Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 172/15
Data wyroku: 2015-07-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Renata Bober, Barbara Frankowska, Anna Walus-Rząsa
Podstawa prawna: art. 19 prawa u i napr. w zw. z art. 33 p.u i n.

Sygn. akt VI Gz 172/15

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lipca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa ( spr.)
Sędziowie: SO Barbara Frankowska
SO Renata Bober
Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Kamuda
po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku:(...) Sp. z o. o.wR.
z udziałem dłużnika :(...) Sp. z o. o.wR.
o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika
na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczego Sekcji ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt V GU 57/14
postanawia: odrzucić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Rzeszowie Wydział V Gospodarczy – Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Tarnowie V Wydziału Gospodarczego.
Z wnioskiem o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika(...) Sp. z o. o.wR.wystąpił wierzyciel(...) Sp. z o. o.wR..
Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że dłużnik posiada dwa oddziały – jeden wR.a drugi wT.. Podstawową działalnością operacyjną dłużnika jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Całość majątku dłużnika w postaci nieruchomości gruntowej znajduje się przyul. (...)wT.. Dłużnik na tych właśnie nieruchomościach planował realizację inwestycji pod nazwąP.Handlowy w(...)oraz Galerię(...)
Stosownie doart. 19 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. – Prawo upadłościowe i naprawcze( tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 1112 z póz. zmn. ) do rozpoznania spraw o ogłoszenie upadłości właściwy jest sąd upadłościowy, właściwy dla zakładu głównego przedsiębiorstwa dłużnika. 2. Jeżeli dłużnik ma zakłady w obszarach właściwości różnych sądów i trudno ustalić, który z nich jest zakładem głównym , właściwy jest każdy z tych sądów.
Mając na uwadze powyższy przepis Sąd Rejonowy uznał, że zakład główny przedsiębiorstwa dłużnika znajduje się wT.albowiem podstawowy profil działalności spółki realizowany jest na terenieT.. W tym stanie rzeczy, na podstawieart. 200 § 1 kpcw związku zart. 35 p.u.n.i w zw. zart. 19 ust. 1 p.u.n.przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Tarnowie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył dłużnik.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił niewłaściwe zastosowanieart. 19 ust. 1 p.u.n.poprzez jego błędną interpretację na gruncie przedmiotowej sprawy, w wyniku przyjęcia przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie, że zakład główny przedsiębiorstwa dłużnika znajduje się wT..
Mając na uwadze powyższe zarzuty dłużnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do prowadzenia przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych.
W zażaleniu dłużnik przyznał, żespółka (...)powstała jako spółka celowa dla realizacji inwestycji budowlanej w postaci Centrum(...)wT.. Jednakże na nieruchomościach nabytych przez dłużnika nie jest prowadzona żadna działalność, stanowią one nieużytki rolne. Dłużnik zarzucił, że podstawową działalnością spółki było nie tylko nabycie nieruchomości wT.ale przede wszystkim zrealizowanie w/w inwestycji. Zdaniem dłużnika, mając na uwadze pojęcie przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowo – funkcjonalnym, nie należy identyfikować zakładu głównego tylko z majątkiem dłużnika w postaci nieruchomości znajdujących się wT.ale z jego sformalizowaną strukturą w postaci oddziałów. Przy czym jeden oddział znajduje się wR.ul. (...), natomiast drugi zlokalizowany jest w miejscowościN.ul. (...). Jednakże za główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika należy rozumieć miejsce, w którym dłużnik lub upoważnione przez niego osoby zarządzają jego działalnością, działają w jego imieniu. Takim miejscem na gruncie przedmiotowej sprawy jest oddział dłużnika znajdujący się wR.. Ponadto dłużnik powołał pogląd A.J.zawarty w Komentarzu doart. 19 p.u.n.z którego wynika, że w przypadku istnienia kilku zakładów w ramach przedsiębiorstwa dłużnika, położonych w obszarach właściwości różnych sądów, w przypadku gdy żadnemu z zakładów nie można jednoznacznie przypisać wiodącej roli, wybór sądu , do którego składa się wniosek o ogłoszeniu upadłości należy do osoby legitymowanej do złożenia wniosku o ogłoszeniu upadłości .
Sąd Okręgowy zważył , co następuje:
Zażalenie dłużnika nie może być uwzględnione z podanych niżej przyczyn.
Jak wynika z cytowanego wyżejart. 19właściwość sądu upadłościowego została uregulowana wustawie z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze.
Stosownie doart. 33 ust. 1 p.u.n.zażalenie przysługuje na postanowienie sądu kończące postępowanie oraz w przypadkach określonych w ustawie.
Z kolei wart. 35 p.u.n.wskazano, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości stosuje się odpowiednio przepisyksięgi pierwszej części pierwszej Kodeksu postępowania cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu postępowania.
Cytowany wyżej przepisart. 35 p.u.n.odsyła do odpowiedniego stosowania przepisówKodeksu postępowania cywilnegow procesie tylko w sprawach nieuregulowanych co do postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości. Natomiastart. 229 p.u.n.odsyła do odpowiedniego stosowania przepisówKodeksu postępowania cywilnegow procesie w sprawach nieuregulowanych przepisami dotyczącymi postępowania upadłościowego, czyli postępowania prowadzonego po ogłoszeniu upadłości.
Stosowanie w postępowaniu upadłościowym przepisówKodeksu postępowania cywilnegodopuszczalne jest pod dwoma warunkami, a mianowicie, że wprawie upadłościowymnie ma szczególnych, odmiennych przepisów oraz, że nie sprzeciwia się temu istota postępowania upadłościowego (S. Gurgul Prawo upadłościowe i naprawcze, Komentarz, 5.wydanie Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2004, str. 90 komentarza do art. 35 p.u.n).
Tak też A.J.,F. Z.w komentarzuPrawo upadłościowe i naprawcze,Z.2003 , komentarz doart. 35str. 97 gdzie wskazano, że stosowanie przepisów o procesie wchodzi w grę gdy dane zagadnienie nie jest w ogóle unormowane wPrawie upadłościowym i naprawczymalbo jest wprawdzie unormowane, ale tylko fragmentarycznie.
W przedmiocie ogłoszenia upadłości kwestia właściwości sądu upadłościowego została uregulowana wart. 19 p.u.n.Z kolei zart. 33 p.u.n.wynika wprost na jakie postanowienia sądu w postępowaniu upadłościowym przysługuje zażalenie, i że są to postanowienia kończące postępowanie a także w przypadkach określonych w ustawie.
Ze względu na szczególne unormowanie zawarte w przepisieust. 1 art. 54 p.u.n.postanowieniem sądu „kończącym postępowanie” w przedmiocie ogłoszenia upadłości, zaskarżalnym w drodze zażalenia, może być tylko postanowienie o odrzuceniu wniosku lub umorzeniu postępowania. „Przypadków określonych w ustawie” nie ma w przepisach Tytułu II regulujących postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości (art. 18- 56 p.u.n.) –S. G.Prawo upadłościowe i naprawczeKomentarz 5. wydanie, str. 88, komentarz doart. 33.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe uznał , że w niniejszej sprawie zażalenie nie przysługuje dlatego też na podstawieart. 370w związku zart. 397 § 2 kpcw związku zart. 33 Prawa upadłościowego i naprawczegozażalenie dłużnika odrzucił.