Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 285/15
Data wyroku: 2015-08-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Sztorc
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt II Ka 285/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariusz Sztorc
Protokolant: st. sekretarz sądowy Wojciech Wiśniowski
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r.
sprawyZ. S.obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z dnia 5 marca 2015 r., sygnatura akt II W 2184/14
uchylazaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 285/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II W 2184/14 w sprawieZ. S.obwinionego o to, że w dniu 5 sierpnia 2014 r. około godziny 14:20 wR.naul. (...)kierując motocyklemmarki Y. (...)onr rej. (...)podczas wykonywania manewru omijania z prawej strony stojącego w zatorze drogowym pojazdu markiP.onr rej. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu, w wyniku czego doprowadził do zderzenia i uszkodzenia obu pojazdów, a czynem swoim spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie zart. 86 § 1kw i uznał obwinionego za winnego popełnienia czynu wyżej opisanego, przy czym ustalił, iż czyn ten miał miejsce w dniu 5.08.2014 r. ok. godziny 17:00, a stanowił wykroczenie zart. 86 § 1kw i za to na podstawieart. 86 § 1kw skazał obwinionego na karę grzywny w kwocie 200 zł. Na podstawieart. 118 § 1 kpwzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 130 zł.
Apelację od wyroku wniósł obrońca obwinionego, zaskarżając orzeczenie w całości.
Obrońca obwinionego na podstawieart. 427 § 2 kpkiart. 438 pkt 1, 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwwyrokowi zarzucił:
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia tj.
-art. 5 § 2 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść obwinionego, mianowicie przyjęcie, że wersja zdarzeń przedstawiona przez obwinionego tylko częściowo zasługuje na wiarę, co doprowadziło do przypisania obwinionemu wykroczenia zart. 86 § 1kw,
-art. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez ocenę dowodów, jak i wyjaśnień obwinionegoZ. S.oraz zeznań świadkaM. O., bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. uznanie, że wyjaśnienia obwinionego są tylko częściowo wiarygodne, podobnie zeznania świadkaM. O., natomiast zeznaniaP. S.zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności w całości, oraz niespójność w zakresie uszkodzeń stwierdzonych na pojeździe poszkodowanego, znajdujących się na zderzaku pojazdu na wysokości ok. 55 cm, a brakiem uszkodzeń na pojeździe obwinionego – co doprowadziło do przypisania obwinionemu wykroczenia z art. 86 § 1 kw,
-art. 193 § 1 kpkw zw. zart. 42 § 1 kpwpoprzez brak zasięgnięcia opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji zdarzeń drogowych i mechanoskopijnych badań pojazdów, a którego powołanie było w niniejszej sprawie niezbędne w celu dokonania analizy czy zarysowania na pojeździeP. S.zostały dokonane przez motocykl obwinionego, a o przeprowadzeniu ww. dowodu nie może stanowić inicjatywa dowodowa obwinionego.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpk,art. 437 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwwniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od popełnienia przypisanego mu czynu, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna o ile skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Obowiązkiem Sądu I instancji wynikającym z zasady prawdy obiektywnej było dążenie do wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności w sprawie, zwłaszcza zaś do wyjaśnienia sprzeczności i to przy uwzględnieniu całości materiału dowodowego, zgodnie z treściąart. 410 kpkw zw. zart. 82 § 1kpow, co jednak nie nastąpiło w przeprowadzonym postępowaniu i wydanym w jego następstwie wyroku. Sąd I instancji nie zweryfikował wyczerpująco linii obrony obwinionego.
Pomimo pozornej jednoznaczności, sytuacja drogowa, w której znalazł się obwiniony nie jest w sposób niewątpliwy wyjaśniona w oparciu o wyniki dotychczas przeprowadzonego postępowania dowodowego. Konieczne jest jego uzupełnienie przez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ds. ruchu drogowego i jej ocena w połączeniu z pozostałymi dowodami. Biegły powinien odtworzyć sytuację drogową i na tej podstawie z uwzględnieniem technicznej budowy pojazdów biorących udział w kolizji (wymiarów pojazdów, budowy części pojazdów, które miały zderzyć się podczas zdarzenia) podjąć próbę ustalenia czy w następstwie kolizji możliwe było pozostawienie śladu otarcia tylko na samochodzie pokrzywdzonego bez jednoczesnego powstania uszkodzenia (śladu) na motocyklu oraz czy kontakt obu pojazdów spowodowałby przewrócenie się motocyklisty, czym obwiniony uzasadnia linię obrony, starającą się wykazać, że do kolizji nie doszło.
Brak wyjaśnienia przez Sąd I instancji tych okoliczności powoduje, że wyrok jako przedwczesny należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Nie przesądzając treści wyroku należy wyjaśnić wskazane powyżej okoliczności. Jest to niezbędne dla ustalenia, czy istotnie zachowanie obwinionego polegało na naruszeniu przepisówPrawa o ruchu drogowymi stanowiło wykroczenie.
Z przedstawionych wyżej względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku na podstawieart. 437 § 2 kpk,449 kpk,456 kpkw zw. zart. 109 § 1kpow.