Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 713/15
Data wyroku: 2015-09-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Sprzedaż
Podstawa prawna: § 46 rozporz."Ministra Gospodarki" w sprawie szczegółowych zasad kształtowania...

Sygn. akt III Ca 713/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 12 czerwca 2014 r. w sprawie z powództwa(...) Spółki AkcyjnejwŁ.przeciwkoJ. O.o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę w łącznej wysokości 16.117,23 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi w sposób wskazany w wyroku oraz orzekł o kosztach procesu.
Powyższe orzeczenie zaskarżył w całości pozwany, zarzucając mu naruszenie prawa skutkujące nieważnością postępowania na podstawieart. 379 pkt. 5)k.p.c.poprzez pozbawienie pozwanego możliwości obrony swoich praw przez niewezwanie go na termin rozprawy w dniu 12 czerwca 2014 r.
Skarżący wniósł o:
- zwrócenie się przez Sąd do(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wK.o nadesłanie dokumentacji sporządzonej w związku z reklamacjami składanymi w 2014 r. przez pozwanegoJ. O.z uwagi na niedoręczanie przesyłek i dopuszczenie dowodu z tych dokumentów na okoliczność niedoręczenia pozwanemu korespondencji sądowej, niewezwania pozwanego na termin rozprawy, pozbawienia go możliwości obrony swoich praw;
- dopuszczenie dowodu z dokumentów: pisma pozwanego z 30 kwietnia 2014 r., pisma powoda z 23 maja 2014 r., pisma pozwanego z 8 lipca 2014 r., pisma powoda z 5 sierpnia 2014 r. na okoliczność prowadzonych przez strony negocjacji ugodowych obejmujących rozliczenia wykraczające poza przedmiot niniejszego postępowania;
- dopuszczenie dowodu z zeznań świadkaR. P.na okoliczność odbierania przez pozwanego korespondencji, faktu i przyczyn składanych przez pozwanego reklamacji w związku z usługami świadczonymi przezspółkę (...);
- dopuszczenie dowodu z zeznań świadkaJ. S.na okoliczność faktu i przebiegu rozmowy z pozwanym przeprowadzonej 2 lipca 2014 r., niewezwania pozwanego na termin rozprawy, powzięcia przez pozwanego wiedzy o terminie rozprawy z 12 czerwca 2014 r. na spotkaniu w dniu 2 lipca 2014 r.;
- dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron, z ograniczeniem do pozwanego na okoliczność niedoręczenia pozwanemu korespondencji sądowej, niewezwania pozwanego na termin rozprawy, pozbawienia pozwanego możliwości obrony swoich praw, odbierania przez pozwanego korespondencji, faktu i przyczyn składanych przez pozwanego reklamacji w związku z usługami świadczonymi przezspółkę (...).
W konsekwencji powyższego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, zniesienie postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania za instancję odwoławczą. Alternatywnie, w zakresie kosztów postępowania, skarżący wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu, gdyż nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymagały wnioski skarżącego zawarte w piśmie procesowym z dnia 3 grudnia 2014 r. (uzupełnienie apelacji) o dopuszczenie nowych dowodów w sprawie, determinowało to bowiem ocenę podniesionego zarzutu nieważności postępowania.
Po rozpoznaniu ww. wniosków dowodowych Sąd Okręgowy postanowił je oddalić. Zdaniem Sądu Okręgowego przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie wskazanym w ww. wnioskach nie ma wpływu na rozstrzygniecie niniejszej sprawy, ponieważ wnioski te niezależnie od tego, że dotyczą negocjacji ugodowych, co z zarzutami apelacji nie ma nic wspólnego, to dotyczą w pozostałym zakresie wykazania, że pozwany składał reklamacje w związku z innymi doręczeniami, natomiast nie dotyczą konkretnie tego doręczenia, na które powołuje się w sprawie skarżący jako ewentualnie nieprawidłowego działania, uzasadniającego pozbawienie strony możności obrony swoich praw.
Skoro tak, to przyjąć należało, że zawiadomienie pozwanego o rozprawie wyznaczonej na 12 czerwca 2014 r. zostało mu prawidłowo doręczone poprzez awizo, o czym świadczy przesyłka listowna z poczynionymi adnotacjami o dwukrotnym jej awizowaniu (k. 59). Poczynione na kopercie adnotacje („awizowano dnia 28.03.2014 r.” oraz „awizowano powtórnie dnia 7.04.2014 r.”) wraz z podpisem doręczającego, odciski datownika i podpisy przyjmującego pracownika urzędu pocztowego, a także wskazanie na formularzu doręczenia przyczyny uniemożliwiającej doręczenie właściwe oraz urzędu pocztowego, w którym awizowano przedmiotową przesyłkę, odpowiadają postanowieniom§ 7 i 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym(j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 1222) i nie budzą wątpliwości. Należy również podkreślić, ze adres pod który dokonano doręczenia był prawidłowy (rzeczywisty).
Kształt instytucji doręczenia zastępczego wyznaczaart. 139 § 1 k.p.c., jak również wspomniane rozporządzenie.Artykuł 139 k.p.c.reguluje doręczenie zastępcze przez pozostawienie awiza pocztowego w miejscu zamieszkania adresata. W szczególności w ostatnim zdaniu§ 1nakazuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu wynikającego z pierwszego awiza, czynność zawiadomienia powtórzyć. Zgodnie zaś z § 7, ust. 1, pkt. 1) oraz ust. 2 rozporządzenia, po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy, doręczający dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz adnotacji „awizowano dnia” na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis. Placówka pocztowa operatora lub urząd gminy potwierdzają przyjęcie od doręczającego awizowanej przesyłki przez umieszczenie na przesyłce odcisku datownika i podpisu przyjmującego.
Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, placówka pocztowa operatora sporządza, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, które doręczający niezwłocznie pozostawia w drzwiach adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej, zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją „awizowano powtórnie dnia” i podpisem oraz przechowuje przesyłkę przez okres siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia powtórnego zawiadomienia (§ 8, ust. 2 rozporządzenia).
Doręczenie zastępcze ma to znaczenie, że przy spełnieniu warunków, o których mowa powyżej, pismo uznaje się za doręczone tak, jakby trafiło do rąk adresata (tzw. fikcja doręczenia). W takiej sytuacji za datę doręczenia uważa się ostatni dzień, w którym strona mogła odebrać z placówki pocztowej awizowaną przesyłkę. Będzie to wprawdzie tylko postać fikcji prawnej doręczenia, ale fikcji pociągającej za sobą wszelkie skutki doręczenia. I tak jest w rozpoznawanej sprawie.
Skuteczność doręczenia przez awizo, stwierdzona przez Sąd Okręgowy w niniejszym postępowaniu, oznacza, że pozwany w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego dla niego pisma sądowego zawiadamiającego o terminie rozprawy w dniu 12 czerwca 2014 r. oraz miejsca, w którym może je odebrać.
W konsekwencji powyższych uwag, Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że pozwanyJ. O.nie został pozbawiony możności obrony swoich praw z powodu niezawiadomienia go o rozprawie z dnia 12 czerwca 2014 r., bezpośrednio poprzedzającej wydanie zaskarżonego wyroku. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zarzutu nieważności postępowania z przyczyn, o których mowa wart. 379 pkt 5 k.p.c.
W orzecznictwie przyjmuje się, że pozbawienie strony możności obrony swoich praw w rozumieniuart. 379 pkt 5 k.p.c.zachodzi wtedy, gdy z powodu wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej, będących skutkiem naruszenia konkretnych przepisówkodeksu postępowania cywilnego, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub jego istotnej części (zob. wyrok SN z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, opubl. OSP Nr 3/75 poz. 66; postanowienie SN z dnia 6 marca 1998 r., III CKN 34/98, opubl. Prok. i Pr. Nr 5/99 poz. 41; wyrok SN z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00, opubl. baza prawna LEX Nr 55517).
W sprawie niniejszej, pozwany nie wykazał niedoręczenia zawiadomienia, przy czym wnioskowane przez niego dowody (z przyczyn omówionych na wstępie) nie mogły być podstawą odmiennego ustalenia.
Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego, pozwanyJ. O.w przedmiotowej sprawie nie został pozbawiony możności obrony swoich praw w rozumieniuart. 379 pkt 5 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację jako nieuzasadnioną.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty poniesione przez powódkę w tym postępowaniu złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego, którego wysokość ustalono na podstawie§ 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 5w zw. z§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Orzekając natomiast o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu, Sąd Okręgowy przyjął, iż przy uwzględnieniu wyniku niniejszego postępowania zachodziła podstawa do przyznania tychże kosztów bezpośrednio na rzecz pełnomocnikaJ. O.w osobie adwokataA. G.ustanowionego z urzędu i nakazania ich wypłacenia z funduszy Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi. Przegranie procesu przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika z urzędu skutkuje niezwłocznym zasądzeniem wynagrodzenia od Skarbu Państwa - sądu, który pełnomocnika ustanawiał. Wysokość zasądzonej kwoty została ustalona w oparciu o przepis § 15, pkt. 1) w zw. z § 12, ust. 1, pkt. 1) oraz § 6 pkt. 5) ww. rozporządzenia. Wysokość stawki minimalnej określonej wdł. wskazanych przepisów wynosi bowiem 1.800 złotych, zaś wysokość podatku VAT, który, wedle dyspozycji § 2 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia uwzględniać musi wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wynosi 414 złotych z uwagi na stawkę podatku w wysokości 23%, co razem stanowi zasądzoną kwotę 2.214 zł.