Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1812/14
Data wyroku: 2015-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Pacześniowska, Tomasz Tatarczyk, Ewa Buczek – Fidyka
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów w zw. z art. 417 kc

Sygn. akt III Ca 1812/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Tatarczyk (spr.)
Sędzia    SO Danuta Pacześniowska
Sędzia    SR (del.) Ewa Buczek – Fidyka
Protokolant    Wioletta Matysiok
po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Państwowych Spółki AkcyjnejwW.
przeciwko GminieG.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I C 852/13

oddala apelację.
SSR (del.) Ewa Buczek - Fidyka SSO Tomasz Tatarczyk SSO Danuta Pacześniowska
Sygn. akt III Ca 1812/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 18 września 2014 r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda z tytułu odszkodowania kwotę 2716 zł z ustawowymi odsetkami, oddalił powództwo w pozostałej części, zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 789 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu, nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 582,16 zł tytułem kosztów sądowych. Sąd ustalił, że powód jest użytkownikiem wieczystym gruntu i właścicielem budynku położonego wG.przyulicy (...). Znajdujący się w tym budynkulokal mieszkalny numer (...)zajmowałyB. G.i małoletniaM. O.nie uiszczając żadnych opłat. Wyrokiem z 20 grudnia 2010 r. Sąd nakazał tym osobom opróżnienie lokalu orzekając jednocześnie, że przysługuje im uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Pismem z 17 sierpnia 2011 r. powód zgłosił pozwanej żądanie przedstawieniaB. G.iM. O.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z 19 lutego 2013 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty odszkodowania. W okresie od 1 września 2011 r. do 31 stycznia 2013 r. powód mógłby uzyskać czynsz w wysokości 2716 zł w razie wynajęcia lokalu objetego nakazem eksmisji z 20 grudnia 2010 r. Sąd wskazał, że podstawę prawną roszczenia powoda stanowiłart. 18 ust. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy wyroku, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze do gminy na podstawieart. 417 k.c.Dochodzone przez powoda odszkodowanie, jak podkreślił Sąd, wyrażało równowartość czynszu możliwego do uzyskania przez powoda z tytułu wynajmu lokalu, gdyby został on opróżniony. Wysokość utraconego czynszu ustalił Sąd w oparciu o opinię biegłego, którą uznał za miarodajną. Wskazał, że pomiędzy zaniechaniem pozwanej w zakresie dostarczenia lokalu socjalnego osobom uprawnionym a szkodą powoda wynikającą z braku możliwości korzystania z lokalu i dysponowania nim zachodzi adekwatny związek przyczynowy. Odszkodowanie zasądził Sąd od pozwanej na rzecz powoda w wysokości czynszu możliwego do uzyskania na wolnym rynku w okresie od września 2011 r. do stycznia 2013 r. O odsetkach orzekł na mocyart. 481 k.c, o kosztach procesu po myśliart. 100 k.p.c.
W apelacji pozwana zarzuciła naruszenie prawa materialnego –art. 18 ust. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegow związku zart. 417 k.c.poprzez uznanie, iż pozwana dopuściła się zaniechania dostarczenia lokalu socjalnego osobom uprawnionym, pomimo niewykazania przez powoda, że wzywał skutecznie pozwaną do dostarczenia lokalu socjalnego, naruszenie prawa procesowego -art. 233 § 1 k.p.c.poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i uznanie, że powód należycie wykazał poniesioną szkodę,art. 231 k.p.c.poprzez błędne ustalenie, iż powód skutecznie wzywał pozwaną do dostarczenia lokalu socjalnego, pomimo iż zebrany materiał dowodowy nie pozwalał poczynić takiego ustalenia. W oparciu o te zarzuty skarżąca domagała się zmiany wyroku przez oddalenie powództwa w całości i zasądzenia od powoda zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Nie zachodzi zarzucane w apelacji naruszenie prawa materialnego i procesowego.
Na fakt wezwania pozwanej do przedstawieniaB. G.i małoletniejM. O.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego powołał powód dowód z pisma z 17 sierpnia 2011r. Poświadczony odpis tego pisma załączył do pozwu.
Pozwana w odpowiedzi na pozew podważyła przede wszystkim wysokość szkody, której naprawienia dochodził powód, nie odnosząc się do pisma z 17 sierpnia 2011r. podniosła zarzut natury ogólnej, że powód nie wykazał skutecznego wezwania jej do dostarczenia uprawnionym lokalu socjalnego.
Niesłusznie w apelacji kwestionuje pozwana fakt otrzymania pisma z 17 sierpnia 2011r. wzywającego ją do złożenia uprawnionym oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Odpowiadając na wezwanie do zapłaty odszkodowania za niedostarczenie lokalu socjalnego pozwana w piśmie z 11 marca 2013r. nie wskazała na brak wezwania do złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Z treści tego pisma wynika natomiast, że posiadała pozwana wiedzę co do tego, że uprawniona do lokalu socjalnegoM. O.jest osobą małoletnią.(...)na ten temat nie mogła pozwana powziąć z pisma wzywającego do zapłaty odszkodowania, skoro w treści tego pisma nie ma mowy o małoletniościM. O.. Na małoletni wiekM. O.wskazywała część wstępna i sentencja wyroku orzekającego eksmisję i ustalającego uprawnienie do lokalu socjalnego osób objętych nakazem eksmisji. Kserokopia tego wyroku powołana została w piśmie z 17 sierpnia 2011r., wzywającym do złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, jako załącznik tego pisma.
Fakty te uzasadniają ustalenie, że pozwana otrzymała wraz z kserokopią wyroku orzekającego eksmisjęB. G.i małoletniejM. O.wezwanie do wskazania lokalu socjalnego, tym samym najpóźniej w dniu otrzymania pisma z 17 sierpnia 2011r. powzięła wiadomość o ciążącym na niej obowiązku dostarczenia tym osobom lokalu socjalnego.
Wbrew zarzutom apelacji, powód wykazał szkodę poniesioną wskutek niedostarczenia przez pozwaną lokalu socjalnego osobom do niego uprawnionym z mocy wyroku. Udowodnieniu wysokości szkody służyła opinia biegłego, w oparciu o którą Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń co do wysokości czynszu możliwego do uzyskania przez powoda w przypadku opróżnienia lokalu objętego nakazem eksmisji. Opinii biegłego skarżąca nie podważa.
Treść pozwu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że dochodzone przez powoda odszkodowanie obejmuje wyłącznie utracony czynsz. Wskazał w pozwie powód, że poniósł szkodę z uwagi na niemożność wynajęcia lokalu i otrzymywania czynszu najmu; żądał odszkodowania rekompensującego szkodę, jaką poniósł wobec braku możliwości swobodnego dysponowania lokalem zajmowanym przez byłych najemców, mimo orzeczonej eksmisji. Należność główną określił powód w pozwie w oparciu o stawki rynkowe czynszu za wynajem lokali, zawarł w pozwie wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego na okoliczność określenia wysokości czynszu możliwego do uzyskania na wolnym rynku w przypadku wynajęcia lokalu, którego dotyczył nakaz eksmisji. Uzasadnił żądanie stwierdzeniem, że wobec niedostarczenia przez pozwaną lokalu socjalnego byłym najemcom nie mógł wynająć mieszkania, które ci zajmowali mimo orzeczonej eksmisji a jednocześnie nie uzyskiwał od nich stosowanych opłat za używanie mieszkania.
Skoro treść pozwu nie pozostawia wątpliwości co do charakteru żądanego odszkodowania jako mającego zredukować powodowi uszczerbek w majątku powstały wskutek niemożności wynajęcia lokalu w zamian za czynsz, to samo stwierdzenie przez powoda w pozwie, że żąda wyrównania straty rzeczywistej a nie utraconych korzyści nie uzasadnia zarzutu apelacji. Powód nie był zobowiązany, jak utrzymuje skarżąca, za pomocą dokumentów źródłowych wykazać, w jakiej wysokości poniósł koszty utrzymania lokalu objętego nakazem eksmisji ani w jakiej części dochodzona pozwem kwota dotyczy utraconych korzyści w sytuacji gdy roszczeniem pozwu objął wyłącznie rekompensatę z tytułu nieosiągniętego dochodu. Wadliwe nazwanie przez powoda tego roszczenia nie dyskwalifikuje żądania pozwu, na uzasadnienie którego powód przytoczył i w toku procesu należycie wykazał okoliczności faktyczne.
Żądanie pozwu uzasadniałart. 18 ust. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.
Niesłusznie kwestionuje apelacja istnienie związku przyczynowego pomiędzy zaniechaniem gminy a szkodą powoda. W rezultacie niedostarczenia przez pozwaną, zobowiązaną ze względu na miejsce położenia mieszkania podlegającego opróżnieniu, lokalu socjalnego byłym najemcom, powód nie mógł wynająć mieszkania zajmowanego przez nich i uzyskiwać czynszu. Pomiędzy zaniechaniem pozwanej a szkodą powoda odpowiadającą wysokości czynszu, jaki mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu zachodzi adekwatny związek przyczynowy, wymagany wart. 361 § 1 k.c.
Apelacja jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
SSR (del.) Ewa Buczek - Fidyka SSO Tomasz Tatarczyk SSO Danuta Pacześniowska