Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 291/15
Data wyroku: 2015-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Ewa Bogusz – Patyra, Katarzyna Żmigrodzka, Sławomir Kaczor
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. aktXI Ka 291/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 maja 2015r.
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSO Sławomir Kaczor (spr.)
Sędziowie SO Katarzyna Żmigrodzka
SO Ewa Bogusz – Patyra
Protokolant apl. Daniel Czyżewski
przy udziale Prokuratora Alicji Szczepańskiej
po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015r.
sprawyW. M.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kraśniku
z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. aktII K 620/14
uchyla zaskarżony wyrok i sprawęW. M.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kraśniku do ponownego rozpoznania.
XI Ka 291/15   U Z A S A D N I E N I E
W. M.oskarżony został o to, że w dniu 30 maja 2014r. wW.woj.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości zachodzącym przy 3, 10 promila alkoholu we krwi kierował na drodze publicznej samochodem ciężarowymmarki S.onr rej.(...)wraz z naczepą onr rej. (...)A.
tj. o czyn zart.178a § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015r. Sąd Rejonowy w Kraśniku uniewinnił oskarżonego od dokonania zarzuconego mu czynu; wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Od wyroku tego apelację wniósł prokurator. zaskarżając rozstrzygnięcie w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicieart.4 k.p.k.,art.7 k.p.k.,art.9 § 1 k.p.k.,art.167 k.p.k.,art.200 § k.p.k.,art.201 k.p.k.,art.366 § 1 k.p.k.,art.410 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na oparciu wyroku na niepełnym materiale dowodowym oraz sprzecznej wewnętrznie opinii z badań rachunku retrospektywnego z dnia 4 listopada 2014r., wadliwej ocenie poszczególnych dowodów, a szczególności opinii z zakresu badań retrospektywnych, wyjaśnień oskarżonegoW. M., co miało wpływ na treść wyroku i w rezultacie spowodowało niesłuszne uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie jego twierdzenia, iż w dniu 30 maja 2014r. wW.III nie prowadził samochodu ciężarowegomarki S., a alkohol spożył dopiero po zaparkowaniu pojazdu w zatoczce oraz wnioski wskazane w opinii z badań rachunku retrospektywnegoz dnia 4 listopada 2014r., sprzeczne z wykresem przedstawiającym szybkość eliminacji alkoholuu oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do jego niesłusznego uniewinnienia od popełnienia zarzuconego przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena w/w dowodów prowadzi do wniosku, iż wyjaśnienia oskarżonego nie zasługiwały na wiarę, stanowiły jedynie linie jego obrony,a opinia z badań rachunku retrospektywnego jest niepełna, niejasna oraz zachodzi sprzecznośćw samej opinii.
Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kraśniku do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja zasługuje na uwzględnienie w zakresie zawartego w niej żądania.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku dowodem, w ocenie Sądu Rejonowego potwierdzającym wyjaśnienia oskarżonego jest opinia - sprawozdanie z badań rachunku retrospektywnego z dnia 4 listopada 2014r. (k.55-56). Rzecz jednak w tym, argumentacja Sądu I instancji, sprowadzająca się do przytoczenia wniosków końcowych tej opinii oraz stwierdzenia, iż jest ona jasna i wewnętrznie spójna, a zawarte w niej wnioski nie nastręczają zastrzeżeń, dowodzi braku analizy kluczowej części omawianego dowodu tj. wykresu przedstawiającego szybkość eliminacji alkoholu z organizmu oskarżonego.
Przedmiotowa opinia nie określa wprawdzie wprost przedziału czasowego, do którego odnosi się zawarty w niej wniosek końcowy o niemożności bezspornego stwierdzenia stanu nietrzeźwości oskarżonego, to jednak - jak wynika z jej treści - opiera się na wyjaśnieniach tegoż oskarżonego, zgodnie z którymiwyjechał on zL.o godz.18zaś zakończył jazdę o godz.19 (wyjaśnienia k.14), co zostało zresztą ponad wszelką wątpliwość wykazane w toku przewodu sądowego w oparciu o analizę tarczy tachografu.
Rację ma więc prokurator wywodząc, iż pomimo ograniczonej czytelności osi poziomej, określającej czas, z krzywej znajdującej się na omawianym wykresie wynika, iż poziom alkoholu w organizmie oskarżonego zaczął rosnąćo godzinie 18.00. Abstrahując od tego o której godzinie poziom ten był najwyższy, co trudno precyzyjnie określić wobec zasygnalizowanej już małej czytelności wykresu, wartość 1 mg/l, a więc decydującą o zaawansowanym stanie nietrzeźwości, osiągnął – według wskazań omawianego wykresu – nie tyle na długo przed godziną 19, co krótko po godzinie 18. W takiej zaś sytuacji przedmiotowa opinia jest wewnętrznie sprzeczna albowiem jej końcowe wnioski pozostają w oczywistej opozycji do wyżej powołanego wykresu, przedstawiającego proces eliminacji alkoholu z organizmu oskarżonego.
Już tylko brak odniesienia się przez Sąd Rejonowy do tej okoliczności, przy jednoczesnej pełnej akceptacji opinii, czyni zapadłe rozstrzygnięcie niemożliwym do zaakceptowania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi w odpowiednim zakresie postępowanie dowodowe uwzględniając wyżej poczynione uwagi. W szczególności koniecznym będzie dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii retrospektywnej celem wyjaśnienia przyczyn zachodzących w niej ewidentnych sprzeczności.
Podkreślić przy tym należy, iż uchylenie zaskarżonego wyroku w żadnej mierze nie przesądza treści rozstrzygnięcia jakie zapadnie po ponownym rozpoznaniu sprawy. Rzecz w tym, by było ono poprzedzone prawidłową oceną kompletnego materiału dowodowego, którego to wymogu wyrok Sądu Rejonowego nie spełniał.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart.437 § 2 k.p.k.orzekł jak w wyroku.

    Katarzyna Żmigrodzka   Sławomir Kaczor  Ewa Bogusz - Patyra