Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 238/15
Data wyroku: 2015-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Formy Popełnienia Przestępstw - Stadialne
Podstawa prawna: art. 13§1 kk w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk

Sygn. akt IV. Ka. 238/15

UZASADNIENIE

K. O.został oskarżony o to, że w dniu 21 sierpnia 2014 roku wR., usiłował doprowadzićfirmę (...) Sp. z o. o.z siedzibą wM.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwotę 550 złotych, poprzez wprowadzenie przedmiotowej firmy w błąd, co do możliwości świadczenia usług transportowych na jej rzecz, poprzez przesłanie drogą mailową podrobionego wcześniej dokumentu w postaci licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy o nr(...)z dnia 22.03.2013 r. wydanego przez Starostwo Powiatowe wR.dlaA. O.(...), w którym to dokumencie po uprzednim jego zeskanowaniu w miejscu nazwy przedsiębiorcy wpisał swoje dane(...)K. O., w celu podpisania umowy na świadczenie usług transportowych na rzecz(...) Sp. z o. o.pomimo nie posiadania takiej licencji, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi fakt, że(...) Sp. z o. o.uzyskała informację, żeK. O.wskazanej licencji nie posiada, tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Radomsku wyrokiem z dnia 17 marca 2015 roku w sprawie sygn. akt VI K 634/14uznałK. O.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 286 § k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 320 złotych tytułem opłaty.
Apelację w przedmiotowej sprawie wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej w Radomsku skarżąc wyrok (jak wskazał) w całości na niekorzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 438 pkt 1 k.p.k.skarżący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególnościart. 14 § 1 k.k.polegającą na nie wskazaniu przez Sąd w podstawie prawnej skazaniaK. O.tego przepisu, podczas gdy z opisu czynu wynika, że oskarżonego uznano za winnego usiłowania popełnienia czynu.
W konkluzji oskarżyciel wnosił o zmianę punktu 1 zaskarżonego wyroku, poprzez uzupełnienie kwalifikacji prawnej, będącej podstawą skazania oskarżonegoK. O.za usiłowanie oart. 14 § l k.k., a w pozostałym zakresie o pozostawienie wyroku bez zmian.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator popierał własną skargę apelacyjną i wnioski w niej zawarte.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna.
Rację ma skarżący podnosząc, że wobec przypisania oskarżonemuK. O.popełnienia przestępstwa w formie stadialnej usiłowania, podstawa prawna wymiaru kary winna odzwierciedlać powyższe i dodatkowo powoływać takżeart. 14 § 1 k.k.To właśnie ten przepis stanowi o wymiarze kary za usiłowanie. Zgodnie zart. 14 § 1 k.k.wymiar kary za usiłowanie następuje w granicach zagrożenia przewidzianego za dokonanie przestępstwa, co dotyczy zarówno kar, jak i środków karnych. W przypadku skazania za usiłowanie podżegania do dokonania określonego czynu zabronionego, w podstawie prawnej wymiaru kary należy wskazać zarówno przepisart. 14 § 1 lub 2 k.k.- w zależności od ustalenia, czy doszło do usiłowania udolnego czy usiłowania nieudolnego - jak iart. 22 § 2 k.k.– tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2009 roku sygn. akt I KZP 6/09 (opubl. OSNKW 2009/6/43, Prok.i Pr.-wkł. 2009/9/1, OSP 2010/1/6, Biul.SN 2009/5/18).
Wymierzając karę lub środek karny za usiłowanie przestępstwa, sąd stosuje wszystkie zasady wymiaru kary - w tym ocenia jej współmierność do społecznej szkodliwości czynu (art. 53 § 1 k.k.). Z tego względu wymiar kary za usiłowanie jest z reguły niższy niż w wypadku dokonania przestępstwa, gdyż brak zrealizowania wszystkich znamion przestępstwa, a przede wszystkim brak efektywnego skutku (szkody) zmniejsza społeczną szkodliwość popełnionego czynu. Z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż sądmeritipodejmując decyzję o wymiarze kary za usiłowanie popełnienia oszustwa i sfałszowania dokumentu, kierował się treściąart. 14 § 1 k.k.Wskazał bowiem, jakie względy sprawiły, iż ostatecznie za uzasadnione uznał wymierzenie sprawcy określonych kar pozbawienia wolności oraz grzywny, analizując zagrożenia właściwe dla przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k., przy jednoczesnym uwzględnieniu okoliczności łagodzącej w postaci stadium, w jakim zakończyło się przestępcze działanie sprawcy.
W ocenie Sądu Okręgowego pominięcie tego przepisu stanowi naruszenie zasad związanych z prawidłowym podaniem składników i treści wyroku, wynikających z treściart. 413 § 1 pkt 6 k.p.k.tj. w zakresie wskazania zastosowanych przepisów ustawy karnej. Doszło do obrazy przepisów postępowania w rozumieniuart. 438 pkt 2 k.p.k., a wniesiona apelacja uzasadniała zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy prawnej skazaniaK. O.o przepisart. 14 § 1 k.k.
Sąd odwoławczy dodatkowo zauważa, że brak sprecyzowania w zakresie kwalifikacji dotyczącej podstawy prawnej skazania, oznaczałby w konsekwencji błędną informację o uprzedniej karalności oskarżonego, jaka zostanie zamieszczona w Krajowym Rejestrze Karnym po uprawomocnieniu się orzeczenia.
Ponadto z urzędu należało dokonać zmiany w wysokości zasądzonej od oskarżonego wysokości wydatków powstałych w sprawie w toku postępowania pierwszoinstancyjnego - która zawierała błąd matematyczny. Pisemne motywy wyroku wskazują, iż sąd rejonowy obciążył oskarżonego całością powstałych w sprawie wydatków, poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa. Tymczasem zasądzone od oskarżonego wydatki nie zawierały ich całości. Prawidłowy wymiar wydatków, jakie w sprawieK. O.poniósł tymczasowo za sprawcę Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Radomsku to kwota łącznie 90 złotych ( 50 złotych tytułem opłaty za informację zK.oraz ryczałt dwukrotnie po 20 złotych, za doręczanie pism w toku postępowania przygotowawczego i sądowego).
W pozostałej części wyrok, jako odpowiadający prawu, utrzymano w mocy.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono w oparciu o przepisyKodeksu postępowania karnegopowołane w sentencji orzeczenia.