Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 192/15
Data wyroku: 2015-12-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Urszula Iwanowska, Anna Polak, Zofia Rybicka-Szkibiel
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 391 § 2 kpc

Sygn. akt III AUa 192/15

POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Polak (spr.)

Sędziowie:

SSA Urszula Iwanowska
SSA Zofia Rybicka - Szkibiel

Protokolant:

st. sekr. sądowy Elżbieta Kamińska

po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na rozprawie
sprawyW. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury pomostowej
na skutek apelacji ubezpieczonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt VII U 1907/13
p o s t a n a w i a :
umorzyć postępowanie apelacyjne.
Sygn. Akt III AUa 192/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 11 września 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemuW. W.prawa do emerytury pomostowej wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił okresu 15 lat pracy w szczególnych warunkach w rozumieniuart. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł ubezpieczony, który domagał się jej zmiany i przyznania wnioskowanego świadczenia.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie ubezpieczonego. Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczonyurodził się (...), wniosek o emeryturę złożył 14 sierpnia 2013 r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowych w wymiarze 40 lat i 29 dni, a ostatni stosunek pracy uległ rozwiązaniu z dniem 30 kwietnia 2009 r. Sąd I instancji ustalił okres zatrudnienia ubezpieczonego. W oparciu o poczynione ustalenia, stosując przepisyart.4, art. 49 i art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych, a także mając na uwadze przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS, uznał odwołanie ubezpieczonego za nieuzasadnione. Sąd Okręgowy podkreślił między innymi, że intencją ustawodawcy było rozróżnienie uprawnień do wcześniejszej emerytury regulowanej przez przepisy ustawy emerytalnej od emerytury pomostowej. Wart. 3 ustawy o emeryturach pomostowychzostały zawarte dodatkowe przesłanki dookreślające charakter pracy w warunkach szczególnych i szczególnym charakterze, branej pod uwagę przy stwierdzaniu uprawnień do emerytury pomostowej. Zatem może zdarzyć się tak, że ubezpieczony spełniać będzie wymóg posiadania wymaganych 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy emerytalnej, jednakże prace te nie będą zaliczane do prac w szczególnych warunkach w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowych. Okolicznością sporną było ustalenie, czy ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w rozumieniu art. 3 ust 1 i 3 ustawy pomostowej. W ocenie Sądu wnioskodawca nie spełnił tego warunku. Również praca świadczona przez ubezpieczonego nie odpowiadała pracy ujętej w żadnej pozycji wykazów stanowiących załączniki doustawy o emeryturach pomostowych, w szczególności pracy wskazanej w pozycji 29: „Prace bezpośrednio przy malowaniu, nitowaniu lub montowaniu elementów wyposażenia w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury, itp.)”. Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena, znalazła potwierdzenie w zeznaniach świadków. Sąd orzekający przy tym nie kwestionował, że część prac była wykonywana przez ubezpieczonego w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze z utrudnioną wentylacją, jednakże była to tylko część pracy, jaką wykonywał ubezpieczony, gdyż pozostała praca była wykonywana na zewnątrz statków, co przyznali zeznający w sprawie świadkowie i ubezpieczony.
Pełnomocnik ubezpieczonego w wywiedzionej apelacji zaskarżył wyrok w całości, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisuart. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowychoraz naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.art. 233 § 1 i 2 k.p.c.Wniósł o uwzględnienie odwołania i przyznanie prawa do wnioskowanego świadczenia oraz zasądzenie od organu rentowego kosztów procesu za I i II instancję. Ewentualnie domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na apelację organ rentowy wniósł o jej oddalenie, podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest trafne.
Pismem procesowym z dnia 8 grudnia 2015 r. pełnomocnik ubezpieczonego cofnął apelację.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 391 § 2 k.p.c.w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.
Przy czym, cofnięcie apelacji jest czynnością dyspozycyjna strony, która nie podlega kontroli sądu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. 2000/10/37). Jednakże w sprawach z zakresu prawa i ubezpieczeń społecznych powyższa czynność, z uwagi na treśćart. 469 k.p.c., który stanowi, że sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego, podlega kontroli sądu.
Pełnomocnik ubezpieczonego w jego imieniu cofnął apelacje od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 9 grudnia 2014 r. oddalającego odwołanieW. W..
W ocenie Sądu Apelacyjnego brak jest przesłanek do uznania, że cofnięcie apelacji narusza słuszny interes ubezpieczonego, dlatego na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w związku zart. 391 § 2 k.p.c.należało umorzyć postępowanie apelacyjne.
SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak SSA Zofia Rybicka - Szkibiel