Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1868/14
Data wyroku: 2015-04-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 436 § 2 k.c., art. 805 k.c.

Sygn. akt III Ca 1868/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 września 2014 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie o sygn. akt I C 2141/13 z powództwaZ. Ć. (1)przeciwkoTowarzystwu (...) Spółce AkcyjnejwW.o zapłatę kwoty 6.100,00 zł, w punkcie 1 zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5.830,17 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 2.022,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w punkcie 2 oddalił powództwo w pozostałym zakresie, w punkcie 5 nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zgierzu kwotę 72,83 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.
Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych:
W dniu 15 października 2012 rokuM. M.kierując samochodem markiF. (...)onr rej. (...)nie zachowując szczególnej ostrożności nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu, w wyniku czego doszło do zderzenia z pojazdem markiM. (...)onr rej. (...)należącym doWojewódzkiej (...)wŁ.. Sprawcę kolizji ukarano mandatem karnym w wysokości 300 złotych.
Szkoda została zgłoszonaTowarzystwu (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW., w którym posiadacz pojazdu markiF. (...)onr rej. (...)objęty był w dniu zdarzenia obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.
Osoba uprawniona do reprezentowania poszkodowanego -Wojewódzkiej (...)wŁ.celem przywrócenia stanu sprzed szkody zleciła naprawę samochodu serwisowi naprawczemu prowadzonemu przez powoda.
Powód wykonał naprawę pojazdu i sporządził kosztorys naprawy. Wystawiłfakturę VAT nr (...), w której wskazano, iż koszt naprawy przedmiotowego samochodu wyniósł 31.140,84 złotych netto, tj. 38.303,23 złotych brutto.
W oparciu o opinię biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej, niekwestionowaną przez strony, Sąd Rejonowy ustalił, iż przedmiotowa naprawa została wykonana prawidłowo, elementy zewnętrzne zakwalifikowane do wymiany zostały wymienione. Naprawa została wykonana zgodnie z technologią zalecaną przez producenta i z zakresem wskazanym w kosztorysie naprawy. Zastosowanie do naprawy pojazdu oryginalnych części zamiennych było w pełni uzasadnione. Przyjęta przezZ. Ć. (2)stawka za roboczogodzinę wynosząca 140 złotych netto była uzasadniona zasobami zakładu powoda i mieściła się w przedziale stawek stosowanych na(...)rynku usług motoryzacyjnych. Uzasadniony koszt naprawy przedmiotowego pojazdu wynosi 31.140,84 złote netto tj. 38.303,23 złotych brutto i jest zgodny z kosztem wskazanym przez powoda na fakturze.
Pozwany w toku prowadzonego postępowania wypłacił powodowi łącznie sumę 32.473,06 złotych.
Z zestawienia kalkulacji dokonanej przez powoda oraz stronę pozwaną wynika, iż różnica w kosztach naprawy wyliczona przez strony wynika z przyjęcia innej stawki za roboczogodzinę. W ocenie powoda wynosi ona 140 złotych netto, zaś zdaniem strony pozwanej sięga ona kwoty 100 złotych.
W dniu 22 kwietnia 2013 roku poszkodowany zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności, na mocy której przeniósł na rzeczZ. Ć. (2)wierzytelność przysługującą poszkodowanemu względemTowarzystwa (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW., a wynikającą z przedmiotowej szkody.
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny, Sąd uznał powództwo za zasadne w znacznej części.
Jako podstawę odpowiedzialności pozwanej Sąd I instancji wskazał przepisyart. 805 § 1 i 2 pkt 1 k.c.,art. 821 k.c.iart. 822 k.c.oraz regulujące odpowiedzialność cywilną posiadacza i kierowcy z tytułu czynów niedozwolonych –art. 436 § 2 k.c., a nadto przepisyustawy z dnia 22 maja 2003 rokuo ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz.U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.).
Pozwany nie kwestionował zasady swej odpowiedzialności, a sporna była jedynie wysokość należnego powodowi świadczenia. Pozwany, po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego, przyznał odszkodowanie w łącznej kwocie 32.473,06 złotych. Do kalkulacji przyjął stawkę roboczogodziny w wysokości 100 złotych netto. Biegły sądowy z zakresu mechaniki pojazdowej stwierdził, iż w przyjęta przez powoda stawka roboczogodziny w wysokości 140 złotych netto była prawidłowa, w pełni uzasadniona zasobami zakładu oraz jakością wykonywanych prac. W konsekwencji Sąd Rejonowy za zasadne uznał wyliczenie kosztów naprawy według cen części oryginalnych oraz zgodnie z przyjętą przez powoda stawką roboczogodziny w kwocie 140 zł netto, jako że stawka ta nie odbiega od stawek standardowo przyjmowanych przez inne warsztaty w okresie likwidacji szkody. Wobec tego Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 5.830,17 złotych jako różnicę pomiędzy odszkodowaniem przyznanym przez pozwaną, a uzasadnionymi kosztami naprawy pojazdu. Roszczenie dalej idące oddalił jako nieuzasadnione.
Stosownie doart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. 2003/124/1152 ze zm.), biorąc pod uwagę, iż szkoda została zgłoszona ubezpieczycielowi w dniu 16 października 2012 roku, Sąd zasądził odsetki, na podstawieart. 481 § 1 i § 2 k.c.zgodnie z żądaniem powoda zawartym w pozwie, tj. od dnia 1 kwietnia 2013 roku do dnia zapłaty.
O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.mając na uwadze fakt, iż powód ostał się ze swoim żądaniem w 95,57 %. O nieuiszczonych wydatkach sądowych Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 113 ust.1z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.)
Apelację od powyższego wyroku wniósł powód zaskarżając wyrok w części oddalającej powództwo. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż tytułem kosztów naprawy pozwany zapłacił na rzecz powoda łącznie kwotę 32.473,06 zł, w sytuacji, gdy zapłacił tak jak przyjął powód kwotę 32.165,56 zł tytułem kosztów naprawy i kwotę 307,50 zł tytułem holowania pojazdu, która nie stanowiła kosztów naprawy i nie była objęta niniejszym procesem.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 6.100,00 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa adwokackiego przed Sądem II instancji.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 9 kwietnia 2015 r. pełnomocnik pozwanej wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jako niezasadna podlega oddaleniu.
Wbrew zarzutowi sformułowanemu w apelacji SądR.w oparciu o prawidłowo, zgodnie z przepisami procedury cywilnej, zgromadzony i oceniony materiał dowodowy, dokonał właściwych ustaleń faktycznych, które Sąd Okręgowy przyjmuje za własne, a następnie wywiódł z tych ustaleń trafne wnioski jurydyczne, które również Sąd Okręgowy w pełni podziela.
Formułując dochodzone roszczenie już w pozwie powód wskazał, iż dochodzona kwota 6.100,00 zł obejmuje różnicę pomiędzy kwotą wypłaconą przez pozwanego w postępowaniu likwidacyjnym szkody z dnia 15 października 201 r., a kwotą wskazaną przez powoda z tytułu kosztów naprawy pojazdu oraz koszt usługi transportowej, które to kwoty wynikają z faktury wystawionej przez powoda. Do pozwu powód załączył przedmiotowąfakturę VAT nr (...)z dnia 30 listopada 2012 r. na kwotę 38.303,23 zł, obejmującą pod pozycją nr 1 koszt usługi transportowej w wysokości 307,50 zł brutto (250,00 zł netto) oraz pod pozycjami od 2 do 26 koszt części zamiennych oraz koszt naprawy auta na łączną kwotę 37.995,73 zł brutto.
W konsekwencji zarzut apelującego błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż kwota 38.303,23 zł wynikająca z faktury z dnia 30 listopada 2012 r. obejmuje jedynie koszt naprawy pojazdu, nie uwzględnia zaś kosztu usługi transportowej, która jak aktualnie w apelacji wskazuje powód nie była objęta żądaniem pozwu, jest o tyle bezzasadny, co po prostu oderwany od treści samego żądania powoda sformułowanego w pozwie, jak i treści przedmiotowej faktury. Zarówno bowiem z pozwu, jak i faktury jasno i jednoznacznie wynika, iż w wystawionej fakturze powód uwzględnił zarówno koszt zakupu części zamiennych, koszt robocizny, jak i usługi transportowej, tej ostatniej na kwotę 307,50 zł brutto, co łącznie dało kwotę 38.303,23 zł.
Sąd Rejonowy w oparciu o dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu(...), niekwestionowanej przez żadną ze stron, prawidłowo ustalił, iż uzasadniony koszt naprawy pojazduM. (...)jest zgodny zfakturą nr (...)wystawioną przez powoda, jako uwzględniający koszt zakupu części nowych oryginalnych, co było uzasadnione w okolicznościach sprawy celem naprawy przedmiotowego pojazdu, przyjętą przez powoda stawkę za roboczogodzinę mieszczącą się w przedziale stawek stosowanych na lokalnym rynku, jak i koszt usługi transportowej w wysokości 250,00 zł netto, czyli 307,50 zł brutto.
Co nie było sporne w postępowaniu przed Sądem I instancji, jak i w postępowaniu apelacyjnym, pozwany w ramach postępowania likwidacyjnego wypłacił tytułem naprawienia szkody w pojeździeM. (...)następujące kwoty: 32.165,56 zł tytułem koszt naprawy pojazdu i 307,50 zł tytułem kosztów holowania pojazdu – obie kwoty na podstawiefaktury nr (...)wystawionej przez powoda. Nadto, jak dodatkowo ustalił Sąd Okręgowy, na podstawie dokumentów z akt szkodowych, a to pisma pozwanego z 21 grudnia 2012 r. orazfaktury nr (...)z dnia 13.11.2012 r., pozwany wypłacił kwotę 615,00 zł tytułem kosztów uzupełnienia oznakowania pojazdu, co nie było objęte roszczeniem pozwu.
Skoro zatem pozwany tytułem naprawy pojazdu wypłacił kwotę 32.165,56 zł i tytułem usługi holowniczej kwotę 307,50 zł, łącznie zatem kwotę 32.473,06 zł, zaś łączny uzasadniony koszt tych usług wynikający z opinii biegłego wynosił 38.303,23 zł brutto i pokrywał się z kwotą na jaką opiewa faktura wystawiona przez powoda, to powództwo winno podlegać uwzględnieniu do kwoty 5.830,17 zł, zaś w pozostałym zakresie oddaleniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił apelację, jako bezzasadnĄ na podstawieart. 385 k.p.c.
Wobec oddalenia apelacji w całości, Sąd Okręgowy na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym, ustaloną w oparciu o (§ 6 pkt 1w zw. z§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t. jedn. - Dz.U. z 2013 r., poz. 490).