Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 682/14
Data wyroku: 2015-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Jaszczuk, Krystyna Święcicka, Mariola Krajewska-Sińczuk
Słowa kluczowe: Środki Karne
Podstawa prawna: art. 437 §1 i 2 kpk
Teza: "... przedmiotowego czynu oskarżona dopuściła się na drodze, którą w zwykłe dni podążają do szkoły dzieci, w tym  jej własne. Zdaniem  Sądu Okręgowego, nagminność przestępstw tego rodzaju oraz zagrożenie jakie  spowodują dla życia i zdrowia innych osób nietrzeźwi kierowcy wymaga zdecydowanej, a zarazem sprawiedliwej reakcji ze strony wymiaru sprawiedliwości..."

Sygn. akt II Ka 682/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Jaszczuk (spr.)

Sędziowie:

SSO Mariola Krajewska - Sińczuk
SSO Krystyna Święcicka

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agnieszka Walerczak

przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r.
sprawyE. C.
oskarżonej o przestępstwo zart. 178 a §1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt VII K 383/14
wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten tylko sposób, że na podstawieart. 67 §3 kkw zw. zart. 39 pkt 3 kkorzeka wobec oskarżonejE. C.zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jeden) roku, na poczet którego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od 17 czerwca 2014 r. do 5 marca 2015 r. – na podstawieart. 63 §2 kk; zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych za II instancję stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II Ka 682/14

UZASADNIENIE
E. C.została oskarżona o to, że:
w dniu 17 czerwca 2014r. w miejscowościŁ., woj.(...)prowadziła samochód osobowy m-kiA.onr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. 0,38 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu;
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 13 października 2014r.:

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne wobecE. C.warunkowo umorzył na okres 2 lat tytułem próby;

II
na podstawieart. 67 § 3 kkorzekł od oskarżonej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 800 złotych;

III
zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 100 złotych oraz kwotę 90 złotych tytułem wydatków.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator.
Oskarżyciel publiczny na podstawieart. 425 § 1, 2 i 3 kpkiart. 444 kpkzaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonej w części dotyczącej orzeczenia o karze. Na postawieart. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 4 kpkwyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary polegającej na odstąpieniu od orzeczenia wobec oskarżonejE. C.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawieart. 67 § 3 kk, gdy stopień winy i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonej, a także wzgląd na cele zapobiegawcze i wychowawcze, a sytuacja oskarżonej nie uzasadniają odstąpienia od orzeczenia środka karnego.
Podnosząc powyższe prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobecE. C.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku.
W toku rozprawy odwoławczej prokurator poparł pisemną apelacją i wniosek w niej zawarty.
Oskarżona wniosła o utrzymanie wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i na uwzględnienie zasługuje.
Na wstępie podnieść należy, iż słusznie Sąd I instancji w przedmiotowej sprawie skorzystał w odniesieniu do osobyE. C.z instytucji warunkowego umorzenia. Zgodnie zart. 66 § 1 kkinstytucję warunkowego umorzenia postępowania Sąd może zastosować wtedy, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy uznać należy, że wina i społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonej czynu nie są znaczne. Niewątpliwym jest, żeE. C.swoim postępowaniem naruszyła takie dobro chronione przez obowiązującą ustawę karną jak bezpieczeństwo w ruchu drogowym, to jednak sam charakter przedmiotowego czynu, pozwala na powyższe stwierdzenie. Nadto za zastosowaniem instytucji warunkowego umorzenia postępowania przemawiają także warunki i właściwości osobiste oskarżonej, nie karanej za przestępstwo umyślne oraz fakt przyznania się do winy i wyrażenie skruchy. Powyższe okoliczności uzasadniają przypuszczenie, iżE. C.będzie przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie wejdzie po raz kolejny w konflikt z prawem. Zdaniem Sądu Okręgowego, warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej czyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dowodząc braku bezkarności dla tego typu zachowań. Jest przy tym wystarczające do tego, by podziałało na nią powstrzymująco i uświadomiło jej nieuchronność poniesienia odpowiedzialności za naruszenie porządku prawnego w przypadku kolejnego wejścia w konflikt z prawem.
Odnosząc się zaś bezpośrednio do zarzutów prokuratora, należy zgodzić się ze skarżącym, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji niesłusznie odstąpił od orzeczenia wobec oskarżonej środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż ustawodawca uznał, iż możliwość orzekania zakazu prowadzenia pojazdów czyni celowym stosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec dotąd niekaranych sprawców występków prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego (art. 178a), jeżeli nie zachodzą określone wart. 178przesłanki surowszej karalności. Nie bez znaczenia pozostaje bowiem dla bytu niniejszej sprawy fakt, iż oskarżona prowadziła pojazd w stanie nietrzeźwości, czym narażała siebie i innych uczestników ruchu na niebezpieczeństwo. Szczególną okolicznością w tym względzie, jak słusznie w tym zakresie wskazuje skarżący, jest fakt, iż przedmiotowego czynu oskarżona dopuściła się na drodze, którą w zwykłe dni podążają do szkoły dzieci, w tym jej własne. Zdaniem Sądu Okręgowego, nagminność przestępstw tego rodzaju oraz zagrożenie, jakie sprowadzają dla życia i zdrowia innych osób nietrzeźwi uczestnicy ruchu drogowego wymaga zdecydowanej, a zarazem sprawiedliwej, reakcji ze strony wymiaru sprawiedliwości. Okoliczności podnoszone wyżej nie powinny były pozostać niezauważone poprzez Sąd I instancji i powinny znaleźć odzwierciedlenie w określonej dolegliwości skierowanej do osoby oskarżonej, co z kolei Sąd Odwoławczy uwzględnił i zastosował wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. W ocenie Sądu Odwoławczego tak orzeczony środek karny spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Dlatego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 3 kkorzekł wobec oskarżonejE. C.zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Nadto na poczet orzeczonego wobec oskarżonej zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono okres zatrzymania jej prawa jazdy od dnia 17 czerwca 2014r. do dnia 5 marca 2015r., który został już w znacznym stopniu wykonany.
Z uwagi na charakter niniejszego uchybienia Sąd Okręgowy uznał, iż koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa i zwolnił oskarżoną od ich ponoszenia.
Z tych też względów, na podstawieart. 437 § 1 kpkSąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.