Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 494/15
Data wyroku: 2015-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Andrzej Dyrda, dcl.) Maryla Majewska-Lewandowska, Tomasz Tatarczyk
Słowa kluczowe: Czynności Procesowe
Podstawa prawna: art. 139 kpc

Sygn. akt III Cz 494/15

POSTANOWIENIE
Dnia 19 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie :
Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Tatarczyk
Sędziowie SO Andrzej Dyrda (spr.)
SR (dcl.) Maryla Majewska - Lewandowska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2015 r. sprawy z powództwaB. S.
przeciwkoL. N.,A. N.,P. N.,M. N. (1),G. N.,M. N. (2)iS. N.
o eksmisję i zapłatę
na skutek zażalenia pozwanych
na postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt I C 727/12
postanawia :
oddalić zażalenie.
SSR (del.) Maryla Majewska SSO Tomasz Tatarczyk SSO Andrzej Dyrda
- Lewandowska
Zaskarżonym postanowieniem z 20 lutego 2015r. Sąd Rejonowy w Raciborzu odrzucił zażalenie pozwanychL. N.,A. N.,P. N.,G. N.,M. N. (1),M. N. (2)iS. N.z dnia 19 stycznia 2015r. na postanowienie z dnia 7 stycznia 2015r., gdyż pozwani nie uiścili wymaganej opłaty od zażalenia.
Zażalenie na to postanowienie wnieśli pozwani domagając się uchylenia zaskarżonego podnosząc, że wezwani do zapłaty zostało awizowane, natomiast pozwana, ze względu na konieczność opieki nad szóstką dzieci, nie mogła odebrać przesyłki.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd Rejonowy, stosownie do regulacji prawnej zart. 130 § 1 k.p.c., uprzednio stwierdzając istnienie braku fiskalnego wniesionego zażalenia, prawidłowo wezwał pozwanych do uiszczenia opłaty, w terminie tygodniowym.
Stosownie doart. 139 § 1 k.p.c., w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe należy złożyć w placówce pocztowej tego operatora, a doręczane w inny sposób - w urzędzie właściwej gminy, umieszczając zawiadomienie o tym w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono, oraz z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, czynność zawiadomienia należy powtórzyć.
Zgodnie z§ 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym(tekst jednolity: Dz.U. z 2013r. poz. 1350) przewidziane wart. 139 § 1 Kodeksu postępowania cywilnegozawiadomienie dla adresata o pozostawieniu przesyłki sporządza doręczający, wskazując w nim placówkę pocztową operatora lub urząd gminy, z którego przesyłkę należy odebrać w ciągu siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia; zawiadomienie pozostawia w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej. Po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy doręczający: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz adnotacji "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis oraz oddaje przesyłkę niezwłocznie do właściwej placówki pocztowej operatora lub właściwego urzędu gminy. Placówka pocztowa operatora lub urząd gminy potwierdza przyjęcie od doręczającego awizowanej przesyłki przez umieszczenie na przesyłce odcisku datownika i podpisu przyjmującego pracownika. Awizowaną przesyłkę przechowuje się w placówce pocztowej operatora lub urzędzie gminy przez siedem kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, o którym mowa w§ 6. (§ 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości) Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w tym terminie, placówka pocztowa operatora sporządza, według wzoru, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, które doręczający niezwłocznie pozostawia w drzwiach adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej. (§ 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości) Przesyłkę niepodjętą placówka pocztowa operatora opatruje na stronie adresowej adnotacją "nie podjęto w terminie" oraz odciskiem datownika i wraz z formularzem potwierdzenia odbioru odsyła sądowi wysyłającemu niezwłocznie po upływie ostatniego dnia do odbioru przesyłki. (§ 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości).
Na podstawie przywołanych regulacji prawnej, dokonywane jest tzw. doręczenie zastępcze (per aviso) opierające się na wzruszalnym (poprzez instytucję przywrócenia terminu wskazanej wart. 168 k.p.c.) domniemaniu prawnym, że doręczane pismo dotarło do rąk adresata. Pomimo, iż z punktu widzenia uczestnika procesu narażonego na negatywne skutki prawne tego domniemania, przyjęte domniemanie może budzić wątpliwości natury konstytucyjnej, należy w tym miejscu wskazać, że w żaden sposób nie prowadzi ono do naruszenia konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu zart. 45 Konstytucji RP, co stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia z dnia 15 października 2002r. (SK 6/02). Niemniej jednak, biorąc pod uwagę skutki prawne, jego skuteczność jest uzależniona od rygorystycznego dochowania wszystkich wymagań dla tego sposobu doręczenia. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2004r., III CK 226/02, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2008r., IV CZ 51/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2005r., IV CZ 216/04).
W niniejszym postępowaniu powyższe rygory zostały dochowane. Przesyłka była podwójnie awizowana, w odstępie kolejnych 7 dni tj.: 23 stycznia 2015r. i 2 lutego 2015r. Wobec nieodebrania przesyłki, pomimo powtórnego awizo, z upływem wskazanego powyżej terminu (tj. 9 lutego 2015r.) należało zastosować fikcję prawną doręczenia. Doręczenie to nastąpiło 9 lutego 2015r. i od tego terminu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty od zażalenia. W przepisanym terminie skarżący opłaty nie uiścili.
Zastosowane zatem przez Sąd Rejonowy skutków prawno procesowych w postaci odrzucenia zażalenia było w pełni uzasadnione po myśli regulacji prawnej zart. 397 § 2 k.p.c.w związku zart. 370 k.p.c.
Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu po myśliart. 385 k.p.c.iart. 397 § 2 k.p.c.

SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Tomasz Tatarczyk SSO Andrzej Dyrda