Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 5568/13
Data wyroku: 2015-04-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: uniewinnienie

Sygn. akt VI W 5568/13
(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kegel
Protokolant: Agnieszka Śliwa
po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Komisariatu PolicjiW.
przeciwko
D. D.(D.) synowiJ.iJ.z d.(...)wB.
obwinionemu o to, że: w dniu 07 listopada 2013 r. o godz. 14:35 weW., napl. (...), wGalerii (...)wsklepie (...), dokonał kradzieży tabletekL. (...)o wartości 13,99 zł, czym działał na szkodę(...) Sp. z o.o.,
tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

I
uniewinniaD. D.od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwkosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 07 listopada 2013 r. około godziny14.35D. D.robił zakupy wsklepie (...), mieszczącym się wGalerii (...), przypl. (...)weW..
Obwiniony włożył do torby, którą miał zawieszoną na ramieniu, cztery opakowania tabletekL. (...)1200 oraz dwa opakowania tabletekB..
Po podejściu do kasy,D. D.wyłożył trzy opakowania tabletek(...)oraz dwa opakowania tabletekB.. Zachowanie obwinionego obserwował za pośrednictwem kamer monitoringu pracownik ochrony, który dokonał zatrzymaniaD. D..
Wartość tabletek, których obwiniony nie przedłożył w kasie, wynosiła 13,99 zł.
Dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 39
zeznania świadków:Ł. S.k. 26
notatka urzędowa k. 3
protokół ujęcia k. 4
D. D.nie był dotychczas karany sądownie.
Dowód: dane o karalności k. 8
Wobec obwinionego nie zachodziły warunki określone w art. 17 § 1 i 2 kw.
Dowód: opinia sądowo - psychiatryczna
Przesłuchany w charakterze obwinionegoD. D.przyznał, że zdarzenie opisane w zarzucie wniosku o ukaranie miało miejsce, zaprzeczył jednak, aby jego zamiarem było dokonanie kradzieży. Wyjaśnił, że wszystkie tabletki włożył do torby, którą miał na ramieniu. W torbie tej znajdowała się również teczka na dokumenty formatu A4. Jedno z opakowań tabletekL. (...)(...)wsunęło się pod tę teczkę, dlatego też obwiniony nie zauważył go, wyjmując pozostałe leki, jednocześnie – przez roztargnienie – nie dostrzegł, że liczba opakowań leków wyjętych przez niego przy kasie, była różna od zapakowanej wcześniej do torby.
D. D.wskazał, że zwrócił się do kasjerki o pomoc w zapakowaniu zakupów do torby, bowiem z uwagi na niedowład lewej ręki, ma trudności ze sprawnym wykonywaniem czynności i wówczas rozchylił torbę, aby mogła to uczynić. Obwiniony stwierdził, że gdyby istotnie nosił się z zamiarem dokonania kradzieży medykamentu, umożliwienie kasjerce wglądu do torby, gdzie się on znajdował byłoby zachowaniem zupełnie nieracjonalnym.
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie budził wątpliwości. Oczywistym było – o czym świadczyły wszystkie wskazane wyżej dowody, w tym wyjaśnienia obwinionego - żeD. D.w dniu 07 listopada 2013 r. nie zapłacił przy kasiesklepu (...)za jedno opakowanie tabletekL. (...)(...), które wcześniej włożył do torby. Czyn stypizowany w art. 119 § 1 kw jest jednak wykroczeniem umyślnym o charakterze kierunkowym, którego można dopuścić się jedynie w zamiarze bezpośrednim. Dla przypisania więcD. D.odpowiedzialności za czyn objęty wnioskiem o ukaranie, Sąd musiałby wykazać, że działał on umyślnie, z zamiarem dokonania kradzieży leku.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie niemożliwe było poczynienie jednoznacznych, nie budzących wątpliwości ustaleń w tym zakresie.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, powołującego się na okoliczności, które świadczyć miały o braku po jego stronie przestępczego zamiaru, a co za tym idzie – winy. ObserwacjaD. D.podczas toczącego się postępowania pozwoliła Sądowi na stwierdzenie, że istotnie cierpi on na jednostronny niedowład ciała. Dolegliwość ta sprawiała, że nie korzystał na terenie sklepu samoobsługowego z koszyka, który musiałby trzymać w ręce, mając jednocześnie drugą rękę niesprawną. Wkładając zakupiony towar do koszyka zapewne nie przeoczyłby przy kasie jednego z opakowań. Znajdując się przy kasie obwiniony udostępnił kasjerce do wglądu wnętrze swojej torby, czego – co dla Sądu było oczywiste – nie uczyniłby, chcąc ukryć znajdujące się tam przedmioty.
D. D.nie był dotychczas karany sądownie, pracuje, posiada stałe źródło dochodu, prowadzi ustabilizowany tryb życia – okoliczności te nie przesądzają oczywiście o tym, że osoba taka nie może być sprawcą wykroczenia, jednakże mało prawdopodobne wydaje się, aby obwiniony narażał na szwank swoje dobre imię dla wejścia w posiadanie opakowania niezbyt kosztownego specyfiku, zważywszy że jednocześnie zapłacił za trzy opakowania tego samego medykamentu.
Mając zatem na uwadze niemożność jednoznacznego przypisania obwinionemu zamiaru dokonania kradzieży w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, który nie pozwalał na skuteczne podważenie wiarygodności stanowiskaD. D., Sąd zobligowany był do jego uniewinnienia.
Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia było obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa – w myśl przepisuart. 118 § 2 kpw.