Sąd Rejonowy w Koninie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 794/15
Data wyroku: 2015-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Frącala
Słowa kluczowe: Dzieło, Umowa O Dzieło, Sprzedaż Konsumencka, Umowa, Sprzedaż, Nakaz Zapłaty, Odstąpienie Od Umowy, Świadczenia Pieniężne
Podstawa prawna: art. 627 kc, Ustawa z dnia 27.07.2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, art. 494 kc

Sygnatura akt I C 794/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Konin, dnia 09-07-2015 r.
Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Ireneusz Frącala
Protokolant: sekr. sąd. Joanna Rusin
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09-07-2015 r. w Koninie
sprawy z powództwaM. W.
przeciwkoJ. M.
- o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.700,00 zł ( dwa tysiące siedemset złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 25-02-2014 r. do dnia zapłaty,

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Ireneusz Frącala
Sygn. akt I C 794/15

UZASADNIENIE
PowódM. W.wniósł o zasądzenie od pozwanegoJ. M.kwoty 2 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 09.06.2012 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu powód wywodził, że w dniu 08.06.2012r. zawarł z pozwanym umowę kupna – sprzedaży, na podstawie której pozwany zobowiązał się do sprzedaży i montażu 3 okien i 3 parapetów. Tego samego dnia powód zapłacił pozwanemu całą należność – 2700 zł. Montaż miał być wykonany w terminie 3 tygodni. Pozwany terminu nie dotrzymał, wielokrotnie przekładany przez pozwanego także nie został dotrzymany. Powód odstąpił od umowy i wezwał pozwanego do zwrotu zapłaconej kwoty, której powodowi nie zwrócono.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 09.02.2015r. uwzględniono roszczenie w całości.
PozwanyJ. M.wniósł sprzeciw od tego nakazu, w którym wniósł o oddalenie powództwa i zwolnienie od kosztów.
W uzasadnieniu wskazał, że nie zawierał z powodem umowy. Przyznał jednocześnie, że w 2012r. prowadził działalność gospodarczą, jakoM.ale w tym czasie pokrewną działalność gospodarczą prowadziła także jego żona i to ona podpisała z powodem umowę.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 08.06.2012 r. powódM. W.zawarł z pozwanymJ. M., w ramach prowadzonej przez pozwanego działalności gospodarczej jakoM., umowę na mocy której, pozwany miał dostarczyć powodowi i zamontować w mieszkaniu powoda okna i parapety. Umowa została w biurze pozwanego, wK.przyul. (...). W dniu zawarcia umowy, powód zapłacił pozwanemu całość umówionej kwoty, tj. 2700 zł brutto, na co wystawiono powodowifakturę VAT nr (...)z dnia 08.06.2013r. z 8 % podatku VAT. Umowę w imieniu pozwanego, jak i fakturę podpisała osoba reprezentująca pozwanego w biurze przedsiębiorcy.
(dowód: umowa k. 6, faktura VAT k. 8 )
W umowie strony nie określiły terminu jej wykonania i umowa nie była przez pozwanego wykonywana. Pismem z dnia 08.02.2014r. a więc po upływie blisko 2 lat od dnia zawarcia umowy i dokonania zapłaty, powód nie mogąc wyegzekwować wykonania umowy, z pomocą Miejskiego Rzecznika Konsumentów wK.wezwał pozwanego do jej wykonania, w terminie 7 dni, pod rygorem odstąpienia od umowy. Wezwanie to doręczono pozwanemu na adres zamieszkania dnia 17.02.2014r. a odebrała je matka pozwanego.
(dowód: umowa k. 6, dane z ewidencji PESEL k. 37, wyjaśnienia pozwanego k. 36, pismo k. 7, potwierdzenie nadania i odbioru k. 8-9 )
Wezwanie okazało się bezskuteczne, więc pismem z dnia 21.03.2014r. Miejski Rzecznik Konsumentów wK., działając w imieniu pozwanego, poinformował pozwanego, że pozwany odstąpił od umowy i wezwał pozwanego do zwrotu pozwanemu zapłaconej kwoty 2700 zł. Wezwanie to doręczono pozwanemu w dniu 28.03.2014r. pod adresem zamieszkania a odebrała je żona pozwanego. Wezwanie to było bez reakcji, więc pismem z dnia 08.04.2014r. Miejski Rzecznik Konsumentów ponownie wezwał pozwanego do zwrotu powodowi kwoty 2700 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem ukarania grzywną. Wezwanie to doręczono pozwanemu w dniu 11.04.2014r. a odebrała je także pod adresem zamieszkania pozwanego jego żonaA. M..
(dowód: pisma10-11, potwierdzenia nadania i odbioru k. 4-5 )
Wezwania do zwrotu gotówki okazały się bezskuteczne ( bezsporne). W tym samym czasie co pozwany, podobną w nazwie jak działalność pozwanego -M., prowadziła działalność gospodarczą jego żonaA. M., jakoA., co wynika z powszechnie dostępnych danych z Internetu a przyznał to pozwany.
Dokumenty, na podstawie których ustalono stan faktyczny Sąd uznał za całkowicie wiarygodne, bowiem autentyczności i prawdziwości treści w nich zawartych nie kwestionowały strony, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu. Informacyjne wyjaśnienia pozwanego także były wiarygodne a nie były kwestionowane przez powoda.

Sąd zważył, co następuje:
Strony łączyła umowa o dzieło, zdefiniowana wart. 627 k.c.i w zakresie realizacji umowy przepisy ustawy z dnia z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianieKodeksu cywilnego, na mocyart. 6271k.c.skoro zamawiający był konsumentem.
Zgodnie z umową zawartą dnia 08.06.2012r. ( wprawdzie bez daty ale data zawarcia wynika z opisanej wyżej faktury i wyjaśnień powoda ) iart. 627 k.c.pozwany zobowiązał się dostarczyć powodowi i zamontować okna i parapety, określone w umowie. Skoro strony nie określiły terminu wykonania dzieła, to pozwany winien wykonać je niezwłocznie, nie później jednak niż po wezwaniu powoda w piśmie z dnia 08.02.2014r. W wyznaczonym pozwanemu dodatkowym terminie dzieło nie zostało przez pozwanego wykonane a pozwany nie uczynił nic dla wykonania dzieła. Nie istniały też jakiekolwiek przesłanki, aby powód mógł uznać, że pozwany zamierza z umowy wywiązać się. Powód miał więc podstawy dla odstąpienia od umowy, na podstawieart. 635 k.c.co uczynił w jego imieniu Miejski Rzecznik Konsumentów w piśmie z dnia 21.03.2014r. Skutkiem odstąpienia przez zamawiającego od umowy jest obowiązek zwrotu wzajemnych świadczeń, co w niniejszej sprawie oznacza konieczność zwrotu przez przyjmującego zamówienie zapłaconej przez powoda zapłaty w kwocie 2700 zł.
Przyjmującym zamówienie od powoda był pozwanyJ. M.i to jego obciąża ten obowiązek zwrotu. Jedyną okolicznością kwestionowaną przez pozwanegoJ. M.w sprzeciwie od nakazu zapłaty, było twierdzenie, że to nie on zawierał z powodem umowę a jego żona, bo ją podpisała.
Zarzutu pozwanego nie można uznać za skuteczne uwolnienie się od odpowiedzialności wobec powoda. Przede wszystkim, umowa została w biurze pozwanego, więc w imieniu prowadzącego w nim działalność gospodarczą pozwanego mógł podpisać umowę jego pracownik, w tym także żona pozwanego i tak podpisana umowa wywołała skutki prawne i była dla pozwanego wiążąca. Umowa została zawarta przez powoda z firmąM., co wynika z treści umowy ( k. 6 ), a to właśnie tę działalność gospodarczą prowadził pozwany, czego nie kwestionował i na tę działalność gospodarczą przyjmował korespondencję przedprocesową. Działalność gospodarcza osób fizycznych w pierwszej połowie 2012 roku nie była jeszcze zgłaszana do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej, stąd jeśli w 2012 roku pozwany ją wyrejestrował, to nie widnieje w tym rejestrze. Dalej, nie ma znaczenia, że żona pozwanego prowadziła „działalność pokrewną”, jak twierdził pozwany w sprzeciwie, skoro nie w ramach działalności gospodarczej żony pozwanego zawarto sporną umowę, tylko w ramach działalności pozwanego. Zbędne więc było przesłuchiwanie żony pozwanego w charakterze świadka na okoliczność „kontaktowania się z klientem w sprawie”, gdyż fakt tego kontaktowania nie był sporny. Istotne w sprawie było, że zawarto umowę w imieniu pozwanego ( podpis na umowie jest nieczytelny ale na pieczęci firmowej pozwanego i z pieczęcią firmową pozwanego, jako przyjmującego zamówienie ) i te kontakty, w tym zawarcie umowy były w mieniu pozwanego. Istotnie działalność gospodarczą prowadziła żona pozwanego, jakoA.i to pokrewną przynajmniej co do nazwy, co nie ma wpływu na sytuację procesową pozwanego w niniejszej sprawie, w zakresie zarzutów podniesionych przez pozwanego.
Pozwany nie kwestionował natomiast obowiązku zwrotu powodowi zapłaconych przez niego 2700 zł, i to zarówno co do zasady, jak i wysokości. W okolicznościach niniejszej sprawy omówionych wyżej, obowiązek ten obciąża więc pozwanego na podstawieart. 494 k.c.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt. 1 wyroku.
O odsetkach orzeczono na podstawieart. 476 k.c.w zw. zart. 481 § 1 i 2 k.c.Wymagalność roszczenia powoda nastąpiła dopiero po skutecznym odstąpieniu przez powoda od umowy po otrzymaniu przez pozwanego w dniu 17.02.2014r. ( k. 9 ) wezwania z 08.02.2014r. ( k. 7 ), zatem należą się powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie od upływu 7-dniowego, wyznaczonego przez powoda terminu. Roszczenie co do odsetek w pozostałym zakresie oddalono, jako bezzasadne – pkt 2 wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 100 k.p.c.Powód wygrał proces prawie w całości ( oddalono tylko częściowo roszczenie w zakresie terminu zapłaty odsetek ), dlatego też pozwany winien zwrócić mu poniesione przez niego koszty. Na zasądzoną z tego tytułu kwotę 100 zł złożyła się opłata sądowa od pozwu.
SSR Ireneusz Frącala