Sąd Rejonowy w Grudziądzu
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 471/14
Data wyroku: 2015-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Kołodziejczak, Alicja Motylewska, Lucyna Gurbin

Sygn. akt IV P 471/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Lucyna Gurbin

Sędziowie/Ławnicy:

A. K.,A. M.

Protokolant:

stażysta Ewelina Fabińska

po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 roku
sprawy z powództwaR. O.
przeciwkoZespołowi Szkół Centrum (...)wG.
o ustalenie
O R Z E K Ł:

1
Oddalić powództwo.

2
Opłatą od pozwu od uiszczenia, której powód był zwolniony, obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
PowódO. R.wniósł pozew przeciwkoZespołowi Szkół Centrum (...)wG.o ustalenie treści stosunku pracy na podstawie mianowania, łączącego powoda z pozwany, w ten sposób, że powinien być, zgodnie z przepisami Karty Nauczyciela, zatrudniony na stanowisku nauczyciela przedmiotów teoretycznych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pracował u pozwanego od 1985r. W 1989r. został mianowany jako nauczyciel praktycznej nauki zawodu. Od 1992r. po przeniesieniu z innej szkoły, jako nauczyciel mianowany, prowadził zajęcia praktyczne. W dniu 1 września 1993r. wydano powodowi aneks do aktu mianowania, przenosząc w roku szkolnym 1993 na stanowisko nauczyciela informatyki, z uzupełnieniem wymiaru godzin zajęciami praktycznymi. Po ukończeniu studiów podyplomowych 12 czerwca 1994r. zatrudniony był na stanowisku nauczyciela informatyki 6 kwietnia 2000r. po wejściu w życie zmian z dnia 18 lutego 2000r. wUstawie Karta Nauczyciela, uznano powodowi - z mocy prawa - stopień nauczyciela mianowanego i uznano zatrudnienie na podstawie mianowania, co potwierdza pismo z 4 września 2000r. Powód w dniu 6 kwietnia, zatrudniony był jako nauczyciel informatyki. Zatrudniony był w ten sposób wiele lat. Nie następowało wówczas uzupełniania wymiaru zajęciami praktycznymi. Dnia 2 października 2000r. powód otrzymał decyzję o nadaniu stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W roku szkolnym 2007 zaplanowano powoda do prowadzenia lekcji w dwu specjalnościach: informatyki i architektury krajobrazu. Od września 2008r. powód uczył(...)Architektury Krajobrazu. Uzupełniono mu wówczas „teorię”, zajęciami praktycznymi. Natomiast w 2011r. połowę wymiaru lekcji informatyki uzupełniono, w rozliczeniu rocznym, zajęciami praktycznymi w szkole zasadniczej. W 2012r. zaplanowano połowę obowiązkowego wymiaru zajęć teoretycznych. Po wypowiedzeniu 17 maja 2012r. zawierającym propozycję przeniesienia na stanowisko nauczyciela zajęć praktycznych - na co powód nie wyraził zgody- ugodą sądową (postępowanie sygn. akt IVP 160/12), otrzymał połowę wymiaru. W roku szkolnym 2013, wymiar zajęć teoretycznych uzupełniono powodowi zajęciami praktycznymi. Powód wniósł pozew do Sądu Pracy (sygn. akt IVP188/14). W dniu 23 kwietnia 2014r. powód otrzymał informację o ograniczeniu w zatrudnieniu, zgodnie z art. 22 ust. 2 KN. Powód nie wyraził na nie zgody i skierował sprawę do Sądu (sygn. akt IVP 224/14). W roku szkolnym 2014 mimo braku zgody przeniesiono powoda na stanowisko nauczyciela zajęć praktycznych.
Obecna sytuacja w roku szkolnym 2014 to przeniesienie bez zgody na inne stanowisko. Powód wskazał, że zmiany treści stosunku pracy i stanowiska pracy nie były i nie są merytorycznie uzasadnione. Dyrektor pozwanego wielokrotnie uzasadniał podstawy zatrudnienia, jako oparte o mianowanie, w 1992r. jako nauczyciela zajęć praktycznych. Tak jakby, wykształcenie i kwalifikacje powoda nie ulegały zmianie. Podlega to weryfikacji, nawet przy zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę. Tym bardziej w przypadku procedur zatrudnienia nauczyciela na podstawie mianowania, Podczas ciągu zdarzeń po 2000r. podejmowanie pracy jako forma zgody (rygor zwolnienia z art.20KN) mogła jedynie dotyczyć uzupełnienia „obowiązkowego wymiaru zajęć” wynikającego z art. 22p.2 KN, gdzie dopuszczono uzupełnienie na innym stanowisku, za zgodą. Jak wskazuje powód, mogło ono nastąpić na innym stanowisku lecz rozumianym tylko jak w wyrokach: z dnia 5 lutego 2002 r. sygn. akt I PKN 849/00, publ. OSNP wykł.(...), oraz z dnia 1 lipca 1998r. sygn. akt I PKN 217/98, publ. OSNAPiUS z 1999r. Nr 15, poz. 479. Jako rodzaje: zajęcia teoretyczne - lekcje czy praktyczna nauka zawodu, np. zajęcia praktyczne.
Dyrektor po wieloletnim zatrudnianiu na stanowisku zgodnym z kwalifikacjami, nie wydał (w 2000r.) stosownego dokumentu wymaganego z art. 10,11,13 KN, czyli potwierdzenia zatrudnienia na podstawie mianowania. Powód wskazuje, że pozwany rzekomo nawiązuje zatrudnienie na podstawie kontynuacji Aktu Mianowania z 1992r, aneksując umowę o pracę. Brak jest do tego podstaw, gdyż nie istnieje „ umowa o pracę na podstawie mianowania”. Co określa Art. 10 KN: „stosunek pracy z nauczycielem na podstawie umowy o pracę lub mianowania z zastrzeżeniem ust. 8” i Art. 11 KN „ Dyrektor szkoły nawiązuje z nauczycielem stosunek pracy odpowiednio na podstawie umowy o pracę lub mianowania na stanowisku zgodnym z posiadanymi przez nauczyciela kwalifikacjami oraz zgodnie z posiadanym przez nauczyciela stopniem awansu zawodowego”. Dyrektor poinformował pisemnie powoda (k. 3) o zatrudnieniu opartym na Akcie Mianowania z 30 sierpnia 1992r., jako nauczyciela zajęć praktycznych. Odrzucił zarzuty powoda, co do zmian w jego stanowisku pracy. Twierdził, że ich nie ma, gdyż „ brak było zmiany obowiązkowego wymiaru zajęć”. Powód opierał się na wymogach w zatrudnieniu wynikających z Ustawy Karta Nauczyciela z 2000r., które obligatoryjnie wymagają spełnienia warunków, przy zatrudnieniu nauczyciela, na podstawie mianowania opisanych w art.11 KN i art. 10 ust. 5 p. 1 do 6, z zastrzeżeniem ust 8 KN. Powoda dopuszczono do pracy, co potwierdziło spełnienie warunków wymaganych dla zatrudnienia na podstawie mianowania - art. 10 i 11 KN. Zdaniem powoda Dyrektor pozwanego opiera wymiar obowiązkowego czasu pracy, nie na przepisach z art. 42 ust. 3 KN lecz na Uchwale Rady Powiatu. Najpierw ustalił obowiązkowy wymiar czasu pracy nauczyciela, zrównał stanowiska pracy, a na podstawie „braku zmiany wymiaru czasu pracy”, przeniósł na inne stanowisko.
Powód wskazał, że roszczenia przy braku zgody na przeniesienie, dotyczące stosunku pracy w zawodzie nauczyciela wynikają z następujących podstaw prawnych:
- wymaganiu zgody na uzupełnienie i przeniesienie art. 22 ust. 2 i art. 18 ust. 1 KN
- wymaganiu zgody na przeniesienieart. 11 i art. 18 Kodeksu Pracy
- wymogu zgodności zatrudnienia ze stosunkiem pracyart. 22 § Kodeksu Pracy
- wymogu zgodności zasad zatrudnienia z art. 10, art. 11, art. 13 KN.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wyjaśniał, że w pełni podtrzymuje sposób zatrudnienia powoda zgodnie z aktem mianowania z dnia 31 sierpnia 1992r. jako nauczyciela praktycznej nauki zawodu w zakresie mechanizacji rolnictwa. Pozwany informował, że w dokumentacji szkolnej nie istnieje aneks przeniesienia powoda z nauczyciela praktycznej nauki zawodu na nauczyciela zajęć teoretycznych z wyjątkiem tylko jednego roku szkolnego 1993/1994. Potwierdzeniem aktu mianowania z 1992r jest również to, że po roku 1994 powód pracował prowadząc zarówno zajęcia teoretyczne jak i zajęcia praktyczne. Pozwany powołał się na treśćart. 7 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela. Pozwany wskazywał, że obowiązkowe pensum dla powoda wynikało z organizacji pracy szkoły oraz z arkusza organizacyjnego jak i Uchwały Rady Powiatu z dnia 26 kwietnia 2000r. w której § 3 pkt 1 brzmi „ obowiązkowy wymiar godzin zajęć nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze, prowadzącego zajęcia o ustalonym różnym wymiarze godzin określa się według wymiaru korzystniejszego, jeżeli nauczyciel prowadzi te zajęcia co najmniej w połowie obowiązkowego wymiaru”. Pozwany wskazuje, że od roku szkolnego 2015/2016 wchodzi w życie nowa Uchwała Rady Powiatu wC.regulująca uśrednienie etatu dla stanowisk o różnym obowiązkowym wymiarze godzin. Wprowadzenie tej uchwały będzie skutkowało wypowiedzeniem wszystkim nauczycielom warunków pracy i płacy, w tym szczególnie określenie obowiązkowego pensum. Projekt tej uchwały jednoznacznie wskazuje, że pozew o ustalenie stosunku pracy staje się bezzasadny, ponieważ od roku szkolnego 2015/2016 stosunek ten ulegnie zmianie dla wszystkich nauczycieli, w tym szczególnie prowadzących zarówno zajęcia teoretyczne jak i praktyczne – tak wZespole Szkół (...)wG.pracują wszyscy nauczyciele przedmiotów zawodowych dla danego kierunku kształcenia tj. 19 nauczycieli.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 26 czerwca 1985r. powódR. O.uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanizacji rolnictwa.
W dniu 17 sierpnia 1992r. powód zwrócił się do Dyrekcji Zespołu Szkół Rolniczych wG.z prośbą o przeniesienie go do tej szkoły, wskazując że chciałby tam pracować jako nauczyciel przedmiotów zawodowych. Prośbę powoda uwzględniono i z dniem 1 września 1992r., na podstawie aktu mianowania z dnia 31 sierpnia 1992r.,R. O.mianowany został nauczycielem praktycznej nauki zawodu - mechanizacji rolnictwa w Zespole Szkół Rolniczych wG.. W późniejszym czasie nazwa pracodawcy powoda zmieniła się naZespół Szkół - Centrum (...)wG..
Z dniem 1 września 1993r. powódR. O.przeniesiony został na stanowisko nauczyciela informatyki z uzupełnieniem wymiaru godzin zajęciami praktycznej nauki zawodu.
Decyzją Starosty Powiatu(...)z dnia 2 października 2000r. (akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela) powodowiR. O.nadano stopień nauczyciela mianowanego. W akcie tym wskazano, że powód posiada następujące kwalifikacje: „wykształcenie wyższe magisterskie w zakresie mechanizacji rolnictwa – magister inżynier mechanizacji rolnictwa, z przygotowaniem pedagogicznym,(...) Studium (...)dla(...).” Wcześniej, pismem z dnia 4 września 2000 r., pozwany poinformował powoda, że z dniem6 kwietnia 2000r. uzyskał on z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego i stał się nauczycielem zatrudnionym na podstawie mianowania.
dowód:dyplom ukończenia studiów – k. 4 akt
osobowych [cz. A];
podanie o pracę – k. 9b akt osobowych [cz. B];
akt mianowania z 31.08.1992 r. – k. 10 akt osobowych
[cz. B];
aneks do aktu mianowania z 1.09.1993 r. – k. 11 akt
osobowych [cz. B];
decyzja z 2.10.2000 r. – k. 8 akt osobowych [cz. A];
pismo pozwanego z 4.09.2000 r. – k. 38 akt osobowych
[cz. B])
Pismem z dnia 17 maja 2012r. pozwany zaproponował powodowiR. O.zmianę obowiązkowego wymiaru zajęć z 18 godzin na 22 godziny tygodniowo na stanowisku nauczyciela praktycznej nauki zawodu. Jednocześnie pozwany poinformował powoda, że niewyrażenie zgody na zmianę obowiązkowego wymiaru zajęć spowoduje rozwiązanie stosunku pracy zgodnie zart. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela.R. O.nie wyraził zgody na zmianę stanowiska z nauczyciela przedmiotów teoretycznych (pensum 18 godzin tygodniowo) na nauczyciela praktycznej nauki zawodu (pensum 22 godziny tygodniowo), o czym powiadomił pozwanego pismem z dnia 17 lipca 2012r. W dniu 25 maja 2012r.R. O.wniósł natomiast pozew przeciwkoZespołowi Szkół - Centrum (...)wG., domagając się uznania dokonanego wypowiedzenia za bezskuteczne.
Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2012r.R. O.iZespół Szkół - Centrum (...)wG.zawarli przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu ugodę, na mocy którejR. O.wyraził zgodę na zatrudnienie u pozwanego w wymiarze ½ obowiązkowego wymiaru zajęć teoretycznych zgodnie z przedstawionym arkuszem organizacyjnym na rok 2012/2013.
dowód: pismo pozwanego z 17.05.2012 r. – k. 100 akt
osobowych [cz. B];
pismo powoda z 15.07.2012 r. – k. 101 akt osobowych
[cz. B];
pozew z 25.05.2012 r. – k. 2-4 akt IV P 160/12;
protokół rozprawy z 28.08.2012 r. – k. 22 akt IV P
160/12) – dowód z urzędu
Pismem z dnia 27 maja 2013r. pozwany powiadomił powodaR. O., że w ostatecznym arkuszu organizacyjnym na rok szkolny 2013/2014 planowane jest zwiększenie wymiaru jego zatrudnienia do pełnego etatu. Powód nie wyraził zgody na uzupełnienie tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć na stanowisku nauczyciela praktycznej nauki zawodu i poinformował pozwanego, że takie uzupełnienie może nastąpić tylko za jego zgodą. Pozwany nie podzielił argumentów powoda i pismem z dnia 2 września 2013r. pouczył go, że nie jest wymagana jego zgoda na przydział zajęć praktycznych celem uzupełnienia etatu do 18 godzin tygodniowo.
Pismem z dnia 25 listopada 2013r. powódR. O.zwrócił się do pozwanego o wskazanie podstawy jego stosunku pracy. W odpowiedziZespół Szkół – Centrum (...)wG.poinformował powoda, że jest on zatrudniony na podstawie aktu mianowania z dnia 31 sierpnia 1992r.
dowód: pismo pozwanego z 27.05.2013 r. – k. 112a akt
osobowych [cz. B];
pismo powoda z 21.08.2013 r. – k. 113 akt osobowych
[cz. B];
pismo pozwanego z 2.09.2013 r. – k. 115 akt
osobowych [cz. B];
pismo powoda z 25.11.2013 r. – k. 117a akt osobowych
[cz. B];
pismo pozwanego z 26.11.2013 r. – k. 117 akt
osobowych [cz. B])
Pomimo niewyrażenia zgody na uzupełnienie obowiązkowego wymiaru zajęć na stanowisku nauczyciela praktycznej nauki zawodu, powód przez cały rok szkolny 2012/2013 nauczał przedmiotów teoretycznych i praktycznych w łącznym wymiarze 18 godzin tygodniowo.
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne oraz dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Prawdziwość dokumentów nie budziła bowiem wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony. Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron.
Stosunek pracy nauczyciela regulujeustawa z dnia 26 stycznia 1982r- Karta Nauczyciela (jednolity tekst Dz. U. z 1997r. nr 56 poz. 357 ze zmianami). Jej przepisy są przepisami szczególnymi w rozumieniuart. 5 Kodeksu Pracyco znaczy, że do stosunku pracy nauczycieli stosuje się przepisyKodeksu Pracy, w zakresie nie uregulowanym Kartą Nauczyciela. Należy podkreślić, że w dniu 2 października 2000r. aktem nadania stopnia awansu zawodowego powód uzyskał stopień nauczyciela mianowanego z możliwością pracy na stanowisku nauczyciela zgodnie z kwalifikacjami zawodowymi.
Dokumenty potwierdzają również, że powód w okresie zatrudnienia u pozwanego był zatrudniony jako nauczyciel zarówno przedmiotów praktycznych jak i teoretycznych. Analizując zatrudnienie powoda w poszczególnych latach - w poszczególnym roku szkolnym powód pracował jako nauczyciel praktycznej nauki zawodu lub przedmiotów teoretycznych. Akt mianowania powoda z 31 sierpnia 1992r. określa, iż z dniem 1 września 1992r. powód został nauczycielem praktycznej nauki zawodu - mechanizacji rolnictwa, w pozwanej szkole. Z kolei aneksem do aktu mianowania w roku szkolnym 1993/1994 powód objął stanowisko nauczyciela informatyki z uzupełnieniem wymiaru godzin zajęciami z praktycznej nauki zawodu. W pozostałych latach – w danym roku szkolnym pozwany zatrudniał powoda jako nauczyciela praktycznej nauki zawodu i teoretycznych przedmiotów. Rzeczywiście zgodnie z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy nauczyciel zatrudniony na podstawie mianowania może być przeniesiony na własną prośbę lub z urzędu za jego zgodą na inne stanowisko w tej samej lub innej szkole, w tej samej lub innej miejscowości, na takie same lub inne stanowisko. W tym kontekście należy wskazać na następujące przepisy Karty Nauczyciela tj. art. 9 ustęp 1, art. 11art. 14, art. 18 ustęp 1. Powyższe przepisy odnoszą się do wyjaśnień „stanowiska w rozumieniu stanowiska pracy nauczyciela mianowanego”. Znaczenie pojęcia stanowisko pracy z art. 18 ustęp 1 KN nie może być wyprowadzone z art. 11 i art. 14 KN. Należy je interpretować zgodnie z art. 42 KN. Przepis ten dotyczy tygodniowego wymiaru zajęć które odnosi się do poszczególnych stanowisk pracy. W przepisie tym wyróżnia się stanowiska nauczycielskie w różnych typach szkół np. nauczyciele przedszkoli, szkół podstawowych, kolegiów nauczycielskich, praktycznej nauki zawodu, wychowawcy w świetlicach i internatach. Przeniesienie z jednej do drugiej z kategorii stanowisk wymienionych w tym przepisie jest przeniesieniem na inne stanowisko w rozumieniu art. 18 ustęp 1 Karty Nauczyciela. Jednakże z taką sytuacją w przypadku powoda nie mamy do czynienia. Powód bowiem był nauczycielem praktycznej nauki zawodu i przedmiotów teoretycznych.
W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że użyte w tym przepisie pojęcie „stanowisko” należy interpretować zgodnie z art. 42 KN, który dotyczy tygodniowego wymiaru zajęć, odnoszącego się do poszczególnych stanowisk pracy. W przepisie tym wyróżnia się stanowiska nauczycielskie w różnych typach (rodzajach) szkół, np. nauczyciele przedszkoli, szkół podstawowych, kolegiów nauczycielskich, nauczyciele przedmiotów teoretycznych w szkołach prowadzących kształcenie zawodowe, nauczyciele praktycznej nauki zawodu, wychowawcy w świetlicach i internatach itp. Przeniesienie z jednej do drugiej z kategorii stanowisk wymienionych w tym przepisie jest zaś przeniesieniem na inne stanowisko w rozumieniu art. 18 ust. 1 KN (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lipca 1998 r., I PKN 217/98, OSNP 1999/15/479, LEX nr 36976; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2002 r., I PKN 849/00, OSNP-wkł.(...), LEX nr 54887).
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę powyższe poglądy w pełni zasługują na podzielenie. Jednak należy zauważyć, że powód nie może w świetle dokumentów i stanu faktycznego być uznany za nauczyciela wyłącznie praktycznej nauki zawodu, co wiąże się z tzw. pensum. Nawet gdyby przyjąć, że w sprawie sygn. IVP 160/12 strony uzgodniły, że powód będzie pracował na stanowisku nauczyciela zajęć teoretycznych, to dotyczyło to wyłącznie ówczesnego roku szkolnego. Nadto należy podkreślić, że pozwany - Dyrektor szkoły wskazywał, iż zatrudnienie powoda w roku szkolnym 2013/2014 nastąpiło z uwagi na sytuację organizacyjną w tym roku szkolnym. Powód powyższej okoliczności nie zakwestionował. Analizując pracę powoda w każdym roku szkolnym można uznać, że strony w sposób dorozumiany kształtowały stosunek prawny. Pozwany biorąc pod uwagę nabycie uprawnień przez powoda do nauki architektury krajobrazu, zatrudnił powoda do prowadzenia tych zajęć. Pozwany jednak nie był zadowolony z wyników uzyskanych przez uczniów powoda i w kolejnym roku szkolnym do prowadzenia tych zajęć zatrudnił innego nauczyciela z pełnym wykształceniem w tym zakresie. Natomiast powód nauczał innego przedmiotu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił powództwo powoda. Na podstawieart. 102 k.p.c., z uwagi na charakter sprawy, Sąd nie obciążył powoda kosztami procesu. Z tego samego względu, kosztami sądowymi, od uiszczenia których powód był zwolniony, Sąd obciążył Skarb Państwa.