Sąd Rejonowy w Przysusze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 37/15
Data wyroku: 2015-04-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Nina Kober
Słowa kluczowe: Przestępstwo
Podstawa prawna: art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk
Teza: czynność sprawcza w wypadku komunikacyjnym

Sygn. akt II K 37/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Przysusze II Wydział Karny
w składzie :
Przewodniczący : SSR Nina Kober
Protokolant : sekr. sąd. Wiesława Pająk
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r.
sprawyD. L.synaS.iE.z d.P.,urodzonego (...)wP.
oskarżonego o to, że:w nocy z 23/24 stycznia 2015 r. w msc.S.gm.W.woj.(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,81 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu kierując samochodem markiA. (...)nr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności i nie dostosował prędkości do panujących warunków na drodze, w następstwie czego stracił panowanie nad pojazdem, a następnie bokiem pojazdu uderzył w przydrożne drzewo, w wyniku czego jadący z nim w pojeździe pasażerP. K.doznał złamania nasady dalszej kości promieniowej prawej i drugi pasażerA. Ś.doznał stłuczenia głowy, wstrząśnienia mózgu, złamania przedniej ściany zatoki czołowej prawej, złamania stropu i przyśrodkowej ściany oczodołu prawego, które to obrażenia spowodowały u wymienionych naruszenie czynności narządów ich ciała na okres, przekraczający dni siedem w rozumieniuart. 157§1 kk
tj. o przestępstwo zart. 177§1 kkw zw. zart. 178§1 kk

I
uznaje oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 177§1 kkw zw. zart. 178§1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69§1 i 2 kkw zw. zart. 70§1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby,

III
na podstawieart. 71§1 kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkorzeka wobec oskarżonego karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 10 zł (dziesięć złotych) każda,

IV
na podstawieart. 42§2 kkw zw. zart. 43§1 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,

V
na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej względem oskarżonego grzywny zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 24 stycznia 2015 r. do 25 stycznia 2015 r., uznając grzywnę za uiszczoną do wysokości 4 (czterech) stawek dziennych,

VI
na podstawieart. 63§2 kkzalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 24 stycznia 2015 roku,

VII
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 814,46 zł (ośmiuset czternastu złotych czterdziestu sześciu groszy) tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 400 zł (czterystu złotych) tytułem opłaty.

Sygn. akt II K 37/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 23 stycznia 2015 r.P. K.spotkał się ze swoim kolegąD. L., który przyjechał do niego doS.Mokrych swoim samochodem markiA. (...)onr rej. (...). Około godz. 19.00 mężczyźni pojechali doP., skąd zabrali, mieszkającego wS.MokrychA. Ś.. We trzech pojechali na stację paliw doW., gdzie kupili butelkę wódki o pojemności 0,7 l. Z alkoholem udali się na przystanek autobusowy wS.Mokrych, gdzie wypili kupioną wódkę. NastępnieP. K.poszedł do sklepu, gdzie kupił dwa wina o pojemności 1 l. Kiedy koledzy wypili alkohol,P. K.zadzwonił poK. L.-brataD., z którym jeden z mężczyzn pojechał na stację paliw wW., gdzie kupił butelkę wódki o pojemności 0,5 l. Po powrocie na przystanekK. L.odjechał do domu, zaś pozostali mężczyźni wypili alkohol. Następnie jeździli po okolicy, a ostatecznie udali się, aby odwieźćP. K.do domu. Samochodem kierowałD. L.,P. K.siedział obok niego, zaś z tyłu siedziałA. Ś.. Około 2.30 w nocy 24 stycznia 2015 r. wS.Mokrych na prostym odcinku drogi, przed łukiem w lewo, samochód wypadł z drogi i uderzył prawym bokiem w przydrożne drzewo. W miejscu zdarzenia świeciły dwie lampy uliczne, teren był niezabudowany.D. L.zadzwonił po brata, który przybiegł w opisane mu miejsce, na drodze pojawił się takżeK. K., który mieszkał niedaleko miejsca zdarzenia. PonieważA. Ś.iP. K.uskarżali się na ból,K. L.pobiegł do domu po samochód, a następnie zawiózł wszystkich trzech uczestników zdarzenia do szpitala wR..K. K.sprowadził samochód na swoją posesję, znajdującą się wS.Mokrych pod nr 78. Samochód na skutek zdarzenia m.in. miał pękniętą szybę czołową, rozbity prawy przedni halogen z zabudową, rozbity prawy obrysowy kierunkowskaz, wybitą szybę w prawych przednich drzwiach, pogięte prawe przednie drzwi, urwane prawe lusterko, brak prawych tylnych drzwi, pogięte prawe tylne nadkole, rozbity prawy tylny reflektor zespolony wraz z prawym tylnym halogenem, brak powietrza w prawym tylnym kole. W szpitalu personel medyczny wezwał policję. Funkcjonariusze wykonali badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu uP. K.(0,83 mg/l, 0,50 mg/l, 0,48 mg/l),D. L.(0,81 mg/l) iK. L.(0,00 mg/l), zaś odA. Ś.pobrano krew (1,92 promila). NastępnieK. L.zabrany został przez policję na miejsce zdarzenia, zeznał także, chcąc chronić brata, że to on kierował samochodem w chwili wypadku. Na skutek zajściaP. K.doznał złamania nasady dalszej kości promieniowej prawej, zaśA. Ś.stłuczenia głowy, wstrząśnienia mózgu, złamania przedniej ściany zatoki czołowej prawej, złamania stropu i przyśrodkowej ściany oczodołu prawego, co spowodowało naruszenie czynności narządów ich ciała na okres przekraczający dni siedem w rozumieniuart. 157§1 kk(wyjaśnienia oskarżonego k. 109, zeznaniaP. K.k. 110, zeznaniaA. Ś.k. 110, cz. zeznaniaK. L.k. 110-111, protokół oględzin miejsca k. 3-4, protokół oględzin pojazdu k. 5-6, protokół badania stanu trzeźwości k. 8,9, 11, 21, świadectwo wzorcowania k. 10, 12, dokumentacja medyczna k. 40-44, 47, opinia k. 52, 53-54, 64-65, protokół pobrania krwi k. 66, materiał zdjęciowy k. 104-106).
D. L.ma 29 lat, jest bezdzietnym kawalerem. Ma średnie wykształcenie, pracuje jako operator maszyn budowlanych, osiągając z tego tytułu dochód w wysokości 1600 zł netto. Jest zdrowy, nie leczy się psychiatrycznie ani neurologicznie, nie był karany (dane o osobie k. 74, dane o karalności k. 75).
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego k. 109, zeznaniaP. K.k. 110, zeznaniaA. Ś.k. 110, cz. zeznaniaK. L.k. 110-111, protokół oględzin miejsca k. 3-4, protokół oględzin pojazdu k. 5-6, protokół badania stanu trzeźwości k. 8,9, 11, 21, świadectwo wzorcowania k. 10, 12, dokumentację medyczną k. 40-44, 47, opinię k. 52, 53-54, 64-65, protokół pobrania krwi k. 66, materiał zdjęciowy k. 104-106 dane o osobie k. 74, dane o karalności k. 75.
D. L.przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że spożywał z kolegami alkohol, a potem chcieli odwieźćP. K.do domu. Na drodze zarzuciło samochód i doszło do wypadku (wyjaśnienia k. 109).
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, ponieważ są one zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym, któremu Sąd dał wiarę. Nie ulega wątpliwości, że w noc zdarzenia wszyscy trzej jego uczestnicy spożywali znaczną ilość alkoholu w postaci wódki i wina.K.samodzielnie kupowali go w sklepie, na stacji benzynowej, dzwonili także poK. L., aby pojechał po alkohol. Wyjaśnienia oskarżonego potwierdzają zeznania jego kolegówA. Ś.iP. K., a także zeznania jego brataK. L.. Wszyscy trzej świadkowie podali, że pokrzywdzeni razem z oskarżonym spędzali czas na spożywaniu alkoholu. Następnie, jak wynika z wyjaśnień i zeznańP. K., bowiemA. Ś.stwierdził, że był tak nietrzeźwy, że nic nie pamięta, mężczyźni jeździli po wsi, a ostatecznie udali się odwieźć do domuP. K.. Wszyscy podali, że samochodemA. (...)kierowałD. L.. Pierwotnie świadekK. L.twierdził wprawdzie, że to on kierował samochodemA. (...)w chwili wypadku, później przyznał jednak, że kierowcą był jego brat, a jego wypowiedzi wynikały z chęci niesienia bratu pomocy. Sąd dał wiarę świadkom, ponieważ ich zeznania były ze sobą zbieżne, a także znalazły potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Sąd jedynieK. L.dał wiarę częściowo tj. w zakresie jego zeznań, w których przyznał, że to brat prowadzi samochód, dlatego, że świadek sam przyznał, że jego pierwotne wypowiedzi mijały się z prawdą, a także dlatego, że są one sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. Jak wskazano, dowody osobowe potwierdzone zostały przez dowody w postaci protokołów oględzin, badań stanu trzeźwości czy opinii. Dokumenty te nie były kwestionowane, odzwierciedlają okoliczności, stwierdzone przez funkcjonariuszy policji, dlatego tez Sąd im wiarę. Z dowodów tych wynika bezsprzecznie, że toD. L.kierował samochodem i był nietrzeźwy. Prowadząc auto, nie dostosował prędkości do okoliczności, nie potrafił nad nim zapanować i uderzył w drzewo, w wyniku czego jego koledzy doznali szeregu obrażeń. Ustalenia co do ich charakteru i rozmiaru Sąd oparł na opiniach biegłego lekarza medycyny sądowejE. B.. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby kwestionować wiarygodność, rzetelność czy też fachowość biegłej, w szczególności, że jest ona biegłą sądową o specjalności adekwatnej do przedmiotu opiniowania, osobą obcą dla stron. Z tych względów Sąd uznał opinie biegłego za miarodajne dowody i odtworzył na ich podstawie ustalenia dotyczące czynu objętego aktem oskarżenia.
Wiarygodne i pokrywające się ze sobą, omówione już dowody ocenione zgodnie z zasadami logicznego rozumowania tworzyły jednolitą wersję przebiegu zdarzenia zarówno, co do osoby kierowcy, jego zachowania, jak też zaistniałych skutków. Mając to na uwadze, prawidłowość przyjętej w wyroku kwalifikacji czynu przypisanegoD. L.- zart. 177§1 kkw zw. zart. 178§1 kknie budzi wątpliwości.
WinaD. L.w zakresie wywołanego skutku (wypadek) ma charakter nieumyślny i wyraża się w nie zachowaniu ostrożnego postępowania, które wymagane było od niego jako od kierowcy przezustawę Prawo o ruchu drogowym. Kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa (art. 19 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym z 20 czerwca 1997 r.Dz.U.05.108.908 j.t.), a przede wszystkim zobowiązany jest do zachowania trzeźwości (art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym z 20 czerwca 1997 r.Dz.U.05.108.908 j.t.). Materiał dowodowy dostarczył podstaw do zasadnego zarzuceniaD. L., że umyślnie naruszył on ciążący na nim obowiązek jazdy w stanie trzeźwości i z prędkością dostosowaną do warunków, panujących na drodze. Wina ta nie budzi żadnych wątpliwości przy jednoczesnym ustaleniu, że od oskarżonego jako od osoby dorosłej i poczytalnej można zasadnie wymagać dopełnienia obowiązku prowadzenia samochodu zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami wspomnianej ustawy. Z oczywistych względów decydując się na naruszenie wymienionych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowymD. L.mógł przewidzieć skutek finalny. Naruszył on te reguły, obowiązujące w ruchu, które mają charakter podstawowy i właśnie miały chronić przed wypadkiem.
Sąd skazał oskarżonego na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona kara jest zdaniem Sądu adekwatna do znacznego stopnia winy nieumyślnej, rodzaju i stopnia naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym a także do rozmiaru i rodzaju następstw czynu – tj. charakteru obrażeń poniesionych przezP. K.iA. Ś.. Kara w tym wymiarze odzwierciedla również fakt, że oskarżony poruszał się samochodem po uprzednim wprowadzeniu się w tak znaczny stan nietrzeźwości w wyniku kilkugodzinnego spożywania alkoholu. Sąd miał również na uwadze względy prewencji ogólnej, które uzasadniają postulowane powszechnie żądanie surowej represji karnej dla nietrzeźwych kierowców, będących sprawcami wypadków.
Istotny wpływ na wymiar kary miał dla Sądu także fakt, że oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia, pracuje, nigdy nie był karany.
Wymienione już co do istoty pozytywne warunki i właściwości osobiste oskarżonego uzasadniały przekonanie, że warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres 3 lat będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawieart. 69§1 kkw zw. zart. 70§1 pkt 1kkzastosował wobecD. L.środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary. Aby oskarżony odczuł jednak realnie dolegliwość za naruszenie przepisu prawa karnego Sąd na podstawieart. 71§1 kkwymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł.
Zgodnie zart. 63§1 kkSąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania od 24 stycznia 2015 r. do 25 stycznia 2015 r.
Zgodnie zart. 42§2 kkw zw. zart. 43§1 kkw związku z popełnieniem przez oskarżonego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym w stanie nietrzeźwości Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec niego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Biorąc pod uwagę omówione już okoliczności, w jakich doszło do wypadku Sąd orzekł względem oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów na okres trzech lat.D. L.podnosił wprawdzie, że prawo jazdy jest mu potrzebne do pracy, zdaniem Sadu winien jednak mieć to na uwadze przed zdarzeniem.
Na podstawieart. 63§2 kkSąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od 24 stycznia 2015 r.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 814,46 zł, która stanowi koszty sądowe, na które składają się wydatki oraz opłaty w kwocie 400 zł.