Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 89/15
Data wyroku: 2015-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Glijerska-Socha
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 14 §1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 64 § 2 kk

Sygn. akt III K 89/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2015 r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącyS.S.R. Anna Glijerska-Socha
ProtokolantMonika Suchecka
przy udziale Moniki Skalskiej - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu
po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r.
sprawy:
D. S.
urodz. (...)wW.
synaJ.,G.z domuS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 16 grudnia 2014 r. wW., woj.(...), po uprzednim użyciu przemocy, poprzez kilkakrotne uderzenie nieustalonym przedmiotem w głowę pracownika ochronysalonu (...)T. J.–M. S.oraz uderzaniu go rękoma po ciele, czym spowodował u pokrzywdzonego ranę tłuczoną powłok głowy naruszającą czynność narządów ciała na czas krótszy aniżeli dni siedem, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec stanowczej obrony pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 21.02.2002 r., sygn. akt III K 213/01 za czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.na karę 5 lat pozbawienia wolności i za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.przy przyjęciuart. 91 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności i karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 27 marca 2001 r. do dnia 24 marca 2003 r., od dnia 10 sierpnia 2003 r. do dnia 13 sierpnia 2005 r., od dnia 12 maja 2006 r. do dnia 27 lutego 2007r. i od dnia 22 października 2010 r. do dnia 5 stycznia 2011 r.,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.

I
oskarżonegoD. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest występku zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.i za czyn ten na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoD. S.kary pozbawienia wolności zalicza okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 17 grudnia 2014 r. do dnia 16 marca 2015 r.,

III
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwracaT. J.płytę CD-R marki Maxell z zapisem nagrania z dnia 16 grudnia 2014 r. przyulicy (...)wW.,

IV
zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza mu opłaty.

Sygnatura akt III K 89/15

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny :
PokrzywdzonyM. S.jest pracownikiem ochronyfirmy (...)z siedzibą wW.i aktualnie dozoruje lokal(...)przyul. (...)wW.będący własnościąT. J.. W dniu 15 grudnia 2014r. o godz. 18.00M. S.rozpoczął służbę w tym lokalu . Po godz. 2.00 w nocy do lokalu przyszedł znany pokrzywdzonemu z widzenia oskarżonyD. S., który przez około pół godziny grał na automatach . W tym czasie przy maszynach obecni byli inni klienci, którzy opuścili lokal około godz. 4.00. Oskarżony pozostał jedynym klientem lokalu i przekazałM. S.swój dowód osobisty prosząc o pożyczenie mu pod zastaw tego dowodu pieniędzy na dalszą grę. Pokrzywdzony odmówił pożyczki informując, że nie pożycza pieniędzy graczom . Oskarżony pozostawił na blacie swój dowód osobisty . O godz. 4.36 pokrzywdzony zaczął zamiatać lokal. W tym czasie oskarżony stał przy blacie, a kiedy pokrzywdzony odwrócił się kucając pod szafkę, wówczas oskarżony wyciągnąwszy z kieszeni kurtki nieustalony przedmiot o długości 30-40 cm uderzył nim pokrzywdzonego kilka razy w tył głowy . Podczas uderzeń oskarżony kilkakrotnie krzyczał do pokrzywdzonego
„ oddasz kurwo pieniądze”. Pokrzywdzony w obronie własnej zaczął szarpać się z oskarżonym, który nadał uderzał go w głowę nieustalonym przedmiotem oraz rękoma po ciele .M. S.wypchnął oskarżonego w kierunku drzwi wejściowych do lokalu i nacisnął przycisk alarmu a następnie zamknął drzwi od wewnątrz. Po zdarzeniu grupa interwencyjna powiadomiła Policję przekazując pozostawiony w lokalu dowód osobisty oskarżonego. Pokrzywdzony korzystał z pomocy lekarskiej w(...) Szpitalu im. A. (...)wW., gdzie został zawieziony karetkąPogotowia (...). W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej powłok głowy, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni. O zdarzeniu powiadomiono właściciela lokaluT. J..
Dowód:
zeznania świadkaM. S./k- 7-8, 53-54, 115-116, 155-156/
zeznania świadkaT. J./k- 19/
zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa/k- 2/
protokół oględzin/k- 9/
protokół odtworzenia nagrania /k- 60/
wydruk zdjęć z nagrania /k-61-63/
karta informacyjna SOR/k- 11/
opinia biegłej z zakresu medycyny sadowejH. S./k- 99/
wyjaśnienia oskarżonego /k- 68-69, 73-74, 154-155/
OskarżonyD. S.został zatrzymany w dniu 17.12.2014r.
Dowód:
protokół zatrzymania osoby/k- 16/
OskarżonyD. S.był dotychczas wielokrotnie karany sądownie , w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 21.02.2002 r., sygn. akt III K 213/01D. S.został skazany za czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.na karę 5 lat pozbawienia wolności i za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.przy przyjęciuart. 91 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności i karę łączną 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 27 marca 2001 r. do dnia 24 marca 2003 r., od dnia 10 sierpnia 2003 r. do dnia 13 sierpnia 2005 r., od dnia 12 maja 2006 r. do dnia 27 lutego 2007r. i od dnia 22 października 2010 r. do dnia 5 stycznia 2011 r.
Dowód:
dane o karalności oskarżonego /k- 80-81/
wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 21 lutego 2002r. wraz z danymi o odbyciu kary /k- 101-103/
wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 18 czerwca 2010r./k- 30-33/
wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 stycznia 2007/k- 91-92/
wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 8 lutego 2008r./k- 94-95/
OskarżonyD. S.w pierwszych wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 18 grudnia 2014r. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że z tego dnia nie pamięta żadnych zdarzeń, ponieważ był pod wpływem alkoholu. Podał, że zdarzało się ,że chodził do salonu gier przyul. (...). Po okazaniu mu dowodu osobistego ujawnionego w lokalu oskarżony rozpoznał ten dowód i wskazał, że nie wie skąd znalazł się on na miejscu zdarzenia podając , że może to zrobił. /k- 69/ . W trakcie posiedzenia sądu w przedmiocie rozpoznania wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania oskarżonyD. S.wskazał, że nie zaprzecza zdarzeniu choć go nie pamięta , nie potrafi odnieść się do zarzutu , wypił alkohol w postaci wódki i piwa. /k- 73-74/. Słuchany przed sądem oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień .Podał, że nic nie pamięta/k-155/. W trakcie przesłuchania pokrzywdzonego oskarżony przeprosił go za to co się stało /k-155/

Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje :
Sprawstwo i wina oskarżonegoD. S.co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie może budzić żadnych wątpliwości. Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie sąd poczynił w oparciu o zeznania świadkaM. S., zeznania świadkaT. J., zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, protokół oględzin, protokół odtworzenia nagrania, wydruk zdjęć z nagrania, kartę informacyjną SOR, opinię biegłej z zakresu medycyny sądowejH. S.oraz częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. S.. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaM. S., który na każdym etapie postępowania opisywał zdarzenie w lokalu przyul. (...)wW.każdorazowo przedstawiając w ten sam sposób jego przebieg . Zeznania świadka są konkretne, rzeczowe, spójne i konsekwentne . ŚwiadekM. S.znał wcześniej oskarżonego z widzenia, ponieważ bywał w tym lokalu. Pokrzywdzony wskazał na sposób zachowania oskarżonego, cytował słowa jakie wypowiadał do niego oskarżony , mówiąc czego się domagał oraz przedstawił własną reakcję na powyższe. Zeznania świadkaM. S.potwierdzają zeznania świadkaT. J., któremu pokrzywdzony zdał relację ze zdarzenia i który odtworzył jego przebieg z monitoringu usytuowanego w klubie a nadto korespondują z pozostałymi dowodami w tym protokołem odtworzenia nagrania, wydrukiem zdjęć z nagrania, kartą informacyjną SOR i opinią biegłej z zakresu medycyny sądowejH. S.. Jak wynika z opinii biegłej sądowejH. S.obrażenia jakich doznał pokrzywdzony powstały od działania narzędzia tępego lub tępokrawędzistego i mogły powstać w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego. Opinia biegłej została sporządzona w sposób rzetelny, w oparciu o akta sprawy, w tym dokumentację medyczną, jest pełna i jasna a wnioski z niej wypływające zostały przekonująco i logicznie uzasadnione. OskarżonyD. S.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i tą część jego wyjaśnień sąd uznał za wiarygodną . Natomiast postawa procesowa oskarżonego i zasłanianie się niepamięcią spowodowaną upojeniem alkoholowym zdaniem sądu stanowią przyjęta przez oskarżonego linię obrony.
Przeprowadzone w niniejszym postępowaniu dowody dały podstawę do uznania oskarżonegoD. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 13§1 kkw zw. zart. 280§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk. Zachowanie oskarżonego polegające na używaniu względem pokrzywdzonegoM. S.przemocy w postaci uderzania nieustalonym przedmiotem po głowie było działaniem w celu dokonania zaboru temuż pieniędzy w nieustalonej kwocie. Oskarżony zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, który stanowczo bronił się przed napastnikiem wypychając go z lokalu. Powyższe zachowanie wyczerpało znamiona przestępstwa zart. 13§1 kkw zw. zart. 280§1 kk. Oskarżony nadto poprzez uderzanieM. S.nieustalonym przedmiotem w głowę spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany tłuczonej powłok głowy, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej 7 dni a zatem działanie oskarżonego wyczerpało także znamiona przestępstwa zart. 157§2 kkOskarżony działał z zamiarem bezpośrednim a przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że zachowanie oskarżonego jednoznacznie wskazuje, bez żadnych w tym zakresie wątpliwości, na cel, do jakiego zmierzał. Oskarżonemu w czasie popełniania czynu zabronionego należy przypisać winę ; okoliczności wyłączające zawinienie po stronie oskarżonego nie zachodzą.
Sąd uznał, że oskarżony nadto dopuścił się zarzucanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych wart. 64§2 kk.
Wymierzając oskarżonemuD. S.karę sąd wziął pod uwagę szereg okoliczności wpływających na jej wymiar. Jako okoliczność obciążającą sąd uznał znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, który cechował się dużym poziomem brutalności i bezwzględności. Oskarżony uderzał pokrzywdzonego nieustalonym przedmiotem w głowę powodując u niego obrażenia ciała . Nadto jako obciążające sąd uznał dotychczasowy sposób życia oskarżonego, w tym wielokrotną karalność oraz dopuszczenie się go w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa. Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał przyznanie się oskarżonego do popełnienia czynu . Przeproszenie pokrzywdzonego na rozprawie głównej zdaniem sądu nie miało nic wspólnego z krytycznym stosunkiem oskarżonego do czynu, ale determinowane było chęcią uzyskania najkorzystniejszego dla siebie rozstrzygnięcia. Stąd też owo przyznanie nie może być potraktowane jako szczera skrucha. Wymierzając oskarżonemu karę sąd baczył by była ona adekwatna do osobowości, właściwości i warunków osobistych oskarżonego, stopnia jego zawinienia oraz stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Ponadto sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze, które orzeczona kara pozbawienia wolności ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa - mając na względzie przede wszystkim środowisko. Oskarżony jest przestępcą zdemoralizowanym, wielokrotnie karanym, który nie wyciągnął żadnych wniosków z dotychczasowych skazań oraz faktu wielokrotnego odbywania kar pozbawienia wolności, dla którego popełnianie przestępstw stało się sposobem na życie. Dotychczasowe skazania oskarżonego a także odbywanie przez niego kary pozbawienia wolności nie spełniły oczekiwanych rezultatów, czego dowodem jest przedmiotowe postępowanie i co wskazuje na priorytety życiowe oskarżonego. W ocenie sądu wymiar kary orzeczony został w taki sposób by cele kary zostały zrealizowane w optymalnym stopniu. Mając na względzie przewagę okoliczności obciążających po stronie oskarżonego orzeczona kara w wymiarze 6 lat pozbawienia wolności nie może być uznana za rażąco surową.
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności sąd zaliczył tymczasowe aresztowanie oskarżonego.
Na podstawieart. 230§2 kpkzwrócono płytę CD jako zbędną dla dalszego postępowania osobie uprawnionej-T. J.. Sąd zwolnił oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu państwa i nie wymierzył mu opłaty. Powyższe rozstrzygniecie oparto o przepisart. 624§1 kpkuznając, iż uzasadnia to sytuacja materialna oskarżonego , który od 17 grudnia 2014r. jest tymczasowo aresztowany a przed osadzeniem a areszcie utrzymywał się z prac dorywczych .