Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 902/15
Data wyroku: 2015-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Porządkowi Publicznemu
Podstawa prawna: art. 263 § 2 kk

Sygnatura akt VI Ka 902/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia27 listopada 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura
Protokolant Aleksandra Studniarz
przy udziale Marka Dutkowskiego
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r.
sprawyA. N. (1)synaS.iE.
ur. (...)wK.
oskarżonego zart. 263§ 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 3 marca 2015 r. sygnatura akt VII K 543/14
na mocyart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwiart. 636 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

VI Ka 902/15

UZASADNIENIE
A. N. (1)został oskarżony o to, że w okresie od 17.10.2013r. do 2.06.2014r. wZ., posiadał bez wymaganego zezwolenia broń gazową w postaci rewolweru gazowegomarki R. (...)cal.9 oraz dziesięć sztuk amunicji gazowej do tego rewolweru, tj. o czyn zart. 263 § 2 kk.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 3.03.2015r. oskarżony został uznany za winnego tego, że od dnia 18.10.2013r. do dnia 2.06.2014r. wZ., pomimo ustawowego obowiązku spowodowanego faktem cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej gazowej decyzją(...)Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9.09.2013r., nie złożył do depozytu broni palnej gazowej w postaci rewolweru gazowegomarki R. (...)cal.9 oraz dziesięciu sztuk amunicji gazowej do tego rewolweru, tj. wykroczenia zart. 51 ust. 2 pkt 1 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r.i za to na mocy art. 51 ust. 1 tej ustawy skazany został na karę grzywny w wysokości 2000 zł.
Na podstawieart. 627 kpkiart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące wydatki w kwocie 70 zł i opłatę w wysokości 200 zł.
Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator, który zaskarżył orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający istotny wpływ na jego treść, skutkujący przypisaniem oskarżonemu odpowiedzialności za wykroczenie zart. 51 ust. 1 ustawy o broni i amunicji z dnia 21.05.1999r., a polegający na dowolnej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonego, dokonanej wbrew życiowemu doświadczeniu i wbrew zasadom prawidłowego i logicznego rozumowania oraz na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony w okresie objętym zarzutem, nie działał z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego, w tym decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń wraz z pouczeniem, potwierdzeniem odbioru decyzji administracyjnej o cofnięciu zezwolenia na posiadanie broni oraz wyjaśnień oskarżonego, wynika, że swoim umyślnym zachowaniem oskarżony zrealizował znamiona występku stypizowanego wart. 263 § 2 kk.
W oparciu o podniesiony zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Apelacja nie jest zasadna. Wbrew jej wywodom sąd rejonowy nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegającego na dowolnej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonegoA. N.oraz na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym popełnienia czynu zart. 263 § 2 kk. Ocena dowodów dokonana przez sąd nie wykraczała poza ramy określone wart. 7 kpk.
Przestępstwo zart. 263 § 2 kkmożna popełnić wyłącznie umyślnie – w zamiarze bezpośrednim bądź ewentualnym. Zgodnie zart. 9 § 1 kkczyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
Zamiaru z jakim działał sprawca nie można domniemywać – należy go udowodnić. W niniejszej sprawie jedynymi dowodami pozwalającymi na odtworzenie zamiaru z jakim działał oskarżony były jego wyjaśnienia.
Oskarżony wyjaśnił, że w zasadzie broń nie była mu potrzebna, a o obowiązku złożenia jej do depozytu po prostu zapomniał z powodu nawału zajęć zawodowych i częstych wyjazdów poza miejsce zamieszkania (k. 15, k. 46). Wyjaśnienia oskarżonego były konsekwentne i przekonujące, dlatego też sąd rejonowy słusznie dał im wiarę. W sprawie nie było dowodów przeciwnych, pozwalających na skuteczne podważenie wersji oskarżonego, zgodnie z którą nie miał on zamiaru popełnienia czynu zabronionego stypizowanego wart. 263 § 2 kk. Niezwłocznie po otrzymaniu wezwania przez Policję, ale przed postawieniem zarzutu popełnienia przestępstwa nielegalnego posiadania broni i amunicji, złożył on wymienione przedmioty do depozytu (k. 2). Okoliczność ta potwierdza, że zamiarem oskarżonego nie było nielegalne posiadanie broni.
W tym stanie rzeczy sąd rejonowy prawidłowo ustalił, że nie można oskarżonemu przypisać popełnienia umyślnego występku zart. 263 § 2 kk.
Podkreślić należy, że oskarżony wszedł w posiadanie broni gazowej legalnie. Jednak decyzją(...)Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9.09.2013r. cofnięto mu pozwolenie i zobowiązano do zbycia broni lub złożenia jej do depozytu w terminie 30 dni od uprawomocnienia się decyzji. Zgodnie bowiem zart. 22 ust. 3 ustawy z dnia 21.05.1999r. o broni i amunicji, jeżeli broń nie zostanie zbyta w terminie 30 dni, należy ją złożyć wraz z amunicją do depozytu właściwego organu Policji. Skoro zatem oskarżony uchybił temu terminowi, na skutek niezachowania ostrożności wymaganej takich okolicznościach, to jego zachowanie wyczerpało ustawowe znamiona wykroczenia z art. 51 ust. 2 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, zgodnie z którym, kto nie dopełnia obowiązku rejestracji broni albo obowiązku zdania broni i amunicji do tej broni, podlega karze aresztu albo grzywny.
Wymierzona ukaranemu kara 2.000 zł grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i uwzględnia sytuację materialną sprawcy.
Podzielając zatem w pełni ustalenia faktyczno-prawne sądu pierwszej instancji zaskarżony wyrok jako słuszny utrzymano w mocy. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze jest konsekwencją nieuwzględnienia apelacji i ma swoje oparcie w treściart. 636 § 1 kpk.