Sąd Okręgowy w Łomży
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 298/14
Data wyroku: 2015-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Kordowski

Sygn. akt I C 298/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2015r.
Sąd Okręgowy w Łomży Wydział I Cywilny
w składzie :
Przewodniczący   : Andrzej Kordowski
Protokolant  : Ewa Miciura
po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015r. w Łomży
sprawy z powództwaK. A.
przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.
o zapłatę 80.000 zł.

I
zasądza od pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.na rzecz powódkiK. A.kwotę 20.000 / dwadzieścia tysięcy/ złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10.03.2014r. do dnia zapłaty;

II
w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III
zasądza od powódkiK. A.na rzecz pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.kwotę 4.665,51 zł. tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
nakazuje pobrać od pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Łomży kwotę 1.000 zł. tytułem części opłaty od pozwu oraz zwalnia powódkęK. A.od uiszczenia brakującej opłaty od pozwu, w części jej dotyczącej.

Sygn. akt I C 298/14

UZASADNIENIE
PowódkaK. A.wniosła o zasądzenie od pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.kwotę 80.000 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 24 września 2012r. do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 12 lipca 2012r. doznała obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego obu kości przedramienia lewego z przemieszczeniem odłamów, stłuczenia barku prawego i urazu głowy z wstrząśnieniem mózgu. W związku ze złamaniem obu kości przedramienia poddano ją leczeniu operacyjnemu. W chwili wypadku miała 27 lat. W związku z doznanymi obrażeniami nie była w stanie samodzielnie funkcjonować, uraz ręki spowodował, że nie była w stanie sprawować należytej opieki nad dwuletnim wówczas dzieckiem. Podała również, że następstwem wypadku jest trwały niedowład lewej ręki połączony z ograniczeniem jej ruchowości. Nastąpiło również u niej pogorszenie stanu psychicznego. Ponadto na ręce pozostały trwałe blizny. Potwierdziła fakt otrzymania tytułem zadośćuczynienia kwoty 10.000 zł. od likwidatora szkody, którym było(...) SA.
Pozwany Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.nie kwestionując swojej legitymacji czynnej, wniosło o oddalenie powództwa, uznając, iż wypłacona kwota 10.000 zł. tytułem zadośćuczynienia, przy likwidacji szkody, jest wystarczającą sumą rekompensaty za doznane obrażenia.
Sąd Okręgowy w Łomży ustalił, co następuje.
W dniu 12 lipca 2012r. r. doszło do wypadku komunikacyjnego, w wyniku którego poszkodowaną zostałaK. A.
Prawomocnym wyrokiem z 29 października 2012r. r. sygn. akt II K 369/12 Sąd Rejonowy w Zambrowie prawomocnie skazałJ.S.za to, że w dniu 12 lipca 2012r. ok. godz. 14.50 nadrodze krajowej nr (...)w rejonie miejscowościZ.pow.(...)woj.(...), naruszył umyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, powodując nieumyślnie wypadek drogowy w ten sposób, że jadąc ciągnikiem siodłowym marki(...)onr rej.(...)zespolonym z naczepą marki(...)nr rej. (...)w kierunkuZ.od stronyB.z prędkością 88 km/h nie zachował należytej odległości d pojazdu poprzedzającego markiB.onr rej. (...)i uderzyła w jego tył, w wyniku czego pojazd markiB.zjechał do przydrożnego rowu znajdującego się po lewej stronie drogi, skutkiem czegoK. A.doznała obrażeń ciała w postaci urazu głowy z objawami wstrząśnienia mózgu, złamania wieloodłamowego kości przedramienia lewego i stłuczenia barku prawego naruszających czynności narządów ciała trwających dłużej niż 7 dni.
Z powodu doznanych w wyniku powyższego wypadku obrażeńK. A.została przewieziona karetkąPogotowia (...)do Szpitala wZ., następnie przewieziono ją doOddziału (...)Urazowego Szpitala wŁ., gdzie rozpoznano wieloodłamowe złamanie obu kości przedramienia lewego z przemieszczeniem, stłuczenie barku prawego oraz wstrząśnienie mózgu w wywiadzie. W dniu 13 lipca 2012r. wykonano otwartą repozycję złamań i zespolenie dwoma drutamiK.oraz unieruchomiono kończynę opatrunkiem gipsowym. Hospitalizowana była przez okres 5 dni, doleczanie prowadzono ambulatoryjnie. Kolejne wizyty kontrolne wykazywały opóźnienie zrostu kości promieniowej mimo ponad półrocznego unieruchomienia. Wykonano w związku z tym dwa zabiegi strzyknięcia czynnika wzrostu. 27 października 2013r. operacyjnie usunięto zespolenia metalowe z przedramienia. Powódka po wykorzystaniu 6 miesięcznego zwolnienia korzystała z zasiłku rehabilitacyjnego przez okres kolejnych 6 miesięcy. Po około roku od wypadku wróciła do pracy biurowej. W okresie powypadkowym wymagała opieki osób drugich w zakresie samoobsługi oraz zastępstwa w opiece nad dzieckiem w ciągu 4 tygodni po wypadku w wymiarze 4 godzin dziennie, w ciągu następnych 8 tygodni w wymiarze 2 godzin dziennie. Wymaga w dalszym stopniu przeciwbólowego leczenia usprawniającego w postaci leczenia rehabilitacyjnego. W wyniku obrażeń złamania kości przedramienia trwały uszczerbek na zdrowiu ustalony został na 7 %, natomiast w przypadku leczenia ortopedycznego barku zostało ono definitywnie zakończone w przeciągu dwóch lat od dnia zdarzenia.
Po wypadku powódka była załamana, zamknięta w sobie, bardzo przeżywała wypadek, była to dla niej trauma. Miała problemy ze snem, budziła się w nocy, miewała sny związane z wypadkiem. Stała się osobą nerwową. Związane to również było z bliznami pooperacyjnymi na ręku, z powodu których musiała zmienić sposób ubierania.
Likwidację szkody, jako polski korespondent zagranicznego ubezpieczyciela w ramach Systemu Zielonej Karty przeprowadziło(...) SAi decyzją z dnia 15.03.2013r. przyjęto odpowiedzialność za szkodę osobową w ramach OC sprawcy i przyznano zadośćuczynienie w wysokości 10.000 zł.
W dniu 30 grudnia 2013r. powódka wezwała Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW.do próby ugodowej poprzez wypłatę kwoty 80.000 zł. Odpis wniosku wraz z dokumentacja lekarską(...)otrzymało 10.02.2014r. i nie wyraziło zgody na zawarcie ugody.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:
akt sprawy Sądu Rejonowego w Zambrowie sygn. II K 369/12, Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Co 3787/13, dokumentacji lekarskiej / k-11-17, 21-25/, akt szkodowych / k-63/, zeznań świadkaA. A./ k-66 prot. elek. 00:07:52-00:12:28/, opinii biegłych z(...)wB./ k-78-90/
Sąd Okręgowy w Łomży zważył, co następuje.
Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Bezspornym w niniejszej sprawie pozostawał fakt zaistnienia w dniu 12 lipca 2012 r. wypadku, w którym poszkodowanym został powódka. W świetle dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie niewątpliwa jest odpowiedzialność pozwanego Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wW., jako ubezpieczyciela, za następstwa powyższego wypadku. Pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności co do zasady.
Stosownie do dyspozycjiart. 445 § 1 k.c.w przypadku uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Wypracowane przez judykaturę rozumienie pojęcia krzywda użytego w powyższym przepisie oznacza szkodę niemajątkową, ujmowaną jako wszelkie ujemne następstwa uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, zarówno w sferze cierpień fizycznych (ból i inne dolegliwości), jak i psychicznych (negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała czy rozstroju zdrowia). Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę ma na celu przede wszystkim złagodzenie tych cierpień, zarówno już doznanych, jak i tych, które wystąpią w przyszłości. Tym samym ma ono charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą krzywdę doznaną przez poszkodowanego.
O rozmiarze należnego zadośćuczynienia pieniężnego powinien decydować w zasadzie rozmiar doznanej krzywdy: stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność i czas trwania, nieodwracalność następstw wypadku i inne podobne okoliczności. Niewymierny w pełni charakter tych okoliczności sprawia, że sąd przy ustalaniu rozmiaru krzywdy i tym samym wysokości zadośćuczynienia ma pewną swobodę. Ocena sądu w tym względzie powinna się opierać na całokształcie okoliczności sprawy, nie wyłączając takich czynników, jak np. wiek poszkodowanego i postawa sprawcy, przy czym określenie wysokości zadośćuczynienia powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, jednakże przy uwzględnieniu indywidualnej sytuacji stron.
Podkreślić należy, że zadośćuczynienie zart. 445 k.c.ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Wysokość ta nie może być jednak nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, a więc powinna być utrzymana w rozsądnych granicach (por. SN w wyroku z dnia 26 lutego 1962 r., 4 CR 902/61, OSNCP 1963, nr 5, poz. 107).
W niniejszej sprawie niewątpliwie strona powodowa wykazała, że uszkodzenia ciała, jakich doznała poszkodowana w wyniku wypadku miały swoje ujemne następstwa, tak w sferze cierpień fizycznych, jak i psychicznych.
Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie w postaci w szczególności opinii biegłych (k. 78-90) i dokumentacji medycznej (k-11-17, 21-25), a także zeznań świadka:A. A./ k-66 prot. elek. 00:07:52-00:12:28/, w wyniku przedmiotowego wypadkuK. A.doznała: wieloodłamowego złamania obu kości przedramienia lewego z przemieszczeniem, stłuczenie barku prawego. Biegli sądowi wykluczyli natomiast wystąpienie wstrząśnienia mózgu.
W swojej opinii biegli z zakresu medycyny sądowej, neurologii, rehabilitacji medycznej oraz ortopedii i traumatologii wskazali zakres doznanych obrażeń oraz długotrwałości cierpień z tym związanych, czas i sposoby leczenia , stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu, prognozy na przyszłość oraz okresu, w jakim powódka potrzebowała pomocy innych osób.
Sąd Okręgowy uznał opinię biegłych za pełnowartościowy dowód w sprawie, który w sposób obiektywny wskazuje na rozmiar cierpień i krzywdy jakich doznała powódka w wyniku przedmiotowego wypadku. Przede wszystkim należy podkreślić, że charakter obrażeń związanych ze złamaniem kości przedramienia ma charakter trwały, wymaga w dalszym ciągu prowadzenia zabiegów rehabilitacyjnych. Nie bez znaczenia jest fakt, iż przedramię było na okres wielu miesięcy unieruchomione opatrunkiem gipsowym, a z uwagi na powikłania niezbędnym było wykonywanie zabiegów podania czynników wzrostu, co niewątpliwie negatywnie wpływało na stan psychiczny powódki. Również leczenie barku trwało przez okres dwóch lat, a dolegliwości bólowe o bardzo znacznym nasileniu powódka odczuwała w okresie 1 miesiąca od wypadku, a o średnim nasileniu do roku czasu.
K. A.w chwili wypadku wychowywała dziecko w wieku 2 lat. Obrażenia spowodowały konieczność pomocy w opiece osób trzecich, co również było powodem stresu i nerwowości powódki w tym okresie czasu. Powyższe okoliczności potwierdziła również świadekA. A./ k-66 prot. elek. 00:07:52-00:12:28/ która zeznała, iż przez okres pół roku pomagała w czynnościach zarówno przy opiece nad dzieckiem, jak i nad samą powódką. Wskazywała na zmianę zachowania synowej, jej nerwowość związaną z pewnego rodzaju niepełnosprawnością przy czynnościach w życiu codziennym. Zeznała również, że powódka w dalszym ciągu odczuwa skutki wypadku zarówno w sferze fizycznej, jak i psychicznej.
W świetle powyższych ustaleń faktycznych niewątpliwym jest, że powódka doznał krzywdy w postaci cierpień fizycznych i psychicznych i występują one w pewnym zakresie nadal. Podkreślenia wymaga fakt, że powódka w chwili wypadku była młodą, sprawną fizycznie, aktywną życiowo kobietą, natomiast trauma powstała w jego wyniku zmieniła jej stan psychiczny.
Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd uznał, iż sumą adekwatną do doznanych przezK. A.w wyniku przedmiotowego wypadku cierpień fizycznych i psychicznych, przy uwzględnieniu wypłaconej już przez pozwanego na rzecz powoda kwoty 10.000 zł z tytułu zadośćuczynienia, jest dodatkowa kwota 20.000 zł i taką kwotę wraz z ustawowymi odsetkami zasądził w pkt I wyroku. W pozostałej części powództwo zostało oddalone (pkt II wyroku).
W ocenie Sądu żądana przez powoda kwota 80.000 zł jest wygórowana. Wysokość zadośćuczynienia winna być utrzymana w rozsądnych granicach i przyjęta przez Sąd kwota w realiach przedmiotowej sprawy odpowiada temu warunkowi. Suma ta przedstawia ekonomicznie odczuwalną wartość, biorąc pod uwagę aktualne stosunki majątkowe społeczeństwa, jak też sytuację materialną powódki, a jednocześnie nie jest nadmierna w stosunku do rozmiarów doznanej krzywdy.
O odsetkach kwoty zasądzonej tytułem zadośćuczynienia w wysokości Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.w zw. zart. 817 § 1 k.c., określając początek biegu odsetek na dzień 10 marca 2014 r. tj. miesięczny termin, liczonego od daty otrzymania zawiadomienia przez(...)wW.odpisu wniosku o wezwanie do próby ugodowej wraz z dokumentacją lekarską w sprawie zawisłej przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia I Co 3787/13. Żądanie odsetek od dnia 24 września 2012r. nie mogło zostać uwzględnione, z uwagi na fakt, iż ubezpieczyciel w tej dacie nie dysponował dokumentacją lekarską mogącą być podstawą wypłaty. Zdaniem Sądu Okręgowego dopiero materiał dowodowy zebrany w sprawie I Co 3787/13 mógł być uznany do podjęcia decyzji o wypłacie stosownego zadośćuczynienia.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 100 k.p.c., uwzględniając fakt wygranej powódki w 25 %, jednocześnie jej przegraną w 75 %.
Koszty procesu w przedmiotowej sprawie wyglądają następująco.
Opłata od pozwu wynosiła 4.000 zł. Powódka uiściła tytułem części opłaty od pozwu kwotę 500 zł, w pozostałym zakresie była zwolniona od uiszczenia tej opłaty.
Koszt opinii biegłych wyniósł 6.590,35 zł. Powódka uiściła zaliczkę w wysokości 3.000 zł. , pozwany uiścił zaliczkę w wysokości 3.900 zł.
Wobec wyniku postępowania strona powodowa powinna partycypować w kosztach opinii biegłych na poziomie 4.942,76 zł., natomiast strona pozwana w wysokości 1.647,58 zł. W związku z powyższym pozwanemu, z tego tytułu należy się zwrot kwoty 1.942,76 zł.
Ponadto uwzględnić należało, przy rozliczeniu kosztów procesu wynagrodzenie profesjonalnych pełnomocników na podstawie§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U.2013.461 j.t.). (§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu- Dz.U.2013.490 j.t.). na poziomie 3.617 zł. Z tego tytułu powódka zobowiązana jest zwrócić 75% stawki od kwoty 3.617 zł. tj. kwotę 2.712,75 zł.
W ramach wskazanych powyżej kosztów, stosownie do wyniku sprawy, na podstawieart. 100 k.p.c.,art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U.2014.1025 j.t. ze zm.) w zw. zart. 100 k.p.c.zasądzono od powódki na rzecz pozwanego kwotę 4,665,51 zł /2.712,75 + 1.942,76 zł./ tytułem zwrotu kosztów procesu. Od strony pozwanej nakazano pobrać na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Łomży) kwotę 1.000 zł tytułem brakującej części opłaty sądowej od pozwu , w części jej dotyczącej / 25% od kwoty 4.000 zł./ i zwolniono powódkę od uiszczenia brakującej opłaty od pozwu w części jej dotyczącej.
Jednocześnie po zakończeniu sprawy pozwanemu zostanie zwrócona kwota 309,65 zł. tytułem nadpłaconej zaliczki.