Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 548/15
Data wyroku: 2015-07-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: odstąpiono od wymierzenia kary

Sygnatura akt VI W 548/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Paweł Chodkowski
ProtokolantAleksandra Działak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2015 roku
sprawy przeciwkoI. N.
c.R.,B.z domuJ.
ur. (...)wG.
obwinionej  o to, że:
w dniu 14.06.2014r o godz, 16:40 weW.naul. (...)kierując pojazdem markiF.onr rej. (...)zatrzymał w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36(zakaz zatrzymywania się) z tabliczką informacyjną T-24 pojazd zostanie odholowany na koszt właściciela.
to jest o wykroczenie z  art. 92 § 1 kw

I
uznaje obwinionegoI. N.za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. art. 92 § 1 kw i za to na podstawie art. 39 § 1 odstępuje od wymierzenia jej kary;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 14 czerwca 2014 rokuI. N.zaparkowala kierowany przez siebie samochód markiF.nr rej. (...)naulicy (...)weW.
Uczyniła to w miejscu obowiązywania zakazu zatrzymywania się, oznaczonego znakiem drogowym B-36 z tabliczką informacyjną T-24 (pojazd zostanie odholowany na koszt właściciela). Następnie opuściła pojazd.
Patrolujący teren funkcjonariusze Straży Miejskiej, po stwierdzeniu faktu nieprawidłowego zaparkowania pojazdu, wystawili dyspozycję o odholowaniu pojazdu. W tym celu wezwali lawetę, która przewiozła samochód na parking strzeżony.
Dowód:

zeznaniaK. M.k.7;

zeznaniaT. S.k.36;

notatka służbowa wraz ze szkicem miejsca zdarzenia k.9;

dyspozycja usunięcia pojazdu k.4;

dokumentacja fotograficzna k10-11, 35.

I. N.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Podniosła, że zaparkowała samochód naulicy (...), gdyż znak zakazu był niewidoczny i przysłonięty innym znakiem.
Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że miejsce zaparkowania przez obwinioną samochodu jest bezsporne. Nie kwestionuje ona również faktu ustawienia znaku B-36 (z tabliczką T-24) próbując ekskulpować się od odpowiedzialności karnej wskazaniem na nieprawidłowość ustawienia znaku, czyniącą go niewidocznym dla uczestników ruchu.
TwierdzeniaI. N.są gołosłowne i nie znajdują żadnego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym.
W szczególności dowód ze zdjęć, wykonanych zarówno przez podejmujących interwencjęS.Miejskich, jak i obwinioną (k.11, 35 akt sprawy), jednoznacznie wskazuje na prawidłowość ustawienia znaku zakazu i jego czytelność dla uczestników ruchu drogowego (zwłaszcza tych, którzy nie jeżdżą „na pamięć”).
Przy należytej obserwacji otoczenia, każdy z kierowców miał możliwość odczytania treści informacji wynikającej z ustawionych znaków i dostosowania się do nich. Nie czyniąc tego, jak w przypadku obwinionej, dopuszczał się wykroczenia z art. 92§1 kw.
Sąd dał wiarę zeznaniomK. M.iT. S., brak bowiem okoliczności, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ocenę ich zeznań. Wskazani świadkowie, to funkcjonariusze Straży Miejskiej, którzy ujawnili wykroczenie i podjęli interwencję.
Mając na uwadze, iż znak zakazu był znakiem usytuowanym czasowo (w związku z pólmaratonem nocnym, który 14 czerwca odbywał się weW.), a w szczególności okoliczność, że obwiniona poniosła już skutki finansowe swojego zachowania (odholowanie pojazdu), Sąd uznał, że niecelowe jest karanieI. N.i odstąpił od wymierzenia jej kary.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepisart. 624 kpkzw. zart. 119 k.p.w.