Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pa 194/14
Data wyroku: 2015-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Bogacińska-Piątek, Joanna Smycz, Teresa Kalinka
Słowa kluczowe: Obowiązki Pracownika
Podstawa prawna: art. 114, 115 k.p.

Sygn. akt VIIIPa 194/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Teresa Kalinka (spr.)

Sędziowie:

SSO Joanna Smycz
SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Ewa Gambuś

po rozpoznaniu w dniu26 lutego 2015r. w Gliwicach
sprawy z powództwa(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.
przeciwkoS. P.
oodszkodowanie
na skutek apelacjipozwanego
od wyrokuSądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia21 sierpnia 2014 r.sygn. aktIV P 110/14

1
zmienia zaskarżony wyrok w całości w ten sposób, że powództwo oddala,

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 201,72 zł (dwieście jeden złotych 72/100) – w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych 60/100) podatku VAT należnego od wynagrodzenia pełnomocnika – tytułem zwrotu kosztów procesu.

(-) SSO Joanna Smycz  (-) SSO Teresa Kalinka (spr.)  (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sędzia   Przewodniczący   Sędzia
Sygn. akt VIII Pa 194/14

UZASADNIENIE
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.wniosła pozew przeciwkoS. P.domagając się zapłaty kwoty 819 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa. Uzasadniając swoje żądanie podała, że pozwany w okresie od 08 do 18 października 2013r. bez usprawiedliwienia nie stawił się do pracy, co skutkowało rozwiązaniem z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia. Wskazała, że nieobecność pozwanego spowodowała konieczność powierzenia przewidzianej dla niego pracy innym kierowcom. W związku z powyższym powód poniósł dodatkowe koszty, gdyż musiał zapłacić wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych w łącznej kwocie 1.737,45 złotych, podczas gdy wynagrodzenie pozwanego w spornym okresie wynosiło 918,45 złotych. W tym stanie rzeczy pozwany winien zapłacić odszkodowanie w kwocie 819 złotych z tytułu zawinionego naruszenia obowiązków pracowniczych.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa. Podał, że dochował wszystkich zasad związanych z zawiadomieniem pracodawcy o przyczynie niemożności wykonywania pracy.
Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2014 roku uwzględnił powództwo i rzekł o kosztach procesu. Ustalił, żeS. P.zawarł z(...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.umowę o pracę na okres próbny od 25 września do 24 grudnia 2013r. Pozwanemu powierzono obowiązki kierowcy autobusu w pełnym wymiarze czasu pracy .Kierowcy zatrudnieni u powoda pracowali zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem.
W dniu 8 października 2013r. oraz w dniach następnych pozwany nie stawił się do pracy, poinformował jedynie telefonicznie w godzinach wczesnorannych dyspozytora, że utracił prawo jazdy. Taką samą wiadomość przekazał telefonicznie swojemu kierownikowi, który pouczył pozwanego, że za nieusprawiedliwione niestawiennictwo w pracy zostanie zwolniony w trybie dyscyplinarnym.
W kolejnym dniu pozwany spotkał się na parkingu z wiceprezesem zarząduA. K., którego poinformował o utracie prawa jazdy i przeprosił za zaistniałą sytuację.
W okresie od 8 do 18 października 2013r. pozwany nie świadczył pracy. Przewidziane dla niego obowiązki zostały rozdzielone pomiędzy innych kierowców, którzy w związku z tym pracowali w nadgodzinach. W związku z nieusprawiedliwioną nieobecnością pozwanego w pracy powód poniósł dodatkowe koszty w kwocie 819 zł .
Podstawową działalnością powódki jest świadczenie usług przewozowych na rzecz(...). Za niewykonanie usługi zleceniodawca obciąża powódkę karą finansową, przy czym za jeden kurs oznaczony wynosi ona kwotę 1.640 zł.
Pismem z dnia 15 października 2013r., a doręczonym pozwanemu 18 października 2013r. powódka rozwiązała zeS. P.umowę o pracę bez wypowiedzenia w związku z jego niestawiennictwem w pracy od 8 października 2013r.
Zdaniem Sądu Rejonowego roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie, bowiem nieusprawiedliwione niestawiennictwo pozwanego w pracy w okresie od 8 do 18 października 2013r. wyrządziło pracodawcy szkodę na kwotę 819 złotych..Do obowiązków pracownika należy świadczenie pracy. Jeżeli dochodzi do naruszenia tego obowiązku pracownik ponosi odpowiedzialność za swoje zachowanie lub zaniechanie. Zgodnie zart. 114 i 115 kppracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swojej winy wyrządził pracodawcy szkodę ponosi odpowiedzialność w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda.
W niniejszej sprawie pozwany miał obowiązek stawić się w pracy w dniu 8 października 2013r. i nie zwalniała go z tego obowiązku okoliczność, że utracił prawo do kierowania pojazdami. Zauważyć należy, że do utraty tych uprawień nie doszło z winy pracodawcy.. Przepisy prawa pracy nie przewidują zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy z mocy prawa, gdy utracił on dokument uprawniający go do wykonywania pracy kierowcy. Pozwany miał obowiązek stawić się w pracy w dniu 8 października 2013r. i w dniach następnych, czego zaniechał. Strona powodowa wykazała wysokość szkody wyrządzonej jej na skutek nieusprawiedliwionego niestawiennictwa pozwanego w pracy.
Nadto spełniona został także kolejna przesłanka odpowiedzialności materialnej pozwanego tj. wystąpienie winy po stronie sprawcy.. O przypisaniu pewnej osobie winy w tej postaci decyduje zatem zachowanie się przez pracownika w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności.S. P.można przypisać co najmniej winę nieumyślną. Pozwany znał swoje obowiązki, miał wieloletni staż pracy i wiedział, że jego powinnością jest stawienie się w pracy w takim stanie, który umożliwia mu jej świadczenie. Pozwany tymczasem nie tylko nie był zdolny do świadczenia pracy w spornym okresie czasu, ale nie powziął żadnych starań celem zniwelowania szkody wyrządzonej pracodawcy.
W tym stanie rzeczy pozwany winien zapłacić powodowi kwotę 819 złotych, bowiem pomiędzy jego zaniechaniem a wyrządzoną szkodą zachodzi adekwatny związek przyczynowy.
W apelacji od wyroku pozwany domagał się jego zmiany poprzez oddalenie powództwa i wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Podniósł że nie zgadza się z zapadłym orzeczeniem, który jest dla niego krzywdzący. Zdaniem pozwanego Sąd I instancji nie uwzględnił działania i zaniechania powoda. Pracodawca był świadomy sytuacji pozwanego, wiedział o jego wieku, stanie zdrowia, niepełnosprawności. Powód został poinformowany o fakcie utraty prawa jazdy przez pozwanego. Zaniechania powoda sprowadzały się do braku poinformowania pozwanego o konieczności dalszego świadczenia pracy w charakterze innym niż kierowca i przedłożenia propozycji innej pracy w zamian za pracę określoną w umowie. Przenoszenie odpowiedzialności za szkodę na pozwanego jest nieuzasadnione w okolicznościach niniejszej sprawy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie . Stan faktyczny między stronami jest bezsporny. Sąd I instancji uwzględniając powództwo wskazał jako podstawę prawnąart. 114 i 115 k.p.Zgodnie z tym przepisami pracownik który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę ponosi odpowiedzialność materialną, z tym, że pracownik ponosi odpowiedzialność za szkodę w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego wynikła szkoda.
Do przypisania odpowiedzialności pracownikowi za szkodę wyrządzoną pracodawcy dochodzi jeżeli spełnione zostały następujące przesłanki:
1 pracownik nie wykonuje lub nienależycie wykonuje swoje obowiązki pracownicze
2 do niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych dochodzi z winy pracownika
3. pomiędzy szkodą a działaniem lub zaniechaniem pracownika musi istnieć adekwatny związek przyczynowy.
Bezsporne w sprawie jest, że w spornym okresie pozwany nie świadczył pracy. Nie wykonywał więc swoich obowiązków pracowniczych. Przesłanka opisana w punkcie 1 została spełniona.
Powód domagał się wyrównania szkody w wysokości wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych , jaką musiał uiścić kierowcom wykonującym pracę za pozwanego. Należy mieć na względzie że przyczyną nieświadczenia pracy była utrata dokumentów, w tym prawa jazdy. Kto prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu pojazd nie mając przy sobie wymaganych dokumentów popełnia wykroczenie o którym mowa w art. 95 k.w.. Powód nie mógł wykonywać swoich obowiązków pracowniczych bez narażenia się na odpowiedzialność karną i bez narażenia pracodawcy na powstanie dodatkowej szkody. Wtórnik prawa jazdy nie uprawnia do prowadzenia pojazdu. W związku z tym zarzut stawiany pozwanemu, że nie przyczynił się do zmniejszenia szkody należy uznać za chybiony. Zdaniem Sądu nie można mówić o winieS. P., który zawiadomił pracodawcę o przyczynie swojej nieobecności w pracy i niemożności świadczenia pracy. Powód nie wykazał, że utrata dokumentów uniemożliwiająca wykonywanie obowiązków pracowniczych była przez pozwanego zawiniona. Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że obowiązkiem pozwanego było stawienie się w pracy w dniu 8 października 2013 roku, ale biorąc pod uwagę warunki pracy wynikające z umowy ( kierowca autobusu) , mógł on zasadnie przypuszczać, że usprawiedliwił swoją nieobecność. Słusznie podnosi w apelacji, że żaden z przełożonych nie nakazał mu świadczenia pracy na innym stanowisku.
Zdaniem Sądu drugiej instancji pomiędzy szkodą, a zachowaniem pozwanego nie istnieje adekwatny związek przyczynowy. Skoro pozwany nie mógł kierować autobusem, to niezależnie od tego, czy był on w pracy obecny, jego obowiązki musieli przejąć inni kierowcy. Pracodawca, który jest przecież przedsiębiorcą, powinien organizować swoją działalność gospodarczą biorąc pod uwagę nieuchronność chorób, urlopów i innych usprawiedliwionych nieobecności swych pracowników. W niniejszej sprawie wystąpienia szkody w po stronie pracodawcy w doszło bez winy pracownika a pomiędzy szkodą i niestawiennictwem w pracy pozwanego nie istnieje adekwatny związek przyczynowy.
Brak było podstaw do uwzględnienia powództwa.
Na marginesie warto zwrócić uwagę, że pracodawca w dniu 8 października 2013 roku został poinformowany przez pozwanego że utracił dokumenty uprawniające do prowadzenia pojazdów. Istotne również jest to, że nikt nie wskazał pozwanemu jakie inne prace mógłby wykonywać w ramach zawartej umowy o pracę.. Powód mógł podjąć decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę z chwilą uzyskania wiadomości o utracie uprawnień do wykonywania pracy, a z decyzją zwlekał aż do dnia 15 października. Zwłoka ta była, zdaniem Sądu Okręgowego nieuzasadniona i powód przyczynił się pośrednio do powstania szkody nie zatrudniając innego kierowcy. Należy tu mieć na względzie treśćart. 117 § 1 i 2 k.p.który stanowi że pracownik nie ponosi odpowiedzialność za szkodę w takim zakresie, w wielkim pracodawca lub inna osoba przyczyniły się do jej powstania lub albo zwiększenia, a pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka.
Zaskarżony wyrok zmieniono uznając zarzuty apelacji za zasadne . Wyrok zmieniono na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 i nast. k.p.c.
(-) SSO Joanna Smycz  (-) SSO Teresa Kalinka (spr.)  (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sędzia   Przewodniczący   Sędzia