Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 857/15
Data wyroku: 2015-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksander Ostrowski
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art.437kpk

Sygn. akt. IV Ka 857/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2015 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Aleksander Ostrowski
Protokolant  Justyna Gdula
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r.
sprawy przeciwkoM. M.
synowiW.iJ.,urodzonemu (...)weW.
obwinionego z art. 51§1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia
z dnia 28 kwietnia 2015 roku  sygn. akt VI W 5255/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 30 złotych za II instancję.

Sygn.akt IV Ka 857/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-S.z dnia 28 kwietnia 2015r. sygn.akt VI W 5255/14 uznano obwinionegoM. M.za winnego tego,że w nocy z 28 na 29 marca 2014r. w godz.21.45-03.00 weW.naul.(...)poprzez głośne odtwarzanie muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocnyZ. G.orazK. G.tj.wykroczenia z art.51§1 kw i za to na mocy tego przepisu wymierzono mu karę grzywny w kwocie 300 zł.
Jednocześnie obciążono obwinionego kosztami postępowania w sprawie w wysokości 100 zł a także wymierzono mu opłatę w kwocie 30 zł.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez obwinionegoM. M.,który w osobistej apelacji zarzucił wyrokowi:
1).obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia,a toart.7 kpkw zw. zart.8kpsw poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów,a mianowicie dowolne uznanie przez Sąd,że obwiniony w nocy 28 na 29 marca 2014r. poprzez głośne odtwarzanie muzyki zakłócił spokój i spoczynek nocnyZ. G.orazK. G.;
2)błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku a mający wpływ na jego treść.
Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o„uchylenie zaskarżonego wyroku w całości.”
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja obwinionegoM. M.nie zasługuje na uwzględnienie albowiem stawiane zarzuty nie znalazły potwierdzenia w aktach przedmiotowej sprawy.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do podnoszonego w apelacji zarzutu naruszenia przez Sąd Rejonowy zasady swobodnej oceny dowodów, wskazać należy, iż jest on pozbawiony podstaw. W tym miejscu przypomnieć wypada, iż „zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k., jeśli tylko: - jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy; - stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego; - jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku”(zob. postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 28 kwietnia 2015 r. II KK 89/15, Legalis nr 1242114). Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przeprowadził szczegółową analizę wiarygodności zgromadzonego materiału dowodowego. Ocena ta została dokonana w oparciu o prawidłowe i zrozumiałe kryteria, na podstawie całokształtu dowodów przeprowadzonych w postępowaniu. Odnośnie zarzutu obrazyart. 7 k.p.k.zasadnie wskazuje się w judykaturze, że „formułująca go strona procesowa winna wykazać, że Sąd orzekający nie respektował przy ocenie zebranych w sprawie dowodów wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasady prawidłowego (logicznego) rozumowania. Nie wystarczy natomiast (…) samo przeciwstawienie dokonanej przez Sądmeritiocenie poszczególnych dowodów własnej (subiektywnej) oceny owych dowodów i prosta negacja wyrażonego w tym przedmiocie przez tenże Sąd stanowiska”(zob. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu – II Wydział Karny z dnia 20 września 2012 r. II AKa 202/12, Legalis nr 680009).Zdaniem Sądu Odwoławczego argumentacja przedstawiona w tym zakresie przez skarżącego stanowi jedynie nieskuteczną polemikę z ustaleniami Sądu I instancji.
Nie sposób bowiem zaakceptować tezy jakoby zebrany w sprawie materiał dowodowy został błędnie i z naruszeniem zasady zart.7 kpkoceniony przez Sąd Rejonowy i to li tylko na tej podstawie ,że obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.
Obwiniony ma pełne prawo w ramach swojej obrony negować zasadność wniosku o ukaranie,co nie oznacza jednak bezkrytycznego przyjęcia wyłącznie jego wersji wydarzeń i odrzucenia wersji przeciwnej.
W niniejszej sprawie zeznania złożyli pokrzywdzeniZ. G.orazK. G.,którzy w sposób szczegółowy przedstawili powód dla którego zmuszeni byli wezwać na interwencję funkcjonariuszy Policji i nie mieli oni jakichkolwiek wątpliwości co do tego,iż głośna muzyka dochodzi właśnie z mieszkania obwinionego.
Próbę podważenia wiarygodności zeznań tych świadków przez imputowanie im w apelacji omyłki co do miejsca popełnienia wykroczenia czy też złośliwości polegającej na nieuzasadnionym wezwaniu policjantów względem osoby obwinionego należy jednoznacznie wykluczyć,albowiem omyłkę takową kategorycznie wykluczył świadekP. N..
Zeznał on ,iż w czasie interwencji nie miał wątpliwości co do źródła skąd dochodziła głośna muzyka i uznał zgłoszenie pokrzywdzonych za w pełni uzasadnione.
Opisane wyżej dowody stanowią zdaniem Sądu Okręgowego logiczny i nierozerwalny łańcuch faktów świadczących jednoznacznie o zasadności przypisania obwinionemu wykroczenia z art.51§1 kw,zaś podnoszone przez niego argumenty za całkowicie chybioną linię obrony,nie zasługującą na uwzględnienie.
Orzeczona kara grzywny nie nosi w ocenie Sądu Odwoławczego cech rażącej i niewspółmiernej surowości,a tym samym całość zaskarżonego wyroku Sądu I instancji należało utrzymać w mocy.
Jednocześnie w oparciu o przepisart.636 kpkobciążono skarżącego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze,w tym opłatą w kwocie 30 zł za II instancję.