Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 807/15
Data wyroku: 2015-11-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Mika, Bożena Żywioł, Dariusz Prażmowski
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 807/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia10 listopada 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Piotr Mika
Sędziowie SSO Bożena Żywioł (spr.)
SSO Dariusz Prażmowski
Protokolant Barbara Szkabarnicka
przy udziale Krystyny Marchewki Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r.
sprawyŁ. K. (1)ur. (...)wC.
synaK.iB.
w przedmiocie wydania wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 11 czerwca 2015 r.    sygnatura akt III K 1377/14
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- obniża wymiar kary łącznej z punktu 1 do 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- obniża wymiar kary łącznej z punktu 3 do 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.L. N.kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

VI Ka 807/15

UZASADNIENIE
Od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 czerwca 2015r., sygn.akt III K 1377/14, apelację wniósł obrońca skazanegoŁ. K. (1).
Zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze zarzucając rażącą niewspółmierność obu kar łącznych orzeczonych przez Sąd Rejonowy, które ukształtowano z zastosowaniem zasad bardziej zbliżonych do zasady kumulacji, to jest bez uwzględnienia postawy sprawcy oraz jego właściwości i warunków osobistych.
W oparciu o taki zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie skazanemu kar łącznych z zastosowaniem całkowitej i pełnej absorpcji ewentualnie uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił apelację, czego skutkiem była zmiana zaskarżonego wyroku polegająca na obniżeniu wymiaru obu kar łącznych pozbawienia wolności, odpowiednio: z 4 lat i 6 miesięcy do 3 lat i z 6 lat do 3 lat i 6 miesięcy.
Zmiana ta była konsekwencją uznania przez sąd ad quem, że sąd pierwszej instancji w stopniu niewystarczającym uwzględnił związek podmiotowo-przedmiotowy pomiędzy czynami skazanego, które pozostawały w zbiegach realnych
Tymczasem związek ten jest na tyle ścisły, zarówno gdy chodzi o ramy czasowe przestępczej działalnościŁ. K. (1), jak i rodzaj dóbr chronionych naruszonych czynami oskarżonego, a także sposób działania skazanego /tożsamość kwalifikacji prawnej występków/, że nie ulega wątpliwości, iż wszystkie popełnione przez niego przestępstwa / w ramach każdego z dwóch ustalonych zbiegów realnych/ należy traktować jako swoistą całość, co winno mieć istotny wpływ na rozmiar orzekanych za zbiegające się przestępstwa kar łącznych.
Wzgląd na powyżej naprowadzone okoliczności uzasadniał, w ocenie sądu odwoławczego, wydatne obniżenie wymiaru obu kar łącznych, zwłaszcza, że z opinii o skazanym wynika, iż podczas odbywania kary zachowuje się on pozytywnie, był wielokrotnie nagradzany, a jednocześnie nie wymierzono mu kar dyscyplinarnych i nie przeprowadzano z nim rozmów dyscyplinujących, wziął udział w programach organizowanych w jednostce penitencjarnej, jest zatrudniony nieodpłatnie, wykazuje krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, obecnie przebywa w zakładzie typu półotwartego. Wszystko to świadczy o skazanym pozytywnie i wskazuje na prawidłowy przebieg procesu resocjalizacji.
Sąd odwoławczy nie znalazł natomiast podstaw do ukształtowania kar łącznych w oparciu o postulowaną w środku odwoławczym, najkorzystniejszą dla skazanego zasadę - zasadę absorpcji.
Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji ogólnej i indywidualnej. Popełnienie większej ilości przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektyw absorpcji /wyrok SA w Warszawie z 12.07.2000r. II Aka 171/00/.
Skoro skazany dopuścił się szeregu przestępstw /grupy obejmują odpowiednio 21 i 10 czynów pozostających w realnym zbiegu/, to nie ulega wątpliwości, że stosowanie zasady absorpcji jest wykluczone.
Kolejnym argumentem przemawiającym przeciwko orzeczeniu kar łącznych w wysokości odpowiadającej rozmiarowi najwyższych kar jednostkowych jest to, że w stosunku do skazanego w przeszłości wydano już, i to dwukrotnie, wyrok łączny.
Dopuszczenie się przezŁ. K.następnych przestępstw oznacza, że skazany zlekceważył pierwsze i kolejne ostrzeżenie, jakim było orzeczenie kary łącznej w poprzednich wyrokach łącznych, oznaczających w praktyce łagodniejsze potraktowanie sprawcy.
Taka postawa skazanego musiała znaleźć wyraz przy kształtowaniu kar łącznych orzekanych w niniejszej sprawie - to jest za kolejne grupy przestępstw pozostających w zbiegu realnym i przemawiała przeciwko stosowaniu zasady absorpcji.
Dlatego też wniosek apelacji obrońcy skazanego nie został uwzględniony.
Przebywanie skazanego w zakładzie karnym uzasadniało zwolnienie go od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego.