Sąd Rejonowy w Siedlcach
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII W 631/15
Data wyroku: 2015-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Semeniuk
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 92 ust 3 ustawy o transporcie drogowym
Teza: wykroczenie

Sygn. aktVII W 631/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Semeniuk
Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Wereda
w obecności oskarżyciela – ----
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. wS.
sprawyB. T.z domuM.córkiS.iK.z domuW.
urodzonej (...)wŁ.
obwinionej o to, że:
w 31.03.2015r. jako osoba zarządzająca przedsiębiorstwem wfirmie (...)B. T.nie wyposażyła wŁ.kierowcyU. M., wykonującego transport drogowy na rzecz w/w firmy, w zaświadczenia, o których mowa wart. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowcówza okres: 3.03 – 30.03.2015 r. oraz w świadectwo kierowcy dotyczące kierowców niemających obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej
tj. o czyn zart. 92 ust. 3w zw. zart. 87 ust. 1 ustawy z dnia 6.09. 2001 r. o transporcie drogowym(t.j. Dz.U. 2013 r., poz. 1414 ze zm.) oraz w zw. zart. 31 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o czasie pracy kierowców(dz. U. nr 92, poz. 879, z późn. zm.) określone pod lp. 1.2, 1.3 zał.Nr 2 ustawy o transporcie drogowym
ORZEKA:
ObwinionąB. T.uznaje za winną dokonania zarzucanego jej czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 92 ust. 3w zw. zart. 87 ust. 1 ustawy z dnia 6.09. 2001 r. o transporcie drogowym(t.j. Dz.U. 2013 r., poz. 1414 ze zm.) oraz w zw. zart. 31 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o czasie pracy kierowców(dz. U. nr 92, poz. 879, z późn. zm.) określone pod lp. 1.2, 1.3 zał.Nr 2 ustawy o transporcie drogowymi za czyn ten na podstawie art. o czyn zart. 92 ust. 3w zw. zart. 87 ust. 1 ustawy z dnia 6.09. 2001 r. o transporcie drogowym(t.j. Dz.U. 2013 r., poz. 1414 ze zm.) 92a kw wymierza jej karę grzywnyw wysokości 1.000/ tysiąca/ złotych;
Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 100/ sto/ złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 /sto/ złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.
Sygn. akt VII W 631/15

UZASADNIENIE
W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 31 marca 2015 roku funkcjonariusze kontrolni z Wojewódzkiego Inspektoratu(...)zO.w miejscowościE.dokonali kontroli drogowej pojazdu(...)nr(...)wraz z naczepą marki(...). Pojazdem załadowanym warzywami kierował BiałorusinU. M../ prawo jazdy, odpis zapisu tachografu, dowód rejestracyjny pojazdu /k1-7/. Posiadał aktualną umowę o pracę z dnia 30.03. 2015 roku na roczny okres czasu /k 9/,oraz aktualne świadectwo kierowcy uprawniające do wykonywana zarobkowego przewozu drogowego rzeczy na podstawie licencji wspólnotowej także wydane w dniu 30. 03. 2015 roku /k 12/.
B. T.prowadzącafirmę (...)_POL” posiada licencję ważną do 22.04. 2018 roku /k-8,9/.
B. T.będąc prawidłowo wezwana w postępowaniu przygotowawczym nie złożyła wyjaśnień zaś wezwanie na rozprawę było dwukrotnie awizowane, dlatego Sad uznał je za doręczone prawidłowo.
Wykroczenie które popełniłaB. T.jest wykroczeniem formalnym , niezależnie od tego że kierowca może zostać za wykroczenie ukarany mandatem, tzn. będąc zarządzającą przedsiębiorstwem nie wyposażyła kierowcy w pełny zestaw dokumentów tj. kierowca w trakcie kontroli nie okazał zaświadczenia o działalności oraz wykresówek potwierdzających czas wolny kierowcy za okres od 30.03. 2015 roku do 30. 03. 2015 roku do godz. 17-ej.
Poza tym kierowca nie posiadał przy sobie świadectwa kierowcy dotyczącego kierowców nie mających obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej , które określone jest pod lp. 1.2 w załączniku nr 2 ustawy z dnia 6 września 201 roku „o transporcie drogowym”.
Kierowca –obywatel Białorusi nie okazał do kontroli wymaganego świadectwa kierowcy.
Okoliczności popełnienia wykroczenia są oczywiste, gdyż kierowca nie posiadał przy sobie dokumentów ,które jednak w terminie późniejszym zostały okazane. Bez znaczenia jest tu fakt ,że było to zapewne pierwsze zlecenie jakie wykonywał na polecenieB. T., gdyż świadectwo jak i umowę o pracę otrzymał dzień przed kontrolą.B. T.będąc zarządzającą przedsiębiorstwem , ponosi jeszcze większa odpowiedzialność aniżeli sam kierowca gdy „wypuszcza” w trasę swego pracownika, w dodatku obywatela innego państwa.
B. T.zachowaniem swoim wyczerpała znamiona wykroczenia określonego w art. 92ust 3 ustawy o transporcie drogowym ,który wskazuje ,że :
1. Kierujący wykonujący przewóz drogowy z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze grzywny w wysokości do 2000 złotych.
2. Wykaz naruszeń o których mowa w ust. 1, oraz wysokości grzywien za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 1 do ustawy.
3. Osoba zarządzająca przedsiębiorstwem lub osoba zarządzająca transportem w przedsiębiorstwie, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego albo dopuściła, chociażby nieumyślnie, do powstania takich naruszeń, podlega karze grzywny w wysokości do 2000 złotych.
4. Wykaz naruszeń o których mowa w ust. 3, oraz wysokości grzywien za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 2 do ustawy.
Natomiast art. 87 ust 1 w/w ustawy wskazuje ,że podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie, o którym mowa wart. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, a ponadto wykonując transport drogowy — wypis z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego albo wypis z licencji;
Załącznik nr 2 do w/w ustawy wskazuje ,że niewyposażenie kierowcy w świadectwo kierowcy i inny dokument o którym mowa w art. 87 ust 1 ustawy wymagany w związku z realizowanym przewozem- zagrożony jest karą grzywny 1.000 złotych.
Wysokość wymierzonej grzywny mieści się w granicach zagrożenia przewidzianego dla tego wykroczenia. Wymierzona kara grzywny jest adekwatna do wagi popełnionego wykroczenia ,będzie też działała prewencyjne by w przyszłości swoje obowiązki pracodawcy wykonywała bez naruszania w tym względzie przepisów prawa .
Orzeczenie o kosztach uzasadniaart. 118 § 1 kpw.
Mając powyższe na względzie Sad orzekł jak w wyroku.