Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 701/15
Data wyroku: 2015-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Tadeusz Stodoła
Słowa kluczowe: Przerwa W Odbywaniu Kary Pozbawienia Wolności
Podstawa prawna: 153§1kkw

Sygn. akt III Kow.701/15pr

POSTANOWIENIE
Dnia 9.06.2015r.
Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO w Słupsku Tadeusz Stodoła
Protokolant sekretarz sądowy Izabela Tates
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku - Jacka Koryckiego
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym wC.wnioskuskazanegoo udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności oraz po wysłuchaniu Prokuratora, który wnosił o nie uwzględnienie wniosku
na podstawieart.153§2 kkw

p o s t a n o w i ł:

1
odmówićskazanemuA. L.s.R.udzielenia przerwy w odbywaniu kary 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia 5.10.2005r., sygn. aktII K 221/05;

2
zwolnić skazanego od kosztów sądowych w części dotyczącej wydatków i obciążyć nimi Skarb Państwa;

UZASADNIENIE
SkazanyA. L.złożył do Sądu wniosek o udzielenie przerwy w odbywaniu kary, ze względu na trudną sytuację rodzinną. Będąc na wolności chciałby wesprzeć finansowo najbliższych i zaopiekować się chorą córką.
Wniosek nie jest zasadny.
Z załączonego do akt niniejszej sprawy wywiadu środowiskowego (k.108-109) wynika, że sytuacja rodzinna skazanego jest stabilna i nie wymaga jego pobytu na wolności.
Aktualnie, żona skazanego pracuje zarobkowo wfirmie (...)wB.. Świadczy pracę w systemie zmianowym i osiąga dochód w wysokości 1400 złotych. Dodatkowo uzyskuje świadczenia w postaci zasiłku rodzinnego- 106 złotych, zasiłku pielęgnacyjnego- 153 złotych oraz zasiłku rehabilitacyjnego- 80 złotych, łącznie 339 złotych miesięcznie. Wymieniona, wraz z córką zamieszkują w domu, składającym się z 5 pokoi, kuchni i łazienki. Lokal ten jak ustalono, jest zadbany i wyposażony w podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego, a panujące w nim warunki socjalno-bytowe są wystarczające do prawidłowej egzystencji. Zatem, nie ulega wątpliwości, że rodzina skazanego ma zapewnione odpowiednie warunki mieszkaniowe.
Należy też zauważyć, że żona skazanego posiada środki do życia, które są na tyle wystarczające by mogła bez problemów zaspokajać bieżące potrzeby materialne swoje i córki.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu, udzielenie skazanemu przerwy w karze celem pomocy finansowej żonie nie jest zasadne. Istotnym w sprawie jest fakt, że wymieniona w miarę swoich możliwości radzi sobie w codziennych sprawach, związanych zarówno z opieką nad dzieckiem jak i prowadzeniem gospodarstwa domowego, a środki finansowe jakie uzyskuje pozwalają jej dość normalne funkcjonować.
Zważyć też trzeba, że córka skazanego, mimo stwierdzonego opóźnionego rozwoju psychoruchowego, jest pod stałą opieką lekarzy specjalistów z zakresu neurologii i psychiatrii, do których jeździ na konsultację, co 2 miesiące. Stąd też, pobyt skazanego na wolności celem zapewnienia córce opieki, w chwili obecnej jest zbędny.
Niemożność uczestniczenia skazanego w codziennym życiu rodziny, czy udzielania niezbędnej opieki swoim bliskim, jest zwykłą i naturalną konsekwencją odbywania kary w warunkach izolacji. Skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu, u której rozpoznano zespól zależności od alkoholu i osobowość zaburzoną, co potwierdza opinia psychologiczna z dnia 18.05.2015r. załączona do akt sprawy. Dopuszczając się przestępstwa, skazany musiał się liczyć z tym, że zostanie osadzony w warunkach izolacji, celem odbycia kary. Musiał mieć zatem świadomość konsekwencji swojego zachowania.
Biorąc więc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że nie zostały spełnione przesłanki określone wart. 153§2kkw, które uzasadniałyby udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Z tego też względu, uznając wniosek skazanego o udzielenie mu przerwy w karze za niezasadny, postanowiono jak wyżej.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie przepisuart. 626§1kpkw zw. zart. 624§1kpkw zw. zart. 1§2kkwuznając, że uiszczenie wydatków w aktualnej sytuacji materialnej skazanego byłoby zbyt uciążliwe.