Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 50/15
Data wyroku: 2015-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ust. 1 ustawy o FUS
Teza: Ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.

Sygn. akt IV U 50/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 czerwca 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jacek Witkowski

Protokolant

sekr. sądowy Anna Wąsak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015r. wS.
odwołaniaW. J.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 19 grudnia 2014 r. Nr(...)- (...)
w sprawieW. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 50/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 grudnia 2014 r. Nr(...)- (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił wnioskodawcyW. J.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 grudnia 2014 r., albowiem Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 28.11.2014 r. nie stwierdziła u niego niezdolności do pracy.
Od ww. decyzji odwołanie złożył ubezpieczonyW. J..
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji z dnia 19.12.2014 r.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
UbezpieczonyW. J.,ur. (...), złożył dnia 23.10.2014 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Składając powyższy wniosek ubezpieczony był w trakcie pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która została mu przyznania na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z dnia 15.12.2012 r. od dnia 04.12.2012 r., tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego, do dnia 30.11.2014 r. (decyzja z dnia 15.12.2012 r., k. 37-38 a.r.).
Rozpoznając wniosek ubezpieczonego z dnia 23.10.2014 r. organ rentowy skierował wnioskodawcę na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 14.11.2014 r. ustalił, że wnioskodawcaW. J.nie jest niezdolny do pracy (k. 79-79v a.r.).
W toku postępowania orzeczniczego Komisja Lekarska ZUS rozpoznała u wnioskodawcy: przebyte leczenie operacyjne kręgosłupa w odcinku L5/S1 w 2012 r., bez istotnych dysfunkcji i ubytków neurologicznych, zaburzenia depresyjne z deficytem intelektualnym poniżej przeciętnej na podłożu organicznym w okresie wyrównania, nadciśnienie tętnicze oraz przerost gruczołu krokowego. W ocenie Komisji Lekarskiej, schorzenia te nie powodują niezdolności do pracy ubezpieczonego i swoją ocenę zawarła w orzeczeniu z dnia 28.11.2014 r. (k. 81 a.r.). Powołane orzeczenie stało się dla pozwanego organu rentowego podstawą do wydania decyzji z 19.12.2014 r. (k. 82 a.r.).
W toku postępowania odwoławczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa, psychiatry i kardiologa. Biegli lekarze stwierdzili uW. J.następujące schorzenia: okresowy zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego na podłożu wielopoziomowych zmian dyskopatycznych i zmian zwyrodnieniowych, stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L5/S1 w 2012 r. bez cech przepukliny nawrotowej, bóle i zawroty głowy, organiczne zaburzenia osobowości i zachowania z obniżeniem funkcji intelektualnych, zespół zależności alkoholowej w fazie kilkuletniej abstynencji, nadciśnienie tętnicze umiarkowane oraz otyłość. W uzasadnieniu opinii biegli wskazali, że po przeprowadzeniu przedmiotowego badania neurologicznego u badanego stwierdzono prawidłową ruchomość kręgosłupa w odcinku szyjnym i piersiowym, niewielkie ograniczenie ruchomości w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, bez objawów korzeniowych i ubytkowych istotnych funkcjonalnie, nadto nie stwierdzono objawów ogniskowego uszkodzenia mózgu i móżdżku. Stan kliniczny układu krążenia oraz charakter i stopień nasilenia aktualnych objawów klinicznych organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego nie skutkują niezdolnością do wykonywania przez wnioskodawcę prac zarobkowych. Zdaniem biegłych lekarzy, ubezpieczonyW. J.w okresach zaostrzeń dolegliwości wymaga leczenia farmakologicznego i rehabilitacji, jak również zalecane jest dalsze leczenie psychiatryczne, jednak powyższe nie powoduje u ubezpieczonego długotrwałej niezdolności do pracy zarobkowej zgodnej z kwalifikacjami z ograniczeniem do ciężkiej pracy fizycznej i dźwigania dużych ciężarów. Biegli podzielili stanowisko Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28.11.2014 r. (k. 11-11v a.s.)
Na rozprawie ubezpieczony wyjaśnił, iż nie jest w stanie wykonywać swojej pracy jako robotnik budowlany, bowiem ma problemy z kręgosłupem, przyjmuje leki i chodzi na rehabilitację, na którą posiada skierowanie. NadtoW. J.wyjaśnił, że z wykształcenia jest ślusarzem (k. 21-21v a.s.).
Analizując przedmiotową opinię biegłych, Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalistów, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji medycznej wnioskodawcy, a także badaniem przedmiotowym ubezpieczonegoW. J.. Opinia jest spójna, logiczna, należycie uzasadniona i sporządzona przez biegłych specjalizacji odpowiadających schorzeniom wnioskodawcy. Nadto opinia nie została zakwestionowana przez żadną ze stron, w tym również ubezpieczony po zapoznaniu się z jej treścią nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń, czy też nowych wniosków dowodowych.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 t.j.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art. 12 ust. 1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Opiniujący biegli, mając na uwadze wiek i wykształcenie ubezpieczonego, stwierdzili, że jest on zdolny do pracy. Jednoznacznie wskazano, iż w okresach zaostrzeń dolegliwości ubezpieczony może być leczony farmakologicznie i w ramach zabiegów rehabilitacyjnych, jednak nie powoduje to długotrwałej niezdolności do pracy zarobkowej u badanego z wykształceniem podstawowym z ograniczeniem do ciężkiej pracy fizycznej i dźwigania dużych ciężarów. Jak wynika z opinii, u ubezpieczonego wskazane jest dalsze leczenie psychiatryczne, co również nie powoduje utraty zdolności do pracy. Sąd Okręgowy za opinią biegłych lekarzy o specjalności neurolog, kardiolog i psychiatra uznał, iż w razie zaostrzeń stanów chorobowych wnioskodawcy leczenie jest możliwe do przeprowadzenia w ramach krótkotrwałej niezdolności do pracy. Sąd podzielając wnioski zawarte w opinii biegłych uznał, że wnioskodawca nie jest osobą niezdolną do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Co za tym idzie, Sąd przyjął, żeW. J.nie spełnia jednego z warunków uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określonego w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o FUS, tj. brak u niego niezdolności do pracy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji wyroku.