Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 263/14
Data wyroku: 2015-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Choczaj
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 kc

Sygn. akt I C 263/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Tomasz Choczaj
Protokolant: sekr. Joanna Wołczyńska - Kalus
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 roku w Sieradzu
na rozprawie
sprawy z powództwaK. P.
przeciwkoC.(...) Towarzystwu (...)wP.
o zadośćuczynienie i odszkodowanie

1
zasądza od pozwanegoC.(...) Towarzystwa (...)wP.na rzecz powodaK. P.kwotę:

a
24 000,00 zł (dwadzieścia cztery tysiące złotych) tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 07 sierpnia 2011 roku do dnia zapłaty,

b
435,00 zł (czterysta trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów dojazdu z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lipca 2013 roku do dnia zapłaty,

c
3 376,00 zł (trzy tysiące trzysta siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów opieki osób trzecich z ustawowymi odsetkami od kwoty 616,00 zł (sześćset szesnaście złotych) od dnia 07 sierpnia 2011 roku do dnia zapłaty i od kwoty 2 760,00 zł (dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt złotych) od dnia 26 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty,

1
oddala powództwo w pozostałej części,

2
zasądza od powodaK. P.na rzecz pozwanegoC.(...) Towarzystwa (...)wP.kwotę 927,56 zł (dziewięćset dwadzieścia siedem złotych 56/100) tytułem zwrotu części kosztów procesu,

3
ściąga z roszczenia zasądzonego w pkt 1 a wyroku na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 2 354,43 zł (dwa tysiące trzysta pięćdziesiąt cztery złote 43/100) tytułem brakujących kosztów procesu,

4
nakazuje pobrać od pozwanegoC.(...) Towarzystwa (...)wP.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 1 009,00 zł (jeden tysiąc dziewięć złotych) tytułem brakujących kosztów procesu.

Sygn. akt I C 581/13

UZASADNIENIE
K. P.wniósł o zasądzenie odC.(...) Towarzystwa (...)wP.kwoty 40 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 28 lipca 2011 roku do dnia zapłaty, kwoty 616,00 zł tytułem odszkodowania w związku z kosztami opieki osób trzecich z ustawowymi odsetkami od dnia 28 lipca 2011 roku do dnia zapłaty i kwoty 1 153,70 zł tytułem odszkodowania w związku z kosztami dojazdów do placówek medycznych z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lipca 2013 roku do dnia zapłaty, a także o zasądzenie kosztów procesu.
Pozwany nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie orazo zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wskazując w odpowiedzi na pozew, że wypłacił kwotę 16 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, kwotę 100,00 zł tytułem odszkodowania za poniesione koszty dojazdu i kwotę 504,00 zł tytułem odszkodowania

za poniesione koszty opieki osób trzecich, które jego zdaniem są adekwatne

do poniesionej szkody.
W piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2014 roku, które zostało doręczone pozwanemu w dniu 19 sierpnia 2014 roku  na rozprawie , powód rozszerzył  powództwo , domagając się ostatecznie zasądzenia od pozwanego

na swoją rzecz kwoty 84 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od kwoty 40 000,00 zł od dnia 28 lipca 2011 roku do dnia zapłatyi od kwoty 44 000,00 zł od 7 dnia od doręczenia pozwanemu tego pisma do dnia zapłaty oraz kwoty 6 696,00 zł tytułem odszkodowania na pokrycie kosztów wynikłych z opieki osób trzecich z ustawowymi odsetkami od kwoty 616,00 zł

od dnia 28 lipca 2011 roku do dnia zapłaty i od kwoty 6 080,00 zł od 7 dnia

od doręczenia pozwanemu tego pisma do dnia zapłaty. Podtrzymał wcześniejsze żądanie dotyczące odszkodowania w związku z poniesionymi kosztami dojazdu.
Tak sprecyzowanego powództwa pozwany nie uznał  i wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów procesu.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

W dniu 11 maja 2011 roku w miejscowościW., powiatW.,A. W.nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiS. (...)onr rej. (...), wykonując manewr skrętu w lewo, wymusił pierwszeństwo przejazdu na jadącym z przeciwnego kierunku ruchu samochodzie markiF. (...)onr rej. (...),  w następstwie czegoK.P acholik, jadący samochodem markiS. (...), doznał obrażeń ciała,

(bezsporne)

.
Sprawcą wypadku z dnia 11 maja 2011 roku był ubezpieczonymw zakresie OC w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń wzajemnych,

(bezsporne)

.
Powód po wypadku został przewieziony do szpitala wW., gdzie przebywał do 10 czerwca 2011 roku. Rozpoznano u niego  wieloodłamowe złamanie panewki prawego stawu biodrowego z niewielkim przemieszczeniem, złamanie gałęzi dolnej kości łonowej prawej, złamanie kości krzyżowejpo stronie prawej. Założono mu wyciąg bezpośredni za  nadkłycie  kości udoweji wyciąg  nadkostkowy . Wypisano go ze szpitala z zaleceniem leżenia przez okres 4 tygodni i z zaleceniem kontroli w  poradni chirurgicznej również  za 4 tygodnie. W czasie pobytu w szpitalu codziennie odwiedzali go rodzice,

(dowód: karta informacyjna - k. 21; historia choroby - k. 23 - 35; zeznania powoda - k. 386 verte - 387 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 101 - 102 i nagranie

z dnia 11 grudnia 2015  roku - płyta - k. 391, minuta od 00:07:05 do 00:27:30 ; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103  iW. P.- k. 103; oświadczenie o dojazdach - k. 68 - 69)

.
W okresie od 12 lipca 2011 roku do 01 sierpnia 2011 roku powód przebywał w szpitalu wW.na oddziale rehabilitacji. Zastosowano u niego leczenie usprawniające i farmakologiczne, które częściowo poprawiło siłę mięśniową i zakres ruchu w stawach kończyny dolnej prawej. Wypisano  powoda  z zaleceniem dalszej rehabilitacji i z zaleceniem wizyt w poradni ortopedycznej . Do szpitala zawiózł go jego  ojciec, który również odebrał go ze szpitala.

W czasie pobytu na rehabilit acji rodzice powoda odwiedzili  go siedem razy,

(dowód: karta informacyjna - k. 39; zeznania powoda - k. 386 verte - 387 w zw. z informacyjnymi wyjaśnien iami - k. 101 - 102 i nagranie  z dnia 11 gr udnia 2015 roku - płyta - k. 391, minuta od 00:07:05 do 00:27:30 ; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103 iW. P.- k. 103; oświadczenie o dojazdach - k. 70)

.
Powód systematycznie uczęszczał do poradni ortopedycznej wW.. Na dwie pierwsze wizyty został zawieziony karetką, potem zawoził go ojciec,

(dowód: historia choroby - k. 36 - 38; oświadczenie o dojazdach - k. 70; zeznania powoda - k. 386 verte - 387 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 101 - 102 i nagranie z dnia 11 gr udnia 2015 roku - płyta - k. 391, minutaod 00:07:05 do 00:27:30 ; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103iW. P.- k. 103)

.
W dniu 11 sierpnia 2011 roku powód został zawieziony przez ojcana komisję lekarską orzecznika ZUS wZ., który stwierdził niezdolność do pracy powoda i podstawy do przyznania świadczenia rehabilitacyjnego na okres 6 miesięcy, licząc od daty wyczerpania zasiłku chorobowego,

(dowód: orzeczenie - k. 46; zeznania powoda - k. 386 verte - 387 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 101 - 102 i nagranie z dnia 11 gr udnia 2015 roku - płyta - k. 391 , minuta  od 00:07:05 do 00:27:30 ; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103 iW. P.- k. 103; oświadczenie o dojazdach - k. 70)

.
W dniu 16 sierpnia 2011 roku powód był badany wW.przez lekarza ortopedęT. W.na zlecenie pozwanego. Na badanie zawiózł go  również  ojciec,

(dowód: zeznania powoda - k.  386 verte - 387 w zw.

z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 101 - 102 i nagranie z dnia 11 gr udnia  2015 roku - płyta - k. 391, minuta od 00:07:05 do 00:27:30 ; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103 iW. P.- k. 103; oświadczenie o dojazdach - k. 70; formularz badania - akta szkodowe - koperta k. 116)

.
Przez 10 dni w okresie od 17 sierpnia 2011 roku do 31 sierpnia 2011 roku powód korzystał z rehabilitacji w Niepublicznym Zakładzie Opieki ZdrowotnejwS.. Był dowożony przez ojca,

(dowód: zaświadczenie - k. 47; zeznania powoda - k. 386 verte - 387 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 101 - 102 i nagranie z dnia 11 gr udnia 2015 roku - płyta - k. 391 , minuta

od 00:07:05 do 00:27:30 ; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103iW. P.- k. 103; oświadczenie o dojazdach - k. 71)

.
W okresie od 20 października 2011 roku do 12 listopada 2011 roku powód przebywał na rehabilitacji leczniczej w sanatorium wB..W następstwie zastosowanego leczenia uzyskano u niego chód nieco utykający, ale bez kuli łokciowej. Zalecono kontynuacj ę wyuczonych ćwiczeń i unikanie  przeciążeń prawej nogi,

(dowód: informacja o przebytej rehabilitacji - k. 42 - 45)

.
W 2012 roku powód korzyst ał z leczenia rehabilitacyjnego

w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej wO.,

(dowód: zaświadczenie - k. 53)

.
Leczenie w poradni ortopedycznej zostało zakończone w dniu 20 lutego 2012 roku,

(dowód: zaświadczenie lekarskie - k. 53)

.
W dniu 29 marca 2012 roku lekarz orzecznik ZUS stwierdził, że powód

nie jest niezdolny do pracy,

(dowód: orzeczenie - k. 52)

.
W dniu 30 marca 2012 roku lekarz z poradni medycyny pracy stwierdził, że powód jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku mechanika samochodowego i na wysokości,

(dowód: zaświadczenie lekarskie - k. 49)

.
Powód w dniu 07 marca 2011 roku uległ również wypadkowi, w wyniku którego doznał obrażeń ciała w postaci złamania trójkostkowego podudzia prawego ze zwichnięciem kości skokowej. Usunięto mu metalowe zespolenie kości w dniu 20 września 2011 roku. Został wypisany ze szpitala wW.w dniu 21 września 2011 roku z zaleceniem leczenia ambulatoryjnego,

(dowód: historia choroby

-

k. 36; karta informacyjna z akt szkodowych - koperta - k. 116)

.
K. P.przed wypadkiem pracował jako mechanik wW., zarabiał około 1 800,00 zł netto miesięcznie. Był kawalerem, nie miał nikogo

na utrzymaniu. Obecnie pracuje w tym samym zakładzie, na tym samym stanowisku, zarabia około 2 200,00 zł netto miesięcznie. Ma na utrzymaniu żonę i dziecko. Przed wypadkiem powód był strażakiem ochotnikiem, brał udziałw licznych zawodach strażackich, grał również w piłkę nożną w(...)O.. Obecnie nie bierze udziału w zawodach strażackich, nie gra w piłkę,  a  dłuższa jazda na rowerze sprawie mu ból. Nie może dźwigać ciężkich rzeczy, przytył. Lekko utyka. Po wypadku odczuwał lęk podczas jazdy samochodem, który  obecnie ustał. Po wyjściu ze szpitala przez miesiąc leżał w łóżku, brał zastrzyki przeciwzakrzepowe i leki przeciwbólowe.  Był podenerwowany. Nie mógł pomagać w domu, jego obowiązki musiał przejąć ojciec.  Po około  sześciu  tygodniach powód zaczął chodzić o dwóch kulach, w późniejszym czasie

o jednej  -  do momentu wyjazdu do sanatorium. Obecnie powód nie podl ega leczeniu, stara się o dalszą  rehabilitację, na ostatniej był w maju 2014 roku.  Przez okres  miesiąca od wypadku odczuwał znaczny ból, w późniejszym czasie ból był umiarkowany. Obecnie dolegliwości bólowe występują sporadycznie. Trudno przewidzieć jak długo powód będzie odczuwał skutki wypadku, mogą występować dolegliwości b ólowe oraz zmiany zwyrodnieniowe  utrudniające chodzenie.  Po wypadku r odzina pomagała mu we wszystkich czynnościach

w wymiarze 5 godzin dziennie przez okres 41 dni od opuszczenia szpitala.

W późniejszym czasie wymagał opieki rodziny w mniejszym zak resie, 3 godzin dziennie  przez 61 dni, gdyż po 4 miesiącach od wyjścia ze szpitala stał

się samodzielny,

(dowód: zeznania powoda - k. 386 verte - 387 w zw.

z informacyjnymi wyjaśnieniami - k. 101 - 102 i nagranie z dnia 11 grudnia 2015 roku - płyta - k. 390, minuta od 00:07:20 do 00:27:40; zeznania świadków:B. P.- k. 102 - 103 iW. P.- k. 103;  opinia biegłegoJ. F.- k. 128 - 129 i k. 165; opinia biegłegoJ. M.- k. 299 - 308 i k. 375 - 378)

.
Trwały uszczerbek na zdrowiu powoda w zakresie złamania panewki wynosi 15 %,

(dowód: opinia biegłegoA. C.- k. 264; opinia biegłegoJ. M.- k. 299 - 308 i k. 375 - 378)

.
Trwały uszczerbek na zdrowiu powoda w zakresie złamania kości łonowej i krzyżowej wynosi 5 %,

(dowód: opinia biegłegoJ. F.- k. 128 - 129i k. 148; opinia biegłegoJ. M.- k. 299 - 308 i k. 375 - 378)

.
W piśmie z dnia 28 czerwca 2011 roku pełnomocnik powoda zgłosił pozwanemu szkodę, wnosząc o przyznanie zadośćuczynienia w wysokości 80 000,00 zł, odszkodowania w związku z konieczności sprawowania opieki przez osoby trzecie w wysokości 5 600,00 zł i w związku z koniecznością zakupu leków w wysokości 498,00 zł. Pismo to wpłynęło do pozwanego w dniu 07 lipca 2011 roku,

(dowód:  pismo - k. 56 - 57 i  akt a szkodowe  - koperta - k. 116)

.
Pozwany w piśmie z dnia 24 sierpnia 2011 roku poinformował pełnomocnika powoda, że przyznał na jego rzecz kwotę 12 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia, kwotę 498,00 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia i kwotę 504,00 zł tytułem kosztów opieki osób trzecich,

(dowód:  pismo - k. 60 - 61 )

.
W piśmie z dnia 16 sierpnia 2011 roku pełnomocnik powoda zażądałod pozwanego wypłacenia kwoty 702,07 zł tytułem odszkodowania za poniesione koszty przejazdu rodziny do szpitala na odwiedziny. Natomiast w piśmie z dnia18 listopada 2011 roku wniósł o zwrot przez pozwanego kwoty 551,63 zł tytułem odszkodowania za poniesione koszty dojazdu powoda do placówek medycznych. W odpowiedzi na te żądania pozwany przyznał powodowi kwotę 100,00 zł,

o czym poinformował jego pełnomocnika pismem z dnia 28 grudnia 2011 roku,

(dowód:  pisma - k. 58 - 59, k. 62 i k. 63 )

.
Po ponownym rozpatrzeniu żądań zawartych w piśmie z dnia 18 grudnia 2011 roku, pozwany przyznał dodatkowo powodowi kwotę 4 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia,

(dowód:  pisma - k. 64 - 66 i k. 67 )

.
Średnia stawka miesięczna za godzinę sprawowania opieki podstawowej wynosi 10,00 zł,

(dowód: wydruki  -  k. 212  -  220)

.
Ustalony w niniejszej sprawie stan fak tyczny jest częściowo bezsporny - c hodzi o kwestię odpowiedzialności pozwanego i przebiegu zdarzenia ,w  wyniku którego powód doznał obrażeń.
W pozostałej części Sąd dokonał ustaleń na podstawie dokumentacji lekarskiej i innych dokumentów, których autentyczności i treści strony

nie negowały.
Sytuację rodzinną i finansową oraz zdrowotną powoda przed wypadkiem

i po wypadku Sąd ustalił również w oparciu o jego zeznania i zeznania jego rodziców, którym w całości dał wiarę.
Sąd pominął przy ustalaniu stanu faktycznego w zakresie pomocy osób trzecich opinię biegłegoA. C.z uwagi na to, że jest ona bardzo lakoniczna, a przez to trudna do zweryfikowania, co spowodowało konieczność dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego.
Sąd przy ustalaniu stanu faktycznego w zakresie pomocy osób trzecich oparł się na opinii biegłegoJ. F., który w sposób bardzo jasnyi klarowny oraz wszechstronny wyjaśnił, dlaczego powód wymagał opiekiprzez pierwsze 3 miesiące od wypadku w wymiarze 5 godzin dziennie i przez kolejne 3 miesiące w wymiarze 3 godzin dziennie. Jego twierdzenia w tym zakresie pokrywają się z zeznaniami powoda i przesłuchiwanych w sprawie świadków, których zeznaniom Sąd dał wiarę w całości. Wniosków opinii biegłegoJ. F.w tym zakresie nie może podważyć to, co w sprawie jest oczywiste, że w okresie przebywania w szpitalu po wypadku i w trakcie rehabilitacji powód posiadał specjalistyczną opiekę i nie musiał korzystaćz pomocy rodziny.
Sąd przy ustalaniu stanu faktycznego w zakresie konieczności korzystania przez powoda z pomocy osób trzecich nie oparł się na opinii biegłegoJ. M., gdyż w tym zakresie opinia nie  jest jasna i zrozumiała. Ponadto b iegły nie wyjaśnił w jakim wymiarze godzinowym  i przez jaki czas  powód był zmuszony korzystać z pomocy osób trzecich.
Skutki wypadku i procentowy uszczerbek na zdrowiu Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłegoJ. M., albowiem w tym zakresie jest jasna, wewnętrznie niesprzeczna oraz naukowo i logicznie uzasadniona.  Treść  tej opinii oparta został na badaniu powoda i na dokumentacji medycznej, przy czym opinię sporządzono z uwzględnieniem zasad fachowej wiedzy i doświadczenia.Nie dostrzeżono przy tym żadnych czynników osłabiających zaufanie do wiedzy biegłego i jego bezstronności, ani żadnych ważnych powodów, które zmuszałyby  do dopuszczenia dowodu z opinii innych specjalistów. Ponadto biegły, dysponując szerszym materiałem dowodowym od pozostałych biegłych,w sposób bardzo wnikliwy uzasadnił dlaczego przyjął 20 % uszczerbekna zdrowiu. Należy ostatecznie zauważyć, że taki sam uszczerbek, dotyczący złamania centralnego panewki, przyjął w swojej opinii biegłyA. C.

i w tym zakresie Sąd oparł również stan faktyczny na jego opinii. Ponadto taki sam uszczerbek na zdrowiu powoda, ale w zakresie pozostałych obrażeń, przyjął biegłyJ. F.i również w tym zakresie Sąd oparł sta n faktyczny  na jego opinii. Zatem twierdzenia biegłegoJ. M.znajdują odzwierciedlenie

w zakresie procentowego uszczerbku na zdrowiu  częściowo  w opiniach pozostałych dwóch biegłych.
Z powyższych względów oraz mając na uwadze to, że sprawa została gruntownie wyjaśniona Sąd oddalił wniosek pozwanego o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłegoJ. M..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

K. P.wystąpił  z żądaniem zapłaty na jego rzecz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i stosownego odszkodowania na pokrycie kosztów  przejazdów do placówek medycznych i kosztów opieki osób trzecich.
W niniejszej sprawie nie ma sporu co do tego,  iż sprawca wypadku,

w którym ucierpiał  powód  w dniu wypadku korzystał z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej u  pozwanego .  Należy zatem w tym miejscu  stwierdzić, że s amoistny posiadacz mechanicznego  środka komunikacji poruszanego  za pomocą sił przyrody ponosi odpowi edzialność za szkodęna osobie  lub mieniu na zasadzie ryzyka – gdy posiadacz samoistny oddał środek komunikacji w posiadanie zależne, odpowiedzialność ponosi posiadacz zależny (art. 436 § 1 k.c.).
Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowaniaza szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialnośćza szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony, przy czym uprawnionydo odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośredniood ubezpieczyciela (art. 822 § 1 i § 4 k.c.). Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu(art. 35 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych– Dz. U. z 2013 r., poz. 392, tekst jedn.).
Poza sporem  jest również i to,  że u powoda nastąpiło uszkodzenie ciała

i rozstrój zdrowia , który uprawnia go do żądania  od pozwanego zadoś ćuczynienia za doznaną krzywdę  - w myślart. 445 § 1 k.c.
Przepisart. 445 § 1 k.c.stanowi, że sąd może przyznać poszkodowanemu w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Chodzitu o krzywdę (szkodę niemajątkową) ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, to jest ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi (patrz wyrok SN z dnia 4 lipca 1969 roku, I PR 178/69, OSNCP 1970, Nr 4, poz. 71). Zadośćuczynieniema na celu złagodzenie tych cierpień. Obejmuje ono wszystkie cierpienia  -  te już doznane i te mogące powstać w przyszłości. Powinno ono być zatem przyznaną jednorazowo rekompensatą za całą krzywdę.
Przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia obowiązuje zasada miarkowania wyrażająca się w nakazie uwzględnienia wszystkich okolicznościi skutków doznanych krzywd z odniesieniem do warunków określających poziom życia ludzi w pełni sprawnych i aktywnych, panujących w środowisku w jakim żyje powód (patrz uzasadnienie wyroku SN z 4 lipca 2000 roku, I CKN 837/00 LEX nr 56891).
Ustalenie wysokości zadośćuczynienia przewidzianego wart. 445 § 1 k.c.wymaga uwzględnienia wieku poszkodowanego, stopnia cierpień fizycznychi psychicznych, ich intensywności i czasu trwania, nieodwracalności następstw uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia (kalectwa, oszpecenia), rodzaju wykonywanej pracy, szans na przyszłość, poczucia nieprzydatności społecznej, bezradności życiowej oraz innych podobnych czynników (patrz wyrok SN z dnia 09 listopada 2007r., V CSK 245/07, OSNC -ZD/2008/4/95).
Sąd Okręgowy w całości podziela powyższe stanowisko Sądu Najwyższego, który w ostatnich latach wielokrotnie podkreślał, że ze względuna kompensacyjny charakter zadośćuczynienia jego wysokość musi przedstawiać odczuwalną wartość ekonomiczną adekwatną do warunków gospodarki rynkowej. Zwracał uwagę, że nie można akceptować stosowania taryfikatora i ustalania wysokości zadośćuczynienia według procentów trwałego uszczerbku na zdrowiu, że zdrowie ludzkie jest dobrem o szczególnie wysokiej wartości, w związku z czym zadośćuczynienie z tytułu uszczerbku na zdrowiu powinno być odpowiednio duże, że nietrafne jest posługiwanie się przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia jedynie określonymi jednostkami przeliczeniowymi w postaci najniższego czy średniego wynagrodzenia pracowniczego.
O wysokości należnego zadośćuczynienia stanowi przede wszystkim rozmiar (zakres) doznanej przez pokrzywdzonego krzywdy, a niewymierny charakter tej krzywdy sprawia, że ocena w tej mierze winna być dokonanana podstawie całokształtu okoliczności sprawy.
Przesłanką żądania zadośćuczynienia za krzywdę jest również istnienie adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem dobra osobistego (zdrowia) a szkodą niemajątkową. Spełnienie tej przesłanki nie budzi wątpliwości, gdyż w wyniku w ypadku spowodowanego przez osobę , za która odpowiedzialność ponosi pozwany , powód doznał  2 0 %  uszczerbkuna zdrowiu.
Sąd ustalając zakres krzywd y  powoda uwzględnił rozmiar doznanych przez niego cierpień fizycznych i psychicznych. Przede wszystkim miał

na uwadze fakt, że przed wypadkiem (nie biorąc pod uwagę złamanej wcześniej nogi) powód był całkowicie zdrowy fizycznie. Był człowiekiem aktywnym, pracował fizycznie, uprawiał sport  - grał w  piłkę nożna w klubie piłkarskim, jeździł na row erze.  Był czynnym druhem ochotniczej straży pożarnej i brał udział w zawodach strażackich. Natomiast po wypadku przez okres jednego miesiąca  powód  odczuwał znaczny ból, musiał zażywać leki przeciwbólowe,

z biegiem czasu ból tracił na sile, ale dalej występuje, choć sporadycznie. Powód musiał korzystać przez kilka miesięcy z pomocy rodzinyw  podstawowych czynnościach fizjologicznych i dnia codziennego. Leżał

w domu unieruchomiony około miesiąca. Był podenerwowany. Potem musiał korzystać z kul przy chodzeni u  i przechodzić bolesną rehabilitację. Skutki doznanych obrażeń odczuwa do dnia dzisiejszego w codziennym życiu, w pracy. Utyka, nie może podnosić ciężkich rzeczy, nie gra już w piłkę, jazda na rowerze sprawia mu ból, musiał zrezygnować z uczestnictwa w zawodach strażackich. Należy też dodać, że przez pewien czas jego obowiązki w domu musiał przejąć ojciec. To wszystko upoważnia do stwierdzenia, że cierpienia powoda były znaczne. Przy tym istotne znaczenie ma także sytuacja osobista i życiowa powoda, który jako osoba młoda - w sile wieku, musiała borykać się z bardzo poważnymi problemami zdrowotnymi. Należna  zatem  powodowi kwota zadośćuczynienia winna wynieść 40 000,00 zł, za którą przemawia  m.in.  20 % uszczerbek na zdrowiu, stąd też - wobec spełnienia przez ubezpieczyciela świadczenia na etapie postępowania likwidacyjnego do kwoty 16 000,00 zł -

na rzecz powoda zasądzono kwotę 24 000,00 zł, o czym Sąd orzekł, jak w pkt 1a wyroku, na podstawieart. 445 § 1 k.c.w zw. zart. 444 k.c.
Sąd oddalił powództwo o zadośćuczynienie w pozostałej części, o czym orzekł, jak w pkt 2 wyroku, gdyż dochodzona kwota przewyższająca kwotę zasądzoną w wyroku jest wygórowana i nie znajduje oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zasądzenie kwoty przekraczającej 24 000,00 zł doprowadziłoby do nieuzasadnionego wzbogacenia powoda, a co na gruncie żądania zadośćuczynienia jest niedopuszczalne. Należy w tym miejscu zauważyć, że obecnie u powoda ból jest umiarkowany, nie pojawia się zbyt często,

nie wymaga leczenia farmakologicznego. Leczenie  ortopedyczne  powoda zostało zakończone pomyślnie, rehabilitacja pomogła mu szybko wrócić do zdrowia. Powód pracuje na tym samym stanowisku, założył rodzinę, ma dziecko.

Co prawda nie odzyskał pełnej sprawności, ale nie przeszkadza mu tobardzo  w normalnym funkcjonowaniu. Ponadto należy stwierdzić, że powód

po wypadku nie załamał się, nie musiał korzystać z pomocy psychologa

lub leczenia psychiatrycznego,  a występujące lęki ustały.  W chwili obecnej

nie stwierdzono u powod a uszkodzeń, które by wpływały  w przyszłości

na wystąpienie innych dolegliwości.
Kwotę zadośćuczynienia zasądzono na rzecz powoda z ustawowymi odsetkami od dnia 07 sierpnia 2011 roku, na podstawieart. 481 i art. 482 k.c.w zw. zart. 359 k.c.iart. 817 k.c., gdyż pismo powoda z dnia 28 czerwca 2011 roku, w którym zgłosił szkodę, dotarło do pozwanego w dniu 07 lipca 2011 roku, zatem pozwany miał 30 - dniowy termin do spełnienia swojego zobowiązania, który minął w dniu 06 lipca 2011 roku, zatem od dnia następnego pozostajeon  w zwłoce. W pozostałej części żądanie w zakresie odsetek od kwoty zadośćuczynienia Sąd oddalił, o czym orzekł, jak w punkcie 2 wyroku.
Zgodnie  z  treściąart. 444 § 1 k.c.w razie uszkodzenia ciała

lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe

z tego powodu koszty. Naprawienie szkody obejmuje więc w szczególności zwrot wszelkich wydatków poniesionych przez poszkodowanego zarówno w związku

z samym leczeniem i rehabilitacją (lekarstwa, konsultacje medyczne),

jak i koszty opieki niezbędnej w czasie procesu leczenia oraz inne dodatkowe koszty związane z doznanym uszczerbkiem (koszty przejazdów, wyżywienia). Koszty objęte kompensacją muszą być uzasadnione ze względu na rodzaj

i rozmiary poniesionego uszczerbku.
Powód żąda odszkodowania w związku z poniesionymi przez niego kosztami dojazdu do placówek medycznych (rehabilitacja wW.i wS., wizyta w poradni ortopedycznej w dniu 08 sierpnia 2011 roku),w których się leczył, do ZUS wZ.na komisję lekarskąi doW.na badanie lekarskie zalecone przez pozwanego w związkuze zgłoszona szkodą, które odbyło się w dniu 16 sierpnia 2011 roku. Ponadto żąda zwrotu kosztów poniesionych przez jego rodziców w związku

z odwiedzinami podczas jego pobytu w szpitalu zaraz po wypadku i w trakcie rehabilitacji. Do swojego żądania dołączył zestawienie ilości przejechanych kilometrów w poszczególnych dniach. Wynika z niego, że chodzi o 1500 kilometrów przejechanych samochodem, który na 100 kilometrów zużywa średnio 7 litrów paliwa. Powód żąda z tego tytułu 1 153,70 zł, mnoży 1500 km przez stawkę 0,8358 zł i odlicza od uzyskanej sumy kwotę 100,00 zł, którą wypłacił pozwany, co daję kwotę 1 153,70 zł.

    Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że powód sprostała obowiązkowi wynikającemu zart. 6 k.c.,

    z którego wynika, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która

    z fak tu tego wywodzi skutki prawne. Wykazał, że jego ojciec w związkuz leczeniem i odwiedzinami przejechał 1500 km samochodem, który na 100 kilometrów zużywa średnio 7 litrów paliwa. Wykazał, że koszty te były uzasadnione. Powód musiał dojechać na rehabilitację do szpitala wW., musiał zostać stamtąd zabrany do domu, musiał ponieść koszty 10 dojazdówna rehabilitację wS., musiał dojechać na komisję ZUS i badanie zalecone przez pozwanego, a także na kontrole w poradni ortopedycznej

    wW.w dniu 08 sierpnia 2011 roku. Do tych dojazdów by nie doszło, gdyby w przedmiotowym wypadku powód nie doznał obrażeń ciała. Oświadczenie powoda dołączone do akt znajduje potwierdzenie w zebranymw sprawie materiale dowodowym, w dokumentacji lekarskiej, w zeznaniach powoda i przesłuchiwanych świadków. Związek tych dojazdów ze szkodąnie budzi więc wątpliwości. Również oświadczenie powoda o ilości dojazdów rodziców na odwiedziny w szpitalu wW.znajduje potwierdzeniew zebranym w sprawie materiale dowodowym. Związek tych dojazdów ze szkodą również nie budzi wątpliwości, gdyż w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd o zasadności ponoszenia tych kosztów przez ubezpieczyciela (patrz wyrok SN z dnia 07 października 1971 roku, II CR 427/71,  OSPiKA  1972, z. 6, poz. 108). Rzeczą oczywistą jest, że bliscy powoda chcieli odwiedzaćgo w szpitalu, jest to naturalna reakcja, zgodna z zasadami współżycia społecznego i przyjęta w naszej kulturze, tym bardziej, że poszkodowanynie powinien być pozbawiony możliwości kontaktu z bliskimi, który sprzyja powrotowi do zdrowia. Również w literaturze ten pogląd jest aprobowany (patrzP. Sobolewski. Kodeks Cywilny. Komentarz pod red. Konrada  Osajdy , Wydawnictwo C.H. Beck 2014).

Ustalając wysokość kosztów powyższych dojazdów Sąd nie posłużyłsię stawką za 1 km wynoszącą 0,8358 zł, lecz przyjął koszty średniego życia paliwa na przejechanie 1500 km samochodem, który zużywa średnio 7 litrówna 100 km, przyjmując średnią cenę benzyny w tamtym okresie na kwotę 5,10 zł. Zatem koszt dojazdów wynosi 535,00 zł, a odliczając kwotę 100,00 zł wypłaconą przez pozwanego w toku postępowania szkodowego, do wypłaty pozostaje kwota 435,00 zł, którą Sąd zasądził w pkt 1 b wyroku, na podstawieart. 444 § 1 k.p.c.Przyjęcie takiego sposobu wyliczenia najbardziej odzwierciedla rzeczywisty koszt przejazdów, tym bardziej, że strony tego postępowania nie wiążę stawka  0,8358 zł za 1 km, nie wynika to z umowy lub przepisów prawa. Ponadto powód nie wykazywał, iż rzeczywiste koszty dojazdów były większe i obejmowałynie tylko koszty paliwa, ale i inne koszty eksploatacji samochodów rodziców. Zatem w pozostałej części Sąd powództwo o zwrot kosztów dojazdu oddalił,o czym orzeł, jak w pkt 2 wyroku.
Kwotę  powyższego odszkodowania  zasądzono na rzecz powoda

z ustawowymi odsetkami od dnia  10 lipca 2013  roku,  zgodnie z jego żądaniem, tj. od wytoczenia powództwa (powód złożył pozew w dniu 10 lipca 2013 roku),  na podstawieart. 481 i art. 482 k.c.w zw. zart. 359 k.c.iart. 817 k.c., gdyż  powód zwrócił się z żądaniem o zwrot kosztów dojazdu już w 2011 roku,a w piśmie z dnia 28 grudnia 2011 roku pozwany poinformował o przyznaniuz tego tytułu kwoty 100,00 zł i o odmowie przyznania wyższej kwoty. Należy zatem uznać, że po upływie 30 dni od dnia 28 grudnia 2011 roku pozwany pozostawał w zwłoce.
Sąd uwzględnił  również  w części żądanie powoda dotyczące kosztów opieki osób trzecich. W okresie  4 miesięcy od momentu wyjścia ze szpitala, czyli  od 10 czerwca 2011 roku do 10 października 20111 roku, powód, jak sam stwierdził,  wymagał opieki osób  trzecich. To twierdzenie ma oparcie w  opinii biegłegoJ. F.oraz w zeznaniach przesłuchiwanych w sprawie świadków. BiegłyJ. F.podał, że przez okres pierwszych 3 miesięcyod wypadku powód potrzebował pomocy osób trzecich w wymiarze 5 godzin dziennie, a przez okres kolejnych trzech miesięcy w wymiarze 3 godzin dziennie. Mając powyższe na uwadze oraz to, że w okresie przebywania w szpitaluwW.po wypadku i w czasie rehabilitacji,K. P.nie potrzebował dodatkowej opieki rodziców, gdyż miał zagwarantowaną opiekę szpitalną, należy stwierdzić, iż przez 41 dni pobytu w domu po wyjściuze szpitala po wypadku, wymagał opieki osób trzecich w wymiarze 5 godzin dziennie, a przez 61 kolejnych dni pobytu w domu w wymiarze 3 godzin dziennie. Należy też dodać, że w spornym okresie czasu koszt 1 godziny opieki podstawowej wynosił średnio 10,00 zł. Zatem koszty te wynoszą 3 880,00 zł(41 dni x 5 godzin x 10,00 zł = 2 050,00 zł plus 61 dni x 3 godzinyx 10,00 zł = 1 830,00 zł).  Należy w tym miejscu stwierdzić, że prawo poszkodowanego w wypadku do ekwiwalentu z tytułu zwiększonych potrzeb, polegających na konieczności korzystania z opieki osoby trzeciej, nie jest uzależnione od wykazania, iż poszkodowany efektywnie wydał odpowiednie kwoty na koszty opieki. Okoliczność zaś, że opiekę nad poszkodowanym sprawowali domownicy, nie pozbawia go prawa do żądania odszkodowania, nawet wtedy, gdy poszkodowany pozostawał na utrzymaniu rodziny.
Mając powyższe na uwadze  oraz to, że w toku postępowania szkodowego pozwany wypłacił powodowi kwotę 504,00 zł tytułem odszkodowania związanego z koniecznością korzystania z opieki osoby trzeciej,  należy stwierdzić, że zasadnym jest przyznanie  mu dodatkowo kwoty 3 376,00 zł (3 880,00 zł minus 504,00 zł),  o czym Sąd orzekł, jak w pkt 1  c  wyroku,

na  podstawieart. 444 § 1 k.p.c.
Odda lają powództwa o odszkodowanie w związku z kosztami opieki osób trzecich w  pozostałej częśc i, o czym orzeczono, jak w pkt 2  wyroku, Sąd wziął  pod uwagę to, co zostało już zostało podniesione powyżej, że powód nie musiał korzystać z opieki osób trzecich w trakcie pobytu w szpitalu wW.zarazpo wypadku i w trakcie rehabilitacji, a także i to , że powód nie wykazał ,iż w okresie po 10 października 2011 roku (sam przyznał, że korzystał z pomocy przez okres 4 miesięcy po wyjściu ze szpitala) musiał korzystać z pomocy osób trzecich.  Zatem nie sprostał obowiązkowi wynikającemu zart. 6 k.c., z którego wynika, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Kwotę odszkodowania  określonego w pkt 1 c  zasądzono na rzecz  powoda z ustawowymi odsetkami  liczonymi  od kwoty 616,00 zł od dnia 07 sierpnia 2011  roku  i z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 2 760,00 zł od dnia26 sierpnia 2014 roku, zgodnie z żądaniem powoda zawartym w piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 roku ,  na podstawieart. 481 i art. 482 k.c.w zw. zart. 359 k.c.

iart. 817 k.c., gdyż pismo powoda z dnia 28 czerwca 2011 roku, w którym zgłosił szkodę, dotarło do pozwanego w dniu 07 lipca 2011 roku, zatem pozwany miał 30 - dniowy termin do spełnienia swojego zobowiązania, który minął

w dniu 06 lipca 2011 roku, zatem od dnia następnego pozostaje w zwłoce .

W pozostałej części żądanie w zakresie odsetek od kwoty  odszkodowaniaw związku z kosztami opieki osób trzecich  Sąd oddalił, o czym orzekł,

jak w punkcie 2 wyroku.
O k osztach  procesu należnych pozwanemu od powoda  Sąd orzekł,

jak w pkt  3  wyroku, na podstawieart. 100 k.p.c.Powód wygrał sprawę w 30 %, a przegrał w 70 % (żądał kwoty 91 850,00 zł, Sąd zasądził kwotę 27 811,00 zł).
Powód poniósł koszty procesu w wysokości 7  681,13  zł ( 3 6 00,00 zł  -  koszty zastępstwa prawnego, 17,00 zł  -  koszty opłaty skarbowej , 2 089,00 zł - opłata stosunkowa, 800,00 zł - zaliczka na poczet opinii biegłych i 1 175,13 zł - koszty stawiennictwa pełnomocnika powoda na rozprawy). Pozwany poniósł  koszty procesu w wysokości  4 617,00  zł ( 3 600 ,00 zł  -  koszty zastępstwa prawnego  i 1 000,00 zł - zaliczka na poczet opinii biegłych).  Przyjmując,

że powód wygrał sprawę w  30  %, to należy stwierdzić, że wygrał koszty procesu w wysokości  2 304,34  zł ( 30  % z kwoty  7 681,13  zł), natomiast przyjmując,

że powód przegrał sprawę w  70  %, to należy stwierdzić, że przegrał koszty procesu w wysokości  3 231,90  zł ( 70  % z kwoty  4 617 ,00 zł). Zatem  powód winien  zwrócić  pozwanemu  kwotę  927,56  zł ( 3 231,90  zł minus  2 304,34  zł) tytułem kosztów  procesu.
O części brakujących kosztów procesu (kosztów opini i biegłychw wysokości 859,43  zł  oraz kosztów opłaty stosunkowej w wysokości 2 504,00 zł, łącznie 3 363,43 zł ) Sąd orzekł, jak w pkt 4 i 5 wyroku, na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. z 2010 roku, Dz. U. Nr 90, poz. 594 ze zm.) w zw. zart. 100 k.p.c., przyjmując te same proporcje

w zakresie wygrania przez strony niniejszej sprawy  (30 % do 70 %) . Zatem koszty, które powinien ponieść  pozwany  wynoszą  1 009,00  zł ( 30  % z  3 363,43 zł), pozostałe koszty w wysokości  2 354,43  zł ( 3 363,43  zł minus  1 009,00 zł) winien ponieść powód.