Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 381/14
Data wyroku: 2015-07-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt IV K 381/14

UZASADNIENIE
W dniu 12 kwietnia 2012 r. około godziny 14.00K. K. (1)przechodziłulicą (...)wL.. Tam w okolicach sklepu zaczepił go nieznany mu mężczyzna. Był toD. S. (1). Przebywał tam wtowarzystwie (...). Poprosił onK. K. (1)o 2 złote, za które chciał kupić alkohol. WówczasK. K. (1)powiedział, że kupi mu alkohol i wypiją go wspólnie. Propozycja ta została zaakceptowana przezD. S. (1). Obaj udali się do pobliskiego sklepu, gdzieK. K. (1)kupił wiśniówkę i piwo, które następnie schował w reklamówce.D. S. (1)w obawie przed spożywaniem alkoholu w miejscu publicznym zaproponował, by udali się do jego mieszkania przyul. (...)pod nr 26. Razem z nimi do mieszkaniaD. S. (1)poszliJ. F. (1)orazM. P. (1).
(wyjaśnieniaM.P.k.28-30, k.45-45v, k.184-185, k.393-396, k.952v, k.1055v-1056, k. 1534-1535v, k.1537v , k.1552v, 1592v, k. 1593, k.1664v, k.1665,J. F. (1)k.39-40, k.54, 188-189, k.398, k.1537-1537v, k.1593,D. S. (1)k.33-35, k.63-65, k.190-191, k.396v-397v,k.1535v-1536v, k. 1537-1537v, k.1593, zeznaniaK. K. (1)k.21-21v, k.23-24, 469v-471, k.528v-533, k.882v-883v, k.1663-1665)
W mieszkaniuD. S. (1)zaczęli spożywać alkohol. Gdy skończyliD. S. (1)zapytał sięK. K. (1)czy posiada jeszcze jakieś pieniądze. Ten wyjął z kieszeni kurtki etui z dokumentami w którym znajdowały się też pieniądze w kwocie 130 złotych. Z tych pieniędzy dał 20 złotych na alkohol i papierosy. Pieniądze te wziąłJ. F. (1)i poszedł do sklepu. Gdy wrócił z zakupionym alkoholem i papierosami powiedział doK. K. (1), aby ten „wyskoczył z kasy”. Zapytał się też czy posiada środki na kartach bankomatowych, które widział jak otwierał etui.K. K. (1)odpowiedział, że nie ma pieniędzy na koncie. WówczasJ. F. (1)używając wulgarnych słów zaczął kierować pod adresemK. K. (1)groźby pobicia. Po czym wyrwał z rękiK. K. (1)etui w którym były dokumenty i pozostałe pieniądze w kwocie 110 złotych. Znajdowały się tam także karty bankomatoweV.(...) Bank (...)oraz kartka z numerami(...). NastępnieJ. F. (1)włożył rękę do kieszeni spodniK. K. (1)i zabrał mu pieniądze w kwocie 8 złotych, które się tam znajdowały. W tym czasieD. S. (1)iM. P. (1)nie podejmowali żadnych działań wobecK. K. (1).
NastępnieJ. F. (1)wyszedł z mieszkania i udał się do bankomatu celem wypłacenia pieniędzy z rachunkówK. K. (1).
(wyjaśnieniaJ. F. (1)k.39-40, k.54, 188-189, k.398, k.1537-1537v, k.1593, zeznaniaK. K. (1)k.21-21v, k.23-24, 469v-471, k.528v-533, k.882v-883v, k.1663-1665).
W pewnym momencie, pod nieobecność w mieszkaniuJ. F. (1)doK. K. (1)podszedłD. S. (1)i żądając wydania pieniędzy wykręcił mu ręce. Następnie rzucił go na wersalkę, tak żeK. K. (1)leżał na plecach.D. S. (1)przygniótł go swoim ciałem w okolicach klatki piersiowej powodującuK. K. (1)obrażenia klatki piersiowej, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. W tym czasieM. P. (1)przeszukiwała odzieżK. K. (1). Widząc żeK. K. (1)usiłuje się bronićD. S. (1)chwycił leżący w pobliżu nóż o długości ostrza ok. 10 cm. i zaczął nim machać, gdyż chciał zastraszyćK. K. (1). W trakcie posługiwania się nożem skaleczył lewą dłońK. K. (1). Gdy przeszukanie odzieżyK. K. (1)nie przyniosło zamierzonego rezultatuM. P. (1)zabrała siatkę należącą doK. K. (1)w której znajdowały się m.in. woda toaletowa, dwie koszulki oraz zegarek. Zawartość siatki schowała do szafki. Wartość rzeczy w reklamówce wynosiła 52 złote. Po kilku chwilachD. S. (1)kilka razy otwartą dłonią uderzył w twarzK. K. (1).
(wyjaśnieniaM.P.k.28-30, k.45-45v, k.184-185, k.393-396, k.952v, k.1055v-1056, k. 1534-1535v, k.1537v , k.1552v, k.1592v, k. 1593, k.1664v, k.1665,D. S. (1)k.33-35, k.63-65, k.190-191, k.396v-397v,k.1535v-1536v, k. 1537-1537v, k.1593,D. S. (1)k.33-35, k.63-65, k.190-191, k.396v-397v,k.1535v-1536v, k. 1537-1537v, k.1593, zeznaniaK. K. (1)k.21-21v, k.23-24, 469v-471, k.528v-533, k.882v-883v, k.1663-1665,Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej k. 240)
Po kilku chwilach do mieszkania wróciłJ. F. (1), który powiedział, że nie wypłacił pieniędzy gdyż nie było żadnych środków finansowych. Rzucił etui oraz karty bankomatowe na wersalkę. Karty te później zostały schowane pod wykładzinę PCV. Następnie używając wulgarnych słów kazałK. K. (1)opuścić mieszkanie. GdyK. K. (1)opuszczał mieszkanieD. S. (1)J. F. (1)groził mu że jeżeli powiadomi Policję o całym zajściu to „może sobie wykopać dół”, ponieważ siedziałw więzieniu i zna parę osób.
(wyjaśnieniaJ. F. (1)k.39-40, k.54, 188-189, k.398, k.1537-1537v, k.1593,M.P.k.28-30, k.45-45v, k.184-185, k.393-396, k.952v, k.1055v-1056, k. 1534-1535v, k.1537v, k.1552v, 1592v, k. 1593, k.1664v, k.1665,zeznaniaK. K. (1)k.21-21v, k.23-24, 469v-471, k.528v-533, k.882v-883v, k.1663-1665,wydruki z bankomatu – k. 156).
K. K. (1)poinformował napotkany patrol policji o zaistniałych wydarzeniach. Wskazał ulicę przy której znajdował się lokal, w którym doszło do napaści oraz opisał napastników, a następnie został odwieziony do szpitala. Funkcjonariusze po ustaleniu, iż chodzi olokal mieszkalny nr (...)przyul. (...)udali się na miejsce i zastali w nimD. S. (1),J. F. (1)orazM.P..M. P. (1)dobrowolnie wskazała Policjantom miejsce, w którym były ukryte karty bankomatowe oraz oddała przedmioty należące doK. K. (1).
(zeznaniaP. K.k.9-10,k.467-468, k.1551-1551v iR. C.k.12-13,k.468-469, k.1552-1552v, protokół przeszukania k. 5-7, protokół okazania k. 23-24).
D. S. (1)był wielokrotnie karany, w tym ostatnio wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 11 lutego 2009 r. w sprawie IX K 488/08 za przestępstwo zart. 158 § 1 kk, w której to sprawie odbył 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara została wykonana w całości w dniu 24 maja 2011 r. (opinia o tymczasowo aresztowanym k. 87-88, dane o karalności k. 1226-1227 Wyroki orzeczone wobecD. S. (1)k. 16-19 ,k. 89-92 Odpis wyroku Sądu Rejonowego w Lublinie dot.D. S.sygn. akt IX K 488/08 k.1597).
Wielokrotnie karany był równieżJ. F. (1), w tym m. in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubartowie z dnia 28 sierpnia 2001 r. w sprawie II K 419/01 za przestępstwa m.in. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,w której to sprawie odbył karę 5 lat pozbawienia wolności. Kara została wykonana w dniu 25 września 2010 r. opinia o tymczasowo aresztowanym k. 94-95, dane o karalności k. 1222-1223).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej powołanych dowodów oraz na podstawie zeznań świadków:R. S.(k.1054-1056v, k.1592-1593),E. B.(k.1291-1292,k.1667) oraz dokumentów: Opinia o tymczasowo aresztowanejM. P.(k. 96-97), Opinia biegłego terapeuty dot.D. S.(k. 112-128), Opinia biegłego terapeuty dot.M. P.(k. 130-146), Opinia psychiatryczna dot.D. S.(k. 202-213), Opinia biegłego psychologa dot.D. S.(k. 214-215), Opinia sądowo-psychiatryczna dot.M. P.(k. 216-217), opinia psychologiczna dot.M. P.(k.218-220), Kserokopia dokumentacji lekarskiej z(...)dot.K. K. (1)(k. 589-601) Zaświadczenie lekarskie dot.K. K.(k.766-767, 773-774) , Opinia sądowo – psychiatryczna dot.K. K. (1)(k. 803-811), Zaświadczenie lekarskie dot.K. K.(k. 812, 817), Kserokopia opinii sądowo – psychiatrycznej dot.D. S.w sprawie 4 Ds. 3408/11( k. 880-881), Zaświadczenie z AŚL.dot.J. F.(k. 931), Pismo do oskarżonegoD. S.z AŚ wL.(k.1017), Kserokopia dokumentacji medycznej oskarżonego ,D. S.z AŚ wL.(k. 1115, 1262- 1286), Opinia sądowo psychologiczna dot.D. S.(k.1243-1250), Opinia sądowo psychiatryczna dot.D. S.(k.1251-1256), Kserokopia książeczki zdrowia osadzonegoD. S.(k.1262-1286), Pismo zeSzpitala (...)wL.dot.K. K.(k.1649) oraz akt spraw:Sądu Rejonowego w Lublinie sygn. akt XVII K 826/08 (1 tom); Sądu Rejonowego w Lubartowie sygn. akt II K 419/01(2 tomy).
OskarżonaM. P. (1)(k.28-30, k.45-45v, k.184-185, k.393-396, k.952v, k.1055v-1056, k.1534-1535v, k.1537v, k.1552v, 1592v, k. 1593, k.1664v, k.1665) w toku postepowania przygotowawczego przyznała się do dokonania zarzucanych jej czynów i skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
W toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynówi potwierdziła zabór rzeczy oraz opisała zawartość reklamówki zabranej pokrzywdzonemu. Dodała, że groźby były stosowane wobec pokrzywdzonego już w początkowym etapie zajścia, gdy wyrwano mu etui wraz z kartami. Nadto wyjaśniła, iż trzymała nóż, którym straszyła pokrzywdzonego mówiąc, że włoży mu go w ciało. Zaprzeczyła by skaleczyła nożemK. K. (1). Nóż trzymał takżeD. S. (1), ale nie widziała w jaki sposób oskarżonyD. S. (1)używał noża. Nie przyznała się natomiast do tego, że uderzyła pokrzywdzonego.
Podczas kolejnych wyjaśnień w toku postepowania przygotowawczego oskarżona ponownie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Opisując przebieg wydarzeń z dnia 12 kwietnia 2012 roku wyjaśniła, że tego dnia przebywała wtowarzystwie (...). Pod sklepem naulicy (...)podszedł do przechodzącego obok nieznanego im mężczyzny i poprosił go o dwa złote. Ten mężczyzna, którym okazał się byćK. K. (1), był również chętny na spożycie alkoholu w ich towarzystwie. Po tym jak zakupili alkohol udali się razem do mieszkaniaD. S. (1). Gdy wypili zakupiony alkoholD. S. (1)zapytałK. K. (1), czy posiada jeszcze jakieś pieniądze.K. K. (1)stwierdził, że ma gotówkę i wyjął 20 zł. Dał jej te pieniądze po to by kupiła papierosy i alkohol. Po tym jak wróciła z papierosami i spirytusem dalej spożywali alkohol. W pewnym momencieD. S. (1)rozpoczął awanturę. Zażądał wydania pieniędzy oraz karty bankomatowej i uderzył go w twarz. Zabrał mu jakieś pieniądze i kartę. Ona w tym czasie siedziała na kanapie i mówiła doS., aby nie bił pokrzywdzonego, że wystarczy aby zabrał pieniądze. Do bicia przyłączył sięJ. F., który przytrzymywałK..J. F.zabrał kartę bankomatową z ręki pokrzywdzonego i poszedł do bankomatu. W trakcie wyjaśnień wyraziła żal z powodu swojego zachowania względem pokrzywdzonego (k.185)
W dalszej części wyjaśnień podkreśliła, że gdyJ. F. (1)wyszedł, ona wrazzD. S.iK. K. (1)czekała na jego powrót w mieszkaniu. NagleD. S. (1)podszedł doK. K. (1)i zaczął go bić, wykręcać mu ręce. Żądał od niego wydania pieniędzy. Coś krzyczeli.S.przewrócił pokrzywdzonego na wersalkę. Aby uspokoić pokrzywdzonego wzięła nóż z kuchni. Nie skaleczyła ani nie przystawiała go do szyi. Kazała się uspokoićK.. Potem przeszukała mu odzież. Nie miał pieniędzy. Zabrała mu reklamówkę. W tym czasieS.go przytrzymywał. Zaprzeczyła, by przystawiała nóż do jego szyi, bądź skaleczyła jego dłoń, ponieważ oddzielał ich stół. GdyK. K. (1)uspokoił się podeszła do niego, przeszukała mu odzież. Gdy nie znalazła przy nim pieniędzy, zabrała należącą do niego reklamówkę. W trakcie przeszukiwania kieszeni pokrzywdzonego, był on przytrzymywany przezD. S. (1). GdyJ. F. (3)wrócił do mieszkania powiedział, że na rachunku nie ma pieniędzy. OddałK. K. (1)kartę bankomatową, a następnie używając wulgarnych słów, kazał pokrzywdzonemu opuścić mieszkanie. Zagroził mu także, że gdy ten zawiadomi Policję, mogą go czekać konsekwencje. Przed wyjściem pokrzywdzonego zaprowadziła go do łazienki, by umył zakrwawioną twarz i wyprowadziła z mieszkania.
W toku pierwszego przewodu sądowego oskarżona przyznała się do kradzieży siatki.W pozostałym zakresie nie przyznała się. Wyjaśniła, że spożywała wtedy alkohol. Widziała jakD. S. (1)bił się z pokrzywdzonym. Było to w chyba w czasie jak wyszedłJ. F.. Zanim to nastąpiło obaj zabrali pokrzywdzonemu kartę bankomatową. Wcześniej pokrzywdzony dał dobrowolnie 20 zł na papierosy i alkohol. Nie domagała się od pokrzywdzonego ani karty ani pieniędzy.D. S. (1)bił pięścią w twarz pokrzywdzonego, potem przyłączył sięJ. F.i raz uderzył pokrzywdzonego w brzuch.S.zadał kilka ciosów w twarz i inne części ciała. Miało to miejsce przed zabraniem karty. Dodała, że numery(...)były zapisane na kartkach. Nie pamięta czy w trakcie tego zdarzenia zabrała siatkę. Twierdzi, że było to przed wyjściemF..
Po tym jakJ. F.wyszedł z kartami bankomatowymiD. S.zaczął kłócić się z pokrzywdzonym. Prosiła go aby nie bił pokrzywdzonego.D. S.uderzył pokrzywdzonego kilka razy pięścią w twarz, gdy ten leżał na wersalce. Podkreśliła, że widziała nóż w rękuS., ale nie wie skąd go wziął. Zaprzeczyła, że przyniosła go z kuchni. Wcześniej wyjaśniała na ten temat odmiennie, ponieważ bała się oskarżonegoD. S. (1), choć jej wcześniej nie groził. Nie widziała, abyD. S. (1)przykładał nóż do ciała pokrzywdzonego.K. K. (1)chciał wstać z wersalki, lecz oskarżony mu nie pozwalał.
Stała blisko szarpiących się mężczyzn. Wtedy musiał też pokrzywdzony zostać zraniony nożem bo widziała krew na jego dłoni. Pokrzywdzonemu leciała krew z nosa i wargi. Po kilku minutach wróciłF.i powiedział, że na kartach nie ma pieniędzy.
Gdy pokrzywdzony wychodził toJ. F.groził pokrzywdzonemu, że jak zawiadomi Policję to zrobi mu krzywdę.
W dalszej części wyjaśnień stwierdziła, że nie pamięta kiedy zabrała siatkę pokrzywdzonemu. Nóż należał doS.. Wcześniejsze jej wyjaśnienia w których twierdziła, że to ona używała noża były efektem umowy ze współoskarżonymi, z której wynikało, „że weźmie to na siebie”.
Nie potwierdziła wyjaśnień z k. 184-185. Zakwestionowała to, że brała nóż z kuchni. Zaprzeczyła temu, że przeszukiwała odzież pokrzywdzonego.
W toku drugiego procesu nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynówi skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Potwierdziła pierwsze wyjaśnienia. Nie potwierdziła wyjaśnień z k. 184-185 i 393-396. Nie potwierdziła wyjaśnień w zakresie w jakim twierdziła, żeD. S.miał nóż. Następnie skorzystała z prawa do odmowy odpowiedzi na pytania sądu i prokuratora.
Zaprzeczyła aby kiedykolwiek rozmawiała w Areszcie zR. S.na temat przedmiotowej sprawy.
Na zakończenie swoich wyjaśnień przeprosiła pokrzywdzonego (k.1664v)
OskarżonyD. S. (1)(k.33-35, k.63-65, k.190-191, k.396v-397v,k.1535v-1536v, k. 1537-1537v, k.1593) w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Potwierdził, że spożywał tego dnia alkoholz pokrzywdzonym. W trakcie picia uderzył pokrzywdzonego kilka razy w twarz. Pokrzywdzony wyszedł bez reklamówki, gdyż jej zapomniał.
Podczas przesłuchania w toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania potwierdził, że uderzył kilka razy pokrzywdzonego. Wyjaśnił, że pokrzywdzony wychodząc z mieszkania zapomniał zabrać reklamówki. Był wtedy bardzo pijany i przez nieuwagę zostawił reklamówkę, zaś karty bankomatowe mogły mu przypadkowo wypaść. Dodał, że pokrzywdzony mógł wydać im karty dobrowolnie razem z numerami(...). GdyJ. F. (1)wrócił bez pieniędzy, natychmiast zwróciłK. K. (1)obie karty.D. S. (1)stwierdził, że wrazz pozostałymi oskarżonymi poczuli się wtedy oszukani i uderzył pokrzywdzonego.
Dodał, że używał noża, ale tylko do robienia kanapek. Noża nie używałaM. P. (1). Zaprzeczył , aby ktokolwiek używał noża do grożenia pokrzywdzonemu. Nikt również nie przeszukiwał pokrzywdzonego.J. F.jak wrócił to oddał pokrzywdzonemu karty. Dodał, żeF.bronił pokrzywdzonego przed nim.
W trakcie kolejnego przesłuchania w toku postepowania przygotowawczego przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że kupił wspólniez pokrzywdzonym nalewki w sklepie, a następnie poszli do jego mieszkania. Tam doszło do sprzeczki „na temat więzienia.”M. P. (1)zaproponowała, aby pokrzywdzony dał pieniądze po to by załagodzić spór. Nikt nie przeszukiwał odzieży pokrzywdzonego Pokrzywdzony dał kartę bankomatową. Kartę tę zabrałJ. F.i poszedł do bankomatu wypłacić pieniądze. GdyJ. F.nie było, zaczął bić się z pokrzywdzonym. Chciał pieniędzy od pokrzywdzonego, ale ten powiedział, że nie ma. Do bójki przyłączyła sięM. P. (1), która przyszła z nożem i zabrała pokrzywdzonemu reklamówkę. Gdy wróciłJ. F.to powiedział, że na kartach nic nie ma.J. F.mówił pokrzywdzonemu aby ten nie zawiadamiał Policji i nie groził mu.
W toku pierwszego procesu przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I. Nie przyznał się do czynu w pkt II. Wyjaśnił, że w trakcie rozmowy pokrzywdzony dwa lub trzy razy ubliżyłM.P.. Potem został uderzony przez pokrzywdzonego Zaczęli się szarpać. Po krótkiej szarpaninie usiedli, a pokrzywdzony wyjął karty bankomatowe i zapisał im numer(...). Karty zabrałJ. F. (1). Nie wyklucza, że po wyjęciu kart przeszukał odzież pokrzywdzonego. Kieszenie kazał przeszukać pokrzywdzony aby udowodnić, że posiada więcej pieniędzy.
Pokrzywdzony był początkowo w pozycji stojącej, a następnie leżał na wersalce.Po wyjściuF.ponownie zaczął kłócić się z pokrzywdzonym. Uderzył pokrzywdzonego pięścią w twarz. Mógł uderzyć go w brzuch. Po jakimś czasie poprosiłM.P., aby ta przyniosła nóż z kuchni i zrobił sobie 3 kanapki. Zaprzeczył aby przystawiał nóż do ciała pokrzywdzonego. Nikt z uczestników spotkania nie groził pokrzywdzonemu. Pokrzywdzony zostawił siatkę w domu. Zaprzeczył, aby uzgadniał zM.P.treść wyjaśnień. Nie potwierdził swoich wyjaśnień z k.190-191 w zakresie w jakim twierdził, żeM. P. (1)podeszła z nożem i zabrała reklamówkę. Dodał, żeM. P. (1)wychodziła po alkohol.
W toku drugiego procesu przyznał się do tego, że bił się z pokrzywdzonym. Pokrzywdzony miał nazwaćM.P.„gruba”. Zwrócił mu uwagę, żeby ją przeprosił. Uderzył pokrzywdzonego trzy razy w twarz pięścią. Zaczęli się przewracać na łóżku. Potem pokrzywdzony dał mu karty bankomatowe i z napisanymi na kartce numerami(...).J. F. (1)poszedł z tym kartami do bankomatu. Gdy nie byłoF.zapytał się pokrzywdzonego czy ma coś na kartach. Ten odpowiedział, że chyba nie ma na nich żadnych środków.J. F. (1)po powrocie powiedział, że na kartach nie ma żadnych środków. Dodał, żeM. P.nie straszyła pokrzywdzonego nożem, nie używała go. Podkreślił, że nie umawiał się z nią jakiej treści wyjaśnienia ma składać.
W dalszej części wyjaśnień zaprzeczył, aby ktokolwiek używał noża. Nóż ten leżał na ławie. O nożu wspominał wcześniej bo myślał, że będzie dla wszystkich lepiej jak powie, że „była nim krojona mielonka”. Dodał, że nikt nie zabierał reklamówki.M. P. (1)nie podchodziła z nożem i nie zabierała reklamówki.
OskarżonyJ. F. (1)(k.39-40, k.54, 188-189, k.398, k.1537-1537v, k.1593 ) w toku postepowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynówi skorzystał z prawa do odmowy składnia wyjaśnień.
W toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że w dniu 12 kwietnia 2012 r. razem zM. P.iD. S.stał pod sklepem. PodszedłK. K. (1)i zaproponował wspólne wypicie alkoholu. Po zakupieniu 2 wiśniówek udali się do mieszkaniaD. S. (1)by je spożyć. Po tym jak skończył się im alkohol, pokrzywdzony wyjął z reklamówki saszetkę, w której znajdował się aparat do mierzenia poziomu cukru we krwi i zwrócił się do niego, by spieniężył go i zakupił alkohol, jednakże odmówił. Następnie poszedł wraz z pokrzywdzonym do lombardu przedłużyć zastaw telefonu. Po wyjściu z lombardu zakupili 2 nalewki, które następnie wypili.K. K. (1)powiedział, ze posiada jeszcze kartę do bankomatu, którą dał mu wraz z numerem(...)zapisanym na karteczce, aby poszedł wypłacić pieniądze. Gdy nie udało się mu tego uczynić, pokrzywdzony dał drugą kartę i z tego właśnie powodu chodził dwukrotnie do bankomatu. Gdy wrócił do mieszkaniaD. S. (1)po drugiej próbie wypłaty pieniędzy z bankomatu, zobaczył żeK. K. (1)jest zakrwawiony. Widząc to, stanął w obronie pokrzywdzonego i kazał mu uciekać. Wskazał, że toD. S. (1)bił pokrzywdzonego w klatkę piersiową. Nie widział przyD. S. (1)noża. Dodał, że gdy wrócił to oddałK. K. (1)karty bankomatowe. Położył je wrazz kartką zawierające numery(...)na stole. Nie wie, w jaki sposób pozostały one w mieszkaniuD. S. (1)po wyjściu pokrzywdzonego. Wyjaśnił, że widział po powrocie reklamówkę pokrzywdzonego i żeK. K. (1)chciał oddać im rzeczyz reklamówki, aby je spieniężyli i zakupili alkohol. Zaprzeczył, by groził pokrzywdzonemu, iż wyrządzi mu krzywdę, jeżeli zawiadomi Policję. Wyjaśnił, że polecił jedynieK. K. (1), by uciekał „bo mogą go zabić”.
Podczas kolejnego przesłuchania w toku postepowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów. Wyjaśnił, że w mieszkaniuD. S. (1)spożywali alkohol. W pewnym momencie doszło do awantury pomiędzyK. K. (1)aD. S. (1). U podłoża leżał pobyt w więzieniu. Według niegoD. S. (1)nie przeszukiwał odzieży pokrzywdzonego i nie zabrał mu karty bankomatowej. Pokrzywdzony wydał ją dobrowolnie Wówczas wziął tę kartę i poszedł wypłacić pieniądze. WcześniejM. P. (1)mówiła do pokrzywdzonego, aby ten wydał pieniądze. Poszedł do bankomatu naul. (...)wypłacić pieniądze. Na rachunkach bankowych nie było pieniędzy. Wrócił zatem do mieszkaniaD. S. (1)i zauważył, że podczas jego nieobecności doszło do jakiejś awantury. Zwrócił się więc doK. K. (1), aby nie zgłaszał niczego Policji, bo zostanie pobity.
W toku pierwszego procesu przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw. Odmówił składania wyjaśnień, lecz zgodził się odpowiadać na pytania. Wyjaśnił, że poszedł wraz z pokrzywdzonym do lombardu znajdującego się naul. (...), aby przedłużyć okres pożyczki. Wracając kupili dwie nalewki. Po alkohol na melinę chodziła równieżM. P. (1). Przyznał, żeD. S. (1)uderzył pokrzywdzonego w twarz, ponieważ ten ubliżałM.P.. Nie potwierdził wcześniejszych wyjaśnień, że pokrzywdzony został uderzony w klatkę piersiową. Nadto zaprzeczył, by pokrzywdzony był przez nich przeszukiwany oraz by żądano od niego pieniędzy.K. K. (1)dobrowolnie podał numery(...). Przyznał natomiast, że po zajściu groził słownie pokrzywdzonemu, aby nie zawiadamiał Policji.
W toku drugiego procesu nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynówi skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Nie potwierdził swoich wcześniejszych wyjaśnień co do tego, że widział jakD. S. (1)bił pokrzywdzonego. Nie potwierdził również tego, że pokrzywdzony był przez niego zastraszany. Po czym zmienił swoje wyjaśnienia i oświadczył, że groził pokrzywdzonemu, aby ten nie zawiadamiał Policji. WcześniejD. S. (1)uderzył raz w twarz pokrzywdzonego bo ten ubliżyłM.P..
Sąd podzielił w części wyjaśnieniaM.P.w części w jakiej przyznała się do przeszukania odzieży pokrzywdzonego oraz dokonania zaboru reklamówkiK. K. (1)co znajduje potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego. Było to wtedy gdyD. S. (1)przetrzymywałK. K.na wersalce po wyjściuJ. F. (1). Nadto w zeznaniach pokrzywdzonego znajdują potwierdzenie okoliczności z których wynika, że toD. S. (1)posługiwał się nożem. Dlatego też należy podzielić te wyjaśnienia oskarżonej w których twierdzi, że nie posługiwała się nożem i nie zraniła pokrzywdzonego.
Bezsporne są okoliczności w jakich oskarżeni poznaliK. K. (1). Fakty te nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
W zeznaniachK. K. (1)znajduje potwierdzenia także, że toD. S. (1)po wyjściuJ. F. (1)wykręcał ręce pokrzywdzonemu. Zaś w wyjaśnieniachD. S. (1)znajdują potwierdzenie okoliczności, że oskarżony po wyjściuJ. F. (1), żądał wydania pieniędzy od pokrzywdzonego.
Bezspornym jest to, żeJ. F. (1)wyszedł z kartami bankomatowymi co potwierdzają zeznania pokrzywdzonego. Także nie budzą wątpliwości podnoszone przez oskarżoną okoliczności, że na kartach bankomatowych nie było żadnych środków finansowych.
Zarówno w wyjaśnianiachJ. F. (1)i zeznaniachK. K. (1)znajdują potwierdzenie podnoszone przez oskarżoną okoliczności dotyczące kierowania gróźb pod adresem wychodzącegoK. K. (1), które miały na celu wywarcie na niego wpływu, aby nie zawiadamiał Policji.
Nie budzi wątpliwości, iżD. S. (1)uderzył w twarz pokrzywdzonego, lecz miało to miejsce już pod zabraniu siatki przez oskarżoną.
Nie można podzielić wyjaśnień oskarżonej co do faktu, że to ona posługiwała się nożem, który przyniosła z kuchni. W tej części jej wyjaśniania są efektem wcześniejszych uzgodnień jakie poczynili ze sobą oskarżeni co zresztą potwierdziła w swoich późniejszych wyjaśnieniach. Wprawdzie jak wynika z relacjiR. S.oskarżona w trakcie rozmowy ze świadkiem powiedziała, że przyniosła nóż z kuchni. Należy jednak mieć na uwadze, iż wersję tę przedstawiła osobie postronnej po wcześniejszym uzgodnieniu jej z pozostałymi oskarżonymi. Ponadto oskarżona sama przyznała w swoich wyjaśnieniach, że taka treść jej depozycji była efektem obawy przedD. S. (1). Dlatego też nie można podzielić wyjaśnień oskarżonej w których twierdzi, że to ona posługiwał się nożem. Przeczą temu jej wyjaśnienia w zakresie w jakim podzielił je Sąd oraz zeznaniaK. K. (1), który jednoznacznie wskazał naD. S.jako osobę posługującą się nożem.
Niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonej co do tego, że toD. S. (1)żądał od pokrzywdzonego wydania kart bankomatowych. Przeczą temu zeznaniaK. K. (1), z których wprost wynika że wydania kart żądał mężczyzna który je później zabrał. Mężczyzną tym byłJ. F. (1)określany początkowo jako(...).D. S. (1)określany był jako(...). Z relacji pokrzywdzonego wynika wprost, że(...)nie groził mu, nie bił go, ani nie zabrał etui z dokumentami, kart bankomatowych i pieniędzy. Dlatego też wyjaśnienia oskarżonej w których obciążaD. S. (1)o udział w czynie zarzucanym w pkt I nie mogą się ostać.
Również z uwagi na zeznaniaK. K. (1)nie mogą się ostać wyjaśniania oskarżonej w części w jakiej przyznała się do popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt I aktu oskarżenia. W tej części jej wyjaśnienia stoją w opozycji do zeznań pokrzywdzonego, który jako sprawcę jednoznacznie wskazał osobęJ. F. (1).
Nie można podzielić też wyjaśnień oskarżonej w zakresie w jakim zaprzecza aby kiedykolwiek rozmawiała zR. S.na temat przedmiotowej sprawy. Szczegóły podawane przezR. S.mogła jej przekazać jedynie osoba, która brała udział przedmiotowych wydarzeniach. Przy czym część z nich faktycznie nie musiała odpowiadać prawdzie. Zwłaszcza, że jak wynika z zeznań pokrzywdzonegoM. P. (1)nie posługiwała się nożem. Nadto oskarżona przyznała, iż część jej wyjaśnień, w których obciążyła siebie co do tego, że posługiwała się nożem była uzgodniona ze współoskarżonymii wynikała z obawy przedD. S. (1). Ponadto w świetle zeznańK. K. (1)nie mogą się ostać wyjaśnienia oskarżonej, w których twierdzi, że nie przeszukiwała odzieży pokrzywdzonego.
Sąd podzielił w części wyjaśnieniaD. S. (1). Bezsporne są okolicznościw jakich oskarżony poznałK. K. (1)(o czym wyżej). Także podnoszone przez oskarżonego okoliczności, że u niego w mieszkaniu pokrzywdzony w towarzystwie pozostałych oskarżonych spożywał alkohol nie budzą wątpliwości i nie były w żaden sposób kwestionowane. Podobnie jak to, że toJ. F. (1)wyszedł z zabranymi kartami bankomatowymi.
Sąd podzielił wyjaśnienia oskarżonego co do tego, żeM. P. (1)nie posługiwała się nożem. Potwierdzają to zeznaniaK. K. (1)oraz wyjaśnienia oskarżonej w zakresie w jakim podzielił je Sąd (o czym wyżej). Wiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że po wyjściuJ. F. (1)żądał od pokrzywdzonego wydania pieniędzy, co potwierdziła w swoich wyjaśnieniachM. P. (1).
Niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego co do tego że pokrzywdzony sam wydał karty bankomatowe, co nie znajduje potwierdzenia w zeznaniach pokrzywdzonego. Brak jest również okoliczności potwierdzających tezy oskarżonego, że karty teJ. F. (1)oddał pokrzywdzonemu. Zwłaszcza, że jak wynika z zeznańP. K.iR. C.były one schowane pod PCV w mieszkaniuD. S. (1). Nie mogły tym samym przypadkowo wypaść pokrzywdzonemu co sugeruje w swoich wyjaśnieniach oskarżony.
Zarówno w świetle zeznań pokrzywdzonego jak i wyjaśnieńM.P.w zakresie w jakim podzielił je Sąd oraz wyjaśnieńJ. F. (1)nie mogą się ostać te wyjaśnienia oskarżonego w których twierdzi, żeJ. F. (1)nie groził w żaden sposób pokrzywdzonemu, gdy ten opuszczał jego mieszkanie.
Także niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, że pokrzywdzony zapomniał zabrać siatki. Podkreślić należy, że rzeczy te były schowane w szafce w mieszkaniuD. S.więc pokrzywdzony nie mógł zapomnieć jej zabrać. Nie mógł zabrać bowiem rzeczy, które zostały przed nim schowane.
W świetle zeznańK. K. (1)i wyjaśnieńM.P.w zakresie w jakim podzielił je Sąd nie mogą się ostać wyjaśnienia oskarżonego w których twierdzi, że nie posługiwał nożem.
Również nie mogą się ostać wyjaśnienia oskarżonego do faktu, że noża używał do robienia kanapek. Brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących, że w trakcie spożywania alkoholu było przygotowywane jedzenie.
Sąd nie podzielił także tych wyjaśnień oskarżonego, w których twierdzi, że brał udział w zaborze kart bankomatowych pokrzywdzonemu. Przeczą temu jednoznacznie zeznaniaK. K. (1)z których wynika, że czynności opisanych w pkt I aktu oskarżenia dokonała tylko i wyłącznie jedna osoba tj.J. F. (1).
Sąd podzielił w części wyjaśnieniaJ. F. (1). Nie budzą wątpliwości jego wyjaśnienia w zakresie w jakim przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III. Okoliczności te znajdują potwierdzenie zarówno w zeznaniach pokrzywdzonego jaki wyjaśnieniachM.P.. Dlatego też nie mogą się ostać wyjaśnienia oskarżonego,w których nie przyznawał się do popełnienia w/w czynu i twierdził, że nie groził w żaden sposób pokrzywdzonemu.
Nie budzą wątpliwości wyjaśnienia oskarżonego co do okoliczności w jakich poznał pokrzywdzonego. Okoliczności te nie były kwestionowane przez żadną ze stron (o czym wyżej).
W świetle zeznańK. K. (1)wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego co tego żeD. S. (1)nie przeszukiwał odzieży pokrzywdzonego i nie dokonał zaboru kart.
Wiarygodne są także wyjaśnienia oskarżonego, że poszedł wypłacić pieniądzez bankomatu.
Nie mogą się ostać wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że pokrzywdzony chciał im oddać zawartość reklamówki po to, by ze sprzedaży tych rzeczy kupić alkohol. Brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów potwierdzających powyższą tezę.
Również niewiarygodne są wyjaśnieniaJ. F. (1)z których wynika, żeK. K. (1)dobrowolnie oddał mu karty bankomatowe. Przeczą temu zeznania pokrzywdzonego z których jednoznacznie wynika, żeJ. F. (1)zabrał mu m.in. karty bankomatowe po wcześniejszym kierowaniu gróźb. Tym samym nie mogą się ostać wyjaśnienia oskarżonego, w których twierdzi, że nie żądano od pokrzywdzonego wydania pieniędzy. Przeczą temu zeznania pokrzywdzonego z których jednoznacznie wynika, żeJ. F. (1)kierował takie żądania pod jego adresem.
Nie można podzielić wyjaśnień oskarżonego co do tego, że po tym jak wrócił do mieszkaniaD. S. (1)to oddał karty bankomatowe pokrzywdzonemu. Brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających tę tezę. Zwłaszcza, że jak wynika z zeznańP. K.iR. C.były one schowane pod PCV w mieszkaniuD. S. (1). Nie mogą się ostać również wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że gdy jak wrócił do mieszkania to stanął w obronie pokrzywdzonego. Okoliczności te nie znajdują potwierdzenia w zeznaniach pokrzywdzonego w zakresie w jakim podzielił je Sąd.
Niewykluczone, że po tym jak wrócił do mieszkaniaK. K. (1)mógł mieć widoczne ślady zakrwawienia. Jest to o tyle prawdopodobne, że został skaleczony nożem przezD. S. (1).
Ponadto nie można wykluczyć, że w trakcie spożywania alkoholu doszło do sprzeczki pomiędzyD. S. (1)aK. K. (1), lecz nie udało się ustalić jakie były jej przyczyny ponieważ za każdym razem oskarżony podawał inne jej powody.
Sąd podzielił w części zeznaniaK. K. (1)(k.21-21v, k.23-24, 469v-471, k.528v-533, k.882v-883v, k.1663-1665). Bezspornym jest, iż pokrzywdzony w dniu 12 kwietnia 2012 roku spożywał alkohol w mieszkaniuD. S. (1), razemz właścicielem orazM.P.iJ. F. (1). Okoliczność ta nie była kwestionowana zarówno przez oskarżonych jak i przez pokrzywdzonego.
Bezsporne są również zeznania świadka odnośnie sprawstwaJ. F. (1)w zakresie czynu zarzucanego mu pkt III. Okoliczności te znajdują potwierdzeniew wyjaśnieniachJ. F. (1)iM.P.w zakresie w jakim Sąd podzielił wyjaśnienia w/w oskarżonych (o czym wyżej). Wersję tę prezentuje konsekwentnie w swoich zeznaniach z jednym wyjątkiem, kiedy to pomyliłJ. F. (1)zD. S. (1)(k.531v) co w świetle jego wcześniejszych zeznań nie może się ostać. Zwłaszcza, że podczas ostatniego przesłuchania sprostował tę pomyłkę (k.1664)
Oceniając zeznania świadka odnoszące się do przebiegu czynu zarzucanego oskarżonym w pkt I sąd podzielił je w części w jakiej wskazują one na sprawstwo tylkoi wyłącznieJ. F. (1). Już w pierwszych zeznaniach składanych w dniu 14 kwietnia 2012r. a więc zaledwie dwa dni po przedmiotowych zdarzeniach pokrzywdzony jednoznacznie wskazał, iż zaboru kart bankomatowych:V.(...) BankorazV.Grupa (...)oraz etuiz dokumentami i pieniędzmi w kwocie 110 dokonałJ. F. (1). Ponadto z kieszeni spodni zabrał mu 8 złotych.J. F. (1)kierował pod jego adresem wulgarne groźby i przeszukał jego kieszenie.J. F. (1)określił jako(...). Wersję tę powtórzył w trakcie czynności okazania mu zawartości reklamówki (k.23-24), gdzie także jednoznacznie wskazał naJ. F. (1)jako na sprawcę czynu opisanego w pkt I. W tych depozycjach ani razu nie wskazał naM.P.iD. S. (1)(określonego jako(...)), którzy mieli brać udział w jakikolwiek sposób w zaborze w/w rzeczy. Tę wersję wydarzeń co do sprawstwa tylko i wyłącznieJ. F. (1)powtórzył w trakcie pierwszego przesłuchania (k.469v-471) i ostatniego przesłuchania przed Sądem (k.1664)
Zmiany w zeznaniach świadka, które modyfikowały przebieg zdarzenia opisanegow pkt I i wskazujące na udział w nimM.P.iD. S. (1)nie mogą się ostać. Zwrócić należy uwagę, iż modyfikacje te pojawiły się w zeznaniach świadka dopiero w trakcie pierwszego procesu. W momencie składania zeznań upłynął już znaczny czas od przedmiotowych wydarzeń, który to upływ czasu miał niewątpliwie wpływ na treść depozycji świadka. Nie można dać wiary zapewnieniom świadka, że wtedy tj. w momencie składania zeznań w toku przewodu sądowego pamięta lepiej przebieg wydarzeń niż w wtedy, gdy zeznawał bezpośrednio po zdarzeniu (w postępowaniu przygotowawczym). Takie zapewnienia brzmią nielogicznie zwłaszcza, że z zasad doświadczenia życiowego jednoznacznie wynika,iż lepiej pamięta się dane zdarzenie zaraz bezpośrednio po tym jako ono nastąpiło niż kilka miesięcy czy lat później, kiedy to większość szczegółów ulega zatarciu.
Odnośnie relacji świadka co do przebiegu zdarzenia zarzucanego w pkt II bezspornym jest, iż miało ono miejsce po tym jakJ. F. (1)wyszedł z kartami bankomatowym zabranymi pokrzywdzonego z mieszkaniaD. S. (1). Dlatego też podzielić należy jego zeznania w których wskazuje na to, że czynu tego dopuścili sięM. P. (1)iD. S. (1). Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniachM.P.iD. S. (1)w zakresie w jakim podzielił je Sąd (o czym wyżej).
W znacznej mierze najbardziej dokładny opis tego zdarzenia został przedstawionyw pierwszych zeznaniach pokrzywdzonego. Należy przy tym zaznaczyć, iż nie całe pierwsze zeznania świadka co do tego zdarzenia należy uznać za wiarygodne. Sąd podzielił te zeznania, które wskazują naM.P.jako na osobę, która przeszukała mu ubranie, gdy ten leżał na wersalce i że to ona zabrała mu reklamówkę. Potwierdziła to oskarżona w swoich wyjaśnieniach w zakresie w jakim podzielił je Sąd.
Wiarygodne są również zeznania świadka co do tego, że toD. S. (1)w trakcie tego zdarzenia posługiwał się nożem, wykręcał mu ręce i rzucił go na wersalkę. Potwierdza to w swoich wyjaśnieniachM. P. (1)w zakresie w jakim podzielił je Sąd, że toD. S. (1)posługiwał się nożem.
Przy czym należy podzielić te depozycje z postępowania sądowego świadka,że posługiwanie się nożem przezD. S. (1)miało postać „machania” a nie przystawienia go do jego szyi. Potwierdza toM. P. (1), która twierdzi w podzielonych przez Sąd wyjaśnieniach, że nie widziała aby nóż był przystawiany do ciała pokrzywdzonego.
Wtedy to też musiał zostać skaleczony w dłoń. W przeciwnym razie, gdyby nóż był przystawiony do szyi nie mógłby się skaleczyć w dłoń, gdyż jego możliwości obronne zostałyby w znaczny sposób ograniczone. Zwłaszcza, że w takiej sytuacji pokrzywdzony nie mógłby się ruszyć bez spowodowania obrażeń w tym miejscu, a jak wynika z akt sprawy nie stwierdzono żadnych obrażeń u pokrzywdzonego w okolicach szyi. Wbrew jednak twierdzeniom pokrzywdzonego z jego pierwszych zeznań to nie oboje oskarżeni przygnietli go wersalce powodując opisane w opinii k.240 obrażenia. Zrobił to jedynieD. S. (1)co jednoznacznie stwierdził w swoich ostatnich zeznaniach (k.1662v). Ponadto należy mieć na uwadze, że to właśnie wtedy nastąpiło przeszukanie jego odzieży i zabór siatki. Oznacza to, iż oskarżonaM. P. (1)nie mogła jednocześnie przygniatać oskarżonego i zabrać mu siatki. Zwłaszcza, że jak oskarżona stwierdziła w swoich wyjaśnieniach w zakresie w jakim podzielił Sąd, było to w momencie kiedyD. S.przytrzymywał pokrzywdzonego (k.184-185). Dlatego nie można podzielić zeznań świadka w zakresie w który twierdzi, iż był też przytrzymywany przez oskarżoną.
Za wiarygodną uznać także należy wycenę zawartości reklamówki na kwotę co najmniej 52 zł, dokonaną przez świadkaK. K. (1)na rozprawie w dniu 15 maja 2013 r. (k. 882v.-883 v.). Zeznania te są najbardziej szczegółowe. W związku z tym inne zeznania pokrzywdzonego składane w toku przewodu sądowego w zakresie w jakim podaje inne wartości należy uznać za niewiarygodne.
Wiarygodne są też zeznania świadka co do faktu, że został uderzony w twarz przezD. S. (1)już po dokonaniu zaboru rzeczy przezM.P., co potwierdziła oskarżona w swoich wyjaśnieniach w zakresie w jakim podzielił je Sąd. W związku z tym nie można podzielić tych zeznań świadka w których twierdzi, że nastąpiło to jeszcze przed zabraniem mu siatki.
Sąd miał na uwadze, iż pokrzywdzony w swoich zeznaniach stwierdził, że był przeszukiwany przez wszystkich oskarżonych. W tej części zeznania świadka nie mogą się ostać bowiem brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów wskazujących na to, iż taki fakt miał miejsce.
Nie można też podzielić zeznań świadka co do tego, żeD. S. (1)iM. P. (1)pilnowali go gdyJ. F. (1)przeszukiwał mu kieszenie spodni i zabierał karty bankomatowe. Brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających tę tezę. Bezspornym jest, iżM. P. (1)iD. S. (1)byli wtedy w mieszkaniu ale w trakcie gdyJ. F. (1)podejmował w/w opisane czynności nie wykazywali jakiejkolwiek aktywności,a jedynie obserwowali zdarzenie. Niewykluczone, że świadek powyższe stwierdzenie odniósł do sytuacji, gdyJ. F. (1)wyszedł z zabranymi kartami bankomatowymi i wtedy miał polecić pozostałym oskarżonym , aby pilnowali pokrzywdzonego.
Oceniając zeznania pokrzywdzonego Sąd miał na uwadze ustną opinię biegłejB. B., która była obecna w trakcie przesłuchania świadka (k.1665-1665v). Biegła jednoznacznie stwierdziła, iż pokrzywdzony w trakcie przesłuchania był prawidłowo zorientowany i odpowiadał logicznie na zadane pytania.
Wiarygodne w całości są zeznania funkcjonariuszy PolicjiP. K.(k.9-10,k.467-468, k.1551-1551v) iR. C.(k.12-13,k.468-469, k.1552-1552v) którzy wykonywali czynności w mieszkaniuD. S. (1)po otrzymaniu zgłoszeniao popełnieniu przestępstwa. W trakcie podjętych czynności podczas przeszukania mieszkania ujawnili tam dwie karty bankomatowe (schowane pod PCV) na nazwiskoK. K. (1), wydruki z bankomatu. Resztę rzeczy należących do pokrzywdzonego oddała imM. P. (1)oświadczając, że są to rzeczy zabraneK. K. (1).
Zeznania w/w świadków są logiczne konsekwentne i wzajemnie się uzupełniają wobec czego Sąd nie miał podstaw aby odmówić im wiary. Znajdują one również potwierdzeniew zeznaniachK. K.w zakresie w jakim podzielił je Sąd ( o czym wyżej)
Sąd podzielił w całości zeznaniaR. S.(k.1054-1056v, k.1592-1593). Bezspornym jest, iż świadek była osadzona w tym samym okresie coM. P. (1)i ta przedstawiła jej jedną z wielu wersji wydarzeń. WprawdzieM. P. (1)kategorycznie zaprzecza, aby kiedykolwiek rozmawiała na temat przedmiotowego zdarzenia ze świadkiem, to należy mieć na uwadze, iż świadek podaje szczegóły znane jedynie uczestnikom tego zdarzenia.
Sąd podzielił w całości zeznaniaE. B.(k.1291-1292,k.1667), z której relacji wynika, żeD. S. (1)podczas pobytu w Areszcie Śledczym podał, że jest chory na schizofrenię, mimo iż w rzeczywistości tej choroby u niego nie rozpoznano. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w opinii k.1251-1256.
Zeznania świadków:K. W.(k.1056v-1057,k.1667),M. H.(k.1057,k.1667),I. C.(k.1292,k.1667),M. K.(k.1293,k.1667),A. R.(k.1293v,k.1667),K. K. (4)(k.1326,k.1667),J. K.(k.1592), nie wnoszą nic istotnego do meritum sprawy.
Za wiarygodne Sąd uznał dokumenty : Protokół przeszukania mieszkaniaD. S. (1)(k.5-7), Wyroki orzeczone wobecD. S. (1)(k.16-19), Protokół okazania przedmiotów zabezpieczonych podczas przeszukania mieszkaniaD. S. (1)(k.23-24), Wyroki orzeczone wobecD. S.(k.89-92), Opiniao tymczasowo aresztowanymJ. F.(k. 94-95), Opinia o tymczasowo aresztowanejM. P.(k. 96-97), Opinia biegłego terapeuty dot.D. S.(k. 112-128), Opinia biegłego terapeuty dot.M. P.(k.130-146), Wydruki z bankomatu (k. 156), Opinia psychiatryczna dot.D. S.(k. 202-213), Opinia biegłego psychologa dot.D. S.(k. 214-215), Opinia sądowo-psychiatryczna dot.M. P.(k. 216-217), opinia psychologiczna dot.M. P.(k.218-220), Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej(k. 240), Kserokopia dokumentacji lekarskiej z(...)dot.K. K. (1)(k. 589-601) Zaświadczenie lekarskie dot.K. K.(k.766-767, 773-774), Opinia sądowo – psychiatryczna dot.K. K. (1)(k. 803-811), Zaświadczenie lekarskie dot.K. K.(k. 812, 817), Kserokopia opinii sądowo – psychiatrycznej dot.D. S.w sprawie 4 Ds. 3408/11( k. 880-881), Zaświadczenie z AŚL.dot.J. F.(k. 931), Pismo do oskarżonegoD. S.z AŚ wL.(k.1017), Kserokopia dokumentacji medycznej oskarżonego ,D. S.z AŚ wL.(k. 1115, 1262- 1286), Opinia sądowo psychologiczna dot.D. S.(k.1243-1250), Opinia sądowo psychiatryczna dot.D. S.(k.1251-1256), Kserokopia książeczki zdrowia osadzonegoD. S.(k.1262-1286), Odpis wyroku Sądu Rejonowego w Lublinie dot.D. S.sygn. akt IX K 488/08 (k.1597), Pismo zeSzpitala (...)wL.dot.K. K.(k.1649)oraz akta spraw:Sądu Rejonowego w Lublinie sygn. akt XVII K 826/08 (1 tom); Sądu Rejonowego w Lubartowie sygn. akt II K 419/01 (2 tomy).
Z opinii sądowo – psychiatrycznej dot.K. K. (1)(k. 803-811) wynika, żeK. K. (1)jest osobą uzależnioną od alkoholu. W czasie przedmiotowego zdarzenia był w stanie upojenia alkoholowego. Niemniej nawet w stanie upojenia alkoholowego związek z rzeczywistością jest zachowany, stąd dostrzeżone wydarzenia mogą być relacjonowane w znacznym stopniu wiarygodnie, choć nie precyzyjnie. Biegła podkreśliła, że wyniki badania testowego i ocena kliniczna wskazują na obniżenieu niego zdolności spostrzegania.
Powyższe wnioski podtrzymała w ustnej opiniach biegłaB. B., która była obecna podczas przesłuchania pokrzywdzonego (k.1665-1665v).
Z opinii psychiatrycznej dot.D. S.( k. 202-213) wynika, ze oskarżonyw czasie zarzucanych mu czynów mógł rozpoznać ich znaczenie i pokierować swoim postępowaniem.
Z opinii psychologicznej dot.D. S.(k. 214-215) wynika, że opiniowany jest osobą uzależnioną od alkoholu. Stwierdzono zaburzenia funkcji mnestycznych, grafomotoroycznych oraz konstrukcyjno-przestrzennych mogą świadczyć o uszkodzeniu centralnego układu nerwowego.
Z opinii sądowo-psychiatrycznej dot.M. P.(k. 216-217v) wynika, że opiniowana nie jest osobą upośledzoną umysłowo ani chorą psychicznie. W czasie popełnienia zarzucanych jej czynów miała w pełni zachowaną zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postepowaniem.
Z opinii sądowo-psychologicznej dot.M. P.(k.218-220) wynika, iż u opiniowanej nie stwierdzono zmian organicznych w centralnym układzie nerwowym.
Z opinii z zakresu medycyny sądowej (k. 240), wynika, iż uK. K. (1)rozpoznano stłuczenie klatki piersiowej, które należy traktować jako wypełniające dyspozycjęart. 157§2 k.k.
W opinii sądowo psychologicznej dot.D. S.(k.1243-1250) biegli stwierdzili, iż badany jest osobą o nieprawidłowej strukturze osobowości o charakterze dyssocjalnym uzależnioną od alkoholu.
Z opinii sądowo-psychiatrycznej dot.D. S.(k.1251-1256) wynika, że stwierdzone u opiniowanego uszkodzenia(...)nie mają istotnego wpływu na poziom codziennego funkcjonowania. Biegły podkreślił, iż opiniowany w trakcie badań usiłował manipulować i starał się przedstawić jako osoba chora psychicznie co zostało całkowicie wykluczone. Także rozpoznanie schizofrenii u niego było nieprawidłowe.
Zdaniem biegłych w czasie zarzucanych mu czynówD. S. (1)miał w pełni zachowaną zdolność do rozumienia ich znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem.
Zebrany w sprawie a omówiony wyżej materiał dowodowy jednoznacznie pozwolił na uznanieJ. F. (1)za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpkt IIIwyczerpującego dyspozycjęart. 245 k.k., a nadto za winnego dokonania czynu zarzucanego mu wpkt Ipolegającego na tym, że: w dniu 12 kwietnia 2012 r. wL., dokonał napadu rabunkowego na osobieK. K. (1)w ten sposób, że po uprzednim użyciu groźby pobicia i przeszukaniu odzieży zabrał w celu przywłaszczenia na szkodęK. K. (1), pieniądze w kwocie 8 zł, etui w którym znajdowało się 110 zł, dokumentyi karty bankomatowe:V.(...) BankorazV.Grupa (...), przy czym zarzuconego mu przestępstwa dopuścił się w przeciągu 1 roku 6 miesięcy i 18 dni od odbycia kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubartowie z dnia 28.08.2001 roku wydanym w sprawie o sygnaturze IX K 419/01 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 k.k.tj. czynu wyczerpującego dyspozycję zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 276 k.k.w zw. zart. 278 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk.
Niewątpliwie w przypadku czynu przypisanego oskarżonemu w pkt IJ. F. (1)wyczerpał dyspozycjęart. 280§1 k.k.dokonał bowiem zaboru w/w rzeczy używając wobec pokrzywdzonego groźby użycia przemocy poprzez wulgarne grożenie pobiciem. Mając na uwadze zeznaniaK. K. (1)należało przyjąć, iż przedmiotem zaboru były także pieniądze w kwocie 8 złotych, któreJ. F. (1)zabrał pokrzywdzonemu w trakcie przeszukania kieszeni jego spodni. Nadto należało uzupełnić opis czynu w pkt I o dokładne określenie kart bankomatowych, które zostały zabrane pokrzywdzonemu tj. Visa(...) BankorazV.Grupa (...)co znajduje potwierdzenie w protokole okazania rzeczy k.23-24.
Także kwota 110 złotych znajduje potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego. Miał on bowiem przy sobie 130 złotych, następnie zaś dał oskarżonym 20 złotych na kupno alkoholu. Pozostało więc 110 złotych, które następnie zabrałJ. F. (1).J. F. (1)wszedł w ten sposób w posiadanie w/w rzeczy co jednoznacznie wskazuje, iż to zachowanie wyczerpuje znamiona pojęcia „zabór” na gruncieart. 280§1 k.k.W związku z tym, że przedmiotem zaboru były karty bankomatowe czyn przypisany w pkt I należało zakwalifikować zart. 278§5 k.k.Karty te następnie zostały schowane pod wykładziną PCV (zeznaniaR. C.). Dlatego czyn wpkt Inależało więc również zakwalifikować zart. 276 k.k.Nie ulega wątpliwości, iż czynu tegoJ. F. (1)dopuścił się działając w ramach recydywy opisanej wart. 64§1 k.k.Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubartowie z dnia 28 sierpnia 2001 r. wydanym w sprawieo sygn. akt IX K 419/01 został skazany za przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.koraz.art. 279 § 1 kkna karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, której odbywanie zakończył w dniu 25 września 2010 r. OskarżonyJ. F. (1)popełnił czyn przypisany mu w pkt. I w dniu 12 kwietnia 2012 r., a więc przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne. Przy czym czynu tego dopuścił się w okresie roku 6 miesięcy i 18 dni od odbycia w/w kary.
W związku z tym, iż czyn ten wyczerpał znamiona dwóch lub więcej przepisów zasadna była kumulatywna kwalifikacja zart. 11§2 k.k.
Czynu tegoJ. F. (1)dopuścił się działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim, działał bowiem w celu uzyskania korzyści majątkowej, którą to korzyść osiągnął w postaci zabranych pokrzywdzonemu pieniędzy.
Bezspornym jest, iżJ. F. (1)dopuścił się czynu zarzucanego mu w pkt III (o czym wyżej)
Jego zachowanie polegające na kierowaniu pod adresemK. K. (1)gróźb pozbawienia życia w przypadku gdyby zawiadomił Policję o przedmiotowych wydarzeniach niewątpliwie wyczerpuje znamiona dyspozycjiart. 245 k.k.Przepisart. 245 k.k.chroni bowiem nie tylko świadków w ujęciu formalnym, ale i materialnym, mających informacje o zdarzeniu będącym przedmiotem oceny w danym postępowaniu i którzy mogą być dopiero wezwani w charakterze świadka w celu złożenia zeznań. Z racji tego, iżK. K. (1)był uczestnikiem przedmiotowych zdarzeń należy stwierdzić, iż był świadkiem w rozumieniuart. 245 k.k.
Czynu tegoJ. F. (1)dopuścił działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim, bowiem jego działanie było ukierunkowane na wywarcie wpływu na świadka, aby ten nie zgłosił zawiadomienia o przestępstwie.
Nadto w oparciu o wyżej omówiony materiał dowodowy Sąd uznałM.P.iD. S. (1)za winnych dokonania czynu zarzucanego im w pkt II polegającego na tym, że: w dniu 12 kwietnia 2012 r. wL., działając wspólnie i w porozumieniudokonali rozboju na osobieK. K. (1)w ten sposób, że po uprzednim użyciu przemocy polegającej na wykręcaniu rąk oraz przygnieceniu go na wersalce przezD. S. (1), machaniu nożem przez w/w doprowadzili pokrzywdzonego do stanu bezbronności, przy czymD. S. (1)swoim zachowaniem spowodował u pokrzywdzonego stłuczenie klatki piersiowej, skaleczenie ręki stanowiące naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, a następnie zabrali na jego szkodę reklamówkę z zawartością wody toaletowej, dwóch koszulek, zegarka o łącznej wartości 52 zł, przy czymD. S. (1)zarzuconego mu przestępstwa dopuścił się po upływie 10 miesięcy i 19 dni od odbycia kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 11.02.2009 roku wydanym w sprawieo sygnaturze IX K 488/08 za umyślne przestępstwo podobne zart. 158 § 1 k.k., tj. czynu wyczerpującego w stosunku doM.P.dyspozycjęart. 280 § 2 k.k.zaśw stosunku doD. S. (1)czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k
Nie ulega wątpliwości, iż oboje oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona dyspozycjiart. 280§2 k.k.
D. S. (1)posługiwał się nożem. Posługiwanie to miało formę „machania nożem” co niewątpliwie wyczerpuje znamiona terminu posługiwania w rozumieniuart. 280§2 k.k.Nadto wykręcał on ręce pokrzywdzonemu i przygniótł go na wersalce co było stosowaniem przemocy. Wykorzystując te działaniaD. S. (1)M. P. (1)dokonała zaboru reklamówki z zawartością m.in. wody toaletowej, dwóch koszulek, zegarkao łącznej wartości 52 zł. Wartość tych rzeczy została ustalona podstawie zeznań pokrzywdzonego (k.883 omyłkowo nieuwzględnione przez Sąd zabrane również kawai słonik).
Zachowanie w/w oskarżonych świadczy o tym, iż działali oni wspólnie i w porozumieniu. Było to porozumienie konkludentne. Działania ich wzajemnie się uzupełniały.M. P. (1)w żaden sposób nie protestowała przeciwko posługiwaniu się nożem przezD. S. (1).D. S. (1)nie sprzeciwiał się działaniomM.P.polegającym na zaborze reklamówki.
Nadto mając na uwadze opinie k.240, a także zachowanieD. S. (1)polegające na przygnieceniu na wersalce pokrzywdzonego i spowodowane w ten sposób obrażenia klatki piersiowej pokrzywdzonego oraz skaleczenie ręki powstałe w wyniku „machania” nożem” nie ulega wątpliwości, iż jego zachowanie należało zakwalifikować także zart. 157§2 k.k.Bezspornym jest, iż pomiędzy jego działaniem a w/w skutkami istnieje związek przyczynowy.
D. S. (1)w/w czynu dopuścił się działając w ramach recydywy opisanej wart. 64§1 k.k.Oskarżony wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 11 lutego 2009r. wydanym w sprawie o sygn. IX K 488/08 został skazany za przestępstwo zart. 158 § 1 kk, na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której odbywanie zakończył w dniu 24 maja 2011 r.D. S. (1)dopuścił się przypisanego mu czynu w dniu 12 kwietnia 2012 r., a więc w okresie 10 miesięcy i 19 dni od odbycia w/w kary pozbawienia wolności.
W związku z tym, iżD. S. (1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona dwóch lub więcej przepisów zasadna była kumulatywna kwalifikacja zart. 11§2 k.k.
Sąd miał na uwadze, to, iżD. S. (1)po dokonaniu rozboju przypisanego mu w pkt II uderzył kilka razy otwartą dłonią w twarzK. K. (1). Jednak w tej sytuacji nie można było przypisać mu czynu zart. 158§1 k.k.bowiem nie naraził on pokrzywdzonego na wystąpienie skutków opisanych w cyt. wyż artykule. Zwłaszcza, że cyt. opinia z k.240 nie wymienia żadnych obrażeń twarzyK. K. (1).
Przystępując do wymiary kary oskarżonym Sąd miał na uwadze rodzaj naruszonego dobra, sposób i okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru, sposób zachowania się sprawców, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Sąd miał na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ta kara ma osiągnąćw stosunku do sprawcy, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 53 § 1 i 2 k.k.).
Za czyn w pkt I Sąd wymierzyłJ. F. (1)karę 2 lat pozbawienia wolności
Niewątpliwie przestępstwo rozboju jakiego dopuścił sięJ. F. (1)(czyn I) zarównow typie podstawowym jak i kwalifikowanym cechują się znacznym ładunkiem społecznej szkodliwości i należy je piętnować z całą stanowczością. Z racji, iż przed Sądem Okręgowym w Lublinie toczyło się i toczy się wiele postepowań, których przedmiotem są przestępstwa rozboju należy przyjąć, iż są one nagminne. Podkreślić należy, że przestępstwa rozboju zagrażają potencjalnie każdemu obywatelowi.
Jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił dotychczasową karalność oskarżonego (dane o karalności k. 1221-1224). Na niekorzyść oskarżonego przemawia również fakt, iż czynu tego dopuścił się warunkach recydywy opisanej wart. 64§1 k.k.
Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił dobrą opinię środowiskową oskarżonego (kwestionariusz wywiadu środowiskowego k.85-86) oraz przeciętną opinię z Zakładu Karnego (opinia k.94-95).
Mając na uwadze to, iż czynu tego dopuścił się działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 złotych każda. Ustalając wysokość jednej stawki dziennej Sąd miał na uwadze to, iż oskarżony nie posiada majątku, a przed osadzeniem w Zakładzie Karnym utrzymywał się z prac dorywczych.
Za czyn w pkt III Sąd wymierzył oskarżonemuJ. F. (1)karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił dotychczasową karalność oskarżonego(o czym wyżej).
Na korzyść oskarżonego przemawia fakt, iż przyznał się do popełnienia tego czynu. Nadto należało uwzględnić dobrą opinię środowiskową i przeciętną opinię z Zakładu Karnego (o czym wyżej).
W związku z tym, iż zostały spełnione przesłanki do orzeczenia kary łącznej wobecJ. F. (1)Sąd na podstawieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Karę tę Sąd wymierzył stosując zasadę absorpcji, za którą przemawiało to, że oskarżony obu czynów dopuścił się w tym samym miejscu i czasie wobec tego samego pokrzywdzonego.
Wymierzając karę łączną 2 lat pozbawienia wolności Sąd miał na względzie prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej.
Jednocześnie w ocenie Sądu brak jest warunków do skorzystania z instytucji warunkowego zawieszenia kary, bowiem nie jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary, zwłaszcza, że oskarżony czynu wpkt Idopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwazart. 64 k.k.
Sąd na podstawieart. 63 § 1 kkSąd zaliczył oskarżonemuJ. F. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia w sprawie: od dnia 12 kwietnia 2012 r. do 10 października 2013 r.,
Za czyn w pkt II Sąd wymierzyłM.P.na podstawieart. 280§2 k.k.w zw.zart. 60§2 pkt 1 i§6 pkt 2 k.k.karę 2 lat pozbawienia wolności.
Niewątpliwie czyn jakiego dopuściła sięM. P. (1)mający postać rozboju kwalifikowanego charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości (o czym wyżej). Sąd oczywiście miał na uwadze rolęM.P.w trakcie przedmiotowego zdarzenia, a także to, iż to nie ona posługiwała się nożem.
Jako okoliczności łagodzące Sąd miał na uwadze to, iż oskarżona przyznała się do popełnienia tego czynu. Na korzyśćM.P.przemawia jej dotychczasowa niekaralność (dane o karalności k. k. 1220) oraz stosunkowo młody wiek. Ponadto Sąd miał na uwadze pozytywną opinię środowiskową (kwestionariusz wywiadu środowiskowego k.83-84) oraz bardzo dobra opinię z Aresztu Śledczego (opinia k.96-97).
Na korzyść oskarżonej przemawia także jej postawa w toku obu procesów kiedy to przepraszała pokrzywdzonego i wyrażała chęć naprawienia szkody (k.532) , a przeprosiny tew trakcie drugiego procesu zostały przyjęte przez pokrzywdzonego, który wybaczył oskarżonej (k.1664v).
Mając to na uwadze Sąd zdecydował się na zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Zdaniem Sądu podkreślić należy, iż długotrwały pobyt w warunkach izolacji penitencjarnej może wpłynąć negatywnie na resocjalizację oskarżonej, która jako osoba młoda przebywając w środowisku przestępców niekiedy recydywistów może być poddana a tym samym podatna na ich negatywny wpływ. Długotrwałe przebywanie w takim środowiskuz całą pewnością nie będzie miało wychowawczego oddziaływania na osobę oskarżonej, która będzie także poddana oddziaływaniu różnych subkultur więziennych.
Mając na uwadze to, iż czynu tego oskarżona dopuściła działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd wymierzył jej karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Ustalając wysokość jednej stawki dziennej Sąd miał na uwadze to, iż oskarżona nie posiada majątku, przed osadzaniem utrzymywała się z prac dorywczych.
Na podstawieart. 63§1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonej na poczet orzeczonej wobec niej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 12 kwietnia 2012 roku do 15 maja 2013 roku.
NatomiastD. S. (1)Sąd za czyn w pkt II wymierzył karę 3 lat pozbawienia wolności. Podkreślić należy, że rozboje zarówno w typie podstawowym jaki kwalifikowanym cechują się znacznym ładunkiem społecznej szkodliwości i należy je piętnować z całą stanowczością. Z racji, iż przed Sądem Okręgowym w Lublinie toczyło sięi toczy się wiele postepowań, których przedmiotem są przestępstwa rozboju należy przyjąć,iż są one nagminne. Podkreślić należy, że przestępstwa rozboju zagrażają potencjalnie każdemu obywatelowi. Rozboje zwłaszcza kwalifikowane zwykle niosą ze sobą uszkodzenia ciała pokrzywdzonych, a także znaczne straty mienia. Należy mieć na uwadze, iż to działaniaD. S. (1)spowodowały obrażeniaK. K. (1)(o czym wyżej).ToD. S. (1)był osobą bardziej agresywną odM.P.i to on posługiwał się nożem.
Na niekorzyść oskarżonego przemawia także jego dotychczasowa karalność (daneo karalności k.1225-1227)oraz to, że czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy opisanej wart. 64§1 k.k.
Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił przeciętną opinię środowiskową (kwestionariusz wywiadu środowiskowego k.79-80) oraz przeciętną opinię z Zakładu Karnego (opinia k.87-88)
W związku z tym, iż oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 120 stawek dziennych po 10 złotych każda. Ustalając wysokość jednej stawki Sąd miał na uwadze, to, iż oskarżony nie posiada majątku i utrzymywał się jedynie z prac dorywczych.
Z uwagi na powyższe Sąd przyjął, iż orzeczone wobec oskarżonych kary są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości, jak również w należytym stopniu uwzględniają cele kary, zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak również wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na osoby oskarżonych.
Mając na uwadze podzielone przez Sąd zeznania pokrzywdzonego dotyczące przebiegu zdarzenia opisanego w pkt I aktu oskarżenia Sąd uniewinniłM.P.iD. S. (1)od jego dokonania. Pokrzywdzony już pierwszych zeznaniach konsekwentnie twierdził, iż tylko i wyłącznieJ. F. (1)podejmował działania zmierzające do zaboru pieniędzy, kart bankomatowych i etui z dokumentami. W tych depozycjach ani razu nie wskazał naM.P.iD. S. (1), którzy mieli brać udział w jakikolwiek sposób w zaborze w/w rzeczy. Tę wersje wydarzeń co do sprawstwa tylko i wyłącznieJ. F. (1)powtórzył w trakcie pierwszego (k.469v-471) i ostatniego przesłuchania przed Sądem (k.1664). Pokrzywdzony wprawdzie modyfikował tę relację w trakcie pierwszego procesui wskazywał na udziałM. P.iD. S.to należy pamiętać, że w momencie składania tych zeznań upłynął już znaczny czas od przedmiotowych wydarzeń, który to upływ czasu miał niewątpliwie wpływ na treść depozycji świadka. Nie można podzielić późniejszych zapewnień świadka, że w momencie składania zeznań pamięta lepiej przebieg wydarzeń niż w wtedy, gdy zeznawał bezpośrednio po zdarzeniu. Takie zapewnienia brzmią nielogicznie zwłaszcza, że z zasad doświadczenia życiowego jednoznacznie wynika, iż lepiej pamięta się zdarzenie zaraz bezpośrednio po tym jako ono nastąpiło niż kilka miesięcy czy lat później, kiedy to większość szczegółów zaciera się.
Ponadto należy podkreślić, iż brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów, które świadczyły by o innej wersji wydarzeń. Wprawdzie oskarżeni w swoich wyjaśnieniach wzajemnie się obciążali o udział w zdarzeniu opisanym w pkt I to jednak ich wyjaśnień w tym zakresie Sąd nie podzielił (o czym wyżej). Zwłaszcza, że wyjaśnienia te w świetle podzielonych przez Sąd zeznań pokrzywdzonego brzmią nielogicznie i zmierzały do umniejszenia odpowiedzialnościJ. F. (1)za popełnione przestępstwo.
Dlatego też Sąd uniewinniłM.P.iD. S. (1)od dokonania czynu zarzucanego im w pkt I i w tym zakresie koszty postepowania na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Rozstrzygnięcie o kosztach obrony z urzędu uzasadniaart. 618 § 1 pkt 11 kpkoraz§ 14 ust. 2 pkt 5 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. 02163 1348). Przy czym Sąd miał na uwadze to, iż adw.K. K. (5)został ustanowiony obrońcą z urzędu już po wpłynięciu aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w Lublinie.
Ponadto Sąd zwolnił na podstawieart. 624 k.p.k.oskarżonych od opłat, a wydatki postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa . Sąd miał na uwadze, iż w/w oskarżeni nie posiadają majątku i utrzymywali się z prac dorywczych.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.