Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 116/15
Data wyroku: 2015-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Walenta, Mirosław Wiśniewski, Jarosław Sobierajski
Słowa kluczowe: Wykroczenie, Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

sygn. akt IX Ka 116/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 maja 2015 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział IX Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Walenta
Sędziowie : SO Jarosław Sobierajski
SO Mirosław Wiśniewski (spr.)
Protokolant : staż. Marzena Chojnacka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Mariusza Rosińskiego
po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r.
sprawyT. B.oskarżonego zart. 278 § 1 kk;
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Golubiu – Dobrzyniu i przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Brodnicy, VII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Golubiu - Dobrzyniu

z 19 grudnia 2014 r. sygn. akt VII K 315/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że

a
uchyla punkt I oraz II i w to miejsce uznaje oskarżonego za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów, z tymi ustaleniami, że :

- wartość telefonu (wraz z oprzyrządowaniem) należącego doA. B.wynosiła 422,50-,zł (czterysta dwadzieścia dwa złote i pięćdziesiąt groszy);
- wartość telefonu (wraz z oprzyrządowaniem) należącego doM. K.wynosiła 223,33-,zł (dwieście dwadzieścia trzy złote i trzydzieści trzy grosze);
tj. za winnego popełnienia dwu wykroczeń z art. 119 § 1 kw i wymierza
mu za to, w myśl art. 9 § 2 kw, na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art.
20 § 1 kw i art. 21 § 1 kw karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności
zobowiązując go do wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele
społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin;

b
w punkcie III jako podstawę prawną zaliczenia okresu zatrzymania ustala przepis art. 10 § 2 kw, przyjmując, że okres ten podlega zaliczeniu na poczet kary ograniczenia wolności orzeczonej w punkcie Ia) niniejszego wyroku;

c
uchyla punkt IV wyroku;

d
przyjmuje jako podstawę prawną orzeczonego w punkcie V obowiązku naprawienia szkody przepis art. 119 § 4 kw;

e
ustala, że osobą uprawnioną do otrzymania wskazanej w punkcie VI kwoty jestA. B.;

II
w pozostałym zakresie utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Brodnicy) na rzecz adw.M. Z.kwotę 516,60-, zł. (pięciuset szesnastu złotych i sześćdziesięciu groszy) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 116/15

UZASADNIENIE
T. B.został oskarżony o to, że:
I. w okresie od dnia 02 lipca 2014 roku do dnia 03 lipca 2014 roku wG.przyul. (...), pow.(...), woj.(...)- (...), dokonał zaboru celem przywłaszczenia telefonu komórkowego m-ki(...)o nr(...)wartości 400,00 złotych wraz z kartą pamięci(...)wartości 45,00 złotych oraz kartą sieci(...)wartości 5,00 złotych, tj. mienia o łącznej wartości 450,00 złotych na szkodęA. B., przy czym zarzucanego jemu czynu dopuścił się działając w ramach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kktj. przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 30.11.2009 roku do 30.11.2010 roku kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.w sprawie sygn. akt(...)z dnia 28.04.2009 roku za przestępstwo zart. 279 § 1 kk, od odbycia w okresie od 30.11.2010 roku do 30.12.2011 roku kary 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.w sprawie(...)z dnia 28.09.2009 roku za przestępstwo zart. 279 § 1 kk, od odbycia w okresie od 30.12.2011 roku do 02.02.2012 roku części kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.w sprawie sygn. akt(...)z dnia 26.03.2010 roku za przestępstwa zart. 279 § 1 kki innych, po czym został warunkowo przedterminowo zwolniony,
-tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
II. w dniu 13 sierpnia 2014 roku wG.przyul. (...), pow.(...), woj.(...)- (...), przebywając w mieszkaniu pokrzywdzonego z jego wnętrza dokonał kradzieży telefonu komórkowegomarki L. (...)o numerze(...)wraz z ładowarką, kartą pamięci oraz kartą sim w sieci(...)o numerze abonenckim(...)o łącznej wartości 500,- złotych na szkodęM. K., przy czym zarzucanego jemu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kktj. przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 30.11.2009 roku do 30.11.2010 roku kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)w sprawie sygn. akt(...)z dnia 28.04.2009 roku za przestępstwo zart. 279 § 1 kk, od odbycia w okresie od 30.11.2010 roku do 30.12.2011 roku kary 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.w sprawie(...)z dnia 28.09.2009 roku za przestępstwo zart. 279 § 1 kk, od odbycia w okresie od 30.12.2011 roku do 02.02.2012 roku części kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.w sprawie sygn. akt(...)z dnia 26.03.2010 roku za przestępstwa zart. 279 § 1 kki innych, po czym został warunkowo przedterminowo zwolniony,
-tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

    Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy VII Zamiejscowy Wydział Karny w Golubiu - Dobrzyniu
, sygn. akt VII K 315/14, uznał oskarżonegoT. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia czynu, z tym ustaleniem, iż wartość telefonu wynosi 226,33 zł (dwieście dwadzieścia sześć złotych trzydzieści trzy grosze), tj. wykroczenia zart. 119 § 1kw i za to na mocyart. 119 § 1kw w zw. zart. 20kw iart. 21 § 1kw wymierzył mu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie. Sąd uznał oskarżonego także za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia czynu, z tym ustaleniem, iż wartość telefonu wynosi 422,50 zł (czterysta dwadzieścia dwa złote pięćdziesiąt groszy), tj. przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na mocyart. 278 § 1 kkw zw. zart. 34 kkiart. 35 § 1 kkwymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie.
Na mocyart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie II wyroku kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 08 lipca 2014 roku, przyjmując, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności.
Na mocyart. 45 § 1 kkSąd nakazał zwrócić oskarżonemuT. B.na rzeczD. M.kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych.
Na mocyart. 46 § 1 kkorzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczM. K.kwoty 5 (pięć) złotych.
Z kolei na mocy art. 119 § 4 kw Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczJ. B.kwoty 5 (pięć) złotych.
Jednocześnie Sąd zasądził od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego wB.) na rzecz adwokatM. Z.kwotę 531,36 zł (pięćset trzydzieści jeden złotych trzydzieści sześć groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.
Orzekając o kosztach, Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżyliobrońca oskarżonego i oskarżyciel publiczny.
Prokuratorzaskarżył wyrokw całości na niekorzyśćoskarżonego, zarzucając mu na podstawieart. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 1, 2 i 3 kpk:
1) mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.art. 366 § 1 kpkiart. 201 kpkoraz wynikający z tego błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegające na wydaniu wyroku bez wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy w zakresie wartości skradzionych rzeczy i w oparciu o opinię biegłego, która jest niejasna, wewnętrznie sprzeczna i wydana na podstawie błędnych, sprzecznych z dowodami, założeń biegłego i w konsekwencji - na mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, iż wartość skradzionych rzeczy była niższa i w związku z tym jeden z zarzucanych oskarżonemu czynów stanowi wykroczenie;
2) obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 278 § 1 kkiart. 58 § 3 kk, wyrażającą się w orzeczeniu wobec oskarżonego za przypisane mu przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 34 kkiart. 35 § 1 kk, kary ograniczenia wolności, podczas gdy przepisart. 278 § 1 kknie przewiduje takiej kary oraz niezastosowaniu, przy wymierzeniu wskazanej karyart. 58 § 3 kk.
W konsekwencji, w związku z podniesionymi zarzutami, w myślart. 427 § 1 kpkiart. 437 § 1 i 2 kpkprokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońcazaskarżył wyrokw części, tj. w zakresie jego pkt. II, co do uznania oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że wartość telefonu wyniosła 422,50 zł.
Zaskarżonemu wyrokowi obrońca zarzucił:

1
na mocyart. 438 pkt 2 kpkobrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie:

a
zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) poprzez uznanie, wbrew wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, iż karta pamięci zamontowana w telefonie jest samodzielną rzeczą, a nie częścią telefonu,

b
zasad domniemania niewinności (art. 5 § 1 kpk) orazin dubio pro reo(art. 5 § 2 kpk) poprzez rozstrzygnięcie rozbieżności między wnioskami dowodowymi złożonymi przez obrońcę, a opinią biegłego na niekorzyść oskarżonego, a w konsekwencji ustalenie wartości telefonu opisanego w pkt. II aktu oskarżenia na kwotę 422,50 zł,

2
na mocyart. 438 pkt. 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku, polegający na uznaniu, że wartość telefonu opisanego w pkt. II aktu oskarżenia wynosi 422,50 zł oraz powiększenie wartości telefonu o wartość karty pamięci, co wpłynęło na kwalifikację czynu jako przestępstwa kradzieży zamiast wykroczenia.

Powołując się na w/w zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zakwalifikowanie czynu oskarżonego opisanego w pkt. II aktu oskarżenia jako wykroczenia z art. 119 § 1 kw i wymierzenie oskarżonemu kary w mniejszym wymiarze, na podstawie tegoż przepisu. Nadto obrońca wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej za obie instancje, udzielonej oskarżonemu z urzędu, które nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Na rozprawie apelacyjnej, na podstawieart. 458 kpkw zw. zart. 399 § 1 kpkSąd postanowił uprzedzić strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. II wyroku naart. 119 § 1kw. Skarżący wywodzili i wnosili, jak w apelacjach.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W realiach sprawy zarzuty apelacyjne okazały się zasadne o tyle, że skutkowały zmianą zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się natomiast podstaw do uchylenia wyroku.
Prokurator kwestionował zarówno ustalenia faktyczne w zakresie ustalenia wartości skradzionego mienia oraz ocenę zgromadzonych dowodów (opinii biegłego). Mimo zastrzeżeń, jakie niewątpliwie można mieć do opinii biegłego, to Prokuratorowi nie udało się skutecznie podważyć opinii. Oskarżyciel publiczny w istocie trafnie punktuje niektóre ustalenia biegłego, wskazuje na wady opinii, rację ma również, że znajdują się w niej sprzeczności, rzecz jednak w tym, że jej wnikliwa analiza pozwala, mimo błędów w niej zawartych, na prawidłowe, jasne i logiczne ustalenie wartości telefonów. Rację ma też oskarżyciel publiczny o tyle, że w istocie Sąd I instancji błędnie przypisał wartość poszczególnym telefonom (za biegłym). Dlatego też w ramach zebranych dowodów, Sąd odwoławczy, bez konieczności uchylania wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, mógł dokonać niezbędnych jego modyfikacji.
Zdaniem Sądu, z uwagi na zmianę kwalifikacji prawnej II. czynu, za zupełnie chybiony należało uznać zarzut skarżącego obrazy prawa materialnegoart. 278 § 1 kkiart. 58 § 3 kk
Z kolei zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego sprowadzały się do tego, by doprowadzić do zmiany wyroku i zakwalifikowania II. czynu zarzucanego oskarżonemu, jako wykroczenia. Z tych względów, skarżąca wywodziła, że bezkrytyczne przyjęcie przez Sąd I instancji wartości mienia ustalonego przez biegłego doprowadziło do skazania oskarżonego za przestępstwo, w sytuacji, gdy w jej ocenie, uznanie, iż karta pamięci stanowi samodzielną rzecz, a nie część telefonu, spowodowało zawyżenie wartości skradzionego mienia, a co za tym idzie uniemożliwienie zakwalifikowania tego czynu jako wykroczenia. Obrońca podkreślała, że wartość mienia przyjętego przez Sąd Rejonowy jedynie minimalnie wykracza poza wartość ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę (o kwotę 2,50 zł).
W realiach sprawy, zasadna okazała się zmiana kwalifikacji prawnej II. czynu, jak wnosiła obrońca oskarżonego, przy czym nie na skutek uwzględnienia zarzutów obrońcy, a wobec zmiany ustaleń co do wartości poszczególnych telefonów, a także w istocie zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, a co za tym idzie wartości granicznej, do której kradzież będzie kwalifikowana jako przestępstwo, a do której jako wykroczenie.
W pierwszym rzędzie zauważyć wypada, że kwestią sporną w sprawie była w istocie wartość przedmiotowych telefonów komórkowych LG - E460. Konieczne okazało się najpierw dokonanie prawidłowych ustaleń w tym zakresie w stosunku do poszczególnych modeli telefonów. Innymi słowy należało ustalić, na ile wyceniono telefon pokrzywdzonej, a na ile pokrzywdzonego. Następnie zmiana wysokości minimalnego wynagrodzenia skutkować musiała zmianą kwalifikacji jednego z czynów. W konsekwencji, powyższe skutkować musiało natomiast modyfikacją zaskarżonego wyroku nie tylko w zakresie kwalifikacji prawnej czynu, ale też co do orzeczeń związanych choćby z naprawieniem szkody i zaliczeniem okresu zatrzymania.
Konieczność zmiany wyroku w zakresie opisu czynu (wartości poszczególnych telefonów) wynikała z tego faktu, że opinia biegłego z wyceny telefonów komórkowych stanowiących przedmiot kradzieży, wydana na potrzeby niniejszej sprawy, zawierała pewien lapsus, który został powielony przez Sądmeriti. W ocenie Sądu Okręgowego ów błąd nie dyskredytuje jednak opinii w całości i nie podważa jej ustaleń jako takich. Wnikliwa analiza całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym właśnie wydanej opinii biegłego, poczyniona w oparciu o zasady logicznego myślenia i doświadczenia życiowego, pozwala uznać opinię za wystarczającą dla prawidłowego ustalenia wartości przedmiotów przestępstwa.
Błąd zawarty w opinii sprowadza się do tego, że biegły pomylił dwa telefony, będące przedmiotem wyceny. W istocie, błąd ten został dostrzeżony przez Prokuratora, który prawidłowo identyfikuje telefony pokrzywdzonych. Oba modele byłymarki L. (...), ich podstawowe różnice to kolor, jeden z nich był bowiem biały, drugi czarny. Te istotniejsze różnice natomiast sprowadzały się do tego, że jeden z nich - ten należący doA. B.nie miał karty(...), posiadał natomiast kartę pamięci(...), zaś ten stanowiący własnośćM. K.choć miał ładowarkę, kartę pamięci(...)i kartę sieciową(...), to był przede wszystkim gorszej jakości, był bowiem zarysowany - miał pękniętą szybę. Rzecz jednak w tym, że biegły we wnioskach, opacznie wyższą wartość, tj. 422,50 zł przypisał telefonowi uszkodzonemu, a nie temu wolnemu od takiej wady, któremu przypisał wartość 223,33 zł. We wnioskach, również wadliwie biegły wskazał, jakoby oba telefony miały pęknięte szyby. Tak nie było. TelefonA. B.niewątpliwie nie miał takiego uszkodzenia. Sama treść opinii wskazuje jednak na to, że niższa wartość winna odnosić się bez wątpienia do modelu uszkodzonego. Telefony przedstawiane w ofertach od numeru 6 do 8 dotyczą właśnie tych z pękniętą szybą i to one wycenione zostały w granicach od 180 zł do 299 zł, zaś te z ofert od numeru 1 do 5 są powiązane z tymi modelami wolnymi od takich mechanicznych wad. Biegły analizował zatem i porównywał na portalach sprzedażowych, ceny, zarówno modeli dotkniętych wadą w postaci zarysowań na szybie, jak i te wolne od takich uszkodzeń. Zdaniem Sądu odwoławczego błąd biegłego (odwrotne oznaczenie cen telefonów w konkluzjach) stanowi wyłącznie pomyłkę.
Ustalenie biegłego, mechanicznie i automatycznie, bez głębszego pochylenia się, powtórzył Sąda quo. Sąd również „pomylił” telefony. Ustalenia odwrotne, jakich dokonał Sąd Odwoławczy nie są dowolne. Innymi słowy, zastosowane reguły oceny dowodów określone wart. 7 kpkpozwalały przyjąć, że telefon komórkowy należący doA. B., jako ten nieuszkodzony a zawierający dodatkowo kartę pamięci(...)jest wartości 422,50 zł, a aparatM. K., jako ten zarysowany z pękniętą szybą bez wątpienia ma wartość mniejszą, tj. 226,33 zł.
Zgodnie zart. 119 § 1 kkznamię wartości mienia stanowiącego przedmiot kradzieży obecnie jest zmienna i odnosi się do minimalnego wynagrodzenia za pracę aktualizowanego w rocznych przedziałach czasowych. Z dniem 1 stycznia 2015 roku weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r. (Dz. U. z dnia 15 września 2014 r.), ustalające, iż od dnia 1 stycznia 2015 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 1750 zł (w 2014 r. – była to kwota 1680 zł). Tym samym wartość graniczna mienia stanowiącego przedmiot kradzieży stanowi na chwilę obecną kwota 437,50 zł, powyżej której czyn będzie stanowić przestępstwo. Skoro wartość obu telefonów kształtuje się poniżej tej kwoty, to oba czyny, których dopuścił się oskarżony, winny zostać zakwalifikowane jako wykroczenie. Wartość mienia stanowiącego przedmiot wykroczenia kradzieży zart. 119 § 1kw winna być oceniona w odniesieniu do czasu wyrokowania, a nie chwili popełnienia czynu (art. 119kw w zw. zart. 47 § 9kw nie zawiera zastrzeżenia, jak to ma miejsce np. wart. 115 § 5 i 6 kkzawierających legalną definicję mienia znacznej i wielkiej wartości z odwołaniem się do czasu popełnienia czynu zabronionego)
W tej sytuacji okazało się zatem, że oba czyny stanowią wykroczenia. Powyższa konstatacja musiała zatem skutkować zmianą kwalifikacji prawnej II. z zarzucanych oskarżonemu czynów, o czym na rozprawie apelacyjnej Sąd uprzedził strony oraz zmianą opisu czynów, poprzez właściwe oznaczenie przedmiotów kradzieży i ich wartości oraz pokrzywdzonych.
Z tych względów, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: uchylił punkt I i II i w to miejsce uznał oskarżonego za winnego popełnienia obu zarzucanych czynów, z tymi ustaleniami, że:
- wartość telefonu (wraz z oprzyrządowaniem) należącego doA. B.wynosiła 422,50 zł,
- wartość telefonu (wraz z oprzyrządowaniem) należącego doM. K.wynosiła 223,33 zł,
tj. za winnego popełnienia dwu wykroczeń z art. 119 § 1 kw i wymierzył mu za to, w myśl art. 9 § 2 kw, na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 20 § 1 kw i art. 21 § 1 kw karę jednego miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin.
W realiach sprawy niezbędne okazało się w konsekwencji zmodyfikowanie podstaw prawnych w zakresie naprawienia szkody oraz zaliczenia okresu zatrzymania. Sądad quemzmienił zatem zaskarżony wyrok także w zakresie punktu III., jako podstawę prawną zaliczenia okresu zatrzymania ustalając przepis art. 10 § 2 kw, przyjmując, że okres ten podlega zaliczeniu na poczet kary ograniczenia wolności orzeczonej w punkcie Ia) wyroku reformatoryjnego. Sąd Okręgowy przyjął, że podstawę prawną orzeczonego w pkt. V zaskarżonego wyroku obowiązku naprawienia szkody, winien stanowić przepis art. 119 § 4 kw. Niezbędne okazało się również uchylenie punktu IV zaskarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy ustalił również, iż osobą uprawnioną do otrzymania w punkcie VI. zaskarżonego wyroku, kwoty jako pokrzywdzona jestA. B.. W ocenie Sądu Odwoławczego, nie można orzec o obowiązku naprawienia szkody na rzeczJ. B., mimo że pokrzywdzonaA. B.zmarła. Mąż oskarżonej reprezentował prawa pokrzywdzonej w toku postępowania. Czym innym jest jednak kwestia korzystania z uprawnień, o jakich mowa wart. 25 § 2kpsw, w razie śmierci pokrzywdzonego (czy zart. 52 kpk), czym innym zaś orzeczenie środka karnego w postaci naprawienia szkody. Zgodnie z przepisemart. 28 § 2kw środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka się je, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Z kolei przepisart. 28 § 4kw wskazuje, że środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody orzeka się zawsze w sposób określony w przepisie szczególnym. Nie ma bowiem w prawie wykroczeń jednolitej postaci naprawiania szkody. Obowiązek ten można przewidywać jedynie wtedy, gdy określonym wykroczeniem można wyrządzić lub z jego natury wynika, że wyrządza się szkodę, a więc powoduje uszczerbek w cudzych dobrach majątkowych. W przypadku wykroczenia kradzieży, obowiązek naprawienia szkody wkodeksie wykroczeńprzewiduje się tylko w formie "zapłaty równowartości" skradzionego mienia. W realiach sprawy, brak było podstaw, by beneficjentem naprawienia szkody mógł być mąż pokrzywdzonej.
Konkludując – mając na względzie powyższą argumentację, Sąd na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwzmienił zaskarżony wyrok.
W trakcie analizy akt sprawy pod kątem zaistnienia przesłanek zart. 104 kpwSąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień, które skutkować musiałyby uchyleniem zaskarżonego orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
Sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego wB.) na rzecz adw.M. Z.kwotę 516,60 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej oskarżonemu z urzędu, opierając się w tym zakresie na przepisachart. 29 § 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(Dz.U. 2014.635 t.j.) oraz§ 14 ust. 2 pkt 4, § 2 ust. 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U.2013.461 j.t.).
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpkw zw. zart. 119kpsw, sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, zryczałtowanymi wydatkami tego postępowania obciążając Skarb Państwa, gdyż przemawiała za tym jego sytuacja materialna.