Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 857/15
Data wyroku: 2015-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Żołnowska

Sygn. akt IX W 857/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący - SSR Aneta Żołnowska
Protokolant – sekretarz sądowyA. O.
w obecności oskarżyciela publ.D. K.
po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015r. i 29 kwietnia 2015r., sprawy
M. Ś.
c.J.iW.z domuC.
ur. (...)wO.
obwinionej o to, że:
w dniu 14 grudnia 2014r. około godziny 08:00 wO.naul. (...)kierując samochodem markiC.onr rej. (...)nie zachowała bezpiecznego odstępu podczas wykonywania manewru omijania w wyniku czego najechała na unieruchomiony samochód markiF.onr rej. (...), czym spowodowała uszkodzenie pojazdu oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, po czym oddaliła się z miejsca zdarzenia
- tj. za wykroczenie zart. 86§1kw,art. 97kw w zw. zart. 23 ust. 1 pkt 2, art. 44 ust. 1 Ustawy prawo o ruchu drogowym
ORZEKA

I
obwinionąM. Ś.uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej czynów z tym ustaleniem, iż eliminuje z jego opisu spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym i kwalifikując oba zarzucane jej czyny z art. 97 kw, z mocy art. 97 kw w zw. z art. 9§2 kw skazuje ją nakarę grzywny w wymiarze 300 (trzysta) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 i 3 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinioną zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 30 (trzydzieści) złotych oraz kosztami opinii biegłego w kwocie 607,43 (sześćset siedem 43/100) złotych.

Sygn. akt IX W 857/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 14 grudnia 20-14r. około godz. 8.00M. Ś.przyjechała samochodem m – kiC.nr rej. (...)pod budynek naul. (...), celem zabrania rodziców, których miała odwieźć do autobusu.
Wzdłuż bloku znajduje się droga jednojezdniowa dwukierunkowa o szerokości(...). Przy drodze tej usytuowane są wydzielone miejsca parkingowe. Na jednym z nich zaparkowany był, przodem do jezdni i do niej prostopadle, pojazd m – kiF.onr rej. (...). Obok tego samochodu, po jego lewej stronie, było wolne miejsce, w które częściowo wjechała kierująca pojazdemC., celem wykonania manewru zawracania. W trakcie omijania zaparkowanego pojazdu doszło do kontaktu przedniego prawego narożnika zderzakaC.z prawym bokiemF.. Odgłos tego kontaktu zwrócił uwagę właściciela zaparkowanego samochoduM. K. (1)orazS. N. (1), którzy zaobserwowali odjeżdżającąM. Ś..
W wyniku zdarzenia w pojeździe m – kiF.onr rej. (...)powstały następujące uszkodzenia: zarysowanie drzwi przednich prawych, słupka drzwi oraz drzwi przesuwanych o łącznej długości(...)z naniesieniem cząsteczek koloru czarnego na wysokości od(...)od podłoża. W samochodzie m – kiC.ujawniono zarysowanie zderzaka przedniego z jego prawej strony i listwy na wysokości(...)od podłoża.
(dowody: zeznania świadkówS. N.k. 31v, 10v,M. K.k. 31v, notatka urzędowa k. 5, protokół oględzin k. 15, opinia techniczna k. 35-45, 51, zdjęcia k. 50)
ObwinionaM. Ś.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, iż rzeczywiście w dniu 14 grudnia 2014r. około godz. 8.15 przyjechała po rodziców pod blok naul. (...). Przejechała wzdłuż bloku i wykonała manewr zawracania korzystając z wolnego miejsca – starego chodnika. Nie usłyszała ani nie poczuła kontaktu z innym pojazdem. (wyjaśnienia k. 31)
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionej jedynie w części, w której przyznaje się do kierowania pojazdem m – kiC.w miejscu i czasie wskazanym w zarzucie oraz wykonywania manewru zawracania. W pozostałej części wyjaśnienia obwinionej pozostają w jawnej sprzeczności z zeznaniami świadkówS. N.iM. K.oraz opinią biegłego, stąd Sąd uznał je za przyjętą linię obrony.
Wyżej wymienieni świadkowie nie widzieli samego zdarzenia, jedynie usłyszeli charakterystyczny odgłos i zauważyli odjeżdżający z miejsca pojazdC.. Właściciel pojazduF.M. K. (1)bezpośrednio po tym stwierdził uszkodzenia swego pojazdu. ŚwiadekS. N. (1)początkowo twierdził, iż w samochodzie znajdował się pasażer, jednak na rozprawie stwierdził, iż nie jest tego pewien.
Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków bowiem są one jasne, konsekwentne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Świadkowie ci są osobami obcymi dla obwinionej, nie maja powodów, by ją bezpodstawnie oskarżać. Dodatkowo należy zauważyć , iż pokrzywdzony próbował polubownie uzgodnić kwestie odszkodowania bez zawiadamiania Policji.
ŚwiadkowieW.iJ. S.zeznali, iż w momencie wykonywania przez córkę manewru zawracania byli na przed blokiem, w niewielkiej odległości od miejsca manewru, ale nie słyszeli żadnego odgłosu. Nie widzieli całości manewru.
Sąd nie dał wiary zeznaniom tych świadków, albowiem charakterystyczny dźwięk był słyszalny nawet w budynku, stad też nieprawdopodobnym jest, iż nie słyszeli go rodzice obwinionej znajdujących się na zewnątrz.
Biegły z zakresu ruchu drogowego, po analizie akt sprawy oraz oględzinach pojazdów i miejsca zdarzenia stwierdził, iż w przedstawionych przez świadków okolicznościach, w trakcie manewru zawracania mogło dojść do kontaktu pojazdów i powstania w pojeździeF.ujawnionych podczas oględzin uszkodzeń. W ocenie biegłego, charakter, rozmiar i umiejscowienie zidentyfikowanych uszkodzeń pojazdów w pełni korespondują ze sobą.
Sąd dał wiarę opinii biegłego, bowiem jest ona jasna, spójna i pełna. Biegły w sposób wyczerpujący odpowiedział na stawiane mu pytani, a swoje stanowisko uzasadnił.
Kierujący pojazdem przy omijaniu jest obowiązany zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość (art. 23 ust. 1 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym). Przy tym manewrze istotne znaczenie ma odstęp. Tu ustawodawca - podobnie jak przy wymijaniu - wskazał, że odstęp ów ma być bezpieczny, nie podając żadnych parametrów.
W ocenie Sądu, obwiniona zdawała sobie sprawę, iż w tracicie wykonywanego manewru omijania doprowadziła do uszkodzenia pojazduF.. Stąd, zgodnie zart. 44 ust 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, winna zatrzymać pojazd. Dobre obyczaje zaś zobowiązywałyby ją do pozostawienia informacji o zdarzeniu i swoich danych.
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sadu , wina obwinionej jest ewidentna i została jej udowodniona. Sąd zmienił jedynie opis czynu, biorąc pod uwagę fakt, iż powstały co do obecności w pojeździe obwinionej pasażera. Wątpliwości. Stąd należał przyjąć, iż w trakcie zdarzenia obwiniona w pojeździe znajdował się sama i tym samym nie spowodowała zagrożenia bezpieczeństwa dla innych uczestników. Obwiniona dopuściła się wykroczeń zart. 97jkw w zwe zart. 23 ust 1 pkt 2 i art. 44 ust 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowymi z mocy tego przepisu została skazana i wymierzono je karę jak w sentencji wyroku.
Wymierzając obwinionej karę, Sąd miał na uwadze dotychczasową niekaralność obwinionej za wykroczenia drogowe.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, kara wymierzona obwinionej jest adekwatna do stopnia jej zawinienia i społecznej szkodliwości jej czynu. Tak ukształtowana wpłynie na obwinioną wychowawczo i zapobiegawczo oraz spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej.
Wobec skazania obwiniona została obciążana kosztami postepowania i opłatą.