Sąd Rejonowy w Świnoujściu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 154/15
Data wyroku: 2016-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Sarzyńska
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 kc

Sygn. akt: I C 154/15 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Świnoujściu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Magdalena Sarzyńska

Protokolant:

Barbara Kozieł

po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. w Świnoujściu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Banku (...) S.A.z siedzibą weW.
przeciwkoA. Z.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanegoA. Z.na rzecz powoda(...) Banku (...) S.A.z siedzibą weW.kwotę 1645,88 zł ( tysiąc sześćset czterdzieści pięć złotych osiemdziesiąt osiem groszy) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od dnia 01 października 2014 roku do dnia zapłaty.

II
Zasądza od pozwanegoA. Z.na rzecz powoda(...) Banku (...) S.A.z siedzibą weW.kwotę 681,44 zł (sześćset osiemdziesiąt jeden złotych czterdzieści cztery grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu.

III
Przyznaje kuratorowiŻ. T.wynagrodzenie w kwocie 600 zł (sześćset złotych).

Sygn. akt IC 154/15

UZASADNIENIE
Powód pozwem z dnia 30 września 2014r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym żądał zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego kwoty 1.645,88zł wraz z umownymi odsetkami. W uzasadnieniu powód wskazał, iż zobowiązanie pozwanego wynika z czynności bankowej – umowy pożyczki w rachunku prowadzonym w ramach konta nr(...). Na podstawie tej umowy ustalono limit pożyczki w kwocie 1.900zł, w ramach której pozwany zobowiązany był comiesięcznie dokonywać wpłat w wysokości 1.460zł. Ze względu na zaniechanie przez pozwanego zasilania konta a także niespłacaniem przez niego wykorzystanej pożyczki cała kwota stała się wymagalna z dniem 6 lipca 2013r. Pomimo wezwania do zapłaty pozwany nie spełnił swojego świadczenia do dnia wniesienia pozwu. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się należność główna w kwocie 1.645,88zł oraz dalsze odsetki umowne w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego liczone od powyższej kwoty liczone od dnia następnego po dniu wniesienia pozwu.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2014r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świnoujściu.
Ponieważ nie było znane miejsce pobytu pozwanego, na wniosek powoda postanowieniem z dnia 30 października 2015r. został ustanowiony dla pozwanego kurator.
Kurator w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzut przedawnienia.

Sąd ustalił, co następuje:

Powód zawarł z pozwanym w dniu 7 lipca 2007r. umowę pożyczki w rachunku bieżącym. Na podstawie powyższej umowy pozwanemu przyznano limit pożyczki w wysokości 1.900zł. Pozwany zobowiązał się do comiesięcznych wpłat w wysokości 1.460zł. Umowa była zawarta na okres roku z zastrzeżeniem, iż po upływie kolejnych 12 miesięcy będzie ona przedłużana na następne 12 miesięcy.

Dowód: umowa z dnia 7 lipca 2004r. k.93
Początkowo pozwany wywiązywał się ze zobowiązania i dokonywał miesięcznych wpłat. Ostatniej wpłaty pozwany dokonał w dniu 30 stycznia 2013r.

Dowód: zestawienie transakcji k.27-68,
Wykazana w księgach rachunkowych powoda wierzytelność wobec pozwanego wynosi 1.1645,88zł.

Dowód wyciąg z ksiąg rachunkowych Banku k.83
Powód wzywał pozwanego do zapłaty, wezwanie jednak okazało się nieskuteczne.

Dowód: wezwanie do zapłaty k.84-85

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się w całości uzasadnione.
Kurator pozwanego podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
W ocenie Sądu zarzut ten uznać należy za chybiony.
Roszczenia z tytułu umowy pożyczki udzielonej przez bank (podmiot prowadzący działalność gospodarczą) ulegają przedawnieniu z upływem okresu trzyletniego, zgodnie z treściąart. 118 kc.Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż do dnia 6 lipca 2013r. umowa pożyczki w rachunku bankowym była przedłużana. Dopiero bowiem o stycznia 2013r. pozwany zaniechał dokonywania wpłat na rzecz powoda. Oznacza to, iż początkiem biegu przedawnienia jest 7 lipca 2013r. oznacza to jednoznacznie, iż do czasy wniesienia pozwu, tj. do dnia 30 września 2014r. roszczenie powoda nie uległo przedawnieniu.
W ocenie Sądu powód dostatecznie wykazał dochodzone pozwem roszczenie bowiem dołączył umowę stanowiącą źródło zobowiązania, wydruki wskazujące historię dokonywanych przez pozwanego wypłat oraz wpłat. W ocenie Sądu zgromadzony z inicjatywy powoda materiał dowodowy był wystarczający do uznania, iż wierzytelność powoda istnieje i żądanie zapłaty jest uzasadnione.
W świetle powyższego Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Sąd uwzględnił także żądanie powoda zasądzenia odsetek umownych.
Sąd ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie zebranego materiału dowodowego. W szczególności Sąd uwzględnił dowód z dokumentów znajdujących się w aktach, których prawdziwości żadna ze stron nie kwestionowała i które nie budziły też wątpliwości Sądu.
Sąd przyznał także wynagrodzenie kuratorowi ustanowionemu dla pozwanego. Zgodnie z §1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2013r., poz. 1476), wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych. Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynagrodzenie to wyniosło 600zł.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 98kpc, zasądzając całość kosztów na rzecz powoda od pozwanego.

ZARZĄDZENIE

1
(...).

2
(...)

Dnia 2 lutego 2016r.     SSR Magdalena Sarzyńska