Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1182/15
Data wyroku: 2016-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bańkowska, Agnieszka Wojciechowska-Langda, Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów
Podstawa prawna: art. 7 kpk

Sygn. akt VI Ka 1182/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)
Sędziowie:  SSO Małgorzata Bańkowska
SSO Anna Zawadka
Protokolant  p.o. protokolant sądowy Monika Suwalska
przy udziale Prokuratora Anny Radyno-Idzik
po rozpoznaniu dnia 29 stycznia 2016 r. wW.
sprawyD. K. (1)synaM.iE.ur. (...)wO.
oskarżonego o przestępstwa zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe wW.
z dnia 9 kwietnia 2015 r.    sygn. akt III K 673/12
utrzymuje w mocy wyrok co do oskarżonegoD. K. (1)w zaskarżonej części; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. P.kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzęduw instancji odwoławczej oraz podatek VAT.
SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Małgorzata Bańkowska SSO Anna Zawadka
Sygn. akt 1182/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 roku w sprawie III K 637/12 oskarżonegoD. K. (1)uniewinnił od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt I, II, III, IV,V, VIII, IX, X,XI,XII aktu oskarżenia, a w ramach zarzucanych mu czynów w pkt VI i VII uznał za winnego tego, że:
- w nocy z 16 na 17 maja 2004 roku wW.W., dokonał włamania do samochodu markiP.onr rej. (...)o wartości 4000 zł w ten sposób, że przy pomocy śrubokręta otworzył zamek w przednich drzwiach od strony pasażera, a następnie zabrał ten pojazd w celu przywłaszczenia na szkodęM. C., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
- w nocy z 7 na 8 kwietnia 2004 roku wW.W.działając wspólnie i w porozumieniu zM. W.dokonał włamania do samochodu markiH. (...)onr rej (...), poprzez wyrwanie klamki wraz z obudową w prawych przednich drzwiach, skąd zabrał w celu przywłaszczenia radiomarki P.o wartości 1000 zł na szkodęM. K., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k
i ustalił, że przestępstwa te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, w ramach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 k.k.i za to za każdy z tych czynów na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci noża opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 36/04 na k. 148 akt III K 1245/12 pod poz. 1; a na podstawieart. 192a § 1 k.p.k.uznał za zbędne i nakazał zniszczyć ślady kryminalistyczne opisane w wykazie dowodów rzeczowych Drz 54/04 na k. 34 akt III K 1245/12 pod poz. od 1 do 3 oraz wykazie dowodów rzeczowych Drz 44/04 na k. 94 akt III K 1245/12 pod poz. od 1 do 4;
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.z tytułu obrony z urzędu oskarżonegoD. K. (1)przed Sądem I Instancji kwotę 1653,12 zł brutto w tym 23 % VAT za obronę przy pierwszym rozpoznaniu sprawy oraz kwotę 1212 zł netto plus VAT za obronę przy ponowym rozpoznaniu sprawy;
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania w całości, stwierdzając, że na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w części uniewinniającej koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w części, co do punktu III. Wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku co do punktu III poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia przypisanych mu w punktach VI i VII czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesiona przez obronę apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności, jedynie dla porządku, podkreślić należy prawidłowość rozstrzygnięcia co do pozostałych czynów zarzuconych oskarżonemu i słuszny tok rozumowania Sądu Rejonowego przedstawiony w sposób drobiazgowy w uzasadnieniu. Zgodzić należy się, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie pozwalał na zakwestionowanie stanowiska oskarżonego co do czynów od I do V i od VIII do XII opisanych w akcie oskarżenia. Tym samym zasadnym było uniewinnienie go od popełnienia przedmiotowych czynów.
Natomiast - wbrew sugestiom obrońcy przedstawionym w apelacji - odmienna sytuacja występuje w przypadku czynów ujętych w pkt VI i VII aktu oskarżenia, które przypisane zostały oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem. Trafną jest jedynie uwaga skarżącego, że oskarżony w toku postępowania konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W tym aspekcie zgodzić należy się z Sądem Rejonowym, że zakwestionowanie przedmiotowego stanowiska procesowego oskarżonego, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego było możliwe w zakresie czynów opisanych w pkt VI i VII. Wskazane przez Sąd Rejonowy dowody w postaci zeznań świadkówD. R.,A. G. (1)orazM. W., w powiązaniu z zeznaniami pokrzywdzonych tymi czynamiM. K.iM. C., wskazują na sprawstwo oskarżonego. Z uwagi na szczegółowe i obszerne uzasadnienie Sądu I Instancji w zakresie stanu faktycznego podkreślić jedynie należy najistotniejsze okoliczności z punktu widzenia zarzutu apelacji. Tym bardziej, że jej część motywacyjna w istocie sprowadza się do lakonicznego, bez żadnych konkretnych odniesień do rozważań zawartych w uzasadnieniu, przedstawienia własnego poglądu skarżącego na ocenę dowodów.
W odniesieniu do obu tychże czynów poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne są prawidłowe.M. W.złożył szczegółowe wyjaśnienia odnośnie przestępstwa popełnionego z nocy 7/8 kwietnia 2014 roku wW.W., w którym czynny udział brał oskarżonyD. K. (1). Istotnym jest, iż poszczególne fragmenty jego wyjaśnień są zgodne z zeznaniami pokrzywdzonegoM. K.. Nie sposób zatem podzielić poglądów obrońcy na temat wątpliwości co do wiarygodności tych wyjaśnień, zwłaszcza wobec faktu, żeM. W.obciążył również samego siebie, za co został prawomocnie skazany (wyrok w sprawie III K 722/06). Zaaprobować należy zatem stanowisko Sądu Rejonowego, iż nieuzasadnionym byłoby przyjęcie, jakoby wyjaśnienia te były próbą bezpodstawnego obciążania oskarżonegoD. K. (1). Godzi się podkreślić, że nie ujawniono w toku postępowania istnienia okoliczności mogących zdyskredytowaćM. W.jako świadka. Jedyne drobne rozbieżności, jakie pojawiły się w wypowiedziach świadków Sąd Rejonowy poddał drobiazgowej analizie, którą omówił w pisemnych motywach wyroku i wywiódł logiczne wnioski w tym przedmiocie.
Ustalenia stanu faktycznego w zakresie czynu z pkt VI tj. czynu z nocy 16/17 maja 2004 roku wW.W.na szkodęM. C.również znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków przesłuchanych w toku postępowania. Sąd Rejonowy wyszczególnił wypowiedziA. G. (2)iD. R., które korelują z zeznaniami pokrzywdzonegoM. C.i umożliwiają odzwierciedlenie przebiegu zdarzeń. Nie ma zatem podstaw, aby odmówić im wiarygodności.
W obliczu powyższego, brak jest wątpliwości co do winy w zakresie obu przypisanych oskarżonemu czynów. Postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z regułami przewidzianymi w przepisachkodeksu postępowania karnego, a zasada swobodnej oceny dowodów uprawnia sąd do dokonania ich oceny zgodnej z regułami wskazanymi wart. 7 k.p.k.– niekoniecznie zgodnej z poglądem skarżącego. Zasadniczą część pisemnych motywów wyroku stanowi opis i porównanie poszczególnych wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków (innych oskarżonych) i drobiazgowo prezentowane w odniesieniu do nich przemyślenia sądu w toku rozważań merytorycznych. Sąd Rejonowy w sposób dokładny i rzetelny omówił poszczególne dowody, wyjaśnił podstawy uznania ich za wiarygodne jak też odmowy przyznania im tego waloru.
Prawidłowa jest także kwalifikacja prawna przypisanych oskarżonemuD. K.czynów, a orzeczona wobec niego kara bezwzględna roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do całokształtu okoliczności sprawy. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej analizy wymiaru tej kary z uwzględnieniem kryteriów przewidzianych wart. 53 k.k.Charakter przypisanych oskarżonemu czynów i sposób ich popełnienia cechuje znaczna społeczna szkodliwość, a zatem istotne jest również społeczne poczucie sprawiedliwości przy ocenie wymiaru tej kary. W tym też kontekście warto zwrócić uwagę na rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw i towarzyszącej oskarżonemu motywacji tj. dążenie do przywłaszczenia cudzej własności w celu przysporzenia sobie z tego tytułu korzyści. Za okoliczność łagodzącą Sąd Rejonowy uznał upływ czasu, jaki minął od dnia popełnienia przypisanych czynów do dnia wyrokowania. Nie sposób dopatrzeć się innych okoliczności, które mogłyby zostać ujęte w tej kategorii. Omówione dyrektywy i zachowanie oskarżonego przed i po popełnieniu przestępstw wykluczają, zdaniem Sądu Odwoławczego, wymierzenie mu kary w niższym niż orzeczony wymiarze. Brak jest także podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, bowiem nie sposób pominąć uprzedniej i tej mającej miejsce już po popełnieniu przypisanych czynów wielokrotnej karalności oskarżonego, która świadczy o wysokim stopniu jego demoralizacji. Bezsprzecznie nie respektuje on orzeczeń sądu i lekceważy obowiązujące przepisy. Wszystkie wymienione okoliczności nie pozwalają przyjąć pozytywnej prognozy kryminologicznej w przypadku oskarżonegoD. K. (1). Uzasadnionym jest wniosek, iż jedynie kara o charakterze bezwzględnym spełni przewidziane ustawą funkcje kary, zwłaszcza, iż uprzednio orzeczone wobec oskarżonego kary z warunkowym zawieszeniem wykonania nie przyniosły pozytywnych zmian w jego postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Małgorzata Bańkowska SSO Anna Zawadka