Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 424/15
Data wyroku: 2015-07-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Irena Dobosiewicz, Maria Leszczyńska, Tomasz Adamski
Słowa kluczowe: Tytuł Wykonawczy
Podstawa prawna: art. 794 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 424/15

POSTANOWIENIE
Dnia 22 lipca 2015 r.
S ąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Irena Dobosiewicz
Sędzia SO Maria Leszczyńska (spr.)
Sędzia SO Tomasz Adamski
po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku wierzyciela(...) Spółki AkcyjnejwB.
przeciwko dłużnikowiM. S.
o wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconegona skutek zażalenia wierzycielaod postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczyz dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt. XII Co 9831/14
postanawia:
oddali ć zażalenie.
Sygn. akt II Cz 424/15

UZASADNIENIE
Wnioskodawca -(...)spółka akcyjna z siedzibą wB.złożył wniosek o wydanie w miejsce utraconego tytułu wykonawczego - opatrzonego klauzulą wykonalności nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2007 r. w sprawie sygn. akt XII Nc 1524/07.
W uzasadnieniu podał, że tytuł wykonawczy po umorzeniu postępowania egzekucyjnego wskutek bezskuteczności został w 2007 r. odesłany wierzycielowi. Obecnie wierzyciel wyraził wolę ponownego skierowania do komornika wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, jednak z uwagi na znaczny upływ czasu nie jest możliwe ustalenie, gdzie obecnie znajduje się tytuł wykonawczy. Utrata tytułu wiąże się najprawdopodobniej z faktem, iż dnia 01 października 2007 r. uległa zmianie siedzibą wierzyciela zul. (...)wB.naul. (...)wB., w związku z czym należy domniemywać, że wskutek tej zmiany zwrotna korespondencja nigdy nie dotarła do wierzyciela lub uległa zagubieniu w czasie przeprowadzki.
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r. oddalił wniosek.
Z motywów rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego wynikało, co następuje:
Zgodnie zart. 794 k.p.c.ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego może nastąpić jedynie na mocy postanowienia sądu wydanego po przeprowadzeniu rozprawy. W postępowaniu tym sąd ogranicza badanie do faktu utraty tytułu wykonawczego.
Utrwalony jest pogląd, że samo tylko powoływanie się wierzyciela na fakt utraty tytułu wykonawczego jest niewystarczające (por. orzeczenie SN z dnia 11 czerwca 1973 r., I CZ 22/73, niepubl., komentarz do art. 794 w: H. Pietrzykowski, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2006, s.107).
Wykazanie utraty tytułu wykonawczego, stanowiącej podstawę wniosku oponowne jego wydanie spoczywa na wierzycielu. W postępowaniu tym wierzycielmusi zatem wykazać, że utracił tytuł wykonawczy i to wbrew swojej woli. Z tegobowiem faktu wierzyciel wywodzi swe uprawnienie do ponownego uzyskania wzamian utraconego tytułu wykonawczego -art. 6 k.c.(por. również postanowienie SNz 11 czerwca 1973r, sygn. akt I Cz 22/73). Obowiązek ten nie odnosi się jednakbezpośrednio do faktu utraty tytułu, ponieważ przeprowadzenie dowodu w tymzakresie byłoby w wielu wypadkach nadmiernie utrudnione lub nawet niemożliwe, alewierzyciel powinien wykazać, że zaszły okoliczności, które dostatecznieuprawdopodobniają utratę tytułu. Ocena wiarygodności tego rodzaju okolicznościwskazujących pośrednio na możliwość utraty przez wierzyciela tytułu wykonawczego należy do sądu (por. postanowienie SN z dnia 16 czerwca 1967 r., I PZ 30/67, Biul. SN 1967, nr 9-10, poz. 139).
Art. 794 k.p.c.nie zawiera żadnych ograniczeń dowodowych w tym zakresie,wystarczający byłby zatem jakikolwiek wiarygodny dowód uprawdopodabniającyzagubienie tytułu wykonawczego. Do wydania ponownego tytułu wykonawczegowystarczy bowiem jedynie uwiarygodnienie przez wierzyciela, że utracił wbrewswojej woli wydany mu tytuł wykonawczy. Nieistotne jest przy tym, w jakichokolicznościach tytuł zaginaj i z czyjej stało się to winy, w szczególności nieistotnejest, czy tytuł zaginął u komornika, czy też u wierzyciela (por. postanowienie SN zdnia 9 kwietnia 1968 r., I PR 19/68, LEX nr 6311, postanowienie SN z dnia 16 czerwca 1967 r., I PZ 30/67, LEX nr 6179).
Wnioskodawca nie uprawdopodobnił jednak faktu utraty tytułu. Nie przedłożył bowiem, ani nie zawnioskował o przeprowadzenie jakiegokolwiek dowodu na okoliczność zaginięcia przedmiotowego tytułu. Uwzględnienie wniosku nie było zatem możliwe.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawieart. 794 k.p.c.a contrario orzekł jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienia wniósł wierzyciel. Zarzucił naruszenie przepisuart. 328 § 2 k.p.c.poprzez niezawarcie w uzasadnieniu wyroku przyczyn, dla których sąd odmówił mocy dowodowej załączonemu dowodowi w postaci odpisu z
KRS oraz naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego w sprawie. Domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i ponowne wydanie utraconego tytułu zgodnie z wnioskiem.
S ąd Okręgowy zważył, co następuje;
Zażalenie wierzyciela nie zasługiwało na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Okręgowego wynika ono z niezrozumienia bądź ignorancji motywów Sądu I instancji, którymi kierował się przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia.
Innymi słowy Sąd Rejonowy wskazał, że przyczyną, dla której brak było podstaw do uwzględnienia wniosku było to, że wierzyciel nie wykazał, że zaszły okoliczności, które dostatecznie uprawdopodabniają utratę tytułu. Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał, że trudno obciążać wierzyciela obowiązkiem wykazania okoliczności merytorycznej, że pierwotny tytuł zaginął, jednak nie jest wykluczone wykazanie przez wierzyciela, że zaszły okoliczności, które dostatecznie uprawdopodobniają utratę tytułu.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie wierzyciel we wniosku wszczynającym postępowanie wskazuje okoliczności, które mogły być przyczyna zaginięcia tytułu (zmiana siedziby wierzyciela), ograniczając się do przedłożenia pełnego odpisu KRS. W rozprawie wyznaczonej przez Sąd I instancji w dniu 3 marca 2015 r. wierzyciel jak również jego pełnomocnik nie uczestniczą, co w istocie uniemożliwia wyjaśnienie (uprawdopodobnienie) tej istotnej w sprawie okoliczności.
Ponadto w przedmiotowym zażaleniu wierzyciel ponownie powołuje się na fakt utraty tytułu i na tych twierdzeniach poprzestaje. Wbrew twierdzeniom skarżącego sam fakt przywołania okoliczności jej towarzyszących, w których doszło, zdaniem wierzyciela do zaginięcia tytułu nie wynika z powoływanego nadal dokumentu KRS. Z tego dokumentu wynika jedynie, że wierzyciel zmienił swoją siedzibę.
Mając na względzie powyższe brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia, które podlegało oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.