Sąd Rejonowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Kp 209/15
Data wyroku: 2015-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anita Kowalczyk Makuła
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 437§ 1 kpk

Sygn. akt II Kp 209/15

POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2015 r.
Sąd Rejonowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anita Kowalczyk Makuła
Protokolant: sekr. sąd. Beata Krzyzińska
Prokurator ---
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 13 lipca 2015 r. wS.
w sprawie zażaleniaD. M.na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w(...)z dnia 26 maja 2015 r., o umorzeniu dochodzenia w sprawie sygn. akt 1 Ds. 522/15/D.

postanawia

1
na podstawieart. 437 § 1 kpkzażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie w utrzymać w mocy, z tym, że jako podstawę przyjąć, iż brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, tj.art. 17 § 1 pkt 1 kpk;

2
na podstawieart. 98 § 2 kpkodroczyć ogłoszenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni, tj. do dnia 16 lipca 2015 r. godz. 13.00.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 maja 2015 r. w sprawie 1 Ds. 522/15/D prokurator Prokuratury Rejonowej wS. (...)umorzył dochodzenie w sprawie zaistniałego w dniu 21 marca 2015 roku wS.woj.(...)kierowania słów uszkodzenia ciała i pozbawienia życia oraz spalenia wobecD. M., które wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn zart. 190 § 1 kk, wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego – na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 kpk;
Zażalenie na to postanowienie wniosła z zachowaniem ustawowego terminu pokrzywdzonaD. M.. Z jego treści oraz kolejnego pisma zatytułowanego „Odpis na umorzenie”, które stosownie do treściart. 118 § 1 kpkpotraktowano jako zażalenie na postanowienie o umorzeniu dochodzenia, należy wnioskować , iż skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia PR wS.. Skarżąca nie wskazała bowiem czego się domaga i w jakim kierunku winno zmierzać uzupełnienie materiału dowodowego. Wyraziła jedynie swoje niezadowolenie z zapadłej decyzji procesowej oraz nieskuteczności działań organów ścigania a także swoje obawy w związku z zachowaniamiD. O. (1). Przez sam fakt wniesienia środka zaskarżenia przyjęto, iż jego celem było żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Prokurator Rejonowy wS. (...)nie przychylił się do złożonego zażalenia i w dniu 19 czerwca 2015 roku sprawę przekazał do Sądu Rejonowego wS. (...)celem rozpoznania zażalenia. Stwierdził , iż zażalenie nie zwiera żadnych argumentów , które przemawiałyby przeciwko przyjętym w postanowieniu ustaleniom , a w związku z tym podważałyby zasadność podjętej decyzji procesowej.

Sąd zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Analiza akt sprawy wskazuje, iż dochodzenie zostało przeprowadzone dokładnie i w odpowiednim zakresie a decyzja o umorzeniu jest słuszna i zgodna z obowiązującymi przepisami, w szczególności z zasadą  wyrażoną wart. 5 § 2 kpk. Zdaniem sądu podstawą umorzenia winien być jednakart. 17§1 pkt 1 kpk. W sprawie przesłuchano nie tylko pokrzywdzoną ale także jej konkubenta , sąsiadów oraz inne osoby które mogły mieć wiedzę na temat zdarzenia zgłoszonego przezD. M.. Nikt nie potwierdził by słyszał wypowiadane w dniu 21 marca 2015r. przezD. O. (1)wobec skarżącej groźby spalenia , uszkodzenia ciała lub pozbawienia życia lub też miał wiedzę iż sytuacja taka zaistniała Nie zrobił tego również konkubent skarżącejK. J., który nie chciał wypowiadać się na temat zajścia z dnia 21 marca 2015r. Zwrócono natomiast uwagę na silny konflikt między rodziną skarżącej orazD. O. (1)i jego matką z drugiej strony , w konsekwencji którego dochodzi między nimi nie tylko do scysji ale także wzajemnych oskarżeń i doniesień przed organami ścigania . Potwierdzały to nie tylko dołączone do akt zeznaniaM. G., matkiD. O. (1)ale także relacje przesłuchanych sąsiadów i kuratoraD. O.–A. L..D. O. (1)przyznał , iż w dniu zdarzenia między nim a konkubentem skarżącejK. J.doszło do wzajemnych wyzwisk , co potwierdzały także relacjeK. W.. O wyzwiskach , które miały być przyczyną zabrania dzieci z mieszkania skarżącej, zeznała też jej znajomaI. M.. Nikt ze świadków nie wspomniał o groźbach, które miałby wypowiadaćD. O. (1). Nie można wykluczyć iż strony konfliktu próbują rozstrzygnąć go , składając na siebie wzajemne doniesienia , które nie zawsze znajdują odzwierciedlenie w zaistniałych faktach . Taki materiał dowodowy nie pozwala w ocenie sądu, na jednoznaczne i pewne ustalenia, skutkujące skierowaniem aktu oskarżenia o czyn zart. 190 § 1 kk.
Dlatego decyzję prokuratora o umorzeniu oceniono jako słuszną , zmieniając jedynie podstawę tej decyzji .