Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 280/15
Data wyroku: 2015-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Karamara, Anna Szeliga, Krzysztof Sajtyna

Sygn. akt IX Ka 280/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Karamara
Sędziowie: SSO Krzysztof Sajtyna
SSO Anna Szeliga (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Wiesława Nowaka
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 roku
sprawyD. W.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Końskich
z dnia 23 grudnia 2014 roku sygn. akt II K 109/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 280/15

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Końskich oskarżyłD. W.o to, że:
25 stycznia 2014r. wF., gm.F., pow.(...), woj.(...), prowadził w ruchu drogowym samochód osobowy markiF. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości [wynik badania: 0,43 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu]
tj. o przestępstwo zart. 178 a par. l k.k.
Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II K 109/14 Sąd Rejonowy w Końskich uniewinniłD. W.od popełnienia zarzucanego mu czynu a kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa.
Apelację od tego wyroku wniósł prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzucił:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawęorzeczeniai mający wpływ na jego treść, polegający na wysnuciu z przeprowadzonych i ujawnionych na rozprawie dowodów wniosku, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu i w konsekwencji uniewinnienie go od jego popełnienia, aczkolwiek logiczne, spójne i konsekwentnezeznania,świadków - funkcjonariuszy Policji:G. D.iP. P. (1)dokonującychzatrzymaniaoskarżonego na miejscu zdarzenia oraz wyniki oględzin tego miejsca w sposób jednoznaczny wskazują na sprawstwoD. W.co do popełnienia przestępstwa zart. 178 a par. l k.k.,
- obrazę przepisów postępowania -art. 366 par. l k.p.k.iart. 410 k.p.k.- mającą wpływ na treść wyroku, poprzez niewyjaśnienie w drodze
uzupełniającej opinii biegłego, czy to pisemnej, czy ustnej, istotnej okoliczności, czy rzeczywiście ujawnione na fotelu kierowcy ślady osmologiczne pochodziły od ostatniego kierującego.
Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Końskich.

Są d Okr ę gowy zwa ż y ł , co nast ę puje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie, a biorąc pod uwagę przedstawioną w niej argumentację należało uznać ją za oczywiście bezzasadną.
Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, a zebrane dowody ocenił zgodnie z wymaganiami wynikającymi z przepisuart. 7 k.p.k.Analiza zgromadzonego materiału dowodowego doprowadziła Sąd I Instancji do słusznego przekonania, że nie pozwala on na przypisanie oskarżonemuD. W.zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa zart. 178 a par. l k.k.i trafnie Sąd Rejonowy wydał wyrok uniewinniający oskarżonego.
W apelacji podniesiono dwa zarzuty.
Podnosząc pierwszy zarzut - błędu w ustaleniach faktycznych skarżący nie wykazał, aby przekonanie sądu o niewinności oskarżonego oparte było na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź ujawnionych, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy, logiki czy doświadczenia życiowego. Podkreślić należy, że podnosząc w apelacji tenzarzuti uzasadniając go powinien skarżący wykazać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu, a tego w apelacji nie wykazano. Ograniczono się do stwierdzenia, że , zeznania świadkówG. D.iP. P. (1)tj. funkcjonariuszy policji dokonujących zatrzymania oskarżonego oraz wyniki oględzin miejscazdarzenia.zdaniem skarżącego w sposób jednoznaczny wskazują na sprawstwo
oskarżonego. Skarżący podniósł, że w/w świadkowie byli pewni, że poza oskarżonym nikt nie wysiadł z jego samochodu.
Apelacja jest lakoniczna, w ogóle nie odnosi się do szczegółowejanalizywszystkich dowodów zgromadzonych w toku przewodu sądowego przeprowadzonej przez Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Nie wskazano przy tym żadnych błędów w sposobie rozumowania Sądu I instancji przy ocenie dowodów wymienionych przez skarżącego. Zauważyć należy, żezeznania.świadkówG..D.iP. P.jak również treść protokołu oględzin zostały bardzo szczegółowo przeanalizowane i ocenione przez Sąd Rejonowy [k. 162-163]. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie sposób tych dowodów uznać za spójne, logiczne i konsekwentne. Świadkowie mieli rozbieżne spostrzeżenia co do widoczności wnętrza ściganego pojazdu, żaden z nich nie widział [mimo, że jak twierdzili byli bardzo blisko przedmiotowego samochodu] by oskarżony przesiadał się na miejsce pasażera. Oględzin miejsca zdarzenia dokonywali w ciemnościach, przy świetle latarki, a sam protokół z tej czynności jest lakoniczny. Trafność ich spostrzeżeń niewątpliwie podważa fakt, że nie zauważyli tak istotnych okoliczności jak uszkodzenia samochodu -rozbita szyba przednia od strony pasażera. Nie ma potrzeby szczegółowego przytaczania oceny dokonanej przez Sąd Rejonowy - sąd odwoławczy w pełni ją popiera, a skarżący w apelacji pominął okoliczności wskazane przez Sąd I instancji a nadto nie odniósł się w także do oceny innych dowodów jak choćby wyjaśnień oskarżonego,zeznańświadkaR. M.i korespondujących z nimi zeznań T. Tysiąc czyJ. G.. Dowody te i ich ocenę pominięto w apelacji - nie wskazując by była ona wadliwa.
W punkcie drugim apelacji podniesionozarzutobrazy prawa procesowego tj.art. 366 par. l k.p.k.iart. 410 k.p.k.- mogący mieć wpływ na treść wyroku, poprzez nieodebranie przez Sąd I instancji uzupełniającej opinii biegłego z zakresu osmologii.Zarzut tenjest chybiony. Przypomnieć należy, że ślady osmologiczne zostały zabezpieczonena fotelu kierowcyw toku postępowania
przygotowawczego. Już pierwsza z opinii dopuszczonych przez Sąd Rejonowy wykazała brak zgodności zabezpieczonych śladów z materiałem porównawczym pobranym od oskarżonego. Za zgodąR. M.przeprowadzono dowód zgodności śladów również co do jego osoby. Opinia w tym przedmiocie była jednoznaczna. Żadna ze stron - w tym również prokurator - nie wnosiła o odebranie opinii uzupełniającej. Sąd Rejonowy słusznie nie znalazł przesłanek, które nakazywałyby uzupełnienie postępowania w tym zakresie z urzędu. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku logicznie wskazano powody, dla których należałouznać,że ślady na fotelu kierowcy pozostawił ostatni kierujący [k. 166-167]. Sąd Okręgowy w pełni popiera tę argumentację a skarżący się do niej nie odnosi, nie wskazując żadnych błędów w rozumowaniu Sądu I instancji, ograniczając się do polemicznych stwierdzeń.
Skarżący nie wskazał też na czym konkretnie miałaby polegać obrazaart. 410 k.p.k.a podkreślić należy, że sąd orzekający w swej ocenie nie pominął żadnego z przeprowadzonych w toku przewodu sądowego dowodu.
Oba zarzuty są chybione a w uzasadnieniu apelacji nie przedstawiono żadnej rzeczowej argumentacji, która nakazywałaby ich uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocyart. 437 par. l k.p.k.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
Na podstawie przepisu 636par. l k.p.k.kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążony został Skarb Państwa.