Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 939/15
Data wyroku: 2015-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Karamara, Ewa Opozda-Kałka, Anna Szeliga

Sygn. akt IX Ka 939/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 sierpnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Karamara
Sędziowie: SSO Ewa Opozda-Kałka (spr.)
SSO Anna Szeliga
Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Stefańska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Wiesława Nowaka
po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 roku
sprawyR. M.s.J.iJ.ur. (...)
oskarżonego o przestępstwo zart. 280 § 1 kk,art. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
M. Ł. (1)s.C.iB.ur. (...)
oskarżonego o przestępstwo zart. 280 § 1 kk,art. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 §1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 19 marca 2015 roku sygn. akt IX K 1067/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.

SSO Ewa Opozda- Kałka SSO Zbigniew Karamara SSO Anna Szeliga
Sygn. akt IX Ka 93 9/15

UZASADNIENIE
R. M.iM. Ł. (1)zostali oskarżeni o to, że w dniu 7 maja 2013 roku wK.działając wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia telefony komórkowem-ki N. (...), zestaw słuchawkowy do telefonum-ki N., paczkę papierosówV.oraz pieniądze w kwocie 2.700 zł wszystko o łącznej wartości 3.500 zł na szkodęZ. W.po uprzednim użyciu przemocy polegającej na wzięciu udziału w pobiciu w/w poprzez wykręcenie mu rąk do tyłu, przewrócenie na chodnik oraz uderzenie ręką w głowę, w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci otarcia naskórka na twarzy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na okres nie trwający dłużej niż 7 dni, przy czym z uwagi na siłę, ilość oraz miejsce zadawanych uderzeń pokrzywdzony był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego co najmniej wart. 157 § l kk, przy czymM. Ł. (1)zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 278 § l kkwyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14.05.2008r. sygn.. akt XIIK 1556/07, którą odbywał w okresie od 23.06.2009r. do 20.12.201Or. - tj.R. M.o przestępstwo zart. 280 § l kkiart. 158 § l kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zaśM. Ł. (1)o przestępstwo zart. 280 § l kkiart. 158 § l kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § l kk.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 19 marca 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt IXK 1067/13 orzekł, co następuje:
I oskarżonegoR. M.uznał za winnego zarzuconego mu czynu, stanowiącego przestępstwo zart. 280§lkkiart. 158§lkkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawie w/w przepisów biorąc za podstawę przy wymiarze karyart. 280 § l kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
II oskarżonegoM. Ł. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego przestępstwo zart. 280 § l kkiart. 158 § l kkw zw. zart. 11 § 2 kki w zw. zart. 64 § l kki za to na podstawie w/w przepisów biorąc za podstawę przy wymiarze karyart. 280 § l kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;
III na podstawieart. 46 § l kkorzekł wobec oskarżonychM. Ł. (1)iR. M.środek karny w postaci obowiązku częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoZ. W.kwoty 2.700 złotych,
IV na podstawieart. 63 § l kkzaliczył oskarżonymM. Ł. (1)iR. M.okres ich rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 09.05.2013r. do 10.05.2013r. na poczet orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności;
V zwolnił oskarżonychR. M.iM. Ł. (1)od ponoszenia kosztów sadowych.
Apelacje od powyższego wyroku złożyli obaj oskarżeni.
OskarżonyM. Ł. (1)nie sformułował zarzutów stawianych przedmiotowemu rozstrzygnięciu. Jednakże z treści wniesionego środka odwoławczego wynika, że zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości na swoją korzyść i zarzucił:
I) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tjart. 4, art. 5 § 2 i art. 7 kpkpoprzez niezachowanie zasady obiektywizmu, rozstrzygnięcie wątpliwości na jego niekorzyść oraz dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,
II) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a polegający na bezpodstawnym ustaleniu i przyjęciu, że popełnił on przypisany mu czyn, podczas gdy prawidłowa analiza materiału zebranego w sprawie nie pozwala na poczynienie takich ustaleń.
Podnosząc powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od przypisanego mu czynu.
OskarżonyR. M.również nie sformułował zarzutów stawianych przedmiotowemu rozstrzygnięciu. Jednakże z treści wniesionego środka odwoławczego wynika, że zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości na swoją korzyść i zarzucił:
I) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tjart. 4, art. 5 § 2 i art. 7 kpkpoprzez niezachowanie zasady obiektywizmu, rozstrzygnięcie wątpliwości na jego niekorzyść oraz dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,
II) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a polegający na bezpodstawnym ustaleniu i przyjęciu, że popełnił on przypisany mu czyn, podczas gdy prawidłowa analiza materiału zebranego w sprawie nie pozwala na poczynienie takich ustaleń.
Podnosząc powyższe oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od przypisanego czynu.
Wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego złożył jedynie oskarżonyM. Ł. (1). W tej więc sytuacji Sąd odwoławczy stosownie do treści art. 423 § la
kpkw zw. zart. 457 § 2 kpkuzasadnienie wyroku sporządził jedynie w zakresie apelacji tego oskarżonego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja oskarżonegoM. Ł. (1)jest niezasadna.
Sąd Rejonowy starannie przeprowadził przewód sądowy, zgromadził niezbędne dla rozstrzygnięcia dowody, a następnie poddał je właściwej analizie i ocenie, zaprezentowanej w prawidłowy sposób w motywacyjnej części swego rozstrzygnięcia. Nie dopuścił się zatem, wbrew temu, co twierdzi skarżący jakiegokolwiek naruszenia przepisów postępowania, ani też żadnego błędu w ustaleniach faktycznych. Także wymiar kary jest prawidłowy i nie wymaga zmiany.
I tak co do obrazyart. 7 kpkw pierwszej kolejności przypomnieć należy, że przekonanie sądu o wiarygodności lub niewiary godności określonych dowodów pozostaje pod ochroną zasady wyrażonej wart. 7 k.p.k.wtedy tylko, kiedy spełnione są warunki: ujawnienia całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) w granicach respektujących zasadę prawdy obiektywnej (art. 2 § 2 k.p.k.), rozważenia wszystkich okoliczności zgodnie z zasadą określoną wart. 4 k.p.k.oraz wyczerpującego i logicznego - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uzasadnienia przekonania sądu (art. 424 § l pkt l k.p.k.) (zob. zgodnie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie III KK 415/06). Analiza akt sprawy wskazuje, że wszystkie te wymogi dopełnione zostały przez Sąd I instancji. Prawidłowa jest bowiem wbrew temu, co podnosi autor apelacji ocena zeznań pokrzywdzonegoZ. W., które słusznie uznane zostały w większości za wiarygodne. Trafnie bowiemzaznaczaSąd I instancji, że nieliczne różnice czy sprzeczności w jego zeznaniach miały charakter drugorzędny i wynikały ze stanu nietrzeźwości, w jakim znajdował się pokrzywdzony. Niemniej jednak właściwie podkreśla Sąd Rejonowy, że z opinii biegłego psychologa, które słusznie Sąd Rejonowy uznał za pełne, logicznie i poprawnie sformułowane jasno wynika, że pokrzywdzony choć w chwili zdarzenia znajdował się w stanie upojenia alkoholowego, to jednak nie był to stan głęboki i dlatego pokrzywdzony nie miał zaburzeń co do czasu, miejsca i osób biorących udział w zdarzeniu, a także, że z psychologicznego punktu widzenia jegozeznanianie budzą wątpliwości, jeżeli chodzi o istotę zdarzenia. Nadto słusznie, analizując zeznania pokrzywdzonegoZ. W., podnosi Sąd I instancji, że twierdzenia pokrzywdzonego odnośnie posiadanej gotówki w dacie zdarzenia zostały w sposób logiczny i wyczerpujący przez niego uzasadnione, a także, że dowodem pośrednio je potwierdzającym jest dokument w postaci
wyciągu z konta bankowego należącego doZ. W.. Słusznie również w tym miejscu zaznaczył Sąd Rejonowy, że pokrzywdzony niezmiennie podawał w jakiej części swojego ubrania umieścił gotówkę oraz, że podzielił ją na dwie części, jak również, że utracił jedynie tę część gotówki, która znajdowała się w kieszeni spodni.Zgodzićnależy się z argumentacją Sądu Rejonowego, że gdyby pokrzywdzonyZ. W.chciał niesłusznie obciążać oskarżonych, to powinien podać, że w wyniku zdarzenia utracił całą sumę pieniędzy, a nie tylko jej część. Rozważania Sądu Rejonowego w powyższym zakresie Sąd odwoławczy w pełni podziela i aprobuje jako trafne i przekonujące (k.415), uznając tym samym podnoszone w tym zakresie przez skarżącego argumenty za niezasadne. Trafnie także zauważa Sąd Rejonowy, że konsekwentne są również zeznaniaZ. W.odnośnie identyfikacji obu oskarżonych jako sprawców rozboju na nim. Był on bowiem pewny i dał temu wyraz w trakcie okazania mu oskarżonych na Policji oraz podczas oglądania płyty z monitoringu, że dwaj mężczyźni, którzy zaczepili go w tunelu pod dworcem PKP, dokonali następnie na nim rozboju za przystankiem autobusowym przyul. (...). Nadto słusznie podnosi w tym miejscu Sąd Rejonowy, że pokrzywdzony nie znał wcześniej żadnego z oskarżonych i nie miał żadnych powodów, aby bezpodstawnie ich obciążać, co tym bardziej przemawia za prawdziwością jego relacji. Rację ma również Sąd Rejonowy, kiedy podkreśla, że depozycje pokrzywdzonego odnośnie najistotniejszych fragmentów zajścia, w tym stosowania wobec niego przemocy przez napastników, przeszukania go, zabrania pieniędzy i poszczególnych przedmiotów, a także kwestii zabrania a następnie zwrotu dowodu osobistego, a wreszcie odnośnie identyfikacji obu oskarżonych są niezmienne i nie zawierają takich sprzeczności, które nakazywałyby poddać je w wątpliwość. Nadto właściwie podnosi również Sąd Rejonowy, że dowodem który potwierdza prawdziwość zeznań pokrzywdzonegoZ. W.odnośnie sprawców rozboju jest zapis rozmowy pokrzywdzonego z funkcjonariuszem policji, w której podał m.in. informacje odnośnie osób, które dokonały na nim rozboju, w sposób pewny wskazując, że sprawcami rozboju były osoby, które widział wcześniej w tunelu na dworcu oraz dowód w postaci opinii sądowo - lekarskiej, wskazującej na odniesione przez pokrzywdzonego obrażenia ciała. Rozważania Sądu Rejonowego również i w tym względzie Sąd odwoławczy w pełni podziela i aprobuje jako trafne i przekonujące (k.416, 418). Właściwie także podnosi Sąd I instancji, że z zeznaniami pokrzywdzonego koresponduje relacja funkcjonariusza PolicjiP. P., który potwierdził, że pokrzywdzony w trakcie oględzin zapisu monitoringu rozpoznał obu oskarżonych i jednoznacznie wskazał, że właśnie oni dokonali na nim rozboju, kradnąc mu pieniądze i dwa telefony komórkowe, co tym bardziej przemawia za prawdziwością relacji
pokrzywdzonego. Odnośnie natomiast oceny zeznań świadkaP. P.podnieść należy, że i one zostały ocenione prawidłowo i słusznie zostały uznane za w pełni wiarygodne, skoro pochodziły od osoby obcej dla każdej ze stron i niezainteresowanej wynikiem rozstrzygnięcia w mniejszej sprawie, a nadto były spójne i logiczne. Podobnie odnieść się należało do oceny zeznań świadkaK. J.- lekarza pogotowia. Rozważania Sądu Rejonowego także i w powyższym zakresie Sąd Okręgowy w pełni podziela i aprobuje jako trafne i przekonujące (k.417-418).
Prawidłowa jest także ocena zeznań świadkówB. B. (2),T. S.,K. C.,P. G.iK. G., które słusznie uznane zostały za nic niewnoszące do rozpoznania niniejszej sprawy. Rozważania Sądu Rejonowego w powyższym zakresie Sąd Okręgowy w pełni podziela i aprobuje (k.419).
Prawidłowa jest także ocena wyjaśnieńR. M.orazM. Ł. (1), które jako sprzeczne z relacją pokrzywdzonego, o której mowa była wyżej musiały zostać uznane za nieprawdziwe. Trafnie podnosi Sąd Rejonowy nadto, że relacje obu oskarżonych były sprzeczne także ze sobą nawzajem, co tym samym świadczy jedynie o tym, że obaj w sposób nieudolny próbowali swoimi wyjaśnieniami zapewnić sobie alibi. Rozważania Sądu Rejonowego Sąd Okręgowy w pełni podziela i akceptuje (k.420-421). Nie budzi wątpliwości także ocena pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów, którą również Sąd odwoławczy aprobuje (k.412-422).
Reasumując zatem powyższe podnieść jeszcze raz należy, ze nietrafny jest zarzut obrazyart. 4 i 7 kpk.
W konsekwencji stwierdzić należy również, że brak w sprawie wątpliwości, skutkujących naruszeniemart. 5 § 2 kpk. Prawidłowo bowiem oceniony przez Sąd Rejonowy materiał dowodowy nie dostarczył takich wątpliwości. Zresztą skarżący ich konkretnie nie wymienia.
W świetle zatem powyższego całkowicie niezasadny jest także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na ustaleniu, że oskarżonyM. Ł. (1)dokonał przypisanego mu czynu. Prawidłowo oceniony materiał dowodowy, o czym mowa była wyżej, jednoznacznie na to bowiem wskazuje. Z uznanych za wiarygodne zeznań pokrzywdzonegoZ. W.oraz świadkówP. P.orazK. J., jak i opinii biegłego psychologa i opinii sądowo - lekarskiej jasno wynika, że oskarżonyM. Ł. (1)popełnił przypisany mu czyn.
Nie budzi także wątpliwości ocena prawna zachowania oskarżonegoM. Ł. (1). Sąd odwoławczy podziela rozważania Sądu Rejonowego w zakresie kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu jako trafne i przekonujące (k.422-425).
Również wymiar orzeczonej oskarżonemuM. Ł. (1)kary jest właściwy. Sąd Okręgowy podziela rozważania Sądu Rejonowego także i w tym zakresie jako trafne i przekonujące (k.425-428).
Mając zatem powyższe na uwadze Sąd odwoławczy działając w oparciu oart. 456 kpkiart. 437 § l kpkorzekł, jak w wyroku.
Na podstawieart. 624 § l kpkSąd Okręgowy zwolnił oskarżonegoM. Ł. (2)od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że z uwagi na jego sytuację osobistą, a mianowicie to, że w niedalekiej perspektywie odbywać będzie karę pozbawienia wolności, ich uiszczenie będzie dla niego nadmiernie uciążliwe.
SSO Ewa Opozda-KałkaSSO Zbigniew KaramaraSSO Anna Szeliga