Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 704/14
Data wyroku: 2015-02-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Błąd Co Do Bezprawności Czynu
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 704/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jerzy Kozaczuk

Protokolant:

st.sekr.sąd. Agata Polkowska

po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2015 r.
sprawyA. W.
obwinionej o wykroczenia z art. 119 §1 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 28 października 2014 r. sygn. akt II W 416/13
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżyciela posiłkowegoG. S.250 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sygn. akt II Ka 704/14

UZASADNIENIE
A. W.została obwiniona o to, że:

I
w dniu 19 czerwca 2013 roku w miejscowościS.gm.K.wspólnie z mężemE. W.dokonała kradzieży trawy wartości 200 złotych na szkodęG. S.,

to jest o czyn z art. 119 § 1 k.w.

II
w dniu 26 sierpnia 2013 roku w godzinach popołudniowych w miejscowościS.gm.K.dokonała kradzieży trawy wartości 200 złotych na szkodęG. S.,

tj. o czyn z art. 119 § 1 k.w.
Wyrokiem z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt II W 455/13, Sąd Rejonowy w Węgrowie:

I
obwinionąA. W.uniewinnił od popełnienia zarzucanych jej czynów;

II
koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od przedstawionego wyżej wyroku wywiódł oskarżyciel posiłkowyG. S., zaskarżając go w całości i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, żeA. W.była przekonana, iż dokonała skoszenia trawy na działce stanowiącej własnośćE. D., albowiem ta zignorowała przeciwstawne twierdzenie wyżej wymienionego, nie wyciągnęła właściwych wniosków z interwencji funkcjonariuszy Policji oraz zaniechała upewnienia się co do stanu prawnego nieruchomości, z której zebrała trawę.
W następstwie powyższego odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania.
W toku rozprawy odwoławczej obwiniona wniosła o uniewinnienie. Apelujący oskarżyciel posiłkowy nie stawił się pomimo właściwego zawiadomienia o terminie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i jako taka na uwzględnienie zasługuje.
Już na wstępie podkreślić należy, że argumentacja podniesiona na uzasadnienie wniesionego środka odwoławczego w najmniejszym nawet stopniu nie podważa słuszności orzeczenia Sądu Rejonowego.
Skarżący, dążąc do wykazania, iż w następstwie działań przezeń podjętychA. W.musiała powziąć wątpliwości w odniesieniu do przebiegu granic pomiędzy działkamiE. D.iG. S.nie dostrzega tego, że- jak słusznie podkreślił Sąd Rejonowy- wykroczenie kradzieży z art. 119 § 1 k.w. należy do wykroczeń kierunkowych, które mogą być popełnione wyłącznie z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim (videwyrok Sądu Najwyższego z 29 października 2001 r., III KKN 364/01, LEX nr 51495). Powyższe oznacza, że przypisanieA. W.wykroczeń kradzieży trawy na szkodęG. S.byłoby możliwym tylko w razie ustalenia, iż obwiniona dokonała wspomnianego zaboru celem przywłaszczenia mimo braku wątpliwości co do tego, że narusza prawa apelującego. Możliwości przyjęcia takiego założenia przeczy sam odwołujący się, skoro podnosi, żeA. W.- mimo wątpliwości, które musiała jego zdaniem powziąć- zaniechała należytego upewnienia się co do stanu prawnego nieruchomości. Zaniechanie takie może być rozpatrywane jedynie w kategoriach winy nieumyślnej, niepozwalającej na przypisanie wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Niezależnieod powyższego zaznaczyć trzeba, że obwiniona, wykonując prace polowe w oparciuo kategoryczne i wsparte mapą oświadczenieE. D., nie była obowiązana i nie mogła powziąć pewności co do ewentualnej słuszności twierdzeńG. S.opierając się na samych tylko jego słowach i działaniach wiążących się z interwencją funkcjonariuszy Policji. W pełni zrozumiałym jest w tym kontekście założenie przez Sąd I instancji, że realizując prace polowe pomimo twierdzeń wymienionego obwiniona musiała dojść do przekonana, że dokonuje zbioru trawyz działki stanowiącej własnośćE. D.. W tym stanie rzeczy argumentacja mająca na celu wykazanie stosownych uprawnień właścicielskich apelującego nie mogła odnieść zamierzonego skutku, albowiem nie ma ona żadnego wpływu na treść ustaleń w przedmiocie świadomości kierującej działaniamiA. W.. Pełnej poprawności rozumowania Sądu I instancji nie przeczy również- niezrozumiałez samej swej istoty- zaakcentowanie przez apelującego, iżA. W.pobiera świadczenia rentowe i w związku z tym winna zaprzestać prowadzenia gospodarstwa rolnego.
Z tych wszystkich przyczyn apelacja oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna. Nietrafność postawionych w niej zarzutów oraz brak przesłanek zart. 104 § 1 k.p.w.przesądziły o niemożności uwzględnienia wniosku o uchylenie zaskarżonego wyrokui przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Węgrowie celem ponownego jej rozpoznania.
Na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.w zw. zart. 118§ 2 k.p.w.Sąd Okręgowy zasądził od oskarżyciela posiłkowegoG. S.250 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Na wskazaną kwotę złożyło się:
- 50 zł tytułem zryczałtowanych wydatków za postępowanie przed sądem drugiej instancji (§ 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia- Dz. U. z 2001 r., Nr 118, poz. 1269)
- 200 zł tytułem opłaty (art. 13 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych- tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).