Sąd Okręgowy w Krakowie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 819/15
Data wyroku: 2015-11-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Haj
Słowa kluczowe: Zbieg Przepisów

Sygn. akt IV Ka 819/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 listopada 2015 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Lidia Haj
Protokolant:  st. prot. Justyna Machulak
przy udziale Magdaleny Woronieckiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 roku, sprawy

J. S.

s.H.iK.z d.B.

    ur.(...)wN.

oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 4 kkiart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie
z dnia 21 maja 2015r. sygn. akt II K 366/15/S

I
zaskarżony wyrok zmienia:

1
wpunkcie Ipoprzez wyeliminowanie: z podstawy skazania przepisówart. 244 kkiart. 11 § 2 kk, a z podstawy wymiaru kary przepisuart. 11 § 3 kk;

2
wpunkcie Vjako postawę prawną wydanego tu orzeczenia wskazuje przepisart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychDz.U. Nr 49 z 1983, poz. 223 z późn. zm.;

II
w pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymuje w mocy i zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 260 zł (dwieście sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Lidia Haj
Sygn. akt IV Ka 819/15

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy

z dnia 02 listopada 2015 r. Sygn. akt IV Ka 819/15

J. S.oskarżony został o to, że w dniu 25 grudnia 2014 r. wK., znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej w kolejnych badaniach zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu odpowiednio 0,46 mg/l i 0,45 mg/l, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu markiK.o nr rej.(...)będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt:(...)wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 14 lipca 2011 r. sygn.(...), wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 17 marca 2011 r. sygn.(...)oraz nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt:(...)zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, tj. o przestępstwo zart. 178a § 4 kkiart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie w wyroku z dnia 21 maja 2015 r. Sygn. akt II K 366/15/S, orzekł w tym przedmiocie następująco;

I
uznaje oskarżonegoJ. S.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek zart. 178a § 4 kkiart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za czyn ten na mocyart. 178a § 4 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 3 kkwymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na mocyart. 69 § 1 i § 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat;

III
na mocyart. 71 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych, na mocyart. 33 § 3 kkustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

IV
na mocyart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 (osiem) lat;

V
na podstawieart. 624 kpkzwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Apelację od wyroku wniósł oskarżony.
Skarżący zarzucając zbyt surowy wymiar kary w stosunku do popełnionego czynu, wnosił o wydanie orzeczenia refomatoryjnego i orzeczenie kary uzgodnionej przez oskarżonego z prokuratorem lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Sąd Odwoławczy zważył, co następuje;
Zarzut apelacji oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwał, natomiast przeprowadzona przez Sąd Odwoławczy kontrola prawidłowości zaskarżonego orzeczenia, z urzędu ponad zakres i podniesiony zarzut skargi, skutkowała częściową zmianą zaskarżonego wyroku, w sposób wskazany w treści wyroku Sądu odwoławczego.
W ocenie Sądu Odwoławczego poczynione przez Sąd I instancji ustalenia stanu faktycznego są prawidłowe i posiadają oparcie w swobodnie ocenionym materiale dowodowym.
Oceny takiej nie można było już jednak odnieść do zastosowanej przez Sąd a quo kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu zachowania polegającego na tym, że w dniu 25 grudnia 2014 r. wK., znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej w kolejnych badaniach zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu odpowiednio 0,46 mg/l i 0,45 mg/l, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu markiK.o nr rej.(...)będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt:(...), wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 14 lipca 2011 r. sygn.(...), wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 17 marca 2011 r. sygn.(...)oraz nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego(...)z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt:(...)zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.
Tak ustalone zachowanie się oskarżonego, Sąd I instancji zakwalifikował błędnie, jako występek zart. 178a § 4 kkiart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Sąd I instancji niezasadnie dla wsparcia swojego stanowiska odnośnie zastosowanej kumulatywnej kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonego odwołał się do postanowienia SN z dnia 26.08.2004r.I KZP 11/04 OSNKW 2004/7-8/84,w którym orzeczono, iż prowadzenie w stanie nietrzeźwości pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, wbrew wcześniej orzeczonemu zakazowi prowadzenia takiego pojazdu, stanowi jeden czyn, wypełniający znamiona przestępstwa określonego wart. 178a § 1 k.k.iart. 244 k.k.
Pogląd ten oczywiście słuszny na gruncie stanu prawnego w zakresie regulacjiart.178a §1 kkobowiązującej w dacie wydawania przedmiotowego judykatu, stracił swą aktualność, gdyż z dniem 1 lipca 2010 roku, na mocyart. 1.ust.9 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska(Dz.U.2010.40.227.)wart. 178adodano§ 4w brzmieniu:, Jeżeli sprawca czynu określonego w§ 1był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w§ 1w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.".
Ukształtowane następnie w kwestii relacjiart. 178a § 4 kkin fine iart. 244 k.k.oraz możliwości przyjęcia kumulatywnego zbiegu tych przepisów ustawy orzecznictwo w sposób jednolity przyjęło, że międzyart. 178a § 4 k.k.in fine aart. 244 k.k.nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniuart. 11 § 2 k.k.Znamionaart. 244 k.k.w pełni, bowiem zawierają się w znamionach czynu stypizowanego wart. 178a § 4 k.k.( postanowienie SN z dnia z dnia 19 stycznia 2012 r. I KZP 22/11 OSNKW 2012/1/6,wyrok SN z dnia 8 października 2013 r. III KK 229/13 LEX nr 1375214,  wyrok SN z dnia 16 stycznia 2014 r.V KK 213/13, LEX nr 1418900, KZS 2014/6/28).
W realiach niniejszej sprawy, opis czynu zabronionego zawarty w znamionachart. 244 k.k.- w zakresie dotyczącym niestosowania się przez oskarżonego do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów, zawiera się w znamionachart. 178a § 4 k.k.- w części opisującej prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia takich pojazdów, w związku ze skazaniem za przestępstwo. W konsekwencji zachowania naruszającego treśćart. 178a § 1 k.k.w sytuacji, gdy oskarżony nadto nie zastosował się do orzeczonego środka karnego, opisanego wyżej i jednocześnie był wcześniej prawomocnie skazany m.in. za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, doszło do zbiegu podstaw stosowania§ 4 art. 178a k.k, co jest dopuszczalne.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Odwoławczy z urzędu na podstawieart.455 kpkzmienił zaskarżony wyrok w pkt. I poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej skazania przepisówart.244 kkiart.11§2 kk, a z podstawy wymiaru karyart.11§ 3 kk. Modyfikacji tej dokonano bez zmiany ustaleń stanu faktycznego i nie pogorszając wskutek tego sytuacji prawnej oskarżonego(art.455kpk).
Kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku z urzędu ujawniła również, że Sąd I instancji powołał w pkt. V wyroku błędnie, jako podstawę rozstrzygnięcia o zwolnieniu oskarżonego od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych przepisart.624 kpk, zamiast prawidłowoart.624§ 1 kpkoraz nie powołałart.17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychDz.U Nr 49 z 1983 poz. 223 z późn.stanowiącego podstawę prawną zwolnienia oskarżonego od opłat, o czym Sąd w pkt.V też orzekł. Powyższe skutkowało koniecznością częściowej zmiany orzeczenia również w tym zakresie poprzez wskazanie prawidłowej podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia.
Sąd Odwoławczy nie podzielił zarzutu apelacji oskarżonego, stojącego na stanowisku, że wymierzona mu kara nosi znamiona kary rażąco niewspółmiernie surowej.
Kontrola odwoławcza prowadzi do wniosku, że wymiar orzeczonej oskarżonemu kary mieści się w dyrektywach określonych wart. 53 § 1 kki nie nosi ona znamion rażącej niewspółmiernie surowości.
Warto zauważyć, że Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II AKa 82/10 słusznie wskazał, że ,,ustawodawca obostrzył pojęcie "niewspółmierności kary", uzasadniającej zmianę orzeczenia o karze w ramach czwartej podstawy odwoławczej, zawężającym znamieniem "rażącej" po to, by pewne różnice w ocenie łagodności lub surowości kary między sądem a stroną skarżącą (skądinąd naturalne) nie prowadziły w każdym takim wypadku do zmiany w drugiej instancji wysokości kary, a nawet do wnoszenia odwołania od oceny sądu pierwszej instancji. Pojęcie "rażącej niewspółmierności" zostało sprecyzowane w praktyce, w tym przez Sąd Apelacyjny w Krakowie, jako różnica "wyraźna", "bijąca w oczy" czy "oślepiająca" (wyroki z KZS 4/96 poz. 42, 10/00 poz. 37, 1/01 poz. 32, 10/05 poz. 32, 12/06 poz. 28, 11/08 poz. 64 i wyroki innych sądów przytoczone w notce do orzeczenia ostatnio tu wymienionego)”.
Artykuł 53 § 1 kkzawiera cztery dyrektywy sądowego wymiaru kary. Zgodnie z powołanym przepisem kara musi być współmierna do stopnia winy sprawcy oraz do stopnia społecznej szkodliwości czynu. Kara ma być, więc zasłużona. Ma ona również spełniać cele prewencji indywidualnej oraz prewencji ogólnej (kara celowa).
W ocenie Sądu Odwoławczego, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił stopień winy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a wymierzona oskarżonemu kara równoważy stopień jego winy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu przestępstwa. Jest więc karą zasłużoną. Spełni też cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.
Jak wynika z uzasadnienia apelacji, oskarżony widziałby możliwość złagodzenia wymierzonej mu kary przez wzgląd na okoliczność, że pod nieobecność kierowcy samochodu, z którym oskarżony przyjechał, interweniował patrol w związku z zaparkowaniem samochodu na tzw. kopercie. Wówczas, zwłaszcza, że interweniujący patrol nakazał zmianę parkowania, oskarżony po zwolnieniu się innego miejsca do parkowania przestawił pojazd, spożywając uprzednio po odjechaniu patrolu Policji alkohol. Wtedy został zatrzymany. W tych okolicznościach, przy uwzględnieniu znikomego ruchu pojazdów z racji Bożego Narodzenia oskarżony uważa, że nie stworzył większego zagrożenia w ruchu drogowym, co powinno znaleźć wymiar w łagodniejszym wymiarze kary.
Sąd I instancji, który prawidłowo zrekonstruował okoliczności prowadzenia przez oskarżonego samochodu i zatrzymania go przez Policję uwzględnił w wymiarze kary te okoliczności.
Nie mogą one skutkować złagodzeniem wymierzonej oskarżonemu kary albo środka karnego, gdyż nie można, jak czyni to oskarżony, przejść do porządku dziennego przy wymiarze kary, nad faktem, co uwzględnił należycie Sąd I instancji, że oskarżony był już uprzednio karany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości (trzykrotnie) oraz za niestosowanie się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Mimo to, co trafnie podniósł Sąd meriti, oskarżony po raz kolejny nie tylko nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów, ale również kierował samochodem w stanie nietrzeźwości.
Podniesioną przez oskarżonego okoliczność, iż chwilę po odejściu od niego patrolu Policji spożył alkohol i potem kierował samochodem w ocenie Sądu Odwoławczego nie można uznać za łagodzącą wymiar kary, gdyż nie usprawiedliwia to zachowania oskarżonego ani nie czyni go godnym akceptacji, w jakimkolwiek aspekcie, w tym prawnym. Przebycie niewielkiego odcinka drogi przez oskarżonego, przy uwzględnieniu ujęcia go przez Policję na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, nie może w kontekście całokształtu ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego sprawy, uprzedniej karalności oskarżonego skutkować złagodzeniem kary albo środka karnego. Należy uwzględnić także, że oskarżony skorzystał z warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, nie uwzględniono apelacji oskarżonego i nie stwierdzając uchybień z kategoriiart.439 kpk, poza wskazanymi wyżej zmianami, w pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymano w mocy.
Wobec nie uwzględnienia apelacji oskarżonego, na podstawieart. 636 § 1 kpk,art.8, art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust.2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychDz. U Nr 49 z 1983 poz. 223 z późn.zm., zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 260 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obejmującą: 180 zł opłaty od kary 1 roku pozbawienia wolności, 30 zł opłaty od kary grzywny, 30 zł za dane z Krajowego Rejestru Karnego o karalności oskarżonego oraz 20 zł ryczałtu za doręczenie pism w postępowaniu odwoławczym.
SSO Lidia Haj