawarte w art. 26 ust. 3 wskazują w ocenie Sądu na to, że te normy dotyczą jedynie najmu zawartego na czas określony. Skoro tak, to w przedmiotowej sprawie w zakresie wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym najemcy którego z WAM łączyła umowa zawarta na czas nieokreślony za pośrednictwem art. 29a ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP będzie miałart. 691 § 1 k.c.
Stosownie do treści zawartej wart. 691 § 1 k.c., w brzmieniu obowiązującym w chwili śmierciS. B., w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Warunkiem wstąpienia w stosunek najmu było zamieszkiwanie wspólnie z najemcą w chwili jego śmierci (§ 2 powyższego przepisu).
W toku czynionych przez Sąd ustaleń faktycznych, jak również w oparciu o okoliczności bezsporne, ustalono, iż pozwanaB. A. (1)nie tylko należy do kręgu podmiotów wskazanych w treściart. 691 k.c., jest bowiem dzieckiem najemcy, ale nadto, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zamieszkiwała w spornym lokalu wraz z ojcem przez kilka lat, aż do chwili jego śmierci. Tym samym stwierdzić należy, iż skutecznie wstąpiła w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, położonego wW.przyul. (...), a stosunek ten nie wygasł, wobec czego aktualne pozostaje uprawnienie pozwanejM. A.do zamieszkiwania w lokalu.
Okoliczność zamieszkiwania przezB. A. (1)od 2008 r. do czasu śmierci jej ojcaS. B.w 2011 r. została potwierdzona poprzez zaznania świadka, jak i stron. Strona powodowa nie przejawiła inicjatywy dowodowej by skutecznie podważyć treść powyższych zeznań. Wskazany świadek potwierdził nie tylko fakt zamieszkiwania pozwanej w spornym lokalu, potwierdził również okoliczność, iż opiekowała się ona ojcem przed śmiercią. Strona pozwana, zaś ograniczyła się tylko do przedstawienia własnej interpretacji art. 29 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP i na tej podstawie sformułowała niezasadne w ocenie Sądu zarzuty o braku podstaw do uznania wstąpienia w stosunek najmu pozwanej, nie podważając skutecznie jej twierdzeń.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przywołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnik pozwanej.