Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 3845/14
Data wyroku: 2015-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klaudia Miłek
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: 57 par 1 kks
Teza: obwinionego uznano za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu

Sygn. akt VW 3845/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2015 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Klaudia Miłek
Protokolant: Beata Lechowicz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach : 24.02, 16.04, 23.06, 18.08, 8.10. 2015 r. sprawy, przeciwkoG.F.s.A.iJ.
oskarżonego o to że:
Wbrew przepisomart. 21 § 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa(Dz. U. 2012 Nr 749 z późn. zm.) art. 103 ustawy z dnia 11.03.2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177. poz. 1054 z późn. zm.jbędąc odpowiedzialnym z tytułu pełnionej funkcji Prezesa Zarządu Spółki(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.przyul. (...)za terminowe odprowadzanie podatku nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku i nie odprowadził w terminie ustawowym do dnia 25 lipca 2013 r. oraz do dnia 25 października 2013 r. na rachunek Pierwszego Urzędu Skarbowego(...)ul. (...)wW., podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2013 r. w łącznej kwocie 11.324.113,00 zł .
Powyższym zachowaniem podejrzany wypełnił znamiona wykroczenia skarbowego zart. 57 § 1 kodeksu karnego skarbowego(Dz. U. Z 2013 r. poz. 186, z późn. zm.)
orzeka

I
oskarżonegoG.F.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 57 par 1 kkswymierza karę grzywny w wysokości 15.000 ( piętnaście tysięcy) złotych.

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. S.kwotę 720 ( siedemset dwadzieścia ) złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem obrony z urzędu.

III
Zwalnia oskarżonego od opłaty , koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt V W 3845/14

UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W 2013 rokuG.F.pełnił funkcję prezesa zarządu(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 15 listopada 2012 roku. Zarząd spółki był jednoosobowy.G.F.był ponadto jedynym wspólnikiem spółki posiadającym całość jej udziałów.

dowód
         : odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców – k. 3- 7
W dniu 25 lipca 2013 rokuspółka (...)złożyła za pośrednictwem systemu elektronicznego deklarację VAT-7K(8) za drugi kwartał 2013 roku, w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie 217 złotych. W dniu 25 października 2013 rokuspółka (...)tą sama drogą złożyła korektę powyższej deklaracji, w której wykazała podatek podlegający wpłacie do Urzędu Skarbowego w kwocie 9.250.071,00 złotych. Tego samego dnia do Urzędu Skarbowego wpłynęła również deklaracja VAT-7K(8)spółki (...)za trzeci kwartał, w której wykazany został podatek podlegający wpłacie do Urzędu Skarbowego w kwocie 2.074.042,00 złotych.
Deklaracje były składane przez księgowąE. S., której powyższe czynności, a także obliczanie podatku i sporządzanie deklaracji zostały powierzone do wykonania umową o świadczenie usług księgowych z dnia 21 lutego 2013 roku. Umowa ta nie przewidywała dokonywania wpłaty podatku na rzecz Urzędu Skarbowego przez podmiot prowadzący obsługę księgową.E. S.przekazywała na adres e-mailspółki (...)informacje o kwocie należnego podatku.E. S.otrzymała odspółki (...)umówione wynagrodzenie za świadczone przez nią usługi księgowe.
Spółka (...) sp. z o.o.nie wpłaciła należnego podatku od towarów i usług w kwocie 11.324.113,00 złotych, która została wykazana w opisanych wyżej deklaracjach.

dowód
         : zeznania świadkaE. S.– k. 25, 132, zawiadomienie – k. 1, karta kontowa – k. 2, deklaracje VAT-7K(8) – 8-13, dane identyfikacyjne – k. 19-20, umowa – k. 26-29, lista zaległości – k. 131.
Z uwagi na to iż ustalono, żeG.F.posiada stałe miejsce pobytu za granicą, na podstawieart. 173 § 1 k.k.s., postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. finansowy organ postępowania – Pierwszy Urząd Skarbowy(...)wW.zastosował wobec niego tryb postępowania w stosunku do nieobecnych – istnienie przesłanki zastosowaniaart. 173 § 1 kkssprawdził Sąd także na rozprawie.
Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaE. S., bowiem znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie w postaci deklaracji podatkowych i umowy o świadczenie usług księgowych. Świadek rzeczowo i logicznie zeznawała na okoliczności współpracy z oskarżonym. Ponadto jest to osoba obca dla oskarżonego, nie utrzymuje już z nim kontaktów gospodarczych, a zatem brak jest podstaw by twierdzić, że swoimi zeznaniami chciałaby bezpodstawnie obciążyć oskarżonego.
Zeznania świadkaI. F.nie stały się podstawą ustaleń faktycznych, bowiem świadek nie miała wiedzy na temat okoliczności istotnych w niniejszej sprawie. Świadek jedynie tłumaczyła dokumenty, które oskarżony podpisywał rozpoczynając swoją działalność gospodarczą w Polsce, jednak świadek nie pamiętała treści tych dokumentów.
Ustalając stan faktyczny, Sąd oparł się również o dokumenty zgromadzone w sprawie, bowiem ich autentyczność i prawdziwość treści nie budzą wątpliwości oraz nie były kwestionowane przez strony.
OskarżonyG.F.stanął pod zarzutem tego, że wbrew przepisomart. 21 par 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowaiart. 103 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, będąc odpowiedzialnym z tytułu pełnionej funkcji prezesa zarządu spółki(...) sp. z o.o.z siedziba wW.przyAl. (...)za terminowe odprowadzanie podatku, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku i nie odprowadził w terminie ustawowym do dnia 25 lipca 2013 roku oraz do dnia 25 października 2013 roku na rachunek Pierwszego Urzędu Skarbowego(...)ul. (...)wW., podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2013 roku w łącznej kwocie 11.324.113,00 złotych, tj. wykroczenia zart. 57 § 1 k.k.s.
W myślart. 57 § 1 k.k.s.odpowiedzialności za wykroczenie odpowiada podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku. Nie każde więc niewpłacenie w terminie podatku jest karalne, gdyż musi się ono cechować uporczywością.
Jako że podatnikiem, w przedmiotowej sprawie jest osoba prawna, zastosowanie ma równieżart. 9 § 3 k.k.s.wskazujący, że za wykroczenia skarbowe odpowiada jak sprawca, także ten, kto na podstawie jednego z taksatywnie wskazanych źródeł, tj. przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi osoby prawnej. W niniejszej sprawie należało więc ustalić, czy oskarżony zajmował się sprawami gospodarczymispółki (...)i w jakim zakresie. Przyjmuje się, że termin "zajmuje się sprawami gospodarczymi" obejmuje wszelkie zachowania się polegające na rozstrzyganiu w sprawach gospodarczych, w szczególności zaś finansowych, lub współdziałaniu w rozstrzyganiu w tych sprawach albo też wpływaniu na rozstrzygnięcia, chociażby miało to charakter jednorazowy. Pojęcie to obejmuje wszelakiego rodzaju czynności prawne i faktyczne, które są podejmowane w związku z działalnością określonego podmiotu. Muszą one jednak dotyczyć sfery gospodarczej, a więc organizacji oraz wymiany dóbr i usług.
Zgodnie zart. 201 § 1 k.s.h., zarząd spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Ponadto ze zgormadzonych w sprawie dowodów nie wynika, aby poza oskarżonym ktokolwiek zajmował się sprawami spółki.
W świetle powyższych rozważań uznać należy, żeG.F., jako prezes zarządu(...) sp. z o.o.z siedzibą wW., miał możliwość podejmowania w spółce samodzielnych decyzji gospodarczych, w tym decyzji finansowych i był odpowiedzialny za prawidłowe i terminowe wpłacanie na rachunek urzędu skarbowego należnych podatków.
Spółka (...)wybrała na podstawieart. 99 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usługskładanie deklaracji kwartalnych. Na podstawie art. 103 ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa wart. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego. Zgodnie zaś z art. 21 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w przypadku, gdy przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie zobowiązania podatkowego, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty. W imieniu spółki deklaracje wykazujące należność podatkową na rzecz Urzędu Skarbowego za II i III kwartał 2013 roku złożyła księgowa. Jak ustalono, poinformowała ona spółkę o kwocie należnego podatku, który powinien zostać wpłacony na rachunek Urzędu Skarbowego. Przez dwa lata powyższa należności podatkowa nie została uregulowana.
Na zaistnienie znamienia uporczywego niewpłacania podatku w terminie może wskazywać zarówno cykliczność zachowań podatnika, polegająca na umyślnym niestosowaniu się do wymogu terminowego płacenia podatku, jak i jednorazowe, ale długotrwałe zaniechanie przez niego uregulowania podatku płaconego jednorazowo, mające miejsce już po terminie płatności tego podatku, a więc gdy ma on uregulować go już jako zaległość podatkową, jeżeli zachowanie to wskazuje, że zamiarem podatnika w momencie upływu terminu płatności podatku było uporczywe jego niewpłacanie, a więc odsunięcie uregulowania tego podatku na dłuższy okres (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 roku, sygn.. akt I KZP 11/13, publ. w OSNKW 2014/1/3). Można więc stwierdzić, że dwukrotne niewpłacenie podatku w terminie, a następnie długotrwałe zaniechanie uregulowania tej należności wyczerpało znamię uporczywości.
Nie budzi wątpliwości zdaniem Sądu również wyczerpanie znamion strony podmiotowej czynu. Przyjmuje się, że wykroczenie określone wart. 57 § 1 k.k.s.można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim. Na podstawie przeprowadzonych i ocenionych dowodów można stwierdzić, że oskarżony prowadził szeroko zakrojoną działalność gospodarczą generującą wielomilionowe należności z tytułu podatku od towarów i usług. Sąd miał na uwadze fakt, że oskarżony jest cudzoziemcem. Tak podstawowe wymagania stawiane podatnikom, jak wpłacanie podatku w terminie, nie są jednak zależne od ich obywatelstwa czy miejsca siedziby. Oskarżony, podejmując się prowadzenia działalności gospodarczej na tak dużą skalę w obcym państwie, powinien był ją zorganizować w ten sposób, by mógł uczynić zadość wszelkim przepisom prawa obowiązującym w tym państwie. Istotny jest również fakt, że oskarżony nie kontaktował się z organami podatkowymi celem skorzystania z przewidzianych prawem instytucji pozwalających na odroczenie, rozłożenie na raty czy też częściowe umorzenie należności (por.postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2003 r., sygn. I KZP 2/03, publ. w OSNKW 2003/5-6/57). Warto także podkreślić, żespółka (...)regulowała swoje zobowiązania w okresie wskazanym w zarzucie, choćby poprzez wypłacenie wynagrodzenia z tytułu umowy o świadczenie usług księgowych, co dowodzi temu, że miała ona środki finansowe na choćby częściowe pokrycie należności z tytułu podatku. Tym samym nie ma wątpliwości, że oskarżony chciał popełnić czyn zabroniony w rozumieniuart. 4 § 2 k.k.s.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że oskarżonyG.F.swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia określonego wart. 57 § 1 k.k.s.
Nie budzi również wątpliwości wina oskarżonego, który jako osoba dorosła prowadząca działalność gospodarczą w formie osoby prawnej i w pełni poczytalna, zna obowiązujące przepisy prawa i miał pełną możliwość postąpienia zgodnie z ich treścią.
Mając to uwadze, Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia zart. 57 § 1 k.k.s.
Przystępując do wymiaru kary Sąd kierował się dyrektywami i okolicznościami określonymi wart. 12 § 2 k.k.s.iart. 13 § 1 k.k.s.Wymierzając oskarżonemu karę grzywny w wysokości 15.000 złotych, Sąd baczył, by dolegliwość tej kary nie przekraczała stopnia winy i uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także dyrektywę prewencji generalnej w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Mając na uwadze treśćart. 53 § 7 k.k.s., Sąd doszedł do wniosku, że stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znaczny. Oskarżony, nie wpłacając podatku, naruszył jeden z podstawowych obowiązków finansowych obciążających podmioty prowadzące działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Ponadto kwota niewpłaconego podatku jest dużej wartości. W ocenie Sądu orzeczona kara grzywny będzie stanowiła realną dolegliwość dla oskarżonego.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.). Brak jest informacji na temat sytuacji majątkowej i rodzinnej oskarżonego, a zatem należało zwolnić go od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Z uwagi na udział w postępowaniu obrońcy z urzędu, Sad orzekł na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzew zw. z§ 2 ust. 3, § 14 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 3 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, na rzecz adw.J. S.kwotę 720 złotych, która podlega powiększeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji