Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1181/15
Data wyroku: 2015-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art 184  ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu  ubezpieczeń społecznych

Sygn. aktVIII U 1181/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Iwona Sławińska

po rozpoznaniu w dniu16 grudnia 2015 r. w Gliwicach
sprawyS. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaS. K.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia16 czerwca 2015  r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuS. K.prawo do emerytury od(...)
(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sygn. akt. VIII U 1181/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 czerwca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ.odmówił ubezpieczonemuS. K.prawa do emeryturyw niższym wieku w oparciu oart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748, ze zm.) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnieniaw szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A, bowiem ZUS uznał mu za udowodnione jedynie 6 lat i 9 miesięcy takiej pracy. Do okresów takiej pracy ZUS nie uwzględnił zatrudnienia od 7 maja 1976r. do 31 marca 1992r. ponieważ ubezpieczony nie przedłożył świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach.
W odwołaniu od powyższej decyzji oraz w toku procesu ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury od daty powstania prawa. Podniósł, że zgodnie z przedłożonymi przez niego świadectwamii zaświadczeniami oraz zeznaniami świadków, o przesłuchanie których wnosił, wykonywał pracę w warunkach szczególnych w całym spornym okresie zatrudnieniawPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wG.Zakład (...). Tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do wcześniejszej emerytury.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił co następuje:
UbezpieczonyS. K.,urodzony (...)jest uprawniony do świadczenia przedemerytalnego, natomiast w dniu 9 czerwca 2015r. złożył wnioseko emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Ubezpieczony 60 lat ukończył(...)
Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999r., legitymuje się okresem składkowymi nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, z tym, że w ocenie ZUS udowodnił jedynie6 lat i 9 miesięcy okresów pracy w szczególnych warunkach.
Po przeanalizowaniu sprawy ZUS w dniu 16 czerwca 2015r. wydał decyzję odmowną.
Organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję nie uznał za pracę w warunkach szczególnych, zatrudnienia w okresie od 7 maja 1976r. do 31 marca 1992r. na stanowisku kierowcy wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wG.Zakład (...), z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracw szczególnych warunkach. Równocześnie ZUS uwzględnił do takiej pracy okres zatrudnienia odwołującego na takim samym stanowisku wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wG.w okresie od 1 kwietnia 1992r. do 31 grudnia 1998r.
W postępowaniu przed Sądem ubezpieczony, domagał się uznania za pracęw warunkach szczególnych całego okresu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wG.Zakład (...).
W toku procesu Sąd ustalił, iżPrzedsiębiorstwo Budownictwa (...)wG.było przedsiębiorstwem wykonującym różnego rodzaju prace budowlane na rzecz innych podmiotów, w tym również zagranicznych. W ramach tej firmy był też wydzielonyZakład (...), który dysponował ciężkim sprzętem budowlanym i bazą samochodów ciężarowych służących do transportu materiałów na potrzeby wykonywanych robót budowlanych. W bazie sprzętowej funkcjonował też warsztat naprawczy wyposażony w 4 kanały remontowe. W warsztacie było zatrudnionych około 20 mechaników samochodowych, którzy nie mieli sztywnego podziału funkcjii wykonywali swoje obowiązki służbowe, w zależności od przydzielenia konkretnej pracy, w kanałach remontowych, w pozostałej części warsztatu, ale również wyjeżdżali do awarii w ramach pogotowia technicznego. Nie było natomiast mechaników pracujących stalew kanałach remontowych. Z kolei kierowcy samochodów ciężarowych zajmowali się wyłącznie ich prowadzeniem. Jedynie sporadycznie, gdy w trasie nastąpiła drobna usterka możliwa do usunięcia bez dużego nakładu pracy i urządzeń warsztatowych, kierowca mógł taką awarię usunąć. Sytuacje takie zdarzały się jedynie sporadycznie, bowiemw większości przypadków wzywane było pogotowie techniczne, które zajmowało się usunięciem awarii, bądź zaholowaniem uszkodzonego samochodu do warsztatu. W takich wypadkach kierowca, którego samochód uległ awarii nie uczestniczył w jego naprawie,a przesiadał się na inny. Sytuacja taka była spowodowana brakami kadrowymi wśród kierowców i większą ilością samochodów ciężarowych niż kierowców mogących je obsłużyć. Kierowcy obsługiwali transport materiałów do wszystkich budów i prac budowlanych wykonywanych przez przedsiębiorstwo, w tym również tych wykonywanych za granicą. W trakcie realizacji kontraktów zagranicznych wszyscy pracownicy na danej budowie, w tym również kierowcy, podlegali służbowo kierownikowi takiej budowy.
Ubezpieczony został zatrudniony w tej firmie w dniu 7 maja 1976r. Początkowo był jednym z mechaników zatrudnionych w warsztacie naprawczym i zajmował się wszystkimi opisanymi wyżej pracami naprawczymi. Jego praca w tym okresie nie była wykonywana stale w kanałach remontowych.
Z dniem 25 października 1982r. ubezpieczony uzyskał pozytywny wynik testu psychotechnicznego, uprawniający go do wykonywania zawodu kierowcy w kategoriach zawodowych B + C / zaświadczenie w aktach osobowych ubezpieczonego, karta nienumerowana/. Od tego czasu na stałe został przeniesiony do grona kierowców obsługujących samochody ciężarowe. Za pomocą samochodówS.,J.i Kamaz przewoził materiały budowlane z fabryk i hurtowni budowlanych wD.,B.iP.do miejsca wykonywania konkretnych robót budowlanych.W tym czasie jeździł tymi samochodami codziennie przez 8 godzin na dobę, przeważnie jednak długość tras wymuszała dłuższy dobowy wymiar czasu pracy. W tym czasie nie był kierowany do innych pracy i nie obsługiwał samochodów mniejszych niżS., który miał ładowność powyżej 4 ton. Bywało też tak, że ubezpieczonego kierowano do pogotowia technicznego, jednak w takim wypadku zajmował się jedynie kierowaniem samochodem tego pogotowia, który był specjalnie przystosowanym samochodemS.. W tym czasie nie uczestniczył w naprawach, a jedynie dowoził ekipy naprawcze na miejsce awariii odjeżdżał po mechaników do innej awarii, bądź też holował uszkodzony pojazd.
W roku 1988 ubezpieczony wraz z częścią pracowników tego przedsiębiorstwa został skierowany na budowę eksportową doO.w Czechach, gdzie firma zajmowała się remontami i pracami budowlanymi na rzecz huty. W tym czasie ubezpieczony również przez pełne dniówki robocze pracował wyłącznie jako kierowca(...). Były to samochody o całkowitym dopuszczalnym ciężarze powyżej 3,5 ton. Samochodami tymi transportował materiały niezbędne do prowadzonych prac remontowo – budowlanych, po które jeździł doB.,K., a także do Polski. Równieżi w tym wypadku długość tras wymuszała pracę powyżej 8 godzin na dobę.
Dodatkowo Sąd ustalił, że w z dniem 31 marca 1992r.Przedsiębiorstwo Budownictwa (...)wG.przestało istnieć. Równocześnie kierownik budowy eksportowej, na którą skierowano ubezpieczonego, założył z dniem 1 kwietnia 1992r. własne przedsiębiorstwo pod nazwąPrzedsiębiorstwo Budownictwa (...)wG.. Z tym samym dniem przejął on wszystkich pracowników zlikwidowanegoPrzedsiębiorstwa Budownictwa (...)iUsług (...)wG., którzy byli zatrudnieni na kierowanej przez niego budowie eksportowej. Również ubezpieczony z tym samym dniem stał się pracownikiem nowego pracodawcy, natomiast charakter i wymiar jego pracy nie uległ żadnej zmianie. Nowy pracodawca, z momentem ustania zatrudnienia odwołującego, wystawił mu świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych w oparciu o które ZUS uwzględnił mu okresy takiej pracy.
Razem z ubezpieczonym w spornym okresie jak również wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wG.pracowaliA. S.iL. W.– zatrudnieni na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych.
Ubezpieczony nie jest członkiem OFE.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, zeznań świadkówA. S.iL. W.(zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 16 grudnia 2015r. minuty od 5.06 i nast.), wyjaśnień odwołującego (zapis nagrania protokołu z rozprawy w dniu 16 grudnia 2015r. minuty od 46.03 i nast.), a także akt osobowych ubezpieczonego dołączonych do akt niniejszej sprawy.
Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i spójny, a tym samym za wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych oraz na rozstrzygnięcie sprawy.W szczególności Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i samego ubezpieczonego, w zakresie w jakim potwierdzają mieszany charakter jego pracy jako mechanika, tj. wykonywanej jedynie częściowo w kanałach remontowych, a w pozostałym zakresie poza tymi kanałami, bowiem jedynie w tym zakresie zeznania świadków i wyjaśnienia ubezpieczonego się wzajemnie potwierdzają. Natomiast odnośnie potwierdzenia pracy ubezpieczonego jako kierowcy samochodu ciężarowego Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i samego ubezpieczonego jedynie w zakresie w jakim znajdują potwierdzenie w dokumentacji osobowej odwołującego, tj. za okres jego pracy od 25 października 1982r. Równocześnie Sąd nie uwzględnił tych zeznań w zakresie potwierdzenia pracy ubezpieczonegow charakterze kierowcy samochodu ciężarowego w okresie poprzedzającym tę datę, bowiem z całą pewnością w tym dniu ubezpieczony pozytywnie przeszedł badania psychomotoryczne i niewątpliwie od tej daty mógł zawodowo wykonywać pracę kierowcy kategorii B+C.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego jest zasadne.
Stosownie do treściart. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748) w powiązaniu z§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat
2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których pracaw szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emeryturyw wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

W myśl ust. 2 emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanejw warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Ubezpieczony ukończył 60 lat życia, nie jest członkiem OFE, nadto wykazał 25 lat okresów zatrudnienia. Kwestie te nie były sporne.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem ZUS uznał mu za udowodnione jedynie 6 lat i 9 miesięcy takiej pracy.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd przyjął, że ubezpieczony posiada wymagany 15 letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony niewątpliwie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracew szczególnych warunkach w okresie zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wG.Zakład (...)od25 października 1982r. do 31 marca 1992r., bowiem z pewnością od 25 października 1982r. uzyskał możliwość zawodowego wykonywania pracy kierowcy kategorii B+C.
W okresie tym ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wyłącznie jako kierowca samochodu ciężarowego o całkowitym ciężarze dopuszczalnym powyżej 3,5 ton. Pracę wykonywał codziennie przez pełne dniówki robocze, a przeważnie w godzinach ponadnormatywnych.
Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów wymienione zostaływ wykazie A, dział VIII, poz. 2, stanowiącym załącznik doRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.).
Tak więc odwołujący w spornym okresie od 25 października 1982r. do 31 marca 1992r., wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wyłącznie pracew szczególnych warunkach, określone w wykazie takich prac.
Bez znaczenia pozostaje, że pracodawca nie wystawił mu za ten okres świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Fakt wykonywania takiej pracy został bowiem wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów.W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracyw warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
Należy też zauważyć, że po zakończeniu spornego okresu, odwołujący warzz innymi pracownikami i częścią dotychczasowego pracodawcy został przejęty przez nowego pracodawcę i charakter oraz wymiar jego pracy nie uległy zmianie. Wręcz przeciwnie w dalszym ciągu pracował w tym samym miejscu, natomiast nowy pracodawca potwierdził mu wykonywanie pracy w warunkach szczególnych za okres zatrudnienia w nowej firmie.
Mając zatem na uwadze wszystkie powyższe rozważania, należało uznać, żeS. K.legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. 15 letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Wobec faktu, że chwilą ukończenia wieku 60 lat ubezpieczony spełnił wszystkie przesłanki uprawniające go do wcześniejszej emerytury, Sąd z mocyart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od(...), tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego.
(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek