Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV W 1019/15
Data wyroku: 2015-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Kowalczyk

Sygn. akt IV W 1019/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 02 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ wW.w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Kowalczyk
Protokolant: Agnieszka Kurzawska
przy udziale oskarżyciela publicznego:J. W.
po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniu 02 grudnia 2015 r.
sprawyP. L.
synaZ.iA.z d. Górska
ur. (...)wW.
obwinionego o to, że:
W dniu 05 stycznia 2015 r. ok. godz. 14:10 wW.przyul. (...), kierując samochodem markiK.onr rej (...)nie zastosował się do znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się” i zaparkował wyżej wymieniony pojazd w strefie jego obowiązywania, na chodniku z dala od krawędzi jezdni.
tj. o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 31.07.2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170 poz. 1393) oraz art. 97 k.w. w zw. zart. 47 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r./Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 508 z późń. zm./
orzeka

I
ObwinionegoP. L.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 97 k.w. w zw. z art. z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 31.07.2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych w zw. zart. 47 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r.skazuje go, a na podstawie art. 92 § 1 k.w. w zw. zart. 9 § 1k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych);

II
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 zł (sto trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty.

W 1019/15Sygn. akt IV W 1019/15

UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 05 stycznia 2015 r. około godz. 14.10 funkcjonariusze Straży MiejskiejM. K.iE. P.pełniąc służbę na terenie dzielnicyP.wW.naulicy (...)ujawnili wykroczenie polegające na tym , iż kierujący pojazdem markiK.onr rej. (...)nie zastosował się do znaku drogowego B-36 ,,zakaz zatrzymywania się” i zaparkował pojazd w strefie obowiązywania w/w znaku, na chodniku dodatkowo z dala od krawędzi jezdni naruszając w ten sposób dyspozycję art. 92 § 1 k.w. i art.97 kw.
W trakcie interwencji podjętej przez w/w funkcjonariuszy Straży Miejskiej na miejscu ujawnionego wykroczenia do funkcjonariuszy podszedł obwinionyP. L., który stwierdził, iż patrol który dzień wcześniej podejmował wobec niego w tym samym miejscu interwencję dotyczącą parkowania w/w samochodu zachowywał się normalnie i pouczył go tylko, a interweniujący w dniu dzisiejszymS.Miejscy zajmują się nie tym co trzeba, a on nie ma czasu i ochoty z nimi rozmawiać. Obwiniony stwierdził, iż sam przyjdzie do siedziby Straży Miejskiej i wyjaśni zaistniałą sytuację po czym oddalił się z miejsca interwencji. Strażnicy Miejscy dokończyli interwencję, a w związku z oddaleniem się obwinionego wystawili druk wezwania do stawiennictwa w siedzibie Straży Miejskiej VI Oddział(...)ul. (...)wW.i pozostawili wezwanie za wycieraczką przedniej szyby samochoduK.nr rej. (...).
Funkcjonariusze Straży MiejskiejM. K.iE. P.rzeczywiście w dniu poprzednim tj. 04.01.2015r. także ujawnili to samo wykroczenie popełnione przez kierowcę przedmiotowego samochodu, w tym samym miejscu- wówczas również podszedł do nich obwinionyP. L., tego dnia został jednak tylko pouczony o popełnionym wykroczeniu i poproszony o przepakowanie pojazdu, co tez niezwłocznie uczynił dlatego też nie stosowano wobec niego postępowania mandatowego.
W dniu 06.01.2015r. do siedziby Straży Miejskiej naul. (...)wW.ok. godz. 07:30 zgłosił się obwinionyP. L.okazującdowód osobisty seria (...)oraz przyznając się do zaparkowania w dniu 05.01.2015r. samochoduK.nr rej. (...)w strefie obowiązywania znaku B-36 ,,zakaz zatrzymywania się” i na chodniku z dala od krawędzi jezdni. Na obwinionego został nałożony mandat karny kredytowy w wysokości 200 złotych i 2 punkty karne. Obwiniony skorzystał z prawa i odmówił przyjęcia mandatu , został pouczony że sprawa zostanie skierowana do sądu. Pouczony o prawach, odmówił złożenia wyjaśnień do protokołu. ( k.4)
W dniu 10 maja 2015 r. Straż Miejska m. st.W.skierowała do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ wW.wniosek o ukaranieP. L.jako obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 92 § 1 k.w w zw. z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 31.07.2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170 poz. 1393) oraz art. 97 k.w. w zw. zart. 47 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r./Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 508 z późń. zm./.
ObwinionyP. L.figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jak wynika z nadesłanej informacji karany mandatami za spowodowanie kolizji drogowej oraz niestosowanie się do znaków C-1 do C12 ( k.30). Nie karany za przestępstwa ( k.29).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków:M. K.,E. P., a także notatki urzędowej (k. 1, 4), wezwania do stawiennictwa (k. 2), dokumentacji fotograficznej (k. 3), informacji zK.( k.29), informacji z(...)(k. 30), wyjaśnień obwinionego (k. 38).
W trakcie czynności wyjaśniających Straż Miejska m. st.W.w trybieart. 54 § 7 k.p.w.odstąpiła od przesłuchania w charakterze osoby podejrzanejP. L., z uwagi na skorzystanie przez w/w z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień ( k.4)
ObwinionyP. L.w trakcie rozprawy głównej przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że sytuacja która miała miejsce jest sytuacja bardzo powszechna ze strony Straży Miejskiej. Jak twierdził, żona przeprowadzała remont lokalu, pomagał jej w tym, przywiózł materiały potrzebne do remontu, bardzo ciężkie dlatego zaparkował w tym miejscu pojazd i był w trakcie wypakowywania towaru, gdy pojawił sięS.Miejski. Jak twierdził, żona parę dni wcześniej też parkowała w tym miejscu samochód iS.Miejski odstąpił od nałożenia mandatu, więc liczył, że i tym razemS.Miejski będzie wyrozumiały i udzieli mu upomnienie. Jak podkreślił w poprzednich sytuacjach dochodziło do polubownego załatwienia sytuacji.
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia obwinionego sąd uznał za wiarygodne jedynie co do okoliczności, iż w dniu 05 stycznia 2015 r. naulicy (...)kierując pojazdem markiK.onr rej. (...)nie zastosował się do znaku drogowego B-36 ,,zakaz zatrzymywania się” i zaparkował pojazd w strefie obowiązywania w/w znaku oraz na chodniku z dala od krawędzi jezdni. W powyższym zakresie wyjaśnienia korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, dokumentacją fotograficzną, zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków, notatka urzędową sporządzona na okoliczności stawiennictwa obwinionego w dniu 06.01.2015r. w siedzibie Straży Miejskiej.
Natomiast sąd za niewiarygodne uznał wyjaśnienia obwinionego, iż powodem zaparkowania pojazdu w miejscu ujawnienia wykroczenia była konieczność dostarczenia materiałów w związku z remontem lokalu żony i właśnie w momencie wypakowywania materiałów z samochoduS.Miejscy podjęli wobec niego przedmiotową interwencję. Powyższe twierdzenia w ocenie sądu są przyjętą przez obwinionego linią obrony która w realiach przedmiotowej sprawy nie mogła się ostać. Twierdzenia obwinionego nie wytrzymują w powyższym zakresie konfrontacji z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci zeznań przesłuchanych w sprawie świadków, którzy dobrze pamiętali okoliczności interwencji podjętej wobec obwinionego oraz z dokumentacją fotograficzna pojazdu obwinionego, która podważa jego twierdzenia.
Dokonując ustaleń faktycznych sąd oparł się na pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym w szczególności na zeznaniach świadków tj. funkcjonariuszy Straży Miejskiej którzy w ramach swoich obowiązków służbowych podjęli interwencje wobec ujawnienia wykroczenia. W ocenie sądu w złożonych zeznaniach świadkowie:M. K.,E. P.w sposób w pełni obiektywny i spójny wewnętrznie odtworzyli okoliczności przedmiotowego zdarzenia tak jak je zapamiętali. Sąd nie dostrzegł w zeznaniach w/w świadków jakichkolwiek przejawów bezpodstawnego posądzania obwinionego o zachowanie którego się nie dopuścił, przeciwnie w/w świadkowie jednoznacznie i konsekwentnie przedstawili okoliczności przeprowadzanej interwencji.
Pozostałe dowody zgromadzone w sprawie, w szczególności w postaci dokumentacji zabezpieczonej na potrzeby niniejszego postępowania, sąd uwzględnił przy ustalaniu stanu faktycznego , nie znajdując podstaw do zakwestionowania zawartej w nich treści.
W świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie sąd uznał, iż wina obwinionegoP. L.odnośnie przypisanego mu w wyroku czynu nie budzi żadnych wątpliwości , a obwiniony swoim zachowaniem do którego przyznał się także przed sądem, a polegającym na zaparkowaniu w dniu 05.01.2015r. samochoduK.nr rej. (...)w strefie obowiązywania znaku B-36 ,,zakaz zatrzymywania się” i na chodniku z dala od krawędzi jezdni - wypełnił ustawowe znamiona wykroczenia art. 92 § 1 k.w w zw. z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dn. 31.07.2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170 poz. 1393) oraz art. 97 k.w. w zw. zart. 47 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r./Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 508 z późń. zm./.
Przy wymiarze kary jako okoliczność obciążającą sąd potraktował uprzednią karalność obwinionego za wykroczenia drogowe (informacja z(...)k. 30).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył obwinionemu karę 250 złotych grzywny, uznając ją za adekwatną zarówno do stopnia winy jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, jak również realizującą swoje w zakresie zapobiegawczego i wychowawczego oddziaływania na osobę obwinionego, ponadto za sprawiedliwą w odczuciu społecznym. W ocenie Sądu orzeczona grzywna uwzględnia również, zgodnie z art.24 § 3 k.w. sytuację majątkową, rodzinną obwinionego oraz jego możliwości zarobkowe. Obwiniony jak twierdzi pomaga zonie w prowadzeniu działalności gospodarczej w postaci kosmetyka, fitness –spa przyul. (...)wW., użytkuje dwa samochody żony w tej sytuacji, zapłata grzywny w wysokości 250 złotych jest dla niego w pełni możliwa i z pewnością nie zagraża egzystencji obwinionego, ani jego rodziny . Orzeczona kara uświadomi obwinionemu wagę i znaczenie naruszonych przez niego przepisów oraz konieczność, a zarazem nieuchronność poniesienia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Tym samym zostaną spełnione określone w art. 33 § 1 k.w. cele kary.
O kosztach postępowania sąd orzekł stosownie do dyspozycjiart. 118 § 1 k.p.w.w zw. zart. 627 k.p.k.uznając, iż obecna sytuacja majątkowa i finansowa obwinionego, nie uzasadnia zwolnienia go od obowiązku ich poniesienia.
Z tych wszystkich względów, orzeczono jak w wyroku.