Sąd Rejonowy w Suwałkach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV P 38/15
Data wyroku: 2015-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Wiśniewska, Andrzej Sowul, Małgorzata Zarzecka
Słowa kluczowe: Wypowiedzenie Umowy
Podstawa prawna: art. 33 k.p.

Sygn. akt IV P 38/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2015 r.
Sąd Rejonowy w Suwałkach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Alicja Wiśniewska

Ławnicy:

Andrzej Sowul
Małgorzata Zarzecka

Protokolant:

sekr. sądowy Agnieszka Krysiuk

po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. w Suwałkach na rozprawie
sprawy z powództwaB. C.
przeciwkoFabrykom (...) S. A.wO.(...) OddziałowiwS.
o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne

I
Powództwo oddala.

II
Odstępuje od obciążania powódki kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego.

UZASADNIENIE
PowódkaB. C.w pozwie wniesionym przeciwkoFabrykom (...) S.A.wO.(...) OddziałwS.domagała się przywrócenia do pracy w związku z wypowiedzeniem jej umowy o pracę.
Argumentowała, że jest samotną matką i wychowuje dwójkę dzieci. Nie była karana przez pracodawcę i swoją pracę wykonywała należycie.
W odpowiedzi na pozew pozwanyFabryki (...) S.A.wO.(...) OddziałwS.wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wskazał, iż powódka była zatrudniona na podstawie umowy o pracę z dnia 25 lipca 2014r. zawartej na czas określony. Strony przewidziały w umowie możliwość jej rozwiązania z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia. Wypowiedzenie umowy o pracę powódki nastąpiło zgodnie z warunkami umowy i obowiązującymi przepisami. Strony przewidziały możliwość rozwiązania umowy za 2-tygodniowym wypowiedzeniem, zgodnie z treściąart. 33 kodeksu pracyi taki też termin został zachowany przy wypowiedzeniu umowy z powodem. Podejmując decyzję w tym przedmiocie pracodawca dokonał oceny pracy powódki. Nie przykładała ona dużego znaczenia do jakości wykonywanej pracy, nie wyrażała chęci i woli rozwijania swoich umiejętności w celu podnoszenia jakości i wydajności pracy.
Sąd ustalił, co następuję:
B. C.pozostawała zatrudniona wFabrykach (...) S.A.wO.(...) OddziałwS.od dnia 25 kwietnia 2014r. na stanowisku pomocnika produkcji, początkowo na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny, a od dnia 25 lipca 2014r. na podstawie umowy zawartej na czas określony do dnia 31 lipca 2016r. W umowie o pracę z dnia 25 lipca 2014r. strony przewidziały możliwość jej rozwiązania przez każdą ze stron z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, zgodnie zart. 33 kodeksu pracy.B. C.nie przykładała się do jakości świadczonej pracy; operatorzy wielokrotnie skarżyli się na jej pracę, wskazując na potrzebę dokonywania po niej poprawek. Nie była chętna do pracy, wykonywała to, co się jej zleciło, bez własnej inicjatywy. W czasie pracy często opuszczała stanowisko pracy i robiła przerwę na papierosa. Rozmowy z przełożonym odnośnie poprawy jakości jej pracy nie przynosiły rezultatu (dowód: zeznania świadków:K. G.k.39v,M. B.k.40).
Oświadczeniem woli z dnia 20 marca 2015r. pracodawca wypowiedziałB. C.umowę o pracę zawartą na czas określony zachowaniem 2-tygodniowego okresy wypowiedzenia, który upływał w dniu 4 kwietnia 2015r. Oświadczenie pracodawcy zawierało pouczenie o możliwości odwołania się pracownika do Sądu Pracy w terminie 7 dni od doręczenia oświadczenia (dowód: rozwiązanie umowy o pracę k.1 części C akt osobowych powódki).
Sąd zważył, co następuje:
W myślart. 50§3 k.p.jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu tych umów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
Powołane przepisykodeksu pracywyłączają uprawnienie pracownika zatrudnionego na czas określony do domagania się przywrócenia do pracy. Z tej też przyczyny roszczenie powódki o przywrócenie do pracy nie mogło zostać uwzględnione. Na uwzględnienie nie zasługiwało również roszczenie powódki o odszkodowanie.
Zgromadzone w sprawie dowody nie dały podstaw do przyjęcia, że wypowiedzenie umowy o pracę powódki zawartej na czas określony, dokonane w dniu 20 marca 2015r., nastąpiło z naruszeniem prawa. Stosownie do treściart. 33 k.p.przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Strony niniejszego sporu w umowie o pracę zawartej w dniu 25 lipca 2014r. przewidziały możliwość jej rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Pozwany pracodawca z zapisu umownego skorzystał i w dniu 20 marca 2015r. wypowiedział umowę o pracę powódki. Oświadczenie pracodawcy zgodnie zart. 30§3 k.p.nastąpiło na piśmie oraz zawierało pouczenie o możliwości odwołania się do Sądu Pracy (art. 30§5 k.p.). Pracodawca dokonał również prawidłowego wyliczenia okresu wypowiedzenie, który upłynął w dniu 4 kwietnia 2015r. Okres wypowiedzenia umowy o pracę obejmujący tydzień albo jego wielokrotność kończy się bowiem odpowiednio w sobotę (art. 30§21k.p.).
Zważywszy na fakt, iż strony w umowie o pracę przewidziały możliwość jej wypowiedzenia nie można zgodzić się z powódką, że wypowiedzenie umowy było dla niego zaskoczeniem. Godząc się bowiem na taki zapis umowny powódka powinna była liczyć się z tym, że z wypowiedzenia umowy o pracę może w każdej chwili, skorzystać każda ze stron stosunku pracy.
Należy również wskazać, że wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony nie musi być uzasadnione, a więc może nastąpić z jakiejkolwiek przyczyny. W konsekwencji pracownik zwolniony za wypowiedzeniem nie może domagać się przywrócenia do pracy lub odszkodowania z powodu niedostatecznego uzasadnienia wypowiedzenia. Wynika to z wykładnia contrarioart. 45 k.p.Przepis ten bowiem, rozróżniając wypowiedzenie nieuzasadnione i niezgodne z prawem, mówi tylko o zasadności wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Wniosek ten potwierdza równieżart. 50 § 3 k.p., który przewiduje prawo do odszkodowania wyłącznie za naruszenie przepisów o wypowiedzeniu umowy zawartej na czas określony, nie ustanawiając żadnych sankcji za brak uzasadnienia tego wypowiedzenia.
Stąd też nie wskazanie przez pozwanego pracodawcę przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę zawartej z powódką na czas określony nie skutkuje naruszeniem przepisów prawa i nie stanowi podstawy do przyznania odszkodowania.
Pomimo braku obowiązku wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, pracodawca wykazał w niniejszym procesie, iż to negatywna ocena pracy powódki była podstawą decyzji pracodawcy. Powódka zarówno przez swojego bezpośredniego przełożonego jak i kierownika wydziału produkcji została oceniona jako pracownik słaby, niedokładny, bez jakiejkolwiek inicjatywy do kształcenia się i podnoszenia swoich kwalifikacji. Skargi na jakość jej pracy pochodziły również od innych pracowników – operatorów, którzy na skutek niedokładnej pracy powódki musieli dokonywać poprawek.
W tym stanie rzeczy nie znajdując podstaw do uwzględnienia argumentów powódki Sąd oddalił jej powództwo jako bezpodstawne.
Mając na uwadze trudną sytuację majątkową powódki, która aktualnie pozostaje bez pracy i jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci, Sąd na zasadzieart. 102 k.p.c.odstąpił od obciążania jej kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi przez pozwanego.

SSR Alicja Wiśniewska