Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 92/15
Data wyroku: 2015-10-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Merska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art.13§1 kk w zw. z art. 282kk w zw. z art. 64§1 kk
Teza: skazanie za przestępstwo usiłowanie wymuszenia rozbójniczego

Sygn. akt V K 92/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Lidia Merska
Protokolant – Joanna Kucharska
w obecności Prokuratora Macieja Prokop
po rozpoznaniu w dniach10 lipca 2015 r., 23.09.2015 i 7.10.2015r, na rozprawie
sprawyD. S. (1)
urodzonego (...)wW.
synaT.iB.z d.S.
oskarżonego o to, że:I.W dniu 17 stycznia 2015 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zagroziłT. O.gwałtownym zamachem na mienie w postaci zniszczenia wyposażenia sklepu należącego do w/w i jej mężaB. O., czym usiłował doprowadzić ją do rozporządzenia swoim mieniem poprzez zapłatę co miesiąc kwoty 200 zł, przy czym do dokonania zapłaty nie doszło z uwagi na odmowę jej dokonania przez pokrzywdzoną i zawiadomienie organów ścigania, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

II.W dniu 17 stycznia 2015 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zagroziłM. K. (1)gwałtownym zamachem na mienie w postaci zniszczenia poprzez podpalenie sklepów i restauracji należących do w/w, czym usiłował doprowadzić pokrzywdzonego do rozporządzenia swoim mieniem poprzez zapłatę co miesiąc kwoty 1 000 zł, przy czym do dokonania zapłaty nie doszło z uwagi na odmowę jej dokonania przez pokrzywdzonego i zawiadomienie organów ścigania, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

III. W dniu 30 października 2014 roku około godz. 14:20 wW.naul. (...)kierował motoroweremmarki R.onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 2,39 alkoholu etylowego we krwi

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

IV.W dniu 09 stycznia 2015 roku wW.w budynku Miejsko – Gminnego Ośrodka(...), działając w celu zmuszenia dyrektora placówkiD. G.do wpłaty nienależnego świadczenia groził w/w podpaleniem budynku, dokonaniem gwałtu na pracownikach i ich podpaleniem, a nadto znieważył pokrzywdzoną wulgarnymi słowami podczas i w związku z pełnieniem przez nią czynności służbowych, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się wciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

tj. o czyn zart. 224 § 2 kkiart. 226 § 1 kkw w. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

V.W dniu 27 lutego 2015 r. wG.na terenie Aresztu Śledczego uderzając pięścią w twarz i dusząc za szyje współosadzonego w jednej celiP. W. (1), spowodował u niego obrażenia ciała w postaci zasinienia lewego oka oraz zadrapania na szyi a obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała u ww. na okres poniżej siedmiu dni

tj. o czyn zart. 157 § 2 kk

1
OskarżonegoD. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:

a) w zakresie czynów opisanych wpunktach I i IIna podstawieart. 13§1kkw zw. zart. 282kkw zw. zart. 64§1kkskazuje go, zaś na podstawieart. 14§1kkw zw. zart. 282kkw zw. zart. 64§1kkprzy zastosowaniuart. 91§1kkw zw. zart. 4§1kkskazuje go na karę 2 (dwa) lata i 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności;
b) w zakresie czynu opisanego wpunkcie IIIna podstawieart. 178a§1kkskazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności:
c) w zakresie czynu opisanego wpunkcie IVna podstawieart. 224§2 kkiart. 226§1kkw zw. zart. 11§2kkw zw. zart. 64§1kkskazuje go, zaś na podstawieart. 224§2kkw zw. zart. 64§1kkw zw. zart. 11§3kkwymierza mu karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności;
d) w zakresie czynu opisanego wpunkcie Vna podstawieart. 157§2kkwymierza mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 85kk,art. 86§1kkw zw. zart. 4§1kkorzeka wobec oskarżonego karę łączną 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.

3
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 19.01.2015r do dnia 27.01.2015r i od dnia 30.07.2015r. do dnia 9.10.2015

4
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. B.wynagrodzenie w kwocie 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, a kwota ta zawiera stawkę podatku VAT.

5
Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt VK 92/15

UZASADNIENIE
D. S. (1)w dniu 30 października 2014r około godziny 14.30 wW.naul. (...)kierował motoroweremmarki R.onr rej. (...).D. S. (1)kiedy wyprzedziłD. P., to jechał „wężykiem” w kierunkuul. (...). Na skrzyżowaniuul. (...)stał na czerwonym świetle samochód markiA.. W tym czasie odbywał się tam ruch jednostronny z uwagi na remont drogi.D. S. (1)chciał ominąć korek, wjechał na chodnik. Po przejechaniu około 50 metrów, motorowerzysta zjechał na jezdnię między dwoma samochodami. Jadący motoroweremD. S. (1)uderzył w bok auta i wywrócił się.D. S. (1)miał problem ze wstaniem z ziemi, z podniesieniem skutera, był pijany. To obserwował świadek –Z. W., wracający w tym czasie z cmentarza oraz świadek –S. S. (2). Na miejsce zdarzenia przyjechali policjanci –A. K. (1)iZ. M..D. S. (1)zaprzeczał by kierował motorowerem, odmówił poddaniu się badaniu na stan trzeźwości. Wobec powyższego wSzpitalu (...)wW.pobrano mu krew do badań. Stwierdzono, iż o godzinie 15.25 miał on we krwi zawartość 2,39 promila alkoholu.
W dniu 9 stycznia 2015r około godziny 14.00D. S. (1)przyszedł do budynku Miejsko – Gminnego Ośrodka(...)wW.aby odebrać pieniądze na bilet doO.oraz zasiłku na zakup żywności. Dzień wcześniej zgłosił się do pracownika(...)i złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku na dojazd do Sądu w Olsztynie, gdzie miał mieć sprawę karną oraz o zasiłek na żywność. Tego samego dnia – 08.01.2015r - pracownik(...)B. T.- przeprowadziła w jego miejscu zamieszkania wywiad i umówiła się z nim na odbiór pieniędzy na 7 rano następnego dnia w kasie(...). Chodziło o to, byD. S. (1)zdążył dojechać doO.do Sądu na godzinę 11.00. Pieniądze były przygotowane w kasie, kasjerka –M. K. (2)miała je wypłacić z samego rana. Tylko, żeD. S. (1)zgłosił się 9 stycznia 2015r po południu około godziny 14.00, kiedy posiedzenie Sądu już się odbyło.D. G.– dyrektor(...)poinformowała go, iż nie zostaną wypłacone mu pieniądze na dojazd, ponieważ zostały mu przyznane na określony cel. Natomiast przekazała mu żeby poczekał na powrót pracownika –B. T., która zajmowała się jego wnioskiem, ponieważ zostanie mu wypłacony zasiłek na żywność i poszła do swojego gabinetu.D. S. (1)zareagował w ten sposób, że zaczął używać wulgaryzmów, krzyczał nielogiczne wyrazy, stukał krzesłami, groził pracownicom, że je zgwałci, potnie i spali.D. G.wyszła ze swojego gabinetu i poprosiła go aby się uspokoił, uprzedziła że wezwie policję.D. S. (1)był coraz bardziej agresywny, hałasował, dobijał się do kasy, wyzywałD. G.wulgarnymi słowami.D. G.wróciła do swojego gabinetu, zadzwoniła na policję i straż miejską, a pracownikom poleciła aby zamknęli się w swoich gabinetach.D. S. (1)dobijał się do drzwi, krzyczał wulgarnie że rozbije drzwi, kopał w nie. Ta sytuacja trwała przez pewien czas,D. G.kilkakrotnie dzwoniła na policję i do straży miejskiej. Przyjechali policjanci i zabraliD. S. (1).
W dniu 17 stycznia 2015r około godziny 17.00D. S. (1)przyszedł do sklepu należącego do małżonkówT.iB. O.znajdującego się wW.naul. (...). Poczekał, aż inni klienci opuszczą sklep i zwrócił się doT. O.z żądaniem comiesięcznych wypłat po 200zł. Zagroził, że jeżeli nie będą mu płacili takiej kwoty to wróci do sklepu z kolegami i powybijają szyby, zdemolują jego wyposażenie – zniszczy szafę chłodniczą i lustra. Wychodząc zabrał ze sobą małą paczkę chipsów.T. O.od razu zawiadomiła policję. Pojechała z mężem na komendę i złożyła zawiadomienie, ponieważ wystraszyła się tego, co mówiłD. S. (1)i potraktowała jego groźby jako realne. Wiedziała, że wcześniej siedział on w więzieniu, a wypowiadając te słowa był poważny i nie żartował.
Tego samego dniaD. S. (1)przyszedł też do właścicielarestauracji (...)-M. K. (3). Od razu powiedział doM. K. (3), że wie co on posiada, że ma on sklepy i restaurację w związku z czym nakłada na niego opłatę po 1000zł w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Zagroził, że jeżeli co miesiąc nie otrzyma 1000zł to spali sklepy i restaurację należące doM. K. (3). W tym czasie w restauracji trwały przygotowania do imprezy, więcM. K. (3)odpowiedział tylko, że nie zapłaci żadnych pieniędzy a cała rozmowa jest nagrywana.D. S. (2)wyszedł z restauracji, aM. K. (3)po namyśle postanowił zgłosić to na policję, obawiając się spełnienia tych gróźb. Podczas rozmowyD. S. (1)był agresywny, był poważny i jego wypowiedź bynajmniej nie była żartobliwa. Stosowne zgłoszenieM. K. (3)złożył w dniu 19.01.2015r. Tego samego dnia – 17.01.2015rD. S. (1), przed przyjściem dorestauracji (...), był też w sklepie należącym doM. K. (3)naul. (...)gdzie spytał sprzedawczynie –E. M. (1)o numer telefonu do jej szefa –M. K. (3). Ona podała mu numer, ponieważ wystraszyła się tego w jak agresywny sposób się do nie zwracał, mówił podniesionym głosem, a wcześniej zażądał pieniędzy od klientów sklepu – dostał 10 zł i kupił sobie piwo.
Z żądaniem opłaty w wysokości 200złD. S. (2)zgłosił się też dosklepu (...)wW.naul. (...). Powiedział do sprzedawczyniJ. J., że będzie co miesiąc opodatkowywał szefa na kwotę 200zł i aby to przekazała szefowi. Podał również termin kiedy to ma być płacone i dodał również iż dwie osoby się już zgodziły. Żądanie to przekazała szefowi –P. K.oraz współpracownicom –J. Z.iB. M..J. J.rozpoznałaD. S. (1).
D. S. (1)został zatrzymany w dniu 19.01.2015r, a w dniu 20.01.2015r Sąd Rejonowy w Giżycku zastosował wobec niego tymczasowe aresztowanie na okres 2 miesięcy.D. S. (1)został osadzony w celi Aresztu Śledczego wG.wraz zP. W. (1),P. P.iM. G.. Po około tygodniu zamiastP. P.do celi skierowany zostałM. Z. (1).
W dniu 27.02.2015rD. S. (1)zaatakowałP. W. (1)w ten sposób, że w obecności pozostałych współosadzonych poleciłW.aby wstał. WówczasD. S. (1)rzucił się naP. W. (1), uderzył go pięścią w twarz i chwycił rękoma za szyję od przodu. Obserwowali tą agresjęM. G.orazM. Z. (1).W.odciągnęliD. S. (1)odP. W. (1), żaden z nich nie wzywał strażników. Z wieży obserwacyjnej szamotaninę zauważył strażnik, który drogą radiową poinformował strażników -K. Ł.iK. K. (1)o tym, że coś się dzieje w celi 110. Kiedy funkcjonariusze weszli do celi, osadzeni byli spokojni. W wyniku tej napaściP. W. (1)doznał stłuczenia twarzoczaszki i stłuczenia stawu kolanowego prawego, a obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. Obrażenia te są nieprawidłowo wpisane do zarzutu z punktu V aktu oskarżenia i nie zostały poprawione w wydanym wyroku.
Wyrokiem z dnia 06.10.2010rD. S. (1)został skazany na karę 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie czynu kwalifikowanego zart. 280§1kkw zw. zart. 64§1kk– sygn. akt VK 307/10. Karę odbywał od dnia 22.04.2011r do dnia 3.09.2013r, a na jej poczet został zaliczony okres tymczasowego aresztowania od dnia 18.07.2010r do dnia 6.10.2010r. (k. 95, 124).
D. S. (1)skazano również za czyny zart. 226§1kkiart. 222§1kkna karę łączną 1 roku pozbawienia wolności – wyrok z dnia 11.05.2011r sygn. akt VK 138/10. Postanowieniem z dnia 10.03.2011r zarządzono wykonanie zawieszonej kary. Karę odbywał od dnia 03.09.2013r do dnia 03.03.2014r. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 03.03.2014r warunkowo zwolniono i wyznaczono okres próby do dnia 03.03.2016. Pozostałą karę odbywał od dnia 27.01.2015r do dnia 30.07.2015r – k. 98.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków –S. S. (2)k. 309v,D. P.k. 310v,Z. W.k. 88 – 89,D. G.k. 309,A. K. (2)k. 310,M. K. (2)k. 310 – 310v,Z. M.k. 310v,M. K. (3)k. 309v,E. K.k. 378,E. M. (1)k. 309v – 310,J. J.k. 23v,B. T.k. 69 – 70,P. W. (1)k. 308v – 309,T. O.k. 377v,R. O.k. 377v – 378,M. Z. (1)k. 378,M. Z. (2)k. 378v,P. P.k. 379,K. K. (1)k. 406v,K. Ł.k. 406v,P. W. (2)k. 407, a także protokołu pobrania krwi k. 83, wyników k. 82, protokołu zatrzymania k. 10, opinii k. 176, sprawozdania k. 160 – 164.
OskarżonyD. S. (1)składając wyjaśnienia przed Sądem nie przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Później zmienił swoje wyjaśnienia i oświadczył, iż przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów, z wyjątkiem pobiciaP. W. (1). W swoich wyjaśnieniach nie zaprzeczał by w dniu 09.01.2015r był w(...)oraz w dniu 17.01.2015r wrestauracji (...)oraz sklepie małżonkówO., gdzie żądał pieniędzy. Tłumaczył, że nie miał pieniędzy na żywność, nie otrzymał pomocy od kuratora i był głodny. Tylko, że zwrócić należy uwagę iż po otrzymaniu 10 zł wsklepie (...)od klientów sklepu, kupił sobie piwo a nie żywność. Zaprzeczał by kierował w dniu 30.10.2014r motorowerem wW.naul. (...)będąc w stanie nietrzeźwości, tylko że był widziany przez trzy osoby – świadkówS. S. (2),D. P.iZ. W.. Każdy ze świadków obserwował inny moment przejazdu oskarżonego, aS. S. (2)dokładnie obserwował to jak nie mógł on wstać z ziemi po upadku. Na miejsce przyjechali policjanci –Z. M.iA. K. (1), którzy wylegitymowali wskazanego im kierowcę oraz przeprowadzili czynności procesowe. Doprowadzili oskarżonego na badanie krwi, gdzie ponad wszelką wątpliwość stwierdzono iż był on w stanie nietrzeźwości. Sąd ocenił dowody z zeznań świadków jako wiarygodne, ponieważ wzajemnie się uzupełniają i opisują poszczególne etapy przejazdu oskarżonego motorowerem aż do momentu kontroli. Zdaniem Sądu oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czyny kwalifikowanego zart. 178a§1kk.
Chronologicznie kolejnym czynem oskarżonego było jego zachowanie w Miejsko – Gminnym Ośrodku(...)wW.(zarzut IV). Zdaniem Sądu opis zachowań oskarżonegoD. S. (1)przedstawiony przezD. G.,A. K. (2)iM. K. (2)jest wiarygodny. Wszystkie pracownice(...)wW.w dniu 09.01.2015r były obecne w miejscu swojej pracy, miały bezpośredni kontakt z oskarżonym i doskonale słyszały jak się zachowywał w miejscu publicznym, jakich używał słów i gróźb pod ich adresem. Zachowanie oskarżonego nie było usprawiedliwione żadnymi okolicznościami, co więcejB. T.poprzedniego dnia dopełniła wszelkich formalności aby następnego dnia rano wypłacić całość zapomogi dla oskarżonego. Podkreślić należy, że nawet umówiła mu transport samochodem służbowym z ośrodka na przystanek tak aby zdążył na 7.30 – odjazd autobusu doO.. Zachowanie oskarżonego było zupełnie nieracjonalne i pozbawione jakichkolwiek przyczyn. Oskarżony nie zaprzeczał by krzyczał, wyzywał i groził pracownicom(...).
Odnośnie zarzutów z dnia 17.01.2015r kiedy to oskarżony udał się doM. K. (3)oraz małżonkówT. O.iB. O.z żądaniem płacenia haraczu na jego rzecz – zarzut I i II, to zdaniem Sądu, okoliczności tych zdarzeń również są jednoznaczne. Ich przebieg bezpośrednio wynika z relacji pokrzywdzonych, którzy szczegółowo w dniach kiedy składali zawiadomienia, opisali zachowanie sprawcy. Przedstawili swoje obawy, strach przed realizacją gróźb oskarżonego. Wskazywali, że w rozmowie z nimi oskarżony bynajmniej nie żartowała, a swoje żądania kierował jak najbardziej na serio. To, że z czasem świadkowie niejako oswoili się z tą sytuacją – twierdzili, że nie boją się żądania oskarżonego kiedy składali zeznania przed Sądem – nie mogą świadczyć o tym, że w chwili zdarzenia nie odczuwali żadnych obaw, skoro złożyli od razu zawiadomienia. Poza tym oskarżony został osadzony, więc ponownie się do nich zgłosił, nie zgłosił się też po odbiór pieniędzy. Po prostu obiektywnie oceniając sytuację, oskarżony został pozbawiony możliwości realizacji całości czynu, ponieważ został tymczasowo aresztowany. Tłumaczenie oskarżonego, że chciał aby dali mu pieniądze bo był głodny, jest tylko jego linią obrony, tak aby umniejszyć swoją winę. Przecież oskarżony nie zaproponował że może wykonać jakiekolwiek prace, ani nie prosił o pomoc finansową. Od razu zagroził, że jak nie dostanie pieniędzy to będzie niszczył wyposażenie sklepów, restauracji, wyrządzi szkody w mieniu. Wobec tych dowodów, Sąd przyjął iż oskarżony dopuścił się również tych przestępstw.
Zdarzenie z dnia 27.02.2015r znane jest jedynie z relacji oskarżonego oraz współosadzonych więźniów. Żaden ze strażników Aresztu Śledczego nie widział jego całego przebiegu, zaś funkcjonariuszy zaalarmował strażnik wieży na zewnątrz. Strażnik ten przekazał jedynie, że w celi 110 coś się dzieje. NiewątpliwieP. W. (1)doznał obrażeń: stłuczenia twarzoczaszki – obrzęku okolicy jarzmowej lewej i stłuczenia stawu kolanowego prawego – otarcia naskórka 2 x 1 cm okolicy przedrzepkowej prawej. Wynika to z opinii k. 176 sporządzonej na podstawie dokumentacji medycznej z tego dnia k. 185. Zauważyć należy, iż od razu po zdarzeniu świadkowie –M. Z. (1)iM. G.oraz pokrzywdzony –P. W. (1)zrelacjonowali wychowawcy –P. W. (2)– przebieg wydarzeń w celi. Wszyscy oni stwierdzili, że oskarżony zaatakowałP. W. (1)nie mając do tego żadnego powodu. Relacja ich szczegółowo została opisana w sprawozdaniu z dnia 05.03.2015r k. 161 – 164. Późniejsze ich zeznania są nie tak kategoryczne, a wręcz wskazujące na winęP. W. (1). Żaden z nich nie był przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego, więc nie sposób zweryfikować ich relacji z tą, która byłaby złożona na gorąco. Z ich zeznań wynika również, że to zdarzenie było komentowane wśród współwięźniów, aP. W. (1)w ogóle nie chciał aby toczyło się w tej sprawie jakiekolwiek postępowanie. To zdaniem Sądu świadczy o tym, że relacja świadków i pokrzywdzonego zaraz po zdarzeniu jest informacją wiarygodną. Późniejsze zeznania świadków, są niewiarygodne, ponieważ mogły być ustalone między nimi, tak aby jak najmniej zaszkodzić oskarżonemu. Tak hermetyczne środowisko jak osadzeni niechętnie współpracuje z organami ścigania, obawiając się również odwetu ze strony innych więźniów. Przecież każdy z nich podkreślał, że nie chciał interwencji strażników więziennych. Faktycznie strażnicy –K. Ł.iK. K. (2)znaleźli się w tej celi przypadkowo, po informacji strażnika znajdującego się na zewnątrz. Tylko on miał możliwość obserwowania przez okno co dzieje się w środku.
Odnośnie obrażeń pokrzywdzonego –P. W. (1)Sąd ocenił opinię biegłego chirurga jako wiarygodną i rzetelną, popartą wiedzą i doświadczeniem zawodowym lekarza. Sąd omyłkowo nie zmienił opisu czynu w punkcie V aktu oskarżenia odnośnie szczegółowego określenia odniesionych obrażeń przez pokrzywdzonego.
Odpowiedzialności karnej za popełnienie przestępstwa kwalifikowanego zart.178a§1kkpodlega ten m. in., kto znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym. Z treściart. 115§16 pkt 2kkwynika, że stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,25 mg/l. Z analizy pobranej krwi wynika, że oskarżony miał zawartość alkoholu o godzinie 15.25 – 2,39 promila. Będąc w tym stanie nietrzeźwości prowadził motorower wW.naul. (...). Reasumując poczynione powyżej ustalenia faktyczne stwierdzić należy, iż oskarżony dopuścił się popełniania zarzucanego mu czynu z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony doskonale zdawała sobie sprawę z tego co robi jadąc w tym stanie nietrzeźwości motorowerem. Nie sposób przyjąć, iż ze względu na zawartość alkoholu nie zdawał sobie sprawy z tego, co robi.
Artykuł 224§2kkstanowi, że ten kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej podlega karze. Niewątpliwie oskarżony swoim zachowaniem chciał doprowadzić do tego, by zmusićD. G.do wypłaty nienależnego mu świadczenia grożąc przy tym podpaleniem budynku. Czynność ta leżała w kompetencjach pracownika(...), choć poleciła by oskarżony poczekał na pracownika zajmującego się jego wnioskiem. Jej obecność nie wpłynęła na oskarżonego pozytywnie, nie uspokoił się a wręcz przeciwnie stał się jeszcze bardziej agresywny i zaczął ją wyzywać.
Artykuł 226§1 kkstanowi o odpowiedzialności karnej za przestępstwo polegające na znieważeniu funkcjonariusza publicznego albo osoby mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Przedmiotem ochrony jest prawidłowa działalność instytucji państwowych i samorządowych przez ochronę koniecznego dla wykonywania tej działalności poszanowania dla funkcjonariuszy pełniących obowiązki służbowe. Czynność sprawcza polega na znieważeniu funkcjonariusza publicznego poprzez takie zachowanie sprawcy, które stanowi wyraz pogardy dla drugiego człowieka (Kodeks Karny, Część szczególna, komentarz do art. 117 – 277 kodeksu karnego, pod redakcją Andrzeja Zolla, 225-226). Funkcjonariuszem publicznym w myślart. 115§13kkjest pracownik organu państwowego lub samorządu terytorialnego, osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej. Zdaniem Sądu oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, gdzie się znajduje, jakie słowa i pod czyim adresem wypowiada. Oskarżony na rozprawie przeprosiłD. G.za swoje zachowanie.
Odpowiedzialności za popełnienie czynu kwalifikowanego zart. 282kkpodlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą, groźbą zamachu na życie lub zdrowie albo gwałtownego zamachu na mienie, doprowadza inną osobę do rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym albo do zaprzestania działalności gospodarczej. Wymuszenie rozbójnicze jako przestępstwo kierunkowe może być popełnione tylko w zamiarze bezpośrednim. Stosowane przez sprawcę środki łączą się z użyciem przemocy, groźby zamachu na życie lub zdrowie albo gwałtownego zamachu na mienie. Groźba zamachu na życie lub zdrowie musi stanowić zagrożenie co najmniej takim uszczerbkiem dla zdrowia, o którym mowa wart. 157 § 2. Natomiast przez groźbę gwałtownego zamachu na mienie należy rozumieć zapowiedź, w wypadku niespełnienia żądania, każdego bezprawnego zamachu godzącego w to mienie za pomocą szybko i intensywnie stosowanej przemocy, mogącej spowodować zniszczenie, uszkodzenie mienia albo pozbawienie nad nim władztwa – uchwała SN z 19 lutego 1997 r., I KZP 39/96 (Prok. i Pr. 1997, nr 3, poz. 7, dodatek). Zachowanie sprawcy wypełnia znamiona każdej z wymienionych gróźb zarówno wtedy, gdy grozi on własnym działaniem na szkodę pokrzywdzonego, jak i wtedy, gdy groźba dotyczy mającego nastąpić w przyszłości działania innych osób – wyrok SN z 25 lutego 1997 r., IV KKN 376/96 (OSNKW 1997, nr 7–8, poz. 61). Należy zauważyć, że wprowadzenie wart. 282, jako sposobu wymuszenia rozbójniczego, również „przemocy" wskazuje, że w sytuacji, gdy była to przemoc pośrednia, a więc nieskierowana przeciwko osobie, także natychmiastowe rozporządzenie mieniem (przez jego wydanie) będzie stanowiło przestępstwo zart. 282– wyrok SA w Lublinie z 16 czerwca 1999 r., II AKa 89/99 (KZS 1999, nr 12, poz. 35) - Komentarz doart.282 Kodeksu karnego: Ewa Monika Guzik-Makaruk, Emil Pływaczewski – LEX.
Zdaniem Sądu oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim kierunkowym, działał z chęci osiągnięcia zysku. Nie osiągnął tego zysku, ponieważ odmówiono mu wypłaty pieniędzy a pokrzywdzeni zawiadomili policję. Swoje działania podjął w określonym, majątkowym celu. Odnośnie małżonkówO.– poczekał, aż będą sami w sklepie, tak żeby uniknąć obecności świadków. Podobnie odnośnieM. K. (1), swoje żądanie przedstawił tylko jemu, bez obecności osób postronnych. Oskarżony zmierzał do uzyskania nielegalnego, stałego dochodu, wykorzystując strach pokrzywdzonych przed zniszczeniem należącego do nich mienia.
Odpowiedzialności za popełnienie czynu kwalifikowanego zart. 157§2kkpodlega ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż siedem dni. Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego stwierdzić należy, że oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa kwalifikowanego zart. 157§2kkwobec pokrzywdzonegoP. W. (1). Przedmiotem ochrony w wypadku tego przestępstwa jest zdrowie człowieka, rozumiane jako prawidłowość procesów fizjologicznych i związana z tym wydolność człowieka do spełniania jego funkcji społecznych. Czynność sprawcza polega na „powodowaniu” opisanych wart. 157§1bądź 2 skutków, a pojęcie to obejmuje wszystkie zachowania pozostające w związku przyczynowym i normatywnym ze skutkiem. Skutek jest znamieniem czynu określającym jego kwalifikację w zależności od spowodowanych naruszeń czynności narządów ciała bądź rozstroju zdrowia (Kodeks karny, Część szczególna pod red. Andrzeja Zolla, komentarz do art. 117 – 277 Kodeksu karnego, Zakamycze 1999, s. 288 i n.). Spowodowanie jedynie nieznacznych skutków – śladów naruszenia nietykalności cielesnej – stanowi o popełnieniu czynu kwalifikowanego zart. 217§1kk, natomiast skutki spowodowane działaniem oskarżonego kwalifikują jego czyn jako przestępstwo zart. 157§2kk. Z opinii lekarskiej jednoznacznie wynika, iż doznane przez pokrzywdzonegoP. W. (1)obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej dni 7 –art. 157§2kk. Również w zakresie tego czynu Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżony dopuścił się tego czynu z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony zaatakowałP. W. (1)bez żadnego powodu, nie był przez niego prowokowany. Został odciągnięty od pokrzywdzonego przez współosadzonych, a sam dobrowolnie nie odstąpił od ataku.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia poszczególnych czynów, postać zamiaru i motywację sprawcy. Każdy z tych czynów charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, grozi w dobra różnego rodzaju – bezpieczeństwo w ruchu drogowym, czynności urzędowe, znieważenie funkcjonariusza publicznego, mienie i zdrowie. Opinia biegłych psychiatrów odnośnie stanu zdrowia oskarżonego, sporządzona po jego obserwacji, kategorycznie stwierdza iż jest on osobą zdrową psychicznie. W czasie popełnienia każdego z czynów miał zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynów i kierowania swoim postępowaniem. Stwierdzono u niego jedynie zaburzenia osobowości typu osobowości dyssocjalnej a także uzależnienia mieszanego. Sad ocenił opinię biegłych jako rzetelną i wiarygodną, a zauważyć należy iż nie była to obserwacja jednorazowa, tylko dłuższa, kilkutygodniowa.
Wymierzając oskarżonemu kary za poszczególne przestępstwa Sąd miał na względzie to, że był on dotychczas karany za przestępstwa podobne i odbywał kary pozbawienia wolności. W zakresie czynów opisanych w punktach I i II aktu oskarżenia Sąd wymierzył karę przy zastosowaniuart. 91§1kkna podstawieart. 14§1kkw zw. zart. 282kkiart. 64§1kkw wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu jedynie surowa kara izolacyjna wymierzona oskarżonemu spełni swoją funkcję w zakresie prewencji szczególnej wobec niego. Nie można pozwolić na to, by oskarżony pozostał w przekonaniu iż jego zachowanie było usprawiedliwione jego ówczesną sytuacja materialną i pozwalało na wymuszenia rozbójnicze. Takie zachowanie świadczy o tym, że oskarżony nie przestrzega panujących w społeczeństwie reguł i norm prawnych, tym bardziej iż wcześniej był karany za podobne przestępstwo.
Odnośnie czynu opisanego w punkcie III Sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a więc w granicach dolnego zagrożenia. Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżony swoim zachowaniem największe niebezpieczeństwo stanowił dla swojego życia i zdrowia, choć również innych uczestników ruchu drogowego. Podejmowane przez niego manewry świadczyły przede wszystkim o jego stanie nietrzeźwości, a raczej stanie upojenia alkoholowego.
Wymiar kary za czyn opisany w punkcie IV aktu oskarżenia to 8 miesięcy pozbawienia wolności, mając przede wszystkim na względzie okoliczności popełnienia czynu oraz fakt uprzedniego skazania za przestępstwo podobne. Oskarżony na tyle wystraszył pracowników(...), że dyrektorD. G.poleciła im zamknąć się w swoich gabinetach i czekać na przyjazd policji. Jego zachowanie nie było racjonalne, nie było to zachowanie wzburzonego człowieka tylko człowieka nieobliczalnego.
Za popełnienie czynu zart. 157§2kkSąd wymierzył karę 10 miesięcy pozbawienia wolności mając przede wszystkim na względzie okoliczności w jakich doszło do jego dokonania – w miejscu izolacji, wśród współosadzonych. W miejscu, gdzie pokrzywdzony nie miał nawet szansy ucieczki przed napastnikiem, ani możliwości obrony.
Sąd orzekł bezwzględną karę łączną pozbawienia wolności - trzech lat i sześciu miesięcy. W ocenie Sądu taki wymiar kary zasadniczej jest adekwatny do wagi popełnionych przestępstw. Należy mieć na względzie to, iż dopuścił się oskarżony tych wszystkich czynów w krótkim okresie czasu, działał umyślnie, nie zważając na żadne normy prawne, a do tego był już wcześniej karany za przestępstwa podobne.
Sąd omyłkowo nie orzekł wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do czego był obowiązany w myślart. 42§2kk.
Na poczet orzeczonej kary łącznej Sąd zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania.
Zgodnie zart. 618§1pkt 11 kpkSąd przyznał wynagrodzenie adw.W. B.za obronę wykonywaną z urzędu (§16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu– Dz. U. nr 163, poz.1348 z późn. zm.). Przyznane wynagrodzenia w myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia uwzględniają stawkę podatku VAT.
Sąd na podstawieart. 624kpkzwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania albowiem jego sytuacja materialna nie pozwala na ich uiszczenie.