Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 326/15
Data wyroku: 2015-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata, Małgorzata Peteja-Żak, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: art. 191 § 2 kk

Sygnatura akt VI Ka 326/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia12 czerwca 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Sędziowie SSO Arkadiusz Łata
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant Sylwia Sitarz
przy udziale Elżbiety Ziębińskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r.
sprawyL. G.ur. (...)wZ.
synaM.iB.
oskarżonego zart. 191§2 kkw zw. zart. 64§1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 22 stycznia 2015 r. sygnatura akt II K 757/14
na mocyart. 437 § 1 kpkiart. 624 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

2
zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

VI Ka 326/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 22.01.2015 r., sygn. II K 757/14,L. G.został uznany za winnego tego, że w dniu 5.04.2014 r. wZ., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dwukrotnie używając atrapy pistoletu, groziłB. M.pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała jej synaP. M., przy czym groźby te wzbudziły w niej uzasadnioną obawę, że będą spełnione, w celu zmuszenia jej do zwrotu wierzytelności w kwocie 900 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 2 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 19.10.2011 r., sygn. II K 478/05, za umyślne przestępstwo podobne zart. 13 § 2 kkw zw. zart. 280 § 1 kkiart. 280 § 1 kk, którą odbywał w ramach kary łącznej 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sadu Rejonowego w Zabrzu z dnia 19.10.2011 r., sygn. II K 746/11, w okresie od 12.06.2011 r. do 14.02.2013 r., tj. przestępstwa zart. 191 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 12 kki za to na mocyart. 191 § 2 kkskazany został na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 30.11.2014 r. do dnia 22.01.2015 r. Na podstawieart. 44 § 2 kkorzeczono przepadek dowodu rzeczowego w postaci atrapy pistoletu(...). Na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążono Skarb Państwa. Wyrok wydano w trybieart. 387 § 2 kpk.
Apelację od wyroku wywiódł oskarżony, który zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze. Zarzucił on wyrokowi rażącą niewspółmierność (surowość) kary w stosunku do stopnia winy, motywacji i sposobu zachowania oskarżonego, a nadto do jego właściwości i warunków osobistych.
W oparciu o podniesiony zarzut oskarżony wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez wymierzenie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, z oddaniem pod dozór kuratora.
Apelacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.
Sąd pierwszej instancji w pisemnych motywach wyroku przekonująco uzasadnił, dlaczego oskarżony nie zasługuje na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, a wniesiony środek odwoławczy nie dostarczył rzeczowych argumentów, które pozwoliłyby tę ocenę podważyć.
Stwierdzić należy, ze zarówno stopień winy, jak i stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu był wysoki. Sprawca znajdował się w stanie upojenia alkoholowego, działał z premedytacją i w sposób bezwzględny. Po pierwszej próbie wymuszenia zwrotu wierzytelności, wrócił do mieszkania pokrzywdzonej i ponowił bezprawne groźby. Groził popełnieniem najpoważniejszych przestępstw zarówno pokrzywdzonej, jak i jej synowi. Zwraca uwagę jego agresywne zachowanie i drastyczność sformułowań jakich użył, wypowiadając groźby bezprawne, a także posługiwanie się w czasie zdarzenia atrapą broni palnej.
Oskarżony nadmierną wagę przywiązuje do faktu, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, w sytuacji został zatrzymany krótko po dokonaniu przestępstwa, a zebrane dowody jednoznacznie wskazywały na jego sprawstwo i winę.
Wbrew wywodom oskarżonego, zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, nie przemawia na jego korzyść. Podczas próby zatrzymania usiłował zbiec. Został ujęty po pościgu i obezwładnieniu przez interweniujących funkcjonariuszy Policji. W wyniku przeszukania policjanci ujawnili, że posiadał przy sobie atrapę pistoletu i dwa noże kuchenne. Ta ostatnia okoliczność nie jest pozbawiona znaczenia w kontekście rodzaju gróźb jakie sprawca kierował wobec pokrzywdzonej. Po zwolnieniu oskarżony ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości, co spowodowało konieczność poszukiwania go listem gończym.
W istocie brak jest przesłanek do sformułowania wobec oskarżonego pomyślnej prognozy kryminologicznej, a tylko wówczas możnaby rozważać zastosowanie wobec niego instytucji określonej wart. 69 § 1 kk. Dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego, w tym za umyślne przestępstwa podobne z użyciem przemocy, nie pozwala na zasadne przyjęcie, że warunkowe zawieszenie wykonania byłoby wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Oskarżony uprzednio był skazywany na kary o charakterze wolnościowym. Nie przyniosły one jednak pożądanego rezultatu, gdyż oskarżony ponownie dopuszczał się przestępstw. Przypisanego przestępstwa zart. 191 § 2 kkw zw. zart. 12 kkoskarżony dopuścił się w warunkach określonych wart. 64 § 1 kk, zaledwie kilkanaście miesięcy po opuszczeniu zakładu karnego, w wyniku warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, w okresie próby wyznaczonej orzeczeniem w przedmiocie warunkowego zwolnienia.
Przytoczone okoliczności dowodzą, iż oskarżony jest sprawcą zdemoralizowanym, nie podatnym na oddziaływania wychowawcze w warunkach wolnościowych. W celu wdrożenia do przestrzegania obowiązującego porządku prawnego niezbędne jest poddanie go oddziaływaniom wychowawczo-resocjalizacyjnym w warunkach izolacji penitencjarnej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku. Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.