Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 591/15
Data wyroku: 2015-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 591/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Adam Pietrzak

Protokolant:

Marta Synowiec

przy udzialeR. R.funkcjonariusza Służby Celnej wW.
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r.
sprawyM. K.
synaJ.iA.z domuI.(...)r. wŚ.zart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich
z dnia 20 maja 2015 r. sygnatura akt II K 11/15

I
zmienia zaskarżony wyrok i uniewinnia oskarżonegoM. K.od zarzucanego mu czynu;

II
uchyla orzeczenie zawarte w punkcie II części dyspozytywnej tegoż wyroku oparte na przepisieart. 49 § 1 i 2 kksi zwraca oskarżonemu dowody rzeczowe w postaci elektronicznego automatu do gry o nazwie(...)opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 29 pod poz. 1.4) wraz z depozytem gotówkowym w kwocie 960, 00 (dziewięćset sześćdziesiąt) złotych opisanym na karcie 64 akt;

III
stwierdza, że koszty procesu zaistniałe w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 591/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 roku (sygn. akt II K 11/150 Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich po rozpoznaniu sprawyM. K.oskarżonego o to, że zarządzając spółką z .o.o.(...)zW., urządzał gry losowe na urządzeniuo nazwie L.(bez numeru) 19 marca 2014 roku wZ.(powiat(...)) w lokaluo nazwie L. (...)przyul. (...), wbrew przepisomustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz. U,. Nr 201,poz. 1540z późn. zm.), w szczególności naruszając art. 6 ust 1 oraz art. 14 ust 1 wyżej cytowanej ustawy,
to jest o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kks
oskarżonegoM. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przyjmując, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi, to jest wykroczenia skarbowego zart. 107 § 4 kksw zw. zart. 9 § 3 kks, za które na podstawieart. 107 § 4 kkswymierzył karę grzywny w kwocie 1 000, 00 (jeden tysiąc) złotych; na podstawieart. 49 § 1 i 2 kksorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci elektronicznego automatu do gryo nazwie L.opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 29 pod poz. 1.4) wraz z depozytem gotówkowym w kwocie 960,00 złotych opisanym na k. 64 akt.
Powyższy wyrok zaskrzył obrońca oskarżonego w całości zarzucając:
a) na podstawieart. 427 § 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 2 kpk:
- rażącą obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia -art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpki w konsekwencji naruszenieart. 5 § 2 kpk- polegającą na wyjątkowo nieobiektywnym, sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uznaniu, że w sytuacji naruszenia unijnej procedury notyfikacji przepisów technicznych, możliwe jest ich stosowanie przez organy władzy publicznej, podczas gdy wypracowana orzecznictwem Trybunały Sprawiedliwości Unii Europejskiej sankcja za niedochowanie procedury notyfikacji nakazuje ich niestosowanie, a nadto Sąd dokonał błędnej oceny, że istnieje różna praktyka stosowania nienotyfikowanych przepisów wynikająca z orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej podczas gdy stanowisko TSUE (ETS) w zakresie sankcji za naruszenie procedury notyfikacyjnej jest jasne i niezmienne - przepisy nienotyfikowane nie mogą być stosowane.
c) na podstawieart. 427 § 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 1 kpk:
- rażące naruszenie przepisów prawa karnego materialnego -art. 107 § 4 kksw zw. zart. 9§ 3 kks, polegające na jego błędnym zastosowaniu polegające na uznaniu, że istnieje możliwość jego zastosowania w związku z naruszeniemart. 6 ust. 1 oraz 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, podczas gdy w procesie uchwalania wskazanejustawy o grach hazardowychnaruszony został unijny tryb notyfikacyjny w/w przepisów jako elementu trybu ustawodawczego przy uchwalaniuustawy o grach hazardowychpolegający na nienotyfikowaniu przepisów technicznych wprowadzonych tą ustawą - w sytuacji w której notyfikowanie przepisów technicznych jest obligatoryjne, co w konsekwencji powoduje całkowitą niemożność ich stosowania przez organy władzy publicznej.
- rażące naruszenie przepisów prawa karnego materialnego -art 10 § 4 kkspolegające na jego niezastosowaniu przy uznaniu, że oskarżony miał świadomość, że istnieje różna praktyka stosowania przepisówustawy o grach hazardowychpodczas gdy z materiału dowodowego wynika wprost, że oskarżony po zapoznaniu się z przepisami prawa krajowego, unijnego oraz orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej był i jest przekonany o braku możliwości stosowania nienotyfikowanych przepisów a w myśl jednej z naczelnych zasad prawa karnego -nullum crimen nulla poena sine legę -jego działalność była w pełni legalna.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

:
Apelacja jest zasadna.
Jakkolwiek poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne nie budzą zastrzeżeń , to jednak istotne wątpliwości nasuwa cena prawna zachowania oskarżonego.
Jakkolwiek sąd I instancji dostrzega możliwości powołania się oskarżonego na błąd co do karalności czynu (art. 10 § 4 kks), to jednak wniosek, że „…nie może (…) skutecznie powoływać się na brak winy wynikający z odmiennej interpretacji przepisów ponieważ przed dniem popełnienia czynu miał świadomość tego, że istnieje różna praktyka stosowania przepisówustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych…” (str.7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, k. 229 akt sądowych). Omówione w tymże uzasadnieniu rozbieżności w orzecznictwie sądów na okoliczność, czy przepisart. 14 ust 1 ustawy o grach hazardowychjest przepisem technicznym, czy też nie ukazują skalę trudności interpretacyjnych wspomnianego przepisu. Trudno w tej sytuacji wymagać by przeciętny obywatel, w tym wypadku oskarżony nie mógł przyjąć za trafną interpretacji dlań korzystnej bez możliwości powołania się na działanie w błędzie, o którym mowa wart. 10 § 4 kks.
Niezależnie od powyższego dziwi wywód sądu rejonowego, który odwołując się do treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2014 roku (sygn. akt II KK 55/14) stwierdził, że przychylenia się do stanowiska sądu zawartego w tymże postanowieniu „… w istocie musiałoby prowadzić do uniewinnienia oskarżonego…” jednakże nader lakonicznie wskazał, że nie podziela takiego stanowiska.
Trafnie podnosi tą okoliczność skarżący zasadnie odwołując się do określonych fragmentów uzasadnienia wspomnianego postanowienia Sądu Najwyższego z odniesieniem do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywodząc, że Sąd I instancji w konsekwencji nie rozstrzyga na korzyść oskarżonego.
Sad odwoławczy przychyla się w pełni do stanowiska zawartego w omawianym postanowieniu, w świetle którego blankietowy charakter przepisuart. 107 § 1 kksnie budzi wątpliwości, podobnie jak techniczny charakter przepisuart. 14 ustawy o grach hazardowych, który nie został notyfikowany Komisji Europejskiej, a który stanowi doprecyzowanie wspomnianego przepisuart. 107 § 1 kks, a co winno prowadzić do wniosku, że czyn oskarżonego nie mógł wyczerpać znamion przestępstwa z powołanego przepisu.
Mając na względzie powyższe, przychylając się do wniosków i wywodów zawartych w apelacji sąd okręgowy uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, czego konsekwencję stanowi uchylenie zawartego w punkcie II wyroku orzeczenia o przepadku dowodów rzeczowych.
Orzeczenie o kosztach oparte jest na przepisieart. 632 pkt 2) kpk.