Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V W 294/14
Data wyroku: 2015-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Merska
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Bezpieczeństwu I Porządkowi W Komunikacji
Podstawa prawna: art.97 kw
Teza: skazanie za naruszenie przepisów w ruchu drogowym

Sygn. akt V W 294/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lutego 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie
w składzie:
Przewodniczący SSR Lidia Merska
Protokolant Joanna Kucharska
w obecności oskarżyciela publicznego --------------------
po rozpoznaniu w dniach 20 stycznia 2015r., 25 lutego 2015 r.
na rozprawie
sprawy przeciwkoS. D. (1)
synowiT.iZ.z d.J.
ur. (...)wK.
obwinionego o to, że: W dniu 15 września 2014 roku około godziny 8:18 w miejscowościR.przyul. (...)utrudnił wjazd lub wyjazd na posesję w ten sposób, że zastawił drogę dojazdową samochodem osobowym markiO.onr rej. (...)

tj. o czyn zart. 97kw w zw. zart. 49 ust. 2 pkt 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowym

1
ObwinionegoS. D. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 24§1 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych.

2
Na podstawieart. 118§1 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i zryczałtowanych kosztów postępowania.

Sygn. akt V W 294/14

UZASADNIENIE
Działka onumerze geodezyjnym (...)położona wR.przyul. (...)jest współwłasnością małżonkówK.iR. A., matkiS. D. (1)i państwaG.. Pomiędzy współwłaścicielami dokonany został podział działki do używania, nie przeprowadzono rozgraniczenia. Sprawa o zniesienie współwłasności toczy się w Sadzie Rejonowym w Giżycku.
Na sąsiednich działkach, przed wjazdem na tę nieruchomość znajdują się dwa domy. Jeden należy do matkiS. D. (1), a drugi do małżonkówA.. Wjazd nadziałkę o numerze (...)prowadzi przez bramę przy domu małżonkówA., a obok jest brama do wjazdu na nieruchomość matkiS. D. (1).S. D. (1)nie mieszka obok małżonkówA., w domu swojej matki, tylko po przeciwnej stronie ulicy.S. D. (1)korzysta z samochodu osobowego markiO.onr rej. (...).
W dniu 18 września 2014r państwoA.zamówili usługę wywozu nieczystości ze swojego szmaba, które znajduje się na działce za ich domem. Otworzyli bramę, z której korzystają i oczekiwali na przyjazd ciężarówki do wywozu nieczystości.S. D. (1)zauważył, że brama przy ich nieruchomości jest otwarta, przyjechała szambiarka, więc przeparkował samochód, z którego korzystał, w ten sposób, że zatarasował wjazd na posesję należącą do państwaA., bliżej domu swojej matki. Kierowcą ciężarówki byłJ. S.. MałżonkowieA.prosiliS. D. (1)aby przestawił samochód i umożliwił wypompowanie szamba. On przestawił samochód bliżej ich domu, tak że w ogóle niemożliwy był dojazd szambiarki bliżej posesji. Wobec tego wezwana została policja – przyjechał patrol wskładzie – (...)iP. D.. Policjant –R. K.poprosił o przestawienie samochodu, aleS. D. (1)odmówił. Policjanci odjechali, odjechał również kierowca samochodu ciężarowego. Za postój pojazdu państwoA.zapłacili kwotę 140,40zł. Po kilku godzinach kierowca przyjechał ponownie, zabrał ze sobą więcej węży tak aby możliwym było wypompowanie szamba po zaparkowaniu samochodu na drodze. SamochódS. D. (2)w dalszym ciągu był zaparkowany w tym samym miejscu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków –K. A.k. 53,R. A.k. 53v,R. K.k. 64,J. S.k. 64v, dokumentacji fotograficznej k. 42 – 45, dokumentacji geodezyjnej k. 46 – 47, decyzji k. 50, wypis z rejestru gruntów k. 13, faktura k. 51, wyjaśnień obwinionego k. 52a v.
ObwinionyS. D. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ale potwierdził iż tego dnia zaparkował samochód w sposób opisany w zarzucie. Twierdził, iż ma prawo do tego prawo jako pełnomocnik właścicielki – swojej matki, a poza tym małżonkowieA.nie pozwalają mu wjechać na wspólną nieruchomość. Przyznał, iż wcześniej tak samochodu nie parkował, a zaczął od września 2014r.
Stan faktyczny w tej sprawie jest bezsporny, potwierdzony również wyjaśnieniami obwinionego. To, że obwiniony nie przyznał się do popełnienia czynu, nie oznacza iż nie zachował się w sposób opisany w zarzucie. Wszyscy świadkowie opisali w jaki sposób zaparkował on samochód, jak go przestawił na prośbę małżonkówA.i jak odmówił odjechania spod bramy na prośbę policjantów. Sąd dał wiarę wszystkim zgromadzonym w sprawie dowodom, ponieważ w istocie stanowią one relację z wydarzeń z dnia 18.09.2014r.
Zdaniem Sądu obwiniony działał umyślnie, doskonale zdawał sobie sprawę z tego co robi, że jego sposób zaparkowania samochodu uniemożliwia wykonanie usługi, a do tego blokuje wyjazd z posesji. Zdaniem Sądu jego działanie było nacechowane wyjątkową złośliwością w stosunku do sąsiadów, a zachowanie świadczy jedynie o bardzo specyficznym rozumieniu prawa własności, a raczej współwłasności. Podkreślić należy, iż obwiniony nie mieszka w sąsiednim domu, tylko naprzeciwko gdzie ma miejsce do parkowania samochodu. Z relacjiR. A.wynika, iż po zasypaniu rowu melioracyjnego ma również miejsce parkingowe na działce należącej do jego matki. Wyprowadzić stąd należy wniosek, że zaparkował samochód w tym miejscu celowo, tak aby dokuczyć małżonkomA., a do tego narazić ich na koszty. Dotychczas nie było problemu z wywozem nieczystości z działki obok, a nawet był umożliwiony wjazd przez sąsiednią bramę, bramę należącą do matki obwinionego. Z samego faktu, iż jest on jej pełnomocnikiem nie można wyprowadzać wniosku, iż może korzystać z nieruchomości w ten sposób.
Odpowiedzialności za czyn z art. 97 kw podlega m. in. ten, kto jak posiadacz pojazdu wykracza przeciwko innym przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 199r –Prawo o ruchu drogowym.Artykuł 49 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymstanowi, iż zabrania się postoju w miejscu utrudniającym wjazd lub wyjazd, w szczególności do i z bramy, garażu, parkingu lub wnęki postojowej. Na dołączonej do akt sprawy dokumentacji fotograficznej wyraźnie widać, iż pojazd zaparkowany przez obwinionego utrudniał, a nawet uniemożliwiał wjazd i wyjazd z posesji małżonkówA..
Reasumując powyżej przedstawione dowody, stan prawny, a także winę obwinionego, Sąd doszedł do przekonania iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Wymierzona obwinionemu kara grzywny w kwocie 500,00 zł jest kara adekwatną do wagi popełnionego wykroczenia. Obwiniony utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych, nie ma nikogo na utrzymaniu, otrzymuje stałe miesięczne świadczenie, którego wysokość pozwoli mu na uiszczenie grzywny i kosztów.
Na wysokość orzeczonych kosztów kwoty 150 zł składa się opłata sądowa – 50,00zł (art. 21 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych– Dz.U. nr 49, poz. 223 z 1983r.) i 100zł – wysokość zryczałtowanych wydatków za przeprowadzenie rozprawy (rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania (…) w sprawach o wykroczenia Dz. U. nr 118, poz. 1269 z 2001r.)