Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2486/15
Data wyroku: 2015-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: ukaranie

Sygn. akt VI W 2486/15
(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kegel
Protokolant: Katarzyna Łukomska
po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Komisariatu PolicjiW.
przeciwko
A. B.(B.) synowiT.iA.z d.T.,ur. (...)/ weW.
obwinionemu o to, że: w dniu 26 lutego 2015 roku około godziny 18:30 weW., jadąculicą (...)odulicy (...)w kierunkuulicy (...), korzystał podczas jazdy z telefonu komórkowego, wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku przez kierującego pojazdem,
tj. o czyn z art. 97 kw

I
uznaje obwinionegoA. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 97 kw i za to na podstawie art. 97 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 100 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 26 lutego 2015 r. około godziny 18.30A. B., kierując samochodem markiH. (...)onr rej. (...), jechałul. (...)weW.od stronyul. (...)w kierunkuul. (...).
Obwiniony w czasie jazdy korzystał z telefonu komórkowego, trzymając słuchawkę w ręku, co sprawiło, że została wobec niego podjęta interwencja przez funkcjonariuszy Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji weW..
Dowód: zeznania świadków:R. P.z dnia 22.10.2015 r.
W. Z.z dnia 17.09.2015 r.
notatka urzędowa k. 3
A. B.nie był dotychczas karany za wykroczenia w ruchu drogowym.
Dowód: dane z ewidencji ukaranych kierowców k. 18
Przesłuchany w charakterze obwinionegoA. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że istotnie rozmawiał w czasie jazdy przez telefon, ale przy użyciu słuchawki skonfigurowanej z aparatem telefonicznym w trybieb., co nie wymagało trzymania słuchawki telefonu w dłoni.
Wyjaśnienia obwinionego pozostawały w sprzeczności z zeznaniami świadków – funkcjonariuszy Policji oraz dowodem w postaci notatki urzędowej, wobec czego Sąd nie dał im wiary, traktując wyłącznie jako wyraz linii obrony przyjętej przez obwinionego.
ŚwiadkowieW. Z.iR. P.podejmowali wobec obwinionego interwencję w związku z wykroczeniem, jakiego miał się dopuścić. Świadkowie w sposób zbieżny relacjonowali przebieg zdarzenia, a ich zeznania dodatkowo potwierdzała treść notatki urzędowej.
Sąd nie znalazł żadnych powodów, dla których świadkowie mieliby pomawiać obwinionego, bądź też – wcześniej – bezpodstawnie podejmować wobec niego interwencję.
Zgodnie z przepisemart. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, kierującemu pojazdem zabrania się korzystania podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku.
Naruszenie tego zakazu przez obwinionego stanowiło realizację znamion wykroczenia stypizowanego w art. 97 kw.
Rozważając kwestię wymiaru kary, Sąd miał na uwadze umyślność działania obwinionego oraz fakt, że uchybił on podstawowym obowiązkom kierującego pojazdem, nie stosując się do zakazu expressis verbis wyrażonego przez ustawodawcę w cytowanym powyżej przepisie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie dostrzegł możliwości orzeczenia wobecA. B.kary łagodniejszej niż grzywna w wysokości 200 zł, uznając że jedynie taka kara skłoni obwinionego do refleksji nad swoim postępowaniem oraz zapobiegnie powielaniu podobnych czynów w przyszłości.
Dotychczasowa niekaralność obwinionego przemawiała natomiast przeciwko orzekaniu kary surowszej.
Orzeczenie o kosztach zapadło w zgodzie z przepisemart. 118 § 1 kpw.