Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 675/15
Data wyroku: 2015-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Konińska, Barbara Braziewicz, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Podwyższenie Alimentów
Podstawa prawna: art. 138 kro

Sygn. akt III Ca 675/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lipca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędzia    SO Barbara Braziewicz
Sędzia    SR (del.) Barbara Konińska
Protokolant    Renata Krzysteczko
po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwaD. B. (1)iE. B.
przeciwkoK. B.
o alimenty oraz o podwyższenie alimentów
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt III RC 480/14

1
z apelacji powodaE. B.zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 2 w ten sposób, że:

a
zasądza od pozwanegoK. B.na rzecz powodaE. B.alimenty w kwotach po 920 zł (dziewięćset dwadzieścia złotych) miesięcznie z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, płatne do rąk matki powodaD. B. (1)do dnia 10-go każdego miesiąca, począwszy od 1 marca 2013 r., a to w miejsce alimentów ustalonych w pkt. 3 wyroku Sądu  Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I RC 1045/09;

b
oddala powództwo powoda w pozostałej części;

c
nie obciąża powoda kosztami procesu;

2
oddala apelację powoda w pozostałej części;

3
umarza postępowanie apelacyjne w części wywołanej apelacją powódkiD. B. (1);

4
nie obciąża powódki i powoda kosztami postępowania odwoławczego.

SSR (del.) Barbara Konińska SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Ca 675/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wZabrzuwyroku z dnia 10 03 2015r. r. w zasądził od pozwanegoK. B.na rzecz powodaK. B.- w miejsce dotychczasowych alimentów - od dnia 1 03 2013r. r. alimenty w kwotach po 550zł miesięcznie, oddalił jego powództwo w pozostałej części, oddalił w całości powództwoD. B. (1)
oraz orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych. .
W ustalony stanie faktycznym orzekając o zasadności powództwaK. B.
przywołał regulacjęart.138 k.r.o.w związku zart. 133 § 1 i 135 § 1 i 2 k.r.o.po czym dokonał oceny poczynionych i przyjął powódkaD. B. (1)oraz pozwany powinni po połowie ponosić koszty utrzymania powoda ustalone na kwotę 1.100zł miesięcznie, tj. w kwotach po 550zł i w tej części uznała jego powództwo za uzasadnione.
Orzeczenie zaskarżyłapowódkaD. B. (1)oraz powódK. B.w części oddalającej ich powództwa, którzy wnosili o zmianą wyroku w zaskarżonej części przez uwzględnienie ich powództw.
Zarzucali, że przy ferowaniu wyroku nie uwzględniono wszystkich przeprowadzonych dowodów.
W uzasadnieniu apelacji między innymi podnosili, że Sąd orzekając w sprawie nie wziął pod uwagę, że powódka jest bezrobotna oraz że pozwany dodatkowo dorabia w swoim mieszkaniu i bezzasadnie „dzieli usprawiedliwione potrzeby na pół wskazując, że możliwości zarobkowe powódki i pozwanego są identyczne”.
W toku postępowania apelacyjnegopowódkaD. B. (1)cofnęła swoją apelacje
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powoda przyjmując
za podstawę prawną swego rozstrzygnięcia regulację prawną zawartą wart. 138 k.r.o.
w związku zart. 133 § 1 i 135 § 1 i 2 k.r.o.a następnie ustalił wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Nie były one negowane w apelacji, mają swoją podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowy, który w zakresie dokonanych ustaleń jest logiczny i wzajemnie spójny, zaś informacje zawarte w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają i jako takie są w pełni wiarygodne.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego w części dotyczącej samej zasadności żądania podwyższenia alimentów należnych mu h od pozwanego jest prawidłowa.
Pozwany jest ojcem powoda, który z powodu swego wieku nie jest w stanie samodzielnie się utrzymywać i z mocyart. 133 § 1 k.r.o.na pozwanym ciąży obowiązek jego alimentacji.
Ostatnie alimenty zostały ustalone w wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 06 2010r. w którym obciążono jego obojga rodziców kosztami jego utrzymania i utrzymano w mocy obowiązek pozwanego alimentacji powoda ustalony w ugodzie zawartej przed Sądem Rejonowym w Zabrzu w dniu 8 04 2009r. (w wysokości po 400zł miesięcznie).
Od tego czasu do chwili wniesienia pozwu upłynął okres lat blisko 3 lat, w którym małoletni rozwinął się fizycznie oraz rozpoczął naukę w technikum, przez co zwiększyły się jego potrzeby.
W tej sytuacji - jak słusznie ocenia Sąd pierwszej instancji – po stronie powoda nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniuart. 138 k.r.o.uzasadniająca podwyższenie dotychczasowych alimentów.
Małoletni powód liczy obecnie 16 lat i ukończył I klasę technikum.
Mieszka wspólnie z matką, która z uwagi na jego wiek w dalszym ciągu w realizuje swój obowiązek alimentacyjny przez osobiste starania o jego utrzymanie i wychowanie
oraz przez dostarczenie mu mieszkania.
Stąd też to na pozwanym w głównej mierze ciąży obowiązek zapewnienia powodowi pozostałych materialnych środków utrzymania.
Zakres jego obowiązku wyznacza regulacja prawna zawarta wart. 135 § 1 k.r.o.stosownie do której zobowiązany on jest łożyć środki utrzymania odpowiadające usprawiedliwionym potrzebom powoda i swoim możliwością zarobkowym.
Koszty utrzymania powoda zostały ustalone na kwotę 1.100zł, przy czym w ich skład wadliwie zaliczono również przypadając na niego koszty utrzymania zajmowanego
z matką mieszkania (przez dostarczenie powodowi mieszkania powódka realizuje w części swój obowiązek alimentacji powoda).
Przyjmując zatem, że koszty mieszkania stanowią jedną z form realizacji przez powódkę jej obowiązku alimentacji syna, jego pozostałe koszty utrzymania zamykają się kwotą 920zł miesięcznie (1.100zł – 180zł).
Pozwany liczy 46 lat, obecnie jest emerytem i otrzymuje się z emeryturę w wysokości 3.630zł netto miesięcznie.
Poza powodem nie ma on obecnie innych osób na utrzymaniu i po potrąceniu z jego dochodów ustalonych powyżej alimentów w wysokości 920zł miesięcznie na poczet zaspokojenia jego osobistych potrzeb pozostaje mu miesięcznie kwota 2.710zł, z której jest on w stanie w pełni zaspokoić wszystkie swoje niezbędne potrzeby.
Czyni to apelację powoda w części uzasadnioną, co prowadziło do zmiany zaskarżonego wyroku i zasądzenie od dnia 1 03 2013r. - w miejsce dotychczasowych alimentów - od pozwanego na rzecz powoda alimentów we wskazanej powyżej kwocie, a w pozostałym zakresie jego apelację - jako bezzasadna w rozumieniu regulacjiart. 385 k.p.c.- oddalono.
PowódkaD. B. (2)na rozprawie w dniu 16 07 2015r. cofnęła swoją osobistą apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 10 03 2015r.
Stosownie do regulacjiart. 391 § 2 k.p.c.w przypadku cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji zobowiązany jest umorzyć postępowanie apelacyjne i orzec o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.
Stanowczość powyższej regulacji spowodowała, iż zarówno w judykaturze jak i doktrynie prawa ukształtował się niemal powszechnie akceptowany pogląd, żecofnięcie apelacji nie podlega kontroli sądu(np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 05 2000r. III CZP 6/00; „Kodeks postępowania cywilnego Komentarz” Tadeusz Ereciński, Jacek Gudowski, Maria Jędrzejewska” tom 2 str. 167, Wydawnictwo Prawnicze „LexisNexis” Warszawa 2006r.).
W konsekwencji tego cofnięcie przez powódki apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia z dnia 10 03 2015r. wiąże Sąd odwoławczy i dlatego z mocy przywołanej regulacji prawnej w tej części postępowanie apelacyjne należało umorzyć.
Reasumując wyrok Sądu Rejonowego w zakresie oddalającym powództwo powodaE. B.jest w części wadliwy i dlatego w tym zakresie jego apelację jako uzasadnioną uwzględniono, zmieniając wyrok w sposób określony w sentencji w oparciu o regulacjęart. 386 § 1 k.p.c.a w pozostałym zakresie jego apelację jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.
Postępowanie apelacyjne w części wywołanej wniesieniem apelacji przez powódkęD. B. (1)umorzono stosując regulacjęart. 391 § 2 k.p.c.
Wobec przegrania przez powoda w części sprawy w postępowaniu odwoławczym jest on formalnie zobowiązany - stosownie do regulacji art., 100zd. 1 k.p.c.- zwrócić pozwanemu część kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez niego w tym postępowaniu.
Równocześnie wobec skutecznego cofnięcia apelacji i umorzenia postępowania apelacyjnego uprawomocniło się zawarte w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa powódkiD. B. (1), w następstwie czego pozwany w tej części formalnie wygrał proces w rozumieniuart. 98 § 1 k.p.c., wobec czego stosownie do wyrażonej w tej regulacji prawnej zasady odpowiedzialności za wynik sprawy - w świetle regulacjiart. 203 § 3 zd. 1 k.p.c.w związku zart. 391 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 98 § 1 k.p.c.- również powódka jest formalnie zobowiązana zwrócić pozwanemu poniesione przez niego w postępowaniu apelacyjnym koszty zastępstwa procesowego
Biorąc jednak pod uwagę, iż sprawa dotyczy alimentów pomiędzy powodem i pozwanym oraz wiążące ich więzi rodzinne oraz wątpliwy charakter sprawy
w części wywołanej apelacją powódki, w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek o którym mowa jest w regulacjiart. 102 k.p.c.i dlatego z mocy tej regulacji nie obciążono powodów kosztami procesu w tym postępowaniu.