Sąd Okręgowy w Lublinie
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 258/15
Data wyroku: 2015-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Węs

Sygn. akt VIII U 258/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2015 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Jolanta Węs
Protokolant – starszy sekretarz sąd. Alicja Machnio
po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 roku w Lublinie
sprawyT. T. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o prawo do emerytury
na skutek odwołańT. T. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 19 grudnia 2014 roku   znak(...)
i z dnia 28 stycznia 2015 roku znak(...)
oddala odwołania.
Sygn. akt VIII U 258/15

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją z dnia 19 grudnia 2014 roku odmówiłT. T. (1)prawa do emerytury.
W uzasadnieniu swego stanowiska organ rentowy wskazał, iż na dzień 1 stycznia 1999 roku wnioskodawczyni nie udowodniła 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku oraz nie udowodniła 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a jedynie 18 lat, 6 miesięcy i 8 dni (k. 9 a.e.).
Z powyższą decyzją nie zgodziła sięT. T. (1). W dniu 19 stycznia 2015 roku wniosła odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji, przy jednoczesnym uwzględnieniu okresu zatrudnienia w(...)Zakładach (...)od dnia 10 września 1974 roku do dnia 20 września 1994 roku jako okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach (k. 2-4 a.s.)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, uzasadniając, jak w treści zaskarżonej decyzji (k. 6-7 a.s.).
Kolejną decyzją z dnia 28 stycznia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.ponownie odmówiłT. T. (1)prawa do emerytury.
W uzasadnieniu swego stanowiska organ rentowy wskazał, iż na dzień 1 stycznia 1999 roku wnioskodawczyni nie udowodniła 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku oraz nie udowodniła 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a jedynie 19 lat, 11 miesięcy i 9 dni (k. 12 a.e.).
Od tej decyzjiT. T. (1)w dniu 19 lutego 2015 roku wniosła odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji i uwzględnienia okresu zatrudnienia w(...)Zakładach (...)od dnia 10 września 1974 roku do dnia 20 września 1994 roku jako okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach, a także uwzględnienia do ogólnego stażu pracy okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników od 31 lipca 1997 roku (k. 15-17 a.s.)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, uzasadniając, jak w treści zaskarżonej decyzji (k. 19-20 a.s.).
Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 roku Sąd Okręgowy zarządził połączenie sprawy z odwołaniaT. T. (1)od decyzji z dnia 19 grudnia 2014 roku ze sprawą z odwołania od decyzji z dnia 28 stycznia 2015 roku do łącznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia (k. 31v a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
T. T. (1)urodziła się w dniu (...)(bezsporne).
W dniu 5 grudnia 2014 roku złożyła wniosek o ustalenie prawa do emerytury (k. 1-3 a.e.).
Na podstawie przedłożonych dokumentów Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał za udowodniony - na dzień 1 stycznia 1999 roku - staż ubezpieczeniowy wynoszący łącznie 19 lat, 11 miesięcy i 9 dni, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych.
W dniu 19 grudnia 2014 roku i 28 stycznia 2015 roku organ rentowy wydał zaskarżone decyzje odmawiająceT. T. (2)prawa do emerytury (k. 9 i 12 a.e.).
T. T. (2)pracowała w(...)Zakładach (...)wC.od dnia 10 września 1974 roku do dnia 20 września 1994 roku. W okresach od 21 sierpnia 1979 roku do 21 sierpnia 1982 roku, od 31 lipca 1991 roku do 30 lipca 1994 roku i od 31 lipca 1994 roku do 20 września 1994 roku korzystała z urlopów wychowawczych (świadectwo pracy k. 7 a.e.).
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przytoczone dowody z dokumentów zawarte w aktach sprawy i aktach organu rentowego, które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne oraz wydane przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień.
OdwołaniaT. T. (1)od powyższych decyzji są w ocenie Sądu niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440, ze zmianami), w zw. z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, emerytura przysługuje ubezpieczonemu (Dz. U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43, ze zmianami), który łącznie spełnił następujące warunki:
1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet,
2. nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na dochody budżetu państwa
3. w dniu wejścia w życie ustawy ( tj. 1 tycznia 1999 roku ) udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet, w tym co najmniej 15 lat okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Wnioskodawczyni ukończyła w dniu(...)roku 55 lat, nie przystąpiła do otwartego funduszu emerytalnego, jednak na dzień 1 stycznia 1999 roku nie udowodniła 15 lat pracy w szczególnych warunkach oraz nie osiągnęła okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 20 lat.
Wnioskodawczyni domagała się zaliczenia do pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 10 września 1974 roku do 20 września 1994 roku (20 lat i 11 dni) w(...)Zakładach (...)wC..
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wnioskodawczyni w okresach od 21 sierpnia 1979 roku do 21 sierpnia 1982 roku, od 31 lipca 1991 roku do 30 lipca 1994 roku i od 31 lipca 1994 roku do 20 września 1994 roku korzystała z urlopów wychowawczych (świadectwo pracy k. 7 a.e.).
Zgodnie zaś z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem i doktryną, nie stanowi okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze okres urlopu wychowawczego. Pogląd taki wyraził m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z 6 czerwca 2006 roku, I UK 338/05, LEX 375608, postanowieniu z dnia 6 maja 2008 roku, I UK 1/08, LEX nr 829086, wyroku z dnia 23 kwietnia 2013 roku, I UK 561/12, LEX nr 1324260 i wyroku z dnia 24 października 2013 roku, II UK 127/13, LEX nr 1451525).
Natomiast w wyroku z dnia 4 września 2014 roku, I UK 6/14, LEX nr 1511194, Sąd Najwyższy stwierdził, iż wymóg okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powinien odnosić się do okresu faktycznego wykonywania takiej pracy, z pominięciem okresów wyłącznie formalnego pozostawania w zatrudnieniu, w których pracownik - zgodnie z treścią łączącego go z pracodawcą stosunku pracy - zajmuje stanowisko, z którym łączy się wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, lecz w rzeczywistości pracy tej nie wykonuje, a tym samym nie jest narażony na uciążliwość związaną z warunkami lub charakterem pracy. Okres niewykonywania pracy nie wpływa zatem na szybszą utratę zdolności pracownika do zarobkowania. W takiej sytuacji, okoliczność, że okresy urlopu wychowawczego - wykorzystane przed dniem 1 stycznia 1999 r. - są okresem podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu pozostawania w stosunku pracy, które to stanowisko odnosi się do warunków nabycia prawa do wcześniejszej emerytury, o której mowa wart. 29u.e.r.f.u.s., nie jest wystarczające do uznania tych okresów za okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach w myśl§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Powyższy pogląd Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie w pełni podziela i aprobuje.
W związku z powyższym bezprzedmiotowe okazało się w niniejszym postępowaniu dokonywanie ustaleń, czy w spornym okresie zatrudnienia od dnia 10 września 1974 roku do dnia 20 września 1994 roku odwołująca rzeczywiście wykonywała pracę w szczególnych warunkach, bowiem nawet pozytywna odpowiedź na powyższe pytanie, nie mogła skutkować żądaną przez wnioskodawczynię zmianą zaskarżonej decyzji. Podnieść bowiem należy, że po odliczeniu ze spornego okresu, okresów urlopów wychowawczych, staż pracy w szczególnych warunkach wyniesie u odwołującej jedynie 13 lat, 10 miesięcy i 26 dni, zamiast wymaganych 15 lat.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe wnioskodawczyni zawarte w odwołaniach, na okoliczność rzeczywistego charakteru pracy w(...)Zakładach (...)wC..
Wnioskodawczyni nie udowodniła ponadto na dzień 1 stycznia 1999 roku okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 20 lat, lecz 19 lat, 11 miesięcy i 9 dni. Należy przy tym podnieść, iż do okresu tego został również zaliczony okres opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników od 31 lipca 1997 roku do 31 grudnia 1998 roku, o co wnosiła wnioskodawczyni w odwołaniach (karta przebiegu zatrudnienia k. 11 a.e.).
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o przytoczone przepisy w związku zart. 47714§ 1 k.p.c.Sąd orzekł jak w sentencji.