Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 560/15
Data wyroku: 2015-06-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Ziołecka

WYROK

W I M I E N I U

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym - Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Ziołecka
Protokolant: asyst. sędz.M. Ś.
przy udziale Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury OkręgowejM. N.
po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 roku
sprawyP. Ż.oskarżonego zart. 284 § 1 i § 2 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Pile z dnia 12 marca 2015 roku, sygnatura akt II K 63/15

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż przyjmuje, że podstawą zawartego w punkcie III rozstrzygnięcia o wymierzeniu oskarżonemu kary grzywny jest przepisart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.,

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

3
zwalnia oskarżonego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od uiszczenia opłaty za II instancję.

/-/M. Z.

UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 12 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Pile uznał oskarżonegoP. Ż.za winnego tego, że w okresie od 8 sierpnia do 20 października 2014 roku, wP., dokonał przywłaszczenia mienia powierzonego w postaci karty wysyłającej(...)model(...)numer(...)o numerze fabrycznym(...)wartości 1.500,00 złotych, czym działał na szkodzęM. A., to jest za winnego popełnienia przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 284 § 2 k.k., Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 punkt 1 k.k., warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby.
Nadto, na podstawieart. 71 § 1 k.k., Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 25 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych.
Orzekając natomiast o kosztach, Sąd Rejonowy na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ustęp 1 punkt 2 i art. 3 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 złotych z tytułu zwrotu wydatków poniesionych w procesie i wymierzył mu opłatę w wysokości 170 złotych.
Wyrok powyższy w części i na niekorzyść oskarżonego zaskarżył prokurator,zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu obrazę przepisu prawa karnego materialnego, a konkretnieart. 71 § 1 k.k., poprzez błędne wskazanie, iż powyższy artykuł był podstawą prawną wymierzenia kary grzywny wobec oskarżonegoP. Ż.podczas, gdy prawidłową podstawą wymierzenia kary grzywny – z uwagi na działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej – winien być przepisart. 33 § 2 k.k.
Formułując powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w punkcie III, w podstawie prawnej wymierzenia oskarżonemu kary grzywny, przepisuart. 33 § 2 k.k.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora w pełni zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że skarżący nie kwestionował poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych, ani zastosowanej do przypisanego oskarżonemu czynu kwalifikacji prawnej.
Ponieważ Sąd Okręgowy nie dostrzegł podstaw do ingerencji w powyższym zakresie w zaskarżony wyrok (brak przesłanek zart. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k.), dlatego też rozważania swoje ograniczy li tylko do zarzutu apelacji, to jest zarzutu obrazy przepisuart. 71 § 1 k.k.
Przechodząc zatem do szczegółów Sąd Odwoławczy stwierdza, iż sformułowany we wniesionej apelacji zarzut dopuszczenia się przez Sąd Rejonowy obrazy prawa materialnego, a konkretnieart. 71 § 1 k.k., okazał się być trafny.
W doktrynie i orzecznictwie utrwalony został pogląd, iż w przypadku, gdy oskarżony dopuszcza się przestępstwa działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, niedopuszczalnym jest powołanie, jako podstawy prawnej wymierzonej mu grzywny, przepisuart. 71 § 1 k.k.Przepis ten ma charakter subsydiarny, co wynika bezpośrednio z zawartego w nim uregulowania, uzależniającego jego zastosowanie od ustalenia, iżwymierzenie grzywny na innej podstawie nie jest możliwe.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszej kontroli instancyjnejP. Ż.został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.,którego istotą jest działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Właściwą zatem podstawą orzeczenia grzywny wobec oskarżonegoP. Ż.powinien być przepisart. 33 § 2 k.k., który pozwala na orzeczenie grzywny obok kary pozbawienia wolności między innymi wówczas, gdy sprawca przestępstwa działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Z uwagi na powyższe, Sąd II instancji zmienił zaskarżony wyrok w sposób zgodny z wnioskiem prokuratora, o czym orzekł, jak w punkcie 1 wyroku z dnia 22 czerwca 2015 roku.
W pozostałym natomiast zakresie, nie widząc podstaw do dalszej ingerencji, Sąd II instancji zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (punkt 2 wyroku Sądu Okręgowego).
Kształtując natomiast swe orzeczenie o kosztach, Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., z uwagi na to, iż przemawiają za tym względy słuszności - korekta zaskarżonego orzeczenia była wynikiem błędu Sądu I instancji - zwolnił oskarżonego od obowiązku zapłaty Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od uiszczenia opłaty za II instancję.
/M. Z./