Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1213/14
Data wyroku: 2016-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Cichocka
Słowa kluczowe: Ochrona Własności
Podstawa prawna: 189 kpc i 11 ust 3 pkt 1 ust

1.Sygn. akt I C 1213/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku, Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:SSR Anna Cichocka
Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Krysztofiak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2016r. wG.
sprawy z powództwaK. K.
przeciwkoGminie M.G.
o ustalenie
orzeka:

1
Ustala, że wypowiedzenie umowy najmulokalu mieszkalnego nr (...)położonego wG.przyul. (...)z dnia 22 lipca 2014r. dokonane ze skutkiem na dzień 31 stycznia 2015r. przez pozwanąGminę M.G.jest bezskuteczne.

2
zasądza od pozwanejGminy M.G.na rzecz powódkiK. K.kwotę 1.387,00 złotych (słownie: jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 1.200,00 złotych (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 6 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego) powódkaK. K.wystąpiła o ustalenie bezskuteczności dokonanego przez pozwanąGminę M.G.wypowiedzenia umowy najmulokalu mieszkalnego nr (...). położonego przyul. (...)wG.. W uzasadnieniu wskazała, żeGmina M.G.z dniem 31 lipca 2014 r. wypowiedziała jej umowę najmu przedmiotowego lokalu ze skutkiem na dzień 31 stycznia 2015 r., ze względu na niezamieszkiwanie w nim przez powódkę przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. Powódka stwierdziła, iż powołana podstawa faktyczna wypowiedzenia w jej przypadku nie wystąpiła, ponieważ powódka cały czas mieszka w przedmiotowym lokalu, wprawdzie zdarzały się jej dłuższe nieobecności związane z jej stanem zdrowia i koniecznością leczenia, jednak były to jedynie nieobecności czasowe, powódka w zawsze miała zamiar stałego zamieszkiwania w ww. lokalu, tam mieści się jej centrum życiowe.
W odpowiedzi na pozewGmina M.G.domagała się oddalenia powództwa w całości, stwierdzając, iż wypowiedzenia dokonała prawidłowo. Pozwana powołała się na przeprowadzone wywiady środowiskowe, z których miało wynikać, iż powódka nie zamieszkiwała wlokalu nr (...)przyul. (...)w roku 2013 i do 31 lipca 2014 r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Na mocy umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 11 stycznia 1997 r. powódkaK. K.uzyskała prawo do zamieszkiwania wlokalu mieszkalnym nr (...)położonym przyul. (...)wG..
/

bezsporne,

nadto: umowa najmu lokalu mieszkalnego znajdująca się w aktach lokalowych/
Pismem z dnia 22 lipca 2014 r.Gmina M.G.wypowiedziałaK. K.przedmiotową umowę, wskazując jako podstawę faktyczną wypowiedzenia fakt, że powódka nie zamieszkiwała w lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.
/

bezsporne,

nadto: wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego –k. 48/
Powódka w lokalu przyul. (...)mieszka nieprzerwanie od 1983 r. do chwili obecnej. Przez ten czas nigdy nie mieszkała w innej lokalizacji. Powódka jest osobą starszą, schorowaną i wymagającą opieki. Choruje na nadciśnienie, cukrzycę, tarczycę. Z tego powodu często opuszczała lokal przyul. (...)w celu leczenia szpitalnego, wyjeżdżała też do swoich dzieci, jednakże były to krótkie, maksymalnie kilkutygodniowe nieobecności.
/

dowód

: zeznania świadkówJ. J.,J. F.,J. K.,E. K.iT. O.– k. 124 (protokół elektroniczny), zeznania świadkówM. K. (1)iM. K. (2)– k. 174, zeznania świadkówK. G.iN. J.– k. 175, zeznania powódki – k. 194 (protokół elektroniczny), faktury na zakup leków – k. 25-41/
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności Sąd uznał, iż powódka ma interes prawny w rozumieniuart. 189 k.p.c.w ustaleniu bezskuteczności wypowiedzenia objętego pozwem. Interes prawny jest to bowiem interes dotyczący szeroko rozumianych praw i stosunków prawnych i można mówić o nim wówczas, gdy istnieje niepewność prawa lub stosunku prawnego zarówno z przyczyn faktycznych, jak i prawnych. Przedmiotowa niepewność może być implikowana w szczególności spodziewanym kwestionowaniem prawa lub stosunku prawnego. Dla ustalenia interesu prawnego niezbędne jest zatem by oczekiwane rozstrzygnięcie skutkowało między stronami jednoznacznym określeniem ich sytuacji prawnej w odniesieniu do danego prawa lub stosunku prawnego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2002 r., II CKN 919/99). Interes prawny powódki polega zatem na potrzebie usunięcia niepewności co do przysługiwania jej statusu najemcylokalu nr (...), położonego wG.przyul. (...)w związku z wypowiedzeniem umowy najmu dokonanym przez pozwaną.
Stosownie doart. 11 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 150), właściciel lokalu, w którym czynsz jest niższy niż 3% wartości odtworzeniowej lokali w skali roku, może wypowiedzieć stosunek najmu z zachowaniem 6-miesięcznego okresu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie, że wypowiedzenie powódceK. K.umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego przyul. (...)wG.pismem pozwanejGminy M.G.z dnia 22 lipca 2014 r., dokonane z powołaniem się na przytoczoną powyżej podstawę prawną, nastąpiło pomimo niewystąpienia uzasadniających je podstaw faktycznych, co jest równoznaczne z jego bezskutecznością.
Okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia Sąd ustalił w przeważającej mierze w oparciu o zeznania świadków, wymienionych w części uzasadnienia opisującej stan faktyczny, jak też na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz znajdujących się w dołączonych do nich aktach lokalowych. Dokumenty, które stanowiły podstawę przedmiotowych ustaleń, nie zostały przez strony skutecznie zakwestionowane, a Sąd nie znalazł podstaw by odmówić im przymiotu wiarygodności.
Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych w sprawie świadków – tych, którzy potwierdzili fakt stałego zamieszkiwania przezK. K.w lokalu przyul. (...)wG., albowiem z jednej strony, wzajemnie się uzupełniając, tworzą one pozbawioną sprzeczności całość oraz korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, z drugiej zaś brak było podstaw pozwalających na ich skuteczne podważenie.
Sąd nie wziął pod uwagę zeznań świadkówR. N.iB. S., jako że były one sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. ŚwiadekR. N.swoje przekonanie o fakcie niezamieszkiwania powódki oparł jedynie na tym, że od 2-3 laty jej nie widuje. Jednakże fakt, że świadek powódki nie widział nie jest równoznaczny z faktem, że nie przebywa ona w przedmiotowym lokalu. Podobnej argumentacji użył świadekB. S., który jednak równocześnie stwierdził, że nie wie, czy powódka tam mieszka oraz że około miesiąc wcześniej z nią rozmawiał – co jego tezie o niezamieszkiwaniu powódki przeczy. Nic do sprawy nie wniosły także zeznania świadkaD. S., która stwierdziła, iż informacje na temat rzekomego niezamieszkiwania powódki miała wyłącznie od osób trzecich, być może skonfliktowanych z powódką (świadek słyszała o „jakichś konfliktach”), w dodatku część tych osób zmieniała swoje oświadczenia. Jak świadek stwierdziła, na podstawie przeprowadzonych przez nią wywiadów nie udało się jedynie na 100% potwierdzić, że powódka w lokalu mieszka, co nie jest wszakże równoznaczne ze stwierdzeniem, że tam nie zamieszkuje.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że powódka wykazała – zgodnie zart. 6 k.c.i232 k.p.c.– iż w dacie złożenia przez pozwaną oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu, a także w okresie przeszło 12 miesięcy poprzedzających to zdarzenie, zamieszkiwała ona wlokalu nr (...), położonym przyul. (...)wG.. W tym stanie rzeczy przedmiotowe wypowiedzenie nie mogło być skutecznie usprawiedliwione faktem niezamieszkiwania w tym lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, gdyż w okresie bezpośrednio poprzedzającym jego dokonanie okoliczność taka nie wystąpiła. Powódka opuszczała wprawdzie przedmiotowy lokal na krótkie okresy czasu, jednakże żaden z nich nie trwał powyżej 12 miesięcy, a ponadto podyktowane były one sytuacją życiową i zdrowotną powódki, koniecznością leczenia i zapewnienia jej właściwej opieki. Lokal ten stanowi jej stałe miejsce zamieszkania również obecnie.
W powyższym zakresie Sąd miał też na względzie, iż czasowe przebywanie poza stałym miejscem zamieszkania nie jest równoznaczne z zaprzestaniem zamieszkiwania w lokalu (zob.uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2001 r., I CKN 1179/98), albowiem nie bez znaczenia dla ustalenia okoliczności w postaci opuszczeniu lokalu i zmiany miejsca zamieszkania jest przejaw woli najemcy (zob.wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2007 r., VI Aca 771/06orazwyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego –Ośrodek (...)wK.z dnia 1 czerwca 1989 r., SA/Ka 226/89). Powódka udowodniła, że w spornym okresie, jak i obecnie – jakkolwiek zdarza jej się mieszkanie opuszczać w celu leczenia, bądź dłuższych wizyt u rodziny – zamieszkuje na stałe w lokalu przyul. (...)wG., do lokalu tego wraca, traktując go jako swoje stałe miejsce zamieszkania.
Wypowiedzenie dokonane przez pozwaną z powołaniem się na przepisyart. 11 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegonależało w konsekwencji uznać za bezskuteczne – jako dokonane pomimo niewystąpienia przewidzianych w tych regulacjach prawnych okoliczności faktycznych.
Mając na względzie powyższe, działając na mocyart. 189 k.p.c.Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
O kosztach Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, obciążając stronę pozwaną kosztami procesu w kwocie łącznej 1.387 zł, na którą składają się opłata sądowa od pozwu w kwocie 187 zł i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 1.200 zł.
(...)

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

(...)
(...)
K. K.
(...)
Gmina M.G.(...)
O.(...)