Sąd Rejonowy w Siedlcach
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII Kp 122/15
Data wyroku: 2015-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Semeniuk
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt VII Kp 122/15

POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Siedlcach w VII Wydziale Karnym w składzie :
Przewodnicząca : SSR Małgorzata Semeniuk
Protokolant ; st. sekr. sąd. Magdalena Wereda
przy udziale Prokuratora -
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 08.07.2015 roku
zażalenia pełnomocnikaD. H.
na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z dnia 03. 04. 2015 roku
w przedmiocie dowodów rzeczowych w sprawie 1 Ds 2369/14/Sp
Na podstawieart. 465§ 2 kpk
POSTANAWIA
Uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Prokuratorowi Rejonowemu w Siedlcach do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 3.04. 2015 roku Prokurator Rejonowy w Siedlcach wydał decyzję dot. dowodów rzeczowych po umorzeniu śledztwa i postanowił :
-dowody rzeczowe w postaci samochodu markiT. (...), kluczyka z pilotem oraz kluczyka zwykłego – zwrócić osobie uprawnionej tj.K.J..
-dowód rzeczowy w postaci dowodu rejestracyjnego -przechowywać w aktach sprawy do czasu przedawnienia karalności tj. do dnia 20. 11. 2024 roku
-dowód rzeczowy w postaci dokumentów dot. rejestracji samochodu – przechowywać w aktach sprawy do czasu przedawnienia karalności tj. do dnia 20. 11. 2024 roku.
Podstawą takiej decyzji jestart. 323 § 1 kpkiart. 230 § 2 kpk.
Zażalenie na powyższą decyzję złożył pełnomocnikD. H., wnosząc o zwrot pojazdu, dowodu rejestracyjnego i dokumentów dot. samochodu.
Sąd zważył co następuje :
W przedmiotowej sprawie ustalono ,że samochód markiT.zabezpieczony uD. H.pochodzi z kradzieży z włamaniem zaistniałej w nocy z 13/14 listopada 2008 roku wG.na szkodęK. J..
Ustosunkowując się do wniesionego zażalenia stwierdzić należy ,że rację ma pełnomocnikD. H.,że nabył on przedmiotowy pojazd w sytuacji w której nie miał uzasadnionej podstawy aby przypuszczać ,że pojazd ten pochodzi z kradzieży i że nie nabywa go od właściciela. Nie można jednak zgodzić się z tezą zawarta w uzasadnieniu zażalenia ,że pojazd ten został nabyty przezD. H.zgodnie z prawem i że mamy tutaj do czynienia z kolizją tytułu własności, która zapewne będzie rozstrzygnięta przez Sąd Cywilny. Właściciel rzeczy jest bowiem w świetle prawa cywilnego jeden i prokurator uznając za zbędny zabezpieczony w sprawie jako dowód rzeczowy postanowił zwrócić go właścicielowi jako osobie uprawnionej. Kwestię tę przy tym powinien rozstrzygnąć samodzielnie rozważając też i to czyD. H.nie nabył własności przedmiotowego pojazdu w drodze zasiedzenia jako nabywca w dobrej wierze. Jeżeli nie był w stanie tej kwestii samodzielnie rozstrzygnąć rzeczywiście winien był odesłać obie zainteresowane strony na drogę postępowania cywilnego a zabezpieczony pojazd w zależności od uznania -złożyć do depozytu sadowego albo powierzyć jednej ze stron np. dotychczasowemu posiadaczowi w dobrej wierze tj.D. H.na przechowanie jako osobie godnej zaufania aż do rozstrzygnięcia wątpliwości komu tę rzecz należy zwrócić.
Zwracając rzecz pokrzywdzonemu na szkodę którego w 2008 roku dokonano kradzieży prokurator dokonał rozstrzygnięcia pozbawiając de facto drugą stronę zainteresowaną możliwości dochodzenia swoich roszczeń a jednocześnie odsyłając strony na drogę postępowania cywilnego uchylił się od umotywowanego rozstrzygnięcia która z osób zainteresowanych i dlaczego jest osobą uprawnioną do odebrania rzeczy zabezpieczonej uprzednio jako dowód rzeczowy w sprawie.
Wprawdzie prokurator trafnie rozstrzygnął o zatrzymani w aktach sprawy podrobionych dokumentów związanych z nabyciem tego pojazdu jednakże Sąd w całości uchylił zaskarżone postanowienie aby prokurator ponownie dokonał całościowej oceny oraz rozstrzygnięcia w zakresie wszystkich zatrzymanych dowodów rzeczowych.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak na wstępie.