Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 871/13
Data wyroku: 2015-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

sygn. akt IV K 871/13

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
w dniu 24 sierpnia 2013r. wW.funkcjonariusze PolicjiR. M.iK. S.pełniąc służbę, na terenie Dworca PKPW.Wileńska podjęli interwencję wobec mężczyzny pijącego alkohol w miejscu publicznym. Jego dane ustalili na podstawie jego oświadczenia ustnego. Oświadczył on, że nazywa sięW. L.i podał inne dane, które były niezbędne do potwierdzenia jego tożsamości. Za powyższe wykroczenie funkcjonariusz Policji nałożył na niego mandat w wysokości 50 zł, który ten przyjął i podpisał, a następnie został zwolniony. Wkrótce potemR. M.otrzymał informację telefoniczną od innego funkcjonariusza Policji, że osoba ukarana tym mandatem podaje dane swego brata, gdyż jest poszukiwany, a w rzeczywistości nazywa sięS. L.. W wyniku podjętych czynności zatrzymanoS. L..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:zeznań świadków:R. M.(k.4v.-5, 144-145),M. R.(k.134-135), wyjaśnień oskarżonego (k. 21, 92) oraz innych dowodów ujawnionych na posiedzeniu.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że stał przy sklepie z kolegami i pili piwo, a w pewnym momencie podeszli do nich dwaj policjanci, żeby ich wylegitymować. Otrzymał mandat za spożywania alkoholu w miejscu publicznym. Nie miał przy sobie żadnego dokumentu tożsamości i podał dane osobowe brata –W. L.i podpisał się na mandacie jego danymi. Dodał, że wiedział o tym, że ma do „odsiadki” karę pozbawienia wolności, a z kolegami założył się, że poda dane brata zamiast swoich (k.21). Na rozprawie także przyznał się (k.92).
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na uwzględnienie i w ich świetle nie budzi wątpliwości fakt popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu. W trakcie czynności podjętych przez Policję podał on dane swojego brata, przyjął mandat i na jego druku, na którym wpisano personaliaW.L.podpisał się jako(...). Wyjaśnienia te nie pozostają w sprzeczności z zeznaniamiR. M., którym Sąd dał w całości wiarę, bowiem znajdują one odzwierciedlenie zarówno w relacjach oskarżonego jak i zeznaniachM. R.i dokumentach załączonych do akt sprawy, w tym zwłaszcza protokole zatrzymania (k.2), protokole zatrzymania rzeczy (k.8-10) i treści wystawionego mandatu (k.11).Sąd uwzględnił wydaną w tej sprawie opinię biegłych psychiatrów i psychologa. Opinie te są pełne, rzetelne i jasne i nie zachodzi potrzeba ich uzupełnienia, zaś wnioski w nich zawarte zostały szczegółowo uzasadnione i nie budzą wątpliwości. W oparciu o te dowody nie ma podstaw do przyjęcia, aby po stronie oskarżonego zachodziły okoliczności, o jakich mowa wart. 31§1 lub 2 kk.
Zeznania świadkaM. R.miały charakter uzupełniający i nie wpłynęły na ustalenia co do sprawstwa oskarżonego (k. 134-135).
Należy zważyć co następuje:
Zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy jest kompletny i brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych na etapie postępowania przygotowawczego, które potwierdzono w toku rozprawy i w ich świetle nie budzi wątpliwości wina i okoliczności czynu dokonanego przez oskarżonego. Wbrew stanowisku obrony nie budzi wątpliwości fakt, że oskarżony podpisał się ma mandacie danymi swego brata, a nie swoimi. Mandat ten został wystawiony – zgodnie z jego treścią -W. L., bowiem takie dane wskazał oskarżony, zaś okoliczność, że imię w rubryce „czytelny podpis osoby ukaranej” oskarżony napisał tam jedynie w części nie ma znaczenia dla ustalenia, że podrobił on na tym dokumencie podpis osoby, dla której go wystawiono tj.W. L..
Odnośnie orzeczonej kary w ocenie Sądu jakkolwiek oskarżony jest osobą niejednokrotnie karaną to orzekanie wobec niego za ten czyn – uwzględniając motywację jego działania i jego skutek, a także stopień społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczność, że w dacie orzekania kara ograniczenia wolności mogła być orzeczona w wymiarze wyższym, niż w dacie czynu – kary izolacyjnej nie było uzasadnione. Przepisart. 270§1 kkprzewiduje w swojej sankcji możliwość orzeczenia kary ograniczenia wolności do lat 2. W ocenie Sądu zamiast orzekać wobec oskarżonego kolejną karę pozbawienia wolności uzasadnione jest orzeczenia kary wolnościowej związanej z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, a jej wymiar 1 roku i 6 miesięcy uwzględnia przesłanki wymiaru kary i kara ta spełni swoje cele.
Stosownie do treściart. 624§1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania uznając, że jego sytuacja finansowa uniemożliwia mu ich poniesienie.
Obrońcy z urzędu Sąd przyznał wynagrodzenie za pomoc prawną udzielona oskarżonemu z urzędu uwzględniając stawki wynikające z właściwego Rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie.