Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 60/15
Data wyroku: 2015-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Chrzanowski
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność
Podstawa prawna: art. 3 ustawy z dn. 27.08.1997 r.

Sygn. akt VI U 60/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 2015 roku.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSR Przemysław Chrzanowski
Protokolant  Agnieszka Wojtyła
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawyP. O.
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.
o ustalenie stopnia niepełnosprawności
w związku z odwołaniemA. O.- przedstawiciela ustawowego małoletniegoP. O.
od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia(...)roku nr(...)
zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia(...)roku nr(...)oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia(...)roku nr(...)w ten sposób, że w punkcie 8 uznaje, że występuje konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Sygn. akt VI U 60/15

UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia(...)roku, Nr(...), Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW., w którym zaliczonoP. O.do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.
A. O.- przedstawiciel ustawowy małoletniegoP. O.- w odwołaniu z dnia 8 stycznia 2015 roku zakwestionowała powyższe orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.i wniosła o wyższy stopień niepełnosprawności (k. 1).
W odpowiedzi, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu podniósł, iż nie znalazł podstaw do zmiany wydanego orzeczenia, w tym zaliczeniaP. O.do grona osób o znacznym stopniu niepełnosprawności i uznał za zasadne przekazanie sprawy do dalszego rozpoznania przez tut. Sąd (k. 4).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W sprawie bezspornym jest, iżP. O.orzeczeniem z dnia(...)roku (nr(...)) został zaliczony przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.do grona osób niepełnosprawnych z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.w dniu(...)wydał orzeczenie (nr sprawy(...)), w którym utrzymał w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w całości.
Z decyzją organu uprawnionego do orzekania o stopniu niepełnosprawności nie zgodziła sięA. O.- przedstawiciel ustawowy małoletniegoP. O., podnosząc iż stan jego zdrowia uzasadnia do zaliczenia go do grona osób o wyższym stopniu niepełnosprawności.
Zgodnie z treściąart. 278 § 1 kpcw wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.
Celem zweryfikowania zasadności orzeczenia i twierdzeń strony odwołującej, postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 roku Sąd dopuścił dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu neurologii w celu ustalenia m.in., czyP. O.jest osobą niepełnosprawną, a jeżeli tak to do jakiego stopnia niepełnosprawności zalicza się (k. 6).
Zgodnie z opinią biegłego lekarza sądowego dr n. med.B. Z.– specjalisty neurologa i psychiatry z dnia 30 marca 2015 roku, chłopiec w wielu czynnościach dnia codziennego jest samodzielny. W świetle obowiązujących kryteriów biegły uważa orzeczenie zespołu o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym z symbolem schorzenia 10-N za słuszne. Małoletni ma jedynie wskazanie co do pkt. 8, gdyż występuje konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (k. 10-13).
W terminie wskazanym przez Sąd, strony postępowania nie zgłosiły zarzutów do opinii biegłego lekarza sądowego dr n. med.B. Z.– specjalisty neurologa i psychiatry z dnia 30 marca 2015 roku (k. 15).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym o wskazaną powyżej dokumentację znajdującą się w aktach sprawy i Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.oraz w oparciu o sporządzoną opinię biegłego lekarza sądowego dr n. med.B. Z.– specjalisty neurologa i psychiatry z dnia 30 marca 2015 roku, której ustalenia faktyczne Sąd przyjął za własne.
W ocenie Sądu dokumentacja przesłana dopiero 16 czerwca 2015 roku nie podlega uwzględnieniu z 4 powodów (k. 22-34). Została ona przesłana już po terminie zakreślonym przez Sąd. W większości dotyczy okresu sprzed wydania orzeczeń przez zespoły ds. niepełnosprawności i opinii przez biegłego sądowego. „Opinia psychologiczno – pedagogiczna” potwierdza upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym i niepełnosprawność ruchową (mózgowe porażenia dziecięce). Oraz, ostatecznie, Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności, ale te istniejące w dacie wydania decyzji przez organ rentowy (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2008 r., I UK 385/07, OSNP 2009/17-18/240).

Sąd zważył, co następuje:
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz. U. z 2011 roku, Nr 127, poz. 721 – tekst jednolity, ze zmianami) stanowi, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą:
1)znaczny;
2)umiarkowany;
3)lekki.
Zgodnie zart. 4ww.ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych:
ust. 1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
ust. 2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
ust. 3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.
ust. 4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.
Sąd swoje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie opiera na rzetelnej i przekonywującej opinii biegłego lekarza sądowego dra n. med.B. Z.– specjalisty neurologa i psychiatry z dnia 30 marca 2015 roku.
W ocenie Sądu opinia biegłego sądowego jest wiarygodna, jasna i rzeczowa. Została sporządzona przez specjalistę z zakresu schorzenia rozpoznanego uP. O., po dogłębnej analizie całej dokumentacji medycznej oraz dodatkowo po przeprowadzeniu przez biegłego badania lekarskiego. Biegły przekonywująco i szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko zawarte w opinii, jak również odniósł się do przedłożonej dokumentacji lekarskiej i stanowiska Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu wszystkie okoliczności dotyczące sprawy zostały wyjaśnione treścią opinii biegłego.
Opinię biegłego sądowego, jako logiczną i wyczerpującą, Sąd uznaje za podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia, przyjmując zawarte w niej ustalenia za własne.
W świetle poczynionych powyżej ustaleń faktycznych, w tym na podstawie opinii biegłego, w ocenie Sądu należy zaliczyćP. O.do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Zatem w zakresie ustalenia stopnia niepełnosprawności, brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Jednocześnie, zgodnie z opinią ww. biegłego, występuje konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. W tym zakresie orzeczenie podlega zmianie.
Ponadto, w przypadku zmiany w ramach stanu zdrowiaP. O., można złożyć w Powiatowym Zespole wniosek o wydanie kolejnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (art. 6b ust. 1ww.ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych).
Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawieart. 477(

    14)§ 2 kpciustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych- zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia(...)roku nr(...)oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia(...)roku nr(...)w ten sposób, że w punkcie 8 uznaje, że występuje konieczność stałego współudziału na co dzień opiekunaP. O.w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.