Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 52/15
Data wyroku: 2015-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Żurecki, Mariola Łącka, Ewelina Kocurek-Grabowska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych  (Dz. U. z 2015 poz. 748)

Sygn. akt III AUa 52/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 listopada 2015 r.
Sąd Apelacyjny w KatowicachIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Ewelina Kocurek - Grabowska

Sędziowie

SSA Marek Żurecki
SSO del. Mariola Łącka (spr.)

Protokolant

Beata Kłosek

po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaZ. W.(Z. W.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Katowicach z dnia 14 listopada 2014r. sygn. akt XI U 1708/14

oddala apelację.
/-/SSA Marek Żurecki /-/SSA Ewelina Kocurek-Grabowska /-/SSO del. Mariola Łącka
Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUa 52/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9 czerwca 2014r. ZUS Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuZ. W.przyznania prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, z uwagi na brak udokumentowania do dnia1 stycznia 1999r. wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł o jej zmianęi przyznanie prawa do emerytury, z uwagi na to, że nie ma podstawdo niezaliczenia do okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych całego okresu służby wojskowej.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania wskazując, jak w zaskarżonej decyzji, iż odwołujący nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracyw warunkach szczególnych, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia16 października 2013r., w sprawie II UZP 6/13, według której czas zasadniczej służby wojskowej odbytej w okresie obowiązywaniaart. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zalicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia prawa do emerytury.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 14 listopada 2014r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od 16 czerwca 2014r.
Sąd I instancji ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 5 czerwca 2014r. ubezpieczonyZ. W., urodzony w dniu(...), złożył wniosek o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
W zaskarżonej decyzji organ rentowy uznał za udowodnione 13 lat, 7 miesięcy
i 18 dni pracy odwołującego w warunkach szczególnych.
Kolejną decyzją z dnia 18 lipca 2014r. organ rentowy zaliczył do okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych okres zasadniczej służby wojskowej ubezpieczonego od 24 października 1973r. do 31 grudnia 1974r. i w konsekwencji uznał, że ubezpieczony udowodnił 14 lat, 9 miesięcy i 26 dni okresów pracyw warunkach szczególnych .
Z. W.wiek 60 lat ukończył w dniu(...), jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, ale złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na jego indywidualnym rachunku na dochody budżetu państwa. Na dzień 1 stycznia 1999r. wykazał 27 lat, 5 miesięcy i 11 dni ogólnego stażu pracy.
W okresie od 1 września 1970r. do 31 marca 1989r. odwołujący w pełnym wymiarze czasu pracował wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wK.i od dnia 1 sierpnia 1973r. do dnia 31 marca 1989r. wykonywał pracę na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych
o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. W okresie od dnia24 października 1973r. do dnia 15 października 1975r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Powrócił do pracy dnia 4 listopada 1975r. na poprzednio zajmowane stanowisko i wykonywał te same czynności.
Powyższy stan faktyczny między stronami był bezsporny.
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny, Sąd Okręgowy uznał, że odwołanieZ. W.zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzjanie odpowiada przepisom prawa i stanowi faktycznemu sprawy.
W ocenie Sądu, ubezpieczony spełnił warunki zart. 184 ust. 1 i art. 32 ustawyz dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.)
Sąd Okręgowy podniósł, że ubezpieczonemu do przyznania prawado emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych brakowało spełnienia jednej tylko przesłanki, w postaci wykazania co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych, bo organ rentowy nie uwzględnił całego okresu zasadniczej służby wojskowej, powołując się na przepisart. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, który obowiązywał do 31 grudnia 1974r.
Sąd I instancji wskazał, że uchwała Sądu Najwyższego, podjęta w składzie7 sędziów, z dnia 16 października 2013r., sygn. II UZP 6/13 (LEX nr 1385939 ), stanowi, że czas zasadniczej służby wojskowej odbytej w okresie obowiązywaniaart. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązkuobrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej(Dz. U. Nr 44, poz. 220 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 1974r.)zalicza się- na warunkach wynikającychz tego przepisu -do okresu pracy wymaganego do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym(art. 184w zw. zart. 32 ust. 1 ustawy z dnia17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,j.t. Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.). W ocenie Sądu Okręgowego,z uzasadnienia uchwały nie wynika jednak, że okres zasadniczej służby wojskowej podlega wliczeniu do 31 grudnia 1974r.
W związku z tym, że stan faktyczny sprawy rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy obejmował okres służby wojskowej ubezpieczonego od 23 kwietnia 1971r. do 1 maja 1973r., Sąd ten przyjął, że znajduje w tym przypadku zastosowanieprzepisart. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnymobowiązku Obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 1974r.
Przepis ust. 1, obowiązujący do tego dnia stanowi, że okres odbytej zasadniczej lub okresowej służby wojskowej zalicza się do okresu zatrudnienia, w zakresie wszelkich uprawnień związanych z zatrudnieniem, pracownikom, którzy po odbyciu tej służby podjęli zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którymbyli zatrudnieni przed powołaniem do służby, albo w tej samej gałęzi pracy(Dz. U. z 1967r. nr 44, poz. 220). Przepis art. 106 ust. 1 tej ustawy wskazywałna obowiązek pracodawcy, który zatrudniał pracownika w dniu powołaniado zasadniczej służby wojskowej do zatrudnienia go na poprzednio zajmowanym stanowisku lub na stanowisku równorzędnym pod względem rodzaju pracyoraz zaszeregowania osobistego, jeżeli w ciągu 30 dni od dnia zwolnieniaz tej służby, pracownik zgłosił swój powrót do zakładu pracy w celu podjęcia zatrudnienia.
Szczegółowe zasady zaliczenia zasadniczej służby wojskowej do okresu zatrudnienia zostały uregulowane wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia22 listopada 1968r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin, które w § 5 ust. 1 wskazało, że pracownikowi, który podjął zatrudnienie po odbyciu służby, zaliczało się okres odbytej służby wojskowej do okresu zatrudnieniaw zakresie uprawnień uzależnionych od ilości lat pracy w danym zakładzielub gałęzi pracy oraz w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionychod wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie. Rozporządzenie to zostało uchylone z dniem 1 września 1979r. przezrozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 września 1979r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej oraz członków ich rodzin(Dz. U. Nr 21, poz. 125).
Sąd Okręgowy, powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia22 października 2009r. (I UK 126/09, OSNP 2011, nr 7-8, poz. 112), zauważył,że „przepis art. 108 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony został nieznacznie zmieniony z dniem 1 stycznia 1975r., przez art. X pkt 2 lit. c ustawyz dnia 26 czerwca 1974r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy, (Dz. U. Nr 24, poz. 142 ze zm.) i zgodnie z jego nowym brzemieniem, czas odbywania zasadniczej lub okresowej służby wojskowej wlicza się pracownikowi do okresu zatrudnieniaw zakresie wszelkich uprawnień związanych z tym zatrudnieniem, jeżeli po odbyciu tej służby podjął on zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którym był zatrudniony przed powołaniem do służby .
Sąd Okręgowy wskazał nadto, że w 1975r. szczególne uprawnienia żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową regulował art. 108 ust. 1 ustawyo powszechnym obowiązku obrony (w brzemieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1975r.) i § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968r. Z przepisów tych wynikała zasada, że pracownikowi, który we wskazanym terminiepo zakończeniu służby wojskowej, podjął pracę u pracodawcy, u którego był zatrudniony w chwili powołania do tej służby, okres służby podlegał wliczeniudo okresu zatrudnienia w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionychod wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie. Ustanawiały wiec one tzw. fikcję prawną, z której wynika, że pracownik zatrudniony w szczególnych warunkach, który po zakończeniu czynnej służby wojskowej powraca do tego zatrudnienia w przepisanym terminie, zachowuje status pracownika zatrudnionego w szczególnych warunkach w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w okresie pełnienia tej służby.
Nie ulega zaś wątpliwości, że ubezpieczony po zakończeniu w dniu15 października 1975r. zasadniczej służby wojskowej, od dnia 4 listopada 1975r. podjął zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którym pracował przed rozpoczęciem służby i na tym samym stanowisku, na którym praca bezspornie należy do wykonywanej w warunkach szczególnych.
Sporny okres od 1 stycznia 1975r. do 15 października 1975r. (10 miesięcyi 14 dni) i jest to okres wystarczający do wylegitymowania się przez ubezpieczonego wymaganym okresem pracy w szczególnych warunkach, a niezbędnym do przyznania prawa do emerytury.
Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orazart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zw. z art. 32 ust. 1, 2 i 4, art. 27, art. 100 ust. 1 i art. 129 ust. 1 tej ustawy oraz§ 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, uwzględniając odwołanie ubezpieczonego, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał prawo do emerytury z obniżonego wieku emerytalnego z tytułu pracy w warunkach szczególnych, począwszy od spełnienia ostatniej przesłanki, warunkującej przyznanie wcześniejszej emerytury, tj. ukończenia 60 roku życia.
Apelację od wyroku wniósł organ rentowy.
Zaskarżając powyższy wyrok w całości, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 184 w zw. zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2013,Nr 1440 z późn. zm.) w zw. z treścią rozporządzenia Rady Ministrów z dnia7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w zw.z art. 108 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony(Dz. U. t.j. z 2004r., nr 241, poz. 2416 z późn., zm.), poprzez uznanie,że ubezpieczony legitymuje się wymaganym ustawowo okresem pracyw warunkach szczególnych, tym samym, spełnia warunki do przyznania prawado emerytury wcześniejszej z uwagi na zaliczenie mu okresu służby wojskowejod 1 stycznia 1975r. do 15 października 1975r. do pracy w warunkach szczególnych.
Wskazując na powyższy zarzut apelacji, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania ubezpieczonego.
Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczony nie legitymuje się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych, albowiem, jak wynika z treściart. 108 ustawy z dnia 21 listopada 1967r.o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczpospolitej Polskiej, okres zasadniczej służby wojskowej winien być zaliczony jedynie do dnia 31 grudnia 1974r., tj. do daty, kiedy nastąpiła zmianaart. 108 ustawy z dnia 21 listopada 1967r.Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższyw wyroku z dnia 8 kwietnia 2014r., II UK 424/13. Ponadto nadmienić należy,że zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 16 października 2013r.,II UZP 6/13, czas zasadniczej służby wojskowej odbytej w okresie obowiązywaniaart. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej(Dz. U. Nr 44, poz. 220, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 1974r.) zalicza się - na warunkach wynikających z tego przepisu do okresu pracy wymaganego do nabycia prawa do emeryturyw niższym wieku. Uchwała ta określiła ścisłe ramy czasowe obowiązywania przepisuart. 108 ust. 1i tak organ rentowy zastosował przepis.
Prawo do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze stanowi w systemie emerytalnym uprawnienie wyjątkowe, związane z ujemnym oddziaływaniem zdrowotnych warunków pracy pracownika, co uzasadnia przyjęcie wcześniejszego wieku emerytalnego. W ocenie organu rentowego, charakter wykonywanej przez ubezpieczonego pracy w spornym okresie nie pozwala na przyjęcie, że była to praca wykonywana w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
W odpowiedzi na apelację organu rentowego ubezpieczony wniósł o jej oddalenie.
Z. W.podniósł, że błędny jest pogląd prawny ZUS, że do okresu pracy w szczególnych warunkach może być zaliczony tylko okres jego zasadniczej służby wojskowej, przypadający przed dniem 1 stycznia 1975r., a nie podlega zaliczeniu dalszy okres tej służby, a to od 1 stycznia 1975r. do 15 października 1975r.
Wprawdzie przepis art. 108 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. zmienił treśćod 1 stycznia 1975r., ale nowe brzmienie tego przepisu nie zawiera takich zmian, które mogłyby wpłynąć na jego uprawnienia. Dlatego, nie ma jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do odmowy zaliczenia mu do tego okresu pracy okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej także po 31 grudnia 1974r. Orzeczenia Sądu Najwyższego, na które powołuje się organ rentowy, zdaniem ubezpieczonego, nie zawierają żadnych argumentów uzasadniających twierdzenie ZUS,iż od 1 stycznia 1975r. okresu zasadniczej służby wojskowej nie można zaliczyćdo stażu pracy, od którego uzależnione jest przyznanie uprawnień z tytułu pracyw warunkach szkodliwych.
Co więcej, w sprawie o sygn. II UK 424/13 Sąd Okręgowy i Apelacyjny zaliczył do okresu pracy w warunkach szczególnych cały sporny okres służby wojskowej od 26 kwietnia 1973r. do 9 kwietnia 1975r., a Sąd Najwyższy zaśw całości oddalił skargę kasacyjną organu rentowego, który domagał sięniezaliczenia służby wojskowej do stażu pracy w szczególnych warunkach.
Sąd Apelacyjny, z urzędu rozpoznając apelację organu rentowego, mimo,że okoliczności faktyczne sprawy były niesporne, dopuścił dowód z dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych ubezpieczonego na okoliczność okresów składkowych, stażu pracy, okresów świadczenia pracy w warunkach szczególnychi okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej, gdyż dowodu tegonie przeprowadził Sąd I instancji, choć oparł się w swoich ustaleniachna tej dokumentacji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zarzut apelacji organu rentowego jest niezasadny.
Sąd Okręgowy nie naruszył wskazanych przez skarżącego przepisów prawa materialnego.
Sąd II instancji podziela jego stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Podkreślić należy, że jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2013r., II UZP 6/13, została podjętapo rozpoznaniu konkretnej sprawy o emeryturę rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy w sprawie II U 349/12 i jej teza odwołuje się do okoliczności faktycznych tej sprawy, z których wynika, że ubezpieczony odbywał zasadnicza służbę wojskową od 23 kwietnia 1971r. do 1 maja 1973r.
W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy przywołał utrwalonyw judykaturze pogląd, że do oceny określonego stanu faktycznego, w tym realizowanego przed wejściem w życieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wywołującego określony skutek prawny, należy stosować przepisy obowiązujące w czasie realizacji stanu faktycznego, a zatem dla kwalifikacji okresu zasadniczej służby wojskowej, jako okresu pracy w szczególnych warunkach, należy stosować regulacje prawne obowiązujące w okresie odbywania tej służby.
Dlatego też Sąd Najwyższy w tezie powoływanej uchwały powołał przepisy obowiązujące w czasie, w którym przypadała zasadnicza (poborowa) służba wojskowa wnioskodawcy.
Przechodząc do okoliczności rozpoznawanej przez Sąd Apelacyjny sprawy, zwrócić należy uwagę, że ubezpieczony rozpoczął odbywanie zasadniczej służby wojskowej w takim samym stanie prawnym, jak w powoływanej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2013r. (II UZP 6/13). Kiedy zaś ją skończyłw październiku 1975r., od 1 stycznia 1975r. zmianie uległa treśćart. 106 ust. 1i art. 108 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Zmiana ta miała charakter gramatyczno-językowy, a jedyna istotna zmiana treściart. 108 ust. 1w/w polegała na pominięciu przy wliczeniu do okresu zatrudnienia okresu służby wojskowej, jeżeli po jej odbyciu, podjęto zatrudnienie w tej samej gałęzi pracy.
W rozpatrywanej sprawie to pominięcie nie ma żadnego znaczenia,bo ubezpieczony podjął zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którym był zatrudniony przed powołaniem do służby wojskowej, a w tym zakresie od 1 stycznia 1975r. nie zmieniono treści art. 108 ust 1.
W ocenie Sądu, zauważyć także należy, że Sąd Najwyższy w uchwaleII UZP 6/13 w jej uzasadnieniu odwołuje się także do wydanego na podstawieart. 108 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin(Dz. U. Nr 44 poz. 318 ze zm.).
Zgodnie z treścią przepisu § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, w brzemieniu obowiązującym do 31 sierpnia 1979r. i w dacie zwolnienia ubezpieczonegoz odbywania służby wojskowej „żołnierzom, którzy podjęli zatrudnienie stosowanie do zasad określonych w § 2-4 (czyli w terminie 30 dni od zwolnienia ze służby) wlicza się czas odbywania służby wojskowej do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy, w którym podjął zatrudnienie, w zakresie wszelkich uprawnień związanychz zatrudnieniem w tym zakładzie oraz w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionych od wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie.
Także powyższe rozporządzenie w brzmieniach obowiązujących wcześniej, tyle, że w przepisie § 3 przewidywało zaliczenie okresu odbytej służby wojskowej do okresu zatrudnienia w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionychod wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie, jeżeli powrócił do zatrudnienia nie później, niż w czasie 30 dni od zwolnieniaze służby wojskowej.
Reasumując, zdaniem Sądu Apelacyjnego, skoro ubezpieczony po odbyciu zasadniczej służby wojskowej w terminie do 30 dni po jej zakończeniu powrócił do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych w tym samym zakładzie pracy, w którym pracował przed powołaniem do służby, to zmiana brzmienia art. 108ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony PRLod 1 stycznia 1975r. nie zmienia jego sytuacji i zasadnie Sąd Okręgowy uznał okres odbywania przez ubezpieczonego zasadniczej służby wojskowej od 1 stycznia 1975r. do 15 października 1975r. za okres pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.
Podobny pogląd, że zmiana brzmienia art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz. U. z 1967r., Nr 44, poz. 220ze zm.) z dniem 1 stycznia 1975r. nie jest istotna w okolicznościach powrotudo pracy w warunkach szczególnych w tym samym zakładzie pracy, w terminie30 dni od zakończenia zasadniczej służby wojskowej, wyraził Sąd Apelacyjnyw Gdańsku w wyroku z dnia 20 listopada 2014r., III AUa 401/14, Sąd Apelacyjnyw Lublinie w wyroku z dnia 27 listopada 2014r., III AUa 806/11, Sąd Apelacyjnyw Białymstoku w wyroku z dnia 30 września 2014r., III AUa 547/14.
W świetle powyższych rozważań, apelujący bezzasadnie kwestionował prawidłowości zaliczenia ubezpieczonemu do pracy w szczególnych warunkach części okresu odbywania przez niego zasadniczej służby wojskowej, po 31 grudnia 1974r.
Po uwzględnieniu spornego okresu, ubezpieczony legitymuje się okresem pracy w warunkach szczególnych, przekraczającym wymagany na dzień 1 stycznia 1999r. okres 15 lat i spełnia wszystkie warunki do przyznania mu prawa do emeryturyna podstawieart. 184w zw. zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015r., poz. 748 t.j.).
Apelację organu rentowego więc, w oparciu oart. 385 k.p.c., jako pozbawioną podstaw, należało oddalić.
/-/SSA Marek Żurecki /-/SSA Ewelina Kocurek-Grabowska /-/SSO del. Mariola Łącka
Sędzia   Przewodniczący  Sędzia
JR