Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 593/15
Data wyroku: 2015-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Janusz Kasnowski, Irena Dobosiewicz, Aurelia Pietrzak
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 101 k.p.c.

sygn. akt II Cz 593/15

POSTANOWIENIE
Dnia 6 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący SSO Janusz Kasnowski
Sędziowie SO Irena Dobosiewicz
SO Aurelia Pietrzak (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaE. S.
przeciwkoM. S.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2015 r. sygn. akt XII C 27/15
postanawia:

1
oddalić zażalenie,

2
zasądzić od pozwanego na rzecz powódki kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

SSO Janusz Kasnowski SSO Irena Dobosiewicz SSO Aurelia Pietrzak
II Cz 593/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, po rozpoznaniu sprawy z powództwaE. S.przeciwkoM. S.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, pozbawił wykonalności tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 22 marca 2013 r. sygn. akt: X C 1363/08 w punkcie 3 co do rat alimentacyjnych należnych za okres od września 2014 r. do maja 2015 r. (punkt 1), zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (punkt 2) oraz obciążył Skarb Państwa kosztami sądowymi, od uiszczenia których powódka była zwolniona (punkt 3).
Uzasadniając postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sąd wskazał, że o kosztach procesu orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, zasądzając kwotę 600 zł stanowiącą minimalną stawkę wynagrodzenia pełnomocnika zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Sąd Rejonowy wskazał, że orzekł w ten sposób, albowiem w okolicznościach faktycznych sprawy nie wystąpiła przesłanka nie dania podstaw do wytoczenia powództwa, warunkująca zastosowanieart. 101 k.p.c.Powódka bez zainicjowania postępowania sądowego nie uzyskałaby zaspokojenia swojego roszczenia. Wskazuje na to, iż pomimo regularnego uiszczania przez nią rat alimentacyjnych zasądzonych wyrokiem, przedstawiciel ustawowy pozwanego wszczął postępowanie egzekucyjne. Sąd Rejonowy wskazał nadto, że w sprawie nie znajduje również zastosowaniaart. 102 k.p.c.
Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku wniósł pozwany domagając się jego zmiany i zasądzenia kosztów procesu na jego rzecz, ewentualnie odstąpienia od obciążenia pozwanego tymi kosztami na podstawieart. 102 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.Pozwany zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenieart. 101 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.poprzez pominięcie zastosowania tego przepisu, pomimo uznania przez pozwanego powództwa,art. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.poprzez nieuprawnione zastosowanie wymienionego przepisu i uznanie, że pozwany jest przegrywającym sprawę orazart. 228 § 2 k.p.c.poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wadliwym przyjęciu, że powódka nie pozostawała w zwłoce z realizacją bieżących alimentów, a także odnośnie pominięcia twierdzeń pozwanego kwestionujących dobrowolne spełnienie świadczenia przez powódkę oraz wadliwego ustalenia złożenia przez powódkę świadczeń za okres od listopada 2013 do sierpnia 2014 r.
Powódka w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Ugruntowane jest stanowisko, że przepisart. 101 k.p.c.jest wyjątkiem od zasady obciążania kosztami procesu stosownie do odpowiedzialności za wynik sprawy. Regulacja ta premiuje lojalne zachowanie pozwanego i chroni go przed zainicjowaniem zbędnego postępowania przez powoda, który w ten sposób chce mu dokuczyć nie tylko samym faktem prowadzenia procesu, ale również uzyskaniem dodatkowo na swoją rzecz kosztów procesu.
W niniejszej sprawie w działaniu pozwanego nie sposób doszukać się lojalnego postępowania w stosunku do powódki, które uzasadniałoby zastosowanieart. 101 k.p.c.Podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, że pozwany, reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego, swoim zachowaniem dał powody do wytoczenia powództwa, albowiem pomimo regularnego uiszczania przez powódkę rat alimentacyjnych bezpośrednio na rachunek bankowy, wystąpił on z wnioskiem egzekucyjnym, którego następnie nie wycofał. Wynika to wprost z dokumentów załączonych do pozwu w postaci pisma komornika z dnia 5 lutego 2015 r. oraz dowodów wpłat potwierdzających spełnianie ciążącego na niej zobowiązania w ustalonej wysokości. W ich świetle zarzuty skarżącego nie mogły spotkać się z akceptacją Sądu Okręgowego. Fakt, iż pozwany uznał roszczenie na pierwszej wyznaczonej rozprawie nie może skutkować odmienną oceną jego postępowania, albowiem okoliczności sprawy wskazują na to, że bez przedmiotowego powództwa przedstawiciel ustawowy pozwanego nadal prowadziłby egzekucję pomimo braku zaległości alimentacyjnych w okresie wskazanym pozwem.
Zasadnie Sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od ogólnej zasady odpowiedzialności za wynik procesu na rzecz zasady słuszności wyrażonej wart. 102 k.p.c., albowiem wyłącznie zła sytuacja majątkowa, stanowiąca okoliczność zewnętrzną w stosunku do procesu, nie może skutkować zastosowaniem tego przepisu. Konieczne jest także wystąpienie okoliczności wewnętrznej, związanej z samym przebiegiem sprawy, która uzasadniałaby odstąpienie od obciążenia tymi kosztami. Taka okoliczność nie występuje w sprawie.
Reasumując, Sąd Rejonowy w pełni zasadnie zastosował podstawową zasadę orzekania o kosztach procesu, zobowiązując pozwanego, jako przegrywającego sprawę, do zwrotu powódce kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 98 § 1 k.p.c.).
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.oddalił zażalenie jako niezasadne (punkt 1).
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd orzekł na podstawieart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.zasądzając od pozwanego na rzecz powódki kwotę 150 zł (§ 12 ust. 2 pkt 1w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – t. j. Dz. U. 2013 r., poz. 460 ze zm. – punkt 2).
SSO Janusz Kasnowski SSO Irena Dobosiewicz SSO Aurelia Pietrzak