Sąd Rejonowy Wrocław Krzyki we Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1711/15
Data wyroku: 2015-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Zdrzałka-Szymańska
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 6kc

Sygn. akt I C 1711/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2015r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Magdalena Zdrzałka- Szymańska
Protokolant: Anna Nowak- Kielanowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2015r. weW.
sprawy z powództwaE. D.Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego
przeciwkoR. K.
o zapłatę
oddala powództwo.

UZASADNIENIE
W dniu 25 sierpnia 2015 roku(...)z siedzibą wG.wniósł o zasądzenie odR. K.kwoty 1.339,81 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 1.339,81 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, jak również kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazano, że strona powodowa nabyła wierzytelność wobec pozwanego od(...) S.A.z siedziba wW., która zawarła z pozwanym umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie ani nie zażądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 grudnia 2007 roku pomiędzyR. K.oraz(...) S.A.z siedzibą wW., zawarta została umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
dowód:
- umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 11.12.2007r., k. 12;
W dniu 14.01.2013 r. wystawiona została nota obciążeniowa na kwotę 1977,03 zł. W dniu 11.08.2011 r. i 11.07.2011 r. wystawione zostały dokumenty sprzedaży na kwotę 365,20 zł i 226,20 zł.
- nota obciążeniowa nr(...)z dnia 14.01.2013r., k. 13;
- dokument sprzedaży nr(...)z dnia 11.08.2011r., k. 14;
- rozliczenie bieżące, k. 15;
- dokument sprzedaży nr(...)z dnia 11.07.2011r., k. 16;
- rozliczenie bieżące, k. 17.
W dniu 03 czerwca 2015 roku sporządzono zawiadomienie o zmianie wierzyciela, w którym wskazano, że(...) S.A.z siedzibą wW.przelała wierzytelność z tytułu przedmiotowej umowy na rzeczE. D.Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wG.. Pismo zostało podpisane przezR. M.; podano, że jest ona Dyrektorem Departamentu Billingu i Windykacji. . Jednocześnie wystosowane zostało wezwanie do zapłaty.
dowód:
- zawiadomienie z dnia 03.06.2015 r., k. 9;
- wezwanie do zapłaty z dnia 03.06.2015r., k. 10;
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 339 § 1 i 2 k.p.c.jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W toku niniejszego procesu pozwany zachował postawę bierną. Nie stawił się na rozprawie, nie złożył odpowiedzi na pozew.
W ocenie Sądu, pomimo podstaw do wydania wyroku zaocznego nie wystąpiły przesłanki pozytywne zart. 339 § 2 k.p.c.Należy wskazać, że niezależnie od wynikającego z przytoczonego wyżej domniemania prawdziwości twierdzeń strony powodowej z rzeczywistym stanem rzeczy, sąd ma każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do jego twierdzeń z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku wątpliwości w tym przedmiocie, sąd nie może wydać wyroku zaocznego, opierając się tylko na twierdzeniach powoda o okolicznościach faktycznych. Należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia powstałych wątpliwości (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1998 r., I CKU 85/98; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1997 r., I CKU 115/97).
Zawarte w pozwie twierdzenia budziły poważne wątpliwości Sądu wobec czego uznał on za konieczne przeprowadzenie postępowania dowodowego.
Jak stanowi przepisart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Założeniem rozwiązania legislacyjnego przyjętego wart. 6 k.c.jest obowiązywanie zasady kontradyktoryjności (sporności). Idea sporu zadecydowała o regule rozkładu ciężaru dowodu. Przepisart. 6 k.c.jest w istocie normą decyzyjną w tym znaczeniu, że przesądza on w określonych sytuacjach o sposobie wyrokowania sądu w postaci oddalenia powództwa. Ciężar dowodu pozostaje w ścisłym związku z problematyką procesową dowodów. Instytucja ta spełnia dwie zasadnicze funkcje. Po pierwsze dynamizuje postępowanie dowodowe w systemie obowiązywania zasady sporności (kontradyktoryjności) w procesie. Po drugie określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji krytycznej, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (K. Piasecki, Kodeks cywilny. Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz, Zakamycze, 2003 r.). Sąd zatem wyjątkowo winien ingerować w przebieg postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu, które to uprawnienie wynika z treści przepisuart. 232 k.p.c.(vide wyrok Sądu Najwyższego z 24 października 1996 r., III CKN 6/96, OSNC 1997/3/29, w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że obowiązek wskazania dowodów, potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy, obciąża strony. Sąd został wyposażony w uprawnienie (a nie obowiązek) dopuszczenia dalszych jeszcze, nie wskazanych przez żadną ze stron, dowodów, kierując się przy tym własną oceną, czy zebrany w sprawie materiał jest - czy też nie jest - dostateczny do jej rozstrzygnięcia (art. 316 § 1in principiok.p.c.). Zarazem podkreśla się w doktrynie i praktyce, że sąd powinien korzystać z przewidzianego wart. 232 zd. 2 k.p.c.uprawnienia powściągliwie i z umiarem, pamiętając, że taka inicjatywa należy przede wszystkim do samych stron i że cały rozpoznawany spór jest ich sprawą, a nie sądu. Działanie sądu z urzędu może prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron (art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; vide wyrok Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2000 r., V CKN 175/00, OSP 2001/7-8/116).
W ocenie Sądu strona powodowa nie udowodniła, by przysługiwała jej wobec pozwanego jakakolwiek wierzytelność, w szczególności dochodzona w niniejszym postępowaniu. Fundusz wykazał wprawdzie, że pozwany zawarł z(...) S.A.wW.umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, jednak nie wykazała, by nabyta została wynikającą z tej umowy wierzytelność. Strona powodowa nie przedłożyła umowy cesji, na którą powoływała się w pozwie. Dokument zatytułowany: „Zawiadomienie o zmianie wierzyciela” nie może stanowić dowodu na przedmiotową okoliczność. Nie zawiera on oświadczeń woli stron umowy cesji. Ponadto nie zostało wykazane, by osoba, która dokument ten podpisała, była umocowana do działania w imieniu(...) S.A.wW.. Nie udowodniono również, by pismo to zostało wysłane do pozwanego; tym bardziej, że zostało mu doręczone. Ponadto dokumenty dołączone do pozwu nie potwierdzają wysokości dochodzonego roszczenia.
Wobec powyższych argumentów, na podstawieart. 6 kc, orzeczono jak w sentencji.