Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 164/15
Data wyroku: 2015-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabela Bejger
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: wyrok łaczny

Sygn. akt. II K 164/15

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Izabela Bejger
Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska
w obecności ProkuratoraR..A. G.
po rozpoznaniu dnia 23 listopada 2015 roku
sprawyM. M.
urodz. (...)wG.-D.
synaG.iB.z d.W.
skazanego prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wG.-D.z dnia 9 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 20/15 na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo zart. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątpopełnione w dniu 30 października 2014 roku,
2. Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wG.-D.z dnia 25 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 30/14 na karę łączną 3 (trzech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, za ciąg przestępstw zart. 262 §2 kkw zw. zart. 64 §1 kkiart. 278 §1 kkw zw. zart. 64 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kkpopełniony w okresie od 12 grudnia 2012 roku do 2 lutego 2013 roku oraz za ciąg przestępstw zart. 262 §2 kkw zw. zart. 64 §1 kkpopełnionych w okresie od 9 grudnia 2012 roku do 7 lutego 2013 roku oraz za ciąg przestępstw zart. 279 §1 kkw zw. zart. 64 §1 kkpopełnionych w okresie od 04/05 marca 2009 roku do 31 marca 2009 roku

ORZEKA
I. na mocyart. 569 § 1 kpkw zw. zart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami:

1
Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wG.-D.z dnia 25 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 30/14,

2
Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wG.-D.z dnia 9 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 20/15,

wymierzaM. M.karę łączną 3 (trzech) lat i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia zawarte w łączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu;
III. na mocyart. 577 kpkna poczet orzeczonej w punkcie I wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres odbytej kary pozbawienia wolności ze sprawy VII K. 30/14 od dnia 8 lutego 2015 roku, okres zatrzymania od dnia 13 grudnia 2012 roku do 15 grudnia 2012 roku, oraz okres tymczasowego aresztowania od 7 lutego 2013 roku do dnia 24 kwietnia 2013 roku, od 21 stycznia 2015 roku do dnia 29 stycznia 2015 roku;
IV. zasądza od Skarbu Państwa kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) na rzecz adwokataM. Z.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu;
V. kosztami związanymi z wydaniem wyroku łącznego obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt II K 164/15

UZASADNIENIE
Dyrektor Aresztu Śledczego wT.zawiadomił tutejszy sąd o przesłankach do wydania wyroku łącznego wobec skazanegoM. M.. W treści pisma wskazał, że wobec skazanego wprowadzono do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczone następującymi wyrokami:
- Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą wG.-D.z dnia 9 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 20/15,
- Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą wG.-D.z dnia 25 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 30/14.
Na podstawie karty karnej oraz odpisów wyroków sąd ustalił, żeM. M.został skazany prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wG.-D.z dnia 9 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 20/15 na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo zart. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątpopełnione w dniu 30 października 2014 roku,
2. Sądu Rejonowego w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wG.-D.z dnia 25 marca 2015 roku, sygn. akt VII K 30/14 na karę łączną 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, za ciąg przestępstw zart. 262 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 278 §1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 §2 kkpopełniony w okresie od 12 grudnia 2012 roku do 2 lutego 2013 roku oraz za ciąg przestępstw zart. 262 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełnionych w okresie od 9 grudnia 2012 roku do 7 lutego 2013 roku oraz za ciąg przestępstw zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełnionych w okresie od 04/05 marca 2009 roku do 31 marca 2009 roku (karta karna – k. 25-26, odpis wyroku w sprawie VII K 20/15 – k. 33, odpis wyroku w sprawie VII K 30/14 – k. 34-44).
Z treści opinii o skazanym z Zakładu Karnego wK.wynika, że od 31 sierpnia 2015 roku do 29 grudnia 2015 roku skazany odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie VII K 20/15. Następnie od 29 grudnia 2015 roku do 11 czerwca 2018 roku skazany będzie dobywał karę pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie VII K 30/14 (opinia o skazanym – k. 29-29v).
Zgodnie zart. 85 § 1 kkjeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniemart. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w§ 1-§ 2. Jak wynika zart. 85 § 3 kkpodstawą orzeczenia jednej kary łącznej nie może być kara wymierzona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary podlegającej łączeniu z karą wykonywaną w chwili popełnienia przestępstwa, lub karą łączną, w skład której wchodzi kara, która była wykonywana w chwili popełnienia czynu.
W niniejszej sprawie sąd stwierdził, iż zaszły przesłanki do orzeczenia kary łącznej pozbawienia co do kar orzeczonych w sprawach VII K 20/15 i VII K 30/14. Kary orzeczone w tych sprawach są karami tego samego rodzaju, a zatem podlegają łączeniu. Ponadto jedna z kar podlega wykonaniu w części, druga zaś w całości. Sąd zważył jednocześnie, iż czyny, za któreM. M.został skazany wyrokiem w sprawie VII K 30/14 zostały popełnione przed rozpoczęciem wykonywania kary orzeczonej w sprawie VII K 20/15. Opisane okoliczności wskazują zatem, że zaszły przesłanki zart. 85 kkwarunkujące wydanie kary łącznej obejmującej kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach VII K 20/15 i VII K 30/14.  Przepisart. 86 § 1 kkstanowi, iż sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zasady wymiaru kary łącznej określone w§ 1-3stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna - § 4.  Kierując się wskazaniamiart. 86 § 1 kk, wymiar kary łącznej można było określić od 3 lat i 3 miesięcy (kara najwyższa z podlegających łączeniu), do 3 lat i 7 miesięcy (suma kar podlegających łączeniu). Decydując się na najwyższy wymiar kary, sąd wziął pod uwagę wiele czynników. Przede wszystkim to, że skazany popełnił przestępstwa o różnym charakterze, naruszając znamiona przepisów ustawy dwóch różnych ustaw, tj.Kodeksu Karnegoiustawy o ochronie zwierząt. Przy określaniu kary łącznej sąd uwzględnił także wyjątkowo okrutny charakter przestępstwa zustawy o ochronie zwierząt, za któryM. M.został skazany wyrokiem w sprawie VII K 20/15, a także wielość nagannych zachowań, charakteryzujących się wysokim stopień społecznej szkodliwości, popełnionych w warunkach powrotu do przestępstwa, za które wyżej wymieniony został skazany w sprawie VII K 30/14. Na wymiar orzeczonej kary łącznej istotny wpływ miała również dotychczasowa karalność skazanego. Należy bowiem pamiętać, iż wyrok łączny nie może być traktowany jako promocja dla osób wielokrotnie naruszających porządek prawny, gdyż w przeciwnym wypadku godziłoby to w zasadę sprawiedliwości karania oraz wychowawczą rolę kary. Sąd uwzględnił także fakt, że skazany dopuścił się przestępstw w dość dużej rozpiętości czasowej, bo ostatnie przestępstwa, za które orzeczono wobec niego karę łączną w sprawie VII K 30/14 zostały popełnione w dniu 7 lutego 2013 roku a przestępstwo, za które orzeczono wobec skazanego karę 4 miesięcy pozbawienia wolności zostało popełnione w dniu 30 października 2014 roku. Wskazane okoliczności nie pozwalały zatem na orzeczenie kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji, a nawet na zasadzie zbliżonej do pełnej absorpcji. Zastosowanie zasady pełnej absorpcji, w świetle poczynionych przez sąd ustaleń dotyczących skazanego, powodowałyby, że taka kara byłaby rażąco łagodna i byłaby promocją dla skazanego. W związku z tym należy przyjąć, iż orzeczona kara łączna w najwyższym możliwym wymiarze spełni cele w zakresie prewencji indywidualnej oraz generalnej, stanowiąc czytelny sygnał, iż zachowania skazanego spotkały się ze zdecydowaną reakcją organów wymiaru sprawiedliwości, a instytucja kary łącznej w ramach wyroku łącznego nie służy uzyskaniu kary łagodniejszej.
Jednocześnie sąd uznał, iż w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia zawarte w łączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu, albowiem brak jest przesłanek do jakiegokolwiek łączenia rozstrzygnięć zawartych w tych orzeczeniach.
Na mocyart. 577 kpkna poczet orzeczonej w punkcie I wyroku kary łącznej 3 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności sąd zaliczył skazanemu okres odbytej kary pozbawienia wolności ze sprawy VII K 30/14 od dnia 8 lutego 2015 roku, okres zatrzymania od dnia 13 grudnia 2012 roku do 15 grudnia 2012 roku, oraz okres tymczasowego aresztowania od 7 lutego 2013 roku do dnia 24 kwietnia 2013 roku, od 21 stycznia 2015 roku do dnia 29 stycznia 2015 roku  okres odbytej kary ze sprawy VII K 147/14 od dnia 24 września 2014.
Kierując się brzmieniem§ 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z dnia 3 października 2002 r.) sąd zasądził od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu) na rzecz adwokataM. Z.kwotę 147,60 złotych tytułem pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu.
Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił skazanego od ponoszenia kosztów procesu, uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe, biorąc pod uwagę fakt, iż jest on pozbawiony wolności, nie pracuje oraz nie posiada majątku.