Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Pa 78/14
Data wyroku: 2015-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski, Elżbieta Wojtczuk, Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Odprawa Pieniężna
Podstawa prawna: art. 385 kpc
Teza: apelację oddalono

Sygn. akt IV Pa 78/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący : SSO Elżbieta Wojtczuk
Sędziowie : SO Jacek Witkowski (spr.)
SO Katarzyna Antoniak
Protokolant : st.sekr.sądowy Marzena Mazurek
po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. w Siedlcach
na rozprawie
sprawy z powództwaK. G.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwąFirma Handlowo - (...)
przeciwkoE. K.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 6 października 2014r. sygn. akt IV P 198/14
oddala apelację.
Sygn. IV Pa 78/14

UZASADNIENIE
PowódK. G.w pozwie z dnia 20.03.2014 r. skierowanym przeciwko pozwanejE. K.wnosił o zasądzenie na jego rzecz kwoty 949,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami od wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu.
Nakazem zapłaty z dnia 15.04.2014 r. Sąd Rejonowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wS.w postępowaniu upominawczym zasądził od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną kwotę.
Od orzeczenia tego sprzeciw złożyła pozwanaE. K.i wnosiła o oddalenie powództwa, argumentując iż remanent w sklepie został nieprawidłowo przeprowadzony.
Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 06.10.2014 r. powództwo oddalił.
Sąd rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach faktycznych:
PozwanaE. K.zatrudniona była uK. G.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwąK. G.Firma Handlowo- (...)wS.. Zatrudnienie maiło charakter umowy o prace na czas określony w pełnym wymiarze na stanowisku sprzedawca-kierownik w okresie od 15.01.2013 r. do 31.12.2013 r. W okresie zatrudnienia tj. 01.07.2013 r. pozwana i inne pracownice powoda tj.I. C.iM. C.oraz pracodawca zawarli umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej. Przedmiotem tej umowy była odpowiedzialność za mienie znajdujące się w sklepie i magazynie. W dniu 26.07.2013 r. została zawarta kolejna umowa o odpowiedzialności materialnej, której stronami byli pozwana,M. C.oraz pracodawca. W dniu 26.08.2013 r. do umowy tej przystąpiła nowa pracownicaI. F.. W dniu 01.12.2013 r.K. G.przeprowadził spis z natury, który wykazał niedobór na kwotę 2.848,71 zł. Pracodawca obciążył obowiązkiem spłaty niedoboru po 1/3E. K.,M. C.orazI. F.. Żadna z tych osób nie zapłaciła przypadającej na nią kwoty.
W rozważaniach Sąd Rejonowy przytoczył treść przepisówart. 124 i 125 kodeksu pracy, które to przepisy regulują odpowiedzialność materialna pracowników za powierzone mienie. Sąd odnosząc te przepisy do poczynionych ustaleń przyjął, że umowa z której powód wywodzi swoje roszczenia nie może stanowić skutecznej podstawy do dochodzenia żądania zapłaty. Umowa z dnia 26.07.2013 r. była zawarta przez dwie pracownice w tym pozwaną, natomiastI. K.podjęła zatrudnienie od 26.08.2013 r. i w związku z tym nie mogła ona przystąpić do umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej już istniejącej, lecz powinna być zawarta nowa umowa o takim samym charakterze. Sąd powołał się na treść§ 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04.10.1974 r.w sprawie wspólnej odpowiedzialności materialnej (Dz. U. z 1986 r., Nr 143, poz. 663), który to przepis określa, że każda zmiana w składzie pracowników objętych wspólna odpowiedzialnością materialną wymaga zawarcia nowej umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej. Powód jako pracodawca nie dokonał tego, lecz dopisał do już obowiązującej umowy z dnia 26.07.2013 r. nową pracownicę, tj.I. K..
W dalszej części rozważań Sąd Rejonowy przytoczył treść pozostałych przepisówkodeksu pracyregulujących odpowiedzialność materialną pracowników, tj.art. 114 kp,115 kporaz przepisyart. 119 i 122 kp. Sąd przyjął, iż wymienione przepisy nie znajdują zastosowania do sytuacji prawnej pozwanej, w związku z tym powództwo podlegało oddaleniu.
Od powyższego wyroku apelację złożyła pełnomocnik powoda.
Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu:

1
naruszenieart. 233 § 1 kpcpoprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu, że strony w dniu 26.08.2013 r. nie zawarły nowej umowy o odpowiedzialności materialnej, pomimo iż fakt ten potwierdzają zeznania świadków strony;

2
naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 125 § 1 kppoprzez uznanie, że w związku z zawarciem umowy zlecenia przez pracodawcę zI. K.przestała obowiązywać umowa z dnia 26.07.2013 r., w sytuacji, gdy w dniu 26.08.2013 r. doszło do zawarcia nowej umowy o odpowiedzialności materialnej o treści analogicznej do umowy z dnia 26.07.2013 r.;

3
naruszenie prawa materialnego, tj.art. 125 § 1 kppoprzez uznanie, że zawarcie umowy odpowiedzialności materialnej wymaga zachowania formy pisemnej, podczas gdy przepis ten takiego obowiązku nie przewiduje.

W konkluzji autorka apelacji wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie żądanej pozwem kwoty wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na apelację pozwanaE. K.wnosiła o jej oddalenie i przedstawiła argumentację prawną.
W ocenie Sądu Okręgowego apelacja strony powodowej jest bezzasadna.
Sąd I Instancji dokonał właściwych ustaleń faktycznych w granicach przewidzianych treściąart. 233 § 1 kpci dokonał również prawidłowej oceny prawnej dokonanych ustaleń. Wbrew twierdzeniom strony powodowej nie było zawartej nowej umowy o odpowiedzialności materialnej pozwanej,M. C.,I. F.i pracodawcy. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, iżI. F.przystąpiła do umowy już istniejącej a zawartej 26.07.2013 r. Pracownica ta złożyła swój podpis na umowie w dniu 26.08.2013 r., tj. w dacie, kiedy rozpoczęła zatrudnienie u powoda na podstawie umowy zlecenia. To prawidłowo ustalenie Sądu I Instancji stało się podstawą do oceny prawnej, iż działanie pracodawcy było sprzeczne z prawem, tj. z § 5 cytowanego wyżejrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04.10.1974 r.W świetle tego przepisu każda zmiana składu pracowników, którzy są odpowiedzialni materialnie wymaga zawarcia nowej umowy i dotyczy to również sytuacji, w której nowy pracownik przystępuje do składu pracowników, którym wcześniej powierzono mienie z obowiązkiem wyliczenia się. Prawidłowo Sąd Rejonowy przyjął, że umowa odpowiedzialności materialnej dnia 26.07.2013 r. utraciła ważność z chwilą dopisania do niejI. K., zaś nowa umowa nie została zawarta. Ponadto nie można podzielić zarzutu strony powodowej, żeart. 125 § 1 kpnie wymaga zachowania formy pisemnej. Przepis ten w swojej treści wprost reguluje taki obowiązek, tj. zachowanie formy pisemnej.
Reasumując Sąd Okręgowy podzielił w całości ustalenia Sądu I Instancji, jak również ocenę prawną. Z tych względów apelacją należało oddalić na mocyart. 385 kpc.