Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 212/15
Data wyroku: 2015-08-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Mrozik-Sztykiel, Paweł Rysiński, del) Hubert Gąsior
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: 278 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 212/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 sierpnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA Paweł Rysiński
Sędziowie: SA Maria Mrozik - Sztykiel /spr/
SO(del) Hubert Gąsior
Protokolant: sekr.sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale prokuratora Jacka Pergałowskiego i oskarżyciela posiłkowegoS. R.
po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r.
sprawy przeciwko

J. R.
urodz. (...)wG.córkiL.iB.
oskarżonej o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 7 listopada 2014 r. sygn. akt XVIII K 279/11
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonejJ. R.przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
Sygn. akt II AKa 212/15

UZASADNIENIEJ. R.została oskarżona o to, że:w dniu 7 lutego 2010 r. wK. (...)zabrała w celu przywłaszczenia mienieFundacji (...)z siedzibą wW.ul. (...)w postaci obrazów olejnych na płótnie autorstwaH. E.„(...)” o wartości 40.000 zł,Z. M.„(...)” o wartości 120.000 zł,Z. L.(...)o wartości 40.000 zł, mienie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „R. (...)” wW.ul. (...)w postaci obrazu olejnego na płótnie autorstwaS. W. (1)„(...)” o wartości 40.000 zł, telefonu komórkowegom-ki S.nr(...)o wartości 50 zł, komputeraI. (...)S. P.
(...)wraz z modułem internetowymm-ki S.o wartości 500 zł oraz obraz olejny - papier na płótnie autorstwaE. Z.(...)o wartości 450.000 zł. na szkodęJ. G., obraz olejny na płótnie autorstwaS. W. (2)„(...)” o wartości 220.000 zł, obraz olejny na płótnie autorstwaP. M.(...)o wartości 30.000 zł, obraz olejny na płótnie autorstwaH. B.(...)o wartości 60.000 zł, pościel o wartości 50 zł na szkodęS. R., wszystko o łącznej wartości 1.000.600 zł, przy czym czynu tego dopuściła się w stosunku do mienia znacznej wartości,tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 7 listopada 2014 r. sygn. XVIII K 279/11:uznał oskarżonąJ. R.winną tego, że w dniu 7 lutego 2010 r. wK. (...)zabrała w celu przywłaszczenia mienieFundacji (...)z siedzibą wW.ul. (...)w postaci obrazów olejnych na płótnie autorstwaH. E.„(...)” o wartości 40.000 zł,Z. M.„(...)” o wartości 120.000 zł,Z. L.(...)o wartości 40.000 zł, mienie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „R. (...)” wW.ul. (...)w postaci obrazu olejnego na płótnie autorstwaS. W. (1)„(...)” o wartości 40.000 zł, telefonu komórkowegom-ki S.nr(...)o wartości 50 zł, komputeraI. (...)S. P.
(...)oraz obraz olejny - papier na płótnie autorstwaE. Z.(...)o wartości 450.000 zł. na szkodęJ. G., obraz olejny na płótnie autorstwaS. W. (2)„(...)” o wartości 220.000 zł, obraz olejny na płótnie autorstwaP. M.(...)o wartości 30.000 zł, obraz olejny na płótnie autorstwaH. B.(...)o wartości 60.000 zł, pościel o wartości 50 zł na szkodęS. R., wszystko o łącznej wartości 1.000.100 zł, przy czym czynu tego dopuściła się w stosunku do mienia znacznej wartości tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.i wymierzyłJ. R.karę roku pozbawienia wolności;na podstawieart.69§ l k.k.iart.70 § l pkt. l k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesił na okres próby lat trzech;na mocyart. 33§ l,2 i 3 k.k.wymierzył karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 złotych każda;na mocyart.230§2 k.p.k.dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)(k-435) pod poz.(...)obraz olejny na płótnieH. E.„(...)” wraz z ramą opisaną pod poz.(...), podpoz.(...)obraz olejny na płótnieZ. M.„(...)”, pod poz.(...)obraz olejny na płótnieZ. L.„(...)” zwrócił właścicielowiFundacji (...);dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr I/10 pod poz.7 obrazS. W. (1),,G.dziewczynki” pastel na papierze, pod poz.9 telefon komórkowymarki S.nr(...)zwrócił właścicielowiSpółce z o.o. (...)– 1”;dowód rzeczowy opisany w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)pod poz.(...)obraz olejny, papier na płótnieE. Z.„(...)” wraz z ramą opisaną pod poz.(...)zwrócił właścicielowiJ. G.;dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)pod poz.(...)obraz olejny na płótnieS. W. (2)„(...)” wraz z ramą opisaną pod poz.(...), pod poz.(...)obraz olejny na płótnieH. B.(...)i ramę opisaną pod poz.(...), zwrócił właścicielowiS. R.;dowód rzeczowy opisany w wykazie dowodów rzeczowych(...)pod poz.(...)telefon komórkowyN. (...)nr(...), pod poz.(...)karta Sim nr(...)zwróciłJ.
L.-R.;na mocyart. 46 § l k.k.zasądził odJ. R.na rzecz pokrzywdzonegoS. R.kwotę 29.500 (dwadzieścia tysięcy pięćset) złotych tytułem naprawienia szkody;zasądził odJ. R.na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 280 złotych oraz koszty postępowania w sprawie.A.tego wyroku wniosła obrońca oskarżonejzarzucając:aobrazę przepisu postępowania, tj. 424§ 1 pkt 1 k.p.k., poprzez nie odniesienie się w uzasadnieniu do wszystkich przeprowadzonych w sprawie dowodów, pomijając w szczególności dokumenty przedłożone przez oskarżoną, z których wynikał jej tytuł prawny do ruchomości, których przywłaszczenie jej zarzucono, pomijając w całości wyjaśnienia oskarżonej zawarte w 7 protokołach, pomijając zeznania niektórych świadków w całości, a niektórych w zasadniczej części oraz nie wskazanie, jakie fakty sąd uznał za nieudowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach i przede wszystkim - dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych do tych, które - zdaniem sądu - potwierdzać miały zasadność zarzutu aktu oskarżenia;bobrazę przepisów postępowania, tj.art. 9 § 1 i 2 k.p.k.,art. 167 k.p.k.,art. 170 § 1 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.iart. 6 k.p.k., poprzez:⚫oddalenie w dniu 10 maja 2013 roku (t. XIV, k.2875) oraz ponownie w dniu 26 września 2014 roku (t. XX, k. 3908, str. 12 protokołu rozprawy z dnia 26 września 2014 roku) wniosku dowodowego oskarżonej z dnia 12 grudnia 2012 roku o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy 2 Ds. 1391/10 Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście-Północ w Warszawie(t. XIII, k.2515), ponowionego przez nią w dniu 05 maja 2014 roku - na okoliczność, iż oskarżona nie popełniła czynu zart. 270 § 1 k.k.w stosunku do dokumentów odciążających, co przypisano jej w uzasadnieniu wyroku;oddalenie w dniu 26 września 2014 roku (t. XX, k. 3908, str.l2 protokołu rozprawy z dnia 26 września 2014 roku) wniosku dowodowego oskarżonej z dnia 20 marca 2014 roku (str. 30 protokołu rozprawy z dnia 20 marca 2014 roku, k.3457, t. XVII) oraz dnia 05 maja 2014 r o przesłuchanie w charakterze świadkaA. W., zastępcy prokuratora rejonowego w Piasecznie - na okoliczność istotnych rozbieżności pomiędzy treścią urzędowego pisma A.W.z dnia 13 października 2010 roku a materiałem znajdującym się w aktach niniejszej sprawy;oddalenie w dniu 10 maja 2013 roku (str. 6 protokołu rozprawy z dnia 10 maja 2013 roku, k.2875, t. XIV) wniosku dowodowego oskarżonej z dnia 29 grudnia 2012 roku o przesłuchanie w charakterze świadkaT. W., policjanta z jednostki nadrzędnej nad KPP wP.- na okoliczność relacji świadka z pokrzywdzonymS. R.i sfingowania inkryminowanego zdarzenia;oddalenie w dniu 27 lutego 2014 roku (str. 27 protokołu rozprawy, k.3395, t. XVII) wniosku oskarżonej z dnia 03 lutego 2014 roku (str. 17 protokołu rozprawy, k.3325) o zapoznanie z niejawną dokumentacją, o której zeznawał świadekJ. C.- na okoliczność zweryfikowania zeznań świadkaT. S. (1)dotyczących nakłonienia go przez funkcjonariusza policji do złożenia 2 obrazów w skrytce bagażowej, wyłudzenia od świadkaT. S. (1)a pieniędzy za przekazanie mu 5 obrazów, jak również na okoliczność wyjęcia 5 obrazów z ram, sfingowania inkryminowanego zdarzenia przezS. R.;oddalenie w dniu 20 marca 2014 roku wniosku oskarżonej o przeprowadzenie dowodu z pismaB. L.z dnia 27 maja 2009 roku (t. VIII, k.l501) w przedmiocie umieszczenia m.in. 7 obrazów objętych postępowaniem w muzeum;zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadka sierż.K. M., który jako pierwszy rozmawiał w dniu 07 lutego 2010 roku ze świadkami:L. H.,T.H.,J. R.,S. R., po telefonicznym zawiadomieniu policji o przestępstwie - na okoliczność istotnych rozbieżności pomiędzy pierwszymi informacjami podanymi sierż.M.przez wskazanych świadków a treścią ich zeznań złożonych w postępowaniu;zaniechanie podjęcia działań, zmierzających do ustalenia, gdzie znajduje się sporządzony przez policję protokół oględzin telefonuN., odebranego oskarżonej w dniu jej zatrzymania, pomimo wielokrotnie ponawianych wniosków w tym zakresie i wskazywania na istotność treści utrwalonych w tym telefonie dla rozstrzygnięcia sprawy;zaniechanie przeprowadzenia dowodu z najbardziej reprezentatywnych dla pokrzywdzonej fundacji dokumentów, tj. z jej sprawozdań z działalności za rok 2004 i 2006 - na okoliczność zweryfikowania zeznań pokrzywdzonegoS. R.oraz pokrzywdzonegoJ. G., których tezy zakwestionowała oskarżonaktóre to naruszenie miało niewątpliwy wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem doprowadziło do uznania sprawstwa oskarżonej w zakresie zarzucanego jej czynu.cobrazę przepisów postępowania, tj.art. 4 k.p.k.,art. 5 § 1 i 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k., poprzez ocenę materiału dowodowego niezgodną ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami logiki, eksponującą - wbrew zasadzie obiektywizmu - znaczenie dowodów niekorzystnych dla oskarżonej przy jednoczesnym odmówieniu wiarygodności dowodom przeciwnym również bez jakiegokolwiek i należytego uzasadnienia takiego stanu rzeczy bądź wyeliminowaniu dowodów korzystnych dla oskarżonej z podstawy orzekania z jednoczesnym obszernym przytaczaniem okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a odwracających uwagę od kluczowych dla postępowania zagadnień, mającej swój wyraz w: wybiórczej i błędnej ocenie wyjaśnień oskarżonej oraz całkowitym pominięciu przedłożonych przez nią dokumentów, z których wynikały jej prawa do ruchomości, objętych zarzutem; całkowitym pominięciu zeznań świadkaJ. P. (1)oraz wybiórczej i błędnej ocenie zeznań świadków (sprowadzającej się de facto do przepisania do uzasadnienia fragmentów ich zeznań pod założoną tezę o winie oskarżonej z pominięciem tej części zeznań, z których wynikały okoliczności korzystne dla oskarżonej):S. R.,L.iT. H.,J. G.,P. M.,L. E.,K. C.,I. B. (1),J. P. (2),K. L.,A. G. (1),A. M.,T. S. (1),L. Ż.,H. S.,B. P.,A. B.,A. P.,W. P.,K. S.,J. C.;dobrazę przepisów postępowania, tj.art. 41 § 1 k.p.k.w zw. zart. 42§ 3 k.p.k., poprzez nierozpoznanie wniosku oskarżonej z dnia 26 czerwca 2013 roku (zakwalifikowanego przez sam sąd meriti jako wniosek o wyłączenie sędziego) oraz poprzez niepowstrzymanie się przez sędziego od orzekania w sprawie do chwili rozpoznania wniosku (nierozpoznanego nota bene do dnia dzisiejszego), które to uchybienie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, gdyż obowiązkiem sądu (Przewodniczącego) było natychmiastowe zarządzenie przerwy do czasu rozpoznania wniosku z dnia 26 czerwca 2013 roku i powstrzymanie się od prowadzenia czynności, co jednak nie nastąpiło i sprawa była kontynuowana aż do wydania wyroku;eobrazę przepisów postępowania, tj.art. 366 § 1 k.p.k.iart. 393 §1 k.p.k.w zw. zart. 207 k.p.k., poprzez przeprowadzenie dowodu z protokołu oględzin obrazów (t. VII, k. 1345 i nast.), którą to czynność (nota bene w ramach postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Pruszkowie w zupełnie innej sprawie o sygn. 5 Ds. 79/10) prowadziła, zamiast organu procesowego, biegłaI. B. (2)w dniu 01 marca 2011 roku, podczas gdy oględziny te winny zostać przeprowadzone przez organ procesowy, a postanowienie w przedmiocie powołania tej osoby w charakterze biegłej w niniejszym procesie zostało wydane dopiero w dniu 19 kwietnia 2011 roku, które to uchybienie - z uwagi na to fakt, że oględziny obrazu miały wpływ m.in. na ustalenie ich wartości, od czego z kolei zależało uznanie sprawstwa oskarżonej i prawidłowa kwalifikacja czynu (stwierdzenie czy nastąpił zbieg zart. 294 § 1 k.p.k.) - miało wpływ na treść rozstrzygnięcia,fobrazę przepisów postępowania, tj.art. 366 § 1 k.p.k.i393 § 1 k.p.k.w zw. zart. 150 § 1 k.p.k.,art. 121 k.p.k., poprzez przeprowadzenie dowodów z protokołów, na których brak jest podpisów wszystkich uczestników czynności: tj. protokołu zatrzymania obrazów z dnia 12 lutego 2010 roku (k. 120-122), który nie został podpisany przez dwóch z trzech policjantów mających brać udział w czynności; protokołu oględzin obrazów z dnia 11 lutego 2010 roku (k. 115), który nie został podpisany przez jednego z pięciu policjantów mających brać udział w czynności; protokołu oględzin obrazów z dnia 12 lutego 2010 roku (k. 128-129), który nie został podpisany przez jednego z trzech policjantów mających brać udział w czynności, które to uchybienie - z uwagi na to fakt, że oględziny obrazów miały wpływ m.in. na ustalenie ich wartości, od czego z kolei zależało uznanie sprawstwa oskarżonej i prawidłowa kwalifikacja czynu (stwierdzenie czy nastąpił zbieg zart. 294 § 1 k.p.k.) - miało wpływ na treść rozstrzygnięcia;gobrazę przepisów postępowania, tj.art. 167 k.p.k.,art. 193 § 1 k.p.k.iart. 410 k.p.k., poprzez zaniechanie podjęcia czynności, zmierzających do ustalenia wartości: obrazu olejnego na płótnie autorstwaP. M.(...), telefonu komórkowegom-ki S.nr(...), komputeraI. (...)S. P.(...)wraz z modułem oraz pościeli, które to uchybienie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, skoro od ustalenia tych wartości zależało uznanie, czy oskarżona zrealizowała znamiona zarzucanego czynu zabronionego oraz czy nastąpił zbieg zart. 294 § 1 k.p.k.;hobrazę przepisów postępowania, tj.art. 167 k.p.k.,art. 193 § 1 k.p.k.,art. 196 § 3 k.p.k.,art. 201 k.p.k., poprzez przeprowadzenie dowodu zarówno z pisemnej, jak i ustnej opinii biegłej z zakresu historii sztukiI. B. (2), pomimo, że pojawiły się powody osłabiające zaufanie zarówno do wiedzy, jak i bezstronności tej biegłej, co skutkować powinno powołaniem innego biegłego, które to uchybienie - jeżeli zważy się, że w oparciu o powyższe opinie ustalono wartość obrazów, skutkującą przyjęciem kwalifikacji zart. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.- miało wpływ na treść rozstrzygnięcia;iobrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k., poprzez błędne, globalne ustalenie w wyroku wartości ruchomości, które miały zostać przywłaszczone i ustaleniu tej wartości na 1.000.100 złotych, pomimo, że nie zarzucono oskarżonej działania w warunkachart. 12 k.k., a ruchomości objęte zarzutem nie stanowiły zbioru rzeczy, ani nie stanowiły całości gospodarczej, co oznacza, że - przyjmując hipotetycznie dla celów niniejszego zarzutu, że oskarżona zarzucany jej czyn popełniła - każda z ruchomości powinna stanowić przedmiot odrębnego czynu i zachowanie w stosunku do każdej z tych ruchomości powinno być traktowane jako odrębny czyn i jako takie podlegać odrębnej ocenie z punktu widzenia jego subsumpcji pod konkretny przepiskodeksu karnegopod kątem wyczerpania znamion tego przepisu;jobrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 46 § 1 k.k., poprzez orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody, pomimo nieustalenia istnienia ani rzeczywistej wysokości szkody, poprzez orzeczenie o tym obowiązku w sposób wykraczający ponad złożony przez pokrzywdzonego wniosek w tym zakresie i uznanie, że obejmuje on „zadośćuczynienie”, podczas gdy wniosek dotyczył szkody majątkowej oraz w sposób, który uniemożliwia (wobec rozbieżności pomiędzy kwotą ujętą „liczbowo”, a kwotą ujętą „słownie”) sprecyzowanie rzeczywistej wysokości tego obowiązku;kobrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 33 § 1, 2 i 3 k.k., poprzez wymierzenie oskarżonej grzywny obok kary pozbawienia wolności, pomimo nie ustalenia, jaka jest sytuacja rodzinna i majątkowa oskarżonej oraz wysokość osiąganych przez nią dochodów, które przemawiałaby za zasadnością wymierzonej kary grzywny oraz poprzez niezaliczenie na poczet tej grzywny okresu rzeczywistego pozbawienia oskarżonej wolności w niniejszej sprawie w dniach: 09-12 lutego 2010 roku;lobrazę przepisów postępowania, tj.art. 626 § 1 k.p.k.iart. 627 k.p.k., poprzez zaniechanie w gromadzeniu materiału dowodowego w zakresie sytuacji rodzinnej, majątkowej oraz dochodów oskarżonej, które to naruszenie - z uwagi na treść 624§ 1 k.p.k.- miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem czyni rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania błędne i co najmniej przedwczesne.Podnosząc powyższe zarzuty, apelacja wnosi o:a) zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu, ewentualnieb) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i w całości przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie.Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:Apelacja zasługuje na uwzględnienie.Należy uznać, że spośród wielu niezasadnych zarzutów apelacji, niewątpliwie trzeba podzielić zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisuart. 410 kpk, co mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tym samym musi prowadzić do uchylenia tegoż wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.W sprawie bezspornym jest, żeJ. R.iS. R.przed zawarciem małżeństwa zawarli umowę w formie aktu notarialnego wyłączającą wspólność majątkową (k 145). Również bezspornym jest, bowiem wynika to przede wszystkim z wyjaśnień oskarżonejJ. R.i zeznań oskarżyciela posiłkowegoS. R., iż oskarżona z domu położonego wK., w którym na stałe zamieszkiwał oskarżyciel posiłkowy zabrała 7 obrazów:

    1.„(...)” autorstwaH. E.,

    2.(...)autorstwaZ. M.,

    3.(...)autorstwaZ. L.;

    4.(...)pastel na papierze (nie obraz olejny jak w wyroku) autorstwaS. W. (1),

    5.(...)autorstwaE. Z.,

    6.(...)autorstwaS. W. (2),

     7.(...)(„(...)” „(...)”) autorstwaH. B.. Obrazy te oskarżona poprzez inne ustalone osoby zwróciła i stanowią one dowody rzeczowe w sprawie.Istotą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w aspekcie zarzutu aktu oskarżenia (skoro strony sporu nie ustaliły tego w toku procesu cywilnego) było dokonanie ustaleń czyją własność stanowiły w/w obrazy, czy tak jak wynika z aktu oskarżenia i zeznań oskarżyciela posiłkowego obrazy nr 1-3 stanowiły własnośćFundacji (...), nr 4 własność Spółki z o.o. „(...)”, nr 5 własnośćJ. G., nr 6 i 7 własnośćS. R., czy też jak wyjaśniła oskarżona obrazy nr 1-3 stanowiły własnośćSpółki z o.o. (...), nr 4 – własność tej Spółki (k 68), własność oskarżonej (k 645), nr 5-7 – własność oskarżonej. Konieczność dokonania ustalenia w zakresie praw do w/w obrazów akcentował Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jednak z procesowego obowiązku w tym względzie nie wywiązał się.Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął dowody nabycia w/w obrazów przezS. R., co w sprawie –za wyjątkiem zastrzeżeń apelacji co do własnościJ. G.odnośnie obrazu pt.(...)– nie jest kwestionowane. Sąd ten również uznał, iż oskarżona nie przedstawiła żadnych dowodów, z których by wynikało przysługujące jej prawo własności do obrazów (str.15). W tym ostatnim zakresie należy w pełni podzielić stanowisko apelacji, iż uszło uwagi Sądu I instancji, iż oskarżona złożyła w toku postępowania dowody mające świadczyć o przysługującym jej prawie własności do w/w 7 obrazów. Złożone przez oskarżoną dowody to xero kopii „ugody” pozasądowej bez wpisanej daty zawartej według jej wyjaśnień pomiędzy nią aS. R.w czasie toczącego się postępowania o alimenty przed Sądem Rejonowym w Piasecznie sygn. II RC 382/08, na mocy której miała stać się właścicielką obrazów nr 4-7 oraz pokwitowała odbiór należących doSpółki (...)obrazów nr 1- 3 (k 645), xero faktury (k 180-181) dotyczące nabycia tych trzech obrazów przezSpółkę (...)odSpółki (...), a nadto xero oświadczeniaA. G. (2)o anulowaniu transakcji dotyczącej tych obrazów międzySpółką (...)aFundacją (...), umowa zastawu w związku z uprzednią umową pożyczki (k 656, 657). Dokumenty złożył też oskarżyciel posiłkowy (np. k 155 i nast. 298, ugoda z dnia 8.08.2008 r. złożona w/w Sądzie Rejonowym), z których wynikać ma inny stan prawny tychże ruchomości. Na powyższe okoliczności wyjaśnienia składała oskarżona, zeznawałS. R., a także świadkowieJ. G.,A. B.,A. P.iW. P., pracownicy Sądu Rejonowego oraz mediator, lecz treść ich depozycji pozostała poza procesowym zainteresowaniem Sądu Okręgowego. Nie można uznać, aby przedstawienie w uzasadnieniu wyroku streszczenia dowodów osobowych, w tym ze sobą sprzecznych, spełniało wymogi analizy i oceny całokształtu ujawnionych w sprawie dowodów i aby ten sposób procedowania mógł doprowadzić do dokonania ustaleń faktycznych spełniających wymogi jednej z naczelnych zasad procesowych wyrażonej wart. 2 § 2 kpk.Dysponując dowodami na powyżej wskazane okoliczności Sąd Okręgowy winien na nich skoncentrować swoją uwagę, tym bardziej że nie zachodziła potrzeba rozbudowywania ponad miarę postępowania dowodnego w zakresie różnych wątków, szczególnie podnoszonych przez oskarżoną, skoro nie mają one znaczenia dla przedmiotowego rozstrzygnięcia. Obowiązkiem Sądu I instancji było wnikliwe przeprowadzenie (a nie jak dotychczas powierzchowne, np. przesłuchanie świadkaA. B., czy mediatorki) istotnych dowodów, wyjaśnienie sprzeczności i rozbieżności, szczególnie jeśli chodzi o składane dokumenty, co do których strony powinny złożyć oryginały, skoro stanowić miały dokumentację księgową prowadzonych przez nich firm i Fundacji. Te dowody powinny też podlegać wszechstronnej analizie oraz ocenie i to nie tylko w zakresie ich treści, ale w korelacji z pozostałymi dowodami, ich chronologią, z uwzględnieniem ich konsekwencji, spójności i wzajemnych relacji, a także celu dokumentowanych transakcji rzeczywistych czy pozorowanych. Sąd nie powinien się uchylić również od analizy akt sprawy II RC 382/08 Sądu Rejonowego w Piasecznie, jak też akt postępowania przygotowawczego, o których mowa we wniosku dowodowym, a które miały dotyczyć podejrzenia o fałszowanie dokumentów.Powyżej wskazane czynności procesowe nie zostały dokonane, tym bardziej, że jak już wskazano zdecydowana większość istotnych dla rozstrzygnięcia dowodów nie została przez Sąd Okręgowy w ogóle rozważona. Dlatego nie można uznać, aby ustalenia Sądu Okręgowego stanowiące podstawę zaskarżonego wyroku zostały dokonane na podstawie całokształtu ujawnionych w sprawie istotnych okoliczności, tym samym doszło do rażącego uchybienia przepisom prawa procesowego, w tym szczególnieart. 410 kpk.Jeżeli chodzi o objęty aktem oskarżenia obraz autorstwaP. M.pt.K.((...), obraz żółty) to i w tym zakresie istnieją dwie wersje zdarzenia. Według oskarżyciela posiłkowego ten obraz, wraz z w/w siedmioma obrazami zabrała oskarżona, czemu ona zaprzecza. Obraz nie został zwrócony. Obraz ten wraz z drugim obrazem, jak wynika z zeznańS. R., a nie wykluczone, że również z zeznań zatrudnionych przez niego obywateli Ukrainy, został wcześniej zapakowany do sprzedaży. Nie można pominąć ustaleń czy ten drugi przeznaczony do sprzedaży obraz został w mieszkaniu skoro przeznaczony był dla tego samego klienta, kiedyL.H.po raz pierwszy zauważyła jego brak, ile obrazów oskarżona przekazała na przechowanieT. S. (2)iM. J.. Brak jest również uzasadnienia dla przyjętej wartości tego obrazu, mimo rażących sprzeczności między zeznaniamiS. R.,P. M., ogólnymi informacjami internetowymi, a opinią biegłej. Nie można też, choćby pośrednio odczytać, co zadecydowało o uznaniu winy oskarżonej, jak też – co dodatkowo podnosi apelacja – jego wartości. Ten sam zasadny zarzut skierowany jest do orzeczenia na podstawieart. 46 kk, które nie zostało umotywowane, a pozostaje w sprzeczności z wnioskiemS. R.(k 1935).Należy przyznać rację apelującej, iż z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby zebrane dowody były rozważane w powyższym aspekcie jak też które z nich dowody i dlaczego zdecydowały o ustaleniach w zakresie kradzieży przez oskarżoną laptopa, pościeli oraz telefonum-ki S.użyczonego oskarżonej przezS. R.. Jeśli chodzi o orzeczenie zawarte w wyroku odnośnie telefonym-ki N.to słusznie zauważa skarżąca, iż telefon ten w toku śledztwa został wydany oskarżonej (k 584).Reasumując – należy podzielić stanowisko apelacji, iż Sąd Okręgowy w zakresie powyżej wskazanym dopuścił się uchybień procesowych, które mogły mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, dlatego – nie przesądzając treści przyszłego rozstrzygnięcia – wyrok podlegał uchyleniu, a sprawa przekazaniu temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd I instancji winien uwzględnić powyżej zaprezentowane rozważania, w tym co do konieczności uwzględnienia całokształtu istotnych dowodów, które po wnikliwym ich przeprowadzeniu, muszą podlegać w aspekcie zarzutu aktu oskarżenia wszechstronnej analizie i komplementarnej ocenie zgodnej zart. 7 kpk, a także winien uwzględnić treśćart. 442 § 2 kpk.Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na mocyart. 437 § 2 kpk(w brzmieniu sprzed 1lipca br. – art. 36 ustawy zmieniającejkpk) orzekł jak w wyroku.