Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 140/15
Data wyroku: 2015-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Panasiuk

Sygn. akt II K 140/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim II Wydział Karnyw składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Panasiuk
Protokolant: Helena Oniszczuk
w obecności Prokuratora: Edyty Bartoszuk
oskarżyciela publicznego z Urzędu Celnego wB.:M. C.
po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 roku sprawy:
L.G.z domuK.córkiD.iN.z domuA.,urodzonej (...)wC.,

oskarżonej o to, że:
działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od dnia 01.01.2015r. do dnia 09.02.201r. na terenie bazaru przyul. (...)wB.nabyła od obywateli Białorusi o nieustalonej tożsamości towar nieoznaczony skarbowymi znakami akcyzy, o którym wiedziała, że został przywieziony na terytorium kraju bez zgłoszenia celnego i przedstawienia organowi celnemu, w postaci:(...)paczek papierosów różnych marek, na którym ciążą należność celna w wysokości 1319 zł oraz należności podatkowe w wysokości 32490 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 6750 zł oraz podatek akcyzowy w kwocie 25740 zł, przy czym czynu tego dopuścił się mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozumienia znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem,
tj. o czyn zart. 54 § 2 i 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 i 1 k.ks. w zb. zart. 91 § 4 i 1w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 11 § 2 k.k.s.

I
OskarżonąL.G.uznaje za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na mocyart. 54 § 2 i 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 i 1 k.ks. w zb. zart. 91 § 4 i 1w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 11 § 2 k.k.s.skazuje ją, a na mocyart. 65 § 3 i 1 k.k.s.w zw. zart. 11 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.wymierza jejkarę 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, równowartość jednej stawki dziennej ustalając na kwotę100 (sto) złotych.

II
Na mocyart. 30 § 2 k.k.s.orazart. 31 § 6 k.k.s.orzeka przepadekdowodów rzeczowych opisanych szczegółowo w wykazie dowodów rzeczowych numer 2 pod pozycjami 1 - 13 na karcie 59 akt sprawy,zarządzając ich zniszczenie.

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. G.kwotę 516,60 złotych, w tym kwotę 96,60 złotych podatku VAT, tytułem kosztów obrony z urzędu.

IV
Zasądzaod oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę700 złotychtytułem opłaty oraz obciąża ją pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 458,72 złotych.

S ę d z i a :

Sygn. akt II K 140/15

UZASADNIENIE
(z uwagi na treść wniosku obrońcy o uzasadnienie, ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej i rozstrzygnięć –art. 424 § 3 k.p.k.)
Dowody zebrane w sprawie dały podstawę do ustalenia tego, żeL.G.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od dnia 01.01.2015r. do dnia 09.02.201r. na terenie bazaru przyul. (...)wB.nabyła od obywateliB. (...)o nieustalonej tożsamości towar nieoznaczony skarbowymi znakami akcyzy, o którym wiedziała, że został przywieziony na terytorium kraju bez zgłoszenia celnego i przedstawienia organowi celnemu, w postaci:(...)paczek papierosów różnych marek, na którym ciążą należność celna w wysokości 1319 zł oraz należności podatkowe w wysokości 32490 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 6750 zł oraz podatek akcyzowy w kwocie 25740 zł, przy czym czynu tego dopuścił się mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozumienia znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem.
Takim zachowaniem wyczerpała ona znamiona czynu, który należało zakwalifikować zart. 54 § 2 i 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 i 1 k.ks. w zb. zart. 91 § 4 i 1w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 11 § 2 k.k.s.
Wskazać należy, że kwalifikacja prawna czynu zarzucanego oskarżonej, wskazana w akcie oskarżenia, była prawidłowa. Ciążąca na zabezpieczonym towarze należność celna stanowiła kwotę 1.319 zł, czyli decydująca o kwalifikacji prawnej kwota należności celnej nie przekroczyła ustawowego progu. Ustawowy próg wynosił w 2015 r. bowiem 8750 zł (pięciokrotna wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, które w 2015 r. wynosiło 1.750 zł). Kwota podatku narażonego na uszczuplenie to 32 490 złotych, zatem była małej wartości bowiem nie przekroczyła pięćsetkrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia (1750 zł x 500 = 875 000 zł). ZachowaniaL.G.podjęte były w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Zatem powołanieart. 6 § 2 k.k.s.znajduje pełne uzasadnienie. Skoro czyn oskarżonej wyczerpywał znamiona czynów określone w trzech przepisach części szczególnej zasadnie powołanoart. 7 § 1 k.k.s, skazanie bowiem musiało opierać się na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Wymiar kary zaś Sąd oparł na podstawieart. 65 § 3 i 1 k.k.s., którego znamiona najpełniej charakteryzują czynL.G., jak stanowiart. 7 § 2 k.k.s.
Powyższe ustalenia znajdują oparcie wustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. (Dz.U.2002.200.1679) i Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r. (Dz.U.2014.1220) z którego wynika, iż minimalne wynagrodzenie za pracę w 2015 roku wynosi 1750 złotych.
Mała wartość z kolei w myślart. 53 § 14 k.k.s to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza pięćsetkrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia (875 000 złotych).
Z kolei ustawowy próg w myślart. 53 § 6 k.k.s.to wysokość kwoty, jeżeli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia (8750 złotych).
W tym miejscu zauważyć należy, że oskarżonaL.G.w chwili popełniania zarzucanego jej czynu miała ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozumienia znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem. Świadczy o tym opinia biegłych lekarzy psychiatrówM. S.iZ. S., którzy badaliL.G.. Nie stwierdzili u niej choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznali natomiast otępienie lekkiego stopnia. (k. 88 - 91).
W ocenie Sądu powyższa opinia biegłych jest miarodajna, albowiem została sporządzona przez osoby kompetentne, z wieloletnim doświadczeniem, po dokładnym badaniu oskarżonej. Nadto jest pełna i jasna, a wnioski w niej zawarte poparte zostały logiczną argumentacją.
L.G.nie był karana sądownie (k. 118) – uprzednie skazania na kary grzywny, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie od 21 marca 2015 roku przepisami uległy zatarciu.
Sąd wymierzyłL.G.karę 70 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych. W ocenie Sądu wymierzona kara grzywny jest odpowiednia biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jak i łagodzące, a także warunki i właściwości osobiste sprawcy. Nadto jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonej. Okolicznością obciążającą jest z pewnością ilość przechowywanych wyrobów akcyzowych. Okolicznością łagodzącą jest natomiast dotychczasowa niekaralność oskarżonej oraz to, że czyn popełniła ona w warunkach ograniczonej poczytalności.
Niewątpliwie występek, którego dopuściła sięL.G.cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości i wysoki stopień zawinienia. Zauważyć należy, że oskarżona mając możliwość zgodnego z prawem zachowania, nie będąc przez nikogo zmuszana, zdecydowała się popełnić przestępstwo.
Przy wymierzaniu oskarżonej kary grzywny Sąd wziął także pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, które winna spełniać ta kara. Zdaniem Sądu orzeczona kara zapobiegnie w przyszłości ponownym czynom oskarżonej i będzie oddziaływać na nią wychowawczo, ponadto ukształtuje wyobrażenie społeczeństwa o konieczności przestrzegania norm prawnych i nieuchronności kary.
Ustalając wysokość stawki dziennej, Sąd uwzględnił jej dolną granicę określoną wart. 23 § 3 k.k.s., a także możliwości zarobkowe i sytuację majątkową oskarżonej.L.G.utrzymuje się z emerytury w wysokości 1300 złotych, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, nie ma żadnych zobowiązań.
Kierując się dyspozycjąart. 29 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 30 § 2 k.k.s.iart. 31 § 6 k.k.s., Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa wyrobów tytoniowych zabezpieczonych w dniu 1 stycznia i 9 lutego 2015 roku przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego na targowicy miejskiej i w mieszkaniu oraz na strychu zajmowanych przezL.G..
O kosztach obrony z urzęduL.G.orzeczono na podstawie§14 ust. 2 pkt 3w zw. z§ 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. 02.163.1348).
O kosztach postępowania obciążającychL.G.orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s., a opłacie na zasadzieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. nr 49 poz. 223 ze zm.).
Sędzia