Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 1045/15
Data wyroku: 2015-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Olejnik

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Sławomir Olejnik
Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Kujawa
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Anny Oszwałdowskiej-Kocur
po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r.
sprawyJ. G.
oskarżonego o przestępstwo zart.207 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Grodzisku Wlkp.
z dnia 28 sierpnia 2015., sygn. akt. II K 225/15
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Grodzisku Wlkp. do ponownego rozpoznania.
SSO Sławomir Olejnik

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Grodzisku Wielkopolskim wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2015r. /k.83/, wydanym w trybieart. 335§1 k.p.k., uznał oskarżonegoJ. G.za winnego przestępstwa zart. 207§1 k.k.i wymierzył mu karę oraz środki probacyjne stosownie do wniosku ustalonego przez ówczesnego podejrzanego, po jego uprzednim przesłuchaniu, z prokuratorem /k.52-53/
Wyrok ten zaskarżył Prokurator /k.97-98/

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja, choć co do meritum okazała się zupełnie chybiona, pozwoliła jednak na kontrolę instancyjną zapadłego wyroku, co z kolei doprowadziło do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Oczywistym jest, że myli się oskarżyciel wskazując na obrazę przepisów prawa materialnego czyliart. 72§1 pkt.6 k.k.w zw. zart. 74§1 k.k.polegającą na nie wysłuchaniu oskarżonego i udzieleniu przez niego zgody na wydanie przez sąd orzeczenia o obowiązku poddania się przez niego leczeniu odwykowemu na posiedzeniu na, na którym zapadł wyrok skazujący. Na marginesie już w tym miejscu należy zauważyć, iż składając skargę odwołujący nie zapoznał się z nowelizacją przepisów prawa karnego materialnego i procesowego wchodzącą w życie z dniem 1 lipca 2015r. – o czym dalej.
Zgodę takową ówczesny podejrzany wyraził w toku przesłuchania, w którym to postawiono mu zarzut do którego się przyznał. Wówczas też wyraził on zgodę na wszelkie represje karne, w tym formę i zakres środków probacyjnych związanych z zarzutem mu postawionym i związanymi z tym konsekwencjami przestępstwa, które przypisze mu Sąd po przeprowadzeniu, w tym przypadku, posiedzenia.
Art. 74§1 k.k.w żadnej mierze nie obliguje sądu orzekającego do ponownego wysłuchania osoby oskarżonej w kwestii sposobu wykonania nałożonych na nią obowiązków, tudzież w ogóle zgody na ich orzeczenie, jeśli sąd proceduje w trybieart. 335§1 k.p.k., chyba że powziąłby wątpliwość, co to rzeczywistej woli osoby oskarżonej w tej kwestii.
W przedmiotowej sprawie oskarżony prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia na którym zapadł wyrok skazujący obejmujący wszystkie konsekwencje karno-prawne za czyn, za któryJ. G.stanął przed sądem nie stawił się, zatem oczywistym jest, iż nie zakwestionował on wymiaru kary na którą składał się również obowiązek wynikający zart. 72§1 pkt. 6 k.k.
Sąd Okręgowy dostrzegł jednak błąd Sądu Rejonowego, który skutkował uchyleniem tegoż orzeczenia.
Otóż wyrok Sądu Rejonowego zapadł w dniu 28 sierpnia 2015r., a zatem już po wejściu z dniem 1 lipca 2015r. ustawy z dnia 20 lutego 2015r. /Dz.U.2015.396/ zmieniającej przepisy prawa karnego materialnego, także procedury karnej. Z tym też dniem przestał obowiązywać m.in. przepisart.70 § 1 pkt. 1 k.k,, a także zmieniono brzmienieart. 72§1 pkt.6 k.k.
I takpkt. 1 § 1 art. 70 k.k.został wykreślony z obowiązującegokodeksu karnego, zatem w czasie orzekania nie był obowiązującym prawem. Co do zaśart. 72§1 pkt.6 kk. zmienił on ze wskazaną datą swoje brzemiennie.
Do 30 czerwca 2015r. sąd mógł zobowiązać skazując daną osobę do: „poddania się leczeniu się odwykowemu”, zaś od 1 lipca 2015r., widząc stosowne okoliczności, sąd może zobowiązać w ramach orzekanych środków probacyjnych do: „poddania się terapii uzależnień”.
Oczywistym jest, iż Sąd Rejonowy stosując przepisy uprzednio obowiązujące, tj. do dnia 30 czerwca 2015r., a wyrokując po tej dacie winien, jeśli uznał by to za celowe, wskazać dlaczego i na jakiej podstawie to czyni, co umożliwia mu w tej sytuacjiart. 4§1 k.k./treść niezmieniona wspomnianą wyżej nowelizacją/.
Zarówno w sentencji wyroku, jak i jego pisemnym uzasadnieniu Sąd Okręgowy nie dopatrzył się jednak na jakiej podstawie prawnej Sąd Rejonowy zastosował przepisy nieobowiązujące lub w brzmieniu zmienionym wspomnianą wyżej nowelizacjąkodeksu karnego.
W tej sytuacji wobec naruszenia prawa materialnego i niemożności sanowania przez Sąd Odwoławczy zaistniałych uchybień orzeczono jak w sentencji.
Rozpoznając ponownie sprawę w przypadku uwzględnienia wniosku Oskarżyciela złożonego w trybieart. 335§1 k.p.k.sąd rejonowy winien wyraźnie wskazać na jakich przepisachkodeksu karnegosię oparł, a jeśli uzna za względniejsze dla sprawy przepisy obowiązujące do dnia 30 czerwca 2015r, koniecznym dla ich zastosowania będzie wskazanieart. 4§1 k.k.
Sławomir Olejnik