Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 359/15
Data wyroku: 2015-08-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Bezpieczeństwu I Porządkowi W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 92§1 kw

Sygn. akt VI Ka 359/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia  SO Tomasz Skowron
Protokolant  Konrad Woźniak
po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 roku
sprawyK. S. (1)ur. (...)wL.
s.B.iM.z d.C.
obwinionego z art. 92 § 1 kw
z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II W 831/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż uniewinnia obwinionegoK. S. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obwinionegoK. S. (1)kwotę 672 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie,

III
kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 359/15

UZASADNIENIE
K. S. (1)został obwiniony o to, że:
w dniu 24 września 2014 roku około godziny 15:30 na trasie(...)w miejscowościO.woj.(...)na wysokości cmentarza jadąc samochodemF. (...)onr rej. (...)w miejscu gdzie obowiązywał znak(...)zakaz wyprzedzania wyprzedził jadący przed nim pojazdO. (...)onr rej. (...)

tj. o czyn z art. 92 § 1 kw
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 06 maja 2015r. w sprawie IIW 831/14:

I
uznał obwinionegoK. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 92 § 1 kw i za to na podstawie art. 92 §1 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 300 (trzysta) złotych,

II
na podstawieart. 626 kpkiart. 627 kpkw zw. zart. 119kpow zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w niniejszej sprawie w kwocie 50,00 (pięćdziesięciu) złotych, zaś na podstawieart. 17 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierzył mu opłaty.

Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony za pośrednictwem swego obrońcy,
zarzucając:

I
rażącą obrazę przepisu prawa procesowegoart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkw zw. zart. 82§1kpow mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, pominięciu znacznej jego części i tym samym wadliwym ustaleniu, iż:

1.A. P.zamieszkuje wspólnie z obwinionym wU.(...), gdy tymczasem zeznania tego świadka wyraźnie wskazują, iż zamieszkuje ona wZ., tym bardziej, że Sąd na adres wZ.wzywał tego świadka na termin rozprawy,
2. na drodze(...)znajdował się grys, lecz bez ustalenia miejsca, gdzie ten grys się znajdował, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jakiekolwiek ustalenie miejsca jego położenia, a także brak zaznaczenia tego miejsca w notatce służbowejD. S. (1),
3. na drodze(...)w kierunku naJ.znajdował się znak zakazu wyprzedzania, gdy tymczasem notatkaD. S. (1)nosi ewidentne cechy nierzetelności, gdyż materiał zdjęciowy z miejsca zdarzenia kategorycznie wskazuje, iż na słupie wraz z ograniczeniem prędkości oraz ostrzeżeniem o sypkiej nawierzchni nie ma znaku zakazu wyprzedzania.
4.K. S. (2)dopuścił się wykroczenia, polegającego na wyprzedzaniu pojazduJ. S.w miejscu zabronionym, gdy tymczasem w aktach sprawy brak jest kategorycznych ustaleń, co do istnienia i umiejscowienia znaku zakazu wyprzedzania, a tym bardziej zgodnie z treścią zeznańD. S. (1)nie ustalono w którym dokładnie miejscu obwiniony rozpoczął, a w którym miejscu zakończył manewr wyprzedzania,
5.K. S. (1)nieracjonalnie rozszerzył swoje zeznania, w zakresie podróżowania zA. P., w stosunku do wysłuchania w postępowaniu wyjaśniającym, gdy tymczasem wyjaśnił on kategorycznie, iż nie był o to przez przesłuchującego pytany, a przesłuchujący doP. S.kategorycznie stwierdził, iż gdyby obwiniony stanowczo zaprzeczył wspólnego podróżowania, to znalazłoby się to w jego protokole,
6.J. S.w wyprzedzeniu go przez obwinionego pokazał mu gest nakazujący zatrzymanie jego pojazdu, gdy tymczasem jest to sprzeczne ze wszelkimi możliwymi zasadami logiki, albowiem nie tylkoJ. S.stwierdził, iż rzekomo pokazał obwinionemu gest wskazujący na głupotę w wykonywanym manewrze wyprzedzania, a ponadto na fakt uszkodzenia jego pojazdu musiał nastąpić po wyprzedzaniu go przez obwinionego, albowiem grys musiałby lecieć spod jego kół a zatem jego pojazd musiał być z przodu a nie na wysokości poszkodowanego,
7. odmowę dania wiary zeznaniomA. P.tylko i wyłącznie z tego tytułu, że jest osobą bliską dla obwinionego, nadto z uwagi na zasady logicznego rozumowania, gdy tymczasem świadek ten logicznie wyjaśniła, iż obserwowała tą drogę dlatego że także jest kierowcą na tej drodze i zawsze ją obserwuje, a tym bardziej że był to dla niej i obwinionego szczególny dzień, a do zjazdu naZ.przy wielości pojazdów mieli jedynie 2 kilometry, a zatem nie było sensu wyprzedzania jakiegokolwiek pojazdu,
8. ustalenie, iż obwiniony nie może pamiętać okoliczności towarzyszących wydarzeniu w dniu 24 września 2014r. skoro nie pamięta okoliczności z dat późniejszych, gdy tymczasem obwiniony kategorycznie wykluczył wyprzedzanie w tym miejscu nie tylko z uwagi na szczególne okoliczności tj. rocznicę związku, ale także z uwagi na zasadę w tamtym czasie panującą, iż w tamtym miejscu nie wyprzedzał żadnych pojazdów, a zatem także i pojazduJ. S.,
9. okoliczności podawane przezJ. S.wynikają z treści nagrania z zawiadomienia o popełnieniu wykroczenia a także raportu dyżurnego, gdy tymczasem nagranie jest zupełnie nieczytelne i nie nadaje się do ustalania jakiegokolwiek stanu faktycznego, natomiast raport dyżurnego nie stanowi potwierdzenia treści ustnego telefonicznego zawiadomienia, a jest skomasowaną informacją na temat wszystkich czynności podjętych w sprawie od momentu odebrania telefonicznego zawiadomienia do czasu zakończenia czynności wyjaśniających w sprawie.
II. rażącą obrazę przepisu prawa procesowegoart. 410 kpkw zw. zart.82§1kpow, mającą istotnym wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o wybiórczo wybraną część materiału dowodowego, a to w postaci:

1
zaniechania uwzględnienia treści zeznańJ. S.w zakresie w jakim ze stanowczością zeznawał on o podróżowaniu przez obwinionego samodzielnie i wskazywaniu w jakiej pozycji znajdował się fotelA. P., przy jednoczesnym braku możliwości wskazania w jakiej pozycji znajdował się fotel obwinionego tym bardziej, że podobno to jemu pokazywał gest głupoty w wykonywanym manewrze, a zatem to jego musiał obserwować, a nieA. P.,

2
zaniechania uwzględnienia zeznańG. C., w zakresie których:

1
podał on, że nie potrafi wyjaśnić nierzetelności notatkiD. S. (1)w konfrontacji do materiału zdjęciowego załączonego do wniosku o ukaranie,

2
stwierdzenia, iż na załączonym materiale zdjęciowym nie widzi on znaku zakazu wyprzedzania a jedynie ograniczenie prędkości i ostrzeżenie o sypkiej nawierzchni,

3
stwierdzenie, iż znak zakazu wyprzedzania ujawniony na materiale zdjęciowym znajduje się w przeciwnym kierunku do którego poruszał się obwiniony,

4
stwierdzenia, iż pomiędzy zakazem wyprzedzania na wysokości fotoradaru, a cmentarzem jest droga poprzeczna odwołująca ten pierwszy zakaz, co implikuje konieczność jego powtórzenia, a co nie miało miejsca

3
zaniechania uwzględnienia zeznańD. S. (1), w zakresie których:

1
stwierdził on, że na całym odcinku drogi znajduje się zakaz wyprzedzania, co nie jest zgodne z treścią materiału zdjęciowego z dnia zdarzenia,

2
stwierdził, iż z oględzin miejsca zdarzenia a także treści notatki nie można ustalić, w którym momencie rozpoczął on manewr wyprzedzania, a w którym zakończył, celem ustalenia czy miało to miejsce podczas jego obowiązywania czy też nie,

4.zaniechania uwzględnienia faktu, iż notatkaD. S. (2)o przyjęciu zgłoszenia do wykonania jest datowaną godziną 16.20, natomiast jak wynika z treści(...)zgłoszenie telefoniczne nastąpiło dopiero o godzinie 16.24, a zatem później niż rzekomo podjęte czynności w sprawie. Powyższe w kontekście braku spontaniczności w zawiadomieniu policji oraz korelacji rodzinnejJ. S.z funkcjonariuszami policji wL.

III
rażącą obrazę przepisu prawa procesowegoart. 424§1 kpkw zw. zart. 82§1kpow, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a polegającą na niedopuszczalnym przywołaniu jako dowodów na poszczególne okoliczności na stronach 1-4 uzasadnienia, wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie poprzez zastosowanie metody kopiuj-wklej i tym samym pozbawienie strony możliwości instancyjnej kontroli sposobu rozumowania sądu i ustalania poszczególnych okoliczności w oparciu o konkretny, a nie zbiorczo ustalony zakres materiału dowodowego,

IV
rażącą obrazę przepisu prawa procesowego,art. 177 kpkw zw. zart. 41§1kpow, polegającą na niedopuszczalnym oddaleniu wniosków dowodowych obwinionego z materiału zdjęciowego pojazdu poszkodowanego oraz opinii biegłego na okoliczność ustalenia istnienia uszkodzeń pojazdu a także genezy ich powstania w kontekście zeznańM. S.i jej kategorycznego oświadczenia, iż pojazd ten nie posiadał i nadal nie posiada żadnych uszkodzeń po prawej stronie pojazdu, a te w sposób ewidentny istnieją. Powyższe w kontekście tego, iżJ. S.w pierwotnym swoim zawiadomieniu wskazał na uszkodzenie jedynie boku pojazdu. Uszkodzenia te potwierdziłaM. S., natomiast ten pierwszy na rozprawie rozszerzył uszkodzenia pojazdu o jego maskę.

Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o:

1
uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji,

2
zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienieK. S. (1)od zarzucanego mu czynu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy obwinionego i zawarty w niej postulat o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu zasługuje na uwzględnienie.
W szczególności zasadny jest zarzut błędnego ustalenia, iż na całym odcinku drogi(...)w okolicach cmentarza wO.znajdował się znak zakaz wyprzedzania. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku sąd I instancji przyjął ( str.2 uzasadnienia ): „w tym okresie jezdnia na drodze(...)na wysokości miejscowościO.w okolicach cmentarza komunalnego była remontowana. Na jej nawierzchni znajdował się grys. W miejscu zdarzenia obowiązywał zakaz wyprzedzania. Był tam też ustawiony znak pionowy B-25 oraz znak ostrzegawczy o sypkiej nawierzchni.” Tymczasem z dołączonego do akt materiału fotograficznego ( k.4A ) wynika, iż wbrew ustaleniom sądu zakaz wyprzedzania nie obowiązywał na całym odcinku remontowanej drogi, lecz na jej fragmencie. Na jednej z fotografii obrazującej drogę biegnącą pod górę w kierunkuB.( a zatem w kierunku, w którym poruszały się pojazdy prowadzone przezJ. S.iK. S. (1)) widać, iż ustawione są na jednym słupie znaki ograniczenia prędkości do 40 km/h i znak ostrzegawczy o sypkiej nawierzchni, a dopiero kilkadziesiąt metrów dalej na kolejnym słupie ustawiony jest znak zakazu wyprzedzania. Nie ma też na jezdni jakichkolwiek znaków poziomych. Przy tak dokonanych ustaleniach sądu rejonowego nie można wykluczyć sytuacji, że do wyprzedzenia samochodu kierowanego przezJ. S.doszło na odcinku drogi, gdzie nie obowiązywał zakaz wyprzedzania. Słusznie bowiem sąd I instancji odmówił wiarygodności wyjaśnieniomK. S. (1)w części, gdzie zaprzecza on temu aby krytycznego dnia na omawianym odcinku drogi wyprzedzałO. (...)kierowaną przezJ. S.. Trudno bowiem sobie wyobrazić sytuację, że świadekJ. S.całkowicie nieprawdziwie wskazywał na fakt wyprzedzania go przez samochódF. (...), kierowany przez obwinionego.
W związku z tym, iż apelacja została wywiedziona tylko na korzyść obwinionego zakazreformationis in peiusnie pozwala na zmianę ustaleń na niekorzyść obwinionego (art. 434§1 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.s.w. ). W tej sytuacji obwinionego należało uniewinnić od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Zgodnie z treścią przepisuart.118§2 k.p.s.w. kosztami postepowania należało obciążyć Skarb Państwa.
W związku z tym , iż obwiniony w postępowaniu korzystał z pomocy obrońcy ustanowionego z wyboru sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obwinionegoK. S. (1)kwotę 672zł. Zasadzona kwota jest najniższą kwotą przewidzianą przez przepisy rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Charakter sprawy i stopień jej zawiłości nie przemawiał za zwiększeniem kwoty wskazanej przez stawki podstawowe.