Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1113/14
Data wyroku: 2015-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt VII Ka 1113/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Dariusz Firkowski
Protokolant st. sekr. sądowy Monika Tymosiewicz
przy udziale oskarżyciela publicznego asp. szt. Jacka Kępińskiego
po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015r.
sprawyW. P.
obwinionego o wykroczenie z art. 92§1 kw w zw. z §28 ust.2 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 10 października 2014r.sygn. akt IX W 3503/14
I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinniaW. P.od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia,
II koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt VII Ka 1113/14

UZASADNIENIE
W. P.został obwiniony o to, że w dniu 28 maja 2014 r. , około godziny 7.15 wO., naul. (...)kierując samochodem markiV. (...)onr rej. (...)nie zastosował się do znaku drogowego pionowego B-36 zakaz zatrzymywania się zatrzymując pojazd w miejscu objętym zakazem
tj. o wykroczenie z art.92§1 kw
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny wyrokiem z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt IX W 3503/14
obwinionegoW.p.uznał za winnego zarzucanego mu wykroczenia i za to z mocy art.92§1 kw wymierzył mu karę 200 zł grzywny.
Powyższy wyrok zaskarży obwiniony i zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, wyrażający się w uznaniu go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu.
W oparciu o przedstawione zarzuty wniósł o zmianę skarżonego orzeczenia i uniewinnienie obwinionej.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna.
W ocenie Sądu Okręgowego w obecnym stanie sprawy i wobec przeprowadzonych także z urzędu dowodów brak jest podstaw do uznaniaW. P.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art.92§1 kw.
Sąd Okręgowy zatem w pełni popiera zarzuty skarżącego co do tego, że brak jest podstaw aby przyjąć, że w dniu 28 maja 2014 r. obwiniony zatrzymał kierowany przez siebie pojazd wbrew zakazowi wynikającemu ze znaku B-36. Jak bowiem wynika także z treści informacji jak na k.54-55 przedmiotowy przystanek jest oznaczony numerem 23. Z treści załącznika nr 2 ( k.23 ) do zezwolenia jak na k. 22 wynika, że co do przystanku nr 23 przewidziano w nim między innymi możliwość postoju od godz. 7.15 do 7.30 ( czas ten odpowiada czasowi określonymi w zarzucie wniosku o ukaranie ). W konsekwencji mając także na uwadze wnioski płynące z treści zdjęć jak na k.14-17 nie sposób uznać byW. P.zatrzymał pojazd w miejscu objętym zakazem go dotyczącym. Obwiniony w dniu 28 maja 2014 r. był kierowcą zatrudnionym wprzedsiębiorstwie (...)i realizował kurs na trasieP.-O.. Ponadto zgodnie z przedmiotowym załącznikiem miał prawo dokonywać postoju na przystanku nr 23 przyul. (...)wO.. Zauważyć przy tym należy, że przy odmiennej interpretacji w istocie fikcyjne byłoby wykonywanie działalności związanej z przewozem osób, skoro nie byłoby możliwości postoju celem między innymi oczekiwania na pasażerów. Oznaczenie tego miejsca gdzie obwiniony zatrzymał pojazd wprost właśnie wskazywało, żezakaz wynikający ze znaku B-36 nie dotyczy „przewoźników posiadających zezwolenie”.W. P.zatem w dniu 28 maja 2014 r. miał prawo zatrzymać kierowany przez siebie pojazd markiV. (...)w zatoczce przystanku nr 23 i dokonywać tam postoju w godz. 7.15-7.30. Powyższego w żadnym stopniu nie może zmienić to czy obwiniony stosowne zezwolenie przy sobie w tym czasie posiadał albowiem zezwolenie na postój dotyczyło przewoźnika, którym byłoprzedsiębiorstwo (...)a obwiniony był tam zatrudniony jedynie jako kierowca.
Tym samym jako kierowca wskazanego przedsiębiorstwa W.P.zgodnie z rozkładem jazdy go dotyczącym realizował swoje obowiązki i nie sposób czynić mu zarzutu aby w sposób świadomy a także poprzez niezachowanie należytej ostrożności złamał zakaz zatrzymywania i postoju pojazdów.
Na marginesie zauważyć jedynie należy na obecne oznaczenie przedmiotowej zatoki – k.58,co tym bardziej przekonuje o braku zawinienia obwinionego.
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, żeW. P.uniewinniono od popełnienia zarzucanego mu czynu-art.437§2 kpkiart.458pkt.2-3 kpkw zw. zart.109 kpw.
W myślart.118§2 kpwkoszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.