Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 853/15
Data wyroku: 2015-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Głowacki, Stanisław Jabłoński, del do Marta Minkisiewicz-Kasprzak
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art.437kpk

Sygn. akt. IV Ka 853/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2015r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Stanisław Jabłoński
Sędziowie  SSO  Krzysztof Głowacki
SSR del do SO Marta Minkisiewicz-Kasprzak (spr.)
Protokolant  Jowita Sierańska
przy udziale Leszka Karpiny Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015r.
sprawy:

1
J. O.synaT.iC.z domuD.,urodzonego w dniu (...)wW., oskarżonego o czyny zart.286§1 kkiart.270§1 kkiart.297§1 kkw zw. zart.11§2 kkiart.13§1 kkw zw. zart.286§1 kkiart.270§1 kkiart.297§1 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.91§1 kk, zart.297§1 kk;

2
M.O.córkiJ.iM.z domuF.,urodzonej w dniu (...)wB., oskarżonej o czyny zart.13§1 kkw zw. zart.286§1 kkiart.297§1 kkw zw. zart.11§2 kk, zart.297§1 kk;

na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków
z dnia 3 czerwca 2015 r.    sygn. akt VII K 1130/12
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Krzyków do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IV Ka 853/15

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia Krzyki-Wschód oskarżyłaJ. O.o to, że:
I.w okresie od 13 sierpnia 1999r. do 20 czerwca 2002r. weW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach przestępstwa ciągłego, sam oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami usiłował wyłudzić oraz wyłudził pożyczki i kredyty bankowe, a mianowicie:
- w dniu 13 sierpnia 1999r. wsklepie (...)przyul. (...), posługując się podrobionym zaświadczeniem o zatrudnieniu i zarobkach w firmie PHU wK.-J. K., zawarł z(...) Bank SAumowę kredytu nr(...)w kwocie 3.894,24 zł. na zakup akcesoriów sanitarnych, artykułów drewnianych i wyposażenia łazienki, nie mając zamiaru i możliwości spłaty rat kredytowych, czym działał na szkodę(...) Bank SA,
- w dniu 1 grudnia 1999r. wsklepie (...)przyul. (...), posługując się poświadczającym nieprawdę zaświadczeniem o swoim zatrudnieniu i zarobkach wfirmie Agencja Produkcyjno- Usługowa Usług (...), zawarł za pośrednictwem(...) SAz(...) Bankiem SA
(...)Oddział weW., umowę kredytu nr(...)w kwocie 3.218 zł. na zakup kompletu mebli, nie mając zamiaru i możliwości spłaty rat kredytowych, czym działał na szkodę(...) Bank SA(...)Oddział weW.;
- w dniu 3 kwietnia 2002r. wBanku (...) SAprzyul. (...), usiłował wyłudzić pożyczkę w kwocie 7.000 zł., w ten sposób, że w celu uzyskania pożyczki przedłożył poświadczające nieprawdę dokumenty, w tym zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach poręczyciela pożyczkiR. M.wZakładzie (...)z siedzibą weW.przyul. (...), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację wniosku i odmowę udzielenia pożyczki;
- w dniu 20 czerwca 2002r. wBanku (...) SAprzyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. O., usiłował wyłudzić pożyczkę w kwocie 5.000 zł., w ten sposób, że wystawił i przekazał wnioskującej o udzielenie pożyczkiM.O., poświadczające nieprawdę zaświadczenie o jej zatrudnieniu i zarobkach wfirmie Agencja Produkcyjno Usługowa Usług (...), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację i odmowę udzielenia pożyczki
to jest o czyn zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 §1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.iart. 271 § 1 i 3 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.
II.w dniu 23 kwietnia 2002r. weW.przyul. (...), posługując się potwierdzającymi nieprawdę dokumentami w postaci zaświadczeń o zatrudnieniuM. C.wfirmie Zakład Usług Budowlanych - (...)z siedzibą wS.orazS. M.wfirmie Usługi (...)z siedzibą weW., jako poręczycieli pożyczki, zawarł z Południowo-Zachodnią(...)umowę pożyczki na kwotę 5.000 zł.,
to jest o czyn zart. 286 § 1 k.k.
orazM. O.o to, że:
(...).w dniu 20 czerwca 2002r. wBanku (...) SAprzyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zJ. O., usiłowała wyłudzić pożyczkę w kwocie 5.000 zł. w ten sposób, że przedłożyła przekazane jej przezJ. O., poświadczające nieprawdę zaświadczenie o jej zatrudnieniu i wysokości zarobków wfirmie Agencja Produkcyjno Usługowa Usług (...)z siedzibą weW., lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywną weryfikację i odmowę udzielenia pożyczki
to jest o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
IV.dniu 23 lipca 2002r. weW.przyul. (...), posługując się stwierdzającymi nieprawdę dokumentami w postaci swojego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach wfirmie Agencja Produkcyjno - Usługowa Usług (...)z siedzibą weW.oraz zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach poręczyciela pożyczkiJ. S.wZakładzie (...)z siedzibą weW., zawarła z Południowo - Zachodnią(...)umowę pożyczki na kwotę 2.000 zł.
to jest o czyn zart. 297 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 03 czerwca 2015 r., sygn. akt II K 1130/12, Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków uznał oskarżonegoJ. O.za winnego popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, opisanych w pkt I i II i wymierzył mu, odpowiednio karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, a także karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Następnie Sąd wymierzyłJ. O.karę łączną w wysokości 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, przy czym na podstawieart.69 § l k.k.iart.70 § l pkt 1 k.k.wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby.
Również oskarżonąM. O.Sąd uznał za winną popełnienia zarzucanych jej czynów, opisanych w punkcie(...)i IV aktu oskarżenia i wymierzył jej za każdy z tych czynów karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Następnie Sąd wymierzyłM.O.karę łączną w wysokości 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, przy czym na podstawieart.69 § l k.k.iart.70 § l pkt 1 k.k.wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby.
Następnie na podstawieart.624 § l k.p.k.orazart.17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychSąd zwolnił oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa i nie wymierzył im opłat.
Apelacje od powyższego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonych.
Obrońca oskarżonejM.O.zarzucił Sądowi I instancji:

1
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a to przepisuart. 5 § 2 k.p.k.iart.410 k.p.k.poprzez oparcie treści wyroku na selektywnie wybranym materiale dowodowym ograniczającym się do zeznań świadkaZ. G., a pominięciu zeznań świadkaJ. L.,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść poprzez niezasadne przyjęcie, iżM. O.swoim zachowaniem wypełniła znamiona zarzucanych jej przestępstw.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanych jej przestępstw.
Z kolei obrońca oskarżonegoJ. O.w wywiedzionej przez siebie apelacji zaskarżył powyższy wyrok w pkt. I, II, V, VII i IX, zarzucając Sądowi I instancji - na podstawieart. 427 § l k.p.k.- błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które mogły mieć wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że oskarżonyJ. O.dopuścił się zarzucanych mu czynów.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonegoJ. O.od popełnienia zarzucanych mu czynów.
Sąd Okręgowy zważył, że obie apelacje obrońców oskarżonych zasługują na uwzględnienie, aczkolwiek wnioski w nich zawarte są przedwczesne.
Na wstępie zważyć należy, iż Sąd Rejonowy w zakresie dotyczącym oskarżonegoJ. O.przesądził o jego winie i sprawstwie w zakresie przypisanych mu czynów noszących kwalifikację zart. 286 § 1 kkbez niezbędnej analizy materiału dowodowego i pomijając szereg okoliczności, które mogły świadczyć na jego korzyść. Sąd wprawdzie przedstawił przesłanki odpowiedzialności karnej zart. 286 § 1 kk, jednakże swych rozważań o charakterze ogólnym nie odniósł wcale do okoliczności niniejszej sprawy. W szczególności nie przeprowadził stosownej analizy w zakresie zamiaru, który miał towarzyszyć oskarżonemu w chwili zawierania z kredytodawcami poszczególnych umów. Jak prawidłowo wskazał, przypisanie oskarżonemu winy wymaga wykazania, że działał on umyślnie, z bezpośrednim, kierunkowym zamiarem doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia go w błąd bądź wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Jednakże Sąd meriti skupił się badając stan faktyczny przede wszystkim na tym, że przedkładane przez oskarżonego zaświadczenia o swoim zatrudnieniu uJ. K.,Z. G.oraz o zatrudnieniu poręczycielaR. M.poświadczały nieprawdę, w związku z czym użycie ich w celu uzyskania poszczególnych pożyczek stanowiło tzw. oszustwo na przedpolu, kwalifikowane zart. 297 § 1 kk. Nie odniósł się jednak w sposób właściwy i konieczny do całokształtu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I części dyspozytywnej wyroku.
R.legis wprowadzenia przepisuart. 297 § 1 kkbyło wprowadzenie karalnej dezinformacji instytucji finansowej w celu uzyskania od niej środków finansowych. Karalne zachowanie się sprawcy jest pierwszym odrębnie karanym etapem wyłudzenia tych środków. Polega ono na czynnościach , które mają na celu wprowadzenie instytucji finansowej w błąd, który następnie ewentualnie stanowiłby podstawę niekorzystnego rozporządzenia mieniem na rzecz sprawcy. Ustawodawca kryminalizuje tutaj przedpole szczególnego rodzaju oszustw o charakterze gospodarczym , związanych z poszkodowaniem podmiotów finansujących obrót gospodarczy. Przestępstwa zart. 297 § 1 kkoparte są tylko w części na konstrukcji oszustwa. Odnoszą się bowiem wyłącznie do pierwszego etapu wyłudzenia, tj. wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd. Zachowanie o którym mowa wart. 297 § 1 kkstanowi swoiste przygotowanie do popełnienia oszustwa finansowego. Sprawca tego czynu nie realizuje jeszcze znamion czynu zabronionego zart. 286 kk. Przepisy te stanowić mają podstawowe instrumenty zapobiegawczo- represyjne w odniesieniu do kontrahentów, którzy chcieliby pozyskać środki finansowe w nieuczciwy sposób. Przedmiotem czynu sprawcy jest dokument oraz pisemne oświadczenie. Zachowanie sprawcy polegać musi na przedłożeniu dokumentu podrobionego, przerobionego, poświadczającego nieprawdę lub nierzetelnego.
Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, w zestawieniu z przytoczonymi przez Sąd meriti uwagami o charakterze teoretycznym dotyczącymi przestępstwa oszustwa stypizowanego wart. 286 § 1 kkuznać należy, że Sąd ten nie poświęcił należytej uwagi poszczególnym zachowaniom oskarżonego, które w jego ocenie uzasadniały przyjęcie, że – w różnej postaci stadialnej – popełnił on czyn o przypisanej mu kwalifikacji prawnej, tj. zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 13 § 1 kkw zw. z 286§ 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kk. W szczególności Sąd I instancji pominął zachowania oskarżonego po zaciągnięciu pożyczek. Z akt sprawy wynika, że każda z pożyczek była spłacana w ratach do pewnego czasu, po czym oskarżony zaprzestał spłat. Wyjaśnił on, że miał zamiar wywiązania się ze zobowiązań wobec instytucji kredytowych, lecz po pewnym czasie od zaciągnięcia pożyczek, w czasie ich spłaty, zmieniła się jego sytuacja finansowa, w związku z czym przestał dysponować środkami na spłatę pozostałych rat. Sąd I instancji nie zweryfikował tego twierdzenia. Pamiętać należy, że oskarżonemu przypisano wyłudzenie na szkodę(...) Bank SAoraz(...) Bank SA, choć po zawarciu pierwszej z pożyczek w dniu 13 sierpnia 1999r. spłacił do kwietnia 2000r. 8 rat w łącznej kwocie 1651,04zł, a po zawarciu drugiej z nich w dniu 1 grudnia 1999r. spłacił do września 2000r. 6 rat w łącznej kwocie 1075,88zł. Ta postawa oskarżonego została pominięta przez Sąd meriti i nie została wzięta pod uwagę przy rozważaniach dotyczących zamiaru z jakim działał oskarżony w dacie zawierania tych umów. W judykaturze i doktrynie przyjmuje się natomiast, że zamiar oszukańczy musi istnieć w świadomości oskarżonego i towarzyszyć jego procesowi motywacyjnemu oraz działaniu w czasie , gdy realizuje on ustawowe znamiona występku zart. 286 § 1 kk( w tym wypadku odpowiednio w dniach 13 sierpnia 1999r. i 1 grudnia 1999r.) Spłacanie zaciągniętych kredytów przez kilka miesięcy po ich uzyskaniu, do kwoty stanowiącej znaczną część kredytu mogło zaś wskazywać na to, że oskarżony, choć przedkładał w celu uzyskania kredytów nierzetelne dokumenty, nie miał wówczas zamiaru niespłacenia pożyczek. Oskarżony prowadził w 2002r. rozmowy z Południowo- Zachodnią(...), zawarł porozumienie, czego Sąd Rejonowy w ogóle nie dostrzegł, a co mogło wpłynąć na ważką kwestię oceny jego zamiaru także co do pozostałych pożyczek lub niektórych z nich. Odnośnie dwóch zdarzeń: na szkodę(...) Bank SA, oskarżonemu przypisano nadto, iż oprócz braku zamiaru, nie miał on możliwości spłaty. Kwestii sytuacji finansowej oskarżonego w datach zaciągania tych zobowiązań Sąd I instancji wcale jednak nie badał i takie ustalenie nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym.
Odnośnie kolejnego inkryminowanego zachowania oskarżonego, tj. czynu na szkodęBanku (...), Sąd meriti nie wykazał, na czym miałoby polegać usiłowanie wyłudzenia kredytu. Ponownie w nieuprawniony sposób zinterpretował zachowanie oskarżonego polegające na ubieganiu się o kredyt przy pomocy poświadczających nieprawdę dokumentów jako usiłowanie oszustwa. Nie wiadomo przy tym jakie konkretnie zachowania oskarżonego miałyby stanowić realizację znamion typu czynu zabronionego zakwalifikowanego jako usiłowanie oszustwa.
Co do zarzutu usiłowania wyłudzenia odBanku (...) SApożyczki w kwocie 5000zł wspólnie i w porozumieniu zM. O., jego udział w tym przestępstwie miał polegać na wystawieniu i przekazaniuM.O.zaświadczenia o zatrudnieniu jej i zarobkach, które miało poświadczać nieprawdę. Także i w tym przypadku brak jest określenia , na czym miałoby polegać usiłowanie oszustwa. Nadto, zgromadzony materiał dowodowym czyni wątpliwym i niepełnym ustalenie Sądu I instancji dotyczące braku zatrudnienia i uzyskiwania zarobków przezM. O.wfirmie (...).J. O.twierdził, że taki fakt miał miejsce. Sporządził takie zaświadczenie, do czego był upoważniony jako pełnomocnikZ. G.. Faktem jest, że zaM. O.nie były odprowadzane składki pracownicze, aleZ. G.przed Sądem nie wykluczył, że ojciec zatrudnił ją, tym bardziej, że wspominał, iż w firmie potrzebna jest sekretarka /k. 203/.Wyjaśniała na ten temat i potwierdzała fakt pracy w tej firmie sama oskarżona. Miała wykonywać wówczas prace sekretarskie, za co otrzymywała wynagrodzenie. Sąd Rejonowy winien był zatem rozważyć, czy wydanie przez oskarżonego zaświadczenia potwierdzającego nieformalne zatrudnienie córki i osiąganie przez nią dochodów stanowiło udział w usiłowaniu wyłudzenia pożyczki czy też –ewentualnie- w innym przestępstwie, związanym ze składaniem nierzetelnych dokumentów w celu uzyskania tej pożyczki. Odnosząc się zaś do czynu przypisanegoM.O., dotyczącego usiłowania wyłudzenia tejże pożyczki, należało rozważyć, czy przy uwzględnieniu ustalonych okoliczności, miała ona świadomość , że nie jest formalnie zatrudniona, a tym samym, że przedkładane przez nią zaświadczenie poświadcza nieprawdę. Wskazać trzeba, że skoro oskarżona twierdziła, iż wykonywała wspomniane prace w tej firmie, powinnością Sądu było odnieść się do tych twierdzeń i poddać je ocenie. Powierzchownie zbadany został przez Sąd meriti wątek dotyczący posłużenia się poświadczającym nieprawdę zaświadczeniem o zatrudnieniuJ. S.. Sąd przytoczył treść zeznańJ. S., w których przedstawił on swoje domysły co do wiedzy oskarżonej o miejscu jego zatrudnienia, nie zaś fakty wskazujące na źródło tej wiedzy. Zweryfikowanie dowodów w tym zakresie jest o tyle istotne, że czyn zart. 297 § 1 kk( podobnie jak czyn kwalifikowany zart. 286 § 1 kk) popełnić można jedynie umyślnie w zamiarze bezpośrednim.
Na marginesie wskazać należy, że zachowanie przypisane oskarżonym , a dotyczące działania na szkodę Południowo-Zachodniej(...)niczym nie różnią się od pozostałych. W tym przypadku Południowo- Zachodnia(...)nie czuła się jednak pokrzywdzona. Oskarżonym zarzucono zatem na szkodę tego podmiotu jedynie czyn zart. 297 § 1 kk. W pozostałych przypadkach, gdzie poszczególne podmioty zgłaszały oszustwo lub jego usiłowanie, Sąd bez głębszej refleksji przyjął kwalifikację prawną obejmującą także wyłudzenie (lub jego usiłowanie).
Zgodnie ze wskazaniem zawartym wart. 4 kpk, organy prowadzące postępowanie karne obowiązane są badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Natomiastart. 7 kpknakłada na nie powinność kształtowania swego przekonania na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd I instancji, uchybiając tym zasadom, pominął w niniejszym postępowaniu okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, a materiał dowodowy ocenił wybiórczo i dowolnie. Linia obrony oskarżonych nie została przez Sąd Rejonowy należycie zweryfikowana. Przyjęta została – za oskarżycielem publicznym- wersja dla oskarżonych najbardziej niekorzystna, pomimo tego, że wyszczególnione wyżej okoliczności bądź nie zostały przez Sąd zbadane, bądź zostały w nieuprawniony sposób pominięte.
Mając na względzie wspomniane uchybienia i niedostatki w procedowaniu, Sąd II instancji uznał potrzebę ponownego zbadania okoliczności, które wskazano powyżej i przeprowadzenia następnie ich analizy zgodnej ze wskazaniamiart. 7 kpk. Dlatego też zaskarżony wyrok uchylił, przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy winien ponownie przesłuchać oskarżonych i świadków, w szczególności w celu ustalenia zamiaru jakim kierowali się oskarżeni w zakresie zarzucanych im oszustw, uwzględnić i nadać właściwą rangę częściowej spłacie przez nich pożyczek i porozumieniu zawartemu przezJ. O.z Południowo- Zachodnią(...), ustalić czy w dacie zaciągania pożyczek oskarżony- jak twierdzi prokurator- rzeczywiście nie miał możliwości dokonania ich spłaty. To ostatnie zadanie wobec znacznego upływu czasu od zdarzeń będących przedmiotem osądu może okazać się szczególnie trudne, jednakże należy podjąć taką próbę, począwszy od informacji pochodzących z wyjaśnień oskarżonych czy też zeznańZ. G.( który zatrudniał wówczas oskarżonego). Ponownie Sąd zbadać winien także kwestię zatrudnienia oskarżonej wfirmie (...), choćby nieformalnie i jej świadomości w tym zakresie, a także świadomości w zakresie nierzetelności otrzymanego od ojca zaświadczenia o zatrudnieniu, którym posłużyła się starając się o pożyczkę. Sąd postara się też- o ile będzie to możliwe- uzyskać od świadkaS.informacje na temat tego czy i ewentualnie skądM. O.miała czerpać wiedzę , że zaświadczenie o zatrudnieniu świadka potwierdza nieprawdę. Po dokonaniu ustaleń we wskazanym wyżej zakresie Sąd przeprowadzi prawidłową analizę materiału dowodowego i - w zależności od poczynionych ustaleń- dokona właściwej kwalifikacji prawnej czynów oskarżonych, a następnie wyda sprawiedliwy wyrok.