Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1147/15
Data wyroku: 2015-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Dobra osobiste
Podstawa prawna: art.448 k.c.

Sygn. akt I C 1147/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2015 r. wG.sprawy z powództwaA. G.przeciwkoS.Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
zasądza od powódkiA. G.na rzecz pozwanegoS.Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu

Sygn. akt I C 1147/15

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
W toku postępowania egzekucyjnego toczącego się przeciwko dłużnikowiT. K.w dniu 8 sierpnia 2014 r. doszło do zajęcia laptopamarki S. (...). Z telefonu od dłużnika i wysłanej przez niego korespondencji wierzyciel (Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa im.F. S.z siedzibą wG.) dowiedział się w dniu 10 sierpnia 2014 r., że ów komputer jest własnościąA. G.. W związku z powyższym w dniu 19 sierpnia 2014 r. wierzyciel skierował do organu egzekucyjnego wniosek o zwolnienie z zajęcia w/w ruchomości. Postanowieniem z dnia 1 września 2014 r. komornik umorzył egzekucję z ruchomości stanowiącej w/w laptop.
Okoliczności bezsporne (k. 39, 40)
Ocena dowodów
W niniejszej sprawie pozwanym był wierzycielT. S.Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa im.F. S.z siedzibą wG., stąd materiał istotny dla rozstrzygnięcia to taki, który dotyczy zachowania wierzyciela, a nie komornika.
Całkowicie nieistotne dla sprawy są czynności komornika i analiza ich poprawności i szybkości. Niniejszy proces nie jest bowiem sprawą rozstrzygającą skargę na czynności komornika. Pozwanym nie jest komornik.
Z niespornych okoliczności – przyznanych przez pozwanego wyraźnie – wynika, że wierzyciel dowiedział się o prawie własności powódki co do przedmiotowej ruchomości w dniu 10 sierpnia 2014 r. i już kilka dni później skierował wniosek o umorzenie egzekucji z tej ruchomości (19 sierpnia 2014 r.). Sądu w niniejszym procesie nie interesują już dalsze losy laptopa, gdyż wierzyciel do dnia 19 sierpnia 2014 r. zrobił to, co każdy rzetelny wierzyciel mógłby w takiej sytuacji uczynić. Z uwagi na formalizm postępowania egzekucyjnego (zasada pisemnego charakteru stanowisk stron i organu egzekucyjnego), polecenie zwolnienia spod egzekucji nie mogło nastąpić niezwłocznie w jakiś inny, nieformalny sposób (np. telefonicznie, faxem itp.). Wierzyciel wybrał więc sposób odpowiedni i we właściwym, rozsądnym terminie.
Kwalifikacja prawna
Powództwo jest bezzasadne. Wierzycielowi nie można w niniejszym przypadku zarzucić bezprawności. Kiedy dowiedział się o tym, że zajęta ruchomość nie jest własnością dłużnika, w ciągu kilku dni nadał pismo z wnioskiem o zwolnienie jej spod egzekucji. W takim zachowaniu nie można się doszukać absolutnie żadnego wymiaru bezprawności.
Wywody powódki dotyczące szczególnego znaczenia przedmiotowego komputera i cennych danych na nim zawartych są pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia. Sam fakt zajęcia komputera stanowiącego własność osoby innej niż dłużnik nie jest zawiniony przez wierzyciela, który nie był obecny w trakcie tej czynności egzekucyjnej i nie „sterował” komornikiem (asesorem komorniczym). Wierzyciel nie odpowiada za ewentualne błędy komornika w trakcie przeprowadzania czynności egzekucyjnych. Komornik sądowy jest samodzielnym organem postępowania egzekucyjnego, a wierzyciel i dłużnik – jego uczestnikami. Nie można obciążać wierzyciela odpowiedzialnością za samodzielne działania organu egzekucyjnego. To tak, jakby powoda obciążać za to, że Sąd w trakcie procesu dopuścił się naruszenia procedury lub wydał niesłuszny wyrok. Innymi słowy, rozumowanie powódki przedstawione w pozwie jest niespójne i niepoprawne od strony logicznej. Być może pewnym wytłumaczeniem tego jest fakt, że – jak powódka sama przyznała – motywem wniesienia powództwa była lektura bieżącej publicystyki oraz odbiór znaczących dzieł filmowych.
Skoro więc wierzycielowi nie można przypisać bezprawności powództwo podlega oddaleniu w całości, zarówno w ramach roszczenia obejmującego kwotę 2.500 zł za stres i „straty moralne” (kwalifikowane jako zadośćuczynienie na naruszenie krzywdę i naruszenie dóbr osobistych –art. 445 § 1 k.c.iart. 448 k.c.w zw. zart. 415 k.c.a contrario), jak i zwrotu kosztów przejazdu (500 zł) – na mocyart. 415 k.c.a contrario. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak wpunkcie I. sentencji na mocy wyżej przywołanych przepisów.
Skoro z niespornych ustaleń opartych na niekwestionowanej dokumentacji wynika, że pozwanemu w żaden sposób nie da się przypisać działania niezgodnego z prawem lub zasadami współżycia społecznego, to przesłuchiwanie powódki i zawnioskowanego przez niego świadka mija się z celem i spowodowałoby wyłącznie bezcelowe przedłużenie procesu i zwiększenie jego kosztów. Z tego też powodu zostały oddalone na rozprawie (postawa prawna odpowiednio:art. 217 § 3 k.p.c.iart. 299 k.p.c.a contrario). Z pewnością powódka w danej sytuacji mogła być zestresowana i niepewna dalszego losu komputera oraz zgromadzonych na nim danych, lecz – jak podkreślono powyżej – to nie pozwany jest odpowiedzialny za taki, a nie inny układ zdarzeń.
Koszty procesu
Ponieważ powódka w całości przegrała proces, jest obowiązana – zgodnie zart. 98w zw. zart. 99 k.p.c.zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty procesu, na które składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (600 zł, § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych […]), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Mając powyższe na uwadze na mocy powyżej wymienionych przepisów orzeczono jak wpunkcie II. sentencji.