Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 640/15
Data wyroku: 2015-12-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V.2 Ka 640/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 grudnia 2015 r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:Ewelina Grobelny
w obecności ---
po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r.
sprawy:R. P./P./,

synaL.iW.,

ur. (...)wJ.

obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach
z dnia 2 września 2015r. sygn. akt II W 494/15
na zasadzieart. 437 kpkw zw. zart. 109 §2 kpw:

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

II
obciąża obwinionego opłatą za II instancję w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych oraz zryczałtowanymi kosztami postępowania w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych.

SSO Sławomir Klekocki
Sygn. akt V.2 Ka 640/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 września Sąd Rejonowy w Żorach uznałR. P.za winnego tego, że w dniu 11 marca 2015 r. około godziny 21.00 wŻ.naos. (...)kierując samochodem markiF.onr rej. (...), włączając się do ruchu z drogi stanowiącej dojazd do obiektu handlowego PU-7 nie udzielił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...), zmuszając go do gwałtownego hamowania czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na mocy tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w kwocie 500 złotych. Sąd obciążył obwinionego kosztami postępowania w stosownej wysokości.
Apelację od tego wyroku wniósł obwiniony zaskarżając wyrok w całości zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów prawa materialnego polegający na uznaniu winy obwinionego w oparciu o zeznania świadków , a nie treści obowiązujących powszechnie na terytorium Polski źródeł prawa. W oparciu o te zarzuty obwiniony wnosił o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i umorzenie postępowania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
apelacja obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie a podniesione w nie zarzuty i wnioski są chybione. Na wstępie należy stwierdzić, że podnoszony przez obwinionego zarzut obrazy prawa materialnego w apelacji byłby zasadny tylko wtedy gdyby nie kwestionował on ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd rejonowy. Obwinionego w podnoszonych zarzutach wskazywał, że sąd I instancji podczas wyrokowania w sprawie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych oraz przekroczył zasadę swobodnej oceny dowodów polegającą na przyjęciu, iż obwiniony dopuścił się zarzucanego mu wykroczenia. Powyższe zarzuty byłyby zasadne jedynie wówczas, gdyby sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach , które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wyciągnął wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem wskazał dowody na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki, którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym przy czym dokonanych ustaleń dokonał zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Obwiniony w swojej apelacji nie kwestionując samego przebiegu zdarzenia z świadkiemP. B.powiela wyjaśnienia złożone w trakcie postępowania sądowego oraz własną interpretację przepisów prawa drogowego z których wynika, że miejsce zdarzenia to skrzyżowanie równorzędne na którym obowiązuje reguła prawej ręki i osoba zbliżająca się do tego skrzyżowania ma obowiązek ustąpić pierwszeństwa osobom nadjeżdżającym z prawej ręki. Jednak zupełnie obwiniony pomija zeznania świadkówR. S.iR. B.– funkcjonariuszy policji którzy przybyli na miejsce zdarzenia i jednoznacznie stwierdzili, że drogą którą poruszał się obwiniony jest droga dojazdowa do pawilonu handlowo-usługowego nr (...)naos. (...)wŻ.. Tą informację potwierdził również świadekL. C.kierownik administracji osiedla. Urząd MiastaŻ.w swoim piśmie k. 60 wyraźnie stwierdził, że droga zlokalizowana na przedmiotowejdziałce nr (...)nie posiada kategorii drogi publicznej. Słusznie zatem uznał sąd I instancji, że przedmiotowa droga jest drogą „ślepą” a jej jedynym zadaniem jest umożliwienie zaopatrzenia pawilonów. Zdaniem sądu odwoławczego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że obwinionyR. P.swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu wykroczenia zart. 86 § 1kw. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Wymierzonej obwinionemu kary grzywny w kwocie 500 zł .nie można uznać za rażąco surowej, jest to bowiem kara adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości zarzucanego mu wykroczenie dlatego i w tym zakresie brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze sąd okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy, ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636§ 1 kpk.