Sąd Rejonowy w Rzeszowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 543/15
Data wyroku: 2015-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Bury
Słowa kluczowe: Świadczenia rehabilitacyjne
Podstawa prawna: art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubepzieczenia społęcznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2014 r. poz. 159).
Teza: 1. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. 
2. Świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem dającym szansę na odzyskanie zdolności do pracy, przy braku pewności, a jednocześnie pozytywnych rokowaniach w tym kierunku, ustalanych na podstawie stanu zdrowia ubezpieczonego oraz poziomu wiedzy medycznej.

Sygn. akt IV U 543/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2015r.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Beata Bury

Protokolant:

Magdalena Zając

po rozpoznaniu w dniu21 grudnia 2015r. w Rzeszowie
sprawy z wnioskuA. C.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o świadczenie rehabilitacyjne
na skutek odwołaniaA. C.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.

    z dnia 25 września 2015r. znak(...)

    zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia  25 września 2015r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczynieA. C.prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres 6 (sześć) miesięcy począwszy od dnia 19 września 2015r.

Sygn. akt IV U 543/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 21 grudnia 2015 r.
Decyzją z dnia 25 września 2015 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawczyniA. C.prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Jako podstawę prawną decyzji wskazałart. 18 ust. 1 i ust. 3-6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.) Na uzasadnienie podstawy faktycznej swego stanowiska podał, iż orzeczeniem z dnia 4 września 2015 r. lekarz orzecznik ZUS orzekł, iż wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy, natomiast po wniesieniu sprzeciwu przez wnioskodawczynię Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 23 września 2015 r. orzekła, iż stan zdrowia wnioskodawczyni nie uzasadnia przyznania jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
W dniu 2 października 2015 r. wnioskodawczyniA. C.złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę i przyznanie na jej rzecz prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu wskazała, że od kilku lat podlega leczeniu oraz rehabilitacji, a jej schorzenia dotyczą kręgosłupa, prawego barku oraz prawej ręki. Związane z nimi dolegliwości bólowe, uniemożliwiają jej wykonywanie pracy.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie.
Na uzasadnienie swego stanowiska organ rentowy podał, wnioskodawczyni miała przyznane świadczenie rehabilitacyjne na okres 6 miesięcy, tj. do dnia 18 września 2015 r. i wystąpiła o ustalenie dalszych uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego, przy czym komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 24 września 2015 r. orzekła, że u wnioskodawczyni brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego. Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę wydania przez ZUS decyzji w przedmiocie odmowy prawa do spornego świadczenia.
Sąd ustalił, co następuje:
WnioskodawczyniA. C.ma 54 lata i pracuje jako sprzedawczyni/magazynier. Z tego tytułu podlega ubezpieczeniom społecznym, w tym również ubezpieczeniu chorobowemu.
Od dnia 2 września 2014 r. wnioskodawczyni była niezdolna do pracy i do dnia 22 marca 2015 r. pobierała zasiłek chorobowy, wyczerpując z tym dniem okres zasiłkowy. W okresie od dnia 23 marca 2015 r. do dnia 18 września 2015 r. wnioskodawczyni pobierała świadczenie rehabilitacyjne (6 miesięcy).
NastępnieA. C.złożyła wniosek o przyznanie jej świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres.
Orzeczeniem z dnia 4 września 2015 r. Lekarz Orzecznik ZUS na podstawie wywiadu, analizy dokumentacji medycznej oraz badania przedmiotowego stwierdził, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy, w związku z czym nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Wnioskodawczyni wniosła sprzeciw od powyższego orzeczenia.
Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu wydanym w dniu 24 września 2015 r., na podstawie badania i po analizie dokumentacji medycznej wnioskodawczyni, stwierdziła, iż wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy. Mając na uwadze powyższe, uznała, iż nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
W oparciu o powyższe, orzeczenie organ rentowy wydał decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia w przedmiotowej sprawie.
(dowód:akta zasiłkowe wnioskodawczyni dokumentacja medyczna)
A. C.od ok. 10 lat cierpi na chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa, głównie odcinka szyjnego, z promieniowaniem do prawej kończyny. Podlegała leczeniu zachowawczemu w poradni neurologicznej. Odbywała również rehabilitację z powodu zespołu bólowego na podłożu dyskopatycznym i zwyrodnieniowym. W 2014 r. przeszła zabieg operacyjny z powodu dyskopatii szyjnej, a w 2015 r. odbywała rehabilitację leczniczą wR.w ramach prewencji rentowej. Powyższym schorzeniom towarzyszą zaburzenia depresyjne.
Wnioskodawczyni wykonuje pracę średnio-ciężką – jako sprzedawca/magazynier musi podnosić ciężkie przedmioty i schylać się.
Pod względem neurologicznym wnioskodawczyniA. C.po dniu 18 września 2015 r. była niezdolna do pracy przez okres do dnia 30 marca 2016 r. (choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z rwą barkową prawostronną i rwą kulszową prawostronną oraz przewlekłym zespołem bólowym w okresie niepełnej remisji objawów klinicznych oraz stan po operacyjnym leczeniu dyskopatii(...)).
(dowód: akta zasiłkowe wnioskodawcy, opinia sądowo-lekarska z zakresu neurologii - k. 11-14, 25, dokumentacja medyczna wnioskodawczyni)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej powołanych dowodów, tj. akt zasiłkowych wnioskodawczyni, których autentyczność i rzetelność nie była kwestionowana przez strony w toku postępowania. Sąd podzielił i przyjął za własne wnioski oraz twierdzenia zawarte w opinii biegłego sądowego z zakresu neurologii. Wnioski te są bowiem logiczne i jednoznaczne, zaś opinia oparta na wiedzy fachowej i doświadczeniu zawodowym biegłego. Zarzuty sformułowane przez organ rentowy zostały przekonywająco wyjaśnione w opinii uzupełniającej, co – mając na uwadze spójność i zgodność opinii z dokumentacją medyczną – skutkowało oddaleniem wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy. Wskazać należy, że schorzenia występujące u wnioskodawczyni mają charakter neurologiczny i nie wymagają sięgnięcia po wiedzę także z zakresu medycyny pracy.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2014 r. poz. 159 – tekst jedn.) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Z treści powyższego przepisu wynika, iż celem świadczenia rehabilitacyjnego jest umożliwienie osobie niezdolnej do pracy kontynuowanie leczenia lub rehabilitacji w sytuacji, gdy okres zasiłku chorobowego jest zbyt krótki do odzyskania pełnej zdolności do pracy - a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem "na dokończenie leczenia" i jako rodzaj pieniężnego świadczenia ubezpieczeniowego, ma zapobiegać sytuacjom, kiedy ubezpieczony - wymagający dalszego leczenia - pozostawałby bez środków do życia.
Jak wykazało postępowanie dowodowe, a przede wszystkimi opinia z zakresu wiedzy specjalistycznej sporządzone przez biegłego z zakresu neurologii - stan zdrowia wnioskodawczyni w dacie po 18 września 2015 r. uzasadniał zaliczenie jej do osób niezdolnych do pracy i tym samym stanowił podstawę do przyznania jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy, łącznie maksymalny, okres. Zdaniem Sądu przeszkody do orzeczenia świadczenia rehabilitacyjnego na kolejne 6 miesięcy nie stanowi fakt, że biegły uznał dalszą niezdolność do pracy wnioskodawczyni na okres dłuższy niż przewidują obowiązujące przepisy prawa (do dnia 30 marca 2016 r.). Pozostaje to w związku z założeniem, że świadczenie rehabilitacyjne jest świadczeniem dającym szansę na odzyskanie zdolności do pracy, przy braku pewności, a jednocześnie pozytywnych rokowaniach w tym kierunku, ustalanych na podstawie stanu zdrowia ubezpieczonego oraz poziomu wiedzy medycznej.
Z uwagi na powyższe, należało zmienić zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono jak w sentencji na mocyart. 47714§ 2 KPC.