Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 133/15
Data wyroku: 2015-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Czecharowski, Ewa Leszczyńska-Furtak, Grzegorz Salamon
Słowa kluczowe: Odszkodowanie Za Niesłuszne Skazanie, Tymczasowe Aresztowanie Lub Zatrzymanie
Podstawa prawna: art. 552 kpk

Sygn. akt II AKa 133/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 1 czerwca 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Grzegorz Salamon
Sędziowie SA Marek Czecharowski spr.
del. SO Ewa Leszczyńska - Furtak
Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber
przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego
po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r.
sprawyJ. K.
o zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie
na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt V Ko 443/14
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. B.– Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) w tym 23% VAT za obronę z urzędu wykonywaną przed Sądem Apelacyjnym;
kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 marca 2015 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie (sygn. akt V Ko 443/14)oddalił w całości wniosekJ. K.o zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie i zatrzymanie w sprawie Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie o sygn. akt V K 87/05.
Wyrok powyższy zaskarżył pełnomocnik wnioskodawcy zarzucając mu „ naruszenie prawa formalnego, tj.art. 16 § 1, 2 k.p.k., mające wpływ na treść orzeczenia, a polegającego na uznaniu, że nie można przywrócić rocznego terminu do złożenia wniosku w sytuacji gdy uchybienie to powstało z przyczyn leżących po stronie organu, w okolicznościach opisanych w powołanym przepisie”.
W uzasadnieniu skarżący stwierdził, iż wydaje się być oczywistym na tle obowiązującej linii orzeczniczej, że zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie w wyniku uniewinnienia lub umorzenia postępowania wywołuje skutek odpowiedzialności Skarbu Państwa na zasadzie ryzyka. W tego rodzaju sytuacji Sąd orzekający zwolniony jest z badania zarówno przyczyn stosowania instytucji środka przymusu, czy też izolacyjnego, bada natomiast, czy w rzeczywistości te instytucje prawa karnego formalnego były stosowane.
W niniejszej sprawie - oddalono wniosek z powodu przekroczenia rocznego terminu do jego złożenia. Wydaje się, że argumentacja zawarta wart.16 k.p.k.daje możliwość innego rozstrzygnięcia i przywrócenia terminu. Z tych powodów winno badać się jedynie wskazaną okoliczność.
Konkludując apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna i to w stopniu określonym wart. 457 § 2 k.p.k.i dlatego wniosek końcowy nie zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy oddalając wniosekJ. K.w obszernym, jak na charakter podstawy orzeczenia uzasadnieniu, wykazał trafnie i przejrzyście jego niezasadność. Odniósł się przy tym nie tylko do podniesionego przez prokuratora zarzutu przedawnienia wynikającego z treściart. 555 k.p.k., ale przytaczając stosowne orzecznictwo wszechstronnie przeanalizował wniosek także z punktu widzenia przesłanek określonych wart. 552 § 4 k.p.k.
Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego jako wnikliwe, rzeczowe i wskazujące na analizę przedmiotowego przypadku również w aspekcie zasadności roszczenia dochodzonego w trybie przepisów zawartych wrozdziale 58 Kodeksu postępowania karnegojest przekonywujące i zasługuje na pełną aprobatę. Niecelowe jest zatem powtarzanie podniesionych w nim argumentów.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.