Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 265/14
Data wyroku: 2015-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Sienkiel
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art.284§2 kk
Teza: skazanie za przywłaszczenie powierzonego mienia

Sygn. akt V K 265/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2015r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Sienkiel
Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej
w obecności Prokuratora Macieja Prokopa
po rozpoznaniu w dniach 4 lutego 2015r., 23 marca 2015r.
na rozprawie
sprawyL. O. (1)
urodzonej (...)wA.
córkiP.iH.z d.B.
oskarżonej o to, że: w okresie od 13 sierpnia 2014 roku do 25 sierpnia 2014 roku w m.K.gm.W., będąc zatrudniona jako barmanka tawerny wOśrodku (...)dokonała przywłaszczenia powierzonych jej pieniędzy pochodzących z utargu baru w kwocie nie mniejszej niż 3000 zł a nie większej niż 5000 złotych działając tym samym na szkodęOśrodka (...)reprezentowanego przezM. L. (1),

tj. o czyn zart. 284 § 2 kk

1
OskarżonąL. O. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z tym, że przyjmuje, iż działała w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru na szkodę(...) Spółki z o.o.z siedzibą wZ.oraz, że dokonała przywłaszczenia powierzonych jej pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 2.000 zł, jednocześnie kwalifikując czyn zart. 284§2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 284§2 kkskazuje ją na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 2 (dwa) lat.

3
Na podstawieart. 46§1 kkorzeka wobec oskarżonej środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę pokrzywdzonemu(...) Spółce z o.o.z siedzibą wZ.kwoty 1.000 (jeden tysiąc) złotych.

Zwalnia oskarżoną od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych.
Sygn. akt V K 265/14

UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
L. O. (1)(dalej:L. O. (1)) jest mieszkankąW.. Na początku sierpnia 2014r. przyjechała do miejscowościK.gminaW., gdzie została zatrudniona w charakterze barmanki wOśrodku (...), należącym dofirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wZ..L. O. (1)zatrudnił jej znajomyM. L. (1), będący menadżerem tego ośrodka na umowę - zlecenie na okres od 4 sierpnia 2014r. do 31 sierpnia 2014r.
W dniu 7 sierpnia 2014r.L. O. (1)pracowała w barze do późnych godzin wieczornych. Następnego dnia rano pracownicy, którzy przyszli na poranną zmianę stwierdzili, że w szufladzie baru brakuje utargu z poprzedniego dnia.L. O. (1)poinformowała ich, że pieniądze w kwocie 2500 złotych zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami zostawiła w szufladzie i nie wie, co mogło się z nimi stać. Poszukiwania pieniędzy nie przyniosły żadnego skutku. O tym zdarzeniu został poinformowanyM. L. (1), który od tego momentu zaczął bacznie przyglądać się pracy nowo zatrudnionej barmanki. Z dokonanych obserwacji wynikało, że utargi na zmianieL. O. (1)były niższe, niż na innych zmianach.M. L. (1)poprosił wówczas kucharkęW.Z., by notowała przez kilka dni, jakie posiłki wydaje z kuchni. Z dokonanych ustaleń wynikało, że na koniec dnia, kiedy pracowałaL. O. (1)suma utargu w kasie była niższa, niż wynikałoby to z ilości wydanych posiłków. Po 20 sierpnia 2014r.M. L. (1)poprosił pracownika recepcjiP. O. (1)o założenie kamery z nagrywarką, która rejestrowałaby pracę barmanki. Z nagrań dokonanych w dniu 24 i 25 sierpnia 2014r. wynikało, żeL. O. (1)nabijała na kasę tylko część transakcji. Nadto oskarżona na koniec dnia dzieliła pieniądze z utargu dziennego i jedynie część pieniędzy chowała do kasetki z paragonem końcowym. Pozostałe pieniądze zabierała ze sobą, wkładając je do swojej saszetki biodrowej. Po przejrzeniu nagrańM. L. (1)w dniu 26 sierpnia 2014r. wezwałL. O. (1)i w obecności świadków:P. O. (1),W.Z.iI. Ś. (1)poinformował ją o swoich ustaleniach.L. O. (1)nie zaprzeczyła, że przywłaszczyła pieniądze z utargów. Stwierdziła nadto, że jest w posiadaniu jedynie kwoty 1000 złotych i taką ilość pieniędzy może oddać, co też uczyniła. Tego samego dniaL. O. (1)została zatrzymana.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o:częściowo wyjaśnienia oskarżonej (k. 43-44, 105-106, k. 225), zeznania świadków:P. O. (2)k. 156v- 157, 1-3,I. Ś. (1)k. 156v, 11,M. L. (1)k. 225v- 226v, 6-7, 12,W.Z.k. 226v, 13-14,M. W.k. 226v-227,A. D.k. 227, 45v oraz dokumenty: protokół przeszukania miejsca zamieszkania oskarżonej k. 15-16, spis i opis rzeczy k. 17, 20, protokół zatrzymania rzeczy k. 18-19, protokół oględzin rzeczy k. 22-24, 64-66, 67-70, 71-72, kserokopie dowodów wpłat k. 25-32, kserokopię zapisków k. 33-37, kserokopię raportu fiskalnego dobowego k. 73-74, kserokopię zapisek kart wydanych dań k. 75-83.
OskarżonaL. O. (1)nie stawiła się na rozprawę, więc odczytano jej wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego. Podała wówczas, że pracę wośrodku (...)rozpoczęła w dniu 4 sierpnia 2014r. Była to praca zmianowa, co drugi dzień.L. O. (1)podała, że w dniu 7 sierpnia 2014r. pracowała do godziny 22, zaś po skończonej zmianie przeliczyła pieniądze, wydrukowała raport kasowy, a następnie wraz z pieniędzmi włożyła je do szuflady w barze, za metalową kasetkę. Następnie wyszła z baru, idąc przez kuchnię. Ostatnią osobą, która tego dnia wyszła z pracy, byłaW. Z. (1). Następnego dnia dowiedziała się, że pieniądze z utargu zniknęły. Szukała tych pieniędzy z innymi pracownikami, ale ich nie znaleziono. Nadto oskarżona przyznała, że po kilku dniach pracy zaczęła podbierać pieniądze z utargu. Robiła to zarówno w ciągu dnia, jak i na zakończenie zmiany. Zdarzało się, że zabierała je również z kasetki znajdującej się w szufladzie baru. Pieniądze chowała w saszetce. Były to kwoty od 50 do 200 złotych.L. O. (1)przyznała również, że zdarzało się jej, iż nie nabijała zakupionych towarów na kasę i nie wydawała klientom paragonów. Jej zdaniem w czasie, kiedy pracowała w ośrodku, przywłaszczyła około 2000 złotych. Podała, że w czasie rozmowy zM. L. (1)w dniu 26 sierpnia 2014r. przyznała się do tego, że przywłaszczyła pieniądze i oddała mu 1000 złotych.(wyjaśnieniaL. O.k. 43-44, 105-106).L. O. (1)stawiła się następnie na rozprawę w dniu 23 marca 2015r. Podtrzymała wówczas swoje wcześniejsze wyjaśnienia, z których wynikało, że dokonała przywłaszczenia ok. 2000 złotych. Zaznaczyła jednocześnie, że w dniu rozmowy wM. L. (1)oddała mu kwotę 1000 złotych, a nadto zatrzymano jej wynagrodzenie w kwocie ok. 1560 złotych. Oskarżona zakwestionowała również wiarygodność zeznań świadkaI. Ś. (1). Stwierdziła, że nie była ona pracownikiem ośrodka, ale jedynie bliską znajomąM. L. (1)i to w porozumieniu z nim „sprawdzała” oskarżoną, gdy ta pracowała w ośrodku.L. O. (1)stwierdziła również, że kwota 8 tys. zł, jaka w świetle zeznań tego świadka miała być przez nią przywłaszczona, mogła również być uzgodniona w rozmowach zM. L. (1).(wyjaśnieniaL. O.k. 225).
Przestępstwo określone wart. 284§2 kkjest przestępstwem indywidualnym, które może popełnić jedynie sprawca mający określone kwalifikacje, a mianowicie osoba, której powierzono cudzą rzecz ruchomą. Przestępstwo określone wart. 284§2 kkma charakter materialny. Do jego znamion należy skutek w postaci utraty przez właściciela (posiadacza) rzeczy ruchomej powierzonej sprawcy. Skutek stanowiący znamię sprzeniewierzenia powstaje w chwili rozporządzenia rzeczą przez sprawcę z wyłączeniem osoby uprawnionej, a więc gdy wola rozporządzenia rzeczą zostaje uzewnętrzniona poprzez zachowanie sprawcy. Skutek polegający na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej powstaje w chwili rozporządzenia tą rzeczą jak własną przez sprawcę, nie zaś dopiero w momencie wystąpienia osoby powierzającej o zwrot powierzonej rzeczy. Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy, z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi (posiadaczowi) lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy. Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana(por. J. Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, s. 456; O. Górniok (w:) System prawa karnego..., s. 413; W. Świda (w:) I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 617).
Niewątpliwie oskarżonaL. O. (1)dopuściła się przywłaszczenia pieniędzy pochodzących z utargów baru wOśrodku (...)w czasie, gdy pracowała tam jako barmanka. Oskarżona temu nie zaprzecza i jednocześnie znajduje to potwierdzenie w zeznaniach świadków (P. O. (2)k. 156v- 157, 1-3,I. Ś. (1)k. 156v, 11,M. L. (1)k. 225v- 226v, 6-7, 12,W.Z.k. 226v, 13-14,M. W.k. 226v-227,A. D.k. 227, 45v)oraz w zgromadzonych w sprawie dokumentach, w szczególności w postaci protokołu oględzin zapisów nagrań z kamery zamontowanej w lokalu(protokół k. 64-66, 67-70). Różnice w relacjach przesłuchanych w sprawie osób dotyczą jedynie kwoty pieniędzy, jaką w sumie mogła przywłaszczyćL. O. (1).
Zdaniem menadżera(...)M. L. (1)L. O. (3)mogła przywłaszczyć ok. 4000 zł., bowiem o taką kwotę odbiegał jej utarg od utargu drugiej zmiany. Świadek ten podał również, że jednego dnia, w którym nagrano zachowanieL. O. (1)nabiła na kasę nie więcej niż połowę transakcji(zeznaniaM. L.k. 226, k. 82- zapiski z dnia 23.08.2014r).Z relacjiM. W.- barmanki pracującej na zmianę zL. O. (1)oraz kucharkiA. D.wynika natomiast, że od czasu kiedy oskarżona została zatrudniona, utargi na jej zmianie były znacznie mniejsze, niż na zmianach innych pracowników. Różnice te ich zdaniem wynosiły ok. 500 lub nawet do 1000 złotych dziennie(zeznaniaM. W.k. 226v-227,A. D.k. 227, 45v). Różnice między utargiem, a wartością wydanych posiłków dostrzegła również druga z kucharek –W. Z. (2), która przez menadżeraM. L. (1)została zobowiązana do spisywania ilości wydanych posiłków. Podała ona, że od 13 sierpnia 2014r. spisywała różnice między wartością wydanych z kuchni posiłków, a raportami kasowymi ze zmianyL. O. (1). W dniu 13 sierpnia 2014r. różnica ta wynosiła 185 złotych, w dniu 17 sierpnia 2014r. – 81 złotych, w dniu 21 sierpnia 2014r. – 290 złotych, w dniu 23 sierpnia 2014r. –180 złotych, zaś w dniu 25 sierpnia 2014r. – 255 złotych. Kobieta zaznaczyła jednocześnie, że kwoty te nie obejmowały wartości towaru sprzedawanego w barze w postaci słodyczy, napojów i alkoholu(zeznaniaW.Z.k. 226v, 13-14).RecepcjonistaP. O. (2), który montował kamerę stwierdził natomiast, że po przejrzeniu nagrań widział, żeL. O. (1)nie nabijała wszystkiego na kasie, zapisywał nawet, co nie zostało nabite na paragony, jednak nie potrafił sobie przypomnieć, jakie to były kwoty.(zeznania P.O.k. 156v-157, 1-3).Również świadekI. Ś. (1)potwierdziła, że w jej obecności, kiedy przebywała w barze w charakterze gościa,L. O. (1)nie nabijała jej zamówienia na kasę, podobnie jak i zamówień innych gości. Jej zdaniem oskarżona mogła sobie przywłaszczyć nawet 8000 złotych.(zeznaniaI. Ś.k. 156-157, 11)
Zeznania wymienionych wyżej świadków uznać należy za wiarygodne, albowiem są spójne, logiczne i w większości pochodzą od osób, które nie były skonfliktowane z oskarżoną, szczególnie, że jej czas pracy w barze wK.był krótki i osoby te nie zdążyły nawiązać ze sobą głębszych relacji. InaczejL. O. (1)oceniła natomiast swoje relacje zI. Ś. (1), która poleciła jąM. L. (1), kiedy starała się o pracę w ośrodku. Oskarżona stwierdziła bowiem, żeI. Ś. (1)w chwili, gdy sprawa ujrzała światło dzienne, była wobec niej napastliwa, stwierdziła że jej nie lubi i nigdy nie lubiła oraz zagroziła powiadomieniem o zaistniałej sytuacji ich wspólnych znajomych.(L. O.k. 225). Bez względu jednak na stosunki łączące oskarżoną zI. Ś. (1)nie sposób odmówić wiarygodności relacji tego świadka, skoro sama oskarżona nie zaprzeczyła, że nie nabijała wszystkich zamówień na kasę i jednocześnie zeznaniaI. Ś. (1)pokrywają się w tym zakresie z zeznaniami innych świadków przesłuchanych w sprawie.
Relacje wymienionych wyżej świadków, jakkolwiek w pełni wiarygodne, nie pozwoliły jednak na precyzyjne ustalenie kwoty, jaką przywłaszczyłaL. O. (1). Podawane przez świadków kwoty są bardzo różne i de facto stanowią jedynie przypuszczenia świadków odnośnie strat, jakie w wyniku zachowaniaL. O. (1)poniósł w tym czasieośrodek (...). Brak jest również dokumentacji, która mogłaby zweryfikować te przypuszczenia. Nadto w toku przeszukania pomieszczeń, w których oskarżona mieszkała, gdy była zatrudniona w ośrodku, nie ujawniono żadnych kwot pieniędzy, które mogłyby pochodzić z zarzucanego jej przestępstwa. W tej sytuacji Sąd uznał za zasadne przyjęcie, żeL. O. (1)przywłaszczyła kwotę nie mniejszą niż 2000 złotych, bowiem ona sama przyznała się do przywłaszczenia takiej ilości pieniędzy, ale jednocześnie w świetle zeznań świadków, o których mowa wyżej, można założyć, iż mogła to być wyższa kwota.
Bacząc na to, żeL. O. (1)przestępstwa zart. 284§2 kknie dopuściła się jednorazowo, ale w wyniku zachowań powtarzających się w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uznać należało, że jej zachowanie stanowi czyn ciągły zart. 12 kk.
Przy wymiarze kary 8 miesięcy pozbawienia wolności Sąd wziął pod uwagę społeczną szkodliwość czynu, którego dopuściła się oskarżonaL. O. (1), wynikającą ze sposobu i okoliczności jego popełnienia, a także sam stopień jej zawinienia. Zauważyć należy, żeL. O. (1)zaczęła przywłaszczać pieniądze niedługo po jej zatrudnieniu i czyniła to regularnie, wykorzystując do tego każdą nadarzającą się okazję. Okolicznością przemawiającą na korzyść oskarżonej była jej dotychczasowa niekaralność(dane o karalności k. 178 )
Na zasadzieart. 69 § 1, 2 kk,art. 70 § 2 kkSąd warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat. Zdaniem Sądu zastosowanie tego środka probacyjnego będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów zapobiegawczych i wychowawczych kary i zapobiegnie powrotowi oskarżonej do przestępstwa. Tak orzeczona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonej i społecznej szkodliwości czynów, których się dopuściła.
Funkcję wychowawczą i prewencyjną – oprócz kompensacyjnej- spełni wobec oskarżonej, orzeczony na podstawieart. 46§1 kk, środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) sp. z o.o.kwoty 1.000 złotych. Przyjęto bowiem, żeL. O. (1)przywłaszczyła nie mniej niż 2000 złotych, jednak jak wynika z dokonanych w sprawie ustaleń, kwotę 1000 złotych oskarżona oddała, gdy ujawniono przestępstwo.
Ze względu na trudną sytuację majątkowąL. O. (1), która pracuje w wymiarze ¼ etatu w firmie szkoleniowej, uzyskując wynagrodzenie w wysokości ok. 400 złotych netto, Sąd uznał, że pokrycie kosztów sądowych byłoby dla niej zbyt uciążliwie. Wobec powyższego na zasadzieart. 624 § 1 kpkzwolniono ją w całości od ich zapłaty.