Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 924/15
Data wyroku: 2016-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Płudowski SSO Tomasz Wysocki, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 924/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie:

SSO Krzysztof Płudowski SSO Tomasz Wysocki

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r.
sprawyR. W.
synaM.iJ.z domuS.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw związku zart. 64 § 1 kk,art. 13 § 1 kkw związku zart. 279 § 1 kkw związku zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich
z dnia 29 września 2015 r. sygnatura akt II K 183/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoR. W., a na podstawieart. 435 kpktakże w co doB. S.iN. L.w ten sposób, że z opisów przypisanych im przestępstw eliminuje zabór w celu przywłaszczenia karty pojazdu na samochódM. (...)wystawionej na nazwiskoA. K., a tym samym za podstawę prawną skazań i wymiaru kar odnośnieB. S.orazN. L.przyjmuje wyłącznieart. 278 § 1 kk, zaś za podstawę skazaniaR. W.przyjmujeart. 278 § 1 kkiart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

II
postępowanie karne wobecB. S.,N. L.orazR. W.o to, że 16 grudnia 2013r. zabrali w celu przywłaszczenia kartę pojazdu samochoduM. (...)wystawioną na nazwiskoA. K.tj. o wykroczenieart. 126 § 1kw – na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umarza, zaliczając związane z tym wydatki na rachunek Skarbu Państwa;

III
w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. Z.z Kancelarii Adwokackiej weW.516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

V
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt  IV  Ka  924/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemR. W.uznany został za winnego, że:
w dniu 16 grudnia 2013 roku w miejscowościB.woj.(...), z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przez otwarte okno w pomieszczeniu kuchennym dostał się razem zN. L.iB. S.do wnętrza mieszkaniaD. L.skąd zabrali celu przywłaszczenia piłę spalinową markiP. H., odtwarzacz DVDP. (...), odtwarzacz DVD(...), ładowarkę do kamery(...)nr(...)firmy (...), kameręmarki P.marki model(...), ładowarkę(...)seria(...), kanister z paliwem o poj. 5 l, kartę pojazdu na samochódM. (...)na nazwiskoA. K.(...)aparat fotograficzny markiS.z futerałem, telefon komórkowyS. (...)z futerałem, tuner satelitarnyO. (...)seria(...), kartę telewizji satelitarnej(...), laptop markiA.seria(...)z uszkodzoną obudową pilota telewizyjnego koloru szarego, plecakC.koloru zielonego, ładowarkę(...), buty sportowe o łącznej szacunkowej wartości 3200 złotych oraz następnie sam usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do sejfu wmontowanego w ścianę, poprzez próbę otwarcia zamka, a następnie jego wymontowania, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niemożność pokonania zabezpieczeń sejfu, czym działał na szkodęD. L., przy czymR. W.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 6 lutego 2008 roku sygn. akt II K 313/06 między innymi za przestępstwo zart. 280 § 1 kkiart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, którym wymierzono karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 15 grudnia 2005 roku do 16 grudnia 2005 roku, od 24 kwietnia 2008 roku do 4 lutego 2010 roku i od 13 czerwca 2011 roku do 31 grudnia 2011 roku, to jest popełnienia występku zart. 278 § 1 kkiart. 276 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279§ 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 64 § 1 kk, za który na podstawieart. 14§1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 11§3 kkw zw. zart. 64 §1 kkwymierzono oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok powyższy zaskarżyła obrońca oskarżonego oraz samR. W..
Pierwsza ze skarżących zarzuciła orzeczeniu:

1
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia co miało wpływ na jego treść, a przejawiający się uznaniem, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że pokrzywdzonyD. L.dokonał wypłaty należności za wykonaną przez oskarżonegoR. W.pracę,

2
Rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu, a mianowicie kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności poprzez nie uwzględnienie okoliczności przemawiających na jego korzyść, to jest: stopnia zawinienia oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości czynu, motywacji i sposobu zachowania się oskarżonego oraz przyznania do winy.

Tym samym apelująca wniosła o:

1
Zmianę powyższego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemuR. W.kary pozbawieni a wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,

2
Zwolnienie oskarżonego w całości od kosztów sądowych,

3
Zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Z koleiR. W.zarzucił orzeczeniu wyłącznie rażącą niewspółmierność orzeczonej względem niego kary, podnosząc analogiczne zarzuty jak to uczyniła jego obrońca.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacje nie zasługują na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżących Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał nie tylko oczywiście trafnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy lecz nadto wymierzył w ich wyniku karę współmierną do zawinienia sprawcy oraz właściwą ze względów prewencyjnych, zaś stanowisko swe przekonująco uzasadnił.
W tej sytuacji, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną jest ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.
Tym samym odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelacji należy jedynie stwierdzić, że gdyby nawet teoretycznie założyć, iż prawdziwe są twierdzeniaR. W.co do istnienia wobec niego zadłużenia ze strony pokrzywdzonego, to okoliczność ta nie mogłaby mieć jakiegokolwiek istotnego wpływu na jego sprawstwo i zawinienie odnośnie przypisanego mu przestępstwa.
Oczywistym przecież jest, że ewentualne dochodzenie roszczeń nie może być realizowane w sposób taki jak to zaprezentował oskarżony, który przy tym nakłonił do współudziału w kradzieży dwie młode kobiety.
Omawiana okoliczność (nawet gdyby miała miejsce) nie mogła mieć także jakiegokolwiek wpływu na wymiar orzeczonej względemR. W.kary.
Skarżący zdaje się zapominać, że oskarżonemu przypisano m.in. dokonanie usiłowania kradzieży z włamaniem, a jego działanie było przemyślane (choć spontaniczne), co przejawiło się zostawieniem uchylonego okna w mieszkaniuD. L.w czasie, gdy pokrzywdzony został zatrzymany przez policję. Nadto, co już sygnalizowano, oskarżony odgrywał wiodącą rolę w omawianym przestępstwie i przy tym nie było to z jego strony pierwsze naruszenie obowiązujących norm, bowiem był on uprzednio kilkukrotnie karany za różnego rodzaju przestępstwa, przy czym 3-krotnie stosowano dobrodziejstwoart. 69§1 kk, a któreR. W.traktował nie jako szansę dla zweryfikowania swego postępowania lecz jako swoiste przyzwolenie na dokonywanie kolejnych przestępstw.
Z uwagi na powyższe brak jakichkolwiek podstaw dla łagodniejszego potraktowania oskarżonego niż to uczynił Sąd I instancji, a w szczególności dla zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej względem niego kary pozbawienia wolności.
Niezależnie od granic apelacji Sąd Okręgowy z opisu przypisanegoR. W.występku wyeliminował zabór w celu przywłaszczenia karty pojazdu samochoduM. (...), zaś z kwalifikacji prawnej wyłączyłart. 276 kk.
Analogiczną decyzję w oparciu oart. 435 kpkpodjęto także co do wpółoskarżonychB. S.iN. L..
Powyższe wynika z faktu, że do znamion czynów zart. 276 kknie należy kradzież ( zabór w celu przywłaszczenia) dokumentów. O takiej jest mowa wyłącznie wart. 275 §1 kklecz tyczy to dokumentów stwierdzających tożsamość lub prawa majątkowe, zaś takim dokumentem nie jest karta pojazdu.
Tym samym zabór owej karty stanowi jedynie wykroczenie z art. 126§1 kw i zważywszy, że w tym zakresie nastąpiło przedawnienie karalności – postępowanie należało umorzyć, a zatem rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego było dopuszczalne mimo braku apelacji prokuratora, gdyż wskazane umorzenie nie jest z pewnością pogorszeniem sytuacji oskarżonych, natomiast wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonym czynów stanowi niewątpliwie decyzję dla nich korzystną.
Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w wyroku.
pd