Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 89/15
Data wyroku: 2015-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Cytrowski

Sygn. akt II Ka 89/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
23 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski
Protokolant st. sekr. sąd. Irena Bąk
po rozpoznaniu 23.04.2015 r.
sprawyM. S.
obwinionej o wykroczenie z art. 51§2 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z 15.01.2015 r. sygn. akt II W 718/14

1
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podst. art. 51§2 kw w zw. z art. 20§1 kw i art. 21§1 kw skazuje obwinionąM. S.na karę 1(jednego) miesiąca ograniczenia wolności poprzez zobowiązanie jej do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin.

2
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.

3
Zwalnia obwinioną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje.

Waldemar Cytrowski
II Ka 89/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Turku wyrokiem z 15 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II W 718 /14 uznał obwinionąM. S.winną tego, że 23 września 2014r. około godz. 17:00 w miejscowościT.przyul. (...)na tereniehotelu (...)będąc w stanie nietrzeźwości 1,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu poprzez agresywne zachowanie, zaczepianie personelu i klientów oraz używanie słów nieprzyzwoitych zakłóciła spokój i porządek w miejscu publicznym., tj. popełnienia wykroczenia z art. 51 §2 kw i za to na podstawie art. 51 §2 kw wymierzył jej karę 10 dni aresztu.
Apelację wniosła obwiniona, która zarzuciła, iż orzeczona wobec niej kara jest zbyt surowa. W przeszłości nadużywała alkoholu i środków odurzających i aktualnie chce zmienić swoje życie.
W oparciu o ten zarzut wniosła o orzeczenie kary ograniczenia wolności poprzez wykonywanie pracy społecznie użytecznej.
Apelacja jest zasadna.
Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów ,,współmierności’’ występuje często. Zmiana zatem w zakresie wymiaru kary jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy wyrok jest tak rażąco błędny, że nie może zostać utrzymany, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą.
Wobec tego, iż obwiniona odbywała już karę aresztu orzeczoną w innej sprawie i zrozumiała naganność swojego zachowania, w szczególności zadeklarowała podjęcie leczenia odwykowego, orzeczenie kolejnej kary aresztu byłoby rażąco niewspółmierne. Sąd odwoławczy zgodnie z treścią art. 33 § 2 k.w. uwzględnił sposób życia sprawcy po popełnieniu wykroczenia, a w szczególności zmianę postawy obwinionej.
Dlatego na podst. art. 51§2 kw w zw. z art. 20§1 kw i art. 21§1 kw skazał obwinioną na karę 1 miesiąca ograniczenia wolności poprzez zobowiązanie jej do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin.
Z uwagi na trudną sytuację materialną Sąd odwoławczy na podstawieart. 119 k.p.w.zwolnił obwinioną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Waldemar Cytrowski