Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 661/14
Data wyroku: 2015-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Mirosław Wiśniewski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Kradzież Z Włamaniem
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

IX Ka 661/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – S. S.O. Rafał Sadowski
Sędziowie: S.O. Aleksandra Nowicka (spr.)
S.O. Mirosław Wiśniewski
Protokolant stażysta Marzena Chojnacka
przy udziale del. Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Barbary Dryzner
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015r.
sprawy

W.

W.oskarżonego zart. 279§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 września 2014 r.sygn. akt II K 1283/13
uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Toruniu do ponownego rozpoznania.
IX Ka 661/14

UZASADNIENIE

W.W.został oskarżony o to, że w nocy z 29 października na 30 października 2006 r. wT., z parkingu niestrzeżonego przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, po uprzednim otwarciu pojazdu marki(...)nr. rej. (...)nieustalonym narzędziem, a następnie uruchomieniu silnika, dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia wartości 2.000 złotych na szkodęA. M.

tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 kk
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 22 września 2014r.orzekł, że:
I. oskarżonegoW.(...)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 279 § 1 kki za to na podstawieart. 279 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 5 ( pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby;
III. na podstawieart. 73 § 1 kkoddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
IV. na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia połowy szkody poprzez uiszczenie kwoty 1000 ( jeden tysiąc) złotych na rzecz pokrzywdzonegoA. M.;
V. zwalnia oskarżonego z kosztów sądowych, wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.
VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu.
Od powyższego wyroku apelację złożył obrońca zaskarżając go w całości na korzyść oskarżonego podnosząc zarzuty:
- błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku polegający na uznaniu, ze oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego czynu w sytuacji, gdy z wyjaśnień złożonych przez niego wynika, iż w zakresie stawianego zarzutu jest on niewinny,
- obrazy przepisów postępowania tj.art. 391 §1 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia polegającą na niezasadnym jego zastosowaniem, co skutkowało naruszeniem zasady bezpośredniości postępowania oraz uniemożliwiało oskarżonemu zrealizowanie przysługującego ma na podstawieart. 171§2 kpkprawa do zadawania pytań świadkowi.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonego kwestionująca prawidłowość zastosowania, co do zeznań świadkaN.,art. 391§1 kpkbyła trafna i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku.
Nie sposób odmówić racji wywodom apelacji obrońcy oskarżonego, w której podniósł, że sąd meriti –naruszając przepisy postępowania - dokonał swoich ustaleń na podstawie w gruncie rzeczy, niekompletnego materiału dowodowego.
Skarżący trafnie wskazał na uchybienie, jakiego dopuścił się sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok. Analiza ujawnionych w sprawie dowodów, a co najistotniejsze zaniechanie przesłuchania świadkaD. N., doprowadziła do wydania rozstrzygnięcia w warunkach nie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy oraz istnienia w materiale dowodowym szeregu wątpliwości, których Sąd Rejonowy nie usunął.
Wyjść należy od tego, że sąd meriti, konstruując stan faktyczny oparł się na dość pobieżnych wyjaśnieniach podejrzanego wówczasD. N.. Stwierdził on wtedy, co do okoliczności zdarzenia, iż „ja byłem zW.
W.byliśmy odprowadzić kolegę na przystanek i jak wracaliśmy toiW.pokazał mi taT.. (…)W.szedł powoli w stronę bloków. Wiedział, że ja chcę to ukraść (k.14-15). Z tego fragmentu wyjaśnień Sąd wyprowadził, co najmniej przedwczesny wniosek, o winie oskarżonego. Nie wynika, bowiem z lakonicznych wyjaśnieńN., jaka była rola oskarżonego w tym przestępstwie, czy w ogóle jakąkolwiek w nim odegrał. Pamiętać, bowiem należy, że oskarżony w całym postępowaniu, konsekwentnie twierdził, że nie dokonał kradzieży samochodu, aD. N.zna tylko z osiedla. Szczupłość informacji udzielonych przez tego świadka nakłada na Sąd konieczność poszukiwania dowodów. W pierwszej kolejności Sąd winien dążyć do bezpośredniego przesłuchania świadkaD. N.i przy tej pomocy ustalić w szczegółowy sposób przebieg zdarzenia. Pomocne mogłyby także okazać się dowody zgromadzone w sprawie Sądu Rejonowego wT.(...), w której ten sam czyn, przypisanyD. N., był przedmiotem osądu. Tak uzupełniony materiał dowodowy winien stać się kanwą poczynienia precyzyjnych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji ewentualnej roli oskarżonego w zdarzeniu i jego ewentualnej winy.
Z powyższych względów sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.