Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 5/15
Data wyroku: 2015-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kala, Wiesław Łukaszewski, Wojciech Wołoszyk
Słowa kluczowe: Zawieszenie Postępowania Cywilnego
Podstawa prawna: art. 177 § 1 pkt.1 kpc

Sygn. akt VIII Gz 5/15

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Wojciech Wołoszyk
Sędzia SO Elżbieta Kala
Sędzia SO Wiesław Łukaszewski
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:

(...) sp. z o.o.s. k.wN.

przeciwko:(...) sp. z o.o.wB.
o zapłatę
na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt VIII GC 1209/14
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zawiesił postępowanie na czas trwania postępowania w sprawie VIII GC 1313/13 o przywrócenie posiadania – na podstawieart. 177 § 1 pkt 1 kpc. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał , iż powódka domaga się w niniejszym postępowaniu zasądzenia od pozwanej kwoty wskazanej w pozwie z tytułu czynszu najmu oraz innych opłat związanych z umową najmu łączącą strony. W sprzeciwie pozwana podniosła zarzut dokonania potrącenia wierzytelności objętych pozwem z jej wierzytelnością z tytułu odszkodowania , gdyż zdaniem pozwanej powód bezprawnie wyzuł stronę pozwaną z posiadania przedmiotu najmu poprzez wymianę zamków i niedopuszczenie pozwanej do znajdującego się w przedmiocie najmu mienia co doprowadziło do szkody o wartości netto 113.282,99 zł. Bezsporne jest przy tym, iż pomiędzy stronami toczy się proces z powództwa pozwanej o przywrócenie utraconego posiadania. W sprawie prowadzonej pod sygn. akt VIII GC 1313/13 zostanie ustalone czy doszło do naruszenia posiadania a w przypadku uznania przez Sąd, że naruszenie miało miejsce , to w związku z przywróceniem , konieczne będzie ustalenie ostatniego stanu spokojnego posiadania a w tym przedmiotów jakie znajdowały się w lokalu. Zarzut potrącenia w przedmiotowej sprawie opiera się zaś na bezprawnym ( zdaniem pozwanej ) zagarnięciu m.in. leków. Strona powodowa kwestionuje przy tym w całości zarzut potrącenia. W przypadku przywrócenia posiadania Sąd w sprawie VIII GC 1313/13 będzie dokonywał ustaleń co do ilości i rodzaju rzeczy zabranych z lokalu, ewentualnie może ustalać kwestię uprawnienia do zajęcia rzeczy ( przy przywróceniu posiadania). Ustalenia w sprawie VIII GC 1313/13 już choćby w przedstawionym zakresie będą wiążące dla Sądu w niniejszym procesie i rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka zarzucając mu naruszenie :

1
art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.w zw. zart. 478 kpcpoprzez błędne przyjęcie, iż : rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania w sprawie tut. Sądu Rejonowego VIII GC 1313/13, a także iż „w przypadku przywrócenia posiadania Sąd w sprawie VIII GC 1313/13 będzie dokonywał ustaleń co do ilości i rodzaju rzeczy zabranych z lokalu” podczas, gdy w sprawie o przywrócenie posiadania Sąd bada wyłącznie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia (art. 478 kpc),

2.art. 220 k.p.c.w zw. z 659kcw zw. 669k.c.poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nierozpoznanie przez Sąd istoty sprawy,
3.art. 235 k.p.c.w zw. z 6kpcpoprzez niezastosowanie i w konsekwencji naruszenie zasady bezpośredniości dowodów,
W konsekwencji powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych.
Pozwana nie złożyła odpowiedzi na zażalenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie okazało się uzasadnione.
Zgodnie zart. 177 § 1 pkt 1 kpcSąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego. Jak słusznie wskazuje powódka , z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia jedynie wówczas, gdy przedmiot postępowania prejudycjalnego stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu, które ma być zawieszone. Należy zwrócić uwagę , iż ta podstawa zawieszenia ma fakultatywny charakter a zasadą winno być samodzielne dokonywanie przez sąd ustaleń faktycznych. Tak więc zawieszenie postępowania w tym przypadku winno następować wyjątkowo.
Słusznie co prawda zauważa Sąd Rejonowy , iż w przypadku przywrócenia posiadania Sąd w sprawie VIII GC 1313/13 będzie musiał dokonać ustaleń co do ilości i rodzaju rzeczy zabranych z lokalu. Jest to potrzebne aby orzec w jakim zakresie ewentualnie posiadanie przywrócić. Jednakże , w myślart. 478 kpc, w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia,nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego. Zart. 344 § 1 kcwynika zaś , iż roszczenie posesoryjne nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym. Uzależnione jest tylko i wyłącznie od samego stanu posiadania. Sąd w tym postępowaniu nie zajmuje się zasadniczo kwestiami własnościowymi , nie może zatem wiążąco ustalić np. kwestii uprawnienia do zajęcia rzeczy ( przy przywróceniu posiadania).
W niniejszym postępowaniu powódka dochodzi zaś roszczeń z tytułu czynszu najmu oraz opłat dotyczących mediów za okres, w którym pozwana była najemcą i posiadała lokal. Sąd przywracając ewentualnie pozwanej posiadanie nie będzie mógł rozstrzygnąć , opierając się tylko o badanie samego naruszenia stanu posiadania , o zasadności wierzytelności przedstawionej do potrącenia. Ustalenia odnośnie ilości i rodzaju ewentualnie zabranych rzeczy będą bowiem dokonywane w oderwaniu od stosunków własnościowych z uwagi na ograniczony charakter kognicji sądu w postępowaniu posesoryjnym.
Tak więc przedmiotowe postępowanie nie jest w takim stopniu związane z postępowaniem VIII GC 1313/13 aby wyrok tam zapadły miał stanowić podstawę do ustaleń faktycznych w obecnym postępowaniu. Same zaś względy ekonomiki procesowej nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia postępowania co wynika jednoznacznie z treściart. 177 § 1 pkt 1 kpc.
Zaskarżone postanowienie należało zatem uchylić w oparciu oart. 386 § 4 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.