Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 442/15
Data wyroku: 2015-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V .2 Ka 442/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  19 listopada 2015  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant: Ewelina Grobelny
w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r.
sprawy:K. B./B./,

synaJ.iH.,

ur. (...)wZ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 284 § 2 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach
oraz zażalenia obrońcy oskarżonego na rozstrzygnięcie dotyczące zasądzenia kosztów postępowania
z dnia 5 czerwca 2015r. sygn. akt II K 402/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że należną kwotę zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy na rzecz oskarżonegoK. B.ustala w wysokości(...),20 (trzy tysiące dziewięćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy),

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoK. B.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym,

IV
zasądza od oskarżyciela posiłkowego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych i obciąża go opłatą za II instancję w kwocie 60 (sześćdziesiąt) złotych.

Sygn. aktV.2 Ka 442/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Żorach uniewinniłK. B.od popełnienia czynu zart. 284 § 2 kkpolegającego na tym, że w dniu 16 grudnia 2008 r. wŻ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonał przywłaszczenia powierzonych mu pieniędzy przeznaczonych na sprowadzenie i kupno samochodu z terenu Niemiec na łączną kwotę 32.000 złotych na szkodęM. W.. Na podst.art. 632 ust. 2 kpkw zw. zart. 616 § 1 ust. 2 kpkw zw. z§ 14 ust. 2 pkt 1w zw. z § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoK. B.kwotę 576 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy. Na podstawieart. 632 kpkkosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Apelację od tego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoM. W.zaskarżając wyrok w całości zarzucając :
1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku poprzez przyjęcie, żeW. T.nie włączył pieniędzy do majątku firmy oskarżonego za jego wiedzą i zgodą oraz, że oskarżonyK. B.nie miał zamiaru pozbawienia pokrzywdzonego pieniędzy w kwocie 32000zł;
2.obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności naruszenie:
-art.4 kpkiart. 410 kpkpolegające na dokonaniu oceny dowodów w sposób jednostronnie korzystny dla oskarżonego, z pominięciem całokształtu dowodów przemawiających na jego niekorzyść a w szczególności:
-sprzeczności zawartych w wyjaśnieniach oskarżonegoK. B.oraz zeznaniach świadkaW. T.w konfrontacji z zeznaniami oskarżyciela posiłkowegoM. W.i dowodami w postaci dokumentów;
-nieuwzględnienie okoliczności związanych z wcześniejszą karalnością oskarżonego oraz nie odniesienie się do sposobu działania najbliższego pracownika oskarżonego –W.
T.tj. marginalizacji przez sąd istotnej okoliczności polegającej na tym, żeW. T.popełnił prawdopodobnie przestępstwo fałszerstwa, podrobił podpisy na rachunkufirmy (...)oraz dodał adnotację, że zaliczka w kwocie 8 tys. Euro została uiszczona.
W oparciu o w/w zarzuty apelujący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 284 § 2 kki orzeczenie kary zgodnie z wnioskami oskarżyciela posiłkowego przed sądem I instancji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zażalenie na koszty zawarte w wyroku wniósł obrońca oskarżonego zaskarżając ich wysokość zarzucając obrazę przepisów postępowania karnego , a mianowicieart. 632 ust. 2 kpkw zw. zart. 616 §1 kpkw zw. z § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2022r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn.zm.) w zw. z § 16 ww. rozporządzenia w zw. z§ 2 pkt 2ww. rozporządzenia poprzez błędne ustalenia kosztów procesu i nie przyznanie stronie reprezentowanej przez adwokata zwrotu wnioskowanych kosztów za czynności adwokackie. W oparciu o ten zarzut obrońca oskarżonego wnosił o zmianę części zaskarżonego orzeczenia dotyczące kosztów procesu poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoK. B.kwoty 5.560,92 zł wynikającej z podejmowanych czynności wymienionych w znajdującym się w aktach sprawy spisie kosztów za czynności adwokackie z dnia 1 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast zażalenie obrońcy oskarżonego częściowo zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności sąd odwoławczy omówi apelację pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego jako dalej idącą.  Podniesiony w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych byłby zasadny jedynie wówczas, gdyby sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wyciągnął wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki, którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym przy czym dokonanych ustaleń dokonał zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego w swojej apelacji twierdzi, że oskarżony brał aktywny udział w sprowadzaniu samochodu i współpracował zW. T.i to jego zachowanie świadczy o jego zamiarze przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 32.000 złotych. Jednak słusznie sąd I instancji wskazał, że okolicznością tworzącą typ kwalifikowany przestępstwa przywłaszczenia w postaci sprzeniewierzenia jest powierzenie rzeczy sprawcy przez jego właściciela. W realiach niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, żeM. W.kwotę 32.000 złotych przekazałW. T., a nie oskarżonemuK. B.. Nie ma dowodów w sprawie które pozwoliłyby bez żadnych wątpliwości przyjąć, że to właśnie oskarżonemu powierzono przedmiotowe pieniądze i kwota ta została trwale włączona do majątku oskarżonego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem istotą przywłaszczenia jest zamiar nie bezprawnego władania cudzą rzeczą, nie bezprawne nią dysponowanie czy nawet bezprawne zatrzymanie, lecz trwałe włączenie przez sprawcę przedmiotu przestępstwa do własnego majątku. Sąd rejonowy w swoim uzasadnieniu wbrew temu co twierdzi w swojej apelacji pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucając naruszenie przepisów postępowania nie pomijał dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonego. Fakt uprzedniej karalności oskarżonego nie jest dowodem który z góry przesadza o winie oskarżonego. Jeżeli chodzi o opinię biegłego z zakresu autorstwa pisma ręcznego, to z jej treści wynika jednoznacznie, że oskarżony nie sfałszował zapisku narachunku nr (...)z dnia 6 lutego 2009 r. Tym samym zarzuty podniesione w apelacji mają w ocenie sądu okręgowego charakter czysto polemiczny i sprowadzają się do negowania właściwych ocen i ustaleń sądu, przeciwstawiając im własne oceny i wnioski, które w żadnym razie nie mogą podważyć trafności rozstrzygnięcia sądu rejonowego. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Z tych też względów Sąd Okręgowy nie uznał zasadności zarzutów apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, nie podzielił przytoczone na ich poparcie argumentów zaskarżony wyrok w tej części utrzymał w mocy. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk. Jeżeli chodzi o zażalenie obrońcy oskarżonego co do błędnego ustalenia kosztów procesu to częściowo zasługuje ono na uwzględnienie, jedynie co do zwrotu kosztów przejazdu obrońcy oskarżonego na trasieW.–Ż.,Ż.–W.. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa w skład uzasadnionych wydatków oskarżonego z tytułu ustanowionego w sprawie jednego obrońcy (art. 616 § 1 pkt 2 kpk) wchodzą również poniesione przez niego wydatki na pokrycie kosztów dojazdu obrońcy na rozprawy i jako takie w wypadku uniewinnienia oskarżonego, podlegają na jego rzecz od Skarbu Państwavidepost. s. apel. w Rzeszowie z dnia 12.06.2014 r. sygn. II AK 63/14. Należało zatem w tym zakresie zmienić wyrok w pkt 2 i przyznać oskarżonemu koszty dojazdu obrońcy na rozprawy. Natomiast sąd odwoławczy nie podzielił stanowiska obrońcy oskarżonego, że z uwagi na wielowątkowy charakter sprawy należy zasadzić oskarżonemu opłatę w wysokości 150 % stawki minimalnej za zastępstwo adwokackie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem SN ustalając wysokość żądanych kosztów , sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy obrońcy, a także charakter sprawy i wkład pracy zastępcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Oceniając charakter niniejszej sprawy, jeden czyn zarzucany oskarżonemu, ilość akt- dwa tomy oraz nakład pracy obrońcy oskarżonego poniesiony w tym procesie żądanie 150 % stawki minimalnej jest nie zasadne.
.
.