Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 244/14
Data wyroku: 2015-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Celej, Anna Zdziarska, Adam Wrzosek
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Życiu
Podstawa prawna: art. 148 § 1 kk, art. 282 kk, art. 279 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 244/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 marca 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Adam Wrzosek (spr.)
Sędziowie: SA – Anna Zdziarska
SO (del.) – Marek Celej
Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber
przy udziale Prokuratora Waldemara Tyla i Marka Deczkowskiego
po rozpoznaniu w dniach 16, 17 i 18 marca 2015 r.
sprawy

1
J. P. (1)oskarżonego zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

2
Z. R. (1)oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;

3
K. K. (1)oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3w zb. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.i inne;

4
S. F. (1)oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3w zb. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.i inne;

5
M. B. (1)oskarżonego zart. 258 § 2 k.k.i inne;

6
D. K. (1)oskarżonego zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

7
P. B. (1)oskarżonego zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne,

8
S. D.oskarżonego zart. 258 § 2 k.k.i inne;

9
T. B.oskarżonego zart. 258 § 2 k.k.i inne;

10
R. W. (1)oskarżonego zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i inne;

11
K. B. (1)oskarżonego zart. 258 § 2 k.k.i inne;

12
G. S. (1)oskarżonego zart. 258 § 2 k.k., i inne;

13
D. P. (1)oskarżonego zart. 258 § 2 k.k.i inne;

14
J. Ł.oskarżonego zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

15
M. M. (1)oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;

16
R. K.oskarżonego zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

17
M. K. (1)oskarżonego zart. 258 § 2 k.k.i inne;

18
D. S. (1)oskarżonego zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

19
P. P. (1)oskarżonego zart. 286 § 2 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

20
J. Ś.oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 298 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

21
R. M. (1)oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.;

22
B. S. (1)oskarżonego zart. 263 § 2 k.k.i inne;

23
G. Ł.oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

24
A. C. (1)oskarżonego zart. 279 § 1 k.k.i inne;

25
J. K. (1)oskarżonego zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;

26
D. W.oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;

27
A. Z. (1)oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 55 ust. 1 i 3wyżej cytowanej ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

28
M. M. (2)oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

29
M. F. (1)oskarżonego zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne;

30
S. B. (1)oskarżonego zart. 263 § 1 k.k.;

31
W. G.oskarżonego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;

32
A. M. (1)oskarżonego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.;

33
P. B. (2)oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.;

34
M. D. (2)oskarżonego zart. 263 § 2 k.k.;

35
M. K. (2)oskarżonej zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

36
A. Z. (2)velB.oskarżonego zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i inne

na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora i obrońców oskarżonychJ. P. (1),K. K. (1),M. B. (1),S. D.,T. B.,G. S. (1),M. K. (1),D. S. (1),P. P. (1),R. M. (1),B. S. (1),J. Ł.,M. M. (2),W. G.,K. B. (1)
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt VIII K 438/05

I
w odniesieniu do oskarżonegoJ. P. (1):

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
uchyla tenże wyrok w zakresie czynów z pkt I (pkt I aktu oskarżenia), pkt III (pkt III aktu oskarżenia) i pkt IV (pkt IV aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

b
ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z pkt II (pkt II aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym w tej części podstawę skazania uzupełnia oart. 4  § 1 k.k.,

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
w odniesieniu do oskarżonegoZ. R. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt V (pkt V aktu oskarżenia) i sprawę w tej części przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

III
w odniesieniu do oskarżonegoK. K. (1):

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a) uchyla tenże wyrok w zakresie czynów z pkt VI (pkt VI aktu oskarżenia), pkt VII (pkt VII aktu oskarżenia), pkt VIII (pkt VIII aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,
b) ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z pkt IX (pkt IX aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym w tej części podstawę skazania uzupełnia oart. 4  § 1 k.k.,
2)  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
w odniesieniu do oskarżonegoS. F. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt X (pkt XII aktu oskarżenia), pkt XII (pkt XIV aktu oskarżenia) oraz na podstawieart. 435 k.p.k.w zakresie czynu z pkt XIV (pkt XVI aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

2
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeka karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

3
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 18 grudnia 2003 r. do dnia 18 marca 2006 r., uznając karę za wykonaną w całości;

V
w odniesieniu do oskarżonegoM. B. (1):

1) zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt XIX (pkt XXI aktu oskarżenia), pkt XXI (pkt XXIII aktu oskarżenia), pkt XXVI (pkt XXVIII aktu oskarżenia), pkt XXIX (pkt XXXI aktu oskarżenia), pkt XXXV (pkt XXXVII aktu oskarżenia), pkt XXXVI (pkt XXXVIII aktu oskarżenia), pkt XXXVII (pkt XXXIX aktu oskarżenia), pkt XXXVIII (pkt XL aktu oskarżenia), pkt XLII (pkt XLIV aktu oskarżenia), pkt XLIII (pkt XLV aktu oskarżenia), pkt L (pkt LII aktu oskarżenia) i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

c
ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyny opisane w pkt XVIII (pkt XX aktu oskarżenia), pkt XXV (pkt XXVII aktu oskarżenia), pkt XXVII (pkt XXIX aktu oskarżenia), pkt XLI (pkt XLIII aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym w tej części podstawę prawną skazania uzupełnia oart. 4 § 1 k.k., a z opisu czynu z pkt XXVII eliminuje osobęD. S. (1),

d
ustala, że podstawą prawną skazania za czyn z pkt XVI (pkt XVIII aktu oskarżenia) stanowiart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.,

e
z opisu przypisanego oskarżonemu czynu z pkt XVII (pkt XIX aktu oskarżenia) eliminuje działanie w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, z podstawy prawnej skazania i z podstawy prawnej wymiary kary eliminujeart.65 k.k., a za podstawę prawną skazania i podstawę prawną wymiaru kary przyjmujeart. 159 k.k. z 1969 r.w zw. zart. 4 § 1 k.k.,

f
z opisu przypisanych oskarżonemu czynów z pkt XX (pkt XXII aktu oskarżenia), pkt XXII (pkt XXIV aktu oskarżenia), pkt XXIV (pkt XXVI aktu oskarżenia), pkt XXX (pkt XXXII aktu oskarżenia), pkt XL (XLII aktu oskarżenia), pkt LI (pkt LIII aktu oskarżenia) eliminuje działanie w związku mającym popełnianie przestępstw, a z podstawy prawnej skazania i podstawy prawnej wymiaru kary eliminujeart. 65 k.k.,

g
zawarte w opisie przypisanego oskarżonemu czynu z pkt XXX (pkt XXXII aktu oskarżenia) sformułowanie: „chcąc abyT. B.ps. (...)popełnił czyn zabroniony” zastępuje sformułowaniem: „chcąc aby inna osoba popełniła czyn zabroniony”,

h
z opisu przypisanych oskarżonemu czynów z pkt XXXIV (pkt XXXVI aktu oskarżenia) i pkt XXXIX (pkt XLI aktu oskarżenia) eliminuje działanie w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, a z podstawy prawnej skazania eliminujeart. 65 k.k.,

i
z opisu czynu przypisanego oskarżonemu w ramach zarzutów z pkt XLV i XLVI (pkt XLVII i pkt XLIX aktu oskarżenia) eliminuje działanie w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, a z podstawy prawnej skazania i z podstawy prawnej wymiaru kary eliminujeart. 65 k.k.,

j
ustala, że przypisany oskarżonemu czyn z pkt XXXIII (pkt XXXV aktu oskarżenia) wyczerpuje znamionaart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i powyższe przepisy stanowią podstawę prawną skazania za ten czyn, a podstawę prawną wymiaru karyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.,

k
w ramach przypisanego oskarżonemu czynu z pkt XLIV (pkt XLVI aktu oskarżenia) ustala, że w związku mającym na celu popełnianie przestępstw działał on w okresie od grudnia 1999 r. do 2002 r., z opisu tego czynu eliminuje osobęT. B.i ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym podstawę skazania w tej części uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

l
w ramach przypisanego oskarżonemu czynu z pkt XLVII (pkt XLIX aktu oskarżenia) ustala, że w związku mającym na celu popełnianie przestępstw działał on w okresie od grudnia1999 r. do lata 2000 r. i ustala, że w podstawie prawnej skazania i w podstawie prawnej wymiaru kary powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym podstawę skazania w tej części uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

m
ustala, że zachowaniem, o którym mowa w pkt XLVIII (pkt L aktu oskarżenia) oskarżony dopuścił się przerobienia dowodu osobistego,

n
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie przypisanego oskarżonemu czynu z pkt XXXII (pkt XXXIV aktu oskarżenia) i postępowanie karne na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umarza, obciążając wydatkami w tej części Skarb Państwa,

o
uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu z pkt XLIX (pkt LI aktu oskarżenia), obciążając wydatkami w tej części Skarb Państwa,

p
z opisu przypisanego oskarżonemu czynu z pkt XXV (pkt XXVII aktu oskarżenia) eliminuje osobęK. K. (1),

2
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej zaskarżonej części,

3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeka karę łączną 7 (siedmiu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

4
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 18 grudnia 2003 r. do dnia 4 marca 2008 r.;

VI
w odniesieniu do oskarżonegoD. K. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt LII (pkt LIV aktu oskarżenia), pkt LIII (pkt LV aktu oskarżenia), pkt LX (pkt LXII aktu oskarżenia), pkt LXI (pkt LXIII aktu oskarżenia), pkt LXII (pkt LXIV aktu oskarżenia), pkt LXVI (pkt LXVIII aktu oskarżenia), pkt LXVII (pkt LXIX aktu oskarżenia), pkt LXVIII (pkt LXX aktu oskarżenia), pkt LXIX (pkt LXXI aktu oskarżenia), pkt LXX (pkt LXXII aktu oskarżenia), pkt LXXI (pkt LXXIII aktu oskarżenia), pkt LXXIII (pkt LXXV aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

c
uchyla wyrok w zakresie czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt LXIII (pkt LXV aktu oskarżenia) i ustalając, że wyczerpuje on znamionaart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umarza i wydatkami w tej części obciąża Skarb Państwa,

d
uchyla wyrok w zakresie czynu z pkt LV (pkt LVII aktu oskarżenia) i na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne umarza, obciążając wydatkami w tej części Skarb Państwa,

e
ustala, że przypisany oskarżonemu czyn z pkt LVI (pkt LVIII aktu oskarżenia) wyczerpuje znamionaart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i powyższe przepisy stanowią podstawę prawną skazania za ten czyn, a podstawę prawną wymiaru karyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.,

2) na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.orzeka karę łączną 4 (czterech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
3) na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 18 listopada 2004 r. do dnia 4 marca 2008 r.;

VII
w odniesieniu do oskarżonegoP. B. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt LXXIV (pkt LXXVI aktu oskarżenia), pkt LXXX (pkt LXXXII aktu oskarżenia), pkt LXXXI (pkt LXXXIII aktu oskarżenia), pkt LXXXII (pkt LXXXIV aktu oskarżenia), pkt LXXXIII (pkt LXXXV aktu oskarżenia), pkt LXXXV (pkt LXXXVII aktu oskarżenia), pkt LXXXVI (pkt LXXXVIII aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

c
uchyla wyrok w zakresie czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt LXXVI (pkt LXXVIII aktu oskarżenia) i ustalając, że wyczerpuje on znamionaart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umarza i wydatkami w tej części obciąża Skarb Państwa,

d
ustala, że przypisany oskarżonemu czyn z pkt LXXVIII (pkt LXXX aktu oskarżenia) wyczerpuje znamionaart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i powyższe przepisy stanowią podstawę prawną skazania za ten czyn, a podstawę prawną wymiaru karyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.,

2) na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.orzeka karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności
3) na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 18 listopada 2004 r do dnia 4 marca 2008 r.;

VIII
w odniesieniu do oskarżonegoS. D.:

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia), pkt XC (pkt XCII aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

c
ustala, że podstawę prawną skazania za czyn z pkt LXXXVII (pkt LXXXIX aktu oskarżenia) stanowiart. 258§ 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.,

d
z przypisanego oskarżonemu czynu z pkt LXXXIX (pkt XCI aktu oskarżenia) eliminuje osobęK. K. (1), a sformułowanie „inną osobą” zastępuje sformułowaniem: „innymi osobami”,

e
ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyny z pkt LXXXIX (pkt XCI aktu oskarżenia), pkt XCII (pkt XCIV aktu oskarżenia), XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym w tej części podstawę skazania uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

f
z opisu czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia) eliminuje sformułowanie: „znacznej wartości”,

g
z opisu czynów przypisanych oskarżonemu w ramach zarzutów z pkt XCII (pkt XCIV aktu oskarżenia), XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia) eliminuje sformułowanie o działaniu w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.a z podstawy prawnej skazania eliminujeart. 64 § 1 k.k.,

h
z opisu czynów, o których mowa w pkt XCI (pkt XCIII aktu oskarżenia) i pkt XCIV (pkt XCVI aktu oskarżenia) eliminuje sformułowanie o działaniu w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., a z kwalifikacji prawnej tych czynów eliminujeart. 64 § 1 k.k.,

i
z opisu czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia) eliminuje osobęJ. Ł.,

j
z opisu przypisanego oskarżonemu czynu z pkt LXXXIX (pkt XCI aktu oskarżenia) eliminuje osobęK. K. (1), a sformułowanie: „inną osobę” zastępuje sformułowaniem: „innymi osobami”,

2
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części,

3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeka karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

4
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 kwietnia 2004 r. do dnia 4 lipca 2008 r., uznając karę za wykonaną w całości;

IX
w odniesieniu do oskarżonegoT. B.uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynów z pkt XCV (pkt XCVII aktu oskarżenia), pkt XCVI (pkt XCVIII aktu oskarżenia), pkt XCVII (pkt XCIX aktu oskarżenia), pkt XCVIII (pkt C aktu oskarżenia), pkt XCVIX (pkt CI aktu oskarżenia), pkt C (pkt CII aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

X
w odniesieniu do oskarżonegoR. W. (1)uchyla wyrok w zaskarżonej części w całości, tj. w odniesieniu do czynów z pkt CII (pkt CIV aktu oskarżenia), pkt CIII (pkt CV aktu oskarżenia) i pkt CIV (pkt CVI aktu oskarżenia) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XI
w odniesieniu do oskarżonegoK. B. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt CV (pkt CXXVIII aktu oskarżenia) oraz z podstawy prawnej skazania i podstawy prawnej wymiaru kary eliminujeart. 65 k.k.oraz ustala, że podstawę prawną skazania stanowiart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.,

b
uchyla wyrok w zakresie czynu z pkt CVI (pkt CXXIX aktu oskarżenia) i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania;

c
ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z pkt CVII (pkt CXXX aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym w tej części podstawę skazania uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

2
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej zaskarżonej części,

XII
w odniesieniu do oskarżonegoG. S. (1):

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt CIX (pkt CXXXII aktu oskarżenia) oraz z podstawy prawnej skazania i podstawy prawnej wymiaru kary eliminujeart. 65 k.k.oraz ustala, że podstawę prawną skazania stanowiart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.,

b
uchyla wyrok w zakresie czynu z pkt CX (pkt CXXXIII aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

c
ustala, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyny z pkt CXI (pkt CXXXIV aktu oskarżenia) i pkt CXII (pkt CXXXV aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym w tej części podstawę skazania uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

2
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

XIII
w odniesieniu do oskarżonegoD. P. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w odniesieniu do czynów z pkt CXIII (pkt CXXXVI aktu oskarżenia), pkt CXIV (pkt CXXXVII aktu oskarżenia), CXV (pkt CXXXVIII aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XIV
w odniesieniu do oskarżonegoJ. Ł.uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w odniesieniu do czynów z pkt CXVI (pkt CXXXIX aktu oskarżenia), pkt CXVII (pkt CXL aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XV
w odniesieniu doM. M. (1)uchyla wyrok w zaskarżonej części w całości, tj. w odniesieniu do czynu z pkt CXXI (pkt CLX aktu oskarżenia) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XVI
w odniesieniu do oskarżonegoR. K.utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części;

XVII
w odniesieniu do oskarżonegoM. K. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości tj. w odniesieniu do czynów z pkt CXXVII (pkt CLXXI aktu oskarżenia), pkt CXXVIII (pkt CLXXII aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XVIII
w odniesieniu do oskarżonegoD. S. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt CXXIX (pkt CLXXVII aktu oskarżenia), pkt CXXX (pkt CLXXVIII aktu oskarżenia), pkt CXXXII (pkt CLXXX aktu oskarżenia), pkt CXXXIII (pkt CLXXXI aktu oskarżenia) i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

c
ustala, że w podstawie prawnej skazania i w podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z pkt CXXXIV (pkt CLXXXII aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym podstawę skazania uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

2
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej zaskarżonej części;

3
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary orzeczonej za czyn z pkt CXXXIV (pkt CLXXXII aktu oskarżenia) zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 1 marca 2005 r. do dnia 21 sierpnia 2006 r.;

XIX
w odniesieniu do oskarżonegoP. P. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynu z pkt CXXXV (pkt CLXXXVI aktu oskarżenia), pkt CXXXVI (pkt CLXXXVII aktu oskarżenia) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

c
ustala, że w podstawie prawnej skazania i wymiaru kary za czyn z pkt CXXXVIII (pkt CLXXXIX aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym podstawę prawną skazania uzupełnia oart. 4 § 1 k.k.,

2
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej zaskarżonej części;

XX
w odniesieniu do oskarżonegoJ. Ś.uchyla wyrok w zaskarżonej części w całości, tj. w zakresie czynów z pkt CXLII (pkt CXCIII aktu oskarżenia), pkt CXLIV (pkt CXCV aktu oskarżenia) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXI
w odniesieniu do oskarżonegoR. M. (1)utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

XXII
w odniesieniu do oskarżonegoB. S. (1):

1
zmienia wyrok w zaskarżonej części w ten sposób, że:

a
uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,

b
uchyla wyrok w zakresie czynów z pkt CXLVI (pkt CXCVII aktu oskarżenia), pkt CXLVII (pkt CXCVIII aktu oskarżenia), pkt CXLIX (pkt CC aktu oskarżenia), pkt CL (pkt CCI aktu oskarżenia) i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

2
utrzymuje wyrok w pozostałej zaskarżonej części,

3
na postawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.orzeka karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

4
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 12 maja 2004 r. do dnia 12 maja 2005 r., uznając ją za odbytą w całości;

XXIII
w odniesieniu do oskarżonegoG. Ł.uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynów z pkt CLII (pkt CCIII aktu oskarżenia), pkt CLIII (pkt CCIV aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXIV
w odniesieniu do oskarżonegoA. C. (1):

1
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynów z pkt CLIV (pkt CCV aktu oskarżenia), pkt CLVI (pkt CCVI aktu oskarżenia), pkt CLVII (pkt CCVII aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

2
utrzymuje w mocy tenże wyrok w pozostałym zakresie;

XXV
w odniesieniu do oskarżonegoJ. K. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt CLVIII (pkt CCVIII aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXVI
w odniesienia do oskarżonegoD. W.uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt CLIX (pkt CCIX aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXVII
w odniesieniu do oskarżonegoA. Z. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynów z pkt CLX (pkt CCX aktu oskarżenia), pkt CLXI (pkt CCXI aktu oskarżenia), pkt CLXII (pkt CCXII aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXVIII
w odniesieniu do oskarżonegoM. M. (2)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynów z pkt CLXIII (pkt CCXIV aktu oskarżenia), pkt CLXIV (pkt CCXV aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXIX
w odniesieniu do oskarżonegoM. F. (1):

1
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynu z pkt CLXVI (pkt CCXVII aktu oskarżenia) i sprawę w tej części przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,

2) utrzymuje w mocy tenże wyrok w pozostałej części;

XXX
w odniesieniu do oskarżonegoS. B. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt CLXVIII (pkt CCXIX aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXXI
w odniesieniu do oskarżonegoW. G.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

XXXII
w odniesieniu do oskarżonegoA. M. (1)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt CLXX (pkt CCXXIV aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXXIII
w odniesienia do oskarżonegoP. B. (2)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt CLXXI (pkt CCXXV aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXXIV
w odniesieniu do oskarżonegoM. D. (2)uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynu z pkt CLXXII (pkt CCXXXII aktu oskarżenia) i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

XXXV
w odniesieniu do oskarżonejM. K. (2)utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

XXXVI
w odniesieniu do oskarżonegoA. Z. (2)vel.B.uchyla zaskarżony wyrok w całości, tj. w zakresie czynów z pkt CLXXIV (pkt I aktu oskarżenia w sprawie Ap II Ds. 1/06 Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie, sprawa Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt VIII K 36/06) i pkt CLXXV (pkt II aktu oskarżenia w sprawie Ap II Ds. 1/06 Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie, sprawa Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. akt VIII K 36/06);

XXXVII
zwalnia oskarżonychJ. P. (1),K. K. (1),R. M. (1),D. S. (1),B. S. (1),P. P. (1)iW. G.od kosztów sądowych w sprawie w częściach na nich przypadających, obciążając wydatkami Skarb Państwa;

XXXVIII
zasądza od oskarżonegoM. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa 1/3 kosztów sądowych w sprawie w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane mu czyny, w tym 600 (sześćset) zł tytułem opłaty za obie instancje;

XXXIX
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonychD. K. (1)iP. B. (1)po 400 (czterysta) zł tytułem opłaty za obie instancje, obciążając pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze Skarb Państwa oraz ustala, że każdy z nich został obciążony 1/3 wydatków za postępowanie przed Sądem I instancji w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane im czyny;

XL
wydatkami za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej oskarżonegoR. K.obciąża Skarb Państwa;

XLI
wydatkami za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej oskarżonejM. K. (2)obciąża Skarb Państwa;

XLII
wydatkami za postępowanie odwoławcze w zakresie prawomocnego rozstrzygnięcia dotyczącego oskarżonychA. C. (1)iM. F. (1)obciąża Skarb Państwa;

XLIII
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoG. S. (1)kwotę 400 (czterysta) zł, a od oskarżonegoK. B. (1)kwotę 300 (trzysta) zł tytułem opłaty za II instancję i każdego z nich obciąża ½ wydatków należnych za postępowanie odwoławcze oraz ustala, że każdy z nich został obciążony 1/2 wydatków za postępowanie przed Sądem I instancji w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane im czyny;

XLIV
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoS. D.kwotę 400 (czterysta) zł tytułem opłaty za obie instancje i obciąża go 2/3 wydatków należnych za postępowanie odwoławcze oraz ustala, że w tej samej wysokości został on obciążony wydatkami za postępowanie przed Sądem I instancji w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane mu czyny;

XLV
zasądza od Skarbu Państwa tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjnym:

1) kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, zawierające 23% VAT na rzecz:
- obrońców oskarżonegoG. Ł.– adw.M. T. (1)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.W. K. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoD. W.– adw.M. B. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. F. (1)– adw.B. B. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.K. M. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoW. G.– adw.J. I.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoP. B. (2)– adw.K. M. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.K. K. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. D. (2)- adw.K. M. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.K. K. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
2) kwoty po 881 (osiemset osiemdziesiąt jeden) zł, zawierające 23% VAT, na rzecz:
- obrońcy oskarżonegoB. S. (1)– adw.T. D.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoW. G.– adw.B. K. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
3) kwoty po 1024 ( jeden tysiąc dwieście cztery) zł, zawierające 23% VAT na rzecz:
- obrońców oskarżonegoJ. P. (1)– adw.G. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. T. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoZ. R. (1)– adw.A. M. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. M. (3)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoK. K. (1)–adw.K. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.P. R. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoS. F. (1)– adw.W. I.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. R. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. B. (1)– adw.A. L.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.G. R.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoD. K. (1)– adw.E. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoS. D.– adw.K. P. (1)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.E. R.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoT. B.– adw.K. P. (1)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.S. Z.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoR. W. (1)– adw.R. B.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoK. B. (1)– adw.Z. Ł.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. T.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoG. S. (1)– adw.H. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. G. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoD. P. (1)– adw.D. K. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.R. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoJ. Ł.– adw.E. J.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.A. J. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoR. K.– adw.A. H.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. Ł.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. K. (1)– adw.A. H.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. Ł.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoD. S. (1)– adw.S. Z.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.A. N.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoP. P. (1)– adw.S. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoR. M. (1)– adw.G. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. T. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoA. C. (1)– adw.R. L.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.E. A.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoJ. K. (1)– adw.M. K. (3)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoA. Z. (1)– adw.E. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoS. B. (1)– adw.P. I.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.P. R. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonejM. K. (2)– adw.K. B. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.B. J.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoA. Z. (2)vel.B.– adw.S. L..

UZASADNIENIE
W sprawie Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. akt VIII K 438/05 oskarżono:

1
J. P. (1)o to, że:

I
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),R. W. (1),J. Ł.,K. K. (1),W. B.velB.,J. K. (1)i z innymi osobami, w tym zD. K. (1), który posługiwał się nożem w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego, użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki ZG ZNP polegającego na szarpaniu jej, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrał w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfel z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

II
nieustalonego dnia latem 2000 roku nie później niż 25 sierpnia 2000 r. wW.iP.działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego wzór(...)w ten sposób, że zbył przedmiotowy egzemplarz broni za pośrednictwemM. B. (1)K. Ł.ps. (...)zeS., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

III
w dniu 11 marca 1996 r. wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),R. W. (1),Z. R. (1)i innymi osobami, posługującymi się bronią palną oraz niebezpiecznymi narzędziami w postaci siekiery i kilofa oraz używając przemocy na osobachS. M.,A. S. (1)iR. M. (2), stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze zBanku (...)mieszczącego się wW.przyulicy (...)do siedziby firmy „M.” Sp. z o.o. wW.przyul. (...), poruszających się samochodem marki(...)nr rej. (...), działając w ten sposób, że samochodem marki(...)spowodowali kolizję przedmiotowych pojazdów, wybili szyby w samochodzie, którym poruszali się pokrzywdzeni, grożąc użyciem broni wyciągnęli ich z samochodu, uderzyliS. M.w tył głowy orazR. M. (2)- w głowę i plecy, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 200.000 złotych na szkodę „M.” Sp. z o.o., zegarek marki(...), telefon komórkowy(...)o łącznej wartości około 5000 zł i dokumenty na szkodęS. M.oraz zegarek marki(...)wartości około 5.000 zł na szkodęR. M. (2); zegarek o nieustalonej marce, telefon komórkowy(...)o łącznej wartości 3.700 zł na szkodęA. S. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

IV
w nieustalonym dniu w pierwszej połowie 2000 r. w miejscowościJ.w okolicach Grodziska Mazowieckiego, chcąc, abyD. K. (1),J. R. (1)i inne osoby dokonały zabójstwaD. P. (2)- nakłaniał ich do tego,

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.
2.Z. R. (1)o to, że:

V
w dniu 11 marca 1996 r. wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. W. (1),M. B. (1),J. P. (1)i innymi osobami, posługującymi się bronią palną oraz niebezpiecznymi narzędziami w postaci siekiery i kilofa oraz używając przemocy na osobachS. M.,A. S. (1)iR. M. (2), stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze zBanku (...)mieszczącego się wW.przyulicy (...)do siedziby firmy „M.” Sp. z o.o. wW.przyul. (...), poruszających się samochodem marki(...)nr rej. (...), działając w ten sposób, że samochodem marki(...)spowodowali kolizję przedmiotowych pojazdów, wybili szyby w samochodzie, którym poruszali się pokrzywdzeni, grożąc użyciem broni wyciągnęli ich z samochodu, uderzyliS. M.w tył głowy orazR. M. (2)- w głowę i plecy, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 200.000 złotych na szkodę „M.” Sp. z o.o. zegarek marki(...), telefon komórkowy(...)o łącznej wartości około 5000 zł i dokumenty na szkodęS. M.oraz zegarek m-ki(...)wartości około 5.000 zł, na szkodęR. M. (2); zegarek o nieustalonej marce, telefon komórkowy(...)o łącznej wartości 3.700 zł na szkodęA. S. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
3.K. K. (1)o to, że:

VI
w nieustalonym dniu w okresie między marcem a sierpniem 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),S. D.,S. F. (1),D. K. (1),M. B. (1)i innymi osobami, po uprzednim wwiezieniu przezJ. Ś.z Holandii do Polski znacznej ilości środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, wprowadził do obrotu wymienioną ilość środków odurzających w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyk innym osobom celem dalszej dystrybucji, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3w zb. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.

VII
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zeS. F. (1),M. B. (1),D. K. (1),P. B. (1),S. D.,K. B. (1)i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego Glauberyt kal. 9 mm wraz z amunicją, o nieustalonym numerze fabrycznym, w ten sposób, że działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, nabył wymieniony egzemplarz broni za kwotę 7.000 zł,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

VIII
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),R. W. (1),J. Ł.,W. B.velB.,J. P. (1),J. K. (1)i innymi osobami, w tym zD. K. (1), który posługiwał się nożem w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu GłównegoZwiązku (...), użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki(...)polegającego na szarpaniu jej, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrali w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfelem z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart.  280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

IX
nieustalonego dnia w sierpniu 1999 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.,G. S. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaK. G. (1)do rozporządzenia mieniem, polegającego na wydaniu pieniędzy w kwocie 5.000 zł stosował wobec niego przemoc w postaci pobicia oraz groził dalszym pobiciem, ale zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencjęJ. S. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
4.S. F. (1)o to, że:

X
w nieustalonym dniu w okresie między marcem a sierpniem 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),M. B. (1),D. K. (1),K. K. (1),J. Ś.,S. D.i innymi osobami wwiózł zza granicy do Polski znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie wprowadził do obrotu wymienioną ilość środków odurzających w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyk innym osobom celem dalszej dystrybucji, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3w zb. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.

XI
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. K. (1),K. B. (1),P. B. (1),K. K. (1),S. D.i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego(...)kal. 9 mm wraz z amunicją o nieustalonych numerach fabrycznych w ten sposób, że działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw nabył wymieniony egzemplarz broni za kwotę 7.000 zł,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XII
w okresie od jesieni 1999 roku do listopada 2000 r. wP., okolicachN.i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. K. (1)i innymi osobami, realizując zlecenieB. S. (1), w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze -G. C. (1)do rozporządzenia mieniem i świadczenia usług holowniczych na warunkach przez niego wskazanych, stosował przemoc polegającą na biciu w dniu 31 stycznia2000 r., w okolicachN., na trasieW.-K.w/w pokrzywdzonego oraz sprowadzał kilkakrotnie bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia zagrażającego mieniu w wielkich rozmiarach, mającego postać pożaru samochodu holowniczego i budynku mieszkalnego należącego do pokrzywdzonego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na jego postawę, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb. zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XIII
nieustalonego dnia w I połowie 2000 r. wW.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie lub zdrowieJ. L.i jego rodziny doprowadził w/w osobę, prowadzącąfirmę (...), do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 4.000 USD (około 16.000 zł) oraz kwoty 4.800 zł tytułem zorganizowania kursów nurkowania dla członków „grupy(...)" oraz innych osób związanych z tą grupą, za które to kursy nie uiszczono opłaty, bądź uiszczono kwoty niepełne, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XIV
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),M. S. (1),D. S. (1),G. D.,P. P. (1),J. Ż.,P. B. (1),S. D.,R. K.,J. G. (1),T. K.i innymi osobami, przemocą polegającą na uderzaniu rękomaM. C. (1)po całym ciele i zniszczeniu jego pojazdu marki(...)onr rej. (...), usiłował doprowadzić pokrzywdzonego, prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze - do ograniczenia działalności i świadczenia usług na warunkach przez niego wskazanych, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XV
na przełomie grudnia i stycznia 2001 r. wW.za pośrednictwem telefonu komórkowego, który posiadał przebywając w areszcie, podżegałJ. R. (1)i inne osoby do pobiciaB. O.,K. T.iJ. G. (2), co w rezultacie zostało zrealizowane w dniu 3 stycznia 2001 r. w pizzerii(...)wŻ., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
5.M. B. (1)o to, że:

XVI
w okresie od 1994 r. do 18 grudnia 2003 r. wW.,P.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnienie przestępstw takich jak: zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia pojazdów oraz obrót samochodami uzyskanymi za pomocą czynów zabronionych,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XVII
w dniu 4 kwietnia 1997 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wziął udział w pobiciu z użyciem noża i niebezpiecznych narzędziD. Ś.iD. S. (2)narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszkodzenia ciała, w ten sposób, że przy użyciu niebezpiecznych przedmiotów w postaci drewnianych krzeseł oraz noża spowodował uD. Ś.obrażenia w postaci rany tłuczonej prawej okolicy ciemieniowej oraz licznych drobnych ran twarzoczaszki, krwiaków w obrębie tkanek miękkich głowy, skutkujących powstaniem krwiaka podtwardówkowego prawej okolicy skroniowej, które to obrażenia naruszyły sprawne funkcjonowanie organizmu na czas przekraczający 7 dni, natomiast uD. S. (2)trzy rany kłute uda prawego, ranę tłuczoną okolicy potylicznej, naruszające sprawne funkcjonowanie organizmu na czas poniżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XVIII
w okresie od końca lutego 2000 roku do końca marca 2000 roku wP.iW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożąc zamachem na życie i zdrowieM. K. (4), usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci pieniędzy w kwocie od 40.000 USD do 150.000 USD, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XIX
w dniu 30 grudnia 1999 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zG. S. (1),S. D.,D. K. (1)i innymi osobami, z których co najmniej jedna posługiwała się nożem - użył przemocy bijąc rękami i kopiąc nogami po całym cieleJ. T.iD. M., a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pistolet TT o numerze KB 1907 wraz z amunicją na szkodęD. M.oraz pistolet CZ 85 o numerze(...)wraz z amunicją na szkodę Komendy Stołecznej Policji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XX
w dniu 11 marca 1999 r. w okolicachP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),P. B. (1),J. G. (1),T. K.i innymi osobami, zabrał w celu przywłaszczenia samochód ciężarowy marki(...)nr rej. (...)wraz z towarem - obuwiem sportowym, o łącznej wartości 350.000 zł, na szkodęD. S. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXI
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zR. W. (1),J. Ł.,K. K. (1),W. B.velB.,J. P. (1),J. K. (1)i innymi osobami, w tymD. K. (1), który posługiwał się nożem, w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu GłównegoZwiązku (...)użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki(...), polegającego na szarpaniu jej, usiłowaniu zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrali w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfelem z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 65 k.k.

XXII
w okresie od kwietnia 1995 r. do grudnia 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. L. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożącD. R.zamachem na jego życie lub zdrowie albo gwałtownym zamachem na mienie, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - wydawania pieniędzy w kwocie co najmniej 300 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXIII
w okresie od jesieni 1999 roku do 2002 roku wP., okolicachN.i innych miejscowościach, działając w warunkach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),S. F. (1)i innymi osobami, w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze -G. C. (1)do rozporządzenia mieniem i świadczenia usług holowniczych na warunkach przez niego wskazanych, stosował przemoc polegającą na biciu w dniu 31 stycznia 2000 roku w okolicach Nadrzyna, na trasieW.-K.w/w pokrzywdzonego oraz sprowadzał kilkakrotnie bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia zagrażającego mieniu w wielkich rozmiarach mającego postać pożaru samochodu holowniczego i budynku mieszkalnego należącego do pokrzywdzonego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na jego postawę, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb. zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXIV
w czerwcu 1996 r. wW.iP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),J. F.,M. L. (1),K. S. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaZ. R. (3),G. K. (1)i innych osób do rozporządzenia mieniem polegającego na wydaniu pieniędzy w kwocie 20.000 USD, stosował przemoc polegającą na pozbawieniu wolnościS. B. (2), połączoną ze szczególnym udręczeniem, a następnie telefonicznie żądał odZ. R. (3),G. K. (1)i innych osób wydania pieniędzy w w/w kwocie w zamian za jego uwolnienie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych, przy czym czynu tego dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXV
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zK. B. (1),D. K. (1),P. B. (1),K. K. (1),S. F. (1),S. D.i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował obronią palną w postaci pistoletu maszynowego(...)kal. 9 mm wraz z amunicją o nieustalonych numerach fabrycznych, w ten sposób, że działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw nabył wymieniony egzemplarz broni za kwotę 7.000 zł,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXVI
w okresie co najmniej od kwietnia 1997 r. do stycznia 2003 r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),D. P. (1),D. K. (1)i innymi osobami, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadzał do obrotu środki odurzające i substancje psychotropowe w znacznych ilościach, uczestniczył w obrocie takimi substancjami i środkami, jak też przywoził zza granicy środki odurzające w znacznej ilości, w tym:

⚫

w okresie od marca 1998 r. do co najmniej stycznia 2000 r. wW.iS.wprowadził do obrotu znaczną ilość środków psychotropowych, w ten sposób, że w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami pobierał od nieustalonego dotychczas mężczyzny znaczne ilości amfetaminy w ilości od 0,5 kg do 1 kg miesięcznie, a następnie zbywał te narkotyki za kwotę odpowiednio od 2500 zł do 6000 złK. Ł.ps. (...)w celu dalszej dystrybucji na terenieS., w tym w nieustalonym dniu na przełomie 1999 i 2000 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą nabył od nieustalonego dotychczas mężczyzny o imieniuC.amfetaminę w nieustalonej ilości, nie mniejszej jednak niż 0,5 kg, a następnie drogą pocztową przekazał jąK. Ł.ps. (...), w celu dalszej dystrybucji,

w okresie od grudnia 1998 r. do grudnia 2001 r. wP.,W.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że pobierał te środki od nieustalonego dotychczas mężczyzny ops. (...), w ilości nie mniejszej niż 100 g miesięcznie, a następnie przekazywał te środkiD. P. (1)ps. (...)w celu podzielenia narkotyku na porcje i zmieszania z preparatem zawierającym magnez w ilości równoważnej wadze narkotyku, a otrzymany w ten sposób narkotyk przesyłał doS.w celu dalszej dystrybucji przezK. S. (2), w tym w nieustalonym dniu, pod koniec 1998 r. działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)nabył od mężczyzny ops. (...)za kwotę 1500 USD środki - kokainę w ilości nie mniejszej niż 50 g, a następnie dostarczył te środkiD. P. (1)ps. (...), w celu zmieszania z preparatem zawierającym magnez w ilości 50 g i podzielenia na porcje po 0,8 g każda, a następnie pocztą kurierską nadał uzyskane w ten sposób środki doS.w celu ich dalszej dystrybucji przezK. S. (2),

w okresie od połowy 1998 r. do kwietnia 2001 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wziął udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że przekazywał miesięcznie nie mniej niż 200 porcji po 0,7 g tego narkotykuA. G. (1)ps. (...), w celu dalszej dystrybucji,

w okresie od stycznia 1998 r. do stycznia 2000 r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),D. K. (1)i innymi osobami, wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że dostarczał te narkotyki w ilości 400 g - 600 g miesięcznieK. S. (2), w celu ich dalszej dystrybucji na terenieS.i okolic,

w nieustalonym okresie, między marcem a sierpniem 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zeS. F. (1),S. D.,P. B. (1),K. K. (1),J. Ś.i innymi osobami wziął udział w wwiezieniu do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie przekazał ten narkotyk innym osobom w celu dalszej dystrybucji,

przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 13 § 2 kkw zw. zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
XVII. w dniu 5 sierpnia 2000 r. w miejscowościR., działając wspólnie i w porozumieniu zM. M. (1),D. S. (1),Ł. S.,J. G. (1)i innymi osobami, używając noża, brał udział w pobiciuA. T. (1)iR. U.narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, w wyniku czego uA. T. (1)doszło do złamania kości czołowej z wgłębieniem, ran głowy i klatki piersiowej, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast uR. U.do stłuczenia głowy oraz ran kłutych pośladka lewego i podudzi, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres do dni 7, a następnie pozbawił wolności pokrzywdzonych, uprowadzając i wywożąc ich samochodem typu(...)do lasu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
tj. o czyn zart. 159 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXVIII
w dniu 18 października 2000 r. podżegałJ. G. (1),R. K.,A. M. (3),Ł. S.,M. M. (1),S. D.i inne osoby do pobicia pracownikówAgencji Ochrony Mienia (...), zatrudnionych wS.w Centrum Rozrywkowym B-31 w osobachR. C. (1),T. S.,W. S. (1),A. M. (4)oraz klientów lokalu w osobachA. P.,P. K. (1), co faktycznie nastąpiło i w konsekwencji naraziło ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklub wart. 157 § 1 kk, w wyniku czego u w/w osób doszło do powstania różnego rodzaju ran tłuczonych powłok twarzy, złamania kości nosa, złamania kości lewego śródręcza, złamania kciuka, stłuczenia powłok jamy brzusznej, otarć naskórka, co spowodowało uR. C. (1)iP. K. (1)naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast u pozostałych pokrzywdzonych na okres nie przekraczający dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXIX
w dniu 24 sierpnia 1995 r. wP.iO.działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. K. (1)i inną osobą poprzez użycie przemocy polegającej na biciu i szarpaniu oraz grożąc dalszym pobiciemM. P.zabrał w celu przywłaszczenia trzy samochody m-ki(...),(...)o nieustalonych dotychczas oznaczeniach oraz(...)onr rej. (...)wartości 25.700 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXX
w nieustalonym dniu w październiku 1996 r. wW.iP., realizując zlecenieB. G. (1), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, chcąc abyT. B.ps. (...)popełnił czyn zabroniony mający postać sprowadzenia zdarzenia zagrażającego życiu i zdrowiu osób lub mieniu w znacznych rozmiarach - pożaru sklepu spożywczego wW.przyul. (...)należącego doJ. K. (2), nakłaniał go do tego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXXI
w dniu 21 stycznia 1997 r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pomocą wprowadzenia w błąd doprowadził(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w wysokości 59.000 zł w ten sposób, iż złożył w powyższej placówce zawiadomienie o kradzieży pojazdu marki(...)onr rej. (...)ubezpieczonego w zakresie AC, gdy w rzeczywistości kradzież taka nie miała miejsca i w konsekwencji spowodował wypłacenie przez ubezpieczyciela wskazanej kwoty,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 298 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

XXXII
w dniu 1 grudnia 1994 r. wL., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1)i innymi osobami, posługując się nożem wziął udział w pobiciuS. S. (1)velM.ps. (...), narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 159 d.k.k.

XXXIII
nieustalonego dnia w II połowie 1995 r. wW.iP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),P. B. (1),M. L. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na pobiciuW. W. (1), pozbawieniu go wolności oraz zaborze samochodu marki(...)onr rej. (...)i zaborze biżuterii w postaci złotego łańcuszka i bransolety, doprowadził w/w osobę do wydania pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 20.000 DM (około 40.000 zł),

tj. o czyn zart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k .

XXXIV
na przestrzeni kilku dni w II połowie 1996 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),M. L. (1),J. F.,D. K. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na pozbawieniu wolnościH. S.ps. (...)oraz zaborze samochodu marki(...)onr rej. (...), doprowadził w/w pokrzywdzonego orazJ. W. (1)ps. (...)do rozporządzenia mieniem polegającego na przekazaniu im pieniędzy w kwocie 20.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXXV
w dniu 12 stycznia 1998 r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1)i innymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w samochodzie marki(...)onr rej. (...)zabrał go w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodęK. M. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.,

XXXVI
w nieustalonym dniu latem 1997 r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zT. B.i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na dźgnięciu nożem w brzuchJ. P. (2)oraz dalszymi groźbami zamachu na życie lub zdrowie, doprowadził w/w pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2.000 DM, co stanowiło równowartość 4.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXXVII
nieustalonego dnia na przełomie 1999 r. i 2000 r. wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaP. K. (2)prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze na terenieP.- do rozporządzenia mieniem i świadczenia usług holowniczych na warunkach podanych przezB. S. (1), w tym przekazywania, w zamian za umożliwienie prowadzenia działalności gospodarczej 200 USD miesięcznie, stosował przemoc polegającą na przecięciu mu nożem policzka, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję innych osób, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXXVIII
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. S. (1),D. S. (1),G. D.,P. P. (1),J. Ż.,R. K.,J. G. (1),T. K.,S. D.,S. F. (1)i innymi osobami, realizując zlecenieB. S. (1), w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze -M. C. (1)do zaprzestania prowadzenia działalności, stosował przemoc polegającą na pobiciuM. C. (1), uszkodzeniu mienia - przebiciu opon w stanowiącym jego własność samochodzie holowniczym marki(...)onr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XXXIX
w nieustalonym okresie latem 1996 r. wP.,P.,W., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),J. F.,M. L. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na biciu, kopaniu, pozbawieniu wolnościK. B. (3)ps. (...)oraz zaborze samochodu marki(...)o nieustalonych dotychczas oznakowaniach, znajdującego się w jego posiadaniu, doprowadziłR. C. (2)iA. C. (2)ps. (...)do rozporządzenia mieniem - pieniędzmi w kwocie 10.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 189 § 1 k.k.w zb. zart. 282 kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XL
w czerwcu 1996 r. wP.bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu(...)z tłumikiem, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLI
nieustalonego dnia latem 2000 roku nie później niż 25 sierpnia 2000r. wW.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego wzór 63(...)w ten sposób, że nabył przedmiotowy egzemplarz broni odJ. P. (1)iR. S., a następnie sprzedał powyższą jednostkę broniK. Ł.ps. (...)zeS., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLII
w dniu 11 marca 1996 r. wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. W. (1),J. P. (1),Z. R. (1)i innymi osobami, posługującymi się bronią palną oraz niebezpiecznymi narzędziami w postaci siekiery i kilofa oraz używając przemocy na osobachS. M.,A. S. (1)iR. M. (2), stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze zBanku (...)mieszczącego się wW.przyulicy (...)do siedzibyfirmy (...) Sp. z o.o.wW.przyul. (...), poruszających się samochodem marki(...)nr rej. (...), działając w ten sposób, że samochodem marki(...)spowodowali kolizję przedmiotowych pojazdów, wybili szyby w samochodzie, którym poruszali się pokrzywdzeni, grożąc użyciem broni wyciągnęli ich z samochodu, uderzyliS. M.w tył głowy orazR. M. (2)- w głowę i plecy, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 200.000 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.; zegarek marki(...), telefon komórkowy(...)o łącznej wartości około 5000 zł i dokumenty na szkodęS. M.oraz zegarek marki(...)wartości około 5.000 zł na szkodęR. M. (2); zegarek o nieustalonej marce, telefon komórkowy(...)o łącznej wartości 3.700 zł na szkodęA. S. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLIII
nieustalonego dnia w 1997 r., nie wcześniej jednak niż 14 kwietnia 1997 roku wS., działając wspólnie i w porozumieniu zD. S. (1),M. S. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie lub zdrowieS. S. (2)doprowadził w/w osobę, prowadzącą auto-komis wS.o nazwie(...)do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie około 30.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLIV
w okresie od 1997 do 2002 r. wU., działając wspólnie i w porozumieniu zT. B.i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożącM. B. (3)(właścicielowi dyskoteki(...)wU.) zamachem na życie lub zdrowie albo gwałtownym zamachem na mienie doprowadził go do rozporządzenia mieniem - wydania pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 10.000 zł, a następnie wydania pieniędzy w kwocie 25.000 zł w okresie roku, w zamian za umożliwienie prowadzenia działalności, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLV
w czerwcu 1996. r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)i innymi osobami, groźbą zamachu na życieW. K. (2)oraz przemocą w postaci bicia po całym ciele zmusił go do wydania 3.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLVI
w dniu 27 marca 1997 r. wO.działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą usiłował zmusićW. K. (2)do wydania pieniędzy w kwocie co najmniej 17.000 USD o wartości 55.080 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na pomoc udzieloną pokrzywdzonemu przez policję, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLVII
w okresie od marca 1999 r. do lata 2000 r. wK.,P.,W.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożącJ. S. (2), prowadzącemu dyskotekę wK., zamachem na jego życie lub zdrowie albo gwałtownym zamachem na mienie, doprowadził go do rozporządzenia mieniem - przekazywania pieniędzy w kwocie od 800 - 1000 USD miesięcznie, w zamian za umożliwienie prowadzenia działalności, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XLVIII
w nieustalonym dniu, w okresie od 9 lutego 2002 r. do 18 grudnia 2003 r., w nieustalonym miejscu podrobił w celu użycia za autentycznydowód osobisty serii (...)wydany przez Prezydenta MiastaS.dlaG. K. (2), w ten sposób, że w miejsce oryginalnego zdjęcia wymienionego - umieścił własne,

tj. o czyn zart. 270 § 1 k.k.

XLIX
w dniu 18 grudnia 2003 r. wS., gm.P.posiadał dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać -dowód osobisty serii (...)wydany przez Kierownika Wydziału Spraw Administracyjnych dlaA. J. (2)orazdowód osobisty serii (...)wydany przez Prezydenta MiastaG.dlaB. K. (2),

tj. o czyn zart. 276 k.k.

L
wiosną 1997 r. wS.i wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami udzielił pomocyD. S. (1)w dokonaniu czynu zabronionego - sprowadzeniu zdarzenia zagrażającego zdrowiu i życiu mającego postać eksplozji materiałów wybuchowych w nieustalonym mieście na terenie Niemiec, w ten sposób, że nakłaniał go do popełnienia tego czynu oraz pośredniczył w przekazaniu mu środków służących do jego popełnienia, w postaci przyrządu wybuchowego zawierającego trotyl, lont i zapalnik, nabyty odR. W. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt 3 k.k.w zb. zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 i art. 65 k.k.

LI
w okresie od 9 września do 5 października 1999 r. wG.,G.,W.,P., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami poczynił przygotowania do podrabiania kart płatniczych uprawniających do podjęcia kwot pieniężnych z bankomatów oraz służących jako środek płatniczy w ten sposób, że przekazał środki płatnicze na zakup wfirmie (...) SAOddział wG.urządzeń mających posłużyć do produkcji falsyfikatów kart bankowych - płatniczych w postaci embosera ręcznego, kodera, dekodera kart płatniczych, drukarki kart, plastykowych folii do drukarki na 200 kart, kart magnetycznychH., z których w dniu 23 września 1999 r. zakupiono koder/dekoder kart magnetycznych a następnie przy wykorzystaniu tego urządzenia oraz komputera - laptop i danych zawartych na paskach magnetycznych nieustalonych kart płatniczych podjęto czynności mające umożliwić wytworzenie falsyfikatów kart płatniczych, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 310 § 4 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
6.D. K. (1)o to, że:

LII
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),R. W. (1),J. Ł.,K. K. (1),W. B.velB.,J. P. (1),J. K. (1)i innymi osobami, posługując się nożem, w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu GłównegoZwiązku (...)użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki(...)polegającego na szarpaniu jej, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrał w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfelem z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LIII
w okresie od grudnia 1998 r. do lipca 2001 r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadzał do obrotu środki odurzające i substancje psychotropowe w znacznych ilościach, uczestniczył w obrocie takimi substancjami, jak też przywoził z zagranicy środki odurzające w znacznej ilości, w tym:

⚫

w nieustalonym dniu w okresie między marcem 2000 r. a sierpniem 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.,K. K. (1),P. B. (1),S. F. (1),S. D.i innymi osobami wwiózł zza granicy do Polski znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie wprowadził do obrotu wymienioną ilość środków odurzających w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyk innym osobom celem dalszej dystrybucji, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

w okresie od grudnia 1998 r. do kwietnia 2001 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. P. (1),P. B. (1)i innymi osobami wziął udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że przekazywał miesięcznie nie mniej niż 200 porcji po 0,7 g tego narkotykuA. G. (1)ps. (...), w celu dalszej dystrybucji,

w dniu 24 maja 2000 r. wW.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)i innymi osobami wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że odR. S.za kwotę 3000 USD nabył 100 g kokainy, a następnie po uprzednim zmieszaniu jej z preparatem zawierającym magnez w ilości 25 g, podzielił narkotyk na nie mniej niż 100 porcji i przekazał innym osobom do sprzedaży,

w okresie od grudnia 1998 r. do stycznia 2000 r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),M. B. (1)i innymi osobami, wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że dostarczał te narkotyki w ilości 400 g - 600 g miesięcznieK. S. (2), w celu ich dalszej dystrybucji na terenieS.i okolic,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia  29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LIV
w dniu 11 marca 1999 r. w okolicachP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),P. B. (1),J. G. (1),T. K.i innymi osobami zabrał w celu przywłaszczenia samochód ciężarowy markiV.nr rej. (...)wraz z towarem - obuwiem sportowym, o łącznej wartości 350.000 zł na szkodęD. S. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 listopada 1998 r. (sygn. akt II K 442/98) za podobne przestępstwo zart. 282 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 14 kwietnia 1997 r. do 23 listopada 1998 r.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

LV
w dniu 1 grudnia 1994 r. wL.działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)i innymi osobami, posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci pałki drewnianej, wziął udział w pobiciuS. S. (1)velM.ps. (...)narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 159 d.k.k.

LVI
nieustalonego dnia w II połowie 1995 roku wW.iP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),M. B. (1),P. B. (1),S. K.i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na pobiciuW. W. (1), pozbawieniu go wolności, oraz zabraniu samochodu marki(...)onr rej. (...)oraz zabraniu biżuterii w postaci złotego łańcuszka i bransolety doprowadził go do wydania pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 20.000 DM (ok. 40.000 zł), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d .k.k.

LVII
nieustalonego dnia w okresie od 1995 do 1996 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),P. B. (1)i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci karabinu z celownikiem optycznym i amunicją, w ten sposób, iż działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw nabył wymieniony egzemplarz broni,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LVIII
w czerwcu 1996 r. wW.iP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),J. F.,M. L. (1),J. G. (1),K. S. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaZ. R. (3),G. K. (1)i innych osób do rozporządzenia mieniem, polegającego na wydaniu pieniędzy w kwocie 20.000 USD, stosował przemoc polegającą na pozbawieniu wolnościS. B. (2), która łączyła się ze szczególnym udręczeniem, a następnie telefonicznie żądał odZ. R. (3),G. K. (1)i innych osób wydania pieniędzy w w/w kwocie w zamian za jego uwolnienie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 2 k.k.w zw. zart 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LIX
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),P. B. (1),K. B. (1),K. K. (1),S. D.,S. F. (1)i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego(...)kał. 9 mm wraz z amunicją o nieustalonych numerach fabrycznych, w ten sposób, że działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw nabył wymieniony egzemplarz broni za kwotę 7.000 zł,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LX
w dniu 24 sierpnia 1995 r. wP.iO.działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),M. K. (1)i inną osobą poprzez użycie przemocy polegającej na biciu i szarpaniu oraz grożąc dalszym pobiciemM. P.zabrał w celu przywłaszczenia trzy samochody m-ki(...),(...)o nieustalonych dotychczas oznaczeniach oraz(...)onr rej. (...)wartości 25.700 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXI
w dniu 30 grudnia 1999 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zS. D.,G. S. (1),M. B. (1)i innymi osobami, z których co najmniej jedna posługiwała się nożem - użył przemocy bijąc rękami i kopiąc nogami po całym cieleJ. T.iD. M., a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pistolet TT o numerze KB 1907 wraz z amunicją na szkodęD. M.oraz pistolet CZ 85 o numerze(...)wraz z amunicją na szkodę Komendy Stołecznej Policji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 listopada 1998 r. (sygn. akt II K 442/98) za podobne przestępstwo zart. 282 k.k.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 14 kwietnia 1997 r. do 23 listopada 1998 r.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

LXII
w okresie od kwietnia 1995 r. do grudnia 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),M. B. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożącD. R.zamachem na jego życie lub zdrowie albo gwałtownym zamachem na mienie, doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - wydania pieniędzy w kwocie co najmniej 300 USD miesięcznie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXIII
w nieustalonym dniu w II połowie 1996 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zJ. F.,P. B. (1)i innymi osobami, posługując się nożem w zamiarze uprowadzeniaA. G. (2)stosował wobec niego przemoc polegającą na biciu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXIV
w nieustalonym okresie latem 1996 roku wP.,P.,W.działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),J. F.,M. L. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na biciu, kopaniu, pozbawieniu wolnościK. B. (3)ps. (...)oraz zaborze samochodu marki(...)o nieustalonych dotychczas oznakowaniach, znajdującego się w jego posiadaniu, doprowadziłR. C. (2)iA. C. (2)ps. (...)do rozporządzenia mieniem - pieniędzmi w kwocie 10.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 189 § 1 k.k.w zb. zart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXV
na przestrzeni kilku dni w II połowie 1996 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),M. L. (1),J. F.,M. B. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na pozbawieniu wolnościH. S.ps. (...)oraz zaborze samochodu marki(...)onr rej. (...)doprowadził w/w pokrzywdzonego orazJ. W. (1)ps. (...)do rozporządzenia mieniem, polegającego na przekazaniu im pieniędzy w kwocie 20.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXVI
w dniu 10 listopada 1995 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),P. B. (1),M. F. (1)i innymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w samochodzie m-ki(...)onr rej. (...), zabrał go w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodęJ. D. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXVII
w dniu 13 lipca 1995r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w samochodzie m-ki(...)o nr rej.(...)zabrał go w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodę obywatelaW.-G.T., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 208 d.k.k.

LXVIII
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),M. S. (1),D. S. (1),G. D.,P. P. (1),J. Ż.,P. B. (1),S. F. (1),S. D.,R. K.,J. G. (1),T. K.i innymi osobami, realizując zlecenieB. S. (1), w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze -M. C. (1)do zaprzestania prowadzenia działalności stosował przemoc polegającą na pobiciuM. C. (1)i uszkodzeniu mienia - przebiciu opon w stanowiącym jego własność samochodzie holowniczym marki(...)onr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 listopada 1998 r. (sygn. akt II K 442/98) za podobne przestępstwo zart. 282 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 14 kwietnia 1997 r. do 23 listopada1998 r.,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

LXIX
nieustalonego dnia jesienią 1999 roku wP., bez wymaganego zezwolenia handlował bronią w ten sposób, że za kwotę 500 USD zbyłB. S. (1)broń ostrą nieustalonego dotychczas typu i kalibru, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXX
nieustalonego dnia latem 2000 roku wW.iM., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią typu(...)w ten sposób, że za kwotę 4.000 zł nabył odG. Ł.niniejszą jednostkę broni, a następnie za kwotę 6.000 zł zbył ją dotychczas nieustalonemu mężczyźnie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXI
nieustalonego dnia latem 2000 r. wW.wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą zbyłG. Ł.co najmniej 500 tabletek ectazy ((...)) po 11 zł za „działkę”, wartości 5.500 zł, które to następnie środki wprowadzono do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 k.k.

LXXII
w okresie od marca 1999 r. do sierpnia 2000 r. wK.,P.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożącJ. S. (2), prowadzącemu dyskotekę wK.zamachem na jego życie lub zdrowie albo gwałtownym zamachem na mienie, doprowadził go do rozporządzenia mieniem - przekazywania pieniędzy w kwocie od 800 - 1000 USD miesięcznie, w zamian za umożliwienie prowadzenia działalności, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 listopada 1998 r. (sygn. akt II K 442/98) za podobne przestępstwo zart. 282 k.k.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 14 kwietnia 1997 r. do 23 listopada 1998 r.,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

LXXIII
w dniu 31 stycznia 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),S. F. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze -G. C. (1)do rozporządzenia mieniem i świadczenia usług holowniczych na warunkach przez niego wskazanych, podżegałJ. R. (1)iS. F. (1)do pobicia pokrzywdzonego, co zostało zrealizowane w powyższym terminie w okolicachS.na trasieW.-K., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 23 listopada 1998 r. (sygn. akt II K 442/98) za podobne przestępstwo zart. 282 k.k.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 14 kwietnia 1997 r. do 23 listopada 1998 r.,

tj. o czyn zart. 18 §2 k.k.w zw. zart. 282 kkw zw. zart. 65 kkw zw. zart. 64 § 1 k.k.
7.P. B. (1)o to, że:

LXXIV
w dniu 10 listopada 1995 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. L. (1),M. F. (1)i innymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w samochodzie m-ki(...)onr rej. (...), zabrał go w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodęJ. D. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXV
na przestrzeni kilku dni w II połowie 1996 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. L. (1),J. F.,M. B. (1),D. K. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na pozbawieniu wolnościH. S.ps. (...)oraz zaborze samochodu marki(...)onr rej. (...), doprowadził w/w pokrzywdzonego orazJ. W. (1)ps. (...)do rozporządzenia mieniem, polegającego na przekazaniu im pieniędzy w kwocie 20.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXVI
w dniu 17 stycznia 1997 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. F.,D. K. (1)i innymi osobami, posługując się nożem, w zamiarze uprowadzeniaA. G. (2), stosował wobec niego przemoc polegającą na biciu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXVII
w dniu 11 marca 1999 r. w okolicachP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. K. (1),J. G. (1),T. K.i innymi osobami zabrał w celu przywłaszczenia samochód ciężarowy marki(...)nr rej. (...)wraz z towarem - obuwiem sportowym o łącznej wartości 350.000 zł na szkodęD. S. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXVIII
nieustalonego dnia w II połowie 1995 roku wW.iP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K.,D. K. (1),M. B. (1),M. L. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na pobiciuW. W. (1), pozbawieniu go wolności oraz zabraniu samochodu marki(...)onr rej. (...)i zabraniu biżuterii w postaci złotego łańcuszka i bransolety, doprowadził go do wydania pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 20.000 DM (ok. 40.000 zł), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.

LXXIX
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. K. (1),K. B. (1),K. K. (1),S. F. (1),S. D.i innymi osobami, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego(...)(...)wraz z amunicją o nieustalonych numerach fabrycznych, w ten sposób, że działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw nabył wymieniony egzemplarz broni za kwotę 7.000 zł,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXX
w lutym 2001 r. wM.iP., wraz zD. P. (1)i innymi osobami posiadał bez wymaganego zezwolenia urządzenie wybuchowe wraz z substancją wybuchową w postaci kilograma(...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXXI
w okresie co najmniej od kwietnia 1997 r. do kwietnia 2001r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadzał do obrotu środki odurzające i substancje psychotropowe w znacznych ilościach, uczestniczył w obrocie takimi substancjami i środkami, w tym:

a
w nieustalonym dniu w okresie między marcem 2000 r. a sierpniem 2000 roku wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.,K. K. (1),S. F. (1),S. D.,M. B. (1),D. K. (1)i innymi osobami wwiózł zza granicy doP.znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie wprowadził do obrotu wymienioną ilość środków odurzających w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyk innym osobom celem dalszej dystrybucji, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

b
w okresie grudnia 1998 r. do kwietnia 2001 r. wP.,W.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zK. S. (2),D. P. (1)i innymi osobami wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy w ten sposób, że pobierał te środki od nieustalonego dotychczas mężczyzny ops. (...), w ilości nie mniejszej niż 100 g miesięcznie, a następnie przekazywał te środkiD. P. (1)ps. (...)w celu podzielenia narkotyku na porcje i zmieszania z preparatem zawierającym magnez w ilości równoważnej wadze narkotyku a otrzymany w ten sposób narkotyk przesyłał doS.w celu dalszej dystrybucji przezK. S. (2), w tym w nieustalonym dniu, pod koniec 1998 r. działając wspólnie i w porozumieniu zJ. R. (1)nabył od mężczyznyps. (...)za kwotę 1.500 USD kokainę w ilości nie mniejszej niż 50 g, a następnie dostarczył jąD. P. (1)ps. (...)w celu zmieszania z preparatem zawierającym magnez w ilości 50 g i podzielenia na porcje po 0,8 g każda, a następnie pocztą kurierską nadał uzyskany w ten sposób środek doS., w celu ich dalszej dystrybucji przezK. S. (2),

c
w okresie od połowy 1998 r. do kwietnia 2001 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),D. P. (1)i innymi osobami wziął udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że przekazywał miesięcznie nie mniej niż 200 porcji po 0,8 g tego narkotykuA. G. (1)ps. (...)w celu dalszej dystrybucji,

d
w dniu 24 maja 2000 r. wW.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1)i innymi osobami wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że odR. S.za kwotę 3.000 USD nabył 100 g kokainy, a następnie wspólnie zJ. R. (1), po uprzednim zmieszaniu jej z preparatem zawierającym magnez w ilości 25 g, podzielił narkotyk na nie mniej niż 100 porcji i przekazał innym osobom do sprzedaży,

e
w okresie od stycznia 1998 r. do grudnia 2000 r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)i innymi osobami wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy w ten sposób, że dostarczał te narkotyki w ilości 400-600 g miesięcznieK. S. (2)w celu ich dalszej dystrybucji na terenieS.i okolic,

f
w okresie od stycznia 2000 r. do sierpnia 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniuJ. R. (1)wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających w postaci kokainy w ten sposób, że dostarczał nieustalone ilości narkotyku mężczyźnie ops. (...)w celu dalszej dystrybucji na terenieP.,

g
na przełomie 1998/1999 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zJ. R. (1)wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających w postaci kokainy w ten sposób, że nabył 50 gram kokainy, zmieszał z magnezem, poporcjował, a następnie 100 porcji narkotyku przekazał do dalszej dystrybucji,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3Uustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 kkw zw. zart. 65 k.k.

LXXXII
w czerwcu 1999 r. wP.iP.w zamiarze, abyJ. Ś.dokonał czynu zabronionego, swoim zachowaniem polegającym na zorganizowaniu fikcyjnej kradzieży samochodu marki(...)onr rej. (...), zarejestrowanego naJ. Ś., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej pomógł powyższej osobie doprowadzić(...)wP.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie około 17.000 zł tytułem wypłacenia odszkodowania za zabór wskazanego pojazdu,

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 2 k.k.

LXXXIII
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),S. F. (1)i innymi osobami, przemocą polegającą na uderzaniu rękomaM. C. (1)po całym ciele i zniszczeniu jego pojazdu marki(...)onr rej. (...), usiłował doprowadzić pokrzywdzonego, prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze - do ograniczenia działalności i świadczenia usług na warunkach przez niego wskazanych, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXXIV
w czerwcu 1996 r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)i innymi osobami, groźbą zamachu na życieW. K. (2)oraz przemocą w postaci bicia po całym ciele zmusił go do wydania 3.000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXXV
w okresie od wiosny 2000 roku do sierpnia 2000 roku wP.działając wspólnie i w porozumieniu zM. S. (1),J. Ś.i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci marihuany o łącznej wadze 3 kg, w ten sposób, że kilkakrotnie w przeciągu trzech miesięcy pośredniczył w transakcjach oraz zbywał innym osobom po 0,5 kg marihuany w celu dalszej dystrybucji na terenieP.i okolic, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 91 § 1 kkw zw. zart. 65 k.k.

LXXXVI
w okresie co najmniej od lutego 2001 roku do 28 kwietnia 2001r. wP.,Ż.oraz okolicach, działając wspólnie i w porozumieniu zS. D.,M. M. (2)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w posobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że zbywałM. M. (2)w odstępach dwutygodniowych marihuanę o wadze 1 kg bądź 0,5 kg, co łącznie wyniosło 6 kg środków odurzających wartości około 108.000 zł, które to następnie środki odurzające po rozważeniu i po porcjowaniu na „działki” wprowadzono do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 k.k.
8.S. D.o, że:

LXXXVII
w okresie od września 1997 roku do stycznia 2003 roku wW.,P.,S.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów i obrót takimi pojazdami,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

LXXXVIII
w okresie od 2000 r. do 2002 r. wP.,W.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadzał do obrotu środki odurzające i substancje psychotropowe w znacznych ilościach, uczestniczył w obrocie takimi substancjami i środkami, jak też wywoził za granicę środki odurzające i substancje psychotropowe oraz przywoził zza granicy środki odurzające w znacznej ilości, w tym:

⚫

w lipcu 2001 r. wP.przyjął od nieustalonego dotychczas mężczyzny ops. (...), środki odurzające i psychotropowe w znacznych ilościach - amfetaminę w ilości kilograma oraz kokainę w ilości 50 g, którą przekazał innej osobie orazD. P. (1)ps. (...)w celu zmieszania jej z 50 g magnezu, w celu przekazania ichA. Z. (1)i wywozu za granicęP.i dalszej dystrybucji przez inne osoby,

w sierpniu 2001 r. wP.przyjął od nieustalonego dotychczas mężczyzny ops. (...)środki odurzające i psychotropowe w znacznych ilościach, w tym amfetaminę w ilości 3 kg oraz kokainę w ilości 70 g, którą przekazał innej osobie iD. P. (1)ps. (...)w celu zmieszania z magnezem w ilości 30 g, w celu przekazania tych środkówA. Z. (1), wywozu za granicęP.i dalszej dystrybucji przez inne osoby,

w nieustalonym dniu, na przełomie 2001 i 2002 roku wP.przyjął od nieustalonego dotychczas mężczyzny ops. (...)substancję psychotropową w znacznych ilościach - 3 kg amfetaminy i przekazałJ. R. (1)w celu przekazaniaA. Z. (1)i dwóm innym osobom, w celu wywozu za granicęP.i dalszej dystrybucji przez inne osoby,

w nieustalonym dniu między marcem a sierpniem 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.,P. B. (1),M. B. (1),K. K. (1),S. F. (1)i innymi osobami wziął udział w wwiezieniu doP.znacznych ilości środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie przekazał ten narkotyk innym osobom w celu dalszej dystrybucji,

w nieustalonym dniu na przełomie stycznia i lutego 2002 r. wP.przyjął od nieustalonej osoby 3.181,97 kg amfetaminy, którą to następnie substancję psychotropową przekazałA. Z. (1)w celu wywozu za granicęP.i dalszej dystrybucji przez inne osoby, co jednak nie zostało osiągnięte z uwagi na zatrzymanieA. Z. (1)przez policję w dniu 8.02.2002 roku wG.W..,

w okresie od lutego 2001 r. do września 2001 r. wP.,Ż.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),J. Ś.i innymi osobami uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 14 kg marihuany, wartości blisko 252.000 zł wg cen hurtowych w ten sposób, że dwa razy w miesiącu w odstępach dwutygodniowych, działając wspólnie z inną osobą przekazywałM. M. (2)ps. (...)po 1 bądź 0,5 kg marihuany, który to następnie środek odurzający był wprowadzany do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 13 § 1, 2 k.k.w zw.  zart. 55  ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

LXXXIX
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),K. B. (1),M. B. (1),P. B. (1),K. K. (1),S. F. (1)i inną osobą, handlował bez wymaganego zezwolenia pistoletem maszynowym(...)wraz z amunicją, nabywając tę broń za kwotę 7000 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XC
w dniu 30 grudnia 1999 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),G. S. (1)i innymi osobami, z których co najmniej jedna posługiwała się nożem - użył przemocy bijąc rękami i kopiąc nogami po całym cieleJ. T.iD. M., a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pistolet(...)wraz z amunicją na szkodęD. M.oraz pistolet(...)o numerze(...)wraz z amunicją na szkodę Komendy Stołecznej Policji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1996 r. (sygn. akt II K 171/95) za podobne przestępstwa zart. 210 § 1 d.k.k.w zw. zart. 208 d. k.k.iart. 203 § 2((
    1))d.k.k.na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 18 maja 1995 r. do 27 sierpnia 1997r.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XCI
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ.działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),M. S. (1),D. S. (1),G. D.,P. P. (1),J. Ż.,P. B. (1),S. F. (2),R. K.,J. G. (1),T. K.i innymi osobami brał udział w pobiciuM. C. (1), prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu usług holowniczych narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 k.k., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 kkbędąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1996 r. (sygn. akt II K 171/95) za podobne przestępstwa zart. 210 § 1 d.k.k.w zw. zart. 208 d. k.k.iart. 203 § 21d.k.k.na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 18 maja 1995 r. do 27 sierpnia1997 r.

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XCII
w dniu 3 stycznia 2001 r. wŻ.w pizerii(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),T. K.i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaB. O.,J. G. (2)orazK. T.do rozporządzenia mieniem, polegającego na wydaniu pieniędzy w kwocie po 10.000 USD przez każdego z nich, używając niebezpiecznego przedmiotu w postaci rury metalowej, stosował przemoc polegającą na uderzaniu wskazanym przedmiotem pokrzywdzonych, co spowodowało u wyżej wymienionych osób różnego rodzaju złamania kończyn górnych i dolnych oraz liczne rany tłuczone, ale zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1996 r. (sygn. akt II K 171/95) za podobne przestępstwa zart. 210 § 1 d.k.k.w zw. zart. 208 d. k.k.iart. 203 § 21d.k.k.na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 18.05.1995 r. do 27 sierpnia 1997r.,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XCIII
nieustalonego dnia latem 2001 roku wG.działając wspólnie i w porozumieniu zT. B.,J. Ł.i innymi osobami z pomieszczenia dyskoteki mieszczącej się przyul. (...)wG.zabrał w celu przywłaszczenia mienie znacznej wartości w postaci różnego rodzaju sprzętu nagłaśniającego i oświetleniowegofirmy (...), wartości nie mniejszej niż 200.000 złotych, działając na szkodęfirmy (...)orazSpółki z o.o. (...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1996 r. (sygn. akt II K 171/95) za podobne przestępstwa zart. 210 § 1 d.k.k.w zw. zart. 208 d. k.k.iart. 203§ 21d.k.k.na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 18 maja 1995 r. do 27 sierpnia 1997r.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XCIV
w dniu 18 października 2000 r. wS.w Centrum(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),R. K.,A. M. (3),Ł. S.,M. M. (1),M. B. (1)i innymi osobami używającymi noży, prętów metalowych i innych podobnie niebezpiecznych przedmiotów, brał udział w pobiciu pracowników Agencji Ochrony Mienia w osobachR. C. (1),T. S.,W. S. (1),A. M. (4)oraz klientów lokalu w osobachA. P.,P. K. (1)narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 k.k.w wyniku czego u w/w osób doszło do powstania różnego rodzaju ran tłuczonych powłok twarzy, złamania kości nosa, złamania kości lewego śródręcza, złamania kciuka, stłuczenia powłok jamy brzusznej, otarć naskórka, co spowodowało uR. C. (1)iP. K. (1)naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast u pozostałych pokrzywdzonych na okres nie przekraczający dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 kkbędąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1996 r. (sygn. akt II K 171/95) za podobne przestępstwa zart. 210 § 1 d.k.k.w zw. zart. 208 d. k.k.iart. 203 § 2((

    1 ))d.k.k.na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 18 maja 1995 r. do 27 sierpnia 1997r.

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
9.T. B.to, że:

XCV
w okresie od marca 2001 r. do stycznia 2003 roku wW.,P.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw takich, jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia pojazdów oraz obrót samochodami uzyskanymi za pomocą czynów zabronionych,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XCVI
w dniu 25 października 1996 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, realizując zlecenieB. G. (1),J. R. (1),M. B. (1)usiłował spowodować zdarzenie zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób, albo mieniu w wielkich rozmiarach podpalając przy użyciu substancji łatwopalnej pomieszczeniesklepu (...)mieszczącego się przyul. (...), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ugaszenie ognia, a działaniem swym spowodował zniszczenie mienia wartości 12.000 zł na szkodęJ. K. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XCVII
w nieustalonym dniu latem 1997 roku wS.działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na dźgnięciu nożem w brzuchJ. P. (2)oraz dalszymi groźbami zamachu na życie lub zdrowie doprowadził ww. pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2.000 DM, co stanowiło równowartość 4.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

XCVIII
w okresie co najmniej od maja 2001 r. do października 2001 roku wP.iW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w ten sposób, że biorąc udział w kilku transakcjach nabył odJ. R. (1)nie mniej niż 350 g kokainy za kwotę około 14.350 USD (50.000 zł), którą następnie po rozważeniu, zmieszaniu z innymi składnikami i porcjowaniu zbył innym osobom wprowadzającym niniejszy środek do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 k.k.

XCIX
nieustalonego dnia, latem 2001 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ł.,S. D.i innymi osobami, z pomieszczenia dyskoteki mieszczącej się przyul. (...)wG.zabrał w celu przywłaszczenia mienie znacznej wartości w postaci różnego rodzaju sprzętu nagłaśniającego i oświetleniowegofirmy (...), wartości nie mniejszej niż 200.000 złotych, działając na szkodęfirmy (...)orazSpółki z o.o. (...) Sp. z o.o., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

C
na przestrzeni 1997 i 1998 roku wU., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożącM. B. (3)(właścicielowi dyskoteki(...)wU.) zamachem na życie lub zdrowie albo gwałtownym zamachem na mienie doprowadził go do rozporządzenia mieniem - wydania pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 10.000 zł, a następnie wydawania pieniędzy w kwocie 25.000 zł w okresie roku, w zamian za umożliwienie prowadzenia działalności, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

10.R. W. (1)o to, że:

CI
w okresie od 1995 do marca 1998 roku wW.,P.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przewłaszczenia samochodów i obrót takimi pojazdami,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

CII
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),J. Ł.,K. K. (1),W. B.,J. P. (1),J. K. (1)i innymi osobami, w tym zD. K. (1), który posługiwał się nożem, w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego, użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki(...), polegającego na szarpaniu jej, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrał w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfelem z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.

CIII
nieustalonego dnia wiosną 1997 r. wP.bez wymaganego zezwolenia sprzedałJ. R. (1)oraz innym osobom za kwotę 2.000 zł materiał wybuchowy w postaci kilogramowej „bomby”(...)wraz z zapalnikiem i lontem, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CIV
w dniu 11 marca 1996 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zZ. R. (1),M. B. (1),J. P. (1)i innymi osobami, posługującymi się bronią palną oraz niebezpiecznymi narzędziami w postaci siekiery i kilofa oraz używając przemocy na osobachS. M.,A. S. (1)iR. M. (2), stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze zBanku (...)mieszczącego się wW.przyulicy (...)do siedzibyfirmy (...) Sp. z o.o.wW.przyul. (...), poruszających się samochodem marki(...)nr rej. (...), działając w ten sposób, że samochodem marki(...)spowodowali kolizję przedmiotowych pojazdów, wybili szyby w samochodzie, którym poruszali się pokrzywdzeni, grożąc użyciem broni wyciągnęli ich z samochodu, uderzyliS. M.w tył głowy orazR. M. (2)- w głowę i plecy, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 200.000 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.; zegarek marki(...), telefon komórkowy(...)o łącznej wartości około 5000 zł i dokumenty na szkodęS. M.oraz zegarek marki(...)wartości około 5.000 zł na szkodęR. M. (2); zegarek o nieustalonej marce, telefon komórkowy(...)o łącznej wartości 3700 zł na szkodęA. S. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
11.K. B. (1)o to, że:

CV
w okresie od 1998 r. do stycznia 2003 r. wW.,P.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów i obrót takimi pojazdami,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

CVI
w lutym 2001 r. wM.iP.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),D. P. (1)i inną osobą posiadał bez wymaganego zezwolenia urządzenie wybuchowe wraz z substancją wybuchową w postaci kilograma(...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CVII
na przełomie grudnia 1999 r. i stycznia 2000 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci pistoletu maszynowego(...)(...)wraz z amunicją, o nieustalonych numerach fabrycznych w ten sposób, że działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw zbył wymieniony egzemplarz broni za kwotę 7.000 zł,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CVIII
w okresie od 10 grudnia 1999r. do 29 lutego 2000r. wW.iP.działając w warunkach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłspółkę (...)do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 29.504,86 zł wprowadzając ją w błąd w ten sposób, że dokonując płatności kartą(...)za szereg transakcji nie uregulował spłaty zadłużenia, mając w chwili składania wniosku o uzyskanie karty świadomość, iż nie wywiąże się z zawartej umowy,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
12.G. S. (1)oskarżonego o to, że:

CIX
w okresie od stycznia 1999 r. do marca 2001 r. wW.,P.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów, i obrót tymi pojazdami,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

CX
w dniu 30 grudnia 1999 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zeS. D.,M. B. (1),D. K. (1)i innymi osobami, z których co najmniej jedna posługiwała się nożem - użył przemocy bijąc rękami i kopiąc nogami po całym cieleJ. T.iD. M., a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pistolet(...)o numerze(...)wraz z amunicją na szkodęD. M.oraz pistolet typu(...)o nr(...)na szkodę KSP, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 kk, będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 15 grudnia 1997 r. (sygn. akt VIII K 142/97) i Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 1998 r. (sygn. akt II AKa 81/98) za podobne przestępstwo zart. 157 § 2 d.k.k.na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbywał częściowo w okresie od 02 sierpnia 1996 r. do 10 lipca 1997 r.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXI
w okresie od sierpnia 1999 r. do lutego 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.,K. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobecK. G. (1), polegającej na pobiciu w/w osoby oraz grożąc zamachem na jego życie lub zdrowie, albo gwałtownym zamachem na mienie, domagając się jednocześnie przekazania samochodu marki(...), doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w kwocie 5000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 kk, będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 15 grudnia 1997 r. (sygn. akt VIII K 142/97) i Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 1998 r. (sygn. akt II AKa 81/98) za podobne przestępstwo zart. 157 § 2 d.k.k.na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbywał częściowo w okresie od 02 sierpnia 1996 r. do 10 lipca 1997 r.,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXII
nieustalonego dnia na przełomie 1998/1999 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),R. K.i innymi osobami, posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci kija baseballowego użył przemocy wobecM. K. (5)bijąc go powyższą pałką po całym ciele, a następnie zabrał na szkodę pokrzywdzonego orazK. K. (3)samochód marki(...)onr rej. (...)(...), wartości około 20.000 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 15 grudnia 1997 r. (sygn. akt VIII K 142/97) i Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 1998 r. (sygn. akt II AKa 81/98) za podobne przestępstwo zart. 157 § 2 d.k.k.na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbywał częściowo w okresie od 02 sierpnia 1996 r. do 10 lipca 1997 r.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 65 k.k.
13.D. P. (1)o to, że:

CXIII
w okresie od 1997 r. do stycznia 2003 r. wW.,P.,S.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnienie przestępstw takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów i obrót takimi pojazdami,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

CXIV
w okresie co najmniej od kwietnia 1997 r. do stycznia 2003 r. wP.,W.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),P. B. (1)i innymi osobami, działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadzał do obrotu środki odurzające i substancje psychotropowe w znacznych ilościach, uczestniczył w obrocie takimi substancjami i środkami, jak też wywoził za granicę środki odurzające i substancje psychotropowe oraz przywoził zza granicy środki odurzające w znacznej ilości, w tym:

⚫

w okresie od grudnia 1998 r. do grudnia 2001 r. wP.,W.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1),K. S. (2)i innymi osobami, wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że pobierał te środki od nieustalonego dotychczas mężczyzny ops. (...)lubP. B. (1)w ilości nie mniejszej niż 100 g miesięcznie, a następnie dzielił je na porcje, mieszając uprzednio z preparatem zawierającym magnez w ilości równoważnej wadze narkotyku, a otrzymany w ten sposób narkotyk przesyłał doS., w celu dalszej dystrybucji przezK. S. (2), w tym, w nieustalonym dniu pod koniec 1998 roku, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)nabył od mężczyzny ops. (...)za kwotę 1500 USD kokainę w ilości nie mniejszej niż 50 g, a następnie nabyte w ten sposób środki odurzające zmieszał z preparatem zawierającym magnez w ilości 50 g i podzielił na porcje po 0,8 g każda, a następnie przekazał innej osobie w celu nadania pocztą kurierską doS., w celu ich dalszej dystrybucji przezK. S. (2);

w okresie od połowy 1998 r. do kwietnia 2001 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),P. B. (1)i innymi osobami, wziął udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że przekazywał miesięcznie nie mniej niż 200 porcji po 0,7 g zmieszanych uprzednio z preparatem zawierającym magnez w ilości równoważnej wadze tego narkotyku oraz porcje po 0,4 g kokainy bez domieszekA. G. (1)ps. (...), w celu dalszej dystrybucji;

w okresie od stycznia 2000 r. do czerwca 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że dostarczał je za pośrednictwem innej osoby mężczyźnie ops. (...)(M. O. (1)), w porcjach zawierających po 0,7 g, w ilości od 80 do 100 w skali miesiąca, w celu dalszej dystrybucji;

w okresie od stycznia 2000 r. do sierpnia 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających w postaci kokainy, w ten sposób, że dostarczał nieustalone ilości narkotyku mężczyźnie -A. Z. (3)ps. (...), w celu dalszej dystrybucji na terenieP.;

w czerwcu 2001 r. wP.przyjął odJ. R. (1)iS. D.środki odurzające i psychotropowe w znacznych ilościach - amfetaminę w ilości kilograma oraz kokainę w ilości 50 g, którą to kokainę zmieszał z 50 g magnezu, a następnie przekazał te narkotykiA. Z. (1)w celu wywozu za granicęP.i dalszej dystrybucji przez inne osoby;

w sierpniu 2001 r. wP.przyjął odJ. R. (1)iS. D.środki odurzające i psychotropowe w znacznych ilościach, w tym amfetaminę w ilości 3 kg oraz kokainę w ilości 70 g, którą to kokainę zmieszał z magnezem w ilości 30 g i podzielił na porcje, a następnie przekazał te środkiA. Z. (1)w celu wywozu za granicęP.i dalszej dystrybucji przez inne osoby, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 13 § 2 kkw zw. zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kk, w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXV
w lutym 2001 r. wM.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tymP. B. (1),K. B. (1), posiadał bez wymaganego zezwolenia urządzenie wybuchowe wraz z substancją wybuchową w postaci kilograma trotylu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
14.J. Ł.o to, że:

CXVI
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),R. W. (1),K. K. (1),W. B.velB.,J. P. (1),J. K. (1)i innymi osobami, w tym zD. K. (1), który posługiwał się nożem, w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego, użył gwałtu na osobieM. J. (2)- kasjerki(...)polegającego na szarpaniu jej, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrał w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfel z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 65 k.k.

CXVII
nieustalonego dnia latem 2001 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu zeS. D.,T. B.i innymi osobami, z pomieszczenia dyskoteki mieszczącej się przyul. (...)wG. (...)zabrał w celu przywłaszczenia mienie znacznej wartości w postaci różnego rodzaju sprzętu nagłaśniającego i oświetleniowegofirmy (...)wartości nie mniejszej niż 200.000 złotych, działając na szkodęfirmy (...)orazSpółki z o.o. (...) Sp. z o.o., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
15.M. M. (1)o to, że:

CXVIII
w okresie od 1999 roku do co najmniej kwietnia 2001 roku wW.,P.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia pojazdów oraz obrót samochodami uzyskanymi za pomocą czynów zabronionych,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

CXIX
w dniu 5 sierpnia 2000 r. w miejscowościR., działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. S.,D. S. (1),M. B. (1),J. G. (1)i innymi osobami, używając niebezpiecznego przedmiotu w postaci rury metalowej, brał udział w pobiciuA. T. (1)iR. U.narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, w wyniku czego uA. T. (1)doszło do złamania kości czołowej z wgłębieniem, ran głowy i klatki piersiowej co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast uR. U.do stłuczenia głowy oraz ran kłutych pośladka lewego i podudzi, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres do dni 7, a następnie pozbawił wolności pokrzywdzonych uprowadzając i wywożąc ich samochodem typu bus do lasu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 159 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXX
w dniu 18 października 2000 r. wS.w Centrum(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),R. K.,A. M. (3),Ł. S.,S. D.,P. B. (1),M. B. (1)i innymi osobami używającymi noży, prętów metalowych i innych podobnie niebezpiecznych przedmiotów, brał udział w pobiciu pracowników Agencji Ochrony Mienia w osobachR. C. (1),T. S.,W. S. (1),A. M. (4)oraz klientów lokalu w osobachA. P.,P. K. (1)narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 k.k.w wyniku czego u w/w osób doszło do powstania różnego rodzaju ran tłuczonych powłok twarzy, złamania kości nosa, złamania kości lewego śródręcza, złamania kciuka, stłuczenia powłok jamy brzusznej, otarć naskórka, co spowodowało uR. C. (1)iP. K. (1)naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast u pozostałych pokrzywdzonych na okres nie przekraczający dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXI
w okresie od kwietnia 1999 r. do co najmniej września 1999r. wP.,P.,W.działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. S.,J. Ż.i innymi osobami w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków psychotropowych w ten sposób, że za pośrednictwem innej osoby nabył od innych osób co najmniej 5000 pastylek (działek) ecstazy ((...)) wartości około 125.000 zł, które to następnie środki przy użyciu „siatki" dealerów wprowadził do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 k.k.
16.R. K.o to, że:

CXXII
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ.działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),M. S. (1),D. S. (1),G. D.,P. P. (1),J. Ż.,P. B. (1),S. F. (1),S. D.,J. G. (1),T. K.i innymi osobami brał udział w pobiciuM. C. (1)prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu usług holowniczych, narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXIII
w dniu 18 października 2000 r. wS.w Centrum(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),Ł. S.,M. M. (1),S. D.,M. B. (1),P. B. (1)i innymi osobami używającymi noży, prętów metalowych i innych podobnie niebezpiecznych przedmiotów, brał udział w pobiciu pracowników Agencji Ochrony Mienia w osobachR. C. (1),T. S.,W. S. (1),A. M. (4)oraz klientów lokalu w osobachA. P.,P. K. (1)narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 k.k.w wyniku czego u w/w osób doszło do powstania różnego rodzaju ran tłuczonych powłok twarzy, złamania kości nosa, złamania kości lewego śródręcza, złamania kciuka, stłuczenia powłok jamy brzusznej, otarć naskórka, co spowodowało uR. C. (1)iP. K. (1)naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast u pozostałych pokrzywdzonych na okres nie przekraczający dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXIV
w nieustalonym dniu na przełomie wiosny i lata 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami kilkakrotnie groziłM. N. (1)prowadzącemuZakład (...)pobiciem oraz zniszczeniem mienia, czym doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 5.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXV
w okresie od sierpnia 1999 r. do lutego 2000 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zG. S. (1),K. K. (1)i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używając przemocy wobecK. G. (1)polegającej na pobiciu w/w osoby oraz grożąc zamachem na jego życie lub zdrowie, albo gwałtownym zamachem na mienie, domagając się jednocześnie przekazania samochodu marki(...)doprowadził pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem w kwocie 5000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXVI
nieustalonego dnia na przełomie 1998/1999 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),G. S. (1)i innymi osobami, posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci kija baseballowego użył przemocy wobecM. K. (5)bijąc go powyższą pałką po całym ciele, a następnie zabrał na szkodę pokrzywdzonego orazK. K. (3)samochód marki(...)onr rej. (...)wartości około 20.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
17.M. K. (1)o to, że:

CXXVII
w okresie od co najmniej czerwca 1996 roku do kwietnia 2002 roku wW.,P.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw takich jak zabójstwa, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów i obrót tymi pojazdami,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

CXXVIII
w dniu 24 sierpnia 1995 r. wP.iO.działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. K. (1)i inną osobą poprzez użycie przemocy polegającej na biciu i szarpaniu oraz grożąc dalszym pobiciemM. P.zabrał w celu przywłaszczenia trzy samochody m-ki(...),(...)o nieustalonych dotychczas oznaczeniach oraz(...)onr rej. (...)wartości 25.700 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
18.D. S. (1)o to, że:

CXXIX
nieustalonego dnia wiosną 1997 r. wP.bez wymaganego zezwolenia, wraz z innymi osobami, posiadał materiał wybuchowy w postaci kilogramowej „bomby”(...)wraz z zapalnikiem i lontem, który to materiał otrzymał za pośrednictwemJ. R. (1)odR. W. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 171 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXX
nieustalonego dnia w 1997 r., nie wcześniej jednak niż 14 kwietnia 1997r. wS., działając wspólnie i w porozumieniu zM. S. (1),M. B. (1)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie lub zdrowieS. S. (2)doprowadził w/w osobę, prowadzącą auto- komis wS.o nazwie(...)do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie około 30.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXXI
w dniu 16 kwietnia 2000 r. wJ.działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),M. S. (1),G. D.,P. P. (1),J. Ż.,P. B. (1),S. F. (1),S. D.,R. K.,J. G. (1),T. K.i innymi osobami brał udział w pobiciuM. C. (1)prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu usług holowniczych narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku w określonego wart. 157 § 1 k.k., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXXII
w dniu 5 sierpnia 2000 r. w miejscowościR., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),J. G. (1),Ł. S.,M. M. (1)i innymi osobami, używając noża, brał udział w pobiciuA. T. (1)iR. U.narażając ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, w wyniku czego uA. T. (1)doszło do złamania kości czołowej z wgłębieniem, ran głowy i klatki piersiowej, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający dni 7, natomiast uR. U.do stłuczenia głowy oraz ran kłutych pośladka lewego i podudzi, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres do dni 7, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXXIII
w nieustalonym czasie w I połowie 1999 r. wP.nabył odM. F. (1)za kwotę 1000 zł samochód osobowy markiF. (...)o numerze nadwozia(...)pochodzący z czynu zabronionego na szkodęM. K. (6), przy czym czynu tego dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXXIV
w nieustalonym czasie w I połowie 2000 r. wP.działając wspólnie i w porozumieniu zP. P. (1),J. Ż.i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na pobiciuM. L. (2), połączoną z pozbawieniem go wolności oraz groźbą zamachu na życieR. M. (3)doprowadziłM. M. (5)do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2000 USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
19.P. P. (1)o to, że:

CXXXV
w okresie od stycznia 1998r. do końca grudnia 1999r., działając w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami doprowadził co najmniej 50 właścicieli samochodów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w zamian za zwrot bezprawnie zabranej w wyniku kradzieży rzeczy, w tym:

⚫

w okresie od 28 maja do 29 maja 2000r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłK. S. (3)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - pieniędzmi w kwocie nie mniejszej niż 2000 zł w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy - samochodu markiA. (...)nr rej. (...), skradzionego na szkodę wyżej wymienionego w dniu 28 maja 2000r. wP.,

w okresie od 25 do 26 listopada 1999r. wP.iB., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami doprowadziłJ. M. (1)do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w ten sposób że zażądał korzyści majątkowej - pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 1000 USD w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy - samochodu markiV. (...)nr rej. (...)o wartości 20 000 zł, skradzionego w dniu 25 listopada 1999r. wB.na wyżej wymienionego,

w okresie od 3 do 4 lipca 1999r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłW. Ś., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - pieniędzmi w kwocie nie mniejszej niż 3500zł, w ten sposób że zażądał korzyści majątkowej w podanej kwocie w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy - samochodu osobowego marki(...)nr rej. (...), utraconego w dniu 3 lipca 1999r., na szkodę wyżej wymienionego,

w dniu 21 maja 1999r. wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru - doprowadzeniaJ. J. (1)do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy - samochodu markiO. (...)nr rej. (...), po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń przy użyciu podrobionych kluczy dokonał zaboru przedmiotowego samochodu wartości 17 000 zł na szkodę wyżej wymienionego, a następnie w dniu 23 maja 1999r. wP.doprowadził tego pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - pieniędzmi w kwocie nie mniejszej niż 1500 USD, w zamian za zwrot opisanego samochodu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 286 § 2 k.k.w zw.art. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXXVI
w dniu 7 stycznia 1999r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń - wyłamaniu zamków w drzwiach i stacyjce - zabrał w celu przywłaszczenia samochód marki(...)nr rej. (...)wartości 25 000 zł na szkodęT. W., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.

CXXXVII
w dniu 16 kwietnia 2000r. wJ., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. B. (1),M. S. (1),D. S. (1),G. D.,J. Ż.,P. B. (1),S. F. (1),S. D.,R. K.,J. G. (1),T. K.i innymi osobami wziął udział w pobiciuM. C. (1)prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu usług holowniczych, narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, albo nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnienie przestępstw,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXXXVIII
w nieustalonym czasie, w I połowie 2000r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. S. (1),J. Ż.i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na pobiciuM. L. (2), połączoną z pozbawieniem wolności oraz groźbą zamachu na życieR. M. (3),doprowadziłM. M. (5)do rozporządzenia mieniem - pieniędzmi w kwocie 2000USD, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
20.J. Ś.o to, że:

CXXXIX
w nieustalonym dniu w okresie między marcem 2000 roku a sierpniem 2000 roku wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)ps. (...),M. B. (1)ps. (...),K. K. (1),S. F. (1)ps. (...),S. D.ps. (...)i innymi osobami wwiózł zza granicy doP.znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie wprowadził do obrotu wymienioną ilość środków odurzających w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyk innym osobom celem dalszej dystrybucji, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3w zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.

CXL
od nieustalonego okresu, nie wcześniej niż od stycznia 2003 r. do dnia 18 grudnia 2003 r. w miejscowości(...)woj.(...)utrudniał postępowanie karne Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie sygn. Ap II Ds 24/03 w ten sposób, że w swym miejscu zamieszkania ukrywał podejrzanegoM. B. (1), poszukiwanego listem gończym,

tj. o czyn zart. 239 § 1 k.k.

CXLI
we wrześniu 2000 r. wW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłTowarzystwo (...) S.A.(...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że wyłudził odszkodowanie w kwocie 27.035 zł tytułem ubezpieczenia samochodu marki(...)onr rej. (...)w zakresie AC, zgłaszając kradzież auta, gdy w rzeczywistości przedmiotowy pojazd został przez niego sprzedany, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 298 k.k.w zw. zart. 65 kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.

CXLII
w czerwcu 1999 roku wP.iP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd(...)wP.co do zaistnienia kradzieży samochodu marki(...)onr rej. (...), gdy w rzeczywistości nie miała ona miejsca, czym doprowadził powyższeTowarzystwo (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie około 17.000 zł tytułem wypłacenia odszkodowania za utracone części samochodowe z powyższego pojazdu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 298 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

CXLIII
w okresie od wiosny 2000 roku do sierpnia 2000 roku wP.działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadził do obrotu znaczną ilość środków odurzających w postaci marihuany o łącznej wadze 3 kg, w ten sposób, że kilkakrotnie w przeciągu trzech miesięcy dostarczyłM. S. (1)i innym osobom po 0,5 kg marihuany w celu ich dalszej dystrybucji na terenieP.i okolic, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXLIV
w okresie co najmniej od lutego 2001 roku do września 2001 roku wP.,Ż.oraz okolicach działając wspólnie i w porozumieniu zeS. D.,P. B. (1),M. M. (2)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że zbywałJ. R. (1)i innym osobom w odstępach dwutygodniowych marihuanę o wadze 1 kg bądź 0,5 kg, co łącznie wyniosło 14 kg środka odurzającego wartości około 252.000 zł, które to następnie środki odurzające po rozważeniu i po porcjowaniu na „działki” wprowadzono do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
21.R. M. (1)to, że:

CXLV
w nieustalonym dniu w okresie między marcem a sierpniem 2000 r., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez jedno z przejść granicznych za zachodniej granicyP., wbrew przepisom ustawy, przywiózł z zagranicy znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, które następnie wprowadzono do obrotu na terenieP., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65  k.k.
22.B. S. (1)o to, że:

CXLVI
nieustalonego dnia jesienią 1999 roku wP.posiadał bez wymaganego zezwolenia broń ostrą nieustalonego kalibru i typu, którą to jednostkę broni za kwotę 500 USD nabył odD. K. (1)i innych osób,

tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.

CXLVII
w okresie od jesieni 1999 roku do 2002 roku wP., okolicachN.i innych miejscowości działając w warunkach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej  wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),D. K. (1),S. F. (1)oraz innymi osobami w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holowniczeG. C. (1)do rozporządzenia mieniem i świadczenia usług holowniczych na warunkach przez niego wskazanych, stosował przemoc polegającą na biciu w dniu 31.01.2000 r. w okolicachN., na trasieW.-K.w/w pokrz5rwdzonego oraz sprowadzał kilkakrotnie bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia zagrażającego mieniu w wielkich rozmiarach mającego postać pożaru samochodu holowniczego i budynku mieszkalnego należącego do pokrzywdzonego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na jego postawę, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb.zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CXLVIII
w dniu 12 maja 2004 r. wK.posiadał bez wymaganego zezwolenia amunicję w postaci 14 sztuk naboi kał.(...),

tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.

CXLIX
nieustalonego dnia wiosną 2000 r. wP.i innych miejscowościach, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holownicze -M. C. (1)do ograniczenia działalności i świadczenia usług na warunkach przez niego wskazanych, chcąc abyD. K. (1)i inne osoby pobiłyM. C. (1)i zniszczyły jego samochód marki(...)onr rej. (...), podżegał wskazane osoby do popełnienia czynu zabronionego, co w konsekwencji w dniu 16.04.2000 r. w miejscowościJ.zostało zrealizowane, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CL
zimą na przełomie 2000 i 2001 roku wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaA. T. (2), prowadzącego działalność holowniczą w ramachfirmy (...)wO., do zaprzestania działalności, chcąc abyP. B. (1),J. R. (1)i inne osoby dokonały zniszczenia jednego z samochodów holowniczych należących doA. T. (2), kilkakrotnie podżegał wskazane osoby do podłożenia materiału wybuchowego pod jeden ze wskazanych samochodów, co jednak nie nastąpiło z uwagi na decyzję odmowną wykonawców, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CLI
nieustalonego dnia w okresie od 2000 roku do końca 2001 roku wP.posiadał bez wymaganego zezwolenia broń ostrą typu(...)kaliber(...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
23.G. Ł.o to, że:

CLII
nieustalonego dnia latem 2000 r. wW., wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w ten sposób, że nabył odJ. R. (1)iD. K. (1)co najmniej 500 tabletek ecstazy ((...)) po 11 zł za „działkę” wartości 5.500 zł, które to następnie środki wprowadzono do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CLIII
w tym samym miejscu i czasie jak w pkt CCIII, bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w ten sposób, iż za kwotę 4.000 złotych zbyłJ. R. (1)iD. K. (1)broń palną typu(...), która to następnie jednostka broni odsprzedana została kolejnej osobie, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
24.A. C. (1)o to, że:

CLIV
w dniu 2 marca 1995r. wW., realizując zlecenieJ. M. (2), po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń oryginalnym kluczykiem, którym nie miał prawa dysponować, zabrał w celu przywłaszczenia samochód marki(...)nr rej. (...)o wartości 30 000 zł na szkodęK. P. (2),

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.

CLV
w okresie od kwietnia 1997 r. do sierpnia 1998 r. wW.utrudniał postępowanie Prokuratury Okręgowej w Warszawie sygn. VI Ds. 22/97, a następnie IV Ds 96/98 w sprawie wymuszenia rozbójniczego na osobieW. K. (3)mającego miejsce w czerwcu 1996r., oraz usiłowania wymuszenia rozbójniczego na osobie tego pokrzywdzonego zaistniałego w dniu 27 marca 1999r. , w ten sposób , że udzielił pomocy podejrzanemu w śledztwieJ. M. (2), ukrywając go w miejscu swojego zamieszkania wW.przyul. (...),

tj. o czyn zart. 252 § 1 d.k.k.

CLVI
we wrześniu i październiku 2000r. wW.utrudniał postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie sygn. VI ds 54/00 w sprawie działalności na terenieW.,P.i innychmiast P.związku o charakterze zbrojnym mającego na celu popełnianie przestępstw, w ten sposób że udzielił pomocy podejrzanym w tym śledztwie, poszukiwanym listami gończymi od dnia 4 września 2000r. -D. K. (1)orazM. B. (1), ukrywając ich w miejscu zamieszkania -W.ul. (...),

tj. o czyn zart. 239 § 1 k.k.

CLVII
w okresie od lutego 2000r. do czerwca 2000r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (2)i innymi osobami uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 320 g wartości nie mniejszej niż 32 000 zł, w ten sposób że wraz z inną osobą odbierał co tydzień co najmniej 20 gram kokainy, w celu dalszej dystrybucji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 k.k.
25.J. K. (1)o to, że:

CLVIII
w dniu 27 lutego 1995 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),R. W. (1),J. Ł.,K. K. (1),W. B.velB.,J. P. (1)i innymi osobami, w tymD. K. (1), który posługiwał się nożem, w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu GłównegoZwiązku (...)użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki(...)polegającego na szarpaniu jej, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrał w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfelem z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
26.D. W.o to, że:

CLIX
w okresie co najmniej od maja 2001 roku do października 2001 roku wP.iW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że za pośrednictwem mężczyzny ops. (...)kilkakrotnie sprzedałJ. R. (1)i innym osobom nie mniej niż 350 g kokainy wartości 10.500 USD (około 36.750 zł), które to następnie środki odurzające po rozważeniu, zmieszaniu z innymi składnikami i porcjowaniu przezT. B.wprowadzono do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3sutawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 k.k.

27.A. Z. (1)o to, że:

CLX
w okresie co najmniej od czerwca 2001 roku do stycznia 2002 r wP.,W.,Ś.i innych miejscowościach w kraju, działając wspólnie i w porozumieniu zeS. D.i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wwoził bądź usiłował wywieźć za granicę znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, w tym:

⚫

w lipcu 2001 roku przez jedno z przejść granicznych na zachodniej granicyP.wywiózł za granicę 1 kg amfetaminy i 50 g kokainy, a następnie przekazał powyższe środki i substancje nieustalonemu dotychczas mężczyźnie mieszkającemu wD.,

w sierpniu 2001 roku przez jedno z przejść granicznych na zachodniej granicyP.wywiózł za granicę 3 kg amfetaminy i 70 g kokainy, a następnie przekazał powyższe środki i substancje nieustalonemu dotychczas mężczyźnie mieszkającemu wD.,

we wrześniu 2001 roku przez jedno z przejść granicznych na zachodniej granicyP.usiłował wywieźć za granicę 10 kg amfetaminy, a następnie przekazać substancję nieustalonemu dotychczas mężczyźnie mieszkającemu wD., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obostrzoną kontrolę celną na przejściu granicznym,

nieustalonego dnia na przełomie grudnia 2001 roku oraz stycznia 2002 roku przez przejście graniczne wŚ.wwiózł za granicę 3 kg amfetaminy, która to substancja następnie miała zostać wprowadzona do obrotu na terenieD.,

przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 13 § 2 kkw zw. zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.

CLXI
w grudniu 2001 roku wK.pomógłM. B. (1)poszukiwanemu listem gończym do sprawy VI Ds 54/00 prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Warszawie w ukryciu się, w ten sposób, że umożliwił wymienionemu mężczyźnie wynajęcie na swoje dane osobowe mieszkania przyulicy (...)wK., czym utrudnił postępowanie karne,

tj. o czyn zart. 239 § 1 k.k.

CLXII
nieustalonego dnia od jesieni 2001 roku do lutego 2002 roku wP.,W.bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci nieustalonego typu karabinu z celownikiem optycznym, którą to jednostkę broni otrzymał na przechowanie odJ. R. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.w z. zart. 65 k.k.
28.M. M. (2)o to, że:

CLXIII
w okresie co najmniej od lutego 2001 roku do września 2001 r. wP.,Ż.oraz okolicach działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.,S. D.,P. B. (1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że nabywał odJ. R. (1)i innej osoby w odstępach dwutygodniowych marihuanę o wadze 1 kg bądź 0,5 kg, co łącznie wyniosło 14 kg środka odurzającego wartości około 252.000 zł, które to następnie środki odurzające po rozważeniu i po porcjowaniu na „działki” wprowadzono do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 k.k.

CLXIV
w okresie od 3 stycznia 2001 r. do lata 2001 roku wŻ.działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),T. K.,S. D.i innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w zamiarze doprowadzeniaB. O.,J. G. (2)orazK. T.do rozporządzenia mieniem polegającego na wydaniu pieniędzy w kwocie po 10.000 USD od każdego z nich, stosował przemoc oraz groził dalszym pobiciem pokrzywdzonych, co doprowadziło do pobicia wskazanych osób i w konsekwencji do spowodowania u nich różnego rodzaju złamań górnych i dolnych kończyn, a także ran tłuczonych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych, przy czyn powyższego czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 kk, będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Skierniewicach z dnia 20.09.1996 r. (sygn. akt II K 91/95) za przestępstwa podobne zart. 211 d.kkna karę 10 lat pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 29 marca 1995 r. do 21 maja 1999 roku oraz od 22 maja 2000 r. do 15 września 2000r.

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
29.M. F. (1)o to, że:
CLXVI. w dniu 10 listopada 1995r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1),M. L. (1),P. B. (1)i innymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w samochodzie m-ki(...)onr rej. (...), zabrał go w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodęJ. D. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
CLXVII. w nieustalonym czasie w I połowie 1999 r. wP.przyulicy (...)zbyłD. S. (1), za kwotę 1.000 zł, samochód osobowy marki(...)(...)o numerze nadwozia(...)pochodzący z czynu zabronionego na szkodęM. K. (6), przy czym czynu tego dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
30.S. B. (1)o to, że:
CLXVIII. nieustalonego dnia od 1995 r. do maja 1996 r. wW., bez wymaganego zezwolenia handlował bronią palną w postaci karabinu z celownikiem optycznym i amunicją w ten sposób, iż zbył wymieniony egzemplarz broniJ. R. (1)i innym osobom,
tj. o czyn zart. 263 § 1 k.k.
31.W. G.o to, że:
CLXIX. w nieustalonym dniu w październiku 1996 r. wW.iP., działając wspólnie i w porozumieniu zB. G. (1), chcąc abyJ. S. (1)i inne osoby popełniły czyn zabroniony mający postać sprowadzenia zdarzenia zagrażającego życiu i zdrowiu wielu osób lub mieniu w znacznych rozmiarach - pożaru sklepu spożywczego wW.przyul. (...)należącego doJ. K. (2), nakłaniał ich do tego,
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 163 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
32.A. M. (1)o to, że:
CLXX. zimą na przełomie 2000 i 2001 roku wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zB. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze doprowadzeniaA. T. (2), prowadzącego działalność holowniczą w ramachfirmy (...)wO., do zaprzestania działalności, chcąc abyP. B. (1),J. R. (1)i inne osoby dokonały zniszczenia jednego z samochodów holowniczych należących doA. T. (2), kilkakrotnie podżegał wskazane osoby do podłożenia materiału wybuchowego pod jeden ze wskazanych samochodów, co jednak nie nastąpiło z uwagi na decyzję odmowną wykonawców,
tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.
33.P. B. (2)o to, że:
CLXXI. w okresie od lutego 2000r. do czerwca 2000r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. C. (1)i innymi osobami uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 320 g, wartości nie mniejszej niż 32 000 zł, w ten sposób że wraz z inną osobą odbierał co tydzień co najmniej 20 gram kokainy, w celu dalszej dystrybucji, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw,
tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 65 k.k.
34.M. D. (2)o to, że:
CLXXII. w okresie od co najmniej lutego 2002 r. do stycznia 2003 r. wW.iP.bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci karabinu z celownikiem optycznym,
tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.
35.M. K. (2)o to, że:
CLXXIII. od nieustalonego okresu, do dnia 18 grudnia 2003 r. wP., wmieszkaniu nr (...)przyul. (...), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadała substancję psychotropową w ilości 2,76 g kokainy,
tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
36.A. Z. (2)velB.o to, że:
CLXXIV. w dniu 27 lutego 1995 r.W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym z osobą, która posługiwała się nożem w zamiarze zaboru pieniędzy w kwocie 63.000 zł na szkodę Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego, użył gwałtu na osobieM. J. (1)- kasjerki(...), polegającego na szarpaniu jej, usiłować zabrać w celu przywłaszczenia pieniądze w w/w kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu przestępstwa, natomiast zabrał w celu przywłaszczenia torebkę skórzaną w kolorze czarnym wraz z dokumentami, portfel z pieniędzmi w kwocie 30 zł oraz innymi przedmiotami o łącznej wartości 60 zł na szkodęM. J. (1), przy czym czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnienie przestępstw,
tj. o czyn zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
CLXXV. w dniu 11 marca 1996r. wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, posługującymi się bronią palną oraz niebezpiecznymi narzędziami w postaci siekiery i kilofa oraz używając przemocy na osobachS. M.,A. S. (1)iR. M. (2), stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze zBanku (...)mieszczącego się wW.przyul. (...)do siedzibyfirmy (...) Sp. z. o.o.wW.przyul. (...), poruszających się samochodem marki(...)nr. rej. (...), działając w ten sposób, że samochodem marki(...)spowodowali kolizję przedmiotowych pojazdów, wybili szyby w samochodzie, którym poruszali się pokrzywdzeni, grożąc użyciem broni wyciągnęli ich z samochodu, uderzyliS. M.w tył głowy orazR. M. (2)- w głowę i plecy, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 200.000 zł na szkodę(...) Sp. z o.o., zegarek marki(...)telefon komórkowy(...)o łącznej wartości około 5000 zł i dokumenty na szkodęS. M.oraz zegarek(...)wartości około 5.000 zł na szkodęR. M. (2); zegarek o nieustalonej marce, telefon komórkowy(...)o łącznej wartości 3.700 zł na szkodęA. S. (1), przy czym czynu tego dopuścili się działając w związku mającym na celu popełnienie przestępstw,
tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
Wyrokiem z dnia 12 września 2012 r. Sąd Okręgowy:
1. oskarżonegoJ. P. (1)w ramach czynu opisanego w punkcie II uznał za winnego tego, że nieustalonego dnia, latem 2000 roku, nie później niż 25 sierpnia 2000 roku wW.iP.działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.i innymi ustalonymi osobami, bez wymaganego zezwolenia pomógł w nabyciu przezK. Ł.pseudonim(...), za pośrednictwemM. B. (1)pistoletu maszynowego(...), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 263 § 1 k.k.i w zw. zart. 65 k.k.i za to z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynów opisanych, w punktach: I, III, IV,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 25 sierpnia 2007 r. do dnia 28 maja 2008r.,
2. oskarżonegoZ. R. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w punkcie V,
3. oskarżonegoK. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wpunkcie IXi z mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach: VI, VII i VIII,
-na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary
pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 grudnia 2003 r. do dnia 8 lipca 2004 r., oraz od dnia 15 stycznia 2006 r. do dnia 25 lipca 2007 r. i orzeczoną karę pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
4. oskarżonegoS. F. (1)uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach XI, XIII i XIV:
- za czyn opisany wpunkcie XIz mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XIIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XIVz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XII ustalił, że oskarżonyS. F. (1)w dniu 31 stycznia 2000 r. w okolicachN.na trasieW.-K.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, stosował przemoc polegającą na biciuG. C. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 158 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego w tym zakresie,
- postępowanie karne za czyn opisany wpunkcie XV, na mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie X,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoS. F. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania od
dnia 18 grudnia 2003 r. do dnia 18 grudnia 2006 r. i orzeczoną karę pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
5. oskarżonegoM. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach: XVII, XVIII, XXII, XXIV, XXV, XXVII, XXX, XXXIII, XXXIV, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, XL, XLIII, XLIV, XLVII, XLVIII, XLIX, LI,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XVI oskarżonego uznał za winnego tego, że okresie od grudnia 1999 roku do stycznia 2003 roku wW.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw takich jak, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów, tj. czynu zart. 258 § 2 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.wymierzył karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XVIIz mocyart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XVIIIz mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXIVz mocyart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 2 k.k.(przed nowelizacją) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.i w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXVz mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXVIIz mocyart. 159 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 159 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXz mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 163§ 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXIIIz mocyart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 211 d.k.k.
w zw. zart. 10 § 3 d.k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXIVz mocyart. 282 k.k.w zb. zart. 189§ 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 55 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXVz mocyart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXVIIz mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXVIIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XXXIXz mocyart. 189 § 1 k.k.w zb. zart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XLz mocyart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XLIIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XLIVz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XLVIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XLVIIIz mocyart. 270 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XLIXz mocyart. 276 k.k.wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- ustalił, iż czyn opisany w punkcie LI wyczerpał dyspozycję z art. 310 § 1
k.k.w zw. zart. 310 § 4 k.k.i z mocyart. 310 § 4 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XIX ustalił, że w dniu 30 grudnia 1999 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zG. S. (1),S. D.,D. K. (1)i innymi ustalonymi osobami użył przemocy w postaci bicia rękami i kopania po całym cieleJ. T.iD. M., czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 158 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i na mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne wobec oskarżonego w tym
zakresie umorzył,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XX ustalił, iż wartość samochodu markiV.wynosiła 189.400 zł, zaś wartość obuwia sportowego 50.068 zł, oskarżonego uznał za winnego tak opisanego czynu i z mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k. k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- postępowanie karne, co do zarzutu opisanego wpunkcie XXVIIIz mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XLI oskarżonego uznał za winnego zarzucanego mu czynu, z tą zmianą, iż słowo „nabył” zastąpił słowem „przyjął” a „(...)” zastąpił słowami „(...)” i z mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- ustalił, że zachowania opisane wpunktach XLV i XLVIstanowią jeden czyn ciągły i z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- oskarżonegoM. B. (1)uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach XXI, XXIII, XXVI, XXIX, XXXI, XXXII, XXXVI, XLII, L,
- na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoM. B. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności,
- Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 grudnia 2003 r. do dnia 4 marca 2008 r.,
6. OskarżonegoD. K. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych czynów opisanych w punktach: LVI, LVII, LVIII, LIX, LXIV, LXV, LXVI, LXVIII, LXXII:
- z tym, że z opisu czynu wpunkcie LVIwyeliminował sformułowanie, iż oskarżony działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i z mocyart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.oskarżonego skazał, a z mocyart. 211 d.k.k.w zw. zart. 10 § 3 d.k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LVIIz mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LVIIIz mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał, a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LIXz mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (miesięcy) pozbawienia wolności.
- Za czyn opisany wpunkcie LXIVz mocyart. 189 § 1 k.k.w zb. zart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LXVz mocyart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LXVIz mocyart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LXVIIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
- za czyn opisany wpunkcie LXXIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uznał za winnego czynu opisanego w punkcie LIV przyjmując, iż wartość samochodu markiV.wynosiła 189.400 zł a wartość obuwia sportowego 50.068 zł i z mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 §1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie LXI ustalił, że oskarżony w dniu 30 grudnia 1999 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),G. S. (1),S. D.i innymi ustalonymi osobami użył przemocy w postaci bicia rękami i kopania po całym ciele wobecJ. T.iD. M., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne wobec oskarżonego umorzył,
- w ramach czynu opisanego w punkcie LXIII oskarżonego uznał za winnego tego, że dnia 17 stycznia 1997 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)i innymi ustalonymi osobami posługując się nożem wziął udział w pobiciuA. G. (2), przy czym czynu tego dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach: LII, LIII, LV, LXII, LXVII, LXIX, LX, LXX, LXXI i LXXIII,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoD. K. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 listopada 2004 r. do dnia 4 marca 2008 r.,
7. oskarżonegoP. B. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach: LXXV, LXXVIII, LXXIX, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV,
- za czyn opisany wpunkcie LXXVz mocyart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- z opisu czynu wpunkcie LXXVIIIwyeliminował sformułowanie, iż oskarżony działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i z mocyart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.oskarżonego skazał, a z mocy art. i 211d.k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LXXIXz mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LXXXIIIz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie LXXXIVz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- w ramach czynów opisanych w punktach LXXXI podpunkt „a” i w punkcie LXXXV oskarżonego uznał za winnego tego, że w okresie od wiosny 2000 roku do sierpnia 2000 roku wP.i innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.wprowadził do obrotu wwiezione przez w/w doP.znaczne ilości środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał wskazany narkotyk innym osobom, celem dalszej dystrybucji przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw tj. czynu zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocy art. 56 ust. 1 i 3 ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na mocyart. 58 § 2 k.k.odstąpił od orzeczenia kary grzywny,
- w ramach czynu opisanego w punkcie LXXVI oskarżonego uznał za winnego tego, że dnia 17 stycznia 1997 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1), który posługiwał się nożem i innymi ustalonymi osobami, wziął udział w pobiciuA. G. (2), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- oskarżonego uznał za winnego czynu opisanego w punkcie LXXVII z tym, że ustalił, iż wartość samochodu markiV.wynosiła 189.400 zł a wartość obuwia sportowego 50.068 zł i z mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 §1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach: LXXIV, LXXX, LXXXI podpunkt b-g, LXXXII, LXXXVI,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoP. B. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 listopada 2004 r. do dnia 4 marca 2008r.,
8. oskarżonegoS. D.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach LXXXIX i XCII,
- za czyn opisany wpunkcie LXXXIXz mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie XCIIz mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXVII oskarżonego uznał za winnego tego, że okresie od grudnia 1999 r. do stycznia 2003 r. wW.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak, wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów, tj. czynu zart. 258 § 2 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXVIII oskarżonego uznał za winnego tego, że w okresie od lata 2001 r. do 2002 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wprowadzał do obrotu substancję psychotropową w postaci amfetaminy w znacznych ilościach, oraz uczestniczył w obrocie taką substancją w ten sposób, że w powyższym okresie przyjął od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie(...)łącznie 6 kg amfetaminy, którą następnie przekazał ustalonej osobie, ustalił, że czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k., w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocy powyższych przepisów oskarżonego skazał a z mocy art. 55 ust. 1 i 3 w/w ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na mocyart. 58 § 2 k.k.odstąpił od orzeczenia wobec oskarżonego kary grzywny,
- oskarżonego uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XCIII z tym, że z opisu czynu wyeliminował osobęT. B.i ustalił, iż wartość sprzętu nie przekraczała 200.000 zł, a czyn oskarżonego wyczerpał dyspozycję zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 k.k.i zw. zart. 65
k.k.i z mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu
karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XC oskarżonego uznał za winnego tego, że w dniu 30 grudnia 1999 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),G. S. (1),D. K. (1)i innymi ustalonymi osobami użył przemocy w postaci bicia rękami i kopania po całym cieleJ. T.iD. M., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart.158§ 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie
karne wobec oskarżonego umorzył,
- za czyny opisane wpunktach XCI i XCIVpostępowanie karne na mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoS. D.kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 kwietnia 2004 r. do dnia 4 marca 2008 r.,
9. oskarżonegoT. B.w ramach czynu opisanego w punkcie XCV uznał za winnego tego, że w okresie od 1997 r. do lata 2001 r. wW.,P.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku przestępczym o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw takich jak: wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia pojazdów i ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycję zart. 258 § 2 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie XCVII oskarżonego uznał za winnego tego, że w nieustalonym dniu latem 1997 roku wS.działając
wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na dźgnięciu nożem w brzuchJ. P. (2)doprowadził w/w pokrzywdzonego do zwrotu wierzytelności w kwocie 2.000 DM, co stanowiło równowartość 4.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 191 § 2 k.k.i w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 191 § 2 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- oskarżonegoT. B.uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach: XCVI, XCVIII, XCIX i C,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoT. B.kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 czerwca 2004r. do dnia 14 grudnia 2007r. i orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
10. oskarżonegoR. W. (1)w ramach czynu opisanego w punkcie CI uznał za winnego tego, że w okresie od 1995 do marca 1998 roku wW.,P.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- oskarżonegoR. W. (1)uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach: CII, CIII i CIV,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 2 września2004 r. do dnia 2 września 2006 r. i orzeczoną karę pozbawienia wolności w całości uznając za odbytą,
11. oskarżonegoK. B. (1)w ramach czynu opisanego w
punkcie CV uznał za winnego tego, że w okresie od 1998 r. do stycznia2003 r. wW.,P.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu
popełnianie przestępstw, takich jak wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i
psychotropowymi, zabór w celu przywłaszczenia samochodów ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonegoK. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wpunkcie CVIIi z mocyart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punkcie CVI i CVIII,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoK. B. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 18 grudnia 2003 r. do 18 grudnia 2005 r. i orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
12. oskarżonegoG. S. (1)w ramach czynu opisanego w punkcie CIX uznał za winnego tego, że w okresie od 1999 r. do marca 2000 r. wW.,P.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw, takich jak wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przewłaszczenia samochodów, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie CX oskarżonego uznał za winnego tego, że w dniu 30 grudnia 1999 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),S. D.,D. K. (1)i innymi ustalonymi osobami użył przemocy w postaci bicia rękami i kopania po całym ciele wobecJ. T.iD. M., przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 k.k., będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 15.12.1997 r. (sygn. akt K VIII K 142/97) i Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8.04.1998 r. (sygn. akt II AKa 81/98) za podobne przestępstwo zart. 157 § 2 d.k.k.na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbywał częściowo w okresie od 02.08.1996 r. do 10.07.1997 r., ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie karne wobec oskarżonego umorzył,
- oskarżonego uznał za winnego czynu opisanego wpunkcie CXIi z mocyart. 282 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie CXII oskarżonego uznał za winnego tego, że nieustalonego dnia na przełomie 1998/1999 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),R. K.i innymi ustalonymi osobami używając przemocy wobecM. K. (5)w postaci bicia kijem baseballowym po nogach oraz pięścią po twarzy doprowadził w/w do wydania samochodu marki(...)onr rej. (...)(...), wartości około 20.000 złotych, czym działał na szkodę w/w orazK. K. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, oraz w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kk, będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 15.12.1997 r. (sygn. akt VIII K 142/97) i Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 1998 r. (sygn. akt II AKa 81/98) za podobne przestępstwo zart. 157 § 2 d.k.k.na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył częściowo w okresie od 02.08.1996 r. do 10 lipca 1997 r., ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoG. S. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 12 maja 2004 r. do dnia 12 maja 2007 r. i orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
13. oskarżonegoD. P. (1)uniewinnił od wszystkich zarzucanych mu czynów,
14. oskarżonegoJ. Ł.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie CXVII z tym, że z opisu czynu wyeliminował osobęT. B.ustalił, iż wartość sprzętu nie przekraczała 200.000 zł, a czyn oskarżonego wyczerpał dyspozycję zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie CXVI,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 29 grudnia2004 r. do 29 grudnia 2006 r. i orzeczoną karę pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
15. oskarżonegoM. M. (1)w ramach czynu opisanego w punkcie CXVIII uznał za winnego tego, że w okresie od 1999 r. do kwietnia 2001 r. wW.,P.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw takich jak wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przewłaszczenia samochodów, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie
CXIX i z mocyart. 159 k.k.w zb. zart. l89 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał, a z mocyart. 159 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- postępowanie karne za czyn opisany wpunkcie CXXna mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie CXXI,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoM. M. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 lutego 2005 r. do dnia 14 lutego 2007 r. i orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
16. oskarżonegoR. K.uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CXXIV i CXXV,
- za czyn opisany wpunkcie CXXIVz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie CXXVz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie CXXVI oskarżonego uznał za winnego tego, że nieustalonego dnia na przełomie 1998/1999 roku wP., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G. (1),G. S. (1)i innymi ustalonymi osobami używając przemocy wobecM. K. (5)w postaci bicia kijem baseballowym po nogach oraz pięścią po twarzy doprowadził w/w do wydania samochodu marki(...)onr rej. (...)(...), wartości około 20.000 złotych, czym działał na szkodę w/w orazK. K. (3), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- postępowanie karne za czyny opisane w punktach CXXII i CXXIII wobec oskarżonegoR. K.na mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoR. K.kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 3 marca 2005 r. do 17 lipca 2006 r. i od 21 lipca 2007 r. do 18 września 2007r.,
17. oskarżonegoM. K. (1)w ramach czynu opisanego w punkcie CXXVII uznał za winnego tego, że w okresie od 1996 r. do kwietnia 2002 r. wW.,P.i innych miejscowościach brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw takich jak wymuszenia rozbójnicze, napady rabunkowe, obrót bez wymaganego zezwolenia środkami odurzającymi i psychotropowymi, zabór w celu przewłaszczenia samochodów, ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z mocyart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył oskarżonemu karę (jednego) roku pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie CXXVIII,
18. oskarżonegoD. S. (1)uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CXXX, CXXXII i CXXXIV,
- za czyn opisany wpunkcie CXXXz mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie CXXXIIz mocyart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie CXXXIVz mocyart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- postępowanie karne za czyn opisany wpunkcie CXXXIz mocyart. 17 §1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- oskarżonego uniewinnił od popełniania czynów opisanych w punktach CXXIX i CXXXIII,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoD. S. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 24 lutego 2005 r. do 21 sierpnia 2006 r.,
19. oskarżonegoP. P. (1)uznał za winnego popełniania czynów opisanych w punktach CXXXVI i CXXXVIII,
- za czyn opisany wpunkcie CXXXVIz mocyart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie CXXXVIIIz mocyart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 282 k.k.w zb. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- postępowanie karne opisane wpunkcie CXXXVIIna mocyart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie CXXXV,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoP. P. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
20. oskarżonegoJ. Ś.uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach CXL, CXLI,
- za czyn opisany wpunkcie CXLz mocyart. 239 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany wpunkcie CXLIz mocyart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 298 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.oskarżonego skazał a z mocyart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.i w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- w ramach czynów opisanych w punktach CXXXIX i CXLIII oskarżonego uznał za winnego tego, że w okresie między marcem 2000 roku a sierpniem 2000 roku wP.i innych miejscowościach, działając czynem ciągłym wspólnie i w porozumieniu zP. B. (1)ps. (...)i innymi ustalonymi osobami wwiózł zza granicy do(...)znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany, a następnie wprowadził do obrotu wymienioną ilość środków odurzających w ten sposób, że wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyk innym osobom celem dalszej dystrybucji, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, ustalił iż czyn ten wyczerpał dyspozycję z art. 55 ust. 1 i 3 w zb. zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i w zart. 65 k.k.i z mocy w/w przepisów oskarżonego skazał a z mocy art. 55 ust. 1 i 3 w zw. zart. 11 § 2 k.k.wyżej cyt. ustawy w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach CXLII i CXLIV,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoJ. Ś.kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 18 grudnia 2003 r. do dnia 18 lipca 2007 r. i orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
21. oskarżonegoR. M. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego czynu opisanego w punkcie CXLV z tym, że z opisu czynu
wyeliminował sformułowanie, iż oskarżony działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i z mocyart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, a na mocyart.58 § 2 k.k.odstąpił od orzeczenia kary grzywny,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 28 stycznia 2005 r. do 27 czerwca 2007 r.,
22. oskarżonegoB. S. (1)uznał za winnego popełnienia
zarzucanego mu czynu opisanegopunkcie CXLVIIIi z mocyart. 263 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wpunkcie CXLIXz tym, że z opisu czynu wyeliminował zarzut działania w związku mającym na celu popełnianie przestępstw a z kwalifikacji prawnejart. 65 k.k.i z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie CLI oskarżonego uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2000 roku wP.posiadał bez wymaganego zezwolenia broń ostrą typu(...)kaliber(...), ustalił, iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 263 § 2 k.k.i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego w punkcie CXLVII oskarżonego uznał za winnego tego, że w okresie od jesieni 1999 roku do 2002 roku wP., okolicachN.i innych miejscowości działając w warunkach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podżegał ustalone osoby do zmuszenia prowadzącego działalność gospodarczą - usługi holowniczeG. C. (1)do zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej, ustalił iż czyn ten wyczerpał dyspozycjęart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach CXLVI i CL,
- na mocyart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoB. S. (1)kary pozbawienia wolności połączył i orzekł jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 12 maja 2004 r. do 12 listopada 2006 r. i orzeczoną karę pozbawienia wolności w całości uznał za odbytą,
23. oskarżonegoG. Ł.uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w punktach CLII i CLIII,
24. oskarżonegoA. C. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w punktach CLIV, CLV, CLVI, CLVII,
25.oskarżonegoJ. K. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w punkcie CLVIII,
26.oskarżonegoD. W.uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie CLIX,
27. oskarżonegoA. Z. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach CLX, CLXI, CLXII,
28. oskarżonegoM. M. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpunkcie CLXIVi z mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.wymierzył karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonego uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie CLXIII,
- na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od 7 marca 2005 r. do 7 września 2007 r.i orzeczoną karę w całości uznał za odbytą,
30. oskarżonegoM. F. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach CLXVI i CLXVII.
31.OskarżonegoS. B. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie CLXVIII.
32.OskarżonegoW. G.w ramach czynu opisanego w punkcie CLXIX uznał za winnego tego, że w nieustalonym dniu, w październiku 1996 r. wW.iP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłaniałJ. S. (1)do podjęcia działań mających na celu zmuszenieJ. K. (3)do zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej tj. czynu zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.i na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
- na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecW. G.kary warunkowo zawiesił naokres próby 2 (dwóch) lat,
33. oskarżonegoA. M. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie CLXX,
34. oskarżonegoP. B. (2)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie CLXXI,
35. oskarżonegoM. D. (2)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie CLXXII,
36. oskarżonąM. K. (2)uniewinnił od popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie CLXXIII,
37. oskarżonegoA. Z. (2)velB.uniewinnił od popełnienia czynów opisanych w punktach CLXXIV i CLXXV,
oskarżonych:J. P. (1),K. K. (1),S. F. (1),M. B. (1),D. K. (1),P. B. (1),S. D.,T. B.,R. W. (1),K. B. (1),G. S. (1),J. Ł.,M. M. (1),R. K.,M. K. (1),D. S. (1),P. P. (1),J. Ś.,R. M. (1),B. S. (1)iW. G.obciążył częściowo kosztami procesu.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora oraz obrońców oskarżonychJ. P. (1),K. K. (1),M. B. (1),S. D.,T. B.,K. B. (1),G. S. (1),J. Ł.,M. K. (1),D. S. (1),P. P. (1),R. M. (1),B. S. (1),M. M. (2)iW. G..
Prokuratorzaskarżył wyrok na niekorzyść:

1
oskarżonegoJ. P. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punktach I, III i IV w zakresie orzeczenia o winie.

2
na niekorzyść oskarżonegoZ. R. (1)w całości w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia w punkcie V w zakresie orzeczenia o winie.

3
na niekorzyść oskarżonegoK. K. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punktach VI, VII, VIII w zakresie orzeczenia o winie

4
na niekorzyść oskarżonegoS. F. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia wpunkcie Xw zakresie orzeczenia o winie oraz wpunkcie XIIw zakresie orzeczenia o winie i umorzeniu postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

5
na niekorzyść oskarżonegoM. B. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć wpunktach XXI, XIII, XXVI, XXIX, XXXII, XXXVI, XLII, L w zakresie orzeczenia o winie oraz wpunkcie XIXw zakresie orzeczenia o winie i umorzeniu postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., a nadto w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.

6
na niekorzyść oskarżonegoD. K. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: LII, LIII, LV, LX, LXII, LXVII, LXIX, LXX, LXXI, LXXIII w zakresie orzeczenia o winie oraz wpunkcie LXIw zakresie orzeczenia o winie i umorzeniu postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., a nadto w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.

7
na niekorzyść oskarżonegoP. B. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: LXXIV, LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXVI w zakresie orzeczenia o winie, a nadto w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.

8
na niekorzyść oskarżonegoS. D.w części dotyczącej rozstrzygnięcia wpunkcie XCw zakresie orzeczenia o winie i umorzenia postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.oraz zpkt LXXXVIIId, e, f.

9
na niekorzyść oskarżonegoT. B.w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: XCVI, XCVII, XCVIII, XCIX, C w zakresie orzeczenia o winie.

10
na niekorzyść oskarżonegoR. W. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: CII, CIII, CIV w zakresie orzeczenia o winie.

11
na niekorzyść oskarżonegoK. B. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: CVI w zakresie orzeczenia o winie.

12
na niekorzyść oskarżonegoG. S. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia wpunkcie CXw zakresie orzeczenia o winie i umorzenia postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., a nadto w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.

13
na niekorzyść oskarżonegoD. P. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięć z punktów CXIII, CXIV, CXV.

14
na niekorzyść oskarżonegoJ. Ł.w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punkcie CXVI w zakresie orzeczenia o winie.

15
na niekorzyść oskarżonegoM. M. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punkcie CXXI w zakresie orzeczenia o winie.

16
na niekorzyść oskarżonegoR. K.w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.

17
na niekorzyść oskarżonegoM. K. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punkcie CXXVIII w zakresie orzeczenia o winie.

18
na niekorzyść oskarżonegoD. S. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: CXXIX, CXXXIII w zakresie orzeczenia o winie, a nadto w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności.

19
na niekorzyść oskarżonegoP. P. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punkcie CXXXV w zakresie orzeczenia o winie.

20
na niekorzyść oskarżonegoJ. Ś.w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: CXLII, CXLIV w zakresie orzeczenia o winie.

21
na niekorzyść oskarżonegoB. S. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięć w punktach: CXLVI, CL w zakresie orzeczenia o winie.

22
na niekorzyść oskarżonegoG. Ł.w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięć z punktów CLII, CLIII.

23
na niekorzyść oskarżonegoA. C. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięć z punktów CLIV, CLV, CLVI, CLVII.

24
na niekorzyść oskarżonegoJ. K. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLVIII.

25
na niekorzyść oskarżonegoD. W.w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLIX.

26
na niekorzyść oskarżonegoA. Z. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięć z punktów CLX, CLXI, CLXII.

27
na niekorzyść oskarżonegoM. M. (2)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w punkcie CLXIII w zakresie orzeczenia o winie.

28
na niekorzyść oskarżonegoM. F. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięć z punktów CLXVI, CLXVII.

29
na niekorzyść oskarżonegoS. B. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLXVIII.

30
na niekorzyść oskarżonegoA. M. (1)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLXX.

31
na niekorzyść oskarżonegoP. B. (2)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLXXI.

32
na niekorzyść oskarżonegoM. D. (2)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLXXII.

33
na niekorzyść oskarżonejM. K. (2)w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLXXIII.

34
na niekorzyść oskarżonegoA. Z. (2)velB.w całości w zakresie orzeczenia o winie dotyczącym rozstrzygnięcia z pkt CLXXIV, CLXXV.

Wyrokowi temu prokurator zarzucił:
w stosunku do oskarżonych:J. P. (1),M. B. (1),K. K. (1),D. K. (1),R. W. (1),J. Ł.,J. K. (1)orazA. Z. (2):
1. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 366 § 1 k.p.k., orazart. 424 § 1 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów skutkującą błędną oceną zeznań świadka koronnegoJ. R. (1), świadkówM. L. (3),R. M. (4),J. R. (2),M. N. (2)iM. K. (7)oraz dowodów o charakterze pozaosobowym zawartych w aktach postępowania przygotowawczego w zakresie uniewinnienia oskarżonych od popełnienia czynów:J. P. (1)od czynu z pkt I wyroku (pkt I a/o),M. B. (1)od czynu z pkt XXI wyroku (pkt XXIII a/o),R. W. (1)od czynu z pkt CII wyroku (pkt CIV a/o),D. K. (1)od czynu z pkt LII wyroku (pkt LIV a/o),J. Ł.od czynu z pkt CXVI wyroku (pkt CLXXIV a/o),K. K. (1)od czynu z pkt VIII wyroku (pkt X a/o),J. K. (1)od czynu z pkt CLVIII wyroku (pkt CCVIII a/o),A. Z. (2)od czynu z pkt CLXXIV wyroku (pkt I a/o z dnia 25.01.2006r.),
a w konsekwencji:
• mający wpływ na treść zapadłego orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na nieprawidłowej, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania interpretacji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzącej do uznania, iż oskarżeniJ. P. (1),K. K. (1),M. B. (1),D. K. (1),R. W. (1),J. Ł.,J. K. (1)orazA. Z. (2)nie popełnili zarzucanego im czynu zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2w zw. zart. 65 k.k., podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu ujawnionych i przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów prowadzi do wniosku oczywiście przeciwnego;
w stosunku do oskarżonegoJ. P. (1):
2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy, a także z całkowitym pominięciem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady swobodnej oceny dowodów zastępując ją dowolną, a także na przyjęciu tezy niewiarygodności i niewystarczającej wartości dowodowej z zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)oraz świadkaP. K. (3)w zakresie czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia, zastosowania różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonego i przemawiającego na jego niekorzyść, co miało wyraz w wyeksponowaniu i przedstawieniu w uzasadnieniu jedynie okoliczności, co do których zachodziły nieścisłości umniejszające wiarygodność i zupełność zeznań wymienionych świadków oraz ich moc dowodową, przy jednoczesnym pominięciu okoliczności świadczących o wiarygodności ich relacji co do zasady i ich dużej mocy dowodowej, co skutkowało w konsekwencji uniewinnieniem oskarżonegoJ. P. (1)w zakresie czynu z pkt IV wyroku, podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów oraz mocy dowodowej zeznań świadków oraz protokołów z eksperymentów procesowych, ocenionych swobodnie (a nie dowolnie) z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iżJ. P. (1)popełnił czyn opisany w punkcie IV wyroku, a ponadto pominięcie okoliczności, iż oskarżony zanegował całkowicie fakt udziału w grillu, natomiast świadkowie z całą stanowczością potwierdzali, że przyjęcie przy grillu miało miejsce i w konsekwencji niewyjaśnienie merytorycznie tych rozbieżności w uzasadnieniu.
3. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na pominięciu w podstawie wyroku dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonegoJ. P. (1)(punkt IV aktu oskarżenia) i brak rzetelnego sprawozdania z oceny tych dowodów w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w szczególności pominięcie wyjaśnień samego oskarżonegoJ. P. (1), który stwierdził kategorycznie, że był zamach na jego życie w czerwcu 1999 roku oraz, iż nie organizował spotkań typu grill, czy też innych imprez, na które zapraszałby kolegów (k. 31172-31173 t. CLIX), co stoi w oczywistej sprzeczności z zeznaniami świadka koronnegoJ. R. (1)oraz świadkaP. K. (3), którzy wskazali, że spotkanie typu grill, na którym oskarżony zlecił zabójstwo dwóch osób miało miejsce wiosną bądź latem 2000 roku.
w stosunku do oskarżonych:M. B. (1)iD. K. (1):
4. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7, art. 92, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na niewyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy na nieuwzględnieniu dowodu z zeznań świadkówP. K. (3)iS. K.mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu oceny niepełnego materiału dowodowego w sposób nie tyle swobodny co dowolny w zakresie uniewinnienia oskarżonych:
-M. B. (1)od popełnienia czynu z pkt XXXII wyroku (pkt XXXIV aktu oskarżenia),
-D. K. (1)od popełniania czynu z pkt LV wyroku (pkt LVII aktu oskarżenia) dotyczącego pobicia z użyciem niebezpiecznych narzędziS. S. (1)pseudonim(...), podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku przeciwnego.
5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonychM. B. (1)iD. K. (1)w zakresie zarzucanego czynuM. B. (1)w punkcie XXXIV aktu oskarżenia iD. K. (1)w punkcie LVII aktu oskarżenia, podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego w postaci zeznań świadków koronnychJ. R. (1),S. S. (3)oraz zeznańS. S. (1),P. K. (3)iS. K.oraz innych dowodów prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:M. B. (1),D. K. (1)iM. K. (1):
6. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.oraz niewłaściwe zastosowanieart. 5 § 2 k.p.k.polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w sposób uzasadniający twierdzenie, że ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niewinności oskarżonychM. B. (1)(punkt XXIX wyroku),D. K. (1)(punkt LX wyroku),M. K. (1)(punkt CXXVIII wyroku) oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowania różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonych i przemawiającego na ich niekorzyść podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów i uczynionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, żeM. B. (1),D. K. (1),M. K. (1)popełnili wymieniony czyn działając wspólnie i w porozumieniu,
7. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na pominięciu w podstawie wyroku dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonychM. B. (1),D. K. (1),M. K. (1)i brak rzetelnego sprawozdania z oceny tych dowodów w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, poprzez nieodniesienie się do rozbieżności pomiędzy wyjaśnieniamiM. K. (1), który stwierdził, że jest sąsiadem i zna pokrzywdzonegoM. P., a zeznaniamiM. P., który zaprzeczył jakoby znałM. K. (1), a także na niewyjaśnieniu sprzeczności pomiędzy zeznaniamiM. P.we fragmencie gdzie stwierdza, że wówczas miał jeden pojazd, a zeznaniami świadkaJ. R. (1), który stwierdza, że pojazdów było na posesjiM. P.cztery, co miało wpływ na wydanie wadliwego wyroku.
w stosunku do oskarżonegoT. B.:
8. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w sposób uzasadniający twierdzenie, że ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niezawinieniu oskarżonegoT. B.w zakresie czynu opisanego w punkcie XCVI wyroku (punkcie XCVIII aktu oskarżenia) oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowania różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonego i przemawiającego na jego niekorzyść podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów i uczynionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iżT. B.popełnił czyn opisany w punkcie XCVI wyroku, a także pominięciu zasad hierarchicznego podporządkowania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz pominięciu uprzednio uczynionych ustaleń (na podstawie zeznańJ. R. (1),J. S. (1),M. S. (2)), iżT. B.działał w ramach grupy(...)„podB.” i wykonywał na ich polecenie wiele rozkazów.
9. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na pominięciu w podstawie wyroku dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonegoT. B.i brak rzetelnego sprawozdania z oceny tych dowodów w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, poprzez pominięcie faktu uczestnictwaT. B.w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, jego pozycji w hierarchii i nieustosunkowanie się do zasad panujących w ramach tejże grupy w kontekście zarzuconego czynu, a także pominięciu w uzasadnieniu okoliczności dlaczego Sąd odmówił wiary drugiemu zeznaniu świadkaJ. R. (1)odnośnie zaskarżonego czynu, podczas gdy zasady prawidłowego rozumowania wskazują na pogląd, iż należało uznać je za wiarygodne.
w stosunku do oskarżonegoM. M. (1):
10. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu część materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy, a także z całkowitym pominięciem zasady prawdy obiektywnej i przyjęciu z góry tezy niewiarygodności i niewystarczającej wartości dowodowej z zeznań świadka koronnegoM. S. (2)w zakresie czynuM. M. (1)opisanego w punkcie CXXI wyroku, zastosowania różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonego i przemawiającego na jego niekorzyść, co miało wyraz w wyeksponowaniu i przedstawieniu w uzasadnieniu jedynie okoliczności deprecjonujących wiarygodność i zupełność zeznań świadkaM. S. (2)oraz ich moc dowodową, przy jednoczesnym pominięciu okoliczności świadczących o wiarygodności jego relacji i ich dużej mocy dowodowej, co skutkowało w konsekwencji uniewinnieniem oskarżonegoM. M. (1)w zakresie czynu CXXI wyroku, podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów oraz mocy dowodowej zeznań świadkaM. S. (2), ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iżM. M. (1)popełnił czyn zarzucony mu w punkcie CXXI wyroku, a ponadto pominięcie okoliczności, iż pozostali współwymienieni w zarzucie, a mianowicieŁ. S.iJ. Ż.zostali prawomocnie skazani wyrokiem z dnia 12 czerwca 2006 roku przez Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny (sygn. VIII K 48/06).
w stosunku do oskarżonegoA. C. (1):
11. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 §1 pkt 1 k.p.k.polegającą na: wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w sposób uzasadniający twierdzenie, że ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niezawinieniu oskarżonegoA. C. (1)w zakresie czyn opisanego w punkcie CLIV wyroku (punkt CCV aktu oskarżenia) oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowania różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonego i przemawiającego na jego niekorzyść, podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów i uczynionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iżA. C. (1)popełnił czyn zarzucony mu w punkcie CLIV wyroku.
w stosunku do oskarżonegoT. B.:
12. obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.polegającą na dokonaniu oceny materiału dowodowego w postaci zeznań świadka koronnegoJ. R. (1), świadkówW. T. (1),B. S. (2),M. W. (1), wyjaśnieńJ. Ł.,S. D.oraz innych dowodów w sposób nie tyle swobodny, co dowolny, co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść w zakresie uniewinnieniaT. B.od popełnienia czynu z pkt(...)wyroku (pkt CI aktu oskarżenia) dotyczącego zaboru sprzętu nagłaśniającego z dyskoteki wG. (...)tj. czynu zart. 278 §1 k.k.podczas, gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także we wzajemnym powiązaniu ze sobą prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:P. B. (1)iM. F. (1):
13. obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów skutkującą błędną oceną zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)w zakresie uniewinnienia oskarżonychP. B. (1)od popełnienia czynu z pkt LXXIV wyroku (LXXVI aktu oskarżenia),M. F. (1)od popełnienia czynu z pkt CLXVI wyroku (CCXVII aktu oskarżenia) dotyczącego kradzieży z włamaniem do samochodu markiM.onr rej. (...)na szkodęJ. D. (1), jak również pozostałego materiału dowodowego, a także pominięcie dowodu z zeznańM. S. (1), a w konsekwencji mający wpływ na treść zapadłego orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na nieprawidłowej, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania interpretacji zgromadzonego materiału dowodowego prowadzącej do uznania, iż oskarżeni nie popełnili zarzuconego im czynu podczas, gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego, zgodna z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonegoK. K. (1):
14. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, iż w zakresie czynu z pkt VII wyroku (pkt IX aktu oskarżenia) dotyczącego handlu bronią palną w postaci pistoletu maszynowego(...)zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonegoK. K. (1)i wydanie we wskazanym zakresie wyroku uniewinniającego w sytuacji, gdy prawidłowa ocena całokształtu materiału dowodowego, w tym przede wszystkim zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)oraz częściowo wyjaśnienia oskarżonychS. F. (1)orazS. D.w świetle ich treści oraz zasad logiki i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:D. K. (1)iG. Ł.:
15. obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływa na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.polegającą na dokonaniu oceny materiału dowodowego w postaci zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)w sposób nie tyle swobodny co dowolny, co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść w zakresie uniewinnieniaD. K. (1)od popełnienia czynu z pkt. LXXI wyroku (pkt. LXXIII a/o) iG. Ł.od popełnienia czynu z pkt. CLII wyroku (pkt CCIII a/o) dotyczącego uczestnictwa w obrocie środkami psychotropowymi w postaci tabletek(...)tj. czynu z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:D. K. (1)iG. Ł.:
16. obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7, art. 92, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., polegającą na niewyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy na nieuwzględnieniu dowodu z zeznań świadkówM. S. (2),S. K.,M. S. (1)mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu oceny niepełnego materiału dowodowego w sposób nie tyle swobodny co dowolny w zakresie uniewinnienia oskarżonych:

⚫

D. K. (1)od popełnienia czynu z pkt. LXX wyroku (pkt LXXII a/o),

G. Ł.od popełnienia czynu z pkt. CLIII wyroku (pkt CCIV a/o),

dotyczących handlu bronią typu(...)podczas gdy, prawidłowa ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku przeciwnego,
17. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonych w zakresie zarzucanych im czynów (czyny z pkt LXX wyroku i z pkt CLIII wyroku), podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego w postaci zeznań:M. S. (2),J. R. (1),S. K.,M. S. (1),J. S. (1)i innych dowodów prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonegoD. K. (1):
18. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.orazart. 424 § 1 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów skutkującą błędną oceną zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)oraz świadkówG.T.iB. G. (2),
a w konsekwencji:
mający wpływ na treść zapadłego orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na nieprawidłowej, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania interpretacji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzącej do uznania, iż oskarżonyD. K. (1)nie popełnił zarzucanego mu czynu zart. 208 d.k.k.(pkt LXVII wyroku - pkt LXIX a/o), podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu ujawnionych i przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonegoT. B.:
19. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k., orazart. 424 § 1 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów skutkującą błędną oceną zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)oraz świadkówR. M. (5),M. B. (3),M. K. (8)iP. K. (3),
a w konsekwencji,
mający wpływ na treść zapadłego orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na nieprawidłowej, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania interpretacji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzącej do uznania, iż oskarżonyT. B.nie popełnił zarzucanego mu czynu zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt C wyroku, pkt CII aktu oskarżenia), podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu ujawnionych i przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów prowadzi do wniosku oczywiście przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:D. S. (1)iM. F. (1):
20. obrazę przepisów prawa karnego procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k., polegającą na dokonaniu oceny materiału dowodowego w postaci zeznań świadkaM. S. (1)i innych dowodów w sposób nie tyle swobodny co dowolny, co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść w zakresie uniewinnienia oskarżonych:
D. S. (1)od popełnienia czynu z pkt. CXXXIII wyroku (pkt CLXXXI a/o),
M. F. (1)od popełnienia czynu z pkt CLXVII wyroku (pkt CCXVII a/o),
podczas gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego a także we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:D. K. (1)iB. S. (1):
21. obrazę przepisów prawa karnego procesowego zart. 7 k.p.k.iart. 424 §1 pkt 1 k.p.k.mającą wpływ na treść wyroku poprzez całkowite pominięcie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady swobodnej oceny dowodów zastępując ją dowolną, a także na przyjęciu tezy niewiarygodności i niewystarczającej wartości dowodowej z zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)w zakresie czynu przypisanegoD. K. (1)w pkt LXIX wyroku (pkt LXXI aktu oskarżenia) orazB. S. (1)w pkt CXLVI wyroku (CXCVIII aktu oskarżenia), zastosowaniu różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonych i przemawiającego na ich niekorzyść co miało wyraz w wyeksponowaniu i przedstawieniu w uzasadnieniu jedynie okoliczności co do których zachodziły nieścisłości umniejszające wiarygodność i zupełność zeznań wymienionego świadka oraz ich moc dowodową przy jednoczesnym pominięciu okoliczności świadczących o wiarygodności jego relacji co do zasady, a także pominięciu w podstawie wyroku dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonychD. K. (1)iB. S. (1)i brak rzetelnego sprawozdania z oceny tych dowodów w treści uzasadnionego wyroku w szczególności nieustosunkowanie się do wyjaśnieńB. S. (1)podczas, gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:J. P. (1),Z. R. (1),R. W. (1),M. B. (1),A. Z. (2):
22. obrazę przepisów prawa karnego procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na dokonaniu oceny materiału dowodowego w postaci zeznań świadków koronnychJ. S. (1)iJ. R. (1)a także świadków:S. M.,A. S. (1),R. M. (2), oraz oględzin miejsca zdarzenia i eksperymentów procesowych w sposób nie tyle swobodny co dowolny, co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść w zakresie uniewinnienia oskarżonych:

⚫

J. P. (1)od popełnienia czynu z pkt III wyroku (pkt III aktu oskarżenia),

Z. R. (1)od popełnienia czynu z pkt V wyroku (pkt V aktu oskarżenia),

R. W. (1)od popełnienia czynu z pkt CIV wyroku (pkt CVI aktu oskarżenia),

M. B. (1)od popełnienia czynu z pkt XLII wyroku (pkt XLIV aktu oskarżenia),

A. Z. (2)od popełnienia czynu z pkt CLXXV wyroku (pkt II aktu oskarżenia z dnia 25 stycznia 2006 r.),

dotyczącego rozboju kwalifikowanego na osobach stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze zBanku (...)dofirmy (...), tj. przestępstwa określonego w dyspozycjiart. 280 § 2 k.k.w zw.art. 65 k.k., poprzez niezasadne przyjęcie, iż zgromadzony w tej części materiał dowodowy w szczególności w postaci zeznań świadków koronnych i innych dowodów nie daje podstaw do przypisania winy ww. oskarżonych, podczas gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzą do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:M. B. (1),R. W. (1),D. S. (1):
23. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na niewyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy, na nieuwzględnieniu dowodu z zeznań świadkaJ. S. (1)mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu oceny niepełnego materiału dowodowego w sposób nie tyle swobodny co dowolny w zakresie uniewinnienia oskarżonych:

⚫

M. B. (1)od popełnienia czynu z pkt L wyroku (pkt LII aktu oskarżenia),

R. W. (1)od popełnienia czynu z pkt CIII wyroku (pkt CV aktu oskarżenia),

D. S. (1)od popełnienia czynu z pkt CXXIX wyroku (pkt CLXXVII aktu oskarżenia),

dotyczących materiału wybuchowego w postaci kilogramowej bomby(...), podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także we wzajemnym, ze sobą powiązaniu prowadzi do wniosku przeciwnego,
24. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania sprawstwa i winy oskarżonych:M. B. (1),R. W. (1)iD. S. (1)w zakresie zarzucanych oskarżonym czynów wymienionych w pkt 23 zarzutu apelacyjnego, podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego w postaci zeznań świadka koronnegoJ. R. (1), świadka koronnegoJ. S. (3), świadkaM. S. (1)i innych dowodów prowadzi do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonych:A. C. (1)iP. B. (2):
25. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.oraz niewłaściwe zastosowanieart. 5 § 2 k.p.k., polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sposób uzasadniający twierdzenie, że ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niewinności oskarżonychA. C. (1)(pkt CL VII wyroku) iP. B. (2)(pkt CLXXI wyroku) w zakresie czynu dotyczącego handlu narkotykami oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowanie różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonych i przemawiającego na ich niekorzyść podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów i wywiedzionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, żeA. C. (1)iP. B. (2)popełnili wymieniony czyn działając wspólnie i w porozumieniu.
w stosunku do oskarżonych:B. S. (1)iA. M. (1):
26. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sposób uzasadniający twierdzenie, iż ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niezawinieniu oskarżonychB. S. (1)w zakresie czynu opisanego w punkcie CL wyroku (punkcie CCI aktu oskarżenia) iA. M. (1)w zakresie czynu opisanego w punkcie CLXX (punkcie CCXXIV aktu oskarżenia) oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowania różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonych i przemawiającego na ich niekorzyść podczas, gdy uwzględnienie zebranych dowodów i uczynionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iż oskarżeni popełnili zarzucany im czyn.
w stosunku do oskarżonych:S. B. (1),A. Z. (1),M.
D.:
27. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 §1 pkt 1 k.p.k.oraz niewłaściwe zastosowanieart. 5 § 2 k.p.k.polegające na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sposób uzasadniający twierdzenie, że ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niewinności oskarżonych od popełnienia czynów:S. B. (1)(pkt CLXVIII wyroku - pkt CCXIX aktu oskarżenia),A. Z. (1)(pkt CLXII wyroku - pkt CXII aktu oskarżenia),M. D. (2)(pkt CLXXII wyroku - pkt CCXXXII aktu oskarżenia) w zakresie czynu dotyczącego handlu i posiadania karabinu z celownikiem optycznym oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowanie różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonych i przemawiającego na ich niekorzyść podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów i wywiedzionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, iżS. B. (1),A. Z. (1)iM. D. (2)popełnili zarzucony im czyn.
w stosunku do oskarżonych:P. B. (1),K. B. (1),D. P. (1):
28. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.oraz niewłaściwe zastosowanieart. 5 § 2 k.p.k., polegającą na wydaniu orzeczenia jedynie w oparciu o część materiału dowodowego oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sposób uzasadniający twierdzenie, że ocena miała służyć z góry przyjętej tezie o niewinności oskarżonych:

⚫

P. B. (1)od popełnienia czynu z pkt LXXX wyroku (pkt LXXXII aktu oskarżenia),

K. B. (1)od popełnienia czynu z pkt CVI wyroku (pkt CXXIX aktu oskarżenia),

D. P. (1)od popełnienia czynu z pkt CXV wyroku (pkt CXXXVIII aktu oskarżenia),

w zakresie posiadania urządzenia wybuchowego oraz poprzez uniemożliwienie dotarcia do prawdy materialnej, a ponadto zastosowanie różnych kryteriów oceny materiału dowodowego przemawiającego na korzyść oskarżonych i przemawiającego na ich niekorzyść, podczas gdy uwzględnienie zebranych dowodów i wywiedzionych ustaleń w całej sprawie, ocenionych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, żeP. B. (1),K. B. (1)iD. P. (1)popełnili zarzucany im czyn.
w stosunku do oskarżonych:D. K. (1)iS. F. (1):
29. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na naruszeniu przepisuart. 410 k.p.k.i oparciu rozstrzygnięcia na fragmentarycznym materiale dowodowym, w szczególności nie wzięciu pod uwagę istotnych dla oceny odpowiedzialnościD. K. (1)dowodów osobowych w postaci zeznańS. K.,M. S. (1)iJ. G. (1)odnoszących się do udziałuD. K. (1)i innych członków grupy(...)w wymuszeniach rozbójniczych na szkodę osób prowadzących usługi holowania pojazdów, a takżeart. 7 k.p.k.polegającą na dowolnej ocenie zgromadzonych dowodów w postaci zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)i zeznań pokrzywdzonegoG. C. (1), co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych Sądu i uniewinnieniaD. K. (1)od popełnienia czynu opisanego w pkt LXXIII (pkt LXXV a/o) a w stosunku doS. F. (1)uznania go, w ramach czynu zarzucanego w pkt XII wyroku (pkt XIV a/o), winnym tego, że w dniu 31 stycznia 2000 r. wS.stosował przemoc polegającą na biciuG. C. (1), przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku o charakterze zbrojnym, czym wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k., podczas gdy prawidłowa ocena całokształtu materiału dowodowego prowadzi do uznania, że oskarżeni dopuścili się zarzucanych im przestępstw,D. K. (1)- czynu opisanego w pkt LXXIII (pkt LXXV a/o), aS. F. (1)w pkt XII wyroku (pkt XIV a/o).
w stosunku do oskarżonegoD. P. (1):
30. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniu przepisuart. 410 k.p.k.i oparciu rozstrzygnięcia na fragmentarycznym materiale dowodowym, nie wzięciu pod uwagę istotnych dla oceny odpowiedzialnościD. P. (1)zeznańJ. G. (1)iJ. F., dowolnej i nie korzystającej z ochronyart. 7 k.p.k.oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie winy oskarżonego i uwolnienia go od zarzutu opisanego w pkt CXIII wyroku tj. przestępstwa zart. 258 § 2 kk, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonych:M. B. (1),D. K. (1),S. D.,G. S. (1):
31. obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegającą na naruszeniu przepisówart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.,art. 410 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez zaniechanie uwzględnienia w wystarczającym stopniu treści zeznań pokrzywdzonychD. M.iJ. T.i korespondujących z nimi zeznańJ. R. (1), przez co dowolnie i wbrew zasadom logicznego rozumowania uznano, że zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)są wyjątkowo niespójne, chaotyczne, a przede wszystkim wewnętrznie sprzeczne, niedostatecznie to motywując w treści uzasadnienia, podczas gdy prawidłowa ich ocena, zgodna z zasadami swobodnej oceny, zwłaszcza w kontekście zeznańD. M.iJ. T.prowadzi do wniosku, że oskarżeni swym działaniem dopuścili się zarzucanego im przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k., tj.M. B. (1)czynu z pkt XIX wyroku ( pkt XXI a/o),D. K. (1)czynu z pkt LXI wyroku (zarzut LXIII a/o),S. D.czynu z pkt XC wyroku (CXII a/o),G. S. (1)czynu z pkt CX wyroku (zarzut CXXXIII a/o).
w stosunku do oskarżonegoM. B. (1):
32. naruszenie przepisów prawa procesowego w postaciart. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.skutkujące bezwzględną przyczyną odwoławczą, a polegające na wydaniu orzeczenia dotyczącegoM. B. (1)sprzecznego wewnętrznie poprzez uznanie go winnym popełnienia przestępstwa z pkt. XXXVI wyroku (pkt XXXVIII a/o) i uniewinnienie go jednocześnie z tego przestępstwa, który to błąd uniemożliwia wykonanie orzeczenia.
w stosunku do oskarżonegoT. B.:
33. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia w postaciart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i dokonaniu tej oceny w sposób dowolny, wbrew zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, poprzez nieuzasadnione odmówienie wiarygodności zeznaniom świadka koronnegoJ. R. (1), dowolnej ocenie jego zeznań oraz zeznańJ. P. (2), pominięcie w motywach wyroku istotnej dla oceny znamion czynu zabronionego zart. 282 k.k.fragmentu zeznań tego świadka, iż nie miał on żadnych zobowiązań, w tym pieniężnych wobecK. S. (2), a także zeznańM. S. (1)dotyczących udziałuM. B. (1)w
zdarzeniu, co doprowadziło do niezasadnego uznania, żeT. B.swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycjęart. 191 § 2 k.k., a nie przestępstwa zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k., popełnionego wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1).
w stosunku do oskarżonegoD. K. (1):
34. naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść wyroku, tj.:
-art. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegające na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy, świadczących o winieD. K. (1)poprzez nieprzeprowadzenie w toku przewodu sądowego okazania wizerunkuD. K. (1)pokrzywdzonemuD. R.,
-art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410, k.p.k.polegające na dowolnej ocenie dowodów w postaci zeznańJ. R. (1)iD. R., nie wzięciu pod uwagę wszystkich dowodów ujawnionych na rozprawie, a świadczących o winie oskarżonego (zeznaniaD. R.) i oparciu rozstrzygnięcia na wnioskach z dotkniętej wadą oceny,
co doprowadziło do niezasadnego uznania, żeD. K. (1)nie popełnił zarzucanego mu w pkt LXIV a/o (pkt LXII wyroku) przestępstwa, podczas gdy prawidłowe rozumowanie z dowodów oraz przeprowadzenie okazania oskarżonego pokrzywdzonemu przeprowadziłoby do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonegoP. P. (1):
35. obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegającą na:
- naruszeniuart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.i przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ustalenia w sposób dowolny i nie biorąc pod uwagę istotnych dla ustalenia wiarygodności zeznań tego świadka dowodów z akt postępowań przygotowawczych dotyczących kradzieży z włamaniem samochodu markiV. (...)nr rej. (...)na szkodęJ. M. (1), kradzieży z włamaniem samochoduV. (...)nr rej. (...)na szkodęW. Ś., kradzieży samochodu markiA. (...)nr rej. (...)na szkodęK. S. (3), kradzieży samochodu markiO. (...)nr rej. (...)na szkodęJ. J. (2)oraz wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy sygn. VIII K 2179/03,
- naruszeniuart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez niedostateczne wyjaśnienie powodów, dla których odmówiono wiary świadkowiM. S. (2), powołując w tym zakresie stwierdzenia ogólne, nie pozwalające na podjęcie głębszej polemiki z wnioskami Sądu,
- naruszeniuart. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.z uwagi na zaniechanie dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy poprzez nie przeprowadzenie dowodu z oględzin akt sprawy Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy VIII Wydział Kamy sygn. VIII K 2179/03,
co doprowadziło to do niezasadnego uwolnieniaP. P. (1)od dokonania czynu opisanego w pkt CXXXV wyroku (pkt CLXXXVI a/o), podczas gdy prawidłowa ocena zeznań świadkaM. S. (2)w kontekście pozostałych dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia doprowadziłaby do skazania oskarżonego.
w stosunku do oskarżonych:P. B. (1)iJ. Ś.:
36. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia poprzez naruszenieart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.polegające:
- na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ustalenia w sposób dowolny i nie biorąc pod uwagę istotnych dla oceny wiarygodności zeznań świadkaJ. R. (1)dowodów wynikających z akt postępowania w sprawie zaboru w celu krótkotrwałego użycia samochodu markiH. (...)nr rej. (...), a także opinii z zakresu mechanoskopii dotyczącej badań tego pojazdu oraz zeznańS. K.,
a nadto:
- niedostateczną analizę zeznańJ. R. (1), co doprowadziło do uznania, że są one jedynym dowodem który nie uprawnia do wydania orzeczenia skazującego, podczas gdy prawidłowa ocena doprowadziłaby do stwierdzenia, że zeznania te korespondują z materiałem dowodowym istotnym w sprawie, nie uwzględnionym przez Sąd, co miało wpływ na treść wyroku i doprowadziło do błędnych ustaleń, żeP. B. (1)iJ. Ś.nie popełnili zarzucanych im w pkt LXXXII wyroku (pkt LXXXIV a/o) i w pkt CXLII (zarzut CXCIII a/o) czynów, podczas gdy prawidłowa ocena zeznań świadkaJ. R. (1), w kontekście ustaleń wynikających ze wskazanych akt postępowania przygotowawczego doprowadziłaby do skazania oskarżonych.
w stosunku do oskarżonych:T. B.iD. W.:
37. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.i przekroczeniu przez granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ustalenia w sposób dowolny i nie biorąc pod uwagę istotnych dla oceny wiarygodności zeznań świadkaJ. R. (1), dowodów z zeznań świadkówJ. W. (2),J. M. (3)iJ. S. (1), a nadto niedostateczną analizę zeznańJ. R. (1), przez co uznano, że są one nazbyt ogólne i wewnętrznie sprzeczne i nie dają podstawy do skazania, podczas gdy prawidłowa ich ocena doprowadziłaby do stwierdzenia, że zeznania te korespondują z materiałem dowodowym istotnym w sprawie, także nie uwzględnionym przez Sąd, co miało wpływ na treść wyroku i doprowadziło do błędnych ustaleń, żeT. B.iD. W.nie popełnili zarzucanych im czynów z pkt XCVIII (pkt C a/o) oraz z pkt CLIX wyroku (pkt CCIX a/o), podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w tej części materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoA. Z. (1):
38. naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.polegające na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, poczynienie ustaleń w sposób dowolny nie biorąc pod uwagę istotnych dla oceny wiarygodności zeznań świadkaJ. R. (1)dowodu z akt postępowania Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. II K 81/02 przeciwkoA. Z. (1), a także częściowo wyjaśnieńS. D., przez co poczyniono dowolne ustalenia i uznano, że zeznaniaJ. R. (1)są jedynym dowodem, który nie uprawnia do wydania orzeczenia skazującego, oceniając je jako wewnętrznie niespójne, podczas gdy prawidłowa ich ocena doprowadziłaby Sąd do stwierdzenia, że zeznania te korespondują z materiałem dowodowym istotnym w sprawie, nie uwzględnionym przez Sąd, co miało wpływ na treść wyroku i doprowadziło do błędnych ustaleń, żeA. Z. (1)nie popełnił
zarzucanego mu w pkt CLX wyroku (pkt CCX a/o) przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena zeznań świadkaJ. R. (1), w kontekście innych ustaleń doprowadziłaby do skazania oskarżonego.
w stosunku do oskarżonych:P. B. (1),J. Ś.,M. M. (2):
39. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.,art. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.poprzez wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o fragmentaryczny materiał dowodowy zgromadzony w toku procesu, w szczególności pominięcie zeznańJ. R. (1)złożonych na rozprawie głównej, a także poprzez dowolną ocenę, iż zeznania tego świadka zawierają poważne wewnętrzne sprzeczności, co nie zostało przez Sąd należycie umotywowane w uzasadnieniu orzeczenia i w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie uniewinnienia oskarżonych za przestępstwa zarzucaneP. B. (1)w pkt LXXXVI wyroku (pkt LXXXVII a/o),J. Ś.w pkt CXLIV wyroku (zarzut CXCV a/o),M. M. (2)w pkt CLXIII wyroku (pkt CCXIV a/o), podczas, gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonych:K. K. (1),S. F. (1),P. B. (1):
40. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą:
- na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza zeznańJ. R. (1), niedostatecznym wykazaniu powodów odmowy nadania im waloru wiarygodności i umotywowaniu wniosków, na jakich Sąd oparł ustalenia związane w faktem, iżJ. Ś.iR. M. (1)zaplanowali przemyt marihuany samodzielnie,
- oparciu materiału dowodowego na fragmentarycznym materiale dowodowym, zwłaszcza w postaci zeznańJ. R. (1), przez co Sąd odmówił sobie oceny tego materiału w całości, wyciągając błędny wniosek, iż jest on wewnętrznie sprzeczny i nie może stanowić podstawy skazania, dając wiarę tym zeznaniom wyłącznie w takiej części w jakiej są one zgodne z innymi dowodami, w tym dowodami z pomówienia oskarżonychS. F. (1),S. D.iJ. Ś.,
- nie wzięciu pod uwagę zeznańJ. S. (1),S. K.iM. S. (2)w zakresie w jakim zeznają o okolicznościach związanych z przejmowaniem przezJ. P. (1)i struktury podległe mu w ramach grupy przestępczej interesówA. K.ps. (...),
- niedostatecznym umotywowaniu przyjętej przez Sąd tezy o uczynieniu jednych dowodów, zwłaszcza wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoS. D.iS. F. (1)wiarygodnymi,
co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnieniaK. K. (1)iS. F. (1)od dokonania zarzucanych im przestępstw, zaśP. B. (1)do skazania za przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w zw. zart. 12 kk,
podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w tej części powinna doprowadzić do uznania winyK. K. (1),S. F. (1)za przestępstwo wyczerpujące znamiona art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust. 1 i 3 tej ustawy w zw. zart. 65 k.k., zaś w stosunku doP. B. (1)- z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust. 1 i 3 tej ustawy w zw. zart. 65 kkw z. zart. 12 k.k.
w stosunku do oskarżonegoS. D.:
41. obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 413 § 1 pkt 5 k.p.k., mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na nie wydaniu rozstrzygnięcia o winieS. D.w zakresie pkt LXXXVIII ppkt d, e, f.
w stosunku do oskarżonegoM. B. (1)(pkt XXVI wyroku):
42. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na:
- dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza zeznańJ. R. (1), niedostatecznym wykazaniu powodów odmowy nadania im waloru wiarygodności i poprzestaniu na ogólnym stwierdzeniu, że zawierają wewnętrzne sprzeczności, fragmentami się wykluczają, nie wskazując jednocześnie na szczegóły, w oparciu o które wywiedziono takie wnioski, co uniemożliwia podjęcie polemiki,
- nie wzięciu pod uwagę zeznańJ. S. (1),S. K.iM. S. (2)w zakresie w jakim zeznają o okolicznościach związanych z przejmowaniem przezJ. P. (1)i struktury podległe mu w ramach grupy przestępczej interesówA. K.ps. (...), a co za tym idzie motywów postępowania zR. M. (1),
- oparciu materiału dowodowego na fragmentarycznym materiale dowodowym, niedostateczne wzięcie pod uwagę treści zeznańM.
S.iR. W. (2), niezasadnie je marginalizując (zarzuty LXXXI b,c,e) oraz pominięciu dowodów z zeznańJ. M. (3)iJ. W. (2),
- niedostatecznym umotywowaniu przyjętej przez Sąd tezy o uczynieniu jednych dowodów, zwłaszcza wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoS. D.iS. F. (1)wiarygodnymi i przekroczeniu przez to granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ją dowolną i nie podlegającą przez to ocenie,
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającą na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy, świadczących o winie oskarżonego poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w Słupsku w sprawie XI K 217/03 przeciwkoK. S. (2)i innym, które miał w swej dyspozycji,
co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie uniewinnienia oskarżonego w zakresie przestępstwa opisanego w pkt XXVI wyroku, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoD. K. (1)(pkt LIII wyroku):
43. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą:
- na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza zeznańJ. R. (1), niedostateczne wykazanie powodów odmowy nadania im waloru wiarygodności i poprzestaniu na ogólnym stwierdzeniu, że zawierają wewnętrzne sprzeczności, fragmentami się wykluczają, nie wskazując jednocześnie na szczegóły, w oparciu o które wywiedziono takie wnioski, co uniemożliwia podjęcie polemiki,
- na oparciu materiału dowodowego na fragmentarycznym materiale dowodowym, tj. niekompletnych zeznaniachJ. R. (1), przez co Sąd odmówił sobie oceny tego materiału w całości wyciągając błędny wniosek, iż jest on wewnętrznie sprzeczny i nie może stanowić podstawy skazania, dając im wiarę wyłącznie w takiej części w jakiej są zgodne z innymi dowodami, w tym dowodami z pomówienia oskarżonychS. F. (1),S. D.iJ. Ś.(zarzut LIII a),
- nie wzięciu pod uwagę istotnych dowodów w postaci zeznańR. S.złożonych na rozprawie, jak również faktu przyznania się przez niego do przekazania 100 g kokainyJ. R. (1)iD. K. (1)oraz skazania go za ten czyn, nie ustosunkowanie się przez Sąd do tego dowodu i zupełne jego pominięcie (zarzut LIIIC),
- na niedostatecznym wzięciu pod uwagę treści zeznańM. S. (2)iR. W. (2), niezasadnie je marginalizując (zarzuty LIII b, c),
pominięciu dowodu z zeznańJ. W. (2)iJ. M. (3),
- na niedostatecznym umotywowaniu tezy o uczynieniu jednych dowodów, zwłaszcza wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoS. D.iS. F. (1)wiarygodnymi i przekroczeniu przez to granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ją dowolną i nie podlegającą przez to ocenie,
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającą na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy, świadczących o winieD. K. (1)poprzez nie przeprowadzenie dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w Słupsku w sprawie XI K 217/03 przeciwkoK. S. (2)i innym,
co w konsekwencji doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym oraz do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie uniewinnienia oskarżonego w zakresie przestępstwa opisanego w pkt LIII wyroku, podczas gdy prawidłowe procedowanie i właściwa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoD. P. (1)(pkt CXIV wyroku):
44. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na:
- dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza zeznańJ. R. (1), niedostateczne wykazanie powodów odmowy nadania im waloru wiarygodności i poprzestaniu na ogólnym stwierdzeniu, że zawierają wewnętrzne sprzeczności, fragmentami się wykluczają, nie wskazując jednocześnie na szczegóły, w oparciu o które wywiedziono takie wniosku, co uniemożliwia podjęcie polemiki,
- oparciu materiału dowodowego na fragmentarycznym materiale dowodowym, niedostateczne wzięcie pod uwagę treści zeznańM. S. (2)iR. W. (2), niezasadne ich marginalizowanie (zarzuty LXXXI b,c,e) oraz pominięcie dowodów z zeznańJ. M. (3)iJ. W. (2),
- pominięciu dowodu z akt postępowania Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. II K 81/02 przeciwkoA. Z. (1), a także częściowo wyjaśnieńS. D., przez co uznano, że zeznaniaJ. R. (1)są jedynym dowodem, który nie uprawnia do wydania orzeczenia skazującego, podczas gdy prawidłowa ich ocena doprowadziłaby Sąd do stwierdzenia, że zeznania te korespondują z materiałem dowodowym istotnym w sprawie, nie uwzględnionym przez Sąd, co miało wpływ na treść wyroku,
- niedostatecznym umotywowaniu przyjętej tezy o uczynieniu jednych dowodów, zwłaszcza wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoS. D.wiarygodnymi i przekroczeniu przez to granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ją dowolną i nie podlegającą przez to ocenie,
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającą na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy, świadczących o winie oskarżonego poprzez nie przeprowadzenie dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w Słupsku w sprawie XI K 217/03 przeciwkoK. S. (2)i innym,
co w konsekwencji doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym oraz do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie uniewinnienia oskarżonego w zakresie przestępstwa opisanego w pkt CXIV wyroku, podczas gdy prawidłowe procedowanie i właściwa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoP. B. (1)(pkt LXXXI b-g wyroku):
45. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia tj.:
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą:
- na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza zeznańJ. R. (1), niedostateczne wykazanie powodów odmowy nadania im waloru wiarygodności i poprzestaniu na ogólnym stwierdzeniu, że zawierają wewnętrzne sprzeczności, fragmentami się wykluczają, nie wskazując jednocześnie na szczegóły, w oparciu o które wywiedziono takie wniosku, co uniemożliwia podjęcie polemiki,
- oparciu materiału dowodowego na fragmentarycznym materiale dowodowym, niedostateczne wzięcie pod uwagę treści zeznańM. S. (2)iR. W. (2), niezasadnie je marginalizując (zarzuty LXXXI b,c,e),
- pominięciu dowodów z zeznańJ. M. (3)iJ. W. (2),
- niedostatecznym umotywowaniu przyjętej tezy o uczynieniu jednych dowodów, zwłaszcza wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoS. D.iS. F. (1)wiarygodnymi i przekroczeniu przez to granicy swobodnej oceny dowodów, czyniąc ją dowolną i nie podlegającą przez to ocenie,
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającą na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy, świadczących o winie oskarżonego poprzez nie przeprowadzenie w toku przewodu sądowego dowodu z akt sprawy Sądu Rejonowego w Słupsku w sprawie XI K 217/03 przeciwkoK. S. (2)i innym,
co w konsekwencji doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym oraz do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie uniewinnienia oskarżonego w zakresie przestępstwa opisanego w pkt LXXXI b-g wyroku, podczas gdy prawidłowe procedowanie i właściwa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoA. C. (1):
46. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegającą na oparciu rozstrzygnięcia na fragmentarycznym materiale dowodowym i pominięciu zeznań świadkaJ. R. (1)złożonych na rozprawie w dniu 23 lipca 2007 r., wskutek czego Sąd przy ferowaniu wyroku nie wziął pod uwagę istotnych dowodów i nie poddał ich właściwej ocenie oraz przekroczył przez to granicę swobodnej oceny dowodów, czyniąc ją dowolną i nie podlegającą przez to ocenie, a także wbrew zasadom logicznego myślenia i doświadczenia zawodowego obdarzył wiarą wyjaśnienia oskarżonegoA. C. (1),
co doprowadziło do błędnych ustaleń, żeA. C. (1)nie popełnił czynów zarzucanych mu w pkt CLV i CLVI wyroku (zarzut a/o z dnia 10 marca 2006 r. oraz pkt CCVI a/o), podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoA. Z. (1)w zakresie czynu z pkt CLXI wyroku (pkt CCXI a/o):
47. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj.:
-art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na dowolnej ocenie dowodu w postaci zeznańJ. R. (1), nie wzięciu pod uwagę wszystkich dowodów ujawnionych na rozprawie, a świadczących o winie oskarżonego i oparciu rozstrzygnięcia na wnioskach z dotkniętej wadą oceny,
-art. 4 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającą na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i badania okoliczności sprawy poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się świadka na rozprawie w dniu 4 marca 2008 r. do odmienności w ujawnionych zeznaniach,
co doprowadziło do niezasadnego uznania, żeA. Z. (1)nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy prawidłowe postępowanie prowadziłoby do wniosku przeciwnego.
w stosunku do oskarżonejM. K. (2):
48. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na naruszeniu przepisuart. 7 k.p.k.poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, a zwłaszcza wyjaśnieńM. K. (2), wyciągnięcie z przeprowadzonych dowodów dowolnych ustaleń prowadzących do błędnych ustaleń faktycznych i uniewinnienia oskarżonej, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych.
w stosunku do oskarżonegoM. B. (1):
49. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoM. B. (1)za przypisane mu czyny wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia całokształtu przedmiotowo - podmiotowych okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, w tym w szczególności ilości przypisanych czynów, ich podobieństwa w zakresie przedmiotu ochrony (jednorodzajowość lub wielorodzajowość), związku czasoprzestrzennego zachodzącego pomiędzy ich popełnieniem oraz tożsamości osób pokrzywdzonych, a także pozostałych dyrektyw sądowego wymiaru kary opisanych wart. 53 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.i orzeczeniu kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności, mimo że wyniki prawidłowej oceny tych okoliczności wskazują na konieczność orzeczenia kary łącznej realizującej postulaty zasady kumulacji uwzględniającej ograniczenia przewidziane wart. 86 § 1 k.k.
w stosunku do oskarżonegoD. K. (1):
50. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoD. K. (1)za przypisane mu czyny wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia całokształtu przedmiotowo - podmiotowych okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, w tym w szczególności ilości przypisanych czynów, ich podobieństwa w zakresie przedmiotu ochrony (jednorodzajowość lub wielorodzajowość), związku czasoprzestrzennego zachodzącego pomiędzy ich popełnieniem oraz tożsamości osób pokrzywdzonych, a także pozostałych dyrektyw sądowego wymiaru kary opisanych wart. 53 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.i orzeczeniu kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności, mimo że wyniki prawidłowej oceny tych okoliczności wskazują na konieczność orzeczenia kary łącznej, zbliżonej do górnej granicy zagrożenia odpowiadającego sumie kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa z uwzględnieniem ograniczeń przewidzianych wart. 86 § 1 k.k.
w stosunku do oskarżonegoP. B. (1):
51. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoP. B. (1)za przypisane mu czyny wyrażającą się z niedostatecznego uwzględnienia całokształtu przedmiotowo - podmiotowych okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, w tym w szczególności ilości przypisanych czynów, ich podobieństwa w zakresie przedmiotu ochrony (jednorodzajowość lub wielorodzajowość), związku czasoprzestrzennego zachodzącego pomiędzy ich popełnieniem oraz tożsamości osób pokrzywdzonych, a także pozostałych dyrektyw sądowego wymiaru kary opisanych wart. 53 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.i orzeczeniu kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności, mimo że wyniki prawidłowej oceny tych okoliczności wskazują na konieczność orzeczenia kary łącznej zbliżonej do górnej granicy zagrożenia wyznaczanego przez sumę kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa.
w stosunku do oskarżonegoG. S. (1):
52. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoG. S. (1)za przypisane mu czyny wyrażającą się z niedostatecznego uwzględnienia całokształtu przedmiotowo - podmiotowych okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, w tym w szczególności ilości przypisanych czynów, ich podobieństwa w zakresie przedmiotu ochrony (jednorodzajowość lub wielorodzajowość), związku czasoprzestrzennego zachodzącego pomiędzy ich popełnieniem oraz tożsamości osób pokrzywdzonych, a także pozostałych dyrektyw sądowego wymiaru kary opisanych wart. 53 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.i orzeczeniu kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, mimo że wyniki prawidłowej oceny tych okoliczności wskazują na konieczność orzeczenia - realizując zasadę asperacji - zdecydowanie surowszej kary łącznej pozbawienia wolności ulokowanej znacznie powyżej, średniego zagrożenia wyznaczanego przez sumę kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa.
w stosunku do oskarżonegoR. K.:
53. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoR. K.za przypisane mu czyny wyrażającą się z niedostatecznego uwzględnienia całokształtu przedmiotowo - podmiotowych okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, w tym w szczególności ilości przypisanych czynów, ich podobieństwa w zakresie przedmiotu ochrony (jednorodzajowość lub wielorodzajowość), związku czasoprzestrzennego zachodzącego pomiędzy ich popełnieniem oraz tożsamości osób pokrzywdzonych, a także pozostałych dyrektyw sądowego wymiaru kary opisanych wart. 53 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.i orzeczeniu kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, mimo że wyniki prawidłowej oceny tych okoliczności wskazują na konieczność orzeczenia - realizując zasadę asperacji - zdecydowanie surowszej kary łącznej pozbawienia wolności ulokowanej znacznie powyżej średniego zagrożenia wyznaczanego przez sumę kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa.
w stosunku do oskarżonegoD. S. (1):
54. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoD. S. (1)za przypisane mu czyny wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia całokształtu przedmiotowo - podmiotowych okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, w tym w szczególności ilości przypisanych czynów, ich podobieństwa w zakresie przedmiotu ochrony (jednorodzajowość lub wielorodzajowość), związku czasoprzestrzennego zachodzącego pomiędzy ich popełnieniem oraz tożsamości osób pokrzywdzonych, a także pozostałych dyrektyw sądowego wymiaru kary opisanych wart. 53 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.i orzeczeniu w ramach zasady pełnej absorpcji kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, mimo że wyniki prawidłowej oceny tych okoliczności wskazują na konieczność orzeczenia - realizując zasadę asperacji - zdecydowanie surowszej kary łącznej pozbawienia wolności ulokowanej znacznie powyżej średniego zagrożenia wyznaczanego przez sumę kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa.
W konkluzji apelacji prokurator wniósł o:
uchylenie zaskarżonego wyroku w odniesieniu do następujących oskarżonych i rozstrzygnięć wyroku:
-J. P. (1)w części dotyczącej rozstrzygnięcia w pkt I, III, IV i kolejno:
-Z. R. (1)(pkt V),
-K. K. (1)(pkt VI, VII, VIII),
-S. F. (1)(pkt X, XII),
-M. B. (1)(pkt XXI, XXIII,_XXVI, XXIX, XXXII, XXXVI, XLII, L XIX),
-D. K. (1)(pkt LII, LIII, LV, LX, LXII, LXVII, LXIX, LXX, LXXI, LXXIII, LXI),
-P. B. (1)(pkt LXXIV, LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXVI)
-S. D.(pkt XC, LXXXVIII d, e, f),
-T. B.(pkt XCVI, XCVII, XCVIII, XCIX, C),
-R. W. (1)(pkt CII, CIII, CIV),
-K. B. (1)(pkt CVI),
-G. S. (1)(pkt CX),
-D. P. (1)(pkt CXIII, CXIV, CXV),
-J. Ł.(pkt CXVI),
-M. M. (1)(pkt CXXI),
-M. K. (1)(pkt CXVIII),
-D. S. (1)(pkt CXXIX, CXXXIII),
-P. P. (1)(pkt CXXXV),
-J. Ś.(pkt CXLII, CXLIV),
-B. S. (1)(pkt CXLVI, CL),G. L.(pkt CLII, CLIII),
-A. C. (1)(pkt CLIV, CLV, CL VI, CL VII),
-J. K. (1)(pkt CL VIII),
-D. W.(pkt CLIX),
-A. Z. (1)(pkt CLXI, CLX, CLXII),
-M. M. (2)(pkt CLXIII),
-M. F. (1)(pkt CLXVI, CLXVII),
-S. B. (1)(pkt CLXVIII),
-A. M. (1)(pkt CLXX),
-P. B. (2)(pkt CLXXII,
-M. D. (2)(pkt CLXXII),
-M. K. (2)(pkt CLXXIII),
-A. Z. (2)velB.(pkt CLXXIV, CLXXV),
a nadto:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec niżej wymienionych oskarżonych następujących kar łącznych:
- oskarżonegoM. B. (1)kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 15 lat,
- oskarżonegoD. K. (1)kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 10 lat,
- oskarżonegoP. B. (1)kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 8 lat,
- oskarżonegoG. S. (1)kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 5 lat,
- oskarżonegoR. K.kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 3 lat i 6 miesięcy,
- oskarżonegoD. S. (1)kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości 4 lat.
Obrońca oskarżonegoJ. P. (1)adw.M. T. (2)zaskarżyła wyrok w odniesieniu do czynu, za który oskarżony został skazany.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na przyjęciu, że nieustalonego dnia latem 2000 roku, nie później niż 25 sierpnia 2000 roku,J. P. (1)bez wymaganego zezwolenia pomógł w nabyciu przezK. Ł.pseudonim(...), za pośrednictwemM. B. (1)pistoletu maszynowego(...)oraz przyjęciu, że w ogóle doszło do sprzedażyK. Ł.pseudonim(...)bez wymaganego zezwolenia pistoletu maszynowego(...)pochodzącego odR. S.za pośrednictwemM. B. (1)nieustalonego dnia latem 2000 roku, nie później niż 25 sierpnia 2000 roku;

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 2 § 2 k.p.k.poprzez oparcie rozstrzygnięcia na domniemanych, a nie udowodnionych okolicznościach, naruszeniuart. 5 § 2 k.p.k.polegające na rozstrzygnięciu występujących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, jak również naruszeniuart. 7 k.p.k.polegającym na dokonaniu oceny części zgromadzonych w sprawie dowodów w sposób wykraczający poza ramy swobodnej ich oceny, prowadzące do naruszenia zasady logicznego wnioskowania opartego na zasadach wiedzy i doświadczenia życiowego, a takżeart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez pominięcie oceny zeznań świadkaR. S.i niewyjaśnienie przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń zawartych w tych zeznaniach odnoszących się bezpośrednio do okoliczności dotyczących przypisanegoJ. P. (1)czynu.

W konkluzji apelacji obrońca wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoJ. P. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, a także odstąpienie od obciążeniaJ. P. (1)kosztami procesu w jakiejkolwiek części ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoJ. P. (1)adw.G. O.również zaskarżyła wyrok w części, o której mowa wyżej.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, poprzez:
- naruszenieart. 2 § 2 k.p.k., polegające na oparciu rozstrzygnięcia na domniemaniach, a nie na i okolicznościach które zostały udowodnione,
- naruszenieart. 7 k.p.k., polegające na dokonaniu oceny części zgromadzonych w sprawie dowodów w sposób wykraczający poza ramy swobodnej ich oceny, z pominięciem zasad logicznego wnioskowania, opartego na wiedzy i życiowym doświadczeniu,
- naruszenieart. 5 § 2 k.p.k., polegające na rozstrzygnięciu występujących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,
-naruszenieart. 410 k.p.k., poprzez oparcie rozstrzygnięcia z pominięciem części dowodów,
- naruszenieart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez pominięcie oceny zeznań świadkaR. S.iK. Ł., niewyjaśnienie przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń zawartych w tych zeznaniach w sytuacji, gdy zeznania te odnosiły się bezpośrednio do okoliczności dotyczących przypisanegoJ. P. (1)czynu, opisanego w punkcie II aktu oskarżenia.
2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na jego treść, polegający na nieuzasadnionym przyjęciu zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)za wiarygodne, konsekwentne, logiczne oraz bezstronne i przyjęcie na ich podstawie, żeJ. P. (1)bez wymaganego zezwolenia pomógł w nabyciu przezK. Ł.pseudonim(...), za pośrednictwemM. B. (1)pistoletu(...)co doprowadziło do niesłusznego przypisania oskarżonemu winy.
W konkluzji apelacji obrońca wniosła o:
- zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoJ. P. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu i zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów
ewentualnie
- uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoK. K. (5)adw.P. R. (1)w zakresie czynu, za który oskarżony został skazany zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
-art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.poprzez uznanie, iż osk.K. K. (1)umawiając, w sierpniu 1999 r., wP., spotkanie z pokrzywdzonymK. G. (1), a następnie biorąc w nim udział, usiłował popełnić czyn zart. 282 k.k.,
-art. 65 k.k.poprzez uznanie, pomimo nie udowodnienia, w tej mierze, jakichkolwiek okoliczności, iż osk.K. K. (1), usiłując popełnić czyn zart. 282 k.k.działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw.
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego.

       Obrońca oskarżonegoK. K. (1)adw.K.
również zaskarżył wyrok w wyżej wymienionym zakresie, zarzucając:

1
naruszenie prawa materialnego, tj.art. 13 k.k.poprzez uznanie, iżK. K. (1)zapraszając na spotkanie wbarze (...), a następnie biorąc w nim udział usiłował popełnić przestępstwo zart. 282 k.k.,

2
ewentualnie naruszenie prawa materialnego, tj.art. 282 kkpoprzez niezastosowanie kwalifikacji prawnej zart. 283 k.k.(przypadek mniejszej wagi), a także prawa materialnegoart. 65 § 1 k.k.poprzez uznanie, iż oskarżony popełnił przestępstwo działając w zorganizowanej grupie lub związku mającej na celu popełnienie przestępstwa i w związku z tym wymierzenie mu kary w większym wymiarze.

W konkluzji apelacji obrońca wniósł o:
- uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.na szkodęK. G. (1).
- ewentualnie, w razie uznania iż oskarżony jest winny usiłowania przestępstwa rozboju, o zastosowanie kwalifikacji prawnej zart. 283 k.k.i wymierzenie kary łagodniejszej, z zaliczeniem na jej poczet okresów pozbawienia oskarżonego wolności.
Obrońca oskarżonegoM. B. (1)zaskarżył wyrok w części w jakiej oskarżony został uznany winnym stawianych mu zarzutów. Wyrokowi w zaskarżonej części zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania:

1
art. 394 § 2 k.p.k.poprzez ujawnienie bez odczytywania materiału dowodowego pomimo, że oskarżony i jego obrońca wnosili o odczytanie dokumentów;

2
art. 117 § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.polegającą na prowadzeniu rozprawy w dniu 23 maja 2012 r. w sytuacji, gdy oskarżony należycie usprawiedliwił swoje niestawiennictwo na rozprawie i wnosił o nieprowadzenie rozprawy pod jego nieobecność, co skutkowało naruszeniem jego prawa do obrony;

3
art. 401 § 1 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.polegającą na niezarządzeniu przerwy w rozprawie w dniu 23 maja 2012 r., w sytuacji gdy informacja o zmianie oceny stanu zdrowiaM. B. (1)pojawiła się tuż przed rozpoczęciem rozprawy i nie został on powiadomiony o tym, że jego nieobecność może zostać uznana za nieusprawiedliwioną, co skutkowało naruszeniem jego prawa do obrony;

4
art. 7 i art. 410 k.p.k.polegającą na błędnej ocenie materiału dowodowego w postaci zeznań świadków koronnych, w szczególności poczynienie na ich podstawie ustaleń nawet jeśli wiedza świadków była oparta jedynie o informacje przez świadka zasłyszane, brak rozważenia tych zeznań z uwzględnieniem konfliktów występujących między świadkami koronnymi a oskarżonymi, nieuwzględnienie trudnej do zrozumienia okoliczności przypominania sobie przez świadków okoliczności poszczególnych wydarzeń po wielu latach od zdarzeń i pomimo wcześniejszych wielokrotnych przesłuchań;

5
art. 366 k.p.k.,art. 167 k.p.k.polegające na zaniechaniu zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego.

II. obrazę przepisów prawa materialnego:
A.art. 65 § 1 k.k.w zakresie zarzutów przypisanych oskarżonemuM. B. (1)w punktach XVII, XX, XXII, XXIV, XXX, XXXIII, XXXIV, XXXV, XXXIX, XL, XLIII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, LI przez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy Sąd I instancji ustalił, że oskarżony działał w grupie przestępczej od grudnia 1999 r. do stycznia 2003 r., a wskazane czyny według ustaleń Sądu miały w miejsce poza tym okresem;
B.art. 270 § 1 k.k.w zakresie zarzutu XLVIII przez jego błędne zastosowanie w sytuacji gdy Sąd ustalił jedynie, że oskarżonyM. B. (1)posiadał dokument w postaci dowodu osobistego należącego doG. K. (2)i w oparciu o takie ustalenie niesłusznie przypisał mu zarzut podrobienia wskazanego dokumentu;
C.art. 276 k.k.w zakresie zarzutu XLIX przez jego błędne zastosowanie w sytuacji gdy Sąd ustalił jedynie, że oskarżonyM. B. (1)posiadał dwa dokumenty tożsamości w postaci dowodu osobistego należące doA. J. (2)oraz doB. K. (2)i błędnie uznał, że sam fakt posiadania dokumentów stanowi o wypełnieniu znamion przestępstwa zart. 276 k.k.;
D.art. 65 § 1 k.p.k.w zakresie zarzutu XVII przez jego błędne zastosowanie, również dlatego, że Sąd ustalił fakt pobicia pokrzywdzonychD. Ś.iD. S. (2), ale nie ustalił żadnego związku pomiędzy tym zarzutem a rzekomym działaniem oskarżonego w ramach związku mającego na celu popełnianie przestępstw.
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoS. D.adw.K. P. (1)zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając:

I
obrazę przepisów postępowania, tj.:

1
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej, kontrolowanej oceny dowodów i popadnięcie w dowolność ocen:

a
wyjaśnień oskarżonegoS. D.i oskarżonegoS. F. (1)w zakresie zarzutu z pkt LXXXVIII, przy jednoczesnym odmówieniem wiarygodności głównemu dowodowi w tej sprawie tj. zeznaniom świadka koronnegoJ. R. (1)(str. 42 uzasadnienia) i na tej podstawie przyjęcie za udowodnione spośród 7 akapitów czynów wynikających z tego zarzutu, jedynie iż w okresie od 2001 - 2002 r. oskarżony wprowadzał do obrotu substancję psychotropową w postaci amfetaminy w znacznych ilościach oraz uczestniczył w obrocie taką substancją w ten sposób, że w powyższym okresie przyjął od nieustalonego mężczyzny opseudonimie (...)łącznie 6 kg amfetaminy, którą następnie przekazał nieustalonej osobie, podczas gdy te ustalenia stanowią wyjście poza granice aktu oskarżenia a dodatkowo stwierdzenie przytoczone przez Sąd iż „z uwagi na zastosowany przez oskarżyciela opis czynu Sąd nie mógł w tym zakresie uniewinnić (...) opis ten bowiem wskazuje, że oskarżyciel przyjął działanie czynem ciągłym,” nie stanowi wystarczającego uzasadnienia dla przyjęcia ostatecznego opisu czynu i stwierdzenia odpowiedzialności za czyn nie zarzucony bezpośrednio aktem oskarżenia,

b
w zakresie zarzutów z pkt LXXXIX oraz z pkt LXXXVII, poprzez niezbadanie okoliczności wskazanych przez oskarżonegoS. D.iż w zakresie zarzutu udziału w funkcjonowaniu zorganizowanej grupy zbrojnej, jego znajomość z innymi oskarżonymi sprowadzała się do kontaktów towarzyskich a odnośnie handlu bronią iż jedynie posiadał on wiedzę o takim zdarzenia, nie uczestniczył zaś w samym procederze,

c
w zakresie zarzutów z pkt XCI, pkt XC, i pkt XCIV co do stwierdzeń o roli oskarżonegoS. D.w objętych zarzutami pobiciach i dokonania ustaleń, pomimo umorzenia postępowania w tym zakresie, odnośnie winy oskarżonego, choć materiał dowodowy w tej sprawie zwłaszcza odnośnie zarzutu z pkt XC jest niepełny, w tym żaden z pokrzywdzonych nie rozpoznał oskarżonego jako sprawcę pobicia, co winno skutkować uniewinnieniem oskarżonego od stawianych zarzutów,

d
w zakresie zarzutu zpkt XCIIInie zweryfikowania świadomości udziału w kradzieży sprzętu nagłaśniającego pomimo że oskarżony wskazywał na charakter swojego udziału w tym zdarzeniu czyli przenoszenia sprzętu i nie obejmował swoim zamiarem jego kradzieży oraz odstąpienia od ustalenia rzeczywistej wartości przedmiotów pochodzących z kradzieży poprzez zasięgnięcie opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości tj. naruszeniaart. 167 k.k.,

e
w zakresie zarzutu zpkt XCIIpoprzez przyjęcie, iż czyn oskarżonego wyczerpywał znamiona czynu zart. 282 k.k.podczas gdy z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego nie wynika, iż miało to służyć doprowadzeniu pokrzywdzonego do zapłaty wymienionej w zarzucie sumy pieniędzy.

II. obrazę prawa materialnego, tj.art 64 § 1 k.k.w zw. zart 106 k.k.poprzez skazanie w zakresie zarzutów z pkt XC, pkt XCI, pkt XCII, pkt XCIII i pkt XCIV zaskarżonego wyroku oskarżonegoS. D.w ramach recydywy zwykłej, bez powołania się przez Sąd w treści wyroku na uprzednią karalność oskarżonego i nie wskazania dowodu, z którego wynikać by miało, że istotnie czyny oskarżonego zostały popełnione w ramachart. 64 k.k.tym bardziej jeśli zważy się iż od dnia 28 sierpnia 2007 r. uprzednią karalność tego oskarżonego należy uznać za niebyłą z mocy prawa wobec zatarcia skazania co oznacza, w myśl uchwały Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1987 r. (OSNKW 1988 nr 3-4, poz. 19), iż „jeśli w chwili orzekania poprzednie skazanie - zgodnie zart. 110 kk( obecnie 106k.k.) uległo zatarciu, nie może ono uzasadniać przyjęcia powrotności do przestępstwa w rozumieniuart. 60 par 1 k.k.(obecnie 64§ 1 k.k.) nawet wtedy, gdy kolejne przestępstwo zostało popełnione przed upływem terminu przewidzianego dla zatarcia poprzedniego skazania”, a co bezpośrednio i w sposób nieuprawniony wpłynęło na zaostrzenie odpowiedzialności karnej oskarżonego za poszczególne czyny i wymiar orzeczonej wobec niego kary łącznej.
W konkluzji apelacji obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego bądź uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoS. D.adw.E.zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżony dopuścił się czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia (z ograniczeniem co do czynów wymienionych w pkt LXXXVII i w pkt LXXXVIII), mimo poważnych wątpliwości w tym względzie wynikających z zeznań świadków a szczególności świadka koronnegoJ. R. (1).
W konkluzji apelacji obrońca wniosła o uniewinnienie oskarżonegoS. D.od popełnienia wszystkich zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów.
Obrońca oskarżonegoT. B.adw.K. P. (1)zaskarżyła wyrok w części skazującej, tj. w odniesieniu do czynów z pkt XCV i z pkt XCVII, zarzucając:

I
obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na jego treść, tj.:

art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej, kontrolowanej oceny dowodów i popadnięcie w dowolność ocen:

a
w zakresie zarzutu z pkt XCV-zeznań świadka koronnegoJ. R. (1), co do których Sąd wybiorczo oceniając ich przydatność dla sprawy, odmówił wiarygodności w zakresie relacji dotyczącej większości zarzutów postawionych oskarżanemuT. B.i uniewinnił go od czterech czynów, a jednocześnie uznał zeznania tego świadka za źródło dowodowe dla zarzutu zart. 258 § 2 k.k., bez wskazania na podstawie jakich dokładnie twierdzeń z zeznań świadkówJ. S. (1),M. S. (2),R. W. (2)oraz „ innych świadków- pokrzywdzonych przesłuchanych w sprawie" (str. 127-128 uzasadnienia) doszedł do przekonania, że oskarżonyT. B.brał udział w zorganizowanej grupie zbrojnej i czynił to od 1997 r.

b
w zakresie zarzutu z pkt XCVII-poprzez przyjęcie iż zarzucany czyn polegający na dźgnięciu nożem w brzuch pokrzywdzonegoJ. P. (2)doprowadzić miał do zwrotu przez niego wierzytelności w kwocie 4000 zł i wypełnił on znamiona czynu zart. 191 § 2 k.k., podczas gdy z zeznań pokrzywdzonegoJ. P. (2)wynika wprost, że skaleczenie nie było duże, nigdy nie miał on propozycji płacenia haraczu, a nadto faktem jest, że oskarżony jako sprawca nie otrzymał żadnego wynagrodzenia z tego tytułu, co uzasadniałoby przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu zart. 157 § 2 k.k., zgodnie z opinią lekarską dotyczącąJ. P. (2)znajdującą się w aktach sprawy.

II
wynikający z powyższego błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść tego orzeczenia polegający na nieuzasadnionym przyjęciu w zakresie zarzutu z pkt XCVII, że w konsekwencji zdarzenia z udziałemT. B.doszło do zwrotu długuK. S. (2)przezJ. P. (2), choć nie wynika to ani z zeznań pokrzywdzonego, ani wyjaśnieńK. S. (2)i nie zostało w żaden inny sposób udowodnione, tym bardziej, żeT. B.i pozostali uczestnicy zdarzenia nie planowali tego incydentu a oskarżony nie wiedział o celu spotkania zK. S. (2), zaś w zakresie zarzutu z pkt XCV sprowadzający się do ustalenia, że oskarżonyT. B.już od 1997 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy zarzut dotyczy okresu od marca 2001 r. do stycznia 2003 r. a czyn związany z osobąJ. P. (2)jest jedynym w którym udziałT. B.został wykazany i udowodniony.

W konkluzji apelacji obrońca wniosła o:
- zmianę zaskarżonego orzeczenia wobec oskarżonegoT. B.i uniewinnienie go od zarzutu zpkt XCVoraz o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zakresie zarzutu zpkt XCVII, zmianę kwalifikacji prawnej tego czynu przyjmując, że oskarżony wypełnił znamiona czynu zart. 157 § 2 k.k.i umorzenie postępowania z powodu przedawnienia jego karalności (art. 101 § 1 k.k.),
alternatywnie
- uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoT. B.adw.S. Z.zaskarżył wyrok w odniesieniu do czynów, za które oskarżony został skazany, zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na oparciu ustaleń co o winy oskarżonegoT. B.na bezkrytycznie przyjętych za wiarygodne w całości zeznaniach świadka koronnegoJ. R. (1)z pominięciem okoliczności korzystnych dla obwinionego, których ustalenie było możliwe za pomocą innych środków dowodowych, jak też w wyniku prawidłowego rozumowania zgodnego z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co uniemożliwiłoby ustalenie prawdy obiektywnej, a w szczególności, czy oskarżonyT. B.w ogóle dopuścił się czynów w zakresie których został uznany za winnego (czyny z pkt XCV i z pkt XCVII aktu oskarżenia);

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a
art. 5 § 2 k.p.k., poprzez uznanie oskarżonegoT. B.za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XCV i w pkt XCVII aktu oskarżenia, przy istnieniu poważnych wątpliwości, co do tego że oskarżony dopuścił się czynów zarzucanych mu w tej części aktu oskarżenia, w sytuacji, gdy wątpliwości powinny być rozstrzygane na jego korzyść.

b
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów odnośnie wiarygodności dowodu z zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)oraz błędną ocenę dowodu z wyjaśnieńM. S. (1)co do udziałuT. B.w zdarzeniu z udziałem pokrzywdzonegoJ. P. (2), skutkujące pełną dowolnością ustaleń co do stanu faktycznego sprawy z pominięciem dowodów obiektywnych, pominięcie przy wyrokowaniu dowodów i okoliczności korzystnych dla oskarżonegoT. B., w szczególności brak wzmianki o zeznaniach świadsków koronnychJ. S. (1)iM. S. (2)i pominięcie w uzasadnieniu motywów dla których Sąd uznał winęT. B.co do czynu zarzucanego mu w pkt XCV pomimo uniewinnienia z czynów zarzucanych mu w pkt XCVI, pkt C, pkt XCIX i pkt XCVIII a.o., które to czyny miały być przykładami aktywnej działalnościT. B.w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, co czyni wyrok sprzecznym wewnętrznie utrudniając lub wręcz uniemożliwiając jego kontrolę odwoławczą, do czego Sąd Okręgowy praktycznie nie odniósł się w uzasadnieniu w oczywistej sprzeczności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, co do których to kwestii Sąd Okręgowy w ogóle się nie odniósł.

W konkluzji apelacji obrońca wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoT. B.od zarzutów stawianych mu w pkt XCV i pkt XCVII aktu oskarżenia,
ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku i zwrot sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoK. B. (1)zaskarżył w zakresie przypisanych oskarżonemu czynów z pkt CV i z pkt CVII, zarzucając:

1
w odniesieniu do czynu opisanego w pkt CV wyroku:

a
mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zeznań świadkaJ. R. (1)poprzez bezpodstawne uznanie, iż oskarżonyK. B. (1)współpracował zeS. F. (1)i jemu przekazywał pieniądze z interesów, nadto był zaopatrzeniowcem grupy w ładunki wybuchowe i broń, odpowiadał za kontakt z grupą zN. (...)odbierając od nich pieniądze, a następnie przekazywał jeS. F. (1), a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, iżK. B. (1)w okresie od 1998 r. do 2003 r. wW.,P.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw;

b
mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonegoK. B. (1)poprzez bezzasadną odmowę nadania waloru wiarygodności tym wyjaśnieniom w zakresie braku istnienia więzi organizacyjnej pomiędzy oskarżonymK. B. (1), a pozostałymi współoskarżonymi, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, iżK. B. (1)w okresie od 1998 r. do 2003 r. wW.,P.,S.i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w związku o charakterze zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw;

1
w odniesieniu do czynu opisanego w pkt CVII wyroku:

a
mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zeznań świadkaJ. R. (1)podczas gdy zeznania świadka są niespójne, wewnętrznie sprzeczne i nielogiczne, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, iż oskarżonyK. B. (1)wyszedł z inicjatywą handlu bronią na potrzeby tzw. grupy(...)oraz zajmował się realizacją tego zamierzenia;

b
mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonegoS. F. (1)poprzez bezzasadną odmowę nadania waloru wiarygodności tym wyjaśnieniom w zakresie celowego wprowadzenia świadkaJ. R. (1)w błąd co do osoby od której pochodzi broń - pistolet maszynowy(...), a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, iż oskarżonyK. B. (1)wyszedł z inicjatywą handlu bronią na potrzeby tzw. grupy(...)oraz zajmował się realizacją tego zamierzenia.

W konkluzji apelacji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie uznania oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt CV i w pkt CVII wyroku i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi instancji.
Obrońca oskarżonegoG. S. (1)zaskarżyła wyrok w odniesieniu do czynów, za które oskarżony został skazany, zarzucając:
I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie:
art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.orazart.424§l i 2 k.p.k.wyrażającą się w braku obiektywizmu w ocenie zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych; dokonaniu częściowej a nie całościowej oceny materiału dowodowego przejawiającej się w wybraniu z zeznań i wyjaśnień tylko określonych fragmentów oraz dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób odpowiadający tezie o sprawstwie oskarżonegoS., jak również zaniechaniu dokonania oceny szeregu dowodów; rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego; zaniechaniu ustalenia i wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, jak również poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w taki sposób, iż nie poddaje się on kontroli instancyjnej z uwagi na to, że Sąd Rejonowy nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy bez należytej ich analizy, a poczynione ustalenia są wybiorcze i rozpatrywane tylko w kontekście tezy aktu oskarżenia bez ustosunkowania się do wszystkich okoliczności sprawy bez należytej ich analizy, (mimo poczynionych przez Sąd uwag ogólnych),
a w konsekwencji:
II błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu oskarżonegoG. S. (1)winnym przypisanych mu czynów zabronionych, pomimo braku w tej mierze dostatecznych dowodów, szczególnie w braku jakiegokolwiek bezpośredniego dowodu wskazującego na świadomość oskarżonego, iż uczestniczy w zorganizowanej grupie przestępczej.
W konkluzji apelacji obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu czynów bądź o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoM. K. (1)zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:
- obrazęart. 5 k.p.k.polegającą na tym, że Sąd orzekający wątpliwości, które nie dawały się usunąć rozstrzygnął na niekorzyśćM. K. (1),
- obrazęart. 7 k.p.k.polegającą na tym, że Sąd orzekający zbyt swobodnie ocenił zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)(jako jedyny dowód obciążający) w zestawieniu z dowodami w postaci wyjaśnień współoskarżonychB.,D.,B.,W.,B.,S.,P.,M.jak równieżK..
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu,
ewentualnie
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoD. S. (1)zaskarżył wyrok w zakresie czynów, za które oskarżony został skazany, zarzucając:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na oparciu ustaleń co do winy oskarżonegoD. S. (1)na bezkrytycznie przyjętych za wiarygodne w całości zeznaniach świadka koronnegoJ. R. (1)oraz wyjaśnieniachM. S. (1)z pominięciem zeznańS. S. (2)i okoliczności korzystnych dla obwinionego, których ustalenie było możliwe za pomocą innych środków dowodowych, jak też w wyniku prawidłowego rozumowania zgodnego z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, co uniemożliwiło ustalenie prawdy obiektywnej, a w szczególności tego, czy oskarżonyD. S. (1)w ogóle dopuścił się czynów zarzucanego mu aktem oskarżenia co do których został uznany za winnego (czyny z pkt CXXX, pkt CXXXII i pkt CXXXIV aktu oskarżenia);
2. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
a)art. 5 § 2 k.p.k., poprzez uznanie oskarżonegoD. S. (1)za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt CXXX, pkt CXXXII i pkt CXXXIV a.o., pomimo braku w materiale dowodowym pełnych podstaw do przyjęcia -przy istnieniu poważnych wątpliwości, co do tego że oskarżony dopuścił się czynów zarzucanych mu w tej części aktu oskarżenia pomimo, że wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygane na jego korzyść.
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoD. S. (1)od zarzutów stawianych mu w pkt CXXX, pkt CXXXII i pkt CXXXIV aktu oskarżenia,
ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoP. P. (1)zaskarżył wyrok w zakresie czynów z pkt CXXXVI i z pkt CXXXVII, zarzucając:
naruszenie treści przepisuart. 410, art. 424 § 1 pkt 1 i art. 7 k.p.k., mające wpływ na treść orzeczenia poprzez nieobiektywne i z przekroczeniem granicy swobodnej oceny dowodów uznanie, żeP. P. (1)dopuścił się popełnienia czynów z pkt CXXXVI oraz pkt CXXXVIII wyroku, opierając ocenę na materiale dowodowym w postaci zeznań świadków koronnychM. S. (2)iJ. S. (1)oraz świadkówJ. R. (3),M. S. (1), byłych podejrzanych w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa ocena tego materiału dowodowego winna prowadzić do wniosku, że zeznania te nie są wiarygodne wobec ich tendencyjności, wzajemnej sprzeczności, braku konsekwencji i jednolitości oraz osobistego zainteresowania wspomnianych wyżej świadków w uzyskaniu określonego statusu procesowego, co wobec braku innych dowodów w sprawie, w konsekwencji winno skutkować uniewinnieniem oskarżonegoP. P. (1)od powyższych zarzutów.
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonegoP. P. (1)od popełnienia zarzuconych mu przestępstw lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Obrońca oskarżonegoR. M. (1)adw.M. T. (2)zaskarżyła wyrok w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na przyjęciu, żeR. M. (1)przywiózł doP.7,5 kg marihuany;

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 2 § 2 k.p.k.poprzez oparcie rozstrzygnięcia na stanie faktycznym ustalonym w oparciu o niezweryfikowane twierdzenia niepoparte żadnymi dowodami, naruszeniuart. 5 § 2 k.p.k.polegające na rozstrzygnięciu występujących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.

W konkluzji apelacji obrońca wniosła o:

1
zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu przypisanegoR. M. (1)polegającą na wyeliminowaniuust. 3 art. 55 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie oart. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniioraz wymierzenie kary przewidzianej w dolnej granicy ustawowego zagrożenia i odstąpienie od wymierzenia kary grzywny, a także odstąpienie od obciążeniaR. M. (1)kosztami procesu w jakiejkolwiek części,

ewentualnie

2
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoR. M. (1)adw.G. O.zaskarżyła wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze oraz częściowym obciążeniu oskarżonego kosztami postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
- rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności, poprzez niedostateczne uwzględnienie znaczenia ustalonych w tej sprawie okoliczności łagodzących, a w szczególności: postawy oskarżonego w trakcie postępowania przygotowawczego i sądowego, szczerego przyznania się do winy, złożenia obszernych wyjaśnień którym Sąd dał wiarę, negatywnego stosunku oskarżonego do popełnionego czynu, oraz doznania przez oskarżonego w związku z popełnionym przestępstwem poważnego uszczerbku majątkowego i osobistego i odstąpienie od zastosowaniaart. 60 § 2 k.k.co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia rażąco surowej kary;
- niesłuszne obciążenie oskarżonego kosztami postępowania.
W konkluzji apelacji obrońca wniosła o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności przy zastosowaniu przepisuart. 60 § 2 k.k.oraz zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania,
ewentualnie:
- uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoB. S. (1)zaskarżył wyrok w zakresie uznania oskarżonego za winnego popełnienia czynów z pkt CXLVII, pkt CXLIX i pkt CLI, zarzucając:

1
mającą wpływ na treść zapadłego orzeczenia obrazę przepisów postępowania -art. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.iart. 410 k.p.k.- polegającą na uwzględnieniu wyłącznie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego a nadto przekroczenie granic swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, z pominięciem zasad logicznego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego, poczynienie ustaleń i poddanie ich ocenie na podstawie tylko części materiału dowodowego, z pominięciem dowodów korzystnych dlaB. S. (1). Jednostronna i wybiórcza ocenia materiału dowodowego uwidoczniła się przede wszystkim w uznaniu za wiarygodne zeznańJ. R. (1),G. C. (1),M. C. (1)iC. H.- z postępowania przygotowawczego, podczas gdy świadkowie ci zeznawali niekonsekwentnie i wiele okoliczności przedstawiali całkowicie odmiennie a ponadto ewidentnie dążyli do maksymalnego obciążenia oskarżonego;

2
mające wpływ na treść wyroku błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na przyjęciu, żeB. S. (1):

- podejmował próby zlecenia członkom grupy przestępczej dokonania spalenia lub wysadzenia jednego z „holowników” (k. 71 uzasadnienia),
- eliminował konkurencyjną działalność gospodarczą przy pomocy członków zorganizowanej grupy przestępczej (k. 95 i k. 278 uzasadnienia),
- dążył do przejęcia kontroli nad holownikami na terenieP.,N.i innych miejscowości (k. 455 uzasadnienia),
- w okresie od jesieni 1999 r. do 2002 r. wP., okolicachN.i innych miejscowościach podżegałM. S. (2)iD. K. (1)do spalenia lub wysadzenia w powietrze samochodu holowniczegoG. C. (1)w celu zmuszenia go do zaprzestania działalności gospodarczej (k. 457 uzasadnienia),
- w II połowie 2000 r. posiadał broń palną produkcji polskiej, typu(...), wzór(...), kaliber(...), z której oddał co najmniej jeden strzał na(...)wP.(k. 467 uzasadnienia).
3. w odniesieniu do czynu opisanego w pkt CXLIX zaskarżonemu
wyrokowi zarzucił obrazę prawa materialnego -art. 18 § 2 kkw zw. zart. 282 k.k.- poprzez zastosowanie tych przepisów wobecB. S. (1), podczas gdy poczynione przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne nie wskazują, że oskarżony zachowaniem swym wyczerpał ustawowe znamiona ww. przestępstwa.
W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienieB. S. (1)od popełnienia czynów opisanych w punktach CXLVII, CXLIX i CLI, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
Obrońca oskarżonegoJ. Ł.zaskarżył wyrok w części dotyczącej skazania oskarżonego za czyn z pkt CXVII zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

a
art. 5 § 2 k.p.k.poprzez niezastosowanie,

b
art. 7 k.p.k.poprzez błędne przyjęcie, że zgromadzone w sprawie dowody, oceniane swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, pozwalają na przyjęcie, że oskarżonyJ. Ł.popełnił przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.,

c)art. 4 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.oraz w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.polegającą na tym, że Sąd I instancji, odnośnie zarzutu opisanego wpkt CXVIIdokonał wybiórczej i jednostronnej oceny dowodów, nie odniósł się do wielu istotnych w sprawie, ujawnionych w toku rozprawy okoliczności, w wielu wypadkach nie wskazał jak ocenił poszczególne dowody i dlaczego oparł się na jednych dowodach nie uznając dowodów przeciwnych,
d)art. 626 § 1 k.p.k.poprzez brak zastosowania;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że:

a
oskarżonemuJ. Ł.można przypisać pełną świadomość dokonania czynu zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.,

b
oskarżonyJ. Ł.działał w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie przestępstw (art. 65 § 1 k.k.),

c
treść kserokopii „grypsu”, nie napisanego przez oskarżonegoJ. Ł., analizowana z punktu widzenia literalnego znaczenia jego zapisów, pozwala na przyjęcie, że oskarżony ten popełnił czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k., a także rażącą niewspółmierność orzeczonej kary przez wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

W konkluzji apelacji obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego bądź o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o orzeczenie kary pozbawienia wolności w dolnym wymiarze zagrożenia karnego zart. 278 § 1 k.k.z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Obrońca oskarżonegoM. M. (2)zaskarżył wyrok w odniesieniu do czynu, za które oskarżony został skazany, zarzucając:
a. mogące mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku naruszenie prawa procesowego, a to przepisuart. 7 k.p.k.- poprzez dokonanie wadliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności:

1
wyjaśnieńS. F. (1)iS. D.- poprzez wyciągnięcie z nich wniosków, że potwierdzają one winęM. M. (2), podczas gdy prawidłowa ocena tych dowodów winna prowadzić do wniosku, że wyżej wymienione zeznania wykluczają udziałM. M. (2)w wyżej wymienionym czynie;

2
zeznań świadkówJ. G. (1)iS. K.- poprzez wyciągnięcie z nich wniosku, że potwierdzają one winęM. M. (2), podczas gdy świadkowie ci w swoich zeznaniach nie wymieniliM. M. (2)jako osoby biorącej udział w jakimkolwiek aspekcie odnoszącym się do przypisanego mu czynu;

3
pokrzywdzonychB. O.iJ. G. (2)- poprzez uznanie za wiarygodną ostatnią z wersji ich zeznań, a mianowicie tę pochodzącą z okresu ponad czterech lat od dokonania na ich szkodę czynu, poprzez pominięcie i nie rozważenie wcześniejszych wersji ich zeznań, poprzez pominięcie że ostateczna wersja ich zeznań stoi w oczywistej sprzeczności z zeznaniami trzeciego pokrzywdzonego -K. T., który przez cały okres postępowania zeznawał konsekwentnie oraz poprzez pominięcie, żeJ. G. (2)w swoich zeznaniach przed Sądem orzekającym zeznał wyraźnie, że supozycje oskarżonegoM. M. (2)traktował jako „radę” kolegi, a nie jako groźbę czy wymuszanie;

4
zeznańM. O. (2)- poprzez pominięcie, że świadek ta skłamała zeznając przed Sądem Okręgowym, że jej mążB. O.nie był karany, choć był to skądinąd fakt powszechnie znany, a dodatkowo przyznany przez samegoB. O.- co powinno wpłynąć na ocenę wiarogodności tego świadka;

5
zeznańK. T.- poprzez faktycznie pominięcie tych zeznań, nie poddanie ich treści analizie, nie wyeksponowanie że treść zeznań tego świadka pozostaje w ewidentnej sprzeczności ze zmienionymi po czterech latach od czynu zeznaniamiJ. G. (2)iB. O.oraz że treść tych zeznań nie wskazuje na jakikolwiek związek osobyM. M. (2)z inkryminowanym czynem, a nadto że od tego świadka nikt nie żądał „kary”, ani też świadek ten „kary" takiej nie zapłacił (wbrew twierdzeniom świadkówJ. G. (2)iB. O.);

6
zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)ps. (...)- poprzez wyciągnięcie z nich wniosku, żeM. M. (2)dopuścił się czynu z pkt CLXIV, podczas gdy tenże świadek koronny jednoznacznie zeznał, że nie pamięta „czyP.(tjM. M. (2)) podejmował działania mające na celu wyegzekwowanie pieniędzy nałożonych tytułem kary” (k. 8460-8461), co zresztą dostrzegł Sąd I instancji (uzasadnienie, s. 101), które to działanie jest przedmiotem zarzucanegoM. M. (2)czynu, jako ujęte w jego opisie, a także poprzez nie rozważenie i pominięcie, że zeznania tego świadka koronnego są w wielu miejscach oczywiście sprzeczne z wyjaśnieniami tych oskarżonych, którzy przyznali się i złożyli obszerne wyjaśnienia co do przedmiotowego zarzutu, a nawet są sprzeczne z zeznaniami (w wersji zmienionej, a nie pierwotnej) pokrzywdzonychJ. G. (2)iB. O., z których to zeznań wynika, że spotkanie w pizzerii(...)ustalił z pokrzywdzonymiS. D.ps. (...), a nieM. M. (2);

b. mogące mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku naruszenie prawa procesowego, a to przepisuart. 424 § 1 i 2 k.p.k.- poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób sprzeczny w wyżej wymienionym przepisem, wskutek czego zaskarżony wyrok może wymykać się spod kontroli apelacyjnej, a w szczególności poprzez: odstąpienie od przeprowadzenia szczegółowej analizy materiału dowodowego sprawy, a to głównie wyjaśnień oskarżonych, zeznań świadków i świadka koronnego - mimo że stan tego materiału wymagał takiej, pogłębionej analizy, albowiem wyjaśnienia te i zeznania są nie tylko sprzeczne w tym znaczeniu, że zeznania współoskarżonych i świadków nie potwierdzają (w części) wersji przedstawionej przez świadka koronnegoJ. R. (1), a nadto zeznania pokrzywdzonychB. O.iJ. G. (2)są całkowicie różne na różnych etapach postępowania, a poza tym ich ostateczna wersja jest jednoznacznie sprzeczna z konsekwentnymi zeznaniami trzeciego pokrzywdzonego świadkaK. T., a także poprzez sporządzenie tego uzasadnienia w sposób wewnętrznie sprzeczny, albowiem na s. 100 uzasadnienia Sąd meriti stwierdził, że „nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych, albowiem są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie”, a następnie (s. 106) dokonał ustaleń faktycznych ewidentnie wprost na podstawie wyjaśnieńS. D.iS. F. (1); nie wskazał nadto której konkretnie wersji wyjaśnień nie dał wiary, co musi dziwić z tego względu, że niektórzy oskarżeni zmieniali swoje wyjaśnienia w toku postępowania; nadto poprzez nie przeprowadzenie analizy przyjętej kwalifikacji prawnej czynu, a w szczególności w odniesieniu doart. 65 kki leżącej u podstaw zastosowania tego przepisu konstatacji, żeM. M. (2)działał tempore criminis „w związku mającym na celu popełnianie przestępstw”;
c. mogące mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku naruszenie prawa procesowego, a to przepisu art. 413 § 1 pkt 4 w zw. zart. 2 pkt 1 k.p.k.- poprzez dokonanie wadliwego opisu przypisanego oskarżonemuM. M. (2)czynu z pkt CLXIV, w sposób sprzeczny z poczynionymi na s. 96-109 ustaleniami faktycznymi, a de facto przejęcie tego opisu in extenso z aktu oskarżenia, tj. przyjęcie opisu czynu zarzuconego pomimo tego, że w realiach przyjętego stanu faktycznego opis ten jawi się jako częściowo dowolny, nielogiczny i wewnętrznie sprzeczny, co odnieść należy w szczególności do tej części wyżej wymienionego opisu, w którym stwierdzono, że oskarżonyM. M. (2)„stosował przemoc” wobecB. O.,J. G. (2)orazK. T.oraz że powyższe działanie tego oskarżonego „doprowadziło do pobicia wskazanych osób” - podczas gdy z ustaleń faktycznych Sądu meriti wynika bezspornie, że oskarżonyM. M. (2)nie stosował wobec pokrzywdzonych „przemocy”, a nadto pobicie ich nastąpiło zanim oskarżony miał skierować wobec nich groźby, tj. przed rzekomym skierowaniem wobec nich gróźb przez oskarżonego;
d. naruszenieart. 65 § 1 i 2 k.k.- poprzez wadliwe zastosowanie wskutek nie wskazania w ogóle, który paragraf tego artykułu został zastosowany przez Sąd Okręgowy oraz poprzez wadliwą wykładnię i przyjęcie ww. przepisu przy łącznym kwalifikowaniu przypisanego oskarżonemuM. M. (2)czynu oraz przy wymiarze kary, podczas gdy oskarżonemu temu w niniejszej sprawie ani nie zarzucono, ani nie przypisano przestępstwa zart. 258 § 1-4 k.k., ani też materiał dowodowy sprawy nie wskazuje na to, żeby oskarżony działał „w związku mającym na celu popełnianie przestępstw” (uzasadnienie s. 108), w tym także wobec upadku drugiego zarzutu postawionego temuż oskarżonemu (tj. zarzutu z pkt CLXIII).
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoM. M. (2)z zarzutu z pkt CLXIV,
ewentualnie:
- uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
Obrońca oskarżonegoW. G.zaskarżył wyrok w zakresie czynu, za który oskarżony został skazany, zarzucając:
- obrazę prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 5, art. 7 i art. 410 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie w sposób całkowicie dowolny, że na podstawie zebranego materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków koronnych:J. R. (1)iJ. S. (1), wyjaśnieńB. G. (1)oraz zeznań świadków:J. K. (3),B. S. (3),M. G. (2)iW. S. (2), a także pozostałych dowodów, bezspornie wynika, iż oskarżony popełnił przypisane mu przestępstwo, podczas gdy ocena materiału dowodowego nie daje podstaw do jednoznacznego wyciągnięcia takiego wniosku, a wszelkie wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego;
alternatywnie, na wypadek nie podzielenia przez Sąd odwoławczy powyższego zarzutu, wyrokowi temu zarzucił:
- obrazę prawa materialnego, to jestart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że czyn jakiego dopuścił się zleceniodawca podpalenia sklepu pokrzywdzonejJ. K. (3)stanowi nakłanianie do popełnienia wymuszenie rozbójniczego a nie nakłanianie do sprowadzenia niebezpiecznego zdarzenia w postaci pożaru
to jestart. 18 § 2 k.k.w zw. z art, 163§ 1 pkt 1 k.k.
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o:
- uniewinnienie oskarżonegoW. G.od popełnienia zarzucanego mu czynu,
ewentualnie:
- przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora w dużym stopniu okazała się zasadna. Za zasadne należało uznać także apelacje obrońców oskarżonychT. B.,J. Ł.,M. K. (1)iM. M. (2). Częściowo zasadne okazały się apelacje obrońców oskarżonychM. B. (1),S. D.,P. P. (1),B. S. (1)iD. S. (1).W zakresie w jakim Sąd odwoławczy dokonał zmian w zaskarżonym wyroku okazały się zasadne apelacje obrońców oskarżonychJ. P. (1),K. K. (1),K. B. (1)iG. S. (1). Apelacje obrońców oskarżonychR. M. (1)iW. G.nie zasługiwały na uwzględnienie.

I.

Zmiany zaskarżonego wyroku.
Poza dokonaniem zmian, o których mowa w dalszej części uzasadnienia Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w następującym zakresie.
1.
art. 65 k.k.
Art. 65 k.k.określa kategorię osób, do których mają zastosowanie przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego wart. 64 § 2 k.k.Przepis ten został znowelizowany z dniem 1 maja 2004 r. (ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. Nr 93, poz. 889). W wyniku tej nowelizacji wprowadzono zapis, że ma on zastosowanie m.in. do sprawcy, który popełnia przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa (art. 65 § 1 k.k.).Art. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją miał niewątpliwie węższy zakres, gdyż do jego zastosowania należało wykazać że popełniając przestępstwo sprawca działał w zorganizowanej grupie lub związku mającym na celu popełnianie przestępstw (a nie tylko popełnienie przestępstwa).
W tej sytuacji - zgodnie z treściąart. 4 § 1 k.k.- w odniesieniu do przestępstw, które miały miejsce przed wejściem w życie nowelizacjiart. 65 k.k.Sąd Apelacyjny przyjął że powyższy przepis ma zastosowanie w wówczas obowiązującym brzmieniu.
2.
Czyn przypisany oskarżonemuS. F. (1)w ramach zarzutu z pkt XIV (pkt XVI z aktu oskarżenia).
W ramach zarzutu z pkt XIV (pkt XVI z aktu oskarżenia)S. F. (1)przypisano przestępstwo wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymM. C. (1). Ten czyn przypisano także oskarżonemuM. B. (1)(czyn z pkt XXXVIII – pkt XL aktu oskarżenia). Z przyczyn, które legły u podstaw uchylenia powyższego rozstrzygnięcia w stosunku do oskarżonegoM. B. (1)należało tenże wyrok w odniesieniu do oskarżonegoS. F. (1)uchylić na podstawieart. 435 k.p.k.i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Należy zauważyć, żeart. 282 k.k.przewiduje, że sprawca działając w sposób opisany w powyższym przepisie ma doprowadzić pokrzywdzonego do zaprzestania działalności gospodarczej, a nie jej ograniczenia, czy też prowadzenia na warunkach wskazanych przez sprawcę (vide: treść czynu przypisanego oskarżonemuS. F. (1)). Nadto oskarżonemu zarzucono i przypisano jedynie formę stadialną tego czynu w postaci usiłowania, a karę wymierzono w oparciu oart. 282 k.k.

3.

OskarżeniD. K. (1)iP. B. (1).
OskarżeniD. K. (1)iP. B. (1)zostali skazani za szereg przestępstw i nie złożyli środków odwoławczych.W związku z wymierzeniem tym oskarżonym kar łącznych pozbawienia wolności apelację złożył prokurator, zarzucając rażącą niewspółmierność tych kar. Złożenie apelacji przez prokuratora umożliwiło przeprowadzenie przez Sąd odwoławczy stosownych zmian wyroku w części dotyczącej wyżej wymienionych oskarżonych, w oparciu oart. 440 k.p.k., który przewiduje, że jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono zmianie na korzyść oskarżonego lub uchyleniu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
Czyny przypisane w ramach zarzutów z pkt LXVIII (pkt LXX aktu oskarżenia) i z pkt LXXXIII (pkt LXXXV aktu oskarżenia) dot. wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymM. C. (1).
Wyżej wymienione czyny dotyczą przypisanego oskarżonymD. K. (1)iP. B. (1)wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymM. C. (1). Z przyczyn, które legły u podstaw uchylenia wyroku w zakresie tego zdarzenia w stosunku do oskarżonegoM. B. (1)i w oparciu oart. 435 k.p.k.także w stosunku do oskarżonegoS. F. (1), należało tenże wyrok uchylić także wobec oskarżonychD. K. (1)iP. B. (1), a sprawę w tej części przekazać Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyn przypisany w ramach zarzutu z pkt LXVI (pkt LXVIII aktu oskarżenia) dot. kradzieży po uprzednim włamaniu do samochodu marki(...)na szkodęJ. D. (1).
Wyżej wymieniony czyn został przypisany oskarżonemuD. K. (1). Z ustaleń faktycznych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wynika, że przedmiotowy samochód został zwrócony pokrzywdzonemu po zapłaceniu przez niego kwoty 7.000 zł (str. 347-348 uzasadnienia). W tej sytuacji należało ustalić, czy zachowanie oskarżonych nie wyczerpywało dyspozycjiart. 286 § 2 k.k.
Dlatego też wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyny przypisane w ramach zarzutów z pkt LXIII (pkt LXV aktu oskarżenia) i z pkt LXXVI (pkt LXXVIII aktu oskarżenia) dot. udziału w pobiciu pokrzywdzonegoA. G. (2).
W ramach zarzutów postawionych oskarżonemuD. K. (1)w pkt LXIII (pkt LXV aktu oskarżenia) i oskarżonemuP. B. (1)w pkt LXXVI (pkt LXXVIII aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy przyjął, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wzięli udział w pobiciuA. G. (2), przy czymD. K. (1)posługiwał się nożem, a czynu tego dopuścili się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw i zachowania te zakwalifikował na podstawieart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
Odpowiedzialność na podstawieart. 159 k.k.grozi nie każdemu kto bierze udział w pobiciu, lecz tylko temu sprawcy, który indywidualnie używał broni, noża lub innego niebezpiecznego narzędzia. Tym samym fakt, że nożem posługiwał sięD. K. (1)nie uprawniał do zakwalifikowania zachowania oskarżonegoP. B. (1)także na podstawieart. 159 k.k.
Przestępstwo zart. 159 k.k., z uwagi na użycie narzędzia wymienionego w tym przepisie, stanowi kwalifikowaną formę przestępstwa pobicia stypizowanego wart. 158 § 1 k.k.Do przypisania zaś tegoż czynu – zgodnie z treściąart. 158 § 1 k.k.- niezbędne jest, nie tylko ustalenie, że sprawca brał udział w pobiciu lecz także, iż w trakcie pobicia pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k.i winno to znaleźć odzwierciedlenie w opisie czynu przypisanego sprawcy. Skoro zatem Sąd Okręgowy w czynie przypisanym oskarżonym nie zawarł w powyższym zakresie stosownych ustaleń to brak było podstaw do uznania oskarżonych za winnych czynu zart. 158 § 1 k.k., a tym samym oskarżonegoD. K. (1)za winnego czynu zart. 159 k.k.
W tym stanie rzeczy po objęciu przez prokuratora ściganiem z urzędu Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok i ustalił, że oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali dyspozycjęart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.i z uwagi na upływ okresu przedawnienia postępowanie w tj. części umorzył.
Czyny przypisane w ramach zarzutów z pkt LVI (pkt LVIII aktu oskarżenia) i z pkt LXXVIII (pkt LXXX aktu oskarżenia) dot. wymuszenia rozbójniczego i pozbawienia wolnościW. W. (2).
W ramach zarzutów, o których mowa wyżej, Sąd Okręgowy przypisał oskarżonymD. K. (1)iP. B. (1)popełnienie w drugiej połowie 1995 r. przestępstwa zart. 211 d.k.k.w zb. zart. 165 d.k.k.w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.W kwalifikacji prawnej tego czynu nie wskazano, czy wyczerpywał on znamiona§ 1 art. 165 d.k.k., określającego typ podstawowy przestępstwa pozbawienia wolności, czy też§ 2tegoż artykułu zawierającego formę kwalifikowaną z uwagi na pozbawienie wolności przez okres dłuższy niż 14 dni bądź łączące się ze szczególnym udręczeniem albo mającym miejsce w innych szczególnie ciężkich wypadkach. Zważywszy na treść zarzutów postawionych oskarżonym nie ulega jednakże wątpliwości, że czyn im przypisany wyczerpywał dyspozycjęart. 165 § 1 d.k.k.
Kodeks karny z 1969 r.przewidywał:
- za czyn zart. 211karę od roku do 10 lat pozbawienia wolności (czyli karę w tej samej wysokości co w aktualnie obowiązującymart. 282 k.k.), przy czym z dniem 20 listopada 2995 r. zaczęła obowiązywać nowelizacja, która podniosła górną granicę kary do 15 lat pozbawienia wolności,
- za czyn zart. 165 § 1karę od 6 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności, a więc surowszą od określonej w obecnie obowiązującymart. 189 § 1 k.k., który zagrożony jest karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.
Zgadnie zart. 4 § 1 k.k.jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Pomijając nawet kwestię nowelizacjiart. 211 k.k., o której mowa wyżej, nie było podstaw do przyjęcia, że mające zastosowanie do wyżej wymienionego czynu przepisyKodeksu karnego z 1969 r.są względniejsze od obecnie obwiązujących, co obligowało do zastosowania tych ostatnich.
Z tych też względów Sąd Apelacyjny w powyższym zakresie dokonał stosownej zmiany zaskarżonego wyroku.

II.

W odniesieniu do apelacji prokuratora.
W tej części uzasadnienia Sąd Apelacyjny zajął stanowisko co do zarzutów z pkt 1-48 apelacji prokuratora (str. 4-35 apelacji). W kwestii dotyczącej rażącej niewspółmierności orzeczonych kar łącznych (zarzuty z pkt 49-54, str. 35-38 apelacji) Sąd odwoławczy wypowiedział się w dalszej części niniejszego uzasadnienia.
W początkowej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy podniósł, że:
-„(…) wyjaśnienia podejrzanego, a po nadaniu mu statusu świadka koronnego jego zeznania, należy oceniać szczególnie wnikliwie i z dużą ostrożnością. Świadek koronny to nie ofiara przestępstw, lecz ich sprawca, który zapewnia sobie bezkarność „sprzedając” organom ścigania wspólników oraz swoją wiedzę o świecie przestępczym. Zasób przekazanych informacji, ich waga oraz ilość wydanych osób stanowią o wartości, „procesowej atrakcyjności” ubiegającego się o uzyskanie statusu. Obietnica bezkarności, jaką uzyskuje świadek koronny, może więc skłaniać do obciążania oskarżonych za wszelką cenę, nawet przez posługiwanie się kłamstwem, gdyż taka postawa leży w jego interesie.Oceniając zeznania świadka koronnego trzeba mieć na uwadze i to, czy obciążenie innych osób o których organy ścigania nie wiedziały, że popełniły one jakiekolwiek przestępstwo, a w którym nie współdziałały ze świadkiem koronnym, ma dla niego jakiekolwiek osobiste znaczenie, czy też jest przejawem jego rzeczywistej, materialnej skruchy. Uzyskanie statusu jest przecież momentem podsumowania dotychczasowego życia, a zarazem dobrą okazją do rewanżu, załatwienia prywatnych porachunków.(…)Nie da się więc wykluczyć, że osoby które uzyskały taki status, traktują swe wypowiedzi instrumentalnie, ale też nie sposób sformułować wobec nich generalnego nakazu nieufności tylko z tego powodu, że zeznają w specyficznej sytuacji procesowej i uzyskują profity za wyjawienie działalności przestępczej własnej i swoich dotychczasowych kolegów. Świadek koronny, jak każdy świadek, ma obowiązek mówić prawdę, a rzeczą sądu, poprzez bezpośredni kontakt ze świadkiem jest ocenić czy ten obowiązek został spełniony. Dowód taki, przy braku szczególnych uregulowań prawnych podlega - jak każda relacja przesłuchiwanych - swobodnej ocenie”(str. 4 - 5 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
-„(…)zeznania świadka koronnego muszą być, podobnie jak każdy inny dowód, oceniane zgodnie z wymogami określonymi wart. 7 k.p.k., przy czym właśnie ze względu na szczególną specyfikę takiego świadka w procesie karnym, jego relacje odnoszące się do sprawców poszczególnych przestępstw winny być nie tylko stanowcze i konsekwentne, ale też mieć wsparcie w innych dowodach. Ich oceny należy każdorazowo dokonywać w odniesieniu do realiów sprawy.
(…)Nie istnieje żadna reguła dowodowa, która zabraniałaby uznać, że zeznania jedynego świadka nie są wystarczającą podstawą skazania. Rzecz jednak w tym, aby taki jedyny dowód był dowodem rzetelnym, szczegółowym, jednoznacznym i konkretnym.
Dowód z zeznania świadka koronnego - o ile nie spełnia powyższych wymogów winien zostać poparty innymi obiektywnymi dowodami lub przynajmniej należałoby zebrać zeznania więcej niż jednego świadka koronnego.
Z drugiej zaś strony, jest czymś oczywistym, że zeznania takiego świadka ze względu na jego status w procesie nie mogą byća prioriuznane za wiarygodne co do każdej okoliczności przez niego relacjonowanej”(str. 5 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Generalnie powyższe stanowisko zasługuje na akceptację. Należy jednakże pamiętać, że relacje świadków koronnych, którzy byli przesłuchiwani w przedmiotowej sprawie dotyczą nie tylko dość odległych czasowo zdarzeń, ale także - i co wymaga podkreślenia - wielu zdarzeń, często o bardzo podobnym charakterze z udziałem różnych osób. Z akt sprawy wynika, że świadkowie ci składali zeznania nie tylko w niniejszym postępowaniu, a na przestrzeni wielu lat byli słuchani wielokrotnie. Odnosi się to w szczególności do świadkaJ. R. (1), którego wyjaśnienia i zeznania są newralgicznym dowodem co do większości zdarzeń objętych zarzutami postawionymi oskarżonym w niniejszej sprawie. Dlatego też momenty zawahań jak też nieścisłości w zeznaniach, kolejnych dotyczących tych samych okoliczności, nie powinny podważać oceny ich wiarygodności. Co do kwestii zasadniczych związanych z meritum procesu świadekJ. R. (1)składał zeznania w sposób konsekwentny, logiczny, co sprawia, że nie można zasadnie podnosić, iż ocena tego dowodu jest błędna.
Pamiętać należy, że wówczas, gdy zachodzi konieczność niejednokrotnego wypowiadania się o określonych faktach czy zdarzeniach, a ponadto, gdy wypowiedzi te dotyczą zdarzeń lub faktów odległych czasowo, jak też poszczególne wypowiedzi dzieli pewien dystans czasowy, treść depozycji najczęściej nie będzie jednobrzmiąca. Dlatego siłą rzeczy muszą zachodzić pewne nieścisłości, czy też luki w kolejnych relacjach a przedmiotem oceny musi być to, czy dotyczy to kwestii czy faktów zasadniczych. Co więcej, gdyby różnice takowe czy nieścisłości nie występowały, można by się zastanawiać nad tym, czy składanie całkowicie pokrywających się ze sobą relacji na przestrzeni dość znacznego dystansu czasowego jest naturalne.
Wolą ustawodawcy było, by dowód z zeznań świadka koronnego został dopuszczony w postępowaniu karnym, a zustawy o świadku koronnymwynika, że świadkiem takim może być tylko osoba podejrzana, która w zamian za wypełnienie przyjętego zobowiązania uzyska niekaralność. Okoliczność, że sam świadek koronny jest osobą popełniającą przestępstwa i nie ma nieposzlakowanej opinii nie uprawnia do twierdzenia, że przez to właśnie jest on niewiarygodny. Dowód z zeznań świadka koronnego podlega ocenom na zasadach ogólnych, przy uwzględnieniu oczywiście jego specyficznej sytuacji - dążenia do uzyskania niekaralności w zamian za złożenie zeznań, na podstawie których zapadnie wyrok skazujący - z tym tylko, że kwestionowanie jego wiarygodności jedynie poprzez pryzmat wcześniejszego popełniania przestępstw nie może być skuteczne.
Relacje składane przez świadków koronnych są typowymi dowodami z pomówienia. Powszechnie przyjmuje się, że ocena wiarygodności pomówienia wymaga ze strony sądu szczególnej ostrożności. Pomówienie nie stanowi bowiem dowodu pełnowartościowego, chyba że jest ono jasne i konsekwentne, a ponadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich (Komentarz do Kodeksu postępowania karnego pod red. prof. dr hab. Zbigniewa Gostyńskiego, Dom Wydawniczy ABC, 1998, teza 9 do art. 7, str. 172-173, tom I).
Przy dowodzie z pomówienia nie jest jednakże konieczne, aby relacje pomawiającego były potwierdzone innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego zdarzenia. Potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części przestępstw opisanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych przestępstw popełnionych przez tych samych sprawców, a także przez inne osoby. Dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie relacji świadka koronnego w odniesieniu do konkretnych zdarzeń winno mieć miejsce w powiązaniu z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w tym zakresie.
W dalszej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, która odnosi się do poszczególnych czynów zarzucanych oskarżonym Sąd Okręgowy wielokrotnie stwierdza, że zeznania świadków koronnych nie mogą stanowić podstawy do poczynienia ustaleń co do udziału konkretnych oskarżonych w przestępnych zachowaniach. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie analizuje, czy znajomość okoliczności poszczególnych zdarzeń nie świadczy o rzetelności relacji w zakresie udziału w nich konkretnych osób, zwłaszcza w przypadku konsekwentnego wskazywania ich udziału w zdarzeniu w trakcie kolejnych przesłuchań.
Sąd Okręgowy podniósł też, że przy ocenie zeznań świadków koronnych wziął pod uwagę, iż w trakcie procesu kilkakrotnie dochodziło do incydentów wywoływanych przezJ. S. (1)orazJ. R. (1), a świadkowie zeznając starali się upokorzyć, obrazić, czy też sprowokować podsądnych (str. 6 -7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Sąd I instancji nie odwołał się jednakże do konkretnych zdarzeń mających miejsce na rozprawie i do ewentualnych w tym zakresie zapisów w protokołach. Nie można uznać za wystarczające ograniczenie się przez Sąd Okręgowy do tego rodzaju konstatacji w uzasadnieniu wyroku bez szerszego odniesienia się do okoliczności, w których doszło do tych zachowań.
Prokurator w uzasadnieniu apelacji zauważył zaś, że oskarżeni zachowywali się prowokacyjnie w stosunku doJ. R. (1), m.in. na rozprawie w dniach 26 marca 2007 r. i 18 lipca 2007 r. Z protokołów rozprawy, na których przesłuchiwanoJ. R. (1)wynika, że oskarżeni wygłaszali liczne oświadczenia i zadawali olbrzymie ilości różnego rodzaju pytań, co winno skutkować rozważeniem, czy tego rodzaju postępowanie oskarżonych miało na celu wyjaśnienie okoliczności zdarzeń im zarzucanych, czy też zdeprymowanie świadka i spowodowanie u niego niepewności i swoistego zagubienia w składanych relacjach.

1.

Czyny w odniesieniu do których Sąd Apelacyjny podzielił zarzuty prokuratora co do wadliwości rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Na wstępie należy podnieść, że prokurator nie zaskarżył wyroku w zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonegoM. B. (1)od popełnienia czynu z pkt XXIII (pkt XXV aktu oskarżenia).
W pkt XXIII (XXV aktu oskarżenia) zarzuconoM. B. (1)popełnienie na szkodęG. C. (1)czynu zart. 282w zw. zart. 65 k.k.Powyższego przestępstwaM. B. (1)miał się dopuścić wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1)iS. F. (1), z tym, żeS. F. (1)w pkt XII (pkt XIV aktu oskarżenia) zarzucono popełnienie tego czynu w formie stadialnej w postaci usiłowania, a oskarżonemuD. K. (1)w pkt LXXIII (pkt LXXV aktu oskarżenia) w formie zjawiskowej w postaci podżegania. OskarżonegoD. K. (1)Sąd Okręgowy uniewinnił, a w stosunku doS. F. (1)przyjął, że swoim zachowaniem wyczerpał on dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.
Z petitum apelacji wynika, że prokurator zaskarżył wyrok w zakresie rozstrzygnięć zapadłych wobecM. B. (1)w odniesieniu do czynu z pkt XXIII (pkt XXV aktu oskarżenia),S. F. (1)w odniesieniu do czynu z pkt XII (pkt XIV aktu oskarżenia) iD. K. (1)w odniesieniu do czynu z pkt LXXIII (pkt LXXV aktu oskarżenia) i wniósł o uchylenie wyroku w powyższym zakresie i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania (odpowiednio pkt I ppkt 4 – str. 2, pkt I ppkt 5 – str. 2, pkt I ppkt 6 – str. 2 oraz strona 39 apelacji). W zakresie rozstrzygnięcia odnoszącego się do zdarzenia dotyczącego pokrzywdzonegoG. C. (1)prokurator zawarł zarzut w pkt 29 apelacji, który jednakże odnosi się jedynie do oskarżonychS. F. (1)iD. K. (1)(str. 21-22 apelacji). Identyczne stanowisko zajął prokurator w uzasadnieniu apelacji, argumentując, że rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest błędne w odniesieniu do oskarżonychS. F. (1)iD. K. (1)(str. 132-134 uzasadnienia).
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny przyjął, że w odniesieniu do zdarzenia odnoszącego się do pokrzywdzonegoG. C. (1)intencją prokuratora było zaskarżenie wyroku jedynie co do rozstrzygnięć w zakresie czynów zarzucanychS. F. (1)w pkt XII (pkt XIV aktu oskarżenia) iD. K. (1)w pkt LXXIII (pkt LXXV aktu oskarżenia) i tylko w tej części wyrok ten faktycznie został zaskarżony.
Czyny zarzucone oskarżonymJ. P. (1)w pkt I (pkt I aktu oskarżenia),M. B. (1)w pkt XXI (pkt XXIII aktu oskarżenia),R. W. (1)w pkt CII (pkt CIV aktu oskarżenia),J. Ł.w pkt CXVI (pkt CXXXIX aktu oskarżenia),K. K. (1)w pkt VIII (pkt X aktu oskarżenia),J. K. (1)w pkt CLVIII (pkt CCVIII aktu oskarżenia),D. K. (1)w pkt LII (pkt LIV aktu oskarżenia) iA. Z. (2)velB.w pkt CLXXIV (pkt I aktu oskarżenia w sprawie o sygn. akt Ap II Ds 1/06, VIII K 36/06) dot. rozboju na kasjerce ZG ZNPM. J. (1).
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przeprowadził drobiazgową analizę zeznań złożonych przez świadkaJ. R. (1)dostrzegając, że różnią się one w wielu szczegółach, w tym dotyczących:
- obecnościM. B. (1)na spotkaniu podczas którego zaplanowano napad,
- przekazania przezM. B. (1)broni w trakcie jazdy na miejsce zdarzenia,
- zachowaniaD. K. (1)podczas zdarzenia, tj. czy przeciągnął on nożem po rękach kasjerki, czy tez przeciął nożem pasek od torby, którą ona trzymała,
- samochodu, do któregoR. W. (1)wsiadł po napadzie,
- samochodu, przy którym stałJ. P. (1), a mianowicie, czy był to należący doB.samochód marki „A. (...)”, czy też „S.”J. K. (1),
- roliA. Z. (2), tj. czy wysiadł on z samochoduB.i odebrał torbę od świadka, czy też podbiegł do samochodu, w którym siedzieli oskarżeni i odebrał torbę odD. K. (1),
- osoby, która niosa torbę zabraną kasjerce, a mianowicie, czy był to świadek, czy teżD. K. (1)(str. 17-18 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Nadto Sąd Okręgowy podniósł, że twierdzeniaJ. R. (1), iżM. B. (1)iR. W. (1)powalili ochroniarza nie są zgodne z rzeczywistością, gdyż takiej osoby nie było na miejscu zdarzenia. PokrzywdzonaM. J. (1)nie potwierdziła zaś, aby został użyty nóż, którym – wedle zeznańJ. R. (1)–D. K. (1)miał przeciągnąć po jej rękach lub przeciąć pasek torebki (str. 18 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Powyższe zdaniem Sądu Okręgowego przemawiało za uznaniem zeznańJ. R. (1)za niewiarygodne. Jednakże Sąd I instancji nie wyjaśnił bliżej dlaczego rozbieżności dotyczące szczegółów zdarzenia dyskwalifikują wiarygodność relacji świadka co do udziału oskarżonych w przedmiotowym czynie. Należy zauważyć, że Sąd Okręgowy nie wykazał rozbieżności w zeznaniachJ. R. (1)w zakresie składu osobowego grupy biorącej udział w zdarzeniu i roli poszczególnych sprawców. Ma też rację skarżący, że rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego dotyczące szczegółów zdarzenia są zrozumiałe z uwagi na jego dynamikę.
Tym samym zaskarżony wyrok w odniesieniu do wyżej wymienionego zdarzenia podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu w tej części do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżanemuJ. P. (1)w pkt IV (pkt IV aktu oskarżenia) dot. podżegania do zabójstwa.
Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy ocena zeznań świadkówJ. R. (1)iP. K. (3)ogranicza się do wychwycenia różnic pomiędzy tymi dowodami bez pogłębionej analizy tego materiału dowodowego. Jak trafnie zauważył prokurator należało przede wszystkim rozważyć, czy mające miejsce rozbieżności wynikają z odmiennej percepcji zdarzeń, a przede wszystkim spowodowane są znacznym upływem czasu i zacieraniem w pamięci ich szczegółów (str. 74 uzasadnienia apelacji). Nadto rozbieżności co do daty zdarzenia nie można uznać za rażącą, a to żeP. K. (3)nie widział jakJ. P. (1)zdjął podkoszulkę i pokazywał doznane obrażenia, nie oznacza, że fakt ten nie miał miejsca. Spożywanie przez uczestników spotkania alkoholu jest kwestią całkowicie uboczną, a ewentualne rozbieżności w tym względzie ewidentnie wynikają z upływu czasu. Nie można też wykluczyć, że zapamiętanie tego ostatniego faktu może być związane z tym, czy osoba relacjonująca zdarzenie spożywała wówczas alkohol.
Rozbieżności w relacjach świadkówJ. R. (1)iP. K. (3)dotyczące grup, które miały dokonać zabójstwa

    „B.”i

    „B.”
nie mają istotnego znaczenia z uwagi na to, że oskarżonemuJ. P. (1)nie postawiono zarzutu sprawstwa kierowniczego, a zarzut podżegania do zabójstwa. Z perspektywy osoby nakłanianej znamiona podżegania wymagają indywidualizacji tej osoby. Oznacza to, że nakłanianie skierowane być musi albo do konkretnej osoby, albo do zindywidualizowanego kręgu osób (Komentarz do Kodeksu karnego pod red. prof. Andrzeja Zolla, teza 131 do art. 18). Tym samym nie jest konieczne aby nakłaniając kilka osób do dokonania dwóch zabójstw, od razu zapadły ustalenia, które osoby mają dokonać poszczególnych zabójstw.
W tym stanie rzeczy wyrok w zakresie czynu zarzuconego oskarżonemuJ. P. (1)w pkt IV (pkt IV aktu oskarżenia) podlega uchyleniu, a sprawa w tym zakresie przekazaniu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymM. B. (1)w pkt XXXII (pkt XXXIV aktu oskarżenia) iD. K. (1)w pkt LV (pkt LVII aktu oskarżenia) dot. pobicia z użyciem niebezpiecznego narzędziaS. S. (1).
Zdaniem Sądu Okręgowego zeznaniaJ. R. (1)dotyczące udziałuM. B. (1)iD. K. (1)w powyższym przestępstwie nie stanowią miarodajnego dowodu, gdyż zeznał on, że po pobiciu z mieszkania zabrano złotą biżuterię, co nie znalazło potwierdzenia w zeznaniach pokrzywdzonegoS. S. (1)ani jego konkubiny.Nadto świadekD. K. (3)bezpośrednio po wejściu sprawców opuściła mieszkanie i przed ich wyjściem nie powróciła do mieszkania, a tym samym nie mogła być pobita przez sprawców w czasie gdy wychodzili oni z mieszkania (str. 250-251 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Dokonując tego rodzaju oceny zeznań świadka koronnegoJ. R. (1)Sąd I instancji pominął zeznaniaP. K. (3), który dowiedział się o pobiciuC.zL.i o tym, że zabrano mu złoto (zeznania z 15 grudnia 2009 r. k. 49371 tom CCXXXIX) oraz zeznaniaS. K.z dnia 5 października 2004 r., że osoby z tzw. grupy(...)pobiłyC.w jego mieszkaniu (k. 22950 tom CXVII).
W tej sytuacji wyrok w odniesieniu do wyżej wymienionego czynu zarzuconego oskarżonymM. B. (1)iD. K. (1)nie mógł się ostać. Czyn ten miał miejsce 1 grudnia 1994 r. Obowiązywał wówczasKodeks karny z 1969 r.i czyn zarzucony oskarżonym był penalizowany wart. 159zagrożonym karą od 6 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Zważywszy, że obecnie tego rodzaju przestępstwo zagrożone jest karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności (art. 159 k.k.), to zgodnie zart. 4 § 1 k.k.zastosowanie będzie miał przepis obowiązujący w chwili popełnienia przestępstwa, tj.art. 159 d.k.k.Przedawnienie karalności przestępstw zagrożonych karą do 5 lat pozbawienia wolności następuje po upływie 20 lat od chwili czynu (art. 101 § 1 pkt 3 i art. 102 k.k.) i w odniesieniu do wyżej wymienionego czynu upłynęło ono w dniu 1 grudnia 2014 r.
Dlatego też Sąd Apelacyjny na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w tej części postępowanie umorzył.
Czyny zarzucone oskarżonymM. B. (1)w pkt XXIX (pkt XXXI aktu oskarżenia),D. K. (1)w pkt LX (pkt LXII aktu oskarżenia) i oskarżonemuM. K. (1)w pkt CXXVIII (pkt CLXXII aktu oskarżenia) dot. rozboju na osobieM. P..
Sąd Okręgowy stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że zarzuty postawione oskarżonym zostały sformułowane jedynie na podstawie zeznańJ. R. (1), które nie były zgodne z zeznaniami pokrzywdzonegoM. P., zwłaszcza co do faktu stosowania przez sprawców przemocy, o czym pokrzywdzony nie mówił bezpośrednio po zdarzeniu. Jednocześnie Sąd I instancji stwierdził, że zrozumiałym jest, iż pokrzywdzony mógł zataić fakt kradzieży samochodów nie będących jego własnością, jednakże nie miał on żadnych powodów, aby nie mówić o użyciu przez sprawców siły lub groźby jej użycia (str. 232-233 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Ustalając, żeM. P.nie był zainteresowany w zgłoszeniu kradzieży innych samochodów, poza tym który stanowił jego własność, obowiązkiem Sądu I instancji było rozważenie, czy z tych samych powodów pokrzywdzony wolał nie ujawniać pełnego przebiegu zdarzenia, o którym zeznałJ. R. (1). Nadto czyniąc rozważenia, o których mowa wyżej Sąd Okręgowy nie wyjaśnił dlaczego nie było podstaw do przypisania oskarżonym dokonania kradzieży samochodu „F. (...)” należącego do pokrzywdzonego.
Z tych też względów zaskarżony wyrok w zakresie powyższego rozstrzygnięcia nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuT. B.w pkt XCVI (pkt XCVIII aktu oskarżenia) dot. spowodowania pożaru sklepu przyul. (...)wW.na szkodęJ. K. (3).
Uniewinniając oskarżonegoT. B.od popełnienia wyżej wymienionego czynu Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że
    „(…) jedynym dowodem dotyczącym oskarżonegoT. B.są zeznania świataJ. R. (1). Ani świadekS.aniG.nie wskazują osoby, która miałaby dokonać podpalenia. Ponadto świadekR.stwierdził, że zlecenie wykonania tego zadania przekazane zostałoB., natomiast świadek nic nie wie czyB.sam je wykonał”oraz:
     „(…) z zeznań świadkaW. S. (2), która widziała uciekającego sprawcę przedmiotowego podpalenia wynika, ze był on masywnej, potężnej budowy ciała, natomiast oskarżonyT. B.to mężczyzna o wzroście 176 cm i przeciętnej budowie ciała (…)”.(str. 237 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Czyniąc powyższe rozważania Sądowi Okręgowemu umknęło, że podczas drugiego przesłuchania dotyczącego podpalenia sklepuJ. R. (1)zeznał, iżB.powiedział mu, że ze swoimi ludźmi dokonał podpalenia sklepu i szerzej opisał przebieg zdarzenia. Zeznania te zresztą powołał Sąd I instancji w dalszej części uzasadnienia dotyczącej odmowy uznania za wiarygodne wyjaśnień oskarżonychW. G.iM. B. (1)(str. 239 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
W świetle tych zeznańJ. R. (1)tracą sens rozważania Sądu Okręgowego o braku podobieństwa oskarżonegoT. B.do osoby, którą widziałaW. S. (2). Do przypisania oskarżonemuT. B.popełnienia zarzuconego mu czynu nie jest też konieczne, aby osobiście wykonywał on wszystkie czynności opisane w postawionym mu zarzucie.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuM. M. (8)w pkt CXXI (pkt CLX aktu oskarżenia) dot. obrotu środkami psychotropowymi w postaci ekstazy.
UniewinniającM. M. (8)od popełnienia powyższego czynu Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podniósł, że:„Jedynym dowodem (…) są zeznania świadkaM. S. (2). Zważyć jednakże należy, że świadek ten złożył zeznania w sposób ogólny, orientacyjny i przypuszczający (…). Wobec braku jakichkolwiek innych dowodów na tę okoliczność nie było możliwe dokonanie weryfikacji zeznań świadka koronnego oraz ich uzupełnienie, a w konsekwencji nie udało się doprecyzować postawionego zarzutu. Tak ogólne i nieprecyzyjne zeznania świadka koronnego nie mogą stanowić jedynej i samodzielnej podstawy skazania”.(str. 420 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
TymczasemM. S. (2)zeznał, że oskarżonyM. M. (1)z innym mężczyzną handlował ekstazą i amfetaminą, przez okres 4-5 miesięcy, od kwietnia – maja do września 1999 r. Świadek nie potrafił określić jaką ilość ekstazy oskarżony z drugim mężczyzną nabyli od

    „B.”, którego z kolei zaopatrywałM. S. (1). Świadek miał wiedzę, żeM. S. (1)miał do rozdysponowania 5000 działek ekstazy i określił szacunkową ilość jaką oskarżony i inni mężczyźni uczestniczący w tym procederze mogli rozprowadzić (k. 8708). Wiedzę o tym, że oskarżonyM. M. (1)z innymi osobami handlował ekstazą i amfetaminą, świadekM. S. (2)posiadał właśnie od tych osób i od

    „B.”.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że powyższe zeznania są na tyle lakoniczne i pozbawione konkretów, iż na ich podstawie nie można stwierdzić, czy zachowanie oskarżonego naruszało dyspozycję przepisów penalizujących obrót bądź udzielanie innym osobom środków psychotropowych i substancji odurzających. Wątpliwości co do ilości środków bądź substancji będących przedmiotem przestępstwa winny być rozstrzygane zgodnie z uregulowaniem zawartym wart. 5 § 2 k.p.k.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

    Czyn zarzucony oskarżonemuA. C. (1)w pkt CLIV (pkt CCV aktu oskarżenia) dot. kradzieży z włamaniem do samochodu marki „F. (...)” na szkodęK. P. (2).

Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podniósł, że jedynym dowodem wskazującym na sprawstwo oskarżonegoA. C. (1)są zeznaniaJ. R. (1), który to dowód jest mało wiarygodny, gdyż świadek koronny relacjonował okoliczności, które znał ze słyszenia (str. 472 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Sąd Okręgowy nie rozważył bliżej, czy znajomość przez świadka koronnego tak szczegółowych okoliczności zdarzenia, jak np. to, że skradziony samochód był zarejestrowany na teściaJ. M. (4), co potwierdziłS. R., który zbył samochódK. P. (2)– nie oznacza, że świadek ten posiadał miarodajne informacje o roli oskarżonegoA. C. (1)w przedmiotowym czynie.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

    Czyn zarzucony oskarżonemuT. B.w pkt XCIX (pkt CI aktu oskarżenia) dot. kradzieży sprzętu z dyskoteki wG. (...).

Sąd Okręgowy uniewinniając oskarżonegoT. B.podniósł, że zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)są niewiarygodne albowiem z jego relacji wynika, iż klucze od alarmu zostały przekazaneT. B.przezW. T. (2), a ten zeznał że klucze i kod przekazałJ. R. (1). Nadto Sąd I instancji podniósł, że udział oskarżonegoT. B.w zdarzeniu nie potwierdzili świadkowieS. S. (7)iM. W. (2)oraz oskarżonyJ. Ł.(str. 330 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Odnosząc się do tej argumentacji należy zauważyć, że świadkowieS. S. (7)iM. W. (2)nie mieli kontaktu z oskarżonymT. B., aS. S. (7)kontaktował się zJ. R. (1). Poza zainteresowaniem Sądu I instancji pozostały zeznania świadkówJ. R. (1)z postępowania przygotowawczego, w których opisał on rolę oskarżonegoT. B.w zdarzeniu. Jak zauważył prokurator w uzasadnieniu apelacji podczas tego przesłuchania świadek koronny nie twierdził, że klucze do dyskoteki zostały przekazaneT. B..J. R. (1)posłużył się wówczas określeniem w liczbie mnogiej, nie precyzując, czy on, czy teżT. B.otrzymał klucze (k. 7625).
Trudno też ustalenia co do udziału oskarżonegoT. B.w przedmiotowym zdarzeniu opierać na wyjaśnieniachJ. Ł.skoro nie znalazły one uznania Sądu I instancji w tak istotnej kwestii jak świadomość tegoż oskarżonego co do charakteru zdarzenia, w którym brał on udział (str. 390 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

    Czyny zarzucone oskarżonymP. B. (1)w pkt LXXIV (pkt LXXVI aktu oskarżenia) iM. F. (1)w pkt CLXVI (pkt CCXVII aktu oskarżenia) dot. kradzieży z włamaniem samochodu marki „M.” na szkodęJ. D. (1).

Zdaniem Sądu Okręgowego zeznania świadkaJ. R. (1)nie są wystarczające do przypisania oskarżonymP. B. (1)iM. F. (1)sprawstwa w zakresie wyżej wymienionego czynu albowiem:

a
odnośnieM. F. (1):

- świadekJ. R. (1)początkowo wyrażał wątpliwości co do obecnościM. F. (1)na miejscu zdarzenia, następnie prostował te zeznania, a na rozprawie w tym zakresie popadał w sprzeczności;
- niezrozumiałym jest, jaki interes miałby oskarżony w tym, by dokonać włamania i zaboru samochodu, skoro – jak zeznałJ. R. (1)– nie był on uwzględniony w podziale pieniędzy z tzw.„wykupki”,
- oskarżonyM. F. (1)wyjaśnił, iż nie znaP. B. (1)i nie ma podstaw do zdyskredytowania tych wyjaśnień,
b) odnośnieP. B. (1):
-J. R. (1)początkowo pominął tego oskarżonego w swoich zeznaniach,
- w kolejnych zeznaniachJ. R. (1)pojawiły się poważne sprzeczności, co do roliP. B. (1)w przedmiotowym przestępstwie (str. 352 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Podczas przesłuchania w dniu 25 września 2003 r.J. R. (1)zeznał, żeP. B. (1)otrzymał pieniądze gdyż był wspólnikiemM. L. (1). Nadto świadek stwierdził, że przypomniał sobie, iżP. B. (1)był z nim iM. L. (1), wtedy, gdyM. F. (1)kradł samochód.J. R. (1)miał jedynie wątpliwości, czyM. F. (1)otrzymał pieniądze za udział w kradzieży (k. 7450 tom XXXVIII). Z zeznań tych wynika jaka była rola oskarżonychP. B. (1)iM. F. (1)w przestępstwie.
Okoliczność, żeM. F. (1)nie otrzymał pieniędzy z tzw.„wykupki”nie oznacza, że nie brał on udziału we włamaniu i zaborze samochodu. Pieniądze uzyskane od właściciela pojazdu były przecież dzielone dopiero po upływie pewnego czasu od dokonania zaboru auta. Ma również rację prokurator, że przed uznaniem za wiarygodne wyjaśnieńM. F. (1)Sąd Okręgowy winien rozważyć zeznaniaM. S. (1), iżM. F. (1)był złodziejem samochodowym i należał do grupy(...)(k. 23694 tom CXX).
Analizując miarodajność zeznańJ. R. (1)należało też mieć na uwadze, że świadek koronny nie mylił się, iż właściciel pojazdu wykupił samochód (vide: zeznaniaJ. D. (1)k. 9565-9569 tom XLVIII).
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien mieć na uwadze, czy zachowanie sprawców nie wyczerpywało dyspozycjiart. 286 § 2 k.k.
Czyn zarzucony oskarżonemuK. K. (1)w pkt VII (pkt IX aktu oskarżenia) dot. handlu bronią w postaci pistoletu(...).
Okoliczność, że świadekJ. R. (1)zeznając na rozprawie na temat zakupu pistoletu(...)nie wymienił oskarżonegoK. K. (1)nie stanowi przekonywującego argumentu do podważenia wiarygodności złożonych przez niego w tym zakresie relacji w postępowaniu przygotowawczym.
Należy pamiętać, że w niniejszym postępowaniu świadek koronnyJ. R. (1)składał zeznania dotyczące kilkudziesięciu zdarzeń. Pominięcie osoby oskarżonegoK. K. (1)w jednym ze zdarzeń winno być wyjaśnione przez Sąd orzekający w drodze pytań zadanych świadkowi po ujawieniu zeznań z postępowania przygotowawczego.
Ma również rację prokurator, że uznanie za wiarygodne wyjaśnień oskarżonychS. F. (1)iS. D., którzy nie obciążyliK. K. (1)winno być poprzedzone rozważaniami co do zasad funkcjonowania grupy przestępczej, której członkami byliS. F. (1)iS. D.oraz faktu, żeK. K. (1)był ich przełożonym i nie byli oni ze sobą skonfliktowani.
Tym samym wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymD. K. (1)w pkt LXX (pkt LXXII aktu oskarżenia) iG. Ł.w pkt CLIII (pkt CCIV aktu oskarżenia) dot. handlu bronią w postaci pistoletu(...).
We wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia wskazano, jakie reguły obowiązują przy ocenie zeznań składanych przez świadka koronnego, w tym, że do uznania jego relacji za wiarygodne nie jest niezbędne, aby w odniesieniu do wszystkich sprawców i każdego z zarzuconych im czynów znajdowały one potwierdzenie w innych zgromadzonych dowodach.
Okoliczność, że oskarżonemuD. K. (1)zarzucono zbycie broni nieustalonemu mężczyźnie, a w uzasadnieniu aktu oskarżenia wskazano, iż nabywca posługiwał się pseudonimem
    „E.”nie dawało podstaw do rozważania, czy prokurator miał wątpliwości co do rzetelności zeznań świadkaJ. R. (1). Czynienie tego rodzaju rozważań jest zresztą bezprzedmiotowe, gdyż zadaniem Sądu orzekającego jest przeprowadzenie samodzielnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym wiarygodności zeznań świadka koronnego.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymD. K. (1)w pkt LXXI (pkt LXXIII aktu oskarżenia) iG. Ł.w pkt CLII (pkt CCIII aktu oskarżenia) dot. obrotu środkami psychotropowymi w postaci tabletek ekstazy.
Jedynym dowodem w zakresie sprawstwa oskarżonychD. K. (1)iG. Ł.są zeznaniaJ. R. (1). Zdaniem Sądu Okręgowego zeznania te są niepełne, a świadek koronny zbyt lakonicznie wskazał źródło pochodzenia ekstazy. Nadto stwierdzając, żeG. Ł.przekazano 550 tabletek ekstazy nie wiedział co stało się z pozostałą ilością, co powoduje, iż w sposób kategoryczny nie można ustalić ilości narkotyku będącego przedmiotem przestępstwa oraz czasu i miejsca jego dokonania, a to uniemożliwia przypisanie komukolwiek przestępnego zachowania (str. 364 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Powyższe uwagi dotyczące zeznań świadkaJ. R. (1)nie znajdują oparcia w jego zeznaniach przytoczonych we wcześniejszej części uzasadnienia wyroku Sądu I instancji. ŚwiadekJ. R. (1)w zeznaniach tych opisał okoliczności w jakich tzw. grupa
    „B.”otrzymała 2000 tabletek ekstazy oraz czas i miejsce w którym część z tych tabletekD. K. (1)przekazałG. Ł..
Sąd Okręgowy bliżej nie wyjaśnił dlaczego fakt, że świadek koronny bliżej nie wskazał co stało się z pozostałą częścią narkotyku podważa wiarygodność jego relacji.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuD. K. (1)w pkt LXVII (pkt LXIX aktu oskarżenia) dot. kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)na szkodęG.T..
Powyższe przestępstwo miało miejsce w dniu 13 lipca 1995 r. Okoliczność, że świadek koronnyJ. R. (1)w postępowaniu przygotowawczym zeznał, iż włamania i kradzieży wyżej wymienionego samochodu dokonano w 1994 r. i na tym etapie postępowania nie wskazywał, iż skradziony samochód został umieszczony w garażuA. C. (1)winno być wyjaśnione na rozprawie w drodze pytań skierowanych do świadka koronnego, po ujawnieniu stosownych zeznań z postępowania przygotowawczego.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

    Czyn zarzucony oskarżonemuT. B.w pkt C (pkt CII aktu oskarżenia) dot. wymuszenia rozbójniczego naM. B. (3), będącym właścicielem dyskoteki „V.” wU..

Sąd Okręgowy w ustaleniach faktycznych stwierdził, że miało miejsce zdarzenie polegające na doprowadzeniu pokrzywdzonegoM. B. (3), w sposób o którym mowa wart. 282 k.k., do płacenia tzw. haraczu za umożliwienie prowadzenia dyskoteki
    „V.”wU.(str. 290 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Jednocześnie Sąd Okręgowy stwierdził, że zeznaniaJ. R. (1)nie dają podstaw do przypisania tego czynu oskarżonemuT. B., gdyż są one wewnętrznie sprzeczne i niespójne (str. 299-300 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Nie ulega wątpliwości, że Sąd Okręgowy nie przeprowadził pełnej analizy złożonych przezJ. R. (1)zeznań odnoszących się do oskarżonegoT. B.. Podczas przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym świadek koronny konsekwentnie zeznawał, że to właśnieT. B.został wysłany do właściciela dyskoteki w celu zmuszenia go do płacenia tzw. haraczu (k. 7498-7499, k. 14523), przy czym podczas ostatniego przesłuchania zeznał, iżT. B.informował go, że grożono pokrzywdzonemu pozbawieniem życia. Podobnej treści zeznania świadek koronny złożył na rozprawie. Trudno uznać, że zeznania te dezawuuje stwierdzenie:
    „Nie wiem czy była przemoc i agresja, bo mnie nie było przy zdarzeniu (…)”,skoro świadek następnie dodał:
    „(…) ale odniosło to skutek na właścicielu dyskoteki”.(k. 36877 tom CLXXVII). Należy też zauważyć, że Sąd Okręgowy ustalił, iż osoby które przyszły z żądaniem haraczu groziły pokrzywdzonemu m.in. pobiciem (str. 290 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), a z zeznańJ. R. (1)wynika, że jedną z tych osób byłT. B..
Rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego co do udziałuT. B.w podziale pieniędzy uzyskanych od pokrzywdzonego winny być ocenione przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności zdarzenia relacjonowanego przez świadka koronnego.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

    Czyn zarzucony oskarżonemuD. S. (1)w pkt CXXXIII (pkt CLXXXI aktu oskarżenia) dot. nabycia pochodzącego z kradzieży samochodu „F. (...)”.

Na rozprawie w dniu 20 lutego 2007 r. prokurator złożył oświadczenie, że skontaktował się z nimB. S. (4)i oświadczył, iż jego bratM. S. (1)nie chce zeznawać, gdyż obawia się oskarżonych (k. 37304 tom CLXX). NadtoM. S. (1)złożył zawiadomienie o przestępstwie dot. wywierania przy użyciu gróźb wpływu na treść składanych przez niego zeznań i w tym zakresie został skierowany akt oskarżenia (k. 48679 tom CCXXXV).
Okoliczności te nie zostały uwzględnione przez Sąd orzekający przy ocenie zeznań składanych na rozprawie przezM. S. (1), w których nie potwierdził on faktu nabycia przez oskarżonegoD. S. (1)samochodu pochodzącego z przestępstwa.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien rozważyć, czyD. S. (1)może odpowiadać za przestępstwo paserstwa skoro z zeznańM. S. (1)z postępowania przygotowawczego wynika, że wcześniej samochód ten na polecenieD. S. (1)został skradziony przezM. F. (1)(zeznania z dnia 11 marca 2005 r.).
Czyn zarzucony oskarżonemuD. K. (1)w pkt LXIX (pkt LXXI aktu oskarżenia) dot. handlu bronia i czyn zarzucony oskarżonemuB.S.w pkt CXLVI (pkt CXCVII aktu oskarżenia) dot. posiadania broni palnej.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podniósł, że zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)były nieprecyzyjne, ogólne i wewnętrznie sprzeczne (str. 357-358 uzasadnienia). Tymczasem świadekJ. R. (1):
- podczas przesłuchania w dniu 12 listopada 2003 r. zeznał, że wie odD. K. (1), iż na prośbęB. S. (1)załatwił broń, którą sprzedał mu za 500 USD (k. 7565 tom XXXVIII),
- podczas kolejnego przesłuchania w dniu 12 maja 2004 r. potwierdził ten fakt dodając, że pieniądze uzyskane ze sprzedażyD. K. (1)przyniósł, a on wrzucił je do wspólnej kasy (k. 7928 tom XL).
Na rozprawie w dniu 18 czerwca 2007 r. świadek koronny zeznał, że na spotkaniachD. K. (1)mówił, iżB. S. (1)chce kupić broń krótką. Zeznań tych nie deprecjonuje stwierdzenie, że nie pamięta on szczegółów„gdyż wszytko trudno jest spamiętać”(k. 38875 tom CLXXXVIII).
W tym stanie rzeczy wyrok w powyższej części należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymJ. P. (1)w pkt III (pkt III aktu oskarżenia),Z. R. (1)w pkt V (pkt V aktu oskarżenia),M. B. (1)w pkt XLII (pkt XLIV aktu oskarżenia),R. W. (1)w pkt CIV (pkt CVI aktu oskarżenia) iA. Z. (2)velB.w pkt CLXXV (pkt II aktu oskarżenia w sprawie o sygn. Ap II Ds 1/06, VIII K 36/06) dot. rozboju na osobach stanowiących ochronę konwoju przewożącego pieniądze doBanku (...).
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że zeznaniaJ. R. (1)są na tyle ogólne i nieprecyzyjne, że nie mogą stanowić podstawy do poczynienia ustaleń zarówno co do przebiegu zdarzenia, jak i udziału w nich poszczególnych oskarżonych. TymczasemJ. R. (1)zeznał, że z relacjiM. B. (1)wie, iż sprawcy byli w kominiarkach, dysponowali bronią palną, wybili szyby w samochodzie, wyciągnęli ochroniarzy, skrępowali ich kajdankami i poza pieniędzmi dokonali też zaboru zegarków. Powyższe koresponduje z zeznaniamiA. S. (2),R. M. (2)iS. M..J. R. (1)zeznał też, żeM. B. (1)wskazał, iż poza nim czynny udział w napadzie wzięliJ. M. (2)iR. W. (1), aJ. M. (5),J. P. (1),Z. R. (1)iA. Z. (2)czekali na odebranie pieniędzy, przy czym napad został zaplanowany przezJ. P. (1)iZ. R. (1)(protokół przesłuchania z dnia 19 lica 2004 r. k. 8068-8069 tom XLI). Koreluje to z zeznaniamiJ. S. (1), który stwierdził, że napad zorganizowaliJ. P. (1)iZ. R. (1), a bezpośrednio w napadzie uczestniczyliM. B. (1),R. W. (1)iJ. M. (2). ZdaniemJ. S. (1)równieżA. Z. (2)miał swoje zadanie w tym zdarzeniu (protokoły przesłuchań z postępowania przygotowawczego z dnia 1 lutego 2005 rk. 8741 tom XLIV i z dnia 8 sierpnia 2005 r. k. 25932 tom CXXXI).
Analizując poszczególne zeznaniaJ. S. (1)należało oczywiście rozważyć, czy faktycznie odnoszą się one do przedmiotowego napadu i czy świadek nie myli go z innym zdarzeniem. Bezsporne jest, że podczas przesłuchania w dniu 25 kwietnia 2001 r.J. S. (1)opisywał inne zdarzenie.
Sąd Okręgowy podniósł, że zeznaniaJ. S. (1)z dnia 1 lutego 2005 r. odnoszące się do przedmiotowego napadu nie zasługują na walor wiarygodności, gdyż nie są jasne okoliczności w jakich świadek przypominał sobie przebieg zdarzenia, a tym samym nie można stwierdzić, czy jego wypowiedź jest spontaniczna i wolna od sugestii (str. 32 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Ma w pełni rację skarżący, że powyższe twierdzenie o niewiarygodności zeznań świadkaJ. S. (1)jest jedynie tezą nie popartą żadną logiczną argumentacją.
Okoliczność, żeJ. S. (1)w pobliżu miejsca zdarzenia zaparkował swój charakterystyczny samochód świadczy – jak to określił prokurator w uzasadnieniu apelacji – o jego nie w pełni przemyślanym zachowaniu, trudno jednakże uznać, że tego rodzaju okoliczność stanowi podstawę do negacji jego zeznań.
Z tych też względów zaskarżony wyrok w zakresie wyżej wymienionego czynu należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymM. B. (1)w pkt L (pkt LII aktu oskarżenia),R. W. (1)w pkt CIII (pkt CV aktu oskarżenia) iD. S. (1)w pkt CXXIX (pkt CLXXVII aktu oskarżenia) dot. przyrządu wybuchowego zawierającego trotyl, służącego do spowodowania eksplozji na terenieN..
OskarżonemuM. B. (1)postawiono zarzut, że wiosną1997 r. wS.i wP.udzielił pomocyD. S. (1)w dokonaniu czynu zabronionego w postaci eksplozji materiałów wybuchowych na terenieN.w ten sposób, że nakłaniał go do popełnienia tego czynu i pośredniczył w przekazaniu mu środków służących do jego popełnienia, a mianowicie przyrządu wybuchowego zawierającego trotyl, lont i zapalnik, nabytego odR. W. (1)(pkt L – pkt LII aktu oskarżenia).R. W. (1)zarzucono, że wiosną 1997 r. wP.sprzedałJ.R.wyżej wymieniony przyrząd wybuchowy (pkt CIII – pkt CV aktu oskarżenia), aD. S. (1), że wiosną 1997 r. wP.posiadał wyżej wymieniony przyrząd, który za pośrednictwemJ. R. (1)otrzymał odR. W. (1)(pkt CXXIX - pkt CLXXVII aktu oskarżenia). Z relacji złożonych przezJ.R.iM. S. (1)wynika, że przedmiotowe zdarzenie miało miejsce wiosną 1998 r. bądź w 1997 r. lub 1998 r. (J. R. (1)) albo jesienią 1997 r. (M. S. (1)). W żadnej mierze powyższe rozbieżności nie uniemożliwiają poczynienia ustaleń co do okresu, w którym miało miejsce przestępne zachowanie poszczególnych oskarżonych. Odnosząc się do kwestii rozliczeń finansowych Sąd Okręgowy nie poddał szczegółowej analizie zeznańJ. S. (1), do którego skarżył sięD. S. (1), iż nie otrzymał należnych mu pieniędzy (protokół przesłuchania z dnia 1 lutego 2005 r. k. 8743 tom XLIV i protokół rozprawy z dnia 1 kwietnia 2008 r.k. 42053 tom CCII) oraz korespondujących z nimi zeznańJ. R. (1)(protokół przesłuchania z dnia 5 listopada 2004 r. k. 8314 tom XLII) oraz relacjiM. S. (1)(protokół przesłuchania z dnia 4 marca 2005 t.k. 23651 tom CXX).
Wbrew twierdzeniom Sądu Okręgowego nie ma rozbieżności co do wysokości należnego wynagrodzenia.J. R. (1)konsekwentnie zeznawał, że grupa

    „B.”miała otrzymać 100 000 DM, z tego 10 000 DM miał dostaćD. S. (1)(przesłuchania w dniu 5 listopada 2004 r. k. 8313 tom XLII, w dniu 18 maja 2004 r. k. 14524 tom LXXIV, w dniu 7 lutego 2007 r. k. 36890 tom CLXXVII). W tej ostatniej kwestii zeznaniaJ. R. (1)nie są rozbieżne z relacjamiM. S. (1), który stwierdził, żeD. S. (4)miał otrzymać 20 000 zł (przesłuchanie w dniu 4 marca 2005 r. k. 23649 tom CXX). Jak słusznie zauważył prokurator w uzasadnieniu apelacji, w tamtym okresie czasu kwota 20 000 zł w przybliżeniu stanowiła równowartość 10 000 DM. Nadto Sąd Okręgowy pomylił wynagrodzenie należne grupie

    „B.”
(100 000 DM) z wynagrodzeniem dlaD. S. (1)(10 000 DM).
Różnice w relacjachJ. R. (1)iM. S. (3)co do koloru taśmy, którą miało być oklejone urządzenie wybuchowe (czarna lub niebieska) z uwagi na upływ czasu od zdarzenia do momentu składania zeznań oraz wagę jaką do takiego szczegółu przywiązywali świadkowie w żaden istotny sposób nie może wpływać na wiarygodność ich relacji.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymA. C. (1)w pkt CLVII (pkt CCVII aktu oskarżenia) iP. B. (2)w pkt CLXXI (pkt CCXXV aktu oskarżenia) dot. obrotu kokainą.
Sąd Okręgowy nie przeprowadził szczegółowej analizy zeznańJ. R. (1)z dnia 15 kwietnia 2004 r. (k. 7860-7861 tom XL), z dnia 4 października 2004 r. (k. 8304 tom XLII), z dnia 23 lutego 2005 r. (k. 8381 tom XLII) i z dnia 23 lipca 2007 r. (k. 39569 tom XC), w których szczegółowo opisał rolę oskarżonychA. C. (1)iP. B. (2)w handlu narkotykami. Nie ma racji Sąd Okręgowy, żeJ. R. (1)nie był w stanie określić jaką ilość i jak często kokainę nabywałA. C. (1)(vide: zeznania na k. 7860-7861 tom XL). Nie było też żadnych przeszkód, aby podczas przesłuchaniaJ. R. (1)ustalić jaką ilość kokainy zawierała jedna torebka narkotyku.
Tym samym wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymB. S. (1)w pkt CL (pkt CCI aktu oskarżenia) iA. M. (1)w pkt CLXX (pkt CCXXIV aktu oskarżenia) dotyczące podżegania do dokonania wymuszenia rozbójniczego na szkodęA. T. (2).
Sąd Okręgowy nie poddał analizie zeznań świadkaJ. R. (1)z dnia 7 października 2004 r. (k. 8101 tom XLI), z których wynika, że oskarżeniB. S. (1)iA. M. (1)brali udział w rozmowie dot. zniszczenia samochodów holowniczych z serwisu „C.” wO..
Jeżeli osoby podżegane nie miały zamiaru realizacji czynu, do którego popełnienia ich nakłaniano, to należało rozważyć, czy podżeganie nie zakończyło się na etapie usiłowania. Do uznania podżegania za dokonane niezbędne jest bowiem ustalenie, że został urzeczywistniony skutek w postaci wzbudzenia u osoby nakłanianej zamiaru popełnienia czynu zabronionego (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2009 r. sygn. II AKa 220/09 Apel. W-wa 2010/1/2, a także wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. II AKa 496/12 Biul. SA Ka 2012/2/3, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2003 r. sygn. I KZP 11/03, OSNKW 2003/11-12/89, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2003 r. sygn. WA 42/03, OSNwSK 2003/1/2055 i z dnia 2 października 2002 r. sygn. IV KKN 109/00, LEX nr 56086).
Tym samym wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymA. Z. (1)w pkt CLXII (pkt CCXII aktu oskarżenia),S. B. (1)w pkt CLXVIII (pkt CCXIX aktu oskarżenia) iM. D. (2)w pkt CLXXII (pkt CCXXXII aktu oskarżenia) dot. handlu bądź posiadania broni palnej bez wymaganego zezwolenia.
OskarżonymS. B. (1)iD. K. (1)postawiono zarzuty dot. handlu bez wymaganego zezwolenia bronią palną w postaci karabinu zc. (...), a oskarżonymA. Z. (1)iM. D. (2)zarzuty posiadania tejże broni bez wymagalnego zezwolenia. OskarżonyD. K. (1)został skazany, a pozostali oskarżeni uniewinnieni.
W świetle postawionych zarzutów oskarżonyS. B. (1)miał sprzedać broń, oskarżonyD. K. (1)ją nabyć, a oskarżeniA. Z. (1)iM. D. (2)posiadać tę broń.
Z relacjiJ. R. (1)wynika, że broń przechowywałA. Z. (1), a po jego aresztowaniu do świadka zgłosił sięM. D. (2)i poinformował, że karabin wraz z pozostałymi rzeczami przewiózł do innego garażu (k. 8412-8413). W zeznaniach z dnia 12 listopada 2003 r.J. R. (1)mówił o nabyciu broni odS. B. (1)(k. 7568 tom XXXVIII), a podczas przesłuchania w dniu 16 kwietnia 2004 r. rozpoznał na tablicy poglądowejS. B. (1)i stwierdził, że jest to osoba, która sprzedała broń zc. (...)(k. 7894 tom XL).
Nie można uznać, że relacje te nie są miarodajne w świetle zeznań z dnia 4 października 2004 r., kiedy to odpowiadając na pytania zadawane przez przesłuchującego świadek koronny mówił o mężczyźnie o imieniuS.. Treść tego protokołu nie nasuwa wątpliwości, że faktycznieJ. R. (1)zeznawał oS. B. (1).
Dokonując oceny zeznań dotyczących oskarżonychA. Z. (1)iM. D. (2)Sądowi I instancji umknęło, że podczas przesłuchania w dniu 3 sierpnia 2005 r.J. R. (1)wskazał, iżM. D. (2)jest bratemA. Z. (1), aM. D. (2)w złożonych wyjaśnieniach podał, żeA. Z. (1)jest jego kuzynem, z którym mieszkał w jednym domu.
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymP. B. (1)w pkt LXXX (pkt LXXXII aktu oskarżenia),K. B. (1)w pkt CVI (pkt CXXIX aktu oskarżenia) iD. P. (1)w pkt CXV (pkt CXXXVIII aktu oskarżenia) dot. posiadania urządzenia wybuchowego.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie przeprowadził szerszej analizy zeznańJ. R. (1)w zakresie dotyczącymK. B. (1). Z zeznań tych wynika, że urządzenie wybuchowe zawierające trotylK. B. (1)uzyskał od rusznikarza. Od rusznikarza, z którym kontaktował sięK. B. (1)został też nabyty
    „G.”,za co zostali skazaniK. B. (1),S. F. (1),S. D.,P. B. (1)iM. B. (1), przy czym w tej częściS. F. (1)potwierdził zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)(protokół przesłuchania z dnia 14 października 2005 r. k. 27828 tom CXLI).
Jednocześnie świadekJ. R. (1)w odniesieniu do urządzenia zawierającego trotyl zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie w podobny sposób opisał rolę oskarżonychD. P. (1)iP. B. (1)w przedmiotowym zdarzeniu. ŚwiadekJ. R. (1)zeznał też, że po nabyciu ładunku wybuchowego był on sprawdzany. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zacytował stosowne fragmenty tych zeznań.
Tym samym nie jest zrozumiałe stwierdzenie, że oskarżeni mogli dysponować atrapą przyrządu wybuchowego (str. 367 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Dlatego też wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymD. K. (1)w pkt LXXIII (pkt LXXV aktu oskarżenia) iS. F. (1)w pkt XII(pkt XIV aktu oskarżenia) dot. wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymG. C. (1).
OskarżonyD. K. (1)został uniewinniony od popełnienia czynu polegającego na podżeganiu do wymuszenia rozbójniczego na szkodęG. C. (1), a w ramach czynu zarzuconegoS. F. (1)Sąd Okręgowy ustalił, że dopuścił się on przestępstwa pobicia, o którym mowa wart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
Dowodem obciążającym oskarżanegoD. K. (1)są zeznaniaJ. R. (1), który stwierdził że na miejsce zdarzenia udał się na polecenieD. K. (1). Sąd Okręgowy dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego nie mógł poprzestać na stwierdzeniu, że zeznaniaJ. R. (1)nie mogą stanowić samodzielnej podstawy do skazania. Obowiązkiem Sądu I instancji było przeprowadzenie rzetelnej oceny zeznań złożonych przezJ. R. (1)w zakresie tego czynu, mając na uwadze miarodajność ogółu jego relacji składanych w niniejszej sprawie.
W odniesieniu doS. F. (1)Sąd Okręgowy stwierdził, że żaden z dowodów zgromadzonych w sprawie nie wskazuje, iż miał on świadomość, że pobicieG. C. (1)miało na celu zmuszenie go do zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej. Dokonanie tego rodzaju ustaleń winno być poprzedzone rozważaniem roli jaką w związku przestępczym pełniłS. F. (1), zakresu działalności tej organizacji, w tym kontrolowania usług dotyczących holowania pojazdów i podejmowanych w tej mierze działań.
Przy tego rodzaju rozważaniach – czego nie uczynił Sąd Okręgowy – było niezbędnym odniesienie się do relacjiS. K., który stwierdził, że wszystkie osoby zajmując się holowaniem pojazdów musiały się opłacać (k. 22917-22918, 22923-22952 tom CXVII), a takżeJ. G. (1)iM. S. (1)(k. 27096 tom CXVII, k. 23653-23654 i k. 23691 tom CXX).
Tym samym wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy pamiętać, że w czynach zarzuconych oskarżonymD. K. (1)iS. F. (1)mowa jest o zmuszaniu pokrzywdzonego do świadczenia usług holowniczych na warunkach mu wskazanych, aart. 282 k.k.określa, że przestępne zachowanie dotyczy zmuszania do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.
Czyn zarzucony oskarżonemuD. P. (1)w pkt CXIII (pkt CXXXVI aktu oskarżenia) dot. udziału w związku przestępczym o charakterze zbrojnym.
Uniewinniając oskarżonegoD. P. (1)od popełnienia czynu zart. 258 § 2 k.k.Sąd Okręgowy stwierdził że jedynym dowodem obciążającym są zeznaniaJ. R. (1), a świadek ten stwierdził iżD. P. (1)nie był członkiem grupyp.. Sąd Okręgowy pominął jednakże wyjaśnieniaJ. F., żeD. P. (1)pobierał pieniądze z dokonanych przez grupę „

B.”wymuszeń rozbójniczych (k. 8060, k. 21323) iJ. G. (1), iż zajmował się on kradzieżą samochodów (k. 27096, k. 31956). Sąd Okręgowy nie przeprowadził też pełnej oceny wszystkich zeznańJ. R. (1), w tym tych, w których wyraźnie on wskazuje jakiego rodzaju działaniaD. P. (1)wykonywał w ramach tzw. „grupyp.” (k. 36893, k. 38485 oraz k. 38983-990 tom).
Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymM. B. (1)w pkt XIX (pkt XXI aktu oskarżenia),D. K. (1)w pkt LXI (pkt LXIII aktu oskarżenia),S. D.w pkt XC (pkt XCII aktu oskarżenia) iG. S. (1)w pkt CX (pkt CXXXIII aktu oskarżenia) dot. rozboju na pokrzywdzonychD. M.iJ. T..
W akcie oskarżeniaM. B. (1),D. K. (1),S. D.iG. S. (1)zarzucono dokonanie rozboju na osobachJ. T.iD. M., w wyniku którego zabrano im broń z amunicją. Sąd Okręgowy w ramach powyższego zarzutu ustalił, że oskarżeni wzięli udział w pobiciu pokrzywdzonych i ich czyn zakwalifikował na podstawieart. 158 § 1 k.k.
Przedmiotowe zdarzenie miało charakter dynamiczny, co powoduje, że relacje osób w nim uczestniczących, w szczególności pokrzywdzonych różnią się, a podczas kolejnych przesłuchań te same osoby mogą w sposób odmienny relacjonować szczegóły zdarzenia. Bezspornym jest, że obaj pokrzywdzeni posiadali broń, którą w trakcie zdarzenia utracili. ŚwiadekD. M.podczas pierwszego przesłuchania zeznał, że gdy leżał, to był obszukiwany i zabrano mu broń. Z pierwszej relacjiJ. R. (1)wynika, że widział jakG. S. (1)iS. D.obszukiwali jednego z leżących policjantów, aG. S. (1)zabrał mu broń i schował za pasek. Podczas drugiego przesłuchania nie mówił, że widział jak zabrano broń, jednakże zeznał, iżM. B. (1)informował go, że kazałS. D.wyrzucić zabraną broń. Na rozprawieJ. R. (1)zeznał z kolei, że policjanci zostali rozbrojeni, aG. S. (1)zabrał broń.
Brak szczegółowego rozważenia wyżej wymienionych relacji we wzajemnym ich powiązaniu powoduje, że konkluzja Sądu Okręgowego, iż nie można z całą stanowczością stwierdzić, że zaboru broni dokonaliG. S. (1)iS. D.(str. 163 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) nie może się ostać. Z tych też względów wyrok w powyższym zakresie podlega uchyleniu, a sprawa w tej części przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymM. B. (1)w pkt XXXVI (pkt XXXVIII aktu oskarżenia) iT. B.w pkt XCVII (pkt XCIX aktu oskarżenia) dot. wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymJ. P. (2).
OskarżonyM. B. (1)został uniewinniony od popełnienia czynu polegającego na dokonaniu wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymJ. P. (2), a w stosunku doT. B.Sąd Okręgowy przyjął, że zachowanie w postaci dźgnięcia nożem pokrzywdzonego miało na celu spowodowanie zwrotu wierzytelności i za ten czyn skazał go zart. 191 § 2 k.k.
Podczas rozprawy w dniu 7 lutego 2004 r.J. R. (1)nie był pewien, czy podczas zdarzenia obecny byłM. B. (1)(k. 36898) lecz podczas kolejnego przesłuchania mówił o udziale oskarżonegoM. B. (1)w zdarzeniu (k. 38444-38445). Przy ocenie zeznańJ. R. (1)nie wzięto pod uwagę zeznańM. S. (1), który w dniu 9 marca 2005 r. stwierdził, żeM. B. (1)mówił, iż poszli do knajpy iB.dźgnął jakiegoś faceta nożem (k. 23666). W świetle zeznańM. S. (1)znajdujących się na k. 23824 (tom CXXI) nie ulega wątpliwości, że wyżej cytowane wypowiedzi dotyczyły przedmiotowego zdarzenia. Bez szczegółowego rozważenia powyższych relacji rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego o uniewinnieniuM. B. (1)nie mogło się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Ma w pełni rację prokurator, że Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuT. B.popełnienie czynu zart. 191 § 2 k.k.bez wykazania, iż działał on w celu zmuszenia pokrzywdzonego do zwrotu legalnie istniejącego zobowiązania pieniężnego, a tylko w takim przypadku istniała możliwość zakwalifikowania zachowania oskarżonego na podstawie powyższego przepisu.
Tym samym w odniesieniu do oskarżonegoT. B.wyrok w powyższym zakresie również podlega uchyleniu, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuD. K. (1)w pkt LXII (pkt LXIV aktu oskarżenia) dot. wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymD. R..
Czyn polegający na dokonaniu wymuszenia rozbójniczego na szkodęD. R.zarzucono oskarżonemuM. B. (1), który został skazany oraz oskarżonemuD. K. (1), którego Sąd Okręgowy uniewinnił. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji podniósł, że podczas czynności okazania pokrzywdzony nie rozpoznał oskarżonegoD. K. (1)(str. 186 uzasadnienia). Uwadze Sądu Okręgowego umknęło jednakże, że podczas przesłuchania w dniu 8 grudnia 1999 r. pokrzywdzony rozpoznał na okazanej mu fotografiiD. K. (1)stwierdzając, że przyjeżdżał on do niego i był w tej samej grupie co osoby pobierające pieniądze z haraczu (k. 5408). W świetle tej relacji należało poddać wnikliwej analizie – zbagatelizowane przez Sąd Okręgowy – kolejne przesłuchanie pokrzywdzonego, w trakcie którego zeznał on, że po haracz przyjeżdżałD.i był on może dziesięć razy(k. 5790).
Bez wszechstronnego odniesienia się przez Sąd Okręgowy do wszystkich zeznań złożonych przezD. R.rozstrzygnięcie o uniewinnieniuD. K. (1)było co najmniej przedwczesne, co skutkuje uchyleniem wyroku w tym zakresie i przekazaniem sprawy w tej części Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuP. P. (1)w pkt CXXXV (pkt CLXXXVI aktu oskarżenia) dot. żądania korzyści majątkowej za zwrot bezprawnie zabranych rzeczy.
Ma w pełni rację Sąd Okręgowy, że nie do zaakceptowania jest postawienie zarzutu o doprowadzeniu co najmniej 50 właścicieli samochodów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w zamian za zwrot rzeczy zabranych w wyniku kradzieży, a następnie wskazanie jedynie czterech konkretnych tego rodzaju przypadków. Nie zwalniało to jednakże Sądu Okręgowego od wnikliwego rozważenia zasadności postawionego oskarżonemu zarzutu w odniesieniu do opisanych tam zdarzeń dotyczących pokrzywdzonychK. S. (3),J. M. (1),W. Ś.iJ. J. (1).
Zarzut postawiony oskarżonemuP. P. (1)opiera się na zeznaniach świadka koronnegoM. S. (2), które – zdaniem Sądu Okręgowego – są ogólne i nieprecyzyjne (str. 443 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Jednocześnie Sąd Okręgowy cytuje zeznaniaM. S. (2), który podaje szczegóły zdarzeń związanych z tzw.

    „wykupką”samochodów „(...)” należącego doK. S. (3), „O. (...)” należącego doJ. J. (1), „V. (...)” należącego doW. Ś.i „V.” należącego doJ. M. (1). Przy ocenie zeznańM. S. (2)należało mieć też na uwadze zeznaniaJ. M. (1)iW. Ś., którzy przyznali, że zapłacili za zwrot samochodów, a także zeznaniaJ. S. (1), iżM. S. (2)iP. P. (1)zajmowali się kradzieżami samochodów i ich

    „wykupkami”oraz relacjeI. K.dotyczące działań oskarżonegoP. P. (1).
W tym stanie rzeczy przeprowadzona przez Sąd Okręgowy ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie była pełna i kompleksowa, co powoduje, iż w powyższej części zaskarżony wyrok nie mógł się ostać, a sprawa podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

    Czyny zarzucone oskarżonemuP. B. (1)w pkt LXXXII (pkt LXXXIV aktu oskarżenia) iJ. Ś.w pkt CXLII (pkt CXCIII akt oskarżenia) dot. wyłudzenia odszkodowania za fikcyjną kradzież samochodu „H. (...)”.

Zdaniem Sądu Okręgowego zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)dotyczące zorganizowania fikcyjnej kradzieży samochodu „H. (...)” w celu wyłudzenia odszkodowania nie zostały poparte żadnym innym dowodem i nie mogą stanowić wyłącznej podstawy skazania oskarżonychP. B. (1)iJ. Ś., zwłaszcza, że wiedza świadka koronnego jest pośrednia, zasłyszana odP. B. (1).
Ma rację Sąd Okręgowy, żeJ. R. (1)informacje o wyłudzeniu odszkodowania w związku z fikcyjną kradzieżą samochodu „H. (...)” uzyskał odP. B. (1). Jednakże w świetle dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy bezspornym jest, że została zgłoszona kradzież powyższego samochodu i było prowadzone przez PZU postępowanie dotyczące likwidacji zaistniałej szkody. Sąd Okręgowy nie zwrócił też uwagi, że uzyskane przezJ. R. (1)informacje o tym, że samochód chociaż był zarejestrowany naJ. Ś., to faktycznie był własnościąP. B. (1), zostały potwierdzone przezS. K.(k. 22957-22988). Nadto Sąd Okręgowy nie odniósł się do faktu, że oskarżonyJ. Ś.przyznał się do dokonania zarzuconego mu czynu.
W tym stanie rzeczy przeprowadzona przez Sąd I instancji ocena dowodów nie jest pełna, co powoduje, że wyrok uniewinniający oskarżonychP. B. (1)iJ. Ś.nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowego do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymT. B.w pkt XCVIII (pkt C aktu oskarżenia) iD. W.w pkt CLIX (pkt CCIX aktu oskarżenia) dot. obrotu kokainą.
W zakresie powyższych czynów dowodem są zeznaniaJ. R. (1), który odebrał kokainę odD. W.i przekazał jąT. B.. Zdaniem Sądu Okręgowego na podstawie tych zeznań nie można dokonać ustaleń faktycznych z uwagi na to, że są one lakoniczne, ogólne, orientacyjne, przypuszczające i nie była możliwa ich weryfikacja (str. 394 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), przy czym rażące nieścisłości dotyczą zarówno ilości, jak i okresu przekazywania narkotyków (str. 393 tegoż uzasadnienia). Jednocześnie we wcześniejszej części uzasadnienia wyroku Sąd Okręgowy cytuje zeznaniaJ. R. (1)złożone w powyższym zakresie. W postępowaniu przygotowawczym zeznał on, że odD. W.otrzymał łącznie około 400 g kokainy, przy czym jedna dostawa wynosiła nie mniej niż 100 g, a dostaw było od pięciu do sześciu (k. 7866 tom XL). Podczas kolejnego przesłuchania świadek stwierdził, że na pewno były dwie dostawy po 100 g, a łącznie mogło ich być trzy lub cztery (k. 8094-8095 tom XLI). Na rozprawieJ. R. (1)mówił o 4 - 6 dostawach i łączną ilość kokainy przekazanejT. B.określił na około 100 g (k. 39483-39486 tom CXC). W żadnej mierze treść tych zeznań nie uniemożliwia poczynienia ustaleń co do udziału opisanych w nich osób w obrocie narkotykami. Wątpliwości co do ilości kokainy będącej przedmiotem przestępstwa należy oczywiście rozstrzygać zgodnie z uregulowaniem zawartym wart. 5 § 2 k.p.k.
Dokonując oceny wiarygodności relacji świadka koronnego obowiązkiem Sądu I instancji było też odniesienie się do cyt. w uzasadnieniu apelacji prokuratora wyjaśnień i zeznańJ. S. (1)(k. 8735-8736, k. 43370-43372),J. M. (3)(k. 40263-40302) iJ. W. (2)(k. 42197) dot. udziału oskarżonegoD. W.w handlu narkotykami.
Mając na uwadze powyższe wyrok uniewinniający oskarżonychT. B.iD. W.od popełnienia wyżej wymienionego czynu należało uchylić, a sprawę w tej części przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymA. Z. (1)w pkt CLX (pkt CCX aktu oskarżenia) iD. P. (1)w pkt CXIV lit. f (pkt CXXXVII lit. f aktu oskarżenia) dot. wywozu zP.amfetaminy.
Powyższe czyny związane są z wywozem doD.amfetaminy i kokainy, w którym brał bezpośredni udział świadek koronnyJ. R. (1). Zdaniem Sądu Okręgowego zeznaniaJ. R. (1)nie zawierały żadnych konkretnych danych dotyczących tak istotnych faktów, jak i kiedy miało dojść do transakcji, zeznania te były wewnętrznie niespójne i z uwagi na brak innych dowodów nie można było ich zweryfikować (str. 418 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Jednocześnie Sąd Okręgowy nie zauważył że z cyt. we wcześniejszej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku zeznańJ. R. (1)wynika, że wskazał on wszystkie istotne okoliczności zdarzeń objętych zarzutami postawionymi oskarżonymA. Z. (1)iD. P. (1)(str. 414-417 tegoż uzasadnienia). Nadto Sąd Okręgowy w swoich rozważaniach pominął, żeA. Z. (1)w dniu 8 lutego 2002 r. został zatrzymany z amfetaminą w ilości ponad 3 kg, a materiały toczącego się w tym zakresie postępowania karnego przed Sądem Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt II K 81/02 zostały dołączone do akt niniejszej sprawy. Sąd Okręgowy nie odniósł się też do informacji Straży Granicznej o przekraczaniu granicy przezA. Z. (1)(k. 23363-23364 tom CXIX). Sąd Okręgowy nie dostrzegł także, żeJ. R. (1)zeznał, iż dostawcą amfetaminy, którą świadek przekazywałA. Z. (1)byłS. D., uznany w tym zakresie za winnego w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji wyrok uniewinniający w zakresie, o którym mowa wyżej, nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymP. B. (1)w pkt LXXXVI (pkt LXXXVIII aktu oskarżenia),J. Ś.w pkt CXLIV (pkt CXCV aktu oskarżenia) iM. M. (2)w pkt CLXIII (pkt CCXIV aktu oskarżenia) dot. obrotu marihuaną.
Przedmiotem powyższego przestępstwa była marihuana dostarczona zH.przezJ. Ś.którąP. B. (1)iJ. R. (1)przekazywaliM. M. (2)do dalszej dystrybucji. Zdaniem Sądu Okręgowego jedynym dowodem obciążającym oskarżonych są zeznaniaJ. R. (1), które nie mogą stanowić wartościowego dowodu, ponieważ zawierają bardzo poważne wewnętrzne sprzeczności (str. 374 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Następnie Sąd I instancji stwierdził, że w zeznaniach świadka koronnego są nieścisłości co do ilości narkotyków odbieranych odJ. Ś..
Tymczasem w cytowanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zeznaniach z dnia 1 marca 2004 r. i z dnia 23 lutego 2008 r. (k. 7842 i k. 8392)J. R. (1)podał tożsame ilości marihuany dostarczanej przeciętnie przezJ. Ś.w ciągu miesiąca (str. 373 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Na marginesie należy zauważy, że Sąd Okręgowy bliżej nie uzasadnił dlaczego ewentualne rozbieżności co do ilości marihuany będącej przedmiotem przestępstwa dezawuują zeznaniaJ. R. (1), że tego rodzaju działalność w ogóle miała miejsce.
W tym stanie rzeczy przeprowadzona przez Sąd Okręgowy ocena materiału dowodowego nie jest pełna i nie pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., co skutkuje uchyleniem wyroku w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego wyżej wymienionych czynów i przekazaniem sprawy w tej części do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymK. K. (1)w pkt VI (pkt VIII aktu oskarżenia) iS. F. (1)w pkt X (pkt XII aktu oskarżenia) dot. przywozu marihuany zH.i wprowadzenia jej do obrotu.
OskarżonymK. K. (1)iS. F. (1)zarzucono popełnienie czynu zart. 55 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zb. z art. 56 ust. 1 i ust. 3 wyżej cytowanej ustawy w zw. zart. 65 k.k.polegającego na wwiezieniu doP.i wprowadzeniu do obrotu 7,5 kg marihuany, od którego zostali uniewinnieni.
Z wyjaśnieńS. F. (1)wynika, że razem zK. K. (1), podając się za osoby zajmujące się kradzieżą samochodów, spotkali się zR. M. (1)i zaproponowali mu wykup samochodu, w którym była ukryta marihuana przywieziona zH.Obowiązkiem Sądu Okręgowego było rozważenie, czy proponowana cena wykupu, która według ustaleń Sądu I instancji wyniosła 50-60 tysięcy zł nie przekraczała znacznie wartości samochodu, co mogłoby świadczyć, żeS. F. (1)iK. K. (1)świadomie uczestniczyli w zorganizowanej mistyfikacji i zgodnie z zeznaniamiJ. R. (1)brali udział w przemycie marihuany zH.a ich zadaniem było utwierdzenieR. M. (1)w przekonaniu, iż samochód w którym ukryto marihuanę, został faktycznie skradziony. Dla dokonania prawidłowych ustaleń niezbędnym było też stwierdzenie, które z osób osiągnęły bezpośrednią korzyść z przedmiotowego przestępstwa.
Bez przeprowadzenia analizy materiału dowodowego w zakresie, o którym mowa wyżej zaskarżone rozstrzygnięcie nie mogło się ostać, a sprawa podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuS. D.w pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia) dot. obrotu, przywozu i wywozu za granicę środków odkurzających i substancji psychotropowych.
OskarżonemuS. D.w pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia) zarzucono szereg przestępnych zachowań dotyczących obrotu, przywozu i wywozu za granicę środków odurzających i substancji psychotropowych, przy czym w części wstępnej zarzutu wskazano, że działał on w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, co świadczyłoby, iż poszczególnych jednostkowych zachowań oskarżony dopuścił się w ramach przestępstwa ciągłego. Nie znalazło to jednakże odbicia w kwalifikacji prawnej czynu, w której powołanoart. 91 § 1 k.k., co sugeruje, że poszczególne czyny stanowią odrębne przestępstwa wchodzące w skład tzw. ciągu przestępstw.
W ramach tak postawionego zarzutu Sąd Okręgowy uznał, że oskarżonyS. D.działając w warunkach czynu ciągłego wprowadził i uczestniczył w obrocie amfetaminą w ilości 6 kg i za to skazał go na podstawieart. 55 ust. 1 i ust. 3w zb. zart. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy stwierdził, że z uwagi na zastosowany przez oskarżyciela opis czynu wskazujący przyjęcie działania w ramach czynu ciągłego nie można było uniewinnić oskarżonego z części zachowań (str. 381 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Zważywszy że w kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego oskarżonemu nie tylko nie powołanoart. 12 k.k., a zamieszczonoart. 91 § 1 k.k., to nie jest przekonywujące stanowisko Sądu Okręgowego, że uznając, iż oskarżony nie dopuścił się innych przestępnych zachowań opisanych w zarzucie z pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia) brak było podstaw do uniewinnienia go w tej części.
Zwrócić należy też uwagę, że przy takiej samej redakcji czynów zarzuconych oskarżonemuP. B. (1)w pkt LXXXI (pkt LXXXIII aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy uznając go za winnego jednego z jednostkowych zachowań jednocześnie uniewinnił go od popełnienia pozostałych czynów.
Sąd Okręgowy w sposób właściwy nie wykazał również dlaczego zgromadzony materiał dowodowy nie dawał podstaw do przypisania oskarżonemuS. D.innych przestępnych zachowań, o których mowa w postawionym mu zarzucie. Stwierdzenie o braku precyzji w zeznaniach świadkaJ. R. (1)(str. 380 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) nie może zastąpić pełnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym także zeznań złożonych przez świadka koronnego w odniesieniu do tego czynu. Twierdzenie, z kolei, że w zarzucie postawionym oskarżonemu nie wskazano dat i osób (str. 380 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) świadczy, że Sąd Okręgowy nie zapoznał się z treścią tego zarzutu. W poszczególnych punktach zarzutu wskazano bowiem czas i miejsce popełnienia czynu, ilości narkotyków będących przedmiotem przestępstwa i osoby od których oskarżony otrzymał bądź którym przekazywał narkotyki.
Przestępne zachowanie przypisane oskarżonemuS. D.miało polegać na wprowadzeniu do obrotu i uczestniczeniu w obrocie amfetaminy, z tym, że czy ten zakwalifikowano nie tylko na podstawieart. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniilecz także w oparciu o art. 55 ust. 1 i ust. 3 tejże ustawy penalizujący przywóz, wywóz, przewóz, wewnątrzwspólnotowe nabycie lub wewnątrzwspólnotową dostawę środków odurzających, bądź substancji psychotropowych.
W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego odnoszące się do zarzutu postawionego oskarżonemuS. D.w pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia) nie mogło się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu do ponownego rozpoznania.
Czyny zarzucone oskarżonymM. B. (1)w pkt XXVI (pkt XXVIII aktu oskarżenia),D. K. (1)w pkt LIII (pkt LV aktu oskarżenia),P. B. (1)w pkt LXXXI i w pkt LXXXV (pkt LXXXIII i pkt LXXXVII aktu oskarżenia) iD. P. (1)w pkt CXIV (pkt CXXXVII aktu oskarżenia) dot. przestępstw zart. 55 i art. 56 ustaw z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Powyższe czyny dotyczą obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, przywozu i ich wywozu z kraju.Z wyjątkiem zdarzenia opisanego w pkt LXXXI lit. a (pkt LXXXIII aktu oskarżenia) i w pkt LXXXV (pkt LXXXVII aktu oskarżenia) odnoszącego się doP. B. (1), oskarżeni zostali uniewinnieni od popełnienia zarzuconych im czynów.
Ma w pełni rację skarżący, że w zakresie, w którym zapadło rozstrzygnięcie o uniewinnieniu Sąd Okręgowy nie wywiązał się należycie z obowiązku przeprowadzenia pełnej i rzetelnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena zeznań złożonych w zakresie powyższych czynów przez świadka koronnegoJ. R. (1)winna być przeprowadzona w powiązaniu z zeznaniamiM. S. (2)iR. W. (2), którzy przekazali istotne informacje na temat handlu kokainą i marihuaną, a także z relacjamiJ. M. (3)(k. 40263-40302) iJ. W. (2)(k. 42197).
W ramach czynów z pkt LXXXI lit. a (LXXXIII lit. a aktu oskarżenia) i z pkt LXXXV (pkt LXXXVII aktu oskarżenia) oskarżonegoP. B. (1)uznano za winnego min. tego, że w okresie od wiosny 2000 r. do sierpnia 2000 r. wP.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.wprowadził do obrotu wwiezione doP.znaczne ilości środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany w ten sposób, iż wbrew przepisom ustawy przekazał narkotyki innym osobom celem dalszej dystrybucji i za ten czyn skazano go na podstawieart. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.Prokurator w zarzucie sformułowanym w pkt 40 apelacji zakwestionował powyższe rozstrzygnięcie podnosząc, że zachowanie oskarżonego wyczerpywało także dyspozycję art. 55 ust. 1 i ust. 3 cytowanej wyżej ustawy.J. Ś.wyjaśnił, żeP. B. (1)odebrał marihuanę przywiezioną doP.i był pomysłodawcą poinformowaniaR. M. (1), iż samochód wraz z znajdującą się w nim marihuaną został skradziony. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz zeznaniaJ. R. (1), który stwierdził, żeP. B. (1)wiedział o planowanym przemycie marihuany należało rozważyć, czy odpowiedzialnośćP. B. (1)za przypisany mu czyn winna kształtować się jedynie w oparciu o art. 56 ust. 1 i ust. 3 cytowanej wyżej ustawy.
W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok w zakresie czynów, od których popełnienia oskarżeni zostali uniewinnieni nie mógł się ostać, a przypisanieP. B. (1)jednego czynu w ramach zarzutów z pkt LXXXI lit. a (pkt LXXXIII lit. a aktu oskarżenia) i z pkt LXXXV (pkt LXXXVII aktu oskarżenia) skutkowało w stosunku do tegoż oskarżonego uchyleniem powyższego rozstrzygnięcia w całości. W odniesieniu do czynów zarzuconychM. B. (1)w pkt XXVI (pkt XXVIII aktu oskarżenia),D. K. (1)w pkt LIII (pkt LV aktu oskarżenia),P. B. (1)w pkt LXXXI i w pkt LXXXV (pkt LXXXIII i pkt LXXXVII aktu oskarżenia) iD. P. (1)w pkt CXIV (pkt CXXXVII aktu oskarżenia) sprawa podlega zatem przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuA. C. (1)w pkt CLVI (pkt CCVI aktu oskarżenia) dot. przestępstwa poplecznictwa w związku z ukrywaniemM. B. (1)iD. K. (1).
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy wskazał, że świadekJ. R. (1)bywał w mieszkaniu oskarżonegoA. C. (1), w którym ukrywali sięM. B. (1)orazD. K. (1)i widywał tamA. C. (1). Sąd Okręgowy przytoczył zeznaniaJ. R. (1), żeA. C. (1)zdawał sobie sprawę, iżM. B. (1)iD. K. (1)byli poszukiwani przez Policję, gdyż radził im żeby nie mieszkali długo u niego, bo miał wezwania do różnych spraw i obawiał się przyjazdu Policji do mieszkania (str. 477 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Zdaniem Sądu Okręgowego zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)nie mogą stanowić wyłącznej podstawy uznania sprawstwa oskarżonegoA. C. (1). Sąd I instancji co prawda dostrzega, żeJ. R. (1)zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie, stwierdził żeM. B. (1)iD. K. (1)ukrywali się w mieszkaniuA. C. (1)przez dwa miesiące, to jednakże niezbyt precyzyjnie podał okres, kiedy miało to miejsce wymieniając sierpień, wrzesień, może październik 2000 r. (str. 477 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Tego rodzaju argumentacja nie daje podstaw do dyskredytowania zeznań świadka koronnego i nie pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.Dlatego też zaskarżony wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Czyn zarzucony oskarżonemuA. Z. (1)w pkt CLXI (pkt CCXI aktu oskarżenia) dot. przestępstwa poplecznictwa polegającego na umożliwieniuM. B. (1)posłużeniem się danymi personalnymi oskarżonego przy wynajmie mieszkania.
Zdaniem Sądu Okręgowego istnieje wątpliwość, czyM. B. (1)wynajmując mieszkanie posługiwał się za zgodą oskarżanegoA. Z. (1)jego danymi personalnymi, a tym samym nie ma pewności, żeA. Z. (1)miał świadomość, iż fakt taki miał miejsce (str. 486 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
W pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu Okręgowego było ustalenie danych, które były zamieszone w umowie dot. wynajęcia mieszkania. Następnie należało rozważyć, czy tego rodzaju dane np. o numerze dowodu osobistego, oskarżonyM. B. (1)mógł uzyskać od innych osób niż oskarżony. Jednocześnie przy tego rodzaju rozważaniach nie można pominąć relacji łączącychM. B. (1)zA. Z. (1). Umożliwiłoby to zajęcie stanowiska co do świadomości oskarżonegoA. Z. (1)o celu w jakim użyczył onM. B. (1)dowodu osobistego, bądź poinformował go o danych zawartych w tym dokumencie.
Bez dokonania tego rodzaju ustaleń i rozważań nie można przeprowadzić właściwej oceny zeznań złożonych przez świadka koronnego w zakresie powyższego czynu. Dlatego też zaskarżony wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
2.
Czyny, co do których apelacja prokuratora nie okazała się zasadna.
Czyn zarzucony oskarżonemuA. C. (1)w pkt CLV (zarzut ze sprawy o sygn. akt Ap II Ds 3/06, VIII K 80/06) dot. utrudniania postępowania karnego poprzez ukrywanieJ. M. (2).
W ramach powyższego zarzutuA. C. (1)został oskarżony o utrudnianie postępowania karnego prowadzonego wobecJ. M. (2)w ten sposób, że wyżej wymienionego ukrywał (art. 252 § 1 d.k.k.). Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podniósł, że brak jest podstaw do kwestionowania wyjaśnieńA. C. (1), który przyznał, zeJ. M. (2)bywał w jego mieszkaniu i miał do niego klucze, potrzebę zamieszkania tłumaczył mu złą sytuacją rodzinną, a oskarżony nie wiedział, iżJ. M. (2)był poszukiwany (str. 474 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Zdaniem prokuratora Sąd I instancji bezkrytycznie uznał powyższe wyjaśnienia za wiarygodne, co nie znajduje logicznego uzasadnienia, a z uwagi na to, że oskarżonego łączyły zJ. M. (2)zażyłe stosunki powinien wiedzieć o przyczynach, dla których korzystał on z jego mieszkania (str. 168 uzasadnienia apelacji).
Z tego rodzaju stanowiskiem nie można się zgodzić albowiem opiera się ono jedynie na przypuszczeniach. Nie można zatem w sposób kategoryczny i jednoznaczny stwierdzić, czy oskarżonyA. C. (1)faktycznie dysponował wiedzą o tym, żeJ. M. (2)był poszukiwany przez organy ścigania. W tej kwestii nie są też pomocne zeznania świadkaJ. R. (1), który jedynie wiedział, żeJ. M. (2)mieszkał w lokalu należącym do oskarżonegoA. C. (1). Zasadnie zatem Sąd Okręgowy uniewinnił tegoż oskarżonego od popełnienia wyżej wymienionego czynu.

    Czyn zarzucony oskarżonemuM. F. (1)w pkt CLXVII (pkt CCXVIII aktu oskarżenia) dot. zbyciaD. S. (1)pochodzącego z czynu zabronionego samochodu „F. (...)”.

W ramach zarzutu z pkt CLXVII (pkt CCXVIII aktu oskarżenia)M. F. (1)oskarżono o to, że w I połowie 1999 r. wP.zbyłD. S. (1)za kwotę 1.000 zł samochód „F. (...)” pochodzący z czynu zabronionego popełnionego na szkodęM. K. (6), przy czym czynu tego dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw (art. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.).
Art. 291 § 1 k.k.penalizuje zachowanie polegające na nabyciu lub pomocy w zbyciu rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego oraz przyjęciu bądź pomocy w jej ukryciu. Tym samym przestępstwo paserstwa nie dotyczy zachowania polegającego na zbyciu rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego. Jest to w pełni zrozumiałe bowiem osoba, która włada rzeczą uzyskaną za pomocą czynu zabronionego musi wcześniej tę rzecz uzyskać np. w wyniku przywłaszczenia, kradzieży bądź nabycia, które to zachowania są penalizowane. Tak zresztą było w przedmiotowej sprawie, gdyż z relacjiM. S. (1), które są jedynym dowodem w sprawie, wynika, żeM. F. (1)wcześniej dokonał kradzieży przedmiotowego samochodu.
W tej sytuacji brak było podstaw do uwzględnienia apelacji prokuratora i uchylenia wydanego przez Sąd Okręgowy wyroku uniewinniającego oskarżonegoM. F. (2)od popełnienia czynu z pkt CLXVII (pkt CCXVIII aktu oskarżenia).
Czyn zarzucony oskarżonejM. K. (2)w pkt CLXXIII (pkt CCXXXIV aktu oskarżenia) dot. posiadania kokainy w ilości 2,76 g.
Sąd Okręgowy ustalił, że fakt, iż w paczce papierosów, znajdującej się w szafce kuchennej w mieszkaniu oskarżonejM. K. (2), znaleziono kokainę w ilości 2,76 g nie stanowi podstawy do przypisania jej przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zdaniem Sądu I instancji nie można wykluczyć, że - jak wyjaśniła oskarżona - po jednym ze spotkań towarzyskich została w jej mieszkaniu paczka z papierosami, którą odłożyła do szafki i z papierosów tych nie korzystała, gdyż jest osobą niepalącą. Sąd Okręgowy stwierdził przy tym, że właśnie to, iż kokaina znajdowała się w paczce papierosów umieszczonej w szafce kuchennej, a nie w rzeczach osobistych potwierdza, iż zdarzenie mogło przebiegać w sposób opisany przez oskarżoną (str. 486-489 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Prokurator podniósł w uzasadnieniu apelacji, że Sąd I instancji nie zainteresował się powodami pozostawienia dużej ilości kokainy u oskarżonej (13 porcji), po odbiór której nikt się nie zgłosił. Nadto naturalnym odruchem osoby, u której pozostawiono paczkę z papierosami jest sprawdzenie jej zawartości, aby ustalić, czy nie jest ona pusta i nie należy jej wyrzucić. Zdaniem prokuratora okoliczności te w powiązaniu z zeznaniami świadkaJ. R. (1)o zażywaniu przezM. K. (2)narkotyków stanowiły istotną poszlakę, która winna doprowadzić do wniosku o winie oskarżonej.
Informacje, którymi w powyższym zakresie dysponowałJ. R. (1)są skąpe, albowiem wiedział on odM. B. (1), żeM. K. (2)miała zażywać narkotyki (k. 39629-39631). Okoliczność ta jednocześnie nie wyklucza, że paczka papierosów, w której znajdowała się kokaina mogła być pozostawiona w mieszkaniu oskarżonej przez osobę będącą u niej z wizytą. To, czy osoba ta winna zgłosić się po odbiór paczki papierosów oraz czy możliwe jest aby oskarżona przed schowaniem tej paczki w szafce nie sprawdziła jej zawartości sprowadza się do rozważań dotyczących mniejszej lub większej racjonalności zachowań osoby, która pozostawiła narkotyk oraz oskarżonej. Tego rodzaju rozważania nie dają jednakże podstaw do wykluczenia wersji oskarżonej.
W tym stanie rzeczy nie można zarzucić Sądowi Okręgowemu, że naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów i dokonał błędnych ustaleń faktycznych w odniesieniu do czynu zarzuconego oskarżonejM. K. (2).

III.

Apelacje obrońców oskarżonych.
Na wstępie należy wskazać, że stawiając wyrokowi zarzuty oparte oart. 438 pkt 2 lub pkt 3 k.p.k., skarżący winni wykazać nie tylko to, że doszło do obrazy przepisów postępowania, bądź do błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, lecz także, że obraza ta lub błędne ustalenia mogły mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a wymóg ten wynika wprost z przytoczonego wyżej przepisu.
W szeregu apelacjach podniesione są zarzuty obrazyart. 4, art. 5 § 2, art. 7 i art. 410 k.p.k.
Art. 4 k.p.k.statuuje ogólną regułę postępowania nakazującą sądowi orzekającemu dochować wymogu obiektywizmu i nie może stanowić samodzielnej podstawy zaskarżenia. Dla skutecznego podniesienia zarzutu obrazyart. 4 k.p.k.nie wystarczy ogólne stwierdzenie o nieobiektywizmie sądu opierające się wyłącznie na subiektywnym odczuciu strony postępowania karnego, w szczególności wynikającym z odmiennej oceny materiału dowodowego.
O braku obiektywizmu sądu można natomiast mówić wówczas, gdy poprzez naruszenie określonych norm nakazujących lub zakazujących działa on na niekorzyść określonej strony postępowania lub w sposób wyraźny faworyzuje jedną ze stron.
W tym miejscu przypomnieć należy, że ustanowiony wart. 7 k.p.k.obowiązek dokonywania oceny wiarygodności materiału dowodowego w
oparciu o wszechstronną, zgodną z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego analizę dotyczy nie tylko sądu orzekającego. Także skarżący, który zmierza do podważenia zasadności rozstrzygnięcia poprzez zanegowanie oceny dowodów stanowiących jego podstawę, nie może ograniczyć się do arbitralnego stwierdzenia, że walorem wiarygodności winny być obdarzone wyłącznie dowody korzystne dla oskarżonego, w tym wyjaśnienia jego samego. Ta metoda kwestionowania trafności skarżonego orzeczenia nie może być uznana za skuteczną.
Obowiązkiem skarżącego jest wykazanie jakich konkretnych uchybień dopuścił się Sąd meriti w kontekście zasad wiedzy - w szczególności logicznego rozumowania - oraz doświadczenia życiowego przy ocenie zebranego materiału dowodowego. Za oczywiście niewystarczające należy tu także uznać samo przeciwstawienie dowodom, na których oparł się sąd orzekający, występujących w sprawie dowodów przeciwnych, jeśli przy tym nie zostanie wykazane, że to właśnie owe dowody przeciwne, ocenione w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego, winny uzyskać walor wiarygodności, zaś dowody stanowiące podstawę ustaleń sądu, w świetle tych samych zasad, są tego waloru pozbawione.
Co do zarzutu obrazyart. 5 § 2 k.p.k.przypomnieć należy, że wątpliwości występujące w sprawie należy uwzględniać na korzyść oskarżonego dopiero wówczas, gdy nie można ich rozstrzygnąć przy pomocy narzędzi jakimi dysponuje sąd, a więc zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, ewentualnie przez kontynuowanie postępowania dowodowego. Sam fakt ich istnienia, wynikający z rozbieżności w materiale dowodowym, nie może niejako automatycznie skutkować interpretacją ich na korzyść oskarżonego, co w praktyce musiałoby sprowadzać się do dania wiary dowodom korzystnym dla niego i odrzuceniem dowodów go obciążających.
Istotą przepisuart. 410 k.p.k.jest to, że sąd ferując wyrok nie może opierać się na tym, co nie zostało ujawnione na rozprawie jak również i to, że wyroku nie wolno wydawać na podstawie części materiału dowodowego, a musi on być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc i tych, które je podważają. Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną procesową, a mianowicieart. 7 k.p.k.wtedy, gdy m.in. stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających tak na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. II KK 183/11, LEX nr 1108458). Wymóg orzekania na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie oznacza bynajmniej, ze na sądzie orzekającym ciąży bezwzględny obowiązek przywoływania i wypowiadania się odnośnie wszystkich bez wyjątku dowodów (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. V KK 428/11 LEX 1103643).

Apelacje obrońców oskarżonegoJ. P. (1).
Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuJ. P. (1)przestępstwo zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(pkt czyn z pkt II – pkt II aktu oskarżenia). Rola oskarżonegoJ. P. (1)polegała na akceptacji sprzedaży broniK. Ł., który z tego rodzaju prośbą zwrócił się doM. B. (1), a ten poinformował o tym oskarżonego. Wynika to z zeznańJ. R. (1), na podstawie których Sąd Okręgowy poczynił ustalenia faktyczne (vide: protokół przesłuchania z dnia 14 października 2003 r. k. 7520). W zeznaniach tychJ. R. (1)stwierdził, że był obecny przy rozmowieM. B. (1)zJ. P. (1)bądź wie odM. B. (1), żeJ. P. (1)wyraził zgodę na sprzedaż(...)K. Ł.. Z tymi zeznaniami nie pozostaje w sprzeczności relacja świadkaJ. R. (1)z dnia 12 listopada 2003 r. Stwierdził wówczas, że zanimM. B. (1)załatwił broń dlaK. Ł., to podczas jednego ze spotkań, w którym poza nim uczestniczył takżeM. J. (3)P.powiedział, że broń może załatwićR. S.i żebyśmy powiedzieli jak będziemy potrzebowali broni, a następnie świadekJ. R. (1)dodał, iż:„Nie było jednak takiej sytuacji, żeby osobiście lub ktokolwiek w mojej obecności prosiłS.lubP.o broń”(k. 7570). We wcześniejszych zeznaniachJ. R. (1)wyraźnie przecież zaznaczył, że o tym, iżJ. P. (1)zaakceptował sprzedaż broniK. Ł.dowiedział się z rozmowyJ. P. (1)zM. B. (1), przy której był obecny bądź też wie o tym odM. B. (1).
W przypadku, gdy nie było pewności, czy świadekJ. R. (1)był obecny na spotkaniu podczas którego zapadły decyzje o sprzedaży broniK. Ł.Sąd Okręgowy nie powinien w ustaleniach faktycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku zawierać jednoznacznych stwierdzeń, co do obecności świadka koronnego na tym spotkaniu (str. 19-20 uzasadnienia wyroku). Nie podważa to jednakże ustaleń co do roli oskarżonegoJ. P. (1)w przedmiotowym zdarzeniu.
Okoliczność, żeJ. R. (1)nie był obecny przy odbiorze broni również nie podważa ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji. ŚwiadekR. M. (5)potwierdził, że grupaK. Ł.otrzymała broń. Cytowane w apelacji adw.G. O.zeznaniaJ. R. (1)złożone w dniu 8 czerwca 2005 r. w sprawie przeciwkoK. Ł.prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Słupsku, a mianowicie:„(…) gdyP.powiedział, że taki pistolet jest do zbycia i wszystko ustalił żeS., wtedy my odebraliśmy pistolet”nie zmieniają ustaleń dotyczących roli oskarżonegoJ. P. (1)w przypisanym mu czynie. Nie ma też wątpliwości, że przekazana broń była bronią palną, bowiem – jak zasadnie wykazał Sąd I instancji – z relacjiR. M. (5)wynika, że została ona użyta podczas jednego ze zdarzeń na terenieS., a opinia balistyczna z badań zabezpieczonych łusek jest w tym zakresie jednoznaczna (vide: opinia z dnia 2 lutego 2005 r. k. 15110).
Wbrew twierdzeniom skarżących logicznym jest, że broń którą dysponowałK. Ł.została uzyskana za pośrednictwemM. B. (1)od tzw.
    „grupyp.”.J. R. (1)zeznał przecież, żeK. Ł.sprzedano broń w postaci pistoletu(...), za którą zapłacił on 7.000 zł (k. 37923-37928).Z koleiR. M. (5)stwierdził żeK. Ł., który utrzymywał kontakty zM. B. (1)poinformował go, że broń przysłali jak to określił
    „chłopaki zW.”(k. 15058-15060).
Zdaniem adw.G. O.Sąd Okręgowy nie uwzględnił, żeJ. R. (1)na rozprawie manifestował wyjątkowo negatywny, emocjonalny stosunek do oskarżonegoJ. P. (1). Obrońca poza powołaniem stron poszczególnych protokołów rozprawy nie wskazała bliżej dlaczego zawarte tam relacje świadka koronnego miały być przejawem tego rodzaju zachowaniaJ. R. (1)i to w stopniu kwestionującym wiarygodność jego relacji.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku bezpośrednio nie odniósł się do relacjiR. S.iK. Ł.. Relacje te nie podważają jednakże ustaleń poczynionych na podstawie zeznańJ. R. (1), które co do faktu sprzedaży pistoletu maszynowego korespondują z relacjamiR. M. (5). Podczas przesłuchania w dniu 6 czerwca 2006 r.R. S.przeprowadził analizę zeznańJ. R. (1)stwierdzając, że zdaniem świadka koronnego broń miała być przekazana w okresie lipiec-sierpień 2000 r., gdy tymczasem podczas innego przesłuchania świadek koronny zeznał, żeJ. P. (1)w lipcu i sierpniu 2000 r. przebywał naM.(k. 31998). Odnosząc się do tej kwestii należy zauważyć, że świadek koronny nie wskazywał ścisłych dat sprzedaży broni i wyjazduJ. P. (1)naM., a tym samym podane przez świadkaJ. R. (1)przedziały czasowe nie wykluczają zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń.
Mając na uwadze okoliczności zdarzenia, a także rolę oskarżonegoJ. P. (1)w strukturze związku przestępczego (vide: zeznania świadkaM. S. (2)k. 117-119 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) Sąd Okręgowy zasadnie ustalił, że przedmiotowego czynu oskarżony dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw.
Uwzględniając powyższe rozważania brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w apelacjach obu obrońców oskarżonegoJ. P. (1).
Z przyczyn, o których mowa we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia Sąd odwoławczy ustalił, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. i podstawę prawną skazania uzupełniono oart. 4 § 1 k.k.
W kwestii kary Sąd Apelacyjny wypowiedział się w dalszej części uzasadnienia.
Apelacje obrońców oskarżonegoK. K. (1).
Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuK. K. (1)czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.polegający na usiłowaniu wymuszenia rozbójniczego na pokrzywdzonymK. G. (1), którego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw (czyn z pkt IX - pkt XI aktu oskarżenia).
Na podstawie zeznańK. G. (1), a także zeznańJ. S. (1)iJ. R. (1)Sąd Okręgowy trafnie ustalił, że miało miejsce pobicie pokrzywdzonego i związane one było z żądaniem przekazania przez pokrzywdzonego kwoty 5.000 zł, którą otrzymał za tzw.„wykupkę”samochodu, a zdarzenie zakończyło się wskutek interwencji podjętej przezJ. S. (1)(str. 56 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). PokrzywdzonyK. G. (1)zeznał też, że został wezwany przezK. K. (1), a gdy go bito oskarżony stał i przyglądał się.
Obrońcy w złożonych apelacjach nie kwestionują przebiegu przedmiotowego zdarzenia. Ich zdaniem nie ma dowodu na to, iż oskarżonyK. K. (1)zapraszając pokrzywdzonego chciał, czy chociażby liczył się z tym, iż inne osoby biorące udział w spotkaniu będą wywierały na pokrzywdzonego bezprawną presję zmierzającą do wydania im pieniędzy. Samo umówienie spotkania i późniejszy w nim udział, na którym oskarżony nie podjął jakiejkolwiek aktywności przeciwko pokrzywdzonemu nie stanowi usiłowania przestępstwa (vide: str. 4 apelacji adw.K. O.). Nie ma oczywiście najmniejszej wątpliwości, że zdarzenie miało charakter rozliczeń związanych z przestępnymi zachowaniami. Nie zwalnia to od odpowiedzialności karnej osób, które w sposób opisany przez Sąd Okręgowy żądały od pokrzywdzonegoK. G. (1)oddania pieniędzy uzyskanych od osoby, której zwrócono samochód. Okoliczność, iż oskarżonyK. K. (1)nie bił pokrzywdzonego, a jednie stał i przyglądał się nie oznacza, iż nie wziął on udziału w przypisanym mu przestępstwie. Należy pamiętać, żeK. G. (1)został nie poproszony, a wezwany przezK. K. (1)do przybycia na wskazane przez niego miejsce. Nie ulega też wątpliwości, że oskarżony wezwał pokrzywdzonego w określonym celu, tj. zażądania od niego wydania pieniędzy, czego zresztą obrońcy nie zaprzeczają w złożonych środkach odwoławczych. Skoro zatem oskarżonyK. K. (1)był obecny, gdy doszło do użycia przemocy wobec pokrzywdzonego i przyglądał się temu, nie wyrażając chociażby dezaprobaty do działań podjętych przez innych sprawców, to Sąd Okręgowy trafnie przypisał mu udział w przedmiotowym przestępstwie. Sąd I instancji prawidłowo też ustalił, że czyn ten zakończył się na etapie usiłowania, gdyż na miejscu zdarzenia pojawił sięJ. S. (1), który stanął w obronieK. G. (1), co zakończyło zdarzenie.
Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że oskarżonyK. K. (1)dopuszczając się przedmiotowego czynu działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 maja 2003 r. sygn. akt VIII K 123/02 zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2004 r. sygn. akt II AKa 49/04 został on uznany za winnego tego, że w okresie od marca 1993 r do początku I kwartału 2000 r. dopuścił się on przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.(k. 25086-25097), a z charakteru i przebiegu przestępstwa, będącego przedmiotem niniejszego postępowania, dotyczącego – jak słusznie zauważyli obrońcy oskarżonego – rozliczeń przestępczych, jednoznacznie wynika, że było ono popełniane w ramach działania przez oskarżonego w związku mającym na celu popełnianie przestępstw.
Z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia Sąd Apelacyjny ustalił, ze wobec oskarżonego przepisart. 65 k.k.ma zastosowanie w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. i w związku z tym dokonał stosownej zmiany zaskarżonego wyroku.
Jednocześnie brak było podstaw do dokonania innych zmian w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuK. K. (1), w tym uznania, że stanowi on wypadek mniejszej wagi, o którym mowa wart. 283 k.k.Zważywszy na okoliczności i przebieg zdarzenia oraz rolę w nim oskarżonego w żadnej mierze czyn, którego się on dopuścił nie charakteryzuje się taką przewagą łagodzących elementów przedmiotowo – podmiotowych, aby stanowił on wypadek mniejszej wagi.
W kwestii kary Sąd Apelacyjny wypowiedział się w dalszej części uzasadnienia.

Apelacja obrońcy oskarżonegoM. B. (1).
Na rozprawie w dniu 24 maja 2011 r. Sąd I instancji zaniechał odczytywania dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i pozostały materiał dowodowy, który winien być zaliczony do materiału dowodowego ujawnił bez odczytania (k. 52435-52437).Art. 394 § 2 k.p.k.umożliwia ujawnienie bez odczytania dokumentów i protokołów jedynie w przypadku, gdy którakolwiek ze stron nie wnosi o ich odczytanie. Sytuacja przeciwna niewątpliwie stanowi naruszenie prawa procesowego. Zgodnie zart. 438 pkt 2 k.p.k.dopuszczenie się przez Sąd I instancji obrazy przepisów postępowania stanowi skuteczny zarzut odwoławczy jedynie wtedy, gdy ma ono wpływ na treść orzeczeń. Przy rozważaniu wpływu określonego naruszenia przepisów postępowania na treść wydanego orzeczenia przydatne jest zastosowanie tzw. testu negatywnego. Stwierdzone uchybienie procesowe może być wówczas uznane za nie stanowiące podstawy do wzruszenia orzeczenia, gdy zasadne jest przekonanie, że dane uchybienie było na tyle nieistotne, iż gdyby go nie było, musiałoby zapaść takie samo orzeczenie jak to, które zapadło przy wystąpieniu danego uchybienia (Komentarz do Kodeksu postepowania karnego pod red. prof. dr hab. Zbigniewa Gostyńskiego, Dom Wydawniczy ABC, 1998, teza 12 do art. 438, tom II str. 460). W żadnej mierze nie można uznać, i nie wykazał tego obrońca, w jaki sposób zaniechanie odczytywania dokumentów miało wpływ na treść wyroku wydanego wobecM. B. (1). W przypadku stwierdzenia, że konkretny dokument ujawniony bez odczytania ma istotne znaczenie z punktu widzenia obrony oskarżonego, obrońca mógł wystąpić z prośbą o jego odczytanie, co jednakże nie miało miejsca. Tym samym powyższy zarzut nie mógł skutkować uchyleniem wyroku w części skazującej oskarżonegoM. B. (1).
W aktach sprawy znajduje się zaświadczenie lekarza sądowego z dnia 15 maja 2011 r. stwierdzające, że oskarżony nie może stawić się na rozprawę w dniach 15 maja – 9 czerwca 2012 r. (k. 54530). Jak wynika z uzasadnienia apelacji obrońcy niestawiennictwo oskarżonego na rozprawie w wyżej wymienionym okresie było spowodowane problemami natury kardiologicznej (str. 5 apelacji). Na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza kardiologa uznając, że do rozstrzygnięcia kwestii uczestniczenia oskarżonegoM. B. (1)w postępowaniu sądowym niezbędne jest otrzymanie wyników badań oskarżonego i sporządzenie na ich podstawie opinii przez biegłego(k. 54505). Biegły lekarz w oparciu o wyniki badań i po analizie całej dostępnej dokumentacji medycznej stwierdził, że nie ma przeciwskazań z przyczyn kardiologicznych do udziału oskarżonego w postępowaniu sądowym pod osłoną stosowanego dotychczas leczenia, przy czym każdorazowo czas trwania rozprawy nie powinien przekraczać 3 godzin(k. 54531). Na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r. obrońca wniósł o przerwanie rozprawy i poinformowanie oskarżonego o treści opinii(k. 54577). Sąd Okręgowy powyższego wniosku nie uwzględnił podnosząc, że decyzje dotyczące oskarżonegoM. B. (1)zapadały na rozprawie, o jej terminach był on powiadomiony, a tym samym oskarżony winien mieć świadomość, że po uzyskaniu opinii biegłego sąd podejmie decyzję co do dalszego procedowania (k. 54577-54578). W konsekwencji Sąd Okręgowy wydał postanowienie o prowadzeniu rozprawy pod nieobecność oskarżonegoM. B. (1)i przesłuchał świadkaJ. S. (1). Należy przy tym zauważyć, że Sąd I instancji umożliwił obrońcy skontaktowanie się z oskarżonym lecz podjęta przez niego próba nawiązania łączności telefonicznej zM. B. (1)nie dała rezultatu.
Stanowisko Sądu Okręgowego co do możliwości prowadzenia rozprawy w dniu 23 maja 2012 r. jest w pełni trafne. Skoro Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza w celu stwierdzenia, czy stan zdrowia oskarżonego umożliwia mu na udział w rozprawie, to obowiązkiem oskarżonego było ustalenie, czy opinia ta wpłynęła i jaka jest jej treść. Jednocześnie oskarżony musiał się liczyć z tym, że w przypadku, gdy opinia będzie zawierała wniosek, iż stan jego zdrowia umożliwia mu na udział w rozprawie, to Sąd I instancji będzie prowadził postępowanie.W żadnej mierze na Sądzie I instancji nie ciążył obowiązek powiadomienia oskarżonego o treści opinii sporządzonej przez biegłego, a w konsekwencji zaniechania przeprowadzenia czynności dowodowych na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r., o którym to terminie oskarżony był zawiadomiony. Prowadzenie czynności na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r., pod nieobecność oskarżonego, nie dawało zatem podstaw do formułowania zarzutu o naruszeniu prawa oskarżonego do obrony.
Obrońca zarzucił w apelacji, że naruszenie przepisów postępowania polegało również na zaniechaniu zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy z uwagi na oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego.
W uzasadnieniu apelacji obrońca podniósł, że Sąd Okręgowy:
- oddalił wniosek o przesłuchanie świadków ze względu na brak ich adresów (k. 52433),
- oddalił wnioski zmierzające do zweryfikowania zeznań świadków koronnychJ. R. (1)iJ. S. (1)(k. 52432 - 52433),
- oddalił wniosek o dołączenie protokołu zeznań złożonych przez świadkaW. K. (2)w innej sprawie, gdyż świadek ten złożył zeznania w przedmiotowej sprawie (str. 7 apelacji).
Na rozprawie w dniu 24 maja 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił wnioski dowodowe:

1
o przesłuchanie w charakterze świadków osób wymienionych we wniosku znajdującym się na k. 48902 (art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.) albowiem nie wskazano adresów bądź pełnych danych osób, które miały być przesłuchane (k. 52433),

2
z dnia 11 lutego 2009 r. (k. 45394) dotyczący ustalenia pracownika pogotowia ratunkowego, który w dniu 5 sierpnia 2000 r. badał oskarżonego (art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.), gdyż po upływie 11 lat jest nieprawdopodobne aby pracownik pogotowia pamiętał jak wyglądał oskarżony i jaki miał ubiór (k. 52432),

3
z dnia 18 lutego 20089 r. (k. 45436) dotyczący dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w celu zbadania substancji znajdującej się na koszulce oskarżonego (art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k.) uznając, że wobec twierdzenia oskarżonego, iż nie dysponuje przedmiotową koszulką, powyższego dowodu nie da się przeprowadzić(k. 52432),

4
z dnia 19 lutego 2009 r. (k. 45470) dotyczący ustalenia, czy prowadzono postępowanie karne w zakresie działania grupy przestępczej z okolicK.(art. 170 § 1 pkt 2 k.k.) uznając, że ewentualny fakt działania innej grupy przestępczej na terenie, na którym miały miejsce czyny zarzucone oskarżonemu nie ma wpływu na ocenę zachowania oskarżonego (k. 52432),

5
z dnia 29 października 2007 r. (k. 40291-40293) dotyczący uzyskania informacji o lekach zażywanych przezJ. M. (3)(art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.) albowiem w czasie, kiedy był on przesłuchiwany nie zachodziły okoliczności, o których mowa wart. 192 § 2 k.p.k.(k. 52432),

6
z dnia 4 lutego 2008 r. (k. 41544) dotyczący dopuszczenia dowodu z zeznańM. W. (3)(art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.) uznając, że dotychczasowe dowody zebrane w sprawie są wystarczające do oceny zeznańJ. R. (1)(k. 52432-52433),

7
z dnia 1 grudnia 2009 r. (k. 48345) dotyczący dołączenia akt sprawy karnej toczącej się przeciwkoK.iD.przed Sądem Rejonowym w Pruszkowie (art. 170 § 1 pkt 2 kpk) albowiem zeznania składane przezW. K. (2)w innym postępowaniu nie maja znaczenia w sytuacji, gdy świadek ten był przesłuchany w niniejszej sprawie (k. 52434).

Brak jest podstaw do kwestionowania zasadności rozstrzygnięć dotyczących wyżej wymienionych wniosków dowodowych. We wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków należy wskazać imiona, nazwiska i adresy osób, które mają być przesłuchane. Nie jest możliwe, aby pracownik pogotowia po upływie kilkunastu lat mógł opisać wygląd i ubiór osoby, której udzielał pomocy, jak też przeprowadzenie badań substancji z koszulki oskarżonego w sytuacji, gdy oskarżony koszulką tą nie dysponuje. Obrońca nie wykazał też jaki wpływ na ocenę zachowania oskarżonego w ramach przypisanych mu czynów mogło mieć ustalenie, że na terenie, na którym czyny te miały miejsce działała inna grupa przestępcza. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że dowód z zeznańM. W. (3)na okoliczność, czy oskarżonego łączyły z wyżej wymienioną stosunki intymne (protokół rozprawy z dnia 4 lutego 2008 r. k.41 544) nie może mieć istotnego wpływu na ocenę zeznań świadka koronnegoJ. R. (1). Zasadnie Sąd Okręgowy oddalił wniosek dotyczący uzyskania informacji o lekach zażywanych przezJ. M. (3)i dołączenia akt sprawy prowadzonej przed innym sądem, w której zeznania składałW. K. (2). W tym ostatnim przypadku obrońca nie wykazał, że w sprawie, która miała być dołączona, świadek składał zeznania na te same okoliczności, co w niniejszym postępowaniu, a jego relacje były rozbieżne.
W zakresie czynów przypisanych oskarżanemuM. B. (1)w ramach zarzutów z pkt XVI (pkt XVIII aktu oskarżenia), z pkt XVII (pkt XIX aktu oskarżenia), z pkt XVII (pkt XIX aktu oskarżenia), z pkt XX (pkt XXII aktu oskarżenia), z pkt XXII (pkt XXIV aktu oskarżenia), z pkt XXIV (pkt XXVI aktu oskarżenia), z pkt XXV (pkt XXVII aktu oskarżenia), z pkt XXVII (pkt XXIX aktu oskarżenia), z pkt XXX (pkt XXXII aktu oskarżenia), z pkt XXXIII ( (pkt XXXV aktu oskarżenia), z pkt XXXIV (pkt XXXVI aktu oskarżenia), z pkt XXXIX (pkt XLI aktu oskarżenia), z pkt XL (pkt XLII aktu oskarżenia), z pkt XLI (pkt XLIII aktu oskarżenia), z pkt XLIV (pkt XLVI aktu oskarżenia), z pkt XLV i pkt XLVI (pkt XLVII i pkt XLVIII aktu oskarżenia), z pkt XLVII (pkt XLIX aktu oskarżenia), z pkt XLVIII (pkt L aktu oskarżenia), z pkt LI (pkt LIII aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie i wykazał na jakich w tym zakresie oparł się dowodach. W żadnej mierze ustalenia poczynione przez Sąd I instancji nie są ustaleniami, które kolidują z określoną wart. 7 k.p.k.zasadą swobodnej oceny dowodów, a także wskazaną wart. 410 k.p.k.zasadą, że podstawę ustaleń faktycznych stanowi całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy podstawą ustaleń faktycznych w odniesieniu do wyżej wymienionych czynów były relacje świadków koronnych, w tymJ. R. (1), to Sąd Okręgowy poddał je stosownej analizie.
Apelacja nie zawiera konkretnych przykładów jakiego rodzaju błędów dopuścił się Sąd I instancji w ocenie materiału dowodowego w zakresie poszczególnych czynów przypisanych oskarżonemuM. B. (1)w związku z postawionym zarzutem obrazyart. 7 i art. 410 k.p.k.Nie ma zatem możliwości odniesienia się przez Sąd odwoławczy do tych kwestii w powiązaniu z poszczególnymi czynami przypisanymi oskarżonemu.
Obrońca zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanieart. 65 k.k.w odniesieniu do części przypisanych oskarżonemu czynów albowiem Sąd I instancji przypisującM. B. (1)przestępstwo zart. 258 § 2 k.k.ustalił że miało ono miejsce w okresie od grudnia 1999 r. do stycznia 2003 r., a w szeregu czynów popełnionych przed grudniem 1999 r. bądź później niż w styczniu 2003 r. przyjął, iż oskarżony dopuścił się ich działając w zorganizowanym związku przestępczym. Należy zauważyć, że zarzut powyższy powinien być sformułowany jako błąd w ustaleniach faktycznych, tym niemniej obrońca ma w pełni rację, że brak było podstaw do stwierdzenia, że poza okresem, o którym mowa w przypisanym mu czynie zart. 258 § 2 k.k.oskarżony dopuszczając się innych czynów działał w zorganizowanym związku przestępczym. Skutkowało to dokonaniem w tym zakresie stosownych zmian, o których mowa w wyroku Sądu Apelacyjnego.
Jednocześnie z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia Sąd Apelacyjny ustalił, że do czynów popełnionych przed dniem 1 maja 2004 r. w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary należało powołaćart. 65 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji.
W odniesieniu do czynu z pkt XLVIII (pkt L aktu oskarżenia) obrońca zarzucił, że Sąd Okręgowy skazując oskarżonego na podstawieart. 270 § 1 k.k.dopuścił się obrazy prawa materialnego, gdyż ustalił jedynie, że oskarżony posiadał dowód osobisty należący doG. K. (2)i w oparciu o takie ustalenia niesłusznie przypisał oskarżonemu podrobienie tego dokumentu. Tak sformułowany zarzut faktycznie jest zarzutem podnoszącym błąd w ustaleniach faktycznych. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że nie było podstaw do przypisania oskarżonemu przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.OskarżonyM. B. (1)przyznał, że posiadał dowód osobisty należący doG. K. (2). W dowodzie tym w miejsce oryginalnej fotografii umieszczono zdjęcie oskarżonego. Nikt inny poza oskarżonym nie miał interesu w przerobieniu w powyższy sposób tegoż dowodu osobistego. Nie ma przy tym znaczenia, czy przerobienia dokonał osobiście oskarżony, czy też zlecił to innej osobie. Oczywiście zachowanie polegające na zamieszczeniu w dowodzie osobistym fotografii innej osoby stanowi przerobienie, a nie – jak to przyjął Sąd I instancji – podrobienie dokumentu. Dokument jest podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od osoby, w imieniu której został sporządzony, zaś przerobiony jest wówczas, gdy osoba nieupoważniona zmienia dokument autentyczny. Podrobieniem jest sporządzenie dokumentu polegające na zachowaniu pozorów, że dokument pochodzi od innej osoby, a przerobieniem ma miejsce, gdy nadano mu inną treść od autentycznej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2000 r. sygn. III KKN 233/98, LEX nr 51125). Skoro zatem wskazany w czynie przypisanym oskarżonemu sposób działania jest przerobieniem dokumentu, to Sąd Apelacyjny w powyższym zakresie dokonał stosownej zmiany zaskarżonego wyroku. Dla bytu przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.nie ma znaczenia, czy przerobionym dokumentem sprawca kiedykolwiek posłużył się. Penalizowane jest bowiem zachowanie polegające na podrobieniu lub przerobieniu dokumentu w celu użycia go za autentyczny. Nie ulega zaś wątpliwości, że przerobienie dowodu osobistego poprzez zamieszczenie w nim fotografii innej osoby, było dokonane w takim właśnie celu.
W ramach czynu z pkt XLIX (pkt LI aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy przypisałM. B. (1)zachowanie polegające na posiadaniu cudzych dowodów osobistych, którymi nie miał prawa rozporządzać i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo zart. 276 k.k.Ma rację obrońca, że sam fakt posiadania dowodów osobistych należących do innych osób nie wypełnia znamion wyżej wymienionego przestępstwa. Zgodnie z brzmieniem dyspozycjiart. 276 k.k.penalizowane jest zachowanie polegające na niszczeniu, uszkodzeniu, czynieniu bezużytecznym, ukrywaniu lub usuwaniu przez sprawcę dokumentu, którym nie ma prawa wyłącznie rozporządzać. Tego rodzaju ustaleń nie zawiera jednakże czyn przypisany oskarżonemu. W ustaleniach stanu faktycznego zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy również ograniczył się do stwierdzenia, że oskarżony posiadał dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać. Skoro opis czynu przypisanego oskarżonemu nie zawiera znamion przestępstwa, to należało w tej części zmienić zaskarżony wyrok i oskarżonego uniewinnić.
Na marginesie należy zauważyć, że w zakresie powyższego czynu zaskarżony wyrok i tak nie mógł się ostać z uwagi na upływ okresu przedawnienia (art. 101 § 1pkt 4 i art. 102 k.k.).
W ramach czynu z pkt XVII (pkt XIX aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuM. B. (1)udział w pobiciu z użyciem noża i niebezpiecznych narzędzi pokrzywdzonychD. Ś.iD. S. (2), przy czym czynu tego oskarżony dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw. Do poczynienia tego ostatniego ustalenia nie było potrzeby wykazania, że osoby pobite należały do innej grupy przestępczej. W tej kwestii istotne znaczenie mają okoliczności zdarzenia, a w szczególności sposób w jaki doszło do inicjacji przestępnego zachowania, a następnie jego przebieg. Z ustaleń stanu faktycznego wynika, żeJ. S. (1)poleciłM. B. (1)i innym osobom wchodzącym w skład tzw. grupy „B.” udanie się do lokalu, w którym znajdował sięB. G. (1)i pobicie pokrzywdzonych, co też nastąpiło (str. 129-130 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Bez względu na pobudki, którymi kierował sięJ. S. (1)wysyłającM. B. (1)i podległych mu ludzi w celu pobicia pokrzywdzonych, to realizacja przez oskarżonego wydanego mu polecenia i wzięcie udziału wspólnie z innymi osobami w pobiciuD. Ś.iD. S. (2)było bezspornie zachowaniem podjętym w ramach działania w zorganizowanym związku przestępczym.
Obrońca nie odniósł się bliżej w apelacji do innych zarzutów przypisanychM. B. (1). Tym niemniej należy zauważyć, co następuje.

Czyn z pkt XXXV (pkt XXXVII aktu oskarżenia).
W ramach zarzutu z pkt XXXV (pkt XXXVII aktu oskarżenia) oskarżonemu przypisano dokonanie włamania i kradzieży samochodu(...)na szkodęK. M. (3). Z ustaleń stanu faktycznego zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wynika, że po dokonaniu kradzieży doszło do zwrotu samochodu po zapłaceniu przez pokrzywdzonego kwoty 8000 zł (str. 265-267 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Należało zatem ustalić, czy powyższy czyn nie wyczerpuje znamion przestępstwa zart. 286 § 2 k.k.W tym stanie zaskarżony wyrok w zakresie wyżej wymienionego czynu podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania.

Czyn z pkt XXXVIII (pkt XL aktu oskarżenia).
Przypisany oskarżonemuM. B. (1)czyn z pkt XXXVIII (pkt XL aktu oskarżenia) dotyczy dokonania w dniu 16 kwietnia 2000 r. wymuszenia rozbójniczego na osobieM. C. (2). Czynu tego oskarżonyM. B. (1)miał dopuścić się z oskarżonymiS. F. (1),D. K. (1)iP. B. (1), z tym, że oskarżeniS. F. (1)iP. B. (1)mieli zmuszać pokrzywdzonego do ograniczenia działalności gospodarczej w postaci świadczenia usług holowniczych i prowadzenia ich na warunkach wskazanych przez sprawców, a ich zachowanie nie wykroczyło poza stadium usiłowania (czyn z pkt XIV – pkt XVI aktu oskarżenia i czyn z pkt LXXXIII – pkt LXXXV aktu oskarżenia). Z kolei oskarżeniM. B. (1)iD. K. (1)dopuścili się dokonania czynu polegającego na zmuszeniu pokrzywdzonego do zaprzestania prowadzenia wyżej wymienionej działalności gospodarczej (czyn z pkt XXXVIII – pkt XL aktu oskarżenia i czyn z pkt LXVIII – pkt LXX aktu oskarżenia).
Należy zauważyć, że wart. 282 k.k.penalizowane jest zachowanie polegające na zmuszeniu innej osoby, w sposób wskazany w tym przepisie, do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Do ustalenia zakresu odpowiedzialności konkretnego sprawcy istotne znaczenie ma także to, czy jego zachowanie przestępne zakończyło się na etapie usiłowania, czy też czyn ten został dokonany.
Rozbieżności w ocenie zachowań poszczególnych oskarżonych świadczą o tym, że Sąd I instancji nie przeprowadził pełnej i rzetelnej oceny zebranego materiału dowodowego.
W tym stanie wyrok w powyższym zakresie nie mógł się ostać w stosunku do oskarżonegoM. B. (1), a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Czyn z pkt XXXVII (pkt XXXIX aktu oskarżenia).
W ramach zarzutu z pkt XXXVII (pkt XXXIX aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy przypisałM. B. (1)czyn polegający na usiłowaniu wymuszenia rozbójniczego na osobieP. K. (2), przy czym celem działania było zmuszenie pokrzywdzonego do rozporządzenia mieniem i świadczenia usług holowniczych na warunkach wskazanych przezB. S. (1).Art. 282 k.k.penalizuje zachowanie polegające na zmuszaniu innej osoby w sposób wskazany w dyspozycji przepisu do zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej, a nie prowadzenia jej w określony sposób bądź na określonych warunkach.
Z ustaleń stanu faktycznego zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wynika też, czy zachowanieM. B. (1), który nożem przeciął policzek pokrzywdzonemu zmierzało do zmuszenia go do postępowania, o którym mowa w czynie przypisanym, tj. m.in. do rozporządzenia mieniem, czy też było ostrzeżeniem, że ewentualne wyłamanie się z ustalonych i dotychczas przestrzeganych przez pokrzywdzonego warunków prowadzenia działalności gospodarczej nie będzie tolerowane (str. 274-275 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Powyższe okoliczności mają newralgiczne znaczenie dla ustalenia zakresu i kształtu odpowiedzialności oskarżonegoM. B. (1)w ramach postawionego mu zarzutu. Istotne znaczenie mają przy tym zeznania świadka koronnegoJ. R. (1)znajdujące się m.in. na k. 7547-7548i k. 7915-7919.
Brak szczegółowych rozważań w powyższym zakresie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w odniesieniu do rozstrzygnięcia z pkt XXXVII (pkt XXXIX aktu oskarżenia) i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Czyn z pkt XLIII (pkt XLV aktu oskarżenia).
W ramach zarzutu zawartego w pkt XLIII (pkt XLV aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuM. B. (1)przestępstwo wymuszenia rozbójniczego na osobieS. S. (2). Sąd Okręgowy w ustaleniach faktycznych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził że sprawcy działali w celu zmuszenia pokrzywdzonego do zwrotu długu (str. 287 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W takim przypadku należało ustalić, czy zadłużenie pokrzywdzonego wynikało z jego legalnych zobowiązań, a jeśli tak, to rozważyć, czy przedmiotowy czyn nie wyczerpuje znamion przestępstwa zart. 191 § 2 k.k.
Brak stosownych ustaleń w tej kwestii skutkuje uchyleniem wyroku w zakresie powyższego czynu i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Inne zmiany.
Z dniem 1 maja 2004 r. znowelizowanoart. 258 k.k., m.in. podwyższając wysokość kar przewidzianych za zachowanie, o którym mowa w § 1 i w§ 2tegoż przepisu (ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. Nr 93, poz. 889) i tak w§ 2karę od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności zastąpiono karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Tym samym należało zmienić zaskarżony wyrok w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w ramach zarzutu z pkt XVI (pkt XVIII aktu oskarżenia) i ustalić, że podstawą prawną skazania jestart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji.
W odniesieniu do czynów, których oskarżony, dopuścił się działając w zorganizowanym związku mającym na celu popełnianie przestępstw, a czyny te miały miejsce przed dniem 1 maja 2004 r. należało – z przyczyn, o których mowa we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia - ustalić, iż ma do nich zastosowanie przepisart. 65 k.k.w brzmieniu sprzed nowelizacji.
W odniesieniu do czynów popełnionych z innymi osobami, które zostały uniewinnione bądź wyrok je skazujący został uchylony przez Sąd odwoławczy, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania, osoby te należało wyeliminować z opisu czynów przypisanych oskarżonemuM. B. (1)bądź zastąpić je sformułowaniami anonimizującymi.
W ramach zarzutu z pkt XXXIII (pkt XXXV aktu oskarżenia) przypisano oskarżonemuM. B. (1)przestępstwo wymuszenia rozbójniczego na osobieW. W. (1). Przestępstwa tegoM. B. (1)dopuścił się m.in. wspólnie zD. K. (1). Z przyczyn wskazanych przy omawianiu zmian dokonanych w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemuD. K. (1)należało ustalić, że wyżej wymieniony czyn wyczerpywał znamiona aktualnie obowiązujących przepisów i dokonać w tym zakresie stosownej zmiany zaskarżonego wyroku.
W kwestii orzeczonych kar Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia.
Apelacje obrońców oskarżonegoS. D..
Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuS. D.popełnienie następujących przestępstw, których dopuścił się on działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw:
- wprowadzenie do obrotu i udział w obrocie amfetaminą, tj. czyn zart. 55 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt LXXXVIII – pkt XC aktu oskarżenia),
- handel bronią palną w postaci pistoletu „G.”, tj. czyn zart. 263 § 1 kkw zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt LXXXIX – pkt XCI aktu oskarżenia),
- udział w pobiciuJ. T.iD. M., a także pobicieM. C. (1)oraz pobicie pracowników Agencji Ochrony Mienia wS., przy czym czynów tych dopuścił się on w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., tj. czynów zart. 158 § 1w zw. zart. 65 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.(czyn z pkt XC – pkt XCII aktu oskarżenia, czyn z pkt XCI – pkt XCIII aktu oskarżenia, czyn z pkt XCIV – pkt XCVI aktu oskarżenia),
- usiłowanie wymuszenia rozbójniczego na szkodęB. O.,J. G. (2)iK. T., popełnionego w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k., tj. czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt XCII – pkt XCIV aktu oskarżenia),
- kradzież sprzętu z dyskoteki wG. (...), popełnionej w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k., tj. czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt XCIII – pkt XCV aktu oskarżenia).
Nadto oskarżonemuS. D.przypisano przestępstwo polegające na udziale w związku przestępczym o charakterze zbrojnym, tj. czyn zart. 258 § 2 k.k.(czyn z pkt LXXXVII – pkt LXXXIX aktu oskarżenia).
Na wstępie należy zauważyć, że adw.K. G. (2)ma rację, iż w ramach czynów przypisanych oskarżonemu nie było podstaw do ustalenia, że działał on w określonych wart. 64 § 1 k.k.warunkach powrotu do przestępstwa.S. D.był skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie z dnia 29 stycznia 1996 r. sygn. akt II K 171/95 na karę 3 lat i 6 miesięcy pobawienia wolności oraz 4000 zł grzywny. Wyrok te został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 września 1996 r. sygn. akt II AKa 184/96 (k. 25118 - 25119 i k. 25120). Kara grzywny została wykonana w dniu 20 grudnia 1996 r., a kara pozbawiania wolności w dniu 27 sierpnia 1997 r. (dane o karalności k. 25115). Tym samym zgodnie zart. 107 § 1 k.k.powyższe skazanie z dniem 27 sierpnia 2007 r. wino ulec zatarciu, chyba że przed upływem okresu wymaganego do zatarcia skazaniaS. D.popełnił przestępstwo, za które został skazany. Tego rodzaju sytuacja nie miała jednakże miejsca, o czym świadczy aktualna informacja z Krajowego Rejestru Karnego, ujawniona na rozprawie odwoławczej. Cytowana w uzasadnieniu apelacji obrońcy uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1987 r. sygn. VI KZP 39/87 stwierdza, że jeśli w chwili orzekania poprzednie skazanie uległo zatarciu, to nie może ono uzasadniać przyjęcia powrotności do przestępstwa w rozumieniuart. 64 § 1 k.k.nawet wtedy, gdy kolejne przestępstwo zostało popełnione przed upływem terminu przewidzianego do zatarcia skazania (OSNKKW 1988/3-4/19). Dlatego też w powyższym zakresie Sąd Apelacyjny dokonał stosownych zmian zaskarżonego wyroku.

Czyn z pkt LXXXVII (pkt LXXXIX aktu oskarżenia).
Ustalenia co do udziału oskarżonego w związku zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw Sąd Okręgowy oparł na zeznaniach świadka koronnegoJ. R. (1), który współpracował bezpośrednio zS. D.i opisał jego rolę w ramach przestępczej działalności (vide: zeznaniaJ. R. (1)cyt. w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku). Nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że w zakresie powyższego czynu nic nie wnoszą zeznania złożone przezJ. S. (1). Świadek ten zeznał przecież, zeS. D.był związany zK. K. (5), co koresponduje z zeznaniamiJ. R. (1). Należy też zauważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy zacytował zeznaniaM. S. (2), który na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. stwierdził iż po tym, jakJ. S. (1)zaczął się ukrywać, na spotkania członków przestępczego związku przyjeżdżał m.in. oskarżony, co świadczy, że był jedną z liczących się postaci w tej organizacji (vide: str. 118 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Mając na uwadze powyższe nie można uznać, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu złożonych apelacji podważa ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy w zakresie wyżej wymienionego czynu.
Czyny z pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia) i z pkt XC (pkt XCII aktu oskarżenia).
W zakresie powyższych czynów Sąd Apelacyjny uznał za zasadną apelację złożoną przez prokuratora, co skutkowało uchyleniem wyroku w tej części i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji o ponownego rozpoznania. W tej sytuacji bezprzedmiotowym jest odnoszenie się do sformułowanych przez obrońców oskarżonych zarzutów kwestionujących zasadność powyższych rozstrzygnięć Sądu Okręgowego zwłaszcza, że nie zawierają one argumentacji uzasadniającej na obecnym etapie postępowania do dokonania zmiany wyroku i uniewinnienia oskarżonego.
Czyn z pkt LXXXIX (pkt XCI aktu oskarżenia).
ŚwiadekJ. R. (1)zeznając w dniu 12 listopada 2003 r. na temat zakupu dla grupy pistoletu „G.” stwierdził, że:

    „Podczas któregoś ze spotkań z udziałemB.,m.,D.,B.,M.,K.K.,F.iN.,F.mówił, żeK.ma do sprzedania za 7.000 złG.. Mówił o tym kilkakrotnie, żebyśmy go wzięli jako broń dla grupy. Rozmów było kilka”.(k. 7570). NastępnieJ. R. (1)wyjaśnił, że przedmiotowa broń została nabyta przezS. F. (1), któremu on wręczył 7.000 zł, a odM. B. (1)dowiedział się, że broń schowano w wynajętym garażu (k. 7571). W trakcie innego przesłuchania rozpoznając na fotografii broń, która została zakupionaJ. R. (1)stwierdził, że do jej nabycia dołożyli się wszyscy, w tym oskarżonyS. D.(k. 8456).
Z tymi relacjami korespondują wyjaśnieniaS. F. (1), który stwierdził że na jednym ze spotkań z udziałemS. D.padła propozycja zakupu broni dla grupy, przy czymK. B. (1)miał powiedzieć jemu iS. D., że wG. (...)jest rusznikarz, który handluje bronią. Do rusznikarza zeS. F. (1)pojechałK. B. (1)i wynegocjowali cenę zakupu na 7.000 zł, o czymS. F. (1)powiadomiłS. D.iJ. R. (1), a ten ostatni dostarczył pieniądze.
W świetle tych relacji Sąd Okręgowy prawidłowo przypisał oskarżonemuS. D.popełnienie czynu zart. 263 § 1 k.k.Swoim zachowaniem zaakceptował on bowiem zakup broni dla związku, którego był członkiem i partycypował w kosztach zakupu.
W uzasadnieniu apelacji adw.E. R.powołała stanowisko judykatury i doktryny dotyczące przestępstwa handlu bronią, a mianowicie, że handel bronią polega na obrocie, także w sposób jednorazowy i obejmuje wszelkie formy kupna - sprzedaży (str. 3 uzasadnienia apelacji). Następnie obrońca podniosła, że dla uznania oskarżonego za winnego tego rodzaju czynu koniecznym było wystąpienie znamion strony przedmiotowej w postaci nabycia broni lub jej zbycia, a postępowanie nie dostarczyło żadnych dowodów na udziałS. D.w którejkolwiek z tych czynności (str. 3 uzasadnienia apelacji). Wywody obrońcy dotyczące wykładni przestępstwa stypizowanego wart. 263 § 1 k.k.są oczywiście trafne. Nie ulega też wątpliwości – wbrew twierdzeniom skarżącego - że oskarżony zachowując się w sposób opisany wyżej faktycznie swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję przypisanego mu czynu.

Czyn z pkt XCI (pkt XCIII aktu oskarżenia).
Ustalenia co do udziału oskarżonegoS. D.w przedmiotowym zdarzeniu opierają się na zeznaniachM. S. (2), który szczegółowo opisał zdarzenie i konsekwentnie wskazywał, że jednym ze sprawców był oskarżony. To, że świadekJ. R. (1)nie wymienił oskarżonego nie stanowi podstawy do podważenia relacjiM. S. (2).J. R. (1)był bowiem w stanie wskazać tylko część z osób biorących udział w zdarzeniu, określając, że łącznie było 10-12 osób. Tym samym Sąd Okręgowy w oparciu o zeznania świadkaM. S. (2)trafnie ustalił, żeS. D.wziął udział w pobiciuM. C. (1)i z uwagi na upływ okresu przedawnienia postępowanie umorzył na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Czyn z pkt XCII (pkt XCIV aktu oskarżenia).
Na wstępie należy zauważyć, że zdaniem obrońców oskarżony winien być uniewinniony od popełnienia powyższego czynu. W uzasadnieniu apelacji obrońcy jednakże nie kwestionują, że oskarżony przyznał się do udziału w pobiciu zaprzeczając jedynie, aby podczas zdarzenia w stosunku do pokrzywdzonych wysuwano żądania dotyczące rozporządzenia mieniem. Tego rodzaju stanowisko oskarżonego nie dawało podstaw do formułowania wniosku o uniewinnienie oskarżonego.
Jednocześnie stwierdzić należy, że brak jest podstaw do podważania ustaleń Sądu I instancji, iż przedmiotowe zdarzenie mające miejsce w dniu 3 stycznia 2001 r. było przestępstwem usiłowania rozbójniczego, o którym mowa wart. 282 k.k.Mają rację skarżący, żeJ. G. (2),B. O.iK. T.początkowo nie mówili o tym, iż ze strony napastników padały żądania dotyczące przekazania im pieniędzy (protokoły złożenia ustnych zawiadomień o przestępstwie k. 9818, k. 9822, k. 9826 i protokoły przesłuchań z dnia 10 stycznia 2001 r. k. 9819, k. 9823, k. 9827-9828). W trakcie kolejnych przesłuchań w postępowaniu przygotowawczymJ. G. (2)zeznał, że podczas zdarzenia napastnicy żądali od nich po 10 tys. USD (zeznania z 18 marca 2005 r. k. 9961-9964 i z dnia 1 kwietnia2005 r. k. 9882-9988). Tego rodzaju zeznania złożył też świadekB. O.(zeznania z dnia 18 marca 2005 r. k. 9948-9952 i z dnia 1 kwietnia 2005 r. k. 9989-9997) i potwierdził je na rozprawie. Okoliczność, że wyżej wymienieni początkowo nie mówili o kierowanych w stosunku do nich żądaniach finansowych jest w pełni zrozumiałe. Z ich zeznań, a także z zeznańM. O. (2)wyraźnie wynika, że obawiali się oni osób, które ich pobiły. Z tego też powodu na własne żądanie opuścili szpital. Gdy sytuacja nie uspokoiła się, a żądania finansowe były ponawiane zdecydowali się podczas kolejnych przesłuchań ujawnić cały przebieg zdarzenia. Charakterystycznym jest, że o żądaniach finansowych nie wspomniał w późniejszych zeznaniachK. T.. Zeznał on co prawda, że na początku zdarzenia stracił przytomność lecz nie chciał mówić o tym co wiedział odJ. G. (2)iB. O.(zeznania z dnia 1 kwietnia 2005 r. k. 9997-9981).
J. G. (2)iB. O.nie mieli żadnych powodów do twierdzenia, że podczas zdarzenia w dniu 3 stycznia 2001 r. żądano od nich pieniędzy, gdyby fakt ten nie miał miejsca. Nadto ich zeznania w pełni korespondują z zeznaniamiJ. R. (1), który przedstawił genezę i przebieg zdarzenia. Tym samym Sąd Okręgowy zasadnie ustalił, że czyn przypisany oskarżonemuS. D., wyczerpywał dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.

Czyn z pkt XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia).
OskarżonyS. D.nie kwestionował, że brał udział w wynoszeniu sprzętu nagłaśniającego z dyskoteki wG. (...), z tym, iż – jego zdaniem – nie miał on świadomości, że miała miejsce kradzież. Sąd Okręgowy nie dał wiary twierdzeniom oskarżonego, że jego udział w zdarzeniu był jedynie koleżeńską przysługą, uznając je za nielogiczne (str. 390 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Z powyższym stanowiskiem Sądu I instancji należy się w pełni zgodzić. Sąd ten ma również rację, że w przypadku gdyby zdarzenie przebiegało w sposób wskazany przez oskarżonego, to nie było potrzeby wysyłania przez niego tzw. grypsu doJ. Ł..
W świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego nie do przyjęcia jest, aby oskarżony nie był zorientowany co do charakteru zdarzenia związanego z zabraniem sprzętu z dyskoteki, w sytuacji, gdy był on członkiem tej samej organizacji przestępczej coJ. R. (1), a zeznania tego ostatniego nie pozostawiają jakichkolwiek wątpliwości, że oskarżony wiedział, iż uczestniczy w kradzieży. NadtoM. W. (2), któremu sprzedano skradziony sprzęt zeznał, że gdy nie zapłacił ostatniej raty, to grożono mu, a jedną z tych osób był właśnie oskarżonyS. D..
W. T. (1)nie był obecny przy wynoszeniu sprzętu z dyskoteki i tym samym zrozumiałym jest, że nie obciążył on oskarżonegoS. D.. ZeznaniaB. S. (2), właścicielki dyskoteki nie mają zaś znaczenia do poczynienia ustaleń co do popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu czynu.
Sąd Okręgowy ustalił, że wartość skradzionego sprzętu nie przekraczała 200.000 zł. Brak jest podstaw do kwestionowania tych ustaleń zwłaszcza, że skradziony sprzęt został nabyty w październiku 2000 r. przez firmęB. S. (1)za kwotę 250.914,58 zł.

Czyn z pkt XCIV (pkt XCVI aktu oskarżenia).
Ustalenia Sądu I instancji co do udziału oskarżonegoS. D.w pobiciu pracowników Agencji Ochrony Mienia, zajmujących się ochroną dyskoteki wS.opierają się na zeznaniachJ. R. (1). Świadek ten konsekwentnie wskazywał, że wśród osób, które udały się doS.był oskarżony. Pełny opis zdarzenia świadekJ. R. (1)zawarł w zeznaniach znajdujących się na k. 1459 akt. Stwierdził wówczas, że najpierw do dyskoteki weszli ludzieŁ., a potem ci, którzy przyjechali ze świadkiem i zaczęła się jak to on określił„sieczkarnia”.Bili ludzieŁ., z tym, że„nasi (..) też brali udział w tym biciu ale nie tak aby się pastwić”.PodobnieJ. R. (1)zeznał w dniu 17 czerwca 2004 r. a mianowicie przed wejściem do dyskoteki spotkali ludziŁ., mieli oni siekiery i rurki. Rurki miały też osoby, które przyjechały ze świadkiem. Gdy świadek wszedł do wnętrza dyskoteki to trwała już walka a do„(…) bicia włączyli się również nasi” (k. 8030-8031).R. M. (5)potwierdził, że w pobiciu wzięli udział ludzie zP..(k. 15059, k. 15072 - 15073).
Tego rodzaju materiał dowodowy dawał podstawę Sądowi Okręgowemu do stwierdzenia, żeS. D.swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k., przy czym z uwagi na upływ okresu przedawnienia postępowanie karne w powyższym zakresie należało umorzyć na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Art. 258 k.k.został znowelizowany i od dnia 1 maja 2004 r. penalizowane jest zachowanie polegające na udziale w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa, a nie jak uprzednio udziale w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie przestępstw. Nadto podwyższono wysokość kar za czyny stypizowane tym przepisem i tak za występek z§ 2 art. 258 k.k.zamiast kary od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności obowiązuje kara od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Dlatego też należało ustalić, że podstawą prawną skazaniaS. D.za czyn z pkt LXXXVII (pkt LXXXIX aktu oskarżenia) stanowiart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia Sąd Apelacyjny ustalił, że w podstawie prawnej skazania i w podstawie prawnej wymiaru kary za czyny z pkt LXXXIX (pkt XCI aktu oskarżenia) i pkt XCII (pkt XCIV aktu oskarżenia) i pkt XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., przy czym podstawę prawną skazania uzupełniono oart. 4 §1 k.k.
Z opisu czynu z pkt LXXXIX (pkt XCI aktu oskarżenia) należało wyeliminować osobęK. K. (1), gdyż został on przez Sąd Okręgowy uniewinniony od popełnienia czynu z pkt VII (pkt IX aktu oskarżenia).
Sąd Apelacyjny uchylił wyrok skazujący oskarżonegoJ. Ł.za czyn z pkt CXVII (pkt CXL aktu oskarżenia) i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Tym samym osobęJ. Ł.należało wyeliminować z opisu czynu przypisanego oskarżonemuS. D.w pkt XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia).
Czyn przypisanyS. D.w pkt XCIII (pkt XCV aktu oskarżenia) nie został zakwalifikowany przez Sąd Okręgowy w oparciu o przepisart. 294 § 1 k.k.Należało zatem z opisu tego czynu wyeliminować sformułowanie:„znacznej wartości”.
W kwestii orzeczonych kar Sad Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia.
Apelacje obrońców oskarżonegoT. B..
Obrońcy oskarżonegoT. B.zaskarżyli wyrok w zakresie czynu z pkt XCV (pkt XCVII aktu oskarżenia), za który oskarżony został skazany na podstawieart. 258 § 2 k.k.oraz czynu z pkt XCVII (pkt XCIX aktu oskarżenia) uznającego oskarżonego za winnego występku zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
W pkt XCV (pkt XCVII aktu oskarżenia) oskarżonemu zarzucono, że w okresie od marca 2001 r. do stycznia 2003 r. brał on udział w związku zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw. Uznając oskarżonego za winnego czynu zart. 258 § 2 k.k.Sąd I instancji ustalił, że czyn ten miał miejsce w okresie od 1997 r. do lata 2001 r. Sąd Okręgowy nie uzasadnił bliżej z jakich powodów dokonał zmiany czasookresu powyższego czynu. Należy rozumieć, że oparł się na zeznaniach świadka koronnegoJ. R. (1), zacytowanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 122-123 uzasadnienia). W zeznaniach tych mówiąc o przestępczej działalności oskarżonego w latach 1997-2001 świadek stwierdził, że w tym okresieT. B.był również pozbawiony wolności. W trakcie pobytu w jednostce można być członkiem zorganizowanej grupy lub związku przestępczego. Wymaga to jednakże poczynienia w tym zakresie stosownych ustaleń, a ich brak skutkuje koniecznością uchylenia wyroku w odniesieniu do wyżej wymienionego czynu i przekazaniem sprawy w tej części Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W pkt XCVII (pkt XCIX aktu oskarżenia) oskarżonemu postawiono zarzut popełnienia przestępstwa zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.W związku z zakwalifikowaniem tego czynu przez Sąd Okręgowy jako występku zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.apelację złożył również prokurator. We wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia Sąd Apelacyjny podzielił zarzuty prokuratora co do wadliwości powyższego rozstrzygnięcia, co skutkowało uchyleniem wyroku w zakresie tego czynu i przekazaniem sprawy w tej części Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Jednocześnie na obecnym etapie postępowania brak było podstaw do zaakceptowania stanowiska obrońców, że dotychczas zgromadzony materiał dowodowy jest na tyle jednoznaczny, iż oskarżonego należałoby od popełnienia powyższego czynu uniewinnić bądź zakwalifikować go w oparciu oart. 157 § 2 k.k.O tym, że materiał dowodowy nie pozwala na zajęcie tego rodzaju stanowiska świadczy min. to, że zawarte w apelacji zarzuty nie korelują z jej końcowymi wnioskami.
Apelacja obrońcy oskarżonegoK. B. (1).
Obrońca oskarżonegoK. B. (1)zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w zakresie następujących czynów przypisanych oskarżonemu:
- udziału w związku zbrojnym mającym na celu popełnianie przestępstw, tj. czynu zart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CV – pkt CXXVIII aktu oskarżenia),
- handlu bronią w postaci pistoletu maszynowego „G.”, którego oskarżony dopuścił się w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, tj. czynu zart. 263 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CVII – pkt CXXX aktu oskarżenia).

Czyn z pkt CV (pkt CXXVIII aktu oskarżenia).
Uwadze Sądu Okręgowego nie umknęły wyjaśnieniaK. B. (1)dotyczące wyżej wymienionego zarzutu i zostały one przytoczone w tej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, która dotyczy omówienia przypisanych szeregu oskarżonym czynów zart. 258 k.k.(str. 114 uzasadnienia).
Nie ulega wątpliwości, że Sąd Okręgowy wyjaśnień tych nie uznał za wiarygodne – choć nie wyraził tegoexpressis verbis– a ustalenia faktyczne oparł na zeznaniach świadka koronnegoJ. R. (1). Argument, że Sąd Okręgowy w odniesieniu do wielu czynów będących przedmiotem niniejszej sprawy uznał, iż zeznaniaJ. R. (1)nie są wystarczające do wydania wyroku skazującego, stracił całkowicie na znaczeniu z uwagi na treść wyroku Sądu odwoławczego, który w przeważającej części uwzględnił apelację prokuratora, kwestionując prezentowany przez Sąd I instancji sposób oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zeznańJ. R. (1).
Ma rację skarżący, że związek cechuje się wyższym stopniem organizacji niż zorganizowana grupa przestępcza, a różnica między nimi wyraża się w tym, że związek jest organizacją trwałą i o większej skali. Kwestia ta była zauważona przez Sąd Okręgowy, który w tym względzie opierał się na cytowanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 1992 r. sygn. II KRN 433/91, OSNKW/1992/7-8/48 (str. 128 uzasadnienia). W świetle relacjiJ. S. (1)iM. S. (2)bezspornym jest, że organizacja do której należał oskarżony miała charakter związku przestępczego (str. 117-120 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
W sytuacji, gdy oskarżony zajmował się zaopatrywaniem organizacji w broń i ładunki wybuchowe nie do akceptacji jest pogląd, że współpracaK. B. (1)zeS. F. (1)nie dawała podstaw do wyprowadzenia wniosku, że był on członkiem związku przestępczego. Bezspornym jest, że osoba zaopatrująca organizację w broń była z tą organizacją ściśle związana i musiała stosować się do zasad w niej obowiązujących. Nadto o tym, że oskarżony był członkiem tego rodzaju organizacji świadczy drugi z przypisanych mu czynów dotyczący handlu bronią. Z poczynionych w tym zakresie ustaleń wynika, że oskarżony uczestniczył w spotkaniach podczas których uzgadniano zakup broni, a następnie aktywnie uczestniczył w realizacji zakupu. Nie ulega wątpliwości, że gdyby nie był on członkiem organizacji, to nie byłby dopuszczony do rozmów i podejmowania decyzji o zakupie broni. Uczestnicząc w zakupach broni oskarżony miał zaś pełną świadomość, że organizacja do której należy jest związkiem o charakterze zbrojnym.
Z przyczyń wskazanych przy omawianiu apelacji obrońców oskarżonegoS. D.Sąd Apelacyjny ustalił, że podstawę prawną skazania za czyn z pkt CV (pkt CXXVIII aktu oskarżenia) stanowiart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.Z kwalifikacji prawnej tego czynu oraz z podstawy prawnej skazania i podstawy prawnej wymiaru kary należało też wyeliminowaćart. 65 k.k.Przypisanie sprawcy przestępstwa zart. 258 k.k.nie daje bowiem podstaw do jednoczesnego kwalifikowania tego czynu w oparciuart. 65 k.k.

Czyn z pkt CVII (pkt CXXX aktu oskarżenia).
Ustalenia stanu faktycznego w odniesieniu do wyżej wymienionego czynu zostały poczynione w oparciu o zeznaniaJ. R. (1)oraz wyjaśnieniaS. F. (1)iS. D.. Z tych relacji wynika, że oskarżonyK. B. (1)brał udział w spotkaniu, na którym zapadła decyzja o zakupie broni.J. R. (1)iS. F. (1)wskazali też, żeK. B. (1)uczestniczył w realizacji zakupu broni, z tym, iż relacjeS. F. (1)są w tym zakresie szersze, gdyż to on zK. B. (1)udali się do rusznikarza, który dysponował bronią. Nadto informacja o możliwości zakupu broni u rusznikarza pochodziła odK. B. (1).
Sąd Okręgowy dokonując oceny wyjaśnień oskarżonychS. D.iS. F. (1)uznał za niewiarygodne ich relacje z rozprawy, podczas której zakwestionowali oni swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego (str. 55 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Obrońca podniósł w apelacji, że Sąd Okręgowy dokonując tego rodzaju oceny powyższych wyjaśnień pominął, iżS. F. (1)podczas przesłuchania na rozprawie nie miał żadnego interesu, aby chronićK. B. (1), co powoduje, że jego relacja jest bezinteresowna i zgodna z prawdą. Obrońca nie zauważa jednakże, że to właśnie w postępowaniu przygotowawczymS. F. (1)był zainteresowany w rzetelnym przedstawieniu wydarzeń gdyż zamierzał ubiegać się o dobrowolne poddanie się karze.
Z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia Sąd Apelacyjny ustalił, że w podstawie prawnej skazania i w podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z pkt CVII (pkt CXXX aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obwiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., a podstawę prawną skazania uzupełniono oart. 4 § 1 k.k.
W świetle powyższych rozważań brak jest podstaw do twierdzenia, że w odniesieniu do przypisanych oskarżonemuK. B. (1)czynów z pkt CVI (pkt CXXIX aktu oskarżenia) i z pkt CVII (pkt CXXX aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy naruszył określoną wart. 7 k.p.k.zasadę swobodnej oceny dowodów.
W kwestii orzeczonych kar Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia.
Apelacja obrońcy oskarżonegoG. S. (1).
OskarżonemuG. S. (1)Sąd Okręgowy przypisał popełnienie następujących przestępstw:
- udział w związku zbrojnym mającym na celu popełnianieprzestępstw, tj. czyn zart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CIX – pkt CXXXII aktu oskarżenia),
- wymuszenie rozbójnicze na osobieK. G. (1), którego dopuścił się działając w związku mając na celu popełnienie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXI – pkt CXXXIV aktu oskarżenia),
- wymuszenie rozbójnicze na osobieM. K. (5), którego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnienie przestępstw oraz w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXII – pkt CXXXV aktu oskarżenia).

Czyn z pkt CIX (pkt CXXXII aktu oskarżenia).
ŚwiadekJ. R. (1)działając w ramach tzw.

    „grupyp.”bezpośrednio nie współpracował z oskarżonymG. S. (1). Dlatego też zaprzeczył, aby widywał go na spotkaniach członków organizacji oraz dokonywał z nim rozliczeń finansowych związanych z przynależnością do przestępczej organizacji lub z tytułu popełnianych przestępstw. Nie oznacza to, że nie miał on wiedzy o osobie oskarżonego.J. R. (1)wskazał, żeG. S. (1)był w grupieR. K., która przez pewien czas podlegała tzw. „B.” i wtedyR. K.rozliczał się zD. K. (1). OdD. K. (1)wiedział, żeG. S. (1)należy do grupyR. K.. Później grupa ta stanowiła ochronęJ. P. (1)i wykonywali jego polecenia zajmując się wymuszeniami rozbójniczymi i pobieraniem tzw. haraczy. Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy zeznaniaJ. R. (1)korespondują z zeznaniamiM. S. (2), który potwierdził, żeG. S. (1)należał do grupy „B.” oraz z zeznaniamiM. S. (1), który rozpoznał oskarżonego i wskazał, że współpracował on zR. K., a grupa ta była podporządkowana „B.”.
Do przypisania przestępstwa zart. 258 k.k.nie jest konieczne wykazanie, że sprawca w ramach danej grupy lub związku przestępczego dopuścił się innych przestępstw. Dlatego też cytowane w apelacji zeznaniaM. S. (2), w których stwierdził on, że nie prowadził przestępczej działalności z oskarżonym i nie wskazał konkretnych przestępstw przez niego popełnionych, nie stanowią podstawy do uznania, że zeznania tego świadka nie mogą służyć do poczynienia ustaleń o udzialeG. S. (1)w przypisanym mu związku przestępczym. To, żeM. S. (2)na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. jedynie kojarzył osobę oskarżonego nie oznacza, iż nie mógł on dysponować wiedzą o przynależnościG. S. (1)do grupy tzw. „B.”.
Jak już wykazano wyżej, zeznaniaM. S. (1), że oskarżonyG. S. (1)był związany z grupaR. K.nie przeczą lecz korelują z zeznaniamiJ. R. (1). Z kolei to, że świadkowie wymienieni w uzasadnieniu apelacji, a mianowicieJ. S. (1),S. K.iJ. G. (1)znali oskarżonego jedynie z kontaktów o charakterze towarzyskim również nie podważa ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji w zakresie powyższego czynu.
Przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamionaart. 258 § 2 k.k.nie dawało podstawy do jednoczesnego zakwalifikowania tego czynu także w oparciu oart. 65 k.k.Dlatego też Sąd Apelacyjny z podstawy prawnej skazania i podstawy prawnej wymiaru kary wyeliminował powyższy przepis.

Czyn z pkt CXI (pkt CXXXIV aktu oskarżenia).
Z zeznańK. G. (1)wynika, że na miejscu zdarzenia był bity przezG. S. (1)i w trakcie bicia żądano od niego oddania kwoty 5.000 zł uzyskanej z tzw.„wykupki”samochodu. ZeznaniaK. G. (1)korelują z zeznaniamiJ. R. (1), który miał wiedzę o zdarzeniu, w tym także o udziale w nimG. S. (1)oraz z zeznaniamiJ. S. (1), który na miejscu zdarzenia zastał pobitego pokrzywdzonego oraz m.in. oskarżonego.
Przestępstwo zart. 282 k.k.polega m.in. na doprowadzeniu innej osoby do rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym przy zastosowaniu przemocy, groźby zamachu na życie lub zdrowie albo gwałtownego zamachu na mienie, przy czym sprawca działa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Nie ulega wątpliwości, że bicie pokrzywdzonego połączone z żądaniem przekazania pieniędzy, które wcześniej pokrzywdzony otrzymał od innej osoby, wypełnia dyspozycję wyżej wymienionego przepisu. Bezspornym jest przy tym, że zachowanie sprawców miało na celu osiągnięcie korzyści majątkowej i dla bytu przestępstwa nie ma znaczenia, czy oskarżony bezpośrednio tego rodzaju korzyść osiągnął. Korzyścią majątkową jest bowiem korzyść dla siebie, jak i dla kogoś innego (art. 115§ 4 k.k.). Jednocześnie Sąd Okręgowy ustalił, że zachowanie sprawców nie wykroczyło poza stadium usiłowania, gdyż zdarzenie zakończyło się wskutek interwencjiJ. S. (1), który stanął w obronie pokrzywdzonego.

Czyn z pkt CXII (pkt CXXXV aktu oskarżenia).
O zdarzeniu, w którego trakcie pobito pokrzywdzonegoM. K. (5)i zabrano mu samochód zeznawali nie tylko pokrzywdzony i świadekK. K. (3)(vide: zeznania z postępowania przygotowawczego) lecz takżeM. S. (2),J. R. (1),J. G. (1),R. Z., a nadtoJ. G. (3), której relacja koresponduje z zeznaniamiJ. G. (1)orazM. S. (1)iS. K., co szczegółowo omówił Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Relacje pokrzywdzonegoJ. G. (1)iM. S. (2)przedstawiają genezę zdarzenia, a mianowicieM. K. (5)miał oszukaćR. K.w rozliczeniu pieniędzy uzyskanych z jednego z napadów. O tym, że wśród sprawców przedmiotowego przestępstwa byłG. S. (1)zeznali w postępowaniu przygotowawczymM. K. (5)orazJ. G. (1), który był jednym z napastników. Sąd Okręgowym dostrzegł, że pokrzywdzony iJ. G. (1)na rozprawie wycofali się ze swoich wcześniejszych relacji. Należy jednakże podzielić stanowisko Sądu I instancji, że podstawę ustaleń faktycznych winny stanowić zeznaniaM. K. (5)i wyjaśnieniaJ. G. (1)z postępowania przygotowawczego, które tworzą jednolitą całość z relacjami osób, o których mowa wyżej. Skarżący w uzasadnieniu apelacji nie zawarł argumentacji podważającej zasadność tego stanowiska.
Sąd Okręgowy przedmiotowe zdarzenie zakwalifikował jako przestępstwo wymuszenia rozbójniczego, określone wart. 282 k.k.W tym zakresie nie została złożona apelacja na niekorzyść oskarżonego. Dlatego też ewentualne rozważenie, czy czyn, którego dopuścił się oskarżony nie wyczerpywał znamion przestępstwa rozboju, są bezprzedmiotowe z uwagi na określony wart. 434 § 1 k.p.k.zakazreformationis in peius.
Jak już wykazano wyżejG. S. (1)zasadnie przypisano popełnienie czynu zart. 258 § 2 k.k.Jednocześnie przebieg przestępstw popełnionych na szkodęK. G. (1)iM. K. (5)w pełni uzasadniał przyjęcie, że oskarżony dopuścił się ich działając w ramach związku przestępczego.
Reasumując stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy skazując oskarżonegoG. S. (1)za przypisane mu czyny nie dopuścił się wskazanych w apelacji błędów w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów postępowania.
Z przyczyn, o których mowa we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia Sąd Apelacyjny ustalił, że w podstawie prawnej skazania i w podstawie prawnej wymiaru kary za czyn z pkt CXI (pkt CXXXIV aktu skarżenia) i z pkt CXII (pkt CXXV aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. a podstawę prawną skazania uzupełniono oart. 4 § 1 k.k.
Nadto z przyczyn wskazanych przy omawianiu apelacji obrońców oskarżonegoS. D.za podstawę prawna skazania przyjętoart. 258 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.Jednocześnie z kwalifikacji prawnej skazania i z podstawy prawnej wymiaru kary za ten czyn wyeliminowanoart. 65 k.k.albowiem przypisanie przestępstwa zart. 258 k.k.nie daje podstaw do kwalifikowania tego czynu w oparciu oart. 65 k.k.
W kwestii orzeczonych kar Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia.

Apelacja obrońcy oskarżonegoJ. Ł..
W ramach czynu z pkt CXVII (pkt CXL aktu oskarżenia) Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuJ. Ł.kradzież sprzętu z dyskoteki wG. (...), którego dopuścił się on w związku mającym na celu popełnianie przestępstw.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wskazał na jakiej podstawie ustalił, że oskarżony dopuszczając się wyżej wymienionego czynu działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw. Podniesiony zatem w tym zakresie zarzut w apelacji obrońcy oskarżonego jest w pełni zasadny i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku w odniesieniu do powyższego czynu i przekazaniem sprawy w tej część Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Zawarta w apelacji argumentacja kwestionująca ustalenia Sądu Okręgowego, że oskarżony miał świadomość udziału w przestępstwie kradzieży nie daje podstaw do wydania orzeczenia reformatoryjnego i uniewinnienia oskarżonego. Oczywiście przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy będzie obligowany do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności przedmiotowego czynu, w tym poczynienia ustaleń, czy oskarżony faktycznie wiedział, iż bierze udział w przestępstwie kradzieży.

Apelacja obrońcy oskarżonegoM. K. (1).
OskarżonemuM. K. (1)przypisano popełnienie czynu zart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXXVII – pkt CLXXI aktu oskarżenia). Ustalenia faktyczne w zakresie tego czynu zostały poczynione przez Sąd I instancji w oparciu o zeznania świadka koronnegoJ. R. (1). Uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera jednakże analizy tych zeznań w zakresie dotyczącym czynu przypisanegoM. K. (1).J. R. (1)zeznał, że oskarżonyM. K. (1)„Nie współpracował ściśle, aczkolwiek w zażyłych kontaktach zB., pracował dlaD.. Działał w grupie, był podporządkowanyD.”.(protokół z dnia 12 marca 2007 r. k. 37729). Podczas kolejnego przesłuchania zeznał, że oskarżony„(…) nie był ścisłym współpracownikiem jeśli chodzi o grupęB.. W jakiejś gałęziP.był. Pracował dlaD.ze swoimi ludźmi”.Nie potrafił jednakże określić w jakim okresie oskarżony był w grupieD., w tym, czy był członkiem tej grupy podczas ukrywania się weW., kiedy to rozprowadzał narkotyki dostarczane przezD.oraz w trakcie pobytu w jednostce penitencjarnej (vide: protokół przesłuchania z dnia 27 czerwca 2007 r. k. 38994-38996). Nie ustalono przy tym kiedy oskarżony był pozbawiony wolności. W trakcie pobytu w zakładzie karnym lub areszcie śledczym mógł on być nadal członkiem grupy lub związku przestępczego lecz należało w tym zakresie poczynić stosowne ustalenia.
Z tych wszystkich względów zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. K. (1)nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Apelacja obrońcy oskarżonegoD. S. (1).
Sąd Okręgowy skazał oskarżonegoD. S. (1)za następujące czyny popełnione w związku mającym na celu popełnianie przestępstw:
- wymuszenie rozbójnicze na osobieS. S. (2)prowadzącego autokomis „P.” wS.w grudniu 1997 r., tj. czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXXX – pkt CLXXVIII aktu oskarżenia),
- udział przy użyciu noża w pobiciuA. T. (1)iR. U.w dniu 5 sierpnia 2000 r., tj. czyn zart. 159 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXXXII – pkt CLXXX aktu oskarżenia),
- wymuszenie rozbójnicze polegające na pobiciuM. L. (2)połączone z pozbawieniem go wolności oraz użycie groźby zamachu na życieR. M. (3), skutkujące doprowadzeniemM. M. (5)do rozporządzenia mieniem, tj. czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXXXIV – pkt CLXXXII aktu oskarżenia).

Czyn z pkt CXXX (pkt CLXXVIII aktu oskarżenia).
Niezależnie od argumentacji zawartej w apelacji należy stwierdzić, że wyrok skazujący oskarżonegoD. S. (1)za wymieniony czyn ostać się nie może z tych samych przyczyn, które legły u podstaw uchylenia rozstrzygnięcia zwartego w odniesieniu do przypisanego oskarżonemuM. B. (1)czynu z pkt XLIIII (pkt XLV aktu oskarżenia). Dlatego też sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Czyn z pkt CXXXII (pkt CLXXX aktu oskarżenia).
W zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustaleniach stanu faktycznego Sąd Okręgowy stwierdził, żeD. S. (1)i inni bili dwóch ochroniarzy, przy czymM. B. (1)iD. S. (1)posługiwali się nożami (str. 218-219 uzasadnienia). Należy w tym miejscu zauważyć, że „
    posługiwanie się”nożem nie wystarcza do przypisania kwalifikacji zart. 159 k.k.(vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. II AKa 429/07, KZS 2008/4/77, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2004 r. sygn. II KK 377/03, LEX nr 137739). Przepisart. 159 k.k.dotyczy sytuacji, gdy sprawca używa przedmiotu w nim wymienionego.
    „Używanie”jest to pojęcie węższe od
    „posługiwania się”takimi przedmiotami. Dla stwierdzenia
    „używania”nie wystarczy trzymanie w ręku takiego przedmiotu, demonstrowanie go, okazywanie itp. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 maja2005 r. sygn. II AKa 67/05, KZS 2005/5/39). Używaniem jest faktyczne zastosowanie przedmiotów, np. zadanie nim ciosu (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2014 r. sygn. II AKa 108/14, LEX nr 1474818). Do przypisania przestępstwa zart. 159 k.k.nie wystarcza też ustalenie, że tylko część uczestników pobicia używała niebezpiecznego narzędzia. Na podstawieart. 159 k.k.może zostać skazany tylko ten uczestnik pobicia, który danego przedmiotu niebezpiecznego faktycznie używał. Pozostali odpowiadają na podstawieart. 158 § 1 k.k.(wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt II AKa 208/12, LEX nr 1213791). Tym samym podmiotem przestępstwa określonego wart. 159 k.k.może być tylko ten uczestnik bójki lub pobicia który używał niebezpiecznego przedmiotu (wyroki: Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2014 r. sygn. II AKa 436/13, LEX nr 1430874 i w Katowicach z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. akt II AKa 429/07, KZS 2008/4/77).
Do kwestii używania przez oskarżonegoD. S. (1)noża podczas przedmiotowego zdarzenia Sąd Okręgowy nie przyłożył należytej uwagi. Tymczasem świadekJ. R. (1)zeznał:
-„(…) na pewno ktoś miał noże, ale nie wiem, czy były użyte”(protokół przesłuchania z dnia 14 października 2003 r. k. 7519),
- „

B.iG.bili, dźgali nożami. „S.”, „S.”,O.” używali metalowych rurek”(protokół przesłuchania z dnia 17 czerwca2004 r. k. 8029-8030),
- wśród osób, które biły pokrzywdzonych byłD. S. (1)i„(…) ci co bili mieli metalowe rury i noże, tymi przedmiotami uderzali”(protokół przesłuchania z dnia 19 maja 2004 r. k. 14528).
Z kolei z relacji złożonych przezM. S. (2),J. G. (1)iM. S. (1)nie wynika, że podczas zdarzenia oskarżonyD. S. (1)używał noża (k. 780, k. 8661, k. 23665-23666).
W tym stanie rzeczy wyrok w zakresie powyższego czynu podlega uchyleniu, a sprawa w tej części przekazaniu Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy podczas przesłuchania wyżej wymienionych osób wyjaśni okoliczności zdarzenia, w tym, ustali czy oskarżonyD. S. (1)używał noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu, a następnie zgromadzony materiał dowodowy podda wnikliwej analizie i wyda trafne rozstrzygnięcie.

Czyn z pkt CXXXIV (pkt CLXXXII aktu oskarżenia).
W zakresie trzech czynów za które oskarżonyD. S. (1)został skazany, obrońca postawił w apelacji zbiorcze zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych i obrazyart. 5 § 2 k.p.k.W zarzucie dotyczącym błędu w ustaleniach faktycznych obrońca podniósł, że Sąd I instancji bezkrytycznie oparł się na zeznaniach świadka koronnegoJ. R. (1)i wyjaśnieniachM. S. (1), z pominięciem zeznańS. S. (2)i okoliczności korzystnych dla oskarżonego. Z kolei zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k.ogranicza się praktycznie do zacytowania treści przepisu.
W uzasadnieniu apelacji obrońca podniósł, że:
- materiał dowodowy sprawy stanowiący podstawę ustalenia przez Sąd stanu faktycznego opiera się w zasadzie na zeznaniachJ. R. (1),M. S. (2)oraz współoskarżonegoM. S. (1)i brak jest jakiegokolwiek dowodu rzeczowego wskazującego bezpośrednio na winę oskarżonegoD. S. (1),
- Sąd przyjął winę oskarżonegoD. S. (1)jedynie w oparciu o treść zeznańJ. R. (1)iM. S. (1), na poparcie których przywołano fragmenty zeznań innych świadków, którede factonic nie wnoszą do sprawy,
- Sąd przyjął za całkowicie wiarygodne zeznaniaM. S. (1), pomimo, że w ich treści można dostrzec istotne rozbieżności sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, w szczególności należy mieć na uwadze, żeM. S. (1)zeznawał licząc na złagodzenie orzeczonej wobec niego kary, co też poniekąd osiągnął (str. 4 uzasadnienia apelacji).
W konsekwencji – zdaniem obrońcy – Sąd Okręgowy dopuścił się uchybień mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż przyjął wersję zdarzeń niekorzystną dla oskarżonego, pomimo, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i ujawniony w toku postępowania dowodowego nie uprawniał do dokonania takich ustaleń (str. 4 uzasadnienia apelacji).
W odniesieniu do przypisanego oskarżonemuD. S. (1)czynu z pkt CXXXIV (pkt CLXXXII aktu oskarżenia) i udziału w nim oskarżonego podstawą ustaleń faktycznych były zeznaniaM. S. (2)i wyjaśnieniaM. S. (1), które są zbieżne i wzajemnie się uzupełniają. Jednocześnie co do faktu zaistnienia przedmiotowego zdarzenia i jego przebiegu relacjeM. S. (2)iM. S. (1)korespondują z zeznaniamiR. M. (3)iM. L. (2).
Apelacja nie zawiera żadnych argumentów podważających zasadność przeprowadzonej przez Sąd I instancji oceny dowodów w zakresie powyższego czynu i brak jest podstaw do twierdzenia, że w odniesieniu do tego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy dopuścił się błędów w ustaleniach faktycznych bądź naruszył określoną wart. 7 k.p.k.zasadę swobodnej oceny dowodów oraz zawartą wart. 5 § 2 k.p.k.zasadęin dubio pro reo.
Z przyczyn, o których mowa we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia Sąd Apelacyjny ustalił, że w podstawie prawnej skazania i podstawie prawnej wymiaru kary za czyny z pkt CXXXII (pkt CLXXX aktu oskarżenia) i z pkt CXXXIV (pkt CLXXXII aktu oskarżenia) powołanoart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r., a podstawę prawną skazania uzupełniono oart. 4 § 1 k.k.
W kwestii kar Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia).
Apelacja obrońcy oskarżonegoP. P. (1).
Sąd Okręgowy skazał oskarżonegoP. P. (1)za dwa przestępstwa, których dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, a mianowicie:
- włamanie i dokonanie kradzieży samochodu „M. (...)” na szkodęT. W.tj. czyn zart. 279 § 1w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXXXVI – pkt CLXXXVII aktu oskarżenia),
- wymuszenie rozbójnicze polegające na pobiciuM. L. (2)połączone z pozbawieniem go wolności oraz użycie groźby zamachu na życieR. M. (3), skutkujące doprowadzeniemM. M. (5)do rozporządzenia mieniem, tj. czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.(czyn z pkt CXXXVIII – pkt CLXXXIX aktu oskarżenia).

Czyn zart. 279 § 1 k.k.
Wyrok w zakresie powyższego czynu nie może się ostać. Z zeznań świadka koronnegoM. S. (2)dotyczących jego przestępczej działalności wynika, że z oskarżonymP. P. (1)zajmowali się oni tzw.„wykupkami”samochodów polegającymi na tym, iż właścicielowi proponowano zwrot skradzionych pojazdów w zamian za uiszczenie stosownej opłaty (protokół przesłuchania z dnia 6 lipca 2001 r. k. 681-683). Obowiązkiem Sądu I instancji było ustalenie, czy w tym celu został skradziony samochód należący doT. W., a jeśli tak, to rozważenie możliwości zakwalifikowania powyższego czynu na podstawieart. 286 § 2 k.k.W tej kwestii istotne znaczenie ma ustalenie celu z jakim działali sprawcy dokonując zaboru samochodu, a nie mające miejsce później zdarzenie związane ze zwrotem samochodu pokrzywdzonemu wskutek interwencjiJ. S. (1).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy dokona stosownych ustaleń, a następnie przeprowadzi pełną ocenę wszystkich zgromadzonych dowodów, w tym zeznań świadkówM. S. (2)iJ. S. (1)w zakresie w jakim pomawiają oni oskarżonegoP. P. (1).
Czyn zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
Powyższego czynu oskarżonyP. P. (1)dopuścił się wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymD. S. (1). Podobnie jak w odniesieniu doD. S. (1)podstawą ustaleń faktycznych co do udziałuP. P. (5)w tym czynie były zeznaniaM. S. (2)i wyjaśnieniaM. S. (1), które korespondują ze sobą. Nadto relacje te, co do faktu zaistnienia przedmiotowego zdarzenia i jego przebiegu korelują z zeznaniamiR. M. (3),M. M. (5)iM. L. (2).
Sąd Okręgowy zauważył żeM. S. (1)na rozprawie zaprzeczył swoim relacjom z postępowania przygotowawczego. Mając jednakże na uwadze, ze wyjaśnieniaM. S. (1)z postępowania przygotowawczego są zgodne z zeznaniamiM. S. (2), Sąd I instancji trafnie oparł na ich podstawie ustalenia faktyczne poczynione w zakresie powyższego czynu.
Okoliczność, żeM. L. (2)pozaM. S. (1)nie rozpoznał innych osób uczestniczących w zdarzeniu nie daje podstawy do dezawuowania zeznańM. S. (2)i wyjaśnieńM. S. (1)obciążających oskarżonegoP. P. (1).
W żadnej mierze Sąd Okręgowy w zakresie powyższego czynu nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, o których mowa w apelacji. Podobnie jak w odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonemuD. S. (5), brak jest podstaw do kwestionowania przyjętej przez Sąd I instancji kwalifikacji prawnej przedmiotowego przestępstwa, z tym, że z przyczyn o których mowa we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia należało ustalić, że podstawę prawną skazania i podstawę prawną wymiaru kary stanowiart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. i podstawę prawną skazania uzupełnić oart. 4 § 1 k.k.
W kwestii orzeczonej wobec oskarżonegoP. P. (1)kary Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia.
Apelacje obrońców oskarżonegoR. M. (1).
Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemuR. M. (1)przestępstwo zart. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipolegające na tym, że działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś.przywiózł doP., wbrew przepisom ustawy, znaczną ilość środków odurzających w postaci 7,5 kg marihuany (czyn z pkt CXLV – pkt CXCVI aktu oskarżenia).
Obrońca adw.M. T. (2)podniosła w apelacji, że brak było podstaw do ustalenia, że oskarżony wziął udział w przywozie 7,5 kg marihuany, gdyż jedynie przekazał na ten cel kwotę 70.000 zł i nie wiedział jaka ilość narkotyku została przywieziona zwłaszcza, że marihuana ta nigdy do niego nie trafiła bowiem upozorowano kradzież samochodu, w którym marihuana miała być ukryta. Dlatego też – zdaniem obrońcy – zachowanie oskarżonego winno być zakwalifikowanie jedynie w oparciu o art. 55 ust. 1 cyt. wyżej ustawy. Tego rodzaju pogląd nie jest do zaakceptowania. OskarżonyR. M. (1)wyłożył 70.000 zł na zakup marihuany w ilości około 7 kg. Marihuana miała być przywieziona doP.przezJ. Ś., który w tym celu zakupił samochód od ojca oskarżonego (okoliczności bezsporna w świetle wyjaśnieńR. M. (1)i relacjiJ. Ś., str. 41-42 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Pieniądze przeznaczone przez oskarżonego na zakup marihuany i ilość marihuany, która miała zostać za nie nabyta, jednoznacznie wskazują, że zamiarem oskarżonego był udział w dokonaniu przemytu na obszarP.znacznej ilości wyżej wymienionego środka odurzającego. Rola oskarżonego w przestępstwie polegała na dostarczeniu pieniędzy i samochodu, w którym marihuana miała być przywieziona. Skoro doszło do realizacji przestępstwa i przywozu doP.marihuany – a takie ustalenia poczynił Sąd Okręgowy – to osoby biorące udział w przestępstwie, w tym oskarżonyR. M. (1)odpowiadają za jego dokonanie. Na kształt kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przez oskarżonego nie ma znaczenia fakt, że oszukano go informując, iż samochód ze znajdującą się w nim marihuaną został skradziony. Konsekwencją takiego postępowania pozostałych sprawców było to, że oskarżony bezpośrednio nie uzyskał korzyści z powyższego przestępstwa. Nie stanowi to jednakże podstawy do zastosowania wobec niego nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu oart. 60 § 2 k.k.Przepis ten daje możliwość zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach i przykładowo wymienia takie okoliczności jak:
- pojednanie pokrzywdzonego ze sprawcą, naprawienie szkody przez sprawcę bądź uzgodnienie z pokrzywdzonym sposobu naprawienia szkody,
- postawa sprawcy, zwłaszcza gdy czynił on starania o naprawienie szkody lub jej zapobieżenie,
- poniesienie przez sprawcę przestępstwa nieumyślnego lub przez osobę dla niego najbliższą poważnego uszczerbku w związku z popełnionym przestępstwem.
Oskarżony nie spełnia żadnego z przypadków wymienionych w powyższym katalogu. Katalog ten nie jest – jak zauważono wyżej – zamknięty. Generalnie zwrot„w szczególnie uzasadnionych wypadkach”rozumie się w ten sposób, że w świetle okoliczności podmiotowych i przedmiotowych danego przestępstwa kara wymierzona w dolnej granicy ustawowego zagrożenia byłaby niewspółmiernie surowa dla oskarżonego (OSNKW 1975/12/58).
To, że oskarżony osobiście nie uzyskał korzyści z przestępstwa nie był zależny od niego, a wynikał z zachowania pozostałych sprawców, którzy go oszukali. Celem działania oskarżonego było osiągnięcie zysku i to z przestępstwa o bardzo wysokiej społecznej szkodliwości, godzącego w istotne dobro chronione prawem. Nie dawało to podstaw do zastosowania wobec oskarżonegoR. M. (1)instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Jednocześnie Sąd odwoławczy miałby możliwość ingerencji w wysokość orzeczonej kary, właśnie w przypadku stwierdzenia, że jest ona rażąco niewspółmiernie surowa. Orzeczona w stosunku doR. M. (1)kara w najniższym ustawowym wymiarze nie może zaś być uznana za surową w takim stopniu, że byłaby ona rażąco niewspółmierna, co wyklucza możliwość zastosowania w instancji odwoławczej nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Apelacja obrońcy oskarżonegoB. S. (1).
Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku oskarżonemuB. S. (1)przypisał popełnienie następujących przestępstw:
- podżeganie ustalonych osób w okresie od jesieni 1999 r. do 2002 r., w ramach czynu ciągłego, do zmuszeniaG. C. (1)prowadzącego działalność gospodarczą w postaci usług holowniczych do zaprzestania tej działalności, tj. czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 12 k.k.(czyn z pkt CXLVII – pkt CXCVIII aktu oskarżenia),
- podżeganieD. K. (1)i innych osób wiosną 2000 r. do pobiciaM. C. (1)i zniszczenia jego samochodu w celu doprowadzenia go do ograniczenia działalności gospodarczej i świadczenia usług na warunkach przez niego wskazanych tj. czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.(czyn z pkt CXLIX – pkt CC aktu oskarżenia),
- posiadanie bez wymaganego zezwolenia w okresie od 2000 r. do końca 2001 r. broni palnej w postaci pistoletu(...), tj. czyn zart. 263 § 2 k.k.(czyn z pkt CL I– pkt CCII aktu oskarżenia).

Czyn z pkt CXLVII (pkt CXCVIII aktu oskarżenia).
Sąd Okręgowy przypisał oskarżanemu działanie w ramach czynu ciągłego mającego miejsce w okresie od jesieni 1999 r. do 2002 r. Ustalenia stanu faktycznego Sąd I instancji zawarł na str. 455-459 uzasadnienia, przy czym są one powiązane z zamieszczonymi na str. 61-76 uzasadnienia ustaleniami dotyczącymi postawionych oskarżonymS. F. (1),M. B. (4)iD. K. (1)zarzutów związanych z ich przestępnymi zachowaniami wobecG. C. (1).W ustaleniach tych Sąd Okręgowy wskazał, żeB. S. (1)od jesieni 1999 r. do 2002 r. podżegałM. S. (2)iD. K. (1)do zmuszeniaG. C. (1)do zaprzestania działalności gospodarczej (str. 457 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Nadto Sąd Okręgowy:
- opisał zdarzenie z dnia 31 stycznia 2000 r., kiedy to po rozmowie oskarżonego zD. K. (1)do miejscowościS.przyjechaliJ. R. (1)iS. F. (1), którzy pobili pokrzywdzonegoG. C. (1), aJ. R. (1)przeciął opony w jego samochodzie (str. 62 uzasadnienia zaskarżonego wyroku),
- wskazał, że w 2000 r.M. S. (4)na polecenieB. S. (1)iD. K. (1)podjął próbę spalenia samochodu holowniczegoG. C. (1)(str. 62-63 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
W dalszej części uzasadnienia Sąd I instancji powołał się na zeznania świadkówJ. R. (1)iM. S. (2)będące podstawą poczynionych ustaleń faktycznych. W cytowanych przez Sąd Okręgowy zeznaniachJ. R. (1)opisał zdarzenie dotyczące pobiciaG. C. (1)i rolę jaką w tym zdarzeniu odegrałB. S. (1), który miał telefonować doD. K. (1)z prośbą o interwencję, a także ogólnie opisał działania podjęte w celu spalenia samochodu holowniczego należącego do pokrzywdzonego, przy czym nie wskazał, że inicjatorem miał być oskarżony (str. 64-65 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Sąd Okręgowy zacytował też zeznaniaM. S. (2)dotyczące prób podpalenia samochodu holowniczegoG. C. (1)na polecenieD. K. (1). ŚwiadekM. S. (2)w zeznaniach tych nie mówił o roliB. S. (1)w relacjonowanych zdarzeniach (str. 65-66 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Odnosząc się do zachowania oskarżonegoB. S. (1), o którym mowa w przypisanym mu czynie, Sąd Okręgowy stwierdził, że nawiązał on kontakt z
    „grupąp.”i domagał się – jak to określił Sąd I instancji – aby
    „(…) udzielono mu ochrony polegającej na zastraszeniuG. C.”oraz zadzwonił po
    „chłopaków zP.”by odebraćG. C. (1)pozyskane przez niego zlecenie wykonania usługi holowniczej wS.(str. 457 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Kontynuując te ustalenia Sąd Okręgowy stwierdził że nadto co najmniej dwukrotnie podejmowano próbę podpalenia samochodu holowniczegoG. C. (1)by uniemożliwić mu dalsze wykonywanie usług holowniczych (str. 457 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Czyniąc tego rodzaju wywód Sąd Okręgowy ustalił, że oskarżony działał w ramach czynu ciągłego.
W związku z tym, że podżegania innych osób do popełnienia przestępstwa oskarżony dopuścił się w ramach czynu ciągłego niezbędnym było wykazanie, iż więcej niż jeden raz podejmował on działania w postaci nakłaniania tych osób do przestępnego zachowania. Jak już wskazano wyżej z ustaleń Sądu I instancji zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wynika, że działania związane z podpaleniem samochodu holowniczegoG. C. (1)były podjęte z inicjatywy oskarżonego. O tym, że Sąd I instancji miał wątpliwości w tym zakresie świadczy zresztą opis czynu przypisanego oskarżonemu, w którym poza ogólnym stwierdzeniem, żeB. S. (1)podżegał inne osoby do zmuszenia pokrzywdzonego do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej nie podano do jakich konkretnych działań ich nakłaniał.
W tym stanie rzeczy wyrok w powyższej części nie mógł się ostać, a sprawa podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy po odebraniu wyjaśnień od oskarżonego szczegółowo przesłucha świadkówJ. R. (1)iM. S. (2)oraz dokona wszechstronnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w zakresie powyższego czynu, przy uwzględnieniu uwag zawartych w niniejszym uzasadnieniu.

Czyn z pkt CXLIX (pkt CC aktu oskarżenia).
Sąd Okręgowy przypisał oskarżonemu zachowanie polegające na podżeganiu do pobicia pokrzywdzonego i zniszczenia mu samochodu w celu doprowadzenia go do ograniczenia działalności gospodarczej i świadczenia usług na warunkach przez niego wskazanych i czyn ten zakwalifikował jako formę zjawiskową przestępstwa zart. 282 k.k.Tymczasem znamiona przestępstwa zart. 282 k.k.wyczerpuje zachowanie polegające na zmuszeniu pokrzywdzonego – w sposób opisany w dyspozycji wyżej wymienionego przepisu – do zaprzestania działalności gospodarczej.
W tym stanie rzeczy wyrok w powyższym zakresie podlega uchyleniu, a sprawa w tej części przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji rozważy, czy osoby, które w dniu 16 kwietnia 2000 r. pobiły pokrzywdzonego i uszkodziły mu samochód pojawiły się na miejscu zdarzenia z inicjatywy oskarżonego oraz, czy poinformowanieD. K. (1), że pokrzywdzony wykonuje usługi holownicze na terenie, na którym nie powinien świadczyć tego rodzaju usług, wyczerpuje znamiona podżegania do przestępnych zachowań w postaci pobicia i uszkodzenia samochodu. Oczywiście z uwagi na określony wart. 443 k.p.k.zakazreformationis in peiusSąd Okręgowy nie ma już możliwości dokonania takiej zmiany opisu zarzuconego oskarżonemu czynu, aby wyczerpywał on znamionaart. 282 k.k.

Czyn z pkt CLI (pkt CCII aktu oskarżenia).
ŚwiadekC. H.podczas przesłuchania na rozprawie nie potwierdził swoich zeznań z postępowania przygotowawczego, że oskarżony użył broni palnej przestrzeliwując oponę w samochodzie jego ojca. Sąd Okręgowy jednakże trafnie oparł się na zeznaniachC. H.z postępowania przygotowawczego, które korespondują z zeznaniami świadkaK. W.. Świadek ten co prawda bezpośrednio nie widział zdarzenia i od pracowników stacji benzynowej dowiedział się, że oskarżony posiadał broń, z której oddał strzał lecz bezspornym jest, iż osobą tą był oskarżony gdyż świadek go rozpoznał, co potwierdził na rozprawie.
Z uwagi na to, że ojciecC. H.zabrał z miejsca zdarzenia łuskę, a łuska ta została poddana badaniu bezspornym jest również, iż oskarżony oddał strzał z broni palnej.
To, że nie udało się ustalić, co stało się z kasetą zawierającą zapis z tzw. monitoringu, nie stanowiło przeszkody do dokonania stosownych ustaleń w oparciu o osobowe źródła dowodowe.
W tej sytuacji brak jest podstaw do skutecznego kwestionowania ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy w zakresie wyżej wymienionego czynu.
W kwestii kar Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w dalszej części uzasadnienia.
Apelacja obrońcy oskarżonegoM. M. (2).
OskarżonemuM. M. (2)przypisano usiłowanie popełnienia czynu w postaci wymuszenia rozbójniczego na osobachB. O.,J. G. (2)iK. T., przy czym oskarżony miał działać w związku mającym na celu popełnianie przestępstw (czyn z pkt CLXIV – pkt CCXV aktu oskarżenia). Obrońca podniósł w apelacji, że Sąd I instacji nie przeprowadził analizy kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, w tym w części dotyczącej działania oskarżonego w warunkach określonych wart. 65 k.k.Sąd Okręgowy w tej części uzasadnienia zaskarżonego wyroku, która dotyczyła wyżej wymienionego czynu faktycznie nie wyjaśnił na jakiej podstawie ustalił, że oskarżony popełniając przypisany mu czyn działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw (str. 96-109 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Z zeznań świadkaJ. R. (1)wynika, że oskarżony na polecenieS. D.ustalił miejsce, w którym można spotkaćB. O.iJ. G. (2)oraz brał udział w podjętych wobec nich działaniach o charakterze przestępczym. Nie wiadomo jednakże na jakiej podstawie Sąd I instancji ustalił, że oskarżony działał w związku mającym na celu popełnianie przestępstw. Powoduje to, że wyrok w zakresie powyższego czynu nie mógł się ostać, a sprawa w tej części podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do pozostałej argumentacji zawartej w apelacji obrońcy, zwłaszcza, że nie podważa ona ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji w stopniu nakazującym dokonanie zmiany wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu z pkt CLXIV (pkt CC aktu oskarżenia).

Apelacja obrońcy oskarżonegoW. G..
Sąd Okręgowy uznałW. G.za winnego tego, że działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej podżegałJ. S. (1)do podjęcia działań mających na celu zmuszenieJ. K. (4)do zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej, tj. czynu zart. 18 § 2w zw. zart. 282 k.k.(czyn z pkt CLXIX – pkt CCXXIII aktu oskarżenia).
Sąd Okręgowy ustalił, że oskarżonyB. G. (1)zwrócił się doJ. S. (1)o podjęcie działań mających zmusićJ. K. (4)do zaprzestania prowadzenia sklepu znajdującego się w pobliżu jego placówki handlowej. W celu realizacji tego zleceniaM. B. (1)iJ. R. (1)kontaktowali się zB. G. (1)będącym synem oskarżonego (str. 233-235 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Dowodem na to, że zlecenie podjęcia działań mających na celu zmuszenie pokrzywdzonej do zamknięcia sklepu pochodziło od oskarżonego są zeznaniaJ. S. (1). Świadek ten nie miał podstaw do bezpodstawnego obciążania oskarżonego. ZeznaniaJ. S. (1)tworzą spójną i logiczną całość z zeznaniamiJ. R. (1), który wspólnie zM. B. (1)przystąpił do realizacji zlecenia i w tym celu spotkał się zB. G. (1). Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podniósł też, żeB. G. (1)przedstawiał różne wersje zdarzeń. Ostatecznie przyznał się do podżegania do podpalenia i zaprzeczył, aby jego ojciec o tym wiedział. Uznając za wiarygodne zeznaniaJ. S. (1)Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do poczynienia ustaleń faktycznych w oparciu o zmienne relacjeB. G. (1).
Sąd Okręgowy ustalił, że przestępne zachowanie oskarżonego polegało na nakłonieniuJ. S. (1)do podjęcia działań mających na celu zmuszenieJ. K. (3)do zaprzestania prowadzenia sklepu, a więc działalności konkurencyjnej dla oskarżonego (str. 242 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Nie ulega przy tym wątpliwości, że miały być to działania niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. W związku z tym, że oskarżony nie zlecił podjęcia konkretnych działań, nie zostały one wymienione w opisie czynu przypisanego oskarżonemu. Dlatego też nie było podstaw do zakwalifikowania tego czynu jako podżegania do przestępstwa zart. 163 § 1pkt 1 k.k.lub podżegania do przestępstwa zart. 191§ 1 k.k.Sąd Okręgowy właściwie zakwalifikował zachowanie sprawcy jako podżeganie do przestępstwa wymuszenia rozbójniczego, które min. przewiduje doprowadzenie innej osoby do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w wyniku zastosowania przemocy, groźby zamachu na życie lub zdrowie albo gwałtownego zamachu na mienie.
Dla znamienia skutku w postaci zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej istotne znaczenie ma interpretacja terminu „zaprzestanie”. Niewątpliwie całkowita rezygnacja z działalności stanowi o jej zaprzestaniu. Zaprzestaniem działalności jest jednakże także jej zaniechanie na określonym obszarze (vide: J. W. Giezek Komentarz do Kodeksu karnego, teza 19 do art. 282). Tym samym nie było potrzeby wykazywania, że zachowanie oskarżonego miało na celu nakłonienie podżeganego do podjęcia działań zmuszających pokrzywdzoną do definitywnego wycofania się z działalności handlowej. Bezspornym jest natomiast, że działania podjęte wobec pokrzywdzonej miały zmusić ją do zaniechania prowadzenia działalności handlowej w dotychczasowym miejscu, a więc w pobliżu sklepu należącego do oskarżonego.
Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy ocena materiału dowodowego nie narusza norm określonych wart. 5 § 2, art. 7 i art. 410 k.p.k., a złożona apelacja nie zawiera argumentów mogących podważyć zasadność poczynionych przez Sądmeritiustaleń faktycznych.

IV.

Kary.
Prokurator w zarzutach zawartych w pkt 49-54 apelacji podniósł, że oskarżonymM. B. (1),D. K. (1),P. B. (1),G. S. (1),R. K.iD. S. (1)wymierzono rażąco niewspółmierne kary łączne pozbawienia wolności.
W stosunku do wyżej wymienionych oskarżonych orzeczono następujące kary łączne:
-M. B. (1)– 8 lat pozbawienia wolności (24 kary jednostkowe, suma kar 39 lat i 6 miesięcy pozbawiania wolności),
-D. K. (1)– 5 lat pozbawienia wolności (11 kar jednostkowych, suma kar 18 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności),
-P. B. (1)– 5 lat pozbawienia wolności (8 kar jednostkowych, suma kar 13 lat pozbawienia wolności),
-G. S. (1)– 3 lata pozbawienia wolności (3 kary jednostkowe, suma kar 6 lat pozbawienia wolności),
-R. K.– 2 lata pozbawienia wolności (3 kary jednostkowe, suma kar 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności),
-D. S. (1)– 2 lata pozbawienia wolności (3 kary jednostkowe, suma kar 5 lat pozbawienia wolności).
Zdaniem prokuratora należało orzec kary łączne w wysokości:
- 15 lat pozbawienia wolności wobecM. B. (1),
- 10 lat pozbawienia wolności wobecD. K. (1),
- 8 lat pozbawienia wolności wobecP. B. (1),
- 5 lat pozbawienia wolności wobecG. S. (1),
- 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności wobecR. K.,
- 4 lat pozbawienia wolności wobecG. S. (2).
Kary łączne pozbawienia wolności orzeczone w stosunku do oskarżonychM. B. (1),D. K. (1),P. B. (1)iG. S. (2)nie mogły się ostać, gdyż część orzeczeń skazujących uległa uchyleniu, a sprawę w tym zakresie przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznanie. Dotyczy to następujących skazań:
- oskarżonyM. B. (1)– czyny z pkt XXXV (pkt XXXVII aktu oskarżenia), z pkt XXXVII (pkt XXXIX aktu oskarżenia), z pkt XXXVIII (pkt XL aktu oskarżenia), z pkt XLIII (pkt XLV aktu oskarżenia),
- oskarżonyD. K. (1)– czyny z pkt LXVI (pkt LXVIII aktu oskarżenia) i z pkt LXVIII (pkt LXX aktu oskarżenia),
- oskarżonyP. B. (1)– czyny z pkt LXXXIII (pkt LXXXV aktu oskarżenia), z pkt LXXXVI (pkt LXXXVIII aktu oskarżenia),
- oskarżonyD. S. (1)– czyny z pkt CXXX (pkt CLXXVIII aktu oskarżenia), z pkt CXXXII (pkt CLXXX aktu oskarżenia).
Jednocześnie w stosunku do oskarżonegoS. F. (1)na podstawieart. 435 k.p.k.uchylono wyrok w zakresie czynu z pkt XIV (pkt XVI aktu oskarżenia) i sprawę w tej części przekazano Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Tym samym Sąd odwoławczy w stosunku do oskarżonychM. B. (1),D. K. (4),P. B. (1)iS. F. (3)był obligowany do ukształtowania na nowo kar łącznych pozbawienia wolności. W stosunku do oskarżonegoD. S. (1)nie było potrzeby wydania orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności, gdyż ostatecznie przypisano mu popełnienie tylko jednego czynu.
Orzekając wobecM. B. (1),D. K. (1)iP. B. (1)kary łączne pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny miał na uwadze, że:
- na wymiar tej kary nie ma już wpływu stopień zawinienia, ani stopień społecznej szkodliwości poszczególnych przestępstw,
- popełnienie wielu przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji, z tym, że wymiar kary łącznej na zasadzie kumulacji powinien też należeć do wyjątków, gdyż stanowi ona dolegliwość, która z reguły przekracza potrzeby resocjalizacyjne (Komentarz do kodeksu karnego. Część ogólna Kazimierza Buchały i Andrzeja Zolla, Zakamycze 1998, tezy 7 i 8 do art. 86, str. 562-563 tom I).
Zważywszy na powyższe oraz okresy przestępczej działalności oskarżonych, ilość przypisanych im czynów jednostkowych i wysokość orzeczonych za nie kar, a także to, czy czyny te godziły w zbliżone rodzajowo dobra chronionej prawem oraz że od ich popełnienia oskarżeni nie dopuścili się oni kolejnych przestępstw, Sąd Apelacyjny wymierzył kary łączne w następującej wysokości:
- oskarżonemuM. B. (1)7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonemuD. K. (1)4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonemuP. B. (1)4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Z uwagi na to, że uchylono wobec oskarżonegoS. D.wyrok skazujący w zakresie czynu przypisanego mu w ramach zarzutu z pkt LXXXVIII (pkt XC aktu oskarżenia), a wobecB. S. (1)skazania za czyny z pkt CXLVII (pkt CXCVIII aktu oskarżenia) i z pkt CXLIX (pkt CC aktu oskarżenia) i sprawę w tej części przekazano Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zachodziła konieczność uksztaltowania w stosunku do wyżej wymienionych na nowo kar łącznych pozbawienia wolności.
Uwzględniając okoliczności, o których mowa wyżej Sąd Apelacyjny orzekł kary łączne wobec:
- oskarżonegoS. D.– 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonegoB. S. (1)- 1 roku pozbawienia wolności.
W odniesieniu do oskarżonegoR. M. (1)Sąd Apelacyjny zajął stanowisko w kwestii orzeczonej kary przy omawianiu apelacji złożonych przez obrońców. W zakresie czynów jednostkowych przypisanych pozostałym oskarżonym, w tym także tych czynów, co do których Sąd Apelacyjny dokonał zmian wskazanych we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia brak było podstaw do ingerowania w wysokości orzeczonych za nie kar. Tego rodzaju ingerencja mogłaby mieć miejsce w przypadku stwierdzenia rażącej niewspółmierności danej kary.
Rażąca niewspółmierność kary, o której mowa wart. 438 pkt 4 k.p.k., zachodzi wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, mających zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 k.k.Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym rozumieniu tego słowa –„rażąco”niewspółmierną, tj. niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować (Komentarz do Kodeksu postępowania karnego pod red. prof. dr hab. Zbigniewa Gostyńskiego, Dom Wydawniczy ABC, 1998, tez 22 do art. 438, str. 462-463, tom IV). W żadnej mierze kary jednostkowe dotyczące czynów objętych zarzutami zawartymi w środkach odwoławczych złożonych przez obrońców oskarżonych nie są tak surowe, aby mogły być uznane – w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.– za rażąco niewspółmierne. Dotyczy to
również kar orzeczonych wobec oskarżonychS. D.za czyny, z których Sąd Apelacyjny wyeliminował działanie w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 §1 k.k.orazM. B. (1)za czyny, z których Sąd Apelacyjny wyeliminował działanie w warunkach określonych wart. 65 k.k.
Jak już wskazano wyżej oskarżonymR. K.iG. S. (1)wymierzono odpowiednio kary łączne w rozmiarze 2 lat i 3 lat pozbawienia wolności. OskarżonemuK. B. (1)wymierzono z kolei karę łączną w wysokości 2 lat pozbawienia wolności, obejmującą skazania za dwa czyny jednostkowe na kary w rozmiarze po 1 roku i 6 miesiącach pozbawienia wolności. Odwołując się do okoliczności, którymi Sąd Apelacyjny kierował się przy wymiarze kar łącznych oskarżonymM. B. (1),D. K. (1)iP. B. (1)oraz zasad obowiązujących Sąd II instancji przy ocenie wysokości orzeczonych kar (art. 438 pkt 4 k.p.k.) brak było podstaw do zmiany kar łącznych pozbawienia wolności w stosunku doR. K.,G. S. (1)iK. B. (1), w tym ich podwyższenia w odniesieniu do oskarżonychR. K.iG. S. (1)w związku ze złożoną w tym zakresie apelacją prokuratora.

V.

Koszty sądowe.
W zakresie w jakim nastąpiło skazanie zasądza się od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe (art. 627 k.p.k.), przy czym opłatę wymierza się od kary łącznej pozbawienia wolności (art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych), a w przypadku zmiany wymiaru kary przez Sąd odwoławczy pobiera się jedną opłatę za obie instancje (art. 10 art. 1 tejże ustawy). Zważywszy na powyższe, a także aktualną sytuację majątkową oskarżonych oraz to, że przypisano im jedynie część zarzuconych czynów, a przedmiotem postępowania odwoławczego były w dużej mierze podniesione w apelacji prokuratora zarzuty dotyczące uniewinnienia oskarżonych bądź przypisania im czynów skutkujących umorzeniem postępowania z powodu przedawnienia Sąd Apelacyjny:
- zwolnił oskarżonychJ. P. (1),K. K. (1),R. M. (1),D. S. (1),B. S. (1),P. P. (1)iW. G.od kosztów sądowych w sprawie w częściach na nich przypadających, obciążając poniesionymi w tym zakresie wydatkami Skarb Państwa;
- zasądził od oskarżonegoM. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa 1/3 kosztów sądowych w sprawie w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane mu czyny, w tym 600 zł tytułem opłaty za obie instancje;
- zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonychD. K. (1)iP. B. (1)po 400 zł tytułem opłaty za obie instancje, obciążając pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze Skarb Państwa oraz ustalił, że każdy z nich został obciążony 1/3 wydatków za postępowanie przed Sądem I instancji w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane im czyny;
- wydatkami za postępowanie odwoławcze w części dotyczącej oskarżonegoR. K.obciążył Skarb Państwa;
- zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoG. S. (1)kwotę 400 zł, a od oskarżonegoK. B. (1)kwotę 300 zł tytułem opłaty za II instancję i każdego z nich obciążył 1/2 wydatków należnych za postępowanie odwoławcze oraz ustalił, że każdy z nich został obciążony 1/2 wydatków za postępowanie przed Sądem I instancji w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane im czyny;
- zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoS. D.kwotę 400 zł tytułem opłaty za obie instancje i obciąża go 2/3 wydatków należnych za postępowanie odwoławcze oraz ustalił, że w tej samej wysokości został on obciążony wydatkami za postępowanie przed Sądem I instancji w zakresie dotyczącym skazania za prawomocnie przypisane mu czyny.
Sąd Apelacyjny w stosunku do:
- oskarżonegoM. B. (1)uchylił zaskarżony wyrok w zakresie czynu z pkt XXXII (pkt XXXIV aktu oskarżenia) i postępowanie karne na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył oraz uniewinnił go od popełnienia czynu z pkt XLIX (pkt LI aktu oskarżenia),
- oskarżonegoD. K. (1)uchylił wyrok w zakresie czynu z pkt LV (pkt LVII aktu oskarżenia) i na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.postępowanie umorzył oraz uchylił wyrok w zakresie czynu przypisanego w ramach zarzutu z pkt LXIII (pkt LXV aktu oskarżenia) i ustalając, że wyczerpuje on znamionaart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w brzemieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 k.p.k.postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył,
- oskarżonegoP. B. (1)uchylił wyrok w zakresie czynu z pkt LXXVI (pkt LXXVIII aktu oskarżenia) i ustalając, że wyczerpuje on znamionaart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 65 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.postępowanie na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył.
W zakresie tych rozstrzygnięć wydatkami w sprawie obciążono Skarb Państwa (art. 632 pkt 2 k.p.k.).
Nadto Sąd Apelacyjny w stosunku do:
- oskarżonegoM. F. (3)utrzymał w mocy wyrok uniewinniający w zakresie czynu z pkt CLXVII (pkt CCXVIII aktu oskarżenia),
- oskarżonegoA. C. (1)utrzymał w mocy wyrok uniewinniający w zakresie czynu z pkt CLV (pkt I aktu oskarżenia w sprawie o syn. aktVIII K 80/06),
- oskarżonejM. K. (2)utrzymał w mocy wyrok uniewinniający.
Z uwagi na to, że w odniesieniu do powyższych czynów nie uwzględniono apelacji prokuratora Sąd Apelacyjny w tej części wydatkami za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa (art. 636 § 1 k.p.k.).

VI.
Wynagrodzenie dla obrońców z urzędu za obronę oskarżonych na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym.
Rozprawa odwoławcza była prowadzona przed Sądem Apelacyjnym w dniach 16, 17 i 18 marca 2015 r. Mając na uwadze udział obrońców z urzędu w poszczególnych terminach rozprawy odwoławczej Sąd Apelacyjny w oparciu o § 2, § 14 ust. 1 pkt 5, § 16, § 17, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2001 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądził wynagrodzenia w następujących kwotach:
1) po 738 zł, w tym 23% VAT, na rzecz:
- obrońców oskarżonegoG. Ł.- adw.M. T. (1)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.W. K. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoD. W.- adw.M. B. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. F. (1)- adw.B. B. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.K. M. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoW. G.- adw.J. I.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoP. B. (2)- adw.K. M. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.K. K. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. D. (2)- adw.K. M. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.K. K. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,

2
po 881 zł, w tym 23% VAT, na rzecz:

- obrońcy oskarżonegoB. S. (1)- adw.T. D.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoW. G.- adw.B. K. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
3) po 1024 zł, w tym 23% VAT, na rzecz:
- obrońców oskarżonegoJ. P. (1)- adw.G. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. T. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoZ. R. (1)- adw.A. M. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. M. (3)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoK. K. (1)-adw.K. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.P. R. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoS. F. (1)- adw.W. I.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. R. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. B. (1)- adw.A. L.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.G. R.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoD. K. (1)- adw.E. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoS. D.- adw.K. P. (1)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.E. R.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoT. B.- adw.K. P. (1)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.S. Z.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoR. W. (1)- adw.R. B.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoK. B. (1)- adw.Z. Ł.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. T.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoG. S. (1)- adw.H. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. G. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoD. P. (1)- adw.D. K. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.R. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoJ. Ł.- adw.E. J.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.A. J. (1)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoR. K.- adw.A. H.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. Ł.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoM. K. (1)- adw.A. H.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.Z. Ł.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoD. S. (1)- adw.S. Z.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.A. N.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoP. P. (1)- adw.S. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoR. M. (1)- adw.G. O.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.M. T. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoA. C. (1)- adw.R. L.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.E. A.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoJ. K. (1)- adw.M. K. (3)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoA. Z. (1)- adw.E. L.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonegoS. B. (1)- adw.P. I.Kancelaria Adwokacka wW.i adw.P. R. (2)Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońców oskarżonejM. K. (2)- adw.K. B. (2)Kancelaria Adwokacka wW.i adw.B. J.Kancelaria Adwokacka wW.,
- obrońcy oskarżonegoA. Z. (2)vel.B.- adw.S. L..
Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.