Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 38/15
Data wyroku: 2015-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V.2 Ka 38/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2015 r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:Monika Trautberg
w obecności ---
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r.
sprawy:R. W./W./
synaA.iA.
ur. (...)w miejscowościM.
obwinionego o wykroczenie z art. 97 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach
z dnia 5 listopada 2014r. sygn. akt II W 704/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- za popełnione wykroczenie orzeka wobec obwinionego naganę,
- uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2,

II
zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów za postępowania odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt V.2 Ka 38/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 5 listopada 2014r., sygn. akt II W 704/14 uznał obwinionegoR. W.za winnego tego, że w dniu 22 maja 2014 roku około godziny 16:35 wŻ.na parkingusklepu (...)w strefie ruchu kierujący samochodem markiF.onr rej. (...)urządził postój pojazdu za prawidłowo zaparkowanym samochodem m-kiF.onr rej (...)w wyniku czego uniemożliwiając kierującej w/w pojazdem wyjazd z parkingu, tj. czynu stanowiącego wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart. 97kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200,00 złotych.
Na podstawieart. 118 §1 kpwi art.§ 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłat za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaorazart. 21 pkt 2w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychSąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia i opłatę w kwocie 30,00 złotych.
Apelację wniósł obwiniony i zaskarżył on powyższy wyrok w całości.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
w konsekwencji wniesionej apelacji Sąd dokonał zmiany zaskarżonego wyrok w zakresie orzeczonej wobec obwinionego kary poprzez orzeczenie za popełnione wykroczenie nagany oraz uchylił rozstrzygnięcie zawartego w punkcie 2 wyroku.
Na wstępie należy wskazać, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Ustalając stan faktyczny zasadnie Sąd oparł się na zeznaniach świadkówI. Z.,E. G.,D. B.,A. K.,A. W.oraz zgromadzonej w sprawie dokumentacji, a także częściowo wyjaśnieniach samego obwinionegoR. W..
ObwinionyR. W.wprawdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże jak słusznie wskazuje Sąd Rejonowy są one w znacznej części zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Obwiniony sam przyznał, iż przez chwilę blokował pojazdI. Z., uniemożliwiając jej wyjazd z parkingu.
W świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wina obwinionego nie budzi wątpliwości i dlatego też zasadnie Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia zart. 97kw w zw. zart. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym.
Nie sposób jednak zgodzić się z Sądem Rejonowym w kwestii wymierzonej obwinionemu kary za popełnione wykroczenie. Sąd uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego wykroczenia wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 200,00 złotych. Zdaniem Sądu Okręgowego charakter i okoliczności czynu popełnionego przez obwinionego pozwalają na wymierzenie mu kary o łagodniejszym charakterze, tj. kary w postaci nagany. Należy mieć na względzie, iż społeczna szkodliwość czynu przypisanego obwinionemu nie jest znaczna, a nadto trzeba mieć na uwadze, iż zachowanieI. Z.również nie było należyte (świadek blokowała wózkiem na zakupy wolne miejsce parkingowe, opieszale wyjmowała z wózka zakupy i jednocześnie jadła loda).
Zgodnie z art. 36 §1 kw naganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy należy przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia go do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego.
Zdaniem Sądu odwoławczego kara nagany będzie wystarczająca do wdrożenia obwinionegoR. W.do przestrzegania porządku prawnego i zasad współżycia społecznego.
Z tych też względów należało dokonać zmiany zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec obwinionego za popełniony czyn nagany. Jednocześnie orzeczono o uchyleniu rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku. Jednocześnie na podstawieart. 119 kpww zw.art. 624 §1 kpkz kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.