Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2997/14
Data wyroku: 2015-04-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Studzińska
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art. 6 kc

Sygn. akt I C 2997/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 kwietnia 2015 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Marzena Studzińska
ProtokolantKarina Kostyra
po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 roku w Kłodzku
na rozprawie sprawy
z powództwa(...)z siedzibą wG.przeciwkoJ. M.
o zapłatę 2 390,59 zł
oddala powództwo.
sygn. akt I C 2997/14

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)wG.wniosła o zasądzenie od pozwanejJ. M.kwoty 2390,59 zł (obejmującej należność główną – 875,79 zł, odsetki umowne – 32,56 zł, odsetki karne – 2,93 zł, odsetki karne z tytułu zwłoki w zapłacie poszczególnych rat kredytu – 18,27 zł, koszty wynikające z umowy pożyczki – 147,46 zł oraz opłatę przygotowawczą za udzielenie pożyczki – 1313,58 zł) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 2243,13 zł od dnia 18 października 2014 roku oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu podała, że w dniu 8 stycznia 2014 roku pozwana zawarła z(...)Spółka z o.o.(...)Sp.j. (wcześniej(...)Spółka z o.o.(...)z siedzibą weW.) umowę pożyczki. Wskazała także, iż pozwana nie regulowała terminowo swoich zobowiązań i w związku z tym strona powodowa pismem z dnia 30 lipca 2014 roku wypowiedziała pozwanej powyższą umowę. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa powołała się również na umowę cesji wierzytelności z dnia 24 stycznia 2014 roku na podstawie, której wierzyciel pierwotny dokonał przelewu wierzytelności na jej rzecz, zgodnie zart. 509 kc.Wskazała, że wezwała pozwaną do zapłaty zaległości, jednakże pozwana nie uregulowała zadłużenia w wyznaczonym terminie.
Postanowieniem z 21 listopada 2014 roku wydanym w sprawie sygn. akt VI N-ce 1504555/14 Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i w związku z tym przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kłodzku.
PozwanaJ. M.nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie wniosła o przeprowadzenie rozprawy w swej nieobecności, ani też nie złożyła wyjaśnień w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 8 stycznia 2014 roku pozwanaJ. M.zawarta z(...)z o.o.(...)z siedzibą weW.umowę pożyczki. Zgodnie z § 1 powyższej umowy wyżej wymieniony strona powodowa udzieliła pozwanej pożyczki w kwocie 1000 zł na okres od 8 stycznia 2014 roku ze spłatą do 8 listopada 2015 roku.
/dowód: umowa pożyczki, k. 21-25/
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wobec tego, że pozwana nie stawiła się na rozprawie i nie złożyła wyjaśnień, Sąd wydał wyrok zaoczny (art. 339§1 kpcw zw. zart. 340 kpc). Sąd nie przyjął za prawdziwe twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych, przedstawionych w pozwie, ponieważ budzą one uzasadnione wątpliwości (art. 339§2 kpc).
Powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej strony powodowej. Strona powodowa nie udowodniła faktów, z których wywodziła skutki prawne, w postaci możliwości żądania zapłaty od pozwanej kwoty dochodzonej pozwem. Jej twierdzenia, jakoby nabyła wierzytelność, przysługującą względem pozwanej, w kwocie dochodzonej pozwem, pozostały gołosłowne.
Zgodnie zart. 510 § 1 kc, umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę. Strona powodowa nie udowodniła, że nabyła przedmiotową wierzytelność. Umowa pożyczki z dnia 8 stycznia 2014 roku, na podstawie której strona powodowa wywodzi swoje roszczenie, została zawarta między pozwaną a(...)z o.o.(...)z siedzibą weW., a więc podmiot odrębny od spółki(...)Spółka z o.o.(...)Sp.j.), z którą strona powodowa miała zawrzeć umowę cesji wierzytelności. Zgodnie zart. 511 kc, jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony. Nie dołączając do pozwu odpisu umowy sprzedaży wierzytelności z 24 stycznia 2014 roku, zawartej z wierzycielem pierwotnym, strona powodowa nie wykazała, że nabyła wierzytelność która, zgodnie z dołączoną umową, przysługiwałaby(...)Spółka z o.o.(...)z siedzibą weW.(art. 6 kc). Dołączone do pozwu dokumenty, w postaci pism strony powodowej skierowanych do pozwanej (bez potwierdzeń nadania), tj. wypowiedzenie umowy pożyczki z dnia 30 lipca 2014 roku (k. 26) oraz przypomnienie o zaległych płatnościach z dnia 23 maja 2014 roku (k. 28), jako dokumenty prywatne, stanowią jedynie dowód tego, że osoby, które je podpisały, złożyły oświadczenia o treści, zawartej w tych dokumentach (art. 245 kpc). Nie są to zatem wystarczające dowody na okoliczność, jak chciała strona powodowa, że przysługuje jej wobec pozwanej roszczenie o zapłatę kwoty dochodzonej pozwem, w związku z nienależytym wykonaniem przez pozwaną umowy pożyczki z dnia 8 stycznia 2014 roku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 471 kc,art. 483§1 kcw zw. zart. 6 kc, orzeczono jak w sentencji wyroku.
Sąd nie znalazł przy tym podstaw do działania z urzędu w celu poszukiwania dowodów, na poparcie twierdzeń powoda, u wskazanego zbywcy wierzytelności, w sytuacji, gdy strona powodowa profesjonalnie zajmuje się obrotem wierzytelności i działała przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym. Sąd podziela pogląd, wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000r., V CKN 175/00, OSP 2001 r./7–8/116, iż działanie sądu z urzędu może prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron (art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). W uzasadnieniu powołanego orzeczenia wyrażono stanowisko, iż ani w toku postępowania dowodowego, ani po wyczerpaniu wniosków dowodowych stron, sąd nie ma obowiązku ustalania, czy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do stanowczego rozstrzygnięcia stosunku spornego i nieaktualny jest już nakaz uzupełniania z urzędu udzielanych przez strony wyjaśnień i przedstawianych przez nie dowodów jak i dokonywania oceny stopnia wyjaśnienia sprawy. Powołanie dowodu przez sąd z urzędu może być korzystne dla jednej ze stron, niekorzystne natomiast dla strony przeciwnej. Przestrzegając zasady równości stron, sąd musi, o ile chodzi o powoływanie dowodów, przestrzegać również zasady kontradyktoryjności, stosownie do której strona może m.in. powoływać dowody i wypowiadać się co do dowodów powołanych przez przeciwnika. Sąd powinien zatem przede wszystkim dbać o to, aby każda ze stron taką możliwość uzyskała. Działanie przez sąd z urzędu nie może prowadzić do zastępowania strony w spełnieniu jej obowiązków i może mieć miejsce tylko w szczególnie wyjątkowych sytuacjach. Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania za taką sytuacji stron w niniejszej sprawie.