Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 90/15
Data wyroku: 2015-03-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ignaczak, Agnieszka Szulc-Wroniszewska, Tadeusz Węglarek
Słowa kluczowe: Środki Karne
Podstawa prawna: art. 42§2 kk

Sygn. akt IV Ka 90/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 marca 2015 roku.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Ignaczak (spr.)
Sędziowie SO Tadeusz Węglarek
SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska
Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Izabeli Stachowiak
po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 roku
sprawyG. J.
oskarżonego zart. 178a§4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim
z dnia 21 stycznia 2015 roku     sygn. akt II K 706/14
na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt 1 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żena podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoG. J.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego co do wszystkich kategorii pojazdów na okres 7 (siedmiu) lat;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt: IV Ka 90/15

UZASADNIENIE
G. J.został oskarżony o to, że:
w dniu 4 listopada 2014 r. w miejscowościB.prowadził po drodze publicznej jako kierujący pojazd mechaniczny ( opisany w zarzucie samochód ) będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia na poziomie 1,68 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu pomimo orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie sygn. akt VII K 540/09 zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, tj. o czyn zart. 178 a § 4 kk.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem zaocznym z dnia 21 stycznia 2015 roku w sprawie II K 706/14:

1
uznał oskarżonego za winnego dokonania zarzucanego mu czynu ( z drobną zmianą opisu) i za to na podstawieart. 178 a § 4 kkwymierzył mu 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet tej kary okres zatrzymania;

3
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 złotych tytułem zwrotu wydatków i kwotę 120 zł. tytułem opłaty.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego.
Prokurator zarzucił wyrokowi obrazę prawa karnego materialnego która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 42 § 2 kk, poprzez nie orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
W konkluzji prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego co do wszystkich kategorii pojazdów na okres 10 lat, oraz o utrzymanie wyroku w mocy w pozostałym zakresie.
Na rozprawie apelacyjnej prokurator podtrzymał apelację i wnioski w niej zawarte.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie i spowodowała zmianę zaskarżonego wyroku.
Przedmiotowa sprawa została należycie wyjaśniona i nie budzi wątpliwości zarówno prawidłowość dokonanej przez Sąd I instancji oceny przeprowadzonych dowodów, jak i poczynionych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia o winie oskarżonego.
Słusznie bowiem Sąd I Instancji uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił dyspozycjęart. 178 a § 4 kk. Orzeczona kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i do stopnia społecznej szkodliwości jego czynu.
Niestety, jak to zresztą wprost przyznano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, przez przeoczenie Sąd Rejonowy nie rozstrzygnął o obligatoryjnym środku karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. W tym miejscu Sąd Okręgowy pragnie pochwalić postawę Sądu Rejonowego, który otwarcie to przyznał i wyraził samokrytykę – każdy może popełnić błąd, ale nie każdy umie się do niego przyznać.
Nie orzekając o obligatoryjnym środku karnym naruszono prawo karne materialne, tj.art. 42 § 2 kk, zgodnie z którym Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego wart. 173 kk,art. 174 kklubart. 177 kk
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim konwalidował ten błąd zmieniając zaskarżony wyrok i orzekając zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego co do wszystkich kategorii pojazdów na okres 7 lat.
Oskarżony prowadził samochód godzinach rannych, z jednej strony znajdował się w stanie głębokiego upojenia alkoholowego, ale z drugiej jechał samochodem przez małą, peryferyjnie położoną miejscowość, gdzie w godzinach wczesno rannych nie było natężonego ruchu. Dlatego wniosek prokuratora o orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 10 lat był nieco przesadzony – wystarczające będzie orzeczenie okresu tego zakazu na 7 lat.
Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych.
Kierując się względami słuszności Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia wydatków w postępowaniu odwoławczym. Apelacja i konieczność zmiany zaskarżonego wyroku nie zostały bowiem wywołane postawą oskarżonego, tylko błędem Sądu meriti, dlatego oskarżony nie powinien ponosić spowodowanych tym postępowaniem kosztów.
Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.