Sąd Okręgowy w Elblągu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 754/15
Data wyroku: 2015-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Romanowska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ust. z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygnatura akt IV U 754/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 września 2015r.
Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym
Przewodniczący:SSO Alicja Romanowska
Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Grądzik
po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015r. w Elblągu
na rozprawie sprawy
z odwołaniaJ. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.
z dnia 20.04.2015 r. znak:(...)
o prawo do emerytury

I
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemuJ. B.prawo do emerytury od dnia 26 marca 2015r.;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.na rzeczJ. B.kwotę 275,66 zł (dwieście siedemdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt IV U 754/15

UZASADNIENIE
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.w dniu 20.04.2015r. wydał decyzję znak(...), którą odmówionoJ. B.prawa do emerytury z uwagi na fakt, iż nie wykazał co najmniej 25-letniego stażu ubezpieczeniowego oraz nie przepracował co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych. Organ rentowy wskazał, że uwzględnił ubezpieczonemu 23 lata, 2 miesiące i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych, nie uwzględniając okresu zatrudnienia w gospodarstwie rolnym rodziców w latach 1971 – 1975, gdyż praca ta miała charakter jedynie dorywczy, w wymiarze niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy. Nadto organ rentowy uznałJ. B.14 lat, 6 miesięcy i 27 dni stażu pracy w warunkach szczególnych, nie uznając przy tym okresu zatrudnienia od 01.03.1994r. do 28.02.1994r. wPrzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.wI., gdyż w jego ocenie na podstawie przedłożonej przez ubezpieczonego dokumentacji nie można było jednoznacznie ustalić charakteru pracy oraz tego, czy praca była wykonywana bezpośrednio przy stanowiskach zaliczonych do prac w szczególnych warunkach.
J. B.odwołał się od przedmiotowej decyzji, domagając się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do emerytury. Wnioskodawca podniósł, że pozwany niesłusznie przyjął, jakoby nie udowodnił on 25-letniego stażu ubezpieczeniowego oraz 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a także wniósł o przesłuchanie wskazanych przez siebie świadków na te okoliczności. W uzasadnieniu swojego stanowiska, przywołując orzecznictwo Sądu Najwyższego, podniósł on, że praca w gospodarstwie rolnym rodziców miała charakter stały i była świadczona powyżej 4 godzin dziennie. W zakresie pracy w warunkach szczególnych, również przywołując orzecznictwo Sądu Najwyższego, stwierdził on, że praca w okresie nieuwzględnionym przez organ rentowy miała taki sam charakter, jak ta uwzględniona (tj. wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym i Handlowym (...)od 25.07.1979r. do 28.02.1994r.) , gdyż świadczona była na tym samym stanowisku, tyle że w ramach zmiany podmiotu zatrudniającego.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Pozwany powołując się na przepisyustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U.2015.748 ze zm., zwana dalej ustawą emerytalną) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.Nr 8, poz. 43, zwane dalej rozporządzeniem RM) podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
WnioskodawcaJ. B.,ur. (...), będący z zawodu technikiem budowlanym o specjalności prefabrykacja, w okresie aktywności zawodowej był zatrudniony:
- od 01.10.1975r. do 10.04.1978r. w(...)wS.jako stażysta, w tym w okresie od 28.04.1976r. do 10.04.1978r. odbywał zasadniczą służbę wojskową,
- od 05.05.1978r. do 24.07.1979r. w(...) Ośrodku (...)na stanowisku specjalisty ds. budownictwa, zastępcy kierownika(...),
- od 25.07.1979r. do 28.02.1994r. wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowym i Handlowym (...) S.A.O.Fabryka (...)wI.na stanowisku majstra produkcji, starszego majstra,
- od 01.03.1994r. do 03.01.1999r. wPrzedsiębiorstwie (...)na stanowisku majstra produkcji, kierownika działu przygotowania produkcji.
Na powyższe okoliczności skarżący przedłożył dokumentację w postaci świadectw pracy, w tym pracy w warunkach szczególnych, jednak zaznaczenia wymaga, że sama dokumentacja nie ma mocy wiążącej zarówno dla pozwanego, jak i dla Sądu. Nie jest ona bowiem dokumentem urzędowym w rozumieniuart. 244 § 1 i 2 k.p.c., gdyż podmiot wydający tę dokumentację nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej, a tylko dokumenty wydane przez te organy stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. W postępowaniu sądowym dokumentację tego rodzaju traktuje się jako dokument prywatny w rozumieniuart. 245 k.p.c., który stanowi jedynie dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Dokument taki podlega kontroli zarówno co do prawdziwości wskazanych w nim faktów, jak i co do prawidłowości wskazanej podstawy prawnej. Wobec tego ustalenia należało poczynić w oparciu o zebrany w całości materiał dowodowy, w tym w szczególności zeznania świadków, do których przeprowadzenia nie był uprawniony organ rentowy na etapie postępowania administracyjnego.
Skarżący nie miał innych okresów składkowych i nieskładkowych przed 1999r.
/wyjaśnienia wnioskodawcy, akta osobowe k. 42, odwołanie k. 2-3 a.s., świadectwa pracy: k. 11, 21, 25, akt ZUS plik I, k. 17-18 akt ZUS plik II/
W dniu 17.02.2015r. skarżący wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ustalenie uprawnień do emerytury.
W ocenie Sądu odwołanie skarżącego zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy emerytalnej ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i184.
Art. 184 ust. 1 stanowi zaś, że ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Ust. 2 Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl art. 32 ust. 1 ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i 3. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (ust. 2).
Stosownie do§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.Nr 8, poz. 43)pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i60 lat dla mężczyznoraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej15 lat pracy w szczególnych warunkach.Zgodnie zaś z § 3 rozporządzeniaza okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzeniaokresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jestwykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 powoływanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. okresy pracy m.in. w warunkach szczególnych stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w odpowiednim świadectwie, jednak świadectwo takie bądź jego brak nie jest jednak bezwzględną przesłanką ani do zaliczenia, ani do niezaliczenia danej pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach. Decydujące znaczenie ma zawsze fakt rzeczywistego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie charakteru pracy także w oparciu o inne dowody niż świadectwo z zakładu pracy, nawet jeśli pracownik go nie posiada, bądź przedkłada świadectwo nieodpowiadające określonej w przepisie formie.
Z powyższego wynika, iż skarżący nabyłby prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek:
- ukończenia wieku 60 lat
- legitymowania się łącznym okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, przypadającym na dzień 01.01.1999r.;
- legitymowania się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, przypadających na dzień 01.01.1999r.;
- nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu Państwa.
W toku postępowania jurysdykcyjnego, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego z wyjaśnień skarżącego i zeznań świadkówJ. M.iS. K.w dniu 06.08.2015r. na okoliczność charakteru i wymiaru pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców w latach 1971-1975, pełnomocnik organu rentowego przestał kwestionować ten okres jako sporny, uznając tym samym, iż ubezpieczony spełnia przesłankę 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych (e-protokół posiedzenia z 06.08.2015r. 00:47:08). Wobec tego, jedyną kwestią sporną w sprawie pozostała przesłanka 15-letniego okresu stażu pracyJ. B.w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.
Zważyć w tym miejscu należy, że prawo do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze stanowi w systemie emerytalnym uprawnienie wyjątkowe, związane z ujemnym oddziaływaniem zdrowotnym warunków pracy na pracownika, co uzasadnia przyjęcie obniżonego wieku emerytalnego.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w wykazie A określa prace wykonywane w poszczególnych działach gospodarki, rolnictwa, przemysłu itp. Dział XIV – „Prace różne” w poz. 24 wskazuje kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, jako podstawę do prawa do emerytury w niższym wieku. Z kolei przepisy resortowe wydane w oparciu o § 1 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, tj. zarządzenie Nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 01 sierpnia 1983r. określa stanowiska prac, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach w zakładach pracy danego resortu. W stanowiącym załącznik wykazie w Dziale XIV w poz. 24 pkt 2 wskazuje na „stanowiska pracy, na których prace wykonywane są stale i bezpośrednio przy stanowisku wymienionym w wykazie”. Należy również zważyć, że Dział V „W budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych” niniejszego zarządzenia, w poz. 4 „Prace zbrojarskie i betoniarskie” w pkt. 1-3 wylicza stanowiska zbrojarza, zbrojarza prefabrykatów i betoniarza.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu wskazać należy, iż z wyjaśnień wnioskodawcy i zeznań świadków jednoznacznie wynikało, że skarżący przez cały sporny okres zatrudnienia od 01.03.1994r. do 28.02.1995r. wPrzedsiębiorstwie (...)pracował na stanowisku majstra produkcji, co stanowi pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
SkarżącyJ. B.wyjaśnił, że od 01.03.1994r. do 28.02.1995 pracował na stanowisku majstra produkcji, ale jednocześnie był majstrem pracującym. Wnioskodawca wskazał, że(...)w początkowym okresie działalności produkował te same elementy, korzystając ze sprzętu poprzednika(...)w wykonaniu rozpoczętej, a niedokończonej partii produkcyjnej. Skarżący w spornym okresie pracował cały czas w tym samym miejscu, czyli na linii produkcyjnej produkującej ściany i stropy betonowe. Zakład na początku 1994r. został skomercjalizowany, hale zostały sprzedane, a urządzenia po części przejął(...). Skarżący utrzymywał, iż wykonywał te same obowiązki, co wcześniej, a jedynie nazwa firmy uległa zmianie. W spornym okresie ubezpieczony pracować miał bowiem nawet w tym samym miejscu. Praca polegała na wykonywaniu zbrojenia w formach odlewniczych i zalewaniu ich betonem z węzła betoniarskiego. Wnioskodawca wyjaśnił, że podlegało mu 6-7 osób (zazwyczaj jeden ślusarz, a reszta zbrojarze i betoniarze), a on był pracującym brygadzistą, smarującym formę specjalnym olejem, aby wykonany element nie przywierał. Wnioskodawca wskazał również, że każdy z pracowników wykonywał obowiązki na swoim stanowisku przez cały dzień pracy, nie wykonując doraźnie innych prac, na innych stanowiskach czy w innych ekipach. Jednocześnie ubezpieczony podniósł, że chodzi o zaliczenie jedynie wskazywanego okresu, gdyż po 28.02.1995r. zmuszeni byli opuścić dotychczasowe miejsce pracy i przeniesieni zostali w inne miejsce na ternie odkrytym. Wnioskodawca podkreślił również, że w jego odczuciu to, czy pracę świadczył w hali czy poza nią nie miało zbyt dużego znaczenia, gdyż ciągle wykonywał te same obowiązki. Dopiero w 1995r. zaczęto nazywać go kierownikiem, a jego zakres obowiązków związany z pracą dokumentacyjną znacznie się poszerzył, podlegało mu 8-10 osób, i nie mógł już pracować z brygadą w takim samym zakresie jak wcześniej (e-protokół posiedzenia z 06.04.2015r. od 00:47:39).
Ponadto na powyższą okoliczność przesłuchano świadków w osobachW. J.iW. S.. ŚwiadekW. J.zeznał, że pracował w razem ze skarżącym zarówno w(...)jak i(...).W (...)świadek pracował w dziale kontroli jakości, natomiast wnioskodawca pracował na linii produkcyjnej.W (...)natomiast, zmieniło się to w ten sposób, że świadek trafił do nadzoru/księgowości, aJ. B.robił to samo przez jeszcze rok, gdyż wraz z marcem 1995r. musieli opuścić zajmowaną dotychczas halę. Praca przedsiębiorstw polegała na produkcji elementów prefabrykowanych żelbetonowych – wykonywali ściany i sufity. Proces wyglądał w ten sposób, że do wysmarowanych form przygotowywało się zbrojenie, które zalewało się następnie betonem z węzła. Pracowała tam brygada 6-7 osób. Skarżący dowodził brygadą i jako jej członek wykonywał pracę. W okresie zatrudnienia w(...)i w okresie spornym wnioskodawca nie zajmował się sporządzaniem dokumentacji, dopiero po przenosinach naul. (...)został kierownikiem produkcji (e-protokół z posiedzenia z 06.08.2015r. od 00:57:03).
ŚwiadekW. S.również zeznał, że pracował w obu wskazanych wyżej przedsiębiorstwach.W (...)pracował na linii produkcyjnej od 1979r., gdzie zajmował się wykonywaniem prefabrykatów żelbetonowych – ścian i stropów. Świadek wskazał, że pracował w brygadzie dowodzonej przez ubezpieczonego.J. B.był majstrem, ale pracował też na linii. Praca polegała zaś na zbrojeniu elementów – zalewali betonem przygotowane wcześniej zbrojenia. Brygady były 10-osobowe, a skarżący pracował ze wszystkimi wykonując taką samą pracę jak każdy. Świadek zeznał, że obowiązki wykonywali zamiennie na danych etapach produkcji. Świadek wskazał, że w(...)również wykonywane były prefabrykaty, takie same jak wcześniej, tyle że na terenie odkrytym, a nie w hali. Według świadka,(...)jeszcze przez jakiś czas pracował na hali, w której wcześniej prowadził(...), co wynikało z konieczności finalizacji pewnych zamówień i uprzątnięcia urządzeń produkcyjnych. Świadek stwierdził, że w(...)ubezpieczony był majstrem – sporządzał listy, dzielił obowiązki między pracowników, sporządzał dokumentację.W (...)natomiast, skarżący miał rozdzielać pracę i pracować wraz z 10-cioma podległymi mu pracownikami (e-protokół z posiedzenia z 06.08.2015r. od 00:58:07).
Sąd nie znalazł podstaw by przytoczonym wyjaśnieniom i zeznaniom odmówić przyznania waloru wiarygodności. Należy zważyć, że wyjaśnienia skarżącego były spójne, logiczne, a w przytaczanych okolicznościach można było znaleźć uzasadnienie dla takiej, a nie innej zmiany organizacyjnej przedsiębiorstwa zatrudniającego. Nadto zeznania przesłuchanych świadków uzupełniły stanowisko ubezpieczonego, a ponadto były jasne, niesprzeczne i logiczne. W ocenie Sądu, mimo faktu, iż skarżący pozostawał w koleżeńskich stosunkach ze świadkami, nie można było uznać, że świadkowie zeznawali w ten sposób jedynie w celu zapewnienia korzystnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia, kierując się chęcią pomocy. Również o braku wiarygodności wyjaśnień skarżącego, czy zeznań świadków nie mogą świadczyć pewne rozbieżności w zeznaniach takie jak np. wskazana ilość osób podlegających skarżącemu w poszczególnych okresach zatrudnienia. W pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę znaczący upływ czasu od rozpatrywanego okresu zatrudnienia wnioskodawcy, a po wtóre fakt, iż liczba osób w brygadach mogła wahać się nieznacznie w poszczególnych okresach zarówno zatrudnienia przesłuchiwanych jak i na przestrzeni zmian organizacyjnych wskazanych zakładów pracy. Ponadto wobec ustalenia ponad wszelką wątpliwość, że praca w spornym okresie miała taki sam charakter i wymiar jak praca świadczona przez skarżącego w okresie uznanym przez pozwanego (jeszcze na etapie postępowania administracyjnego), tym bardziej uprawnione było uznanie tego okresu za pracę w warunkach szczególnych.
Mając więc na uwadze, iż z przeprowadzonego postępowania wynikało, żeJ. B.w spornym okresie wykonywał pracę w warunkach szczególnych, określoną w Wykazie A, Dział XIV poz. 24 rozporządzenia RM, a także fakt, iż organ rentowy uwzględnił wnioskodawcy do stażu pracy w warunkach szczególnych okres zatrudnienia w wymiarze 14 lat, 6 miesięcy i 27 dni, a uwzględniony sporny okres zatrudnienia był dłuższy niż okres niezbędny do zmaterializowania przesłanki 15 lat stażu pracy w warunkach szczególnych, należało uznać, iżJ. B.spełnił tę przesłankę na dzień 01.01.1999r.
Dlatego też, Sąd stosownie doart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję pozwanego i przyznał wnioskodawcy prawo do świadczenia emerytalnego od dnia 26 marca 2015r., tj. daty ukończenia 60 roku życia. Ponadto w punkcie II wyroku Sąd na podstawieart. 98 k.p.c.,art. 99 k.p.c.oraz § 11 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 490 ze zm.) orzekł o kosztach zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.jako przegrywającego sprawę na rzecz skarżącego łączną kwotę 275,66 zł. Na wskazaną kwotę złożyły się koszty korespondencji w wysokości 4,20 zł, koszty dojazdu do siedziby Sądu w kwocie 211,46 zł wyszczególnione w spisie kosztów przedłożonym przez pełnomocnika skarżącego (k.52 a.s.), a także wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 60 zł, zgodne z przytoczonymi wyżej przepisami. Co prawda pełnomocnik wnioskodawcy domagał się wynagrodzenia w kwocie 600 zł powołując się na ustną umowę wiążącą go z mocodawcą, jednak Sąd, abstrahując od zgodności takiej praktyki z przepisami prawa i etyki zawodowej radcy prawnego, nie znalazł podstaw, aby przyznać wynagrodzenie we wnioskowanej kwocie. Należy bowiem wskazać, że strona zawierająca umowę z pełnomocnikiem, opiewającą na kwotę przewyższającą stawki wskazane z rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, musi liczyć się z tym, iż to ona będzie musiała uiścić kwotę wynikającą z umowy, gdyż przegrywający przeciwnik procesowy ma obowiązek zwrotu kosztów w tym zakresie jedynie do wysokości wynikającej z przepisów prawa. Ponadto w ocenie Sądu, przedmiotowa sprawa nie wymagała od pełnomocnika nakładu pracy większego niż przeciętny, wobec czego przyznanie wynagrodzenia w kwocie 60 zł uznać należy za słuszne.