Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1595/14
Data wyroku: 2015-04-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Stupnicki
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: 178a § 4 kk

Sygn. akt II K 1595/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 kwietnia 2015r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Grzegorz Stupnicki
Protokolant: Joanna Szajkowska
Asesor Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Tomasz Czułowski
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015r.
s p r a w y :A. S.
synaT.iT.z d.H.
ur. (...)wJ.

oskarżonego o to, że:
w dniu 26 sierpnia 2014 roku wP., województwa(...), prowadził po drodze publicznej motorower marki(...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,34 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czyn czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o sygn. akt VIIK 579/09 z dnia 19 sierpnia 2009 roku za czyn zart. 178a § 1 k.k.na mocy którego wymierzono karę jednego roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 30 września 2009 roku do dnia 09 kwietnia 2010 roku

tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoA. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. czynu zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to za podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoA. S.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat;

III
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoA. S.od kosztów sądowych w części ponad kwotę 300 złotych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierza mu opłaty.

Sygn. akt II K 1595/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. S.mieszka wP.przyul. (...). Był on uprzednio trzykrotnie karany sądownie za czyny zart. 178 § 1 k.k.(w tym jednokrotnie także za czyn zart. 244 k.k.). Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19 sierpnia 2009 roku w sprawie o sygn. akt VIIK 579/09A. S.został skazany czyn zart. 178a § 1 k.k.za który wymierzono mu karę jednego roku pozbawienia wolności. Karę tąA. S.odbył w okresie od dnia 30 września 2009 roku do dnia 9 kwietnia 2010 roku.
( dowód:
odpisy wyroku k. 9,10,11;
dane o karalności k.7)
W dniu 26 sierpnia 2014 roku około godziny 11. 00A. S.spożył alkohol w postaci piwa o pojemności 0,5 litra oraz wódki o pojemności 0,1 litra. Następnie tego samego dnia około godziny 17.00A. S.jechał drogą publiczną motorowerem marki(...)onr rej. (...)– od miejsca swojego zamieszkania przyul. (...)wP.zamierzając przejechać odległość około 1,5 km.A. S.znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,34 mg /dm3alkoholu w wydychanym powietrzu. Po przejechaniu około 700 metrów został on zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol Policji.
( dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoA. S.k. 16-18,22,23,27,51;
protokół badania trzeźwości k. 3)
A. S.nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. W czasie zarzucanego mu czynu nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania jego znaczenia bądź pokierowania swoim postępowaniem.
(dowód:
opinia sądowo psychiatryczna dotyczącaA. S.k. 41-42)
Zarówno toku postępowania przygotowawczego jak i na rozprawie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż pił alkohol zanim zaczął kierować skuterem – około 6 godzin wcześniej, dodając, iż była to jedna butelka piwa o pojemności 0,5 litra oraz 100 gramów wódki. Zapewnił, iż był przekonany, że jadąc skuterem nie jest już w stanie nietrzeźwości.
Sąd, zważył co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonego w których przyznał się, że w dniu 26 sierpnia 2014 roku kierował motorowerem po drodze publicznej po wcześniejszym spożyciu alkoholu jadąc drogą publiczną wP.były wiarygodne. Były one bowiem rzeczowe i konsekwentne. Nadto wyjaśnienia oskarżonego znajdowały potwierdzenie w protokole z badania stanu trzeźwości, z którego wynikało, iż oskarżony po jego ujęciu przez Policję znajdował się w stanie nietrzeźwości mając 0,34 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu. Podkreślić przy tym należy, iż oskarżony nie miał żadnego powodu by wskazywać na obciążającego go okoliczności, gdyby nie wystąpiły one w rzeczywistości. Sąd nie znalazł także podstaw do podważania wyjaśnień oskarżonego co do ilości i rodzaju spożytego przez niego alkoholu oraz drogi jaką pokonał (oraz chciał pokonać) kierując motorowerem.
Niewiarygodne były jednakże wyjaśnienia oskarżonego w których zapewnił, że był przekonany, że jadąc motorowerem nie znajduje się już pod wpływem alkoholu. Oskarżony sam podał bowiem, iż spożył znaczne ilości alkoholu (tj. zarówno piwo o pojemności 0,5 litra jak i wódkę o pojemności 0,1 litra), na kilka (około 6) godzin, zanim zaczął kierować pojazdem. Wiedział zatem, że nie jest to ilość symboliczna, która mogła by ulec metabolizmowi w tak krótkim czasie. Tym samym wyjaśnienia oskarżonego, iż był przekonany, że nie znajduje się w stanie nietrzeźwości (pomimo, iż obiektywnie znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,34 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu) były niewiarygodne.
Jako prawdziwe Sąd uznał wnioski opinii biegłych psychiatrów dotyczącej stanu zdrowia oskarżonego. Opinia ta została wydana przez lekarzy mających wiadomości specjalne w dziedzinie psychiatrii po bezpośrednim badaniuA. S.a jej wnioski były kategoryczne i rzetelnie uzasadnione.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności dowody z dokumentów przeprowadzone w sprawie. Zostały one bowiem sporządzone przez powołane do tego podmioty, w granicach ich kompetencji.
A. S.swoim zachowaniem z dnia 26 sierpnia 2014 roku polegającym na tym, że prowadził wP.po drodze publicznej motorower marki(...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,34 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czyn czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19 sierpnia 2009 roku w sprawie o sygn. akt VIIK 579/09 za czyn zart. 178a § 1 k.k.którym wymierzono karę roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 30 września 2009 roku do dnia 9 kwietnia 2010 roku wyczerpał znamiona czynu zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd ustalił, iż oskarżony w dniu 26 sierpnia 2014 roku kierował motorowerem po drodze publicznej – m.in. jadąculicą (...)wP.. Prowadził więc pojazd mechaniczny (jakim bez wątpienia był skuter marki(...)) uczestnicząc w ruchu lądowym. Znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości (w rozumieniuart. 115 § 16 pkt 2 k.k.) gdyż ten stan wynosił 0,34 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu. Oznacza to, iż swoim działaniem oskarżony wyczerpał znamiona czynu zart. 178a § 1 k.k.
A. S.czynu tego dopuścił się w będąc wcześniej prawomocnie skazanym za taki sam czyn wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19 sierpnia 2009 roku w sprawie o sygn. akt VIIK 579/09. Z tych też względów zachowanieA. S.należało zatem zakwalifikować zart. 178a § 4 k.k.Nadto przypisanego mu czynu zart. 178a § 4 k.k.dopuścił się w dniu 26 sierpnia 2014 roku tj. niespełna 4 lata od odbycia kary roku pozbawienia wolności wymierzonej mu za czyn zart. 178a § 1 k.k.(a zatem w przeciągu 5 lat od jej odbycia). Czyn zart.178a § 4 k.k.jest przestępstwem umyślnym podobnym, w rozumieniuart. 115 § 3 k.k., do umyślnego przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.za które uprzednioA. S.był skazany. Przestępstwa te są bowiem tego samego rodzaju. Okoliczności te przesądzają, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu zart. 178a § 4 k.k.w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k.Tym samym oskarżony swoim zachowaniem z dnia 26 sierpnia 2014 roku wyczerpał znamiona czynu zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Oskarżony jest osobą działającą w normalnej sytuacji motywacyjnej. W czasie czynu nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym możliwości rozpoznania jego znaczenia bądź pokierowania swoim postępowaniem. Można mu zatem przypisać winę. Nadto przypisanego mu czynu dopuścił się z winy umyślnej. Wiedział bowiem, iż kierowanie pojazdem mechanicznym po drodze publicznej jest zabronione (gdyż uprzednio był karany sądownie za takie zachowania). Pomimo tego, wiedząc, iż uprzednio wypił alkohol, kierował motorowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości.
Przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości zarzuconego oskarżonemu czynu Sąd wziął pod uwagę okoliczności jego popełnienia. Wprawdzie oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości, który nieznacznie przekraczał granicę stanu nietrzeźwości określoną wkodeksie karnym(art. 115 § 16 pkt 2 k.k.) oraz kierował niewielkim pojazdem mechanicznym – tj. motorowerem, jednakże jechał drogą publiczną w godzinach popołudniowych (tj. około godziny 17.00), kiedy to natężenie ruchu, z uwagi na powroty kierowców z pracy do miejsca zamieszkania, jest duże. Nie bez znaczenia był również fakt, iż oskarżony zamierzał jechać, co sam przyznał, przez dość długi odcinek drogi – około 1,5 km. Tym samym Sąd ocenił, iż stopień społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu był znaczny, chociaż nie wysoki.
Jako szczególną okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się oskarżonego do dokonania zarzucanego mu czynu. Jako szczególną okoliczność obciążającą Sąd uznał jego uprzednią karalność.
W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.kara 7 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do jego winy oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Kara ta powinna spełniać swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej – wpływając na zmianę jego postawy w przyszłości – gdyż winna mu uzasadnić nieopłacalność takiego postępowania. Zdaniem Sądu, orzeczona wobec niego kara powinna również spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej – kształtując prawidłowe postawy społeczne – gdyż winna wykazać, że popełnienie przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji pociąga za sobą odpowiednio dolegliwą represję karną.
Sąd uznał, że dla osiągnięcia zakładanych celów kary konieczna jest izolacja oskarżanego od społeczeństwa. W ocenie Sądu nie istnieje wobec niego pozytywna prognoza kryminologiczna pozwalająca stosownie doart. 69 § 1 k.k.zawiesić wykonanie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności. Oskarżony był bowiem uprzednio trzykrotnie karany sądownie za przestępstwa podobne, w tym na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Nie istniały zatem wobec niego zwykłe przesłanki uzasadniające warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności a tym bardziej nie istniały wobec niego szczególne przesłanki (o jakich stanowiart. 69 § 4 k.k.) umożliwiające warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności.
Z uwagi na fakt, iż oskarżony w czasie popełnienia przestępstwa znajdował się w stanie nietrzeźwości, Sąd zobligowany był, na podstawie przepisuart. 42 § 2 k.k., orzec wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W ocenie Sądu dwuletni okres tegoż zakazu jest współmierny do społecznej szkodliwości jego czynu w tym spowodowanemu przez niego zagrożeniu dla bezpieczeństwa w ruchu.
Zasadą w procesie karnym jest ponoszenie przez oskarżanego kosztów procesu a wyjątkiem od zasady zwolnienie od tego obowiązku. Oskarżony posiada zdolności zarobkowe – uzyskując z prac dorywczych dochód w wysokości 4800 złotych jednakże ze względu na fakt, iż jest to zatrudnienie dorywcze a także mając na względzie jego sytuację rodzinną(bowiem jego cała najbliższa rodzina jest na jego wyłącznym utrzymaniu) Sąd uznał, iż zachodzą wobec niego przesłanki określone wart. 624 k.p.k.przemawiające za zwolnieniem go części od ponoszenia przedmiotowych kosztów w kwocie ponad 300 złotych a także by nie wymierzać mu opłaty (art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych).