Sąd Rejonowy w Braniewie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 512/15
Data wyroku: 2015-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt I C 512/15 upr

UZASADNIENIE
Powód,Miasto S.W., wniósł  o zasądzenie na jego rzecz od pozwanegoS. P.kwoty 224,40 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 03 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu. Powód wskazał w uzasadnieniu, że w dniu 18 listopada 2013 r. pozwany korzystał z komunikacji miejskiej nie posiadając ważnego dokumentu przewozu. Za przejazd zobowiązany został do zapłaty opłaty przewozowej 4,40 zł i kwoty 220,- zł opłaty dodatkowej. Pozwany należności nie uregulował.
W sprawie dnia 28 września 2014 r. sygn. akt I Nc 842/14 wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Postanowieniem z dnia 02 czerwca 2015 r. nakaz został uchylony w całości.
Ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanegoS. P.kurator wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podniósł, że powód w sposób niewystarczający wykazał, że pozwany w wymienionym dniu korzystał z komunikacji miejskiej.
Sąd ustalił co następuje:
W dniu 18 listopada 2013 r.S. P.korzystał z komunikacji miejskiej wW.nie posiadając ważnego dokumentu przewozu. Kontroler wystawił na nazwiskoS. P.s.S.iS., wezwanie do zapłaty kwoty 4,40 zł za przejazd i kwoty 220,- zł tytułem opłaty dodatkowej. W wezwaniu do zapłaty wpisany został numerPESEL (...)oraz numer dokumentu potwierdzającego tożsamość pasażera. Wezwanie podpisane zostało czytelnie nazwiskiemP.i inicjałem imienia S..
S. P.s.S.iS.posiada nrPESEL (...). Miejsce jego zamieszkania w toku niniejszego procesu było nieznane.
/dowód: kopia wezwania do zapłaty k. 5, zaświadczenie systemu PESEL – SAD k. 7/
Sąd zważył co następuje:
Powód roszczenie w stosunku do pozwanego wywodzi z umowy przewozu. Wskazuje, że pozwany zawarł umowę przewozu środkiem komunikacji miejskiej wW.dnia 18 listopada 2013 r., nie uiszczając należnej za przejazd opłaty. Przedłożył jako dowód w sprawie wezwanie do zapłaty, w którym jako pasażer korzystający z komunikacji miejskiej wW.w dniu 18 listopada 2013 r. bez opłaty za przejazd wymieniony jestS. P.. Kontroler sporządzający wówczas wezwanie do zapłaty wpisał imię i nazwisko podróżnego, imiona jego rodziców, numer PESEL, numer dowodu osobistego. Nadto wezwanie do zapłaty jest wyraźnie podpisane nazwiskiem pozwanego.
Wedługart. 774 kc, przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy.
Stroną umowy przewozu osób jest zatem przewoźnik a także osoba przewożona. Podróżny, przewożony środkiem komunikacji miejskiej, obowiązany jest do opłaty za przejazd na rzecz przewoźnika.
Ustanowiony dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w niniejszej sprawie kurator kwestionuje, że pozwany we wskazanym przez powoda dniu korzystał z komunikacji miejskiej wW.. Lakonicznie przy tym jedynie stwierdza, że powód niewystarczająco wykazał, iż pozwany we wskazanym dniu korzystał z komunikacji miejskiej wW.. Żadnych konkretnych zarzutów jednak nie formułuje. Nie odnosi się przy tym w ogóle do dołączonego do pozwu wezwania do zapłaty i zawartych w nim danych. Powód przedłożył zaś wezwanie do zapłaty sporządzone przez kontrolera w dniu 18 listopada 2013 r. podczas kontroli biletów w środku transportu, z którego wynika, że pozwany w dniu tym korzystał z linii nr 23 o godz. 18.20 bez uiszczenia opłaty za ten przejazd. Kontroler w wezwaniu do zapłaty zawarł dane dotyczące osoby pozwanego, jego imię i nazwisko, imiona jego rodziców, numer PESEL, numer dowodu osobistego. Nadto wezwanie czytelnie podpisane jest przez pozwanego.  Na podstawie  danych zawartych w bazie PESEL stwierdzić zaś należy, że zgadza się numer PESEL pozwanegoS. P.z numerem wpisanym w tym wezwaniu do zapłaty, także imiona jego rodziców. Uznać zatem należy, że pozwany z przewozu w dniu 18 listopada 2013 r. korzystał, i to bez uiszczenia opłaty za ten przejazd. Udowodnienie okoliczności przeciwnych spoczywało na pozwanym, czemu nie sprostał. Z wezwania do zapłaty wynika, że opłata należna za przejazd wynosiła 4,40 zł. Wedługart. 33 a ust 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe/jedn. tekst Dz. U. z 2015 r. poz. 915/, w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Stosownie zaś do§ 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 stycznia 2005 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej/Dz. U. z 2005 r. Nr 14 poz. 117 /, wysokość opłaty dodatkowej ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowaną przez danego przewoźnika, w następujący sposób: jako 50-krotność tej ceny - za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu.
W związku z powyższym na podstawieart. 774 kcorazart. 33 a ust 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe/jedn. tekst Dz. U. z 2015 r. poz. 915/, Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku. O odsetkach  ustawowych od zasądzonej od pozwanego na rzecz powoda kwoty Sąd orzekł na mocyart. 481 § 1 i 2 kc.
W procesie pozwany, nieznany z miejsca pobytu, reprezentowany był przez kuratora będącego adwokatem. Wynagrodzenie kuratora ustanowionego dla strony w danej sprawie jest wydatkiem postępowania (art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych/ tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1025 ze zm/). Sąd przyznał zatem /pkt III wyroku/ kuratorowi pozwanego wynagrodzenie w kwocie 73,80 złotych, na podstawie § 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej /Dz. U. z 2013 r. poz. 1476/ w zw. z§ 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu/jedn. tekst Dz. U. z 2013 r. poz. 461/.
O kosztach procesu w punkcie II Sąd orzekł na mocyart. 108 § 1 kpc,art. 98 § 1 i 3 kpcorazart.99 kpc, stosownie do wyniku procesu. Na zasądzoną od przegrywającego proces pozwanego na rzecz powoda kwotę 163,80 zł składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości określonej w§ 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu/jedn. tekst Dz. U. z 2013 r. poz. 490 / tj. w kwocie 60,- złotych, uiszczona opłata sądowa od pozwu 30,- złotych i uiszczona zaliczka na poczet wynagrodzenia kuratora w kwocie 73,80 zł.