Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 432/15
Data wyroku: 2015-06-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Komorowski

WYROK

W I M I E N I U

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 czerwca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący:  SSO Jarosław Komorowski (spr.)
Protokolant: st. prot. sąd. Karolina Tomiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Arkadiusza Dzikowskiego
po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 roku
sprawyA. C.
oskarżonej o przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 2a k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 13 lutego 2015 roku, sygn. akt II K 201/15
1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż oskarżona dopuściła się sfałszowania podpisuD. K. (1)na oświadczeniu o treści cofającej zażalenie w celu użycia tego dokumentu za autentyczny,
2. w pozostałym zakresie utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy,
3. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) zł oraz wymierza jej opłatę za II instancję w kwocie 60 (sześćdziesiąt) zł.
SSO Jarosław Komorowski

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 roku wydanym w sprawie o sygn. akt II K 201/15 Sąd Rejonowy w Śremie:
1. uznając, że oskarżonaA. C.dopuściła się czynu zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 2a k.k.polegającego na tym, że w dniu 3 września 2014 roku wM., po uprzednim sporządzeniu oświadczenia o treści cofającej zażalenie w sprawie, sfałszowała podpisD. K. (1)w ten sposób, iż pod tym dokumentem nakreśliła podpis o treści „D. K.”, który stanowi wypadek mniejszej wagi, na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umorzył wobec niej postępowanie karne na okres 1 roku próby,
2. na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt 7 k.k.w zw. zart. 49 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonej świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej wBanku (...)nr konta(...)w wysokości 100 zł,
3. na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 629 k.p.k.kosztami postępowania obciążył oskarżoną i z tego tytułu zasądził na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 70 zł oraz na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1983 nr 49, poz. 223 ze zm.) wymierzył jej opłatę w wysokości 60 zł.
Od powyższego wyroku apelację wywiódł prokurator, zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonej.
Kwestionowanemu wyrokowi apelujący zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, a toart. 270 § 1 k.k., polegającą na pominięciu przez Sąd Rejonowy w Śremie II Wydział Karny w opisie czynu, za który została uznana winnąA. C., ustawowego znamienia „w celu użycia za autentyczny”.
Wobec powyższego apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Śremie poprzez uzupełnienie opisu czynu zawartego w wyroku o ustawowe znamiona „w celu użycia za autentyczny”.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora okazała się zasadna.
Na wstępie niniejszego wywodu podkreślenia wymaga, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozpoznania sprawy i na ich podstawie dokonał trafnych ustaleń faktycznych.
Jak słusznie ustalił Sąd RejonowyA. C.w dniu 3 września 2014 r. wM., po uprzednim sporządzeniu oświadczenia o treści cofającej zażalenie w sprawie, sfałszowała podpisD. K. (1)w ten sposób, iż pod tym dokumentem nakreśliła podpis o treści „D. K.”. Słuszna jest także konstatacja, że z uwagi na podmiotowe i przedmiotowego okoliczności tego czynu, stanowi on wypadek mniejszej wagi, o którym mowa wart. 270 § 2a k.k.Jak trafnie zarzucił jednak prokurator, przywołany opis zachowania oskarżonej, powielony zresztą za aktem oskarżenia zatwierdzonym przez autora apelacji, nie pozwala na dokonanie subsumcji poczynionych w wyroku ustaleń faktycznych pod normę wyrażoną wart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 2a k.k.
W tym miejscu przypomnienia wymaga, że dokładne określenie zarzucanego, a następnie przypisanego oskarżonemu przestępstwa powinno - zgodnie z treściąart. 413 § 1 pkt 4 i § 2 k.p.k.- zawierać m.in. niezbędny z punktu widzenia ustawowych znamion danego przestępstwa opis czynu. Jednym z takich znamion występku określonego wart. 270 § 1 k.k.jest cel "użycia za autentyczny" podrobionego lub przerobionego dokumentu. Nie może ulegać wątpliwości, iż przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.należy do przestępstw kierunkowych w związku z tym, iż działanie "w celu użycia (dokumentu) za autentyczny" należy do zespołu jego znamion. Nie może więc stanowić przestępstwa zachowanie sprawcy, który podrabia lub przerabia dokument w celu innym niż wskazany w ustawie (por. wyrok SN z dnia 15 lutego 2005 r., III KK 310/04, Lex nr 146278).
W przywołanym powyżej opisie przypisanego oskarżonej przestępstwa nie wskazano celu, w jakimA. C.sfałszowała podpisD. K. (1)na sporządzonym oświadczeniu o treści cofającej zażalenie w sprawie. Przedmiotowa okoliczność wynika jednak bezspornie ze zgromadzonych w sprawie dowodów, zwłaszcza protokołu posiedzenia z dnia 29 września 2014 roku, podczas któregoA. C.ujawniła, że jest autorką przedmiotowego dokumentu, w tym podpisu o treści „D. K.” oraz wskazała, w jakim celu go sporządziła a także wyjaśnień samej oskarżonej, sformułowanych na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 roku. Co ważniejsze jednak, w oparciu o przywołane dowody Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił sposób i cel działaniaA. C., dając temu wyraz w pisemnych motywach wyroku (karty 1 i 6 uzasadnienia). W tych okolicznościach nie mogło budzić wątpliwości, że zachowanie oskarżonej, która podrobiła dokument we wskazanym w ustawie karnej celu, wypełnia wszystkie znamiona przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.Wobec tego należało uzupełnić opis czynu przypisanegoA. C.i przyjąć, że oskarżona dopuściła się sfałszowania podpisuD. K. (1)na oświadczeniu o treści cofającej zażalenie w celu użycia tego dokumentu za autentyczny, jak orzeczono w punkcie 1. wyroku.
W pozostałym zakresie należało utrzymać zaskarżony wyrok w mocy, albowiem Sąd Okręgowy nie dostrzegł żadnych innych uchybień, które w myślart. 439 § 1 k.p.k.,art. 440 k.p.k.bądźart. 455 k.p.k.należałoby wziąć pod uwagę z urzędu.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono w punkcie 3. wyroku, obciążając nimi oskarżonąA. C.. Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł i na podstawieart. 1 i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity - Dz.U.83.49.223 ze zm.) wymierzył oskarżonej opłatę za II instancję w kwocie 60 zł.
SSO Jarosław Komorowski