Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 129/15
Data wyroku: 2015-12-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Leon Miroszewski, Piotr Sałamaj, Agnieszka Kądziołka
Słowa kluczowe: Klauzula Wykonalności
Podstawa prawna: art. 788 § 1 kpc

Sygnatura akt VIII Gz 129/15

POSTANOWIENIE
Dnia 23 grudnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Piotr Sałamaj
Sędziowie: SSO Agnieszka Kądziołka
SSO Leon Miroszewski (sprawozdawca)
po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 roku, w Szczecinie,
na posiedzeniu niejawnym
w sprawie z wniosku(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.
przy udziale A.K.(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą
wS.
o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego
na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin–Centrum w Szczecinie z dnia 5 maja 2015 roku, w sprawie o sygnaturze X GCo 164/15
postanawia:
I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać tytułowi egzekucyjnemu w postaci nakazu zapłaty wydanego w dniu 27 września 2011 roku przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w sprawie X GNc 2921/10, klauzulę wykonalności na rzecz wnioskodawcy w zakresie kwoty 41.099,78 (czterdzieści jeden tysięcy dziewięćdziesiąt dziewięć 78/100) złotych; w pozostałym zakresie wniosek oddalić; zasądzić od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kwotę 110,00 (sto dziesięć) złotych tytułem kosztów postępowania;
II. oddalić zażalenie w pozostałej części;
III. zasądzić od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kwotę 90,00 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
SSO Agnieszka Kądziołka SSO Piotr Sałamaj SSO Leon Miroszewski

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 maja 2015 roku Sąd Rejonowy Szczecin–Centrum w Szczecinie oddalił wniosek o nadanie na rzecz wnioskodawcy klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu w dniu 27 września 2011 roku przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w sprawie X GNc 2921/10, oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania klauzulowego. Stwierdził, że załączony do wniosku wyciąg z umowy przelewu wierzytelności zawartej z(...) Bankiem (...) spółką akcyjnąwS.nie pozwala na ustalenie, w jakiej wysokości wierzytelność względem uczestnika była przedmiotem przelewu, a więc jaki zakres uprawnienia w wymienionego tytułu egzekucyjnego ma obejmować klauzula na rzecz następcy prawnego wierzyciela wskazanego w tym tytule.
Wnioskodawca złożył zażalenie na to postanowienie wnosząc o jego zmianę poprzez nadanie klauzuli wykonalności zgodnie z wnioskiem oraz obciążenie dłużnika kosztami postępowania w obu instancjach. Zarzucił naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.poprzez przyjęcie, że załączone do wniosku poświadczone dokumenty w postaci wyciągu do umowy przelewu wierzytelności z dnia 19 07 2013 oraz z pozwu wraz z wyciągiem Załącznika nr 1 do tej umowy, nie potwierdzają, że zbywca przelał na rzecz nabywcy wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika na podstawie wskazanego we wniosku tytułu egzekucyjnego. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził, powołując się na orzecznictwo, że w postępowaniu klauzulowym nie ma potrzeby wykazywania tak szczegółowych danych jak oznaczenie sądu, daty wydania orzeczenia, czy pełnej sygnatury akt sprawy, bowiem określenie tożsamości roszczenia jest możliwe już po dokonaniu porównania, na przykład wysokości należności głównej, które są identyczne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie jest częściowo zasadne.
Słusznie skarżący podniósł kwestię, która nie została poddana analizie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a więc zgodności wskazanej w dokumencie załączonym do wniosku sygnatury nakazu zapłaty, którego dotyczył wniosek klauzulowy. Trzeba w związku z tym stwierdzić, że zgodność ta umożliwiała nadanie klauzuli wykonalności w zakresie kwoty należności głównej wskazanej w przedłożonym przez wnioskodawcę dokumencie przejścia uprawnień z wskazanego tytułu egzekucyjnego. Kwota ta – 41.099,78 złotych, nie przekracza należności głównej objętej wymienionym tytułem egzekucyjnym, toteż nie ma przeszkód by uznać, że w zakresie jej wysokości doszło do przejścia uprawnienia wynikającego z nakazu zapłaty Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2016 roku, sygnatura akt X GNc 2921/10.
W pozostałym zakresie zarzuty skarżącego są bezzasadne. Sąd pierwszej instancji nie kwestionował wypełnienia wymogów co do sposobu uwierzytelniania dokumentów mających stanowić o przejściu uprawnień na wnioskodawcę. Pozostając jednak przy tym, jedynie na marginesie należy zauważyć, że nie jest dobrą praktyką przedstawianie, jak to uczynił wnioskodawca, dokumentów, a ściślej wyciągów z dokumentów, których odczytanie jest w znacznym stopniu utrudnione.
Zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.wskazuje na niezrozumienie przez skarżącego istoty postępowania klauzulowego. Badanie przy rozpoznaniu wniosku klauzulowego, co w uzasadnieniu zażalenia przyznał częściowo skarżący, ogranicza się do badania dokumentu, o którym mowa w tym przepisie. W związku z tym, to właśnie z takiego dokumentu ma wynikać, że przejście uprawnień dotyczy ściśle wierzytelności wynikających z tytułu egzekucyjnego powołanego we wniosku, w określonej wysokości, odrębnie co do należności głównej, co do odsetek i co do kosztów. Nadto dokument ten ma być kompletny, a więc zawierać wszystkie elementy wskazane w powołanym przepisie.
Co do dokumentu, który został złożony w załączeniu do wniosku klauzulowego, należy stwierdzić, że nie posiada on stwierdzeń, które wskazują na wysokość wierzytelności dającą się w pełnym zakresie odnieść do wierzytelności wskazanej w powołanym wyżej tytule egzekucyjnym. Abstrahując od podniesionego już problemu czytelności załącznika, na który powołuje się skarżący (z pomniejszoną czcionką, w niewyraźnej kserokopii, trudno czytelnego), nie wskazuje on, poza kwotą 41.099,78 złotych, innych kwot odpowiadających, zarówno kwotowo jak i rodzajowo, należnościom zasądzonym wzmiankowanym tytułem. Słusznie zauważył Sąd Rejonowy, że nie ma w nim mowy o odsetkach karnych, ani o odsetkach umownych, jest natomiast mowa o odsetkach ustawowych, których dokument mający dowodzić przejścia uprawnień nie obejmuje.
Sąd klauzulowy nie ma badać dokumentacji postępowania, w którym został wydany tytuł egzekucyjny, którego ma dotyczyć klauzula, a jedynie treść tego tytułu. Z tego względu wskazanie wierzytelności, której przejście uprawnień powołane jest we wniosku, ma odpowiadać wskazaniu wierzytelności w tytule egzekucyjnym, którego ten wniosek dotyczy. Trzeba poza tym oczekiwać, że załącznik do dokumentu umownego przeniesienia uprawnień na podmiot ubiegający się o klauzulę na podstawieart. 788 § 1 k.p.c., zawiera podpisy osobno uwierzytelnione jako złożone w obecności notariusza. To wykluczy konfuzję co do tego, czy dokument mający być podstawą klauzuli na podstawie powołanego wyżej przepisu, spełnia określone w nim wymogi.
Niezależnie od tego, badanie dokumentów na podstawieart. 788 § 1 k.p.c., choć tylko wskazanych w tym przepisie, nie dotyczy tylko - wbrew twierdzeniu zawartym w zażaleniu - spełnienia wymagań co do formy dokumentu. W powołanym przepisie mowa jest wszak o obowiązku wykazania przejścia uprawnień. Jest to klauzula konstytutywna. To oznacza, że z przedłożonego dokumentu musi wynikać, obok zachowania odpowiedniej formy, skutek prawny obejmujący przejście konkretnych uprawnień z konkretnego tytułu egzekucyjnego. Nie jest możliwe ustalenie tego przejścia na podstawie innych dowodów, ani stosowanie domniemań faktycznych na podstawieart. 231 k.p.c.
Skoro ze wskazania wierzytelności w powołanym we wniosku klauzulowym dokumencie wynika przejście na wnioskodawcę uprawnienia tylko w zakresie wskazanej w nim wysokości należności głównej, natomiast nie pozostałych składowych zasądzenia z powołanego we wniosku tytułu egzekucyjnego, to nie można było nadać klauzuli wykonalności w zakresie przekraczającym kwotę należności głównej wymienionej w powołanym przez wnioskodawcę dokumencie.
Biorąc pod uwagę powyższe należało, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., zmienić zaskarżone postanowienie w sposób określony w punkcie I sentencji, co pociągnęło za sobą zasądzenie od uczestnika zwrotu kosztów postępowania w pierwszej instancji, oddalić wniosek w pozostałych zakresie, a co za tym idzie oddalić w punkcie II sentencji zażalenie w tym samym zakresie, zaś w punkcie III zasądzić od uczestnika na rzecz wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.
SSO Agnieszka Kądziołka SSO Piotr Sałamaj SSO Leon Miroszewski