Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 336/15
Data wyroku: 2015-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka
Słowa kluczowe: Dozór
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt IV Ka 336/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Waldemar Majka

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r.
sprawy

1
M. G.

synaJ.iK.z domuW.
urodzonego (...)wŚ.
oskarżonego zart. 226 § 1 kk,art. 190 § 1 kk

2
P. G.

synaJ.iK.z domuW.
urodzonego (...)wŚ.
oskarżonego zart. 226 § 1 kk,art. 190 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 12 lutego 2015 r. sygnatura akt II K 906/14

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. G.w ten sposób, że uchyla orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary zawarte w punkcie VIII dyspozycji oraz uchyla orzeczenia z punktu IX i XI dyspozycji dotyczące oddania pod dozór kuratora sadowego i nałożenia obowiązku przeproszenia pokrzywdzonych;

II
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. G.wpunkcie IXjego dyspozycji w ten sposób, iż za podstawę oddania pod dozór kuratora sądowego w miejsceart. 73 § 2 k.k.przyjmuje przepisart. 73 § 1 k.k.;

III
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 336/15

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy wniósł akt oskarżenia przeciwkoM. G.oskarżając go o to, że:

I
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza PolicjiW. Z.słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn zart. 226§1 kk,

II
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza PolicjiM. C.słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn zart. 226§1 kk,

III
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), groził funkcjonariuszowi PolicjiW. Z.popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn zart. 190§1 kk,

IV
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), groził funkcjonariuszowi PolicjiM. C.popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn zart. 190§1 kk.

Nadto oskarżyłP. G.o to, że:

V
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza PolicjiW. Z.słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn zart. 226§1 kk,

VI
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, znieważył funkcjonariusza PolicjiM. C.słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn zart. 226§1 kk,

VII
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), groził funkcjonariuszowi PolicjiW. Z.popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn zart. 190§1 kk,

VIII
w dniu 02 lipca 2014 roku wŚ., woj.(...), groził funkcjonariuszowi PolicjiM. C.popełnieniem przestępstwa na jego szkodę, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, tj. o czyn zart. 190§1 kk.

Wyrokiem z dnia 12 lutego 2015 roku (sygn. akt II K 906/14) Sąd Rejonowy w Świdnicy:

I
oskarżonegoM. G.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I i II części wstępnej wyroku, przyjmując iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, tj. czynów zart. 226§1 kki za czyny te na podstawieart. 226§1 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoM. G.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach III i IV części wstępnej wyroku, przyjmując, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, tj. czynów zart. 190§1 kki za czyny te na podstawieart. 190§1 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoP. G.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach V i VI części wstępnej wyroku, przyjmując, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, tj. czynów zart. 226§1 kki za czyny te na podstawieart. 226§1 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
oskarżonegoP. G.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach VII i VIII części wstępnej wyroku, przyjmując, iż czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, tj. czynów zart. 190§1 kki za czyny te na podstawieart. 190§1 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 91§2 kkorzeczone oskarżonemuM. G.kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 91§2 kkorzeczone oskarżonemuP. G.kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną roku pozbawienia wolności;

VII
na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkzawiesił oskarżonemuM. G.warunkowo wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech);

VIII
na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkzawiesił oskarżonemuP. G.warunkowo wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 4 (czterech);

IX
na podstawieart. 73§2 kkoddał oskarżonychM. G.iP. G.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

X
na podstawieart. 72§1 pkt 2 kkzobowiązał oskarżonegoM. G.do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonychW. Z.iM. C.– w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

XI
na podstawieart. 72§1 pkt 2 kkzobowiązał oskarżonegoP. G.do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonychW. Z.iM. C.– w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

XII
zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po ½ kosztów sądowych, w tym kwoty po 50 zł ( pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania oraz wymierzył oskarżonym opłaty w kwotach po 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych).

Apelację od wyroku wywiódł prokurator zaskarżając wyrok w części orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonych, w oparciu o przepisart. 438 pkt 1 i 3 kpkiart. 437§2 kpk– zarzucając:

I
błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wyroku polegający na niesłusznym przyjęciu wbrew zgromadzonym dowodom, oraz danym o wcześniejszej wielokrotnej karalności podejrzanegoP. G., w tym za czyn zart. 190§1 kk, iż w stosunku do tego oskarżonego istnieje dodatnia prognoza kryminologiczna, dająca podstawy do zastosowania wobecP. G.warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności;

II
obrazę prawa materialnego –art. 73§2 kk, mającą wpływ na treść wyroku, a polegającą na niesłusznym wskazaniu wspomnianego przepisu, jako podstawy do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary w stosunku doM. G.mimo, iż nie był on w chwili aresztowania osobą młodocianą, a niezastosowanie jako podstawy tego środka –art. 73§1 kk;

III
obrazę prawa materialnego –art. 73§2 kk, mającą wpływ na treść wyroku, a polegający na niesłusznym wskazaniu wspomnianego przepisu, jako podstawy do zażalenia instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary w stosunku doP. G.mimo, iż nie był on w chwili aresztowania osobą młodocianą,

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie pkt VIII oraz zmianę pkt XI części dyspozytywnej wyroku poprzez wskazanie podstawy orzeczenia dozoru-art. 73§1 kkw stosunku doM. G.oraz uchylenie zapisu oddającego pod dozór oskarżonegoP. G.. Na rozprawie prokurator poparł apelację prokuratora rejonowego z tym, że sprecyzował wniosek apelacyjny domagając się zmiany wyroku w pkt. VIIII, IX części dyspozytywnej, bowiem błędnie wskazano pkt XI zamiast IX.

Sąd Okręgowy zważył:

apelacja jest zasadna.
Sformułowane we wniesionym środku odwoławczym zarzuty naruszenia prawa materialnego tj.art. 73 § 2 kksą w pełni zasadne. Zauważyć należy, iż oskarżeni nie są osobami młodocianymi w rozumieniuart. 115§10 kk, bowiem w chwili popełnienia czynów zabronionych ukończyli 21 lat, zaśmłodocianym jest sprawca, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat.Podstawą orzeczenia dozoru kuratora w okresie próby pozostajeart.73§1 kk, nie zaśart. 73§2 kk, dlatego zaskarżony wyrok w tym zakresie podlegał -względem oskarżonegoM. G.– zmianie w postulowanym w apelacji zakresie.
Odnośnie zaś apelacji dotyczącej oskarżonegoP. G.to również nie można odmówić jej słuszności. Sąd I Instancji nie tylko błędnie powołał podstawy prawne orzeczenia o dozorze, ale również nie wykazał aby w wypadku tego oskarżonego istniały podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary. Wielokrotna karalność oskarżonego na kary również z warunkowym zawieszeniem ich wykonania prowadzi do wniosku, iż oskarżony demonstruje lekceważący stosunek do porządku prawnego i jedynie kara bezwzględna odniesie swój skutek względem oskarżonego.
Wobec powyższego uwzględniono apelację oskarżyciela publicznego. Mimo wadliwego w konstrukcji wniosku apelacji (bowiem zakwestionowanie podstaw warunkowego zawieszenia wykonania kary odnosi się również do wszystkich orzeczeń związanych z tymże warunkowym zawieszeniem) zakres zaskarżenia orzeczeń o karze dawał możliwość uchylenia również związanego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary - orzeczenia z punktu XI dyspozycji.
Sytuacja majątkowa oskarżonych uzasadnia odstąpienie od obciążania ich kosztami postępowania odwoławczego (art.624§1 kpk).