Sąd Rejonowy w Pile
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 137/15
Data wyroku: 2015-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Król-Poniatowska

Sygnatura akt
I C 137/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
P., dnia7 maja 2015 r.
Sąd Rejonowy w Pile Wydział I Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący:
SSR Monika Król-Poniatowska
Protokolant:
p.o. stażysty Ilona Gebler
po rozpoznaniu  na rozprawie  w dniu  7 maja 2015 r. wP.
sprawy  z powództwa
Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F.S.wG.

    przeciwko

I. G. (2),H. G.

o zapłatę

1
zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 4 846,04 zł (cztery tysiące osiemset czterdzieści szczęść złotych cztery grosze) tytułem należności głównej oraz kwotę 336,60 zł (trzysta trzydzieści cześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem odsetek umownych za okres od dnia 30.09.2014 r. do dnia 06.05.2015 r., które to kwoty rozkłada na 25 rat, płatnych miesięcznie do ostatniego dnia każdego miesiąca poczynając od czerwca 2015 r. w następujących kwotach:

- raty od pierwszej do dwudziestej trzeciej w kwocie po 200 (dwieście złotych);
- rata dwudziesta czwarta w kwocie 246,04 (dwieście czterdzieści sześć złotych cztery grosze);
- rata dwudziesta piąta w kwocie 336,60 zł (trzysta trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy)
wraz z odsetkami umownymi do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w razie uchybienia terminom płatności rat od pierwszej do dwudziestej czwartej i tylko tychże rat;

2
zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 678,76 zł (sześćset siedemdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt cześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

/-/ SSR Monika Król-Poniatowska

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym dnia 30.09.2014 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczymSpółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa im. F.S.z siedzibą wG.,wystąpiła przeciwkoH. G.iI. G. (2)z żądaniem zapłaty kwoty 4846,04 zł z odsetkami umownymi naliczanymi według zmiennej stopy procentowej wynoszącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 30.09.2014 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazała, że zawarła z pozwanym umowę pożyczki odnawialnej z dnia 15.06.2012 r. z limitem do 4.200 zł, której spłatę poręczyła pozwana.
Nakazem zapłaty wydanym w dniu 12.11.2014 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym Sąd Lublin-Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwani zakwestionowali złożone żądanie, składając sprzeciw od nakazu zapłaty.
Postanowieniem z dnia 13.12.2014 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi.
Pozew na formularzu, zawierający tożsame żądanie i uzasadnienie jak pozew pierwotny, wpłynął do Sądu Rejonowego w Pile w dniu 23.02.2015 r.
Pozwani ostatecznie nie kwestionowali powództwa, wnosząc o rozłożenie świadczenia na miesięczne raty w kwocie 150-200 zł.

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
W dniu 15.06.2012 rokuH. G.zawarł ze Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo – Kredytową im. F.S.z siedzibą wG.umowę pożyczki odnawialnej nr(...)do kwoty 4.200 zł na okres 12 miesięcy na warunkach określonych w jej treści i Regulaminie.
Z mocy pkt. 15 umowy spłata pożyczki następować miała miesięcznie w wysokości nie mniejszej niż 2% wykorzystanej kwoty pożyczki w ramach limitu do ostatniego dnia roboczego każdego miesiąca.
Zgodnie z postanowieniami punktu 22 umowy roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego wynosić miała czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP.
Spłatę zobowiązania wynikającego z ww. umowy poręczyła pozwanaI. G. (2).
/okoliczności bezsporne, nadto: umowa (k.36-38), poręczenie (k.38v), Regulamin preferencyjnej linii pożyczkowej SKOK (k.39-41)/
Z uwagi na nieterminowe spłaty zadłużenia powódka wypowiedziała pozwanemu umowę pismem dnia 14.07.2014 r., które zostało doręczona w dniu 18.07.2014 r. O wypowiedzeniu umowy zawiadomiona została jednocześnie pozwana jako poręczyciel.
/pisma z dowodami doręczenia (k.42,43,44,45)/
Z tytułu zawarcia umowy pożyczki pozwany zobowiązany jest zwrócić powódce 4846,04 zł.
/okoliczność bezsporna/
Pozwani utrzymują się ze świadczeń emerytalnych. Pozwana z tego tytułu miesięcznie otrzymuje kwotę 857,79 zł, natomiast pozwany – 1267,51 zł. Na koszty ich miesięcznego utrzymania składają się opłaty za mieszkanie w wysokości 460 zł, energię elektryczną – 160-170 zł, gaz – 80 zł, telefony – 60 zł, leki - 60 zł, kablówka – 45 zł i ubezpieczenie – 59 zł, 400 zł – żywność. Na pozostałe potrzeby pozostaje im do dyspozycji 200-250 zł.
Pozwany cierpi na chorobę nowotworową i ma niesprawne biodro.
/dowód: przesłuchanie pozwanej (k.145), przesłuchanie pozwanego (k.145-146), potwierdzenia wypłaty (k.124)/
Powyższy stan faktyczny był w całości bezsporny. Został ustalony na podstawie dokumentów oraz zgodnych z nimi i niekwestionowanych zeznań pozwanych.

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Powódka domagała się w niniejszej sprawie zapłaty kwoty 4846,04 zł z odsetkami umownymi naliczanymi według zmiennej stopy procentowej wynoszącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 30.09.2014 r. do dnia zapłaty oraz o zwrotu kosztów procesu.
Zgodnie zart. 720 §1 kcprzez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Niesporny w niniejszej sprawie był fakt zawarcia przez powódkę z pozwanym umowy o ww. treści, oraz to, że strona powodowa zaciągnięte zobowiązanie wykonała i wydała pozwanemu kwotę określoną w umowie.
Poza sporem była także fakt, że pozwany nie wykonał ciążącego na nim obowiązku w zakresie zwrotu przedmiotu pożyczki wraz z umówionym oprocentowaniem.
W związku z powyższym uznać należało jako uzasadnione żądanie powódki w stosunku do pozwanegoH. G..
Przedmiotem umowy poręczenia zgodnie zart 876 §1 kcjest obowiązek spełnienia świadczenia przez poręczyciela w sytuacji, gdy dłużnik z zobowiązania głównego nie spełnia swojego świadczenia. Poręczyciel zobowiązuje się spełnić własne zobowiązanie, choć zaspokaja w ten sposób także cudzy dług. Poręczenie jest jedną z instytucji należących do osobistych zabezpieczeń wierzytelności i może odnosić się w zasadzie do każdego zobowiązania. Nie jest istotne ani źródło zobowiązania głównego, ani charakter świadczenia w zobowiązaniu głównym. W praktyce najczęściej będzie to dług obejmujący świadczenie pieniężne.
W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostawał fakt, że pozwana zawarła z powódką umowę, w której zobowiązała się do wykonania zobowiązania ciążącego na pozwanym w sytuacji, gdyby on sam go nie wykonał.
Z uwagi na fakt, że pozwany nie wywiązał się z zobowiązania w zakresie spłaty określonego w zawartej umowie pożyczki, z mocy zawartej umowy poręczenia po stronie pozwanej zaktualizował się obowiązek zapłaty dochodzonej pozwem należności. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie zart. 881 k.c.pozwana, jako poręczyciel jest odpowiedzialna jak współdłużnik solidarny.
Strona pozwana ostatecznie nie kwestionowała żądanie co do wysokości. Wniosła o rozłożenie należności na raty.
Przepisart. 320 k.p.c.daje sądowi możliwość orzekania o sposobie spełnienia świadczenia w sposób bardziej dogodny dla zobowiązanego, aniżeli wynikałoby to z regulacji prawa materialnego.
Sąd Rejonowy uznał, że pozwani nie są w stanie jednorazowo zapłacić dochodzonej należności, mając na względzie wysokość ich dochodów. Spełnienie zasądzonego świadczenia bez rozłożenia go na raty, byłoby dla nich niemożliwe do wykonania. Obecnie ich dochody pokrywają jedynie podstawowe potrzeby związane z bieżącym funkcjonowaniem, a możliwości zarobkowe są ograniczone z uwagi na wiek i stan zdrowia. Ponieść ponadto należy, że rozłożenie zasądzonego w wyroku świadczenia pieniężnego na raty ma także na celu uchronienie pozwanych od postępowania egzekucyjnego i kosztów z nim związanych i tym samym umożliwienie im wykonania wyroku w sposób dobrowolny.
Rozłożenie na raty zasądzonej należności zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego ma ten skutek, że wierzycielowi nie przysługują odsetki od ratalnych świadczeń za okres od daty wyroku do daty płatności poszczególnych rat. Wydany na podstawieart. 320 k.p.c.wyrok rozkładający na raty świadczenie należne wierzycielowi modyfikuje treść łączącego strony stosunku cywilnoprawnego. W wyniku tego wyroku zmienia się sposób i termin spełnienia świadczenia; obowiązek jednorazowego uiszczenia całego świadczenia zostaje zastąpiony obowiązkiem zapłaty poszczególnych rat w kolejno przypadających terminach. Wyrok sądu w części orzekającej o rozłożeniu zasądzonego świadczenia na raty ma więc charakter konstytutywny. Uwzględniając taki charakterart. 320 k.p.c.oraz wyroku sądu w części orzekającej o rozłożeniu zasądzonego świadczenia na raty, należy konsekwentnie przyjąć, że wyrok ten - przesuwając termin spełnienia świadczenia przez zastąpienie terminu dotychczasowego terminami zapłaty poszczególnych rat – jednocześnie uchyla stan opóźnienia dłużnika, który rozpoczął się w związku z niespełnieniem świadczenia w pierwotnym terminie. Innymi słowy, uchylenie - co najmniej od dnia wydania omawianego wyroku - stanu opóźnienia, który rozpoczął się w związku z niespełnieniem przez dłużnika świadczenia w pierwotnym terminie, jest konsekwencją przedstawionego wyżej charakteru tego wyroku w świetleart. 320 kpc(uchwała SN z 15.12.2006 r. III CZP 126/06 Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna 2007/10/147/24 i powołana tamże uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 22.9.1970 r., III PZP 11/70).
Uwzględniając zatem treśćart. 316 § 1 k.p.c.zgodnie z którym sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy, Sąd Rejonowy dokonał obliczenia odsetek umownych od dochodzonej kwoty za okres od dnia wniesienia pozwu – 30.09.2014 r. do dnia poprzedzającego wydanie wyroku - 06.05.2015 r. uwzględniając, że w tym okresie stopa kredytu lombardowego ulegała zmianie (od 04.07.2014 r. wynosiła 4%, od 09.10.2014 r. – 3%, a od 05.03.2015 – 2,5%). Z powyższych względów w punkcie 1 wyroku Sąd obok należności w wysokości 4846,04 zł zasądził od pozwanych na rzecz powódki kwotę 336,60 zł.
Tak określone świadczenie pieniężne Sąd na podstawieart. 320 k.p.c.rozłożył na 25 miesięcznych rat, przy czym ustalił, że raty od pierwszej do dwudziestej trzeciej maja być płatne w wysokości 200 zł do ostatniego dnia każdego miesiąca począwszy od czerwca 2015 r., rata dwudziesta czwarta w kwocie 246,04 zł, zaś rata dwudziesta piąta w kwocie 336,60 zł.
Ponadto Sąd obciążył pozwanych obowiązkiem zapłaty odsetek za opóźnienie w zapłacie którejkolwiek z rat w wysokości umownej wynoszącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP, przy czym zaznaczył, że obowiązek ten dotyczy rat od pierwszej do dwudziestej czwartej. Obciążenia bowiem pozwanych obowiązkiem zapłaty odsetek od kwoty obejmującej należność odsetkową w wysokości 336,60 zł nie obejmowało żądanie pozwu.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w punkcie 2 wyroku Sąd oparł o treśćart. 98 § 1 k.p.c., zgodnie którym strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Powódka wygrała proces, zatem pozwani winni zwrócić jej poniesione w toku postępowania koszty, na które złożyły się opłata od pozwu wysokości 61 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł, opłata manipulacyjna w elektronicznym postępowaniu upominawczym w wysokości 0,76 zł.
/-/ SSR Monika Król-Poniatowska