Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 111/15
Data wyroku: 2015-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kala, Marek Tauer, Wiesław Łukaszewski
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 394 pkt. 9 kpc

Sygn. akt VIII Gz 111/15

POSTANOWIENIE
Dnia 16 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w następującym składzie:
Przewodniczący SSO Elżbieta Kala (spr.)
Sędziowie:  SSO Marek Tauer
SSO Wiesław Łukaszewski
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku(...)Oddział wB.
z udziałemM. Z.
na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 5 sierpnia 2015 r., sygn. akt XV Gzd 22/15
postanawia:

1
odrzucić zażalenie uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego z dn. 9 czerwca 2015 r.

2
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Sygn. akt VIII Gz 111/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2015 r.Sąd Rejonowy w Bydgoszczy odrzucił wniosek uczestnika o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 czerwca 20915 r. oraz odrzucił samą apelację na podstawieart. 370 kpcw zw. zart. 13 § 2 kpc, uznając ją za spóźnioną.
Uzasadniając decyzję o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu Sąd Rejonowy wskazał, że uczestnik nie zachował tygodniowego terminu do złożenia wnioskuo przywrócenie terminu określonego wart. 169 § 1 kpc. Termin ten upłynął 30 lipca 2015 r., skoro dnia 23 lipca 2015 r. uczestnik dowiedział się o orzeczeniu pozbawiającym go prawa prowadzenia działalności gospodarczej z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wniosek o przywrócenie terminu wraz z apelacją uczestnik złożył dopiero3 sierpnia 2015 r., a więc po upływie przepisanego terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik, który zaskarżył oba postanowienia w całości i żądał ich uchylenia oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego według norm przepisanych. Skarżący zarzucił istotne naruszenie przepisów postępowania:
-art. 165 § 2 k.p.c.poprzez przyjęcie, iż apelacja wraz z zażaleniem oraz wnioskiemo przywrócenie terminu zostały skutecznie wniesione w dniu 3 sierpnia 2015 r. podczas gdy zostały skutecznie wniesione listem poleconym w polskiej placówce pocztowej w dniu30 lipca 2015 r.,
-art. 165 § 1 k.p.c.w zw. zart. 112 k.c.orazart. 169 § 1 k.p.c.iart. 370 k.p.c.poprzez przyjęcie, że terminem początkowym wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz apelacji i zażalenia w niniejszej sprawie była data dowiedzenia się przez uczestnikao istnieniu postanowienia z dnia 9 czerwca 2015 r., a nie data zapoznania się z aktami postępowania w sekretariacie Sądu przez jego pełnomocnika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Postanowienie Sądu Rejonowego odrzucające wniosek o przywrócenie terminu, jako postanowienie niekończące postępowania w sprawie i nie wymienione wart. 394 § 1 kpc, jest wprawdzie niezaskarżalne w drodze zażalenia i dlatego Sąd Okręgowy je odrzucił, jednakże nie uchyla się ono spod kontroli instancyjnej. Należy ono do kategorii postanowień, o których mowa wart. 380 kpc,w związku z czym na wniosek strony może być zwalczane w zażaleniu na postanowienieo odrzuceniu apelacji, jako kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w tym postanowieniu. Z taką sytuacją mamy do czynieniaw rozpatrywanej sprawie.
Sąd Rejonowy zupełnie błędnie, wbrew dyspozycji przepisuart. 165 § 2 k.p.c.przyjął za datę wniesienia pisma do sądu, datę wynikającą z pieczęci sądowej potwierdzającej wpłyniecie pisma do sądu, tj. 3 sierpnia 2015 r. Tymczasem zgodnie z powołanym przepisem, równoznaczne z wniesieniem pisma procesowego do sądu jest oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.
Jak słusznie wskazał skarżący, na kopercie znajdującej się na k. 68 akt widnieje pieczątka Poczty Polskiej z datownikiem, potwierdzająca, że pismo nadano 30 lipca 2015 r. Datę tę potwierdzają również dowody dołączone do zażalenia w postaci kserokopii książki nadawczej pełnomocnika uczestnika oraz dowodu odebrania tego pisma przez Sąd Rejonowy z systemu monitorowania przesyłek Poczty Polskiej (k. 76-78 akt).
Tym samym bezsprzecznie pismo zostało wniesione do sądu w terminie tygodniowym, od daty dowiedzenia się przez uczestnika o wydanym orzeczeniu. Natomiast wadliwe ustalenie Sądu Rejonowego spowodowało nieuprawnione odrzucenie wnioskuo przywrócenie terminu przez bez jego merytorycznego rozpoznania, a w konsekwencji uznanie apelacji za spóźnioną.
Zdaniem Sądu Okręgowego należało zgodzić się ze skarżącym także co do tego, żew rozpoznawanym przypadku, dopiero analiza akt sprawy przez pełnomocnika uczestnikaw dniu 27 lipca 2015 r., pozwoliła ustalić przyczynę braku doręczenia uczestnikowi korespondencji z sądu.
Na marginesie jedynie zważyć należy, że brak skutecznego doręczenia orzeczenia powoduje, że termin do jego zaskarżenia nie może rozpocząć biegu. Kwestia ta wymaga wyjaśnienia i zajęcia stanowiska przez Sąd Rejonowy przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, który byłby bezprzedmiotowy, gdyby zarzuty uczestnika co do wadliwości doręczenia mu korespondencji sądowej okazały się uzasadnione. Podstawowym warunkiem skuteczności doręczenia per awizo (art. 139 § 1 kpc) jest rzeczywiste zamieszkiwanie adresata pod wskazanym adresem (art. 126 § 2 kpc), a nie tylko jego formalne zameldowanie, czy prowadzenie działalności gospodarczej. Jeśli dana osoba prowadzi działalność w formie przedsiębiorstwa, które nie podlega wpisowi w Krajowym Rejestrze Sądowym, to przesyłki sądowe winny być jej doręczane według zasad określonych wart. 133 § 1 kpc(z uwzględnieniemart. 135 kpciart. 138 kpc) a nieart. 133 § 2a, który dotyczy wyłącznie przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego.
Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia apelacji, jako przedwczesne, podlegało zatem uchyleniu na podstawie przepisuart. 386 § 1 kpcw związku zart. 397 § 2 kpc.