Sąd Rejonowy w Ostródzie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 33/15
Data wyroku: 2015-07-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Dąbrowska, Halina Zalewska, Krystyna Jaworska

Sygn. akt IV P 33/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
O., dnia 14-07-2015 r.
Sąd Rejonowy w Ostródzie IV Wydział Pracy w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Aleksandra Dąbrowska
Ławnicy: Halina Zalewska, Krystyna Jaworska
Protokolant: st. sekr. sąd.  Marlena Młynarkiewicz
po rozpoznaniu w dniu 09-07-2015 r. w Ostródzie
sprawy z powództwaJ. S.(PESEL: (...))
przeciwko Państwowy(...)wO.(NIP:(...))
o przywrócenie do pracy, o odszkodowanie za czas pozostawania bez pracy

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powódkiJ. S.na rzecz pozwanego Państwowy(...)wO.kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
PowódkaJ. S.złożyła pozew przeciwko Powiatowemu(...)wO.o przywrócenie do pracy oraz o zasądzenie kwoty 15.515,40 zł tytułem trzymiesięcznego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.
W uzasadnieniu pozwu wywodziła, iż pismem z dnia 24 lutego 2015 roku pozwany rozwiązał z nią umowę o pracę bez wypowiedzenia jako przyczynę wskazując niezdolność do pracy wskutek choroby trwającą dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące. W ocenie powódki pozwany naruszył przepisy o rozwiązywaniu umów o pracę, ponieważ powinien był zweryfikować, czy powódka jest w dalszym ciągu niezdolna do pracy z powodu choroby, kierując na stosowne badania.
Pozwany Powiatowy(...)wO.wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew argumentował, iż miał prawo rozwiązać z powódką umowę o pracę bez wypowiedzenia z dniem 24 lutego 2015 roku z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby trwającą dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące, bowiem w tym dniu powódka nie była w okresie ochronnym o którym mowa wart. 39 kp. Bezsprzecznie rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło dopiero po upływie pobierania przez powódkę wynagrodzenia chorobowego, a następnie zasiłku chorobowego oraz świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby, a powódka nadal była niezdolna do pracy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódkaJ. S.zatrudniona była w Powiatowym(...)wO.w okresie od 01 lutego 1999 roku do 24 lutego 2015 roku, na stanowisku głównej księgowej, w wymiarze pełnego etatu, za wynagrodzeniem 5.171,80 zł.
(umowa o pracę k. 1 – część B akt osobowych, świadectwo pracy k. 1 – część C akt osobowych, zaświadczenie o wynagrodzeniu k. 45)
Pismem z dnia 24 lutego 2015 roku pozwany rozwiązał z powódką umowę o pracę bez wypowiedzenia jako przyczynę wskazując niezdolność do pracy wskutek choroby trwającą dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące, który upłynął w dniu 15 lutego 2015 roku.
(dowód: rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia k. 104 – część B akt osobowych)
Powódka przebywała na zwolnieniach lekarskich w następujących okresach:

-

od 01 października 2013 roku do 30 października 2013 roku,

od 31 października 2013 roku do 29 listopada 2013 roku,

od 30 listopada 2013 roku do 24 grudnia 2013 roku,

w dniu 07 kwietnia 2014 roku,

od 08 kwietnia 2014 roku do 11 kwietnia 2014 roku,

od 21 maja 2014 roku do 23 maja 2014 roku,

od 26 maja 2014 roku do 28 maja 2014 roku,

od 29 maja 2014 roku do 22 czerwca 2014 roku,

od 23 czerwca 2014 roku do 30 czerwca 2014 roku,

od 01 lipca 2014 roku do 11 lipca 2014 roku,

w dniu 14 lipca 2014 roku,

od 15 lipca 2014 roku do 13 sierpnia 2014 roku,

od 14 sierpnia 2014 roku do 02 września 2014 roku,

od 03 września 2014 roku do 02 października 2014 roku,

od 03 października 2014 roku do 01 listopada 2014 roku,

od 02 listopada 2014 roku do 14 listopada 2014 roku,

od 15 listopada 2014 roku do 17 listopada 2014 roku.

(okoliczności bezsporne, dowód: kserokopia zwolnień lekarskich k. 27-43)
Decyzją z dnia 26 listopada 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.Inspektorat wO.przyznał powódce prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 18 listopada 2014 roku do 15 lutego 2015 roku w wysokości 90% podstawy wymiaru oraz od 16 lutego 2015 roku do 16 maja 2015 roku w wysokości 75% podstawy wymiaru.
(okoliczność bezsporna, dowód: kserokopia decyzji ZUS k. 44-44v)
Sąd zważył co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu.
Na wstępie zaznaczyć należy, że strony ustalonego stanu faktycznego nie kwestionowały. Zgromadzone w sprawie dokumenty nie wzbudziły wątpliwości Sądu w zakresie swej wiarygodności. Dowody znajdujące się w aktach sprawy (w tym aktach osobowych) w pełni korespondują ze sobą i składają się na ustalony w sprawie stan faktyczny. Nie były one kwestionowane przez strony postępowania, a nadto nie zachodziły również żadne wątpliwości, co do ich formy bądź treści. Sąd oparł się ponadto na zeznaniach stron postępowania uznając je za wiarygodne.
W sprawie bezspornym było, iż powódka korzystała z ciągłego zwolnienia lekarskiego, a później miała świadczenie rehabilitacyjne przyznane od 18 listopada 2014 r. do 15 lutego 2015 r. w wysokości 90% podstawy wymiaru, a od 16 lutego 2015 r. do 16 maja 2015 r. w wysokości 75% wymiaru.
Zgodnie zart. 53 § 1 pkt 1 lit. b kppracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, że ochrona pracownika przed rozwiązaniem stosunku pracy nie wykracza poza łączny okres pobierania wynagrodzenia i zasiłku z tytułu choroby oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące po ustaniu okresu zasiłkowego. Kontynuacja ochrony po wyczerpaniu prawa do zasiłku chorobowego zależy więc od uzyskania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa.
Limity czasowe przewidziane wart. 53 kpsą więc okresem ochronnym usprawiedliwionej nieobecności w pracy, co oznacza, iż pracodawca może rozwiązać umowę o pracę najwcześniej następnego dnia po upływie okresów ochronnych. Oznacza to, iż pracownik jest chroniony maksymalnie przez okres 272 dni (182 dni zasiłku chorobowego + 90 dni okresu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego).
W przedmiotowej sprawie pozwany pracodawca wypowiedział powódce umowę o pracę po upływie okresu pobierania zasiłku chorobowego i 3 miesięcznego okresu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, a więc po wyczerpaniu okresów ochronnych.
Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II PK 263/06):"Ochrona stosunku pracy pracownika niezdolnego do pracy wskutek choroby obejmuje okres pierwszych trzech miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, choćby pracownik nie mógł wobec pracodawcy wykazać korzystania z tego świadczenia bezpośrednio po okresie pobierania zasiłku chorobowego (...).".Po upływie okresu zasiłkowego oraz pierwszych 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia na podstawieart. 53 kp.
W przypadku powódki okres 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego upłynął w chwili składania oświadczenia o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia. Wskazać przy tym należy, że nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie powódki jakoby pozwany przed wręczeniem jej oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia winien był skierować powódkę na badania lekarskie celem ustalenia posiadania przez nią zdolności do pracy, bowiem obowiązek taki wynika wówczas, gdy pracownik stawi się do pracy z zamiarem jej świadczenia. W przypadku powódki sytuacja taka nie miała miejsca, ponieważ powódka nie stawiła się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności i w dniu 24 lutego 2015 r. w dalszym ciągu była niezdolna do pracy.
Biorąc pod uwagę powyższe, sąd powództwo oddalił.
O kosztach orzeczono zgodnie zart. 98 kpc. Zgodnie z regułą wynikającą z tego przepisu strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Powódka przegrała sprawę w całości, a zatem zobowiązana była zwrócić koszty procesu pozwanemu, na które składały się koszty zastępstwa procesowego (60 zł - ustalone zgodnie z§ 11 ust. 1pkt w zw. z§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu).