Sąd Rejonowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1047/15
Data wyroku: 2015-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Matysiak
Teza: skazanie

Sygn. akt II K 1047/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23.12. 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, w II Wydziale Karnym, w składzie:
Przewodniczący: SSR Krzysztof Matysiak
Protokolant : sekr. sąd. T. Grabowski
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej nie stawił się zawiadomiony
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22.12.2015 r. sprawy:
M. W.s.E.iE.z d. Bąk,ur. (...)wO.
oskarżonego o to, że:
w dniu 05 maja 2015 roku na trasie od miejscowościO.ul. (...)domiejscowości Ł.41 kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiS. (...)onr rej. (...)C będąc w stanie nietrzeźwości (I badanie 1,03 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy wS.sygn. akt VI K 844/07 oraz Sąd Rejonowy wO.sygn. akt VII K 1563/10, czym naruszył orzeczony prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wO.sygn. akt IX W 1635/14 zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obowiązujący od 6 maja 2014 roku do 5 maja 2015 roku
- tj. o przestępstwo określone wart. 178a § 4 kk. w zb. zart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
I . OskarżonegoM. W.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż przyjmuje, że wyczerpuje on jedynie znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 kki za to na podstawieart. 178a § 4 kkskazuje go na karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności
II . Na podstawieart. 42 § 2 kk. w zw. zart. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 ( ośmiu ) lat
III . obciąża oskarżonego kosztami procesu i opłatą w kwocie 120 zł
IV .na podstawieart. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982r.- Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. D.kwotę 420 zł tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym wraz z 23 % podatkiem VAT od zasądzonego wynagrodzenia
II K 1047/15

UZASADNIENIE
W dniu 05 maja 2015 rokuM. W.spożywał alkohol w nieustalonej ilości. Ok. godz. 15.00 oskarżony poruszał się samochodem osobowym markiS. (...)onr rejestracyjnym (...). Znajdując się w pobliżu skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)wO., z pominięciem reguł ostrożności oraz przepisów ruchu drogowego, zbliżył się do samochodu należącego doM. D., powodując obtarcie lewego boku pojazdu. Kierujący pojazdemM. W.oddalił się z miejsca zdarzenia bez stosownego zatrzymania w kierunku miejscowościŁ.. Kierowca uszkodzonego pojazdu -M. D.podjął próbę zatrzymania sprawcy kolizji, udając się w pościg za poruszającym się z dużą prędkościąM. W.. Bezpośrednimi świadkami zdarzenia byli funkcjonariusze patrolu ruchu drogowego, którzy również podjęli pościg zaM. W..
Z uwagi na wzmożone natężenie ruchuM. D.dogonił uciekający pojazd w okolicyhotelu (...), planując wyprzedzenie pojazdu i zmuszenie go do zatrzymania. W trakcie jazdyM. W.dokonywał licznych manewrów, stwarzających niebezpieczeństwo dla innych uczestników ruchu, m.in. poprzez zajeżdżanie drogi.
M. W.został zatrzymany w miejscowościŁ.. Na miejscu zatrzymania patrol policji dokonał badania mężczyzny na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które dały pozytywne wyniki: 1,03 mg/l (godz. 16.42), 1,09 mg/l (godz. 16.57). Osobę sprawcy potwierdził poszkodowany w kolizjiM. D..
(dowód: zeznania świadków:M. D.(k. 14v-15),S. F.(k. 16v),A. S. (1)(k. 17v) , protokół przebiegu badania stanu trzeźwościM. W.(k. 4v-5v załącznik nr 1 ).
W toku przeprowadzonych czynnościM. W.został postawiony zarzut popełnienia czynu zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 244 k.k..
OskarżonyM. W.przyznał się do zarzucanego mu czynu, korzystając z prawa do odmowy składania wyjaśnień i odpowiedzi na poszczególne pytania.
Sąd zważył, co następuje:
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się przede wszystkim na dowodach osobowych w postaci zeznań świadków:M. D.,S. F.iA. S. (1), dowodu z dokumentów w postaci protokołu badania stanu trzeźwości zatrzymanego oraz wyjaśnień samego oskarżonego, w części, w której przyznał się do winy.
Należy nadmienić, iż zeznania ww. świadków były spójne, logiczne i niesprzeczne.M. D.był bowiem uczestnikiem kolizji drogowej, zaś funkcjonariusze policji -S. F.iA. S. (2)byli bezpośrednimi świadkami tegoż zdarzenia, wskutek którego doszło do zatrzymania i zbadania stanu psychofizycznego oskarżonego. PonadtoS. F.iA. S. (2)są osobami obcymi, zarówno dla oskarżonego, jak i poszkodowanego, a zatem nie są bezpośrednio zainteresowani wynikiem sprawy.
Sąd w pełni dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom. Zostały one sporządzone przez powołane do tego organy w zakresie ich właściwości, a ich treść nie była przez strony kwestionowana, do czego i Sąd nie znalazł podstaw.
BadanieM. W.na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu dało wynik 1,03 mg/l (godz. 16.42) oraz 1,09 mg/l, jednoznacznie wskazując na stan nietrzeźwości u oskarżonego. Powyższy stan został również potwierdzony przez samego oskarżonego, który co prawda skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień, jednakże przyznając się uprzednio do popełnienia zarzucanego mu czynu. W tym stanie rzeczy jego przyznanie się do winy, należało w ocenie Sądu uznać za wiarygodne, tworzące wraz z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym spójną całość.
Jak wynika z akt sprawyM. W.był już 2 krotnie skazany przestępstw zart. 178a § 1 k.k., za co został prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy wS.sygn. akt VI K 844/07 oraz Sąd Rejonowy wO.sygn. akt VII K 1563/10. Natomiast do zdarzenia doszło w czasie trwania zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego wO.w sprawie IX W 1635/14 trwajacego od 06 maja 2014 roku do 05 maja 2015 roku .
Powyższe pozwala na stwierdzenie, iż w dniu 05 maja 2015 r.M. W.znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadził na trasie od miejscowościO.ul. (...)do miejscowości(...)pojazd mechaniczny - samochód markiS. (...)onr rej. (...), będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy wS.sygn. akt VI K 844/07 oraz Sąd Rejonowy wO.sygn. akt VII K 1563/10 w okresie obowiązywania zakazu orzeczonego w sprawie IX W 1635/14 .
W toku rozprawy głównej na podstawieart. 399 § 1 k.p.k.Sąd poinformował strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu, wykluczającej popełnienie przez oskarżonego przestępstwa z 178a§ 4 k.k.w zbiegu zart. 244 k.k.a następnie skazał go za czyn zart. 178a § 4 kk.
Jednakże po ponownej analizie akt postępowania w niniejszej sprawie Sąd uznał , że wyeliminowanieart. 244 kk. było nie zasadne .
Stanowisko prezentowane przy uprzedzaniu o zmianie kwalifikacji prawnej związane było z orzecznictwem Sądu Najwyższego (zwłaszcza postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2012 r., ale także postanowienie SN z dnia 21 sierpnia 2012 r., IV KK 59/12, OSNKW 2013, z. 1, poz. 3 oraz z dnia 8 października 2013 r., III KK 229/13, LEX nr 1375214), według którego międzyart. 178a § 4 k.k.aart. 244 k.k.nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniuart. 11 § 2 kk. odnoszą się do sytuacji orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo. Na marginesie należy nadmienić, iż w takiej sytuacji opis czynu zabronionego zawarty w znamionachart. 244 k.k.- w zakresie dotyczącym niestosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów, zawiera się w znamionachart. 178a § 1 i 4 k.k.- w części opisującej prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia takich pojazdów. Bliższa analiza tych orzeczeń i zapisów kodeksowych wskazuje jednak , iżart. 178 a § 4 kpkpochłonieart. 244tylko wtedy gdy orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych za przestępstwo .
Skoro zatem wobec oskarżonego obowiązujący go w chwili czynu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczono w wyroku skazującym za wykroczenie a nie za przestępstwo to pochłonięcie to nie ma racji bytu a co za tym idzie , właściwe jest przypisanie mu popełnienia czynu zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 244 kk.
Z powyższych względów podstawą orzeczenia winna być pierwotna kwalifikacja prawna czynu zarzucanemu oskarżonemu, tj.art. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 244 kk. w zw. zart. 11 § 2 kk.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd zważył, co następuje:
Rozważając przez pryzmat dyrektyw zart. 53 k.k.kwestię wymiaru kary Sąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwo według swego uznania w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu. Tak orzeczona kara jest słuszna i sprawiedliwa stanowiąc równocześnie stosowne zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Podkreślić należy, iż prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym stanowi umyślne (tj. świadome działanie wbrew zakazowi) naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Alkohol u kierowcy pojazdu mechanicznego nie tylko obniża jego zdolności psychomotoryczne (zdolność postrzegania, reagowania itp.), ale także - czemu niejednokrotnie dał wyraz w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy - rozluźnia hamulce moralne, zwiększa pewność siebie, zuchwalstwo i zmniejsza obawę przed odpowiedzialnością karną za popełnione przestępstwo. Ponadto stan po spożyciu alkoholu lub nietrzeźwość stanowi jedną z podstawowych przyczyn wypadków w ruchu drogowym, w których zostają ranni lub giną inni użytkownicy drogi. Nie ulega wątpliwości, iż przestępstwa komunikacyjne popełnione zwłaszcza w stanie nietrzeźwości stanowią poważne zagrożenie społeczne. Tylko, więc odpowiednio surowe potraktowanie oskarżonego - kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwym, będzie mogło czynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Uznając oskarżonegoM. W.za winnego przestępstwa zart. 178a § 4 kk.. Sąd na podstawie powołanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 lat.
Odnosząc się do wymiaru orzeczonej oskarżonemu kary, Sąd wziął pod uwagę wysoki stopień nietrzeźwości oskarżonego, uprzednią karalność za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji oraz wykroczenie drogowe oraz stopień zagrożeń jakie oskarżony stwarzał dla innych uczestników ruchu drogowego, zważywszy na poruszanie się po drodze o dużym natężeniu ruchu w godzinach tzw. szczytu komunikacyjnego.
Mając na względzie stopień spożycia alkoholu i stworzone niebezpieczeństwo na drodze oraz wcześniejsza karalność Sąd na podstawie na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wobec oskarżonegoM. W.orzekł ponadto zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 (ośmiu) lat.
Na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu, w tym opłatą w kwocie 120 zł, nie znajdując podstaw do jego zwolnienia.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. D.kwotę 420 zł tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym wraz z 23% podatkiem VAT od zasądzonego wynagrodzenia.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji.