Sąd Okręgowy w Gliwicach
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X Ga 95/15
Data wyroku: 2015-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lesław Zieliński
Słowa kluczowe: Rękojmia
Podstawa prawna: art. 563 kc

Sygn. akt X Ga 95/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach - X Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Lesław Zieliński
po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 roku w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym
sprawy z powództwaJ. G.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwZ.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicachz dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt VII GC 108/13

1
oddala apelację;

2
zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 600,00 zł (sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

SSO Lesław Zieliński
Sygn. akt X Ga 95/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowyw Gliwicach oddalił powództwo i zasądził od powódki zwrot kosztów postępowania. Sąd I instancji ustalił, iż pozwana sprzedała powódce pojazd markiR. (...)za kwotę 43.000 zł brutto. Odbyto jazdę próbną. Następnie w dniu 20 stycznia 2012 r. powódka złożyła zlecenie naprawy w autoryzowanym serwisieR. P., do usunięcia usterki nie doszło. Powódka w dniach 7 oraz 28 lutego 2012 r. zleciła pozwanej naprawę, lecz usunięto tylko część usterek, nie stwierdzono zaś uprzednio wykazanych usterek.
W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu Rejonowego powództwo należało oddalić w całości. Strony łączyła umowa sprzedaży, dla której zastosowanie ma przepisart. 535 k.c.Wbrew twierdzeniom powódki pojazd nie zawierał wad ukrytych. W myślart. 563 § 1 k.c.przy sprzedaży między osobami prowadzącymi działalność gospodarczą utrata uprawnień z tytułu rękojmi następuje, jeżeli kupujący nie zbadał rzeczy w czasie i w sposób przyjęty przy rzeczach tego rodzaju i nie zawiadomił niezwłocznie sprzedawcy o dostrzeżonej wadzie, a wypadku gdy wada wyszła na jaw dopiero później – jeżeli nie zawiadomił sprzedawcy niezwłocznie po jej wykryciu. Powódka mając wiedzę o usterce nie poinformowała pozwanej o zaistniałych wadach w należytym terminie. W toku postępowania zaś nie wskazała żadnych przyczyn uzasadniających zwłokę w zawiadomieniu pozwanej. Z zebranego materiału dowodowego wynikało, że powódka nie skorzystała z uprawnień wynikających z rękojmi, nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że reklamację złożyła w odpowiednim terminie a to na niej, w myślart. 6 k.c.spoczywał ciężar dowodowy.
Od powyższego wyroku powódka wniosła apelację zaskarżając gow całości, wnosząc o zmianę zaskarżonego orzeczenia zgodnie z dotychczasowym żądaniem, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 563 k.c.orazart. 564 k.c.poprzez niewłaściwe zastosowanie; naruszenie przepisów prawa procesowego tj.art. 240 § 1 k.p.c.oraz 1304k.p.c.oraz sprzeczność ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W odpowiedzi na apelację powódki pozwany wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelację należało uznać za nieuzasadnioną.
Zgodnie zart. 50513§ 2 k.p.c., jeżeli Sąd II instancji nie prowadzi postępowania dowodowego uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Wyrok Sądu Okręgowego oparty jest oart. 385 § 1 k.p.c.w związkuzart. 5059§ 11k.p.c.Według treści tego ostatniego przepisu apelacjęw postępowaniu uproszczonym można oprzeć na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, oraz naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie mogło mieć wpływna wynik sprawy.
Zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego i trafnej wykładni prawa materialnego.
Przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku motywy tej ocenynie wykazują sprzeczności ustaleń faktycznych Sądu z treścią zebranegow sprawie materiału dowodowego, zaoferowanego przez strony, który został oceniony bez przekroczenia przysługującego Sądowi I instancji uprawnieniado swobodnej oceny dowodów, zgodnie z przepisemart. 233 § 1 k.p.c.Nie można również zarzucić Sądowi I instancji nieprawidłowościw rozumowaniu czy też błędów logicznych.
Tak poczynione ustalenia Sąd Okręgowy przyjmuje za własne i podziela w pełni zarówno dokonaną ocenę dowodów, jak i wykładnię prawa materialnego.
Sąd I instancji prawidłowo zważył, iż przedmiotowy pojazd w chwili sprzedaży nie zawierał wad ukrytych. Po myśliart. 563 § 1 k.c.skoro powódka jako osoba prowadząca działalność gospodarczą nie zbadała rzeczy w czasie i w sposób przyjęty przy rzeczach tego rodzaju i nie zawiadomiła niezwłocznie sprzedawcy o dostrzeżonej wadzie, a gdy wada wyszła na jaw dopiero później, jeżeli nie zawiadomiła niezwłocznie sprzedawcy niezwłocznie po jej wykryciu – utraciła uprawnienia z tytułu rękojmi. Pomimo że powódka wykryła wadę najpóźniej 20 stycznia 2012 r., to nie poinformowała w odpowiednim terminie pozwanej o zaistniałych wadach. Co więcej, w toku postępowania nie wskazała żadnych przyczyn uzasadniających zwłokę w zawiadomieniu pozwanej.Z zebranego materiału dowodowego wynikało, że powódka nie skorzystała z uprawnień wynikających z rękojmi, nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że reklamację złożyła w odpowiednim terminie a to na niej, w myślart. 6 k.c.spoczywał ciężar dowodowy. Dodatkowo powódka wycofywała zlecenie naprawy, podważając w ten sposób czy faktycznie była to dla niej wada istotna.
Sąd I instancji prawidłowo również pominął dowód z opinii biegłego jako zbędny w niniejszej sprawie.
Ponowne, szersze przytaczanie argumentów uzasadniających stanowisko Sądu Rejonowego, wskazanych już w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku jest zbędne i niecelowe.
Z przytoczonych względów, wobec prawidłowości rozstrzygnięcia SąduI instancji apelację, na podstawieart. 385 k.p.c.należało oddalić, jako bezzasadną.
Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego oparto na przepisieart. 98w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.Powódka, która przegrała sprawę zobowiązana jest zwrócić pozwanej jej koszty.
Na koszty poniesione przez pozwaną złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego, ustalone zgodnie z§ 12 ust. 1 pkt 1w związku z§ 2 ust. 1 i 2 i § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. nr 163 poz. 1349 z późn. zm.).
SSO Lesław Zieliński