Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 93/15
Data wyroku: 2015-03-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Szulc-Wroniszewska, w Stanisław Tomasik, Tadeusz Węglarek
Słowa kluczowe: Szkoda, Środki Karne
Podstawa prawna: art. 157§1 kk

Sygn. akt IV Ka 93/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 marca 2015 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSA w SO Stanisław Tomasik
Sędziowie SO Tadeusz Węglarek
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska (spr.)
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Izabeli Stachowiak
po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 roku
sprawyR. R.
oskarżonego zart.157§1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 8 stycznia 2015 roku     sygn. akt VII K 700/14
na podstawieart. 437 § 1 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 624 § 1 kpk
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żeuzupełnia rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku poprzez określenie terminu do częściowego naprawienia szkody na 6 (sześć) miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku;
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt IV Ka 93/15

UZASADNIENIE
R. R.został oskarżony o to, że w dniu 31 sierpnia 2014 roku w miejscowości(...)gminaW.w trakcie szarpaniny nieoczekiwanie uderzył pięścią w twarzH. D., co spowodowało u niego obrażenia ciała w postaci: złamania kości nosa z deformacją nosa i przemieszczeniem w prawą stronę, stłuczenie okolicy oczodołu lewego z zasinieniem powiek i obrzękiem przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów jego ciała trwające dłużej niż siedem dni w rozumieniuKodeksu karnego, jednocześnie obrażenia te są inne niż określone wart. 156 k.k.tj. o przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 roku w sprawie sygn. akt VII K 700/14:

1
na podstawieart. 66 § 1 i 3 k.k.iart.67 § 1 kkpostępowanie karne wobec oskarżonegoR. R.warunkowo umorzył na okres próby 1 roku;

2
na podstawieart. 67 § 3 k.k.orzekł wobec oskarżonegoR. R.świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

3
na podstawieart. 67 § 3 k.k.zobowiązał oskarżonegoR. R.do częściowego naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonegoH. Z.poprzez zapłatę kwoty 120 złotych,

4
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 190 złotych tytułem poniesionych wydatków oraz kwotę 60 złotych tytułem opłaty.

Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator.
Apelacja Prokuratora wywiedziona została z treściart. 438 pkt 1 k.p.k.i zaskarżyła wyrok w części dotyczącej orzeczonego środka probacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła obrazę prawa materialnego, a mianowicie przepisuart. 67 § 3 k.k., poprzez jego błędne zastosowanie i nie określenie terminu, w jakim oskarżony ma dokonać częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.
W konkluzji skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez określenie w punkcie 3 wyroku terminu naprawienia szkody przezR. R.na rzecz pokrzywdzonego, a w pozostałym zakresie o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator popierał apelację Prokuratora Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim i wnioski w niej zawarte, z tym, iż wnosił o wskazanie terminu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku na częściowe naprawienie szkody przezR. R..
Oskarżony przyłączył się do skargi apelacyjnej Prokuratora Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga apelacyjna oskarżyciela publicznego jest zasadna.
Sąd Okręgowy zważył, iż rację ma skarżący wskazując w treści środka odwoławczego na brak normatywnej podstawy dla niezakreślania terminu do częściowego naprawienia szkody przez oskarżonego. Prokurator słusznie podniósł, iż naprawienie szkody orzeczone w oparciu o przepisart. 67 § 3 k.k., jako środek probacyjny musi wskazywać termin, w jakim sprawca ma ów obowiązek wykonać, co wynika z treściart. 342 § 2 k.p.k.
Sąd Okręgowy zważył, iż faktycznie obowiązek naprawienia szkody (punkt 3 wyroku), odmiennie aniżeli świadczenie pieniężne (punkt 2 wyroku) nie jest jednym ze środków karnych wymienionych wart. 39 pkt 5-7 k.k., które sprawca winien spełnić z chwila uprawomocnienia się wyroku, lecz obowiązkiem probacyjnym, odnośnie którego należy stosować reguły wynikające z treściart. 74 § 1 k.k.– sąd musi wskazać czas i sposobu wykonania środka probacyjnego.
W tej sytuacji sąd rejonowy winien dodatkowo określić, w jakim okresie czasu oskarżonyR. R.ma spełnić obowiązek częściowego naprawienia szkody i zapłacić na rzeczH. Z.kwotę 120 złotych. O rozróżnieniu zasad dotyczących wykonywania wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, w zakresie świadczenia pieniężnego oraz obowiązku naprawienia szkody, wypowiadały się przykładowo:
- Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 30 września 2008 r. sygn. II AKa 282/08, zgodnie z którym: „Świadczenie pieniężne, o którym mowa wart. 67 § 3 k.k., jest środkiem probacyjnym (zgodnie z tytułemrozdziału VIII Kodeksu karnego) w postaci orzekanego przy warunkowym umorzeniu postępowania środka karnego, natomiast nie może być ujmowane jako obowiązek probacyjny, a tylko w odniesieniu do takich obowiązków przepisyKodeksu karnegostawiają wymóg określenia czasu i sposobu ich wykonania. Potwierdza to również treść przepisuart. 68 § 2 k.k., który przewiduje możliwość podjęcia warunkowo umorzonego postępowania w przypadku uchylania się od wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka karnego. (Prok.i Pr.-wkł. 2009/7-8/34, KZS 2009/7-8/64);
- Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 grudnia 2003, sygn. akt WA 55/03, zgodnie z którym:„W wypadku orzeczenia na podstawieart. 67 § 3 k.k.świadczenia pieniężnego wymienionego wart. 39 pkt 7 k.k., sąd nie wyznacza w żadnej formie terminu jego spełnienia, albowiem wykonanie wyroku w tej części następuje po jego uprawomocnieniu się, w sposób określony wart. 196 § 1 k.k.w.Tak więc, partykuła "ponadto" wart. 67 § 3 k.k.rozgranicza środki probacyjne od środków karnych. Rozgraniczenie to ma szalenie istotne znaczenie, bowiem w sytuacji nałożenia obowiązków probacyjnych sąd zobowiązany jest do określenia czasu i sposobu ich wykonania -art. 74 § 1 k.k., natomiast przy orzeczeniu środków karnych tak postąpić nie może, bowiem żaden przepis materialnoprawny nie daje mu ku temu podstaw ”(opubl. LEX nr 477637, Prok.i Pr.-wkł. 2009/6/43, KZS 2009/6/79).
Należy także pamiętać, że termin do naprawienia szkody nie może pokrywać się z terminem uprawomocnienia się wyroku warunkowo umarzającego postępowanie. Potwierdzeniem tego stanowiska jest uchwała Sądu Najwyższego w z dnia 24 maja 2005 roku w sprawie IKZP 17/05 (opubl. OSNKW 2005, nr 7-8, poz. 59).
Wskazane powyżej uchybienie Sądu Rejonowego stanowi niewątpliwie obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 67 § 3 k.k., skutkującą zmianą zaskarżonego wyroku w tym przedmiocie.
Zważywszy na dochody oskarżonego i wysokość orzeczonego częściowego obowiązku naprawienia szkody, za uzasadnione uznano wskazanie terminu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku, na jego wykonanie przezR. R.
W związku z powyższym Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku poprzez określenie terminu do częściowego naprawienia szkody przez oskarżonego.
W pozostałej części Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, jako słuszny i odpowiadający prawu.
W oparciu o przepisy powołane w sentencji wyroku Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonegoR. R.z wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.