Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1213/15
Data wyroku: 2015-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zawadka, Aleksandra Mazurek, Beata Tymoszów
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze
Podstawa prawna: art. 335 § 1 kpk

Sygn. akt VI Ka 1213/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Aleksandra Mazurek
Sędziowie:  SO Beata Tymoszów
SO Anna Zawadka (spr.)
protokolant: p.o. protokolant sądowyA. G.
przy udziale prokuratora Jerzego Kopeć
po rozpoznaniu dnia 11 grudnia 2015 r.
sprawyK. M., synaE.iE.ur. (...)wC.
oskarżonego o przestępstwo zart. 288 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 17 czerwca 2015 r.    sygn. akt II K 139/15
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.
SSO Beata Tymoszów SSO Aleksandra Mazurek SSO Anna Zawadka
Sygn. akt. VI Ka 1213/15

UZASADNIENIE
K. M.został oskarżony o to, że: w dniu 28.12.2013r. w godz. 23.00-23.50 wW.za blokiemmieszkalnym nr (...)przyul. (...)na parkingu osiedlowym niestrzeżonym działając wspólnie i w porozumieniu dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie nn. narzędziem tylnych szyb w pojazdach marki:V. (...)onr rej. (...)czyli spowodował tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodęM. Z., -C. (...)onr rej. (...)czym spowodowali tym samym straty w wysokości 600 złotych na szkodęM. B.orazT. (...)onr rej. (...)czyli spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodęP. G.oraz dokonali wybicia 6 wąskich szyb znajdujących się w sześciu drzwiach prowadzących na klatki schodowe w bloku mieszkalnym przyul. (...)składającym się z 3 klatek schodowych czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 315,02 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...)oraz wybicie 1 dużej szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...)czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 118,73 złotych gdzie łącznie straty na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...)wyniosły 433,75 złotych;
tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 139/15 Sąd Rejonowy w Wołominie oskarżonegoK. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że przypisanych mu zachowań dopuścił się w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi sprawcami i za to na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 288 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. Zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na swoją korzyść. Wyrokowi temu zarzucił na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.rażącą niewspółmierność wymierzonej kary. Zarzucił także, że nie został doprowadzony na termin rozprawy, wyrok został wydany pod jego nieobecność, a Sąd nie wyznaczył oskarżonemu obrońcy z urzędu.
W konkluzji oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary.

Sąd okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych powodów niż wskazane w środku odwoławczym.
W niniejszej sprawie prokurator złożył w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wniosek o wydanie wobecK. M.wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary.
Nie ma racji skarżący, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów postępowania w związku z jego nieobecnością na posiedzeniu. Sąd Rejonowy, wydając zaskarżony wyrok, nie dopuścił się bowiem rażącego naruszeniaart. 343 § 5 k.p.k.orazart. 117 § 1 i 2 k.p.k.
Zgodnie zart. 117 § 1 k.p.k.uprawnionego do wzięcia udziału w czynności procesowej zawiadamia się o jej czasie i miejscu. Z kolei § 2 powołanegoart. 117 k.p.k.stanowi, że czynności nie przeprowadza się m.in. wtedy, gdy osoba uprawniona nie stawiła się, a brak jest dowodu, że została o niej powiadomiona. Z przepisuart. 343 § 5 k.p.k.wynika zaś, że oskarżony ma prawo wziąć udział w posiedzeniu w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora złożonego w trybieart. 335 § 1 k.p.k.
Na etapie postępowania sądowego Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżony przebywa w Areszcie ŚledczymW.–S.i został prawidłowo zawiadomiony na adres aresztu śledczego o terminie posiedzenia w dniu 17 czerwca 2015r. (k.311), w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora w trybieart. 335 § 1 k.p.k.
W dniu 17 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy, uznając, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia, na podstawieart. 343 § 6 k.p.k.uwzględnił wniosek prokuratora złożony w trybieart. 335 § 1 k.p.k.i wydał wyrok. Odpis orzeczenia również skierowano pod adres aresztu śledczego i przesyłkę odebrał oskarżony w dniu 30 czerwca 2015r. (k. 316).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że oskarżony nie wnosił o odroczenie posiedzenia i doprowadzenie go na termin posiedzenia, przy czym udział oskarżonego w posiedzeniu nie był obowiązkowy. Nawet więc pozbawienie wolności oskarżonego, którego udział w czynności nie jest obowiązkowy, nie stoi na przeszkodzie skutecznemu przeprowadzeniu czynności, skoro oskarżony miał możliwość wyrażenia chęci wzięcia udziału w posiedzeniu za pośrednictwem administracji zakładu karnego. Dopiero wówczas gdyby oskarżony złożył taki wniosek, sąd był obowiązany podjąć decyzję w przedmiocie doprowadzenia oskarżonego na termin posiedzenia i odroczenia w tym celu posiedzenia.
W doktrynie zasadnie wskazuje się, iż w przypadku oskarżonego pozbawionego wolności, sąd powinien zapewnić mu możliwość realizacji uprawnienia do wzięcia udziału w posiedzeniu. W związku z tym sąd powinien jednak pouczyć oskarżonego o możliwości zgłoszenia wniosku o sprowadzenie na posiedzenie. Oskarżony weźmie zatem udział w posiedzeniu, jeżeli złoży taki wniosek i sąd zarządzi jego sprowadzenie lub też bez wniosku oskarżonego sąd lub prezes sądu uzna, iż jego obecność na posiedzeniu jest niezbędna.
Niezależnie jednak od zarzutów podniesionych w apelacji przez oskarżonego należy wskazać, iż niezbędnym warunkiem dla przychylenia się do wniosku złożonego w trybie wart. 335 § 1 k.p.k.i wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, jest stwierdzenie, że "okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości". Chodzi tu o ustalenia, w świetle których zaistnienie czynu, sprawstwo oskarżonego oraz jego wina nie budzą jakichkolwiek zastrzeżeń. Uznając, że oskarżony jest winien, a więc że jest w stanie ponieść w myślart. 1 § 3 k.k.odpowiedzialność karną, nie może być dyskusyjna m.in. kwestia jego poczytalności w chwili czynu. W tym wypadku musi być jasne, że nie wchodzi w rachubę ani wyłączająca w pełni winę niepoczytalność oznaczająca brak możliwości rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swym postępowaniem (art. 31 § 1 k.k.), ani też obniżająca stopień zawinienia, czyli wpływająca z reguły na wymiar kary choćby tylko w jej ustawowych granicach, ograniczona w znacznym zakresie poczytalność (art. 31 § 2 k.k.).
W podsumowaniu tych ogólnych rozważań należy podkreślić, iż użyty wart. 335 § 1 k.p.k.zwrot "okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości" oznacza, że nie zachodzi uzasadniona wątpliwość m.in. co do poczytalności oskarżonego, a więc co do zdolności ponoszenia przez niego winy i w konsekwencji odpowiedzialności karnej.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, trzeba zauważyć, że z wyjaśnień oskarżonego złożonych na etapie postępowania przygotowawczego wyraźnie wynikało, iżK. M.leczył się psychiatrycznie m.in. przebywając w Domu Dziecka wW.oraz przyjmował lekio nazwie A.(o działaniu przeciwdrgawkowym, przepisywany przy leczeniu padaczki) iT.(neuroleptyk stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych). Z akt dozoruD.. 61/13 prowadzonego wobec oskarżonego w innej sprawie wynika, żeK. M.zachowywał się agresywnie wobec członków swojej rodziny, którzy obawiali się jego ataków niekontrolowanej agresji oraz przyjmował leko nazwie C.(wykazujący silne działanie uspokajające, stosowany przy leczeniu urojeń z pobudzeniem psychomotorycznym i zespołów depresyjnych oraz w stanach psychotycznych). Ponadto oskarżony był konsultowany psychiatrycznie i psychologicznie przebywając w AŚW.–S..
Sądowi Rejonowemu nie wolno było nad tą informacją przejść do porządku. W jej świetle kwestia poczytalności oskarżonego, wbrew notatce urzędowej Prokuratora (k.247), a więc zdolności do ponoszenia winy, wcale nie jawiła się jako oczywista. Przeciwnie, powinna była wywołać refleksję o niezbędności powołania co najmniej dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznegoK. M.(art. 202 k.p.k.). W tej sytuacji Sąd Rejonowy zobligowany był uznać, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia prokuratorskiego wniosku i skierować sprawę, w myślart. 343 § 7 k.p.k., do rozpoznania na zasadach ogólnych.
Opisane zaniedbanie sądu stanowiło rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, które musiało skutkować wydaniem orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy zwróci się do administracji Aresztu ŚledczegoW.–S.oraz do Domu Dziecka wW.o nadesłanie dokumentacji dotyczącej leczenia psychiatrycznegoK. M.i przeprowadzi dowód z opinii sądowo –psychiatrycznej odnośnie poczytalności oskarżonegoK. M.w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu oraz aktualnego stanu zdrowia psychicznego, dążąc do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych. Przeprowadzi postępowanie dowodowe i wyjaśni wszechstronnie wszystkie okoliczności sprawy, a następnie przeanalizuje je z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Jeśli uzyskana dokumentacja medyczna potwierdzi uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego w czasie czynu czy też w czasie toczącego się postępowania sądowego, Sąd na podstawieart. 79 § 1 pkt 3lub/i 4k.p.k.powinien ustanowić mu obrońcę z urzędu.
Mając na uwadze zaprezentowane motywy sąd okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.
SSO Beata Tymoszów SSO Aleksandra Mazurek SSO Anna Zawadka