Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 440/15
Data wyroku: 2015-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSR Anna Sereda

Sygn. akt II K 440/15

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 13 listopada 2015 roku.
Na podstawieart. 424 § 3 kpkSąd ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu.
OskarżonyM. S.w dniu 10 maja 2015 r. w miejscowościC., pow.(...), woj.(...)kierował na drodze publicznej samochodem m-kiF. (...)onr rej. (...)nie stosując się do orzeczonego wobec niego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Garwolinie w sprawach II K 472/14 oraz II K 651/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Powyższym zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 244 kk.
Przestępstwo zart. 244 kkpolega bowiem na niestosowaniu się m.in. do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Przestępstwo to może popełnić jedynie osoba, wobec której Sąd orzekł taki środek karny. Strona podmiotowa tego przestępstwa obejmuje umyślność w obu postaciach tj. zarówno w zamiarze bezpośrednim jak i ewentualnym.
OskarżonyM. S.popełnił powyższe przestępstwo działając umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Nie ulega bowiem wątpliwości, że oskarżony wiedział o tym, iż Sąd Rejonowy w Garwolinie prawomocnymi wyrokami w sprawach II K 651/14 i II K 472/14 orzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, pomimo to w okresie obowiązywania tego zakazu, tj. w dniu 10 maja 2015 roku zdecydował się prowadzić pojazd mechaniczny. Wina oskarżonego nie budzi zatem żadnych wątpliwości.
W powyższej sytuacji czyn oskarżonego wyczerpuje wszystkie znamiona przestępstwa zart. 244 kk
Mając powyższe na uwadze i uwzględniając wniosek Prokuratury Rejonowej w Otwocku złożony w trybieart. 335 § 1 kpko wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego bez przeprowadzanie rozprawy, Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, eliminując z opisu tego czynu słowa „w ruchu lądowym” (na podstawie analizy treści wyroków Sądu Rejonowego w Garwolinie, sygn. akt II K 651/14 i II K 472/14) i za to na podstawieart. 244 kkskazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając oskarżonemu karę i orzekając o innych konsekwencjach prawnych czynu przypisanego oskarżonemu, Sąd zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 4 § 1 kkzastosował przepisyKodeksu karnegoobowiązujące w czasie orzekania tj. w brzmieniu nadanym im przez ustawę z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw, nowelizującą niektóre przepisyKodeksu karnego, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 roku. PrzepisyKodeksu karnegoobowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego przedmiotowego przestępstwa nie były bowiem względniejsze dla niego.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się zasadami wymiaru kary określonymi wart. 53 § 1 i 2 kki uwzględnił całokształt okoliczności, zarówno obciążających, jak i łagodzących, mających wpływ na wymiar kary.
Skazując oskarżonego na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, Sąd jako okoliczność obciążającą przede wszystkim wziął pod uwagę fakt, że popełnione przez oskarżonego przestępstwo cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości ze względu na rodzaj i charakter naruszonego dobra, jakim w przypadku przestępstwa zart. 244 kkjest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, jak też z uwagi na zamiar, jaki towarzyszył oskarżonemu przy popełnianiu przestępstwa – zamiar bezpośredni. Ponadto Sąd miał na uwadze fakt, że oskarżony był wcześniej dwukrotnie karany za przestępstwa zart. 178a § 1 k.k., a przedmiotowego czynu dopuścił się w stosunkowo krótkim okresie po orzeczeniu wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Z kolei wśród okoliczności łagodzących, które wpłynęły na wymiar kary, Sąd uwzględnił fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Biorąc pod uwagę bilans wszystkich wskazanych wyżej okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkiart. 70 § 1 kkSąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat.
Zgodnie zart. 69 § 1 kkSąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
W odniesieniu do oskarżonegoM. S.spełnione są wszystkie przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, wskazane w powołanym wyżej przepisie.
Co prawda oskarżony w czasie popełnienia przedmiotowego czynu zart. 244 kkbył dwukrotnie skazany za przestępstwa zart. 178a § 1 kk, jednakże za każdym razem na karę grzywny, nie zaś na karę pozbawienia wolności.
Sąd uznał, iż pomimo wspomnianej wcześniejszej karalności oskarżonego, w pełni uzasadnione jest postawienie wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Oskarżony pomimo stosunkowo młodego wieku jest bowiem człowiekiem statecznym, pracuje, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zrozumiał jego naganność. W takiej sytuacji, w ocenie Sądu warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności na okres próby 3 lat jest w zupełności wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary i zapobieżenia jego powrotowi do przestępstwa.
Zawieszając wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, Sąd na podstawieart. 71 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych w wysokości po 10 złotych każda stawka. Określając liczbę stawek dziennych grzywny Sąd miał na uwadze te same okoliczności obciążające i łagodzące, które uwzględnił przy wymiarze oskarżonemu kary pozbawienia wolności, natomiast ustalając wysokość stawki dziennej grzywny, Sąd zgodnie zart. 33 § 3 kkwziął pod uwagę dochody oskarżonego, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Oskarżony co prawda nie posiada majątku, jednakże pracuje dorywczo, osiąga miesięczny dochód w wysokości 2500 zł., nie ma przy tym nikogo na utrzymaniu, zatem będzie w stanie uiścić grzywnę, której wysokość stawki dziennej została ustalona na minimalną przewidzianą przez ustawę kwotę 10 zł.
Na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 390 zł., w tym opłatę sądową w kwocie 320 zł. obliczoną zgodnie z przepisamiustawy o opłatach w sprawach karnych