Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 159/15
Data wyroku: 2015-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Tuliusz Stabryn
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Narkotyki
Podstawa prawna: art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 178a§1 kk

Sygn. akt IIK 159/15
1Ds. 558/14/D

WYROK – zaoczny

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15.06.2015r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tuliusz Stabryn
Protokolant: Sylwia Oleksy
po rozpoznaniu dnia 15.06.2015r. sprawy karnej
przeciwko:
W. M. (1),s.W.iE.zd.K.,
ur. (...)wB.,
oskarżonemu o to, że :

I
w dniu 07 sierpnia 2104r. wL., woj.(...)wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał w prowadzonym przez siebie samochodzie osobowym markiV. (...)nr rej. (...)0,33 gramów amfetaminy przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1kkbędąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 21.10.2011r. syg. IIIK 66/11 m.in. za przestępstwo określone wart. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 10.11.2010r. do 21.10.2011r. i od 01.05.2012r. do 25.11.2013r.,

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1kk

II
w nocy 07 sierpnia 2014r. wL., woj.(...)kierował po drodze publicznej samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)znajdując się pod wpływem środków odurzających w postaci metaamfetaminy w stężeniu 572 ng/ml oraz amfetaminy w stężeniu 424 ng/ml, które w znacznym stopniu zaburzały jego reakcje psychomotoryczne,

tj. o czyn zart. 178a § 1kk

I
uznajeW. M. (1)winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1kki za to na podstawie art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

II
uznajeW. M. (1)winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 178a § 1kki za to na podstawieart. 178a § 1kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

III
na podstawieart. 85kkiart. 86 § 1kkłączy orzeczone kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoW. M. (1)i wymierza mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa po przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci substancji koloru białego o masie 0,30g – opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 432/14,

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i na podstawieart. 2 ust. 1 pkt. 2 i art. 3 ust. 2 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 320 (trzysta dwadzieścia) złotych.

UZASADNIENIE
W dniu 7 sierpnia 2014 rokuW. M. (1)przebywa na terenieL.. Jadąc swoim samochodem markiV. (...)onr rej. (...)na zbieguul. (...), został zatrzymany do kontroli przez patrol Policji W trakcie przeszukania samochodu policjanci ujawnili w schowku pojazdu, proszek koloru białego. Proszek poddano badaniu na testerzeN.2 test 01M., który wykazał, iż może być on amfetaminą. W związku, z czym policjanci zabezpieczyli 0,33 grama przedmiotowej substancji, zaśW. M. (1)został przewieziony do(...) centrum MedycznegowL.w celu pobrania krwi i przebadania jej na zawartość środków odurzających.
Dowód: protokół przeszukania samochodu ki. 3-5;
protokół użycia testera narkotykowego k. 8;
protokół użycia wagi k.9;
wyjaśnienia oskarżonegoW. M.k. 16-18, 58-60.
Przeprowadzona opina chemiczno toksykologiczna krwiW. M. (1)wykazała, iż w chwili kierowania pojazdem znajdował się pod działaniem metamfetaminy o stężeniu 572 ng/ml oraz amfetaminy o stężeniu 424 ng/ml. Po przeprowadzeniu analizy chemicznej zabezpieczonej substancji koloru białego, stwierdzono, iż zawiera ona metamfetamine w postaci soli i amfetaminę w postaci soli, a tym samym stanowi ona substancje psychotropową w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.W. M. (1)był uprzednio wielokrotnie karany, zaś przestępstwa polegającego na posiadaniu narkotyków dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa, określonego wart. 64 § 1 kk. W chwili popełnienia czynówW. M. (1)nie był upośledzony umysłowo ani chory psychicznie, nie miał również zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozumienia zarzucanego mu czynu ani pokierowania swoim postępowaniem.
Dowód: opinia chemiczno toksykologiczna k. 41-42;
opina H-V-C 5480-902/14/RK/RB k. 71-72;
karta karna k. 32-34;
odpis wyroku SO w Jeleniej Górze z dnia 21.10.2011r III K 66/11 k. 48-49;
odpis wyroku SA we Wrocławiu z dnia 2.02.2012r II AKa 413/11 k. 50;
opinia sądowo psychiatryczna k. 84-87.
OskarżonyW. M. (1)był dwukrotnie przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym. Początkowo przyznał się do posiadania narkotyków zabezpieczonych w jego aucie, by następnie zaprzeczyć obu czynom.
Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy w postaci protokołu przeszukania samochodu, protokołu użycia testera narkotykowego, opinii chemiczno toksykologicznej oraz opinii składu chemicznego zabezpieczonej substancji, należy stwierdzić, iż przyjęta przez oskarżonego linia obrony, a polegająca na zaprzeczeniu swojego sprawstwa, nie może się ostać.
Przedstawione dowody są obiektywne i brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, czy rzetelności. Dowody te jednoznacznie wskazują na sprawstwo oskarżonego zarówno w zakresie posiadania narkotyków jak i prowadzenia pojazdu pod wpływem środków odurzających. Tak zgromadzony materiał dowodowy legł u podstaw przyjętego przez Sąd rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu okoliczności sprawy i wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości.W. M. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanych mu czynów z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii iart. 178 a § 1 kk.
Przepis art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje odpowiedzialność sprawcy za posiadanie substancji psychotropowych lub środków odurzających. Jak wynika z opinii H-V-C 5480-902/14/RK/RB, zabezpieczona substancja koloru białego zawierała metamfetamine w postaci soli i amfetaminę w postaci soli, a tym samym stanowiła ona substancje psychotropową w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w myśl załącznika nr 2 do cytowanej ustawy. Przedmiotowego czynuW. M. (1)dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kkalbowiem był on uprzednio karany Wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 21.10.2011 roku w sprawie III K 66/11 za czyn z art. 279 § 1 k. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 10.11.2010 roku do 21.10.2011 roku i od 01.05.2012 roku do 25.11.2013 roku, zaś przedmiotowego czynu dopuścił się w okresie 5 lat, po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności w tejże sprawie.
Nie można mieć również wątpliwości, iż w chwili kierowania samochodem oskarżony znajdował się pod wpływem środków odurzających, co wykazała opinia chemiczno toksykologiczna krwi. To z kolei „rodzi” jego odpowiedzialność za czyn zart. 178a § 1 kk.
WymierzającW. M. (1)za pierwszy czyn, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za drugi czyn na podstawieart. 178a § 1kkkarę 6 miesięcy pozbawianie wolności Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonego, jego uprzednia karalność, dopuszczenie się jednego z czynów w warunkach powrotu do przestępstwa, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów, przejawiający się miedzy innym w ignorowaniu podstawnych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz niewielka ilość posiadanych narkotyków.
W ocenie Sądu kary jednostkowe są adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego i czynią zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości.
Mając na uwadze dyspozycjeart. 85 kki spełnienie zawartych w nim warunków, Sąd w oparciu o przepisart. 86 § 1 kkzobligowany był do wymierzenia oskarżonemu kary łącznej. Przy jej wymiarze Sąd uwzględnił przesłanki, które legły u podstaw wymiaru kar jednostkowych, jednakże uznał, iż kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie nie tylko realnie dolegliwa, ale i wystarczająca dla uzmysłowienia sprawcy niedopuszczalności podobnego zachowania w przeszłości.
Wymierzenie oskarżonemu kary o charakterze wolnościowym byłoby tylko i wyłącznie pobłażaniem jego zachowaniu, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do eskalacji jego przestępczego zachowania. Mimo wielokrotnej karalności i stosowania wobec sprawcy kar bezwzględnych pozbawienia wolności, oskarżony swoja postawą wykazuje rażącą ignorancję dla obowiązującego porządku prawnego. Jego zachowanie świadczy o wysokiej demoralizacji i konieczności odizolowania go od społeczeństwa. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do uznania, iż w przyszłości będzie on przestrzegać zasad współżycia społecznego i porządku prawnego.
Na podstawieart. 42 § 2kkSąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku. Środek ten swoją realną dolegliwością winien w tym przypadku wpłynąć wychowawczo na oskarżonego i uświadomić mu niebezpieczeństwo grożące innym użytkownikom dróg ze strony kierowców znajdujących się pod wpływem środków odurzających.
Stosownie do art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd zobligowany był do orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci substancji koloru białego o masie 0,30 grama, opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 432/14.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego posterowani oraz wymierzył mu opłatę, albowiem nie znalazł podstaw do zwolnienia go od ich poniesienia. W tej części Sąd błędnie wskazał, jako podstawę wymierzenia opłatyart. 2 ust 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychoraz wadliwie określił wysokość opłaty wskazując ja na kwotę 320 zł. Tym czasem prawidłowa podstawa prawna wymiaru opłaty toart. 2 ust 1 pkt 2w zw. z art. 6 cytowanej ustawy, a jej prawidłowy wymiar to kwota 120 zł.