Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 285/15
Data wyroku: 2015-08-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Lech Gutkowski, Andrzej Walenta
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt IXKa 285/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 sierpnia 2015r.
Sąd Okręgowy w Toruniu - IX Wydział Karny - Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący -SSO Aleksandra Nowicka
Sędziowie -SSO Lech Gutkowski
-SSO Andrzej Walenta (spr)
Protokolant -st. sek. sąd. Katarzyna Kotarska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w ToruniuBarbary Dryzner
po rozpoznaniu w dniu 06 sierpnia 2015r.,
sprawyM. R.oskarżonego o przestępstwa zart. 278§1 kk,
na skutek apelacji wniesionej przezobrońcę oskarżonegoM. R.od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 26 lutego 2015r., sygn. akt VIIIK 708/14

I
zmieniazaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonegoM. R.uniewinnia od popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia a przypisanych w punkcie „I” wyroku;

II
kosztami procesu za obie instancjeobciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IXKa 285/15

UZASADNIENIE
M. R.został oskarżony o to, że:

1
W okresie od 31 marca 2014r. godz. 16:00 do 01 kwietnia 2014r. godz. 06:30 wT.ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P., z klatki schodowej po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia rowerowego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru typu górskiego m-ki(...)o wartości 900zł czym spowodował straty na szkodęW. S.-

- tj. o przestępstwo zart. 278§1 kk

2
W dniu 24 marca 2014r. wT.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. P., z niezamkniętego garażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru damskiegoU. (...), roweru dziecięcegoM. (...), wiertarkiM.oraz winaP. F.powodując tym straty w wysokości 1490zł na szkodęK. R.-

- tj. o przestępstwo zart. 278§1 kk
Ł. P.został oskarżony o to, że:

1
W okresie od 31 marca 2014r. godz. 16:00 do 01 kwietnia 2014r. godz. 06:30 wT.ul. (...), 3 działając wspólnie i w porozumieniu zM. R., z klatki schodowej po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia rowerowego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru typu górskiego m-ki(...)o wartości 900 zł czym spowodował straty na szkodęW. S.-

- tj. o przestępstwo zart. 278§1 kk

2
W dniu 24 marca 2014r. wT.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. R., z niezamkniętego garażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru damskiegoU. (...), roweru dziecięcegoM. (...), wiertarkiM.oraz winaP. F.powodując tym straty w wysokości 1490zł na szkodęK. R.-

- tj. o przestępstwo zart. 278§1 kk
J. G.została oskarżona o to, że:

1
W okresie od 24 marca 2014r. do 02 kwietnia 2014r. przyul. (...)na terenieR. (...)”działka nr (...), wiedząc, że mienie pochodzi z przestępstwa, dokonała zakupu za kwotę 100 zł roweru dziecięcegoM. (...)który to pochodził z kradzieży dokonanej w dniu 24 marca przyul. (...)wT.na szkodęK. R., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi -

- tj. o przestępstwo zart. 291§2 kk

2
W dniu 02 kwietnia 2014r. przyul. (...)na terenieR. (...)”działka nr (...), wiedząc, że mienie pochodzi z przestępstwa, dokonała zakupu za kwotę 100 zł roweru m-ki(...), który to pochodził z kradzieży dokonanej w nocy z 31 marca 2014r. na 01 kwietnia 2014r. przyul. (...)wT.na szkodęW. S., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi -

- tj. o przestępstwo zart. 291§2 kk
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 roku (sygn. akt VIIIK 708/14):

I
OskarżonychŁ. P.iM. R.uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów opisanych w punktach: od 1 (pierwszego) do 2 (drugiego) aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że oskarżeni działali w ramach ciągu przestępstw, to jest za winnych ciągu przestępstw zart. 278§1 kki za to na podstawieart. 278§1 kkw zw. zart. 58§3 kk, w zw. 33§1 i §3 kki w zw. zart. 91§1 kkwymierzył każdemu z nich karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, każda w wysokości 10 (dziesięciu) złotych;

II
OskarżonąJ. G.uznał za winną popełnienia zarzucanych jej czynów opisanych w punktach: od 1 (pierwszego) do 2 (drugiego) aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że oskarżona działała w ramach ciągu przestępstw, to jest za winną ciągu przestępstw zart. 291§2 kki za to na podstawieart. 291§2 kkw zw. z 35§1 kk, w zw. zart. 91§1 kkwymierzył jej karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z zobowiązaniem do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

III
Na podstawieart. 46§1 kkzobowiązał solidarnie oskarżonych:Ł. P.iM. R.do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzeczK. R.kwoty 1150 (jednego tysiąca stu pięćdziesięciu) złotych;

IV
Na podstawieart. 230§2 kpkzwrócił uprawnionejJ. G.dowód rzeczowy w postaci pompy hydraulicznej zapisany w księdze przechowywanych przedmiotów Sądu Rejonowego w Toruniu pod pozycją 176/14;

V
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonych kar grzywny zaliczył oskarżonym:Ł. P.iM. R.okres 2 (dwóch) dni zatrzymania od 02 kwietnia 2014 roku do 04 kwietnia 2014 roku;

VI
Zwolnił w całości oskarżonych od uiszczenia opłat sądowych, zaś wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciążył Skarb Państwa.

Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonegoM. R., zaskarżając powyższy wyrok w całości i zarzucając mu:
- naruszenieart. 7 kpkpoprzez wielokrotne przekroczenie przez Sąd I instancji przy ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez dowolne uznanie poszczególnych jego składników dotyczących określonych zagadnień za wiarygodne, przy jednoczesnym bezpodstawnym uznaniu innych jego składników dotyczących tych samych zagadnień za niewiarygodne, co w konsekwencji doprowadziło do wysnucia generalnego wniosku, iż oskarżony jest sprawcą zarzucanych mu czynów – podczas gdy taki wniosek Sądu jest nieuzasadniony, albowiem nie znajduje on właściwego potwierdzenia w sprawie, w tym w szczególności przeczą temu zasady wnioskowania i doświadczenia życiowego, a przede wszystkim stanowiące jedyny dowód w sprawie wyjaśnienia oskarżonejJ. G., która podczas pierwszego osobistego kontaktu z oskarżonymM. R.zaprzeczyła, aby był on sprawcą zarzucanego mu czynu;
- naruszenieart. 92 kpk,art. 410 kpk,art. 7 kpkorazart. 5§2 kpkpoprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, co nastąpiło podczas dokonywania przez Sąd I instancji oceny wyjaśnień oskarżonegoM. R.i oskarżonejJ. G.oraz poprzez powołanie w tym zakresie przez Sąd I instancji jako podstaw wyrokowania okoliczności nie wynikających bezpośrednio z materiału dowodowego, lecz będących jedynie wyrazem przyjętej hipotezy podczas procesu wnioskowania.
- obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 366 kpkpoprzez niewyjaśnienie przebiegu czynności procesowej przedstawienia oskarżonejJ. G.fotografii oskarżonegoM. R.oraz okoliczności wskazania przez Nią, iż jest on sprawcą zarzucanego mu czynu.
W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonegoM. R.okazała się być zasadna.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy orzekając o winie oskarżonego dopuścił się naruszenia zasadyin dubio pro reo, w ten sposób, że występujące wątpliwości, których w wyniku popełnionych błędów nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzygnął na niekorzyśćM. R..
Należy więc wyjaśnić jakie uchybienia procesowe stały się przyczyną pojawienia się wyżej wskazanych wątpliwości, które w konsekwencji doprowadziły do konieczności uniewinnienia oskarżonego przez Sąd II instancji.
Mając na uwadze, iż obaj oskarżeni odmówili składania wyjaśnień, kluczowym dowodem świadczącym o popełnieniu przezM. R.przestępstwa zart. 278§1 kkbyły zeznaniaJ. G., która w postępowaniu przygotowawczym jako świadek stwierdziła, że to oskarżony wraz zŁ. P.był odpowiedzialny za kradzież dwóch rowerów, które następnie postanowił wraz z nim sprzedać jej za kwotę 200 zł. Jako świadekJ. G.nie tylko złożyła obszerne zeznania obciążające, ale również podczas okazania zdjęć na tablicach poglądowych wskazała oskarżonych, stwierdzając: „Dodatkowo na 100% za każdym razem byli to Ci sami mężczyźni, których wskazałam, tj. na tablicy poglądowej nr 1 mężczyzna ze zdjęcia nr 2, a na tablicy nr 2 mężczyzna na zdjęciu oznaczonym nr 4”.
Jednak w trakcie postępowania przygotowawczego - po przeprowadzeniu powyższych dowodów z Jej udziałem jako świadka – został Jej w efekcie postawiony zarzut popełnienia przestępstw paserstwa. Nastąpiła więc zmiana roli procesowej tej osoby ze świadka na podejrzaną, w związku z czym jej poprzednie zeznania w sprawie uznać należało za niebyłe, czyli takie których ani organ prowadzący postępowanie przygotowawcze, ani Sąd Rejonowy nie może wykorzystać w celu wykazania winyM. R., a w konsekwencji użyć jako podstawy swojego orzeczenia.
Natomiast wyjaśniając już jako podejrzana,J. G.potwierdziła, iż to dwaj mężczyźni sprzedali jej skradzione rowery. Podała imię i nazwiskoŁ. P.jako jednego z nich, natomiast drugiego mężczyznę jedynie opisała z wyglądu, nie podając żadnych dodatkowych danych. Był to rzeczywiście dosyć szczegółowy opis, który w związku z tym, iż poprzednich zeznań nie można było wykorzystać, należało ponownie uwiarygodnić poprzez ponowne dokonanie okazania już podejrzanej fotografii i co najważniejsze przeprowadzenia konfrontacji zM. R., których to jednak czynności o zasadniczym znaczeniu w trakcie całego postępowania przygotowawczego nie uczyniono, a co mogłoby stanowić dowód przeciwny dla wypowiedzianego przez oskarżoną podczas rozprawy głównej oświadczenia, iżM. R.nie był jednym z dwóch mężczyzn, którzy dokonali przedmiotowej kradzieży.
W związku z czym główną okolicznością mającą bezpośrednio świadczyć o popełnieniu przez oskarżonego czynu przestępnego stały się wyjaśnienia oskarżonej, które w swej treści zawierały jedynie opis osoby sprzedającej skradzione rowery, jednak nie na tyle wnikliwy, by móc z pewnością stwierdzić, iż stanowi on charakterystykęM. R.i jest to bezspornie ta osoba.
Pomimo tego, że jak wynika z przepisów postępowania karnego, a co potwierdza treść wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 listopada 2014r. (II AKa 189/14)sąd ma prawo oprzeć swój wyrok na zeznaniach tylko jednego świadka, to jednak może to nastąpić tylko wtedy, jeżeli sąd uzna je za rzetelne, miarodajne i prawdziwe. A przekonanie sądu o sprawstwie i winie oskarżonego zostanie w sposób dostateczny umotywowane.
W tym przypadku nie było do tego podstaw. Nie dość, że opis oskarżonego wynikający z wyjaśnieńJ. G., chociaż był szczegółowy, to nie można go było uznać za jednoznaczny, to dodatkowo sprawstwoM. R.zostało podważone w trakcie jedynej - przeprowadzonej podczas rozprawy głównej - konfrontacji oskarżonej z oskarżonym. W protokole z niniejszej rozprawy zostało zapisane, żeJ. G.patrząc na niego oświadczyła, iż nie był on tym drugim mężczyzną, który miał dokonać kradzieży i sprzedał jej skradzione rowery (k. 186).
W związku z przeprowadzoną na rozprawie głównej konfrontacją, która ostatecznie przekreśliła możliwość uznania wyjaśnień oskarżonej jako obciążającychM. R., nie ujawnieniu innych okoliczności mających bezpośrednio świadczyć o jego winie oraz braku możliwości przeprowadzenia takiego dowodu, który mógłby rozstrzygnąć o odpowiedzialności oskarżonego w przypisanym zakresie, bezzasadnym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.
W związku z powyższym jedynym słusznym rozstrzygnięciem, nie naruszającym zasad postępowania karnego, było uniewinnienie przez Sąd odwoławczy oskarżonegoM. R..
Ponadto Sąd Okręgowy orzekając na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 632 pkt 2obciążył kosztami procesu za obie instancje Skarb Państwa.