Sąd Okręgowy w Płocku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2601/13
Data wyroku: 2015-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Tetkowska
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art. 509 kc
Teza: zasądza dochodzone roszczenie w całości i koszty postępowania

Sygn. aktI C 2601/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Płocku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący – SSO Małgorzata Tetkowska
Protokolant: sekretarz sądowy Izabela Bendig
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2015r.
z powództwa(...)z siedzibą wK.
przeciwkoS. G.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanegoS. G.na rzecz powoda(...)z siedzibą wK.kwotę 184.762,44zł (sto osiemdziesiąt cztery tysiące siedemset sześćdziesiąt dwa złote czterdzieści cztery grosze) z ustawowymi odsetkami od 11 marca 2013r. do dnia zapłaty;

2
zasadza od pozwanegoS. G.na rzecz powoda(...)z siedzibą wK.kwotę 5.927zł (pięć tysięcy dziewięćset dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.600zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

3
nakazuje pobrać od pozwanegoS. G.na rzeczS.wP.kwotę 1.922zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt I C 2601/13

UZASADNIENIE
(...)wK.w dniu 11 marca 2013r. złożył pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoS. G.o wydanie nakazu zapłaty i zobowiązanie pozwanego , aby zapłacił powodowi kwotę 184.762,44zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 marca 2013r. do dnia zapłaty
oraz koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego.
W dniu 12 kwietnia 2013r.S.wL. (...)wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i nakazał pozwanemu, aby zapłacił powodowi kwotę dochodzoną pozwem wraz z kwotą 7.710zł tytułem kosztów procesu ( k. 6).
Pozwany skutecznie wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty ( k. 10-12 ).
Postanowieniem z dnia 8 października 2013r.S.wL.stwierdził utratę mocy nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawyS.wP.( k. 27).
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany kwestionował dochodzone roszczenia co do zasady i zakwestionował jego wysokość. ( k. 133- 134 i k. 154).

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 14 września 2010r. pozwany zawarł zbankiem (...) S.AwW.umowę kredytu gotówkowego(...)przeznaczonego na dowolny cel w kwocie 150.000zł .
Dowód: umowa kredytu k. 79 - 84
Pozwany na mocy zawartej umowy kredytu zobowiązał się do spłaty udzielonego kredytu w 60 ratach miesięcznych , w wysokości i terminach określonych szczegółowo w harmonogramie spłat stanowiącym integralną część umowy kredytu. Strony także umówiły się, że w przypadku powstania zaległości w spłacieB.zawiadomi kredytodawcę pobierając opłaty określone w taryfie .
Dowód: harmonogram spłat k. 88 – 91 i § 8 ust. 1 i 2 umowy kredytu , wyciąg z taryfy opłat k. 85
Pozwany złożył oświadczenie , w trybieart. 97 ust. 1 oraz 2 ustawy prawo bankowe, o poddaniu się egzekucji co do kwoty 225.000zł .
Dowód: § 22 w/w umowy kredytu k. 83
Kredyt został uruchomiony 14. września 2010r. , ostatnia rata miała być spłacona na dzień 14 września 2015r. Pozwany zaprzestał wpłat tytułem rat kredytowych. W dniu 9 sierpnia 2011r.B.wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty jednocześnie informując, iż w przypadku nie dokonania wymaganych spłat w terminie 7 dni od otrzymania wezwania ,B.wraz z upływem tego terminu wypowiada przedmiotową umowę kredytowa. Pozwany odebrał to wezwanie 19 sierpnia 2011r.
Dowód: wezwanie k. 94, potwierdzenie odbioru wezwania k. 95
Na dzień 8 sierpnia 2011r. pozwany zalegał kwotę 6.135,38 zł z tytułu zaległej raty kredytowej oraz kwoty: 3.595,53zł z tytułu zaległych odsetek i opłat bankowych oraz kwotę 221,48zł z tytułu odsetek za nieterminową spłatę dowód: wezwanie ze stanem zaległości k. 94
Pomimo wystosowania wezwania do zapłaty pozwany nie uregulował zadłużenia.
W dniu 17 października 2011r. pełnomocnik pozwanego(...) spółka z o.owK.zwrócił się doB.o zmianę sposobu spłaty zadłużenia i ustalenie comiesięcznych rat w kwocie 1.600zł podnosząc fakt , że brak spłaty spowodowany był zmniejszeniem dochodów z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej ( prowadzenie sklepu)
Dowód: wniosek o zmianę sposobu spłaty zadłużenia k. 97 – 98

B.nie wyraził zgody na zaproponowane przez pozwanego warunki spłaty . wskazując, iż deklarowane raty miesięcznie przez pozwanego są nieadekwatne do wysokości zadłużenia wynikającego nie tylko z przedmiotowego kredytu, ale także dwóch pozostałych wynikających zumowy nr (...)z 3. listopada 2010r iumowy nr (...)z dnia 20 grudnia 2010.B.wskazał także , że sytuacja finansowa pozwanego nie została potwierdzona jakimikolwiek dokumentami
Dowód: pismo banku k. 101 wraz z potwierdzeniem aktualnego zadłużenia. 102
Pismem datowanym na dzień 19 grudnia 2011r.( wpłynęło do Banku 15 marca 2012r. ) pełnomocnik pozwanego(...) spółka z o.owK.ponownie zwrócił się doB.o zmianę sposobu spłaty zadłużenia, ponownie wnosząc o zmianę wysokości raty miesięcznej kredytu na kwotę 1.600zł.B.ponownie odmówił .
Dowód: wniosek pełnomocnika pozwanego k. 103 – 104 oraz pism0B.k. z 28.03.2012r. k. 107
Pozwany w dniu 12 stycznia 2012r. zwrócił się doB.z wnioskiem o restrukturyzację zadłużenia podnosząc, iż znajduje się w złej kondycji finansowej.B.w odpowiedzi na to pismo poinformował pozwanego o konieczności złożenia w terminie 5 dni odpowiednich dokumentów niezbędnych do rozpoznania wniosku o restrukturyzację zadłużenia.
Pozwany nie złożył wymaganych dokumentów.
Dowód: pismo pozwanego k. 108, pismo banku k. 109
W dniu 27 stycznia 2012r.B.wystawił przeciwkoS. G.tytuł egzekucyjny nr(...).
Dowód: tytuł egzekucyjny k. 117
Postanowieniem z dnia 5 marca 2012r.S.wM.nadał w/w tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności , ograniczając odpowiedzialność dłużnika do kwoty 225.000zł
Dowód: postanowienie k. 118

K.wW.M. Ż., na wniosekB., wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanemu – sygn. akt(...).
Dowód: wniosek o wszczęcie egzekucji k. 120—121

K.poinformowałB.o bezskuteczności postępowania egzekucyjnego .B.złożył dok.wniosek o umorzenie postępowaniae.
Dowód: pismok.k.126, wniosekB.o umorzenie k. 127
W dniu 24 czerwca 2012r. powód nabył od(...) Banku (...) S.AwW.wierzytelność z tytułu przedmiotowej umowy kredytu z dnia 14 września 2010r.
Na dzień sprzedaży w/w wierzytelność wynosiła : należność główna ( kapitał) stanowił 136.126,46zł , odsetki naliczone do 21 września 2012r. – 39.227,02 i koszty 316,48 zł.
Dowód: umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikami k.36 – 69 i wyciąg z ksiąg bankowych k. 128
Pismem z dnia 14 listopada 2012r.B.powiadomił pozwanego o dokonaniu cesji swojej wierzytelności na rzecz powoda.
Dowód: zawiadomienie k. 48
Powód wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia pismem z dnia 14 listopada 2012r.
Dowód: pismo powoda w/w k. 49
Na dzień złożenia niniejszego pozwu kwota zadłużenia z tytułu nabytej przez powoda wierzytelności wynosiła łącznie 184.751,56zł w tym kapitał – 136.126,45zł, odsetki umowne – 41.304,12zł, odsetki ustawowe 7.320,99zł
Dowód: opinia biegłego k. 208
Powyższy stan faktyczny w znacznej części jest bezsporny, został ustalony w oparciu o powołane wyżej dokumenty oraz opinię biegłego z zakresu rachunkowości k. 197 - 209.
Żadna ze stron nie wnosiła zastrzeżeń co do opinii biegłego. Opinia sporządzona w niniejszej sprawie nie nasuwa żadnych zastrzeżeń zarówno co do sfery logicznej jak i merytorycznej, dlatego stanowi wartościowy materiał dowodowy.

Sąd zważył, co następuje:
Bezspornym jest, iż powód nabył wierzytelność w stosunku do pozwanych w drodze cesji w rozumieniuart. 509 kc.
Zgodnie zart. 509 §2 kcwraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się w praktyce, do rozstrzygnięcia po pierwsze podstawy faktycznej dochodzonego roszczenia , a po drugie wysokości dochodzonego roszczenia
Powód wskazując w pozwie wysokość zadłużenia pozwanego z tytułu umowy kredytu powołał się na wysokość zadłużenia wynikającego z wyciągu z ksiąg bankowych, które jego zdaniem mają moc dokumentu urzędowego.
W dacie złożenia pozwu ( 11 marzec 2013r.)art. 95 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowestanowił, że księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych.
Zgodnie zart. 244 kpcdokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje pozarządowe w zakresie zleconych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji publicznej. Domniemanie wynikające z treści dokumentu urzędowego może być obalone. Jednak zgodnie z tezą wyrażaną w orzecznictwie, samo przypuszczenie, że dokument urzędowy może być niezgodny z prawdą, nie stanowi zaprzeczenia jego prawdziwości i nie podważa jego mocy dowodowej. Strona powinna bowiem udowodnić, że dokument ten nie pochodzi od organu, który go wystawił lub że zawarte w nim oświadczenie jest niezgodne z prawdą (por. uzasadnienie postanowienia SN z dnia 8 stycznia 2003 r., II CKN 247/01, LEX nr 75250). Nadanie wyciągom z ksiąg banku rangi dokumentu urzędowego skutkuje nieuzasadnionym, w ocenie Sądu, wzmocnieniem pozycji procesowej banku, który sam w swojej sprawie w formie oświadczenia kreuje dokument, który stanowi jedyny dowód jego roszczeń. Problem ten został dostrzeżony również w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 15 marca 2011r. w sprawie P7/09 stwierdził, żeart. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowew brzmieniu nadanymustawą z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaww związku zart. 244 § 1 kpciart. 252 kpcw części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny zart. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejoraz nie jest niezgodny zart. 20 Konstytucji.
Ustawodawca ostatecznie uznał argumenty przytoczone przez Trybunał Konstytucyjny za słuszne i dokonał nowelizacjiart. 95 ustawy Prawo bankowepoprzez dodanieust. 1a, który stanowi, że moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa wust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym. Przepis obowiązuje od 20 lipca 2013r.
Sąd nie zastosował w niniejszej sprawieart. 95 ust. 1 ustawy Prawo bankowew brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia pozwu, uznając – zgodnie z uzasadnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 15 marca 2011r. – że w części, w jakiej nadaje on moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym jest niezgodny zart. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji Sąd przyjął, że ciężar udowodnienia żądania tak co do zasady, jak i co do wysokości, spoczywa na stronie powodowej.
Powód w, w ocenie Sądu, wykazał, że nabył skutecznie w drodze cesji odB.roszczenia wynikające z zawarcia przezB.z pozwanym umowy kredytowej szczegółowo opisanej stanie faktycznym uzasadnienia. Na marginesie wskazać należy , że pozwany nie podniósł żadnego zastrzeżenia co do skuteczności zawarcia umowy cesji.
Stosunkiem zobowiązaniowym łączącym pozwanego z wierzycielem pierwotnym była umowa o kredyt konsumencki w rozumieniuart. 29 i 30 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim.
Dopuszczony , na wniosek strony powodowej, biegły z zakresu rachunkowości wyliczył, iż wysokość roszczenia dochodzonego przez powoda wynosi 184.751,56zł, na co składają się: należność główna ( kapitał 136.126,45zł) , odsetki umowne 41.304,12 , odsetki ustawowe 7.320,99zł.
Podkreślenia wymaga fakt, że pozwany do momentu złożenia pozwu, nie kwestionował roszczenia powoda ani co do zasady, ani co do wysokości. Świadczą o tym liczne pisma, jakie pozwany kierował doB.z prośbą o zmniejszenie raty spłaty kredytu lub jego restrukturyzację.
Powód oprócz należności głównej z tytułu niespłaconego kredytu i odsetek domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 316,48zł tytułem kosztów naliczanych zgodnie z § 19 ust 4 pkt. 2 umowy ( k. 82).
Wierzyciel pierwotny-B.i pozwany określili w zawartej umowie , żeB.może dokonywać szereg czynności określonych w umowie w celu poinformowania go o powstaniu zadłużenia oraz skłonienia do niezwłocznej spłaty tego zadłużenia tj. wysyłać widomości tekstowe na telefon komórkowy , przeprowadzać rozmów telefonicznych, wysyłać przesyłki listowne, przeprowadzać wizy. (§ 17 umowa k. 82)
Powód udowodnił, iżB.wysłał listownie pocztą jedną przesyłkę ( list polecony) stanowiącą wezwanie pozwanego do zapłaty i informujące o stanie zadłużenia ( k. 94 – 95).
Zgodnie z taryfą czynności ( k. 85) dołączoną do umowy , taka czynność została wyceniona na kwotę 20zł plus koszty przesyłki, które stanowią 4,20zł ( dane dotyczące kosztu przesyłki poleconej zaczerpnięte przez Sąd ze strony internetowej poczty ).Powód, zdaniem Sądu, udowodnił więc koszty tylko do wysokości 24,20zł.
Reasumując powód udowodnił roszczenie do kwoty, łącznie 184.775,76zł. Sąd zasadzając należność główną związany był przepisemart. 321 kpc.
W ocenie Sadu powód w myślart. 6 kcudowodnił roszczenie do wysokości dochodzonej pozwem.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 kcw zw. zart. 482 kcod dnia wniesienia pozwu tj. od 11 marca 2013r.
O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej wart. 98 kpc.
Na koszty złożyły się opłata sądowa 2310 zł, wynagrodzenie biegłego 1.922zł, wynagrodzenie pełnomocnika 3.600zł (§ 6 pkt.6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu), opłata od pełnomocnictwa 17zł
Zgodnie zart. 113 ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychSąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.922 zł tytułem nie uiszczonej części kosztów postępowania w sprawie.
Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, stosując przytoczone wyżej przepisy prawa.