Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 400/15
Data wyroku: 2015-08-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Gerszewska, Maria Ołtarzewska, Lucyna Ramlo
Słowa kluczowe: Uzasadnienie Orzeczenia
Podstawa prawna: art. 357 § 1 kpc

Sygn. akt III AUz 400/15

POSTANOWIENIE
Dnia 26 sierpnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Małgorzata Gerszewska
Sędziowie:  SSA Lucyna Ramlo
SSO del. Maria Ołtarzewska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. w Gdańsku
na posiedzeniu niejawnym
sprawyK. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o składki na ubezpieczenie społeczne
na skutek zażaleniaK. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt VIII U 201/12
postanawia
oddalić zażalenie.
SSA Lucyna Ramlo SSA Małgorzata Gerszewska SSO del. Maria Ołtarzewska
Sygn. akt III AUz 400/15

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawczyniK. S.doręczenia odpisu postanowień z dnia 20 października 2014r. wraz z uzasadnieniem.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, iż zgodnie z treściąart. 357 par. 1 zd.1 k.p.c., postanowienie wydane na posiedzeniu jawnym Sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu. Przytoczył także treśćart. 394 par. 1 k.p.c., z którego wynika, iż na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, na postanowienie o dopuszczeniu dowodu z przesłuchania stron, na postanowienie o odmowie zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego, na postanowienie o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziego bez rozpoznania zażalenie nie przysługuje. W związku z powyższym, na mocyart. 357 par. 1 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła wnioskodawczyniK. S., wnosząc o jego uchylenie z powodu pozbawienia konstytucyjnego prawa do obrony, skutkującego nieważnością postępowania na podstawieart. 379 ust. 4 i ust. 5 k.p.c.Skarżąca zarzuciła nieważność postępowania zart. 379 ust. 4 i ust. 5 k.p.c.w związku zart. 7 Konstytucji RP,art.32 ust. l Konstytucji RP,art. 37 Konstytucji RP,art.45 ust. l Konstytucji RPiart. 178 ust. l Konstytucji RP.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, iż zachowanie sędziG.jest nieetyczne. Wskazała nadto, iż protokół rozprawy z dnia 20 października 2014 r. nie odzwierciedla przebiegu rozprawy, gdyż brak jest zapisu z przesłuchania powódki, gdzie pierwszym pytaniem było pytanie sędziG.o wynik sprawy przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie ubezpieczonej, prowadzenie rozprawy było prawnie niedopuszczalne po tym jak na rozprawie w dniu 20 października 2014roku złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 17 października 20l4roku oraz wielokrotnie zgłaszała wniosek o wyłączenie SSOE. G.z powodu systematycznego naruszania zasady niezawisłości sędziowskiej. Zażaleniu temu SSOE. G.nie nadała biegu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2014 roku odrzucony został kolejny wniosek z dnia 13/15 września 1014 roku o wyłączenie SSOG.na podstawieart.53ze zn. lk.p.c.jako oparty na tych samych, dotychczasowych zarzutach pod adresem SSOE. G.. W pozostałym zakresie wniosek o wyłączenie Sędziów Sądu Okręgowego w Gdańsku, które uczestniczyły w postępowaniu sygn. akt VIII U 201/12 nie został rozpatrzony. W stosunku do SSOE. G.był to ponowny wniosek oparty na nowych okolicznościach.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawczyni nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 357 § 1 k.p.c., postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia. Postanowienia te doręcza się tylko tej stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.
Postanowienia Sądu I instancji podlegające zaskarżeniu w drodze zażalenia wymienione zostały enumeratywnie wart. 394 § 1 k.p.c.i są to postanowienia kończące postępowanie w sprawie, a także postanowienia i zarządzenia, których przedmiotem jest:
1) zwrot pozwu, odmowa odrzucenia pozwu, przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu lub niższemu albo podjęcie postępowania w innym trybie;
2) odmowa zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcie takiego zwolnienia oraz odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie;
3) oddalenie opozycji przeciwko wstąpieniu interwenienta ubocznego oraz niedopuszczenie interwenienta do udziału w sprawie wskutek uwzględnienia opozycji;
4) rygor natychmiastowej wykonalności;
41) wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia do czasu rozstrzygnięcia skargi o wznowienie postępowania;
42) stwierdzenie prawomocności orzeczenia;
5) skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę, zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka oraz odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia;
6) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
7) odmowa uzasadnienia orzeczenia oraz jego doręczenia;
8) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
9) zwrot kosztów, określenie zasad ponoszenia przez strony kosztów procesu, wymiar opłaty, zwrot opłaty lub zaliczki, obciążenie kosztami sądowymi, jeżeli strona nie składa środka zaskarżenia co do istoty sprawy, koszty przyznane w nakazie zapłaty, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz wynagrodzenie biegłego i należności świadka;
10) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
101) zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem;
11) odrzucenie zażalenia;
12) odrzucenie skargi na orzeczenie referendarza sądowego.
Przedmiotem postanowień Sądu Okręgowego z dnia 20 października 2014 r. były odmowa zawieszenia postępowania, dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron, odmowa zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego oraz pozostawienie wniosku o wyłączenie sędziego bez rozpoznania. Jak wynika z powyższego, żadna z powyższych kwestii nie została wymieniona wart. 394 § 1 k.p.c., co oznacza, iż postanowienia te nie są zaskarżalne, a tym samym zgodnie z dyspozycjąart. 357 § 1 k.p.c.sąd nie uzasadnia ich z urzędu, ani na wniosek strony. W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo odmówił doręczenia wnioskodawczyni tych postanowień wraz z uzasadnieniem.
Odnosząc się do zażalenia skarżącej, wskazać trzeba, iż podniesione przez nią argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny nie dostrzegł w niniejszej sprawie nieważności postępowania z powodu pozbawienia konstytucyjnego prawa do obrony. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2015 r. (V CSK 573/14, Lex nr 1678097), przesłanka pozbawienia strony możności obrony swych praw, przewidziana wart. 379 pkt 5 k.p.c., zachodzi, gdy rzeczywiście, na skutek naruszenia przepisów przez sąd lub przeciwnika procesowego, nie brała ona udziału w postępowaniu sądowym lub w istotnej jego części albo też w sytuacji pozbawienia jej możności podejmowania lub też niepodejmowania czynności procesowych, zmierzających do ochrony jej sfery prawnej (por też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2015 r., IV CZ 114/13, Lex nr 1656519). Z powyższego wynika, iż warunkiem niezbędnym, aby można było mówić o naruszeniu prawa do obrony, jest naruszenie przepisów przez sąd bądź przeciwnika procesowego. W przedmiotowej sprawie z taką sytuacją jednak nie mamy do czynienia. Procedura cywilna i dwuinstancyjność postępowania zapewniają stronom szereg narzędzi pozwalających im na ochronę ich praw oraz kontrolę rozstrzygnięć dla nich niekorzystnych. Wszystko to jednak musi odbywać się w ramach obowiązującej procedury. Aby postępowanie nie było niepotrzebnie przedłużane,kodeks postępowania cywilnegonie zezwala zatem na zaskarżanie każdego orzeczenia w sprawie, ale określa katalog zaskarżalnych postanowień. Niemniej jednak, także rozstrzygnięcia, których nie można zaskarżyć w trakcie trwania postępowania mogą zostać poddane kontroli Sądu II instancji, bowiem zgodnie z dyspozycjąart. 380 k.p.c., sąd drugiej instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Skoro więc Sąd I instancji zgodnie z obowiązującą procedurą odmówił sporządzenia uzasadnienia w postanowieniach wydanych na rozprawie w dniu 20 października 2014 r., nie może być mowy o naruszeniu prawa do obrony, a w konsekwencji nieważności postępowania.
Pozostałe argumenty skarżącej sprowadzają się do zanegowania trafności postanowień wydanych na rozprawie w dniu 20 października 2014 r., a zatem nie wpływają w żaden sposób na ocenę przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny uznał, iż zaskarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe i na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.oddalił zażalenie wnioskodawczyni.