Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 6140/14
Data wyroku: 2015-04-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Leżańska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 32 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.)

Sygn. akt VU 6140/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 kwietnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Agnieszka Leżańska
Protokolant Emilia Łopatowska
po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie
sprawy z wnioskuK. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o emeryturę
na skutek odwołaniaK. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 22 lipca 2014r. sygn.(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VU 6140/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 22 lipca 2014 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówił wnioskodawcyK. W.prawa do emerytury, z uwagi na brak 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
W odwołaniu od powyższej decyzji, złożonym w dniu 27 sierpnia 2014 roku,K. W.wniósł o przyznanie żądanego prawa wnosząc o zaliczenie do stażu pracy okresu zatrudnienia od 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wB.na stanowisku mechanik silników samochodowych .
Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania podnosząc, iż do okresu pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył okresu od 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku, bowiem w tym okresie wnioskodawca przebywał na urlopie bezpłatnym w związku z wyjazdem na budowę eksportową i pracodawca kierujący go do pracy za granicą za ten okres, nie wystawił mu świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy podniósł również, że nawet zaliczenie tego okresu do stażu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS, nie daje 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
W piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2014 roku wnioskodawca wniósł o zaliczenie do okresu pracy w warunkach szczególnych również okresu zatrudnienia wZakładach (...)wW.oraz okresu służby wojskowej.

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, co następuje:

K. W.,urodzony w dniu (...), złożył w dniu 10 lipca 2014 roku wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Wnioskodawca nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego(dowód: wniosek o emeryturę - k. 1-3 akt emerytalnych).
Na dzień 1 stycznia 1999 r. skarżący udowodnił staż pracy wynoszący 28 lat, 11 miesięcy i 10 dni(dowód: decyzja z dnia 22 lipca 2014 roku k. 31 akt emerytalnych).
Do stażu pracy w warunkach szczególnych organ rentowy zaliczył wnioskodawcy okres13 lat 5 miesięcy i 22 dni, w tym okres zatrudnienia:
- od 6 maja 1976 roku do 14 grudnia 1984 roku i od 20 lipca 1987 roku do 31 maja 1992 roku na stanowisku mechanika w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych wPrzedsiębiorstwie (...)wB.(dowód:decyzja z dnia 22 lipca 2014 roku k. 31 akt emerytalnych, odpowiedź na odwołanie k. 4-5).
Wnioskodawca w okresieod 13 lipca 1972 roku do 30 kwietnia 1976 rokubył zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracywW.Zakładach (...)wW.na stanowisku mechanik samochodowy(dowód: świadectwo pracy z dnia 30 kwietnia 1976 roku k.10 akt emerytalnych).
Zakłady te, z uwagi na specyfikę produkcji, posiadały własny tabor samochodowy w ilości kilkunastu samochodów ciężarowych do przewozu środków chemicznych.. Zakład zatrudniał od 5 do 6 mechaników i posiadał dwa kanały remontowe. Wnioskodawca, jako mechanik samochodowy, zajmował się naprawą samochodów. Pracował zarówno w kanale remontowym, jak i poza nim. W kanale wykonywał naprawy w postaci: wymiany wałów, resorów, osi. Wykonywał także naprawy poza kanałem, także malował pojazdy i je czyścił. Z uwagi na specyfikę pracy zdarzało się, iż wnioskodawca nawet cały tydzień pracował w kanale, jednakże bywały takie tygodnie, kiedy dwa dni w tygodniu pracował poza kanałem (dowód: zeznania świadkaS. W.protokół rozprawy z dnia 28 stycznia 2015 roku nagranie od minuty 22.36 do minuty 26.55, częściowo zeznania wnioskodawcy k. 29-29verte).
Wnioskodawca w okresieod 6 maja 1976 roku do 31 sierpnia 1993 rokubył zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy wPrzedsiębiorstwie (...)wB.na stanowisku: mechanik samochodowy, mechanik napraw pojazdów samochodowych i brygadzista, wydawca magazynowy-mechanik napraw pojazdów samochodowych, mechanik napraw pojazdów samochodowych – p.o. Mistrza Stacji Obsługi oraz Mistrza Stacji Obsługi (dowód: świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 1993 roku k. 21 akt kapitałowych).
Przedsiębiorstwo (...)udzieliło wnioskodawcy urlopu bezpłatnego, celem zatrudnienia wfirmie (...)i wyjazdu na budowę eksportową do Iraku.K. W.na budowie eksportowej przebywał w okresieod 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku. Przedsiębiorstwo to w Iraku zajmowało się budową dróg i autostrad, posiadało w bazie około 200 samochodów. Wnioskodawca, jako mechanik zajmował się ich naprawą. Pracował w warsztacie, zarówno w kanale, jak i poza nim. Większość napraw dokonywał w kanale i polegały one na spuszczaniu oleju, zdejmowaniu misek, wyciąganiu tłoków i ich ponownym montażu, naprawie hamulców, siłowników. Wnioskodawca wykonywał także naprawy poza kanałem, w szczególności wówczas, gdy samochód uległ awarii w terenie. Nie zawsze bowiem samochód był holowany do warsztatu, zdarzało się ,że naprawa musiała być dokonana w terenie. Wnioskodawca jechał wówczas w teren i naprawy dokonywał na miejscu. W zależności od rodzaju awarii mogła trwać ona nawet pół dnia (dowód: zeznania świadkaZ. K.protokół rozprawy z dnia 28 stycznia 2015 roku nagranie od minuty 11.55 do minuty 16.08 oraz od minuty 21.04. do minuty 22.34, zeznania świadkaM. K.protokół rozprawy z dnia 28 stycznia 2015 roku nagranie od minuty 16.30 do minuty 20.30, częściowo zeznania wnioskodawcy k. 29-29verte).
Przedsiębiorstwo (...)wB.wystawiło wnioskodawcy w dniu 29 września 1994 roku świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych , w którym wskazano, żeK. W.był zatrudniony w tym przedsiębiorstwie od dnia 6 maja 1976 roku do dnia 31 sierpnia 1993 roku i w tym okresie tj. od dnia 6 maja 1976 roku do dnia 17 września 1986 roku i od dnia 20 lipca 1987 roku do dnia 31 maja 1992 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechanika w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych wymienionym w wykazie A dziale XIV poz. 16 pkt 1 stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 9(...)z dnia 1 sierpnia 1983 roku w sprawie wykazu stanowisk w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i(...), na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach , uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty (dowód; świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 29 września 1994 roku k. 11 akt emerytalnych).

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczę Społecznych ocenił i zważył, co następuje:

odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 pkt 1(tj. poniżej 65 lat dla mężczyzn). Ustęp 4 art. 32 stanowi zaś, że wiek emerytalny, o którym mowa wust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Stosownie do art. 184 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy – w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem (ust. 2).
W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało zatem rozpoznać w aspekcie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia).
Spór pomiędzy stronami, w związku z zarzutami podniesionymi przez wnioskodawcę w odwołaniu, ograniczał się do faktu, czy posiada on wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu - nie budzi żadnych wątpliwości, iż wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat oraz ukończył 60 lat. Organ rentowy uznał, że wnioskodawca nie spełnia przesłanki zatrudnienia w warunkach szczególnych co najmniej przez 15 lat. Wnioskodawca twierdził zaś, że legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych, albowiem pracował w takich warunkach podczas budowy eksportowej w Iraku podczas jego zatrudnienia wprzedsiębiorstwie (...)w okresie od 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku, jako mechanik w kanałach oraz podczas jego zatrudnienia wW.Zakładach (...)wW.w okresie od 13 lipca 1972 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku (w tym również okres odbywania zasadniczej służby wojskowej), również jako mechanik w kanałach.
W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uwzględnienia odwołania wnioskodawcy i przyznania mu prawa do emerytury ze względu na wykonywanie pracy w warunkach szczególnych.
Odnośnie oceny dowodów zgromadzonych w postępowaniu zważyć należy, iż okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Należy jednak wskazać, że z cytowanego wyżej § 2 rozporządzenia nie wynika, aby stwierdzenie zakładu pracy w przedmiocie wykonywania przez pracownika pracy w warunkach szczególnych miało charakter wiążący i nie podlegało kontroli organów przyznających świadczenia uzależnione od wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Brak zatem takiego świadectwa lub jego zakwestionowanie przez organ rentowy, nie wyklucza dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego.
Podnoszona zatem przez organ rentowy okoliczność nie dysponowania przez skarżącego świadectwem pracy w szczególnych warunkach za okres pracy wW.Zakładach (...)wW., nie przesądza jeszcze, że wnioskodawca takiej pracy nie wykonywał.
Stanowisko takie wielokrotnie zajmował również Sąd Najwyższy, który między innymi w wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku, II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239 stwierdził, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. Nr 10, poz. 49 ze zm.) dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami. Na etapie postępowania odwoławczego sprawa staje się sprawą cywilną, a więc do jej rozpoznania stosuje siękodeks postępowania cywilnego. Wedługart. 473 k.p.c.w postępowaniu przed sądem nie stosuje się żadnych ograniczeń dowodowych, a więc każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które są uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe. Sąd w toku niniejszego postępowania przeprowadził wszystkie dowody zawnioskowane przez profesjonalnego pełnomocnika wnioskodawcy.
Natomiast świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych wystawione przezPrzedsiębiorstwo (...)wB., w którym wskazano, żeK. W.okresie od dnia 6 maja 1976 roku do dnia 17 września 1986 roku i od dnia 20 lipca 1987 roku do dnia 31 maja 1992 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechanika w kanałach remontowych, zostało zakwestionowane przez organ rentowy. Wobec powyższego na wnioskodawcy, zgodnie z treściąart. 6 k.c, spoczywał ciężar wykazania pracy w szczególnych warunkach.
Charakter pracy wnioskodawcy wW.Zakładach (...)wW.w okresie od 13 lipca 1972 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku, Sąd ustalił na podstawie zeznań świadkaS. W., a częściowo także wnioskodawcy. Z zeznań świadka wynika, że wnioskodawca był mechanikiem samochodowym, który swoją pracę wykonywał zarówno w kanale, jak i poza nim. Jak wskazał świadek, z uwagi na specyfikę pracy wnioskodawcy bywało tak, że czasem nawet cały tydzień wszystkie prace wykonywał w kanale, ale bywało też i tak, że dwa dni w tygodniu pracował poza kanałem. Ponadto, poza kanałem wykonywał nawet takie czynności jak malowanie pojazdów i ich czyszczenie. W ocenie Sądu, zeznania świadka zasługują w tym zakresie na wiarę. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż w tychzakładach (...)pracował od 13 stycznia 1958 roku do 31 grudnia 1978 roku, początkowo jako ślusarz, a następnie jako mechanik samochodowy, co wynika z jego świadectwa pracy z dnia19 października 1995 roku (k. 11 akt emerytalnych świadkaS. W.). Świadek pracował więc w tych zakładach w tożsamym okresie z wnioskodawcą i na takim samym jak on stanowisku pracy. Tym samym należy uznać, że dysponuje on bezpośrednią, szczegółową, a co za tym idzie, wiarygodną wiedzą, co do zakresu obowiązków wnioskodawcy oraz warunków, w jakich jego praca była świadczona.
Z uwagi na powyższe, Sąd nie uznał za wiarygodne zeznania wnioskodawcyw zakresie w jakim twierdził on, że podczas zatrudnienia wW.Zakładach (...)wW.pracował jako mechanik tylko i wyłącznie w kanałach. Pozostają one bowiem w sprzeczności z wiarygodnymi, w ocenie Sądu, zeznaniami świadkaS. W.. Podkreślenia wymaga również fakt, iż wnioskodawca na okoliczność warunków szczególnych wykonywanej pracy wW.Zakładach (...)wW., nie przedstawił żadnych innych dowodów.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie dało również podstaw do uznania, aby wnioskodawca w pełnym wymiarze czasu pracy naprawiał pojazdy samochodowe w kanałach remontowych w okresie swojego zatrudnienia podczas budowy eksportowej w Iraku w okresie od 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku. Jak wynika z zeznań świadkaM. K., prace w kanałach remontowych nie były jedynymi pracami wykonywanymi przez wnioskodawcę w ramach dobowego czasu pracy. Zdarzało się bowiem, że wykonywał prace mechanika samochodowego również poza kanałem, gdy samochód uległ awarii w terenie i nie można było go sprowadzić do warsztatu. Wówczas to wnioskodawca jechał na pustynię i tam naprawiał samochód, co zajmowało niekiedy nawet pół dnia. W ocenie Sądu, zeznania świadkaM. K., pracującego razem z wnioskodawcą na budowie eksportowej na stanowisku kierowcy samochodowego, są wiarygodne. Świadek ten, jako kierowca posiada wiedzę, co do sposobu wykonywania napraw samochodów, nie tylko z własnego doświadczenia, ale również z opowieści innych kierowców, którzy niejednokrotnie mu opowiadali o awariach w terenie. Stanowczość zeznań tego świadka odnosząca się do wykonywania pracy mechanika przez wnioskodawcę również w terenie, na pustynie czyni, w ocenie Sądu, niewiarygodnymi zeznania wnioskodawcy w zakresie, w jakim twierdził on, że prace mechanika wykonywał tylko i wyłącznie w kanale. Tym samym, w ocenie Sądu, niewiarygodnymi są również zeznania świadkaZ. K., w zakresie w jakim twierdził on, że wnioskodawca wykonywał prace tylko i wyłącznie w kanałach. Podkreślenia wymaga fakt, iż świadek na budowie eksportowej pracował jako spawacz, a więc nie pracował na stanowisku tożsamym z wnioskodawcą, ani z nim związanym.
Skoro zatem wnioskodawca w spornych okresach oprócz prac w warunkach szczególnych (prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych ) wykonywał jeszcze inne prace, które takiego charakteru nie miały (prace mechaniczne poza kanałami remontowymi) oznacza to, że nie pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach. W ramach bowiem obowiązującej go dziennej normy czasu pracy wykonywał oprócz prac, które szkodliwie oddziaływały na jego organizm, także prace które takiego charakteru nie miały. Stałe wykonywanie prac w szczególnych warunkach, w pełnym wymiarze czasu pracy stanowi niezbędny warunek do zaliczenia danego okresu pracy do pracy w warunkach szczególnych. Z zestawienia § 1 i 2 tegoż rozporządzenia wynika, że pracą w szczególnych warunkach jest pracaświadczona stale i w pełnym wymiarzena stanowiskach wskazanych w załączniku do tego aktu. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale, tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2000 roku, II UKN 39/00, OSNAP 2002/11/272).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie sposób jednocześnie uznać, aby prace mechanika poza kanałami podczas zatrudnieniaK. W., zarówno wW.Zakładach (...)wW.w okresie od 13 lipca 1972 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku, jak i na budowie eksportowej w Iraku od 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku, miały charakter sporadyczny, czy incydentalny. W ocenie Sądu, prace poza kanałami były immanentnie związane z wykonywana przez wnioskodawcę pracy mechanika.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał, iż wnioskodawca nie udowodnił że pracował w warunkach szczególnych w okresach od 13 lipca 1972 roku do dnia 30 kwietnia 1976 roku jak i od 15 grudnia 1984 roku do 9 czerwca 1986 roku. A skoro nie pracował w warunkach szczególnych w okresie zatrudnieniaW.Zakładach (...)wW., to również okres odbywania zasadniczej służby wojskowej podczas tego zatrudnienia nie może zostać wnioskodawcy zaliczony do okresu pracy w warunkach szczególnych.
Do prac w warunkach szczególnych jest bowiem zaliczona tylko i wyłącznie praca mechanika wykonującego swoje obowiązkiw pełnym wymiarze czasuw kanałach remontowych. Tylko bowiem prace mechanika wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych wymienione są w wykazie A, Dział XIV, poz. 16, załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r..
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania uznać należało, iż w toku procesu u ubezpieczony nie wykazał, by spełnił przesłankę wykonywania pracy w warunkach szczególnych w ilości co najmniej 15 lat.
Fakt ten skutkował koniecznością przyjęcia, iżK. W.nie spełnia on wymaganych prawem warunków do uzyskania prawa do emerytury zgodnie zart. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.