Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1063/14
Data wyroku: 2015-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata, Małgorzata Peteja-Żak, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 177 § 1 kk

Sygnatura akt VI Ka 1063/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia12 czerwca 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Sędziowie SSO Arkadiusz Łata
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant Sylwia Sitarz
przy udziale Elżbiety Ziębińskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r.
sprawyS. Z.ur. (...)wR.
synaA.iE.
oskarżonego zart. 177§1 kkiart. 177§2 kkiart. 178a§4 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 19 września 2014 r. sygnatura akt II K 1033/12
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że opis czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 uzupełnia o znamiona, iżS. Z.powyższego występku dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości - wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24.04.2012r. – sygn. akt II K 1115/11, zaś jego kwalifikację prawną uzupełnia oart. 178 a § 4 kk;

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

VI Ka 1063/14

UZASADNIENIE
S. Z.został uznany za winnego tego, że w dniu 18.06.2012r. wT., naulicy (...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiS. (...), onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, 1,96 promila i 1,86 promila alkoholu etylowego we krwi oraz znacznie przekraczając dopuszczalną w miejscu zdarzenia prędkość jazdy, nie dostosował prędkości do warunków drogowych, utracił panowanie nad pojazdem i doprowadził do zderzenia z jadącym z naprzeciwka samochodem osobowym markiF. (...), onr rej. (...), powodując nieumyślnie wypadek, w następstwie któregoD. Ś., w wyniku rozległych obrażeń ciała, poniósł śmierć, aD. P.odniósł obrażenia w postaci ogólnych potłuczeń i złamania trzonu kości udowej, powodujące naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, tj. przestępstwa zart. 177 § 1 kkiart. 177 § 2 kkw zw. zart. 178 § 1 kk, w zw. zart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 177 § 2 kkw zw. zart. 178 § 1 kkiart. 11 § 3 kkskazany został na karę 6 lat pozbawienia wolności. Na podstawieart. 42 § 3 kkorzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na zawsze. Na podstawieart. 46 § 2 kkorzeczono od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowejW.Ś.-G.nawiązkę w wysokości 10.000 zł. Na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 zł tytułem opłaty, a na mocyart. 627 kpkobciążono oskarżonego pozostałymi kosztami procesu w wysokości 4.950,19 zł.
Apelację od wyroku wywiódł prokurator, który zaskarżył orzeczenie na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu obrazę prawa materialnego w postaciart. 178a § 4 kk, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieprzypisanie oskarżonemu winy za to przestępstwo, podczas gdy analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że oskarżony wyczerpał znamiona tego czynu zabronionego.
W oparciu o podniesiony zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez przyjęcie, że oskarżony w okresie objętym zarzutem dopuścił się także czynu zabronionego zart. 178 § 4 kk, przy wskazaniu, że popełnił przestępstwo będąc uprzednio prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokami Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 26.09.2006r., sygn. VI K 365/06 i z dnia 24.04.2012r., sygn. II K 1115/11 oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24.04.2012r., sygn. II K 1115/11.
Apelacja okazała się zasadna o tyle, że w wyniku jej wniesienia zaskarżony wyrok należało zmienić w ten sposób, iż uzupełnić opis czynu przypisanego oskarżonemu o znamię polegające na tym, że czynu tego oskarżony dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, będąc uprzednio prawomocnie skazanym, wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24.04.2012r., sygn. II K 1115/11, za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a kwalifikacje prawną czynu uzupełnić oart. 178a § 4 kk. Wyżej wymienionym wyrokiem, który uprawomocnił się w dniu 4.05.2012r., oskarżony został uznany za winnego tego, że w dniu 10.08.2011r. wT., znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Wyrokiem tym orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat. Nie ulega zatem wątpliwości, że czynu przypisanego zaskarżonym wyrokiem, oskarżony dopuścił się zarówno będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, jak i w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Ta druga okoliczność stanowi znamię występku zart. 178a § 4 kk, zagrożonego karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.
Sąd rejonowy, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego (post. SN z 19.07.2006r., sygn. III K 139/06, post. SN z 2.08.2006r., sygn. III K 73/06 oraz wyrok SN z 18.06.2008r., sygn. III KK 41/08), wyraził pogląd, iż zachowanie sprawcy kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka odurzającego, który w następstwie naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu powoduje wypadek komunikacyjny, stanowi dwa odrębne czyny zabronione, jeden określony wart. 178a § 1 kk, drugi zaś wart. 177 § 1 lub 2 kkw zw. zart. 178 § 1 kk, przy czym pierwszy czyn stanowi współukarane przestępstwo uprzednie. Odnotować zatem należy, że zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prezentowane są poglądy odmienne (por. wyrok SN z 1.10.2014r., sygn. II KK 178/14, A. Wąsek – glosa do post. SN z dnia 28.03.2002r., I KZP 4/2).
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżony w istocie dopuścił się jednego czynu. Przekonuje o tym zwartość miejscowa i czasowa ocenianego zdarzenia. Oskarżony prowadził pojazd z prędkością ok. 100 km/h i po przejechaniu zaledwie kilkuset metrów doprowadził do tragicznego w skutkach wypadku. Zdarzenie trwało zatem kilkadziesiąt sekund, a stan nietrzeźwości oskarżonego pozostawał w związku przyczynowo-skutkowym z zaistniałym wypadkiem, co wynika wprost z niekwestionowanej opinii biegłego. W tym stanie rzeczy dzielenie zachowania oskarżonego na dwa czyny podlegające odrębnej ocenie prawnokarnej byłoby zabiegiem sztucznym i nie przystającym do realiów rozpoznawanej sprawy.
Skoro zatem oskarżony, będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości umyślnie naruszając zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym spowodował nieumyślnie wypadek, w wyniku którego jedna osoba poniosła śmierć, a inna odniosła obrażenia ciała określone wart. 157 § 1 kk, to jego czyn należało zakwalifikować jako przestępstwo zart. 177 § 1 i 2 kkw zw, zart. 178 § 1 kk,art. 178a § 4 kkiart. 11 § 2 kk. Taka kwalifikacja oddaje bowiem w pełni rozmiar bezprawia kryminalnego jakiego dopuścił się oskarżony. Z tego powodu sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok poprzez uzupełnienie opisu czynu przypisanego oskarżonemu o brakujące znamiona i poprawienie kwalifikacji prawnej czynu.
Zarówno wymierzona oskarżonemu kara 6 lat pozbawienia wolności, jak i orzeczone środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na zawsze oraz nawiązki w kwocie 10.000 zł na rzecz oskarżycielki posiłkowej są adekwatne do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, zasługują zatem na akceptację sądu odwoławczego.
Orzeczenie o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze ma swoje oparcie w treściart. 624 § 1 kpk.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.