Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 396/15
Data wyroku: 2015-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Konkel
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: 22kc

Sygn. akt I C 396/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 grudnia 2015r.

Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny

w składzie :
Przewodniczący : SSR Aleksandra Konkel
Protokolant :(...)
po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. w(...)
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)G.-G.Zarząd (...)
przeciwkoK. G.,Z.G.,J. G.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanymK. G.,Z.G.,J. G.aby opuścili i opróżnililokal mieszkalny Nr (...)położony wG.przyul. (...);

II
ustala, iż pozwanymK. G.,Z.G.,J. G.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

III
nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu jak w pkt I wyroku do czasu złożenia przez(...)G.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

IV
zasądza od pozwanychK. G.,Z.G.,J. G.solidarnie na rzecz powoda GminyG.–G.Zarząd (...)kwotę 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 396/15

UZASADNIENIE
Powódka GminaG.–G.Zarząd (...)wG.wniosła pozew o eksmisję przeciwkoK. G.,Z.G.,J. G.domagając się nakazania pozwanym opuszczenia i opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wG.przyul. (...).
W uzasadnieniu wskazano, iż pozwani – pomimo wezwania do opuszczenia i opróżnienia lokalu - zajmują go nie mając do tego tytułu prawnego.
W odpowiedzi na pozew pozwanaK. G.domagała się oddalenia powództwa w całości.
W uzasadnieniu pozwana wskazała, iż całe życie mieszkała w przedmiotowym lokalu, od czasu osiągnięcia pełnoletności opiekowała się chorą babciąH. B., która była najemczynią lokalu. Babcia zmarła w dniu 17 marca 2003r. Pozwana wskazała, że inicjowała i finansowała prace remontowe w przedmiotowym lokalu, przy czym lokal ten ma niski standard, porównywalny z lokalem socjalnym. Podała nadto, że oczekiwała, iż po śmierci babci wstąpi w stosunek najmu, zresztą zarówno radca prawny Gminy jak i pracownicy(...)wG.przekonywali ją, że tak się stanie. Zwróciwszy się do GminyG.o uzyskanie tytułu prawnego do lokaluK. G.spotkała się z odmową. Powództwo tejże o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu zostało oddalone.
Na posiedzeniu w dniu 19 listopada 2015r. wyznaczonym na rozprawę pozwanaK. G.podniosła zarzut zasiedzenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
H. B., babciaK. G., była najemczynią lokalu położonego przyul. (...)począwszy od 3 stycznia 1989 r., przy czym zameldowała była w lokalu od 19 sierpnia 1946r.K. G., w wieku 18 lat, zamieszkała w przedmiotowym lokalu wraz z babcią.
(dowód: zaświadczenie z 15.11.1988r. – w aktach lokalu; umowa najmu z dnia 03.01.1989r. – w aktach lokalu; przesłuchanie pozwanej, k.65, k.67)
Podczas zamieszkiwania w spornym lokaluK. G.ponosiła koszty związane z utrzymaniem lokalu oraz jego remontowaniem.
(okoliczność bezsporna)
Za życia najemczyni powstały zaległości w płatnościach za lokal. Pismem z dnia 24 marca 2000r., doręczonym w dniu 29 marca 2000r. umowa najmu lokalu została wypowiedzianaH. B., ze skutkiem na dzień 30 kwietnia 2000r. po uprzednim uprzedzeniu najemczyni o zamiarze wypowiedzenia.
(dowód: wypowiedzenie z dnia 24.03.2000r. – w aktach lokalu)
W dniu 17 marca 2003r.H. B.zmarła. W spornym lokalu pozostałaK. G.wraz z mężemZ.G.oraz synemJ. G..
(okoliczność bezsporna)
PozwanaK. G.jest osobą pracującą, zarabia 4000 zł, jednak otrzymuje tylko połowę tej kwoty, z uwagi na skierowaną do wynagrodzenia egzekucję komorniczą. Nie posiada majątku, za wyjątkiem czternastoletniego samochodu i drobnej biżuterii, nie ma oszczędności, nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej.
PozwanyZ. G.jest zarejestrowany w ewidencji działalności gospodarczej jako przedsiębiorca, jednak działalności faktycznie nie prowadzi i nie uzyskuje dochodów. Wyrejestrowanie z ewidencji nie nastąpiło jedynie z uwagi na istniejące zadłużenie, które to uniemożliwia. Nie jest zarejestrowany jako bezrobotny, nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Nie posiada majątku ani oszczędności, choruje przewlekle.
PozwanyJ. G.ma 17 lat, jest uczniem, zamieszkuje wraz z rodzinami,K. G.iZ.G.w lokalu przyul. (...)wG.. Ma problemy z nauką, jest dyslektykiem. Pozwany nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej.
Żadne z pozwanych nie posiada innego lokalu, do którego rodzina mogła by się przeprowadzić. MatkaK. G.pomaga pozwanym zapraszając ich na obiady.
(dowód: przesłuchanie pozwanejK. G., k.65, 67; przesłuchanie pozwanegoZ.G., k.65-67; pismo z(...), k. 23, k.43;opinia nr (...); informacja z(...)– k. 22, k.41)
Pismami z dnia 24 lipca 2014r. pozwani wezwani zostali do opuszczenia i opróżnienia zajmowanego lokalu.
(dowód: pisma wraz z zpo, k.6-7v)
Sąd zważył, co następuje:
Sąd ustalając stan faktyczny w sprawie oparł się na treści dokumentów prywatnych złożonych do akt sprawy oraz zgromadzonych w aktach lokalu. Dokumenty te nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Podstawą ustaleń uczynił Sąd również zeznania pozwanych, którym dał wiarę w całości, uznając je za szczere i spójne. Jakkolwiek pozwani nie pamiętali czy w chwili śmierciH. B.posiadała tytuł prawny do spornego lokalu, Sąd – na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach lokalu – ustalił, iż umowa najmu została wypowiedziana najemczyni na trzy lata przed śmiercią.
Okoliczność długotrwałego zamieszkiwania przezK. G.wlokalu nr (...)przyul. (...)wG.była bezsporna i nie wymagała dowodzenia. Z uwagi na powyższe Sąd nie przeprowadzał dowodu z zeznań świadkaJ. K..
Zważyć należy, iż pozwani nie kwestionowali prawdziwości twierdzeń powoda o braku po ich stronie tytułu prawnego do lokalu. Sama pozwana w odpowiedzi na pozew wskazała, iż jej powództwo o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu zostało oddalone. ZdaniemK. G.jednak, z uwagi na długotrwałość zamieszkiwania w spornym lokalu, spełnione zostały przesłanki zasiedzenia.
Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy na jego oczywistą bezzasadność. Z przeprowadzonych w sprawie dowodów w żadnym razie nie wynika, by pozwana był samoistnym posiadaczem nieruchomości, co więcej, pozwana sama twierdziła, iż domagała się ustalenia, że wstąpiła w stosunek najmu spornego mieszkania. Nie miała również wątpliwości, że właścicielem lokalu jest Gmina, zaś pozwaną obciąża obowiązek ponoszenia opłat związanych z zamieszkiwaniem. Powyższe okoliczności wykluczają zaś uznanie, że w którymkolwiek momencie zajmowania tegoż lokaluK. G.uważała się za samoistnego posiadacza. Zarzut zasiedzenia jest zatem, w okolicznościach sprawy niniejszej, zupełnie niezrozumiały.
Stosownie doart. 222 § 1 kcwłaściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
W niniejszej sprawie nie było kwestią sporną to, iż powódka jest właścicielem lokalu wskazanego w pozwie. Jednocześnie w ocenie Sądu pozwanym nie przysługuje żadne skuteczne względemGminy M.G.uprawnienie do władania lokalem.
Skuteczność wypowiedzenia umowyH. B., dokonanego w 2000r., nie była kwestionowana przez pozwanych. Okoliczności zaś podniesione w odpowiedzi na pozew – to jest fakt wieloletniego zamieszkiwania w lokalu, meldunek, dokonane inwestycje pozostają bez wpływu na ustalenie, że pozwanym nie przysługuje tytuł prawny do lokalu. Tytuł ów pozwana i jej rodzina wywodzili od najemczyni,H. B., zatem utracili go wraz z rozwiązaniem umowy najmu na skutek dokonanego przez GminęG.wypowiedzenia.
Mając na względzie powyższe Sąd, na mocyart. 222 § 1 kcorzekł jak w pkt I sentencji.
Jednocześnie Sąd badając sytuację finansową i rodzinną pozwanych uznał, iż zachodzą przesłanki do przyznania im prawa do lokalu socjalnego w trybieart. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów. PozwanyJ. G.jest osobą małoletnią i pozostaje pod opieką zamieszkujących z nim rodziców. Co więcej, łączny dochód trzyosobowej rodziny – z uwagi na zajęcie komornicze - wynosi jedynie około 2000 zł. Kwota powyższa jest niewystarczająca dla wynajęcia przez pozwanych lokalu na wolnym rynku oraz pokrycia kosztów utrzymania. W ocenie Sądu zatem zarówno sytuacja rodzinna jak i majątkowa pozwanych przemawia za przyznaniem im uprawnienia do lokalu socjalnego.
Z tych względów orzeczono jak w pkt II sentencji.
W pkt III sentencji zawarto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania opróżnienia lokalu, w myślart. 14 ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów.
O kosztach procesu rozstrzygnięto w pkt IV sentencji na mocyart. 98 §1 kpciart. 108 § 1 kpcmając na uwadze wynik procesu.

ZARZĄDZENIE

1
(...).Ci(...)

2
(...)K. G.

3
(...)