Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 1360/13
Data wyroku: 2015-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Borucka

Sygn. akt: IV K 1360/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2015 r.
Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie w Wydziale IV Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Ewa Borucka
Protokolant  Katarzyna Kępa -Ojrzanowska
W obecności Prokuratora Anity Cofur
po rozpoznaniu w dniach: 22.05.2014 r. 06.11.2014r., 14.04.2015r.,25.06.2015r. i 22.09.2015r.
sprawy
S. P. (1),
urodzonego dnia (...)wS., synaD.iJ.z d.C.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 5 września 2011r. wS.z mieszkania przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 1070 zł na szkodęZ.iB. K.

tj. o czyn z art. 278 § 1k.k.

I
uznaje oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w sposób wyżej opisany i za ten czyn na podstawieart. 278 § 1k.k. w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 46 § 1 k.k.nakłada na oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychZ.iB. K.kwoty 1070 ( tysiąca siedemdziesięciu) zł., solidarnieS. P. (2),

III
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę w kwocie 120 ( stu dwudziestu) złotych, przy czym wysokość kosztów sądowych zostanie ustalona w postępowaniu wykonawczym,

IV
na podstawie§ 14 ust. 1 pkt 2 i § 14 ust. 2 pkt. 3 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasadzą od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. K.kwoty 672 ( sześciuset siedemdziesięciu dwóch ) zł plus VAT.

Sygn. akt IV K 1360/13

UZASADNIENIE
S. P. (1)w dniu 05 września 2011 r. ok. godz. 16.00 razem zP. P. (1)iS. P. (2)przyjechał naul. (...). Przywiózł ich samochodem osobowymP. P. (2), który następnie pozostał w samochodzie przed blokiem.
Dowód:
- zeznania świadkaS. P. (2)k. 34-35, 61 w zw. z k. 268v.-269,
- zeznania świadkaP. P. (2)k. 66-67 w zw. z k. 269,
- zeznania świadkaP. P. (1)k. 22-23 w zw. z k. 295-296,
S. P. (1)razem zP. P. (1)poszedł doB.iZ. K.mieszkających przyul. (...)pod numerem(...)P. P. (1)przyniosła 20 zł, celem zwrotu pożyczki którą otrzymała dzień wcześniej.Z. K.widział ich oboje, wpuścił ich do mieszkania, a sam wyszedł do przychodni.
Dowód:
- zeznania świadkaZ. K.k. 4-6 w zw. z k. 115v-116,
- zeznania świadkaP. K.k. 18, 39 w zw. z k. 268v.,
- zeznania świadkaP. P. (1)k. 22-23 w zw. z k. 295-296,
P. P. (1)iS. P. (1)przeszli do ostatniego pokoju, gdzie oskarżony usiadł na łóżku, zaśP. P. (1)pomimo upomnieńB. K.chodziła po całym mieszkaniu. W pewnym momencieP. P. (1)zawołała z kuchniB. K.twierdząc, iż przyszła do niej koleżanka. WówczasB. K.wyszła z ostatniego pokoju pozostawiając w nim samegoS. P. (1). Kiedy pokrzywdzona podeszła do drzwi, stała tam obca dla niej kobieta –S. P. (2), która powiedziała do niej „cześć to ja twoja koleżanka”.B. K.stwierdziła, że jej nie zna i kazała opuścić mieszkanie.S. P. (2)zadzwoniła do kogoś i zaraz potem wyszła. W tym samym czasie do kobiet podszedłS. P. (1)i razemP. P. (1)również wyszli z mieszkania.
Dowód:
- zeznania świadkaB. K.k. 30-31 w zw. z k. 138-139,
- zeznania świadkaP. K.k. 18, 39 w zw. z k. 268v.,
- zeznania świadkaP. P. (1)k. 22-23 w zw. z k. 295-296,
Do samochodu przyszedłS. P. (1), wyjął brązowa portmonetkę z której wyjął banknoty 100 złotowe. Następnie przekazał jeS. P. (2), która je przeliczyła, było około 1.000 zł. Następnie wszyscy pojechali na zakupy, aS. P. (1)wyrzucił portmonetkę z samochodu.
Dowód:
- zeznania świadkaP. P. (1)k. 22-23 w zw. z k. 295-296,
Po wyjściuP. P. (1)iS. P. (1)sąsiadka spod numeru(...)przyprowadziła doK.celem przypilnowania dwoje dzieci w wieku 5 i 6 lat. Zaraz po tymZ. K.wrócił z przychodni (nie było go ok. 25 minut). Dzieci przebywały w dużym pokoju, gdzie oglądały bajki i nie wchodziły do ostatniego pokoju, w którym wcześniej schowane były pieniądze. Kiedy po godz. 18.00 sąsiadka odebrała dzieci,Z. K.poprosił żonę o pieniądze na leki, wówczasB. K.weszła do ostatniego pokoju, w którym wcześniejS. P. (1)przebywał sam i zobaczyła, że poduszki na łóżku są porozrzucane.
Dowód:
- zeznania świadkaZ. K.k. 4-6 w zw. z k. 115v-116,
- zeznania świadkaP. K.k. 18, 39 w zw. z k. 268v.,
- zeznania świadkaB. K.k. 30-31 w zw. z k. 138-139,
B. K.zaczęła sprawdzać łóżko i stwierdziła brak portmonetki ze schowaną wcześniej kwotą 1050 zł – trzymała ją w poszewce jednej z poduszek, zwiniętej pod głową. Zginął również leżący na krześle banknot 20 zł, który przyniosłaP. P. (1).
Dowód:
- zeznania świadkaB. K.k. 30-31 w zw. z k. 138-139,
NastępnieZ. K.telefonicznie poinformował swojego wnukaP. K.o całym zdarzeniu i razem pojechali doP., gdzie zameldowana jestP. P. (1). Następnie ojciecP.wskazał im miejsce jej pobytu wS., tj. przyul. (...). Podczas rozmowy, która odbyła się wS.P. P. (1)zaprzeczyła, aby miała cokolwiek wspólnego z kradzieżą, później jednak wysłała doP. K.wiadomość SMS, w której przyznała, że kradzieży dokonałaS. P. (2)wspólnie zS. P. (1).
Dowód:
- zeznania świadkaP. K.k. 18, 39 w zw. z k. 268v.,
- zeznania świadkaP. P. (1)k. 22-23 w zw. z k. 295-296,
S. P. (1)ukończył 24 lata, posiada wykształcenie podstawowe, bez zawodu, obecnie przebywa w Zakładzie Karnym – odbywa karę do innej sprawy, przed zatrzymaniem był bezrobotny, utrzymywał się z prac dorywczych. Oskarżony nie posiada nieruchomości, ani majątku większej wartości, jest kawalerem, posiada jedno dziecko w wieku 2 lat, na które obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym w kwocie 500 zł. miesięcznie. Był wielokrotnie karany sądownie, w tym trzykrotnie za przestępstwa przeciwko mieniu.
Dowód:
dane o karalności k. 80,
dane osobopoznawcze k. 77,
S. P. (1)przesłuchany w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
Natomiast przed sądem oskarżony ponownie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że wie gdzie jestulica (...), ale nigdy nie był w mieszkaniu przyul. (...), ani sam, ani w towarzystwieP.P. (1)- nie wie kto tam mieszka. Nie zna również pokrzywdzonych, pierwszy raz widzi ich na sali sądowej.P. P. (1)poznał poprzez brataS. P. (2), która była jego koleżanką. Obecnie oskarżony jest w konflikcie zS. P. (2), która pomawiał go we wcześniejszej sprawie sądowej. Został wówczas skazany za to, że oszukał jej rodzinę i nie oddał im obiecanej połowy pieniędzy.
Dowód:
wyjaśnienia podejrzanego k. 78-79 w zw. z k. 115,
Rozważania w kwestii oceny dowodów zgromadzonych w sprawie Sąd rozpoczął od oceny nieprzyznania się oskarżonego do popełnienia zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu oraz złożonych w tym zakresie wyjaśnień w aspekcie zgromadzonego materiału dowodowego.
Po przeanalizowaniu materiału dowodowego w postaci zeznań świadków występujących w sprawie w osobachB.iZ. K.,P. K.P. P. (1),S. P. (2)iP. P. (2)Sąd uznał iż wyjaśnienia oskarżonego są niezgodne ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Okoliczność dokonywania kradzieży na szkodę pokrzywdzonych małżonkówB.iZ. K.nie budzi wątpliwości. Zgodnie z zeznaniami pokrzywdzonejB. K.wykluczone jest również, aby kradzieży mogła dokonać inna osoba, albowiem nikt inny poza oskarżonymS. P. (1), nie przebywał sam w pokoju w którym ukryte były pieniądze. Jednocześnie w sprawie nie ma wątpliwości, iż to oskarżonyS. P. (1)jest tym mężczyzną, który w dniu 05 września 2011 r. ok. godz. 16.00 przyszedł do mieszkania pokrzywdzonych razem zP. P. (1).
Sąd uznał za prawdziwe w całości zeznania świadkówB. K.iZ. K., albowiem są one logiczne i w istotnej części konsekwentne, zwłaszcza zeznania świadkaZ. K., który jednak był uczestnikiem tylko początkowej fazy zdarzenia. Ponadto świadkowie ci nie znają oskarżonego, nie są z nim w konflikcie i nie mają żadnych powodów, aby zeznawać nieprawdę. Natomiast odnośnie niekonsekwencji w zeznaniach świadkaB. K., to Sąd uznał iż wynikają ze stanu zdrowia i z wieku tego świadka, jak i z odległości czasowej od zdarzenia.
B. K.nie rozpoznała oskarżonego na okazanych jej tablicach poglądowych, jednak świadkowieP. P. (1),S. P. (2)iP. P. (2)wskazali naS. P. (1)jako mężczyznę, który krytycznego dnia był w mieszkaniu pokrzywdzonych. Wskazanie to jest o tyle ważne, gdyż cała trójka doskonale znała oskarżonego – w przeciwieństwie do pokrzywdzonej, która widziała go ten jedyny raz. PonadtoB. K.wskazała na okazanych jej tablicach poglądowych osobę bardzo podobną doS. P. (1).
Dlatego też nie znajdując żadnych powodów dla których osoby te całkowicie obce dla oskarżonego miałyby zeznawać niezgodnie z prawdą uznał wymienione zeznaniaB. K.iZ. K.za prawdziwe i oparł na nich poczynione ustalenia faktyczne w zakresie przedstawionego przez nich opisu przebiegu wydarzeń.
Sąd uznał również za zgodne z prawdą zeznania świadkówP. P. (1),S. P. (2)iP. P. (2)w części dotyczącej ustalenia sprawstwaS. P. (1), albowiem w tej części zeznania przesłuchanych świadków korespondują ze sobą nawzajem, są zgodne i konsekwentne wskazując na oskarżonego jako osobę, która w krytycznym czasie była w mieszkaniu pokrzywdzonych. Świadkowie różnili się co do drugorzędnych szczegółów, różnie ustalając udział poszczególnych osób w kradzieży, rolę sprawców czy szczegóły okoliczności dotyczących późniejszego rozporządzenia mieniem. Co charakterystyczne każdy ze świadków umniejszał lub wykluczał swoja rolę w przestępstwie, a wskazywał i obciążał inne osoby. Przy tym jednak konsekwentnie jak to zaznaczono wyżej wszyscy wskazywali na sprawstwoS. P. (1)i również wszyscy wykluczali sprawstwoP. P. (2), który pozostał przed blokiem i nie opuszczał samochodu. Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego nie jest on w konflikcie zP. P. (1), która razem z pozostałymi świadkami wskazała go jako sprawcę kradzieży. Sąd nie dopatrzył się powodów dla których miałby nie dać wiary zeznaniom tych świadków w zakresie sprawstwaS. P. (1).
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania sąd uznał sprawstwoS. P. (1)w zakresie zarzuconego mu przestępstwa kradzieży.
Sąd dał w końcu wiarę – jako nie znajdującym dowodów przeciwnych i cechującym się urzędowym charakterem – dowodom z dokumentów w postaci w szczególności danych o karalności, oraz danych osobopoznawczych.
W efekcie przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić, że oskarżony w dniu 5 września 2011r. wS.z mieszkania przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 1.070 zł na szkodęZ.iB. K., dopuszczając się tym samym przestępstwa kwalifikowanego zart. 278 § 1 k.k.
W sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu lub winę sprawcy.
S. P. (1)działał z zamiarem bezpośrednim w celu osiągniecia korzyści majątkowej poprzez zabór w celu przywłaszczanie cudzego mienia ruchomego w postaci pieniędzy znajdujących się w portmonetce spowodował uszczerbek w mieniu pokrzywdzonych, przy czym jego zachowanie polegało na przemyślanym działaniu. Po dokonanej kradzieży oskarżony rozporządził skradziony mieniem jak swoim, rozdał wspólnikom z którymi udał się na zakupy. Stąd też społeczną szkodliwość czynu ocenić należało na znaczną.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu występku.
Przy wymierzaniu oskarżonemu kary Sąd na jego niekorzyść uwzględnił uprzednią wielokrotną karalność sądową oraz fakt że szkoda wyrządzone jego czynem nie była mała i dotychczas nie została przez oskarżonego naprawiona.
Jako okoliczność łagodzącą potraktowano fakt, iżS. P. (1)posiada małoletnie dziecko na które obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym.
W efekcie w oparciu o powyższe przesłanki Sąd na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności uznając taką karę za adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego przestępstwa oraz odpowiednią dla osiągnięcia celów wychowawczych i zapobiegawczych w stosunku do oskarżonego jak i w zakresie społecznego oddziaływania. Wobec faktu, iż oskarżony obecnie przebywa w zakładzie karnym i nie pracuje wymierzenie kary grzywny jak kary ograniczenia wolności jest bezcelowe, gdyż nie spełniłoby swojego zadania.
Oceniając całokształt zachowania oskarżonego podczas popełniania czynu, jak i fakt jego wcześniejszej karalności Sąd uznał, że dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary nie może być względem niego stosowane. Oskarżony i jego postawa nie dają bowiem rękojmi tego, że mimo niewykonywania orzeczonej kary będzie przestrzegał porządku prawnego, a zwłaszcza nie popełni nowego przestępstwa.
Tak ustalona kara zdaniem Sądu czynić będzie także zadość potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Celem wzmocnienia oddziaływania na oskarżonego oraz wyrównania szkody pokrzywdzonym sąd nałożył naS. P. (1)obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczZ.iB. K.kwoty 1.070 zł solidarnie zS. P. (2).
Na podstawieart. 627 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 120 złotych uznając, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.
Natomiast na rzecz wyznaczonego oskarżonemu obrońcy z urzędu Sąd zasądził wynagrodzenie za udzieloną oskarżonemu pomoc prawną uwzględniając poświęcony czas, liczbę rozpraw oraz obowiązujące stawki.