Sąd Okręgowy w Tarnowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 846/14
Data wyroku: 2015-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Kostrzewa
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: Art. 57 ust 1ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.)

Sygn. akt IV U 846/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2015 roku
Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa
Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 roku w Tarnowie na rozprawie
sprawy z odwołaniaA. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 30 czerwca 2014 roku nr(...)
w sprawieA. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującejA. B.rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 lutego 2014 roku na okres trzech lat.
Sygn. akt IVU 846/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 17 lutego 2015 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.decyzją z dnia 30.06.2014 r. odmówiłA. B.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 12.06.2014 r. nie została uznana za niezdolną do pracy.
A. B.w odwołaniu od tej decyzji domagała się jej zmiany i przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zaskarżona decyzja nie odzwierciedla jej stanu zdrowia, ponieważ z powodu schorzeń psychiatrycznych oraz innych schorzeń i stosowanego leczenia nie jest w stanie podjąć pracy.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. B.urodzona w dniu (...), z wykształceniem zawodowym przetwórstwo owoców i warzyw, pracowała w przetwórni przez 16 lat. W okresie od 01.08.1997 r. do 31.10.1998 r. i od 31.05.2000 r. do 31.01.2014 r. pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
/okoliczności bezsporne/
W dniu 14.01.2014 r. wystąpiła z wnioskiem o rentę.
(dowód: wniosek z dnia 14.01.2014 r. –k.346 ar)
Celem wyjaśnienia istoty sporu tj. istnienia uA. B.niezdolności do pracy zarobkowej w rozumieniuart. 12, art. 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162 poz. 1118 z późń zm.) i jej stopnia, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego specjalisty z zakresu psychiatrii.
Na podstawie osobistego badania i analizy zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły psychiatra rozpoznał u odwołującej:
- zaburzenia depresyjne nawracające.
Z powodu rozpoznanych schorzeń oraz stopnia ich nasilenia biegły uznał odwołującą za częściowo niezdolną do pracy okresowo na okres 3 lat od 01.02.2014 r. Nie rokuje odzyskania zdolności do pracy nawet po przekwalifikowaniu.
Jak wynika z uzasadnienia opinii, odwołująca pozostaje w leczeniu psychiatrycznym ambulatoryjnym od 1990 r. początkowo z rozpoznaniem przewlekłych zaburzeń depresyjno-lękowych, następnie zaburzeń depresyjnych na podłożu organicznym, a ostatnio z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych nawracających. Była kilkakrotnie leczona w oddziale psychiatrycznym, w 2000 r. z rozpoznaniem epizodu depresji umiarkowanego, w 2001 r. z rozpoznaniem depresyjnych na podłożu organicznym, w 2004 r. z rozpoznaniem „sytuacyjna reakcja depresyjna”, w 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2013 roku z rozpoznaniem „zaburzenia depresyjne nawracające – epizod umiarkowany” oraz ostatnio w okresie 11.09.2014 r.-06.10.2014 r. z rozpoznaniem „zaburzenia depresyjne nawracające – obecnie epizod depresyjny umiarkowany”. W czasie obecnego badania psychiatrycznego rozpoznano u odwołującej zaburzenia depresyjne, obecnie znacznie nasilone /obniżenie nastroju, napędu, zaburzenia snu, zaburzenia aktywności złożonej, okresowo tendencje samobójcze/. Ze względu na obecny stan psychiczny upośledzający funkcjonowanie w stopniu znacznym oraz przebieg choroby /częste zaostrzenia wymagające hospitalizacji/ odwołująca jest nadal częściowo niezdolną do pracy okresowo na okres 3 lat od 01.02.2014 r.
/dowód : opinia sądowo-lekarska – k.17-19 as/
Sąd ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy podzielił wnioski opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii, gdyż zostały one w sposób przekonujący uzasadnione, a poza tym w rzeczowy sposób odnosiły się do okoliczności niezbędnych dla ustalenia stanu zdrowia odwołującej się, a w konsekwencji jej zdolności do pracy. Przedmiotowa opinia sporządzona została przez biegłego sądowego posiadającego odpowiednią wiedzę, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe. Opinia ta jest rzetelna, przekonująca i w pełni pozwala ustalić stan zdrowia odwołującego. Specjalista wydał opinie po zapoznaniu się z dokumentacją oraz po osobistym badaniu odwołującej, a zatem posiadał kompleksowe informacje niezbędne do sformułowania wniosków. Opinia jest spójna i udziela odpowiedzi na istotne dla rozstrzygnięcia sprawy pytania.
Opinia biegłego w ocenie Sądu spełnia ponadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych wart. 278 kpciart. 285 kpc, a także wRozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 14.12.2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracyw związku z art. 12-14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieA. B.od zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.z dnia 30.06.2014 r. w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa zasługuje na uwzględnienie.
W myślart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U., Nr 162.,poz 1118, z późn. zm. ) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki:
- jest niezdolny do pracy,
- ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,
- niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b), pkt 4,6,7,9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a), pkt. 10 lit. a), pkt. 11-12, 13, lit. a), pkt. 14 lit. a) i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, lit. a), pkt 6 i 12, albo nie później niż wciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Stosownie do dyspozycji art. 12 powołanej ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust.2 powołanego przepisu). W myśl dyspozycji ustępu 3 powołanego artykułu, częściowo niezdolną jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z dotychczasowym poziomem kwalifikacji.
Równocześnie zgodnie z treścią art. 13 powołanej ustawy, przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, jak też możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możność przekwalifikowania zawodowego. Dalej w myśl ustępu 3 cytowanego artykułu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy, zaś gdy rokowania takie istnieją, orzeka się okresową niezdolność do pracy.
Przedmiotem postępowania było ustalenie, czy ubezpieczona ze względu na stan zdrowia jest niezdolna do pracy, czy też jest zdolna do pracy, jak to wynika z decyzji ZUS wydanej w oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej.
Sąd w oparciu o opinię biegłego lekarza psychiatry sporządzoną na podstawie wyników badań i dokumentacji medycznej stwierdził u ubezpieczonej istnienie przesłanek uzasadniających przyjęcie, iżA. B.z uwagi na zaburzenia depresyjne nawracające spełnia warunek w postaci częściowej niezdolności do pracy okresowo od dnia 01.02.2014 r. na okres 3 lat. Odwołująca pozostaje w leczeniu psychiatrycznym ambulatoryjnym od 1990 r. początkowo z rozpoznaniem przewlekłych zaburzeń depresyjno-lękowych, następnie zaburzeń depresyjnych na podłożu organicznym, a ostatnio z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych nawracających. Była kilkakrotnie leczona w oddziale psychiatrycznym, w 2000 r. z rozpoznaniem epizodu depresji umiarkowanego, w 2001 r. z rozpoznaniem depresyjnych na podłożu organicznym, w 2004 r. z rozpoznaniem „sytuacyjna reakcja depresyjna”, w 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2013 roku z rozpoznaniem „zaburzenia depresyjne nawracające – epizod umiarkowany” oraz ostatnio w okresie 11.09.2014 r.-06.10.2014 r. z rozpoznaniem „zaburzenia depresyjne nawracające – obecnie epizod depresyjny umiarkowany”. W czasie obecnego badania psychiatrycznego rozpoznano u odwołującej zaburzenia depresyjne, obecnie znacznie nasilone /obniżenie nastroju, napędu, zaburzenia snu, zaburzenia aktywności złożonej, okresowo tendencje samobójcze/. Ze względu na obecny stan psychiczny upośledzający funkcjonowanie w stopniu znacznym oraz przebieg choroby /częste zaostrzenia wymagające hospitalizacji/ odwołująca jest nadal częściowo niezdolną do pracy okresowo na okres 3 lat od 01.02.2014 r. Brak podstaw do stwierdzenia, aby stan psychiczny odwołującej uległ poprawie.
Pozostałych warunków z art. 57 ust. 1 ustawy organ rentowy nie kwestionował.
W niniejszym przypadku odwołujący spełnia przesłanki zart. 12, 13 i 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) orazart. 47714§2 k.p.c.należało orzec jak sentencji wyroku i zmienić zaskarżoną decyzję z dnia 30.06.2014 r. przyznającA. B.rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01.02.2014 r. na okres 3 lat.