Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VI Nsm 516/14
Data wyroku: 2015-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Władza Rodzicielska
Podstawa prawna: art. 111 par. 1 kro

UZASADNIENIE
Dnia 12 maja 2014 roku(data wpływu)wnioskodawczyniM. R. (1)wniosła o pozbawienie władzy rodzicielskiej uczestnikaB. C.nad małoletnią córką uczestnikówP. C.,urodzoną dnia (...)wW.. W uzasadnieniu wniosku podała, że jej były mąż nie interesuje się losem córki, był czas, że nie płacił na nią alimentów. Od czasu rozwoduM. R. (1)iB. C., który miał miejsce w 2009 roku, ojciec nie widział córki.(wniosek, k. 1-4)
Dnia 22 grudnia 2014 roku wpłynęła odpowiedź uczestnika na wniosek, w której wniósł on o oddalenie wniosku i wskazał, że interesuje się losem córki, ale matka dziecka utrudnia mu z nią kontakty. Zaznaczył, że przestał realizować kontakty, ponieważ zmienił mu się grafik zajęć w szkole policealnej w której się uczył, a wnioskodawczyni nie chciała zgodzić się na zmianę dni, w które ojciec mógłby spotkać się z dzieckiem.(odpowiedź na wniosek, k. 50-52). Przesłuchiwany na ostatniej rozprawie uczestnik stwierdził, że nie chce być pozbawiony władzy rodzicielskiej, ponieważ sam uważa, że jest dobrym człowiekiem i może wnieść dużo do życia dziecka jeżeli miałby taką możliwość i szanse.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 6 sierpnia 2005 roku, przed kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego wS., za numerem aktu(...),M. C.(obecnieM. R. (1)) zawarła związek małżeński zB. C..(dowód: odpis skrócony aktu małżeństwa, k. 11; wyrok Sądu Okręgowego z dnia 2 listopada 2009 roku, sygn. akt VII C 468/09, k. 9-9v.)
M. R. (1)iB. C.posiadają jedną córkę :P. C.,urodzoną dnia (...)wW.obecnie mającą lat 9, 5 mieszkającą z matką.
Wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 roku w sprawie syg. akt VII C 468 /09 Sąd Okręgowy w Warszawie rozwiązał przez rozwód związek małżeński stron , bez orzekania o winie. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletniąP. C., Sąd Okręgowy powierzył obojgu rodzicom i ustalił, że miejscem zamieszkania dziecka będzie każdorazowe miejsce zamieszkania jego matki. Nadto kosztami utrzymania dziecka obciążył obydwoje rodziców. UdziałB. C.w tych kosztach ustalony został na kwotę 600 zł miesięcznie. Sąd Okręgowy ustalił także, żeB. C.będzie kontaktował się z córką, w co drugi weekend od soboty od godziny 11.00 do niedzieli do godziny 19.00, poczynając od weekendu 14-15 listopada 2009 roku, poza miejscem zamieszkania dziecka i pod nieobecność matki.
(dowód: wyrok Sądu Okręgowego z dnia 2 listopada 2009 roku, sygn. akt VII C 468/09, k. 9-9v.)
Od orzeczenia rozwodu, w okresie ponad pięciu latB. C.spotkał się z córką jedynie dwa razy, raz zabrał ją do siebie. W żaden sposób nie uczestniczył w jej życiu, nigdy nie był u niej ani w przedszkolu ani w szkole. Dzwonił do córki w grudniu 2011 roku, potem zaś przed Świętami Bożego Narodzenia w 2014 roku pytając o możliwość przekazania prezentu urodzinowego i świątecznego. Jednak małoletnia powiedziała, że prezentów od niego nie chce, że ona ma już swoją rodzinę i nie chce się z nim spotykać. W rozmowie z byłą żoną uczestnik skwitował, że nie będzie więc wchodził w jej życie rodzinne z butami, a dlaP.nie będzie ojcem, ale może jakimś wujkiem. Na dzień dziecka w 2015 roku ograniczył się do wysyłania smsa. Nie starał się skutecznie realizować kontaktów, które miał ustalone w wyroku rozwodowym. Nie zabierał córki na wakacje, nie organizował jej zajęć ani rozrywek. Matka dziecka nie utrudniała ojcu kontaktu z córką, nawet starała się aby po rozwodzie ojciec te kontakty utrzymywał, gdyż dziecko za nim tęskniło.B. C.wiedział, gdzie mieszkała jego była żona z ich córką, i miał do niej numer telefonu. Na prośbę byłej żony o pomoc finansową w opłatach za prywatne przedszkole odmówił i oświadczył, że jako samotna matka bez problemu załatwi przedszkole państwowe. Obecnie małoletniaP. C.nie dopytuje już bliskich o biologicznego ojca. Rolę ojca wobec niej pełni obecny mąż matki, z którym małoletnia jest związana.
(zeznaniaZ. K., k. 32-33; zeznaniaM.K., k. 33-34; wywiad środowiskowy, k. 46; zeznaniaS. K., k. 90-91; zeznaniaP. P. (2), k. 108; zeznaniaK. K. (2), k. 108; zeznaniaM. R. (1), k. 108-109; zeznaniaB. C., k. 109-110).
Dnia 25 czerwca 2010 roku, 15 czerwca 2011 roku, 22 i 29 czerwca 2011 roku oraz 5 lipca 2011, 18 marca 2012 roku, 13 września 2012 roku, 17 października 2012, 10 stycznia 2013 rokuB. C.wysłał doM. R. (1)krótkie wiadomości e-mail z zapytaniem o córkę, wyrażał teoretyczną chęć spotkania z dzieckiem.(korespondencja e-mail, k. 86-88).JednakM. R. (1)poinformowała go w grudniu 2011 roku, aby nie wysyłał do niej więcej maili, ponieważ nie używa już tego adresu email. Mimo to mając numer telefonu do byłej żony uczestnik nie nawiązał z nią skutecznej komunikacji wysyłając jedynie zapytanie na stary adres internetowy, których ona już nie odbierała.
Na przełomie lat 2009 i 2010 przez okres 5-6 miesięcy przestały wpływać alimenty odB. C.. Wobec powyższegoM. R. (1)skierowała sprawę do komornika.( zeznaniaM. R. (1), k. 108-109; zeznaniaS. K., k. 90-91). Dnia 8 marca 2011 roku Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym wP.-prowadzący kancelarię komorniczą wP., zawiadomiłB. C.o zajęciu jego rachunku bankowego wobec wszczęcia postępowania egzekucyjnego o sygn. akt KMP 11/11, celem wyegzekwowania alimentów na rzeczP. C., gdzie zaległość wynosiła 8.825 zł plus 741 złotych odsetki( zawiadomienie, k. 5-7). Dnia 27 marca 2011 rokuB. C.spłacił do rąk matki małoletniej, zaległą kwotę alimentów w wysokości 3.200 zł wraz z odsetkami ustawowymi w kwocie 263, zł tytułem zaległych alimentów na córkęP. C.. ZdaniemM. R. (1)pieniądze te pochodziły od jego rodziców, nie od niego.
Od 2011 roku alimenty są płacone regularnie(dowód: zeznaniaM. R. (1), k. 108-109; pokwitowanie, k. 8)
W 2012 rokuB. C.przyszedł do miejsca zamieszkaniaM. R. (1)i córki. Nie widział wówczas dziecka. Ponieważ w domu byłej żony odbywała się rodzinna uroczystość postanowił przełożyć planowana rozmowę. Przejeżdżając jakiś czas później, zorientował się, żeM. R. (1)zamieniła miejsce zamieszkania.B. C.miał numer telefonu do matki małoletniej.(dowód: zeznaniaB. C., k. 109-110; zeznaniaP. P. (2), k. 108)
Dnia 1 grudnia 2014 rokuB. C.przeprowadził się od rodziców wL.do wynajętego mieszkania , o czym nie poinformował córki ani matki małoletniej(dowód: wywiad środowiskowy, k. 46)
B. C.ma wykształcenie średnie, ukończyłPolicealne Studium (...)uzyskując tytuł technika plastyka. Studiuje zaocznie, pracuje jako grafik komputerowy, zarabiając około 3.000 zł miesięcznie.P. C.jest jego jedynym dzieckiem. Uczestnik mieszka obecnie wraz z partnerkąP. P. (2), z którą pozostaje w nieformalnym związku.( wywiad środowiskowy, k. 46: zeznaniaP. P. (2), k. 108)Brak kontaktu z dzieckiem uzasadnia utrudnianiem go przezM. R. (1). Nie występował do sądu o zmianę kontaktów ani o ich egzekucję, gdyż jak twierdzi jest to „metoda inwazyjna” , której nie chciał stosować.
M. R. (1)jest obecnie w związku małżeńskim zA. R., który zawarła w lipcu 2010 roku. Ze związku tego posiada dwie małoletnie córki:G.iA..M. R. (1)wraz z mężem prowadzi działalność gospodarczą – usługi remontowo-budowlane, z czego otrzymują miesięczny dochód około 10.000 zł. Rozpoczęła zaoczne studia na wydziale prawa, jest na pierwszym roku. Z wykształcenia jest technikiem technologii żywienia.sprawozdanie z wywiadu środowiskowego, środowiskowego. 63-64; zeznaniaM. R. (1), k. 108-109).W 2013 roku zmieniła miejsce zamieszkania, nie informowała o tym byłego męża, bo nie miała z nim kontaktu. Później chciała wyrobić córce paszport, do czego była potrzebna zgoda ojca małoletniej , ale nie wiedziała że nie zamieszkuje on już u swoich rodziców, i jaki jest jego aktualny telefon, który został zmieniony.
P. C.ma 9 lat, jest uczennicą klasy IIISzkoły Podstawowej nr (...)przyul. (...), nie ma problemów w nauce, nie powtarza klasy. Mieszka z matkąM. R. (1), jej obecnym mężemA. R.oraz przyrodnimi siostrami -G.iA.w jednym domu. Ma osobny pokój. Stan porządku i czystości mieszkanie nie budzi zastrzeżeń.(sprawozdanie z wywiadu środowiskowego, środowiskowego. 63-64; zeznaniaM. R. (1), k. 108-109)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania wnioskodawczyniM. R. (1)(k. 120-126), uczestnikaB. C.(k. 126-130) oraz w oparciu o treść pism i dokumentów dołączonych do akt. Sąd dal wiarę zeznaniomZ. K.(k. 32-33),M.K.(k.33-34) orazS. K.(k. 90-91) w zakresie w jakim były one spójne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Sąd nie uznał natomiast za wiarygodne zeznań matki uczestnikaE. C.przesłuchiwanej w charakterze świadka (k. 91-93) z uwagi na zauważalne tendencyjne nastawienie świadka do stron. Świadek niewiele wiedział z okoliczności faktycznych, wiedza świadka pochodziła głównie z przekazu od synaB. C.i od razu zauważalne było ocenne i nie obiektywne nastawienie świadka do sprawy. Już w pierwszym zdaniu świadek wyraził swój subiektywny pogląd, że „po listopadzie 2009 r. kontakty mojego syna z moją wnuczką są nagminnie utrudniane przesz mamęP., która nie życzy sobie tych kontaktów. Mimo wielokrotnych prób kontakty te nie dochodzą do skutku.”Pogląd ten nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, bowiem nie było ani wielokrotnych ani rzeczywistych prób utrzymania kontaktów przez ojca z córką. Świadek w obronie syna wyraża jedynie stwierdzenie, że kontakty te są mu utrudniane, podczas gdy uczestnik tych kontaktów sam nie realizował z powodów sobie tylko wiadomych. Świadek nie był też w stanie stwierdzić, czego sobie życzy lub nie życzy matka dziecka, bowiem nie miał w ogóle z nią kontaktów, a jedynie wyraził swoje przypuszczenie lub podejrzenia, że matka sobie tych kontaktów nie życzy. Nadto na temat „życzenia sobie” jako przejawu aktywności intelektualnej może wypowiadać się zgodnie z prawdą tylko dana osoba sama o sobie, która sama zna swoje myśli, zaś wypowiadanie się co do czyjegoś ”życzeniu” jest tylko domyślnym przypisywaniem komuś intencji, nie zaś faktem i wobec tego nie może być brane pod uwagę. To również ma wpływ na uznanie zeznań świadkaE. C.za pozbawione wiarygodności.
Sąd nie uznał także za wiarygodne zeznań obecnej partnerki uczestnikaP. P. (2)przesłuchiwanej w charakterze świadka na ostatniej rozprawie również ze względu na ocenne nastawienie świadka wyrażone w jednym z pierwszych zdań „obserwowałam, jak ewaluowała ta cała sytuacja utrudniania kontaktówB.z dzieckiem”. Świadek ten jedynie 5 lat temu będąc już w związku z uczestnikiem , w 2009 lub 2010 roku mając wtedy 18 lat była w samochodzie, w którym uczestnik jechał w celu spotkania się z córką. Inną wiedzą przedstawioną przez świadka świadek ten miał od uczestnika, a więc od osoby będącej w konflikcie z byłą żoną, stad wiedza świadka nie jest obiektywna lecz jako pochodząca od strony pozbawiona jest wiarygodności.
Sąd nie uznał także za wiarygodne zeznań świadkaK. K. (2)ponieważ zeznawał nieskładnie i chaotycznie, w tym o okolicznościach mających miejsce przed rozwodem stron lub nie istotnych dla sprawy. Świadek nie pamiętał czy i kiedy widział ostatnioB. C.z córką, oraz czy wiedza świadka pochodzi od uczestnika, czy zF.czy z innych źródeł. Świadek był nastawiony negatywnie doM. R. (1)i negatywnie komentował jej ciąże, co w ogóle nie było przedmiotem sprawy. Świadek wypowiadał swoje oceny ntB. C.że był dobrym ojcem interesującym się pasjami dziecka, ale był to pogląd nie poparty żadnym faktem.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
WniosekM. R. (2)należało uwzględnić zmieniając w ten sposób ustalenia zawarte w pkt II wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 023.11.2009 r. roku w sprawie o rozwód syg. akt VII C 468/09 w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej poprzez pozbawienie ojca tej władzy.
Artykuł 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczegostanowi, iż dziecko do pełnoletniości pozostaje pod władzą rodzicielską, która to władza z mocyart. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczegoprzysługuje obojgu rodzicom. Każdy z rodziców jest uprawniony i zobowiązany do wykonywania władzy rodzicielskiej, jeżeli nie została mu ona odebrana, ani ograniczona.
Zgodnie zart. 95§ 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczegowładza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.
Poprzez dobro dziecka należy rozumieć zapewnienie dziecku wszystkich tych wartości, które są konieczne do jego prawidłowego rozwoju fizycznego i duchowego, o czym stanowiart. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
(Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień).
Art.111 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczegostanowi, iż jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców.
Regularne kontakty z dzieckiem są jednym z podstawowych obowiązków rodzica. Zgodnie zart.113 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczegoniezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Długotrwały brak spotkań z dzieckiem nieuchronnie prowadzi do zaniku więzi emocjonalnych, rodzic staje się osobą obcą i nieznaną dziecku. Zatem jakiekolwiek zaniedbania w zakresie realizacji omawianego obowiązku są wyrazem zaniedbywania obowiązków rodzicielskich. Również to zaniedbywanie może być uznane za rażące, jeśli rodzic zapomniał o dziecku i przez wiele lat nie utrzymywał z nim kontaktu. Dziecko nie jest zdolne z racji wieku ponosić odpowiedzialności za kontakty z rodzicem. Odpowiedzialność tę w całości ponosi więc rodzic, który zaprzestał kontaktów.B. C.w tej sprawie przyjął taką linię obrony, aby tę odpowiedzialność przerzucić na matkę dziecka zarzucając jej, że utrudnia mu kontakty z córką, jednak tezy tej nie udowodnił. Wręcz przeciwnie przesłuchiwani świadkowie potwierdzili, że nie utrzymywał on kontaktów z córką od 2009 lub 2010 roku. Dla dziecka, które po rozwodzie miało 5 lat, a teraz ma 9 okres 4 -5 lat to połowa życia, bardzo długi czas w którym dziecko buduje swój świat psychiczny w oparciu o rodzinę, to jest osoby bliskie i kochające, które je wspierają. Do osób tych nie należał niestetyB. C., bowiem nie spotykał się zP., nie rozmawiał z nią, nie odwiedzał jej ani w domu, ani w szkole ani w przedszkolu, nic o niej nie wiedział ponieważ – zdaniem Sądu – zajęty był swoim życiem : swoją szkołą, pracą, nową młodą partnerką. Dziecko z poprzedniego związku na tym etapie życia nie było mu do szczęścia potrzebne. Epizodycznie wysyłał raz, dwa razy na rok, jakieś zapytania o córkę, tak jak to robi się w stosunku do dawnych znajomych np. zN.(...)czyF., nie dbając nawet o to czy wiadomość ta została odebrana czy nie. Ale jeśli dziecko znalazło się w kręgu „dawnych znajomych” to znaczy, że przestało być ważne, że przestało być cenne i kochane i najważniejsze. Gdy się kogoś kocha to się o niego dba. Jeśli zaś się nie dba o bliskiego człowieka, to staje się on obcy i zaniedbany.P.została przez ojca zaniedbana. W sferze emocjonalnej, finansowej, wychowawczej i każdej innej. Zdaniem Sądu było to zaniedbanie rażące bo trwające kilka lat, przez które to lata dziecko ojca zapomniało i przywiązało swe uczucia do obecnego męża matki. Rażące jest porzucenie dziecka, zapomnienie o nim, o jego potrzebach, o jego życiu o jego uczuciach, o jego sercu. Takie postępowanie rodzica wobec dziecka sprawie dziecku ból, a potem powoduje że dziecko odrzuca takiego ojca, nie chce od niego prezentów ani kontaktów z nim. Nie chce udawania i fałszu, że ktoś kto odzywa się raz na rok jest ojcem. MałoletniaP.też najpierw cierpiała zapomniana przez ojca, któremu nie chciało się jej odwiedzić „ bo miał nowy grafik w szkole”, potem go odrzuciła, bo go już nie potrzebowała. Uczestnik sam doszedł do wniosku, że teraz może być zaledwie „jakimś wujkiem” . Uczestnik twierdzi, że jest dobrym człowiekiem, co z racji godności człowieka zapewne jest prawdą, ale nie można stwierdzić, że był dobrym ojcem. Wręcz przeciwnie, nie był dobrym ojcem, nie był ojcem odpowiedzialnym i kochającym, rażąco naruszał swoje obowiązki poprzez wieloletnie zaniedbanie córki.
Zachodzą wiec w ocenie Sądu Rejonowego przesłanki do pozbawienia go władzy rodzicielskiej nad córką zart. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Natomiast pomimo tego uczestnikowi pozostaje nadal prawo do osobistych kontaktów z córką, i jeśli jak twierdzi jest dobrym człowiekiem i córka mogłaby skorzystać na kontaktach z nim formalnie nie ma przeszkód, aby nawiązał i utrzymywał kontakt zP..
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.
Z uwagi na wynik postępowania nie procesowego Sąd na podstawieart. 520 Kodeksu postępowania cywilnegoobciążył kosztami tego postępowaniaB. C..