Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 865/13
Data wyroku: 2015-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Kowalczyk

Sygn. akt IV K 865/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 grudnia 2015 roku
Sąd Rejonowy dla WarszawyP.wW.w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Kowalczyk
Protokolant: Agnieszka Kurzawska
w obecności Prokuratora: Aleksandry Krasuckiej- Szewczak
po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniu 05.03.2015r, 09.06.2015r., 08.09.2015r., 26.11.2015r
sprawy:

1
Z. M.

synaZ.iJ.z d.J.
ur. (...)wW.

2
K. N. (1)

synaW.iD.z d.G.
ur. (...)wP.
oskarżonych o to, że:
1.W dniu 05 stycznia 2010 roku wS., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu, wprowadzając telefonicznie w błąd pracownikaBiura (...) S.A., co do okoliczności powstania szkody komunikacyjnej zpolisy (...)nr(...), do której dojść miało naulicy (...)wW., pomiędzy pojazdem markiB. (...)nr rej. (...), a samochodem markiV. (...)onr rej. (...), usiłowali doprowadzić do niekorzystnego rozporządzania mieniem w łącznej kwocie 20.888,74 złotych stanowiącej oszacowanie wysokości powstałych szkód, przy czymK. N. (1)z tytułu ubezpieczenia AC pojazdu markiB.w kwocie 8.967,86 złotych, natomiastZ. M.z tytułu ryzyka OC pojazdu sprawcy w kwocie 11.920,88 złotych za uszkodzenia powstałe w samochodzie markiV. (...), co do którego przedłożył sfałszowaną umowę z dnia 16.12.2009 roku, potwierdzającą nabycie przedmiotowego pojazdu odD. S., za kwotę 15.000,00 złotych, gdzie faktyczna sprzedaż nastąpiła w dniu 21.10.2009 roku za kwotę 3.550,00 złotych na rzeczK. N. (1), a które to zdarzenie faktyczne nie zaistniało, albowiem przedstawiony do oględzin powypadkowych pojazd markiV. (...)nr rej. (...), posiadał identyczne uszkodzenia, które przedstawiono jako szkody komunikacyjne zgłoszone w dniu 23.10.2009 roku w(...) S.A., w dniu 05.11.2009 roku w(...) S.A.oraz w dniu 06.11.2009 roku w(...) S.A., działając tym samym na szkodę(...)wW., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania przez ubezpieczycielatj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
a nadtoK. N. (1):
oskarżonego, o to, że:

I
W dniu 27 maja 2009 roku wS.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzając telefonicznie w błąd pracownikaBiura (...) S.A.co do okoliczności powstania szkody komunikacyjnej zpolisy (...) nr (...), do której miało dojść naRondzie (...)wW., pomiędzy pojazdem markiP. (...),nr rej. (...), a pojazdem sprawcy markiV. (...),nr rej. (...), kierowanym przezJ. N., doprowadził do niekorzystnego rozporządzania mieniem w kwocie 1.783,14 złotych, stanowiącej oszacowanie wysokości powstałej szkody w samochodzie markiP. (...),(...) S.A., albowiem uszkodzenia jakie miały powstać w jej wyniku, pokrywały się z innymi uszkodzeniami w tym pojeździe, które uprzednio zgłoszono w dniu 17.03.2009 roku do likwidacji w(...) S.A.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.

orzeka:

I
OskarżonegoZ. M.uznaje za winnego zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu precyzując, iż usiłowali doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu ryzyka OC pojazdu sprawcy w kwocie 6.500 złotych za uszkodzenia powstałe w samochodzie markiV. (...)tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to skazuje go, a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

II
OskarżonegoK. N. (1)uznaje za winnego zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu precyzując, iż usiłowali doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu ryzyka OC pojazdu sprawcy w kwocie 6.500 złotych za uszkodzenia powstałe w samochodzie markiV. (...)tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to skazuje go, a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

III
OskarżonegoK. N. (1)uznaje za winnego zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.i za to skazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
Na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.w zw. zart.4§1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoK. N. (1)karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

V
Na podstawieart.46 §1 k.k.w zw. zart.4§1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoK. N. (1)obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez wpłacenie na rzecz pokrzywdzonego tj.(...) S.A.kwoty 1.783,14 zł.( jeden tysiąc siedemset osiemdziesiąt trzy złote i czternaście groszy) ;

VI
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. B.kwotę 752,76 zł (siedemset pięćdziesiąt dwa złote i siedemdziesiąt sześć groszy) zawierającą należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną oskarżonemuK. N. (1)z urzędu;

VII
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. G.kwotę 752,76 zł (siedemset pięćdziesiąt dwa złote i siedemdziesiąt sześć groszy) zawierającą należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną oskarżonemuZ. M.z urzędu;

VIII
Na podstawieart.627 k.p.k.zasądza od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego(...) S.Akwotę po 324,72 złote ( trzysta dwadzieścia cztery złote i siedemdziesiąt dwa grosze) tytułem uzasadnionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika;

IX
Zasadza od oskarżonegoZ. M.kwotę 856,12 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty;

X
Zwalnia oskarżonegoK. N. (1)od zwrotu w pozostałej części na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

Sygn. akt IV K 865/13

UZASADNIENIE

Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny
         :
W dniu 21 października 2009 r.D. S.sprzedałK. N. (1)pojazd markiV. (...)o nr nadwozia(...), rok prod. 1997 r. onr rej. (...), który uprzednio na początku lipca 2009 r. sprowadził z Anglii do Polski i wystawił do sprzedaży za pośrednictwem portalu Allegro. Przedmiotowy pojazd w chwili sprzedaży był w bardzo dobrym stanie technicznym, nie posiadał żadnych uszkodzeń, w chwili sprzedażyD. S.przekazałK. N. (1)pełną dokumentację tego pojazdu, w tym polisy umów ubezpieczenia OC i AC zawartych na terytorium Anglii.
W dniu 05 stycznia 2010 r.Z. M.zgłosił telefonicznie w(...) S.A.szkodę komunikacyjną z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w pojeździe markiV. (...)onr rej. (...), powstałą w następstwie kolizji do jakiej miało dojść w dniu 04 stycznia 2010 r. naul. (...)wW.z pojazdem markiB. (...)onr rej. (...), którego kierowcaK. N. (1)miał uderzyć w zaparkowanym na w/w ulicy samochódV. (...)onr rej. (...), należący do zgłaszającegoZ. M..K. N. (1)w dacie zgłoszonego zdarzenia posiadał ważną polisę komunikacyjną AC/OC nr(...)zawartą w(...) S.Ana pojazd markiB. (...)onr rej. (...).Z. M.w treści ustnego zgłoszenia szkody, następnie potwierdzonego na piśmie w dniu 07 stycznia 2010 r., oświadczył, że sprawcą kolizji byłK. N. (1), który kierując pojazdem markiB. (...)uderzył w zaparkowany przezZ. M.na parkingu przyul. (...)pojazd markiV. (...)onr rej. (...).Z. M.wskazał ponadto, że w wyniku kolizji w pojeździe markiV. (...)uległ uszkodzeniu przód pojazdu. Zgłoszona przezZ. M.szkoda została zarejestrowana pod nr:(...), a postępowanie likwidacyjne prowadzone było przezBiuro (...) S.A.wS.. W trakcie prowadzonego postępowania likwidacyjnego dokonano oględzin pojazdu markiV. (...), sporządzono dokumentację fotograficzną oraz wykonano kalkulację naprawy szkody, która stanowiła kwotę 11.920,88 zł i niemal dwukrotnie przewyższała rzeczywistą wartość pojazdu markiV. (...)z przed szkody, która wynosiła 6.500 złotych. W toku prowadzonego postępowania przez towarzystwo ubezpieczeniowe sprawdzono historię szkodowości pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)ustalając, żew okresie od 23.10.2009 r. do 04.01.2010 r. zgłoszono trzy kolizje drogowe, w których uczestniczyłpojazd markiV. (...)onr rej. (...), a uszkodzeniu ulegał za każdym razem przód w/w pojazdu tj.
-w dniu 23.10.2009 r. w(...) S.A.zgłoszona została szkoda z ubezpieczenia OC o nr(...), gdzie szkoda w pojeździeV. (...)onr rej. (...)–kierowanym wówczas przezK. N. (1)– miała powstać na skutek kolizji z samochodemT. (...)onr rej. (...)kierowanym przezA. U., która zjeżdżając zRonda (...)miała wymusić pierwszeństwo przejazdu. Z dokumentacji zgromadzonej przez ubezpieczyciela wynika, iż w pojeździeV. (...)onr rej. (...)miał ulec poważnym uszkodzeniom przód w/w pojazdu co utrwalono w dokumentacji fotograficznej k.47, k.90-98;
-w dniu 05.11.2009 r.w(...) S.A.zgłoszona została szkoda z ubezpieczenia OC, gdzie szkoda w pojeździeV. (...)onr rej. (...)– kierowanym wówczas przezK. N. (1)– miała powstać na skutek kolizji zaistniałej w dniu 29.10.2009r. z samochodemO. (...)onr rej. (...)kierowanym przezP. K.. Z dokumentacji zgromadzonej przez ubezpieczyciela wynika, iż w pojeździeV. (...)onr rej. (...)miał ulec uszkodzeniom także przód w/w pojazdu co utrwalono w dokumentacji fotograficznej k.48, k.90-98;
-w dniu 06.11.2009 r.w(...) S.A.zgłoszona została szkoda z ubezpieczenia OC, gdzie szkoda w pojeździeV. (...)onr rej. (...)–kierowanym wówczas przezŁ. S.– miała powstać na skutek kolizji z samochodemP. (...)onr rej. (...)kierowanymprzezK. N. (1), który wyjeżdżając z parkingu, miał zajechać drogę pojazdowi markiV. (...). Z dokumentacji zgromadzonej przez ubezpieczyciela wynika, iż w pojeździeV. (...)onr rej. (...)miał ulec ponownie uszkodzeniom przód w/w pojazdu co utrwalono w dokumentacji fotograficznej k.48, k.90-98;
Po dokonaniu analizy porównawczej akt szkodowych ww. spraw, w tym sporządzonej dokumentacji fotograficznej pojazduV. (...)onr rej. (...), ustalono, że szkoda w pojeździeV. (...)onr rej. (...)zgłoszona do(...) S.A.w dniu 05 stycznia 2010 r. przezZ. M., wykazuje znaczące podobieństwa do szkód zgłaszanych do likwidacji w dniu 23.10.2009 r. w(...) S.A., w dniu 05.11.2009 r. w(...) S.A., w dniu 06.11.2009 r. w(...) S.A., albowiem we wszystkich sprawach zgłaszano poważne uszkodzenia przodu w/w pojazdu. Jednocześnie ustalono, iżZ. M.wraz z wnioskiem o wypłatę odszkodowania złożonym w(...) S.A.przedłożył umowę kupna-sprzedaży pojazduV. (...)onr rej. (...), z której wynikało, że pojazd ten zakupił odD. S.16.12.2009r.( k.227). Ustalono także, iż w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego w(...) S.A.przedłożono umowę sprzedaży pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)z dnia 28.05.2009 r. potwierdzającą sprzedaż tego pojazdu przezD. Ł.S.( k.57). W aktach szkodowych w/w pojazdu składanych do różnych ubezpieczycieli przedłożona została także inna umowę sprzedaży z dnia 21.10.2009 r., z której wynikało, żeD. S.sprzedał ten pojazdK. N. (1)( k.131, k.264) . Wobec powyższych ustaleń(...) S.A.odmówiłZ. M.wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia OC sprawcy kolizji drogowej z dnia 04 stycznia 2010 r. mającej mieć miejsce naul. (...)wW.z pojazdem markiB. (...)onr rej. (...)kierowanym przezK. N. (1), uznając, że do powstania zgłoszonej szkody w okolicznościach wskazywanych przezZ. M., w rzeczywistości nie doszło. Powyższe ustalenia zostały potwierdzone w opinii biegłego rzeczoznawcy k.212-219).
W dniu 05 stycznia 2010 r.K. N. (1)zgłosił także w(...) S.A.szkodę komunikacyjną z ubezpieczenia autocasco (AC) zpolisy (...) nr (...)w pojeździe markiB. (...)onr rej. (...), powstałą w następstwie kolizji do jakiej miało dojść w dniu 04 stycznia 2010 r. naul. (...)wW.z zaparkowanym pojazdem markiV. (...)onr rej. (...)należącym doZ. M.. Pojazd markiB. (...)onr rej. (...)posiadał ważnąpolisę (...) o nr (...)zawartą w(...) S.A.Zgłoszona przezK. N. (1)szkoda została zarejestrowana pod nr:(...), a postępowanie likwidacyjne prowadzone było przezBiuro (...) S.A.wS.. W trakcie prowadzonego postępowania likwidacyjnego dokonano oględzin pojazdu markiB. (...), sporządzono dokumentację fotograficzną oraz oszacowano wartość szkody na kwotę 8.967,86 zł. Ponadto ustalono, żew dniu 15.12.2009 r. zgłoszono w(...) S.A.szkodę w pojeździe markiB. (...)onr rej. (...), gdzie na skutek kolizji drogowej miał zostać uszkodzony także przód tego pojazdu. Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając analizę akt szkody zgłoszonej także przezZ. M.w dniu 05.01.2010 r., wydano decyzję o odmowie wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia AC uznając, że okoliczności powstania szkody w pojeździe markiB. (...)zgłoszonej przezK. N. (1), były inne niż wskazane przez niego w treści zgłoszenia szkody.
W dniu 27 maja 2009 r.K. N. (1)zgłosił telefonicznie w(...) S.A.szkodę komunikacyjną z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w pojeździe markiP. (...)onr rej. (...), powstałą w następstwie kolizji zaistniałej w dniu 25 maja 2009 r. naRondzie (...)wW.z pojazdem markiV. (...)onr rej. (...), kierowanym przezJ. N., która w dacie kolizji posiadała ważną polisę komunikacyjną nr(...)w(...) S.A.K. N. (1)w treści ustnego zgłoszenia szkody, następnie potwierdzonego na piśmie w dniu 04 czerwca 2009 r. oświadczył, że sprawcą kolizji byłaJ. N., która przy zjeździe z ronda uderzyła w kierowany przez niego pojazd markiP. (...).K. N. (1)wskazał ponadto, że w wyniku kolizji w kierowanym przez niego pojeździe uszkodzeniu uległy: lusterko lewe, przód pojazdu oraz felga. Zgłoszona przezK. N. (1)szkoda została zarejestrowana pod nr:(...), a postępowanie likwidacyjne prowadzone było przezBiuro (...) S.A.wS.. W trakcie prowadzonego postępowania likwidacyjnego dokonano oględzin pojazdu markiP. (...), sporządzono dokumentację fotograficzną oraz oszacowano wartość szkody na kwotę 1.783,14 złotych, którą to kwotę w dniu 17.07.2009 r. wypłaconoK. N. (1).
W toku prowadzenia postępowania likwidacyjnego w sprawie szkody zgłoszonej w dniu 05 stycznia 2010 r. przezZ. M.(kolizja pojazdówV. (...)orazB. (...)w dniu 04.01.2010 r. – nr sprawy:(...)), po uzyskaniu dokumentacji, w tym dokumentacji fotograficznej, w zakresie szkód w pojeździe markiP. (...)onr rej. (...)ustalono, żezgłaszano wcześniej także kolizje drogowe,w których pokrywających się uszkodzeń miał doznać pojazd markiP. (...)onr rej. (...):
- w dniu 12 lutego 2009r. oraz ponownie w dniu 17.03.2009 r. wC. T..U. S.A. zgłoszona została przezK. N. (1)szkoda z ubezpieczenia OC, w pojeździe markiP. (...)onr rej. (...);
-w dniu 16 marca 2009r. w(...) S.A.zgłoszona została przezK. N. (1)szkoda z ubezpieczenia OC, w pojeździe markiP. (...)onr rej. (...);
-w dniu 05.12.2008 r. w(...) S.A.została zgłoszona szkoda z ubezpieczenia OC także ww. pojazdu.
Wskazane w treści w/w zgłoszeń uszkodzenia pojazdu markiP. (...)onr rej. (...)wykazywały znaczne podobieństwa do szkody zgłoszonej przezK. N. (1)w dniu 27.05.2009 r. Mając powyższe ustalenia na uwadze(...) S.A.stwierdził brak podstaw do wypłaty odszkodowania w kwocie 1.783.14 zł, albowiem szkody do jakich miało dojść w dniu 25.05.2009 r. w pojeździe markiP. (...), nie mogły powstać w okolicznościach podawanych przy zgłoszeniu przezK. N. (1)do ubezpieczyciela w dniu 27.05.2009 r.
W dniu 11.02.2010 r.(...) S.A.wS.złożył do Prokuratury Rejonowej w Sopocie zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstw wyłudzenia przezK. N. (1)nienależnego odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w kwocie 1.783,14 w związku ze zgłoszeniem szkody w pojeździe markiP. (...)onr rej. (...)do jakiej miało dojść w dniu 25 maja 2009 r. naRondzie (...)wW.oraz usiłowania wyłudzenia przezZ. M.iK. N. (1)nienależnego odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz autocasco w związku ze zgłoszeniem szkód w pojazdach markiV. (...)onr rej. (...)525i onr rej. (...), mających powstać w wyniku kolizji do jakich miało dojść w dniu w dniu 04 stycznia 2010 r. naul. (...)wW.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków:B. M.(k. 223, 702),J. N.(k. 152v, 703-704),A. H.(k. 186v-187, 763-764),M. Z.(k. 11-13, 764-765),Ł. S.(k. 143v, 765-766),D. S.(k. 767-768, 129-130),M. O.(k. 171v, 831-832),G. W.(k. 126v, 832-833), ustnej opinii biegłegoS. W.(k. 856), zawiadomienia przesłanego przezE.Hestia (k. 1a-7), dokumentacji ubezpieczeniowej dotyczącej pojazdów (k. 23-34, 39-41, 43-103, 105-108), umowy kupna – sprzedaży samochodu (k. 131), koperty z próbkami pisma ręcznego (k. 132), dokumentacji dotyczącej pojazdu (k. 138-141), dokumentacji dotyczącej zgłoszenia szkody (k. 153), kserokopii poświadczonej za zgodność postanowienia o wszczęciu dochodzenia (k. 158), poświadczonej za zgodność kserokopii aktu oskarżenia przeciwko K.N.(k. 160-163), informacji z(...)(k. 200), zawiadomienia z(...) SA(k. 201-202), opinii rzeczoznawcy techniki samochodowej i ruchu drogowego (k. 212-219), dokumentacji ubezpieczyciela dotyczącej pojazdu (k. 226-232, 234-285), informacji zK.(k. 290-291, 319-320, 327, 369-372, 535, 545-549), odpisów prawomocnych wyroków (k. 335-358, k.623-629, k.656-660, 662-667, 669-672, k.676, 714),informacji nadesłanej z Urzędu Skarbowego (k. 834, 837), aktualnych informacji zK.(k. 845-849), wyjaśnieńZ. M.(k. 307, 697-699), wyjaśnieńK. N. (1)(k. 699-702, 311-311v).
OskarżonyZ. M.w trakcie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 306). W toku postępowania sądowegoZ. M.(k.697-699) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że szkoda miała miejsce, nie było żadnej tzw. fikcyjnej kolizji, która nie miała miejsca. Potwierdził, że samochód zakupił odD. S., wówczas samochód był cały, miał tam jakieś ślady po naprawie, nie był to samochód nowy. Wyjaśnił, że do kolizji doszło naul. (...), bodajże 46, przy murku. Samochód był tam zaparkowany. Został poinformowany, że ktoś brawurowo wygłupiał się samochodem i uderzył w jego samochód, który stał na parkingu osiedlowym, na miejscu parkingowym przy ulicy. Z wyjaśnieńZ. M.wynika, że nie widział sprawcy, był tam tylkoK. N. (1), który napisał mu stosowne oświadczenie odnośnie szkody.Z. M.wyjaśnił, żeK. N. (1)wówczas nie znał i nie wiedział gdzie mieszka. Przyszedł na miejsce kolizji i napisał mu oświadczenie, wskazując, że uderzył w jego pojazd nie zachowując ostrożności. Oskarżony wskazał, że zgłosił szkodę, przyjechał rzeczoznawca z firmy ubezpieczeniowej, wycenił szkodę, jednakże nie dostał pieniędzy z tego tytułu. Nie powiedział w którym roku kupił samochód, w 2009 albo w 2010 r., na pewno w 2010 r. W tym samochodzie był składany przód, nie był oryginalny, był pomalowany, nie wiedział jednak kiedy samochód doznał kolizji, sprzedający nie poinformował go o historii zdarzeń. W wyniku przedmiotowej kolizji w jego samochodzie był skasowany przód, poduszki były całe, pas przedni, poduszki, lampy. Odpowiadając na pytania Sądu oskarżony przyznał, że w rzeczywistości z widzenia i ze szkoły znałK. N. (1), mieszkali niedaleko siebie, zaprzeczył jakoby była to bliższa znajomość, być może jak był u jakiegoś znajomego to go widział, ale ogólnie to się z nim nie spotykał. Pytany dalej twierdził, iżD. S.poznał przy zakupie samochodu, nie był jednak w stanie stwierdzić gdzie pierwszy raz oglądał samochód jak twierdził gdzieś wW.. Potwierdził, że obydwaj byli obecni przy zakupie samochodu, ale nie pamięta jednak jak wyglądałD. S.. Samochód, który kupił był z 1999 albo z 1997 r., na benzynę, pojemność silnika 1,8 l. Zapłacił za samochód około 15 000 złotych, które przekazał w gotówceD. S., jeżeli to był panD., gdyż nie legitymował tego pana. Nie widział dowodu osobistego sprzedawcy samochodu. Umowa kupna – sprzedaży była in blanco, przygotowana już przez sprzedającego i dopisali tam dane. Widział dokumenty samochodu, dowód angielski V5, innych dokumentów nie widział. Nie opłacał nic w związku z nabyciem samochodu. To był numer rejestracyjny angielski, tablice były bez ważności, nie były to tablice czasowe.Z. M.wyjaśnił, że nie przerejestrował na siebie samochodu, gdyż kierownica była z prawej strony. Nie przeprowadził badań technicznych w/w samochodu na terenie Polski. Nie dysponował dokumentami o dopuszczeniu go do ruchu. Użytkował ten pojazd około miesiąc, dwa miesiące. Nie pamiętał, gdzie był ubezpieczony, była to zagraniczna firma. Nie użytkował innych samochodów należących doK. N. (1). Oskarżony potwierdził, że został skazany przez Sąd I instancji za wyłudzenie odszkodowań łącznie zK. N. (1). Nie pamiętał jakich pojazdów dotyczyła ta sprawa. Pojazd ogólnie był sprawny, ale były ślady, że nie był on na pewno bezwypadkowy. Nie był w warsztacie celem sprawdzenia zniszczonych części.Z. M.wyjaśnił, że w momencie zakupu przedmiotowego samochodu nie miał pojęcia, iż samochodem tym dysponował wcześniejK. N. (1)i zgłoszone były szkody komunikacyjne tego samochodu. Twierdził dalej przed sadem, ze jeżeli sprzedający byłD. S., to go widział bo od niego zakupił samochód. Nie widział jednak żadnego dokumentu tożsamości zbywcy i nie weryfikował danych zbywcy samochodu. Nie weryfikował uprawnień osoby do zbywania przedmiotowego samochodu. Wyjaśnił, iż ogólnie skupował samochody po całej Polsce i robi to nadal, w związku z tym znane mu były wymagania w zakresie weryfikacji zbywcy samochodu i jego uprawnień do dysponowania samochodem. Uprawnień do przedmiotowego sprzedawania samochodu nie weryfikował, bo różnie bywało, mało czasu, cena atrakcyjna, wierzyło się na słowo. Zazwyczaj weryfikował tożsamość zbywcy z dowodu osobistego, ale nie w każdym przypadku.Z. M.nie był w stanie opisać rysopisu osoby, od której kupił samochód, nie wiedział ileD. S.może mieć lat, w momencie zakupu mógł mieć około 30 lat, był średniego wzrostu, nie pamiętał czy był ode niego niższy, czy wyższy. Nie dostał dokumentów pojazdu przetłumaczonych przez tłumacza przysięgłego, a jak przyznał języka angielskiego nie znał. Samochód miał być sprzedany dalej. Twierdził, iż nie miał pojęcia, żeD. S.na datę sprzedaży nie był już właścicielem pojazdu. Nie posiadał wiedzy, że wcześniej ten samochód został nabyty przezK. N. (1)od w/w osoby. Wiedział, że umowę kupna – sprzedaży zgłasza się w Wydziale Komunikacji.Z. M.wyjaśnił, że zazwyczaj sprawdzał po numerze VIN historię szkodową w intrenecie. Nie sprawdzał jednak właściciela tego samochodu. Nie znał także osobyŁ. S.. Zaprzeczył aby dysponował samochodamiB.należącymi doK. N. (1). Potwierdził, że był raz karany za oszustwo, nie pamiętał jednak jakiej marki był samochód za który został skazany.
OskarżonyK. N. (1)w trakcie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że wW.przyul. (...)miała miejsce kolizja z udziałem należącego do niego pojazdu markiB. (...)onr rej. (...)z pojazdem markiV. (...)onr rej. (...), który był zaparkowany na parkingu. Potwierdził, ze był sprawcą tej kolizji, uderzył bowiem w zaparkowany pojazd, w wyniku niedostosowania prędkości jazdy do warunków na drodze. W wyniku kolizji uległy uszkodzeniu przody obydwu pojazdów.Przyznał, iż wiedział, że właścicielem pojazduV. (...)jestZ. M., któremu pojazd ten wcześniej sprzedał.Oskarżony napisał oświadczenie, w którym przyznał się do spowodowania kolizji, na miejsce wezwano policję. Zgłosił szkodę wBiurze (...) SA. Nie pamiętał, czy przed tą kolizją jego pojazd miał jakieś uszkodzenia, ale na pewno nie zgłosił fikcyjnej kolizji.K. N. (1)w treści wyjaśnień potwierdził, że przyul. (...)wW.prowadząc samochód markiP. (...)onr rej. (...), doszło do kolizji z pojazdemV. (...)kierowanym przezJ. N., która była sprawcą kolizji i uderzyła w bokP.powodując uszkodzenia blacharskie. SamochódP.przed kolizją nie posiadał widocznych uszkodzeń, miał zadrapania powłoki lakierniczej , które zostały spolerowane. Uszkodzenia te nie pokrywały się z uszkodzeniami zgłaszanymi w innych towarzystwach ubezpieczeniowych (k. 311-311v). W toku postępowania sądowego (k. 699-702)K. N. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Odnośnie pierwszego zarzutu wyjaśnił, że była kolizja naul. (...), wjeżdżał na osiedle i uderzył w zaparkowany samochódV. (...)mijając ciężarówkę. TegoV. (...)wcześniej sam kupił, miał nim kolizję i sprzedał go komuś z ogłoszenia, ale nie pamiętał komu. Podczas kolizji skojarzył, że to może być ten sam samochód, ponieważ był na angielskich tablicach. Ktoś z sąsiadów poszedł po właściciela, a oskarżony swój samochód ściągnął na parking. Druga kolizja była naRondzie (...)zV. (...), na którym był plakat onet.pl. (...), którym kierował był zarejestrowany na wujka oskarżonego–K. N. (2). Kobieta jadącaP.uderzyła w bok pojazdu, w narożnik lewy przedni. Napisała oświadczenie i oskarżony to zgłosił do ubezpieczyciela. Została mu wypłacona kwota 2000 złotych za tę kolizję. Oskarżony zjeżdżał wul. (...)w kierunkuB.. Ta kobieta musiała zadzwonić do firmy, poinformować o szkodzie i spisała oświadczenie. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że samochódP. (...)– wujek zakupił na siebie, gdyż oskarżony nie miał prawa jazdy. Parę miesięcy później wujek przekazał mu samochód. W 2008 r. użytkował ten samochód, od końca roku.K. N. (1)potwierdził, że był karany za zawyżenie wysokości odszkodowania. Raz był skazany za wyłudzenie odszkodowania w fikcyjnym wypadku tym pojazdem. Dotyczyło to 3 kolizji drogowych tym samym samochodem i wyłudzeń 3 odszkodowań za te kolizje. Oskarżony nie pamiętał jaki czas upłynął od tych 3 kolizji drogowych w stosunku do 4 kolizji drogowej, która zgłosił. Przyznał, iżw 2009 r. nabył samochódV. (...)odD. S., nie pamiętał za jaką kwotę, był u niego w mieszkaniu wW.naB.. Oskarżony stwierdził, żeD. S.jest może troszkę starszy od niego, nie pamiętał aby oglądał jakikolwiek dokument tożsamości tego pana. Oglądał dowód rejestracyjny samochodu – dokument nie był przetłumaczony. Samochód był granatowy, nie pamiętał jaką miał tapicerkę. Nie był w stanie stwierdzić czy miał klimatyzację i jak otwierały się szyby w samochodzie. Na dokumencie rejestracyjnym pojazdu widniało nazwiskoD. S.. Do samochodu były dołączone ubezpieczenia i przeglądy. Z wyjaśnieńK. N. (1)wynika, że nie przerejestrował tego samochodu na siebie.Parę dni użytkował ten samochód i przez te kilka dni miał chyba 2 kolizje tym samochodem naRondzie (...), jako kierowca i poszkodowany. Samochód ten później sprzedał. Potwierdził, że zna osobę o danych personalnychŁ. S., miał kolizję z tą osobą samochodamiB.iA. (...). Nie pamiętał, która kolizja była wcześniej, czy zV.czy zB.. Był karany wP.za kolizję tego samochodu z(...)Rowerem. Tam była Policja, kolizja była, tylko było zawyżone odszkodowanie. Miałem kolizje drogowe samochodamiB.. Wyjaśnił, że był karany za 12 kolizji drogowych, 131 oszustw dotyczyło portalu allegro. Nie pamiętał gdzie poznałŁ. S., być może naRondzie (...).Ł. S.chyba również został skazany. Twierdził przed sadem, iż dokonywał napraw blacharskich w samochodzieV. (...), na parkingu pod blokiem.Po kolizjachP.nie był naprawianytylko lakierowany sprayem.Po kolizjachB.było malowane sprayem.K. N. (1)zaprzeczył jakoby zbył samochód markiV. (...)Z. M..Odnosząc się do treści wyjaśnień złożonych podczas śledztwa wyjaśnił, że chyba nie zostały jego wyjaśnienia prawidłowo zaprotokołowane, na pewno jakby wiedział, że tak jest napisane to by nie podpisał protokołu, gdyż nie sprzedawał samochoduZ. M.. Oskarżony potwierdził jednakże autentyczność złożonego pod protokołem własnoręcznie podpisu, ale stwierdził, że nie przypomina sobie żeby składał takie wyjaśnienia. Podpisał coś czego nie czytał.K. N. (1)nie był także pewien czy to on podpisał umowę z dnia 21.10.2009 r. (k. 131) zawartą zD. S., ale nie kwestionował, że nabył pojazd markiV. (...)od tej osoby.K. N. (1)wyjaśnił, że jest pewien, że tego samochodu nie sprzedawałZ. M., był to jakiś kupiec – handlarz, ale nieZ. M.. Potwierdził, że był pouczony o prawie do odmowy złożenia wyjaśnień. Policja zasugerowała mu dosyć szczególnie, żeby złożył wyjaśnienia. Grubszym głosem Policjant powiedział, że ma złożyć jakiekolwiek zeznania w tej sprawie. Ze względu na to nie skorzystał z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień. Odnośnie sprzedaży tego pojazdu to nie sprzedał tego pojazdu, więc na pewno nie zeznał, że sprzedał pojazdZ. M..K. N. (1)nie był w stanie wyjaśnić istniejących rozbieżności w tym zakresie (k. 699-702).
Sąd zważył, co następuje:
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonychZ. M.iK. N. (1)odnośnie faktu zaistnienia i przebiegu kolizji drogowej, która miała mieć miejsce w dniu 04 stycznia 2010 r. przyul. (...)wW., albowiem okoliczności zdarzenia przez nich przedstawione nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, w szczególności jest sprzeczna z treścią pisemnej opinii rzeczoznawcy techniki samochodowej i ruchu drogowego sporządzonej przez biegłegoS. W.oraz ustnej opinii wydanej przez biegłego na rozprawie przed sądem, ponadto nie znajduje potwierdzenia w treści zeznań przesłuchanych w charakterze świadkówM. Z.,B. M.,M. O., a także w treści dokumentacji nadesłanej przez(...) S.A.wS.. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonych zarówno w zakresie wskazywanych okoliczności co do przyczyn i przebiegu kolizji drogowej, która miała mieć miejsce w dniu 04.01.2010 r. przyul. (...)wW., jak również związanych z wejściem przezZ. M.w posiadanie pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)oraz przezK. N. (1)w posiadanie pojazdu markiB. (...)onr rej. (...), także stanu technicznego obydwu pojazdów na dzień 04.01.2010 r. oraz charakteru mających wówczas powstać uszkodzeń, są nieprzekonujące także w świetle wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego, zasad logicznego rozumowania, a stanowią jedynie przyjętą na potrzeby niniejszej sprawy przez obydwu oskarżonych linię obrony, która w realiach przedmiotowej sprawy nie mogła się ostać. Za niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoZ. M.co do okoliczności nabycia przez niego pojazdu markiV. (...)onr rej. (...), w szczególności co do twierdzenia jakoby pojazd ten sprzedał muD. S.w dniu 16.12.2009r, albowiem pozostają w sprzeczności zarówno z treścią spójnych i konsekwentnych zeznań świadkaD. S.(pierwotnego właściciela przedmiotowego pojazdu, który sprowadził go na terytorium Polski), także w świetle okoliczności wynikających z dokumentacji akt szkodowych nadesłanych przez(...) SA, (...) SAoraz(...) SA– dotyczących szkód i rozmiaru uszkodzeń zgłaszanych w pojeździe markiV. (...)onr rej. (...),mających powstać odpowiednio w dniu 23.10.2009 r., 05.11.2009 r. i 06.11.2009 r.Wskazać należy, iż świadekD. S.konsekwentnie, bez żadnych wątpliwości potwierdził, że przedmiotowy samochódsprzedał w dniu 21.10.2009 r. za kwotę 3.550 złK. N. (1).Co więcej wskazał, że pojazd ten sprowadził do Polski w dniu 05.07.2009 r. i do daty jego sprzedaży pojazd ten nie posiadał żadnych uszkodzeń, nie uczestniczył także w żadnej kolizji (k. 136v-137). Tym samym analiza akt szkodowych z ww. towarzystw ubezpieczeniowych potwierdza, iżZ. M.wraz z wnioskiem o wypłatę odszkodowania złożonym w(...) S.A.przedłożył sfałszowaną umowę kupna-sprzedaży ww. pojazdu, z której wynikało, że pojazd ten zakupił odD. S.w dniu 16.12.2009r, a w rzeczywistości właścicielem tego pojazdu od 21.10.2009r. był jużK. N. (1), którego doskonale znał, wychowali się bowiem na jednym osiedlu. Ponadto analiza porównawcza akt szkodowych ww. spraw, w tym sporządzonej dokumentacji fotograficznej, wskazuje na znaczące podobieństwa, wręcz pokrywanie się szody zgłoszonej przez oskarżonegoZ. M.w dniu 05.01.2010 r. do(...) SAdo szkód zgłaszanych uprzednio do likwidacji w dniu 23.10.2009 r. w(...) S.A., w dniu 05.11.2009 r. w(...) S.A., w dniu 06.11.2009 r. w(...) S.A.We wszystkich w/w sprawach zgłaszano poważne uszkodzenia przodu przedmiotowego pojazdu ( co potwierdzała sporządzana dokumentacja fotograficzna), przez co zgłaszane szkody nie mogły zostać tak jak twierdziłZ. N.naprawione w/w pojeździe na parkingu poprzez pomalowanie ich spayem. W świetle powyższego, przede wszystkim zestawiając daty poszczególnych kolizji, w których uczestniczyć miał pojazd markiV. (...)onr rej. (...), tj. 23.10.2009 r., 05.11.2009 r. i 06.11.2009 r. tożsamy zakres wskazywanych za każdym razem uszkodzeń, a także rozbieżności co do pochodzenia tego pojazdu wynikające z przedkładanych w tych sprawach umów sprzedaży, w sytuacji gdy przedmiotowy pojazdD. S.w rzeczywistości sprzedałK. N. (1)w dniu 21.10.2009 r., a w dniu sprzedaży, pojazd ten nie miał żadnych uszkodzeń Sąd nie miał wątpliwości, że wyjaśnieniaZ. M.iK. N. (1)stanowią linię obrony i nieudolną próbę wykazania , że do kolizji w dniu 04.01.2010 r. naul. (...)doszło w okolicznościach przez nich wskazywanych w treści zgłoszenia do(...) SA. Trudno bowiem racjonalnie wyjaśnić sytuację, że jeden i ten sam pojazd, tj.V. (...)onr rej. (...)w dniach 23.10.2009 r., 05.11.2009 r., 06.11.2009 r. i 04.10.2010 r., a więc w odstępie kilku czy kilkunastu dni, doznaje za każdym razem niemal identycznych uszkodzeń będących podstawą wniosków o wypłatę odszkodowań, podczas gdy wskazania wiedzy i doświadczenie życiowe wskazuje, iż samochód który doznał tak poważnych uszkodzeń w obrębie przodu pojazdu bez uprzedniej jego naprawy mechanicznej ( a nie tylko pomalowaniu sprayem) nie miał prawa uczestniczyć w ruchu drogowym, co potwierdził w opinii także biegły.Z.należy, iż w żadnym ze zgłoszeń, tak jak w przypadku zgłoszenia z 05.01.2010r. oskarżeni ani słowem nie wspomnieli, iż samochód ten uczestniczyć miał uprzednio w kilku kolizjach, które także były zgłaszane do towarzystw ubezpieczeniowych.
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, uwzględniając także treść wyjaśnień złożonych przezZ. M.przed sądem, w których nie był w stanie w sposób przekonujący przedstawić okoliczności związanych z rzekomym nabyciem pojazdu odD. S., jednoznacznie wskazuje na to, że oskarżonyZ. M.oraz oskarżonyK. N. (1)wraz z innymi osobami uczestniczyli w bezprawnym procederze pozorowania kolizji drogowych i na podstawie tych samych uszkodzeń w pojazdach zgłaszali wnioski do ubezpieczycieli o wypłatę nienależnych odszkodowań. Wskazać także należy, iż analiza porównawcza dokumentacji szkodowej nadesłanej z(...) SAw zakresie szkody zgłoszonej także w pojeździe markiB.onr rej. (...)do której miało dojść w dniu 15.12.2009 r. wskazuje na tożsamość uszkodzeń ze zgłoszonymi następnie przez oskarżonegoN.w(...) S.A.w dniu 05.01.2010 r., będącymi następstwem rzekomej kolizji z pojazdem marki VWP. M.. BiegłyS. W.w treści pisemnej opinii (k. 213 – jednoznacznie wskazał, że ujawnione podobieństwa uszkodzeń pojazdu markiV. (...)nr rej. (...)wykluczają powstanie szkody z dnia 04.01.2010 r. w pojeździe markiB.onr rej. (...). Sąd uznał zatem wyjaśnienia oskarżonych w tym zakresie za przyjętą linię obrony, która jednak nie znajduje potwierdzenia w treści pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.
Sąd nie dał także wiary wyjaśnieniom oskarżonegoK. N. (1)odnośnie podawanych przez niego okoliczności kolizji drogowej, która miała mieć miejsce w dniu 25 maja 2009 r. naRondzie (...)wW.z pojazdem markiV. (...)onr rej. (...)kierowanym przezJ. N., a przede wszystkim uszkodzeń jakie w kierowanym przez niego pojeździe miał powstać w jej wyniku. Zauważyć należy, iż wyjaśnienia oskarzonego są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, w szczególności z treścią zeznań przesłuchanych w charakterze świadkówM. Z., zeznańJ. N., a także w treści dokumentacji nadesłanej przez(...) S.A.wS.. W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego w zakresie wskazywanych okoliczności co do przyczyn, przebiegu kolizji drogowej i charakteru powstałych w jego pojeździe uszkodzeń są nieprzekonujące także w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, stanowią jedynie przyjętą na potrzeby niniejszej sprawy przez oskarzonego linię obrony. Wskazać także należy, iż analiza porównawcza akt szkodowych nadesłanych przez(...) SAoraz(...) SA, – dotyczących szkódzgłaszanych w pojeździe markiP. (...)onr rej. (...)we wcześniejszym czasookresie- w tym w szczególności sporządzonej dokumentacji fotograficznej, wskazuje na znaczące podobieństwa do szkody zgłoszonej przez oskarżonegoK. N. (1)także w dniu 27.05.2009 r. do(...) SAwS.. We wszystkich sprawach podobnie jak przypadku ostatniej szkody : zgłaszano uszkodzenia przodu pojazdu, lusterka lewego oraz felgi. W świetle powyższego, przede wszystkim zestawiając daty poszczególnych kolizji, w których uczestniczyć miał pojazd markiP. (...)onr rej. (...),tj. 05.12.2008 r.,12.02.2009r, 16.03.2009 r., 17.03.2009r. i 25.05.2009r. i tożsamy zakres wskazywanych za każdym razem uszkodzeń, a także rozbieżności co do zaistniałych w dniu 27.05.2009 r. uszkodzeń wynikających z zeznań samejJ. N.(k. 152v) sprawiły iż sąd nie miał wątpliwości, że wyjaśnieniaK. N. (1)stanowią jedynie linię obrony i nieudolną próbę wykazania, że do kolizji w dniu 25.05.2009 r. naRondzie (...)doszło w okolicznościach przez niego wskazywanych w treści zgłoszenia do(...) SArzeczywiście doszło i że w wyniku tej kolizji w jego pojeździe powstały zgłoszone przez niego szkody.
Z treści pisemnej opinii rzeczoznawcy techniki samochodowej i ruchu drogowego sporządzonej przez biegłegoS. W.w oparciu o akta niniejszej sprawy, w tym dokumentacji fotograficznej wynika, że uszkodzenia karoserii pojazdu markiV. (...)nr rej. (...)uwidocznione na zdjęciach wykonanych w ramach likwidacji szkody z dnia 04.01.2010 r. zgłoszonej do(...) SAprzezZ. M., są tożsame z udokumentowanymi na zdjęciach uszkodzeniami pojazdu zgłaszanymi do innych towarzystw ubezpieczeniowych. Biegły wskazał, że każdorazowo do likwidacji szkody zgłaszano uszkodzenia wV. (...)elementów: belki przedniego zderzaka, lewego przedniego rogu pokrywy silnika, przodu lewego przedniego błotnika, środkowej części przodu oraz środkowej pokrywy przedziału silnika oraz lewego wspornika w szkielecie przodu nadwozia oraz prawej górnej części szkieletu. Biegły wykluczył fakt powstania szkody w dniu 04.01.2010 r. w pojeździe markiB. (...)nr rej. (...)w okolicznościach zgłoszonych do(...) S.A.(k. 212-220).S. W.potwierdził treść ww. opinii w treści ustnej opinii złożonej w trakcie rozprawy głównej przed sądem, wskazując, że przedstawiony mu materiał dowodowy był wystarczający do wydania kategorycznej opinii i sformułował wnioski po dokonaniu porównania uszkodzeń poszczególnych elementów nadwozia pojazdu, jego charakteru i rodzaju, w tym cech charakterystycznych uszkodzeń. Biegły stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, aby uszkodzenia pojazduV. (...)powstały w wyniku kontaktu z pojazdem markiB.(k. 856-857). Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować wiarygodność ww. opinii, jak również treści ustnej opinii biegłegoS. W., albowiem ich treść jest jasna i pełna, a sformułowane w nich wnioski są kategoryczne, jednocześnie sporządzający ww. opinię jest osobą fachową, mającą doświadczenie w sporządzaniu tego rodzaju opinii, ponadto osobą obcą dla oskarżonych i nie mającą żadnego interesu aby jej treść nie odzwierciedlała rzeczywistego stanu rzeczy, a wnioski wskazane przez biegłego sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni podziela.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadkaM. Z.– byłego pracownika referenta ds. likwidacji szkód komunikacyjnych w(...) SAwS., który przedstawił okoliczności dotyczące przebiegu postępowań likwidacyjnych szkód zgłoszonych w dniu 05.01.2010 r. przezZ. M.oraz w dniu 27.05.2009 r. przezK. N. (1), podejmowanych w ich trakcie czynności wyjaśniających, w tym analizy historii szkodowości pojazdów markiV. (...)onr rej. (...)orazP. (...)onr rej. (...), także sposobu zakończenia obydwu postępowań. Sąd uznał zeznania ww. świadka za wiarygodny materiał dowodowy, są one logiczne, spójne i zgodne ze zgromadzoną dokumentacją dotyczącą likwidacji szkód.
Sąd uwzględnił zeznania świadkaB. M.zatrudnionego na stanowisku Dyrektora Departamentu Likwidacji w(...) SAwW., reprezentowanej przez(...) SAw zakresie likwidacji szkód mających powstać w wyniku kolizji w dniu 04.01.2010 r. naul. (...)wW.pomiędzy pojazdami marki markiV. (...)onr rej. (...)525i onr rej. (...), albowiem zeznania te są przekonujące oraz korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. ŚwiadekB. M.potwierdził, że szkoda z OC w pojeździeV. (...)należącym doZ. M.została wyliczona na kwotę 11.920,88 zł jako przewidywany koszt naprawy,przy czym wartość pojazduV. (...)onr rej. (...)na dzień szkody ustalona została na kwotę 6.500 zł.Z kolei szkoda z AC w pojeździeB.należącym doK. N. (1)została wyceniona na kwotę 8.967,86 zł jako kalkulacja przewidywanych kosztów naprawy. Z zeznań świadka wynika, że w ubezpieczeniach obowiązkowych OC wysokość odszkodowania przyjmuje się próg 100 % wartości pojazdu i nie ma możliwości wypłacenia odszkodowania w kwocie wyższej niż wartość pojazdu (k. 702).
Z zeznaniamiB. M.koresponduje treść zeznań świadkaM. O.– zatrudnionego na stanowisku likwidatora szkód komunikacyjnych w(...) SA, który w ramach prowadzonego postępowania likwidacyjnego w zakresie szkody zgłoszonej w dniu 05.01.2010 r. przezZ. M.wykonywał w odstępie kilku dni oględziny pojazdów markiV. (...)onr rej. (...)ionr rej. (...).M. O.opisał jakie czynności były przez niego wykonywane w trakcie oględzin. Z treści zeznań świadka wynika, że po obejrzeniu drugiego z pojazdów uwzględniając charakter i umiejscowienie uszkodzeń, nabrał podejrzeń co do prawdziwości okoliczności kolizji deklarowanej przez zgłaszających szkodę oskarżonych, na co wskazywało także znikome prawdopodobieństwo zderzenia się dwa razy tego samego pojazdu na angielskich numerach rejestracyjnych.M. O.przed sądem potwierdził, że rzeczoznawca, który ogląda pojazd, określa zakres uszkodzeń i dokonuje wyceny. Podstawą wyceny są uszkodzenia zakwalifikowane przez rzeczoznawcę do wymiany, ewentualnie naprawy. Jeżeli wartość naprawy przewyższa wartość pojazdu, to wylicza się wartość samochodu sprzed zdarzenia oraz wartość pojazdu po zdarzeniu drogowym. Sąd uznał zeznania ww. świadka za wiarygodne, albowiem są spójne i zgodne ze zgromadzoną dokumentacją dotyczącą likwidacji szkód, ponadto pochodzą od osoby obcej dla oskarżonych, nie mającej powodu aby bezpodstawnie ich obciążać.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaD. S., który w ich treści przedstawił okoliczności sprowadzenia do Polski pojazdu markiV. (...)onr rej. (...), a także jego późniejszej sprzedażyK. N. (1), także stanu technicznego pojazdu w okresie jego użytkowania do dnia 21.10.2009 r. ŚwiadekD. S.potwierdził, że pojazd ten sprowadził do Polski w dniu 05.07.2009 r. w stanie nieuszkodzonym, w czasie gdy pojazd ten użytkował, nie miał żadnych kolizji czy wypadków.D. S.zeznał, że samochód ten sprzedałw dniu 21.10.2009 r.K. N. (1)za kwotę 3500 złotych, świadek przedłożył do akt oryginał pisemnej umowy sprzedaży, jednocześnie po okazaniu kserokopii umów sprzedaży tego pojazdu: z dnia 28.05.2009 r.Ł. S., kolejnej z dnia z dnia 16.12.2009 r.Z. M.oraz z dnia 21.10.2009 r.K. N. (1)ale już za kwotę 15.000 zł (k. 264), które były składane przez oskarżonych do różnych ubezpieczycieli wraz z wnioskami o wypłatę odszkodowania w innych sprawach-D. S.kategorycznie i bez żadnych wątpliwości potwierdził autentyczność jedynie pierwszej z ww. umów, wskazując, że jego podpisy na pozostałych umowach zostały sfałszowane i dodał, że w chwili sprzedaży pojazd nie miał żadnych uszkodzeń i był w stanie idealnym. Zeznania świadkaD. S.są konsekwentne i przekonujące. Ponadto, pochodzą od osoby obcej dla oskarżonych, tym samym nie zainteresowanej sposobem rozstrzygnięcia sprawy, brak jest zatem podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaŁ. S.zarówno co do okoliczności kolizji jaka miał mieć miejsce w dniu 06.11.2009 r. z udziałem pojazduV. (...)onr rej. (...), którym kierował z pojazdem markiP. (...)onr rej. (...)kierowanym przezK. N. (1), co do stanu technicznego pojazduV. (...)w tym dniu, jak również co do okoliczności wejścia w posiadanie tego pojazdu, albowiem zeznania te są nielogiczne, sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, ponadto budzą uzasadnione wątpliwości w świetle zasad logicznego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd nie miał wątpliwości, żeŁ. S.– wbrew jego twierdzeniom – był znajomym oskarżonegoK. N. (1)i jednym z uczestników nielegalnego procederu polegającego na pozorowaniu kolizji drogowych w celu późniejszego ubiegania się o wypłatę nienależnych odszkodowań komunikacyjnych. Świadek ten już w przeszłości był prawomocnie skazany za takie przestępstwo popełnione zK. N. (1). Wskazać także należy, iż trudno uznać za prawdziwe twierdzeniaŁ. S.jakoby miał uczestniczyć w kolizji drogowej w dniu 06.11.2009 r. kierując pojazdemV. (...), z pojazdem markiP.kierowanym wówczas przezK. N. (1), skoro w dniu 05.11.2009 r., a więc dzień wcześniej ten sam pojazd markiV. (...)kierowany wówczas przezK. N. (1)miał uczestniczyć w kolizji z innym pojazdem , a poważnym uszkodzeniom uległ wówczas także przód tego pojazdu. Okoliczność ta w ocenie Sądu wskazuje bezspornie na zaplanowany i zorganizowany proceder, w który zaangażowanych było kilka osób, w tym takżeŁ. S.. Za niewiarygodne Sąd uznał także zeznania świadka w zakresie okoliczności rzekomego nabycia tego pojazdu odD. S., albowiem okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w zeznaniach samegoD. S.i przedstawionego oryginału zawartej umowy.
Zeznania świadkaA. H.dla dokonanych ustaleń w sprawie miały charakter uzupełniający, albowiem ich treść odnosi się do okoliczności kolizji w dniu 23.10.2009 r. naRondzie (...)wW.pomiędzy kierowanym przez nią pojazdem markiT. (...), a kierowanym przez oskarżonegoK. N. (1)pojazdemV. (...)o nr rej. R 542(...). Świadek w ich treści opisała okoliczności tego zdarzenia wskazując, że nie wzywano wówczas Policji, bowiem kierujący pojazdemV. (...), który był z drugim mężczyzną wmówili jej, że to ona była sprawcą. W/w przyznała, iż napisała stosowne oświadczenie, będące następnie podstawą dochodzenia przezK. N. (1)odszkodowania od(...) SA. W ocenie Sądu treść zeznań świadkaA. H.wskazuje, iż oskarżony nabył odD. S.pojazdV. (...)w celu wykorzystania go do wymuszanych kolizji drogowych najczęściej z samochodami służbowymi prowadzonymi przez kobiety, na rondzie które powodowało, iż mimo uprzednich wątpliwości co do swojej winy, sporządzały one stosowne oświadczenia na podstawie których oskarżony ubiegał się od ubezpieczycieli o wypłatę odszkodowań. Na powyższe wskazuje chociażby data kolizji zA. H., a więc już w dwa dni po nabyciu pojazdu odD. S..
ŚwiadekJ. N.w treści złożonych zeznań opisała okoliczności kolizji kierowanego przez nią pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)z pojazdemP. (...)nr rej. (...)w dniu 25.05.2009 r. naRondzie (...)wW.. Z jej zeznań wynika, że świadek zjeżdżając z ronda uderzyła w tylne lewe nadkole i część drzwi lewych tylnych pojazduP. (...). Świadek podkreśliła, iż w pojeździeP.było dwóch czy trzech mężczyzn, którzy sugerowali, że to z jej winy doszło do zdarzenia.J. N.wskazała, że spisała oświadczenie, które przekazała kierowcy ww. pojazdu, potwierdziła, żeV. (...), którym się poruszała, był pojazdem firmowym. W samochodzieP. (...)uszkodzeniu uległy nadkole po stronie lewej na wysokości kierowcy i tylne nadkole, nie uległ jednak uszkodzeniu przód w pojeździeP.którym kierował oskarżony. Były to niewielkie uszkodzenia i samochody odjechał z miejsca zaistniałego zdarzenia. Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaJ. N., albowiem są logiczne i przekonujące, co wiecej zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. W ocenie sadu podobnie jak w przypadku zeznańA. H., zeznaniaJ. N., potwierdzają, iż przedmiotowa kolizja nie była przypadkiem, ale została zaaranżowana i wymuszona przez kierującego pojazdemP. (...)oskarżonegoK. N. (1)w ściśle określonym celu, tj. ubiegania się o wypłatę odszkodowania z OC pojazdu sprawcy, co miało miejsce w dniu 27.05.2009 r. Zauważyć w tym miejscu należy, iż uszkodzenia jakie oskarżony zgłosił do ubezpieczyciela po przedmiotowym zdarzeniu drogowym - nie korespondują z uszkodzeniami jakie faktycznie powstały w wyniku kontaktu obu pojazdów co opisała świadek. Z zeznaniamiJ. N.korespondują zeznania świadkaG. W., który potwierdził, ze pojazdV. (...)o nr KR 866EE, którymJ. N.kierowała w dniu 25.05.2009 r., był samochodem firmowym należącym do GrupyO.i ubezpieczony w(...) SAwS.w zakresie OC i AC. Świadek wskazał, że zaistniała w tym dniu szkoda w postaci uszkodzeń przedniego zderzaka, prawego przedniego błotnika, została zgłoszona ubezpieczycielowi, jednakże odszkodowanie nie zostało wypłacone.
Zeznania świadkaP. K.dla dokonanych ustaleń w sprawie miały charakter uzupełniający, albowiem ich treść odnosi się do okoliczności kolizji naRondzie (...)wW.pomiędzy kierowanym przez niego pojazdem markiO. (...)onr rej. (...), a kierowanym przez oskarżonegoK. N. (1)pojazdemV. (...)o nr rej. R 542(...). Świadek w ich treści opisał okoliczności tego zdarzenia wskazując, że nie wzywano wówczas Policji, świadek napisał oświadczenie, w którym przyznał, że był sprawcą kolizji.K. N. (1)następnie oświadczenie to dołączył do zgłoszenia szkody złożonego do(...) SAw dniu 05.11.2009 r.
Nie miały znaczenia dla niniejszej sprawy zeznania świadkaW. H.– matkiA. H.– która nie miała wiedzy odnośnie okoliczności kolizji drogowej z dnia 23.10.2009 r., w której miała uczestniczyć jej córka.
Zeznania świadkówP. K.iW. H.Sąd uznał za ujawnione bez odczytywania, uznając, iż bezpośrednie przesłuchanie ww. świadków nie jest niezbędne (k. 768).
Odnośnie pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie zaliczonych w poczet materiału dowodowego na podstawieart. 394 § 1 i 2 k.p.k.w szczególności: zawiadomienia przesłanego przezE.Hestia (k. 1a-7), dokumentacji ubezpieczeniowej dotyczącej pojazdów (k. 23-34, 39-41, 43-103, 105-108), umowy kupna – sprzedaży samochodu (k. 131), koperty z próbkami pisma ręcznego (k. 132), dokumentacji dotyczącej pojazdu (k. 138-141), dokumentacji dotyczącej zgłoszenia szkody (k. 153), kserokopii poświadczonej za zgodność postanowienia o wszczęciu dochodzenia (k. 158), poświadczonej za zgodność kserokopii aktu oskarżenia przeciwko K.N.(k. 160-163), informacji z(...)(k. 200), zawiadomienia z(...) SA(k. 201-202), Sąd uwzględnił je przy ustalaniu stanu faktycznego nie znajdując podstaw do zakwestionowania ich autentyczności ani prawdziwości zawartych w nich treści.
W świetle dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych, na podstawie zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodów Sąd nie miał wątpliwości, iż w dniu 04 stycznia 2010 r. nie doszło do kolizji naM.wW.z udziałem samochodu markiV. (...)onr rej. (...)Z. M.oraz samochodu markiB. (...)onr rej. (...), którym kierować miałK. N. (1), w okolicznościach podanych zarówno przezZ. M.w telefonicznym zgłoszeniu wBiurze (...) S.A.szkody komunikacyjnej z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w pojeździe markiV. (...)onr rej. (...), jak i przezK. N. (1)zgłoszeniu w(...) S.A.szkody komunikacyjnej z ubezpieczenia autocasco (AC) zpolisy (...) nr (...)w pojeździe markiB. (...)onr rej. (...). Tym samym nie budzi wątpliwości fakt, iż oskarżonychZ. M.iK. N. (1)należy uznać za winnych popełnienia zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia czynu.
Bezsporne jest, iż oskarżeniZ. M.iK. N. (1)w dniu 05 stycznia 2010 r. wS., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu, wprowadzając telefonicznie w błąd pracownikaBiura (...) S.A., co do okoliczności powstania szkody komunikacyjnej zpolisy (...)nr(...), do której dojść miało naulicy (...)wW., pomiędzy pojazdem markiB. (...)nr rej. (...), a samochodem markiV. (...)onr rej. (...), usiłowali doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzania mieniem, z tytułu ubezpieczenia AC pojazdu markiB.w kwocie 8.967,86 złotych oraz z tytułu ryzyka OC pojazdu sprawcy w kwocie 6.500 złotych za uszkodzenia powstałe w samochodzie markiV. (...), i w tym celu przedłożyli sfałszowaną umowę z dnia 16.12.2009 r., potwierdzającą nabycie przedmiotowego pojazdu odD. S., za kwotę 15.000,00 złotych, w sytuacji gdy faktyczna sprzedaż nastąpiła w dniu 21.10.2009 r. za kwotę 3.550,00 złotych na rzeczK. N. (1), a które to zdarzenie faktyczne nie zaistniało, albowiem przedstawiony do oględzin powypadkowych pojazd markiV. (...)nr rej. (...), posiadał identyczne uszkodzenia, które przedstawiono jako szkody komunikacyjne zgłoszone w dniu 23.10.2009 roku w(...) S.A., w dniu 05.11.2009 roku w(...) S.A.oraz w dniu 06.11.2009 roku w(...) S.A., działając tym samym na szkodę(...)wW., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli, z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela. Swoim zachowaniem wypełnili dyspozycję czynu zabronionego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.Sąd sprecyzował opis przypisanego oskarżonym czynu ustalając, iżZ. M.iK. N. (1)usiłowali doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu ryzyka OC pojazdu sprawcy kwoty 6.500 złotych. Sąd miał na uwadze, iż jak wynika z treści zeznań świadkówB. M.iM. O.– którzy z racji wykonywanych obowiązków zajmowali się czynnościami związanymi z likwidacją szkód komunikacyjnych – górną granicę wartości szkody z tytułu ryzyka OC stanowi wartość pojazdu na dzień szkody, która to wartość w przypadku pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)została ustalona na kwotę 6.500 zł. Tym samym oskarżeni usiłowali wyłudzić od pokrzywdzonej firmy z tytułu ryzyka OC pojazdu sprawcy kwotę 6.500 złotych stanowiącą górną granicę możliwego do przyznania odszkodowania z tego tytułu.
W świetle dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych, na podstawie zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodów poddanych ocenie w oparciu o kryteria wskazane wart. 7 k.p.k., Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżonyK. N. (1)w dniu 27 maja 2009 r. wS.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzając telefonicznie w błąd pracownikaBiura (...) S.A.co do okoliczności powstania szkody komunikacyjnej zpolisy (...) nr (...), do której miało dojść naRondzie (...)wW., pomiędzy pojazdem markiP. (...),nr rej. (...), a pojazdem sprawcy markiV. (...),nr rej. (...), kierowanym przezJ. N., doprowadził do niekorzystnego rozporządzania mieniem w kwocie 1.783,14 złotych, stanowiącej oszacowanie wysokości powstałej szkody w samochodzie markiP. (...),(...) S.A.w sytuacji gdy uszkodzenia jakie miały powstać w jej wyniku, pokrywały się z innymi uszkodzeniami w tym pojeździe, które uprzednio zgłoszono w dniu 12.02.2009r. i w dniu 17.03.2009 r. do likwidacji w(...) S.A.oraz w dniu 16 marca 2009r. w(...) S.A.i w dniu 05.12.2008 r. w(...) S.A.- swoim zachowaniemK. N. (1)wypełnił ustawowe znamiona występku zart. 286 § 1 k.k.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające w stosunku do obydwu oskarżonych Sąd potraktował znaczącą społeczną szkodliwość popełnionych przestępstw, ponadto w przypadku oskarżonegoK. N. (1)jego wielokrotną karalność, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym występki oszustwa tożsame z przedmiotem niniejszego postępowania, których celem było wyłudzanie nienależnych odszkodowań komunikacyjnych na podstawie zgłoszeń fikcyjnych i wymuszanych kolizji drogowych. Okolicznością obciążającą w stosunku do oskarżonegoZ. M.stanowi jego trzykrotna karalność po dacie popełnienia czynów zabronionych objętych niniejszym postępowaniem (karty karne – k. 845-847, 849, odpisy wyroków – k. 662-667, 623-625, 627-629, 657-658).
Sąd nie dopatrzył się w sprawie niniejszej okoliczności łagodzących.
Biorąc pod uwagę wyżej wymienione okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemuZ. M.karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności uznając, iż jest ona adekwatna zarówno do stopnia winy, jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a także wystarczająca dla realizacji celów wychowawczych i poprawczych wobec niego, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Powyższa kara w ocenie Sądu wpłynie pozytywnie na zachowanie oskarżonego uświadamiając mu niewłaściwość dotychczasowego postępowania i co za tym idzie spełni swą rolę wychowawczą.
Jednocześnie Sąd nie znalazł jednak podstaw aby wykonanie orzeczonej wobecZ. M.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesić. Przeciwko zastosowaniu wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary przemawia jego dotychczasowa kilkukrotna karalność. Należy zauważyć, iż z karty karnej wynika, żeZ. M.był trzykrotnie karany, za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym za pomocnictwo do usiłowania wyłudzenia odszkodowania komunikacyjnego (k. 662-667), co wskazuje na to, że jest on osobą zdemoralizowaną, wykazującą postawę lekceważącą dla obowiązujących norm prawnych. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę demoralizację i niepoprawność zachowania oskarżonego, jego dalsza resocjalizacja powinna odbywać się w warunkach pełnej izolacji i tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności skłoni go do przemyślenia swojego dotychczasowego postępowania i jego zmiany w przyszłości, ponadto, co niemniej ważne, stanowić będzie karę sprawiedliwą w odczuciu społecznym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemuK. N. (1)kary - za czyn przypisany w pkt I wyroku karę 2 lat pozbawienia wolności, za czyn przypisany w pkt II wyroku karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając je za adekwatne zarówno do stopnia winy jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, jak również realizujące swoje w zakresie zapobiegawczego i wychowawczego oddziaływania na osobę oskarżonego, ponadto za sprawiedliwe w odczuciu społecznym. Sąd uznał, iż wobec znacznego stopnia demoralizacji oskarżonegoK. N. (1)braku respektu dla obowiązujących norm porządku prawnego tylko odpowiednio długi okres izolacji od społeczeństwa może przyczynić się do pozytywnych zmian w jego zachowaniu w przyszłości.
Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, a więc na zasadzie częściowej absorpcji, mając na względzie, iż między czynami zabronionymi przypisanymi w pkt I – II wyroku zachodzi ścisły związek podmiotowo-przedmiotowy, zarówno jeżeli chodzi o czas ich popełnienia przez oskarżonego, jak również tożsamość dóbr prawnych, które chroni przepisart. 286 k.k.Przeciwko orzeczeniu kary łącznej na zasadzie całkowitej absorpcji w ocenie Sądu przemawia uprzednia, wielokrotna karalnośćK. N. (1).
Wskazać należy, iż przy orzekaniu w stosunku do oskarżonegoK. N. (1)kary łącznej pozbawienia wolności, jak również w przedmiocie orzeczenia na rzecz pokrzywdzonego(...) SAśrodka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, zostało wydane w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisyustawy z dnia 06.06.1997 r. Kodeks karnyw brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., Nr 396), tj. przed datą 01 lipca 2015 r. Sąd kierował się bowiem dyrektywą zart. 4 § 1 k.k., zgodnie z którą jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd miał na uwadze, iż „przy ocenie, która z konkurencyjnych ustaw jest względniejsza dla sprawcy, bierze się pod uwagę całą ustawę,a nie tylko poszczególne jej przepisy, przy czym należy uwzględniać sankcje grożące za rozpatrywane przestępstwo, a także możliwości zamiany kary na łagodniejszą rodzajowo, warunkowego zawieszenia jej wykonania, nadzwyczajnego złagodzenia kary, obowiązki próby, jakie można nałożyć na sprawcę, wreszcie możliwość lub obowiązek orzeczenia obok kary środka karnego albo poprzestania tylko na środku karnym. Nie jest dopuszczalne stosowanie kombinacji przepisów konkurujących ustaw, chociażby to było dla sprawcy "najwzględniejsze", lecz na podstawie wymienionych zasad należy dokonać wyboru jednej z konkurencyjnych ustaw”(tak A. Marek w: Komentarzu do Kodeksu Karnego wyd. 2010, Lex Omega, również wyrok 7 Sędziów SN z 13.01.1970 r., V KRN 402/69, OSNKW 1970/4-5/37, wyrok SN z dnia 04.07.2001 r., V KKN 346/99, Orz. Prok. i Pr. 2001, nr 12, poz. 1). Mając powyższe na uwadze i porównując treść regulacji dotyczącej podstaw i wymiaru orzekania kary łącznej oraz regulacji dotyczących środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, Sąd nie miał wątpliwości, iż ustawą względniejszą dla sprawcy jestKodeks karny z dnia 06.06.1997 r.w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw i dlatego uwzględnił w podstawie prawnej orzeczonego środka karnego oraz kary łącznej pozbawienia wolności normęart. 4 § 1 k.k.
Biorąc pod uwagę okoliczność, iżK. N. (1)swoim zachowaniem wyrządził(...) SAszkodę, albowiem wyłudził odszkodowanie w kwocie 1.783,14 zł, który do chwili obecnej nie została naprawiona, Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody zobowiązując do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego wskazanej wyżej kwoty.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 3w zw. z§ 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. G.kwotę 752,76 złotych wraz z należnym podatkiem VAT tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną oskarżonemuZ. M.z urzędu. Z kolei na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd orzekł o zwrocie uzasadnionych wydatków od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego związanych z ustanowieniem pełnomocnika.
O kosztach sądowych w stosunku do oskarżonegoZ. M.Sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.uznając, iż nie ma podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku ich uiszczenia. O opłacie Sąd orzekł stosownie do dyspozycjiart. 2 ust.1 pkt 4 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.).
Uwzględniając sytuację majątkową i finansową oskarżonegoK. N. (1)Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., zwolnił go w całości od zapłaty kosztów procesu, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Z tych wszystkich względów, orzeczono jak w wyroku.