Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 649/15
Data wyroku: 2015-10-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Natalia Lipińska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 649/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 października 2015 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Natalia Lipińska
Protokolant: Sylwia Wardzała
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaS. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 22 maja 2015 roku nr(...)
w sprawieS. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu sięS. K.prawo do emerytury od dnia(...)roku.
Sygn. akt IV U 649/15

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie

z dnia 9 października 2015 r.
Decyzją z dnia 22 maja 2015 r., nr(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), odmówiłS. K.przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie spełnia wymogów określonych w art. 184 powołanej ustawy, od wystąpienia których uzależnione jest nabycie prawa do emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udokumentował 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze, a jedynie 10 lat, 6 miesięcy i jeden dzień takiej pracy. W stażu tym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy okresu jego zatrudnienia od 6 marca1979 r. do 31 sierpnia 1980 r. w(...)wT.w charakterze pomocnika zbrojarza oraz od 1 maja 1982 r. do15 lutego 1989 r. i od 1 listopada 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. w(...)wT.na stanowisku kierowcy, ponieważ w oparciu o dokumentację archiwalną nie można stwierdzić, jaki był rzeczywiście charakter pracy ubezpieczonegow tym czasie.
Decyzję tę zaskarżyłS. K., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że legitymuje się co najmniej15- letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, ponieważ pracę taką wykonywał od1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. w Zakładzie(...)wT.w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, co dokumentuje świadectwo wykonywania pracyw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, załączone do wnioskuo emeryturę.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podał też, że za okres zatrudnienia ubezpieczonego od 6 marca 1979 r. do 31 sierpnia 1980 r. w(...)wT.brak jest świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zaś z treści świadectwa pracy z dnia 31 sierpnia 1980 r. wynika, że w spornym okresie wnioskodawca był pomocnikiem zbrojarza. Odnośnie zatrudnienia wnioskodawcy od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. i od 1 listopada 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. w(...)
wT.wskazał, że co prawda w aktach sprawy znajduje się świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 1 czerwca 2009 r., obejmujące okres od 1 maja 1982 r. do 31 października 1997 r., jednak w umowie o pracęz dnia 1 maja 1982 r. zawartej z(...)Zakład(...)wT.podano tylko stanowisko kierowcy bez określenia rodzaju prowadzonego przez wnioskodawcę pojazdu.

    Bezsporne w niniejszej sprawie było, żeubezpieczonyS. K., urodzony
(...)r., w dniu(...)r. osiągnął 60 lat życia. Na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony udokumentował 26 lat, 11 miesięcy i 2 dni okresów składkowychi nieskładkowych oraz staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 10 lat, 6 miesięcyi 1 dnia z tytułu zatrudnienia od 3 maja 1977 r. do 30 listopada 1978 r. w(...)wS., od 11 grudnia 1978 r. do 5 marca 1979 r. w(...)Zakład(...)wT.oraz od 16 lutego 1989 r. do 31 października 1997 r. w(...)wT.- na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
We wniosku z dnia 8 kwietnia 2015 r. odwołujący wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury.
Zaskarżoną decyzją z dnia 22 maja 2015 r. ZUS Oddział wT.odmówiłS. K.przyznania prawa do tego świadczenia, ponieważ wnioskodawca nie udokumentował 15- letniego stażu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze.
Odwołujący nie jest członkiem OFE.
(okoliczności bezsporne)
Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy:
Od 6 marca 1979 r. do 31 sierpnia 1980 r. odwołującyS. K.pracowałw(...)Zakład(...)wT.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pomocnika zbrojarza.
dowód:

-

świadectwo pracy z dnia 31.08.1980 r.- k. 19 cz. II akt ZUS,

karta obiegowa zmiany z dnia 29.08.1980 r.- k. 25 cz. II akt ZUS,

angaż z dnia 05.04.1979 r.- k. 35 cz. II akt ZUS,

Od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. odwołujący był zatrudniony w(...)Zakład(...)wT.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. W takim samym charakterze pracował w(...)wT.od 1 listopada 1997 r. do 31 grudnia 1998 r.
dowód:

-

świadectwo pracy z dnia 01.06.2009 r.- k. 42 cz. II akt ZUS,

-

umowa o pracę z dnia 01.05.1982 r.- k. 18 cz. III akt ZUS, akta osobowe,

Zakład(...)wT.miał swoją siedzibę przyul. (...)iul. (...). Świadczył usługi transportowe dla przemysłu spożywczego. Zatrudnieni w nim kierowcy przewozili warzywa, owoce miękkie i mrożonki sezonowe do różnych spółdzielni w całej Polsce. Zakład zatrudniał ponad 100 osób we wszystkich oddziałach-(...),(...),(...)i wD.. Przy
ul. (...)mieściły się biura. Przyul. (...)znajdowała się baza z samochodami ciężarowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony typuS.,J.iK., która miała swojego kierownika transportu. Samochodów ciężarowych było tyle ilu kierowców. Jeden pracownik w zaopatrzeniu jeździłŻ.. Kierowcy samochodów ciężarowych nie byli kierowani do jazdyŻ..S.miał ładowność 5 ton plus masa samochodu, co dawało łącznie około 9 ton. W razie potrzeby dochodziła do tego przyczepa. SamochódJ.miał 8 ton ładowności, nie licząc przyczepy. W bazie wT.pracowało około 20 kierowców. Kierowcy przypisani byli do poszczególnych samochodów ciężarowych. Wszyscy kierowcy samochodów ciężarowych wozili ten sam towar. Wyjeżdżali po towar z bazy, który był ładowany na samochody przez pracowników danej firmy. Dyspozytor z bazy wydawał kierowcom karty drogowe. Naprawą samochodów ciężarowych zajmowali się mechanicy z warsztatu. Odwołujący był kierowcą samochodu ciężarowegoo dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Do 1985 r. jeździłS., a potemJ.z przyczepą. Pracę tę wykonywał stale i pełnym wymiarze godzin. W ramach dobowego wymiaru godzin nie był kierowany do wykonywania żadnych innych zadań.
dowód:

-

zeznania świadkaA. B.- 00:13:12-00:27:50,

-

zeznania świadkaT. F.- 00:32:45-00:40:58,

zeznania świadkaI. N.- 00:46:45,

zeznania świadkaT. P.- 00:55:17-00:59:21,

zeznania odwołującegoS. K.- 01:01:51,

Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, zeznania świadków i odwołującego.
Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, zaś ich treść i forma nie były kwestionowane przez strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich, jakie należałoby uwzględnić z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego.
Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadkówA. B.,T. F.,I. N.iT. P., którzy wskazali na okoliczności istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, dotyczące charakteru i warunków pracy oraz rodzaju czynności wykonywanych przez ubezpieczonego w(...)Zakład(...)

(...)wT.. Zeznania te zasługiwały na walor pełnej wiarygodności, gdyż wzajemnie ze sobą korespondowały, były wewnętrznie spójne, logiczne, a przy tym przekonujące w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Z zeznań tych wynika, żew spornym okresie od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. na stanowisku kierowcy ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jeździł samochodami ciężarowymio dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Okoliczność tę potwierdziłw swoich zeznaniach odwołującyS. K.. Podniósł ponadto, że w takim samym charakterze pracował w(...)wT.od1 listopada 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. Zeznania ubezpieczonego Sąd uznał za wiarygodne w całości, gdyż były, jasne, logiczne i znalazły pokrycie w treści zeznań świadków.
Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności.
Sąd rozważył, co następuje:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2013 poz. 1440 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat- dla kobiet i 65 lat- dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2).
Wymagany w art. 184 ust. 1 pkt 2 okres składkowy i nieskładkowy przewidujeart. 27 powołanej ustawy, w świetle którego wynosi on co najmniej 20 lat dla kobieti 25 lat dla mężczyzn.
Przepis art. 32 ustawy statuuje natomiast, iż ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 1. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu- za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia orazo znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 ustawy, wiek emerytalny, o którym mowaw ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Mowa tu o rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Jak wynika z § 1 wskazanego rozporządzenia, stosuje się je do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.
W myśl § 2 ust. 1, okresami uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu uważa się okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (ust. 2).
Zgodnie zaś z § 4 ust. 1, prawo do emerytury nabywa pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A rozporządzenia, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz legitymuje się wymaganym okresem zatrudnienia, w tym co najmniej okresem 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołujący osiągnął wiek 60 lat, posiadał na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany 25- letni okres ubezpieczenia i nie jest członkiem OFE.
Rozstrzygnąć natomiast należało, czy wnioskodawca legitymuje się co najmniej15- letnim stażem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Przed organem rentowym ubezpieczony udowodnił taki staż w wymiarze 10 lat,6 miesięcy i 1 dnia. Do wykazania 15 lat pracy w szczególnych warunkach zabrakło mu zatem 4 lat, 5 miesięcy i 29 dni.
W stażu tym organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu okresu jego zatrudnienia od 6 marca 1979 r. do 31 sierpnia 1980 r. w(...)Zakład(...)wT.w charakterze pomocnika zbrojarza oraz od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. i od 1 listopada 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. w(...)wT.na stanowisku kierowcy.
Za okres zatrudnienia od 6 marca 1979 r. do 31 sierpnia 1980 r. w(...)Zakład(...)wT.odwołujący nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie przekreśla możliwości ustalania, że ubezpieczony pracę w takim charakterze rzeczywiście wykonywał. W szczególności wnioskodawca może wykazywać innymi środkami dowodowymi, że jego praca świadczona była w warunkach szczególnych. W postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się bowiem te same reguły dowodzenia, jak w zwykłym procesie cywilnym. Zastosowanie mają zatemart. 6 k.c.iart. 232 k.p.c.Świadectwo pracyw warunkach szczególnych wydane pracownikowi przez pracodawcę stanowi tylko domniemanie, iż okres pracy w nim podany jest okresem pracy w warunkach szczególnych,o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz FUS. W sytuacji zatem, kiedy brak wymaganego świadectwa wystawionego przez pracodawcę, sąd może prowadzić postępowanie dowodowe zmierzające do ustalenia, czy praca wykonywana przez stronę, była realizowana w warunkach wymaganych przepisami rozporządzenia i czy ubezpieczony zajmował któreś ze stanowisk pracy wymienionychw załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (por. np. wyrok SA w Katowicach z dnia 4 listopada 2008 r., III AUa 3113/08, LEX nr 552003).
W niniejszej sprawie Sąd postępowanie takie przeprowadził.
W aktach organu rentowego znajduje się świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 1980 r. (k. 19 cz. II tych akt) z okresu zatrudnienia odwołującego od 11 grudnia 1978 r. do31 sierpnia 1980 r. w Zakładzie(...)wT.. W świadectwie tym pracodawca potwierdził pełny wymiar czasu pracy ubezpieczonego na stanowisku kierowcy do dnia 5 marca 1980 r., w pozostałym zaś okresie na stanowisku pomocnika zbrojarza. Okres od 11 grudnia 1978 r. do 5 marca 1980 r. został zaliczony wnioskodawcy do stażu pracyw szczególnych warunkach. O tym, że od 6 marca 1980 r. do 31 sierpnia 1980 r. odwołujący zajmował w Zakładzie(...)wT.stanowisko pomocnika zbrojarza świadczy treść innych dokumentów. Wprawdzie w piśmie z dnia 4 kwietnia 1979 r. ubezpieczony zwrócił się do pracodawcy z prośbą o przeniesienie ze stanowiska kierowcy do pracy na budowie w charakterze zbrojarza (k. 34 cz. II akt ZUS), jednak z treści angażu z dnia 5 kwietnia 1979 r. wynika, że z tym dniem przeniesiono go ze stanowiska kierowcy na stanowisko pomocnika zbrojarza (k. 35 cz. II akt ZUS). Takie stanowisko pracy,tj. pomocnika zbrojarza, wymienione zostało w karcie obiegowej zmiany z dnia 29 sierpnia 1980 r., w której uczyniono adnotację, że z dniem 1 września 1980 r. ubezpieczony został zwolniony z pracy.
Wynika stąd, że począwszy od 6 marca 1980 r. aż do 31 sierpnia 1980 r. odwołujący był pomocnikiem zbrojarza.
Okresu tego nie można było jednak zaliczyć odwołującemu do stażu pracyw szczególnych warunkach, ponieważ praca pomocnika zbrojarza nie została wymienionaw wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W Dziale V, zatytułowanym:„W budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych” w pkt 4 ustawodawca wymienił tylko prace zbrojarskie i betoniarskie.
Każda praca określana jako praca w warunkach szczególnych musi zaś odpowiadać jednemu konkretnemu punktowi działu wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia,a przepisy regulujące prawo do przejścia na emeryturę w wieku obniżonym z uwagi na ich szczególny charakter nie podlegają wykładni rozszerzającej.
Za pracę w szczególnych warunkach może zostać uznana wyłącznie praca, która wymieniona została w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, o ile wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, nie zaś każda, która w subiektywnej ocenie ubezpieczonego świadczona była w trudnych, czy nawet niebezpiecznych warunkach (por. wyrok SA w Rzeszowie z dnia 25 września 2014 r., III AUa 350/14,Legalisnr 1080112). Ocena, czy dana praca wykonywana jestw szczególnych warunkach powinna nastąpić w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a to przez przyporządkowanie wykonywanej przez ubezpieczonego pracy do rodzajów prac wymienionych w jego załączniku- wykazie A i B. Powołane rozporządzenie jest podstawowym aktem prawnym ustalającym warunki wcześniejszej emerytury, w tym kwalifikującym oznaczoną pracę jako pracę w szczególnych warunkach, której stałe wykonywanie w pełnym wymiarze czasu pracy może rodzić uprawnienia emerytalne (por. wyrok SA w Rzeszowie z dnia 25 września2014 r., III AUa 337/14,Legalisnr 1080110).
W odwołaniu od zaskarżonej decyzji ubezpieczony domagał się uwzględnieniaw stażu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. w Zakładzie(...)wT.w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Pomimo, że w aktach organu rentowego znajduje się świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 1 czerwca 2009 r. wystawione przez likwidatora, potwierdzające okres zatrudnienia odwołującego od 1 maja 1982 r. do 31 października 1997 r. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowegoo dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, to z uwagi na pozyskanie z archiwum dokumentacji pracowniczej, ZUS odmówił ubezpieczonemu uznania za pracę w szczególnych warunkach okresu od 1 maja 1980 r. do15 lutego 1989 r. Jak bowiem wskazał, w umowie o pracę z dnia 1 maja 1982 r., jaką wnioskodawca zawarł z(...)Zakład(...)wT., podano tylko stanowisko kierowcy, nie określając rodzaju kierowanego przez pracownika pojazdu. Pozostały okres od 16 lutego 1989 r. do 31 października 1997 r. został uznany przez ZUS za pracę w szczególnych warunkach i wliczony ubezpieczonemu do stażu pracy w takim charakterze.
W ocenie Sądu, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze z dnia 1 czerwca 2009 r. wystawione zostało w sposób prawidłowy.
Faktem jest, że w umowie o pracę z dnia 1 maja 1982 r., jaką odwołujący zawarłz(...)Zakład (...)wT., pracodawca wymienił stanowisko kierowcy, podczas gdy w umowie podpisanej w dniu 16 lutego 1989 r. ze(...)wT.wskazał na stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, jednak z profilu działalności prowadzonej przez(...)Zakład(...)wT.wynika, że kierowcą samochodu ciężarowegoo dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ubezpieczony był również w okresie od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. Już z samej nazwy zakładu pracy można wnioskować, że zakład ten zajmował się świadczeniem usług transportowych i miał na swoim stanie tylko tego typu pojazdy. W aktach organu rentowego znajduje się również świadectwo pracy z dnia 1 czerwca 2009 r. wystawione przez likwidatora, potwierdzające cały okres zatrudnienia odwołującego w(...)w likwidacji od 1 maja 1982 r. do 31 maja 2009 r. na stanowiskach kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, magazyniera i sprzedawcy. W punkcie 8 tego dokumentu likwidator podał, że wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach od 1 maja 1982 r. do 31 października 1997 r.
To, że w takim charakterze na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowegoo dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony odwołujący pracował w okresie od1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. potwierdzili wszyscy przesłuchani w sprawie świadkowie.
Z logicznych, spójnych i korespondujących ze sobą zeznań świadków wynika, że Zakład(...)wT.świadczył usługi transportowe dla przemysłu spożywczego. Miał swoją bazę transportową z około 20 samochodami ciężarowymi typuS.,J.iK.. Zatrudniał tyle samo kierowców samochodów ciężarowych, którzy pojazdami tymi wozili warzywa, owoce miękkie i mrożonki. Jednymz nich był odwołujący. Świadkowie zgodnie podali, że w takim charakterze ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze godzin, co było zresztą w sprawie okolicznością bezsporną, wynikającą z umowy o pracy z dnia 1 maja 1982 r. i świadectwa pracy z dnia1 czerwca 2009 r.
Zeznania te potwierdził odwołujący, który podniósł, że w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony w pełnym wymiarze godzin pracował również od 1 listopada 1997 r. do 31 grudnia 1998 r.w(...)wT..
Okres od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r. (6 lat, 9 miesięcy i 15 dni) był jednak wystarczający do uzupełnienia uznanego przez organ rentowy stażu pracy w szczególnych warunkach do wymaganych przepisami 15 lat pracy w takim charakterze. Sąd uznał, żew wymienionym wyżej okresie ubezpieczony był kierowcą samochodu ciężarowegoo dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Praca ta wymieniona została w Dziale VIII, zatytułowanym: „W transporciei łączności”, w pkt 2 wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrówz dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Pracodawca likwidator zasadnie zatem potwierdził ciągłość zatrudnienia odwołującego na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony od 1 maja 1980 do 31 października 1997 r. w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia1 czerwca 2009 r. Skoro wystawił świadectwo o takiej treści już jakiś czas temu, najwyraźniej dysponował dokumentacją obszerniejszą niż ta pozyskana w toku postępowania sądowego. Mogły to być na przykład listy płac, czy inne dokumenty,z których wynikało, że ubezpieczony prowadził tego rodzaju pojazd od 1 maja 1982 r. Sąd pozyskał akta osobowe wnioskodawcy, ale potwierdzają one tylko zawarcie przez odwołującego dwóch umów o pracę: z dnia 1 maja 1982 r. i z dnia 16 lutego 1989 r. Uzupełnił jednak postępowanie dowodowe i przesłuchał zawnioskowanych przez ubezpieczonego świadków i samego odwołującego. Zeznania świadków i ubezpieczonego potwierdziły, że w spornym okresie od 1 maja 1982 r. do 15 lutego 1989 r.S. K.świadczył pracę w szczególnych warunkach.
W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja ZUS Oddział wT.z dnia 22 maja 2015 r. nie była zasadna. Na dzień 1 stycznia 1999 r. odwołujący wykazał bowiem co najmniej 15- letni okres pracy w szczególnych warunkach.
Mając to na uwadze, na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego orazart. 47714§ 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do emerytury od(...)., tj. od daty wniosku.