Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 101/15
Data wyroku: 2015-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara

Sygn. akt II K 101/15
1 Ds. 286/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2015 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie:
Przewodniczący:SSR Radosław Gluza
Protokolant:  Karolina Raszowska
przy udziale prokuratora Tomasza Błaszczyka z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19 maja 2015 r.
sprawyW. K.
synaZ.iA.z d.S.
ur. (...)wM.
oskarżonego to, że:
w dniu 24 lutego 2015r. naul. (...)wŚ.kierował samochodem markiV. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości – to jest mając 0,44 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoW. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

IV
na podstawieart. 42 § 2 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku;

V
na podstawieart. 63 § 2 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania jego prawa jazdy od dnia 24 lutego 2015r. do dnia uprawomocnienia się wyroku;

VI
na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł (stu złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

VII
na podstawieart. 627 k.p.k.obciąża oskarżonego kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w wysokości 70 zł i na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych, wymierza mu opłatę w wysokości 100 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

OskarżonyW. K.w godzinach popołudniowych w dniu 24 lutego 2015r. spożywał w swoim miejscu zamieszkania wŚ.alkohol w postaci piwa. Po godz. 20.00 oskarżony pojechał on swoim samochodem m-kiV. (...)onr. rej. (...)do sklepu naul. (...).(...)wŚ..
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoW. K., k. 12 – 13.
Naulicy (...)wŚ., pojazd prowadzony przez oskarżonego został zatrzymany do kontroli drogowej przez patrol Policji. Z uwagi na wyczuwalną woń alkoholuW. K.został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu elektronicznym urządzeniem kontrolno – pomiarowym. Badanie wykazało u oskarżonego wynik wynoszący: 0,44 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu - o godz. 20:41 i 0,45 mg/l - o godz. 20:58.
Dowód:
zeznania świadkaA. B., k. 7,
wyjaśnienia oskarżonegoW. K., k. 12 – 13,
protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym, k. 2.
OskarżonyW. K.ma 39 lat, jest rozwiedziony, posiada na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku 4 i 9 lat. Oskarżony pracuje wfirmie (...)wŚ.jako operator układarki i uzyskuje z tego tytułu miesięcznie 2400 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 22,
dane osobo-poznawcze, k. 19.
OskarżonyW. K.przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których opisał okoliczności jego popełnienia.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd Rejonowy oparł się na wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonegoW. K., zeznaniach świadkaA. B.oraz wskazanych na wstępie dowodach o charakterze materialnym, co do których prawidłowości nie ma jakichkolwiek zastrzeżeń.
Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku zart. 178a § 1 k.k.W. K.prowadził bowiem pojazd mechaniczny – samochód osobowy m-kiV. (...)onr. rej. (...), w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości, co potwierdziły wyniki badania urządzeniem kontrolno – pomiarowym.
Czyn oskarżonego był zawiniony, nie zachodziły okoliczności wyłączające winę oskarżonego ani bezprawność jego czynu.
Wydając rozstrzygnięcie w przedmiocie kary w stosunku doW. K., sąd uwzględnił w całości wniosek prokuratora w trybieart. 335 k.p.k.
Sąd wymierzając oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za przypisane mu przestępstwo, baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego. W ocenie sądu wskazana kara pozostaje adekwatna do opisanych okoliczności, a w szczególności koresponduje ze znacznym stopniem zawinienia oskarżonego, który prowadził pojazd mechaniczny po ruchliwej drodze, będąc w istotnym stopniu nietrzeźwy.
Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres dwóch lat próby, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni wobec jego osoby wychowawczo – prewencyjne cele.
Na podstawieart. 71 § 1 k.k.sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. Orzekając grzywnę obok kary pozbawienia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd Rejonowy miał na uwadze to, że będzie ona stanowiła realną dolegliwość dla oskarżonego a przez to wpłynie na przestrzeganie przez niego porządku prawnego. Wymierzając oskarżonemu karę grzywny na podstawieart. 71 § 1 k.k.wskazać należy, że nie sprzeciwia się temu fakt, że kara grzywy stanowi jedną z alternatywnych sankcji, jakie można orzec za występek zart. 178a § 1 k.k.W przypadku oskarżonego wymierzono bowiem karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, co w takiej sytuacji powoduje, że orzeczenie kary grzywny na innej podstawie niżart. 71 § 1 k.k.nie było możliwe. (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygn. II KK 42/08 oraz wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2013 r. IV Ka 1292/12, publ. LEX).
W punkcie IV wyroku Sąd Rejonowy na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobecW. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat. Dokonując powyższego rozstrzygnięcia sąd miał na uwadze treść przepisuart. 42 § 2 k.k., zgodnie z którym w razie skazania sprawcy za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, popełnione w stanie nietrzeźwości, orzeka się zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju oraz treśćart. 43 § 1 k.k., zgodnie z którym zakaz prowadzenia pojazdów orzeka się w wymiarze od roku do 10 lat. Ustalając okres stosowania wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym Sąd Rejonowy wziął pod uwagę wyartykułowane wart. 53 k.k.dyrektywy wymiaru kary, a w szczególności cele zapobiegawcze i wychowawcze, które stosowanie środka karnego ma osiągnąć w stosunku do skazanego. Wyznaczając okres stosowania środka karnego na 1 rok, sąd uznał, że zakaz w powyższym wymiarze stanowi dolegliwość adekwatną i sprawiedliwą. Wydając rozstrzygnięcie we wskazanym zakresie, sąd zgodnie zart. 4 § 1 k.k.zastosował wobec oskarżonego przepisart. 43 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa, jako że jest on względniejszy dla oskarżonego niż ustawa obowiązująca w czasie wyrokowania.
W punkcie V wyroku Sąd Rejonowy zgodnie zart. 63 § 2 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, okres zatrzymania jego prawa jazdy od dnia 24 lutego 2015r. do dnia uprawomocnienia się wyroku.
W oparciu oart. 49 § 2 k.k.sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wydając rozstrzygnięcie we wskazanym zakresie, sąd zgodnie zart. 4 § 1 k.k.zastosował wobec oskarżonego przepisart. 49 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa, jako że jest on względniejszy dla oskarżonego niż ustawa obowiązująca w czasie wyrokowania.
Na podstawieart. 627 k.p.k.sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu, a w tym zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa, uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w wysokości 70 zł (zapytanie doK.– 30 zł, ryczałt za doręczenia pism w postępowaniu przygotowawczym i sądowym – 40 zł). Ponadto sąd wymierzył oskarżonemu opłatę sądową w wysokości przewidzianejustawą z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.
SSR Radosław Gluza