Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 725/15
Data wyroku: 2015-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Opozda-Kałka, Anna Szeliga, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 725/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Ewa Opozda-Kałka
Sędziowie: SSO Krzysztof Sajtyna (spr.)
SSO Anna Szeliga
Protokolant: stażysta Beata Saletra
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka
po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 roku
sprawyK. M.z d.S.córkiS.iI.ur. (...)wZ.
oskarżonej o przestępstwo z 54§ 2 kks
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 16 stycznia 2014 roku sygn. akt XII K 175/14

I
zmienia zaskarżony wyrok i oskarżoną uniewinnia od czynu zarzucanego aktem oskarżenia;

II
kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

SSO Krzysztof Sajtyna SSO Ewa Opozda-Kałka SSO Anna Szeliga
Sygn. akt IX Ka 725/15

UZASADNIENIE
K. S.została oskarżona o to, że:
nie ujawniła(...)Urzędowi Skarbowemu wK.podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskując w dniu 19 czerwca 2008r. przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego wK.ul. (...), przed upływem pięciu lat od jego nabycia, czym uszczupliła należność publicznoprawną z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. w kwocie 12.715,00 zł w terminie płatności do dnia 4 lipca 2008r.
tj. o przestępstwo skarbowe określone wart. 54 § 2 kks.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014r. w sprawie XII K 175/14 orzekł co następuje:

I
uznał oskarżonąK. S.za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego przestępstwo skarbowe zart. 54 § 2 kksi za to na mocyart. 54 § 2 kksw zw. zart. 23 § 1 i § 2 i § 3 kkswymierzył jej karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 60 złotych;

II
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszasądził od oskarżonejK. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 330 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych w tym 240 złotych tytułem opłaty od orzeczonej kary.

Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach wniosła oskarżona, orzeczeniu temu zarzucając sprzeczność dokonanych ustaleń z treścią materiału dowodowego i wniosła o jego zmianę względnie o uchylenie wyrokui przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
1. Apelacja okazała się zasadna i doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienia oskarżonej od czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia. Pomimo lakoniczności zarzutu apelacyjnego, a także uzasadnienia środka odwoławczego zgodzić się trzeba ze stwierdzeniem skarżącej, iż błędnie Sąd I instancji ustalił, iż doszło ze strony oskarżonej do „oszukania Urzędu Skarbowego” polegającego na nie ujawnieniu podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych- przychodu uzyskanego w dniu 19 czerwca 2008 r. z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego przed upływem pięciu lat od jego nabycia.
2. Na wstępie należy jednak podkreślić, że argumentacja wynikająca z uzasadnienia apelacji jakoby oskarżona przedstawiła stosowne dowody na wydatkowanie przychodów ze zbycia lokalu mieszkalnego, na cele określone wart. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a/ lub e/ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych- w pełnej wysokości lub w znacznie wyższej części aniżeli ustalono to decyzją Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wK.z dnia 28 sierpnia 2013 r. jest całkowicie chybiona. W tym zakresie ustalenia Sądu Rejonowego są prawidłowe i nie budzi żadnych wątpliwości, że oskarżona nie spełniła warunków do zwolnienia podatkowego, co skutkowało obowiązkiem zapłaty podatku w terminie i w wysokości wynikającej z treści art. 28 ust. 2 i 3 ustawy jw.
3. Powyższe w żadnym razie nie przesądza jednak odpowiedzialności oskarżonej za czyn przypisany wyrokiem, a co więcej nie ma to żadnego znaczenia dla oceny jej odpowiedzialności w ramach postawionego jej zarzutu. Analiza treści zarzutu zarzucanego i przypisanego- w sposób jednoznaczny prowadzi do wniosku, iż przestępcze zachowanie oskarżonej miało mieć miejsce w związku z dokonanym odpłatnym zbyciem lokalu mieszkalnego w dniu 19 czerwca 2008 roku i miało polegać na nie ujawnieniu podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem wynikającym właśnie z tej czynności, a więc nie ujawnieniu uzyskanego ze sprzedaży przychodu- w terminie 14 dni od dokonania zbycia, a więc w terminie do zapłaty podatku tj. do 4 lipca 2008 r. Nie ma przy tym istotnego znaczenia dla oceny tożsamości czynu zarzucanego fakt wskazania Pierwszego Urzędu Skarbowego wK.w sytuacji, gdy bezspornym jest, że właściwym w tym zakresie był Drugi Urząd Skarbowy wK..
4. Otóż w niniejszej sprawie oczywistym jest, że błędnym było ustalenie, iż w wynikającym zustawy o podatku dochodowym od osób fizycznychterminie tj. 14 dni od zbycia lokalu mieszkalnego oskarżona nie ujawniła podstawy opodatkowania. W takiej sytuacji podatnik był zobowiązany do złożenia deklaracji PIT- 23 chyba, że zgodnie z przepisemart. 28 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznychzłoży oświadczenie o przeznaczeniu przychodu ze sprzedaży mieszkania na cele mieszkaniowe (tak m.in. w materiałach szkoleniowych Kancelarii Prezesa Rady Ministrów dla pracowników administracji skarbowych). Nie budzi żadnych wątpliwości, a wynika to z k. 3 akt sprawy, iż przedmiotowe oświadczenie, z którego w sposób ewidentny wynika fakt ujawnienia zbycia lokalu mieszkalnego rodzącego stosowne konsekwencje w prawie podatkowym- oskarżona złożyła w Drugim Urzędzie Skarbowym wK.w dniu 19 czerwca 2008 r. Konsekwencją złożenia takiego oświadczenia było po pierwsze brak obowiązku wpłacenia podatku w terminie 14 dni i odroczenie jego płatności na okres dwóch lat (tak m.in. wyrok NSA wW.z dnia 28.06.2011 r.(...)311/10), a po drugie, istotniejsze w sprawie- niemożność stwierdzeniain concreto, iż oskarżona nie ujawniła we wskazanym w zarzucie okresie podstawy opodatkowania. Z tego też względu w granicach postawionego oskarżonej zarzutu należało ją uniewinnić od jego popełnienia (art. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks).
5. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że brak byłoby również jakichkolwiek podstaw do formułowania w stosunku do oskarżonej innego zarzutu w ramach odpowiedzialności karnej skarbowej mającej wynikać z niezrealizowania warunków, o których mowa w oświadczeniu. Oczywistym jest, że z uwagi na sytuację procesową oskarżonej rozważania te mają charakter jedynie teoretyczny. Otóż jedynym następstwem nie wykonania warunków wynikających ze złożonego oświadczenia i nie przeznaczenia kwoty przychodu na cele mieszkaniowe w terminie 2 lat są te wymienione w art. 28 ust. 2 i 3 ustawy j.w. Abstrahując od tego, czy podatnik, a więc także oskarżona, w takiej sytuacji, po upływie 2 lat, a więc po 19 czerwca 2010 r. była zobligowana do ponownego ujawnienia podstawy opodatkowania poprzez złożenie deklaracji PIT-23, czy też korekty deklaracji, bo nie wynika to jednoznacznie z żadnych przepisów prawa podatkowego, to treść pouczeń na oświadczeniu k. 3v nie zawierających potrzeby złożenia takich dokumentów, a ograniczających powinność do zapłacenia stosownego zryczałtowanego podatku wraz z odsetkami wykluczają możliwość przypisania oskarżonej strony podmiotowej do czynu zart. 54 § 1 kks.
6. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 456 kpkw zw. zart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 632 pkt 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksorzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.
SSO Krzysztof Sajtyna SSO Ewa Opozda-Kałka SSO Anna Szeliga