Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 1180/14
Data wyroku: 2015-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Śpiewla –, Magdalena Kurczewska-Śmiech
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. akt XI Ka 1180/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2015r.
Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:Przewodniczący: SOKatarzyna Żmigrodzka
Sędziowie: SOWłodzimierz Śpiewla – spr.
SOMagdalena Kurczewska - Śmiech
Protokolant: st. prot. Małgorzata Polaczek
przy udziale Prokuratora Doroty Kalinowskiej
po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015r.
sprawyE. F.,D. B.
oskarżonych zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kki in.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Puławach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Rykach
z dnia 15 lipca 2014r. sygn. akt VII K 47/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonychE. F.iD. B.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Rykach do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt XI Ka 1180/14

UZASADNIENIE

I
E. F.została oskarżona o to, że w dniu 21 maja 2003 r. wP.przedkładając jako autentyczny podrobiony odręczny testament usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 69 500 zł po zmarłymZ. P.na podstawie wyroku sądowego, przez podstępne wprowadzenie w błąd Sądu o nabyciu spadku po zmarłym na podstawie testamentu własnoręcznego i złożenia do Sądu Rejonowego w Puławach I Wydział Cywilny wniosku o zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie z wnioskuI. P.o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłymZ. P., lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na orzeczenie wydane w dniu 27 sierpnia 2007 r. za nr I Ns 331/03 oddalające wniosek;

to jest o przestępstwo określone wart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

II
D. B.została oskarżona o to, że w okresie od 15 kwietnia 2001 r. do dnia 21 maja 2003 r. daty dziennej bliżej nieustalonej wP.udzieliła pomocnictwaE. F.w usiłowaniu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 69 500 zł po zmarłymZ. P.na podstawie wyroku sądowego, przez podstępne wprowadzenie w błąd Sądu o nabyciu spadku przezE. F.po zmarłymZ. P.na podstawie testamentu własnoręcznego, ułatwiając popełnienie tegoż czynu przez uwiarygodnienie swoim podpisem podrobionego testamentu, następnie przedłożonego przezE. F.jako autentyczny przed Sądem Rejonowym w Puławach I Wydział Cywilny w celu zmiany postanowienia Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie z wnioskuI. P.o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłymZ. P., lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na orzeczenie wydane w dniu 27 sierpnia 2007 r. za nr I Ns 331/03 oddalające wniosek;

to jest o przestępstwo określone wart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Wyrokiem z dnia 15 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w Puławach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wR.:

I
oskarżonąE. F.uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył jej karę roku pozbawienia wolności;

II
oskarżonąD. B.uznał za winną tego, że w nieustalonej dacie przed dniem 21 maja 2003 roku wP.udzieliła pomocnictwaE. F.w usiłowaniu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości 69 500 zł po zmarłymZ. P.na podstawie wyroku sądowego, przez podstępne wprowadzenie w błąd Sądu o nabyciu spadku przezE. F.po zmarłymZ. P.na podstawie testamentu własnoręcznego ułatwiając popełnienie tegoż czynu przez uwiarygodnienie swoim podpisem podrobionego testamentu, następnie przedłożonego przezE. F.jako autentyczny przed Sądem Rejonowym w Puławach I Wydział Cywilny w celu zmiany postanowienia Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 czerwca 2002 roku, leczE. F.zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na orzeczenie wydane w dniu 27 sierpnia 2007 roku w sprawie I Ns 331/03 oddalające wniosek to jest czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 22 § 1 k.k.w zw. zart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył jej karę roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonych w stosunku do oskarżonychE. F.iD. B.kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący po 2 (dwa) lata;

IV
na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonychE. F.iD. B.kary grzywny w liczbie po 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł (dziesięć złotych);

V
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wR.adw.M. S.kwotę 2273,04 zł (dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy złote cztery grosze) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej oskarżonejE. F.z urzędu;

VI
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wL.adw.A.P.-S.kwotę 2273,04 zł (dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy złote cztery grosze) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej oskarżonejD. B.z urzędu;

VII
zwolnił oskarżone od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Apelacje od powyższego wyroku wnieśli prokurator i obrońcy oskarżonych.
Prokuratorna podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonychE. F.iD. B.i powołując się naart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.,art. 437 k.p.k.zarzucił obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie 413§ 2 pkt 1 k.p.k., polegającą na niedokładnym określeniu czynu przypisanego oskarżonym w wyrokiem wyrażającą się w zaniechaniu ujęcia w jego opisie wszystkich znamion przypisanego przestępstwa.
Podnosząc powyższe prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonejD. B.adw.A. S.na zasadzieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.zaskarżyła powyższy wyrok w części dotyczącej oskarżonejD. B.. Na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzuciła:

1
obrazę przepisów prawa procesowego, tj.art. 2 § 1 pkt 1 i § 2, art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.i7 k.p.k., stanowiącą podstawę wydanego wyroku, a mającą wpływ na jego treść, poprzez błędne przyjęcie przekraczające swobodną ocenę dowodów naruszające zasadę domniemania niewinności, oskarżonej za winą zarzucanego jej czynu oraz wydanie wyroku skazującego bez istnienia dowodów uprawdopodabniających fakt popełnienia przez oskarżoną przestępstwa, w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że oskarżona dopuścił się zarzucanego jej czynu;

2
obrazę przepisów prawa procesowego, tj.art. 7 k.p.k.polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów przez dokonanie oceny zarówno zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonej w sposób całkowicie dowolny;

3
obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., stanowiący podstawę wydanego wyroku poprzez niesłuszne uznanie, iż oskarżonaD. B.udzieliła pomocnictwaE. F.w usiłowaniu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ułatwiając popełnienie tego czynu poprzez uwiarygodnienie swoim podpisem podrobionego testamentu, w sytuacji gdy przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, aby oskarżonaE. F.usiłowała popełnić zarzucane jej przestępstwo, a w konsekwencji oskarżonaD. B.nie udzieliła pomocnictwa w jego popełnieniu;

4
mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę tego wyroku, a polegający na przyjęciu, że oskarżona popełniła czyn zarzucany jej aktem oskarżenia, podczas gdy zebrany materiał dowodowy i prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi.

Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty obrońca oskarżonejD. B.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonejD. B., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonejE. F.adw.M. S.na podstawieart. 444 k.p.k.zaskarżyła w całości wobec oskarżonejE. F.powyższy wyrok, zarzucając:

I
mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę przepisów procedury karnej:

1
art. 92 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na poświęceniu niemal całości rozważań zamieszczonych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podrobieniu testamentuZ. P., z przyjęciem jednak na str. 2 uzasadnienia wyroku – „W dacie bliżej nieustalonej przed dniem 7 listopada 2001 rokuZ. P.sporządził testament, w którym swój majątek zapisałE. F.”, co kategorycznie wyjaśniło tę sferę stanu faktycznego na korzyść oskarżonejE. F., bez dokładnego natomiast rozważenia okoliczności dotyczących zarzucanychE. F.czynności sprawczych: tj. przedłożenia w postępowaniu spadkowym, w wymaganym tu zamiarze bezpośrednim, podrobionego testamentuZ. P.– z usiłowaniem doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia pozostałym po nim mieniem przez wprowadzenie w błąd Sądu orzekającego w postępowaniu spadkowym, z których jedno ustalenie wyklucza drugie, gdyż przedmiotowy testament sporządzony w dniu 15 kwietnia 2001 r., a więc w dacie zgodnej w w/w ustaleniem Sądu Orzekającego – przed dniem 7 listopada 2001 r., wykluczał jakikolwiek motyw przedłożenia testamentu podrobionego;

2
art. 4 k.p.k.przez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonejE. F., a w szczególności:

a
ustaleń Sadu Rejonowego zamieszczonych na str. 4-5 uzasadnienia wyroku w przedmiocie najbliższego związku partnerskiego pomiędzyZ. P.a oskarżonąE. F.i jego woli przekazania na rzecz oskarżonejE. F.pozostałego po nim majątku,

b
zeznań świadków uznanych przez Sąd za wiarygodnych:



L. B., który wiedział, żeZ. P.sporządził testament na rzeczE. F.,J. P., któremuZ. P.okazywał testament sporządzony na rzeczE. F.,K. S., która była obecna w domuZ. P.przy sporządzeniu przez niego przedmiotowego testamentu (dodając m. in., że testament został napisany przezZ. P.bardzo niezdarnym pismem),

a także z opinii biegłegoT. K., której Sąd Rejonowy w ogóle nie rozważył w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, podającego, że nie można jednoznacznie stwierdzić aby pierwsza strona testamentu została sporządzona przez oskarżonąE. F., a wszyscy 4-j opiniujący biegli przeczą aby oskarżonaE. F.sporządziła drugą stronę testamentu;

3
art. 7 k.p.k.przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na nie uwzględnieniu powyższych okoliczności;

4
art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez zamieszczenie w uzasadnieniu wyroku ustaleń w istotnej części sprzecznych, o czym wyżej oraz niewystarczające wskazanie jakie fakty Sąd uznał za udowodnione, bądź nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, co w szczególności ma odniesienie do opinii biegłych, dowodów uznanych przez Sąd za preferencyjne dla ustalenia stanu faktycznego, gdyż opinie biegłych są sprzeczne z dowodami osobowymi, co wynika z zaawansowanego stanu ciężkiego schorzeniaZ. P.w dacie testowania, skutkującego m. in. niezdarność pisma (w/w świadekK. S.), przez co materiał porównawczy pisma testatora mógł być nieadekwatny dla prawidłowego opiniowania z porównania pisma;

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na wyprowadzeniu nieprawidłowego wniosku z zebranego w sprawie materiału dowodowego o winie oskarżonej, podczas gdy w rzeczywistości obiektywna ocena materiału dowodowego i uwzględnienie w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności stanu faktycznego prowadzić powinny do wyroku uniewinniającego.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonejE. F.uprzejmie wniosła:

1
o zmianę powyższego wyroku w całości, w części zaskarżonej, poprzez uniewinnienie oskarżonejE. F., ewentualnie

2
o uchylenie powyższego wyroku w części objętej niniejszą apelacją i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w innym składzie orzekającym.

Nadto wniosła o zasądzenie na rzecz jej kancelarii adwokackiej kosztów za pomoc prawną świadczoną z urzędu, która nie została opłacona ani w całości, ani w żadnej części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje wniesione przez prokuratora i obrońców oskarżonych o ile domagają się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania są zasadne i zasługują na uwzględnienie.
Należy podzielić stanowisko skarżących i stwierdzić, iż Sąd I instancji dopuścił się uchybień w zakresie niemal wszystkich zarzutów stawianych w w/w apelacjach, które powodują, że zapadły wyrok ostać się nie może.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy dopuścił się rażącej obrazyart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.- co trafnie podnosi prokurator – gdyż przypisując oskarżonym popełnienie zarzucanych im czynów pominął fakt, iż opis czynów nie zawierał znamion istotnych z punktu widzenia przyjętej kwalifikacji prawnej.
Opis czynu objętego wyrokiem wymaga dokładnego przedstawienia wszystkich jego elementów mających znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej, bez pomijania któregokolwiek aspektu zachowania oskarżonego należącego do ustawowych znamion danego typu przestępstwa (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.). Jeśli treść zarzutu aktu oskarżenia nie odzwierciedla wszystkich znamion przestępstwa, którego dokonanie sąd oskarżonemu przypisał to obowiązkiem sądu jest poprawienie tego w wyroku. Sąd Rejonowy temu zadaniu nie sprostał i powielił błąd prokuratora zawarty w akcie oskarżenia. Słusznie zaś w apelacji prokurator wskazuje, że skoroE. F.iD. B.zostały oskarżone, a następnie uznane za winne czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 286 § 1 k.k., to opis czynu powinien zawierać sformułowanie odnoszące się do celu, w jakim działały oskarżone pozostającego w korelacji z dyspozycją tego przepisu. Dla przyjęcia odpowiedzialności zart. 286 § 1 k.k.koniecznym jest działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Opis czynu, jakiego popełnienie przypisał Sąd Rejonowy oskarżonymE. F.iD. B.i skazanie ich za ten czyn nie wypełnia ustawowych znamion tego typu przestępstwa. Podkreślić należy, że redakcja rozstrzygnięć zawartych w wyroku nie może nasuwać wątpliwości, za jaki czyn oskarżony ma ponieść odpowiedzialność karną. Opis czynu powinien oddawać całą kryminalną zawartość czynu, jakiego dopuścił się oskarżony a także jego datę i miejsce popełnienia. Konstrukcja opisu czynu nie może opierać się na odwołaniu do aktu oskarżenia ale winna zawierać wszystkie znamiona czynu zabronionego oraz istotne dla kwalifikacji prawnej okoliczności.
Odnosząc się natomiast do zarzutów apelacji obrońców oskarżonych, stwierdzić należy, iż analiza akt sprawy dowodzi, iż Sąd I Instancji w istocie dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego wskazanych w obydwu środkach odwoławczych rzutujących na treść wyroku.
Treść pisemnych motywów orzeczenia, jakie zaprezentował Sąd Rejonowy wskazuje bowiem na jednostronne rozumowanie, eksponujące okoliczności dla oskarżonych niekorzystne, a jednocześnie pomijające lub marginalizując wszystko to, co mogło budzić wątpliwości odnośnie rzeczywistego przebiegu wydarzeń i w efekcie prowadzić do wniosków i ocen odmiennych. Poza sferą zainteresowania Sądu pozostały okoliczności złożenia podpisu przezD. B.oraz wskazywane przez obrońcę oskarżonejE. F.okoliczności związku pomiędzyZ. P.a oskarżonąE. F.i jego woli przekazania na rzecz oskarżonejE. F.pozostałego po nim majątku, jak również zeznania świadków uznane przez Sąd za wiarygodne w szczególności:L. B., który wiedział, żeZ. P.sporządził testament na rzeczE. F.,J. P., któremuZ. P.okazywał testament sporządzony na rzeczE. F.,K. S., która była obecna w domuZ. P.przy sporządzeniu przez niego przedmiotowego testamentu. Sąd Rejonowy nie dokonał także oceny opinii biegłegoT. K.wskazującej, że nie można jednoznacznie stwierdzić aby pierwsza strona testamentu została sporządzona przez oskarżonąE. F., a wszyscy 4-ej opiniujący biegli przeczą aby oskarżonaE. F.sporządziła drugą stronę testamentu.
W tych okolicznościach nie można skutecznie odeprzeć zarzutów apelacji wskazujących na dopuszczenie się przez Sąd obrazy przepisów postępowania, a w szczególnościart. 4, 7 i 410 k.p.k.Przeprowadzona przez Sąd I instancji ocena zgromadzonego materiału dowodowego dalece wykracza poza ramy określone normąart. 7 k.p.k., co powoduje, że jako ocena całkowicie dowolna - nie korzysta z ochrony przewidzianej w tym przepisie. W szczególności ma to odniesienie do opinii biegłych oraz dowodów uznanych przez Sąd za wiarygodne dla ustalenia stanu faktycznego, gdyż opinie biegłych są sprzeczne z dowodami osobowymi. Podnieść również należy, iż uzasadnienie wyroku nie odpowiada wymogom, o jakich stanowi przepisart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., a tym samym czyni nieczytelnym stanowisko sądu tak w zakresie oceny dowodów jak i przypisania oskarżonym czynu w kształcie przyjętym w wyroku.
Ponadto z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego wynika, że miały istnieć dwa dokumenty – testamenty, jeden sporządzony przezZ. P.(przed dniem 7 listopada 2001 r.) i drugi sporządzony przezE. F.(przed dniem 21 maja 2003 r.). Jak wynika z akt sprawy w dniu 15 kwietnia 2001 r. w istocie został sporządzony testament, w którymZ. P.miał rozporządzić swoim majątkiem. Rzecz w tym, iż z ustaleń Sądu nie można w żaden sposób wywnioskować czy testament sporządzony w dniu 15 kwietnia 2001 r. w rzeczywistości został sporządzony przezZ. P., a następnie zaginął, zaś w okresie późniejszym został podrobiony przezE. F., czym może został nakreślony przezE. F.właśnie w dniu 15 kwietnia 2001 r.
Słusznie obrońca oskarżonejE. F.wskazuje również, że Sąd Rejonowy poświęcił niemal całość rozważań zamieszczonych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podrobieniu testamentuZ. P., z przyjęciem jednak na str. 2 uzasadnienia wyroku – „W dacie bliżej nieustalonej przed dniem 7 listopada 2001 rokuZ. P.sporządził testament, w którym swój majątek zapisałE. F.”, bez dokładnego natomiast rozważenia okoliczności dotyczących zarzucanychE. F.czynności sprawczych: tj. przedłożenia w postępowaniu spadkowym, w wymaganym tu zamiarze bezpośrednim, podrobionego testamentuZ. P.– z usiłowaniem doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia pozostałym po nim mieniem przez wprowadzenie w błąd Sądu orzekającego w postępowaniu spadkowym, z których jedno ustalenie wyklucza drugie, gdyż przedmiotowy testament sporządzony w dniu 15 kwietnia 2001 r., a więc w dacie zgodnej w w/w ustaleniem Sądu Orzekającego – przed dniem 7 listopada 2001 r., wykluczał jakikolwiek motyw przedłożenia testamentu podrobionego.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania wskazanych w obu apelacjach a odnoszących się do oceny zasadniczych dowodów, która cechowała się dowolnością, co w tym przypadku miało wpływ na treść orzeczenia jak też brakiem przedstawienia w sposób logiczny i wyczerpujący rozumowania, które doprowadziło Sąd I instancji do wydania wyroku skazującego. Wskazane uchybienia powodują, iż zapadłe rozstrzygnięcie wydane zostało z obraząart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.
Wyżej wskazane względy jak i charakter ujawnionych uchybień obligowały Sąd Okręgowy do uchylenia zaskarżonego wyroku.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości, uwzględniając argumenty zawarte w apelacjach, a następnie zgromadzony materiał dowodowy podda wnikliwej i kompleksowej analizie. Oceny wszystkich dowodów dokona zgodnie z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, w granicach określonych wart. 7 k.p.k.oraz respektując zasady wynikające zart. 4 k.p.k.Na tej podstawie ustali stan faktyczny, który podda właściwej ocenie prawnej wydając orzeczenie z uwzględnieniem poczynionych powyżej uwag, a w razie zaistnienia do tego przesłanek sporządzi uzasadnienie wydanego wyroku, przy czym powinno ono spełniać wymogi przewidziane wart. 424 k.p.k.
Mając na uwadze zaprezentowane powyżej rozważania Sąd Odwoławczy na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.orzekł jak w wyroku.

    Katarzyna Żmigrodzka Włodzimierz Śpiewla Magdalena Kurczewska - Śmiech