Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2256/15
Data wyroku: 2015-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Studzińska
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art. 6 kc
Teza: oddalono

Sygn. akt I C 2256/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2015 r.

Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny

w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Marzena Studzińska
Protokolant: Paulina Szkutnik
po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. w Kłodzku
na rozprawie
sprawy z powództwaE.z siedzibą wG.

przeciwkoJ. M.
o zapłatę 559,59 zł
oddala powództwo.

UZASADNIENIE
Strona powodowaE.wG.wniosła o zasądzenie od pozwanejJ. M.kwoty 555,59 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu podała, że w dniu 19 lutego 2010 roku pozwana zawarła z(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.(obecnie(...) S.A.z siedzibą wW.) umowę o świadczenie usług. Wskazała także, iż pozwana nie wywiązywała się z warunków umowy i w związku z tym z dniem 3 marca 2011 roku powyższa umowa została przez stronę powodowa rozwiązana. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa powołała się również na umowę cesji wierzytelności z dnia 20 kwietnia 2015 roku na podstawie, której wierzyciel pierwotny(...) S.A.z siedzibą wW.dokonał przelewu na jej rzecz wierzytelności przysługującej od pozwanej, zgodnie zart. 509 kc.Wskazała, że poinformowała pozwana o cesji wierzytelności oraz wezwała ją do zapłaty zaległości, jednakże pozwana nie uregulowała zadłużenia w wyznaczonym terminie.
Nakazem zapłaty z dnia 17 września 2015 roku wydanym w sprawie(...)przez Sąd Rejonowy w Kłodzku nakazano pozwanej aby zapłaciła stronie powodowej kwotę 555,59 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 7 września 2015 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 204,50 zł tytułem kosztów procesu.
Powyższy nakaz zapłaty pozwanaJ. M.zaskarżyła w całości i wniosła o oddalenie powództwa. W sprzeciwie pozwana przyznała, że zawarła z wierzycielem pierwotnym umowę o świadczenie usług. Podniosła jednak, że umowa ta została zawarta na czas określony. Pozwana podniosła również zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 19 lutego 2010 roku pozwanaJ. M.zawarta z(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.umowę o świadczenie usług.

/dowód

: umowa o świadczenie usług z 19.02.2010 r, k. 9, 10/
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej strony powodowej. Strona powodowa nie udowodniła faktów, z których wywodziła skutki prawne, w postaci możliwości żądania zapłaty od pozwanej kwoty dochodzonej pozwem. Jej twierdzenia, jakoby nabyła wierzytelność, przysługującą względem pozwanej, w kwocie dochodzonej pozwem, pozostały gołosłowne.
Zgodnie zart. 510 § 1 kc, umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę. Strona powodowa nie udowodniła, że nabyła wierzytelność dochodzoną pozwem. Umowa o świadczenie usług z 19 lutego 2010 roku, na podstawie której strona powodowa wywodzi swoje roszczenie, została zawarta między pozwaną a(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.(poprzednik prawny(...) S.A.z siedzibą wW.), z którą strona powodowa miała zawrzeć umowę cesji wierzytelności. Zgodnie zart. 511 kc, jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony. Nie dołączając do pozwu odpisu umowy sprzedaży wierzytelności z 20 kwietnia 2015 roku, zawartej z wierzycielem pierwotnym, strona powodowa nie wykazała, że nabyła wierzytelność która, zgodnie z dołączoną umową z 19 lutego 2010 roku, przysługiwałaby(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.(poprzednik prawny(...) S.A.z siedzibą wW.) wobec pozwanej (art. 6 kc). Dołączone do pozwu dokumenty, w postaci pism strony powodowej skierowanych do pozwanej (bez potwierdzeń nadania), tj. zawiadomienie o zmianie wierzyciela z dnia 8 czerwca 2015 roku (k. 6) oraz wezwanie do zapłaty z 8 czerwca 2015 roku (k. 7), jako dokumenty prywatne, stanowią jedynie dowód tego, że osoby, które je podpisały, złożyły oświadczenia o treści, zawartej w tych dokumentach (art. 245 kpc). Nie są to zatem wystarczające dowody na okoliczność, jak chciała strona powodowa, że przysługuje jej wobec pozwanej roszczenie o zapłatę kwoty dochodzonej pozwem, w związku z nienależytym wykonaniem przez pozwaną umowy o świadczenie usług z dnia 19 lutego 2010 roku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 471 kcw zw. zart. 6 kc, orzeczono jak w sentencji wyroku.
Sąd nie znalazł przy tym podstaw do działania z urzędu w celu poszukiwania dowodów, na poparcie twierdzeń powoda, u wskazanego zbywcy wierzytelności, w sytuacji, gdy strona powodowa profesjonalnie zajmuje się obrotem wierzytelności i działała przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym. Sąd podziela pogląd, wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000r., V CKN 175/00, OSP 2001 r./7–8/116, iż działanie sądu z urzędu może prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron (art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). W uzasadnieniu powołanego orzeczenia wyrażono stanowisko, iż ani w toku postępowania dowodowego, ani po wyczerpaniu wniosków dowodowych stron, sąd nie ma obowiązku ustalania, czy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do stanowczego rozstrzygnięcia stosunku spornego i nieaktualny jest już nakaz uzupełniania z urzędu udzielanych przez strony wyjaśnień i przedstawianych przez nie dowodów jak i dokonywania oceny stopnia wyjaśnienia sprawy. Powołanie dowodu przez sąd z urzędu może być korzystne dla jednej ze stron, niekorzystne natomiast dla strony przeciwnej. Przestrzegając zasady równości stron, sąd musi, o ile chodzi o powoływanie dowodów, przestrzegać również zasady kontradyktoryjności, stosownie do której strona może m.in. powoływać dowody i wypowiadać się co do dowodów powołanych przez przeciwnika. Sąd powinien zatem przede wszystkim dbać o to, aby każda ze stron taką możliwość uzyskała. Działanie przez sąd z urzędu nie może prowadzić do zastępowania strony w spełnieniu jej obowiązków i może mieć miejsce tylko w szczególnie wyjątkowych sytuacjach. Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania za taką sytuacji stron w niniejszej sprawie.