Sąd Okręgowy w Zamościu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 49/15
Data wyroku: 2015-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Zwolak
Słowa kluczowe: Usiłowanie
Podstawa prawna: art.14 § 1 k.k. w zw. z art. 264 § 2 k.k. w zw. z art.11§3 k.k.
Teza: odpowiedzialność karna w kodeksie karnym odnosi się w podstawowym zakresie do czynów dokonanych. Karalność i wymiar kary za czyny popełnione w formie stadialnej lub zjawiskowej podlegają regulacji w przepisach odrębnych. Wobec czego karę wymierza się w pierwszej kolejności za czyny dokonane.

Sygn. akt II Ka 49/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Zamościu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący: SSO Urszula Zwolak
Protokolant: st.sekr.sąd. Krystyna Duras
przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Roberta Gąski
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 roku
sprawyY. D.
oskarżonej zart.13§1 kkw zw. zart.264§2 kkw zb. zart. 264§2 kkw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Hrubieszowie
z dnia 3 grudnia 2014 r.     sygn. akt II K 561/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z podstawy wymiaru kary eliminujeart.14§1 kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy ;

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

/-/ Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt II Ka 49/15

UZASADNIENIE
Uzasadnienie faktyczne:
Sąd Rejonowy w Hrubieszowie wyrokiem zaocznym z dnia 3 grudnia 2014 roku uznał oskarżonąY. D.za winną tego że:
w okresie od 21 grudnia 2013 roku do 17 maja 2014 roku wD.powiatu(...)i wZ.powiatu(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonała dwunastokrotnie przekroczeń wbrew przepisom granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej z Ukrainy do Polski oraz z Polski na Ukrainę przez drogowe przejścia graniczne używając podstępu w ten sposób, że podczas kontroli granicznej wprowadziła w błąd funkcjonariuszy Straży Granicznej okazując paszport o serii i nr(...)wystawiony na nazwiskoY. D.wiedząc, że jej osoba na podstawie poprzednio używanego paszportu o serii i nr(...)i poprzedniego używanego nazwiskaY. K.zamieszczona została w wykazie osób niepożądanych na terytorium RP i państwS.do dnia 18 kwietnia 2016 roku, a ponadto w dniu 7 sierpnia 2014 roku usiłowała w ten sam sposób wbrew przepisom przekroczyć granicę RP przez drogowe przejście graniczne wD., jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na ustalenia co do jej osoby dokonane przez funkcjonariusza Straży Granicznej to jest czynu wyczerpującego dyspozycjeart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 264 § 2 k.k.w zb. z art.. 264§ 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to
- na podstawieart.14 § 1 k.k.w zw. zart. 264 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.skazał oskarżonąY. D.na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności;
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1pkt 1 k.k.tak orzeczoną karę pozbawienia wolności zawiesił na okres 4 lat tytułem próby;
- na podstawieart. 624 k.p.k.zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy w Hrubieszowie.
Na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonejY. D., zaś w oparciu o przepisart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 1 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 11 § 3 k.k.orazart. 264 § 2 k.k.poprzez niezasadne zastosowanie w podstawie prawnej skazaniaart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 264 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k., w sytuacji gdy zastosowanie w tym przypadku miały tylko przepisy dotyczące dokonania, tj.art. 264 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k..
Podnosząc ten zarzut skarżący na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wnosił o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w podstawie prawnej wymiaru kary pozbawienia wolności przepisówart. 264 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k..
Uzasadnienie prawne:
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i należało ją uwzględnić.
Czyn przypisany oskarżonejY. D.kwalifikowany jako czyn ciągły, w skład którego wchodzą przestępstwa dokonane (w liczbie 12) i usiłowane, został prawidłowo zakwalifikowany w warunkach rzeczywistego zbiegu przepisów (art. 11 § 2 k.k.) przy zastosowaniu kumulatywnej kwalifikacji prawnej. Zgodnie z treściąart. 11 § 3 k.k.przyjęcie w takiej sytuacji kumulatywnej kwalifikacji prawnej powoduje, że sprawcy wymierza się jedną karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą. W niniejszym przypadku czyny wchodzące w skład kwalifikacji prawnej popełnione zostały w formie dokonania i usiłowania – zart. 264 § 2 k.k.. W zaistniałej sytuacji procesowej, ma rację skarżący, iż podstawą wymiaru kary (nie zaś skazania, jak to ujął w zarzucie skarżący) winien być przepis prawa odnoszący się do dokonania, gdyżart. 14 § 1 k.k.przewiduje, że za usiłowanie Sąd wymierza karę „w granicach” zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Odpowiedzialność karna wkodeksie karnymodnosi się w podstawowym zakresie do czynów dokonanych. Karalność i wymiar kary za czyny popełnione w formie stadialnej lub zjawiskowej podlegają regulacji w przepisach odrębnych. Wobec czego karę wymierza się w pierwszej kolejności za czyny dokonane. W tym duchu wypowiedział się również Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 28 września 2000 roku (IIAKa 243/00, opubl. Prok. i Pr.-wkł. 2001/7-8/12):
Zastrzeżenie budzi jedynie powoływanie w podstawie skazaniaart. 14 § 1 k. k., gdyż przepisart. 11 § 3 k.k.nakazuje stosowanie przepisu przewidującego najsurowszą karę i jakkolwiek - zgodnie zart. 14 § 1 k.k.- sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa, to jednak przy zbiegu przepisów ustawy dokonania przestępstwa i jego usiłowania, jako podstawę skazania należy przyjmować przepis dotyczący dokonania.
Uwzględniając wniosek apelacyjny prokuratora, Sąd wyeliminował z podstawy prawnej wymiaru karyart. 14 § 1 k.k., w ten sposób uzyskując efekt postulowany we wniosku apelacyjnym – prawidłową podstawą skazania pozostały przepisy:art. 264 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k..
Analiza akt sprawy nie wykazała naruszeń prawa ani uchybień mających charakter bezwzględnych przesłanek odwoławczych (zart. 439 k.p.k.lubart. 440 k.p.k.), wobec czego w pozostałym zakresie Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Sąd uznał również, że orzeczony wymiar kary odpowiada przesłankom zart. 53 k.k.i Sąd nie znalazł podstaw do jego korygowania w ramach postępowania apelacyjnego.
Ponieważ oskarżona jest osobą, której nazwisko znajduje się w rejestrze osób niepożądanych na terenie RP co uniemożliwia jej przybycie do Polski, nie ma na terenie naszego kraju żadnych składników majątku, a konieczność przeprowadzenia postępowania odwoławczego nie była wynikiem postawy oskarżonej, Sąd zwolnił oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.. Na podstawieart. 626 § 1 k.p.k., Sąd wskazał, że wydatki postępowania apelacyjnego ponosi Skarb Państwa.
/-/ Na oryginale właściwy podpis.