Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2152/14
Data wyroku: 2015-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Gulska

Sygn. akt VII U 2152/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lipca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Ewa Gulska
Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Trafisz
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 roku w Lublinie
sprawyW. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do świadczenia przedemerytalnego
na skutek odwołaniaW. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 21 sierpnia 2014 roku, znak:(...)
oddala odwołanie
VII U 2152/14

UZASADNIENIE
Decyzją z 21 sierpnia 2014 roku, znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wL., odmówiłW. K.prawa do świadczenia emerytalnego, albowiem ubezpieczony nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych (k. 16 akt świadczenia przedemerytalnego).
W. K., odwołując się od powyższej decyzji, wniósł o jej zmianę poprzez ustalenie prawa do przedmiotowego świadczenia. Argumentowałw szczególności, że uzależnienie prawa do niego od pobierania wspomnianego zasiłku jest krzywdzące (k. 2 i v. akt sprawy).
Sąd ustalił i zważył, co następuje:

W. K.złożył wniosek o świadczenie przedemerytalne w dniu6 sierpnia 2014 roku (k. 1 a. ś. p.) i w tym dniu był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, jednak bez prawa do zasiłku, albowiem będąc zatrudnionymw okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowaniaw powiatowym urzędzie pracy (5 sierpnia 2014 roku) nie osiągał wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istniałby obowiązek odprowadzania składek na Fundusz Pracy (decyzja – k. 8 a. ś. p., wyjaśnienie powiatowego urzędu pracy – k. 56 i v. akt PUP – koperta, k. 22 a. s.).W. K.był bowiem zatrudniony od 6 stycznia 1994 roku do 31 maja 2014 roku, w ramach stosunku pracy i w wymiarze ½ etatu, za wynagrodzeniem, które w powyższym okresie, uwzględnianym przez PUP, wynosiło(...)
a następnie(...)złotych brutto (k. 36-37B akt osobowych – koperta, k. 19 a. s.).
Powyższy stan faktyczny miał charakter bezsporny, a przeciwne stanowiska strony dotyczyły jedynie jego oceny prawnej, a mianowicie możliwości przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego pomimo złożenia wniosku o to świadczenie w okresie legitymowania się statusem osoby bezrobotnej, jednak bez prawa do zasiłku.
Odwołanie jest bezzasadne.
Na gruncieart. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych(Dz. U. z 2013 r., poz. 170 ze zm.), nabycie tego rodzaju świadczenia uwarunkowane jest łącznym spełnieniem przesłanek dwojakiego rodzaju.
Pierwsze z nich określa się jako tzw. przesłanki szczególne, w zasadzie grupy przesłanek, występujące w zależności od różnorodnych – najogólniej mówiąc losowych – sytuacji, w których mogą znaleźć się określone kategorie osób (ust. 1 powołanego artykułu).
Druga grupa przesłanek, przewidziana w ust. 3 powołanego artykułu,to tzw. przesłanki ogólne i dotyczy ona wszystkich ubiegających sięo świadczenie przedemerytalne, niezależnie do którejkolwiek ze specyficznych sytuacji podpadających pod warunki pierwszego rodzaju. Są one spełnione, jeżeli ubezpieczony po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowany jako bezrobotny;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnegow terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Organ rentowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie kwestionował spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek szczególnych, a mianowicie osiągnięcia co najmniej 40 lat okresów składkowych i nieskładkowych do dnia rozwiązania – z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia – stosunku pracy, trwającego co najmniej6 miesięcy (ust. 1 pkt 5 powołanego artykułu).
Zbędne było jednak nawet odnoszenie się do tej okoliczności, skoroW. K.nie spełnił jednego z „ogólnych”, łącznie wymaganych warunków przyznania przedmiotowego świadczenia, tj. w okresie legitymowania się statusem bezrobotnego, przypadającym bezpośrednio przed złożeniem wniosku o świadczenie przedemerytalne, nie miał prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Istnienie tej okoliczności przesądza odmowę prawa do świadczenia, o czym zasadnie rozstrzygnął organ rentowy.
Przy badaniu prawidłowości skarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony pogląd skarżącego o krzywdzącym charakterze rozwiązania legislacyjnego, które uzależnia nabycie prawa do przedmiotowego świadczenia od pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Co prawda świadczenie przedemerytalne nie jeststricteinstytucją ubezpieczeń społecznych, a jedynie zaopatrzenia społecznego (jako finansowane z Funduszu Pracy, zasilanego niekoniecznie przez destynatariuszy przyszłych świadczeń), niemniej jednak do przepisów je kształtujących należy stosować te same zasady wykładni (które należy uznać za jednolicie obowiązujące w całym, łączącym obie gałęzie, systemie zabezpieczenia społecznego). Zasady te nakazują stosowanie wykładni ścisłej,a więc co do zasady z pominięciem reguł funkcjonalnych, a tym bardziej aksjologicznych, które rozszerzałyby kazuistycznie i wyczerpująco określone przesłanki nabycia świadczeń (por. uzasadnienia wyroków Sądu Najwyższego:z 13.06.2012 r., II UK 292/11, z 07.02.2012 r., I UK 276/11, czy też z 08.12.2005 r., I UK 104/05).
Podobnie należało odnieść się do wyrażonej przez odwołującego oceny,iż niesprawiedliwe jest pozbawianie go prawa do przedmiotowego świadczenia pomimo ukończenia(...)lat i wypracowania dużego stażu emerytalnego, wynoszącego 40 lat. Tutaj jednak, jedynie na marginesie, można zauważyć, że po ukończeniu 65 roku życia ubezpieczony będzie mógł rozważyć wystąpieniez wnioskiem o emeryturę częściową, przewidzianą w art. 26b ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i renach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (niezależnie od częściowego uznania tego przepisu za niekonstytucyjny wyrokiem TKz 7 maja 2014 r., K 43/12), która – podobnie, jak świadczenie przedemerytalne (jakkolwiek z reguły niższa od niego) – może być pobierana do momentu uzyskania powszechnego wieku emerytalnego.
Mając powyższe na względzie, odwołanie należało oddalić, o czym,na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 1 k.p.c., orzeczonow wyroku.