Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 9350/14
Data wyroku: 2015-11-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Smulewicz
Teza: nieuiszczenie podatków VAT

Sygn. akt XI W 9350/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 listopada 2015 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Smulewicz
Protokolant: Monika Krajewska
Przy udziale oskarżyciela publicznego – w imieniu I(...)Urzędu Skarbowego wW.–T. Z.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2015 roku i 28 października 2015 roku wW.
sprawyA. F.
synaA.iI.
urodzonego dnia (...)wŁ.
oskarżonego o to, że:
będąc prezesem jednoosobowego zarządu(...) Sp. z o.o.i osoba odpowiedzialną z tytułu zajmowanego stanowiska za wpłacenie należnego podatku od towarów i usług i należnego podatku dochodowego od osób prawnych w imieniu wymienionej spółki, działając w okresie od 01.04.2010 r. do 26.04.2012 r. wW.,ul. (...), uporczywie nie wpłacał w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstał obowiązek podatkowy, oraz w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale w którym powstał obowiązek podatkowy, należnego podatku od towarów i usług wynikającego ze złożonych deklaracji VAT-7 za styczeń, okres od marca do grudnia 2010 r., okres od stycznia do maja oraz sierpień, wrzesień 2011 r. oraz z deklaracji VAT-7K za I kwartał 2012 r., a ponadto w terminie do końca trzeciego miesiąca następującego po roku podatkowym, należnego podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., 2010 r., 2011 r., na kwotę łączną 221 776, 29 zł co naruszyłoart. 103 ust. 2 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(t. jedn. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) orazart. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych(t. jedn. Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.)
to jest o czyn zart. 57 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksoraz w zw. zart. 9 § 3 kks,

orzeka:

I
oskarżonegoA. F.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona wykroczenia skarbowego zart. 57 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksoraz w zw. zart. 9 § 3 kksi za to na podstawieart. 57 § 1 kksw zw. zart. 48 § 1, 3 i 4 kkswymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 8000 (osiem tysięcy) złotych;

II
na podstawieart. 627 kpkw związku zart. 119 kpw,art. 118 § 1 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania oraz kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt XI W 9350/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 10. 05. 1993 r., została zawarta umowa spółki na mocy, której powstała(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.ul. (...). Podmiot został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców pod numerem(...). Jako przedmiot działalności zarejestrowano m. in. przygotowywanie terenu pod budowę, wykonywanie robót budowlanych wykończeniowych, działalność związana z organizacją targów, wystaw, wynajmowaniem powierzchni na eventy. Prezesem jednoosobowego zarządu spółki zostałA. F.. Jako jedyny zarządzający spółką, jest również osobą odpowiedzialną za wpłacenie należnego podatku od towarów i usług i należnego podatku dochodowego od osób prawnych w imieniu wymienionej spółki.
W dniu 19 marca 2011 roku międzyA. F.aA. B. (1)została podpisana umowa o prowadzenie spraw księgowych spółki przezA. B. (1), świadczącą usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (Biuro (...)). W/w zajmowała się pełną księgowością spółki. Wypełniała deklaracje CIT-8, VAT-7, PIT-4R i wyliczała należne podatki. W dniu jej zatrudnienia spółka miała dużą zaległość podatkową, obejmującą okres od dnia 01.06.2010 r. do września 2011 r. ZadaniemA. B. (1)było wówczas uporządkowanie oraz przekazanie do US, dokumentów za ten czas. Na podstawie przedłożonych jej przezA. F.dokumentów,A. B. (1)dokonywała ich zaksięgowania i sporządziła deklaracje VAT.A. B. (1)informacje o wysokości należnych podatków przekazywała bezpośrednio telefonicznie lub mailemA. F..
W piśmie z dnia 17 października 2011 r. sporządzonym przezA. B. (1)a skierowanym do Pierwszego(...)Urzędu Skarbowego wW.wynikało, iż na dzień 17 października 2011 r.(...) sp. z o.o.nie miała dłużników, zaś stan środków w kasie na dzień 30.09.2011 r. wynosił 74522,78 zł.
W połowie 2013 rokuA. F.zwrócił się doBiura (...)z prośbą o przeprowadzenie rozliczeń podatkowych za lata 2010-2013. Księgowością spółki zajęła się wówczasM. K.. Sporządzała ona deklaracje VAT-7, PIT-4R, CIT-8 i wyliczała należne podatki. Informację o wysokości należnych podatków przekazywała mailem doA. F.i sekretariatu. W takcie prowadzenia księgowości przezM. K., Pierwszy(...)Urząd Skarbowy wezwałA. F., celem odniesienia się do zarzutów postawionych mu w zakresie zaległości podatkowych.A. F.stwierdził, iż wie o niewpłacaniu należności i zobowiązał się do uregulowania podatku VAT. Zgłosił wątpliwości, co do wysokości należnych kwot wykazanych w deklaracji CIT - które to kwestie miała wyjaśnić jego księgowa.M. K.nie dokonała jednak korekt deklaracji, gdyżA. F.nie przedłożył jej kompletu niezbędnych dokumentów.
Z prowadzonej przez spółkę działalności, wynikały zobowiązania podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług. Obowiązek podatkowy wynikał z deklaracji VAT-7K za styczeń 2010 r., okres od marca do grudnia 2010 r., okres od stycznia do maja oraz sierpień, wrzesień 2011 r., oraz z deklaracji VAT-7K za I kwartał 2012 r., a także podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., 2010 r., 2011 r. na łączną kwotę 221.776, 29 zł. (lista zaległości k. 5, 7, 18, 21, 23, 24, 24, 28, 32, 42, 115-116, kopie deklaracji k. 73-81, 83-86, 122-125, 127-136).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:częściowych wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego (k. 89, 111), zeznań świadkaA. B. (1)(k. 103v, 187), zeznań świadkaM. K.(k. 100v, 195-196), wniosku o naruszenie przepisów podatkowych (k. 1-2), karty kontowej (k. 4), listy zaległości (k. 5, 7, 18, 21, 23, 24, 28, 32, 42, 115-116), informacji zespółki (...) sp. z o.o.(k. 45, 64, 82), protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego (k. 64-67), kopii deklaracji (k. 73-81, 83-86, 122-125, 127-136), kopii sprawozdania finansowego (k. 137-146), odpisu z KRS (k. 176-177), wyjaśnień (k. 126), zaległości (k. 94-95, 97, 120-121), a/n rep. A nr 2729/2003 (k. 46-48), informacjiA. B. (2)(k. 49), informacjiA. B. (1)(k. 106), kopii mandatu karnego (k. 114), wyciągów bankowych (k. 50-54), oświadczenia (k. 55), odpisu księgi wieczystej (k. 58-62), wypisu z KRS (k. 33), nieterminowych wpłat (k. 25-27, 29-31), zawiadomienia (k. 8-10, 19), adnotacji czynności kontrolnych (k. 11-13), pism działu postępowań podatkowych (k. 11-15), adnotacji (k. 16), danych z KRK (k. 119).
Oskarżony przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego, w dniu 11 marca 2014 r. (k. 89) przyznał się do odpowiedzialności za niewpłacanie podatków. Wyjaśnił, iż nie robił tego jednak w sposób zawiniony. Oświadczył wówczas, że chce skorzystać z prawa do odmowy składania wyjaśnień i udzieli odpowiedzi na pytania. Nadto dodał, iż dołoży wszelkich starań żeby zapłacić podatek VAT i PIT do końca czerwca 2014 r. Wskazał również, że jeśli chodzi o podatek CIT, to ma on wątpliwości, co do zasadności kwot do zapłaty wykazanych w deklaracjach CIT-8. Jak oświadczył, kwestie te będzie wyjaśniać jego obecna księgowaM. K.. Oskarżony przesłuchany ponownie dnia 13 sierpnia 2014 roku, podtrzymał swoje wyjaśnienia złożone w dniu 11 marca 2014 r. Dodał, iż myśli, że do końca września 2014 roku będzie w stanie zapłacić część zaległości w przypadku VAT. Nadto oświadczył, że będą również złożone korekty deklaracji CIT-8 zmniejszające wysokość podatku. Jednocześnie oskarżony wyraził chęć przyjęcia mandatu karnego kredytowanego za czyn zart. 77 § 3 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 9 § 3 kks.
Sąd zważył, co następuje:
Ustalając stan faktyczny, Sąd oparł się w tym zakresie głównie na dokumentach przedstawionych przez oskarżyciela publicznego, dołączonych do aktu oskarżenia a także uznanych w całości za wiarygodne zeznaniach świadkówA. B. (1)iM. K.. Oskarżony nie stawił się przed Sądem na żadnym terminie rozprawy. Sąd dysponował jedynie wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi przez niego w toku postępowania przygotowawczego, z których wynikało, iżA. F.miał świadomość zaległości podatkowych spółki, czemu Sąd dał wiarę. Wyjaśnienia te korespondują, bowiem z pozostałym powyżej wskazanym, uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym. Jednakże, Sąd nie podzielił argumentacji oskarżonego, w części dotyczącej braku zawinienia odnośnie spłaty należności podatkowych, przyjmując je za linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione czyny. Oskarżony mimo zapewnień nie uregulował zaległości podatkowych w zakresie VAT i CIT.
Z dokumentów w postaci deklaracji CIT-8 za lata 2009-2011 i sprawozdania finansowego za 2010 r. wynika, żespółka (...)we wskazanym okresie wykazała dochody. Nadto, z pisemnego oświadczeniaA. B. (1)z dnia 17.10.2011 r. wynika, że na dzień 30.09.2011 r. spółka posiadała środki pieniężne w kasie, na kwotę ponad 70 tys. zł., a na rachunku na ponad 14 tys. zł. Pomimo takiego wyniku finansowego bezspornym było, iż(...) sp. z o.o.wW.nie dokonywała płatności podatkowych, ani nie spłacała zaległości.
Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony był osobą decyzyjną i odpowiedzialną za wydawanie dyspozycji w sprawach finansowych(...) sp. z o.o.W okresie objętym zarzutami, był on prezesem jednoosobowego zarządu. Sposób reprezentacji jaki ustalono dla spółki, przewiduje samodzielne działanie członka zarządu. Oskarżony był, zatem odpowiedzialny za dokonywanie terminowej wpłaty podatków do właściwego Urzędu Skarbowego. Do oskarżonego trafiały informacje o wysokości należnych podatków, on miał dostęp do kont spółki i to on decydował o płatnościach, pod względem zarówno decyzyjnym, jak i formalnym.
Powyższe wynika z zeznań świadków:A. B. (1)iM. K., które kolejno prowadziły obsługę księgową spółki. Bez sporu pozostaje okoliczność, iż mimo zapewnień oskarżonego zaległości objęte zarzutem w zakresie CIT i VAT nie zostały zapłacone. Z relacji świadkaA. B. (1)wynika, że oskarżony jako prezes jednoosobowego zarządu(...)był informowany o konieczności zapłaty należności na rzecz Urzędu Skarbowego. Informacje o wysokości naliczanych podatków świadek przekazywałaA. F.bezpośrednio telefonicznie lub mailem. ŚwiadekA. B. (1)zeznała, iż w okresie od 01.06.2010 r. do września 2011 r. prowadziła usługi księgowe dlaspółki (...)świadcząc je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W tym czasie oskarżony miał dużą zaległość. Zeznała, że prowadziła pełną księgowość, wypełniała deklaracje CIT-8, VAT-7, PIT-4R i wyliczała należne podatki. Świadek oznajmiła, iż na tyle ile klient dał jej dokumenty uporządkowała je i rzetelnie, tak jak to wynikało z przekazanych jej dokumentów zaksięgowała je i sporządziła deklaracje VAT. Część dokumentów świadek domyślała się po wyciągach bankowych. Świadek dodała, że(...) Sp. z o.o.miała przychody, a usługobiorcy płacili za wykonane usługi. Świadek oznajmiła, iż nie wie dlaczego spółka nie płaciła podatków. Wskazała, iż z tego co pamięta za 2010 r. nie były poksięgowane wszystkie dokumenty księgowe, bo zaginęły i ich nie było. Świadek zeznała, żespółka (...)miała rachunki w(...),(...) S. A.Oznajmiła, iż nie pamięta, czy wszystkie rachunki były zgłoszone do Urzędu Skarbowego. Świadek przesłuchana na rozprawie w dniu 22 września 2015 roku oznajmiła ponadto, iż oskarżony mówił wprost, że ma bardzo dużo pieniędzy w rządzie. Świadek wiedziała, że oskarżony obraca dużymi pieniędzmi w innych firmach. Świadek zeznała, iż wykonywała swoją pracę uczciwe i to co przedstawiała do Urzędu Skarbowego było zgodne z fakturami i wyciągami, które otrzymała. Świadek wskazywała, iż część dokumentów oskarżony przyniósł, części nie dostarczył. Świadek zakończyła współpracę z oskarżonym, gdyż oskarżony twierdził, iż jeśli świadek wyprowadzi mu dokumenty zapłaci podatki, czego finalnie nie czynił. Nadto z zeznań świadka wynika, iż wszystkie niedobory wykazała ona w bilansie, w którym wskazano jakie środki nie zostały rozliczone. Świadek twierdziła, iż spółka miała środki, wygenerowane środki wskazywały na przychody wykazane w CIT-cie rocznym. Świadek zeznała również, iż chodziła wspólnie z oskarżonym do Urzędu Skarbowego, dlatego że jak oznajmiła „rzekomo jakaś korespondencja z Urzędem Skarbowym zaginęła a oskarżony nie wiedział po co jest wzywany.” Z relacji świadka wynika nadto, iż podczas kiedy świadek prowadziła księgowość oskarżony miał świadomość wysokości należnych podatków. Kiedy byli oni wspólnie w Urzędzie Skarbowym, również urzędnik przekazywał oskarżonemu szczegółowe wyliczenia w tym zakresie. Świadek wskazywała, iż z urzędu dospółki (...)wpływały wezwania do zapłaty, z których wynikały rodzaje i wysokości zobowiązań. Świadek po okazaniu jej sporządzonego przez nią bilansu k. 141, zeznała, iż nie potrafi wskazać konkretnych kwot, które były zawarte w ogólnej pozycji zobowiązań. Z tego co pamiętała, stwierdziła, że w ogólnej kwocie zobowiązań, która nie była rozliczona widniała duża kwota tzn. wypłaty nie znajdowały odzwierciedlenia w dokumentach księgowych-fakturach. Oznaczało to, iż były dokonywane wpłaty na konto oskarżonego oraz jego asystentki, lecz pozostawały nie rozliczone.
Fakt, braku wywiązywania się ze zobowiązań podatkowych przez oskarżonego wynika również z relacji świadkaM. K., która zajmowała się prowadzeniem spraw księgowychspółki (...)od połowy 2013 roku. Świadek zeznała, iż oskarżony zwrócił się doBiura (...)z prośbą o przeprowadzenie korekt rozliczeń podatkowych za wcześniejsze lata. Świadek wskazała, iż współpraca przebiegała ciężko. Świadek zeznała, iż sporządzała deklaracje VAT-7, PIT-4R, CIT-8, wyliczała też należne podatki. Informację o wysokości należnych podatków świadek przekazywała mailem doA. F.i do sekretariatu, lecz najczęściej odnośnie rozliczeń kontaktowała się z oskarżonym. Świadek wskazała, iż dokumentację księgową uzyskała z trzech biur księgowych, stąd wymagała ona usystematyzowania. Świadek przesłuchania podczas w trakcie postępowania przygotowawczego pracowała wówczas nad korektami deklaracji CIT-8, w których miał być zmniejszony należny podatek, lecz ich złożenie uzależniała od otrzymania dodatkowych dokumentów. Świadek oznajmiła wtedy, iż ocenia, że wysokość należnego podatki CIT za 2010 r. zostanie zmniejszona o około połowę, za 2009 r., też będzie zmniejszona, ale nieznacznie. Świadek zeznała, iż brakuje jej jeszcze paru dokumentów by te korekty poskładać. Brakujące dokumenty to duplikaty faktur a świadek nie wie kiedy je otrzyma. Stwierdziła, iż myśli, że od otrzymania dokumentów złoży korekty w ciągu tygodnia. Świadek zeznała, że planowana jest tez korekta deklaracji VAT-7. Świadek zeznała wówczas, iż spółka nie posiada żadnych dłużników z tytułu wykonywanych usług. Świadek na rozprawie w dniu 28 października 2015r. potwierdziła złożone zeznania. Dodała, iż finalnie nie doszło do złożenia korekt, bo świadek nie miała podstaw do ich sporządzenia. Nie posiadała, bowiem kompletu dokumentów, które oskarżony miał uzupełnić, lecz nigdy do tego nie doszło. Jak zaś zeznała świadek „ nie złoży deklaracji, o których wie, że są niekompletne”. Nadto z zeznań świadka wynika, w jej oceniespółka (...)miała więcej długów niż przychodów, brakowało też osoby zarządzającej. Wszystko działało na zasadzie „ uzupełnimy, zrobimy z terminem”, ale tak się nie działo. Z relacji świadka wynika jednak, iż w deklaracjach CIT były wykazywane dochody. Dopiero w okresie 2013 - 2014r. przychody znacznie się zmniejszyły, lecz wcześniej niewątpliwie były. Świadek dodała również, iż firmy wynajmujące budynek na eventy raczej nie zalegały z płatnościami.
Zeznania świadków zasługują na danie wiary w całości. Relacje ich są obszerne, logiczne i spójne. Świadkowie ci są osobami całkowicie bezstronnymi, które przekazały wiedzę posiadaną z racji wykonywanego zawodu i prowadzenia księgowości spółki, wobec czego informacje te należy uznać za rzetelne i pełne, w wymiarze w jakim świadkowie mieli dostęp do dokumentacji spółki. Z zeznań świadków bezsprzecznie wynika, iż oskarżony miał świadomość wysokości należnych podatków. Nadto, zeznania powyższych świadków wzajemnie potwierdzają fakt, iż oskarżony nie przedstawiał pełnej dokumentacji spółki na podstawie, których księgowe miały dokonywać rozliczeń. Obydwaj świadkowie wskazywali na trudną współpracę z oskarżonym. Ich zeznania potwierdzają również, iż w kwestii wszelkich rozliczeń świadkowie kontaktowali się z oskarżonym.
Sąd dał wiarę pozostałym dowodom ujawnionym w trybieart. 392 § 1 kpk,art. 393 kpkw zw. zart. 394 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks. Do tych dokumentów należały: wniosek o naruszenie przepisów podatkowych (k. 1-2), karta kontowa (k. 4), lista zaległości (k. 5, 7, 18, 21, 23, 24, 28, 32, 42, 115-116), informacja zespółki (...) sp. z o.o.(k. 45, 64, 82), protokół o stanie majątkowym zobowiązanego (k. 64-67), kopie deklaracji (k. 73-81, 83-86, 122-125, 127-136), kopia sprawozdania finansowego (k. 137-146), odpis z KRS (k. 176-177), wyjaśnienia (k. 126), zaległości (k. 94-95, 97, 120-121), a/n rep. A nr 2729/2003 (k. 46-48), informacjaA. B. (2)(k. 49), informacjaA. B. (1)(k. 106), kopia mandatu karnego (k. 114), wyciągi bankowe (k. 50-54), oświadczenie (k. 55), odpis księgi wieczystej (k. 58-62), wypis z KRS (k. 33), nieterminowe wpłaty (k. 25-27, 29-31), zawiadomienie (k. 8-10, 19), adnotacja czynności kontrolnych (k. 11-13), pisma działu postępowań podatkowych (k. 11-15), adnotacja (k. 16), dane z KRK (k. 119). Powyższe dokumenty zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, przez uprawnione do tego osoby i instytucje, a ich treść nie została zakwestionowana przez strony. Jednocześnie potwierdzają one fakt zadłużenia spółki wobec Urzędu Skarbowego.
A. F.został oskarżony o to, że: będąc Prezesem jednoosobowego zarządu(...) sp. z o.o.i osobą odpowiedzialną z tytułu zajmowanego stanowiska za wpłacenie należnego podatku od towarów i usług i należnego podatku dochodowego od osób prawnych w imieniu spółki, działając w okresie od 01.04.2010 r. do 26.04.2012 r. wW.ul. (...), uporczywie nie wpłacał w terminie do 25 – go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy oraz w terminie do 25 - go dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, należnego podatku od towarów i usług, wynikającego ze złożonych deklaracji VAT-7 za styczeń, okres od marca do grudnia 2010r, okres od stycznia do maja oraz sierpień, wrzesień 2011 r., oraz z deklaracji VAT-7K za I kwartał 2012 r., a ponadto w terminie do końca trzeciego miesiąca następującego po roku podatkowym, należnego podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., 2010 r., 2011 r. na kwotę łączną 221.776, 29 zł., co naruszałoart. 103 ust. 2 Ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(t. jedn. Dz. U. z 2011r., nr 177, poz. 1-54 ze zm.) orazart. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych(t. jedn. Dz. U. z 2011r, nr 74, poz. 397 ze zm.), to jest o czyn zart. 57 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksoraz w zw. zart. 9 § 3 kks.
W ocenie Sądu z materiału dowodowego zebranego w sprawie, jednoznacznie wynika, że toA. F.jako Prezes jednoosobowego zarządu(...) sp. z o.o., ponosił odpowiedzialność za uporczywe niewpłacanie podatku VAT i CIT w imieniu spółki, w okresie objętym zarzutami. To do niego trafiały informacje z księgowości o wysokości należnych podatków, to on miał dostęp do kont spółki i to również on był osobą decydującą o sposobie dokonywania tych płatności i ich terminowości. Wskazane wyżej dowody potwierdzają, iż oskarżony miał pełną wiedzę o zaległościach podatkowych spółki. Mimo, iż oskarżony wiedział o zaległościach spółki, nie podjął w tym zakresie działań skutkujących ich uregulowaniem. Oskarżony był, zatem świadomy i wiedział o wszystkich detalach związanych z zaległościami, terminami płatności podatku i kwot transakcji, z jakich ona wynika.
Zdaniem Sądu oskarżony miał również możliwość uregulowania ciążących na nim zobowiązań podatkowych. Z zeznań świadków wynika, iż kontrahenci spółki nie zalegali w stosunku do nich z płatnościami. Z relacji świadkaA. B. (1)oraz sporządzonego przez nią bilansu jednoznacznie wynika, iż spółka posiadała dochody. Nadto dochód został także wykazany w złożonych deklaracjach CIT-8 za lata 2009-2011r. i sprawozdania finansowego za 2010 r. Dodatkowo z pisemnego oświadczeniaA. B. (1)z dnia 17.10.2011 r. wynika, iż na dzień 30.09.2011 r. spółka posiadała środki pieniężne w kasie, na kwotę ponad 70 tys. zł, a na rachunku na ponad 14 tys. Jednocześnie, z zeznań świadka, księgowejM. K.wynika, iż w przychody spółki zmniejszyły się dopiero w 2013-2104 r. Jednakże we wcześniejszym okresie w deklaracjach CIT były wykazywane dochody.
Zeznania świadków potwierdzają również fakt, iż oskarżony miał pełną świadomość w zakresie należnych zaległości podatkowych, lecz nie podejmował w tym zakresie działań jakie umożliwiałby ich spłatę. Zarówno z relacji świadkaA. B. (1), jak iM. K.wynika, że oskarżony nie przekazał księgowym kompletu dokumentów na podstawie, jakich miały one dokonywać rozliczeń oraz mimo jego deklaracji nie opłacał podatków. Z zeznań świadkaM. K.wynika, iż mimo, że oskarżony był głównym zarządcą spółki to w ocenie świadka jak to nazwała „ w spółce panowało bezkrólewie”, tak naprawdę brakowało osoby, która fachowo zarządzałaby w spółce. Świadek zeznała, iż wszystko działało na zasadzie – uzupełnimy, zrobimy z terminem, ale to nie funkcjonowało.
Art. 57 § 1 kksstanowi, iż podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Za wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną (art. 9 § 3 kks).
W okolicznościach tej sprawy bezspornym było, iż oskarżonyA. F.nie wpłacił w terminach wskazanych wart. 103 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usługoraz wart. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnychpowyższych podatków za okresy opisane w akcie oskarżenia.
Zdaniem Sądu należy również przyjąć, iż zachowanie oskarżonego, polegające na nieuregulowaniu należności podatkowych, nosiło znamiona uporczywości. Zgodnie ze wskazaniami doktryny prawa, zachowanie uporczywe to takie, które obejmuje wyłącznie sekwencyjne zachowania polegające na niezapłaceniu podatku, przy czym jednorazowe zaniechanie zapłaty podatku nie stanowi o uporczywości. Przyjmuje się także, na kanwie orzecznictwa dot. przestępstwa uporczywego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego (art. 209 § 1 Kodeksu karnego), iż z uporczywością mamy do czynienia, gdy uchylanie się trwa dłuższy czas, płacenie określonej należności następuje nieregularnie lub w kwotach znacznie niższych od należnych. Dodać przy tym należy, że uporczywość nie zamyka się jedynie w kilkukrotnym zaniechaniu zapłaty podatku, ale konieczne jest też udowodnienie sprawcy nieuregulowania kolejnych należności w zakreślonym przepisami terminie (P. Kardas, G. Łabuda, T. Razowski, Kodeks karny skarbowy. Komentarz. WKP, 2012). Z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika nadto iż, o zamiarze uporczywego niepłacenia podatku świadczyć może długotrwałe nieregulowanie owego podatku, będącego już zaległością podatkową. Może to dotyczyć zwłaszcza sytuacji, gdy podatnik, mimo złożenia deklaracji podatkowej i wykazania w niej należnego do zapłaty podatku, nie podejmuje, i to przez długi czas, jakichkolwiek działań w celu uregulowania owego podatku, choć termin jego płatności już minął (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013r. wydane w sprawie I KZP 11/13).
Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iżA. F.jako prezes jednoosobowego zarządu(...)nie wpłacił podatku od towarów i usług za następujące po sobie okresy: za styczeń 2010 r., okres od marca do grudnia 2010 r., okres od stycznia do maja oraz sierpień, wrzesień 2011 r. a nadto podatku dochodowego od osób prawnych za kolejno 2009, 2010 i 2011 r., przy czym oczywistym jest, że jednocześnie nie zostały one uregulowane w terminie. Co więcej, jak wynika z kopii wyciągów z rachunku bankowego(...), w dyspozycji spółki pozostawały środki umożliwiające spłatę zadłużenia wobec Urzędu Skarbowego. Zachowanie oskarżonego świadczy, zatem o zupełnym zlekceważeniu nałożonego przez prawo podatkowe obowiązku, o którym to obowiązku wiedział, co wynika z dowodów zgromadzonych w sprawie.
W ocenie Sądu z zebranego materiału dowodowego, jednoznacznie wynika, żeA. F., jako prezes jednoosobowego zarządu(...) Sp. z o.o.ponosi odpowiedzialność za uporczywe niewpłacanie podatku VAT i CIT w okresach objętych zarzutem. Oskarżony nie uregulował w terminach ustawowych zobowiązań podatkowych. Do niego trafiały informacje z księgowości o wysokości należnych podatków, to on posiadał możliwości dokonywania przelewów, to również on pełniąc funkcję prezesa jednoosobowego zarządu spółki miał faktyczny wpływ na sposób dokonywania tych płatności i ich terminowość. Zdaniem Sądu oskarżony winien był zabezpieczyć środki potrzebne do uregulowania należności publicznoprawnych. Zaś brak takiego działania sprawia, iż można zasadnie zarzucić oskarżonemu, że wykazał on lekceważący stosunek do terminowego uregulowania należności podatkowych zarządzanej przez niego spółki.
Oskarżony, zatem swym zachowaniem wyczerpał wszystkie znamiona wykroczenia zart. 57 § 1 kks. Dodatkowo z uwagi na wielorazowość zachowań dotyczących braku terminowej zapłaty podatków VAT i CIT należy uznać, iż oskarżony działał czynem ciągłym zdefiniowanym wart. 6 § 2 kks.
Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 57 § 1 kks, popełniając je umyślnie.
Wymierzając karę oskarżonemu, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie zart. 47 § 1 kksiart. 48 § 1 kksw przypadku wykroczenia skarbowego możliwe jest wymierzenie wyłącznie grzywny określonej kwotowo, w granicach od jednej dziesiątej do dwudziestokrotności wysokości minimalnego wynagrodzenia. Sąd kierował się również ustawowymi dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 12 kksorazart. 13 kksbiorąc pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego. Sąd wymierzając karę grzywny baczył, aby ich dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które mają osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na skutek zachowania oskarżonego doszło do nie zapłacenia należności podatkowej w terminie w łącznej kwocie 221.776,29 zł. Jednocześnieart. 13 kksnakazuje uwzględnić przy wymiarze kary zachowanie się oskarżonego po popełnieniu czynu zabronionego, a zwłaszcza czynienia starań o zapobieżenie uszczupleniu należności publicznoprawnej lub o jej późniejsze wyrównanie. Z akt sprawy wynika, iż oskarżony mimo początkowego zobowiązania się do wpłaty zaległości w VAT i złożenia korekt deklaracji nie uregulował należności. Zdaniem Sądu oskarżony przekładał spłatę podatków, nie zważając na terminy. Niepłacenie podatków przez oskarżonego doprowadziło do przerzucenia na Skarb Państwa i pozostałych, regulujących terminowo należności podatników, swoich niepowodzeń gospodarczych, zagrażając równości i pewności obrotu gospodarczego. Nie podjął on również i to przez długi czas działań, które doprowadziłby do uregulowania zaległości podatkowej i wyjaśnienia sytuacji przed organami podatkowymi. Świadczy to o lekceważącym stosunkuA. F.do zobowiązań podatkowych, powstałych w spółce w jakiej pełnił funkcję prezesa jednoosobowego zarządu. Zdaniem Sądu zachowanie oskarżonego wręcz wskazuje na ukierunkowane zaniechania zmierzające do uchylenia się od dobrowolnego regulowania należności publicznoprawnych. W tych okolicznościach Sad uznał, iż kara grzywny w kwocie 8000 zł stanowi właściwą reakcję na wykroczenie skarbowe popełnione przezA. F..
Sąd wydając wyrok w niniejszej sprawie dnia 2 listopada 2015 roku w pkt II sentencji, zasądzając odA. F.na rzecz Skarbu Państwa kwotę kosztów postępowania podał błędną podstawę prawną, powołując się w tym zakresie na przepisykodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Nadto w tym samym punkcie określiłA. F.jako obwinionego w niniejszej sprawie zamiast użycia sformułowania oskarżony.
Zgodnie bowiem z treściąart. 113 § 1 kksw postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe stosuje się przepisyKodeksu postępowania karnego, jeżeli przepisy niniejszego kodeksu nie stanowią inaczej.
Tym samym Sąd winien był prawidłowo zasądzić na podstawieart. 627 kpkw związku zart. 113 § 1 kksod oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 800 zł, ustaloną na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, oraz kwotę kosztów sądowych w wysokości 100 zł.