Sąd Rejonowy w Świdnicy
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 207/13
Data wyroku: 2015-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Ćwik – Kulczycka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 284§2 kk

Sygn. akt VI K 207/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2015 roku
Sąd Rejonowy VI Wydział Karny w Świdnicy w składzie:
Przewodniczący SSR Maria Ćwik – Kulczycka
Protokolant Joanna Maćkowiak
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Świdnicy Renaty Adamkiewicz
po rozpoznaniu dnia 29 stycznia 2015 roku, 24.02.2015r. sprawy karnej
A. S. (1)
urodzonego (...)wN.,
synaZ.iJ.z domuK.
oskarżonego o to, że:
w dniu 14 listopada 2012 roku wŚ., woj.(...), przywłaszczył sobie powierzony mu na podstawie umowy najmu samochód osobowyF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i o wartości 13.500 zł w ten sposób, że bez zgody właściciela pojazdu sprzedał go ustalonej osobie, czym działał na szkodęW. W.

tj. o czyn zart. 284§2 kk

I
oskarżonegoA. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 284 § 2 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności oskarżonemu warunkowo zawiesza na okres próby lat 4 (czterech),

0.0.0.0.I.na podstawieart. 33 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 25 (dwudziestu pięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;

III
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w łącznej kwocie 520 (pięćset dwadzieścia) złotych, w tym opłatę w kwocie 430 (czterysta trzydzieści) złotych;

Sygn. akt VI K 207/13

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 lipca 2012 rokuA. S. (1)udał się do wypożyczalni samochodów(...)wŚ.przyul. (...)należącej doW. W.celem wypożyczenia samochodu osobowego na potrzeby własne.
Z umowy zawartej pomiędzy oskarżonymA. S. (1)a pokrzywdzonymW. W.wynika, że oskarżonemu udostępniony został samochód osobowy markiF. (...)onr rej. (...)na czas oznaczony od dnia 30.07.2012 roku do dnia 31.07.2012 roku.
Zwrot pożyczonego pojazdu nastąpić miał w dniu 31 lipca 2012 roku do godz. 14.00 po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu na co najmniej godzinę przed zwrotem pojazdu. Cena za wynajem pojazdu wynosiła 100 zł za każdą rozpoczętą dobę wynajmu, przy czym doba rozpoczynała się w dacie i godzinie wydania samochodu. Zgodnie z §3 pkt 5 umowy wynajmu w przypadku przekroczenia czasu wypożyczenia pojazdu oraz nie przedłużenia umowy wynajmujący nalicza karę w wysokości 500 zł netto za każdą rozpoczętą dobę.
Umowa powyższa podpisana została przezA. S. (1)bez zastrzeżeń.
Przedmiotowego pojazduA. S. (1)w umówionym terminie nie zwrócił pokrzywdzonemu. Nie zwrócił go także do dnia złożenia przez pokrzywdzonego zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, jak również nie uregulował kwoty należnej za wynajem. Oskarżony kilkukrotnie kontaktował się telefonicznie z pokrzywdzonym informując go, że ma trudną sytuację finansową. Pokrzywdzony osobiście kilka razy udał się do miejsca zamieszkania oskarżonego w celu odzyskania swojego samochodu, lecz nie udało mu się tego dokonać ponieważ albo samochodu nie było albo nie został wpuszczony do domu przez oskarżonego.
Według stanu na dzień 21 grudnia 2012 roku oskarżony użytkował wypożyczony samochód 140 dni co stanowiło równowartość kwoty 14 000 zł.
Pokrzywdzony o zwrot tej kwoty wystąpił na drodze postępowania cywilnego ( IC 1808/12).
W lipcu 2012 roku oskarżony udał się do swojego znajomegoJ. G. (1)zamieszkałego wŚ.przyul. (...), od którego pożyczył kwotę 5000 zł. Do pożyczenia pieniędzy doszło w obecnościM. W., który przyszedł wraz z oskarżonym. Oskarżony zapewnił świadkao zwrocie pieniędzy na przestrzeni kilku dni. Po upływie około dwóch tygodnie oskarżony ponownie udał się doJ. G. (1), od którego pożyczył kolejne 3000 zł., które niezbędne były mu rzekomo do podjęcia nowych zleceń w związkuz prowadzoną działalnością gospodarczą. Razem suma pożyczonych odJ. G. (1)pieniędzy wyniosła 8000 zł. Po upływie miesiąca oskarżony jeszcze raz odwiedziłJ. G. (1)od którego chciał pożyczyć następną kwotę pieniędzy.
J. G. (1)odmówił i zaproponował oskarżonemu, że jak nie ma gotówki żeby mu oddać, to niech da mu coś w zastaw. Wówczas oskarżony zaproponował w zastaw samochód, którym przyjechał. Spisana została umowa kupna - sprzedaży przedmiotowego samochodu i oskarżony pozostawił auto na podwórkuJ. G. (1).J. G. (1)zwrócił oskarżonemu uwagę na to, iż w dowodzie rejestracyjnym wpisana jest jako właściciel inna osoba, lecz oskarżony zapewnił go, że samochód jest jego własnością i tylko nie zdążył go jeszcze przerejestrować na siebie.J. G. (1)kontaktował się z oskarżonym, żeby oddal mu zaległe 8000 zł i zabrał samochódF. (...), lecz oskarżony twierdził, że nie ma możliwości finansowych zwrotu pożyczonych pieniędzy.
Dowód:
- zeznania świadka:
-W. W.k. 3-6,19 , 168-169v
J. G. (1)k. 25- 26, 79-80, 169v
- kopia umowy wynajmu pojazdu k. 78
- umowa kupna - sprzedaży zawarta pomiędzyA. S.aJ. G.k. 38,39
- wyjaśnienia oskarżonego k. 42-44, 57-58
- akta IC 1808/12 k. 48a-48w
W dniu 18 stycznia 2013 rokuW. W.naulicy (...)wŚ.odnalazł swój samochódF. (...)onr rej. (...), który wypożyczyłA. S. (1), o czym powiadomił policję. Po przybyciu na miejsce funkcjonariusze policji zastali oprócz pokrzywdzonegoJ. G. (1), który oświadczył, że przedmiotowy samochód nabył odA. S. (1)za kwotę 10,500 zł w dniu 14 listopada 2012 roku. W dowodzie rejestracyjnym pojazdu oraz w dokumentach ubezpieczeniowych jako właściciel widniałJ. P.. Samochód markiF. (...)wraz z dowodem rejestracyjnym oraz kluczykami przekazany został protokolarnie na przechowanieW. W.w dniu 18 stycznia 2013 roku.
Wartość przedmiotowego pojazdu to kwota 13 500 złotych.
Dowód:
- protokół oględzin miejsca znalezienia samochodu k. 23-24
- protokół oddania rzeczy na przechowanie k. 29-30
- protokół zatrzymania rzeczy k. 31-33
-W. W.k. 3-6,19 , 168-169v
A. S. (1)posiada na utrzymaniu żonę i córkę. Ma wykształcenie wyższe,z zawodu jest polonistą. Prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości około 2500 zł miesięcznie.
Był uprzednio karany sądownie.
Dowód:

-

dane osobo – poznawcze, k. 42

dane o karalności, k. 46-47, 173-174

kwestionariusz wywiadu środowiskowego k. 176- 178

OskarżonyA. S. (1)

przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie było jego zamiarem przywłaszczenie samochoduW. W., a jego opóźniony zwroti zapłata za użytkowanie była spowodowana słabą kondycją finansową w II półroczu 2012 roku w prowadzonej przez niego firmie. Wyjaśnił ponadto, iż właściciel wypożyczalni o jego kłopotach finansowych wiedział. Odnośnie sprzedaży samochodu stwierdził, że został przymuszony do fikcyjnej sprzedaży, ale o fakcie tym informował właściciela wypożyczalni, jak również wskazał gdzie przedmiotowy samochód się znajduje.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego k. 42-44
W postępowaniu jurysdykcyjnym oskarżony systematycznie unikał konfrontacji z pokrzywdzonym i świadkami naS.rozpraw i złożenia wyjaśnień nie stawiając się na wezwania sądu i przedkładając zaświadczenia lekarskie o niemożności stawienia się w Sądzie.
I tak nie stawił się na następujące terminy rozpraw: 25 lipca 2013 r., 10 września 2013 r., 15 października 2013 r. 19 listopada 2013 r., 14 stycznia, 2014 r., 20 maja 2014 r., 3 lipca 2014 r., 31 lipca 2014 r.,18 września 2014 r. 23 października 2014 r., 9 grudnia 2014 r.,29 stycznia 2014 r.
Celem ustalenia rzeczywistego stanu zdrowia oskarżonego, wobec unikania przez niego stawienia się na rozprawach poprzez zgłaszanie się do lekarzyw przeddzień rozprawy lub w jej dniu, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłegoz zakresu medycyny sądowejM. B.. Z uzyskanej opinii wynika, żeu oskarżonego stwierdzono stan po zawale mięśnia serca w 2010 roku i leczeniu operacyjnym w 2010 i 2011 r., przewlekłą chorobę wieńcową oraz nadciśnienie tętnicze.
Na podstawie przeprowadzonego osobiście badania i po zapoznaniu sięz przedłożoną przez badanego dokumentacją medyczną biegły stwierdził, żew obecnym stanie zdrowiaA. S. (1)może brać udział w postępowaniu sądowymi zgłaszać się do Sądu.
Dowód:
- zaświadczenia lekarskie k.78, 131, 138,145, 154,179
- skierowania do szpitala i karty informacyjne k. 87-89,96, 118-119, 125, 132
- kserokopia zwolnienia lekarskiego k. 115
- opinia z badań sądowo – lekarskich k. 102-104

Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu
Rekonstrukcja ustalonych faktów opierała się w głównej mierze na zeznaniachJ. G. (1)iW. W., a także dowodach wynikającychz dokumentów w postaci umowy kupna – sprzedaży samochodu markiF. (...)zawartej pomiędzyA. S. (1)aJ. G. (1), umowy wynajmu pojazdu zawartej pomiędzyA. S. (1)afirma (...)W. W..
Sąd uznał za w pełni wiarygodny materiał dowodowy w postaci powyżej opisanych dokumentów. Ich wiarygodność nie była również kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw, aby czynić to z urzędu.
ZeznaniaJ. G. (1)w pełni potwierdzają fakt, iż nabył on od oskarżonego samochód w zastaw za nieoddany dług, a oskarżony zapewniał świadka, iż jest właścicielem przedmiotowego pojazdu.
Przywłaszczeniem w rozumieniukodeksu karnegojest bezprawne,z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie znajdującym się w posiadaniu sprawcy, cudzym mieniem ruchomym przez włączenie go do majątku swego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób swojego lub innej osoby stanu posiadania. Nie wystarczy tu samo rozporządzenie cudzym mieniem jak własnym, lecz musi temu towarzyszyć tzw. animus rem sibi habendi, zamiar zatrzymania cudzego mienia ruchomego dla siebie lub dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu. Czynność wykonawcza tego przestępstwa polega na przywłaszczeniu rzeczy lub prawa,a zatem na postąpieniu z rzeczą tak jak właściciel. Kwalifikowanym typem przywłaszczenia jest sprzeniewierzenie. Polega ono na przywłaszczeniu rzeczy (ale nie prawa majątkowego) powierzonej sprawcy. Powierzenie jest to przekazanie władztwa nad rzeczą z zastrzeżeniem obowiązku jej późniejszego zwrotu. Niewątpliwym jest, iż oskarżonyA. S. (1)sprzedał powierzoną mu rzeczw postaci pożyczonego samochodu osobowego mimo, iż nie miał do tego żadnego prawa, czego był w pełni świadomy.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 284§2 kkco znalazło potwierdzeniew zeznaniach świadków i dokumentach, o których była mowa powyżej.
WinaA. S. (1)także jest oczywista.
Kierując się dyrektywami określonym wart. 53 kkSąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwo według swego uznania w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu.
Uznając oskarżonegoA. S. (1)za winnego zarzucanego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat.
Odnosząc się do wymiaru orzeczonej kary, Sąd uwzględnił jako okoliczność obciążającą uprzednią karalność oskarżonego. Sąd wziął także pod uwagę regularne unikanie przez oskarżonego stawiania się na rozprawach na przestrzeni całego postępowania przed Sądem. Stan zdrowia oskarżonego, co potwierdziła opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej, nie był aż tak zły, by uniemożliwić stawiennictwo. Oskarżony opracował własny system unikania stawiania się na rozprawie – wiedząc o terminie kolejnej rozprawy albo składał wnioseko wyznaczenie nowego terminu z uwagi na schorzenia kardiologiczne, albow przeddzień rozprawy lub w jej dniu udawał się do szpitala na leczenie, po poradę lub do lekarza po zaświadczenie.
Jednocześnie Sąd nie doszukał się istotnych okoliczności łagodzących. Oskarżony jest człowiekiem wykształconym i doskonale wiedział, że nie możew dowolny sposób postępować z cudzą rzeczą ruchomą, a tym bardziej sprzedawać ją osobie trzeciej. Wiedział także, iż zobowiązanie finansowe jakie na nim ciążyz tytułu korzystania z przedmiotowego samochodu należy zapłacić bez względu na własną sytuację finansową.
Sąd uznał, iż tak orzeczona kara jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu, spełnia również swe celew zakresie prewencji indywidualnej, stanowi bowiem zasłużoną dolegliwość dla sprawcy, a także w zakresie prewencji generalnej, przyczyniając się do kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jednocześnie Sąd uznał za właściwe zastosować na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwobec oskarżonego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Mimo uprzedniej karalności Sąd uznał, że wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna. Oskarżony może i powinien z faktu wydania wyroku skazującego wyciągnąć pozytywne wnioski na przyszłość i zmienić swoje postępowanie tak, by nie wejść ponownie w konflikt z prawem. Groźba zarządzenia kary w czteroletnim okresie próby skutecznie powstrzyma oskarżonego od podejmowania jakichkolwiek działań, mogących naruszać porządek prawny. Nadto fakt zastosowania wobec oskarżonego nieizolacyjnej kary umożliwi mu dalsze wykonywanie pracy i wywiązanie się, choćby częściowo, z ciążących na nim zobowiązań finansowych.
Na podstawieart. 33§2 kkSąd orzekł wobec oskarżonego karę grzywnyw wysokości 25 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł.
Na podstawieart. 627 kpkSąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zasądził koszty w całości w kwocie 520 zł, w tym opłatę w kwocie 430 zł. Jak wynika z m.in. wywiadu środowiskowego status materialny oskarżonego pozwala na wywiązanie się z obowiązku uiszczenia grzywny oraz kosztów sądowych zasądzonej wysokości.