Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1048/14
Data wyroku: 2015-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata, Marcin Schoenborn, Bożena Żywioł
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze
Podstawa prawna: art. 437 kpk, 438 kpk, 624 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 1048/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia27 lutego 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Marcin Schoenborn
Sędziowie SSO Arkadiusz Łata (spr.)
SSO Bożena Żywioł
Protokolant Marzena Mocek
przy udziale Marka Dutkowskiego
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015 r.
sprawyA. G.ur. (...)wM.,
synaR.iB.
oskarżonego zart. 288§1 kk,art. 279§1 kkiart. 288§1 kkw zw. zart. 11§2 kk,art. 278§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 19 sierpnia 2014 r.    sygnatura akt II K 147/14
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż na mocyart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej;

2
w pozostałym zakresie utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. G.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 1048/14

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje.
Apelacja Prokuratora okazała się w pełni zasadna, a zarazem skuteczna o tyle, iż w następstwie jej wywiedzenia należało zmienić zaskarżony wyrok poprzez zobowiązanie oskarżonego – z mocyart. 72§pkt 4 kk– do wykonywania pracy zarobkowej.
Na wstępie jednak godziło się stwierdzić, iż Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie i w pisemnych motywach zapadłego orzeczenia dokonał właściwej analizy oraz oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W świetle niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń faktycznych okoliczności przypisanychA. G.czynów, jak i wina oskarżonego nie budzą najmniejszych wątpliwości. Także przyjęta przez Sąd merytoryczny kwalifikacja prawna wspomnianych występków jest trafna.
Na akceptację zasługiwał również rozmiar jednostkowych kar pozbawienia wolności, które w należytym stopniu dostosowane zostały do zakresu społecznej szkodliwości przestępstw popełnionych przezA. G.oraz do jego zawinienia.
Zasadnie nadto sięgnięto po zasadę asperacji przy kształtowaniu kary łącznej. Było to bowiem uzasadnione stopniem podmiotowych i przedmiotowych związków pomiędzy zbiegającymi się czynami. Przemawiały za tym również względy natury prognostycznej wynikające z faktu, iż oskarżony dopuścił się trzech przestępstw.
Żadna z orzeczonych kar nie nosi zarazem w sobie cech represji nadmiernej.
Prawidłowe pozostają nadto pozostałe zawarte w wyroku rozstrzygnięcia dotyczące probacji łącznej kary pozbawienia wolności, doboru okresu próby, ustanowienia dozoru kuratora sądowego oraz obciążeniaA. G.po myśliart. 46 § 1 kkobowiązkiem naprawienia szkód spowodowanych jego przestępnym procederem, a także wydatków i opłaty.
Wszystkie omówione wyżej orzeczenia mieściły się zarazem w granicach uzgodnień poczynionych pomiędzy oskarżonym a Prokuratorem oraz wniosku zgłoszonego w trybieart. 335 § 1 kpkprzez oskarżyciela publicznego, który został przez Sąd Rejonowy uwzględniony.
Sąd jurysdykcyjny z niezrozumiałych jednakże względów i w sposób sprzeczny ze swym stanowiskiem wyrażającym się aprobatą wniosku o dobrowolne poddanie się karze (i godząc zarazem w uregulowanieart. 343 § 6 kpk) pominął w wyroku problematykę nałożenia na oskarżonego obowiązku probacyjnego w postaci zobowiązaniaA. G.do wykonywania pracy zarobkowej, co wniosek oskarżyciela również obejmował.
Rację oczywiście ma skarżący powołując się na ogólną zasadę związania Sądu orzekającego treścią wniosku w sytuacji, gdy został on już przyjęty, a także na pełną możliwość jego nieuwzględnienia w przypadku braku akceptacji zawartych w nim postanowień i rozpoznawania sprawy na zasadach ogólnych. Słusznie poza tym wskazano dopuszczalność modernizacji wniosku zgłoszonego w oparciu o przepisart. 335 § 1 kpk– już w sądowej fazie procesu karnego, lecz wyłącznie po wyrażeniu zgody na takie zmiany przez wszystkie strony. W badanym wypadku żadna z tych dwóch ostatnich sytuacji miejsca jednak nie miała.
Tryb postępowania zart. 335 § 1 kpkprzewidziany został przez ustawodawcę dla fazy pierwszoinstancyjnej. W konsekwencji Sąd odwoławczy jest w zupełności uprawniony dokonywać korekty błędów i uchybień zaistniałych w tejże mierze tak jak w odniesieniu do każdej innej sprawy rozpoznawanej w drugiej instancji (o ile oczywiście zezwala na to materiał dowodowy).
Sąd Okręgowy tym samym zmienił zaskarżony wyrok godnie z wnioskiem apelacyjnym Prokuratora. W części pozostałej wyrok utrzymano w mocy.
O należnościach obrońcy z urzędu za postępowanie odwoławcze oraz o kosztach sądowych w nim poniesionych orzeczono jak w pkt. 3 i 4 wyroku niniejszego. Sąd odwoławczy na zasadzie słuszności zwolnił tu oskarżonego od ich ponoszenia, obciążając wydatkami Skarb Państwa.