Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 340/15
Data wyroku: 2015-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Kliś
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Rodzinie I Opiece, Przestępstwo Przeciwko Życiu, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 207§1 kk

Sygn.akt IIK 340/15
1Ds.50/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2015r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie :
Przewodniczący SSR Dariusz Kliś
Protokolant Tomasz Kilarski
przy udziale Prokuratora - Asesora PR Julii Kubasik
po rozpoznaniu w dniach 01.10.2015r., 04.11.2015r. , 07.12.2015r. oraz 30.12.2015r. sprawy karnej
M. P. (1)
urodz. (...)wL.
synaJ.iD.zd.N.

oskarżonego o to, że
           :

1
w okresie czasu od 01 sierpnia 2014r. do 04 stycznia 2015r. wL.woj.(...)znęcał się psychicznie i fizycznie nadR. J.,urodzonym (...), synem swojej konkubinyM. B., z którym wspólnie zamieszkiwał, w ten sposób, że wielokrotnie wyzywał wymienionego słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, poniżał wymienionego, wyśmiewał się z niego, dokuczał mu poprzez wyłączenie mu światła, by w ten sposób uniemożliwić mu wieczorne czytanie i pisanie oraz wyłączanie gazu, by uniemożliwić mu korzystanie z gorącej wody, jak też ograniczał mu spożywanie jedzenia, a nadto wielokrotnie groził wymienionemu pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, wyganiał go z domu oraz naruszał jego nietykalność cielesną poprzez uderzanie go po głowie, w twarz i nos oraz szarpanie pokrzywdzonego za ramiona, a nadto w dniu 12 listopada 2014r. trzymając w ręce nóż groził pokrzywdzonemu pozbawieniem życia, wyzywał go słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe oraz szarpał go i uderzył go kilka razy z pięści w nos, a ponadto w dniu 04 stycznia 2015r. szarpał pokrzywdzonego oraz uderzył go kilka razy w twarz, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci drobnych otarć naskórka twarzy i prawej dłoni, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni w myślart. 157§2 k.k., jak też znieważał wówczas wymienionego słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe,

tj. o czyn zart. 207§1 k.k.

2
w okresie czasu od 05 stycznia 2015r. do 26 czerwca 2015r. wL.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu poniżenia oraz dokuczenia synowi swojej konkubiny małoletniemuG. P.,urodzonemu (...), wielokrotnie znieważał go słowami wulgarnymi i powszechnie uznawanymi za obelżywe,

tj. o czyn zart. 216§1 k.k.w zw zart. 12 k.k.

3
w dniu 04 stycznia 2015r. wL.woj.(...)naruszył nietykalność cielesną małoletniegoA. B.,urodzonego (...), szarpiąc go oraz dusząc rękami za szyję,

tj. o czyn zart. 217§1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoM. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. 1 części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjmuje, że oskarżony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zart. 207§1 dkkw zw zart. 157§2 dkkw zw zart. 11§2 dkki za to na podstawieart. 207§1 dkkw zw zart. 11§3 dkkw zw zart. 4§1 kkwymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
uznaje oskarżonegoM. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. 2 części wstępnej wyroku tj. występku zart. 216§1 dkkw zw zart. 12 dkki za to na podstawieart. 216§1 dkkw zw zart. 4§1 kkwymierza mu karę grzywny w ilości 40 (czterdziestu) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych),

III
uznaje oskarżonegoM. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. 3 części wstępnej wyroku tj. występku zart. 217§1 dkki za to na podstawieart. 217§1 dkkw zw zart. 4§1 kkwymierza mu karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych),

IV
na podstawieart. 85 dkk,art. 86§2 dkkw zw zart. 4§1 kkłączy oskarżonemuM. P. (1)kary grzywny orzeczone w pkt. II i III wyroku i wymierza mu karę łączną grzywny w ilości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych),

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoM. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w niniejszej sprawie, zaś na podstawieart. 17 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierza mu opłaty.

UZASADNIENIE
W pierwszym rzędzie należało wskazać, iż wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku zapadłego z dnia 30 grudnia 2015r. w sprawie sygn. IIK 340/15 złożony przez obrońcę oskarżonegoM. P. (1)– adw. Jakuba Szmigiel dotyczył wyłącznie „rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu” i w związku z tym Sąd meriti ograniczył swoje rozważania jedynie do zagadnień opisanych w treściart. 424 § 2 kpk.     Poddając merytorycznej ocenie zasadność zarzutów przedstawionych oskarżonemuM. P. (1)– Sąd Rejonowy w Lubaniu – na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów i podniesionych na ich podstawie niekwestionowanych przez skazanego ustaleń faktycznych – zważył, iż wina i sprawstwo oskarżonego były niewątpliwe i bezsporne.M. P. (1)w okresie czasu od 01 sierpnia 2014r. do 04 stycznia 2015r. wL.woj.(...), działając z zamiarem bezpośrednim, znęcał się psychicznie i fizycznie nadR. J.,urodzonym (...), synem swojej konkubinyM. B., z którym wspólnie zamieszkiwał, w ten sposób, że wielokrotnie wyzywał wymienionego słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, poniżał wymienionego, wyśmiewał się z niego, dokuczał mu poprzez wyłączenie mu światła, by w ten sposób uniemożliwić mu wieczorne czytanie i pisanie oraz wyłączanie gazu, by uniemożliwić mu korzystanie z gorącej wody, jak też ograniczał mu spożywanie jedzenia, a nadto wielokrotnie groził wymienionemu pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, wyganiał go z domu oraz naruszał jego nietykalność cielesną poprzez uderzanie go po głowie, w twarz i nos oraz szarpanie pokrzywdzonego za ramiona, a nadto w dniu 12 listopada 2014r. trzymając w ręce nóż groził pokrzywdzonemu pozbawieniem życia, wyzywał go słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe oraz szarpał go i uderzył go kilka razy z pięści w nos, a ponadto w dniu 04 stycznia 2015r. szarpał pokrzywdzonego oraz uderzył go kilka razy w twarz, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci drobnych otarć naskórka twarzy i prawej dłoni, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni w myślart. 157§2 k.k., jak też znieważał wówczas wymienionego słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe. Swoim czynem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 207§1 d.k.k.iart. 157§2 d.k.k.w zw zart. 11§2 d.k.k.NadtoM. P. (1)w okresie czasu od 05 stycznia 2015r. do 26 czerwca 2015r. wL.woj.(...), działając z zamiarem bezpośrednim, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu poniżenia oraz dokuczenia synowi swojej konkubiny małoletniemuG. P.,urodzonemu (...), wielokrotnie znieważał go słowami wulgarnymi i powszechnie uznawanymi za obelżywe. Swoim czynem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 216§1 d.k.k.w zw zart. 12 d.k.k.PonadtoM. P. (1)w dniu 04 stycznia 2015r. wL.woj.(...), działając z zamiarem bezpośrednim naruszył nietykalność cielesną małoletniegoA. B.,urodzonego (...), szarpiąc go oraz dusząc rękami za szyję. Swoim czynem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 217§1d. k.k.Wymierzając oskarżonemu kary za popełnione przestępstwa Sąd miał na uwadze wskazania zawarte w treściart. 53 i 54 d.k.k.orazart. 115§2 d.k.k.jak również okoliczności łagodzące, a także obciążające. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, Sąd orzekający wziął pod uwagę zasady wymiaru kary, a w szczególności okoliczności popełnienia zarzucanychM. P.przestępstw, rozmiar szkody, zachowanie oskarżonego przed i po popełnieniu inkryminowanych czynów, stopień zawinienia, motywacje sprawcy, względy prewencji indywidualnej, generalnej, a także rodzaj i charakter naruszonego dobra.          Za okoliczności obciążające Sąd Rejonowy w Lubaniu uznał wielokrotną uprzednią karalność oskarżonego. Nie dopatrzył się przy tym okoliczności łagodzących.M. P. (1)dopuszczając się zarzucanych mu czynów, a w szczególności przestępstwa zart. 207§1 d.k.k.iart. 157§2 d.k.k.w zw. zart. 11§2 d.k.k.godził w jedno z podstawowych dóbr prawnych jakim jest dobro rodziny oraz osób najbliższych. Sąd wziął również pod uwagę czas trwania przestępstw oraz sposób zachowania sprawcy. I chociaż czas popełnionego przestępstwa nie był szczególnie długi to jednak zachowanie oskarżonego było szczególnie drastyczne.   Jak bowiem wskazano wyżejM. P.zarówno w zakresie czynu zart. 207§1 d.k.k.i inne, ale także w zakresie przestępstw zart. 216§1 d.k.k.iart. 217§1 d.k.k.działał z zamiarem bezpośrednim w sposób całkowicie bezrefleksyjny, kierując się chęcią wyrządzenia krzywdy pokrzywdzonym, żywiąc do nich nieuzasadnione pretensje i urazy. W żaden bowiem sposób nie można zaakceptować takiego sposobu załatwiania problemów rodzinnych, które pojawiały się między nim, a małoletnimi dziećmi jego konkubinyM. B., tym bardziej, iż zachowanie oskarżonego godziło w osoby słabsze, nie umiejące się mu przeciwstawić. Co również istotne zachowanie sprawcy polegało nie tylko na psychicznym, ale również fizycznym dręczeniu pokrzywdzonych, ich znieważeniu, a także naruszaniu ich nietykalności.           Takie działaniaM. P.świadczą - zdaniem Sądu - o jego niedojrzałości emocjonalnej, która jednak w realiach niniejszego postępowania nie umniejsza winy w/w, a wręcz przeciwnie w stosunku do oskarżonego daje wynik dla niego negatywny. Konkludując nie można niczym usprawiedliwić zachowania sprawcy.           Należało również wskazać, że przestępstwo znęcania się nad najbliższymi członkami rodziny, a także czyny opisane w treściart. 216§1 d.k.k.iart. 217§1 d.k.k.są obecnie popełniane bardzo często i nierzadko występują w praktyce sądów, organów ścigania, także w okręgu działania tutejszego Sądu Rejonowego.           Z tej właśnie przyczyny, należy im się w sposób stanowczy przeciwstawić odpowiednio ukształtowaną reakcją karną. Celem bowiem sankcji karnej jest również wskazane wart. 53§1 d.k.k.zapobieganie popełnieniu przestępstw zwłaszcza tych nagminnych.      W związku z powołanymi wyżej przesłankami wina oraz społeczna szkodliwość czynów, których dopuścił się oskarżonyM. P.były znaczne, zaś orzeczone kary jednostkowe adekwatne do ich stopnia oraz charakteru popełnionych przez w/w przestępstw.
W świetle powyższego Sąd Rejonowy w Lubaniu wymierzył sprawcy czynów kolejno kary:
- za czyn zart. 207§1 d.k.k.iart. 157§2 d.k.k.w zw. zart. 11§2 d.k.k.w zw zart. 4§1 k.k.- 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zart. 216§1 d.k.k.w zw zart. 4§1 k.k.- kary grzywny w ilości 40 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 20 zł,
- za czyn zart. 217§1 d.k.k.w zw zart. 4§1 k.k.- karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 20 zł.
Wymierzając kary grzywny Sąd miał na uwadze poza powołanymi wyżej okolicznościami także możliwości zarobkowe sprawcy oraz jego sytuację materialną.M. P. (1)pracuje i otrzymuje miesięczny dochód w kwocie 1.850 zł.
Orzekając karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, iż właściwości osobiste wielokrotnie karanego w przeszłości oskarżonego i dotychczasowy sposób jego życia uniemożliwiają zastosowanie wobec w/w dobrodziejstwa opisanego w treściart. 69§1 i 2 d.k.k.tj. warunkowego zawieszenia tak orzeczonej kary.  Jedynie taka sankcja spełniała będzie rzeczywiste cele wychowawcze, a nadto stanowiła ona rzeczywistą represję w stosunku do sprawcy przestępstw.       Zdaniem SąduM. P.jest sprawcą zdeprawowanym, zdemoralizowanym, naruszającym normy prawne i tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może uzmysłowić mu jakich negatywnych zachowań dopuszczał się wobec pokrzywdzonych.      Tak orzeczone kary jednostkowe w sposób należyty realizują także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, albowiem są dowodem tego, iż organy wymiaru sprawiedliwości nie traktują sprawców szczególnie nagminnych oraz społecznie szkodliwych przestępstw w sposób pobłażliwy, lecz reaguje prawidłowo, stanowczo takim czynom się przeciwstawiając i w konsekwencji im przeciwdziałając.       Jako, że występki zart. 216§1 d.k.k.iart. 217§1 d.k.k.jakich dopuścił się oskarżony zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, zanim zapadł pierwszy prawomocny wyrok w stosunku do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju (kary grzywny) Sąd w oparciu oart. 85 d.k.k.iart. 86§2 d.k.k.w zw. zart. 4§1 k.k.wymierzyłM. P.karę łączną grzywny w ilości 70 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki w kwocie 20 zł.     Oskarżony pracuje i z tego tytułu osiąga wymierne dochody. Wobec powyższego Sąd Rejonowy w Lubaniu na podstawieart. 627 kpkzasądził od w/w na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w niniejszej sprawie. Na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychnie wymierzył mu opłaty.