Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1005/14
Data wyroku: 2015-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Szczepaniak-Cicha, Janina Kacprzak, Beata Michalska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 i 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 1005/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 kwietnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: SSA Janina Kacprzak
Sędziowie: SSA Beata Michalska (spr.)
SSA Anna Szczepaniak-Cicha
Protokolant: stażysta Weronika Skalska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. wŁ.
sprawyP. R.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi wŁ.
o emeryturę
na skutek apelacjiP. R.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt VIII U 3469/13

oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 1005/14

UZASADNIENIE
UbezpieczonyP. R.w dniu 16 lipca 2013r. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.z 21 czerwca 2013 r. odmawiającej przyznania mu prawa do emerytury na podstawieart. 184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jedn.: Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ze zm. ). Ubezpieczony wniósł o uwzględnienie do stażu pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Produkcji (...)wŁ.od 1.07.1971r. do 25.10.1973r. i od 15.11.1975r. do 30.06.1989r. oraz w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)od 1.07.1989r. do 31.10.1993r. i przyznanie mu prawa do emerytury (oświadczenie złożone na rozprawie w dniu 18 marca 2014r.).
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, ponieważ ubezpieczony nie udowodnił wymaganego przez ustawodawcę co najmniej 15-letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach liczonego na dzień 1 stycznia 1999r.
Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z 27 maja 2014r. , sygn. akt VIII U 3469/13, oddalił odwołanie.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach faktycznych i prawnych:
P. R.,ur. (...), w dniu 3 czerwca 2013 r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury. Ubezpieczony udowodnił łącznie 29 lat, 11 miesięcy i 18 dni okresów składkowych i nieskładkowych, nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego. ZUS nie uwzględnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych .
Wg ustaleń Sądu Okręgowego, w okresie od 14 września 1968 r. do 31 października 1993r. ubezpieczony był zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy najpierw w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), później(...)Kombinacie Budowlanym (...), którego następcą prawnym zostałoPrzedsiębiorstwo Produkcji (...). Od 01.07.1989r. pracował w(...) Spółce z o.o.W okresie od 25.10.1973r. do 15.10.1975r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową. Podjął pracę po wojsku w dniu 15.11.1975 r.
We wskazanym ww. okresie wnioskodawca otrzymał angaże na następujące stanowiska: 14.09.1968 r. - ucznia w zawodzie elektromontera; od 1.07.1971r. - elektromontera stażysty; od 1.12.1972 r. do 24.10.1973r. – elektromontera, od 15.11.1975 r. – elektromontera, od 1.05.5.1982 r. - elektryka - operatora wind, od 1.08.1986r. - elektromontera.
WPrzedsiębiorstwie Produkcji (...)od 1 września 1971r. wnioskodawca pracował jako elektromonter. Jak ustalił Sąd Okręgowy, zajmował się wykonywaniem instalacji elektrycznych w budowanych blokach mieszkalnych i czasami pawilonach handlowych. Wnioskodawca wykonywał swoje czynności wewnątrz budynków. Do jego obowiązków należało montowanie zasilenia kablowego w budynku w celu zaopatrzenia ich w energię elektryczną. Wykuwał bruzdy młotkiem w ścianach i układał przewody, a potem je gipsował. Wnioskodawca robił też tablice elektryczne wewnątrz budynku. Na budowie był zatrudniony jako elektryk - konserwator inny pracownik. W 1981r. po katastrofie budowlanej wnioskodawca został oddelegowany doO., gdzie przez okres około dwóch tygodni wykonywał prace elektromonterskie i elektryczne w budynku. Następnie przez okres czterech miesięcy pracował na budowie jako elektryk – konserwator, wówczas przeszedł szkolenie w zakresie obsługi wind. Wnioskodawca wykonywał instalacje elektryczne wewnątrz budynku, wykonywał także takie obowiązki jak naprawa betoniarek i elektronarzędzi. Montował szafy elektryczne, przyłącza, pracował sporadycznie na zewnątrz budynku. Wnioskodawca jako konserwator - elektryk pracował przez około pół roku. W spornym okresie wnioskodawca nigdy nie pracował przy remoncie i budowie chłodni kominowych i kominów przemysłowych. Jak ustalił Sąd pierwszej instancji, praca wnioskodawcy po przeszkoleniu na operatora wind nie różniła się niczym od pracy elektromontera przed przeszkoleniem. Współce (...)wnioskodawca pracował na zewnątrz jak i wewnątrz budynku. Wnioskodawca nie otrzymywał dodatku za pracę w szczególnych warunkach.
W okresie od 1.11.1993 r. do 2.07.1996 r. ubezpieczony był zatrudniony na umowę o pracę wZakładzie (...)w pełnym wymiarze czasu pracy jako elektromonter. W okresie od 3.07.1996 r. do 31.07.1998 r. pracował na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy wFirmie Handlowej (...)wŁ.jako elektromonter. Od dnia 1.08.1998 r. ubezpieczony jest zatrudniony na umowę o pracę wfirmie (...) Spółka z o.o.wŁ.jako elektromonter w pełnym wymiarze czasu pracy.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania, uznając że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania mu emerytury na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013r., poz. 1440 z późn. zm.), gdyż nie wykazał wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przeprowadzone postępowanie sądowe nie potwierdziło, aby w okresie zatrudnienia wPrzedsiębiorstwo Produkcji (...)i Ł.P.B.U.(...) spółce z o.o.jako elektromonter od 1.07.1971r. do 31.10.1993r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach. Sąd wskazał, że energetyka zajmuje się przetwarzaniem energii pierwotnej, zawartej w różnych nośnikach energii, na formy energii bezpośrednio przydatne użytkownikowi, jak energia elektryczna lub cieplna. Przemysł energetyczny składa się z dwóch części:
- elektrowni, ciepłowni i elektrociepłowni czyli fabryk, w których energię pierwotną przetwarza się na jej użyteczną postać;
- energetycznych sieci przesyłowych, czyli systemu urządzeń umożliwiającego przesyłanie energii do odbiorcy.
Stanowisko pracy wnioskodawcy było wprawdzie związane z przemysłem energetycznym, ale w toku postępowania sądowego ustalono, iż zakład pracy podlegał pod przemysł budowlany. W świadectwie pracy w szczególnych warunkach sam pracodawca potwierdził, że resort, pod który podlega zakład pracy, to budownictwo. Powyższe oznacza, że prace świadczone w tym zakładzie w zakresie energetyki były wykonywane na znacznie mniejszą skalę, niż w zakładzie pracy podporządkowanym pod resort energetyki, którego przedmiotem podstawowej działalności jest wytwarzanie i przesyłanie energii. Fakt, że w zakładach pracy przyporządkowanych do innego resortu brak jest konieczności, by pracownik zatrudniony w charakterze elektromontera wykonywał swoją prace stale i pełnym wymiarze czasu pracy potwierdzają dodatkowo dokumenty w postaci angaży, z których wynika, że w niektórych okresach pracy w(...)Kombinacie Budowlanym wnioskodawca był zatrudniony jako elektryk. W Zarządzeniu Nr 9 Ministra Budownictwa(...)z dnia 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez(...), na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury i renty (Dz.Urz.(...)Nr 3 poz. 6) w wykazie A, dziale odpowiadającym resortowi pracodawcy - tj. V (budownictwo) pod poz. 2 punkt 6 uwidocznione jest stanowisko elektromontera instalacji linii i urządzeń elektroenergetycznych, ale dotyczy ono prac wykonywanych przy budowie chłodni kominowych i kominów przemysłowych. Tymczasem z zeznań świadków i samego wnioskodawcy wynika, żeP. R.nigdy nie wykonywał prac na wysokości przy remoncie kominów przemysłowych oraz chłodni kominowych. W niniejszym postępowaniu ustalono, że wnioskodawca zajmował się wykonywaniem instalacji elektrycznych w budynkach. Brak zatem podstaw prawnych do tego, by czynności wnioskodawcy jako elektromontera wykonywane w(...)Kombinacie Budowlanym,(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), podlegających pod resort budownictwa, zakwalifikować do prac w warunkach szczególnych. W konsekwencji ubezpieczony nie spełnił jednego z wymaganych przez ustawodawcę warunków do uzyskania prawa do emerytury określonych na mocy art. 184 ustawy, to jest nie posiada wymaganego stażu pracy w szczególnych warunkach w ilości 15 lat, co skutkowało oddaleniem odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
W apelacji ubezpieczony zaskrzył ten wyrok w całości, zarzucając:
1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, tj.:
-art. 233 § 1 k.p.c.wskutek braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i powzięcia błędnych ustaleń faktycznych, wskutek błędnej oceny z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dowodów w postaci zeznań skarżącegoP. R.oraz świadkówM. M.,A. S.,E. P.,H. J.,S. Ś., co skutkowało odmową przyjęcia, że skarżący w okresie zatrudnienia od dnia 1 lipca 1971r. do dnia 31 października 1993r. w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...),(...)Kombinacie Budowlanym (...),Przedsiębiorstwie Produkcji (...)oraz(...) sp. z o. o.z siedzibą wŁ.wykonywał prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, podczas gdy skarżący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy świadczył prace na stanowisku elektromontera, która była wykonywana zgodnie zrozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzena stanowisku wymienionym w załączniku nr 3 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 roku w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez(...), na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach,
-art. 233 § 1 k.p.c.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż dokument w postaci świadectwa pracy w szczególnych warunkach z 3 lipca 2002r. wystawiony przezPrzedsiębiorstwo Produkcji (...)w likwidacji jest wewnętrznie sprzeczny i nic potwierdza, iż w okresie od 1 lipca 1971r. do 23 października 1973r. oraz od 15 listopada 1975r. do 30 czerwca 1989r. skarżący stale i pełnym wymiarze czasu pracy świadczył prace polegające przy przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych, podczas gdy z zeznań skarżącego i świadków jednoznacznie wynika, iż praca na stanowisku elektromontera była wykonywana w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zgodnie z w/w rozporządzeniem,
-art. 224 § 1 k.p.c.poprzez pominięcie przedstawionych przez skarżącego dowodów w postaci świadectwa pracy w szczególnych warunkach z 31 lipca 1998r. wydanego przezFirmę Handlową (...)z siedzibą wŁ., podczas gdy skarżący w okresie od dnia 3 lipca 1996r. do dnia 31 lipca 1998r. na stanowisku elektromontera wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zgodnie z w/w rozporządzeniem;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. poprzez niezastosowanie i błędne przyjęcie, iż skarżący w okresie od dnia 1 lipca 1971r. do 23 października 1973r. oraz od 15 listopada 1975r. do 30 czerwca 1989r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach, podczas gdy praca skarżącego na stanowisku elektromontera zaliczana jest jako praca wykonywana w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
W uzasadnieniu zarzutów apelacji podniesiono, że świadkowieA. S.iE. P.potwierdzili, iż przez cały okres swojego zatrudniania pracowali ze skarżącym w jednej brygadzie elektromonterów i skarżący nigdy nie wykonywał pracy elektryka. Wykonywanie pracy przez skarżącego na stanowisku elektromontera także potwierdził świadekH. J., który był brygadzistą elektromonterów, w tym skarżącego. Zeznania skarżącego korespondowały z zeznaniami świadków, dokumentami w postaci świadectwa pracy oraz wzajemnie się uzupełniały. Wykonywanie pracy przez skarżącego w szczególnych warunkach w ww. okresie zostało potwierdzone świadectwem pracy w szczególnych warunkach wystawionym przez pracodawcę. W ww. dokumencie został określony charakter pracy wykonywanej przez skarżącego w szczególnych warunkach z powołaniem się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., dział II poz. 1 pkt. 4 wykazu szczegółowego stanowiącego załącznik do cyt. zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 1 sierpnia 1983r.
Skarżący wskazał również, że świadkowieM. M.iA. S.zatrudnieni w tych samych zakładach pracy, w tym samym okresie i na tożsamych stanowisku pracy co skarżący otrzymali świadectwa pracy w szczególnych warunkach i na ich podstawie przyznane zostały im emerytury z uwzględnieniem pracy w szczególnych warunkach. Ponadto Sąd I instancji pominął dowód z dokumentu w postaci świadectwa pracy w szczególnych warunkach z 31 lipca 1998r. wydanego przezFirmę Handlową (...)z siedzibą wŁ.. Skarżący w okresie od dnia 3 lipca 1996r. do dnia 31 lipca 1998r. wykonywał prace na stanowisku elektromontera, która to wykonywana była w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W konkluzji swojego stanowiska apelujący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku „poprzez uwzględnienie apelacji” i zasądzenie kosztów procesu za obie instancje.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna i jako taka podlegała oddaleniu. Sąd pierwszej instancji przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe, dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własne, a to sprawia, że nie zachodzi potrzeba ich szczegółowego ponownego przytaczania.
Zgodnie z treściąart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn.: Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.) ubezpieczeni urodzeni, jak wnioskodawca, po dniu 31 grudnia 1948 r., uzyskują prawo do emerytury po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 tej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym oraz mają niezbędny okres składkowy i nieskładkowy, o którym stanowi art. 27 ustawy, tj. 25 lat dla mężczyzn. Niezbędnym warunkiem jest również nieprzystąpienie do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenie wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (niesporne). Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) winien wykazać co najmniej 15 lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wymienionych w załączniku do przedmiotowego rozporządzenia.Jak wynika z cytowanych przepisów rozporządzenia i ukształtowanego na ich tle orzecznictwa Sądu Najwyższego, praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.(por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 września 2007 r., III UK 27/07, OSNP 2008 nr 21-22, poz. 325; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 210/07, OSNP 2009 nr 5-6, poz. 75 i z dnia 24 marca 2009 r., I PK 194/08, OSNP 2010 nr 23-24, poz. 281).
Decydujące znacznie dla ustalenia uprawnień emerytalnych wnioskodawcy ma możliwość zakwalifikowania spornego okresu zatrudnienia od 1 lipca 1971r. do 25 października 1973r. ( 2 lata, 3 miesiące i 25 dni) i od 15 listopada 1975r. do 30 czerwca 1989r. ( 13 lat, 7 miesięcy i 16 dni ) w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), którego następcą prawnym zostały:(...)Kombinat Budowlany (...),Przedsiębiorstwo Produkcji (...), pod którąś z pozycji wymienionych w wykazie A, stanowiącym załącznik do cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma przy tym istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj wykonywanej pracy. Wskazany okres przekracza wymagane ustawą 15 lat ( nawet przy wyłączeniu 6 miesięcy pracy w 1981r. na stanowisku elektryka konserwatora ) i dlatego ma znaczenie decydujące w sprawie i w odniesieniu do niego winny być rozstrzygnięte zarzuty apelacji. Jednocześnie pozostałe wskazane w apelacji okresy można pominąć, ponieważ żaden z nich osobno ani wszystkie łącznie nie dają wymaganych ustawą 15 lat . Chodzi o okresy zatrudnienia: w(...) spółce z o.o.od 1 lipca 1989r. do 31 października 1993r. (4 lata , 2 miesiące ) oraz wFirmie Handlowej (...)z siedzibą wŁ.od 3 lipca 1996r. do dnia 30 czerwca 1998r. ( 1 rok, 11 miesięcy i 28 dni ) . Na marginesie można tylko wskazać, iż z załączonych akt osobowych wynika ,że z dniem 1 lipca 1989r. ubezpieczony na mocy porozumienia między zakładami przeszedł do Ł.P.B.U.(...) spółki z o.o.wŁ.i pracował tam do 31 października 1993r. na stanowisku elektromontera. Za ten okres kolejny pracodawca nie wystawił mu świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Wbrew twierdzeniom apelującego, Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zgromadzone dowody odnośnie całego okresu zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), nie przekraczając granic swobodnej oceny, zakreślonych treściąart.233§1 k.p.c.W pierwszej kolejności należy podkreślić, że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przez pracodawcę , jako dokument prywatny zgodnie zart.245 k.p.c.stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie. Stąd dokument ten podlega kontroli zarówno co do prawdziwości wskazanych w nim faktów, jak i co do prawidłowości wskazanej podstawy prawnej. Sąd Okręgowy słusznie zakwestionował treść ww. dokumentu co do przyporządkowania przez pracodawcę stanowiska pracy zajmowanego przez ubezpieczonego do wykazu A, działu II dotyczącego prac przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii, podczas gdy ubezpieczony pracował w przedsiębiorstwie budowlanym zajmującym się budową bloków mieszkalnych i pawilonów handlowych. Pracodawca potwierdził ,że ubezpieczony wykonywał w okresie od 1 lipca 1971r. do 25 października 1973r. i od 15 listopada 1975r. do 30 czerwca 1989r. prace przy przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych na stanowisku elektromontera, elektryka konserwatora, elektryka operatora i elektromontera instalacji wewnętrznej, wymienionym w wykazie A, dziale II, poz.1 pkt 4 stanowiącym załącznik nr 3 zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 roku w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy podległych(...), na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach. Praca na stanowisku elektryka czy elektromontera w branży budowlanej nie może być jednak uznana za zatrudnienie elektromontera w energetyce, uprawniające do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy na stanowisku wymienionym w dziale II wykazu A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Wyodrębnienie prac we wskazanym rozporządzeniu ma charakter stanowiskowo-branżowy, a sposób kwalifikacji prawnej tych prac nie jest dziełem przypadku. Specyfika poszczególnych gałęzi przemysłu determinuje bowiem charakter świadczonych w nich prac i warunki, w jakich są one wykonywane, ich uciążliwość i szkodliwość dla zdrowia. Nie można wiec zupełnie dowolnie, z naruszeniem postanowień rozporządzenia, wiązać konkretnych stanowisk pracy z branżami, do których w ogóle nie zostały one przypisane w tym akcie prawnym (tak SN w wyroku z dnia 1 czerwca 2010 r., II UK 21/10, LEX nr 619638, z dnia 19 maja 2011 r., III UK 174/10, LEX nr 901652, jak też z dnia 19 marca 2012 r., II UK 166/11, LEX nr 1171002). Niewątpliwie inna jest ekspozycja na czynniki szkodliwe w środowisku pracy montera w elektrowni, ciepłowni i elektrociepłowni, a inna elektryka czy elektromontera na placu budowy. Dodatkowo tylko można zauważyć ,że zajmowane przez wnioskodawcę stanowiska wymienione w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach ( tj. stanowisko elektromontera, elektryka konserwatora, elektryka operatora i elektromontera instalacji wewnętrznej) nie odpowiadają stanowisku wskazanemu w powołanym wykazie A, dziale II poz.1 pkt 4 przepisów resortowych – elektromonter instalacji i urządzeń elektroenergetycznych . Takiego stanowiska , jak wynika z umowy o pracę oraz z angaży znajdujących się w aktach osobowych, ubezpieczony w całym okresie spornego zatrudnienia nigdy nie zajmował. Również z tego względu ( niezgodności świadectwa z treścią umowy o pracę, angaży) nie ma podstaw, aby bezkrytycznie powoływać się na zapisy w tym dokumencie. Słusznie zatem Sąd Okręgowy nie uwzględnił świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego przez P.P.P.(...)w likwidacji wŁ., ponieważ w świetle obowiązujących przepisów, przyporządkowanie przez zakład budowlany pracy na tak określonym stanowisku do odpowiedniego punktu w wykazie prac w szczególnych warunkach w dziale II jest wadliwe.
Jednocześnie Sąd Okręgowy niespornie ustalił charakter pracy, jaką ubezpieczony wykonywał w okresie zatrudnienia w Ł.K.B.(...)( jak też w Ł.P.B.U.(...) spółce z o.o.wŁ.) , na poszczególnych stanowiskach pracy w oparciu o zeznania szeregu świadków zgłoszonych przez ubezpieczonego i samej strony . Wg tych ustaleń, których apelujący nie kwestionuje , ubezpieczony zajmował się przez cały sporny okres montowaniem instalacji elektrycznych w budynkach. Jego praca polegała przede wszystkim na układaniu przewodów, przyłączy elektrycznych w nowobudowanych blokach mieszkalnych. Pracował w brygadzie elektromonterów przy układaniu instalacji wewnętrznych w blokach mieszkalnych. Świadkowie obrazowo przedstawili główne czynności, które polegały na wykuwaniu bruzd w ścianach przy użyciu młotków, układaniu przewodów i następnie gipsowaniu ścian. Nie wykonywał prac na wysokości przy budowie oraz remoncie kominów przemysłowych oraz chłodni kominowych, a – jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy - tylko takie prace na stanowisku zajmowanym przez wnioskodawcę, tj. elektromontera są wymienione w przepisach resortowych(...)(wykaz A, dział V, poz. 2, pkt 6), pod który podlegał pracodawca.
W rezultacie stwierdzić należy, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyznanie wnioskodawcy emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, albowiem nie udowodnił, że pracował w takich warunkach co najmniej przez 15 lat. Wnioskodawca pracując w branży budowlanej, nie wykonywał prac na stanowiskach wymienionych dla tej branży, jako praca w warunkach szczególnych . Trudno też przyjąć, aby stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w dziale II wykazu A. Dział II w energetyce obejmuje bowiem (w odniesieniu do energii elektrycznej, ponieważ wnioskodawca nie pracował przy energii cieplnej) prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych. Wnioskodawca wykonywał natomiast zwykłe prace elektryczne w budynkach, na budowie, które to prace nie miały nic wspólnego z wytwarzaniem i przesyłaniem energii elektrycznej oraz montażem, remontem i eksploatacją urządzeń elektroenergetycznych.
Mając na uwadze , że wnioskodawca nie legitymuje się wymaganym ustawą 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, nie mógł nabyć prawa do emerytury na podstawie art.184 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z art.32 tej ustawy. Bez wpływ na nabycie prawa do emerytury ma, jak wyżej wskazano, powołany w apelacji dodatkowy okres zatrudnienia na stanowisku elektromontera w firmie handlowej od 3 lipca 1996r. do 31 lipca 1998r. i dlatego zarzuty apelacji w tym zakresie są bezprzedmiotowe. W rezultacie zaskarżony wyrok Sądu I instancji, a także poprzedzająca go decyzja organu rentowego odpowiadają prawu, a apelacja wnioskodawcy, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw , podlegała oddaleniu na podstawieart.385 k.p.c.
Przewodnicząca:     Sędziowie: