Sąd Rejonowy w Lęborku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 95/15
Data wyroku: 2015-10-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Laskowski
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 415 kc
Teza: -

Sygn. akt I C 95/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Lęborku I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Tomasz Laskowski

Protokolant:

sekr. sądowy Natalia Rabczenko

po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. w Lęborku
sprawy z powództwaJ. Z.
przeciwkoTowarzystwu (...)z siedzibą wW.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)z siedzibą wW.na rzecz powódkiJ. Z.kwotę 16.412,31(szesnaście tysięcy czterysta dwanaście 31/100)złotych wraz z ustawowymi odsetkami naliczanymi w następujący sposób:

⚫

od kwoty 16.043,31 złotych – od dnia 19.04.2014 roku do dnia zapłaty,

od kwoty 369,00 złotych - od dnia 24.10.2014 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)z siedzibą wW.na rzecz powódkiJ. Z.kwotę 3.260,21(trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt 21/100)złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;

4
nakazuje ściągnąć od pozwanegoTowarzystwa (...)z siedzibą wW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Lęborku kwotę 202,60(dwieście dwa 60/100)złotych tytułem wydatków w sprawie;

5
nie obciąża powódkiJ. Z.wydatkami w sprawie.

Za zgodność z oryginałem
J. Z.,PESEL: (...),
Towarzystwo (...), KRS:(...).
L., dnia
Sygn. akt I C 95/15

UZASADNIENIE
PowódkaJ. Z.(reprez. przez profesjonalnego pełnomocnika)wniosła o zasądzenie odTowarzystwa (...)z siedzibą wW.kwoty łącznie 19.394,08 złotych tytułem odszkodowania(tj. rzeczywiste koszty naprawy pojazdu oraz wynagrodzenie za czynności przedprocesowe)wraz z należnymi ustawowymi odsetkami oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu opisano, że w dniu 17.03.2014 roku doszło wW.do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący doJ. Z.samochód markiM. (...)onr rej. (...), zaś sprawca tego zdarzenia kierujący innym pojazdem posiadał ważną polisę ubezpieczeniową typu OC wystawioną przez pozwanego ubezpieczyciela. Wskazano również, że po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego(na skutek zgłoszenia z dn. 18.03.2014r.)dokonano dotychczas wypłaty odszkodowania w zaniżonej wysokości 18.426,73 złotych.
PozwanyTowarzystwo (...)z siedzibą wW.(dalej także jako:(...); reprez. przez profesjonalnego pełnomocnika)w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie stosownych kosztów procesu. Podkreślono przy tym, iż co do wysokości kwestionowane jest roszczenie dot. kosztów naprawy pojazdu, natomiast co do zasady i wysokości kwestionowane jest roszczenie dot. zwrotu kosztów pełnomocnika na etapie przedsądowym/tu vide: k. 41v/. Ponadto wskazano, iż ubezpieczyciel wypłacił już należne odszkodowanie i nie kwestionuje samych okoliczności wypadku oraz podstaw swojej odpowiedzialności, natomiast sporna jest podawana w pozwie wartość szkody/vide: odp. na pozew k. 41-43/.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 17.03.2014 roku wW.doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący doJ. Z.samochód markiM. (...)onr rej. (...)(bezspornalista uszkodzeńwg k. 11-17 oraz na k. 17-21 zał. akt szkodowych), zaś sprawca tego zdarzeniaT. N., kierujący pojazdem markiF. (...)onr rej. (...), objęty był ochroną ubezpieczeniową w ramach polisy typu OC wystawionej przezTowarzystwo (...)z siedzibą wW..
/

bezsporne, dodatkowo dowód:

dokumentacja z k. 11-17 oraz dokumentacja z k. 1-85 zał. akt szkodowych/
Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego przez ww. Ubezpieczyciela(na skutek zgłoszenia z dn. 18.03.2014r. – tu vide: k. 7-13 zał. akt szkodowych)J. Z.wypłacono dotychczas odszkodowanie w wysokości 18.426,73 złotych.
/

bezsporne, dodatkowo dowód:

zał. akta szkodowe - w tym na k. 55/
J. Z.- już po wypłacie ww. odszkodowania i w celu wystąpienia z dalszymi żądaniami - zapłaciła m.in. kwotę 369,00 złotych za wykonanie dodatkowego kosztorysu naprawy swojego pojazdu uszkodzonego wskutek opisanego wcześniej zdarzenia drogowego.
/

dowód:

faktura VAT nr (...)k. 18/
Łączna wysokość szkody powstałej w wyniku opisanego wyżej zdarzenia z dnia 17.03.2014 roku w pojeździeJ. Z.(tj. rzeczywista wartość naprawy)wyniosła 34.470,04 złotych.
/

dowód:

opinia biegłego sądowego wraz z opinią uzupełniającą na k.: 64-85 oraz 105-112, a także pismo wyjaśniające na k. 118-119/

Sąd zważył, co następuje:
Powództwozasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.
Na wstępie niniejszych rozważań należy podkreślić, iż znaczna część stanu faktycznego ustalonego w przedmiotowej sprawie byłabezsporna. Było tak zarówno w zakresie okoliczności i przyczyn kolizji opisanej w pozwie, jak i co do następstw tejże oraz rozmiaru(liczby/rodzaju)uszkodzeń w pojeździe należącym do Powódki(strona pozwana akcentowała jedynie kwestię ew. dokonanych już napraw). Nadto z treści dokumentacji zgromadzonej w aktach szkodowych(zał. do akt sprawy)oraz oświadczeń samych Stron wynikało jednoznacznie, iż w dniu 17.03.2014 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący do Powódki samochód markiM. (...)onr rej. (...), zaś sprawca tego zdarzenia objęty był ochroną ubezpieczeniową typu OC u pozwanego Ubezpieczyciela. Wykazano również, że po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego(na skutek zgłoszenia z dn. 18.03.2014r.)wypłacono dotychczas na rzecz Powódki odszkodowanie w wysokości 18.426,73 złotych.
Powódka roszczenie swoje wywodziła z regulacjiart. 436 § 2 kcprzy zastosowaniuart. 822 § 4 kc, gdzie drugi z powołanych przepisów stanowi, że uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń(actio directa). Natomiastart. 436 § 2 kcustanawia regułę, że w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody wymienione osoby mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód tylko na zasadach ogólnych(art. 415 kcw zw. zart. 361 kc). Również tylko na zasadach ogólnych osoby te są odpowiedzialne za szkody wyrządzone tym, których przewożą z grzeczności. Samej zasady odpowiedzialności nie kwestionowała przy tym Pozwana/vide: k. 41v/. Zgodnie zaś z treściąart. 363 § 1 kcnaprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jak wynikało z bezspornych okoliczności dot. likwidacji szkody Powódka podjęła decyzję, iż naprawienie tejże nastąpi poprzez świadczenie pieniężne oparte o kosztorysowe rozliczenie kosztów naprawy(ponadto już w pozwie zgłoszono dodatkowe żądanie związane z działaniami przedsądowymi).
Dla oceny zasadności żądania pozwu dot. kosztów przywrócenia samochodu Powódki do stanu sprzed kolizji koniecznym było określenie ich rzeczywistych i uzasadnionych rozmiarów, a w konsekwencji ustalenie rzeczywistej wysokości szkody/tu vide: Uchwała SN z dnia 15 listopada 2001r. w sprawie III CZP 68/01, Wyrok SN z dnia 16 maja 2002r. w sprawie V CKN 1273/00, Wyrok SN z dnia 20 października 1972r. w sprawie II CR 425/72 oraz Uchwała SN z dnia 13 czerwca 2003r. w sprawie III CZP 32/03). W celu ustalenia wymienionych parametrów i wartości Sąd dopuścił(zawnioskowany przez Strony)dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny pojazdów mechanicznych. Biegły ten ustalił w swojej zasadniczej, a następnie pełnej, wszechstronnej, wyczerpującej, merytorycznej, a przez to wiarygodnejopinii (...)vide: k.: 64-85 oraz 105-112/zarówno zakres uszkodzeń samochodu Powódki, które powstały w wyniku kolizji z dnia 17.03.2014 roku /tu vide: k.: 66, 105, 109, a także pismo wyjaśniające k. 118; opinia uzupełniająca nie była później kwestionowana przez Strony/, jak i uzasadniony technicznie oraz ekonomicznie globalny koszt naprawy wymienionego pojazdu(tj. 34.470,04 zł brutto – tu vide: k. 105).
Nie mogły się przy tym ostać ogólnikowe zarzuty Pozwanego odnośnie rozbieżności pomiędzy kosztorysem prywatnym dołączonym do pozwu a wynikami opiniowania przez Biegłego czy też te wskazujące na rzekome „wyeksploatowanie” pojazdu Powódki/vide: k. 101/. Kosztorys prywatny jest bowiem wyłącznie częścią stanowiska strony, zaś kwestie techniczne zostały później dokładnie wyjaśnione przez Biegłego i wskazał on przyczyny kwalifikacji uszkodzeń oraz podstawę zaleceń dot. części zamiennych/tu vide: k. 118-119/.
Z kolei w zakresie roszczeń Powódki dochodzonych w oparciu o przedłożoną fakturę VAT, Sąd uznał, że tylko częściowo zasługują one na ochronę prawną, tj. w zakresie żądania zwrotu kosztów prywatnego kosztorysu(369,00 zł brutto – vide: k. 18). Kosztorys taki był bowiem z pewnością potrzebny do – choćby wstępnego – określenia wysokości niedopłaty odszkodowania i racjonalnego/adekwatnego sformułowania żądania procesowego, a tym samym jego koszt pozostawał w adekwatnym związku przyczynowym z działaniem sprawcy wywołującym szkodę w pojeździe(w ramach odpowiedzialności ubezpieczyciela; tu vide: Uchwała SN z dnia 18 maja 2004r. w sprawie III CZP 24/04 oraz Wyrok SN z dnia 2 września 1975r. w sprawie I CR 505/75). Pozostałe zaś koszty(analiza akt szkody przez pełnomocnika, korespondencja, telefony)poniesione zostały przez Powódkę na własny koszt i ryzyko, zaś ich wydatkowanie nie było związane w sposób konieczny z możliwością dochodzenia odszkodowania(Powódka mogła samodzielnie i w pełnym zakresie uczestniczyć w likwidacji szkody, analizować dokumentację czy formułować żądania, a charakter sprawy nie był tutaj na tyle skomplikowany, aby uzasadniało to dodatkowe przedsądowe koszty związane z jego prawną analizą i obsługą - tu vide także: Wyrok SN z dnia 11 czerwca 2001r. w sprawie V CKN 266/00).
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku(zasądzono różnicę pomiędzy globalną kwotą odszkodowania w wysokości 34.470,04 zł określoną prawidłowo w opinii uzupełniającej biegłego – vide: k. 105 a dotychczas wypłaconym świadczeniem w wysokości 18.426,73 zł wraz z kosztami prywatnego kosztorysu w wysokości 369,00 zł – czyli ostatecznie: 16.412,31 zł, resztę powództwa oddalono, zaś o odsetkach orzeczono przyjmując miesięczny/podstawowy termin dla spełnienia świadczenia odszkodowawczego określony w art. 14 ust. 1 Ustawy z dn. 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (…)).
O kosztach procesu poniesionych przez Strony orzeczono na podstawieart. 100 kpc, który stanowi, że w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lubstosunkowo rozdzielone. W przedmiotowej sprawie Powódka wygrała spór w ±85%, zaś łączna wysokość ww. kosztów wyniosła 7.561,42 złotych(przy tym: po stronie powodowej 4.394,42 zł – vide także: k. 129, zaś po stronie pozwanej 3.167,00 zł – a więc do zwrotu dla Powódki pozostawało 3.260,21 zł).
Z kolei o wydatkach orzeczono na podstawie art.. 113 ust. 1(co do Pozwanego – z uwagi na przegranie procesu co do większości roszczenia)oraz ust. 4(co do Powódki - z uwagi na ich znikomą wysokości oraz fakt, że ustalenie wysokości należnego odszkodowania wymagało bezwzględnie opiniowania biegłego)uksc w zw. z art 83 § 2 uksc.