Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 6572/15
Data wyroku: 2016-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daria Wojciechowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 96 par 3 kw
Teza: Grzywna 200 zł
Koszty 130 zł

Sygn. akt VW 6572/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Daria Wojciechowska
Protokolant: Magdalena Rucińska
Przy udziale oskarżyciela publicznegoS. Z.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 r.
sprawyK. O.s.Z.iH.z domuK.ur. (...)wB.
obwinionego o to że:
W dniu 1 października 2015r. tj. siedem dni od daty otrzymania ostatniego pisma wysłanego na adres zameldowania, będąc właścicielem pojazdu markiN.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 27 lutego 2015r. ok. godz. 11.55.
tj. za wykroczenie zart.96§3KW w zw. zart. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowymDz. U. nr 108 poz 908 z późn. zm.
orzeka

I
ObwinionegoK. O.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 96 § 3 kw skazuje go i wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 złotych.

II
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 30 złotych tytułem opłaty , obciąża go kosztami postępowania w sprawie w kwocie 100 złotych.

Sygn. akt V W 6572/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 27 lutego 2015 r. ok. godz. 11.55 strażnik miejski ujawnił wykroczenie drogowe polegające na niezastosowaniu się do znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się” przez kierującego pojazdem markiN.onr rej. (...). /k. 1notatka urzędowa, k. 2zdjęcie/
Straż Miejska podjęła czynności wyjaśniające, w celu ustalenia tożsamości sprawcy.
Pismem z dnia 15 marca 2015 r. oraz pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. Straż Miejska wezwałaK. O., wskazując go jako właściciela pojazdu markiN.onr rej. (...), do wskazania, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, komu powierzył w/w pojazd do kierowania lub używania w dniu 27 lutego 2015 r., poprzez wypełnienie i dostarczenie do Straży Miejskiej części B załącznika. W wezwaniu Straż Miejska wskazała, że w przypadku niedopełnienia obowiązku wynikającego zart. 78 ust. 4 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, popełni on wykroczenie zart. 96 § 3kw, oraz że w związku z powyższym zakończenie prowadzonych czynności wyjaśniających w sprawie nastąpi poprzez wyrażenie zgody na przyjęcie mandatu karnego kredytowanego w wysokości 200 złotych i że mandat karny kredytowany zostanie wystawiony i przesłany po uprzednim wypełnieniu, podpisaniu i odesłaniu załączonego oświadczenia (zawartego w części C załącznika). W niniejszym piśmie wskazano również, że wypełniony formularz oświadczenia należy odesłać w terminie 7 dni listownie na podany adres Straży Miejskiej oraz w przypadku niewypełnienia oświadczenia części B lub C Straż Miejska skieruje wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego. /k. 3, 5pisma/
Pierwszego wezwania, które skierowane zostało pismem z dnia 15 marca 2015 r.K. O.nie odebrał – zostało ono dwukrotnie awizowane. /k. 4zwrotne potwierdzenie odbioru/
Powtórne wezwanie, które skierowane zostało pismem z dnia 17 czerwca 2015 r., zostało odebrane w dniu 7 lipca 2015 r. osobiście przezK. O.. /k. 6zwrotne potwierdzenie odbioru/
Straż Miejska pismem z dnia 7 września 2015 r. w związku z niestawieniem się na wezwanie do siedziby Straży Miejskiej przyul. (...)lok.(...)wW.oraz brakiem reakcji na wysłane pismo w dniu 17 czerwca 2015 r., poinformowałaK. O., że na podstawie art. 54 § 7 kpow odstępuje od sporządzania protokołu przesłuchania osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia. Straż Miejska pismem z dnia 7 września 2015 r. poinformowała również, że w przypadku nie nadesłania wyjaśnień w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego pisma, nastąpi zakończenie postępowania, a materiały zgromadzone w sprawie zostaną przekazane do Sądu Rejonowego V Wydział Karny, bez możliwości zapoznania się Sądu ze stanowiskiem w sprawie, osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia. Straż Miejska poinformowała również, że powyższe pismo dotyczy ujawnionego zdarzenia, które miało miejsce w dniu 27 lutego 2015 r. ok. godz. 11:53 przyul. (...)wW.i polegało na parkowaniu pojazdu w strefie obowiązywania znaku drogowego B-36 przez kierującego pojazdem markiN.onr rej. (...), tj.art. 92 § 1 Kodeksu Wykroczeń. Straż Miejska w niniejszym piśmie pouczyła również, że pisma wysłane pod ostatnio znany adres zgodnie zart. 38 § 2kpow, są traktowane jako doręczone. /k. 7pismo/
W załączeniu do powyższego wezwania dołączono pouczenie, w którym poinformowano m.in. o treściart. 38 § 2kpow,art. 54 § 7kpow iart. 57 § 3 pkt 2kpow, a także o treściart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymiart. 96 § 3kw. /k. 7vpouczenie/
Powyższe pismo zostało odebrane przezK. O.w dniu 24 września 2015 r. /k. 8zwrotne potwierdzenie odbioru/
K. O., wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej nie wskazał w terminie 7 dni od daty otrzymania ostatniego pisma, komu powierzył pojazd markiN.onr rej. (...)do kierowania lub używania w dniu 27 lutego 2015 r. ok. godz. 11.55.
ObwinionyK. O.nie stawił się na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 roku, nie usprawiedliwił on również swojej nieobecności, nie był przesłuchiwany w toku czynności wyjaśniających. Sąd, uznając, iż osobisty udział obwinionego nie jest niezbędny, przeprowadził wobecK. O.rozprawę zaocznie.

Sąd zważył, co następuje:
Uwzględniając przeprowadzone i ujawnione w sprawie dowody, Sąd uznał, iż potwierdziły one ponad wszelką wątpliwość sprawstwo i winęK. O.w odniesieniu do przypisanego mu czynu.
W niniejszej sprawie obwiniony wobec wezwania Straży Miejskiej nie wykonał ciążącego na nim obowiązku wskazania, komu w dniu 27 lutego 2015 r. ok. godz. 11.55 powierzony został pojazd markiN.onr rej. (...)do używania/kierowania – nie zareagował na wezwanie i nie udzielił informacji. Dokonanie skutecznego doręczenia wezwania do wskazania komu powierzony został pojazd potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru osobiście odebrane przez obwinionego /k. 6, 8/.
Sąd ustalając stan faktyczny oparł się na dokumentach w postaci: notatki urzędowej /k. 1/, dokumentacji fotograficznej /k. 2/, wezwań i zwrotnych potwierdzeń odbioru /k. 3-8/, które zostały ujawnione na rozprawie, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania wartości dowodowej tych dokumentów.
ObwinionemuK. O.zarzucono, że w dniu 1 października 2015r. tj. siedem dni od daty otrzymania ostatniego pisma wysłanego na adres zameldowania, będąc właścicielem pojazdu markiN.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 27 lutego 2015r. ok. godz. 11.55, tj. za wykroczenie zart.96§3KW w zw. zart. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowymDz. U. nr 108 poz. 908 z późn. zm.
Zgodnie zart. 96 § 3kw, karze grzywny podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Wykroczenie określone wart. 96 § 3kw ma na celu m.in. ustalenie kierującego pojazdem w razie popełnienia przestępstwa lub popełnienia wykroczenia z udziałem tego pojazdu. Przepis ten odnosi się wprost do obowiązku wynikającego zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.
W niniejszej sprawie do obwinionego skierowane zostało pismo, w którym został on pouczony o treściart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymoraz wezwany do pisemnego wskazania danych osoby, której pojazd w czasie zdarzenia został powierzony w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. W doktrynie wskazuje się, że sytuacja, w której osoba osobiście zobowiązana odebrała kierowane do niej pismo uprawnionego organu i nie udzieliła na nie właściwej odpowiedzi lub w ogóle jej zaniechała, popełnia wykroczenie stypizowane wart. 96 § 3kw. (W. Jankowski [w:] Grzegorczyk T. (red.), Jankowski W., Zbrojewska M., Kodeks wykroczeń. Komentarz, Wolters Kluwer 2013). Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, aby obwiniony złożył pisemną odpowiedź na w/w wezwanie, bądź też stawił się osobiście we wskazanym miejscu w wyznaczonym terminie wskazując osobę, która w czasie zdarzenia dysponowała jego pojazdem.
Zgodnie zart. 1 § 2kw nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Zgodnie zaś zart. 6 § 1kw wykroczenie umyślne zachodzi wtedy, gdy sprawca ma zamiar popełnienia czynu zabronionego, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia na to się godzi. W przedmiotowej sprawie na obwinionym, jako właścicielowi pojazdu, ciążył obowiązek w zakresie uregulowanym wart. 96 § 3kw iart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymtakiego postępowania, by jako właściciel pojazdu, mógł zgodnie z ustawą zrealizować obowiązek udzielenia informacji organowi, tego jednak nie dokonał.
Zgodnie ze znowelizowanym w 2010 r.art. 17 § 3 kpwiart. 129 ustawy Prawo o ruchu drogowymstraże miejskie posiadają uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach dotyczącychart. 96 § 3kw. Mogą one zatem żądać od właściciela lub posiadacza pojazdu wskazania komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w określonym czasie. Stanowisko to jest zgodne również z orzecznictwem Sądu Najwyższego. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt V KK 378/13, wskazano, iż(...)gminnej (miejskiej) przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w., popełnione od dnia 31 grudnia 2010 r., jeśli w zakresie swojego działania, w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniły to wykroczenie i wystąpiły z wnioskiem o ukaranie za owo wykroczenie.” Podobny pogląd Sąd Najwyższy wyjawił również w Uchwale 7 sędziów – zasada prawna z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt I KZP 16/14. Sąd w niniejszej sprawie podziela ten pogląd.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 kw.
Dokonując wymiaru kary, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary z art. 33 kw. Sąd brał zatem pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu i cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze i wychowawcze. Wykroczenie wskazane w art. 96 § 3 kw zagrożone jest karą grzywny. Sąd ocenił, że orzeczona wobec obwinionego kara grzywny w wysokości 200 zł jest adekwatna do przeciętnego stopnia społecznej szkodliwości czynu obwinionego. Poprzez orzeczenie względem obwinionego wskazanej kary grzywny, w ocenie Sądu zrealizowane zostaną cele prewencji indywidualnej, która ma za zadanie przede wszystkim przeciwdziałanie tego typu zachowaniom w przyszłości, jak i prewencji generalnej, której zadaniem jest kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i utrwalanie prawidłowych postaw wobec prawa.
Orzeczenie o zryczałtowanych wydatkach postępowania oraz o opłacie wydano na podstawieart. 118 § 1 kpww zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaiart. 119 kpww zw. zart. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 100 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 30 zł.
Z tych względów orzeczono, jak w wyroku.