Sąd Rejonowy w Krotoszynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 542/15
Data wyroku: 2015-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Wojtkowiak-Mielicka

Sygn. akt IIK542/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2015r.
Sąd Rejonowy w Krotoszynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Dorota Wojtkowiak- Mielicka
Protokolant:st. sekr. sąd. M . Ciszak
przy udziale Prokuratora: Maria Kołodziejczyk
po rozpoznaniu w dni 21 września i 23 listopada 2015r. sprawy :
M. Ż.
c.S.iM.zd.(...)
ur. (...)wO.W..
oskarżoną o to ,że :
w dniu 10 marca 2015r. wK., naul. (...), woj.(...), w ruchu lądowym na drodze publicznej kierując samochodem osobowym markiO. (...)nr rej. (...)28 nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób ,że wykonując manewr skrętu w lewo nie zachowa szczególnej ostrożności polegającej tu na upewnieniu się ponad wszelką wątpliwość, czy nie jest wyprzedzana przez inny pojazd Jadący z tego samego kierunku doprowadzając do zderzenia z samochodem osobowym, m-kioO. (...)nr rej (...)kierowanym przezJ. K.wykonującego manewr jej wyprzedzania , w wyniku czegoJ. K.doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej dni siedmiu.
t.j. o przestępstwo zart.177§1kk

1
Na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie przeciwkoM. Ż.o czyn zart. 177§ 1 kkwyżej opisany warunkowo umarza na okres 1 roku próby.

2
Na podstawieart. 67§ 3kkzobowiązujeM. Ż.do zapłacenia pokrzywdzonemuJ. K.nawiązki w kwocie 1000,00 zł.

3
Na podstawieart. 629 kpkiart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 2609,66 zł.

(-)D. W.-M.
(...)

UZASADNIENIE
W dniu 10 marca 2015r po godzinie 13.00 oskarżonaM. Ż.jechała samochodem osobowym markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...)ulicą (...)wK.. Szukała firmy pieczarkarskiej, ale pomyliła wjazd. Zawróciła więc na wjeździe na kolejną posesję. Następnie zamierzała wykonać manewr skrętu w lewo. Włączyła więc lewy kierunkowskaz i zjechała do osi jezdni. Nawierzchnia jezdni była sucha, a widoczność była dobra.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonejM. Ż.k.127, protokół oględzin miejsca wypadku k.13-14, szkic k.15, materiał zdjęciowy k.8)
W tym samym czasie od stronyK.tj. w tym samym kierunku co oskarżona, jechał samochodem markiO. (...)onr rej. (...)J. K.. Poruszał się szybko, ale z prędkością mniejszą niż 90km/godz.
(dowód: zeznania świadkówJ. K.k.128 i k.30-31 iK. S.k.127v-128, protokół oględzin miejsca wypadku k.13-14, szkic k.15, materiał zdjęciowy k.8, opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego k.47-55, k.75-76 i k.140)
Miejsce zdarzenia znajdowało się poza obszarem zabudowanym. Obowiązywało tam ograniczenie prędkości do 90km/godz. Nie obowiązywał w tym miejscu zakaz wyprzedzania. Oś jezdni wyznaczona była linią przerywaną.
(dowód: protokół oględzin miejsca wypadku k.13-14, szkic k.15, materiał zdjęciowy k.8, opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego k.47-55, k.75-76 i k.140)
W chwili wykonywania manewru skrętu w lewo oskarżona miała w swoim samochodzie włączony lewy kierunkowskaz. Poruszała się z prędkością 15-20km/godz.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonejM. Ż.k.127, opinia biegłego z zakresu elektrotechniki k.38-39, opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego i jego zeznania złożone na rozprawie k.47-55, k.75-76 i k.140)
Zanim oskarżona zaczęła sygnalizować wykonanie manewru skrętu w lewo jadący za oskarżonąJ. K.rozpoczął wykonanie manewru wyprzedzania, który zasygnalizował włączeniem lewego kierunkowskazu. Zjechał na lewy pas ruchu i w momencie, gdy znajdował się na środku długości wyprzedzanego samochodu oskarżona przystąpiła do wykonania manewru skrętu w lewo. Doszło do zderzenia się pojazdów. Do zderzenia doszło w pobliżu osi jezdni.
(dowód: protokół oględzin miejsca wypadku k.13-14, szkic k.15, materiał zdjęciowy k.8, opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego i jego zeznania złożone na rozprawie k.47-55, k.75-76 i k.140, zeznania świadkaJ. K.k.128 i k.30-31, częściowo wyjaśnienia oskarżonejM. Ż.k.127)
Po zdarzeniu samochód oskarżonej się zatrzymał. Samochód kierowany przezJ. K.został przemieszczony w lewo, pokonał rów melioracyjny, a następnie przemieszczał się po polu i uderzył w betonowe ogrodzenie posesji.
(dowód: protokół oględzin miejsca wypadku k.13-14, szkic k.15, materiał zdjęciowy k.8, opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego i jego zeznania złożone na rozprawie k.47-55, k.75-76 i k.140, zeznania świadkówJ. K.k.128 i k.30-31,N. Ł.k.128 i k.19-21 iK. S.k.127v-128, częściowo wyjaśnienia oskarżonejM. Ż.k.127)
W wyniku zdarzenia kierujący samochodem markiO. (...)J. K.doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu. Obrażenia te naruszyły sprawność jego uszkodzonych narządów ciała na okres powyżej 7 dni. Pokrzywdzony ma 68 lat i jest osobą schorowaną. Cierpi na niewydolność krążenia, przetrwałe migotanie przedsionków, chorobę niedokrwienną serca i cukrzycę typu II. Ma wszczepiony rozrusznik serca.J. K.cierpi też na całkowitą zaćmę prawego oka i początkową zaćmę oka lewego.
(dowód: opinia biegłego lekarza k.37, dokumentacja lekarska k.24-25, k.32-35, k.139, zeznania świadkaJ. K.k.128 i k.30-31)
Oskarżona oraz pokrzywdzony byli trzeźwi.
(dowód: protokoły użycia alkomatu k.22 i k.23)
Oskarżona nie była dotychczas karana.
(dowód: dane o karalności k.71)
Oskarżona nie przyznała się do winy. Wyjaśniła, że pomyliła wjazd do pieczarkarni i musiała zawrócić. Potem wykonywała manewr skrętu w lewo. Spojrzała w lusterko, ale widziała tylko jadący za nią na łuku ciemny samochód i przystąpiła do wykonania manewru. Sąd tym wyjaśnieniom nie dał wiary. Biorąc pod uwagę opinię biegłego oraz zeznania świadkaS.Sąd uznał, że oskarżona nie zachowała należytej ostrożności przy wykonywaniu manewru skrętu w lewo. Gdyby oskarżona należycie obserwowała przedpole jazdy to we wstecznym lusterku zobaczyłaby samochód kierowany przezJ. K.. Przed wykonaniem manewru skrętu w lewo oskarżona powinna upewnić się czy nie jest wyprzedzana przez inny pojazd, a tego oskarżona, zdaniem Sądu, nie zrobiła. W momencie zderzenia samochód kierowany przezJ. K.był na wysokości połowy jej samochodu. Był więc już połowie wykonywania manewru wyprzedzania. Biegły w swojej opinii podał (k.53v), że oskarżona wykonywała manewr skrętu w lewo przez 1sekundę.J. K.wykonywał swój manewr wyprzedzania dłużej. Oskarżona miała więc możliwość zaobserwowania, że jest wyprzedzana. Ponadto do zderzenia się pojazdów doszło w pobliżu osi jezdni. Świadczy to o tym, że oskarżona rozpoczynała dopiero wykonywanie tego manewru. Gdyby należycie obserwowała sytuację na drodze powinna powstrzymać się od tego manewru i poczekać aż zostanie wyprzedzona.
Sąd dał wiarę oskarżonej, że miała włączony lewy kierunkowskaz, ale wynika to tylko z jej wyjaśnień. ŚwiadekK.twierdzi, że tego kierunkowskazu nie było. Z opinii biegłego z zakresu elektrotechniki wynika, że w momencie zdarzenia żarnik żarówki nie był włączony. Świadczy to o tym, że albo kierunkowskaz nie był włączony albo żarówka była w fazie gaśnięcia cyklu pracy kierunkowskazu (k.39). Sąd, zgodnie zart.5§2kpk, przyjął jednak korzystniejszą dla oskarżonej wersję zdarzenia. Samo jednak włączenie kierunkowskazu nie jest wystarczające do bezpiecznego wykonania manewru. Oskarżona powinna upewnić się czy nie jest wyprzedzana przez inny pojazd, a tego oskarżona nie zrobiła.
Sąd częściowo dał wiarę zeznaniom świadkaK., że nie widział by oskarżona miała włączony kierunkowskaz. Oskarżona włączyła kierunkowskaz i przystąpiła do wykonywania manewru. Świadek mógł więc nie zdążyć zauważyć światła. Zauważyć też należy, żeJ. K.w wyniku zdarzenia doznał wstrząśnienia mózgu. Może więc przebiegu zdarzenia dokładnie nie pamiętać. Sąd nie dał wiary świadkowi, że jechał z prędkością 70km/godz. Z opinii biegłego wynika, że prędkość ta oscylowała w granicach 90km/godz, ale z taka prędkością miał prawo jechać. Ponadto po zdarzeniu samochód kierowany przez świadka przejechał przez rów melioracyjny i pole zatrzymując się na płocie. Świadczy to o dużej prędkości kolizyjnej.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaK. S., który jechał w pewnej odległości za samochodemJ. K.. Świadek widział, żeJ. K.lewym kierunkowskazem sygnalizował wykonywanie manewru skrętu w lewo. Zeznania tego świadka były jasne, logiczne i uzupełniały się z zeznaniami świadkaK..
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaN. Ł.. Świadek widziała moment zdarzenia, ale nie jest w stanie określić czy samochody miały włączone kierunkowskazy. Potwierdziła, że samochód kierowany przezJ. K.jechał szybko, ale miał prawo jechać z prędkością 90km/godz.
Sąd dał wiarę opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychM. P.oraz zeznaniom tego biegłego złożonym na rozprawie. Biegły opisał w opinii przebieg zdarzenia i uzasadnił końcowe wnioski swojej opinii. Przedstawił też symulację zdarzenia biorąc pod uwagę wersję podaną przez oskarżonego i pokrzywdzoną. Biegły przede wszystkim wykluczył wersję wydarzeń podaną przezM. Ż.. Gdyby oskarżona zachowała należytą ostrożność to powinna zauważyć, że jest wyprzedzana przez inny pojazd i powstrzymać się od wykonania manewru.
Sąd dał wiarę opinii biegłego lekarza oceniającego stopień obrażeń ciała u pokrzywdzonegoJ. K.. Opinia ta jest jasna, kategoryczna, a końcowe wnioski zostały należycie uzasadnione.
Sąd dał wiarę opinii biegłego z zakresu elektrotechniki. Opinia jest jasna i nie była kwestionowana w toku postępowania.
Za wiarygodne Sąd uznał dokumenty ujawnione w toku postępowania. Wystawione one zostały przez upoważnione do tego instytucje, a ich autentyczność i treść nie była podważana przez strony.
Sąd uznał, że oskarżonaM. Ż.naruszyła nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie zachowując należytej ostrożności przy wykonywaniu manewru skrętu w lewo polegającej na upewnieniu się czy nie jest wyprzedzana przez inny pojazd i doprowadzając do zderzenia z innym pojazdem. W wyniku zdarzeniaJ. K.doznał obrażeń ciała na okres powyżej 7 dni. Czyn oskarżonej wyczerpał, zdaniem Sądu, znamiona przestępstwa zart.177§1kk. Oskarżona nie była jednak karana. Obrażenia jakich doznał pokrzywdzony nie były dotkliwe i nie pozostawiły trwałego uszczerbku. Czyn był przypadkowy i nie wynikał w brawury, a tylko z chwilowej nieuwagi. Sąd uznał więc, że stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu nie jest znaczny i na podstawieart.66§1kkiart.67§1kkpostępowanie przeciwko oskarżonej warunkowo umorzył na okres 1 roku próby. Takie rozstrzygnięcie będzie dla oskarżonej, zdaniem Sądu, wystarczającą dolegliwością.
Na podstawieart.67§3kkSąd zobowiązał oskarżoną do zapłacenia pokrzywdzonemuJ. K.kwoty 1000zł tytułem nawiązki. Pokrzywdzony doznał wstrząśnienia mózgu i nie miał żadnych innym obrażeń. Kwota 1000zł zapłacona przez oskarżoną tytułem nawiązki będzie, zdaniem Sądu, wystarczająca. Sąd orzekając nawiązkę wziął pod uwagę, że oskarżona była ubezpieczona w zakresie OC. Pokrzywdzony od ubezpieczyciela otrzyma więc stosowne odszkodowanie.
Sąd zauważył ponadto, że rozważyć należy czy pokrzywdzony ze względu na stan zdrowia powinien mieć uprawnienia do kierowania pojazdami. Dlatego też Sąd na podstawieart.99 ust.1pkt.2b Ustawy o kierujących pojazdami(t. j. 2015.155) zwrócił się do Starostwa Powiatowego wK.o wydanie decyzji o skierowaniuJ. K.na badania lekarskie.
Na podstawieart.629kpkw związku zart.627kpkSąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2 609,66zł tytułem kosztów postępowania. Na koszty te złożyły się należności tytułem opinii biegłych z zakresu ruchu drogowego w kwocie 1494,28zł (k.56) i w kwocie 314,58zł (k.77a) elektrotechniki w kwocie 180zł (k.97), medycyny 160zł (k.92), zwrot kosztów dojazdu świadka na rozprawę w kwocie 250,80zł (k.125), koszt danych o karalności 30zł, ryczałt za doręczenia 40zł i opłata 100zł.
/D. W.-M./