Sąd Rejonowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 314/14
Data wyroku: 2015-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Bieńkowski
Teza: uniewinnienie

Sygn. akt II K 314/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 29 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, w II Wydziale Karnym, w składzie:
Przewodniczący: SSR Krzysztof Bieńkowski
Protokolant: sekr.sąd.Agnieszka Klimek
Przy udziale Prokuratora : -
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej -,
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 29.09.2014 r. i następnych
sprawy:M. K. (1),
synaM.iJ.z d.S.,urodzonego (...)wW.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 25 lutego 2010 roku wW.i wO.działając wspólnie i w porozumieniu zB.M. B., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzili pokrzywdzonychK.iC. G. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000 złotych, wprowadzając ich w błąd w ten sposób, żeM. K. (1)składającB. B. (1)obietnicę otrzymania części tej korzyści, zaplanował popełnienie tego czynu i wskazał sposób realizacji swojego planu, następnie przekazał mu uprzednio podrobioną legitymację służbową Inspektora Nadzoru Budowlanego, wystawioną na nazwiskoR. R.oraz uprzednio podrobione upoważnienie numer 143/010 do przeprowadzenia kontroli budowlanej wA.(...)wO., wystawione na nazwiskoR. R., wskutek czegoB. B. (1), godząc się na propozycjęM. K. (1)i realizując jego plan, udał się do lokaluA.(...)przyul. (...)wO., należącego do pokrzywdzonych, gdzie używając powyższych dokumentów jako autentycznych, podał się za funkcjonariusza publicznegoR. R.- Inspektora Nadzoru Budowlanego i za wykonanie czynności związanej z jego funkcją, w postaci sporządzenia protokołu kontroli budowlanej wymienionego lokalu, zażądał kwoty 30.000 złotych,
- tj. o czyn zart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zb.art. 227kkw zw. zart. 11 § 2 kk

ORZEKA :

I
oskarżonegoM. K. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzeczadw.J. B.kwotę 1176 zł oraz należny od tej kwoty podatek VAT tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu;

III
na podstawie 632ust.2 k.p.k.koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyM. K. (1)jest bratem pokrzywdzonejK. G. (1).
Oskarżony na początku 2009 roku opuścił zakład karny i zamieszkał razem z rodzinąK. G. (1). Do połowy 2009 roku wymienieni zamieszkiwali wspólnie wW., zaś latem 2009 roku przeprowadzili się w okoliceP..
PokrzywdzeniK. G. (1)iC. G. (1)w 2009 roku dysponowali większą sumą pieniędzy, którą zamierzali zainwestować.
Za namową oskarżonegoM. K. (1)postanowili założyć wO.pub.
PokrzywdzeniK. G. (1)iC. G. (1)uzgodnili wówczas, że oskarżonyM. K. (1)pomoże im w tworzeniu, a następnie prowadzeniu lokalu, za co mieli dzielić się zyskiem z prowadzonej działalności.
PokrzywdzonaK. G. (1)w dniu 01 lipca 2009 r. założyłafirmę (...), zaś 1 października 2009 r. podpisała umowę najmu lokalu mieszczącego się przyul. (...)..
Od 1 października 2009 r. pokrzywdzeni razem z oskarżonymM. K. (1)rozpoczęli prace adaptacyjne lokalu i zaczęli załatwiać wszystkie niezbędne formalności związane z prowadzeniem pubu.
Faktycznie wszystkimi pracami związanymi z otwarciem lokalu zajmował się oskarżonyM. K. (1)na podstawie otrzymanego odK. G. (1)pisemnego upoważnienia.
M. K. (1)w tym czasie w tworzeniu lokaluA.(...)współpracował zR. T. (1). Współpraca ta trwała do 20 grudnia 2009r. kiedy toR. T. (1)został zatrzymany przez Policję.
W lokaluA.(...)przeprowadzone zostały prace remontowe, w tym część prac została wykonana przed sporządzeniem przez architekta projektu adaptacji. Projekt adaptacji ostatecznie został zatwierdzony przez Nadzór Budowlany wO., a prace wykonane w lokalu zostały odebrane przez Inspektora Nadzoru Budowlanego wO..
Wszystkim pracami w lokaluA.(...)zajmował się oskarżonyM. K. (1), zaś rola pokrzywdzonychK. G. (1)iC. G. (1)sprowadzała się praktycznie do opłacania rachunków i faktur przedkładanych przez oskarżonegoM. K. (1).
OskarżonyM. K. (1)w pewnym momencie postanowił samodzielnie prowadzić lokal, na co pokrzywdzeni nie wyrazili zgody. Ustalili wówczas, że to oni będą zajmować się prowadzeniem lokalu i jego finansami, a oskarżonyM. K. (1)będzie otrzymywał tylko wynagrodzenie. OskarżonyM. K. (1)nie zgodził się na to, zaś ostatecznie po kłótni o mieszkanie po zmarłej matce, zakończyli współpracę.
OskarżonyM. K. (1)w dniu 19 lutego 2010 roku wyprowadził się z domu pokrzywdzonych i przestał z nimi utrzymywać kontakty.
/dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego, k. 158v. – 159, 124, 261 – 262, 197 akt II K 1426/10, 226 akt II K 1426/10, k.603-604 zeznaniaK. G. (1), k. 6 – 10v. akt II K 1426/10, 57v. - 61 akt II K 1426/10, 88v. akt II K 1426/10, 159 – 160, k.604v-605 , zeznaniaC. G. (1), k. 12v. - 14 akt II K 1426/10, 129v. – 130 akt II K 1426/10, 160 – 160v.,k.605-606 /
OskarżonyM. K. (1)po wyprowadzeniu się od pokrzywdzonychK. G. (1)iC. G. (1)przebywał wZ..
W miejscowości tej przebywał równieżB. B. (1).
Najprawdopodobniej od oskarżonego dowiedział się on o nieprawidłowościach przy przeprowadzeniu remontu lokalu(...)- niezgodnie z projektem, bez zgody instytucji upoważnionej do wydawania zezwoleń na remont, budowę.
NastępnieB. B. (1)podrobił legitymację służbową inspektora nadzoru budowlanego i zaopatrzył się w dokumenty w postaci: upoważnienia do przeprowadzenia kontroli budowlanej i protokoły kontroli budowlanej.
W dniu 25 lutego 2010 rokuR. T. (1)przywiózłB. B. (1)doO..
B. B. (1)około godz. 16.00 wszedł do lokaluA.(...)przyul. (...).
Na miejscuB. B. (1)przedstawił się podając imię i nazwiskoR. R.i że jest on inspektorem nadzoru budowlanego. Gdy weszli do biuraB. B. (1)twierdził, że w lokalu ma przeprowadzić kontrolę w związku z wykonaniem prac remontowych bez zezwoleń. Przedłożył imkodeks karnyz artykułami dotyczącymi odpowiedzialności karnej za zawalenie się dachu oraz upoważnienie do przeprowadzenia kontroli.
Podał ponadto, że jeżeli stwierdzi nieprawidłowości, to zamknie lokal na 12 miesięcy i może nałożyć grzywnę w kwocie 500.000,- zł. Twierdził tam też, że od jego kontroli zależy, jak przedmiotowa sprawa będzie załatwiona, a na kartce napisał 30.C. G. (1)zapytał, czy chodzi o kwotę 30.000,- zł, coB. B. (1)potwierdził. Pokrzywdzeni ostatecznie zgodzili się na zapłacenieB. B. (1)żądanej przez niego kwoty, aK. G. (1)udała się do banku, by wypłacić pieniądze.
Zachowanie i przedkładane dokumenty wzbudziły nieufność pokrzywdzonych, którzy zawiadomili Policję.
/dowód: zeznaniaB. B. (1), k. 258 – 260, k.759-761 , k.69 – 70 akt II K 1426/10, 75 – 76 akt II K 1426/10, 81 akt II K 1426/10, 264 akt II K 1426/10, 547 – 547v. akt II K 1426/10, zeznaniaR. T. (1), k. 316 – 318, 319 – 320, 103v. – 104 akt II K 1426/10, zeznaniaK. T., k. 319, 319 - 320
PokrzywdzonaK. G. (1), po uzgodnieniach na Policji, wróciła do lokaluA.(...)i wręczyła mu kopertę z kwotą 20.000,- zł, twierdząc, że znajduje się w niej kwota 30.000,- zł.
B. B. (1)schował kopertę i udał się w kierunku bocznego wyjścia, po czym zawrócił i poprosił pokrzywdzonych, by wypuścili go głównym wejściem.
Wychodzącego z lokaluB. B. (1)zatrzymali nieumundurowani funkcjonariusze Policji.
/dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego, k. 158v. – 159, 124, 261 – 262, 197 akt II K 1426/10, 226 akt II K 1426/10, zeznaniaK. G. (1), k. 6 – 10v. akt II K 1426/10, 57v. - 61 akt II K 1426/10, 88v. akt II K 1426/10, 159 – 160, 321 – 322, zeznaniaC. G. (1), k. 12v. - 14 akt II K 1426/10, 129v. – 130 akt II K 1426/10, 160 – 160v., zeznaniaP. G., k. 160v., k. 26v. – 28v. akt II K 1426/10, zeznaniaA. K., k. 161, 33v. – 34 akt II K 1426/10, zeznaniaM. M. (1), k. 161, 31v. - 32 akt II K 1426/10, zeznaniaP. P., k. 161, 37v. – 38 akt II K 1426/10, zeznaniaJ. W., k. 161, 35v. – 36 akt II K 1426/10, zeznaniaM. H., k. 160v. – 161, 118v. – 119 akt II K 1426/10, k.614-615 , zeznaniaK. P., k. 315, 116v. – 117 akt II K 1426/10, k.636-637 , zeznaniaS. L., k. 145v. akt II K 1426/10, zeznaniaR. Z., k. 262, 128v. akt II K 1426/10,k.614 zeznaniaB. B. (1), k. 258 – 260, k.69 – 70 akt II K 1426/10, 75 – 76 akt II K 1426/10, 81 akt II K 1426/10, 264 akt II K 1426/10, 547 – 547v. akt II K 1426/10, zeznaniaR. T. (1), k. 316 – 318, 319 – 320, 103v. – 104 akt II K 1426/10, zeznaniaK. T., k. 319, 319 - 320 ,M. M. (2)k.762).
Ponadto Sąd ustalił również , że oskarżonyM. K. (1)ma przyznany status świadka koronnego.
W toku postępowania, z uwagi na wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego, oskarżonyM. K. (1)poddany został badaniu sądowo-psychiatrycznemu. Biegli lekarze psychiatrzy w pisemnej opinii stwierdzili, że oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i kierowania swoim postępowaniem. Lekarze psychiatrzy nie stwierdzili u oskarżonego objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznali natomiast u oskarżonego zaburzenia reaktywne i nieprawidłową osobowość
/opinia sądowo-psychiatryczna k. 231 – 234 akt II K 1426/10/
OskarżonyM. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
W postępowaniu przygotowawczym oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
/dowód: wyjaśnienia oskarżonego, k.  197 akt II K 1426/10, 226 akt II K 1426/10/
W toku pierwszego rozpoznania przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zaprzeczył aby znał osobiścieB. B. (1). Twierdził, że wie odK. T., żeB. B. (1)o dyskotece pokrzywdzonych rozmawiał zR. T. (1).R. T. (1)był swego czasu jego dobrym kolegą, współpracowali razem przy tworzeniu lokaluA.(...)wO.. Twierdził, że współpraca i kontakty zakończyły się jeszcze przed otwarciem lokalu, bo jego siostra nie zgadzała się, byR. T. (1)był ich wspólnikiem, a on poparł tę decyzję.R. T. (1)z tej decyzji nie był zadowolony. Wskazał, że on nie jest skonfliktowany zR. T. (1). Przyznał też, że po zakończeniu współpracyR. T. (1)ich oszukał, podstępem wyłudził podpisanie umowy sprzedaży auta zC. G. (1), który wcześniej od niego pożyczył. Wyjaśnił, że razem z siostrą byli pod domemT., on im wówczas powiedział, że samochód jest zajęty i znajduje się w komisariacie, faktycznieR. T. (1)go użytkował.
Wyjaśnił, że nikomu, w tymB. B. (1)nie przekazywał żadnej legitymacji służbowej, nie potrafi powiedzieć dlaczegoB. B. (1)go pomawia. Nie dawałB. B. (1)numeru telefonu i nie rozmawiał z nim przez telefon. Nie jest w stanie powiedzieć, czy spotkał się towarzysko zB. B. (1), nie przypomina sobie takiego spotkania.
We wcześniejszych wyjaśnieniach zaprzeczył aby znałB. B. (1)i aby się z nim spotkał. Twierdził, że nie proponował ani jemu ani nikomu tego co ma zarzucane. Wyjaśnił, że z pokrzywdzonymi pracował przy tworzeniu dyskoteki, potem się pokłócili i on odszedł. Powód kłótni to sprawa rodzinna. Mimo kłótni był zawiedziony tą sytuacją, nigdy w jego głowie nie powstał plan ani nie podjął żadnego kroku aby zrobić jakąkolwiek krzywdę fizyczną, czy materialnąK. G. (1)iC. G. (1). Wskazał, że dużo zawdzięcza pokrzywdzonym, nigdy bezpośrednio nie groził pokrzywdzonym. Przyznał, że były kłótnie o mieszkanie.
Wskazał, żeB. B. (1)zna z rozprawy, mógł o nim słyszeć odR. T. (1), gdyż oni się kolegowali. Mógł go gdzieś widzieć ale tego nie pamięta.B. B. (1)rozmawiał na temat dyskoteki zR. T. (1), świadkiem tych rozmów byłK. T..
W kolejnych wyjaśnieniach wskazał, że w mediach krążyło wiele informacji na jego temat i z jego udziałem, jednakże on występował zamaskowany i osoba która wcześniej go nie widziała, po obejrzeniu tych materiałów, miałaby raczej problemy z jego rozpoznaniem.
Wskazał, że jego stosunki z siostrąK. G. (1)nie były i nadal nie są najlepsze, jednakże to jest jego najbliższa rodzina i nie mógłby jej skrzywdzić. Nie mógłby też brać udziału w przestępstwie przeciwko swojej siostrze. Zaprzeczył aby dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa.
/dowód: wyjaśnienia oskarżonego, k. 158v. – 159, 124, 261 – 262/
W toku kolejnego rozpoznania sprawy przez Sąd oskarżony podtrzymał swoje uprzednie wyjaśnienia i zaprzeczył popełnieniu zarzucanego mu czynu.
(dow : wyjaśni.osk.M. K.k.603v-604)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonego uznać należy za wiarygodne, w tym sensie , że nie zostały, zdaniem Sądu, w sposób jednoznaczny obalone.
Podkreślić bowiem należy , że uznanie relacji oskarżonego za wiarygodną w zakresie czynu zarzucanego mu w toku ponownego rozpoznania sprawy , wynika przede wszystkim z braku wystarczających i jednoznacznych dowodów podważających jego twierdzenia.
Nie ulega wątpliwości , że głównym dowodem obciążającym oskarżonego są relacjeB. B. (1), złożone w toku postępowania przygotowawczego i w sprawie II K 1426/10 przed Sądem.
(k. 69 – 70 akt II K 1426/10, 75 – 76 akt II K 1426/10, 81 akt II K 1426/10, 264 akt II K 1426/10, 547 – 547v. akt II K 1426/10)
Nie można nie zauważyć , że depozycje powyższe zostały złożone przez wymienionego w charakterze podejrzanego i oskarżonego.
Nie można w tej sytuacji wykluczyć , że relacje takiej treści motywowane były chęcią minimalizowania własnej odpowiedzialności i grożącej kary poprzez przerzucenie odpowiedzialności na osobę oskarżonego.
W świetle relacjiB. B.z omawianego etapu postępowania to oskarżony miał być pomysłodawcą, organizatorem i głównym beneficjentem oszustwa.
Przedstawiając się w roli podrzędnego wykonawcyB. B.mógłby więc liczyć na łagodniejsze potraktowanie, co w świetle jego uprzedniej karalności za przestępstwa przeciwko mieniu miało niebagatelne znaczenie.
Ta również okoliczność może tłumaczyć konsekwentne podtrzymywanie takiej wersji aż do momentu wydania wyroku.
Nie jest do końca jasne skądB. B. (1)wiedział o dokonanych jeszcze przed zatwierdzeniem projektu pracach budowlanych, formalnie rzecz biorąc w sposób nielegalny, co stanowiło następnie podstawę szantażu.
Za najbardziej prawdopodobną uznać należy wersję , w którejB. B.dowiedział się o tym fakcie odM. K. (1). To oskarżony bowiem był najlepiej w tej materii zorientowany i miał w tym zakresie najpełniejszą wiedz ę.
Nie oznacza to jednak , że oskarżony współdziałał czy chociażby inspirował postępowanieB. B..
Jest to oczywiście możliwe, jednak takie ustalenie w świetle zgromadzonego materiału dowodowego stanowiłoby obrazęart.5§2 k.p.k.
Nie można bowiem wykluczyć, żeB. B. (1)wiedzę na temat prac budowlanych w lokalu(...)uzyskał odR. T. (1), z którym miał przyjechać zO..
Tak twierdzi wymieniony świadek(zezn. k.103, k.316-317 II K 1426/10, k.643-644)i nie jest to wersja nieprawdopodobna.
Nawet biorąc pod uwagę fakt jego zatrzymania przed wystąpieniem tej kwestii i nieobecność na miejscu jako prawdopodobne (a co najmniej możliwe) ocenić należy uzyskanie takiej informacji od oskarżonego.
SkoroR. T.również był zaangażowany w proces przystosowywania wspomnianego lokalu do planowanych funkcji, naturalnym tematem rozmowy mogły być kwestie związane z tym procesem i nie sposób wykluczyć, że taką informację świadkowi oskarżony przekazał.
Niezależnie jednak od źródła informacji (które mógł wszakB. B.uzyskać przypadkowo) brak jest, zdaniem Sądu wystarczających dowodów na współudział oskarżonego w popełnionym przestępstwie.
Przekonanie o sprawstwie oskarżonego prezentowane przezC. G. (1)oparte jest na domniemaniu, że tylko M.K.znał problemy architektoniczne i miał motyw , aby zaszkodzić pokrzywdzonym.
Jest to domniemanie uzasadnione , jednak nie poparte w wystarczającym stopniu dowodami w rozumieniu procesowym.
ZarównoC.jak iK. G. (1)nie wskazywali w swoich zeznaniach, abyB. B.wspominał o oskarżonym w trakcie dokonywanego przestępstwa, nie powoływał się niego również po zatrzymaniu przez Policję (w obecności pokrzywdzonych).
Jest przy tym charakterystyczne, że przynajmniej w początkowej fazie postępowania oboje pokrzywdzeni byli przekonani , że to bratK. G. (1)był inspiratorem poczynańB. B., co mogło przyczynić się do takiej a nie innej treści wyjaśnień tego ostatniego.
Niezależnie od przyczyn zmiany stanowiskaK. G.(względy rodzinne, ewentualnie obawa przed oskarżonym) i konsekwentnej postawyC. G.na relacjach tych świadków nie sposób oprzeć tezy o niewątpliwym udziale oskarżonego. Oprócz bowiem domniemań i wniosków wynikających zichprzekonania odnośnie kręgu osób posiadających wiedzę na temat wykonania prac budowlanych , informacji bezpośrednich o udzialeM. K.zeznania wymienionych nie zawierają.
(dow : zeznaniaK. G. (1), k. 6 – 10v. akt II K 1426/10, 57v. - 61 akt II K 1426/10, 88v. akt II K 1426/10, 159 – 160, 321 - 322zeznaniaC. G. (1), k. 12v. - 14 akt II K 1426/10, 129v. – 130 akt II K 1426/10, 160 – 160v)
RelacjeB. B. (1)w toku całego postępowania są z kolei chwiejne i zmienne.
Do momentu wydania wyroku dotyczącego jego osoby podejrzany i oskarżonyB. B. (1)utrzymywał , że działał wspólnie z oskarżonym , który zaplanował i zorganizował przestępstwo.
( k.69 – 70 akt II K 1426/10, 75 – 76 akt II K 1426/10, 81 akt II K 1426/10)
Po zmianie statusu procesowego stwierdził , wykonując kuriozalną wręcz woltę, że – z jednej potwierdza wcześniejsze relacje , a z drugiej że „osoba , która przyjeżdżała francuskim samochodem i namawiała mnie by wyłudzić pieniądze to nie był oskarżony.
Taką wersjęB. B.lansował na dalszym etapie postępowania, wywodząc iż osoba „która wszystko z nim załatwiała” przedstawiała się jako „M.,M. K. (1)” , że była grubsza niż oskarżony
Tłumaczył ponadto ,że na rozprawie przed Sądem (gdy był obecny oskarżony M.K.) nie sprostował omyłki , gdyż „nie było możliwości”.
(k. 258 – 260 , 759-761)
W ocenie Sądu te zmienione relacjeB. B.z uwagi na oczywistą wręcz absurdalność i brak elementarnej logiki uznać należy za niewiarygodne.
Z kolei w zakresie dotyczącym oskarżonego wyjaśnieniaB. B.składane na etapie przed wydaniem wyroku co do jego osoby, mogą stanowić przyjętą linię obrony, a istniejących w tym zakresie wątpliwości, zdaniem Sądu, nie da się usunąć.
Przemawia to przeciwko uznaniu i tych depozycji za wiarygodne.
W konsekwencji jedynie relacjaB. B.dotycząca jego zachowania w tym zakresie jakim została potwierdzona zeznaniami innych świadków, obejmująca sam moment popełnienia przestępstwa może zostać uznana za wiarygodną.
Inne przeprowadzone w sprawie dowody z punktu widzenia odpowiedzialności karnejM. K. (1)uznać należy za nieistotne.
Zeznania pracownikówklubu (...)i osób współpracujących z firmą pokrzywdzonych oraz funkcjonariuszy Policji dotyczą w zasadzie wyłącznieB. B.i potwierdzają jego sprawstwo.
(dow : zeznaniaP. G., k. 160v., k. 26v. – 28v. akt II K 1426/10, zeznaniaA. K., k. 161, 33v. – 34 akt II K 1426/10, zeznaniaM. M. (1), k. 161, 31v. - 32 akt II K 1426/10, zeznaniaP. P., k. 161, 37v. – 38 akt II K 1426/10, zeznaniaJ. W., k. 161, 35v. – 36 akt II K 1426/10, zeznaniaM. H., k. 160v. – 161, 118v. – 119 akt II K 1426/10, k.614-615 , zeznaniaK. P., k. 315, 116v. – 117 akt II K 1426/10, zeznaniaS. L., k. 145v. akt II K 1426/10, zeznaniaR. Z., k. 262, 128v. akt II K 1426/10,k.614
Podobnie za relewantne z punktu widzenia odpowiedzialnościM. K.uznać należy relacjeK. T.(k.319-320 , k.761v) iM. M. (2)(k.762).
Reasumując w przekonaniu Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala w sposób pewny i nie budzący wątpliwości przypisać oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu czynu.
Przypomnieć w tym miejscu należy wielokrotnie podnoszone w orzecznictwie poglądy , że :
Sprawstwo czynu winno być dla sądu meriti bezsporne, a nie prawdopodobne, nawet gdy stopień tego prawdopodobieństwa jest duży.

(Wyrok

z dnia 2 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy

II KK 303/08) ,

Oraz
Brak możliwości jednoznacznego ustalenia, w oparciu o dostępne i ujawnione dowody, stanu faktycznego to nic innego jak stan "niedających się usunąć wątpliwości", do których nie tylko może, ale musi mieć zastosowanie reguła określona wart. 5 § 2 k.p.k.Wydanie wyroku uniewinniającego jest konieczne nie tylko wówczas, gdy wykazano niewinność oskarżonego, lecz również wtedy, gdy nie udowodniono mu, że jest winny popełnienia zarzuconego mu przestępstwa. W tym ostatnim wypadku wystarczy zatem, że twierdzenia oskarżonego, negującego tezy aktu oskarżenia zostaną uprawdopodobnione. Co więcej, wyrok uniewinniający musi zapaść jednak również i w takiej sytuacji, gdy wykazywana przez oskarżonego teza jest wprawdzie nieuprawdopodobniona, ale też nie zdołano udowodnić mu sprawstwa i winy.
(LEX nr 485030 –Postanowieniez dnia 18 grudnia 2008 r. Sąd NajwyższyV KK 267/08 LEX485030)
Wobec uniewinnienia oskarżonego o kosztach sądowych orzeczono zgodnie zart. 632 pkt. 2 kpk,