Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 91/15
Data wyroku: 2015-06-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 103a ustawy FUS

Sygn. aktVIII U 91/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Iwona Sławińska

po rozpoznaniu w dniu3 czerwca 2015 r. w Gliwicach
sprawyI. F.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
opodjęcie wypłaty emerytury
na skutek odwołaniaI. F.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia26 listopada 2014  r.nr(...)
oddala odwołanie.
(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
VIII U 91/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 26 listopada 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ.przyznał ubezpieczonejI. F.prawo do emerytury nauczycielskiej od dnia 1 listopada 2013r. i równocześnie zawiesił jej wypłatę z uwagi na kontynuowanie przez nią zatrudnienia bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz, którego wykonywała ją bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się jej zmianyi podjęcia wypłaty emerytury oraz nadpłaty należnego, jej zdaniem, świadczenia za okres od momentu jego przyznania, wraz z odsetkami. W uzasadnieniu podkreśliła, że w jej ocenie, warunek rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz, którego wykonywała zatrudnienie bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, jej nie dotyczy bowiem jest to regulacja wprowadzona w art. 103a ustawy z dnia17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748), natomiast jej emerytura została przyznana na podstawie art. 88 ust. 1 Karty Nauczyciela, gdzie nie zawarto wymogu braku zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy, w momencie nabycia uprawnień emerytalnych. Powołała się równieżw tym względzie na orzeczenia Sądu Najwyższego, które jej zdaniem przemawiają za słusznością takiego stanowiska. W toku procesu argumentowała nadto, że art. 88 Karty Nauczyciela wymaga jedynie rozwiązania stosunku pracy przed złożeniem wniosku o emeryturę nauczycielską, zaś powołane przez nią stanowisko judykatury pozwala na ponowne podjęcie pracy i równoczesne uzyskanie prawa do emerytury nauczycielskiej. Okoliczności powyższe dotyczą również wypłaty tej emerytury, bowiem użyte w art. 88 Karty Nauczyciela sformułowanie „przejść na emeryturę” oznacza zarówno przyznanie prawa do świadczenia jak również jego późniejsze pobieranie.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo powołując się na treść art. 103a ustawy z dnia17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (tekst jednolity Dz. U. z 2015r. poz. 748) organ rentowy podkreślił, że odwołująca nie rozwiązała stosunku pracyz dotychczasowym pracodawcą, u którego jest zatrudniona od 1 lipca 2013r. do nadal.
Rozpoznając odwołanie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczonaurodzona w dniu (...)nabyła prawo do emerytury nauczycielskiej od 1 listopada 2013r., na podstawie wyroku Sądu OkręgowegowG.z dnia 23 września 2014r. w sprawie VIII U 1200/14. Wniosek o to świadczenie ubezpieczona złożyła w dniu 12 listopada 2013r.
Z dokumentów znajdujących się w aktach emerytalnych odwołującej,a zwłaszcza świadectwa pracy z dnia 30 czerwca 2013r. (k.60 a.o.r.) wystawionego przezZespół Szkół Ogólnokształcących Nr (...)wG., wynika, że odwołującau tego pracodawcy była zatrudniona w okresie od 1 września 1998r. do 30 czerwca 2013r. Z kolei ze świadectwa pracy z dnia 30 czerwca 2013r. (k.17 a.o.r.) wystawionego przez(...) Nr (...)wG., wynika, że odwołująca u tego pracodawcy była zatrudniona w okresie od 1 września 2008r. do 30 czerwca 2013r. Zaś z zaświadczenia wystawionego przez(...) Nr (...)wG.z dnia17 lutego 2014r. (k.50a a.o.r.), wynika, iż ubezpieczona jest tam zatrudniona od 1 lipca 2013r. do nadal, na podstawie umowy o pracę.
Na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015r. odwołująca oświadczyła, że od momentu ponownego podjęcia w dniu 1 lipca 2013r. zatrudnienia w(...) Nr (...)wG.nie rozwiązała stosunku pracy i zamierza nadal go kontynuować. Również zeznająca na rozprawie, w charakterze świadka, dyrektor tego(...)DzieckaJ. W., potwierdziła fakt nieprzerwanego zatrudnienia odwołującej od dnia 1 lipca 2013r.
Decyzją z dnia 26 listopada 2014r. organ rentowy, wykonując wyrokz dnia 23 września 2014r. przyznał ubezpieczonej od 1 listopada 2013r., tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku, prawo do emerytury nauczycielskiej i równocześnie zawiesił jej wypłatę z uwagi na nieprzerwane kontynuowanie przez ubezpieczoną zatrudnienia z pracodawcą, na rzecz, którego wykonywała je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury.
Sąd zauważył nadto, że ubezpieczona składając odwołanie nie dopełniła wymogu jego podpisania własnoręcznym podpisem, a jedynie w treści druku komputerowego, na końcu tekstu wpisała swoje imię i nazwisko. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2015r. Sąd zwrócił się do odwołującej o uzupełnienie braków formalnych odwołania, poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem zwrotu. Treść tego zarządzenia została odwołującej doręczona w dniu17 lutego 2015r., w trybieart. 139 § 1 k.p.c.Mimo prawidłowego wezwania, ubezpieczona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braków formalnych odwołania i zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015r. sąd zwrócił ubezpieczonej odwołanie z dnia23 grudnia 2014r. Następnie ubezpieczona w dniu 12 marca 2015r. wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania. Natomiast w dniu 27 marca ubezpieczona ponownie przedłożyła odwołanie.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015r. Sąd odrzucił, na zasadzie określonejwart. 171 k.p.c., wniosek ubezpieczonej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania, uznając, że w momencie złożenia tego wniosku, przedmiotowe odwołanie zostało już prawomocnie zwrócone. Nie można zaś przywrócić terminu do uzupełnienia braków formalnych środka odwoławczego, który, po jego zwrocie, nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Równocześnie Sąd rozpoznał merytorycznie odwołanie wniesione 27 marca 2015 roku na podstawieart. 4779§ 3 k.p.c.odwołania, uznając iż opóźnienie w jego zgłoszeniu nie było nadmierne, a ponadto, do przekroczenia terminu doszło z przyczyn niezależnych od odwołującej ponieważ nie uzupełniła podpisu pod odwołaniem wniesionym pierwotnie z uwagi na przebywanie wSzpitalu (...)wU.od 14 lutego 2015 roku do 8 marca 2015 roku. Termin zaś na odebranie wezwania do usunięcia braków formalnych odwołania upływał z dniem 17 lutego 2015 roku.
Powyższy stan faktyczny jest bezsporny i wynika bezpośrednioz akt emerytalnych ubezpieczonej dołączonych do akt sprawy i wyjaśnień ubezpieczonej oraz zeznań świadka, które nie budziły wątpliwości Sądu i nie były kwestionowane przez strony.
Sąd ocenił zgromadzony materiał dowodowy jako kompletny i wiarygodny,a poprzez to – mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Dalszych wniosków dowodowych strony nie zgłosiły.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieI. F.nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań należy stwierdzić, że zgodnie z obowiązującym od1 stycznia 2011r. art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentachz FUS (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748), prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.
Wobec niekwestionowanego przez strony stanu faktycznego, spór sprowadza się do tego, czy mając na uwadze ustalone okoliczności i treść obowiązujących przepisów organ rentowy miał podstawy do wstrzymania odwołującej wypłaty emerytury od1 listopada 2013r., na podstawie art. 103a ustawy emerytalnej.
Przechodząc do dalszych rozważań nad niniejszą sprawą, Sąd uznał, iż ubezpieczona należy do kategorii osób o których mowa w powołanym wyżej art. 103a ustawy emerytalnej.
Nie ulega wątpliwości, że ubezpieczona składając w dniu 12 listopada 2013r. wniosek o emeryturę nauczycielską kontynuowała i nadal kontynuuje zatrudnienieu pracodawcy u którego jest zatrudniony od 1 lipca 2013r., tj. w(...) Nr (...)wG..
Mając na względzie wskazaną wyżej regulację Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania ubezpieczonej, albowiem nie rozwiązała ona stosunku pracy, w którym pozostawała w momencie przyznania jej prawa do emerytury.
Ubezpieczona zarówno w odwołaniu, jak i w toku procesu utrzymywała, że w jej wypadku powołany wyżej art. 103a ustawy emerytalnej nie znajdzie zastosowania, bowiem w jej ocenie, jedyną podstawą prawną przyznania jej emerytury nauczycielskiej, jak również dalszej wypłaty, są wyłącznie przepisyustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela(tekst jednolity Dz. U. z 2014r., poz. 191, ze zm.), nie zaś przepisy ustawy emerytalnej. Dodatkowo podtrzymywała, że zawarte w
art. 88, ust. 1 Karty Nauczyciela, sformułowanie „przejść na emeryturę” oznacza zarówno przyznanie prawa do tego świadczenia, jak również jego dalsze pobieranie. Powołała się w tym względzie na orzeczenia Sądu Najwyższego, które jej zdaniem przemawiają za słusznością takiego stanowiska.
Zgodnie z art. 88, ust. 1 Karty Nauczyciela, nauczyciele mający trzydziestoletni okres zatrudnienia, w tym 20 lat wykonywania pracy w szczególnym charakterze, zaś nauczyciele szkół, placówek, zakładów specjalnych oraz zakładów poprawczychi schronisk dla nieletnich - dwudziestopięcioletni okres zatrudnienia, w tym 20 lat wykonywania pracy w szczególnym charakterze w szkolnictwie specjalnym, mogą - po rozwiązaniu na swój wniosek stosunku pracy - przejść na emeryturę.
Należy jednak w pierwszej kolejności stwierdzić, iż powołane przez ubezpieczoną orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczą wyłącznie przyznania prawa do emerytury nauczycielskiej w związku z rozwiązaniem stosunku pracy jako nauczyciela i ponownym jej podjęciu i kontynuowaniu po złożeniu tego wniosku. Podzielając stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 lutego 2011 roku, II UK 232/10 , 16 czerwca 2009 roku, I UK 5/09, 19 października 2010 roku, II UK 108/10 oraz 25 czerwca 2009 roku, I UK 16/09 Sąd Okręgowy przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury nauczycielskiej pomimo pozostawania w stosunku pracy z(...) nr (...). Inną kwestią jest natomiast wypłata świadczenia. Nie ma racji ubezpieczona że przejście na emeryturę oznacza nie tylko jej przyznanie, ale i jej późniejszą wypłatę, a zatem, że do wypłaty jej emerytury nie będą mieć zastosowania przepisy ustawy emerytalnej.
Zawarte w Karcie Nauczyciela w art. 86 – 90 są jedynie przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów normujących powszechny system emerytalny. W szczególności wprowadzają jedynie pewne przywileje, zarezerwowane wyłącznie dla osób w nich określonych, w zakresie uznania pracy nauczycielskiej do szczególnego charakteru, odprawy emerytalnej, warunków uzyskania prawa do emerytury nauczycielskiej, a także dodatkowych składników wynagrodzenia uwzględnianych przy obliczaniu podstawy wymiaru tego świadczenia oraz w zakresie określenia reguł przyznawania tzw. dodatku za tajne nauczanie. Równocześnie przepisy te, jak również pozostałe przepisy tej ustawy, nie regulują wielu istotnych kwestii związanych choćby z wyliczeniem wysokości emerytury nauczycielskiej, zwłaszcza ustalania jej podstawy wymiaru i uwzględnionych okresów składkowychi nieskładkowych, a także pozostałych dodatków do tej emerytury, czy też zasad jej zawieszalności. Z tego też względu należy uznać, że kwestie nieuregulowane przepisami art. 86 – 90 Karty Nauczyciela, podlegają ogólnym regułom określonymw ustawie z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748), gdzie odrębne przepisy regulują kwestie związane z przyznawaniem emerytur, a odrębne przepisy, umieszczone w innej części tej ustawy, normują kwestie związane z wyliczaniem wysokości emerytur, a jeszcze inne przepisy kwestie związane z wypłatą tych świadczeń.
Należy też zauważyć, że gdyby intencją prawodawcy nie była taka właśnie relacja art. 88 Karty Nauczyciela i przepisów ustawy emerytalnej, to zbędnym byłoby zamieszczenie w treści Karty Nauczyciela przepisu art. 86, zgodnie z którym nauczyciel oraz członek jego rodziny mają prawo do zaopatrzenia emerytalnego określonego w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z uwzględnieniem przepisów ustawy, z tym że nauczyciel zaliczany jest do pracowników wykonujących pracę w szczególnym charakterze. Zatem należy uznać, iż art. 88 Karty Nauczyciela stanowi wyłącznie podstawę prawną przyznania nauczycielom emerytury bez względu na wiek, pozostawiając równocześnie wszelkie pozostałe aspekty związane z jej wyliczeniem i wypłatą, do uregulowania w ustawie emerytalnej.
Postępowanie organu rentowego było zatem prawidłowe, a zaskarżona decyzja została wydana z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę Sąd na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jak w sentencji.
SSO Patrycja Bogacińska-Piątek