Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 900/15
Data wyroku: 2015-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art.437§1kpk

Sygn. akt VII Ka 900/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący:  SSO Dariusz Firkowski (spr.),
Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Janusza Płońskiego
po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r.
sprawyJ. J.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt II K 648/15
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w Olsztynie.
Sygn. akt VII Ka 900/15

UZASADNIENIE
J. J.został oskarżony o to, że:
I w dniu 17 maja 2015 r. znajdując się w stanie nietrzeźwości (1 badanie 1,22 mg/l , II badanie 1,22 mg/l , III badanie 1,22 mg/l ) zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym na drodze publicznej w m.N.naul. (...)gm.G.samochód osobowy markiV. (...)nr rej. (...)
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
II w dniu 10 czerwca 2015 r. znajdując się w stanie nietrzeźwości (I badanie 1,34 mg/l , II badanie 1,31 mg/l ) zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym na drodze publicznej w m.N.naul. (...)gm.G.samochód osobowy markiS. (...)nr rej. (...)(...)
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 lipca 2015 r. w3 sprawie II K 648/15
I oskarżonegoJ. J.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z tym ustaleniem , iż stanowią one ciąg przestępstw zart. 178a§ 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 kki za to na podstawie art.l78a§l k.k.w zw. zart. 91 § 1 kkwymierzył mu karę 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności;
II na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.,71 § 1 kk. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 (trzech ) lat tytułem próby i orzekł karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia ) złotych;
III na podstawieart. 42§2 k.k.orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 ( czterech ) lat.
IV na podstawieart. 43a § 2 kk. orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie w kwocie 5000 zł.
Powyższy wyrok w części dotyczącej całości rozstrzygnięcia o środkach karnych zaskarżył obrońca oskarżonego i zarzucił mu:
1. obrazę prawa materialnego,
a/ tj.art. 4 § 1 kkw zw. zart. 43a § 2 kkpoprzez zastosowanie przez Sąd przepisu ustawy nowej. tj.art. 43a § 2 kk, a przez to obligatoryjne orzeczenie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł w sytuacji, gdy zastosowanie winien znaleźć przepis ustawy obowiązującej poprzednio, tj.art. 49 § 2 kk, gdyż jest on względniejszy dla sprawcy ze względu na fakultatywność orzekania w/w środka.
b/ tj.art. 4 § 1 kkw zw. zart 42 § 2 kkpoprzez zastosowanie przez Sąd przepisu ustawy nowej, tj.art. 42 § 2 kkw aktualnym brzmieniu, a przez to obligatoryjne orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres co najmniej 3 lat w sytuacji, gdy zastosowanie winien znaleźć przepis ustawy obowiązującej poprzednio, tj.art. 42 § 2 kkw poprzednim brzmieniu, gdyż jest on względniejszy dla sprawcy ze względu na obligatoryjne orzeczenie środka karnego bez określenia dolnej granicy jego wymiaru,
2. rażącą niewspółmierność środka karnego:
a/ w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł, w sytuacji, gdy dyrektywy wymiaru kary uzasadniały nie orzekanie w/w środka fakultatywnego,
b/ w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a przez to wymierzenie w/w środka w wymiarze 4 lat, w sytuacji, gdy dyrektywy wymiaru kary uzasadniają wymierzenie tego środka w wymiarze 1 roku.
Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie poprzez:
a/ nie orzekanie środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,
b/ orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku,
ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna w takim zakresie w jakim postuluje uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zwrócić bowiem uwagę należy, że przede wszystkim w sprawie konieczne jest ustalenie jakie przepisy prawa materialnego-art.4§1 kk- mają w niniejszej sprawie zastosowanie.
Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku- k.68 odw. enigmatycznie podał, że zastosowałprzepisy obecnie obowiązujące.Przyjąć zatem należy, że w tym wypadku zastosowano, z uwagi na datę wydania wyroku, przepisy obowiązujące od 1 lipca 2015 r. Jednakże zauważyć należy, że takie rozstrzygnięcie wydaje się kłócić z nakazem stosowania wobec sprawy ustawy dla niego najwzględniejszej.
W istocie bowiem dla oceny zachowaniaJ. J.konieczne jest odpowiednie porównanie i przyjęcie, która wersja przepisów: do 17 maja 2015 r., od 18 maja do 30 czerwca 2015 r. i od 1 lipca 2015 r,. winna mieć zastosowanie. O ile bowiem jak to wskazał Sąd Rejonowy w uzasadnieniu jak na k.68 odw. przyjęto przepisy obowiązujące od 1 lipca 2015 r. to zwrócić uwagę należy, że co do oskarżonego nie wydaje się względniejsza regulacja w zakresie brzemienia od tej datyart.69§1 kk. Dla przyjęcia możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w tej sytuacji wymagany jest obecnie brak skazania w czasie popełnienia przestępstwa. TymczasemJ. J.w dacie czynów był skazany- porównaj k.79.
Zauważyć także należy, że Sąd I instancji w pkt. IV sentencji wyroku jako podstawę świadczenia w kwocie 5000 zł przyjąłart.43a§2 kk( obowiązujący od 1 lipca 2015 r. ) a w uzasadnieniu jak na k.67 wskazał jako podstawęart.49§2 kk( obowiązujący w okresie od 18 maja 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. ).
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania-art.437§2 kpk,art.438pkt.1-3 kpk.
Przy ponownym rozpoznaniu postepowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag.
Natomiast co do postulatów zawartych w apelacji, to zauważyć należy, że nie wydaje się przekonujące stanowisko skarżącego co do swoistego automatyzmu stosowania do całości zachowania oskarżonego, któremu zarzucono dopuszczenie się dwóch czynów, regulacji, która obowiązywała jedynie w dacie pierwszego z czynów.