Sąd Okręgowy w Kielcach
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 71/15
Data wyroku: 2015-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Nowak

Sygn. akt IX Ka 71/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Tomasz Nowak
Protokolant:   st.sekr.sądowy Ewa Jas-Nieprzecka
przy udziale oskarżyciela publicznego ---------------
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r.
sprawy obwinionegoA. S.
o wykroczenie z art. 107 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego i obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 29 października 2014r. sygn. akt XI W 3951/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok:

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. P.- Kancelaria Adwokacka wK.516,60(pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem obrony obwinionego w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od obwinionegoA. S.na rzecz oskarżycielki posiłkowejB. B. (1)kwotę 516.60(pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia obwinionego od kosztów postępowania odwoławczego.

Sygn. akt IX Ka 71/14

UZASADNIENIE
Komendant Komisariatu Policji wD.złożył wniosek o ukaranieA. S.o to, że:
w czasie od września 2012r. do 6 maja 2013r. w miejscowościW.(...)(...)złośliwie w celu dokuczenia wysypuje popiół pod betonowe ogrodzenie należące doB. B. (1)w wyniku czego przechyla się oraz tamuje wodę po opadach deszczu podtapiając posesję, tj. o wykroczenie z art. 107 kw.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 29.X.2014r. w sprawie XI W 3951/13 orzekł, co następuje:

I
uznał obwinionegoA. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu wnioskiem o ukaranie czynu z tym ustaleniem, iż w czasie jego popełnienia miał on ograniczoną w stopniu nieznacznym zdolność do rozpoznania jego znaczenia przy ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, tj. popełnienia wykroczenia z art. 17 § 2 kw z zw. z art. 107 kw i za to na podstawie art. 107 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 100 złotych,

II
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.z Kancelarii Adwokackiej wK.kwotę 221,40 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzęduA. S.,

III
na podstawieart. 119 KPWw zw. zart. 624 § 1 kpkzwolnił obwinionegoA. S.od zapłaty kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa.

Powyższy wyrok zaskarżyli: osobiście obwinionyA. S.w całości na swoją korzyść oraz obrońca obwinionego w części orzeczenia o karze na korzyść obwinionego.
A. S.wyrokowi zarzucił – jak można wnioskować z treści apelacji:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść poprzez bezpodstawne ustalenie, iż dopuścił się on czynu opisanego w zaskarżonym wyroku ponieważ popiół sypał w koleinę, a nie pod ogrodzenie i toB.spuszczają wodę na jego posesję, a wobec tego on jest niewinny i wobec powyższego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od zarzucanego mu czynu.
Natomiast obrońca obwinionego wyrokowi zarzuciła rażącą niewspółmierność kary w stosunku do zawinienia obwinionego i na podstawieart. 427 § 1 kpkiart. 437 § 2 kpkwniosła o:

1
zmianę wyroku poprzez odstąpienie od wymierzania kary obwinionemu,

2
zasądzenie kosztów obrony udzielonej obwinionemu z urzędu przed Sądem II instancji wraz z podatkiem VAT, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w żadnej części.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Obydwie wskazane wyżej apelacje są niezasadne.
Wbrew zarzutowi apelacyjnemu obwinionego sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i zgromadził wszystkie niezbędne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dowody, które poddał następnie prawidłowej analizie w pisemnych motywach wyroku. Sąd ten wskazał którym dowodom dał wiarę i dlaczego – a w ocenie sądu odwoławczego argumentacja sądu I instancji wskazana w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – patrz k. 58-60 – zasługuje na aprobatę. W tym miejscu Sąd Okręgowy pragnie zwrócić uwagę na zachowanie obwinionego ( występującego wówczas z obrońcaadw. M. P.) na rozprawie w dniu 29.X.2014r. w czasie której obwiniony wyjaśnił, iż przyznaje się, iż robił tak ( czyli jak opisano w zarzucie) i że chce poddać się karze grzywny w kwocie 100 złotychgdyż nie kwestionuje czynu,wnosi o zwolnienie od kosztów postępowania.
W tej sytuacji zasadnie Sąd Rejonowy na podstawie 64§ 1 i 2 kpwuznał, że okoliczności popełnienia zarzucanego obwinionemu czynunie budzą wątpliwościw świetle ujawnionego w sprawie materiału dowodowego.
W tej sytuacji – w ocenie sądu odwoławczego – jako absolutnie chybiony należy uznać zarzut apelacyjny obwinionego, że Sąd Rejonowy wydał niesłuszny wyrok gdyż on jest niewinny.
Zdaniem Sądu Okręgowego apelacja obwinionego stanowi jedynie gołosłowną i nieprzekonywującą polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wywodami sądu I instancji i nie zawiera żadnego argumentu, który byłby w stanie skutecznie podważyć trafność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, a opiera się ona jedynie na tendencyjnych, gołosłownych twierdzeniach obwinionegoA. S..
Tymczasem – w ocenie sądu odwoławczego - ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji w sposób jednoznaczny wynikają z dokonanej przez tenże Sąd prawidłowej oceny dowodów, która nie przekracza w żadnym stopniu granic swobodnego uznania sędziowskiego zakreślonych treściąart. 7 kpk( w zw. zart. 8 kpw), a jest ona logiczna i zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego .
Sąd Okręgowypodziela w całości jako rzeczowe i przekonywująceustalenia i wywody sądu I instancji zaprezentowane w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ( patrz k. 58-60), a których nie ma potrzeby przypominać ani powtarzać w tym miejscu.
Mając na uwadze dotychczasowe rozważania brak jest jakichkolwiek podstaw do powiązania zawilgocenia pomieszczeń, o którym pisze obwiniony w swej apelacji , z przypisanym mu w niniejszej sprawie wykroczeniem.
Również odnosząc się w dalszym ciągu do apelacji obwinionego, a w szczególności również do apelacji obrońcy obwinionego w zakresie podniesionego w niej zarzutu rażącej surowości wymierzonej obwinionemu kary to - w ocenie sądu odwoławczego - również jest to zarzut chybiony.
Zdaniem Sądu Okręgowego sąd I instancji wymierzając obwinionemu stosowną karę grzywny w wysokości 100 zł., a więc w wysokości wnioskowanej przez obwinionego na rozprawie (k. 54), a ponadto w symbolicznej wręcz wysokości, zbliżonej do minimalnej wysokości ustawowej, uwzględnił i należycie rozważył wszystkie istotne okoliczności mające wpływ na wymiar kary, a to znaczy stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego, stopień jego zawinienia ograniczony działaniem w warunkach art. 17 § 2 kw, jak i zasady prewencji szczególnej i ogólnej.
W ocenie sądu odwoławczego mając na uwadze znaczny czasokres złośliwego zachowania obwinionego opisany w zarzucie brak jest podstaw do skorzystania z dobrodziejstwa - wnioskowanej przez obrońcę obwinionego - instytucji odstąpienia od wymierzania obwinionemu kary, bowiem wówczas zachowanie obwinionego nie spotkałoby się z reakcją adekwatną do stopnia jego zawinienia i wagi popełnionego czynu.
Tymczasem obrońca obwinionego w swej apelacji zdecydowanie przecenia okoliczności popełnienia przez obwinionego wykroczenia w warunkach art. 17 § 2 kw oraz jego dotychczasowej niekaralności oraz trudnej sytuacji materialnej.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 kpk( w zw. zart. 109 § 2 kpw) utrzymał w mocy zaskarzony wyrok.
Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego oparto na przepisachart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpk,art. 624 §1 kpkw zw. zart. 119 kpwiart. 117 § 2 kpwiart. 118 § 1 kpw, a takżerozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.IX.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U z 2013 poz. 461), a w szczególności§ 14 ust. 2 pkt 4.
Z tych względów orzeczono jak wyżej.
SSO Tomasz Nowak
m.n