Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 49/15
Data wyroku: 2015-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Sienkiel
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art.178a§1 kk
Teza: skazanie za kierowanie pojazdem mechanicznym  w stanie nietrzeźwości

Sygn. akt V K 49/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Sienkiel
Protokolant –J. K.
w obecności Prokuratora Elżbiety Biernackiej
po rozpoznaniu w dniach 6.05.2015r., 30.09.2015 r., 23.10.2015 r., na rozprawie
sprawyK. O.
urodzonego (...)wW.
synaS. J.iB.z d.L.
oskarżonego o to, że:I.W dniu 17 grudnia 2014 roku o godz. 01:20 wW.naul. (...)na drodze krajowej K 63 kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,52 promila alkoholu etylowego we krwi nie stosując się do orzeczonego przez Sad zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14),

tj. o czyn zart. 178 a §4 kk

II.W dniu 6 stycznia 2015 roku o godz. 17:30 w m.K.naul. (...)gm.W.na drodze krajowej K 63 kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wW.sygn. akt V K 184/14),

tj. o czyn zart. 244 kk

III.W dniu 23 stycznia 2015 roku o godz. 20:30 wW.naul. (...)kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14),

tj. o czyn zart. 244 kk

1
OskarżonegoK. O.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:

- za czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia na podstawieart. 178a§4 kkskazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyny opisane w pkt II i III aktu oskarżenia, przy przyjęciu, że stanowią ciąg przestępstw, na podstawieart. 244 kkskazuje go, zaś na podstawieart. 244 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierza mu karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności

2
Na podstawieart. 85 kk,art. 86§1 kk,art. 91§2 kkorzeka wobec oskarżonego karę łączną 1 (jeden) rok pozbawienia wolności.

3
Na podstawieart. 42 §2 kkw zw. zart. 4§1 kkza czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięć) lat.

4
Na podstawieart. 49 §2 kkw zw. zart. 4§1 kkza czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 500 (pięćset) złotych.

5
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. B.kwotę 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) złote tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, w tym kwotę 135,24 (sto trzydzieści pięć 24/100) złotych tytułem podatku VAT.

6
Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych.

­Sygn. akt V K 49/15

UZASADNIENIE

na zasadzieart. 424§3 kpkzakres uzasadnienia ograniczony do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu
K. O.został oskarżony o to, że:
I W dniu 17 grudnia 2014 roku o godz. 01:20 wW.naul. (...)na drodze krajowej K 63 kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,52 promila alkoholu etylowego we krwi nie stosując się do orzeczonego przez Sad zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14), tj. o czyn zart. 178 a §4 kk
II. W dniu 6 stycznia 2015 roku o godz. 17:30 w m.K.naul. (...)gm.W.na drodze krajowej K 63 kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wW.sygn. akt V K 184/14), tj. o czyn zart. 244 kk
III. W dniu 23 stycznia 2015 roku o godz. 20:30 wW.naul. (...)kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14), tj. o czyn zart. 244 kk
K. O.został uznany za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Z uwagi na to, że opisane w pkt II i III aktu oskarżenia zachowaniaK. O.wyczerpują znamiona tego samego czynu zabronionego, a nadto zostały popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu (niespełna jednodniowym), uznać należało że zachodzą warunki do przyjęcia tzw. ciągu przestępstw (art. 91 kk).
Wymierzając oskarżonemuK. O.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 178a§4 kkoraz karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 244kkw zw. zart. 91§1 kkSąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowo- przedmiotowe sprawy, w tym znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego (1, 52 ‰) oraz jego dotychczasową, wielokrotną karalność, w tym za przestępstwa zart. 178a§1 kkiart. 178a§4 kk(karta karna, k. 139-141).Należy mieć na uwadze, że oskarżony po raz kolejny kierował samochodem w stanie nietrzeźwości, w dniu 17 grudnia 2014r. zaledwie osiem miesięcy po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie V K 278/14, którym został skazany za przestępstwo zart. 178a§4 kk.. Następnie, wiedząc o toczącym się w tej sprawie postępowaniu oraz będąc świadomym obowiązującego go zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym,K. O.ponownie prowadził samochód w dniach 6 stycznia 2015r. i 23 stycznia 2015r. Takie zachowanie oskarżonego świadczy o jego całkowitym braku poszanowania dla obowiązującego prawa i lekceważącym stosunku do orzeczeń sądowych.
Na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkstosując zasadę asperacji orzeczono wobec oskarżonegoK. O.karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. Wszystkie czyny, których dopuścił się oskarżony wykazują więź czasową, jednak w orzecznictwie od dawna dominuje przekonanie, iż zasada absorpcji winna być stosowana wyjątkowo (np. wyrok SA w Łodzi z 20.IX.2001 roku – II AKa 154/01, OSNPK 2/02 poz. 26, KZS 5/02 poz. 62). Nadto wskazuje się, że sąd przy wymiarze kar jednostkowych powinien oceniać przede wszystkim stopień społecznej szkodliwości popełnionych czynów i stopień winy sprawcy, natomiast decydując o zasadach łączenia tych jednostkowych kar i wymiarze kary łącznej powinien brać pod uwagę głównie dyrektywy prewencyjne. Kara łączna stanowi bowiem syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właściwą, celową z punktu widzeniaprewencyjnego reakcją na popełnione czyny(Jacek Giezek komentarz do art.86 kk, Komentarz Lex 2012 ).Mając to na uwadze Sąd uznał, iż nie ma podstaw, by w tym przypadku przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności zastosować zasadę absorpcji.
W ocenie Sądu nie ma żadnych przesłanek ku temu, by wobec oskarżonego zastosować instytucję warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Należało przy tym również uwzględnić treść przepisuart. 69§4 kk, który stanowi, że wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a§4 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolnościtylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że nie zachodzi w niej tenże szczególnie uzasadniony wypadek. Oskarżony był kilkakrotnie karany, zaś kolejne skazania w innych sprawach, w tym w sprawie VK 278/14, w której został skazany za czyn zart. 178a§4 kk, nie wpłynęły na poprawę jego zachowania. Odseparowanie oskarżonego od społeczeństwa na wskazany okres i poddanie go procesowi resocjalizacji w warunkach izolacji winno spełnić funkcje zapobiegawcze i wychowawcze kary. Nadto tak orzeczona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił.
Nadto na zasadzie 42§2 kkSąd orzekł środek karny w postaci obligatoryjnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na okres 5 lat. Nadmienić należy, że ustawą z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541) wprowadzono zmianę doart. 42§2 kk, obowiązującą od dnia 18 maja 2015r., zgodnie z którą Sąd obecnie jest zobligowany do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, na okres nie krótszy niż 3 lata, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w§1był w stanie nietrzeźwości. Górna granica tego zakazu to 15 lat. Zgodnie z treściąart. 4 §1 kkjeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie pełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeśli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd w przedmiotowej sprawie zastosował przepisy obowiązujące przed wymienionymi wyżej zmianami, bowiem były korzystniejsze dla oskarżonego, gdyż przewidywały możliwość orzeczenia zakazu na okres od 1 roku do 10 lat. Orzekając środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych Sąd baczył na stopień zawartości alkoholu w organizmie sprawcy oraz inne wymienione wyżej okoliczności popełnienia przestępstwa. Zdaniem Sądu zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w orzeczonym rozmiarze będzie wystarczający do osiągnięcia wobec sprawcy celów oraz funkcji wymienionego środka karnego.
Dla wzmocnienia funkcji kary na zasadzieart. 49§2 kkSąd orzekł ponadto środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Również w przypadku tego uregulowania ustawą z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541) a następnie ustawą z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 396) wprowadzono zmianę, albowiem zgodnie z obecnie obowiązującymart. 43a§2 kkw razie skazania sprawcy za przestępstwo określone wart. 178a§4 kksąd jest obecnie zobligowany orzec świadczenie pieniężne wymienione wart. 39 pkt 7 kkna rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10.000 złotych, do wysokości określonej w§1tego przepisu, czyli do 60.000 złotych. Sąd, podobnie jak wyżej, zastosował przepis obowiązujący przed zmianami, jako że jest on względniejszy dla oskarżonego.
Wynagrodzenie należne obrońcy oskarżonegoK. O.ustanowionego z urzędu wyliczono zgodnie ze stawkami przewidzianymi w§ 14 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348).
Ze względu na trudną sytuację majątkowąK. O., który obecnie przebywa w Areszcie Śledczym wG.i nie posiada żadnych dochodów Sąd uznał, że pokrycie kosztów sądowych byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwie. Wobec powyższego na zasadzieart. 624 § 1 kpkzwolniono go w całości od ich zapłaty.
­Sygn. akt V K 49/15

UZASADNIENIE
W dniu 17 grudnia 2014r. około godz. 1:20 w miejscowościW.na drodze krajowej funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli drogowej samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...), którym kierowałK. O.. Policjanci wyczuli od kierowcy woń alkoholu.K. O.odmówił poddaniu się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, został więc przewieziony doSzpitala (...)wW., gdzie pobrano od niego próbki krwi do badań. Przeprowadzone badania krwi dały wynik 1,52 ‰ alkoholu etylowego.
W trakcie podjętych przez policjantów czynności ustalono, żeK. O.wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wW.z dnia 9 października 2014 roku w sprawie o sygn. akt VK 184/14 został skazany za czyn zart. 178a§1 kkna karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 złotych. Orzeczono nadto zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 17.10.2014r.
Wbrew orzeczonemu zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowymK. O.kierował samochodem markiV. (...)onr rej. (...)jeszcze dwukrotnie: w dniu 6 stycznia 2015r. o godz. 17:30 w miejscowościK.naul. (...), na drodze krajowej K 63 oraz w dniu 23 stycznia 2015r. o godz. 20:30 wW.naul. (...).
W dniu 17 marca 2015r. do tut. Sądu wpłynął akt oskarżenia, w którymK. O.został oskarżony o to, że:
I. W dniu 17 grudnia 2014 roku o godz. 01:20 wW.naul. (...)na drodze krajowej K 63 kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,52 promila alkoholu etylowego we krwi nie stosując się do orzeczonego przez Sad zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14), tj. o czyn zart. 178 a §4 kk
II. W dniu 6 stycznia 2015 roku o godz. 17:30 w m.K.naul. (...)gm.W.na drodze krajowej K 63 kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14), tj. o czyn zart. 244 kk
III. W dniu 23 stycznia 2015 roku o godz. 20:30 wW.naul. (...)kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 184/14), tj. o czyn zart. 244 kk.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: wyjaśnienia oskarżonegoK. O.(k. 82), zeznania świadków:T. S. (1)(k. 145v, 50)R. K. (1)(k. 145v, 51),Ł. B.(k. 156-156v, 52), sprawozdanie z przeprowadzonych badań krwi (k. 15), dane o karalności (k. 140-141), odpis wyroku k. 27.
OskarżonyK. O.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniu 17 grudnia 2014r. był pod wpływem alkoholu i nie zdawał sobie sprawy z tego, co robi. Przyznał, że był zatrzymywany przez policjantów do kontroli drogowych w dniu 6 i 23 stycznia 2015r., jednak szczegółów nie pamiętał. Przyznał, że ma problemy z alkoholem, ponieważ pije go ciągami, jednak jeszcze nie leczył się odwykowo.(wyjaśnienia oskarżonego k. 8-9, 19-20).
W ocenie Sądu wyjaśnienia złożone przez oskarżonego nie budzą wątpliwości. Znajdują one potwierdzenie w sprawozdaniu z przeprowadzonych badań krwi (k. 15), a także w relacji świadków – policjantów, którzy zatrzymywali oskarżonego do kontroli drogowej(zeznaniaT. S.k. 145v, 50,R. K.k. 145v, 51, Ł.B.k. 156-156v, 52).Nic do sprawy nie wniosły natomiast zeznaniaA. O.(zeznania k. 156v),która nie była bezpośrednim świadkiem zdarzeń z udziałem byłego męża, dowiedziała się o nich od swoich znajomych. Sąd uznał za w pełni wiarygodny cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym przez nikogo niekwestionowane dokumenty: sprawozdanie z przeprowadzonych badań krwi (k. 15), dane o karalności k. (140-141), odpis wyroku k. 27. Pozwala on na przyjęcie, że oskarżonyK. O.swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona występków opisanych wart. 178a § 4 kkiart. 244 kk.
Zart. 115§16 kkwynika, iż stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Już sam zatem tylko fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą wypełnienie znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i podjęcia jazdy. Bacząc przy tym na poczynione w sprawie niniejszej ustalenia, przyjąć należało, że oskarżonyK. O.wyczerpał swoim zachowaniem znamiona opisanego wart. 178a § 4 kktypu kwalifikowanego omawianego przestępstwa, albowiem był uprzednio skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie z dnia 9 października 2014 roku w sprawie o sygn. akt VK 184/14.
OskarżonyK. O.swoim zachowaniem z dnia 6 i 23 stycznia 2015r. wyczerpał nadto ustawowe znamiona przestępstwa opisanego wart. 244 kk, w którym spenalizowane zostało nierespektowanie orzeczeń sądowych statuujących określony rodzaj zakazu, w tym m. in. naruszenie zakazu kierowania rowerami. Omawiany występek ma charakter umyślny, a zatem podmiotową przesłanką odpowiedzialności jest świadomość sprawcy, iż narusza ciążący na nim z mocy orzeczenia sądu zakaz. W grę wchodzą obie formy umyślności, zarówno zamiar bezpośredni naruszenia zakazu, jak zamiar ewentualny, gdy sprawca uświadamia sobie możliwość, iż narusza zakaz lub obowiązek orzeczony przez sąd i z tym się godzi (zob. A. Marek,Komentarz do art. 244 kodeksu karnego[w:]Kodeks karny. Komentarz,LEX 2007). SprawstwoK. O.w zakresie popełnienia tych czynów nie budzi żadnych wątpliwości, bowiem oskarżony pomimo prawomocnego orzeczenia Sądu zakazującego mu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym - z którego doskonale zdawał sobie sprawę - zakaz ten świadomie złamał.
Wina oskarżonego jest bezsporna. Z uwagi na wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, poddano go badaniom biegłych psychiatrów. W złożonej opinii biegli podnieśli, że nie stwierdzono uK. O.choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, czy innego zakłócenia czynności psychicznych. Stwierdzili jedynie szkodliwe używanie alkoholu. Oskarżony miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania i pokierowania swoim postępowaniem(opinia biegłych k. 95-96). Opinia biegłych nie budzi żadnych wątpliwości, gdyż jest zupełna, jasna, logiczna, sporządzona zgodnie z zasadami wiedzy medycznej.
K. O.został uznany za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Z uwagi na to, że opisane w pkt II i III aktu oskarżenia zachowaniaK. O.wyczerpują znamiona tego samego czynu zabronionego, a nadto zostały popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, uznać należało że zachodzą warunki do przyjęcia tzw. ciągu przestępstw (art. 91 kk).
Wymierzając oskarżonemuK. O.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 178a§4 kkoraz karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 244kkw zw. zart. 91§1 kkSąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowo- przedmiotowe sprawy, w tym znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego (1, 52 ‰) oraz jego dotychczasową, wielokrotną karalność, w tym za przestępstwa zart. 178a§1 kkiart. 178a§4 kk(karta karna, k. 139-141).Należy mieć na uwadze, że oskarżony po raz kolejny kierował samochodem w stanie nietrzeźwości, w dniu 17 grudnia 2014r. zaledwie osiem miesięcy po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie V K 278/14, którym został skazany za przestępstwo zart. 178a§4 kk.. Następnie, wiedząc o toczącym się w tej sprawie postępowaniu oraz będąc świadomym obowiązującego go zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym,K. O.ponownie prowadził samochód w dniach 6 stycznia 2015r. i 23 stycznia 2015r. Takie zachowanie oskarżonego świadczy o jego całkowitym braku poszanowania dla obowiązującego prawa i lekceważącym stosunku do orzeczeń sądowych.
Na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkstosując zasadę asperacji orzeczono wobec oskarżonegoK. O.karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. Wszystkie czyny, których dopuścił się oskarżony wykazują więź czasową, jednak w orzecznictwie od dawna dominuje przekonanie, iż zasada absorpcji winna być stosowana wyjątkowo (np. wyrok SA w Łodzi z 20.IX.2001 roku – II AKa 154/01, OSNPK 2/02 poz. 26, KZS 5/02 poz. 62). Nadto wskazuje się, że sąd przy wymiarze kar jednostkowych powinien oceniać przede wszystkim stopień społecznej szkodliwości popełnionych czynów i stopień winy sprawcy, natomiast decydując o zasadach łączenia tych jednostkowych kar i wymiarze kary łącznej powinien brać pod uwagę głównie dyrektywy prewencyjne. Kara łączna stanowi bowiem syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właściwą, celową z punktu widzeniaprewencyjnego reakcją na popełnione czyny(Jacek Giezek komentarz do art.86 kk, Komentarz Lex 2012 ).Mając to na uwadze Sąd uznał, iż nie ma podstaw, by w tym przypadku przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności zastosować zasadę absorpcji.
W ocenie Sądu nie ma żadnych przesłanek ku temu, by wobec oskarżonego zastosować instytucję warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Należało przy tym również uwzględnić treść przepisuart. 69§4 kk, który stanowi, że wobec sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a§4 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolnościtylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że nie zachodzi w niej tenże szczególnie uzasadniony wypadek. Oskarżony był kilkakrotnie karany, zaś kolejne skazania w innych sprawach, w tym w sprawie VK 278/14, w której został skazany za czyn zart. 178a§4 kk, nie wpłynęły na poprawę jego zachowania. Odseparowanie oskarżonego od społeczeństwa na wskazany okres i poddanie go procesowi resocjalizacji w warunkach izolacji winno spełnić funkcje zapobiegawcze i wychowawcze kary. Nadto tak orzeczona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił.
Nadto na zasadzie 42§2 kkSąd orzekł środek karny w postaci obligatoryjnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na okres 5 lat. Nadmienić należy, że ustawą z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541) wprowadzono zmianę doart. 42§2 kk, obowiązującą od dnia 18 maja 2015r., zgodnie z którą Sąd obecnie jest zobligowany do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, na okres nie krótszy niż 3 lata, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w§1był w stanie nietrzeźwości. Górna granica tego zakazu to 15 lat. Zgodnie z treściąart. 4 §1 kkjeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie pełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeśli jest względniejsza dla sprawcy. Sąd w przedmiotowej sprawie zastosował przepisy obowiązujące przed wymienionymi wyżej zmianami, bowiem były korzystniejsze dla oskarżonego, gdyż przewidywały możliwość orzeczenia zakazu na okres od 1 roku do 10 lat. Orzekając środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych Sąd baczył na stopień zawartości alkoholu w organizmie sprawcy oraz inne wymienione wyżej okoliczności popełnienia przestępstwa. Zdaniem Sądu zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w orzeczonym rozmiarze będzie wystarczający do osiągnięcia wobec sprawcy celów oraz funkcji wymienionego środka karnego.
Dla wzmocnienia funkcji kary na zasadzieart. 49§2 kkSąd orzekł ponadto środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Również w przypadku tego uregulowania ustawą z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 541) a następnie ustawą z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 396) wprowadzono zmianę, albowiem zgodnie z obecnie obowiązującymart. 43a§2 kkw razie skazania sprawcy za przestępstwo określone wart. 178a§4 kksąd jest obecnie zobligowany orzec świadczenie pieniężne wymienione wart. 39 pkt 7 kkna rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 10.000 złotych, do wysokości określonej w§1tego przepisu, czyli do 60.000 złotych. Sąd, podobnie jak wyżej, zastosował przepis obowiązujący przed zmianami, jako że jest on względniejszy dla oskarżonego.
Wynagrodzenie należne obrońcy oskarżonegoK. O.ustanowionego z urzędu wyliczono zgodnie ze stawkami przewidzianymi w§ 14 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348).
Ze względu na trudną sytuację majątkowąK. O., który obecnie przebywa w Areszcie Śledczym wG.i nie posiada żadnych dochodów Sąd uznał, że pokrycie kosztów sądowych byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwie. Wobec powyższego na zasadzieart. 624 § 1 kpkzwolniono go w całości od ich zapłaty.