Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 91/15
Data wyroku: 2015-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Grzesiak, Artur Polut, Wojciech Arczyński

Sygn. akt IX Ka 91/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Leszek Grzesiak
Sędziowie: SSO Wojciech Arczyński (spr.)
SSO Artur Polut
Protokolant: st.sekr.sądowy Monika Ćwiek
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Jerzego Piwko
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 roku
sprawyA. B. (1)
oskarżonego o przestępstwa zart.280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,art. 217 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej
z dnia 8 października 2014 roku sygn. akt II K 390/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza odA. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów sądowych za II instancję.

Sygn. akt IX Ka 91/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Skarżysku – Kamiennej wyrokiem z dnia 8 października 2014r. sygn. II K 390/13 uznał oskarżonegoA. B. (1)winnym tego, że:

1
w dniu 15 kwietnia 2012r. wS.działając wspólnie i w porozumieniu zK. O. (1)(co do którego tenże wyrok uprawomocnił się) i trzecim nieustalonym mężczyzną w celu zaboru rzeczy na szkodęM. C., używając wobec tego pokrzywdzonego przemocy w postaci przytrzymywania za odzież, wziął udział w zaborze w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegoS. (...)i odtwarzacza(...)C., wszystko łącznej wartości około 400 zł., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia do 31 maja 2009r. kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem II K 87/06 Sądu Rejonowego w Skarżysku – Kamiennej z dnia 26 kwietnia 2006r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 kkiart. 174 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 11 § 2 kkw tym wymiarze i warunkowo zawieszonej na okres próby 3 lat, a następnie zarządzonej do wykonania postanowieniem II Ko 168/07 tegoż Sądu z dnia 17 grudnia 2008 roku, to jest występku zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 280 § 1 kkwymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
w dniu 15 kwietnia 2012 roku wS.poprzez szarpanie i uderzanie pięściami po twarzy oraz uderzaniu w klatkę piersiową naruszył nietykalność cielesnąM. C., to jest występku zart. 217 § 1 kki za to na mocy tegoż przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności ;

3
w dniu 15 kwietnia 2012r, w miejscowościS.poprzez uderzanie rękoma po twarzy oraz zepchnięcie z nasypu naruszył nietykalność cielesnąP. Ż., to jest występku zart. 217 § 1 kki za to na mocy tegoż przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;

4
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzył oskarżonemuA.D. B.karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

5
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet wymierzonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuA.D. B.okres rzeczywistego jej pozbawienia od dnia 18 kwietnia 2012r. do dnia 1 sierpnia 2012r.;

6
zasądził odA. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa 490 zł. tytułem kosztów sądowych, w tym 400 zł. opłaty.

Apelację od tego wyroku wywiódł oskarżonyA. B. (2)zarzucając – jak to wynika z jej treści – obrazę prawa materialnego polegającą na błędnym uznaniu, że czyn przypisany mu wpkt. 1spełniał znamiona postępku rozboju - podczas gdy zdaniem skarżącego spełniał on tylko znamiona kradzieży zwykłej o jakiej mowa wart. 278 § 1 kk.
Podnosząc ten zarzut skarżący w konkluzji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż czyn przypisany w pkt I spełniał znamiona kradzieży zwykłej, a w konsekwencji wymierzenie za ten czyn kary pozbawienia wolności i kary łącznej w wymiarze pozwalającym na warunkowe zawieszenie jej wykonania, a także o zwolnienie go od opłaty i kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest niezasadna w stopniu oczywistym.
Z niekwestionowanych przez skarżącego, a poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń dotyczących przebiegu i kolejności objętych zaskarżonym wyrokiem zdarzeń, że chronologicznie pierwszym z nich był czyn popełniony na szkodęM. C., a kwalifikowany zart. 217 § 1 kk, następnym czyn popełniony na szkodęP. Ż.także kwalifikowany jako występek zart. 217 § 1 kk, a ostatnim popełniony na szkodęM. C.w pewnym odstępie czasowym czyn kwalifikowany w zaskarżonym wyroku jako przestępstwo rozboju opisane wart. 280 § 1 kk. Z treści apelacji wynika, iż skarżący nie kwestionuje faktu popełnienia obu występków kwalifikowanych zart. 217 § 1 kk. Zasady własnej odpowiedzialności w zakresie obu tych czynów, ich oceny prawnej i wymierzonych za nie kar.
A. B. (2)odnosząc się do tej części zdarzenia, w którejK. O. (2)będąc w towarzystwie skarżącego i nieustalonego mężczyzny polecił skarżącemu i owemu nieustalonemu mężczyźnie zabraćM. C.iP. Ż.wartościowe rzeczy, aA. B. (2)trzymającM. C.zagroził mu co spowodowało, iżM. C.wydał telefon komórkowy, któryA. B. (2)zabrał, a następnie razem z nieustalonym mężczyzną przeszukałM. C.i zabrał mu odtwarzacz MP4, wyraził pogląd , iż w trakcie tego zdarzenia nie powstała sytuacja, w którejM. C.był doprowadzony do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Zatem w ocenie skarżącego nie zostały spełnione znamiona przestępstwa rozboju, w którym stan bezbronności lub nieprzytomności nie wystąpił.
Oceniając realia sprawy nie można poglądu tego uznać za trafny , a przeciwnego stanowiska Sądu Rejonowego za niezasadne. Skarżący przyznaje fakt, iż żądając odM. C.wydania wartościowych przedmiotów przytrzymywał go za rękę i użył wobec niego groźby. W tym przypadku stan bezbronności, w którym znalazł sięM. C.był wynikiem szeregu okoliczności, które występowały w całym objętym zaskarżonym wyrokiem zdarzeniu. Najpierw bowiemM. C.został pobity przez skarżącego, który był i działał wtowarzystwie (...)i nieustalonego mężczyzny w bezpośredniej obecności któregoM. C.wydał telefon a następnie został przez niego przeszukany tracąc opisany wyżej odtwarzacz. Tak ustalony przebieg wydarzeń, przewaga fizyczna i ilość napastników spowodowały u pokrzywdzonego brak chęci stawiania oporu i pozbawienie go przy tym fizycznych i psychicznych możliwości przeciwdziałania zabraniu rzeczy. Taki stan jest niczym innym jak doprowadzeniem pokrzywdzonego do stanu bezbronności, a przy jednoczesnym użyciu przez skarżącego przemocy spełnia znamiona przestępstwa rozboju opisanego w przepisieart. 280 § 1 kk.
Dla oceny prawnej działań oskarżonego żadnego znaczenia nie ma podnoszony w apelacji zarzut polegający na nie wyjaśnieniu powodów dla których pokrzywdzeni nie uciekli zanim zostali zaatakowani czy powodów dla których nie wzywali pomocy.
Za prawidłowe uznać należy zatem zakwalifikowanie omawianego czynu jako spełniającego znamiona występku zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki w tym ostatnim zakresie argumentacji Sądu Rejonowego nie ma potrzeby powtarzać.
Sąd Okręgowy uznał także za trafne wymierzenie za ten czyn kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i takiej też łącznej kary pozbawienia wolności orzeczonej za wszystkie przypisane skarżącemu czyny. Zgodzić się należy z poglądem Sądu Rejonowego, że popełnienie przestępstwa rozboju w warunkach powrotu do przestępstwa, w rozpatrywanym przypadku powinno skutkować wymiarem kary pozbawienia wolności w wysokości przekraczającej dolny próg zagrożenia ustawowego.
Z tych wszystkich przyczyn Sąd Okręgowy uznając całą argumentację apelacji za nietrafną, na zasadzieart. 437 § 1 kpkorzekł jak w wyroku, o kosztach sądowych za II instancję orzekając na zasadzieart. 626 § 1 kpki627 kpkorazart. 2 ust.1 pkt 5 i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych.
SSO Leszek Grzesiak SSO Wojciech Arczyński SSO Artur Polut