Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 567/15
Data wyroku: 2015-10-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Piotr Filipiak

Sygn. akt II AKz 567/15

POSTANOWIENIE
Dnia 7 października 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SA Piotr Filipiak
Protokolant: Magdalena Bauer
przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Małgorzaty Bednarek
po rozpoznaniu w sprawieR. S.(S.)
podejrzanego o popełnienie przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i innych
zażaleń podejrzanego oraz jego obrońcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 2 września 2015 r.,
sygn. akt II Kp 562/15
w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r., sygn. akt II Kp 562/15 Sąd Okręgowyw Częstochowie przedłużył stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, zastosowanego wobec podejrzanegoR. S.na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 13 czerwca 2015r., sygn. akt XVI Kp 341/15 i określił dalszy czas jego trwania do dnia 5 listopada 2015r., godz. 9:20.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł zarówno podejrzany jak i jego obrońca.
Podejrzany kwestionował zarówno istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez niego zarzucanych mu przestępstw jak również uzasadnionej obawy popełnieniaw przyszłości przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu.
Obrońca podejrzanego zarzucił z kolei błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym przyjęciu,iż w przypadku podejrzanego w dalszym ciągu występują przesłanki uzasadniające stosowanie tymczasowego aresztowania, a zwłaszcza iż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wymierzenia mu realnie surowej kary oraz, iż zachodzi uzasadniona obawa, że podejrzany popełni przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec podejrzanego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie.
Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że koniecznym jest dalsze stosowanie wobec podejrzanegoR. S.najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, jak również spełnione zostały przesłanki, od których możliwość ta jest uzależniona.
Spełniona bowiem została zarówno ogólna przesłanka stosowania tymczasowego aresztowania (art. 249 § 1 k.p.k.) jak również przesłanki szczególne w postaci obawy utrudniania prawidłowego toku postępowania (art. 258 § 1 k.p.k.) - wywodzonej z zagrożenia surową karą (art. 258 § 2 k.p.k.) - oraz obawy, że pozostając na wolności podejrzany popełni przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu (art. 258 § 3 k.p.k.).
Odnosząc się do pierwszej z ww. podstaw i równocześnie podniesionych w tym zakresie zarzutów zażalenia wyjaśnienia wymaga, że ostateczna ocena materiału dowodowego i kategoryczne ustalenia faktów będą miały miejsce na etapie wyrokowania.Na chwilę obecną Sąd Okręgowy prawidłowo uznał jednak, że z materiału dowodowego wskazanego w zaskarżonym postanowieniu wynika, że w sprawie zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów. Jak dotąd zaś nie ujawniły się jakiekolwiek nowe okoliczności, które niweczyłyby owo prawdopodobieństwo.
Odnosząc się z kolei do spełnienia przesłanek szczególnych stosowania tymczasowego aresztowania należy wyjaśnić, że biorąc pod uwagę przekraczające 8 lat pozbawienia wolności zagrożenie ustawowe dwóch spośród czterech zarzutów przedstawionych podejrzanemu (art. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.przy zast.art. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.) grozi mu wymierzenie surowej kary. Jeśli zaś weźmie się pod uwagę ilość prawdopodobnie popełnionych czynów, a także prawdopodobieństwo popełnienia ich w warunkach zart. 65 § 1 k.k.wówczas groźba ta ma charakter realny.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uprawdopodabnia w dużym stopniu, że podejrzany może popełnić przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu (art. 258 § 3 k.p.k.). Wbrew zatem twierdzeniom skarżących Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że na obawę w tym zakresie wskazuje wyznaczenie nagrody przez podejrzanego za wskazanie miejsca pobytu jednego ze świadków (L.T.) i za doprowadzenie jej do niego.
W świetle powyższego, biorąc pod uwagę charakter przyczyn uzasadniających stosowanie tymczasowego aresztowania, środki zapobiegawcze o charakterze nieizolacyjnym – ze swej istoty znaczniej mniej efektywne - nie są w stanie ich skutecznie wyeliminować.
Zasadnym jest również przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowaniaw trybieart. 263 § 2 k.p.k.Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że jak dotąd postępowanie toczy się sprawnie. Jego zaś wielowątkowy i wielopodmiotowy charakter rodzi konieczność dalszego prowadzenia i wykonania czynności dowodowych wskazanych we wniosku Prokuratora.
W sprawie nie doszło zatem do naruszenia wymogu zart. 257 § 1 k.p.k.,a stosowany środek zapobiegawczy nie jest nadmierny i nie przestał spełniać swych funkcji zabezpieczających proces, przeradzając się w antycypację przyszłej kary.
Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się okoliczności zart. 259 k.p.k., które mogłyby wskazywać na potrzebę odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania.
Zażalenia nie zawierają zatem jakichkolwiek argumentów, które mogłyby powodować zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, a w konsekwencji Sąd Apelacyjny postanowił jak w części dyspozytywnej.
Z./
- o treści postanowienia powiadomić podejrzanego oraz jego obrońcę,
- akta zwrócić.
Katowice, dnia 7 października 2015 r.