Sąd Rejonowy w Słupsku
V Wydział Pracy i Ubezpieczęń Społecznych
Sygnatura akt: V P 283/14
Data wyroku: 2015-10-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Kotlarek, Agnieszka Grzempa, Zdzisław Drewniak

Sygn. akt: V P 283/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSR Agnieszka Grzempa
Ławnicy: Grażyna Kotlarek, Zdzisław Drewniak
Protokolant:   Kamila Skorupska
po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. w Słupsku
sprawy z powództwaB. A.
przeciwkoD. D.
o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika

1
zasądza od pozwanegoD. D.na rzecz powodaB. A.kwotę 10.800 zł (dziesięć tysięcy osiemset złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 24 października 2014 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika,

2
zasądza od pozwanegoD. D.na rzecz powodaB. A.kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu,

3
wyrokowi w punkcie 1. co do kwoty 3.600 zł nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygnatura akt:V P 283/14

UZASADNIENIE
P. A.wystąpił przeciwko pracodawcy z żądaniem zasądzenia odszkodowania w wysokości trzykrotności wynagrodzenia za pracę tj. 10.800 zł brutto tytułem niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia stronie przeciwnej odpisu pozwu do dnia zapłaty.P.wniósł nadto o zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W ocenie powoda przyczyny rozwiązania z nim stosunku pracy, wskazane w oświadczeniu pracodawcy nie polegają na prawdzie, a nawet gdyby uznać je za zgodne z prawdą to nie stanowią rażącego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych i w związku z tym nie uzasadniały rozwiązania stosunku pracy w trybie art. 52.P.ponadto stoi na stanowisku, że oświadczenie pracodawcy zostało mu wręczone po uprzednim przedstawieniu przez niego zwolnienia lekarskiego.
Pozwany –R.–Firma Usługowo (...)z siedzibą wS.(pierwotnieFirma Usługowa (...)wS.) w odpowiedzi na pozew wniósł o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany podniósł, iż zaistniały przesłanki umożliwiające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Ciężkie naruszenie przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych miało postać: braku rozliczenia się z powierzonego pracownikowi mienia, m.in. telefonu służbowego, pomimo kierowanych do pracownika wezwań oraz działania na szkodę pracodawcy, polegającym na korzystaniu z bazy danych klientów należącej do pracodawcy , w celu osobistego oferowania usług firmom konkurencyjnym przy użyciu posiadanej wiedzy nabytej u pracodawcy.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
B. A.był zatrudniony wFirmie Usługowej (...)na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy, pierwotnie na czas określony, a następnie, mocą umowy z dnia 1 lutego 2012r. na czas nieokreślony.Firma Usługowa (...)zmieniła nazwę naR.Firma Usługowo (...).
dowód: umowa o pracę z dn. 01.02.2007 akta osobowe powoda, umowa o pracę z dn. 01.02.2012r. k. 6-7, świadectwo pracy k. 9-10, wypis z(...)k. 5
Wynagrodzenie miesięczne bruttoB. A.stanowiło wartość 3.600 zł brutto.
dowód: umowa o pracę k. 6-7, zaświadczenie o zarobkach z dn. 03.11.2014r. k. 22
W czasie trwania zatrudnienia pracodawca zaproponowałB. A.zmianę warunków zatrudnienia. Pracownik nie wyraził zgody na zmianę dotychczasowych warunków.
dowód: porozumienie zmieniające k. 11-12, oświadczenie z dn. 01.07.2014r. k. 13
W okresie od 15 lipca 2014r. do 25 września 2014r.B. A.przebywał na urlopie wypoczynkowym.
dowód: wniosek o udzielenie urlopu k. 16
W trakcie trwania urlopu wypoczynkowego, w dniu 17 września 2014r., pracodawca wezwałB. A.do zwrotu powierzonego aparatu telefonicznegomarki S. (...)wraz z kartą SIM w trybie natychmiastowym.
dowód: pismo pracodawcy z dn.17.09.2014r. k. 14
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 22 września 2014r.,B. A.poinformował pracodawcę, iż telefon został oddany do serwisu w celu usunięcia usterki i zostanie zwrócony pracodawcy niezwłocznie po odbiorze sprzętu z naprawy. Pismo zostało odebrane przez pracodawcę w dniu 23 września 2014r.
dowód: pismo z dn. 22.09.2014r. k.15s, potwierdzenie odbioru k. 17, karta naprawy–gwarancji wraz z paragonem za wykonaną usługę k. 17
Pismem z dnia 26 września 2014r. pracodawca wezwałB. A.do przekazania pliku cyfrowego z karty kierowcy z okresu od 20.06.2014r. do 13.07.2014r.
dowód: wezwanie z dnia 25.09.2014r. k. 28
W czasie trwania zatrudnienia, będąc na urlopie wypoczynkowymB. A., wraz ze znajomymR. K. (1)udał się doD. P., który był kontrahentemR.Firmy Usługowo – (...). RolaB. A.w tym spotkaniu sprowadzała się do pośredniczenia pomiędzyD. P.aR. K. (1). Celem spotkania było rozeznanie na rynku usług przewozowych.R. K. (1)prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych poszukiwał możliwości przyjęcia zleceń. Rozmowa nie przyniosła żadnych rezultatów.
dowód: zeznania świadkaR. K. (1)k. 40v-41, zeznania świadka 66v-67
Oświadczeniem z dnia 26 września 2014r. pracodawca rozwiązał zB. A.umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych.
dowód: oświadczenie pracodawcy z dn. 26.09.2014r.

Sąd zważył, co następuje:
PowództwoB. A.jest zasadne i jako takie zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszym postępowaniu powód odwołał się od wręczonego mu przez pracodawcę oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę w trybieart. 52 k.p.
Jak wynika ze wspomnianego oświadczenia pracodawca zdecydował się na rozwiązanie umowy zB. A.bez wypowiedzenia z winy pracownika, na skutek ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych polegającego na:

1
braku rozliczenia się z powierzonego pracownikowi mienia, m.in. telefonu służbowego, pomimo kierowanych do pracownika wezwań,

2
działaniu na szkodę pracodawcy, polegającym na wykorzystywaniu posiadanej bazy danych klientów pracodawcy, do osobistego oferowania usług firmom konkurencyjnym przy użyciu posiadanej wiedzy nabytej u pracodawcy.

Jako pierwszej Sąd podjął się oceny oświadczenia pod względem formalnym.
Zgodnie zart. 30 § 3-5 k.p.oświadczenie musi być złożone na piśmie, wskazywać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie i zawierać pouczenie o odwołaniu do sądu pracy. W ocenie Sądu oświadczenie strony pozwanej spełnia te wymagania.
Wobec spełnienia wszystkich przesłanek formalnych, Sąd w drugiej kolejności podjął się oceny oświadczenia pracodawcy pod względem merytorycznym. Dokonując oceny merytorycznej wskazanych w oświadczeniu przyczyn Sąd badał, czy wskazane przez pracodawcę przyczyny są przyczynami konkretnymi, zasadnymi i rzeczywistymi.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwemartykuł 30 § 4 k.p.dopuszcza różne sposoby określenia przyczyny rozwiązania umowy o pracę, a jej konkretność ocenia się z uwzględnieniem innych znanych pracownikowi okoliczności uściślających tę przyczynę. Istotne jest, aby z oświadczenia pracodawcy wynikało w sposób niebudzący wątpliwości, co jest istotą zarzutu stawianego pracownikowi i usprawiedliwiającego rozwiązanie z nim stosunku pracy. Natomiast konkretyzacja przyczyny, wskazanie konkretnego zdarzenia lub ciągu zdarzeń, konkretnego zachowania pracownika, z którymi ten zarzut się łączy, może nastąpić poprzez szczegółowe określenie tego zdarzenia (zachowania) w treści oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę lub wynikać ze znanych pracownikowi okoliczności wiążących się w sposób niebudzący wątpliwości z podaną przez pracodawcę przyczyną rozwiązania umowy o pracę. Inaczej rzecz ujmując, przyczyna rozwiązania umowy o pracę może być sformułowana w piśmie pracodawcy w sposób uogólniony, jeżeli okoliczności zakończenia stosunku pracy są znane pracownikowi.
Przyczyna rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika ma być zrozumiała dla pracownika, a nie - po pierwszej lekturze - dla sądu orzekającego w sprawie. W sprawie, której przedmiotem jest ocena zgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy w trybieart. 52 k.p., analizując przyczynę rozwiązania stosunku pracy i jej skonkretyzowanie należy badać (uwzględniając całokształt materiału dowodowego sprawy i stan faktyczny, który doprowadził pracodawcę do złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy w trybieart. 52 k.p.), czy pracownik rozumiał (powinien rozumieć) stawiane mu zarzuty i ich istotę, a nie ograniczać się do treści werbalnej samego oświadczenia pracodawcy, które w szczególnych okolicznościach może być krótkie, a nawet lakoniczne, o ile strony sporu wiedziały, co się za nim kryje (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2014r., II PK 298/13, LEX nr 1552144).
Mając na uwadze powyższe Sąd podjął się analizy każdej ze wskazanych przyczyn rozwiązania z powodem stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Odnosząc się do przyczyny określonej jako brak rozliczenia się z powierzonego pracownikowi mienia w postaci telefonu komórkowego, Sąd uznał ten zarzut za bezzasadny.
W pierwszej kolejności Sąd zwraca uwagę na sam fakt wezwania powoda do zwrotu telefonu służbowego. Po pierwsze w chwili wezwania powód przebywał na urlopie wypoczynkowym, a co za tym idzie nie miał obowiązku wykonywania poleceń przełożonego. A nadto sam fakt zwrotu telefonu nie został przez pracodawcę w żaden sposób uzasadniony. Utrwalona u pracodawcy praktyka nie stanowiła o konieczności zwrotu powierzonych sprzętów, w tym chociażby telefonów komórkowych, przed rozpoczęciem urlopu wypoczynkowego pracownika.
Abstrahując od powyższego,B. A.niezwłocznie odpowiedział na wezwanie pracodawcy, wskazując jednocześnie, iż wnioskowany przez pracodawcę telefon znajduje się w serwisie z powodu awarii. Ponadto pracownik zobowiązał się do niezwłocznego zwrotu sprzętu po odebraniu go z serwisu, co ostatecznie uczynił. Zwrot telefonu powoduje bezzasadność przyczyny wskazanej w oświadczeniu.
Odnosząc się do drugiej przyczyny tj. działania na szkodę pracodawcy poprzez wykorzystanie bazy danych klientów pracodawcy oraz poprzez osobiste oferowanie usług firmom konkurencyjnym przy użyciu posiadanej wiedzy nabytej u pracodawcy, Sąd wskazuje, iż przyczyna ta nie została przez pracodawcę wykazana.
Ustalony w sprawie stan faktyczny pozwolił Sądowi na uznanie, iż pracodawca nie dysponował żadną bazą danych, która mogłaby być przezB. A.w jakikolwiek sposób skopiowana i wykorzystana. Powyższe zostało również potwierdzone zeznaniami świadków, którzy zaprzeczyli jakoby powód kiedykolwiek proponował udostępnienie bazy danych klientówfirmy (...). Pracodawca w żaden sposób nie wykazał, żeB. A.wykorzystał bazę danych klientów, pomimo, iż to na nim spoczywał obowiązek udowodnienia tej okoliczności, co wynika zart. 6 kodeksu cywilnego.
Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku zarzutu oferowania usług konkurencyjnym firmom. Sąd zwraca uwagę, iż pracodawca nie przedstawił żadnego dowodu mogącego świadczyć o nagannych praktykach powoda.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy niewątpliwie potwierdza, iżB. A.spotkał się zD. P., ale jak sam wskazał świadekD. P., rola powoda w tym spotkaniu była bierna i ograniczona jedynie do pośrednictwa w zainicjowaniu spotkania, którego stronami byliD. P.orazR. K. (2). Nie bez znaczenia w tej sytuacji jest również fakt, iż powód nie był związany żadnym zakazem konkurencji, wobec czego udział we wspomnianymi spotkaniu nie może być rozpatrywany w kategoriach braku lojalności wobec pracodawcy.
Pracodawca nie wykazał jakoby na skutek działań powoda poniósł szkodę. Gdyby przyjąć, iż rzekomą szkodą miałaby być utrata zleceniodawcy w osobieD. P.przyczynę taką należy uznać za nieprawdziwą albowiem umowa z powodem została rozwiązana z w miesiącu wrześniu 2014r., a zleceń zaprzestano z miesiącem kwietniem roku 2015.
Dodatkowo zaznaczenia wymaga, iż w każdym przypadku oceny ciężkości naruszenia podstawowego obowiązku pracowniczego decydującym kryterium jest wina. Ciężkie naruszenie ma miejsce w przypadku zaistnienia winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 2014r. I Pk 85/14, LEX nr 1551474).
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał przyczyny rozwiązania stosunku pracy za nieprawdziwe i pozorne. Zobowiązanie powoda na natychmiastowego zwrotu telefonu, w czasie przebywania pracownika na urlopie wypoczynkowym, budzi wątpliwość Sądu czy pracodawca nie nosił się z zamiarem rozwiązania stosunku pracy z powodem, a niemożność zwrotu telefonu w wymaganym terminie stanowiło jedynie pretekst do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Nawet gdyby przyjąć, iż wskazane w oświadczeniu przyczyny faktycznie miały miejsce, to w ocenie Sądu nie stanowią one ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, będącego przesłanką rozwiązania umowy w trybieart. 52 k.p.
Odnosząc się do zarzutu utraty zaufania do pracownika, który został zgłoszony przez stronę pozwaną w toku postepowania, Sąd wskazuję, iż brak zaufania nie stanowił podstawy rozwiązania stosunku pracy. Innymi słowy pracodawca nie uwzględnił tej przyczyny w swoim określeniu. W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, iż zakres badań zasadności rozwiązania umowy jest ograniczony co do przyczyn wskazanych w oświadczeniu.
Stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o dokumenty, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron oraz dowody z zeznań świadków.
ZeznaniaR. K. (1)orazD. P.Sąd uznał za wiarygodne, spójne i korespondujące ze sobą.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający, wobec czego Sąd nie znalazł podstaw do konieczności przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron. Z tej samej przyczyny Sąd oddalił wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z nagrań zgromadzonych na płytach CD.
Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że pracodawca rozwiązał z powodem umowę o pracę z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów, wobec czego na podstawieart. 56 § 1 k.p.w zw. zart. 58 k.p.zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.800,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 24 października 2014r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.
Wyrokowi w punkcie 1, co do kwoty 3.600 zł został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, w oparciu oart. 4772k.p.
Stroną przegraną w niniejszym postępowaniu jest strona pozwana i to na niej spoczywa odpowiedzialność związana z poniesieniem kosztów procesu, co wynika zart. 98 § 1 k.p.c.Koszty postępowania wyniosły 60 zł i stanowią wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (art. 98 § 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.oraz § 11 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w spawie opłat za czynności radców prawnych (...), Dz.U. z 2013r. poz. 490.