Sąd Okręgowy we Włocławku
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 769/15
Data wyroku: 2015-12-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Augustyniak
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art.184 w zw. z art. 32 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Teza: Dla uzyskania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym ( 60 lat dla mężczyzn) konieczne jest wykazanie na dzień 1.01.1999r. co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 32 ust.2 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z paragrafem  4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przy czym definicja pracy w szczególnych warunkach oznacza wykonywanie tego rodzaju pracy stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Sygn. akt IV U 769/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 grudnia 2015r.
Sąd Okręgowy we Włocławku IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Katarzyna Augustyniak
Protokolant: starszy protokolant sądowy Agnieszka Przystupa
po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015r. we Włocławku na rozprawie
sprawyS. D.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o emeryturę
na skutek odwołaniaS. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 17 września 2015r. znak:(...)

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 769/15

UZASADNIENIE
W dniu 15 października 2015 r. ubezpieczonyS. D.złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z dnia 17 września 2015 r., znak:(...), odmawiającej ubezpieczonemu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że wśród dokumentów, które przedłożył organowi rentowemu, brakuje świadectwa pracy w szczególnych warunkach w(...)wR.w okresie od dnia 15 października 1979 r. do dnia 28 lutego 1991 r. jako mechanik samochodowy – praca w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych takich, jak samochody ciężarowe, dźwigi, koparki kołowe, koparki gąsienicowe, spychacze. Ubezpieczony nadmieniał również, że pracował i wykonywał tamże prace kierowcy samochodu ciężarowego pojazdu ok. 30 t. W drugim zakładzie pracy,firmie (...)wR.ubezpieczony pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodowego na samochodach o ciężarze 40 t w okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2000 r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał całkowicie zaskarżoną decyzję i wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że ubezpieczony nie przedłożył świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W odwołaniu ubezpieczony podawał, iż w okresie od dnia 15 października 1979 r. do dnia 28 stycznia 1991 r. był zatrudniony w(...)wR.na stanowisku mechanika samochodowego – praca w kanałach przy naprawie pojazdów mechanicznych, jak samochody ciężarowe, dźwigi, koparki, spychacze oraz wfirmie (...)wR.na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego na samochodach 40 t w okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. Ze zwykłych świadectw pracy: z dnia 28 lutego 1991 r., wystawionego przezPrzedsiębiorstwo (...)(dalej:(...)) wR.wynika, że w okresie od dnia 15 października 1979 r. do dnia 28 lutego 1991 r. ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku mechanika samochodowego – w świadectwie brak jakiejkolwiek informacji o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach; z dnia 31 grudnia 2000 r., wystawionego przezZakład Usługowo – Handlowy (...)S. R.(dalej:(...)) wynika, iż w okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. ubezpieczony zatrudniony był w(...)na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 t. Na odwrocie świadectwa, w pkt. 8 dotyczącym wykonywania pracy w szczególnych warunkach, brak jakiejkolwiek wzmianki o takiej pracy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Ubezpieczony urodził się dnia(...)r. Posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe. Z zawodu jest mechanikiem. W okresie od dnia 1 września 1971 r. do dnia 30 czerwca 1974 pracował w(...)R.jako pracownik młodociany w zawodzie mechanik maszyn i urządzeń rolniczych. W okresie od dnia 15 lipca 1974 r. do dnia 6 września 1974 r. pracował w(...)
R.jako mechanik. W okresie od dnia 24 października 1974 r. do dnia 6 października 1976 r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową. W okresie od dnia 19 października 1976 r. do dnia 31 lipca 1978 r. pracował w FAM-R.na stanowisku ustawiacz automatów tokarskich, a w okresie od dnia 1 sierpnia 1978 r. do dnia 29 września 1979 r. pracował w(...)
R.na stanowisku brygadzisty. W okresie od dnia 12 marca 1991 r. do dnia 18 kwietnia 1994 r. był zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny, w tym pobierał zasiłek dla bezrobotnych w okresie od dnia 12 marca 1991 r. do dnia 30 listopada 1992 r.
Dowód: w aktach osobowych ubezpieczonego dot. pracy w(...): kwestionariusz osobowy, k. 20, życiorys, k. 22, kwestionariusz osobowy, k. 16 akt sprawy, w aktach dot. kapitału początkowego w aktach organu rentowego: świadectwo pracy, k. 5, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, k. 7, kserokopie świadectw pracy, k. 9, 13, 41, kserokopia książeczki ubezpieczeniowej ubezpieczonego, k. 15-29, kserokopia zaświadczenia, k. 47.
Ubezpieczony pracował w okresie od dnia 15 października 1979 r. do dnia 28 lutego 1991 r. w(...)wR.jako mechanik samochodowy w pełnym wymiarze czasu pracy. Wykonywał kompleksowe naprawy samochodów i sprzętu: silników, zawieszenia, mostów, skrzyń biegów, jak również dźwigów, spycharek, koparek. Ubezpieczony dokonywał powyższych napraw w kanałach remontowych oraz poza ich obrębem: w warsztacie poza kanałem remontowym, na stołach w hali (naprawy mostów, skrzyń biegów) oraz sporadycznie na budowach (naprawy dźwigów, spycharek i koparek). Ubezpieczony pracował w kanałach remontowych przez większość swojego czasu pracy. W okresie od dnia 15 września 1988 r. do dnia 16 marca 1989 r. ubezpieczony pracował na budowie eksportowej wZwiązku (...)i wykonywał obowiązki portiera, mechanika, kierowcy, operatora spychacza.
Dowód: w aktach osobowych ubezpieczonego dot. pracy w(...): karty obiegowe zmiany, k. 3, 19, umowa o pracę, k. 18, zakres czynności, k. 15-17, angaż, k. 12, częściowo umowa o pracę wraz z załącznikami, k. 6-11, pisma, k. 4, 5, świadectwo pracy, k. 1, 2, częściowo zeznania świadkaS. C.– nagranie rozprawy z dnia 22 grudnia 2015 r., 00:24:50-00:45:27, częściowo zeznania świadkaJ. K.– nagranie rozprawy z dnia 22 grudnia 2015 r., 00:24:50-01:03:45, zeznania ubezpieczonego – nagranie rozprawy z dnia 22 grudnia 2015 r., 01:06:51-01:25:33.
W okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 2000 r. ubezpieczony pracował w(...)jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Kierował(...). Najpierw obsługiwał wywrotkę z przyczepą, o łącznym ciężarze całkowitym ok. 20 t, następnie zestaw ciągnik z naczepą, o łącznym ciężarze całkowitym 40 t. Praca trwała przez cały rok.
Dowód: częściowo świadectwo pracy, k. 16 akt sprawy, świadectwo pracy, k. 10 akt dot. renty z tytułu niezdolności do pracy w aktach organu rentowego, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 19 akt sprawy, zeznania świadkaS. C.– nagranie rozprawy z dnia 22 grudnia 2015 r., 00:14:29-00:24:50 i 00:38:14-00:39:28, częściowo zeznania świadkaJ. K.– nagranie rozprawy z dnia 22 grudnia 2015 r., 00:56:18-00:56:38, zeznania ubezpieczonego – nagranie rozprawy z dnia 22 grudnia 2015 r., 01:20:30-01:21:53 i 01:25:33-01:28:57.
Ubezpieczony nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego (dalej: OFE). Na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymował się okresami składkowymi i nieskładkowymi w wysokości 25 lat. Od dnia 1 grudnia 2004 r. pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Dowód: decyzje, k. 25, 26, 28-30, 32-35, 37, 39-44, 46, 51 akt dot. renty z tytułu niezdolności do pracy w aktach organu rentowego, wniosek o emeryturę i decyzja, k. 2, 10 w aktach dot. emerytury w aktach organu rentowego.
Ubezpieczony posiada uprawnienia do kierowania pojazdami kategoriiA(od dnia 23 kwietnia 1974 r.),(...)(od dnia 20 listopada 1975 r.),(...)(od dnia 5 lipca 1978 r.),C(od dnia 30 września 1982 r.),(...)i(...)(od dnia 8 stycznia 1986 r.).
Dowód: kserokopia prawa jazdy, k. 23 akt sprawy.
W dniu 10 lipca 2015 r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę. W dniu 17 września 2015 r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, odmawiającą ubezpieczonemu prawa do emerytury. ZUS nie uznał ubezpieczonemu pracy w(...)wR.w okresie od dnia 15 października 1979 r. do dnia 28 lutego 1991 r. (11 lat, 4 miesiące, 14 dni) oraz pracy w(...)w okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. (6 lat, 1 miesiąc) jako pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że wyłącznie na podstawie przedłożonych przez ubezpieczonego świadectw pracy nie można uznać, że wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.; dalej: rozporządzeniu emerytalnym) na stanowiskach wymienionych w przepisach resortowych. Ubezpieczony nie przedłożył dokumentu, z którego wynikałoby, iż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał on pracę w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Dokumentem takim jest bowiem świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze lub świadectwo pracy (w oryginale), w którym zakład pracy w oparciu o obowiązujące przepisy stwierdza, iż rodzaj pracy wykonywanej i zajmowane stanowisko kwalifikuje dany okres zatrudnienia jako pracę w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze.
Dowód: w aktach dot. emerytury w aktach organu rentowego: wniosek, k. 1-4, decyzja, k. 10.

Sąd zważył, co następuje:

Żądanie ubezpieczonego dotyczyło emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Zasady przyznawania tego świadczenia uregulowane zostały wustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(j. t. Dz. U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.; dalej: ustawie emerytalnej).
Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy emerytalnej, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Art. 184 ust. 2 ustawy emerytalnej stanowi, że emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl art. 32 ust. 1 i 1 a ustawy emerytalnej, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i 3, z tym, że przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej, dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Art. 32 ust. 4 ustawy emerytalnej stanowi dalej, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. przepisów rozporządzenia emerytalnego.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia emerytalnego, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Przepis § 3 rozporządzenia emerytalnego stanowi, że za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia.
Według § 4 ust. 1 rozporządzenia emerytalnego, pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W niniejszej sprawie bezspornym było, że ubezpieczony osiągnął wiek 60 lat, posiadał wymagany okres składkowy i nieskładkowy oraz, że nie jest członkiem OFE. Kwestią sporną było zaś, czy legitymował się wymaganym stażem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Organ rentowy w zaskarżonej decyzji wskazał, że nie uwzględnił ubezpieczonemu okresu pracy w warunkach szczególnych w(...)wR.w okresie od dnia 15 października 1979 r. do dnia 28 lutego 1991 r. (11 lat, 4 miesiące, 14 dni) oraz pracy w(...)w okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. (6 lat, 1 miesiąc) jako pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że wyłącznie na podstawie przedłożonych przez ubezpieczonego świadectw pracy nie można uznać, że wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione w rozporządzeniu emerytalnym na stanowiskach wymienionych w przepisach resortowych. Ubezpieczony nie przedłożył dokumentu, z którego wynikałoby, iż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał on pracę w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Dokumentem takim jest bowiem świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze lub świadectwo pracy (w oryginale), w którym zakład pracy w oparciu o obowiązujące przepisy stwierdza, iż rodzaj pracy wykonywanej i zajmowane stanowisko kwalifikuje dany okres zatrudnienia jako pracę w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. Jednakże, zdaniem Sądu, powyższe uchybienia nie przesądzają o fakcie wykonywania czy też nie przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach. W tym miejscu należy wskazać, iż jakkolwiek zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia emerytalnego, okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w świadectwie pracy, to jednak nie jest to jedyna droga do wykazania zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych nie jest bowiem dokumentem urzędowym, lecz prywatnym, stwierdzającym jedynie okoliczność, że osoba, która złożyła podpis pod dokumentem złożyła oświadczenie określonej treści (art. 245 kpc). Prawdziwość zawartych w świadectwie pracy twierdzeń podlega takim samym badaniom, jak w każdym innym dokumencie prywatnym (podobnie też uzasadnienia orzeczeń Sądu Apelacyjnego: w Szczecinie z dnia 17 lipca 2014 r., III AUa 1171/13, Legalis; w Gdańsku z dnia 20 maja 2015 r., III AUa 2212/14, Legalis). Trzeba przy tym zauważyć, iż w postępowaniu przed Sądem pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkpc. Ograniczenia dowodowe zawarte wrozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenie emerytalno-rentowe(Dz. U. Nr 237, poz. 1412) dotyczą wyłącznie postępowania przed organem rentowym (tak też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, opubl.: OSNIAPiUS, 1996 rok, Nr 16, poz. 239; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2008 roku, II UK 259/07, Legalis; orzeczenia powyższe są aktualne również pod rządami nowego rozporządzenia). Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z ogólnymi zasadami procesu cywilnego, to na ubezpieczonym ciążył obowiązek wykazania prawdziwości zgłaszanych twierdzeń. Stąd też ubezpieczony winien był wykazać wymagany okres zatrudnienia w warunkach szczególnych w rozumieniu wskazanych powyżej przepisów, przypadający przed dniem 1 stycznia 1999 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy emerytalnej. Najistotniejszą przy tym dla rozstrzygnięcia sprawy kwestią pozostaje faktyczny zakres obowiązków, wykonywanych przez ubezpieczonego w ramach zatrudnienia w(...)wR.oraz(...).
W celu sprecyzowania zakresu obowiązków wykonywanych przez ubezpieczonego w ramach zatrudnienia w(...)wR.oraz w(...), stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów ujawnionych na rozprawie, w postaci dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych ubezpieczonego dot. pracy w(...)wR.oraz(...), dokumentów zgromadzonych przez organ rentowy oraz tych przedstawionych przez ubezpieczonego na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r., jak również zeznań ubezpieczonego i świadkówS. C.iJ. K.. Strony nie kwestionowały autentyczności powyższych dowodów, wyprowadzając z nich jedynie odmienne konkluzje o charakterze tak faktycznym, jak i jurydycznym. Również Sąd nie miał powodów, by odmówić im waloru autentyczności.
Jeżeli chodzi o zeznania ubezpieczonego i świadków, były one co do zasady zbieżne zarówno ze sobą nawzajem, jak i z ujawnioną w toku rozprawy dokumentacją. Łącznie z powołaną dokumentacją pozwoliły one również na ustalenie faktycznego zakresu obowiązków, wykonywanych przez ubezpieczonego w ramach zatrudnienia w(...)wR.oraz(...). Warto w tym miejscu dodać, że świadekS. C.pracował w wymienionych zakładach pracy w podobnym czasie, co ubezpieczony. Także świadekJ. K.pracował w(...)wR.równolegle z ubezpieczonym.W (...)wR.S. C.był kierownikiem oddziału technicznego, natomiastJ. K.był dyrektorem oddziału technicznego. Ponadto,S. C.był właścicielemprzedsiębiorstwa (...). Powyższe wskazuje, że świadkowie mieli regularny kontakt z ubezpieczonym, a co za tym idzie, pełną orientację co do zakresu wykonywanych przez niego obowiązków. Wskazać również należy, że zeznania świadków i ubezpieczonego były dość dokładne i zbieżne ze sobą, mimo znacznego upływu czasu, który niewątpliwie ma wpływ na naturalne procesy zachodzące w mózgu, a mające związek z pamięcią długotrwałą.
Ustaleń Sądu co do zatrudnienia ubezpieczonego w(...)stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t nie niweczą uwagi organu rentowego w zakresie braku umocowania byłego właścicielaprzedsiębiorstwa (...)do wydawania byłym pracownikom(...)świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Jak już bowiem wyżej wskazano, Sąd może ustalać charakter pracy ubezpieczonego w każdy dopuszczalny sposób, przewidziany przezkpc. Natomiast z zeznań świadków, szczególnieS. C.i ubezpieczonego wynika zgodnie, że ten ostatni podczas pracy w(...)pracował jako kierowca samochodu ciężarowegomarki K.. Najpierw obsługiwał wywrotkę z przyczepą, o łącznym ciężarze całkowitym ok. 20 t, następnie zestaw ciągnik z naczepą, o łącznym ciężarze całkowitym 40 t. Praca trwała przez cały rok. Powyższe pozwala zatem na ustalenie, że ubezpieczony wykonywał w(...)stale i w pełnym wymiarze pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t, wymienioną w wykazie A, dział VIII, poz. 2, stanowiącym załącznik do rozporządzenia emerytalnego.
Jeżeli chodzi o charakter pracy ubezpieczonego w(...)wR., Sąd uznał, że ubezpieczony nie pracował w powyższym zakładzie stale i w pełnym wymiarze w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych, które to prace wymienione są w wykazie A, dziale XIV, poz. 16, stanowiącym załącznik do rozporządzenia emerytalnego. Ze zgodnych zeznań świadków i ubezpieczonego wynika bowiem, że ubezpieczony wykonywał kompleksowe naprawy samochodów, sprzętu, w postaci silników, zawieszenia, mostów, skrzyń biegów, jak również dokonywał napraw dźwigów, spycharek, koparek. Z zakresu jego zadań wyłączone było zajmowanie się elektryką i elektroniką. Ubezpieczony dokonywał powyższych napraw w kanałach remontowych oraz poza ich obrębem: w warsztacie poza kanałem remontowym, na stołach w hali (naprawy mostów, skrzyń biegów) oraz sporadycznie na budowach (naprawy dźwigów, spycharek i koparek). Z przytoczonych zeznań wynika, że nie było podziału na mechaników, którzy wykonują pracę w kanałach i tych, którzy wykonują inną pracę (poza kanałami). Mało tego, zdaniem świadkaS. C.bywały dni, gdy mechanicy nie pracowali w kanałach.
Powyższe wskazuje, że ubezpieczony nie wykonywał prac w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Dlatego też jego praca, na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia emerytalnego, nie może być zaliczona do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia emerytalnego. Praca wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy oznacza bowiem pracę wykonywaną codziennie przez 8 godzin (tak orz. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 9 listopada 2012 r., III AUa 752/12, Legalis; zob. też orz. Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 lipca 2014 r., III AUa 2562/13, Legalis). Toteż zdaniem Sądu okoliczność, że ubezpieczony pracował w kanałach remontowych przez większość swojego czasu pracy, nie jest wystarczająca do zajęcia przez Sąd odmiennego stanowiska.
Na marginesie, również praca ubezpieczonego na budowie eksportowej w ZSRR nie może być uznana za pracę wykonywaną w warunkach szczególnych. Z powierzonych ubezpieczonemu obowiązków, jak również jego zeznań zgodnie wynika bowiem, że na budowie eksportowej nie wykonywał prac wyłącznie jako mechanik, ale również m.in. jako kierowca, operator spychacza, portier. Pracą w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów rozporządzenia emerytalnego, jak już wspomniano, może być wyłącznie praca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na dodatek tylko na stanowiskach, wymienionych w załączniku do rozporządzenia emerytalnego.
Uznając zatem, że zaskarżona decyzja organu rentowego jest prawidłowa, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 kpcorzekł, jak w sentencji. Sąd nie znalazł przy tym jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia odwołania ubezpieczonego. Nawet bowiem, jeżeli uznać ubezpieczonemu okres pracy w warunkach szczególnych w(...)w okresie od dnia 1 grudnia 1992 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. (tj. do dnia wejścia w życie ustawy emerytalnej; 6 lat, 1 miesiąc), to i tak ubezpieczony nie spełnia kryterium 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych, co jest kryterium niezbędnym uzyskania emerytury w obniżonym wieku emerytalnym.