Sąd Okręgowy w Warszawie
V Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ca 308/15
Data wyroku: 2015-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Wiśniewska-Sadomska

Sygn. akt V Ca 308/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Joanna Wiśniewska-Sadomska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2015 r. w Warszawie
sprawyz powództwaTowarzystwa (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.
przeciwkoB. T.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego(...)w Warszawie
z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt VI C 2494/13
oddala apelację.
Sygn. akt V Ca 308/15

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 25 czerwca 2013 r.Towarzystwo (...) S.A.wW.wniósł o zasądzenie odB. T.kwoty 871,87 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W dniu 12 marca 2014 r. Sąd Rejonowy(...)w Warszawie wydał wyrok zaoczny. Pozwany wniósł sprzeciw od ww. wyroku zaocznego, zaskarżając go w całości i żądając jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów procesu.

    Wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI C 2494/13 Sąd Rejonowy(...)w Warszawie w pkt. I uchylił wyrok zaoczny Sądu Rejonowego(...)w Warszawie z dnia 12 marca 2014r., sygn. akt VI C 2494/13; w pkt. II oddalił powództwo; w pkt. III zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 615 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; w pkt. IV zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego(...)w Warszawie kwotę 34,80 zł tytułem wydatków wyłożonych tymczasowo ze Skarbu Państwa.

Powyższy wyrok zapadł w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne sądu rejonowego:
Wiosną 2012 r.B. T.sprzedałO. I.samochód osobowy markiM.onr rej. (...). W dniu 18 kwietnia 2012 r. nabywca przedmiotowego pojazdu,O. I., oddał go(...) sp. z o.o.wW.do demontażu, dokonanego na podstawieart. 25 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.
W dniu 30 października 2012 r.Towarzystwo (...)potwierdziłpolisą nr (...)zawarcie zB. T.wznowionej automatycznie umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego, obejmującej okres od dnia 16 października 2012 r. do dnia 15 października 2013 r., z jednorazową składką w kwocie 812 zł, płatną do dnia 29 listopada 2012 r. Przedmiotem ww. umowy był samochód osobowy markiM.onr rej. (...).
Pozwany wraz zO. I.dokonali u przedstawiciela powoda– Agencji (...) S.A.(...) Spółka jawnaJ. M.,M. P.,M. W.zgłoszenia przeprowadzenia demontażu ww. pojazdu. Pocztą elektroniczną z dnia 12 listopada 2012 r. ww. agencja wniosła o anulowaniepolisy nr (...).
W ocenie sądu I instancji powództwo podlegało oddaleniu.
Sąd uznał, że rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do żądania przez powoda zapłaty przez pozwanego składki z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego, gdyż w dniu zawarcia przedmiotowej umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, tj. w dniu 30 października 2012 r., nie tylko nie istniał pojazd mający zostać objęty przedmiotowym ubezpieczeniem, został on bowiem poddany demontażowi w dniu 18 kwietnia 2012 r., ale również w dniu tegoż demontażu pozwany nie był jego właścicielem. Sąd wskazał, że zawarta z ubezpieczycielem umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych uległa rozwiązaniu z upływem okresu, na który została zawarta i nie podlegała automatycznemu wznowieniu.
Sąd rejonowy wskazał, iż nawet gdyby pozwany nie poinformował w terminie ubezpieczyciela o przeniesieniu prawa własności przedmiotowego pojazdu, chroniąc się tym samym przed automatycznym wznowieniem umowy ubezpieczenia, to powód najpóźniej w dniu 12 listopada 2012 r. powziął wiedzę, iż pojazd, którego posiadacz dotychczas objęty był ochroną ubezpieczeniową, został poddany demontażowi przez nowego właściciela.
W związku z powyższym zdaniem sądu skoro umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych została zawarta w dniu 30 października 2012 r., hipotetyczna odpowiedzialność pozwanego za zapłatę składki mogłaby istnieć jedynie przez okres 13 dni, tj. do dnia 12 listopada 2012 r. W tym bowiem dniu powód nie tylko dowiedział się o zmianie właściciela pojazdu, ale ponadto o odpadnięciu podstawy ubezpieczenia wobec przeprowadzonej kasacji pojazdu.
Sąd I instancji wskazał również, że na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia zarówno podstawy, jak i wysokości dochodzonego roszczenia. Powód powyższego obowiązku nie dopełnił, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia powództwa w zakresie należności głównej.
Sąd oddalił także powództwo w zakresie dochodzonych skapitalizowanych odsetek w kwocie 59,87 zł oraz odsetek ustawowych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
O kosztach sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.orazart. 83 ust. 2w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. zart. 100 k.p.c.
Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając przedmiotowe rozstrzygnięcie w całości, zarzucając sądowi I instancji:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 33 ustawy o ubezpieczaniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych poprzez jego pominięcie i uznanie, że zaświadczenie o demontażu pojazdu stanowiło podstawę do rozwiązania umowy;
- art. 32 ww. ustawy poprzez jego pominięcie w części dotyczącej obowiązku posiadacza, który przeniósł prawo własności, do powiadomienia w terminie 14 dni na piśmie zakładu ubezpieczeń o dokonanej sprzedaży pojazdu i danych nowego posiadacza;
- art. 31 ww. ustawy poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że w niniejszej sprawie powód posiadał wiedzę o dokonanej sprzedaży pojazdu, a pierwotna umowa została rozwiązana z upływem okresu, na jaki została zawarta; 2. sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wskutek naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.przez dokonanie oceny dowodów w postaci zaświadczenia o demontażu i zeznań świadka w sposób niewszechstronny i przyjęcie, że wskazane dowody jednoznacznie przemawiały za rozwiązaniem umowy pierwotnej z upływem okresu, na jaki została zawarta.
Podnosząc powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie dochodzonej pozwem kwoty oraz zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja podlegała oddaleniu. Sąd rejonowy w toku postępowania nie dopuścił się żadnego z zarzucanych mu uchybień, a rozstrzygnięcie - zarówno co do podstawy faktycznej jak i prawnej - jest w ocenie sądu odwoławczego słuszne i w pełni odpowiadające prawu. Sąd rejonowy dokonał trafnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i na tej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Do ustalonego stanu faktycznego zastosowane zostały właściwe przepisy prawa materialnego, które zostały prawidłowo zinterpretowane. W tym stanie rzeczy sąd okręgowy, podzielając ustalenia faktyczne i poglądy prawne sądu rejonowego, przyjmuje je za własne.
Przede wszystkim wskazać należy, że sąd I instancji nie naruszył normy wyrażonej wart. 233 § 1 k.p.c.dotyczącej zasad swobodnej oceny dowodów. Zdaniem sądu okręgowego sąd rejonowy dokonał wnikliwej i trafnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a przedstawione zarzuty są w pełni bezzasadne. Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu wyroku poddał szczegółowej analizie zebrany w sprawie materiał dowodowy, a ocena tego materiału dowodowego mieści się - w ocenie sądu odwoławczego- w ramach swobodnej oceny dowodów w myślart. 233 k.p.c.Przyjmuje się, że granice swobody sędziego przy ocenie materiału dowodowego wyznaczają trzy czynniki: logiczny (obowiązek wyciągnięcia z materiału dowodowego wniosków logicznie prawidłowych), ustawowy (powinność rozważenia całego materiału dowodowego) oraz ideologiczny (psychologiczny), przez który rozumie się świadomość prawną sędziego, kulturę prawną oraz system reguł pozaprawnych i ocen społecznych, do których odsyłają normy prawne. Zarzut przekroczenia swobodnej oceny dowodów, skutkującej błędnymi ustaleniami faktycznymi może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże przekroczenie swobody sędziowskiej w zakresie któregoś z powyżej wymienionych kryteriów. Wymaga natomiast podkreślenia, że samo przedstawienie przez stronę odmiennych wniosków, niż wynikają z oceny dokonanej przez sąd I instancji, nie świadczy jeszcze o przekroczeniu swobodnej oceny dowodów (tak Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 6 listopada 1998 r., II CKN 4/98). Natomiast skarżący w żaden sposób nie wykazał, że sąd rejonowy uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, dokonując swobodnej oceny dowodów.
Bezzasadne okazały się zarzuty naruszenia prawa materialnego, w szczególnościart. 31, art. 32 i art. 33 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. W ocenie sądu okręgowego materiał dowodowy w sprawie nie pozostawia wątpliwości, że w chwili zawarcia umowy ubezpieczenia OC w dniu 30 października 2012 r. pojazd już nie istniał. Skoro zatem brak było pojazdu, który podlegał ubezpieczeniu, to nie można mówić o tym, że została skutecznie zawarta czy też automatycznie przedłużona umowa ubezpieczeniowa. Ponadto w dacie zawarcia ww. umowy pozwany nie mógł być już jej stroną, bowiem nie był już właścicielem samochodu. Słusznie zatem zastosowany w sprawie zostałart. 31ww.ustawy z dnia 22 maja 2003 r., bowiem w chwili kupna samochodu przezO. I.wszelkie prawa wynikające z umowy ubezpieczenia przeszły na jego rzecz.
Wbrew twierdzeniom apelacji, należy wskazać, że zaświadczenie z dnia 18 kwietnia 2012 r. o demontażu pojazdu W/9/067 wydane na podstawieart. 25 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacjistanowiło samoistną przesłankę do rozwiązania umowy ubezpieczenia. Wskazać bowiem należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisyustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, które w dacie wytoczenia niniejszego powództwa przewidywały wart. 33 pkt 9za podstawę rozwiązania umowy ubezpieczenia OC wydanie zaświadczenia, o którym mowa wart. 79 ust. 1 pkt 1 lub 6 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie. W związku z powyższym należy wskazać, że nie ma potrzeby uzyskiwania dodatkowego dokumentu wyrejestrowania pojazdu, aby mówić o skutecznym rozwiązaniu umowy ubezpieczenia.
Z tych względów sąd okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.orzekł jak w sentencji wyroku.