Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 375/15
Data wyroku: 2015-07-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Chodkowski
Teza: ukaranie

Sygnatura akt VI W 375/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski
Protokolant:  Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015 roku
sprawy przeciwkoE. K.córceR.iK.z domuJ.
urodzoną (...)weW.
obwinioną o to, że
w dniu 09 października 2014 r. około godz. 17:40 weW.na parkingu wewnętrznym marketu budowlanegoO.ul. (...)na wysokościposesji nr (...)kierując samochodem osobowym markiF.onr rej. (...), nie zachowała należytej ostrożności podczas wykonywania manewru omijania oraz bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu, w wyniku czego uderzyła w zaparkowany samochód markiK.onr rej. (...), do którego kierujący pakował zakupione rzeczy czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwaM. M..
tj. o czyn z art. 98 kw
******************

I
uznaje obwinionąE. K.za winną czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 98 kw i za to na podstawie art. 98 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości300 (trzystu) złotych;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 9 października 2014 roku, około godziny 17.00, na parkingu wewnętrznym marketu budowlanegoO., przyulicy (...)weW., doszło do zdarzenia z udziałem samochodu osobowego markiF. (...)onr rej. (...), którego kierującym byłaE. K.oraz samochodu osobowego markiK. (...)onr rej. (...), należącym doM. M..
E. K., zamierzając opuścić teren wewnętrznego parkingu, omijała swoim samochodem pojazdM. M., który pakował do jego wnętrza zakupiony towar.
Wykonując ten manewr, obwiniona uderzyła w otwarte drzwi samochodu markiK., powodując jego uszkodzenie - zarysowanie i zgniecenie tylnych, lewych drzwi.
Uczestniczące w zdarzeniu samochody stały zaparkowane równolegle do siebie, na wydzielonych, sąsiadujących ze sobą, miejscach parkingowych.
dowód:

zeznania świadkaM. M.k.31-32 akt;

opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych k. 37-42 akt,

zeznaniaJ. D.k. 96 akt

notatka urzędowa k.4 akt;

E. K.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczyła, aby uderzyła swoim pojazdem w stojący obok samochód. Przyznała jednak, że kiedy ruszała z miejsca, szeroko otwarte drzwi samochoduK.zahaczyły o jej samochód, przecierając jego bok.
Bezsporną okolicznością w rozpatrywanej sprawie jest, że do uszkodzenia pojazdów uczestniczących w zdarzeniu, doszło w momencie, gdy obwiniona ruszyła do przodu kierowanym przez siebie samochodem, opuszczając miejsce parkingowe, gdy pojazd pokrzywdzonego nadal był w bezruchu, zaparkowany na równoległym miejscu parkingowym.
ToE. K.nie zachowała zatem szczególnej ostrożności i nie obserwując należycie sytuacji obok jej samochodu, doprowadziła do uszkodzenia uczestniczących w zdarzeniu pojazdów.
Biegły z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych wykluczył bowiem, aby powstała sytuacja, była następstwem samoistnego otwarcia drzwi samochoduK.. Analizując konstrukcję tego pojazdu, zabezpieczenia w jego drzwiach oraz warunki pogodowe z dnia zdarzenia stwierdził, że doszło do niego w związku z ruchem pojazdu obwinionej, nie zaś w konsekwencji rozwarcia drzwi samochoduK.w chwili, gdy obwiniona opuszczała miejsce parkingowe.
Te były otwarte wcześniej, a roląE. K., która włączała się do ruchu, było uczynienie tego w sposób bezkolizyjny.
Opinia biegłego jest rzetelna, jasna, pełna i zachowuje walor przydatności w niniejszym postępowaniu. Pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do nich. Opinia ta nie zawiera wewnętrznych sprzeczności. Posługuje się logicznymi argumentami.O.nie można postawić zarzutu niejasności - nie można uznać jej wniosków końcowych za nielogiczne, nieścisłe lub obwarowane takimi zastrzeżeniami, iż nie można ustalić, jaki ostatecznie pogląd przyjmuje biegły, a także, by sformułowana była tak zawiłe, że jest niezrozumiała, względnie, aby jej wnioski końcowe nie znalazły oparcia w badaniach opisanych przez biegłego. Opinia pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do nich. Dowód z tej opinii jest przekonujący i zrozumiały dla sądu.
Opinii nie można postawić zarzutu niepełności - nie uwzględnienia, względnie pominięcia niezbędnych czynności badawczych, co ma wpływ na jej końcowe wnioski. Znajduje oparcie w zasadach wiedzy i doświadczenia życiowego. Biegły odniósł się do całości materiału dowodowego istotnego dla wydania opinii (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 1980 r., sygn. II KR 317/80, LEX nr 21883).
Sporządzona została przez biegłego z wieloletnim stażem i nie została skutecznie zakwestionowana przez żadną ze stron. Z tego względu stanowiła podstawę dokonanych przez Sąd ustaleń w zakresie rekonstrukcji kolizji drogowej.
Przy uwzględnieniu zatem treści opinii biegłego, korespondującej z zeznaniamiM. M., którym Sad dał wiarę, brak bowiem okoliczności, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ocenę tego dowodu, Sąd uznał, że obwiniona dopuściła się zarzucanego jej wykroczenia z art. 98 kw.
Nagminność tego rodzaju wykroczeń (z udziałem kierujących pojazdami) na obszarze miasta, miejsce i czas jego popełnienia, rodzaj naruszonych zasad ruchu, to okoliczności, które Sąd miał na względzie wymierzając obwinionej karę grzywny.
Jest ona współmierna do stopnia jej zawinienia, uwzględnia jej sytuację materialną i pozwoli na osiągnięcie celów kary tak w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinioną, jak i w płaszczenie społecznego jej oddziaływania. Uzmysłowi również obwinionej nieprawidłowość jej zachowania.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto o przepisart. 624 kpkw zw. zart. 119 kpw.