Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1522/14
Data wyroku: 2015-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Andrzej Dyrda, Krystyna Hadryś, Ewa Buczek-Fidyka
Słowa kluczowe: Skarga O Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 401 ust. 2 kpc, art. 386 kpc

Sygn. akt III Ca 1522/14

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący - Sędzia  SO Andrzej Dyrda
Sędziowie:    SO Krystyna Hadryś (spr.)
SR del. Ewa Buczek - Fidyka
Protokolant   Aleksandra Sado-Stach
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na rozprawie sprawy
ze skargiR. S.(S.)
z udziałemA. W.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim w sprawie o sygn. I Ns 1180/10
z wnioskuA. W.
z udziałemR. S.(S.)
o podział majątku wspólnego
na skutek apelacji skarżącego uczestnika postępowania
od postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I Ns 1747/13
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie i znosząc postępowanie w sprawie Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim o sygn. akt I Ns 1180/10 w zakresie od 23 września 2011 roku, sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wodzisławiu Śląskim, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.
SSR (del.) Ewa Buczek - Fidyka SSO Andrzej Dyrda SSO Krystyna Hadryś
Sygn. akt III Ca 1522/14

UZASADNIENIE
R. S.domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 24 listopada 2011 r. w sprawie I Ns 1180/10 w sprawie w przedmiocie podziału majątku wspólnego. Jako podstawę wznowienia powołał przepisart. 401 pkt 2 k.p.c.Zdaniem skarżącego, postępowanie było nieważne, ponieważ pozbawiono go możliwości działania w sprawie. Sąd doręczał mu wezwania na adres zamieszkania w Polsce, chociaż zamieszkiwał w Holandii.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim oddalił skargę.
Dokonując oceny zasadności skargi, mając na uwadze okoliczności sprawy Sąd Rejonowy doszedł od przekonania, iż nie może być mowy o tym, aby skarżący pozbawiony został możności działania. Doręczenie zostało dokonane na adres podany we wniosku, było to tzw. doręczenie zastępcze, które jest możliwe, zgodnie zart.139§1 k.p.c.Przesyłki skierowane do skarżącego były dwukrotnie awizowane po czym złożone zostały do akt ze skutkiem doręczenia. Skarżący utrzymywał, że nie zamieszkiwał pod adresem wL., ponieważ pracował w Holandii. Pomijając kwestię, że miejsce pracy nie delimituje wystarczająco miejsca zamieszkania, Sąd Rejonowy wskazał, że należy zwrócić uwagę na dokumenty, które wnioskodawca dołączył do skargi: tytuł wykonawczy Urzędu Skarbowego z 2010r., dowody wpłaty do US z 2010r., dowody wpłaty do(...)z 2012 i 2013r., z których wynika, żeR. S.zamieszkuje wL.przyulicy (...)- jest to dokładnie ten adres, pod którym awizowano korespondencję w sprawie Ns 1180/10. O ile faktycznie nastąpiła zmiana w adresie, to skarżący winien dopełnić niezbędnych formalności i dokonać stosownego zgłoszenia organom meldunkowym, tym bardziej, iż miał świadomość konsekwencji orzeczonego rozwodu. W ocenie Sądu Rejonowego doręczenie należało uznać za prawidłowe. Skarżący nie dopełnił obowiązku meldunkowego, a takie postępowanie naraża go na negatywne konsekwencje i nie może skutkować uznaniem, iż zasługuje na ochronę prawną. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji po myśli cytowanych przepisów orazart. 410 par. 1 kpc.
Rozstrzygnięcie to zaskarżył uczestnik postępowania zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a toart.139§1 k.p.c.przez jego błędne zastosowanie i uznanie, że w sprawie o podział majątku wspólnego stron nastąpiło skuteczne doręczenie zastępcze, a toart.233§1 k.p.c.przez dowolną i niepełną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i w efekcie nie rozpoznanie istoty sprawy orazart.401 pkt.2 k.p.c.przez jego niezastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy oraz zasądzenie od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazał, że jego była małżonka wiedziała o tym, że mieszka on za granicą. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w sprawie III RC 27/11 w toku postępowania ustalił, że pozwany zamieszkiwał za granicą pod adresemD. L.8, 78-91T. K.Holandia, natomiast w sprawie I Ns 1180/10 Sąd dopuścił te akta, a mimo to nadal wzywał uczestnika na adres w Polsce. Podniósł, że przepisy postępowania cywilnego nakładają na powoda obowiązek wskazania miejsca zamieszkania pozwanej osoby fizycznej, a jako wymaganie minimalne- wskazania miejsca pobytu, a strona powodowa wiedziała, że powinna wskazać to inne miejsce pobytu uczestnika. W tej sytuacji nie można obarczać skarżącego negatywnymi skutkami związanymi z niedopełnieniem administracyjnego obowiązku meldunku.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje.
Apelacja skarżącego musiała odnieść skutek.
W ocenie Sądu Odwoławczego, Sąd Rejonowy dokonując ustaleń faktycznych przekroczył zasady swobodnej oceny posiadanego materiału dowodowego , zawarte w dyspozycjiart. 233 k.p.c.
Sąd Odwoławczy dokonując samodzielnej oceny w świetle przesłanekart. 233 k.p.c.stwierdził, że brak było podstaw do uznania, iż skuteczne w rozumieniuart. 139 k.p.c.były doręczenia dokonywane uczestnikowi postępowaniaR. S.w sprawie I Ns 1180/10, będącej przedmiotem skargi o wznowienie postępowania.
Należy stwierdzić, że podstawowym warunkiem skuteczności doręczenia w trybieart. 139 § 1 k.p.c.jest to, by adresat rzeczywiście mieszkał pod wskazanym adresem.
Sąd Rejonowy w sprawie I Ns 1180/10 nieprawidłowo zastosował ten przepis, przy czym nastąpiło to z powodu zawinionego niewskazania przez wnioskodawczynię, inicjującą postępowanie sądowe, aktualnego adresu zamieszkania skarżącego, a posłużenie się jego adresem zameldowania. Należało ocenić, że wnioskodawczyni miała pełną świadomość miejsca stałego pobytu uczestnika postępowania – z którym pod tym adresem w dłuższym okresie czasu współzamieszkiwała – skoro w toczących się postępowaniach w analogicznym okresie i przed tym samym Sądem Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim, a to : III RC 27/11 iI. N.218/11, wskazała aktualny adres – nie będący adresem zameldowania skarżącego - który był prawidłowy w rozumieniuart. 25 k.c.
Z powyższych akt Sądu Rodzinnego wynika, że był to jedyny i aktualny adres, na który przesyłano pisma sądowe, a skarżący uczestniczył w tych postępowaniach osobiście, składał stosowne oświadczenia i zeznania w sprawie.
Zatem nie można uznać, iżby wnioskodawczyni w sprawie I Ns 1180/10 nie miała pełnej świadomości tego, że adres na terenie Holandii stanowi aktualny adres faktycznego pobytu uczestnika postępowania, pozostającego w tym miejscu z zamiarem pobytu stałego. W tej sytuacji nie jest wystarczające dokonanie oceny w oparciu o dane meldunkowe, które nie mogą stanowić wyłącznego kryterium oceny miejsca zamieszkania, gdyż pozostawałoby to w sprzeczności do regulacjiart. 25 k.c.
Z tych względów należało uznać, że Sąd Rejonowy nietrafnie oddalił skargę, gdyż prawidłowe ustalenia faktyczne w sprawie dają podstawy do uznania, iż brak było podstaw do uznania doręczeń w sprawie I Ns 1180/10 jako zgodnych z wymogamiart. 139 k.p.c.Skoro skarżący uczestnik postępowania nie był prawidłowo wzywany do uczestnictwa w sprawie, nieprawidłowo doręczono mu odpis wniosku, nie miał możliwości obrony swoich praw. Uzasadnia to uznanie, iż zachodzą w sprawie przesłanki zart. 401 ust. 2 k.p.c.
Sąd Odwoławczy uznał, że zachodzą przesłanki wznowienia postępowania z uwagi na nieważność postępowania i znosząc postępowanie w sprawie I Ns 1180/10 w zakresie objętym tą nieważnością, uchylił w oparciu oart. 386 § 2 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.postanowienie zapadłe w sprawie o podział majątku wspólnego, przekazując sprawę objętą skargą do ponownego merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wodzisławiu Śląskim, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.
SSR(del.)Ewa Buczek – Fidyka SSO Andrzej Dyrda SSO Krystyna Hadryś