Sąd Rejonowy w Kępnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 409/15
Data wyroku: 2015-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Żaneta Cebula
Słowa kluczowe: Przelew Wierzytelności
Podstawa prawna: art. 509 k.c.

Sygn. aktI C 409/15 upr

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Kępnie I Wydział Cywilny
w składzie następującym :
Przewodnicząca : Sędzia Sądu Rejonowego Żaneta Cebula
Protokolant : sekr. sądowy Marzena Kucharzak
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. w Kępnie
sprawy z powództwaProkury Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą weW.
przeciwkoM. W.
o zapłatę
oddala powództwo.
SSR Żaneta Cebula
I C 409/15 upr.

UZASADNIENIE

wyroku zaocznego z dnia 30 grudnia 2015r.
Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą weW.wystąpił w dniu 24 listopada 2015 roku z pozwem przeciwkoM. W.o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 10.288,98 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu oraz koszty zastępstwa procesowego.
Uzasadniając swoje żądanie powód podniósł, iż w dniu 10 marca 2009 roku pomiędzyBankiem (...) S.A., a pozwanąM. W.została zawarta umowa o kredyt gotówkowy. Na podstawie umowy pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązała się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonych w tejże umowie.
Strona pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie świadczenia. W następstwie powyższego, wobec niedotrzymania przez stronę warunków określonych w umowie, wierzyciel pierwotny wezwał stronę pozwaną do zapłaty kwoty pieniężnej informując jednocześnie, że w przypadku niewypełnienia obowiązków określonych w treści wezwania wierzytelność zostanie przelana na rzecz Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty.
W dniu 29 listopada 2013 rokuBank (...) S.A.zawarł z powodem umowę sprzedaży wierzytelności, na podstawie której powód nabył wierzytelność wobec pozwanej.
PozwanaM. W.została prawidłowo wezwana na rozprawę w trybie podwójnego awiza.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 29 listopada 2013 rokuBank (...) S.A.zawarł z powodem Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą weW.umowę sprzedaży wierzytelności, na podstawie której powód nabył wierzytelność wobec pozwanej.
( dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k.7-12)
Powód sporządził wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności zawartej pomiędzyBankiem (...) S.A., a Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z dnia 29 listopada 2013 roku.
( dowód: wyciąg z elektronicznego załącznika do cesji k.13)
W dniu 18 listopada 2015 roku powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą weW.wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych stwierdzający zadłużenie pozwanej wobec powoda na kwotę 10.288,98 zł, w tym należność główną w kwocie 4.726,98 zł oraz odsetki w kwocie 5.562,00 zł.
( dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu k.6)
Powód wezwał pozwaną do dobrowolnego uregulowania zobowiązania, wskazując jednocześnie datę ostatecznego uregulowania należności oraz numer konta, na które można dokonać wpłaty zobowiązania. Pozwana została również poinformowana o sprzedaży wierzytelności.
( dowód: wezwanie do zapłaty k.14, pismo k. 15)
Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wpisany jest do rejestru funduszy inwestycyjnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Warszawie, VII Wydział Cywilny Rejestrowy, pod numerem(...).
( dowód:W.z rejestru funduszy k.17-18, odpis KRS o nr(...)k.19-19v)
Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dokumentach przedstawionych przez stronę powodową, co do których nie znalazł podstaw do odmowy ich wiarygodności.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu.
Zgodnie zart. 339 § 1 k.p.c.jeżeli pozwany nie stawi się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, Sąd wyda wyrok zaoczny, § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy w świetle przepisów obowiązującego prawa materialnego, twierdzenia powoda uzasadniają uwzględnienie żądań pozwu, w zakresie tym obowiązuje domniemanie zart. 339 § 2 k.p.c.Sąd ma także każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do twierdzeń powoda z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1998r.,I CKU 85/98).
Powód dochodzi wierzytelności wobec pozwanej, która miała pierwotnie przysługiwaćBankowi (...) S.A.z tytułu umowy o kredyt gotówkowy.
Poza sporem w sprawie było to, iż w dniu 29 listopada 2013 rokuBank (...) S.A.zawarł z powodem Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą weW.umowę sprzedaży wierzytelności, na podstawie której powód nabył wierzytelność wobec pozwanej.
Zgodnie zart. 509 k.p.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Spór sprowadzał się zatem co oceny, czy zasadne jest żądanie zasądzenia na rzecz strony powodowej od pozwanej kwoty dochodzonej pozwem.
W myśl przepisuart. 6 k.c.wynika, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Normie tej w warstwie procesowej odpowiadająart. 3 k.p.czgodnie, z którym strony zobowiązane są przedstawiać dowody iart. 232 k.p.c.który stanowi iż strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Stronę powodową obciążał więc obowiązek wykazania, iż przysługuje jej uprawnienie do dochodzenia zapłaty należności od pozwanej z tytułu związania jej umową kredytu z poprzednikiem prawnym (Bank (...) S.A.) strony powodowej, z tytułu której miała uiścić dochodzoną pozwem kwotę. Zgodnie z powołanym wyżej przepisemart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Wobec tego strona powodowa, w celu udowodnienia swoich twierdzeń, powinna była w trakcie procesu wykazać bezsprzecznie i jednoznacznie, nie tylko to, że pozwana nie zapłaciła całej należności, ale i także powinna wykazać odpowiednimi dokumentami podstawę prawną do dochodzenia tej kwoty od pozwanej, aby z tej podstawy wynikał sposób ustalenia konkretnego zadłużenia.
Całość materiału dowodowego niewątpliwie przeczy zasadności powództwa.
W przedmiotowej sprawie powód przedłożył umowę przelewu wierzytelności wraz z wyciągiem z elektronicznego załącznika do umowy cesji i co do zasady wykazał nimi, że na jego rzecz nastąpiła cesja wierzytelności. Strona powodowa nie przedłożyła jednak, co istotne, umowy stanowiącej podstawę roszczenia, a która była zawarta między pozwaną, a poprzednikiem prawnym strony. W ocenie Sądu powyższe umowy w żadnej mierze nie mogą być uznane za wystarczający dowód istnienia powództwa, a co dalej nie wynika z tego też, by poprzednik prawny strony powodowej miał w stosunku do pozwanej jakąkolwiek wierzytelność uzasadniającą jej dochodzenie w niniejszym procesie.
Załączony natomiast do pozwu wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej NR(...)z dnia 18 listopada 2015 roku należy jedynie utożsamiać z dokumentem prywatnym, o którym mowa wart. 245 k.p.c.i nie ma on mocy dokumentu urzędowego, a tym samym stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie, a przez to nie może stanowić dowodu uzasadniającego fakt istnienia i wysokości wierzytelności.
Swoje stanowisko Sąd oparł w tym zakresie przede wszystkim na uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2009 roku wydanej w sprawie III CZP 65/09, gdzie stwierdził, że samo dokonanie zapisu w księgach funduszu o istnieniu wierzytelności nie wiąże się z domniemaniem prawnym, iż wierzytelność ta istnieje. Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu potwierdza fakt dokonania cesji, o tyle do wykazania skuteczności tego nabycia w świetle prawa cywilnego konieczne jest przedstawienie przez fundusz odpowiednich dowodów, a czego strona powodowa skutecznie nie uczyniła.
Nadto należy zauważyć, żeart. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych, został wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 roku w sprawie P 1/10 uznany za niezgodny zart. 32us.1zd.1 i art. 76 Konstytucji RP, w takim zakresie w jakim nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym, co w ocenie Sądu powoduje stwierdzenie, że na potrzeby niniejszej sprawy taki wyciąg może funkcjonować jedynie jako dokument prywatny, a nie jako dokument urzędowy.
Zatem w przedmiotowej sprawie obowiązkiem strony powodowej było przedłożenie we właściwej formie innych dokumentów umożliwiających wykazanie istnienia stosunku zobowiązaniowego, jak i jego wysokości, czego jednak strona powodowa nie uczyniła.
Sąd uznał zatem, iż strona powodowa nie udowodniła faktów, z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Podkreślić przy czym trzeba, że samo twierdzenie strony powodowej zawarte w pozwie, że poprzednik prawny strony powodowej miał w stosunku do pozwanej wierzytelność wynikającą z umowy o kredyt gotówkowy nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę twierdzenie to zgłaszającą (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2001r., sygn. I KPN 660/00, publ. Wokanda 2002/7-8/44). Zgodnie z wcześniej cytowanymart. 232 k.p.c.obowiązek wskazania dowodów obciąża przede wszystkim strony, a w myślart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Oznacza to, że ten, kto powołuje się na przysługujące mu prawo, występując z żądaniem obowiązany jest udowodnić okoliczności faktyczne uzasadniające to żądanie. Chodzi tu o fakty, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wskazujące istnienie tego prawa. Zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996r., sygn. I CKU 45/96, publ. OSNC 1997/6-7/76). Dopuszczenie dowodu z urzędu jest co do zasady prawem, a nie obowiązkiem sądu.
W związku z powyższym, jeżeli materiał dowodowy zgromadzony przez strony nie daje podstaw do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z nieudowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań. Wobec powyższego w myślart. 232 k.p.c.to strona powodowa była obowiązana do wykazania dowodów dla stwierdzenia faktu zasadności obciążenia pozwanej należnościami wynikającymi ze wskazanej w pozwie umowy kredytu i powinna liczyć się z negatywnymi konsekwencjami jego nieudowodnienia w postaci oddalenia powództwa.
W rozpatrywanej sprawie strona powodowa nie przedłożyła dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Wszystkie powyższe okoliczności skutkowały oddaleniem powództwa strony powodowej.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia.
SSR Żaneta Cebula

ZARZĄDZENIE

1
Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda;

2
Przedłożyć za 14 dni.

K. 08.02.2016 r.