Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
XI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XI GC 938/15
Data wyroku: 2015-09-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Wójcik-Wojnowska
Słowa kluczowe: Umowa Przewozu
Podstawa prawna: 774 k.c.

Sygn. akt XI GC 938/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 września 2015 roku
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Aleksandra Wójcik-Wojnowska
Protokolant: Natalia Wojnarowicz
po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 roku w Szczecinie, na rozprawie
sprawy z powództwaP. S.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.na rzecz powodaP. S.ustawowe odsetki od kwot:

- 2 457,37 zł od dnia 8 marca 2015 roku do dnia 14 kwietnia 2015 roku,
- 1 541,02 zł od dnia 19 marca 2015 roku do dnia 14 kwietnia 2015 roku,

II
w pozostałym zakresie umarza postępowanie;

III
nakazuje zwrócić powodowi kwotę 35 zł (trzydziestu pięciu złotych) tytułem zwrotu połowy opłaty od cofniętej części powództwa;

IV
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 682 zł (sześciuset osiemdziesięciu dwóch złotych) tytułem kosztów procesu.

Sygn. akt XI GC 938/15
Sprawę rozpoznano w postępowaniu uproszczonym

UZASADNIENIE
PowódP. S.pozwem złożonym w dniu 8 kwietnia 2015 roku wniósł o zasądzenie od pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.kwoty 3 998,39 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi do dnia zapłaty dla kwoty 2 457,37 zł od dnia 8 marca 2014 roku i dla kwoty 1 541,02 zł od dnia 19 marca 2014 roku oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa pozwana zleciła powodowi przewóz strzępów opon w dniach 21-22 stycznia 2015 roku na trasie zW.O. M.w Niemczech doS., w zamian za wynagrodzenie w wysokości 460,00 Euro oraz przewóz opon w dniach 3-4 lutego 2015 roku na trasie zB.w Niemczech doS., w zamian za wynagrodzenie w wysokości 300,00 Euro netto. Powód przewozy wykonał, pozwana zaś – pomimo skierowania do niej wezwań do zapłaty – nie zapłaciła umówionego wynagrodzenia.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 18 maja 2015 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie w Wydziale XI Gospodarczym orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Pismem procesowym z dnia 28 maja 2015 roku, w związku z zapłatą uiszczoną przez pozwaną w dniu 14 kwietnia 2014 roku, tj. już po wniesieniu pozwu, powód cofnął powództwo w zakresie żądania zasądzenia kwoty 3.998,39 zł tytułem roszczenia głównego, podtrzymując żądanie zasądzenia od pozwanej na jego rzecz odsetek ustawowych liczonych od kwoty 2 457,37 zł od dnia 8 marca 2014 roku do dnia 14 kwietnia 2015 roku i od kwoty 1 541,02 zł od dnia 19 marca 2014 roku do dnia 14 kwietnia 2015 roku oraz żądanie zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, liczonych przy przyjęciu wartości przedmiotu sporu wskazanej w pozwie, tj. kwoty 3.999,00 złotych
W złożonym w dniu 9 czerwca 2015 roku sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o nieobciążanie jej kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 14 kwietnia 2015 roku, tj. przed doręczeniem pozwanej nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu, uiściła ona na rzecz powoda kwotę 3 998,39 zł.
Na rozprawie z dnia 8 września 2015 roku powód sprostował żądanie odsetek wskazując, iż dochodzi ich od 2015 roku.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
PowódP. S.prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego rzeczy i spedycji. Przedmiotem działalności pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.jest m. in. gospodarka odpadami.
Niesporne, nadto dowód:
wydruk(...)k.8
wydruk KRS 47-53
Pozwana zleciła powodowi przewóz strzępów opon w dniach 21-22 stycznia 2015 roku na trasie zW.O. M.w Niemczech doS., w zamian za wynagrodzenie w wysokości 460,00 Euro. Powód zlecenie to wykonał przy pomocy podwykonawcy(...) spółki jawnejwO..
Niesporne, nadto dowód:
zlecenie transportowe k. 12
list CMR k. 13
faktura k. 14
Tytułem wykonanego zlecenia powód w dniu 5 lutego 2015 roku wystawił na rzecz pozwanejfakturę VAT nr (...), opiewającą na kwotę 2 457,37 zł z terminem płatności wskazanym na dzień 7 marca 2015 roku.
Niesporne, nadto dowód:
faktura wraz z potwierdzeniem odbioru k. 15-16
Wobec nieuregulowania przez pozwaną wymagalnej należności, pismem z dnia 11 marca 2015 roku powód wezwał ją do zapłaty kwoty 2 457,37 zł wynikającej zfaktury VAT nr (...).
Niesporne, nadto dowód:
wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania k. 17-18v
W dniach 3-4 lutego 2015 roku pozwana zleciła powodowi przewóz opon na trasie zB.w Niemczech doS., w zamian za wynagrodzenie w wysokości 300,00 Euro netto. Powód zlecenie to wykonał przy pomocy podwykonawcyJ. M..
Niesporne, nadto dowód:
zlecenie transportowe k. 19
zlecenie transportowe k. 20-22
list CMR k.22
faktura k. 23
Tytułem wykonanego zlecenia powód w dniu 16 lutego 2015 roku wystawił na rzecz pozwanejfakturę VAT nr (...), opiewającą na kwotę 1 541,02 zł z terminem płatności wskazanym na dzień 18 marca 2015 roku.
Niesporne, nadto dowód:
faktura wraz z potwierdzeniem odbioru k. 24-25
Wobec nieuregulowania przez pozwaną wymagalnej należności, pismem z dnia 11 marca 2015 roku powód wezwał ją do zapłaty kwoty 1 541,02 zł wynikającej zfaktury VAT nr (...).
Niesporne, nadto dowód:
wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania k. 26-27
Wpłatą na rachunek powoda z dnia 14 kwietnia 2015 roku dokonaną w wysokości 3 998,39 zł, pozwana uregulowała należności główne wynikające zfaktur nr (...).
Niesporne, nadto dowód:
potwierdzenie transakcji k. 54
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo po jego ograniczeniu okazało się zasadne w całości.
Strona powodowa wskazywała, iż strony łączyły umowy przewozu. Przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniami osób lub rzeczy (art. 774 k.c.). Mając na uwadze, że miejsce załadunku i rozładunku towaru znajdowało się w dwóch różnych krajach, zastosowanie znajdą przepisyKonwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)sporządzonej wG.dnia 19 maja 1956 r., którą – zgodnie z art. 1 ust. 1 – stosuje się do wszelkiej umowy o zarobkowy przewóz drogowy towarów pojazdami, niezależnie od miejsca zamieszkania i przynależności państwowej stron, jeżeli miejsce przyjęcia przesyłki do przewozu i miejsce przewidziane dla jej dostawy, stosownie do ich oznaczenia w umowie, znajdują się w dwóch różnych krajach, z których przynajmniej jeden jest krajem umawiającym się.
Zważywszy na reguły dowodzenia określone przepisami (a przede wszystkim zgodnie z treściąart. 6 k.c.stanowiącego, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne) powód w niniejszej sprawie winien wykazać fakt zawarcia umowy oraz jej wykonania. Od wykonania bowiem uzależniona jest możliwość żądania jego wynagrodzenia. Wskazać w tym miejscu trzeba, iż w toku niniejszego postępowania, nie kwestionując faktu zawarcia między stronami umowy oraz wykonania zobowiązania przez stronę powodową i ostatecznie dokonując zapłaty, pozwana uznała należność główną udokumentowaną wystawionymi przez powoda fakturami. W świetle treściart. 229 i 230 k.p.c.zwalniało to powoda z dowodzenia zawarcia i treści umowy.
Pierwotnie wytoczone powództwo, którego żądanie obejmowało należności główne udokumentowane wystawionymi fakturami VAT, wobec płatności dokonanej przez pozwaną już po jego wytoczeniu, zostało przez powoda ograniczone zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu w taki sposób, że obejmowało ostatecznie zapłatę odsetek ustawowych za czas opóźnienia oraz zwrot kosztów procesu.
Nie ulega wątpliwości, iż pozwany uległ opóźnieniu w dokonanych płatnościach (pozwany nie podnosił, że data płatności wskazana na fakturze nie odpowiada uzgodnieniom stron), w związku z czym o żądaniu dotyczącym odsetek należało orzec w oparciu o przepisart. 481 k.c.stanowiący, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia.
W ocenie Sądu z okoliczności sprawy nie wynika, aby cofnięcie powództwa dokonane pismem z dnia 28 maja 2015 roku było niedopuszczalne w rozumieniuart. 203 § 4 K.p.c., należy więc przyjąć, że powód skutecznie cofnął pozew. W związku z powyższym, stosownie doart. 355 § 1 K.p.c.w zw. zart. 203 § 1 i 4 K.p.c.orzeczono jak w punkcie II wyroku.
Stosownie doart. 79 ustęp 1 punkt 3 a ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) Sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonej opłaty od pozwu cofniętego po wysłaniu jego odpisu pozwanemu, a przed rozpoczęciem rozprawy. Opłata od pozwu pierwotnie wynosiła 100 zł zaś po jego częściowym cofnięciu pismem z dnia 28 maja 2015 roku – 30 zł, zatem zwrotowi, jako połowa opłaty od cofniętej części powództwa, podlega kwota 35 zł, o czym orzeczono w punkcie III wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu, ujęte w punkcie IV wyroku, znajduje postawę prawną wart. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.w związku zart. 98 § 1 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Stroną przegrywającą w niniejszej sprawie, przyjmując koszty liczone od pierwotnie określonej wartości przedmiotu sporu, jest strona pozwana. O ile bowiem powód pozew cofnął, to brak jest podstaw do przyjęcia, aby był w świetle przyczyn towarzyszących cofnięciu pozwu traktowana jako podmiot sprawę przegrywający. Tutejszy Sąd w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 7 marca 2013 roku w sprawie IV CZ 8/13 wskazujące, że cofnięcie pozwu w takiej sytuacji jest konsekwencją zaspokojenia przez pozwanego wymagalnego w chwili wytoczenia powództwa roszczenia powoda i w rozumieniu przepisów o kosztach procesu pozwanego należy uznać wówczas za stronę przegrywającą sprawę. Nie sposób się zatem przychylić do zawartego w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosku o nieobciążanie pozwanej kosztami procesu, bowiem niewątpliwie dała ona powód do wytoczenia przeciwko niej powództwa. Na poniesione przez powoda koszty postępowania złożyły się: opłata od pozwu po jego ograniczeniu w wysokości 30 zł, niepodlegająca zwrotowi od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie po ograniczeniu powództwa połowa opłaty od cofniętej części pozwu w kwocie 35 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – 600 zł, zgodnie z § 6 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować,

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełn. pozwanej,

3
z pismami lub za 30 dni