Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1144/14
Data wyroku: 2015-07-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Poradzisz
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: 284§3 kk, 66§1 i 2 kk
Teza: warunkowe umorzenie postępowania

Sygnatura akt II K 1144/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Sylwia Poradzisz
Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Lewek
przy udziale Moniki Skalskiej - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu
po rozpoznaniu w dniach: 11 maja 2015 roku i 24 czerwca 2015 roku wW.
sprawyP. B.
synaJ.iI.z domuC.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego o to, że:
w dniu 20.01.2013 roku wW.woj.(...), wykorzystując nieuwagę pokrzywdzonego z kieszeni spodni pozostawionych na ławce przy(...)przyul. (...)zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki I. (...)W. (...)o łącznej wartości 2000 złotych czym działał na szkodęB. K.

tj. o czyn zart. 278§1 kk

I
na podstawieart. 66§1 i §2 kkiart. 67§1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne przeciwkoP. B.o to, że w dniu 20.01.2013 roku wW.przywłaszczył rzecz znalezioną w postaci telefonu komórkowegomarki I. (...)W. (...)o łącznej wartości 2000 złotych czym działał na szkodęB. K., tj. o czyn zart. 284§3 kki wyznacza okres próby na rok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie w kwocie 210,00 zł i wymierza mu opłatę w wysokości 60 złotych.

Sygnatura akt II K 1144/14

UZASADNIENIE
sporządzone w trybieart. 424§3 kpk
P. B.oskarżony został o to, że w dniu 20.01.2013r. wW.woj.(...), wykorzystując nieuwagę pokrzywdzonego z kieszeni spodni pozostawionych na ławce przy(...)przyul. (...)zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowym-ki I. (...)W. (...)o łącznej wartości 2000 zł, czym działał na szkodęB. K..
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd uznał, iż czyn zarzucany oskarżonemu stanowi występek zart. 284§3 kki polegał na tym, że w dniu 20.01.2013r. wW.oskarżonyP. B.przywłaszczył rzecz znalezioną w postaci telefonu komórkowegom-ki I. (...)W. (...)o łącznej wartości 2000 zł, czym działał na szkodęB. K..
Uznając powyższe Sąd na podstawieart. 66§1 i §2 kkiart. 67§1 kkwarunkowo umorzył postępowanie karne przeciwkoP. B.o czyn zart. 284§3 kk.
Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu złożył wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia przedmiotowego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o warunkowym umorzeniu postępowania.
Sąd zważył:
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego sprawy brak było podstaw, w przekonaniu Sądu, do przypisania oskarżonemu winy i sprawstwa w zakresie zarzucanego mu czynu zart. 278§1 kk, a jedynie występku zart. 284§3 kk.
Z wyjaśnień złożonych przez oskarżonego wynikało, że przedmiotowy telefon komórkowy został przez niego ujawniony w torbie, w której przechowywał sprzęt do gry w tenisa na przełomie kwietnia i maja 2013r.
Bezspornym pozostawało, iż w dniu 20 stycznia 2013r.K. K.wraz ze swoim ojcemB. K.i dwoma mężczyznami rozgrywali mecz tenisowy na kortach przyul. (...), a bezpośrednio przed nimi kort ten zajmowany był przez oskarżonego i jego instruktora. Wszystkie wskazane osoby korzystały z tej samej ławki, na której pozostawiły swoje rzeczy. W tym samym dniu, bezpośrednio po wyjściu z kortówK. K.ujawnił brak swojego telefonu komórkowego.
Z zeznańK. K.wynikało, że swoje spodnie, w kieszeni których przechowywał telefon, przewiesił na oparciu ławki znajdującej się przy korcie, na której znajdowały się także rzeczy, w tym torba, należąca do oskarżonego oraz ubrania i torby jeszcze dwóch mężczyzn, którzy grali zB.iK. K..
W ocenie Sądu, skoro spodnie zostały przewieszone przez oparcie ławki w taki sposób, że ich kieszenie – nie zapinane - znajdowały się nad siedziskiem ławki, to w istocie możliwe było, iż telefon wypadł z kieszeni, a także nie można było wykluczyć, że w wyniku znacznej ilości ubrań i toreb sportowych (co najmniej 5 osób), telefon pokrzywdzonego wpadł do torby oskarżonego. Żaden ze świadków nie wskazał, aby widział, jak oskarżony wyciąga telefon ze spodniK. K., bądź dotyka lub przewiesza te spodnie.
Dysponując takim materiałem dowodowym i rozstrzygając wszelkie nie dające usunąć się wątpliwości na korzyść oskarżonego, Sąd uznał, że swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona czynu określonego wart. 284§3 kk, a polegającego na przywłaszczeniu rzeczy znalezionej.
Nie ulega wątpliwości, że znajdując telefon w swojej torbie sportowej oskarżony doskonale wiedział, że nie należy on do niego i że z całą pewnością miejscem, w którym ów telefon mógł znaleźć się w jego torbie był kort tenisowy, albowiem torby tej używał jedynie do gry w tenisa.
TymczasemP. B.nie podjął jakichkolwiek kroków celem ustalenia, czy ktokolwiek zgłaszał utratę telefonu. Prawdą jest, że oskarżony, co potwierdził także pokrzywdzony i użytkownik przedmiotowegoI., nie miał możliwości uruchomienia telefonu z uwagi na zabezpieczenie, ale ustalenie w pamięci telefonu numeru właściciela, bądź ostatniego wybieranego kontaktu nie było jedyną możliwością zidentyfikowania osoby, do której ów telefon należał.
Oskarżony mógł bowiem o znalezieniu telefonu zawiadomić obsługę kortu, bądź zawiadomić Policję.
Zaniechanie takich działań i przekazanie telefonu swojej córce do używania dowodziło ponad wszelką wątpliwość zamiar oskarżonego przywłaszczenia telefonu.
Oddanie telefonu córce było uzewnętrznieniem zamiaru oskarżonego dysponowania rzeczą jak swoją własnością poprzez dokonanie przysporzenia na rzecz swojej córki.
W takiej sytuacji nie sposób było przyjąć, że oskarżony ze względów jedynie obiektywnych (zabezpieczenie telefonu) nie miał możliwości jego uruchomienia i ustalenia właściciela.
Oskarżony zdawał sobie także sprawę z tego, że przedmiotowy telefon został utracony przez jego właściciela.
Z tych też względów Sąd uznał, iżP. B.wyczerpał znamiona czynu zart. 284§3 kk.
W ocenie Sąd okoliczności sprawy dawały podstawę do warunkowego umorzenia postępowania przeciwko oskarżonemu.
P. B.nie był uprzednio karany, jest osobą zajmującą poważne stanowisko służbowe, samodzielną zawodowo i finansowo. Jego dotychczasowy sposób życia w ocenie Sądu uzasadniał przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa.
Wskazać należy, iż dla oskarżonego przedmiotowe postępowanie było dużym przeżyciem i starał się on w pełni zadośćuczynić pokrzywdzonemu, zawierając z nim ugodę przed mediatorem i uiszczając na jego rzecz kwotę odpowiadającą wartości telefonu, tj. 2000 zł pomimo tego, że pokrzywdzony przedmiotowy telefon odzyskał.
W ocenie Sądu, choć zachowanie oskarżonego po znalezieniu telefonu było naganne, to jednak stopień społecznej szkodliwości tego czynu oraz winy sprawcy nie były znaczne.
P. B.po bezskutecznej próbie uruchomienia telefonu uznał, że skoro nie jest w stanie ustalić w ten sposób jego właściciela, odda go swojej córce. Korzystanie z rzeczy znalezionej, zachowanie jej dla siebie, z całą pewnością kwalifikuje się niższym stopniem społecznej szkodliwości, aniżeli kradzież rzeczy związana z wyjęciem jej spod władztwa osoby uprawnionej bez jej wiedzy i woli.
Ciekawość nowości, a taką bez wątpienia był przedmiotowy telefon i niefrasobliwość oskarżonego w dochodzeniu własności rzeczy zadecydowały o zamiarze jego przywłaszczenia.
Postawa oskarżonego dowodziła jednak, że wstydził się on swego sprawczego zachowania i z całą pewnością doświadczenie procesu karnego i odpowiedzialności będą skutecznie powstrzymywaćP. B.przed ponownym popełnieniem przestępstwa.
W ocenie Sądu sprawcze zachowanie oskarżonego uznać należało za incydentalne, będące wynikiem chęci pozyskania wartościowej rzeczy bez ponoszenia kosztów jej nabycia, z wykorzystaniem nadarzającej się ku temu okazji jaką było wejście w posiadanie znalezionego telefonu.
Mając powyższe na uwadze i uznając nadto, że okoliczności czynu oskarżonego nie budzą wątpliwości, Sąd zadecydował o warunkowym umorzeniu postępowania, wyznaczając okres próby na rok.
W przekonaniu Sądu mając na uwadze postawę oskarżonego i jego starania co do zadośćuczynienia szkodzie, jaką wyrządził, wyznaczony okres próby uznać należało za wystarczający do zweryfikowania jego zachowania pod kątem przestrzegania porządku prawnego.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 629 kpkorazart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.