Sąd Rejonowy w Łukowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 668/15
Data wyroku: 2015-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Brojek
Teza: nie tezowano

Sygn. akt II K 668/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy w Łukowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Mariusz Brojek
Protokolant sekr. sądowy Marta Zdańkowska
przy udziale prokuratora Adama Makosza
po rozpoznaniu dnia 23 listopada 2015 roku sprawyT. C.
synaS.iS.z domuD.urodzonego (...)wO.
oskarżonego o to, że:
w dniu 8 sierpnia 2015 roku w miejscowościO., gm.K., woj.(...), jechał jako kierujący motoroweremmarki R.onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości (0,73 mg/l, 0,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu)
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

orzeka:
- oskarżonegoT. C.uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.w związku zart. 33 § 3 k.k.skazuje go na karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia)  złotych;
- na podstawieart. 42 § 2 k.k.w związku zart. 43 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoT. C.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;
- na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzeka od oskarżonegoT. C.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych;
- na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonegoT. C.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w kwocie 230 (dwustu trzydziestu) złotych,w tym 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej.

POUCZENIE

1
W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty ogłoszeniawyroku strona , podmiot określony w art. 416, a gdy ustawa przewiduje doręczenie wyroku, od daty jego doręczenia, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony / pokrzywdzona, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego / pokrzywdzonej od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie.Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy.

2

Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu / oskarżonej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego / oskarżonej powinien również wskazywać oskarżonego / oskarżoną, którego / której dotyczy § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.

3
3(art. 119 k.p.k.iart. 422 § 1 i 2 k.p.k.).

Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna (art. 122 § 1 k.p.k.).
Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia (art. 123 § 1 i 3 k.p.k.).
Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku (art. 124 k.p.k.).
Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana (art. 126 § 1 k.p.k.).

2
Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom, podmiotowi określonemu wart. 416,apokrzywdzonemu / pokrzywdzonej od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu,, przysługuje apelacja (art. 444 § 1 k.p.k.).2)

3
Termin zawity do wniesienia apelacji wynosi 14 (czternaście) dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem (art. 122 § 2 k.p.k.iart. 445 § 1 k.p.k.).

4
Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok (art. 428 § 1 k.p.k.).

5
Oskarżony / oskarżona ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy (art. 6 k.p.k.iart. 83 § 1 k.p.k.), a strona inna niż oskarżony / oskarżona może ustanowić pełnomocnika (art. 87 § 1 k.p.k.). Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego / oskarżoną pozbawionego / pozbawioną wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba (art. 83 § 1 k.p.k.). Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratoralub pełnomocnika będącego radcą prawnym, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 446 § 1 k.p.k.).

6
Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika wykłada strona, która go ustanowiła (art. 620 k.p.k.).

7
Oskarżony / oskarżona / pokrzywdzony / pokrzywdzona w wypadku wydania na posiedzeniu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie /  oskarżyciel posiłkowy / oskarżyciel prywatny nieposiadający / nieposiadająca obrońcy / pełnomocnika może złożyć wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika w celu sporządzenia apelacji. Wnioskujący może zostać obciążony kosztami wyznaczenia takiego obrońcy / pełnomocnika (art. 444 § 2 i 3 k.p.k.).

8
Obrońca / pełnomocnik z urzędu wyznaczany jest z listy obrońców / pełnomocników lub jest pozbawiony wolności(art. 81a § 1 k.p.k.iart. 88 zd. 2 k.p.k.).

9
Wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika z urzędu prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy rozpoznaje niezwłocznie. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego podjęcia obrony / reprezentacji, prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, telefonicznie lub w inny sposób stosownie do okoliczności, powiadamia stronę oraz obrońcę / pełnomocnika o wyznaczeniu obrońcy / pełnomocnika z urzędu (art. 81a § 2 i 3 k.p.k.iart. 88 zd. 2 k.p.k.).

10
Strona może mieć jednocześnie nie więcej niż trzech obrońców albo pełnomocników (art. 77 k.p.k.iart. 88 zd. 2 k.p.k.).

11
Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku (art. 447 § 1 k.p.k.).

12
Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych (art. 447 § 2 k.p.k.).

13
Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego (art. 447 § 3 k.p.k.).

14
3W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia (art. 447 § 4 k.p.k.).

15
Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu (art. 447 § 5 k.p.k.).

16
Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.).

17
Jeżeli oskarżony / oskarżona jest nieletni / nieletnia lub ubezwłasnowolniony / ubezwłasnowolniona, jego / jej przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony / oskarżona pozostaje, może podejmować na jego / jej korzyść wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę (art. 76 k.p.k.).

18
(inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-17)
3)

Wyjaśnienie:
W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „k.p.k.” oznaczaustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później.

1
stosuje się w sprawach o przestępstwa, z wyłączeniem spraw o przestępstwa skarbowe

2
o ile przepisy nie stanowią inaczej; jeśli przepis stanowi inaczej to należy pouczyć strony stosownie do brzmienia tego przepisu

3
uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi

II K 668/15

UZASADNIENIE
Z uwagi na to, że złożony wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyrok dotyczy rozstrzygnięcia o karze, zgodnie z treściąart. 424 § 3 k.p.k.uzasadnienie niniejsze Sąd ograniczył do poniższego.
Prokurator Rejonowy w Łukowie oskarżyłT. C.o popełnienie czynu zabronionego zart. 178a § 1 k.k.i Sąd przypisał oskarżonemu czyn w postaci zarzuconej w akcie oskarżenia.
Przestępstwo tak zakwalifikowane popełnia ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowy, wodnym lub powietrznym.
Ma ono charakter powszechny, może je popełnić każdy, przy czym należy do przestępstw formalnych, z abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo, dla dokonania których nie jest niezbędne nastąpienie skutku.
Występek zart. 178a § 1 k.k.można popełnić jedynie umyślnie, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. W każdym razie niezbędna jest świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością.
W rozumieniu kodeksu stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi lub 1 dm3(litrze) wydychanego powietrza przekracza odpowiednio 0,5 ‰ lub 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Prowadzącym pojazd jest zarówno osoba kierująca nim, jak również spełniająca jakiekolwiek czynności związane bezpośrednio z ruchem danego pojazdu, zaś pod pojęciem prowadzenia pojazdu rozumieć należy każdą czynność wpływającą bezpośrednio na jego ruch, w szczególności rozstrzygającą o kierunku i prędkości jazdy.
Pojazd mechaniczny w ruchu lądowym to każdy pojazd drogowy czy szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower oraz pojazdy szynowe. Prowadzenie pojazdu mechanicznego oznacza zgodne z jego konstrukcją wprawienie w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie.
Przestępstwo to może być popełnione w ruchu (…) lądowym, którym jest nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku (wyrok SN z dnia 5 maja 2009 r., IV KK 432/08, OSNwSK 2009, nr 1, poz. 1068).
Występek ten zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat dwóch.
Zgodnie z przepisemart. 42 § 2 k.k.w razie skazania za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa był w stanie nietrzeźwości. Zakaz ten orzeka się w latach od 3 do 10.
Zgodnie zaś z treściąart. 43a § 2 k.k.w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone wart. 178a § 1(…)k.k.Sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione wart. 39 pkt 7na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5 000 złotych (…).
Mając na uwadze powyższe oraz poczynione w niniejszej sprawie także na podstawie wyjaśnień oskarżonego, nie negującego swego sprawstwa, ustalenia faktyczne, Sąd uznał go winnym zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona czynu zabronionego zart. 178a § 1 k.k.i wymierzył mu za popełnione przestępstwo karę 80 stawek dziennych grzywny, określając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej jako równoważną kwocie 20 złotych. Brak było przy tym podstaw do orzeczenia wnioskowanej przez oskarżonego i jego obrońcę kary ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w sytuacji, gdy jak wynika z wyjaśnieńT. C.co do jego osoby od około 5 lat pozostaje on na rencie chorobowej, co oznacza, że jest niezdolny do wykonywania pracy (!).
Kara w takim wymiarze nie przekraczała stopnia winy oskarżonego, który był wysoki, gdyż w ocenie Sądu oskarżony miał pełną świadomość naganności swojego czynu, a co za tym idzie zdawał sobie sprawę, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem i to o dość znacznym stopniu szkodliwości społecznej. Kara ta jest więc adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, który naruszył dobro, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, a w szczególności jedną z fundamentalnych zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego – zasadę trzeźwości, gdyż kierował pojazdem mechanicznym - motorowerem - znajdując się w fazie euforycznej – charakteryzującej się wyraźnymi zaburzeniami psychomotorycznymi i psychosensorycznymi, a występującej po przekroczeniu zawartości 0,5 mg alkoholu etylowego w 1 dm3wydychanego powietrza oraz potencjalnie dobra w postaci życia, zdrowia i mienia innych uczestników ruchu drogowego oraz przewożonych osób. Równocześnie, mając głównie na względzie znaczne stężenie alkoholu we krwi oskarżonego, a także fakt, że nie tylko zawodowo pracował on wcześniej jako kierowca, ale także był nagradzanym od wielu lat strażakiem Ochotniczej Straży Pożarnej, czyli tą osobą, od której należałoby oczekiwać postawy wzorcowej, do naśladowania, nie zaś takiej jak ta, która jest przedmiotem niniejszego postępowania, Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu mu przypisanego była znaczna.
Sąd, w związku z treściąart. 56 k.k., kierując się racjami wskazanymi powyżejprzy rozważaniach o karze, mając na uwadze oddziaływanie kary i środków karnych jako całości uznał, iż orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat (a więc w minimalnym wymiarze) będzie wystarczające, w szczególności spełni funkcję w zakresie ochrony bezpieczeństwa w komunikacji, jak i osiągnie cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego. Wymierzając ów środek karny miał na uwadze także nagminność tego rodzaju przestępstw i związane z tym niebezpieczeństwo dla ruchu drogowego, szczególnie przy uwzględnieniu wysokiego stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego. Brak było przy tym podstaw, do wyłączenia spod orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B i C - jak o to wnioskował i oskarżony, i jego obrońca, argumentując to koniecznością wykonywania działań jako kierowca w ramach działalności Ochotniczej Straży Pożarnej, a także koniecznością wożenia schorowanej sąsiadki do lekarza, a siostry w celu poszukiwania pracy. Po pierwsze - z treści dołączonego zaświadczenia Gminnego Ośrodka Pomocy(...)wK.wynika, żeJ. C.jest osobą nie korzystającą z pomocy niniejszej placówki, zaś z innego - że ma opracowany tzw. indywidualny plan działania jako osoba bezrobotna, jednakże z żadnego z owych dokumentów nie wynika, dlaczego konieczne jest, by to oskarżony woził siostrę dokądkolwiek w związku z powyższym. Podobnie rzecz ma się z pismem sąsiadki wymienionegoM. G.- o ile jest rzeczą godną pochwały świadczenie pomocy starszej, schorowanej osobie, o tyle brak jakichkolwiek dowodów na to, by owej pomocy nie mogła ona uzyskać w żaden inny sposób, niźli od oskarżonego. Po trzecie wreszcie - podnoszenie, jakoby oskarżony musiał mieć pozostawione prawo jazdy wspomnianych kategorii, ponieważ jest on jedynym kierowcą Ochotniczej Straży Pożarnej wO., mogącym prowadzić ciężki samochód pożarniczy, również nie znajduje umocowania w przedstawionych przez niego i jego obrońcę dokumentach, albowiem z opinii Urzędu Gminy wK.wynika ni mniej, ni więcej tylko to, że pełni on taką funkcję i wywiązuje się z niej wzorowo oraz że jest osobą udzielającą się społecznie i niekonfliktową w miejscu zamieszkania; z tych twierdzeń nie można wnioskować, iż to oskarżony jest jedynym strażakiem zdolnym i mającym uprawnienia do prowadzenia takiego auta, a okoliczności tej nie powinno się domniemywać. Ponieważ zgodnie z brzmieniemart. 410 k.p.k.podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej i co do zasady Sąd nie przeprowadza dowodów z urzędu - co wynika z treściart. 167 k.p.k., Sąd uznał, iż przedstawione przez oskarżonego i jego obrońcę dowody nie uzasadniały odmiennego niż wydane rozstrzygnięcia, zarówno w zakresie orzeczonej kary, jak i środka karnego. Dodatkowo w rozumowaniu tym utwierdza go fakt, że wspomniana niezdolność do pracy oskarżonego, w sytuacji gdy wymieniony uprzednio pracował jako kierowca, uniemożliwia zatrudnianie go - także społecznie - w takim charakterze w Ochotniczej Straży Pożarnej, albowiem czyni ona co najmniej wątpliwą zasadność pobierania przez wymienionego renty chorobowej, zaś Wójta Gminy wK.winna obligować raczej do rozważań czy nie byłoby zasadnym, zgodnie z treściąart. 304 § 2 k.p.k., powiadomienie organów ścigania o konieczności sprawdzenia, czy nie świadczy to o popełnieniu przestępstwa polegającego na wyłudzaniu owego świadczenia bądź (odwracając perspektywę) o narażaniu przez wymienionego innych osób np.: przewożonych strażaków OSP na bezpośrednie niebezpieczeństwo co najmniej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Orzeczenie zakazu było obligatoryjne, podobnie jak orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, który to wynika z treściart. 43a § 2 k.k.
Sąd na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w kwocie 230 zł, na które składają się poniesione w postępowaniu wydatki w kwocie 70 zł oraz stanowiąca 10 % od wymierzonej kary grzywny opłata sądowa w kwocie 160 zł.