Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 72/15
Data wyroku: 2015-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Pelewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: Art. 437 Kpk, 178a§1 Kk, 33§2 Kk
Teza: Nie może budzić wątpliwości fakt, że przypisany oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem występek z art. 178a § 1 kk nie stanowi czynu, skutkiem którego oskarżony osiągnął jakąkolwiek korzyść majątkową lub też działał w celu uzyskania takiej korzyści – co wyklucza powołanie w podstawie orzeczenia kary grzywny przepisu art. 33§2 kk.  Wymierzenie kary grzywny w oparciu o przepisy art. 33§2 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk było - jak słusznie argumentował w apelacji oskarżyciel publiczny - błędne, a właściwą podstawą orzeczenia tej kary w realiach rozpoznawanej sprawy są przepisy  art. 178a § 1 kk i art. 33 § 1 i 3 kk, nie zaś art. 33 § 2 kk..

Sygn. akt II Ka 72/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący Prezes SO Robert Pelewicz
Protokolant st. sekr. sąd. Renata Rękas
przy udziale prokuratora Janusza Woźnika z Prokuratury Okręgowej w Tarnobrzegu
po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2015 roku
sprawyJ. D.
oskarżonego zart. 178a§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tarnobrzegu
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu
z dnia 16 stycznia 2015 roku, w sprawie sygn. akt II K 693/14

I
zmieniazaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie I z podstawy orzeczenia kary grzywny eliminujeart. 33§2 kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrokutrzymuje w mocy;

III
zwalniaoskarżonegoJ. D., w całości, od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. aktII Ka 72/15

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, z dnia 23 marca 2015 r.

w sprawie II Ka 72/15
Aktem oskarżenia z dnia 30 września 2014 r.J. D.został oskarżony o to, że:
w dniu 29 czerwca 2014 r. wC.woj. podkarpackiego znajdując się w stanie nietrzeźwości (0.90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), kierował motoroweremmarki S. (...)onumerze rej. (...)(...)w ruchu lądowym,tj. o przestępstwo zart. 178a§1 kk.
Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu wyrokiem z dnia 16 stycznia 2015 r. w sprawie II K 693/14 orzekł następująco:

I
uznał oskarżonegoJ. D.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia a stanowiącego przestępstwo zart. 178a§1 kki za czyn ten na mocy powołanego przepisu i przy zastosowaniuart. 33§2 kkiart. 33§1 i 3 kkskazał go na karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych;

II
orzekł wobecJ. D.tytułem środka karnego na podstawieart. 42§2 kkiart. 43§1 kkzakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat;

III
na podstawieart. 63§2 kkzaliczył na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 czerwca 2014 r.;

IV
na mocyart. 627 kpkiart. 3 Ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonegoJ. D.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 150 zł oraz koszty procesu w kwocie 110 zł.

Powyższy wyrok zaskarżył oskarżyciel publiczny w części dotyczącej orzeczenia o karze, w punkcie I wyroku, na niekorzyść oskarżonegoJ. D..
Prokurator powołując się na przepisyart. 427§1 i 2 kpk,art. 437§1 i 2 kpkiart. 438 pkt 1 kpkzarzucił rażącą obrazę przepisu prawa materialnegoart. 33§2 kk, poprzez orzeczenie wobecJ. D., któremu przypisano popełnienie przestępstwa zart. 178a§1 kk, na podstawie wskazanego przepisu kary grzywny, podczas gdy przepis ten stanowi, iż na jego podstawie orzeka się karę grzywny wobec sprawcy, który dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść osiągnął.
Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z punktu I wyroku jako podstawy wymiaru kary grzywnyart. 33§2 kk.

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu stwierdził, co następuje:
Apelacja wywiedziona przez oskarżyciela publicznego jest zasadna, przez co zgodnie z jej wnioskami dojść musiało do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie wskazanej w tymże wyroku podstawy orzeczenia o karze grzywny.
Rozpoznając środek zaskarżenia wniesiony przez oskarżyciela publicznego, w pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zbadał z urzędu prawidłowość ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie stanu faktycznego oraz winy oskarżonego i w tym zakresie nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień. Poczynione przez Sąd I instancji w oparciu o właściwie zebrany i oceniony materiał dowodowy ustalenia faktyczne uznać należy za trafne, zgodne ze zgromadzonymi i ujawnionymi w toku rozprawy dowodami, które tenże Sąd ocenił w sposób pozostający pod ochronąart. 4 kpk,5 § 2 kpkorazart. 7 kpk. Stanowisko swoje Sąd ten należycie uzasadnił, czyniąc to w sposób zgodny zart. 424 kpk. Ustalenia faktyczne Sądu I instancji w całości znajdują potwierdzenie w zgromadzonych dowodach. Sąd Rejonowy rozpoznający sprawę nie przekroczył także granic swobodnej oceny dowodów.
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu uznał za trafne ustalenia Sądu Rejonowego w zakresie winy oskarżonego, która w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi żadnych wątpliwości. Słusznie Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżonyJ. D.dopuścił się popełnienia przypisanego mu przestępstwa zart. 178a§1 kk.
Zdaniem Sądu Okręgowego nie ma też podstaw do dokonania korekty zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie wymiaru orzeczonej kary. Wymierzona oskarżonemu kara nie przekracza bowiem stopnia winy, odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości czynu, jak również spełnia swoje cele zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Orzekając o karze Sąd Rejonowy rozważył wszystkie okoliczności, które były istotne przy ustalaniu wymiaru kary dla oskarżonego, nadając tym okolicznościom należyte znaczenie.
Apelacja Prokuratora spowodować musiała jednakże korektę zaskarżonego wyroku zgodnie z postulatami oskarżyciela zawartymi w tejże apelacji. Zasadnie zarzucił bowiem Prokurator zaskarżonemu wyrokowi obrazę prawa materialnego poprzez powołanieart. 33§2 kkjako podstawy orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny - nie ustalono bowiem, aby oskarżony działał w warunkach określonych wart. 33 § 2 kk, a więc w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, albo gdy korzyść majątkową osiągnął.
Sąd przypisałJ. D.prowadzenie w dniu 29 czerwca 2014 r. wC.woj. podkarpackiego motoroweru markiS. Y.o numerze rej.(...)
(...)w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości (0.90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), tj. przestępstwo zart. 178a§1 kk. Nie może budzić wątpliwości fakt, że przypisany oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem występek zart. 178a § 1 kknie stanowi czynu, skutkiem którego oskarżony osiągnął jakąkolwiek korzyść majątkową lub też działał w celu uzyskania takiej korzyści – co wyklucza powołanie w podstawie orzeczenia kary grzywny przepisuart. 33§2 kk.
Wymierzenie kary grzywny w oparciu o przepisyart. 33§2 kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkbyło - jak słusznie argumentował w apelacji oskarżyciel publiczny - błędne, a właściwą podstawą orzeczenia tej kary w realich niniejszej sprawy są przepisyart. 178a § 1 kkiart. 33 § 1 i 3 kk, nie zaśart. 33 § 2 kk. Powyższe skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku w ten sposób, że w punkcie I wyroku z podstawy orzeczenia kary grzywny Sąd Odwoławczy wyeliminowałart. 33 § 2 kk.
W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, nie dopatrując się powodów do zmiany zaskarżonego orzeczenia, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, a o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpkkierując się względami słuszności, oskarżony bowiem nie przyczynił się do zainicjowania postępowania odwoławczego.