Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 13/15
Data wyroku: 2015-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska, Joanna Smycz, Jolanta Łanowy
Słowa kluczowe: Koszty Adwokacko-Radcowskie
Podstawa prawna: § 11 ust.1 pkt 2 rozp. MS z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Sygn. akt VIII Pz 13/15

POSTANOWIENIE
Dnia 6 maja 2015r.
Sąd Okręgowy – Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wG.
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Joanna Smycz (ref.)
Sędziowie:SSO Grażyna Łazowska
SSO Jolanta Łanowy
po rozpoznaniu w dniu6 maja 2015r. w Gliwicach
naposiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaZ. G.
przeciwkoPrzychodni (...).” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wR.
oekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy
na skutek zażaleniapozwanego na 2 punkt postanowienia Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy wT.
z dnia24 października 2014r.w sprawiesygn. akt IV P 374/14
postanawia:

1
oddalić zażalenie

2
przyznać od pozwanej na rzecz powoda kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

(-) SSOG. Ł.(-) SSOJ. S.(ref.) (-) SSOJ. Ł.
Sędzia Przewodniczący Sędzia

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 października 2014r. Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy wT.umorzył postępowanie. W punkcie drugim tego orzeczenia Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 900,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach Sąd I instancji podniósł, że zasądził od pozwanej na rzecz powoda koszty procesu, w kwocie 900 zł zgodnie z regulacją§ 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W ocenie Sądu Rejonowego mimo cofnięcia powództwa, strona powodowa powinna zostać uznana za stronę wygrywającą proces.
W dniu 25 listopada 2014r. pozwany złożył zażalenie, zaskarżając orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 2 postanowienia. Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej kosztów postępowania poprzez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kwoty 917,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia pozwany podniósł, że roszczenie dochodzone w przedmiotowej sprawie nie było wymagalne, a powód jeszcze w dniu 28 sierpnia 2014r., tj. w dniu rozwiązania umowy o pracę, złożył pozew o zapłatę ekwiwalentu. Następnie, pismem z dnia 11 września 2014r., tj. przed doręczeniem pozwanej odpisu pozwu, powód cofnął pozew co do kwoty 5.740,00 zł.
Podniósł także, iż pozwana nie dała powodów do wytoczenia powództwa i przy pierwszej czynności procesowej uznała żądanie pozwu i wniosła o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu, a to stosownie doart. 101 k.p.c.
W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu.
Sąd Okręgowy – Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wG.zważył:
Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone przez pozwanego w punkcie 2 postanowienie o kosztach, znajduje oparcie w obowiązujących przepisach i zasługuje na aprobatę Sądu Okręgowego.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, wskazał właściwą podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, zaś stanowisko jakie legło u podstaw tego rozstrzygnięcia zasługuje na pełną akceptację Sądu II instancji.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji wydając zaskarżone orzeczenie słusznie zasadził na rzecz powoda koszty procesu, w kwocie 900 zł zgodnie z regulacją§ 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zdaniem Sądu II instancji, Sąd Rejonowy zasadnie przyjął, iż pozwany dał powód do wytoczenia powództwa, a zaspokojenie prze niego roszczenia w toku procesu należy traktować jako równoznaczne z przegraniem procesu.
Sąd Okręgowy wskazuje za Sądem Najwyższym, że z dniem rozwiązania stosunku pracy prawo zatrudnionego do urlopu wypoczynkowego w naturze przekształca się w prawo do ekwiwalentu pieniężnego. W tym też dniu rozpoczyna bieg termin przedawnienia roszczenia o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane w naturze, a nieprzedawnione urlopy wypoczynkowe. Pracodawca decydując się na rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy powinien wypłacić pracownikowi wszelkie należne mu świadczenia wynikające ze stosunku pracy. Zatem od dnia rozwiązania stosunku pracy pracownikowi przysługuje wymagalne roszczenie o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Możliwości dochodzenia przez pracownika na drodze sądowej wypłaty ekwiwalentu nie niweczy zapewnienie pracodawcy, iż ekwiwalent wypłaci w przyszłości, nawet jeśli poda przy tym datę, nawet stosunkowo nieodległą, spełnienia tegoż obowiązku(vide - wyrok Sądu Najwyższego z 29 marca 2001r., I PKN 336/00 OSNP 2003/1/14,(...), M.Prawn. 2003/3/130).
Zatem wymagalność ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy następuje w dniu rozwiązania umowy o pracę.
Pozwana wypłacając ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy w dniu 2 września 2014r. powodowi, który był jej pracownikiem do dnia 27 sierpnia 2014r. pozostawała w zwłoce. Ekwiwalent wypłaciła już po wytoczeniu powództwa, a z tytułu opóźnienia wypłaciła odsetki, wobec czego należy przyjąć, że przegrała proces.
Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska strony pozwanej, iż celem spowodowania wymagalności roszczenia o zapłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy powód powinien na podstawieart. 455 k.c.w zw. zart. 300 k.p.wezwać pozwanego do zapłaty, ponieważ nie ma ono oparcia w prawie. Z żadnego przepisu nie wynika obowiązek pracownika wzywania pracodawcy do zapłaty tego świadczenia.
Z powyższych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia należało orzec jak w pierwszym punkcie postanowienia na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Na podstawie 98k.p.c.w związku z§ 6 pkt 2 i § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), Sąd przyznał od pozwanej na rzecz powoda, kwotę 60,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, o czym orzekł w drugim punkcie orzeczenia.
(-) SSOG. Ł.(-) SSOJ. S.(ref.) (-) SSOJ. Ł.
Sędzia Przewodniczący Sędzia