Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 20/15
Data wyroku: 2015-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krystyna Święcicka, Dariusz Półtorak, Mariola Krajewska-Sińczuk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. akt II Ka 20/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący

SSO Krystyna Święcicka

Sędziowie:

SSO Mariola Krajewska - Sińczuk (spr.)
SSO Dariusz Półtorak

Protokolant

sekr. sąd. Agnieszka Wierzbicka

przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r.
sprawyL. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 284 § 2 kki in.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie
z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt II K 102/14

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1
w opisie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 3 wyroku w miejsce słów „składniki majątku odrębnego, wchodzące w skład stada o nr(...), tj. trzy sztuki bydła o nr paszportów:PL (...),PL (...),PL (...)” wpisuje „składniki majątku wspólnego, wchodzące w skład stada o nr(...), tj. trzy sztuki bydła o nr paszportów:PL (...),PL (...),PL (...)”,

2
w opisie czynów zarzucanych oskarżonemu w pkt II i III aktu oskarżenia i przypisanych w pkt 3 i 4 wyroku w miejsce numerów paszportów:PL (...),PL (...),PL (...)wpisuje następujące numery:PL (...),PL (...),PL (...),

3
uchyla zawarte w pkt 7 wyroku oparte oart. 72 § 2 kkorzeczenie o obowiązku naprawienia szkody spowodowanej przestępstwem przypisanym oskarżonemu w pkt 1 wyroku;

II
w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 400 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt II Ka 20/15

UZASADNIENIE
L. K.oskarżony został o to, że:

I
w okresie od dnia 23 października 2013 roku do dnia 4 listopada 2013 roku działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w miejscowościU., pow.(...), woj.(...), przywłaszczył sobie powierzone mu przez żonęA. K.składniki majątku odrębnego, wchodzące w skład stada o nr:(...), tj. trzy sztuki bydła o nr paszportów:PL (...),PL (...),PL (...)o łącznej wartości 10131,83 zł w ten sposób, że postąpił z nimi jak właściciel pomimo braku ku temu tytułu prawnego, zbył je bez wiedzy i zgody osoby uprawnionej na rzeczG. C., czym działał na szkodę w/w,

tj. o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 12 kk,

II
w dniu 30 października 2013 roku w m.M., gm.G., woj.(...), działając w celu użycia za autentyczne posłużył się w(...) - OddziałwM., podrobionym zgłoszeniem przemieszczenia bydła o nr paszportów:PL (...),PL (...),PL (...), w którym uprzednio nieustalony dotychczas sprawca podrobił podpis zbywającego zwierzęta, tj.A. K.,

tj. o czyn zart. 270 § 1 kk

III
w dniu 30 października 2013 roku w m.M., gm.G., woj.(...), wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci wydania duplikatów paszportów bydła o nr:PL (...),PL (...),PL (...)poprzez podstępne wprowadzenie w błąd uprawnionego pracownika(...) OddziałwM., w ten sposób, iż złożył wniosek o wydanie duplikatów paszportów na zwierzęta powołując się na ich utratę, podczas gdy paszporty na bydło znajdowały się w stanie nieuszkodzonym u prawowitej właścicielki i dysponentki zwierząt, co skutkowało niezasadnym wydaniem duplikatów paszportów,

tj. o czyn zart. 272 kk
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Garwolinie:

I
oskarżonegoL. K.uznał za winnego tego, że w dniu 4 listopada 2013 roku w miejscowościU., pow.(...), woj.(...), przywłaszczył sobie powierzone mu przez żonęA. K.składniki majątku odrębnego, wchodzące w skład stada o nr:(...), tj. trzy sztuki bydła o nr paszportów:PL (...),PL (...),PL (...)o łącznej wartości 10131,83 zł w ten sposób, że postąpił z nimi jak właściciel pomimo braku ku temu tytułu prawnego, zbył je bez wiedzy i zgody osoby uprawnionej na rzeczG. C., czym działał na szkodę w/w, tj. występku zart. 284 § 2 kki za to z mocyart. 284 § 2 kkskazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
z mocyart. 33 § 2 i 3 kkorzekł od oskarżonego grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka;

III
oskarżonegoL. K.uznał za winnego dokonania zarzuconego mu wpkt IIczynu zart. 270 § 1 kki za czyn ten z mocyart. 270 § 1 kkskazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

IV
oskarżonegoL. K.uznał za winnego dokonania zarzuconego mu wpkt IIIczynu zart. 272 kki za czyn ten z mocyart. 272 kkskazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

V
z mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzone jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu łączną karę pozbawienia wolności w rozmiarze 1 roku;

VI
z mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby;

VII
z mocyart. 72 § 2 kkw zw. z czynem zpkt Izobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejA. K.kwoty 10131,83 zł w terminie roku od uprawomocnienia się wyroku;

VIII
z mocyart. 44 § 2 kkorzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci wniosków o wydanie duplikatu paszportów bydła, zgłoszenia przemieszczenia bydła i 3 paszportów bydła poprzez pozostawienie ich w aktach sprawy;

IX
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.296,56 zł tytułem kosztów postępowania, w tym 380 zł opłaty.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Na podstawieart. 425 § 1-2 kpkiart. 444 kpkzaskarżył wyrok w całości. Powołując się na przepisart. 438 pkt 2 i 3 kpkwyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a w szczególnościart. 4, 5, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez jednostronne i nieobiektywne przedstawienie zdarzenia, z jednoczesnym przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, polegające na przyjęciu i skoncentrowaniu się przez Sąd tylko i wyłącznie na dowodach obciążających oskarżonego, w tym przyjęcie, iż wiarygodnymi są tylko i wyłącznie zeznania pokrzywdzonejA. K.w sytuacji, gdy między małżonkamiK.od dłuższego czasu występują konflikty, a niniejsza sytuacja mogła być sprowokowana przez pokrzywdzoną celem zemsty i dokuczeniu oskarżonemu, naruszenie zasady pro dubio in reo, polegające na rozstrzygnięciu na niekorzyść zaistniałych w sprawie wątpliwości odnośnie posiadanych – wbrew ustawie – przez oskarżonego i jego żonę dwóch różnych numerów identyfikujących producenta, co skutkowało tym, iż w odniesieniu do swojego inwentarza musiał on w(...)przedstawić zgłoszenia przemieszczenia bydła z podpisem żony, a także niewskazanie zaistniałej w/w nieprawidłowości w uzasadnieniu wyroku przez Sąd I instancji jako dowodu świadczącego na korzyść oskarżonego;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na ustaleniu, iż oskarżonyL. K.nie miał prawa do sprzedaży 2 sztuk byków i jałówki, w sytuacji gdy był ich współwłaścicielem i posiadał tytuł prawny do ich legalnego zbycia, błędne przyjęcie, iż to on sam przygotował dokumenty zgłoszenia przemieszczenia przedmiotowego bydła, podczas gdy w rzeczywistości – jak twierdzi – otrzymał je od swojej żony, a nadto przypisanie mu celowego i podstępnego wprowadzenia w błąd pracownika(...)w sytuacji, gdy był przekonany, iż na zgłoszeniach przemieszczenia bydła, które otrzymał od żony, ona osobiście nakreśliła podpisy.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoL. K.od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Garwolinie celem ponownego rozpoznania.
Na rozprawie odwoławczej obrońca oskarżonego poparł apelację i wnioski w niej zawarte.
Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy, zaś oskarżony wniósł o uniewinnienie.
SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Należy zgodzić się z zarzutem zawartym w apelacji, iż Sąd Rejonowy w oparciu o zebrane w sprawie dowody błędnie ustalił stan faktyczny przyjmując, że trzy sztuki bydła, o które chodzi w sprawie, stanowiły majątek odrębny pokrzywdzonejA. K.. Dochodząc do takiego wniosku Sąd orzekający trafnie wprawdzie wywiódł, że przed zawarciem związku małżeńskiegoA. K.otrzymała od rodziców gospodarstwo rolne zlokalizowane w miejscowościE., w skład którego wchodziło m.in. 20 sztuk bydła, ale następnie nieprawidłowo przyjął, że pokrzywdzona powierzyła mężowi 3 sztuki bydła spośród tych 20 sztuk, które otrzymała od rodziców, skoro przekazanie jej zwierząt nastąpiło przed zawarciem związku małżeńskiego, tj. przed 1997r., a oskarżony trzy sztuki bydła, o które chodzi w sprawie, sprzedał 4 listopada 2013r., przy czym zwierzęta te urodziły się we wrześniu 2011r. (paszporty bydła – k. 10-12). Z powyższego, tak jak to postuluje autor apelacji, należy wywieść, iż niemożliwym jest, że było to bydło stanowiące majątek odrębny pokrzywdzonej. Zresztą ona sama przyznała, iż chodzi o potomków tego stada, które dostała od rodziców, a zatem o zwierzęta, które urodziły się w trakcie trwania małżeństwa, a więc stanowiły one małżeńską wspólność majątkową.
W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z brzmieniemart. 31 § 1 k.r.i op. z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Wprawdzie przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków, jednakże do majątku wspólnego należą już dochody z majątku osobistego każdego z małżonków (art. 31 § 2 k.r.i op.). Powyższe wskazuje ponad wszelką wątpliwość na błędne ustalenia Sądu orzekającego we wskazanym zakresie. Niewątpliwe jest bowiem, że 3 sztuki bydła, o które chodzi w sprawie, są potomkami zwierząt, któreA. K.otrzymała od rodziców razem z gospodarstwem rolnym, ale skoro urodziły się w trakcie trwania małżeństwa, to niezależnie od tego, że przypisane były do pokrzywdzonej, biorąc pod uwagę wskazywany numer producenta (oskarżona i pokrzywdzony posiadali odrębne numery producenta), to wchodziły w skład małżeńskiej wspólności majątkowej. Okoliczność ta jednak, chociaż błędnie ustalona przez Sąd meriti, nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w zakresie przyjęcia, że sprzedaż przez oskarżonego tych zwierząt, w prawidłowo ustalonych przez Sąd meriti okolicznościach (poza ustaleniem, o którym była mowa powyżej), stanowiła przywłaszczenie, w rozumieniuart. 284 § 2 kk. W tym miejscu podnieść należy, iż zebrane w sprawie dowody, oceniane we wzajemnym powiązaniu, doprowadziły Sąd orzekający do prawidłowego wniosku w zakresie wiedzy pokrzywdzonej, co do faktu zgłoszenia przez oskarżonego przemieszczenia bydła i wystąpienia do(...)o wydanie duplikatów paszportów. Niewątpliwe jest to, że małżonkowieK.pozostają ze sobą w konflikcie, jednakże okoliczność ta nie może być decydującą w dokonywaniu oceny zebranych dowodów, a przede wszystkim nie może podważać wiarygodność depozycjiA. K.. Sąd jej zeznania oceniał w kontekście innych potwierdzających je dowodów, w szczególności przekazów pracowników(...)wG.–S. S.iM. C.i dołączonych przez(...)kserokopii dokumentów, wniosków o wydanie duplikatów paszportów i zgłoszenia przemieszczenia bydła, oryginałów paszportów bydła, a także opinii biegłego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów. Wbrew twierdzeniu skarżącego, ich analiza mogła jedynie prowadzić do wniosku o wiarygodności depozycjiA. K.. Nie tylko jej zeznania stanowiły podstawę ustalonego stanu faktycznego, ale również pozostałe wyżej wymienione dowody, a zwłaszcza wywołana opinia, z której wynika, że pokrzywdzona nie podpisywała się na dokumentach w postaci zgłoszenia przemieszczenia bydła. Nie złożyła widniejących na nich podpisów, a zatem zupełnie nielogiczna w świetle powyższego jest odosobniona wersjaL. K., jakoby żona miała wiedzę o zamiarze sprzedaży zwierząt, a zeznania obciążające oskarżonego złożyła w celu dokuczenia małżonkowi. Przypomnieć należy, żeA. K.o sprzedaży zwierząt dowiedziała się od pracowników(...), którzy okoliczność tę potwierdzili i to właśnie wskazana Agencja złożyła zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez oskarżonego (k.1). GdybyL. K., jak twierdzi, uzgodnił z pokrzywdzoną sprzedaż zwierząt, to jaki byłby powód podpisania się za nią przez inną nieustaloną osobę na wskazanych dokumentach, jak też zupełnie niezrozumiałe byłoby złożenie wniosków o wydanie duplikatów paszportów bydła, których oryginały posiadałaA. K.i dołączyła w toku postępowania do akt sprawy. Powyższe okoliczności czynią wersję pokrzywdzonej wiarygodną i zasadnie Sąd orzekający ją zaakceptował, kwestionując w tym zakresie depozycjeL. K., który bez konsultacji z żoną sprzedał to bydłoG. C., a wcześniej nie informując jej o tym złożył podrobione zgłoszenia przemieszczenia zwierząt i wniosek o wydanie duplikatu paszportów bydła. W tej sytuacji stanowisko skarżącego, kwestionujące ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne (za wyjątkiem kwestii błędnego przyjęcia, iż bydło stanowiło majątek odrębny pokrzywdzonej) uznać należy za polemiczne. Niewątpliwym i prawidłowym, w ocenie Sądu odwoławczego, było przyjęcie przez Sąd I instancji sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu przypisanego mu w pkt I wyroku, oczywiście z modyfikacją dotyczącą ustalenia, że przywłaszczone przezL. K.zwierzęta stanowiły majątek wspólny małżonków, nie zaś odrębnyA. K., a numery stada i paszportów bydła omyłkowo powielone w wyroku za oskarżycielem publicznym należało zmodyfikować zgodnie ze wskazanymi w załączonych paszportach (k. 10-12). Zatem Sąd I instancji trafnie wskazał, że oskarżony zachowaniem swoim (zmodyfikowanym przez Sąd II instancji) wyczerpał dyspozycjęart. 284 § 2 kk.
W tym miejscu należy podkreślić, że problem możliwości postawienia jednemu z małżonków zarzutu popełnienia przestępstwa przywłaszczenia w stosunku do mienia stanowiącego wspólność majątkową jest rozstrzygany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w piśmiennictwie prawnokarnym jednolicie (zob. R. A. Stefański: Odpowiedzialność karna za zabór mienia stanowiącego wspólność majątkową, Prok. i Pr. 1995, nr 10 oraz powołane tam orzecznictwo i literatura). Mienie stanowiące wspólną własność małżonków nie jest w pełni mieniem własnym jednego z małżonków, jest ono dla każdego z małżonków częściowo mieniem cudzym. Możliwe jest zatem popełnienie przestępstwa przywłaszczenia przez jednego z małżonków w stosunku do mienia stanowiącego wspólność majątkową, jako że zarówno w opisie ustawowym przywłaszczenia, ustawodawca używa znamienia „cudze” (art. 284 § 1 k.k.: „cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe”). Oczywistym jest, że działanie małżonka nie ma charakteru przestępnego, nawet jeżeli działa on bez wymaganej zgody albo wręcz wbrew woli drugiego z małżonków, ale nie ma zamiaru powiększenia swego majątku kosztem jego (tj. drugiego z małżonków) majątku (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1972 r., V KRN 421/72, OSNKW 1973, z. 5, poz. 61). Brak takiego zamiaru oznacza bowiem nic innego, jak brak zamiaru przywłaszczenia cudzego mienia. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, gdyż ewidentnie oskarżony sprzedając wspólne bydłoG. C., bez poinformowania nawet o tym pokrzywdzonej, posługując się uprzednio w tym celu sfałszowanymi dokumentami i wyłudzając niezbędne do sprzedaży duplikaty paszportów zwierząt, uczynił to w celu powiększenia majątku własnego, kosztem majątkuA. K..
Należy zauważyć, że zgodnie zart. 36 § 2 k.r.iop. każdy z małżonków może wprawdzie samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, a drugi z małżonków może jedynie sprzeciwić się czynności zarządu takim majątkiem zamierzonej przez tego małżonka (art. 361k.r.i op.), musi jednak, aby zająć takie stanowisko, o zamierzonych poczynaniach współmałżonka mieć wiedzę. W świetle okoliczności niniejszej sprawy Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, iż bydło, o które chodzi w sprawie, znajdowało się w gospodarstwie w miejscowościU., aA. K.nie miała wiedzy o czynionych przez męża przygotowaniach do jego sprzedaży, zaś o fakcie jego zbycia przez oskarżonego dowiedziała się dopiero od pracowników(...). W tej sytuacji zarzuty apelacyjne w odniesieniu do sprawstwa oskarżonego w zakresie popełnienia występku zart. 284 § 2 kk, jak również czynów zart. 270 § 1 kkiart. 272 kk, o których była mowa wyżej, a mianowicie posłużenia się podrobionym zgłoszeniem przemieszczenia bydła i wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w postaci wydania duplikatów paszportów bydła jest całkowicie chybiona, a wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie odosobnione i nielogiczne. Sąd odwoławczy nie tylko pierwszy z przypisanych oskarżonemu czynów, ale także drugi i trzeci również zmuszony był zmodyfikować, wskazując, poza przyjęciem, iż bydło stanowiło małżeńską wspólność majątkową, właściwe numery stada i paszportów zwierząt. Nadto z uwagi na to, iż toczy się aktualnie między oskarżonym i pokrzywdzoną sprawa o podział majątku dorobkowego Sąd II instancji, mając na uwadze treśćart. 415 § 5 kpk, zmuszony był uchylić zawarte w pkt 7 zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcie o obowiązku naprawienia szkody. Z przepisu tego wynika bowiem, że nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.
Reasumując należy stwierdzić, że obrońca oskarżonegoL. K.sformułował zarzut obrazy prawa procesowego, która w jego ocenie miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a konsekwencją jego miał być błąd w ustaleniach faktycznych, to jego stanowiska w tym zakresie nie można podzielić. Nie znajduje ono akceptacji w obowiązujących przepisach procedury karnej, a stanowi wyłącznie przejaw niezadowolenia z powodu wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, z którego treścią nie zgadza się oskarżony.
WprawdzieL. K.nie przyznał się do dokonania przypisanych mu czynów, to jego sprawstwo zostało przez Sąd Rejonowy w sposób przekonywający wykazane. W tej sytuacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, a także obrazyart. 7 i art. 424 kpkjest chybiony. W niniejszej sprawie zeznania pokrzywdzonej, poparte zeznaniami świadków i dołączonych dokumentów oraz treścią wywołanej opinii, uznane zostały za dowody pełnowartościowe i na ich podstawie ustalił Sąd w sprawie prawidłowy stan faktyczny. Zatem wina oskarżonego w zakresie wszystkich czynów, zmodyfikowanych przez Sąd odwoławczy, jest niewątpliwa. Nie ma powodów do kwestionowania przyjętej w wyroku kwalifikacji prawnej występków przypisanychL. K.. Sąd I instancji swoje stanowisko w tym zakresie również należycie i wyczerpująco uzasadnił, znajduje ono pełną akceptację Sądu odwoławczego, oczywiście przy przyjęciu, iż przedmiotowe bydło wchodziło w skład małżeńskiej wspólności ustawowej.
Odnosząc się do kwestii rodzaju i wymiaru kar jednostkowych i kary łącznej orzeczonych wobec oskarżonego, to stwierdzić należy, że zarówno kary wymierzone za poszczególne przestępstwa, jak też kara łączna roku pozbawienia wolności, są wyważone, sprawiedliwe i nie noszą cech rażącej surowości. Z tych względów nie ma powodów do ich zmiany, bądź złagodzenia w postępowaniu odwoławczym. W ocenie Sądu II instancji kara łączna roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres 2 lat jest ona adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów. Kara w takim wymiarze, w świetle okoliczności sprawy trafnie wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, spełni zamierzone cele i to zarówno w ramach prewencji szczególnej – uświadomi oskarżonemu naganność swojego postępowania i prewencji ogólnej – ugruntuje w społeczeństwie poczucie nieuchronnego ukarania sprawcy karą współmierną do wagi popełnionych występków, chociażby popełnione zostały na szkodę osoby najbliższej.
Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd odwoławczy na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkiart. 456 kpkorzekł, jak w wyroku.