Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 278/15
Data wyroku: 2015-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 278/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
OskarżonyG. K., wielokrotnie karany za różnego rodzaju naruszenia porządku prawnego, przede wszystkim za kradzieże, w 2012 roku pozostawał w nieformalnym związku z oskarżonąA. M.również wielokrotnie karaną za różnego naruszenia porządku prawnego, w tym za kradzieże. We wskazanym 2012 roku, oskarżonyG. K.ukrywał się przed niepowrotem z odbywania kary pozbawienia wolności i w związku tym był poszukiwany listem gończym.

    Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoG. K.z k. 64v, informacja KRK dotycząca oskarżonegoG. K.z k. 440-443, informacja KRK dotycząca oskarżonejA. M.z k. 437-439.
Na przełomie czerwca/lipca 2012 roku, oboje oskarżeni wraz z ich dzieckiem przyjechali naW. (...)iM. (...)z zamiarem podjęcia pracy w gospodarstwach rolnych. OskarżonyG. K.zatrudnił się wgospodarstwie rolnym (...)położonym wmiejscowości P.gm.P., gdzie mieszkał z konkubinąA. M.i ich dzieckiem. W tym gospodarstwie pracował około 10 dni i zdaniemH. D.nie nadawał się do pracy.
Dowód: zeznania świadekH. D.z k. 617v i 34.
Po tym okresie pracy uH. D., oskarżonyG. K.zatrudnił się w gospodarstwie rolnymT. P. (1)położonym w miejscowościS.iS.gm.S..T. P. (1), w tych miejscowościach prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni około 800 ha na którym między innymi hodował około 100 krów, a w miejscowościS.prowadzi gospodarstwo agroturystyczne. Na terenie tego gospodarstwa agroturystycznego zamieszkali oskarżeniG. K.i jego konkubinaA. M.i ich dziecko. Przy przyjęciu do pracy, oskarżonyG. K.podał, że ma na imięM.i takim imieniem posługiwał się, jednocześnie podając, że nie ma dowodu osobistego. Natomiast,A. M.wylegitymowała się dowodem osobistym, który został skserowany. W tych okolicznościach, właściciel gospodarstwa i pozostałe osoby w nim pracujące były przekonane, że oskarżonyG. K.faktycznie ma na imięM.i do tego jest mężemA. M., a więc nosi nazwiskoM.. Oboje oskarżeni z ich dzieckiem zamieszkali w budynku położonym na terenie gospodarstwa, zajmując pomieszczenia na piętrze. Na parterze tego budynku znajdowały się pomieszczenia ogólnie dostępne w ciągu dnia dla osób pracujących w gospodarstwie oraz znajdowało się biuro, a w nim biurko zamykane na zwykły klucz. W biurku tym, właściciel gospodarstwa przetrzymywał segregatory z dokumentami, w tym z danymi osobowymi oskarżonych oraz czasami pieniądze na płatności dla pracowników. W tym czasie budynek ten był w remoncie, a klucze od drzwi wejściowych miał właściciel gospodarstwa i oskarżeni.
OskarżonyG. K.został zatrudniony przy obsłudze krów, a oskarżonaA. M.zajmująca się dzieckiem pomagała przy innych pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa agroturystycznego.
Ze względu na zaangażowanie w wykonywanie powierzonych obowiązków, oskarżonyG. K.pozyskał dobrą opinię i zaufanie u właściciela gospodarstwaT. P. (1), który był zainteresowany, aby oskarżony w dalszym ciągu w nim pracował. Na początku, udostępnił mu do korzystania samochódV. (...)o numerze rejestracyjnym(...)Z czasem, właściciel gospodarstwaT. P. (1)porozumiał się z oskarżonymG. K., że samochód mu sprzeda. Obaj mężczyźni ustalili wartość samochodu na kwotę 4.000 złotych, którą oskarżony będzie spłacał poprzez potrącenia z wynagrodzenia za pracę i do czasu spłaty powierzył mu w użytkowanie. Do czasu porzucenia przez oskarżonegoM. K.pracy w gospodarstwie, na poczet ceny została potrącona jedna rata w kwocie 600 złotych. OskarżonyG. K.poruszał się tym samochodem zarówno w miejscu zamieszkania, jak również jeździł doS.na zakupy.
W dniu 11września 2012r oskarżonyG. K.poinformowałT. P. (1), że jego teść mieszkający wP.uległ wypadkowi i jego stan jest krytyczny, a po dwóch dniach powiedział, że teść zmarł. Wobec tego z rana 15 września 2012r razem żoną pojedzie na pogrzeb i na poniedziałek wróci do pracy, a żona wróci później. Informacja o wypadku i śmierci teścia była fikcyjna, nie polegająca na prawdzie.
W dniu 14 września 2012rT. P. (1)do biurka znajdującego się w budynku, w którym mieszkali oskarżeni włożył kopertę z pieniędzmi w kwocie 8.000 złotych przeznaczone na płatności wynikające z prowadzenia gospodarstwa. Biurko zamknął na klucz.
W nocy na 15 września 2012r, oskarżonyG. K.włamał się do biurka, skąd zabrał pieniądze w kwocie 8.000 złotych i segregatora wyjął i zabrał dokumenty odnoszące się do danych osobowych jego i konkubiny. Oboje oskarżeni spakowali wszystkie rzeczy jakie posiadali i przed godziną 5 rano 15 września 2012r samochodemV. (...)uprzednio powierzonymG. K.odjechali z terenu gospodarstwa. Uprzednio, wychodząc z budynku, oskarżeni uszkodzili zamek drzwi wejściowych uniemożliwiając tym samym ich otwarcie. Bezpośrednio po wyjeździe z gospodarstwa, oskarżonyG. K.ze swojego telefonu komórkowego wyjął i wyrzucił kartę sim, uniemożliwiając tym samym połączenia telefoniczne.
Z uwagi na to, że kolejne dni były wolne od pracy, do budynku w którym uprzednio mieszkali oskarżeni, nikt nie przychodził. Dopiero w poniedziałek,T. P. (1)próbował otworzyć drzwi wejściowe, lecz nie mógł tego uczynić, gdyż zamek był zablokowany. Do budynku dostał się przy pomocy wysięgnika poprzez taras na piętrze. Wewnątrz stwierdził, że oskarżeni zabrali wszystkie swoje rzeczy, a z szuflady, po uprzednim uszkodzeniu zamka zostały zabrane pieniądze oraz dokumenty z ich danymi osobowymi. W pobliżu usytuowanym budynku gospodarczym stwierdził, że nie ma 6 zwojów blachy miedzianej o szerokości 50 cm i długości 120 cm i łącznej wadze 370 kg. PokrzywdzonyT. P. (1)i jego synowie wielokrotnie usiłowali dodzwonić się do oskarżonegoG. K.lecz ze względu na usunięcie przez niego z telefonu komórkowego karty sim było to niemożliwe. Zważywszy na to, że bezkrytycznie zaufał oskarżonym uznając, że ich zachowanie miało wyzwolić w nim takie przekonanie o wiarygodności i uczciwości, pokrzywdzonyT. P. (1)uznał, że kradzież ma charakter bezpowrotny, a ustalenie sprawców tj. oskarżonych jest niemożliwe i dlatego nie złożył zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa na jego szkodę.
Po dwóch miesiącach, w listopadzie 2012 r. zadzwonił do niego rolnik z okolicN., który poinformował go, że w swoim gospodarstwie rolnym zatrudnił oskarżonych, którzy go okradli i po opuszczeniu przez nich gospodarstwa została po nich wizytówka gospodarstwa prowadzonego przezT. P. (1). Tenże rolnik powiedział mu, że oskarżonyG. K.(M.) poruszał się samochodemV. (...)o wyglądzie takim, jaki powierzył mu i że ten oskarżony złomował ten samochód. Zapytał się, czy jego dane może podać policji, na coT. P. (1)wyraził zgodę. Ta informacja uruchomiła procedurę przesłuchaniaT. P. (1)w charakterze świadka, co nastąpiło dopiero w dniu 5 kwietnia 2013 r., a kolejne przesłuchanie dopiero w dniu 12 czerwca 2013 r. po przesłaniu przez Prokuratora Rejonowego wZ. (...)do Prokuratury Rejonowej wS. (...)w dniu 3 czerwca 2013 r. pierwotnego protokołu przesłuchania w charakterze świadka wraz z załącznikami.
Dowód:zeznania świadków;T. P. (1)z k. 616-617, 2-5, 13, 177, 344-345,T. P. (1)z k. 615v-616, 175-176,J. K.z k. 617v-618,A. P.z k. 618,A. Ś.z k. 618v-619 i 378,T. Ż.z k. 619, częściowo wyjaśnienia oskarżonych, co do potwierdzenia przebywania i pracy w gospodarstwie pokrzywdzonego;G. K.z k. 132-133, 300-301 i 614v-615,A. M.z k. 174, dokumenty z k. 9-12, 30.
OskarżonyG. K.dotychczas był 11 krotnie karany za popełnienie różnego rodzaju przestępstw, głównie przeciwko mieniu. Między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim z dnia 6 sierpnia 2003r w sprawie II K 238/03 za czyn zart. 291 § 1 k.k.skazany został na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę objętą wyrokiem łącznym za sygnaturą II K 37/05 Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim odbywał w okresie od dnia 11 stycznia 2007 r. do dnia 11 stycznia 2008 r.
Dowód:informacja o karalności z KRK na k. 440-443, odpisy wyroków wraz z informacjami o okresach odbytej kary z k. 135, 137, 139, 141, 142, 143-144, 145, 146, 148, 156, 157-158.
OskarżonyG. K.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu.
W pierwszych składanych w sprawie wyjaśnieniach podał, że zbyt krótko pracował w gospodarstwieT. P. (1)i nie wiedział, gdzie on trzymał pieniądze, zresztą jest dla niego dziwne, że pieniądze przechowywał w pomieszczeniach ogólnie dostępnych. Właściciel gospodarstwa nie wiedział o tym, że jest poszukiwany listem gończym. Stwierdził, że nie umie kierować samochodami. Podniósł, że nic nie jest winien pokrzywdzonemu. Od pracowników pokrzywdzonego słyszał, że jeszcze przed jego zatrudnieniem zdarzały się kradzieże w gospodarstwie – vide wyjaśnienia na k. 132-133.
Podczas pierwotnego rozpoznania sprawy przez sąd, oskarżony sprecyzował, że w gospodarstwie pokrzywdzonego pracował od początku lipca do 14-15 września 2012 r. Jeżeli chodzi o samochód, za przyzwoleniem właściciela gospodarstwa, oboje z konkubiną jeździli nim z tym, że on po polach, bo ma uraz do jeżdżenia drogami publicznymi. Zaprzeczył temu, aby miała być umowa z właścicielem gospodarstwa, co do sprzedania im samochodu i na jej poczet miał mu potrącić 600 złotych z wynagrodzenia za pracę. Zdaniem oskarżonego, samochód był w takim stanie technicznym, że lepszy można kupić na złomie. Uprzedził właściciela gospodarstwa, że jedzie doP.i wróci do pracy podczas, gdy takiego zamiaru nie miał, bo praca w gospodarstwie była zbyt ciężka. Nie wiedział gdzie właściciel gospodarstwa trzymał pieniądze. W budynku, w którym mieszkali przemieszczało się wiele osób. Podał, że na terenie gospodarstwa był monitoring i moment wyjazdu z gospodarstwa powinien być nagrany. Z gospodarstwa wyjechał samochodem, który miał przyjechać zeS.na godzinę 4.00 rano i zabrać ich spod bramy wejściowej na posesję, bo jak to określił, nie chciał nikogo budzić – vide wyjaśnienia na k. 300v-301.
Podczas ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji, oskarżonyG. K.podtrzymał uprzednio składane wyjaśnienia. Dodatkowo, oprócz potwierdzenia okoliczności podniesionych we wcześniejszych wyjaśnieniach, zaprzeczył temu, że miał powiedzieć, że wyjeżdża na pogrzeb teścia lecz w swoich sprawach doP.i deklarował powrót. Na terenie gospodarstwa nie widział arkuszy blachy miedzianej i nie wiedział gdzie właściciel gospodarstwa trzymał pieniądze. Przyznał, że był wielokrotnie karany za kradzieże i inne przestępstwa. Z samochoduV. (...)korzystał kto chciał, bo kluczyki od niego były w szufladzie w kuchni. Jak wyjeżdżali z gospodarstwa, samochód ten stał na parkingu przed domem, jedynie o godzinie 4.30 wziął z niego fotelik dla dziecka. Dodał, że bezpośrednio po wyjeździe z gospodarstwa, z posiadanego telefonu wyjął i wyrzucił kartę sim, bo jak stwierdził z panemP.nie wiązała go żadna umowa, byli rozliczeni finansowo i nie chciał żeby on i jego synowie do niego mieli wydzwaniać – vide wyjaśnienia na k. 614v-615, 615v, 616.

    OskarżonaA. M.również nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. W jedynych złożonych w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnieniach potwierdziła, że razem z konkubentemG. K.mieszkali na terenie gospodarstwaT. P. (1). Konkubent pracował przy zwierzętach. Potwierdziła, że właściciel gospodarstwa i jego synowie pożyczali im samochód. O żadnych blachach nic nie jest jej wiadomo. Z tego gospodarstwa nic nie można było zabrać, bo były zainstalowane kamery. Podniosła, że z tego gospodarstwa nie wyjechali, lecz uciekli, bo to był obóz pracy. Godzinie 4.00 rano przyjechał bus i ich zabrał. Gdy odjeżdżali, samochódV. (...)stał na parkingu. Po wyjeździe, właściciel gospodarstwa ani nikt z jego rodziny nie kontaktował się z nią bądź konkubentem – vide wyjaśnienia na k. 173-174.
Krytyczne odniesienie do treści wyjaśnień składanych przez oskarżonegoG. K., częściowo wspartych lakonicznymi wyjaśnieniami oskarżonejA. M.w powiązaniu z jednoznacznymi okolicznościami wynikającymi z pozostałego materiału dowodowego prowadzi do stwierdzenia, że argumentacja podnoszona przez tegoż oskarżonego nie zasługuje na wiarę i jako taka jest nielogiczna.
Według kolejności, należy podnieść bezsporne okoliczności, a zarazem dowody dyskwalifikujące twierdzenia i sugestie zawarte w wyjaśnieniach oskarżonegoG. K.:
1./ zgłaszając się do pracy w gospodarstwie pokrzywdzonego, oskarżonyG. K.nie ujawnił swojej tożsamości, posługując się fałszywym imieniem i sugerując, że jest mężem oskarżonejA. M., która okazała dowód osobisty, a więc nosi jej nazwisko, co potwierdzają jego wyjaśnienia i zeznania wszystkich świadków przesłuchanych w sprawie,
2./ w tym czasie, oskarżonyG. K.był na niepowrocie z zakładu karnego i był poszukiwany listem gończym, co oskarżony potwierdził wprost,
3./ pracując w gospodarstwie, faktycznie ponad dwa miesiące, miał dobrą opinię, wzbudził zaufanie właściciela gospodarstwa, jego synów i pozostałych pracowników do tego stopnia, że otrzymał do dyspozycji samochódV. (...)i miał swobodny dostęp do wszystkich pomieszczeń w gospodarstwie – por. zeznania świadków;T. P. (1),A. P.,T. P. (1),J. K.iT. Ż.,
4./ wbrew twierdzeniom oskarżonegoG. K., zajmując pomieszczenia w remontowanym budynku, doskonale wiedział, że na terenie gospodarstwa, z powodu awarii nie działa w nim monitoring i nie działał w dniu wyjazdu – por. zeznania świadkaA. P.,
5./ po godzinach pracy, tylko pokrzywdzony i oskarżeni dysponowali kluczami do budynku w którym ci ostatni mieszkali i tym samym swobodnego po nim przemieszczania się, gdyż nikt inny w nim nie mieszkał – por. zeznania świadkaT. P. (1),
6./ to oskarżonyG. K.jeździł powierzonym mu samochodem – por. zeznania świadkówT. P. (1),J. K.,A. P.,T. P. (1),
7./ to wbrew twierdzeniom oskarżonegoG. K., miał on zostać właścicielem tego samochodu, po jego spłaceniu – por. zeznania świadkaT. P. (1),
8./ samochód był sprawny technicznie – por. zdjęcia pojazdu z k. 30 oraz zeznania świadkówT. P. (1),T. P. (1),
9./ to oskarżony podał fałszywy powód wyjazdu sprowadzający się do rzekomej śmierci teścia i udziału w jego pogrzebie oraz deklarację niezwłocznego powrotu, co za prawdziwe przyjeli; właściciel gospodarstwa i jego synowie oraz pracownicy, dla których bezspornym pozostawało, że wyjeżdża samochodem mu uprzednio użyczonym,
10. opuszczając miejsce zamieszkania oskarżeni zabrali wszystkie swoje rzeczy, zabrali dokumenty z ich danymi osobowymi, pozostawili zablokowany zamek drzwi wejściowych do budynku, uszkodzoną szufladę w biurku, w której znajdowały się pieniądze,
11./ w dniu 15 września 2012 r. przed godziną 5.00 rano do samochoduV. (...)stojącego przed wejściem do budynku, oskarżeni wkładali dziecko zawinięte w koc, a nie wyjmowali fotelik, co widziała świadekA. Ś.idąca na udój krów,
12./ bezpośrednio po wyjeździe, oskarżonyG. K.wyrzucił kartę sim swojego telefonu, świadomie pozbawiając kontaktu z nim przez pokrzywdzonego, w sytuacji gdy pomiędzy nimi nie było żadnych kwestii spornych, co oskarżony potwierdził wprost w składanych wyjaśnieniach,
13./ od chwili wyjazdu oskarżonych, nikt postronny w domu nie przebywał, oskarżeni wyjechali w sobotę około godziny 5.00, a dopiero w poniedziałek rano właściciel podjął próbę dostania się do jego wnętrza - por. zeznania świadkaT. P. (1).
Oceniając całokształt materiału dowodowego, należy podkreślić, iż żadna okoliczność ujawniona w sprawie nie wskazuje na to, aby można było prowadzić rozważania, że zeznania pokrzywdzonegoT. P. (1)i pozostałych świadków powołanych w części faktograficznej uzasadnienia wyroku w jakimkolwiek stopniu stanowią bezpodstawne pomówienie oskarżonych. Wszystkie osoby zeznające podkreślały pozytywne odniesienie do oskarżonych w czasie gdy oni przebywali w gospodarstwie. Każda z osób zeznających odniosła się wyłącznie do okresu ich pobytu i pracy oskarżonegoG. K.oraz tego, co zostało stwierdzone w poniedziałek, gdy nie wrócili.
PokrzywdzonyT. P. (1)pogodził się z tym, co się stało, słusznie zrzucając sobie, że oskarżonym zaufał wręcz bezgranicznie i mając świadomość, że prawne dochodzenie może okazać się bezskuteczne, nie zawiadamiał o tym organów ścigania. Dopiero podniesione przez niego okoliczności, wywołały skutek w postaci wszczęcia postępowania z urzędu.
W toku postępowania w sprawie, to oskarżonyG. K.wywodził różnego rodzaju sugestie, wręcz niedorzeczne i nielogiczne mając prowadzić do przekonania, że to on nie ma sobie nic do zarzucenia i taką argumentację należy uznać za przekonywującą. Wręcz przeciwnie, za bezpodstawne pociągnięcie go do odpowiedzialności, w jego mniemaniu, należy pociągnąć pokrzywdzonego i pozostałe osoby zeznające w sprawie przez które został pomówiony. Rodzi się tylko pytanie z czego miałoby wynikać te pomówienia przy ustalonym sposobie zachowania oskarżonegoG. K., do którego odniósł się bezkrytycznie, a co do którego obowiązkiem sądu była jego weryfikacja dowodowa w świetle reguł w tej mierze obowiązujących.
Z zeznań świadekH. D.nic istotnego dla prowadzenia ustaleń w sprawie nie wynika oprócz tego, że zanim oskarżeni znaleźli się w gospodarstwie pokrzywdzonegoT. P. (1), przez kilka dni przebywali w jej gospodarstwie.
W świetle przeprowadzonej powyżej oceny całokształtu materiału dowodowego i wniosków wynikających z jego analizy w tym krytycznego odniesienia do treści wyjaśnień składanych przez oskarżonegoG. K., jego wina, co do popełnienia zarzuconego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości poza jedynie tym, że jednocześnie miałby dokonać kradzieży zwojów blachy miedzianej.
Żadna okoliczność ujawniona w sprawie nie pozwala na prowadzenie ustaleń, że oskarżeni w nocy z 14/15 września 2012 r. lub w okresie wcześniejszym mieli dopuścić się kradzieży blachy miedzianej. Ustalone gabaryty wagowe blachy oraz wielkość samochoduV. (...)którym dysponowali wyklucza możliwości wywozu blachy tej nocy, a poza tym, nic nie przemawia za tym, że oskarżeni mogli to uczynić w okresie wcześniejszym. Z samej okoliczności, że oskarżonyG. K.mógł wiedzieć, gdzie znajduje się blacha nic poza tym nie wynika.
Bezspornym pozostaje, że w nocy na 15 września 2012 r. dokonał on włamania do zamkniętej szuflady biurka i zaboru z niego pieniędzy w kwocie 8.000 złotych i zarazem dokonał przywłaszczenia samochoduV. (...)o wartości 3.400 złotych uprzednio mu powierzonego, czym działał na szkodęT. P. (2). Tym samym czyn, którego dopuścił się oskarżonyG. K.w całej rozciągłości wyczerpuje znamiona przestępstw określonych wart. 279 § 1 k.k.iart. 284 § 2 k.k.popełnionych w kumulatywnym zbiegu zart. 11 § 2 k.k.
Do tego, każde z wymienionych przestępstw zostało popełnionego w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k., co wynika z przedstawionej w części faktycznej jego karalności za popełnienie przestępstw przeciwko mieniu, czasookresu odbytej kary pozbawienia wolności i dopuszczenie się stwierdzonych w niniejszej sprawie przestępstw zaboru mienia zarówno poprzez uprzednie dokonanie włamania, jak i przywłaszczenia przed upływem 5 lat od odbycia uprzednio orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary wobec oskarżonegoG. K.zostało przyjęte:
- dotychczasowa wyjątkową niepoprawność oskarżonego w zakresie przestrzegania porządku prawnego, w tym dotyczącego permanentnego dokonywania kradzieży – vide; informacja o karalności z KRK na k. k. 440-443, odpisy wyroków wraz z informacjami o okresach odbytej kary z k. 135, 137, 139, 141, 142, 143-144, 145, 146, 148, 156, 157-158,
- popełnienie przestępstw zaboru mienia w celu przywłaszczenia w warunkach recydywy określonejart. 64 § 1 k.k.,
- działanie z wyjątkową premedytacją poprzez przemyślane wywołanie zaufania pokrzywdzonego, a przy nadarzającej się okazji dokonanie kradzieży na jego szkodę.
Po stronie oskarżonegoG. K.nie zachodzą żadne okoliczności łagodzące, które należałoby uwzględnić na jego korzyść przy wymiarze kary. Wręcz przeciwnie, należy uznać, że przy każdej nadarzającej się okazji dokonuje przestępstw przeciwko mieniu, gdyż faktycznie taki prowadzi tryb życia, w niczym go nie korygując lub zmieniając.
Przy uwzględnieniu pobudek i motywów popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu występków oraz podniesionych okoliczności obciążających przy wymiarze kary, w przekonaniu sądu, orzeczone kara pozbawienia wolności stanowi współmierną odpłatę za naruszenia porządku prawnego, jakie miały miejsce z jego strony. Poprzednia wielokrotna karalność za naruszenia porządku prawnego, popełnienie przestępstw w warunkachart. 64 § 1 k.k.wykluczają wysnucie jakiejkolwiek pozytywnej prognozy przewidzianejart. 69 § 1 i 2 k.k.i przesądziły o elemencie kary, jako efektywnej dolegliwości karnej. Jak dotychczas, oskarżony nie wyciągnął żadnych krytycznych wniosków z implikacji, jakie niesie za sobą popełnianie przestępstw.
Wobec oskarżonegoG. K.został orzeczony obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego wynikający z wartości mienia będącego przedmiotem zaboru, jak i z formalnie zgłoszonego w tej mierze wniosku.
Zważywszy na to, że oskarżonyG. K.nie posiada źródeł dochodu ani żadnego majątku, zwolniony został od zapłaty kosztów sądowych.
Odrębnego odniesienia wymaga kwestia odpowiedzialności oskarżonejA. M.i odpowiedzi na zasadnicze pytanie, czy ujawnione okoliczności pozwalają na powzięcie przekonania ponad wszelką wątpliwość, że w przypisanym oskarżonemuG. K.działaniu przestępczym z jej strony zachodzi znamię współdziałania wspólnie i w porozumieniu. Otóż takie przekonanie nie jest możliwe do końca do wywiedzenia i jego uzasadnienia. Niewątpliwe, należało przyjąć, że akceptowała poczynania konkubenta i z jego skutków czerpała korzyści, lecz jakie faktycznie czynności realizowała w zakresie przywłaszczenia samochodu i kradzieży pieniędzy nie sposób ustalić. W odróżnieniu od oskarżonegoG. K., jej tożsamość była znana właścicielowi gospodarstwa, podczas gdy, jej konkubent ukrył swoją tożsamość, poczynił określone zabiegi wprowadzające w błąd zarówno co do przyczyny wyjazdu, jak i pozbawienia możliwości nawiązania kontaktu.
Dlatego też, nie mogąc rozstrzygnąć jednoznacznie podniesionych istotnych okoliczności realizacji znamion przestępstw przypisywanych oskarżonejA. M., należało uniewinnić ją od popełnienia zarzucanego jej czynu.