Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 145/14
Data wyroku: 2015-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Gierzyński
Słowa kluczowe: Kary pieniężne URE, Energetyczne prawo
Podstawa prawna: art. 56 ust 1 pkt 12 prawa energetycznego

Sygn. akt XVII AmE 145/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogdan Gierzyński
Protokolant: sekretarz sądowy Ewa Naróg
po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. w Warszawie
na rozprawie sprawy z odwołania

S. M.prowadzącego działalność gospodarcza pod firmą(...)z siedzibą w miejscowościK.

przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o wymierzenie kary pieniężnej
na skutek odwołania od Decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
z dnia 20 października 2014 r., znak(...)
1. oddala odwołanie,
2. zasądza od powodaS. M.prowadzącego działalność gospodarcza pod firmą(...)z siedzibą w miejscowościK.na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
SSO Bogdan Gierzyński
Sygn. akt XVII AmE 145/14

UZASADNIENIE
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia 20 października 2014 r., znak(...)na podstawieart. 56 ust. 1 pkt 12w zw. zart. 56 ust. 2 pkt 1, ust. 3 i ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne(Dz.U. z 2012 r., poz. 1059 ze zm.) oraz w zw. zart. 104 k.p.a.po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego orzekł, że:

1
Przedsiębiorca –S. M.prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą(...)z siedzibą w miejscowościK., naruszył warunek 2.2.3. „Koncesjonariuszowi nie wolno czynić przedmiotem obrotu paliw ciekłych, których parametry jakościowe są niezgodne z parametrami określonymi obowiązującymi przepisami i wynikającymi z zawartych umów” koncesji wydanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 5 stycznia 2010 r.,(...). w ten sposób, że wprowadził do obrotu poprzez stację paliw zlokalizowaną w miejscowościK.,ul. (...), olej napędowy nie spełniający wymagań jakościowych określonych wrozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r.w sprawie wymagań jakościowych paliw ciekłych (stan na dzień kontroli: Dz.U. z 2008 r., Nr 221, poz. 1441 ze zm., obecnie tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2013 r., poz. 1058);

2
za działanie opisane w pkt. 1. wymierzonoS. M.prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą(...)z siedzibą w miejscowościK.karę pieniężną w wysokości 24.000 zł co stanowi około(...)przychodów z działalności koncesjonowanej uzyskanych przez ww. Przedsiębiorcę w 2013 r.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyłS. M.prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą(...)z siedzibą w miejscowościK.zaskarżając ją w całości, wnosząc o uchylenie decyzji w całości.
Odwołujący zarzucił:
- naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.art. 107 § 3 k.p.a.poprzez brak wskazania w uzasadnieniu skarżonej decyzji dlaczego organ odmówił dania wiary kluczowym dowodom przedstawionym przez powoda w postaci faktur zakupowych dostarczanego paliwa(...) Oddziałw Polsce oraz(...) S.A.(renomowanych dostawców paliw) oraz załączonych do nich certyfikatów jakości;
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 56 ust. 1pkt 12 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne(Dz.U. z 2012 r., poz. 1059, t.j.) poprzez błędną wykładnię polegającą na przypisaniu powodowi odpowiedzialności za wprowadzone do obrotu paliwo z pominięciem prawidłowej interpretacji ww. przepisu wynikającej z orzecznictwa Sądu Najwyższego, jak również sądów powszechnych, zgodnie z którym przedsiębiorstwo energetyczne może uniknąć kary, gdy wykaże, że obiektywne okoliczności danej sprawy uniemożliwiają mu przypisanie naruszenia przepisów ustawy, z uwagi na podjęte przez to przedsiębiorstwo działania o charakterze ostrożnościowo - prewencyjnym, do których można zaliczyć np. wprowadzenie do obrotu paliwa pochodzącego od renomowanego dostawcy, którego zgodność z obowiązującymi w tym zakresie normami potwierdza dodatkowo stosowny certyfikat.
W uzasadnieniu powód wskazał, że stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Zdaniem powoda Prezes URE w sposób niedopuszczalny dokonał arbitralnego podwyższenia standardu należytej staranności w stosunku do powoda, wymagając od niego samodzielnego zbadania jakości dostarczonego paliwa, pomimo nabycia paliwa od renomowanych dostawców, dysponując certyfikatami jakości. Miernik staranności zastosowany przez Prezesa URE odbiega w jego ocenie od tego, do którego stosowania uprawnia prawidłowa wykładnia zastosowanych przez organ przepisów, będącego wynikiem analizy przepisów dokonanej zarówno przez orzecznictwo Sądu Najwyższego, jak również Europejski Trybunał Człowieka.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:

S. M.prowadzi od dnia 15 lipca 1992 r. działalność gospodarczą pod firmą(...)z siedzibą w miejscowościK.polegająca m.in. na sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych.

    /k. 4 akt adm./

Prezes URE decyzją z dnia 5 stycznia 2010 r., znak(...), udzielił koncesji na obrót paliwami ciekłymi (zwaną dalej: „koncesją na obrót paliwami ciekłymi") Przedsiębiorcy -S. M.prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą:(...)z siedzibą w miejscowościK., na okres od 11 stycznia 2010 r. do 11 stycznia 2020 r. /
    k. 27-29v akt adm./

W dniu 16 listopada 2010 r. na stacji paliw w miejscowościK.przyulicy (...), prowadzonej przez ww. Przedsiębiorcę, inspektorzy(...)Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej wK.przeprowadzili kontrolę jakości paliw oferowanych na stacji. W tym celu pobrano zgodnie z obowiązującą w tym zakresie procedurą próbki oleju napędowego./k. 13-15, k. 16, k. 30-36 akt adm./
W dniu 19 listopada 2010 r.Zakład (...)wK.wykonał badanie i sporządził sprawozdanie nr(...), w którym stwierdzono, że Przedsiębiorca oferował na wskazanej wyżej stacji paliw olej napędowy nie spełniający wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu jakościowym. W zestawieniu wyników zawartość(...), która wyniosła 7,1 % (V/V) zamiast wymaganej max. 5 % (V/V) przy tolerancji 5,5 %(V/V). Tym samym olej napędowy ze stacji paliw wK.nie spełniał wymagań jakościowych z uwagi na zawyżoną zawartość(...)(zawartość estrów metylowych kwasów tłuszczowych). Kontrolowany nie kwestionował wyników badań i nie wnosił o przeprowadzenie badania drugiej próby na okoliczność zmiany parametrów paliwa. Nie kwestionował również sposobu pobrania próbek paliwa./k. 24-25, k. 37-38, k. 53v akt adm./
W okresie od 16 listopada 2010 r. do dnia 22 listopada 2010 r. miały miejsce na stacji paliw prowadzonej przez Przedsiębiorcę dwie dostawy oleju napędowego, w tym ostatnia w dniu 19 listopada 2010 r. w ilości 22.748 m3, dowód wydania nr(...)z dnia 19 listopada 2010 r. - wystawiony przez(...) S.A.wW.. Paliwo dostarczono z bazy paliw Nr 1 zbiornik nr 12 wK.oraz w dniu 16 listopada 2010 r. z tej samej bazy paliw zbiornik nr 12 - 19.344 m3od(...)z siedzibą wK.. Powód załączył orzeczenia laboratoryjne z obu dostaw, sporządzone wK., tj. nr(...)z dnia 17 listopada 2010 r. i nr(...)z dnia 16 listopada 2010 r./k. 39-41, k. 67-67v, k. 75-76, k. 78-80 akt adm./
W związku powyższym, postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r.(...)Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wK.zabezpieczył i wstrzymał obrót handlowy 7251 litrów oleju napędowego (ON) znajdującego się w zbiornikach stacji paliw Przedsiębiorcy./k. 21 akt adm./
W dniu 22 listopada 2010 r. pobrano następnie kolejne próbki paliwa. Akredytowane laboratorium Instytutu Nafty i Gazu wK.wskazało w sprawozdaniu z badań nr(...), że olej napędowy ze stacji paliw wK.spełnia wymagania jakościowe określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki./k. 6-7, k. 17-20, k. 39-41 akt adm./
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2010 r. Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wK.uchylił dokonane w dniu 22 listopada 2010 r. zabezpieczenie 7.251 litrów oleju napędowego znajdującego się w zbiornikach stacji paliw Przedsiębiorcy, przyulicy (...)wK../k. 22 akt adm./
W dniu 12 czerwca 2014 r. wszczęto wszczęciu z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z ujawnieniem w działalności prowadzonej przez Przedsiębiorcę nieprawidłowości polegającej na nieprzestrzeganiu obowiązków wynikających z koncesji na obrót paliwami ciekłymi tj. warunku 2.3.2. oraz wezwano Przedsiębiorcę do złożenia w wyznaczonym terminie, szczegółowych wyjaśnień w tej sprawie oraz przesłanie uwierzytelnionych kopii dokumentów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania./k. 1-2v akt adm./
Pismem z dnia 8 lipca 2014 r., Przedsiębiorca złożył wyjaśnienia dot. przedmiotu niniejszego postępowania oraz przedłożył m.in.„kserokopię postanowienia o umorzeniu dochodzenia wydanego przez Komendę Powiatowa Policji wK.z 13 września 2011 r., gdzie m.in. stwierdzono, iż „nie można jednoznacznie określić gdzie doszło do skażenia oleju napędowego” oraz decyzji Dyrektora Izby Celnej wK.z 24 czerwca 2014 r. uchylającą decyzję organu I instancji i umarzającą postępowanie w sprawie określenia podatnikowi wysokości opłaty paliwowej "./k. 42-43, k. 49-51, k. 52-55v, k. 69-70, k. 71-74v akt adm./
Powód załączył orzeczenie laboratoryjne nr(...)z dnia 12 listopada 2010 r. oleju napędowego ze zbiornika nr 26 Bazy Paliw Nr 1 wK., które wskazuje że badana próbka spełnia wymagania jakościowe. Powód nie wykazał, że dokument ten odnosi się do pobranego w dniu 16 listopada 2010 r. oleju napędowego, w której to partii wykazano przekroczenie norm jakościowych, jak również nie wykazał od którego dostawcy pochodziła ta partia oleju napędowego i kiedy została do powoda dostarczona (brak faktury VAT oraz dokumentu przewozowego co do spornej partii paliwa)./k. 68 akt adm./
Przychód Przedsiębiorcy z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (w tym wypadku również koncesjonowanej) wyniósł w roku 2013 –(...)zł, natomiast przychody ze sprzedaży produktów i materiałów wyniosły(...)zł, zaś zysk wyniósł(...)zł.

    /k. 61-62 akt adm./

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane.

Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje.

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należało stwierdzić, że stosownie do treściart. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku - Prawo energetyczne(Dz.U. z 2006 roku, Nr 89, poz. 625) karze pieniężnej podlega ten, kto nie przestrzega obowiązków wynikających z koncesji.
Z treści powołanego wyżej przepisu jasno wynika, że już samo naruszenie jednego z warunków koncesji jest wystarczającą przesłanką do zastosowania przepisów zart. 56 ust. 1 i 2 Prawa energetycznegoi wymierzenia na tej podstawie kary pieniężnej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. W ocenie Sądu, brzmienie powołanego wyżej przepisu przesądza o obligatoryjnym charakterze kary za naruszenie określonych w koncesji warunków wykonywania działalności gospodarczej, przewidując tym samym bezwzględny obowiązek ukarania danego przedsiębiorcy w sytuacji spełnienia hipotezy przedmiotowej normy prawnej. Przepisart. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy – Prawo energetycznestanowi zatem samodzielną podstawę do wymierzenia kary przedsiębiorcy za niedochowanie obowiązków udzielonej koncesji i nie wymaga wykazania zawinionego działania przedsiębiorcy.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego należy uznać, iż zachodzą podstawy do nałożenia na odwołującego się kary pieniężnej za działanie określone wart. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy – Prawo energetyczne. Przez zaakceptowanie warunków udzielonej koncesji, odwołujący zaakceptował również obowiązek ujęty w jejpunkcie 2.2.3., zgodnie z którym koncesjonariuszowi nie wolno czynić przedmiotem obrotu paliw ciekłych, których parametry jakościowe są niezgodne z parametrami wynikającymi z norm określonych prawem. Należy podkreślić, że warunek ten jednoznacznie zakazuje sprzedaży paliw nie odpowiadających normatywnym wymaganiom jakościowym. Istotnym jest również, iż wymagania koncesji nakazywały przedsiębiorcy podjąć wszelkie niezbędne działania, aby sytuacja taka nie miała miejsca. W szczególności przedsiębiorca jako profesjonalista miał obowiązek przestrzegania norm określonych wrozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych(Dz.U. z 2008 r., Nr 221, poz. 1441) – obowiązujące w dniu przeprowadzonej kontroli, jak również kolejnego badania. Przedsiębiorcy mają przy tym pełną swobodę wyboru działań, które podejmą w celu wywiązania się z obowiązków koncesyjnych.
Dodać w tym miejscu należy, że profesjonalizm przedsiębiorcy powinien przejawiać się w dwóch podstawowych cechach jego zachowania: postępowaniu zgodnym z regułami fachowej wiedzy oraz sumienności. Wzorzec należytej staranności musi uwzględnić zwiększone oczekiwania co do zawodowych kwalifikacji koncesjonariusza-specjalisty, co do jego wiedzy i praktycznych umiejętności skorzystania z niej (por. wyrok SN z 21 września 2005 r., IV CK 100/05, LEX nr 187120). Przedsiębiorca jako podmiot koncesjonowany uważany jest przez konsumentów jako pewne źródło gwarantujące, że sprzedawane przez niego paliwo spełnia wszystkie dopuszczalne normy. Powód jako podmiot profesjonalny winien zatem w należyty sposób zadbać o jakość wprowadzanego na rynek paliwa, albowiem jako koncesjonariusz to właśnie on odpowiada za jakość wprowadzanego w tym wypadku oleju napędowego. Szkodliwość czynu w związku z obowiązkami spoczywającymi na powodzie, który winien być niejako gwarantem jakości, należy ocenić jako dużą.
Przepisart. 355 § 2 k.c.wymaga od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą przy uwzględnieniu ich zawodowego charakteru, staranności szczególnego rodzaju. To przemawia za tym, że przedsiębiorca obowiązany jest do zwiększonej skrupulatności, rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania, jak również uzasadnione jest oczekiwanie od niego wiedzy na temat wprowadzanego do obrotu produktu. W istotę działalności gospodarczej wpisane jest posiadanie specjalistycznej wiedzy nie tylko obejmującej czysto formalne kwalifikacje, lecz także doświadczenie wynikające z praktyki zawodowe i ustalone standardy wymagań. Powód powyższych kryteriów nie spełnił, albowiem nie skorzystał z możliwości dokonania zbadania próbki przez niezależne laboratorium, ani też nie wniósł o ponowne badanie próbki wskazującej na przekroczenie norm jakości oleju napędowego.
W toku działań kontrolnych realizowanych przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej wK., w dniu 16 listopada 2010 r. pobrano próbki oleju napędowego ze stacji paliw w miejscowościK.przyulicy (...), które następnie zostały poddane badaniu przezZakład (...)wK.w dniu 19 listopada 2010 r. Wynik badań w zakresie zawartości(...)wskazał, iż nie spełnia wymagań określonych we wskazanym wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki. Zawartość(...)wyniosła bowiem 7,1 % (V/V) zamiast wymaganej max. 5 % (V/V) przy tolerancji 5,5 %(V/V) czym dowiódł, iż badane paliwo nie spełniało wymagań jakościowych w zakresie zawartości(...)w oleju napędowym. Kolejne badanie w dniu 25 listopada 2010 r. po uprzednim dolaniu oleju napędowego pochodzącego od dwóch dostawców nr(...)wskazywało już na spełnienie wymagań jakościowych w zakresie wszystkich parametrów.
W ocenie Sądu powód w szczególności nie wykazał, że jakość paliwa nie uległa zmianie po jego nabyciu. Okoliczność, że powód nabył paliwo od stałego, dostawcy ma znaczenie jedynie wówczas, gdy zostanie wykazane, że jakość paliwa pobranego z dystrybutora w toku kontroli, jest taka sama jak nabytego od dostawcy. Wynik drugiego badania różnił się od badania pierwszego, bowiem dokonano w międzyczasie dwóch dostaw oleju napędowego, zaś co do ich jakości nie można mieć wątpliwości, albowiem powód przedstawił wyniki badań próbek z obu dostaw, gdzie nie stwierdzono przekroczenia norm jakościowych. Wątpliwej jakości była natomiast partia z pierwszego badania, powód zaś nie przedstawił stosownego certyfikatu jakości odnoszącego się do tego paliwa, stwierdzając jedynie, że pochodzi od renomowanych dostawców. Powód jakkolwiek dołączył do materiału dowodowego orzeczenie laboratoryjne z dnia 12 listopada 2010 r. (k. 68 akt adm.), jednakże nie potwierdza ono, że dotyczy oleju napędowego badanego podczas kontroli na stacji paliw powoda. Nie jest bowiem wiadome od kogo paliwo pochodziło, w jakich okolicznościach znalazło się u powoda, brak również faktury potwierdzającej zakup tego paliwa i dokumentu przewozowego. W tym zakresie powód nie wnosił o przeprowadzenie dowodów. Zwrócić również należy uwagę, że wymagania jakościowe odnoszące się do obu badań jakości oleju napędowego w ramach przeprowadzonej kontroli (max. 5 % V/V), różnią się od wymagań jakościowych wskazanych w badaniach jakości jeśli chodzi o partie paliwa pochodzącego z dwóch dolewek (max. 7 % V/V), a które nie odpowiadało obowiązującym wówczas wymogom stawianym przez ww. rozporządzenie, choć ostatecznie wyniki w zakresie(...)mieściły się w dopuszczalnym zakresie przy uwzględnieniu max. 5 %V/V.
Sprzedając paliwo o jakości nieodpowiadającej obowiązującym przepisom, powód naruszył warunki koncesji, co wypełniło przesłanki zart. 56 ust. 1 pkt 12 prawa energetycznego.
Nie są również zasadne, w ocenie Sądu, argumenty odwołującego, który powoływał się na treść postanowienia o umorzeniu dochodzenia z dnia 13 września 2011 r. w sprawie Ds.(...), wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa, albowiem jednoznacznie nie określono gdzie doszło do skażenia oleju napędowego, czy na stacji powoda, czy tez takie paliwo zostało zakupione w Bazie Paliw nr 1 wK.. Sąd stwierdza, iż ww. postępowanie nie ma wpływu na postępowanie w przedmiotowej sprawie, albowiem jako postępowanie niezależne od umorzonego postępowania przygotowawczego. W przedmiotowej sprawie kwestia winy nie ma znaczenia, albowiem z punktu widzenia przepisówustawy – Prawo energetyczne, w szczególności treści art. 56 ust. 1 pkt 12 wskazanej ustawy, istotny jest sam fakt jego naruszenia, poprzez naruszenie warunków koncesji, bez konieczności wykazywania zawinionego działania przedsiębiorcy.
Zdaniem Sądu decydujące znaczenie w przedmiotowej sprawie ma ocena dokonana przez Prezesa URE, co do charakteru i rozmiaru naruszenia obowiązków wynikających z przepisówustawy – Prawo energetycznei udzielonej koncesji. Sąd stanął na stanowisku, że wysokość nałożonej na odwołującego kary pieniężnej znajduje uzasadnienie w świetle obowiązujących przepisów prawa.
Ponad wszelką wątpliwość został stwierdzony fakt naruszenia bezwzględnie obowiązujących przepisów prawnych, gdyż w pierwszym badaniu norma(...)została przekroczona, drugie badania wykazało z kolei zachowanie normy, jednakże nastąpiło to w wyniku dwóch dolewek po dodatkowym zakupie paliwa w dniach 16 – 19 listopada 2010 r. Jak wynika bowiem z wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie wymagań jakościowych, maksymalna zawartość(...)mogła wynosić 5,0 % V/V (przepisy obowiązujące w 2010 r.). Biorąc pod uwagę tolerancję badania zawartości(...)5,5 % V/V wynik pierwszego badania wyniósł 7,1. Dodatkową kwestią, którą Sąd wziął pod uwagę był fakt, iż naruszenie przepisów przez Przedsiębiorcę nastąpiło po raz pierwszy.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że kwota 24.000 zł jest karą adekwatną do stopnia zawinienia, jak również szkodliwości czynu, a zatem wystarczającą dla realizacji w jej celów w tym aspekcie. Zachowanie przedsiębiorcy wywołuje skutki negatywne dla nabywców paliwa, szkodliwość czynu jest zatem większa niż znikoma. Niewątpliwie powód nie dopełnił należycie swych obowiązków i wprowadził do obrotu olej napędowy nie spełniający ustawowych wymagań. Nie udowodnił również, że podejmował działania zmierzające do zbadania jego jakości, lub że w chwili zakupu od dostawców spełniało ono normy jakościowe.
Wysokość kary pieniężnej została określona ponadto na podstawie możliwości finansowych powoda. Należy stwierdzić, że Przedsiębiorca osiągnął w 2013 roku przychody ogółem na poziomie(...)zł, przy czym nie wskazywał na osiągnięcie w tym okresie strat z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Zysk z działalności koncesjonowanej wyniósł w tym okresie(...)zł, zaś przychody ze sprzedaży produktów i materiałów wyniosły(...)zł.
Powyższe dane zostały przedstawione przez powoda, który stwierdził jednocześnie, iż spółka nie zalega z podatkami, opłacaniem składek ZUS oraz wypłatami wynagrodzeń dla pracowników. Przedsiębiorstwo korzysta również z kredytów obrotowych w kwocie 200.000 zł w Banku Spółdzielczym wK.oraz w(...)Banku (...)w kwocie 165.000 zł. Wobec tego Sąd oparł się o dane wskazane przez powoda. /k. 56, k. 57-58, k. 59, k. 60, k. 61, k. 62 akt adm./
Reasumując, w ocenie Sądu, kara pieniężna we wskazanej wyżej wysokości będzie pełnić funkcję prewencji szczególnej i ogólnej, a zatem będzie zarówno realną, jak i odczuwalną dolegliwością dla ukaranego podmiotu oraz wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość, zapobiegającym powtarzaniu nagannych zachowań. W ocenie Sądu sytuacja finansowa odwołującego przedsiębiorcy pozwala na uiszczenie kary bez uszczerbku dla aktywów przedsiębiorstwa, co jednocześnie nie będzie stanowić nadmiernego obciążenia finansowego dla dalszego wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej.
Na zakończenie dodać należy, że postępowanie z odwołania powoda na decyzję organu regulacyjnego nie opiera się co do zasady na badaniu prawidłowości przebiegu postępowania administracyjnego wszczętego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Przedsiębiorca w przedmiotowym postępowaniu podlega regułom procesu cywilnego opartego na inicjatywie dowodowej stron postępowania. Sąd rozpoznaje bowiem sprawę na nowo ustalając stan faktyczny sprawy i oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, by dokonać jego subsumcji do obowiązujących w tym przedmiocie przepisów prawnych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawieart. 47953§ 1 k.p.c.oddalił wniesione odwołanie.
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie zart. 98 § 3w zw. zart. 99 k.p.c.Do kosztów niezbędnych do celowej obrony zaliczono poniesione przez pozwanego koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360 zł określonej w§ 14 ust. 3 pkt 3w zw. z§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
SSO Bogdan Gierzyński