Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 8/15
Data wyroku: 2015-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art, 448 k.c.

Sygn. akt II Ca 8/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lipca 2015 r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący

SSO Ireneusz Płowaś (spr.)

Sędziowie

SO Maria Leszczyńska
SR del. Agnieszka Marszałek

Protokolant

stażysta Karolina Bielewicz

po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. w Bydgoszczy

na rozprawie

sprawy z powództwaK. S.

przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwW.

o zapłatę

na skutek apelacji powoda

od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy

z dnia 16 września 2014 r. sygn. akt. I C 1123/14

I
oddala apelację,

II
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1 200 zł (jeden tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt II Ca 8/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia16.09.2014 roku zasądził od pozwanego(...) S.A.wW.na rzecz powodaK. S.kwotę 20.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 02.03.2014 roku do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. W punkcie 3 wyroku Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W punktach 4 i 5 rozstrzygnął o kosztach sądowych, nakazując pobrać od powoda z zasądzonego roszczenia na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bydgoszczy kwotę 2.000 zł tytułem kosztów sądowych od których zwolniony był powód oraz od pozwanego z tego samego tytułu kwotę 1.000 zł.
Apelację od tego wyroku w zakresie w jakim oddalono powództwo tj. co do kwoty 40.000 zł złożył powód, obejmując zakresem zaskarżenia także orzeczenia o kosztach procesu i kosztach sądowych zawarte w punktach 3 i 4 wyroku.
Skarżący zarzucił jedynie naruszenie przepisów prawa materialnego tj.art. 24 § 1 kcw zw. zart. 448 kcpoprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zadośćuczynienie zasądzone na rzecz powoda w kwocie 20.000 zł jest w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy adekwatne do krzywdy jaką wywołała śmierć jego matki.
Powód wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez zasądzenie dodatkowej kwoty 40.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 02.03.2014 roku do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia oraz zmiany punktów 3 i 4 wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Jak wynika z uzasadnienia apelacji powód nie kwestionował w żaden sposób prawidłowości ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji.
Na rozprawie apelacyjnej pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie apelacji powoda i zasądzenie na rzecz pozwanego od powoda kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wobec treściart. 387 § 21kpcuzasadnienie wyroku zostanie ograniczone jedynie do wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa, bowiem powód nie kwestionował ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy a Sąd Okręgowy nie znalazł żądnych podstaw do ich zmiany.
Jak wyżej wskazano powód nie tylko nie zaprzeczał ale wręcz popierał ustalenia faktyczne przytoczone przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W ocenie skarżącego Sąd Rejonowy na podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych błędnie zastosował przepisy prawa materialnego wskazane w zarzucie apelacji.
Sąd Okręgowy zarzutu apelacji nie podziela uznając, iż Sąd Rejonowy na podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych zastosował również prawidłowo przepisy prawa materialnego a w szczególnościart. 448 kciart. 24 § 1 kc.
Podstawową funkcją zadośćuczynienia pieniężnego za naruszenie dóbr osobistych jest funkcja kompensacyjna, a zadośćuczynienie mające wynagrodzić doznaną krzywdę powinno uwzględniać wszystkie jej aspekty w odniesieniu indywidualnie do konkretnego poszkodowanego. Tak właśnie w/w przepisyKodeksu cywilnegozastosował w niniejszej sprawie Sąd I instancji ustalając wysokość należnego powodowi zadośćuczynienia.
Sąd Rejonowy wskazał w uzasadnieniu, iż powód wykazał istnienie więzi emocjonalnej między nim a jego zmarłą matką i właściwie ocenił wpływ śmierci matki w wypadku drogowym na życie powoda. Powód nie przedstawił żądnych okoliczności faktycznych mogących wskazywać na ponad przeciętny rozmiar krzywdy. Zachowanie powoda po niespodziewanej śmierci matki nie odbiega od zwykłej reakcji w takiej sytuacji. Powód nie korzystał po śmierci matki z pomocy psychologa (poza jednym wypadkiem jeszcze w wojsku) a jego twierdzenia łączące niepowodzenia życiowe ze śmiercią matki nie zostały w żaden sposób wykazane i bardziej mogą być związane z rozstaniem rodziców i rozpadem ich małżeństwa a nie późniejszą śmiercią matki. Sąd Rejonowy w tym zakresie przeprowadził prawidłową ocenę zeznań powoda.
Wbrew twierdzeniom podniesionym w uzasadnieniu apelacji więź emocjonalna powoda z jego matką w chwili wypadku nie była aż tak silna i śmierć matki nie była dla niego aż tak dotkliwa aby uzasadniało to przyznanie zadośćuczynienia w kwocie wyższej niż uczynił to Sąd Rejonowy. To przecież w niekwestionowanych przez powoda ustaleniach faktycznych Sąd I instancji przyjął, iż po odejściu matki od ojca do innego mężczyzny powód zerwał z nią wszelkie kontakty na okres kilku miesięcy a potem je wprawdzie wznowił ale spotkania odbywały się sporadycznie. To, że naprawa relacji z matką rozpoczęła się już przed jej śmiercią nie daje podstawy do uznania, iż wypadek i śmierć matki powoda spowodowały u niego większą krzywdę niż zwykła w tej sytuacji reakcja żałoby po osobie bliskiej.
W chwili śmierci matki powód miał 22 lata i odbywał już służbę wojskową. Wiek powoda i stan relacji z matką musiał być i został wzięty pod uwagę przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia.
Wobec powyższego należało uznać, iż wykładnia przepisówart. 24 § 1 kciart. 448 kcjaką zastosował Sąd Rejonowy na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego była prawidłowa a zasądzona kwota zadośćuczynienia w dostatecznym zakresie uwzględnia funkcję kompensacyjną przy prawidłowo ustalonym zakresie krzywdy powoda.
Wobec tego na mocyart. 385 kpcapelację powoda jako bezzasadną należało oddalić.
Na mocyart. 108 § 1 kpcw zw. zart. 98 § 1 kpciart. 99 kpcoraz § 6 pkt 5 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu należało zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1200 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.