Sąd Rejonowy w Nowym Sączu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 919/15
Data wyroku: 2015-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Agnieszka Poręba
Podstawa prawna: 224 k.c. 18 ust 1 ustawy o ochronie praw lokatorów
Teza: nietezowane

Sygn. akt: I C 919/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 listopada 2015 r.
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Agnieszka Poręba

Protokolant:

st. sekr. sądowy Anna Nowobilska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. w Nowym Sączu
sprawy z powództwa MiastaN.
przeciwkoR. S.
o zapłatę

I
oddala powództwo,

II
nie obciąża powoda kosztami procesu.

Sygn. akt I C 919/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 19 listopada 2015 roku
Powód MiastoN.w pozwie z dnia 05.07.2013 roku domagało się zasądzenia na jego rzecz m.in. od pozwanegoR. S.zapłaty kwoty 1857,37 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem bezumownego korzystania zlokalu nr (...)przyul (...)w okresie od 01.11.2012 roku do 31.03.2013 roku wraz odsetkami skapitalizowanymi na dzień 04.07.2013 roku na podstawieart. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów.
W dniu 09.07.2013 roku referendarz tut. Sądu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym m. in. przeciwko pozwanemuR. S.(k. 11). Przesyłka dla pozwanego została doręczona w dniu 16.07.2013 roku do rąk matki pozwanegoU. S..
W dniu 24.04.2015 roku pozwanyR. S.złożył sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wykazując, iż nakaz zapłaty nie został mu prawidłowo doręczony gdyż w okresie kiedy nakaz został wydany nie mieszkał w spornym lokalu, a przebywał na stałe za granicą. Nie został też poinformowany przez matkę o doręczeniu nakazu zapłaty. Z uwagi na pierwotne wadliwe doręczenie odpisu nakazu i nieotwarcie terminu do złożenia sprzeciwu należało uznać, iż pozwany złożył sprzeciw w terminie oraz że nakaz zapłaty z dnia 09.07.2003 roku stracił w stosunku do niego moc.
W sprzeciwie pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, iż w okresie objętym pozwem mieszkał i prowadził działalność gospodarczą wH.w związku z czym nie korzystał bezumownie z lokalu przyul. (...)i nie jest odpowiedzialny za odszkodowanie z tytułu jego bezumownego korzystania (k. 20-21).
W odpowiedzi na sprzeciw powód nie przeczył okolicznościom w nim podniesionym, twierdził jedynie, iż składając pozew był przekonany o słuszności swojego roszczenia, w związku z czym wnosił o nieobciążanie go kosztami procesu na podstawieart. 102 k.p.c.
Niesporny stan faktyczny przedstawiał się następująco:
Powód jest właścicielem lokalu mieszkalnego położonego wN.przyul. (...).
Pozwany już od 2009 roku przebywał za granicą i prowadził wH.działalność gospodarczą. W okresie od listopada 2012 roku do marca 2013 roku pozwany nie przebywał w spornym lokalu, nie mieszkał w nim i w żaden sposób z niego nie korzystał.
Pozwany figurował jako członek rodziny w kartotece lokatora oraz nie wymeldował się ze spornego lokalu.
Dowód: niesporne, dokumenty dołączone do sprzeciwu - k. 25-40.
Powyższy stan faktyczny nie był ostatecznie między stronami sporny.
Dowody z dokumentów Sąd uznał za wiarygodne z uwagi na okoliczność, że stanowiąc dowód tego, iż osoby, które je podpisały złożyły zawarte w nich oświadczenia (art. 245 k.p.c.), korzystają z domniemania autentyczności i prawdziwości - to zaś nie zostało obalone. Dokumenty urzędowe zostały zaś sporządzone przez uprawnione podmioty i we właściwej formie, stąd stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone (art. 244 k.p.c.).
Z uwagi na to, iż okoliczności podnoszone w sprzeciwie okazały się niesporne Sąd pominął dowód z zeznań świadkaU. S.oraz pominął dowód z zeznań stron z uwagi na jego zbędność.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo w stosunku doR. S.nie zasługiwało na uwzględnienie.
Z niespornego stanu faktycznego wynikało, iż pozwanyR. S.nie mieszkał w spornym lokalu w okresie za jaki strona powodowa domagała się zapłaty za bezumowne korzystanie z lokalu przyul. (...).
Zgodnie zart. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianieKodeksu cywilnegoosoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie.
Z ustalonego bezspornego stanu faktycznego wynika, żeR. S.nie zajmował bez tytułu prawnego lokalu mieszkalnego przyul. (...), a w okresie za jaki strona powodowa domagała się zapłaty mieszkał na stałe wH.gdzie prowadził działalność gospodarczą.
W związku z powyższym pozwany jako osoba nie zajmująca lokalu bez tytułu prawnego nie może ponosić kosztów odszkodowania z art. 18 ust. 1 ustawy.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w pkt I wyroku.
Orzeczenie o kosztach procesu uzasadnia treśćart. 102 k.p.c.bowiem strona powodowa wnosząc powództwo przeciwkoR. S.mogła być subiektywnie przekonana o zasadności roszczenia z uwagi na fakt, iż pozwany nie dopełnił obowiązku wymeldowania się ze spornego lokalu i nadal figurował jako zamieszkujący ten lokal. W związku z tym należało uznać, iż powód dokonał wszelkich możliwych zabiegów w celu sprawdzenia osób, które w spornym lokalu zamieszkiwały, a pozwanie takżeR. S.wynikało m. in. z jego zaniedbania poinformowania właściciela lub zarządcy oraz dopełnienia obowiązku meldunkowego.
O powyższym orzeczono w punkcie II wyroku.

ZARZĄDZENIE
1/(...)
2/(...)
3/(...)
1 grudnia 2015 roku
Z:/

1
(...)

2
kal.(...)

Dnia 19 listopada 2015 roku