Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 240/15
Data wyroku: 2015-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: del/ – Ewa Gregajtys, Zbigniew Kapiński, Jarosław Góral
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 156 § 1 pkt. 2 kk w zw z art. 64 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 240/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 października 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński
Sędziowie: SA – Jarosław Góral /spr./
SO /del/ – Ewa Gregajtys
Protokolant: sekr. sąd. – Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Jerzego Mierzewskiego
po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r.
sprawyM. N.urodzonego (...)wW.synaA.iK.z d.N.
oskarżonego o czyn zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart.64§1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 30 kwietnia 2015 r.
sygn. akt VIIIK 49/15
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że karę pozbawienia wolności orzeczoną w stosunku doM. N.na podstawieart. 156 § 1 pkt 2 k.k.podwyższa do lat 4 /czterech/; na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 20 stycznia 2014r. do dnia 2 października 2015r.; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. P.Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738 /siedemset trzydzieści osiem/ zł w tym 23% VAT z tytułu świadczonej z urzęduM. N.pomocy prawnej w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od opłaty za obie instancje obciążając wydatkami za postępowanie odwoławcze Skarb Państwa;

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłM. N.o to, że w dniu 20 stycznia 2014 r. w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wW.spowodował uT. N.ciężki uszczerbek na zdrowiu poprzez zadanie mu ciosu nożem w podbrzusze po lewej stronie, co skutkowało powstaniem rany ciętej po stronie lewej podbrzusza, perforację jelita czczego na ścianie tylnej i przedniej jelita na wysokości ok. 10 cm poniżej więzadełT.oraz nieregularne rozdarcie przedniej ściany poprzecznicy, tj. obrażeń realnie zagrażających życiu pokrzywdzonego, z tym, że zarzuconego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne na karę pozbawienia wolności w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności z wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie IV Wydział Karny z dnia 06 grudnia 2011 r. (sygn. IV K 743/11) m. in. za przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.w rozmiarze 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 25 marca 2011 r. do dnia 28 maja 2012 r. z zaliczeniem okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach i odbywania kar w dniach: od 29 sierpnia 2006 r. do 30 sierpnia 2006 r., od 25 marca 2011 r. do 21 czerwca 2011 r., od 22 sierpnia 2006 r. do 23 sierpnia 2006 r., od 22 maja 2008 r. do 15 listopada 2008 r., od 31 października 2006 r. do 02 listopada 2006 r. oraz od 21 czerwca 2011 r. do 06 grudnia 2011 r.,
tj. o czyn zart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie sygn. akt VIII K 49/15M. N.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 20 stycznia 2014 r. do dnia 3 kwietnia 2015 r., na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża opisanego pod pozycją 2 wykazu dowodów rzeczowych na karcie 34 akt sprawy i zarządził jego zniszczenie, zasądził na rzecz ad w.A. P., Kancelaria Adwokacka wW.Al. (...)lok. 37 kwotę 1020 (tysiąc dwadzieścia) zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, zwolnił oskarżonego od obowiązku zapłaty kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się prokurator i na podstawieart.425 §1 i 2 oraz art.444 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej kary, na niekorzyść oskarżonegoM. N..
Na podstawieart. 438 pkt 4 oraz art. 427 § 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił: rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemuM. N.kary w wysokości 3 lat pozbawienia wolności, gdy okoliczności sprawy, uprzednią karalność sprawcy, wysoki stopień społecznej szkodliwości dokonanego przez niego czynu, a także wzgląd na cele zapobiegawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec oskarżonego, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu kary surowszej.
Podnosząc powyższy zarzut, na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 437 k.p.k.wnosił o:
zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez orzeczenie wobecM. N.kary 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora okazała się uzasadniona, jako że potwierdził się stawiany w niej zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Należy przyznać rację skarżącemu, że Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał okoliczności wpływające na wysokość dolegliwości karnej jaka winna być w niniejszej sprawie zastosowana. Samo jednak ich wyliczenie nie stanowi, iż jej rozmiar został odpowiednio wyważony tak jak nakazujeart. 53 k.k.a zatem podlega ochronie przed zmianą w postępowaniu odwoławczym.Art. 156 § 1 pkt. 2 k.k.przewiduje za spowodowanie choroby realnie zagrażającej życiu pokrzywdzonego karę pozbawienia wolności w wysokości od 2 do 10 lat.M. N.odpowiadał za popełnienie tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa określnych wart. 64 § 1 k.k., która to okoliczność uprawnia do rozważań o koniecznej i odpowiedniej represji karnej w przedziale od 2 do lat 15. Wielokrotna karalność oskarżonego, użycie znacznej siły przy zadawaniu ciosu, wywołanie skutków z pogranicza śmierci ofiary przeczą ustalaniu jej rozmiaru w wysokości oscylującej w dolnej granicy zagrożenia i czyni zarzuty prokuratora zasługującymi na uwzględnienie – co do zasady.
Nie sposób jednak pominąć w ocenie sylwetki oskarżonego okoliczności wpływających na ukształtowanie jego osobowości w sposób wynikający również z uwarunkowań środowiskowych. Pokrzywdzony był jego bratem. W czasie pobytu ojca w zakładzie karnym i opuszczeniu przez matkę, rodzeństwo zostało rozdzielone już w okresie niemowlęcym i trafiło do dalszej rodziny. Zakończenie odbywania kary przez ojca i podjęte przez niego próby odbudowy rodziny przerwał nawrót choroby alkoholowej, która to okoliczność przez szereg lat wpływała w sposób mało przyjazny na kształtowanie u oskarżonego pożądanych postaw społecznych. Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że w tak trudnych realiach funkcjonowania , w opinii sąsiadówM. N.był osobą spokojną i w przeciwieństwie do brata – bezkonfliktową. Stanowił, w ich przekonaniu, mocne wsparcie dla 92-letniej, schorowanej babci. Pominięcie tych prawidłowo ustalonych faktów powoduje, że propozycja prokuratora również co do wysokości prawidłowego rozmiaru kary pozbawienia wolności /5 lat i 6 miesięcy/ może jawić się jako słuszna. Dostrzeżenie ich w postępowaniu odwoławczym obligowało do zmiany tej części wyroku w sposób wprawdzie zdecydowanie wytonowany w relacji do żądania skargi, ale oczywiście nie symboliczny.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.