Sąd Rejonowy w Olsztynie
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 368/15
Data wyroku: 2015-12-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Urlińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk
Teza: zabór w celu przywłaszczenia podzespołów roweru.

Sygn. akt VII K 368/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie VII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Urlińska
Protokolant: Joanna Leśniewska
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015r., 30 lipca 2015r., 5 listopada 2015r. i 10 grudnia 2015r.
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. Giecko
sprawy
M. Z., synaM.iA.z domuS.,ur. (...)wO.,
oskarżonego o to, że

I
W dniu 21 stycznia 2015r. w miejscowościB.przyul. (...), gm.S.usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci podzespołów do rowerumarki N.o łącznej wartości 1490 zł lecz zamiaru swojego nie osiągnął gdyż podczas dokonania czynu został zatrzymany przez pokrzywdzonegoP. M. (1)

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk
I oskarżonegoM. Z.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym tylko iż ustala, że dokonał on zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci podzespołów do rowerumarki N.o łącznej wartości 980 zł tj czynu zart. 278§1kki za to z mocyart. 278§1 kkopierając wymiar kary oart 278§1 kkiart. 33§2 kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkskazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 20 (dwadzieścia ) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych

II
Na podstawieart. 69§1i 2 kkart. 71§1 pkt. 1 kk,art. 72§1 pkt. 5 kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkwykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 3 ( trzech) i w okresie próby zobowiązuje go do powstrzymywania się od używania środków odurzających,

III
Na podstawieart. 46§1 kpkprzy zastosowaniuart. 4§1kkorzeka środek karny obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 480 (czterysta osiemdziesiąt ) złotych na rzecz pokrzywdzonegoP. M. (1).,

IV
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M. (2)kwotę 576 złotych tytułem wynagrodzenia za reprezentację oskarżyciela posiłkowego wykonywaną z urzędu w postepowaniu sądowym oraz kwotę 132,48 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia,

V
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. T.kwotę 504 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 115,92 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia,

VI
Wniesione powództwo cywilne pozostawia bez rozpoznania,

VII
Na podstawieart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty.

Sygn. akt VII K 368/15

UZASADNIENIE
Treść uzasadnienia wyroku ograniczono do zakresu złożonego wniosku o pisemne jego uzasadnienie tj. do rozstrzygnięcia o karze - stosownie do dyspozycjiart. 423 § 1 kpk.
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2015r.M. Z.został uznany za winnego tego, że:
W dniu 21 stycznia 2015r. w miejscowościB.przyul. (...), gm.S.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci podzespołów do rowerumarki N.o łącznej wartości 980 zł na szkodęP. M. (1)
tj czynu zart. 278§1kk
W zakresie wymiaru kary Sąd zważył, co następuje:
Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na uwadze, zgodnie z dyrektywami wynikającymi zart. 53 kk, zarówno stopień winy, jak i społecznej szkodliwości czynu przypisanego sprawcy, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ta ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Przechodząc zatem do meritum w ocenie Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego był znaczny. Po pierwsze bowiem oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, wiedział bowiem, że popełnia przestępstwo skoro nie był właścicielem roweru, z którego części składowe odłączał i dokonywał ich zaboru. Nadto zdawał sobie sprawę dokonując czynu szybko, za pomocą mechanicznego przedmiotu, iż części podzespołów nie uda się zamontować, gdyż ulegną zniszczeniu. Sąd nie przeoczył jednak, iż część podzespołów została odzyskana przez pokrzywdzonego, co niewątpliwie zmniejszało stopień społecznej szkodliwości tego czynu. Należy jednak pamiętać, iż doszło do tego w wyniku nagłego nadejścia właściciela roweru i przerwania przestępczej akcji oskarżonego.
Wskazanym zachowaniem oskarżony godził w prawo własności, które jest istotnym dobrem prawnym chronionym w demokratycznym państwie prawnym. Za okoliczność obciążającą uznano również sposób działania oskarżonego. Zarzucanego mu czynu dopuścił się w biały dzień około godziny 13.00 , na klatce schodowej, którą mogły przechodzić tak dzieci, jak i inne osoby postronne. Za kolejną okoliczność obciążającą uznano także jego uprzednią karalność.M. Z.był bowiem karany wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 21 października 2013r. w sprawie II K 148/13 gdzie wymierzono mu m.in. za czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3. Wyrok przedmiotowy uprawomocnił się dnia 29 października 2013r. A zatem czynu objętego przedmiotowym postępowaniemM. Z.dopuścił się w jego okresie próby. Nie sposób ominąć przy wymiarze karze iż czyn objęty przedmiotowym postępowaniem należy do przestępstw podobnych do czynu objętego postępowaniem we wskazanym postępowaniu II K 148/13. O ile czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyn zart. 278§1 kkoskarżony osiągnął taką korzyść . Spełnione zostały więc znamiona podobieństwa przestępstw w rozumieniuart. 115§3 kk.
W ocenie Sądu za okoliczność łagodzącą należy uznać z kolei fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Powyżej wskazane okoliczności obciążające nie dają wystarczającej podstawy od wymierzenia oskarżonemu kary wolnościowej. W ocenie Sądu bowiem kara, której domagał się obrońca oskarżonego byłaby karą niewspółmierną i rażąco łagodną. Oskarżony mając bowiem świadomość poprzedniego prawomocnego skazania i biegu okresu zawieszenia - ponownie wchodząc w konflikt z prawem - musi liczyć się z realną dolegliwością.
Za adekwatną zatem do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu Sąd uznał karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 20 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.
NiewątpliwieM. Z.musi bowiem ponieść karę za czyn, którego stopień społecznej szkodliwości jest znaczny. W ocenie Sądu zachodzą wobec oskarżonego przesłanki, które karzą ocenić, ze w stosunku doM. Z.zachodzi dodatnia prognoza co do jego zachowania i życia w przyszłości to orzekając uznano, że powinien on skorzystać z instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W tym właśnie zakresie w ocenie Sądu decydującym był właśnie fakt przyznania się, młody wiek oskarżonego oraz jednokrotną karalność oskarżonego. Ze względu na wskazane okoliczności łagodzące, Sąd doszedł do przekonania, że samo skazanie wpłynie na oskarżonego wychowawczo i mimo niewykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego. Wobec powyższego Sąd na podstawieart. 69§1i 2 kkart. 71§1 pkt. 1 kk,art. 72§1 pkt. 5 kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkwykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 3 ( trzech) i w okresie próby zobowiązał go do powstrzymywania się od używania środków odurzających. Czas ten zdaniem Sądu będzie wystarczający do weryfikacji postawy oskarżonego i w razie ponownego wejścia w konflikt z prawem pozwoli na podjęcie odpowiednich kroków prawnych.
Sąd na podstawieart. 46§1 kpkprzy zastosowaniuart. 4§1kkorzekł środek karny obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 480 (czterysta osiemdziesiąt ) złotych na rzecz pokrzywdzonegoP. M. (1). Sąd oceniając wartość szkody oparł się na wycenie dokonanej przez pokrzywdzonego i wskazanej przez niego nieodzyskanej części szkody z uwagi na niemożliwość ponownego użycia mechanicznie odłączonych podzespołów.
Jednocześnie zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M. (2)kwotę 576 złotych tytułem wynagrodzenia za reprezentację oskarżyciela posiłkowego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 132,48 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia, a na rzecz adw.A. T.kwotę 504 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 115,92 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia.
Uwzględniając okoliczność, iż przepisykodeksu postępowania karnegow zakresie powództwa cywilnego zostały uchylone wniesione powództwo cywilne pozostawiono bez rozpoznania.
Na podstawieart. 624§1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty, uznając iż jego sytuacja majątkowa uniemożliwia obciążenie go tymi kosztami.
Z tych względów, tak wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do stopnia jego winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu oraz cele kary jakie ma osiągnąć tak wychowawcze jak i zapobiegawcze.
SSR Joanna Urlińska