Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 158/15
Data wyroku: 2015-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jadwiga Święcicka, del) Magdalena Misiek, Waldemar Cytrowski –

Sygn. akt II Ka 158/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3 lipca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr.
Sędziowie : SO Jadwiga Święcicka
SR(del) Magdalena Misiek
Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu 3.07.2015 r.
sprawyP. J.
oskarżonego o przestępstwa zart. 289§1 kkiart. 178a§4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 16.04.2015 r. sygn. akt II K 706/14

1
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :

-

uchyla zawarte w punkcie III orzeczenie o karze łącznej;

obniża orzeczoną w punkcie I karę do 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 kki86 § 1 kkłączy orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierza mu kare łączną 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;

w podstawie skazania przyjmujeart. 4 § 1 kk.

2
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.

3
Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje.

4
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataR. M.kwotę 516,60 zł z tytułu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Magdalena Misiek Waldemar Cytrowski Jadwiga Święcicka

Sygn. aktII Ka 158/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 16.04 2015r. Sąd Rejonowy w Koninie w sprawie o sygn. akt II K 706/14 uznał oskarżonegoP. J.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 289§1 kkw zw. zart. 64§1 kki za to na podst.art. 289§1 kkskazał na karę roku pozbawienia wolności oraz uznał go za winnego popełnienia przestępstwa zart. 178a§4 kki za to skazał na karę roku pozbawienia wolności. Na podst.art. 85 kki86§1 kkorzekł karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podst.art. 42§2 kkiart. 43§1 kkorzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat.
Apelację wniósł obrońca, który zarzucił:
-naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 7 kpk. w zw. zart. 410 kpkiart. 440 kpk
- z ostrożności procesowej rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie
oskarżonego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Apelacja okazała się częściowo zasadna.
Apelacja nie jest zasadna, jeżeli w sposób oczywisty brak jest wątpliwości co do tego, że w sprawie nie wystąpiły uchybienia określone wart. 438 k.p.k.iart. 439 k.p.k., a nadto nie zachodzi przesłanka zart. 440 k.p.k.
Taka sytuacja w zakresie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych zachodzi w niniejszej sprawie. Niezasadność złożonej apelacji nie budzi bowiem jakichkolwiek wątpliwości, a zawarta w niej argumentacja jest całkowicie dowolna i nie zasługuje na akceptację, stanowiąc jedynie typową polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.
Z uzasadnienia apelacji wynika, iż obrońca w istocie zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych. Błąd taki może natomiast wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane wart. 7 kpk. kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł prawidłowy wniosek, iż oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwa. Sąd I instancji w spełniającym wskazane wart. 424 kpk. wymogi, szczegółowym uzasadnieniu, w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czynią z niej integralną część niniejszego uzasadnienia.
Z zeznań policjantówK. K.iJ. D.oraz świadkaD. Z.wprost przecież wynika, iż oskarżony kierował samochodem markiV.. Policjanci zresztą zostali poinformowani przez informatora, iżP. J.kieruje samochodem w stanie nietrzeźwości. Dlatego też udali się we wskazane przez informatora miejsce. Policjanci widzieli, iż kierowcą był oskarżony, a ich zeznania w tym zakresie są zbieżne z zeznaniami całkowicie obiektywnego świadkaD. Z.. Ww. świadkowie nie mieli przecież żadnego interesu, ażeby pomówić oskarżonego i tym samym narazić się na odpowiedzialność karną. Dlatego wyjaśnienia oskarżonego, który zaprzeczył, iż jeździł samochodem markiV.są całkowicie niewiarygodne.
Wobec tego, iż pokrzywdzony przestępstwem zart. 289§1 kknie zauważył, iż oskarżony jeździł jego samochodem, o czym dopiero został poinformowany przez policjantów, zabór samochodu nie był długi i pojazd nie miał żadnych uszkodzeń Sąd obniżył orzeczoną za to przestępstwo karę jednostkową do 6 miesięcy. To z kolei spowodowało, iż przy orzekaniu kary łącznej Sąd zastosował zasadę absorpcji. Dolegliwość tak wymierzonej oskarżonemu kary łącznej nie przekracza stopnia winy, jest współmierna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów i spełnia cele społecznego oddziaływania kary i szczególno-prewencyjne. Jest jednocześnie wynikiem trafnej oceny okoliczności przedmiotowych i podmiotowych czynów oraz danych osobopoznwczych i dlatego odpowiada zakreślonym wart. 53 kkdyrektywom wymiaru kary.
Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonego Sąd zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje.
Podstawę orzeczenia o kosztach nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym stanowił §14 ust.2 pkt 4 rozporządzenia MS z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie…
Magdalena Misiek Waldemar Cytrowski   Jadwiga Święcicka