Sąd Rejonowy w Miliczu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 251/15
Data wyroku: 2015-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Wójcik
Podstawa prawna: art.509kc,art6kc i art.232 kpc

Sygn. akt I C 251/15 (poprzednio V C upr 148/15)

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik
Protokolant: Agnieszka Hasiak
po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. w Miliczu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)(...)wK.
przeciwkoM. J.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym.

Sygn. akt I C upr 251/15

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)(...)wK., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w dniu 24 marca 2015 r. wniosła o zasądzenie od pozwanegoM. J.kwoty 8 000,95 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 7 720,83 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazała, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez stronę pozwaną z(...) Bank S.A.weW.(następnie(...) Bank S.A.weW.) w dniu 15 grudnia 2004 r. umowy kredytu o nr(...). Strona pozwana nie wywiązała się z warunków tej umowy, co doprowadziło do zakończenia umowy. W dniu 30 kwietnia 2013 r. wierzyciel pierwotny dokonał przelewu przysługującej mu od pozwanego wierzytelności na rzecz powoda zgodnie zart. 509 k.c., o czym pozwany został zawiadomiony. Zobowiązanie pozwanego na dzień sporządzenia pozwu wynosi: 8 000,95 zł, na co składa się: 3 107,47 zł zaległej części kapitału, 4 613,36 zł sumy odsetek od kapitału naliczonych od dnia następnego po dacie wymagalności do dnia sporządzenia pozwu, 280,12 zł kosztów dochodzenia zaległej należności, naliczonych zgodnie z warunkami umowy. Strona powodowa podkreśliła, że wzywała pozwanego do zapłaty dochodzonej kwoty ale bezskutecznie.
Pozwany – prawidłowo wezwany - nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie żądał rozpoznania sprawy pod jego nieobecność.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 15 grudnia 2004 r. pozwanyM. J.zawarł z(...) Bank S.A.wW.I Oddział weW.umowę pożyczki nr (...), opiewającej na kwotę 3 577,18 zł. Termin spłaty pożyczki został ustalony na dzień 15 grudnia 2006 r.
(dowód: umowa z 15.12.2004 r. k. 4-5)
W 2010 r. w ramach połączenia w trybieart. 492 § 1 pkt 1 k.s.h.(...) Bank S.A.weW.przejął cały majątek(...) Bank S.A.
(dowód: odpis KRS k. 9-16)
W dniu 14 czerwca 2013 r. strona powodowa sporządziła pismo dotyczące zawiadomienia pozwanego o przelewie wierzytelności i wezwania do zapłaty zadłużenia.
(dowód: pismo strony powodowej k. 3)

Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte wart. 232 k.p.c.oraz wart. 6 k.c.Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika.
Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisuart. 509 k.c., który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi.
Strona powodowa, formułując żądanie zaoferowała jako materiał dowodowy dokumenty w postaci umowy pożyczki, odpis KRS dotyczący wierzyciela pierwotnego oraz wezwanie do zapłaty i zawiadomienie o cesji.
W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił uwzględnić żądania pozwu. Przede wszystkim strona powodowa nie wykazała, że przysługuje jej legitymacja czynna w niniejszej sprawie. Brak bowiem materiału dowodowego potwierdzającego skuteczne przejście uprawnień co do spornej wierzytelności z pierwotnego wierzyciela na rzecz powoda. Powodowy Fundusz nie przedłożył umowy przelewu wierzytelności. Zaoferowane zawiadomienie o cesji wierzytelności, nie jest w tym zakresie wystarczające. Nie wiadomo nawet czy pismo to zostało skutecznie doręczone pozwanemu.
Niezależnie od powyższego powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie również z innych powodów. Dołączona do pozwu źródłowa umowa pożyczki nie stanowi wystarczającej podstawy do uwzględnienia żądania pozwu. Wynika z niej jedynie wysokość pożyczonej kwoty i sposób jej spłaty. Brak natomiast dokumentów potwierdzających wysokość rzeczywistego zadłużenia pozwanego, datę wypowiedzenia umowy, sposób i okres wyliczenia odsetek. Nie została również wykazana podstawa naliczania i wysokość kosztów upomnień i wezwań. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd.
Zgodnie zart. 339 k.p.c., jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W niniejszej sprawie - w świetle powyższych rozważań - takie wątpliwości zachodziły, co obligowało Sąd do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które jednak nie pozwoliło uznać dochodzonego żądania za wykazane.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisuart. 98 § 1 k.p.c.