Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 482/14
Data wyroku: 2015-02-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Żurawski

Sygn. akt II K 482/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lutego 2015 roku
Sąd Rejonowy wŚ.w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Marek Żurawski
Protokolant Sylwia Domańska
Prokurator Prokuratury Rejonowej wŚ.B. U.
po rozpoznaniu w dniach 10.09.2014r., 15.10.2014r. i 08.12.2014r., 09.02.2015r. sprawy karnej

L.(...)

ur. (...)wW.

synaA.iO.z domuS.

oskarżonego o  to, że:
w okresie od 2007 do 29 października 2013r. wJ.gm.D.w woj.(...), znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoimi dziećmi:J. G. (1)iH. G. (1)w ten sposób, że wyzywał ich słowami wulgarnymi powszechnie uznanymi za obelżywe, poniżał ich, uderzał rękami oraz pięścią po plecach, pośladkach oraz po głowie,

tj. o czyn zart. 207 § 1 kk

I
oskarżonegoL. G. (1)uznaje za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 207 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie wyżej wymierzonej oskarżonemuL. G. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 (dwóch);

III
na podstawieart. 624 § 1 kpkorazart. 17.1ust. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonegoL. G. (1)od ponoszenia kosztów sądowych w tym opłaty, zaliczając wszelkie poniesione tymczasowo wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.N. Ł.kwotę 1092,24 (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt dwa złote dwadzieścia cztery grosze) złote z tytułu występowania w sprawie w charakterze kuratora procesowego nieletnich oraz kwotę 826,56 (osiemset dwadzieścia sześć złotych pięćdziesiąt sześć groszy) na rzecz kancelarii Adwokackiej adw.J. G. (2)tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 29.10.2013rJ. W. (1)pedagog szkolny w Zespole Szkół wR.złożyła w KPP wŚ.zawiadomienie o przestępstwie. Ze zgłoszeniaJ. W. (1)wynikało, że od roku 2006 rodzina(...)pozostawała pod nadzorem kuratora. Powodem stosowania nadzoru kuratora miał być fakt, iż ojciec dzieciL. G. (1)stosował wobec synaH.przemoc "fizyczną i znęcanie".H. G. (1)zgłaszał w szkole, że ojciec go bije i znieważa słowami obelżywymi. W roku 2006r Prokurator Rejonowy wŚ.odmówił wszczęcia postępowania w kierunku przestępstwa znęcania z powodu braku znamion przestępstwa.
Już w roku 2007rH.(...)podczas jednej z rozmów z pedagog szkolną powiedział, że jego matka oraz jej goście "robili zboczone rzeczy" i pozwalano mu oglądać filmy pornograficzne. W szkole stwierdzono uH. G. (1)liczne obrażenia ciała.H.twierdził, że bije go ojciec gdy ten się niewłaściwie zachowuje.L. G. (1)wyzywał także syna słowami powszechnie uznanymi za obelżywe. Miał do niego pretensje o złe wyniki w nauce i zachowanie. Zdecydowanie inne, łagodniejsze podejście prezentowałL. G. (1)w stosunku do córkiJ. G. (1). Szkoła złożyła stosowny wniosek do Sądu Rejonowego wŚ.Wydziału Rodzinnego i Nieletnich - rodzinie(...)przyznano kuratora sądowego, który po kilku latach został zawieszony.H. G. (1)bardzo często z własnej inicjatywy zgłaszał się do pedagoga szkolnego i opowiadał o sytuacji w domu, jego rodzice byli wzywani do szkoły.
W styczniu 2013rH. G. (1)przyszedł do szkoły z podbitym okiem i opowiedział, że ojciec uderzył go pięścią w twarz. MatkaH. M.stwierdzała w rozmowie z pedagogiem, że nic nie wie o tym oku ponieważH.rano wymknął się do szkoły a ona z nim się nie widziała.
W tym samym dniu do szkoły przyszedłL. G. (1)i stwierdził, że nie widzi problemu w biciu syna, twierdził, że w ten sposób, tj. fizycznym "karceniem" próbuje wymusić na dziecku właściwe zachowanie. Pedagog szkolnaJ. W. (1)poinformowała wtedyL. G. (1)o możliwości założenia niebieskiej karty, i karta taka została założona. W szkole powołano zespół interdyscyplinarny do sprawyH. G. (1), ojciec chłopcaL. G. (1)zobowiązał się do niestosowania wobec dziecka kar cielesnych.
H. G. (1)skarżył się także, iż ojciec każe mu ciężko pracować przy wycince drzewa. GdyH. G. (1)był bity przez ojca w jego obronie stawała siostraJ. G. (1). W trakcie jednego z nieporozumień z matkąD. M. (1), gdyJ. G. (3)ociągała się z wykonaniem polecenia matkiL. G. (1)zaczął bićJ. G. (3)rękoma i szarpać.
Jesienią 2013rJ. G. (3)przyszła na szkolne zajęcia artystyczne, które odbywały się w jej szkole i zaczęła płakać. Na pytanie wychowawczyniI. M. (1)co się stało, dziewczynka odpowiedziała, że ma dosyć sytuacji w domu i że nie chce tam wracać.J.mówiła, że ojciecL. G. (1)ją pobił ponieważ stanęła w obronie brataH.. Ojciec miał ją bić i kopać.J. G. (3)powiedziała wychowawczyni, że obawia się co będzie dalej, ponieważ matka dzieci wyjechała za granicę w dniu 01 listopada 2013r. Dziewczynka poprosiłaI. M. (1)o przekazanie pedagog szkolnejJ. W. (1)listu napisanego przezJ. G. (3), z którego wynikało żeL. G. (1)nadal stosuje przemoc fizyczna wobec dzieci a wobec córkiJ.dopuszczał się molestowania seksualnego.
W sprawie wszczęto stosowne postępowanie przygotowawcze. W toku postępowaniaH.iJ. G. (1)zostali przesłuchani w obecności biegłego psychologa. Dzieci potwierdziły fakt stosowania wobec nich przezL. G. (1)kar cielesnych.
J. G. (3)zeznała, że tato "bije ich i wyzywa" ale tylko "jak coś źle zrobimy". Najczęściej bije brataH."jak ten rozrabia w szkole",L. G. (1)bije syna rękoma po całym ciele oraz go kopie.J. G. (3)zeznała także, iżL. G. (1)miał dotykać ją przez ubranie po piersiach i za pośladki, a także mówił doJ.żeby o tym nie mówiła w szkole.
Biegła psycholog w opinii z dnia 02.11.2013r stwierdziła, że intelektJ. G. (3)mieści się w granicach normy, zaznaczono u badanej cechy neurotyczne.J. G. (3)zdaniem biegłej nie przejawia skłonności do fantazjowania ani nadmiernej podatności na sugestie innych osób. WypowiedziJ. G. (3)nie nosiły cech wypowiedzi wyuczonych.
W opinii z dnia 02.11.2013r ta sama biegła odnośnieH. G. (1)stwierdziła, że intelekt małoletniego mieści się w granicach normy. Tak jak siostra,H.przejawia oznaki neurotyczności, nie przejawia jednak skłonności do fantazjowania ani nadmiernej podatności na sugestie innych osób. Zdaniem biegłej język zeznańH.jest samodzielny zarówno on jak i siostra nie mają zaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa z powodu ojca.
W dniu 02 grudnia 2013r Sąd Rejonowy wŚ.postanowił o umieszczeniu małoletnichH. G. (1)iJ. G. (3)w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo wychowawczej wskazanej przez(...) Centrum Pomocyw Rodzinie wŚ..
W dniu 05.03.2014r przed Sądem Rejonowym wŚ.Wydział III Rodzinny i Nieletnich została wysłuchana małoletniaJ. G. (1).J.oświadczyła, że rodzeństwo chce wrócić do domu i nie chce przebywać w pogotowiu rodzinnym uJ. M. (1).J. G. (3)zeznała, że w poprzednich zeznaniach skłamała na temat tego, że ojciec miał ja molestować seksualnie albowiem chciała się zemścić na ojcu. Powodem zemsty miał być fakt, iżL. G. (1)skarcił ją za to, że nie posłuchała mamy. Rodzeństwo podjęło próbę samowolnego opuszczenia rodziny zastępcze,j bardzo źle znosiło pobyt w pogotowiu rodzinnym prowadzonym przezJ. M. (1). Tą wersję zdarzeniaJ. G. (3)potwierdził podczas przesłuchania w postępowaniu karnym.
Biegła psycholog ponownie opiniowałaJ. G. (3). W opinii z dnia 28.03.2014r biegła stwierdziła, że małoletnia przebywa w rodzinie zastępczej , gdzie wbrew swojej woli została rozdzielona z rodzina biologiczną. Ma ona bardzo ograniczony kontakt z bratem i matka.J. G. (3)tęskni za swoja rodziną, czuje się nieszczęśliwa i bezradna. Pragnąc powrotu do domu nie ma jakichkolwiek motywacji do złożenia zeznań ewentualnie obciążającychL. G. (1).
W tym stanie rzeczy, po przeprowadzeniu postępowania przygotowawczego, Prokurator Rejonowy wŚ.skierował do Sądu Rejonowego wŚ.akt oskarżenia przeciwkoL. G. (1)jedynie o czyn zart. 207 § 1 kk, popełniony na szkodęJ.iH. G. (1)w okresie od 2007r. do 29 października 2013r.
Dowody:
zeznaniaJ. G.k; 23-24,327-328,440;
zeznaniaH. G.k; 441,
opinie biegłej psycholog  k; 28-30,31-34,330-331,345-346,
zeznaniaI. M.k; 44-46,
sprawozdania z nadzoru nad wykonywaniem
władzy rodzicielskiej oraz dokumenty Sądu Rodzinnego  k; 88-295, 357-372;
protokół z wysłuchaniaJ. G.k; 317;
zeznaniaJ. M.k; 322-323,
zeznaniaD. M.k; 53-54,55-57,339-340,
Dowody:
zeznaniaJ. W.k; 1-3;439-440
listJ. G.k; 5;
OskarżonyL. G. (1)w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do molestowania córki lecz przyznał się częściowo do znęcania się nad dziećmi lecz stwierdził, ze było to jedynie "karcenie" a nie "bicie".
Oskarżony stwierdził, że nie było żadnych wyzwisk " może w nerwach". Dzieci zaś karcił wtedy "gdy wyprowadzały go z równowag". Oskarżony stwierdził, że nigdy nie bił dzieci pięścią lecz jedynie "pasem lub ręką po pośladku". Zdaniem oskarżonego problemem jestH.bo to "ciężkie dziecko" a "J.chce z niego brać przykład".
W toku postępowania przygotowawczegoL. G. (1)poddano badaniom przez biegłych lekarzy psychiatrów. Biegli w opinii z dnia 29.01.2014 stwierdzili min. że wobecL. G. (1)nie zachodzą okoliczności o których mowa wart. 31 § 2 kka jego stan zdrowia pozwala na udział w postępowaniu karny. Zdaniem biegłych jego relacje z córkąJ.maja charakter zaburzenia określanego jaki zachowania pedofilne. Z wniosku tego jednak biegli wycofali się w opinii uzupełniającej z dnia 06.05.2014r z powodu zmiany stanowiska w tym zakresie przez pokrzywdzonaJ. G. (3).
Biegły z zakresu seksuologii w opinii z dnia 27.03.2014r stwierdził m.in., że nie można przyjąć, iż zachowanieL. G. (1)w chwili czynów wskazywało na nieprawidłowości natury seksualnej. U oskarżonego nie stwierdzono zaburzeń preferencji seksualnych, nie przejawia on dewiacji popędu seksualnego o typie pedofilii ani agresji na tle seksualnym.
Przed sądemL. G. (1)nie przyznał się aby "miał bić dzieci pięścią" zdarzyło mu się jedynie "karcić" dzieci ale zdaniem oskarżonego "proces wychowania nie polega jedynie na nagradzaniu dzieci". Za karcenieL. G. (1)uważał dawanie klapsów i bicie "pasem w tyłek". Zdaniem oskarżonego nie wyzywał dzieci słowami wulgarnymi a jedynie przyznał, iż mówił do syna, że jest "tłuk". Oskarżony zaznaczył, że kocha dzieci i tęskni za nimi, według jego oceny dzieciom w domu było lepiej niż w pogotowiu opiekuńczym.
Dowody:
wyjaśnieniaL. G.k; 59-60,432-433,
opinia biegłych psychiatrów  k; 80-84,
opinia uzupełniająca biegłych psychiatrów  k; 351-354,
opinia biegłego seksuologa  k; 334-337,
Sąd zważył, co następuje:
Sąd nie miał wątpliwości co do sprawstwa i winy oskarżonegoL. G. (1)odnośnie zarzucanego mu przestępstwa znęcania. Sąd ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o zeznania pokrzywdzonych, ich nauczycieli, ale także w oparciu o częściowe przyznanie sięL. G. (1). Dowody te są spójne i wzajemnie się uzupełniają.
Sąd stwierdził, iż istotnie dzieciJ.H. G. (1)zmieniali swoje pierwotne zeznania, a także manipulowali zeznaniami, a to w celu wymuszenia powrotu do rodziny biologicznej. Zważyć należy, iż ostatecznie jednak pokrzywdzeni potwierdzili swoimi zeznaniami co najmniej fakt znęcania sięL. G. (3)nad dziećmi, poprzez stosowanie przez niego, jego zdaniem usprawiedliwionych kar cielesnych, i to zarówno w warunkach, które wymagały reakcji rodzica / jednak nie poprzezco najmniejnaruszenie nietykalności cielesnej dziecka / jak i wtedy gdy sytuacja niekoniecznie tego wymagała.
W ocenie sądu zachowanie oskarżonego mogło wynikać z cech jego charakteru, jak i z problemów życia codziennego a przede wszystkim z problemów wychowawczych z dziećmi. Stwierdzić jednak należy, iż nie usprawiedliwiało toL. G. (1)w sytuacji gdy stosował on siłę fizyczną wobec dzieci. Sytuacje co najmniej naruszania nietykalności cielesnej wobec dzieci nie zdarzały się sporadycznie, były to sytuacje częste, powodowane także trudnościami szkolnymi dzieci w szczególności problemami zH..
Fakt stosowania przemocy wobecJ. G. (3)potwierdziła częściowo konkubinaL. G. (1)D. M. (1)matkaJ.H./ k - 53-54 /lecz jednocześnie matka w rozmowie z córka miała stwierdzić, że ta kłamie na temat ojca i jedynie powtarzała jej, że " musi powiedzieć prawdę"/ k - 339-340 /.J. G. (3)zaczęła stopniowo wycofywać się ze swoich zeznań w szczególności tych dotyczących rzekomego molestowania jej przezL. G. (1). W rozmowie z matkaD. M. (1)powiedziała, że o molestowaniu jej przez ojca mówiła "bo była na niego zła", ale to nie była prawda. Jeżeli zdarzyło się ojcu gdzieś ja dotknąć to było to przypadkowe dotknięcie np. w trakcie zabawy/ k - 55-56 /.WychowawczyniH. G. (1)M. G.złożyła zeznania w zasadzie dotyczące funkcjonowania małoletniego w środowisku szkolnym, świadek nie wniosła jakichkolwiek nowych okoliczności do sprawy mogących świadczyć o znęcaniu się przezL. G. (1)nad synem/ k - 459 /.
Reasumując - przypisanieL. G. (1)zarzucanego mu czynu wynikało, zarówno z częściowego przyznania się przez oskarżonego do zarzucanego mu czynu, jak i zeznań pokrzywdzonych i nauczycieli, oraz matki dzieciD. M. (1).
W ocenie sąduL. G. (1)swoim zachowaniem zrealizował znamiona przestępstwa znęcania. Przestępstwo to polega m.in. na stosowaniu siły fizycznej w stopniu przewyższającym naruszenie nietykalności cielesnej, nakierowane na dokuczenie czy poniżenie ofiary. Działania takie były przezL. G. (1)stosowane przez długi okres czasu tj. co najmniej w okresie od 2007r. do 29 października 2013r. W tym także czasie bezspornym jest zdaniem sądu, iżL. G. (1)wyzywał dzieci a w szczególnościH.słowami powszechnie uznanymi za obelżywe.
Wymierzając oskarżonemu karę sąd nie stwierdził okoliczności obciążających.
Za okoliczności łagodzące sąd uznał niekaralność oskarżonegoL. G. (1). Sąd brał przede wszystkim pod uwagę odczucia dzieciH.iJ. G. (1). Bezspornym jest, iż dzieci są emocjonalnie, silnie związane z rodzicami, tęsknią za nimi a odseparowanie ich w rodzinie zastępczej odbierają jaka dotkliwą dla nich karę. Przez cały czas postępowania dzieci niezmiennie przejawiały dążenie do powrotu do domu rodzinnego. Takie samo pragnienie zgłaszały także wcześniej, w trakcie pozostawania pod nadzorem kuratora Sądu Rejonowego wŚ.Wydział III Rodzinny i Nieletnich.
Funkcją zatem niniejszego postępowania było w ocenie sądu nie tylko sprawiedliwe ukaranieL. G. (1)za to czego się dopuścił, ale także umożliwienie pokrzywdzonym ponownej, w miarę niezakłóconej readaptacji w rodzinie biologicznej. Wobec silnej więzi emocjonalnej pokrzywdzonych ze sprawcą, sąd stanął przed dylematem z jednej strony ukarania oskarżonego, z drugiej zaś strony nie piętnowania go mianem "przestępcy ukaranego przez sąd" w oczach dzieci, bowiem w przyszłości, dla prawidłowego wykonywania przez niego obowiązków ojca, musi się on cieszyć wystarczającym szacunkiem i autorytetem u dzieci - jeżeli rodzina ta ma sprawnie funkcjonować w przyszłości.
W tym stanie rzeczy sąd wymierzył oskarżonemu karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na stosunkowo krótki okres próby. Z jednej strony powoli to osiągnąć cele kary o których wspomniano wyżej, jak również sprawować kontrolę nad postępowaniem oskarżonego przez kuratora Sądu Rejonowego wŚ..
O kosztach postępowania sąd orzekł z uwzględnieniem sytuacji rodzinnej i majątkowej oskarżonego.