Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 336/15
Data wyroku: 2015-07-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Wykroczenie, Apelacja

Sygn. akt IV Ka 336/15

UZASADNIENIE
S. N.został obwiniony o to, że
w dniu 17 kwietnia 2014 roku ok. godziny 14.20 wP., przyul. (...)w aptece dokonał kradzieży opakowania insuliny o nazwie(...)o wartości 100 złotych na szkodę(...) Spółki z o.o.,
tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw;
w dniu 26 czerwca 2014 roku o godzinie 10:34 naul. (...)wP.zapteki (...)dokonał kradzieży jednego opakowania insuliny(...)o wartości 242 złotych na szkodęB. G.,
tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskimwyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 roku w sprawie VII W 606/14 uznał obwinionegoS. N.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i na podstawie art. 119 § 1 kw w związku z art. 9 § 2 kw wymierzył mu łączną karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym;
- na podstawie 119 § 4 kw orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty na rzeczF.Spółki z.o.o kwoty 100 złotych oraz na rzecz pokrzywdzonejB. G.kwoty 242 złotych tytułem naprawienia wyrządzonych szkód;
- zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataW.kwotę 265,68 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej obwinionemu z urzędu;
- zwolnił obwinionego od kosztów sądowych.
Powyższy wyrok został w całości zaskarżony przez obwinionego.
Apelacja obwinionego wywiedziona – jak wynika z analizy jej treści – z podstawy prawnejart. 438 pkt 1 kpkw związku zart. 109 § 2 kpwzarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną ocenę zachowania obwinionego - uznanie go winnym popełnienia zarzucanych mu wykroczeń w sytuacji, gdy działał w obronie koniecznej.
W konkluzji obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie go od popełnienia zarzucanych mu wykroczeń.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez skarżącego ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, a dotyczące sprawstwa obwinionego w zakresie zarzucanych mu wykroczeń są prawidłowe, zgodne z materiałem dowodowym sprawy.
Sąd kierując się prawem swobodnej oceny dowodów poczynił ustalenia, które nie mogą być uważane za błędne, dowolne, sprzeczne z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego.
Zgromadzone w sprawie dowody w postaci zeznań świadkówB. G.,J. R.iP. M., jak też nagranie z monitoringu nie pozostawiają wątpliwości, iżS. N.dopuścił się zarzucanych mu wykroczeń.
Zeznania wyżej wymienionych świadków są logiczne, spójne. Osoby te nie miały jakiegokolwiek powodu, by celowo przedstawiać wersję inkryminowanych zdarzeń w sposób niekorzystny dla obwinionego. Jednocześnie trzeba zauważyć, że zeznaniaJ. R.iB. G.korelują w pełni z rzeczowym materiałem dowodowym w postaci nagrania z monitoringuapteki (...). Na nagraniu utrwalony został fakt dokonania przez obwinionego zaboru insuliny oraz moment opuszczenia przez niego apteki bez uiszczenia zapłaty. Z protokołu rozprawy z dnia 14 stycznia 2015 roku wynika - vide k. 80 verte, iż nagranie pozwala zidentyfikować obwinionego i ustalić jego zachowanie w aptece. Odnośnie wykroczenia z dnia 17 kwietnia 2014 roku zauważyć należy, iż obwiniony będąc przesłuchiwanym w charakterze osoby podejrzanej wyjaśnił, iż działał w obronie koniecznej.
Brak jest podstaw do stwierdzenia, że Sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. Obszerne, krytyczne uwagi obwinionego dotyczące systemu ubezpieczeniowego w Polsce nie dają żadnych podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny prawno – karnej zachowania obwinionego.
Prawidłowa jest kwalifikacja prawna czynów. Orzeczona kara jest współmierna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i spełni cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego.
Orzeczenie o zasądzeniu kwoty 516,60 zł tytułem zwrotu kosztów świadczonej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym uzasadnia§ 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013r., poz. 461)
Dokonując analizy możliwości płatniczych obwinionego, ocenić należało, że uiszczenie kosztów sądowych za drugą instancje mogłoby stanowić dla niego nadmierną uciążliwość, w związku z czym Sąd Odwoławczy zwolnił obwinionego od opłaty za drugą instancję i zryczałtowanej równowartości wydatków za postępowanie odwoławcze.