Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 130/15
Data wyroku: 2015-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Grzybowska, Iwona Podwójniak, Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 415 kc

Sygn. akt I Ca 130/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska
Sędziowie SO Iwona Podwójniak
SR (del.) Ewa Grzybowska
Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. w Sieradzu
na rozprawie sprawy
z powództwa(...) SAwL.
przeciwkoM. G.
z udziałem interwenienta ubocznegoTowarzystwa (...) SAwW.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu
z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I C 1023/13

1
oddala apelację;

2
zasądza od powoda(...) SAwL.na rzecz pozwanegoM. G.kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym;

3
zasądza od powoda(...) SAwL.na rzecz interwenienta ubocznegoTowarzystwa (...) SAwW.kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt I Ca 130/15

UZASADNIENIE
Pozwem, który wpłynął do Sądu Rejonowego w Wieluniu w dniu 09 grudnia 2013 r., powód(...) S.A.wL.wniósł o zasądzenie od pozwanegoM. G.kwoty 2.303,75 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 26 stycznia 2011 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik powoda wskazał, że w dniu 03 grudnia 2010 r. w miejscowościK.w wyniku niedostosowania prędkości do panujących warunków atmosferycznych przez pozwanego kierującego pojazdem markiR.doszło do kolizji, na skutek której uszkodzeniu uległy dwa słupy energetyczne w linii 0,4 kV zasilanej ze stacjiS.ul. (...). W dniach 03 - 30 grudnia 2010 r. powód dokonywał wymiany uszkodzonych słupów energetycznych. Za wykonaną pracę w dniu 31 grudnia 2010 r. powód wystawił pozwanemunotę księgową nr (...)wraz z kalkulacją poniesionych kosztów. Mimo doręczenia tej noty oraz wezwań do dobrowolnej zapłaty pozwany nie uregulował należności.
W odpowiedzi na pozew z dnia 21 stycznia 2014 r. (data wpływu) pełnomocnik pozwanegoM. G.wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz o przypozwanie do udziału w sprawieTowarzystwa (...) S.A.wW.. W uzasadnieniu podniósł, że powód nie wskazał podstawy prawnej swojego żądania, a także zgłosił zastrzeżenia co do prawidłowości obliczenia przez powoda wysokości kosztów wymiany uszkodzonych słupów.
W dniu 25 lutego 2014 r. (data wpływu) interwencję uboczną po stronie pozwanej zgłosiłoTowarzystwo (...) S.A.wW.. Pełnomocnik interwenienta ubocznego wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz(...) S.A.kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Pełnomocnik interwenienta ubocznego podniósł zarzut przedawnienia Wskazał nadto, żeTowarzystwo (...) S.A.wW.po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego wypłaciło powodowi odszkodowanie w kwocie 2.145,45 zł za szkodę powstałą wskutek uszkodzenia przez pozwanego słupa energetycznego w linii 0,4 KV. Zakwestionował żądanie zgłoszone przez powoda, gdyż - zdaniem interwenienta ubocznego – wypłacone odszkodowanie w całości zaspokaja roszczenie z powodu szkody, zaś powód nie wykazał, aby w wyniku zdarzenia z dnia 10 grudnia 2010 r. uszkodzeniu uległy dwa słupy energetyczne.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt IC 1023/13 Sąd Rejonowy w Wieluniu powództwo oddalił i zasądził tytułem zwrotu kosztów procesu od powoda na rzecz pozwanego kwotę 617 zł i na rzecz interwenienta kwotę 647 zł.
Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach i wnioskach:
W dniu 03 grudnia 2010 r. w miejscowościK.kierujący samochodem markiR.M. G.wpadł w poślizg na oblodzonej nawierzchni jezdni i uderzył tym pojazdem w betonowy słup energetyczny linii 0,4 kV zasilanej ze stacjiS.. Na skutek tego zdarzenia słup energetyczny uległ uszkodzeniu.M. G.zawiadomił Policję o zdarzeniu, po czyn udał się do miejsca rozładunku przewożonego przez siebie miału. Następnie sam zgłosił się na Posterunek Policji wS..
Powód dowiedział się o zdarzeniu w dniu 03 grudnia 2010 r. Tego samego dnia rozpoczął prace naprawcze, które trwały do 30 grudnia 2010 r. W wyniku tych prac w miejsce uszkodzonego zamontował nowy podwójny słup i sporządził kalkulację poniesionych w związku z tym kosztów na łączną kwotę 4.429,20 zł.
W dniu 13 grudnia 2010 r. do Komisariatu Policji wS.wpłynęło pismo powoda z prośbą o ustalenie sprawcy uszkodzenia słupów betonowych w linii niskiego napięcia. W dniu 20 grudnia 2010 r. powód otrzymał informację w postaci notatki urzędowej z miejsca zdarzenia, z której wynikało, iż sprawcą zdarzenia byłM. G.posiadający ubezpieczenie OC pojazdów wTowarzystwie (...) S.A.wW..
Powód wystawiłnotę księgową nr (...)na kwotę 4.429,20 zł i obciążył niąTowarzystwo (...) S.A.wW.z tytułu zwrotu kosztów wymiany dwóch słupów w linii niskiego napięcia uszkodzonych w dniu 03 grudnia 2010 r. Ubezpieczyciel w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego uznał swoją odpowiedzialność i wypłacił powodowi kwotę 2.125,45 zł. Odmówił uwzględnienia żądania w pozostałym zakresie.(...) S.A.wskazał, że z notatki policyjnej wynika, iż uszkodzeniu uległ jeden słup energetyczny i w związku z tym sporządził kosztorys na jego wymianę z uwzględnieniem konieczności opuszczenia przewodów energetycznych oraz kosztów dojazdów sprzętu na miejsce zdarzenia, które przyjął zgodnie z rozliczeniem przedstawionym przez powoda.
Powód nie odwołał się od decyzjiTowarzystwa (...) S.A.wW.. W dniu 22 listopada 2013 r. wezwał natomiastM. G.do zapłaty pozostałej kwoty w wysokości 2.303,75 zł. Pozwany nie odpowiedział na wezwanie do zapłaty.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy nie uwzględnił zarzutu przedawnienia. Uznał, że powództwo podlega oddaleniu, gdyż powód nie wykazał wysokości poniesionej szkody.
Powyższy wyrok pełnomocnik powoda zaskarżył w całości, zarzucając:

a
błędne ustalenie, że powód nie wykazał wysokości szkody oraz błędne przyjęcie, że do wykazania szkody zawsze konieczne jest powołanie dowodu z opinii biegłego, podczas gdy pozwany nie kwestionował prawdziwości ani rzetelności dokumentów złożonych przez powoda,

b
naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.art. 6 k.c.poprzez nieprawidłowe uznanie, że ciężar udowodnienia kosztów poniesionych przez powódkę w związku z naprawieniem szkody leży po stronie powodowej w sytuacji, gdy powódka wystąpiła z roszczeniem o przywrócenie stanu poprzedniego poprzez zapłatę odszkodowania pieniężnego, wobec czego ciężar udowodnienia faktu, że(...) S.A.z siedzibą wL.Oddział(...)przywracając stan poprzedni poniosła niższe koszty niż kwota 2.303,75 zł spoczywał na stronie pozwanej.

W konsekwencji wniósł zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania przed sądem pierwszej i drugiej instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedziach na apelację zarówno pełnomocnik pozwanego, jak i pełnomocnik interwenienta ubocznego wnieśli o jej oddalenie i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego i interwenienta ubocznego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za II instancję, według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja strony powodowej jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew wywodom skarżącego Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnego z zarzucanych uchybień, a przeprowadzone rozważania prawne i ich argumentacja zawarte w uzasadnieniu kwestionowanego wyroku zasługują na pełną akceptację. Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Sąd Rejonowy poddał wnikliwej ocenie materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania. Podkreślenia jedynie wymaga, iż pozwany nie był samoistnym posiadaczem samochodu, który prowadził w chwili zdarzenia, wykonywał pracę kierowcy, co w istocie jest w sprawie faktem bezspornym. Jeżeli dojdzie do powstania szkody wyrządzonej przez ruch pojazdu prowadzonego przez kierowcę – pracownika odpowiedzialność na zasadzie ryzyka ponosi pracodawca – samoistny posiadacz pojazdu, a za niego z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, zakład ubezpieczeń (vide: wyrok S.A. w Łodzi z dnia 16 maja 2012 r. sygn. akt I ACa 1137/11). Odpowiedzialność samoistnego posiadacza pojazdu na zasadzie ryzyka nie wyłącza odpowiedzialności kierowcy - na podstawieart. 415 k.c.– wobec poszkodowanego. W takiej sytuacji posiadacz i kierowca odpowiadają solidarnie.
W procesie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym koniecznym jest, aby powód wskazał szkodę, którą poniósł, oraz pozostające z nią w adekwatnym związku przyczynowym zdarzenie będące jej źródłem. Szkodą jest każdy uszczerbek w dobrach chronionych przez prawo (życie, zdrowie, wolność, majątek). Szkoda majątkowa polega na różnicy między obecnym stanem majątku poszkodowanego a stanem, jaki istniałby, gdyby nie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.
W niniejszej niespornym jest, że pozwany był sprawcą zdarzenia, na skutek którego powód poniósł szkodę. Bezspornym jest także, że powód zgłosił szkodę w wysokości 4.429,20 zł wTowarzystwie (...) S.A.wW., w którym ubezpieczony był samochód prowadzony przez pozwanego i uzyskał od ubezpieczyciela odszkodowanie w wysokości 2.125,45 zł. Już w toku postępowania likwidacyjnego(...) S.A.wW.zakwestionował bowiem wskazaną przez powoda wysokość szkody. Żądanie powoda w tym zakresie w odpowiedzi na pozew zakwestionował również pozwany. Mimo takiego stanowiska pozwanego i interwenienta ubocznego powód, poza własną kalkulacją kosztów wymiany słupów, nie zaoferował żadnych dowodów pozwalających na ustalenie i przyjęcie rzeczywistej wysokości poniesionej szkody. Mylne jest zapatrywanie powoda, iż na gruncie odpowiedzialności deliktowej zart. 415 k.c., to pozwany winien wykazać wysokość szkody poniesionej przez powoda, jeśli kwestionuje wysokość żądanego odszkodowania.
Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszeniaart. 6 k.c.Kwestionowanie prawidłowości uznania przez sąd, że przeprowadzone dowody nie są wystarczające do przyjęcia za udowodnione okoliczności, których ciężar udowodnienia spoczywał na jednej ze stron, może nastąpić jedynie w drodze zarzutu naruszenia odpowiednich przepisów prawa procesowego, nie zaśart. 6 k.c.
Zgodnie z zasadami procesu cywilnego (art. 232 k.p.c.,art. 3 k.p.c.,art. 6 k.c.) ciężar gromadzenia materiału dowodowego spoczywa na stronach. Istota tych zasad sprowadza się do ryzyka poniesienia przez stronę ujemnych konsekwencji braku wywiązania się z powinności przedstawienia dowodów. Wskazane przepisy określają reguły dotyczące dochodzenia i dowodzenia roszczeń. Przepisart. 6 k.c.określa reguły dowodzenia, a zatem przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia. Skutkiem niewykazania przez stronę prawdziwości twierdzeń o faktach istotnych dla sprawy jest natomiast to, że twierdzenia takie zasadniczo nie będą mogły leżeć u podstaw rozstrzygnięcia. Sąd nie jest zobowiązany do zarządzania dochodzenia w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Nie ma też obowiązku przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza w sytuacji, gdy wszystkie strony procesu reprezentowane są przez fachowych pełnomocników. Obowiązkiem powoda jest przytoczenie okoliczności faktycznych, z których wywodzi roszczenie i wskazanie na dowody, których przeprowadzenie potwierdzi zasadność jego twierdzeń o faktach. Wszystkie okoliczności faktyczne doniosłe dla rozstrzygnięcia sprawy i składające się na podstawę faktyczną rozstrzygnięcia muszą mieć oparcie w dowodach przeprowadzonych w toku postępowania, o ile nie są objęte zakresem faktów przyznanych przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości, oraz co do faktów niezaprzeczonych (vide: wyrok S.A. w Katowicach z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt I ACa 677/14). To interes strony nakazuje jej podjąć wszelkie czynności procesowe w celu udowodnienia faktów, z których wywodzi korzystne skutki prawne.
Mając na uwadze powyższe zasady Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, iż powód nie wywiązał się z obowiązku wykazania faktów, z których wywodził skutki prawne. Ocena ta nie może być uznana za dowolną, znajduje bowiem oparcie w całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które poparł rzetelną analizą zebranych dowodów, wyjaśnił podstawę prawną wyroku i przytoczył szczegółowo argumentację jurydyczną, która doprowadziła do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Z tych wszystkich wskazanych wyżej względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację jako bezzasadną.
O kosztach postępowania apelacyjnego, obejmujących wynagrodzenie pełnomocników, zasądzonych od powoda na rzecz pozwanego Sąd orzekł w oparciu oart. 98 § 1 k.p.c.w zw. z§ 6 pkt 3w zw. z§ 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zaś na rzecz interwenienta ubocznego na postawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.iart. 107 k.p.c.oraz w zw. z§ 6 pkt 3w zw. z§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).