Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1008/15
Data wyroku: 2015-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Zwolnienie Spod Egzekucji
Podstawa prawna: art. 841 k.p.c.

Sygn. akt III Ca 1008/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie o sygnaturze akt I C 3594/14 z powództwa(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wK.o zwolnienie od egzekucji pojazdu markiV. (...)nr rej. (...), nr nadwozia(...), zajętego na wniosek strony pozwanej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w ZgierzuJ. P.w sprawie o sygnaturze akt Km 156/14 uwzględnił powództwo w całości oraz orzekł o kosztach postępowania.
Sąd pierwszej instancji ustalił, iż w dniu 16 września 2008 roku dłużnikJ. O.zawarł z(...) Bank Spółką Akcyjnąz siedzibą wK.umowę przewłaszczenia pojazdu markiV. (...)nr nadwozia(...)na zabezpieczenie spłaty kredytu udzielonego na podstawieumowy nr (...)z dnia 16 września 2008 roku. Kredyt został udzielony na sfinansowanie zakupu przedmiotowego samochodu. W celu zabezpieczenia wierzytelności banku przewłaszczający przeniósł na bank udział w prawie własności przedmiotowego samochodu w części 49/100. Umowa przewidywała, iż w wypadku spłaty kredytu wraz z odsetkami i kosztami w terminie określonym umową, własność pojazdu przejdzie na przewłaszczającego, natomiast w wypadku wypowiedzenia umowy kredytu własność pozostałego udziału przejdzie na bank bez potrzeby składania odrębnego oświadczenia. Pismem z dnia 10 lutego 2010 roku doręczonym dłużnikowiJ. O.w dniu 22 lutego 2010 roku(...) Bank Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.(następca prawny(...) Bank S.A.z siedzibą wK.) wypowiedział przedmiotową umowę kredytu z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Zgierzu, prowadzący przeciwko dłużnikowi postępowanie egzekucyjne pod sygnaturą akt Km 156/14 z wniosku strony powodowej, w dniu 2 lipca 2014 roku dokonał zajęcia przedmiotowego pojazdu, o czym zawiadomił powoda w dniu 14 sierpnia 2014 roku. Przeciwko dłużnikowi było prowadzone także postępowanie egzekucyjne w sprawie o sygn. akt Km 1149/14 przez Komornika Sądowego przy Sadzie Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w ŁodziA. K.. Pismem z dnia 29 maja 2014 roku komornik zawiadomił stronę powodową o zajęciu przedmiotowego pojazdu. Pozwem z dnia 3 lipca 2014 roku powód wystąpił o zwolnienie od egzekucji pojazdu zajętego w sprawie o sygn. akt Km 1149/14, zaś pozwem z dnia 15 września 2015 roku – o zwolnienie od egzekucji tego samego pojazdu zajętego w sprawie o sygn. akt Km 156/14. Pismem z dnia 2 lipca 2014 roku radca prawnyB. S.będąca pełnomocnikiem strony pozwanej zwróciła się do dłużnikaJ. O.o informację, czy posiada względem powoda wierzytelności wynikające z umowy kredytowej, a jeżeli tak – to z jakich tytułów i w jakiej kwocie rozważa możliwość ewentualnej ich cesji. W treści pisma podano, iż powyższa informacja ma związek z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez komornikaJ. P.w związku z zajęciem samochodu markiV. (...)zgodnie z protokołem zajęcia ruchomości o sygn. akt Km 56/14. Pismo zostało doręczone do wiadomości strony powodowej w dniu 7 lipca 2014 roku.
W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo w całości i zwolnił przedmiotowy pojazd od egzekucji wskazując, iż zostały spełnione przesłanki określone w treściart. 841 k.p.c.Sąd wskazał także, iż dłużnik wystąpił o zwolnienie zajętej ruchomości w przepisanym terminie (art. 841 § 3 k.p.c.) bowiem zawiadomienie o zajęciu strona powodowa otrzymała w dniu 14 sierpnia 2014 roku a zatem miesięczny termin upływał w dniu 14 września 2014 roku. Z uwagi na to, iż dniem tym była niedziela, to – stosownie do przepisuart. 115 k.c.– termin ten upływał dnia 15 września 2014 roku. Tego dnia powód nadał pozew w placówce pocztowej. Sąd I instancji podkreślił, iż pismo z dnia 2 lipca 2014 roku nie było skierowane do powoda a do dłużnika i nie jest równoznaczne z zawiadomieniem osoby trzeciej o zajęciu pojazdu dłużnika. Skoro zaś toczyło się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornikaA. K., to późniejsze pismo dotyczące zajęcia tego samego pojazdu w egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego z tej samej sprawy sądowej z wniosku tego samego wierzyciela przeciwko temu samemu dłużnikowi, powód mógł odebrać jako dalsze pismo dotyczące zajęcia pojazdu w tej samej sprawie, zwłaszcza iż podano w nim także błędną sygnaturę akt. (wyrok wraz z uzasadnieniem k. 70, 73-75).
W apelacji od opisanego wyroku(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wK.zaskarżyła opisany wyrok w całości. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu prawa materialnego tj.art. 841 § 3 k.p.c.poprzez jego nieprawidłową wykładnię i bezpodstawne uznanie, iż strona powodowa w niniejszej sprawie dochowała miesięcznego terminu do wniesienia powództwa o zwolnienie od egzekucji oraz naruszenie przepisów prawa procesowego tj.art. 233 § 1 k.p.c.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i zaniechanie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego polegające na błędnym przyjęciu, iż strona powodowa dowiedziała się o zajęciu ruchomości najpóźniej w dniu 14 sierpnia 2014 roku, podczas gdy powzięła ona informację o tym najpóźniej w dniu 7 lipca 2014 roku oraz na błędnym ustaleniu, iż początkiem biegu terminu do wniesienia powództwa o zwolnienie ruchomości od egzekucji jest data 14 sierpnia 2014 roku, podczas gdy powinna być to najpóźniej data 7 lipca 2014 roku. Skarżąca wniosła o  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych (apelacja k. 78-80)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelację jako bezzasadną należało oddalić.
Sąd pierwszej instancji przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe, na podstawie którego dokonał istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleń. Ustalenia te Sąd Okręgowy w Łodzi uznaje za prawidłowe i przyjmuje za własne. Należy bowiem przywołać utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym w postępowaniu apelacyjnym nie wymaga się dokonywania ustaleń na podstawie dowodów przeprowadzonych we własnym zakresie oraz ich samodzielnej oceny, jeżeli sąd odwoławczy nie dostrzega potrzeby ponowienia dowodów dopuszczonych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz podziela ocenę ich wiarygodności wyrażoną przez sąd pierwszej instancji. Wówczas wystarczająca jest aprobata dla stanowiska przedstawionego w orzeczeniu sądu pierwszej instancji (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. I CSK 313/09, niepubl.; wyrok SN z dnia 16 lutego 2005r., sygn. IV CK 526/04, niepubl.; wyrok SN z dnia 20 maja 2004 r., sygn. II CK 353/03, niepubl.). Sąd Okręgowy w Łodzi podziela przedstawiony pogląd.
Na wstępie wskazać należy, iż doktryna i orzecznictwo przyjmują,  że naruszenie prawa chronionego w myślart. 841 k.p.c.następuje z chwilą jego zajęcia. Sąd Najwyższy wyraził taki pogląd w orzeczeniach z dnia 24 listopada 2010 r. (II CSK 274/10, Lex nr 707865) oraz z dnia 12 grudnia 2007 r. (V CSK 275/07) w których stwierdzono, że termin miesięczny do wniesienia powództwa ekscydencyjnego rozpoczyna bieg od dnia, w którym osoba trzecia dowiedziała się o zajęciu przedmiotu w wyniku skierowania do niego egzekucji z naruszeniem jej prawa. Powołany przepis stanowi, że powództwo przewidziane wart. 841 § 1 k.p.c.można wnieść w terminie miesiąca od dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych. To sformułowanie nie pozostawia wątpliwości co do tego, że źródło tej wiedzy jest obojętne, a istotne jest tylko, że jest to wiedza, a nie przypuszczenia lub możliwość dowiedzenia się.
W sprawie niniejszej – wbrew twierdzeniom apelującej spółki – nie można z całą pewnością stwierdzić, że strona powodowa posiadała wiedzę o zajęciu przedmiotowego pojazdu już w dniu 7 lipca 2014 roku. Analiza stanu faktycznego sprawy oraz treści pisma prowadzi do wniosków odmiennych. Przede wszystkim – jak trafnie podkreślił Sąd Rejonowy – pojazd był przedmiotem dwóch postępowań egzekucyjnych z wniosku tych samych wierzycieli z udziałem tego samego dłużnika. Po drugie, pismo z dnia 2 lipca 2014 roku skierowane zostało do dłużnika, wskazano w nim błędną sygnaturę akt egzekucyjnych i dotyczyło zupełnie innych kwestii aniżeli zajęcie pojazdu choć samo w sobie zawierało tę informację. Po trzecie wreszcie, w piśmie tym powołano się na zajęcie pojazdu na podstawie tego samego tytułu wykonawczego. Wszystkie te nieścisłości sprawiły, iż powód był uprawniony przypuszczać i sądzić, że pismo dotyczy uprzednio wszczętej egzekucji, co do której powód złożył już pozew o zwolnienie od egzekucji. Wykładniaart. 841 § 3 k.p.c.wskazuje na przyjęcie jego ścisłego brzmienia. Chodzi więc o faktyczne powzięcie wiadomości o zajęciu a nie dzień, którym strona mogła się o takim zajęciu dowiedzieć. W ocenie Sądu Okręgowego – z uwagi na powyższe wątpliwości – Sąd Rejonowy trafnie uznał, iż dniem tym był ostatecznie dzień doręczenia stronie powodowej zawiadomienia przez komornikaJ. P.o zajęciu – 14 sierpnia 2014 roku (k.26 akt Km 156/14).
Mając zatem na uwadze niezasadność zarzutów apelacyjnych oraz jednocześnie brak ujawnienia okoliczności, które podlegają uwzględnieniu w postępowaniu odwoławczym z urzędu, apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.