Sąd Rejonowy w Wołominie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 301/14
Data wyroku: 2015-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alina Bielińska

Sygn. akt II W 301/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2015r.
Sąd Rejonowy w Wołominie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSR Alina Bielińska
Protokolant : Ewelina Zaremba
po rozpoznaniu w dniach: 22.09.2014 r., 11.09.,28.10.2015r.
sprawyP. M.urodz. (...)wŁ.,
synaC.IH.z d.B.
obwinionego o to, że:

I
w dniu 22 listopada 2013 r. około godz. 07:20 w miejscowościK.nadrodze nr (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem markiO. (...)nr rej. (...)nie upewnił się czy ma odpowiednią widoczność i dostateczne miejsce do wyprzedzania w wyniku czego zderzył się z jadącym z przeciwnego kierunku pojazdem markiA. (...)nr rej. (...)

tj. o wykroczenie z art. 86 § 1kw

II
ponadto w w/w miejscu i czasie kierując pojazdem markiO.nr rej. (...)nie zastosował się do znaku P-$ „ linia podwójna ciągła”

tj. o wykroczenie z art.92kw
orzeka:

1
obwinionegoP. M.uznaję za winnego popełnienia zarzuconych mu wykroczeń uznając, iż czyn II wyczerpuje dyspozycję art.92§1kw i za to na mocy art. 86 § 1kw w zw. z art.9§2kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 800 ( osiemset) złotych;

2
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 80 (osiemdziesiąt) złotych z tytułu opłaty sądowej i obciąża go kosztami postępowania w kwocie 1280,80 (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt zł. 80/100 groszy) złotych.

(...)301/14

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22.11.2013r. około godz.07: 20M. W.kierując samochodem markiA. (...)nr rej. (...)jechaładrogą nr (...)w miejscowościK.od stronyŁ.. W tym samym czasie z przeciwnego kierunku ruchu tą samą drogą jechał samochód markiO. (...)nr rej. (...), którego kierowcą był obwinionyP. M., a w którym znajdowali się jako pasażerowieR. K.,P. D.iP. G..R. K.zajmował miejsce obok kierowcy,P. D.– z tyłu po prawej stronie, aP. G.– z tyłu po lewej stronie. Wszyscy pasażerowie spali.
ObwinionyP. M.rozpoczął manewr wyprzedzania na skrzyżowaniu, przekraczając linię ciągłą. KiedyM. W.wyjechała z za łuku drogi zobaczyła na swoim pasie ruchuO.w trakcie powyższego manewru. Zaczęła hamować i zjeżdżać na prawe pobocze w celu uniknięcia zderzenia. Zjazd ten był utrudniony z uwagi na występowanie na poboczu rowu. Na wysokości(...)km. drogi doszło do zderzenia obu pojazdów. W tym czasie prędkośćO.wynosiła około 55km/h, aA.– około 40km/h.
W wyniku wypadku obrażenia ciała odnieśli pasażerowieO.orazM. W..P. G.doznał: licznych ran tłuczonych twarzoczaszki, głowy i szyi, krwiaka okularowego oczodołu prawego, niewielkiego krwiaka podtwardówkowego w okolicy czołowej prawej, niewielkiego krwawienia podpajęczynówkowego nad prawą półkulą mózgu, stłuczenia mózgu w postaci ogniskowego stłuczenia podkorowego w okolicy skroniowej i czołowej lewej, złamania kręgosłupa w odcinku szyjnym – złamania wyrostka poprzecznego kręgu C7 po stronie lewej oraz otarcia naskórka obu podudzi, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na okres powyżej 7 dni i w tym zakresie został wniesiony przeciwkoP. M.akt oskarżenia w sprawie IIK 200/14.
UR. K.stwierdzono powierzchowny uraz odcinka szyjnego kręgosłupa w postaci skręcenia i stłuczenie klatki piersiowej, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni.
P. D.doznał stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni.
NatomiastM. W.odniosła obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu niewielkiego stopnia oraz powierzchownego urazu odcinka szyjnego kręgosłupa – skręcenia, co stanowiło naruszenie czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni.
Obaj kierowcy byli trzeźwi.
Bezpośrednią przyczyną wypadku było nieprawidłowe zachowanie obwinionego tj. manewr wyprzedzania innych pojazdów w miejscu niedozwolonym i po przekroczeniu podwójnej linii ciągłej.
M. W.nie mogła uniknąć wypadku, a jej zachowanie przyczyniło się do zminimalizowania skutków zdarzenia.
Ustalenia powyższe Sąd oparł na zeznaniach świadkówM. W.(k.57-58,15-16) i częściowoP. D.(58-59,20),R. K.(59-60,62,13-14) iP. G.( k.63-64,21 ) oraz na dokumentach zaliczonych w poczet materiału dowodowego ( notatki urzędowe k.1-2, protokół oględzin miejsca wypadku k.3-4, szkic sytuacyjny k.5, protokoły oględzin pojazdów k.6-7, 8-9, protokół użycia probierza trzeźwości k.10, sprawozdanie z badań krwi k.12, opinie lekarskie k.17,18,19,22, informacja z WART-y S.A. k.68, akta szkodowe k.71-111, opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych k.122-142, akta IIK 200/14).
P. M.do winy nie przyznał się (k.57,26). Na rozprawie odmówił składania wszelkich wyjaśnień. W toku postępowania przygotowawczego stwierdził, jedynie, że nie pamięta przebiegu zdarzenia, bo stracił przytomność, a obudził się dopiero w szpitalu. Postawą jaką zaprezentował obwiniony była sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym. Oczywiście Sąd nie neguje, że przedmiotowy wypadek był dla niego dużą traumą i wskutek utraty przytomności mógł nie pamiętać istotnych okoliczności, ale należy zauważyć, iż miał on możliwość zapoznania się z aktami zarówno przedmiotowej sprawy jak i z aktami w sprawie IIK 200/14, gdzie znajdują się obiektywne dowody pozwalające odtworzyć przebieg zdarzenia oraz w oparciu o nie zaprezentować realne stanowisko. Zasłanianie się niepamięcią stanowiło prymitywną linę obrony.
Odmiennie Sąd ocenił zeznaniaM. W.. Były one rzeczowe, obiektywnie, konsekwentnie i znalazły szerokie wsparcie w innych dowodach.. Niczego nie wyolbrzymiała i nie przejaskrawiała. Nie żywiła urazy do obwinionego. Sąd nie znalazł podstaw, aby podważać ich wiarygodność.
Nie sposób było też podważać zeznań pozostałych pokrzywdzonych. Sąd ograniczył ich wartość dowodową wyłącznie z uwagi na ich ubogi charakter co do okoliczności wypadku. Wszyscy przed zdarzeniem spali i nie obserwowali drogi. Nie byli więc w stanie opisać sposobu prowadzenia samochodu przez obwinionego oraz wykonywanego przez niego manewru wyprzedzania.
Sąd nie kwestionował wydanych w sprawie opinii biegłych. Zarówno biegły z zakresu medycyny sądowej jak też biegły z zakresu rekonstrukcji wypadków sporządzili profesjonalne, precyzyjne i zrozumiałe opinie.
Reasumując, winaP. M.w zakresie zarzuconych mu wykroczeń została udowodniona, a zachowaniem swym tj. przekraczając podwójną linię ciągła wyczerpał dyspozycjęart.92kw, a powodując wypadek wobec naruszenia przepisówprawa o ruchu drogowymwykonując manewr wyprzedzania w miejscu zakazanym oraz nie zachowując należytej ostrożności dopuścił się czynu zart.86§1kw.
Zgodnie z treścią art.9§2kw, jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę.
Wymierzając obwinionemu karę Sąd miał na uwadze sposób jego działania, zakres naruszonych przepisówprawa o ruchu drogowymoraz skutki wypadku, brak skruchy.
Orzeczona kara grzywny jest adekwatne do stopnia zawinienia i powinna spełnić wszelkie wymogi prewencyjne.
Sąd nie znalazł też podstaw, aby zwolnić go od ponoszenia kosztów postępowania.
Z tych względów Sąd zawyrokował jak w części dyspozycyjnej.