Sąd Rejonowy w Nowym Targu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 382/15
Data wyroku: 2015-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Mościcki
Słowa kluczowe: Ochrona Własności
Podstawa prawna: art.222§1 k.c.

Sygn. akt I C 382/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Nowym Targu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Przemysław Mościcki

Protokolant:

protokolant sądowy Helena Kubasek

po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. w Nowym Targu
na rozprawie
sprawy z powództwaM. W. (1)
przeciwkoZ. W. (1)
o wydanie i zapłatę

I
oddala powództwo;

II
zasądza od powódkiM. W. (1)na rzecz pozwanejZ. W. (1)kwotę 1.217 zł (jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 382/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 18 grudnia 2015 r.
PowódkaM. W. (1)domagała się odZ. W. (1)wydania na jej rzecz desek świerkowych w ilości 8 m3w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku ewentualnie zapłaty kwoty 7.600 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu (4 sierpnia 2015 r.) do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że jej mążR. W.będący synem pozwanej, w związku z prowadzoną przez siebie działalnością złożył na posesji pozwanej deski świerkowe celem wykorzystania ich w budowie domku letniskowegoB. P..R. W.zakupił na rzeczB. P.za uzyskane od niej środki deski świerkowe w ilości 8 m3za kwotę 7.600 zł. Po zakupie deski złożył na posesji swojej matkiZ. W. (1)za jej zgodą. W lipcu 2012 r.R. W.rozpoczął budowę dlaB. P., jednak prace zostały wstrzymane z uwagi na chorobę męża powódki. W wyniku tej chorobyR. W.zmarł 1 marca 2013 r. a spadek po nim nabyła w całościM. W. (1). Pomimo żądań powódki pozwana nie wydała jej jednak złożonego na posesji drzewa, w związku z czym pismem z 11 lutego 2015 r. powódka wystąpiła do pozwanej z wezwaniem do wydania desek. W odpowiedzi pozwana odmówiła wydania desek wskazując, iż nie posiada i nigdy nie posiadała żadnych desek.
PozwanaZ. W. (1)wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała, że jej synR. W.pracując jako stolarz za zgodą pozwanej urządził na jej posesji składzik oraz prowizoryczny warsztat. Z zabudowań tych korzystał kiedy chciał i w sposób przyjęty przez siebie. Pozwana w żaden sposób nie nadzorowała wykorzystywanych przez niego zabudowań, w której syn przechowywał różne materiały, maszyny i sprzęt. Pozwana podała następnie, że o sprawie desek dowiedziała się odB. P., która skontaktowała się z nią telefonicznie w trakcie trwania sprawy spadkowej.B. P.oświadczyła, że deski, które mają znajdować się na posesji powódki są jej własności oraz domaga się ich wydania. Pozwana poinformowała wówczasB. P., iż nic jej nie wiadomo o deskach i spróbuje uzyskać informacje w tej sprawie. W tym celu pozwana skontaktowała się z kolegą synaR. M. (1), a po rozmowie z nim ustaliła, że żadnych desek nie ma. Taką informację przedstawiłaB. P.. Pozwana wskazała, że powódka złożyła wniosek o zabezpieczenie spadku, w którym przedstawiła spis majątku, ale o żadnych deskach wówczas nie wspominała. Po prawomocnym zakończeniu sprawy o stwierdzenie nabycia spadku poR. W., powódka przyjechała na posesję pozwaną z nieznanym pozwanej mężczyzną i zabrała z posesji pozwanej należące doR. W.wszelkie rzeczy, takie jak quad, maszyny stolarskie, kosiarki.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W sprawie bezsporne było, iżR. W.pracował jako stolarz i w związku z tym za zgodą pozwanej składował na jej posesji materiały oraz maszyny, a ponadto urządził tam warsztat stolarski.
W ramach prowadzonej przez siebie działalnościR. W.zawarł umowę zB. P.na budowę domku letniskowego. W związku z tą umowąR. W.zakupił deski świerkowe w ilości 8 m3. Były to deski imitujące płazy o długości 5-6 m i grubości półtora cala (3,2 cm). Deski te zakupiłR. W.w tartaku za cenę ok. 8.000 zł, z tym, że zapłacił za nie ze środków uzyskanych odB.P.. Zakupione deskiR. W.złożył na posesjiZ. W. (1). Deski te stanowiły własnośćB. P..
dowód: zezn. świadkówD. K.– k. 46-47 i podany tam czas;P. P.– k. 46,R. M.– k. 62.
Bezsporne było, że przedmiotowe deski nie zostały wykorzystane na budowę domuB. P., gdyżR. W.zachorował, a następnie zmarł 1 marca 2013 r. Zgodnie z postanowieniem tut. Sądu z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I Ns 435/13, spadek poR. W.nabyła w całościM. W. (1).
dowód: postanowienie – k. 168 akt I Ns 435/13.
B. P.kontaktowała się zZ. W. (1)informując, żeR. W.miał zostawić na jej posesji deski.Z. W. (1)nie posiadają wiedzy na temat tych desek zapytała o nieR. M. (3), który współpracował zR. W..R. M. (3)udzielił pozwanej informacji, że faktycznie deski takie zostały złożone na posesji pozwanej po ich zakupie.Z. W. (1)nie odnalazła jednak desek na posesji, o czym poinformowałaB. P.w kolejnej rozmowie telefonicznej. Po uzyskaniu tej informacjiB. P.nie kontaktowała się więcej zZ. W. (1).
dowód: zezn. świadkówR. M.– k. 62;K. R.– k. 63; zezn. pozwanejZ. W.– k. 63-64.
Na posesję przyjechał natomiast bratB. P.,P. P. (2), chcąc byZ. W. (1)wydała deski. Ta jednak odmówiła, mówiąc, że desek nie ma.
B. P.nie odzyskała ani desek, ani pieniędzy za nie.
dowód: zezn. świadkaP. P.– k. 46/2.
Po śmierciR. W.wiosną 2013 r.M. W. (1)przyjechała na posesjęZ. W. (1)razem zI. J. (1), który wówczas widział na posesji deski „jak na obicie bacówki”.
dowód: zezn. świadkaI. J.– k. 47.
Następny raz przy posesji pozwanej powódka była dopiero w lutym 2015 r., już po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku poR. W.. Powódka odebrała wówczas maszyny i quada, nie odebrała natomiast żadnych desek, albowiem nie wchodziła na posesję pozwanej.
dowód: zezn. powódkiM. W.– k. 63.
W sprawie o stwierdzenie nabycia spadkuM. W. (1)pismem z 4 czerwca 2013 r. wystąpiła o zabezpieczenie spadku. W piśmie tym wskazała. że poR. W.pozostał majątek ruchomy w postaci maszyn gospodarstwa rolnego, maszyny stolarskie, maszyny techniczne i quad. Przedmioty te znajdować się miały według treści wniosku na posesji pozwanejZ. W. (1). W piśmie tymM. W. (1)nie wymieniła desek świerkowych.
dowód: pismo z 5.06.2013 – k. 21 akt I Ns 435/13.
W dniu 17 lipca 2013 r.M. W. (1)zgłosiła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa polegającego na przywłaszczeniu przezZ. W. (1)m.in. 8 m3desek świerkowych o wartości ok. 5.000 zł. Po przyjęciu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa Policja dokonała rozpytaniaZ. W. (1), która stwierdziła w dniu 8 sierpnia 2013 r., iż nic jej nie wiadomo o żadnych deskach pozostawionych na jej posesji przezR. W.. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. odmówiono wszczęcia postępowania z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem tut. Sądu z 27 listopada 2013 r., II Kp 457/13.
dowód: akta dochodzenia 1Ds 1040/13: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 2), notatka urzędowa (k. 6), postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia (k. 7), postanowienie II Kp 457/13 (k. 18-20).
Pismem z 11 lutego 2015 r.M. W. (1)wezwała pozwaną do wydania desek w ilości 8 m3, które według twierdzeń pisma miały być składowane na działce pozwanej, a które zostały zakupione przez małżonkówR. W.iM. W. (1). W odpowiedzi pozwana wystosowała pismo datowane na 27 lutego 2015 r., w którym poinformowała, że nie znajduje i nie znajdowała się w posiadaniu żadnych desek, a w szczególności tych, które miałyby być zakupione przezR. W.i jego żonę.
dowód: odpisy pism – k. 14-15.
Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej dowodów. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków zgłoszonych przez strony, albowiem brak uzasadnionych podstaw do zakwestionowania wiarygodności tych zeznań. Z zeznań tych wynika jednoznacznie, żeR. W.zakupił deski świerkowe w ilości 8 m3za cenę ok. 8.000 zł, za środki uzyskane odB. P., a deski te miały być wykorzystane na budowie domuB. P.. Świadkowie jednoznacznie też wskazali, że właścicielem desek byłaB. P.. Należy zwrócić uwagę, że z zeznań świadkówR. M. (3)iD. K. (2)wynika, że deski zostały złożone na posesji pozwanej, jednak żaden z tych świadków nie był na posesji pozwanej po jesieni 2012 r., nie mogli zatem potwierdzić, że znajdowały się one na tej posesji aż do śmierciR. W.. Jedynie z zeznańI. J. (1)wynika, że deski te znajdowały się na posesji pozwanej po śmierciR. W.(wiosną 2013 r.). Brak podstaw do odmówienia tym zeznaniom waloru wiarygodności. Należy jednak zwrócić uwagę, że żaden ze świadków nie posiadał wiedzy co stało się z tymi deskami po śmierciR. W.. W szczególności żaden ze świadków strony powodowej nie wskazał, aby deskami tymi rozporządziłaZ. W. (1). W tym zakresie za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkówK. R. (2)iE. R., a także samej pozwanej, iż pozwana nie dokonała zaboru tych desek, jak również w ogóle nie interesowała się przedmiotami pozostawionymi na posesji pozwanej przez jej syna oraz nie broniła dostępu do odbioru tych przedmiotów przezM. W. (1)(co potwierdza zresztą fakt, żeM. W. (1)po uprawomocnieniu się postanowienia spadkowego, odebrała bez przeszkód maszyny i quada spadkodawcy).
Za niewiarygodne Sąd uznał jedynie zeznania powódkiM. W. (1)w tej części, w której twierdziła ona, że umówiła się zB. P.co do tego, że powódka ma jej zwrócić pieniądze za deski. Powódka nie potrafiła w sposób przekonujący i precyzyjnie wyjaśnić kiedy i na jakich warunkach zawarła tę umowę. Nie wyjaśniła kiedy ma nastąpić spłata należności, w jakich ratach. Nieprzekonująco brzmią twierdzenia powódki jakoby dokonała już częściowej spłaty należności, przy czym nie ma na to żadnych pokwitowań, gdyż takich nie odbiera, a jedynie „odnotowuje dokonane wpłaty w domu”. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zeznania powódki sprzeczne były z zeznaniami świadkaP. P. (2), brataB. P., które zeznał, że jego siostra nie otrzymała ani zwrotu desek, ani żadnych pieniędzy, poniosła zatem stratę w pełnej wysokości.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlega oddaleniu, albowiem powódka nie wykazała ani swojego tytułu prawnego do spornych desek ani podstaw odpowiedzialności pozwanej. Powódka powoływała się na to, że jest właścicielem desek, ale okoliczności tej nie wykazała. Z zeznań świadków i to zgłoszonych przez powódkę wynika, że właścicielem, desek jest osoba trzecia –B. P.. Zgodnie zart. 222 § 1 k.c.tylko właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana.
Powódka nie wykazała, aby była właścicielem desek. Nie mogła stać się właścicielem desek na podstawie spadkobrania poR. W., albowiemR. W.nie był właścicielem tych desek, prawo własności nie wchodziło zatem w skład spadku po nim. Nie przedstawiła również powódka dowodu, abyB. P.przeniosła na nią czynnością prawną własność desek.
Powódka nie będąc właścicielką desek nie ma prawa do domagania się ich wydania, nie posiada w tym zakresie legitymacji.
Nie może również powódka domagać się zapłaty rozumianej jako odszkodowanie za utracone deski, względnie w wyniku naprawienia szkody na rzeczB. P.. Powódka nie wykazała, aby szkodę taką poniosła, a szkoda w majątku powódki powstałaby jedynie wówczas, gdyby powódka faktycznie zapłaciłaB. P.odszkodowanie za utracony materiał. Dowodu na tę okoliczność nie przedstawiono a z zeznań brataB. P.wprost wynika, że szkoda w majątkuB. P.nie została naprawiona ani przez powódkę, ani przezZ. W. (1). W istocie nie wiadomo nawet czyB. P.w ogóle domaga się naprawienia szkody od kogokolwiek.
Niezależnie od tego wskazać należy, iż powódka nie wykazała, abyZ. W. (1)była w posiadaniu desek, któreR. W.złożył na jej posesji, jak również nie wykazała, że to z powodu działaniaZ. W. (1)doszło do utraty tych desek.Z. W. (1)nie była przechowawcą desek, nie interesowała się tym jakie przedmioty na jej posesji składowałR. W., nie miała obowiązku dbać o nie. Poza własnymi twierdzeniami powódka nie wskazała dowodu, żeZ. W. (1)dokonała zaboru tych desek. Co prawda świadekI. J. (3)zeznał, że widział deski świerkowe na posesji pozwanej po śmierciR. W.(wiosną 2013 r.), jednak zeznania te nie stanowią jeszcze dowodu, że zostały następnie usunięte przezZ. W. (1)czy też za jej wiedzą lub zgodą. Nie można uznać, iż z ustalenia, że po śmierciR. W.na posesji pozwanej znajdowały się deski, a obecnie ich tam nie ma, wynika jednoznacznie, że ich zaboru dokonałaZ. W. (1). Nie można bowiem wykluczyć stanów faktycznych wskazujących na to, żeZ. W. (1)nie dokonała takiego zaboru, jak choćby to, że na przykład deski skradziono. Wiarygodne zeznaniaZ. W. (1), jak równieżR. M. (3),K. R. (2)iE. R.wskazują, że pozwana nie interesowała się deskami, a dowiedziała się o nich dopiero odB. P., w związku z czym podjęła się ustalenia co do tego czy deski takie znajdują się na jej posesji. Po stwierdzeniu, że desek takich nie ma, poinformowała o tymB. P., która więcej nie interweniowała.
Z powyższych względów należało orzec o oddaleniu powództwa.
O kosztach orzeczono w oparciu oart. 98 k.p.c., zaliczając do nich wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej na podstawie § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa.