Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 38/15
Data wyroku: 2015-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Lesiewska, Mariola Urbańska-Trzecka, Małgorzata Lessnau-Sieradzka
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 437§1kpk

Sygn. aktIV Ka 38/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Danuta Lesiewska
Sędziowie SO Mariola Urbańska - Trzecka (sprawozdawca)
SO Małgorzata Lessnau-Sieradzka
Protokolant Mateusz Pokora
przy udziale Jerzego Koźmińskiego prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu dnia 18 lutego 2015 r.
sprawyM. G.s.J.iR.ur. (...)wŚ.
oskarżonego zart. 291 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 30 września 2014 roku - sygn. akt IX K 82/14
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 580,00 (pięćset osiemdziesiąt) złotych za II instancję i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 38/15

UZASADNIENIE

M. G.został oskarżony o to, że:

w dniu 29 października 2011 r. wB.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. M.przyjęli odR. S.i następnie pomagali w zbyciu elektronarzędzi w postaci:
1) pilarka spalinowa m-ki(...)model(...), nr fabryczny(...)
2) pilarka spalinowa m-ki(...)model(...), nr fabryczny(...)
3) wyrzynarka f-my(...)model(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)
4) frezarka f-my(...)model(...)(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)
5) wkrętarka f-my(...)model(...)(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)
6) szlifierka(...), nr przedmiotu(...), nr oznakowania(...)
7) strug f-my(...), model(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)
8) kołkownica f-my “F.”, model(...)– system domino, nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)
9) maszyna(...)(...)(...), nr fabryczny779100, nr oznakowania(...)
o łącznej wartości 83.550 zł, pochodzących z przestępstwa, tj. kradzieży jaka miała miejsce w okresie od 16.09.2012 r. do 19.09.2011 r. na terenieposesji nr (...)przyul. (...)w miejscowościN.
tj. o czyn zart. 291§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy z dnia 30 września 2014 roku sygn. akt IX K 82/14

I
Uznał oskarżonegoM. G.za winnego tego, że w dniu 29 października 2011 r. wB.przyul. (...), nabył odR. S.elektronarzędzia w postaci:

1
pilarki spalinowej m-ki(...)model(...), nr fabryczny(...)o wartości 1.885 zł

2
pilarki spalinowej m-ki(...)model(...), nr fabryczny(...)o wartości 968,50 zł

3
wyrzynarki f-my(...)model(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)wraz z osprzętem o wartości 1,286,57 zł

4
frezarki f-my(...)model(...)(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)o wartości 1.672,48 zł

5
wkrętarki f-my(...)model(...)(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)o wartości 1.997,59 zł

6
szlifierki(...), nr przedmiotu(...), nr oznakowania(...)wraz z osprzętem o wartości 1.706,80 zł

7
strugu f-my(...), model(...), nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)o wartości 1.742,07 zł

8
frezarki do połączeń (kołkownica) f-my “F.”, model(...)– system domino, nr fabryczny(...), nr oznakowania(...)o wartości 2.872,30 zł

9
młotka (młotowiertarki)(...)(...)(...), nr fabryczny779100, nr oznakowania(...)wraz z osprzętem o wartości 1.015,38 zł

10
pilarki mieczowej SP 200(...)wraz z osprzętem o wartości 2.609,87 zł

11
pilarki tarczowej(...)(...)(...)wraz z osprzętem o wartości 1.717,40 zł

12
piły taśmowej małej (ręczna pilarka taśmowa(...)(...)) o wartości 7.530,12 zł

13
frezarki śrubowej (frezarka siodowa(...)(...)) o wartości 10.052,79 zł

14
piły mieczowej(...)(pilarka łańcuchowa(...)(...)) o wartości 8.799,91 zł

15
wiertarki(...)(...)o wartości 1.371,95 zł

16
zestawu do metaluH. (...)o wartości 189,78 zł

17
piły tarczowej, talerza szlif, ścisku, zabezpieczenia(...)o wartości 312,74 zł

18
łącznika(...)o wartości 91 zł

19
piły standard 190x26x30(...)o wartości 90,68 zł

o łącznej wartości 47.913 zł, pochodzących z przestępstwa kradzieży z włamaniem dokonanej przezW. K.w okresie od 16.09.2011 r. do 19.09.2011 r. na terenieposesji nr (...)przyul. (...)w miejscowościN., tj. za winnego występku zart. 291§1 k.k.i za to na podstawieart. 291§1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności

II
Na podstawieart. 69§1 k.k.iart. 70§1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. G.kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby

III
Na podstawieart. 33§2 k.k.wymierzył oskarżonemuM. G.karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny przyjmując jedną stawkę w wysokości 10 zł (dziesięciu złotych)

IV
Na podstawieart. 46§1 k.k.zobowiązał oskarżonegoM. G.do naprawienia w części wyrządzonej szkody poprzez zapłatę solidarnie zR. S.iW. K.kwoty 43.368,22 zł (czterdzieści trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt osiem złotych 22/100)

Powołanym wyrokiem sąd uniewinnił oskarżonegoP. M.od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego stał się prawomocny.
Wyrok zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości na jego korzyść.
Wyrokowi na mocyart. 438 pkt 2 kpkzarzucił obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 kpkpolegająca na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że część wyjaśnień i zeznańR. S.zasługuje na przymiot wiarygodności oraz odmowę uznania za wiarygodne wyjaśnień oskarżonegoM. G., a w konsekwencji ustalenie, że oskarżonyM. G.miał świadomość, iż elektronarzędzia z kradzieży z włamaniem oraz poprzez przyjęcie, iż nabył odR. S.wszystkie elektronarzędzia skradzioneP. J..
Stawiając ten zarzut wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jako oczywiście bezzasadna nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, wbrew twierdzeniom apelującego, po czym poczynił jak najbardziej trafne ustalenia faktyczne, w zakresie określonym w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, po przeprowadzeniu kompleksowej i gruntownej analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dochodząc do słusznego wniosku, że materiał zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przypisanego mu przestępstwa umyślnego paserstwa. Sąd zgodnie z przepisami procedury karnej uzupełnił i ujawnił pełny materiał dowodowy niezbędny do ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu, opierając wyrok na kompletnym materiale, bez naruszeniaart. 410 kpk. Lektura uzasadnienia wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego wskazuje nadto, że sąd dokonał zgodnej z wymogami i zasadami procesowymi, wszechstronnej analizy i oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, stosownie do wskazania zawartego wart. 4 k.p.k., uwzględnił zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego nie przekraczając przy tym zasady swobodnej ich oceny, z których to wyprowadził prawidłowe wnioski co do winy oskarżonego, które to wnioski odpowiadają zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, zgodnie z treściąart. 7 k.p.k.Sąd orzekający w uzasadnieniu wyroku wskazał wyraźnie jakie fakty uznał za dowiedzione, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. W związku z powyższym podkreślić należy, iż proces wyrokowania w przedmiotowej sprawie w pełni odpowiada przepisom procedury karnej, a przedstawiona analiza i ocena dowodów, argumentacja na jej poparcie nie może budzić zastrzeżeń co do ich poprawności z punktu widzenia zasad wymaganych treściąart. 7 kpk.
Czyniąc natomiast zadość stosownym wymogom procesowym przewidzianym dla postępowania odwoławczego treścią przepisów art. art.: 433§ 2 i 457 § 3 k.p.k., należy stwierdzić co następuje w odniesieniu do zarzutów podniesionych w opisanym wyżej środku odwoławczym.
Przechodząc zatem do stawianego w apelacji obrońcy oskarżonego zarzutu obrazy przepisów postępowania to stwierdzić należy, że nie istnieją - w ocenie Sądu Odwoławczego - żadne racjonalne przesłanki by podzielić ten zarzut. Należy stanowczo stwierdzić, iż są całkowicie chybione i niezasadne. Podkreślić trzeba, że zarzut naruszeniaart. 7 k.p.k.nie może ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinien wykazywać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. W grę może wchodzić np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od oceny wewnętrznych .czy wzajemnych sprzeczności (postanowienie SN z dnia 14 lutego 2007 r., II KK 397/06,niepubl.). Sąd orzekający, rozstrzygając o winie lub niewinności oskarżonego (ej), kieruje się własnym wewnętrznym przekonaniem, nieskrępowanym żadnymi ustawowymi regułami dowodowymi, a przekonanie to pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.dopóki nie zostanie wykazane, że sąd I instancji oparł swoje przekonanie o winie oskarżonego(ych) bądź na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź ujawnionych, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Apelacja oparta li tylko na wersji oskarżonego nie przyznającego się do winy w odniesieniu do stawianego i przypisanego ostatecznie czynu jawi się w realiach niniejszej sprawy jako wybitnie polemiczna wobec prawidłowych i nie budzących zastrzeżeń ustaleń Sądu orzekającego oraz obszernej, wyczerpującej, logicznej i jak najbardziej przekonującej argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie dostarczając jakichkolwiek merytorycznych argumentów pozwalających na podzielenie zarzutów sformułowanych w środku odwoławczym oraz leżącej u ich podstaw argumentacji, gdzie usiłuje się w sposób nadzwyczaj jednostronny i uproszczony kwestionować prawidłowość i zasadność zapadłego rozstrzygnięcia. W żaden sposób nie można się zgodzić się z twierdzeniami autora apelacji, jakoby Sądmeritiz przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, i w konsekwencji na podstawie błędnych ustaleń faktycznych przypisał oskarżonemu popełnienie czynu zart. 291 § 1 kk. Nie sposób w szczególności przyjąć, że dowody, na których sąd oparł swoje orzeczenie, na które wskazał w uzasadnieniu wyroku, w szczególności zaś kwestionowane przez obrońce zeznania swiadkaR. S.są sprzeczne i niejasne i by dokonując ich analizy i oceny, przyznając im walor wiarygodności sąd naruszył zasady wiedzy i doświadczenia życiowego.  Sąd rejonowy na co wskazuje treść uzasadnienia, w sposób prawidłowy dokonał analizy wszystkich źródeł dowodowych we wzajemnych powiązaniu i słusznie doszedł do przekonania, że ów materiał pozwala w sposób jednoznaczny, bez naruszenia reguł wynikających z treściart. 5 § 1 i 2 kpk, na przypisanie oskarżonemuM. G.winy w odniesieniu do przypisanego ostatecznie przestępstwa umyślnego paserstwa. Argumentacja obrońcy, oparta wyłącznie na kwestionowaniu tej oceny materiału dowodowego jaka została zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w szczególności podważaniu wartości dowodowej i wiarygodności zeznańR. S., którym sąd dał wiarę i na których oparł swoje ustalenia co do świadomości oskarżonego pochodzenia elektronarzędzi z przestępstwa kradzieży z włamaniem oraz ilości jaką nabył w żaden sposób nie mogą podważać tej oceny dowodów jaka zastała zaprezentowana w uzasadnieniu wyroku, a którą sąd odwoławczy podziela w całości i się do niej odwołuje. Sąd meriti w sposób niezwykle drobiazgowy dokonał oceny i analizy materiału dowodowego dochodząc do słusznego wniosku, że linia obrony przyjęta przez oskarżonego jakoby nabył tylko dwa elektronarzędzia i był przekonany o ich legalnym pochodzeniu nie zasługuje na uwzględnienie i musi być krytycznie oceniona z punktu widzenia logiki i elementarnych zasad doświadczenia życiowego, w konsekwencji jako całkowicie niewiarygodna.
Nie sposób więc podzielić supozycji obrońcy, jakoby oskarżony nie miał świadomości pochodzenia elektronarzędzi, opartych na nieprzekonującej i niewiarygodnej wersji oskarżonego. Wymowa dowodów przeciwnych, na które wskazał sąd meriti, oceniona zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przypisanego mu przestępstwa zart. 291 § 1 kk.
W tym stanie rzeczy nie było żadnych podstaw by uznać, że zaskarżony wyrok zapadł w wyniku naruszenia przepisów procedury o jakich mowa w apelacji obrońcy , a swoje rozstrzygnięcie wydał z naruszeniem dyspozycjiart. 7 k.p.k.Wręcz przeciwnie jak dowodzi lektura akt sprawy swoje rozstrzygnięcie oparł na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, nie pomijając żadnych istotnych dla sprawy okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w kwestii sprawstwa oskarżonego.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że żadną miarą zebrany w sprawie materiał dowodowy, wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego nie pozwala na postawienie Sądowi Rejonowemu zarzutu obrazy przepisów postępowania, a w konsekwencji błędu w ustaleniach faktycznych, które wpływałby na trafność zaskarżonego orzeczenia.
Podkreślenia wymaga, że sąd meriti już w uzasadnieniu wyroku odniósł się do tych wszystkich argumentów jakie podnosi się w apelacji i były one przedmiotem rozważań sądu nie tylko przy krytycznej ocenie wyjaśnień oskarżonego ale i ocenie prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu. Wystarczającym jest odwołać się do tych wszystkich argumentów jakie są zawarte w uzasadnieniu wyroku, nie widząc potrzeby ich powtarzania. Apelujący zaś nie wskazał żadnych nowych argumentów, które nie byłyby przedmiotem rozważań sądu meriti.
Należy stanowczo stwierdzić, że – sąd rejonowy rozpoznając przedmiotową sprawę podjął konieczną inicjatywę dowodową zmierzającą do wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności zdarzenia i zweryfikowania wersji oskarżonego, a swoje rozstrzygnięcie oparł na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, nie pomijając żadnych istotnych dla sprawy okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie w kwestii winy.  W ustalonych prawidłowo okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi więc najmniejszych wątpliwości, że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przypisanych mu przestępstw.
Nie było też podstaw do ingerencji w treść orzeczenia o karze. W ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie w omawianej materii, sąd I instancji uczynił, respektując zasady wymiaru kary i nie wykroczył poza swoje uprawnienia w zakresie swobodnego kształtowania sędziowskiego wymiaru kary. Kara w ostatecznym swym wymiarze została ukształtowana uwzględniając wszystkie okoliczności tej sprawy, jest adekwatna w stosunku do winy i społecznej szkodliwości czynów jakich się dopuściłM. G.i spełnia cele kary tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej, czyniąc zadość wymogom kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Z tych wszystkich względów sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, apelację obrońcy oskarżonego uznając za oczywiście bezzasadną.
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśliart. 636 kpk.