Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 23/15
Data wyroku: 2015-09-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabela Bejger
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 245 kk i art. 157§ 2 kk

Sygn. akt II K. 23/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 września 2015 roku
Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Izabela Bejger
Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska
w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ----------
po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 roku, 21 maja 2015 roku, 3 września 2015 roku
sprawyP. P. (1)
synaK.iK.z domuK.
urodz. (...)wG.-D.
oskarżonego o to, że:I. w dniu 24 grudnia 2014 roku w miejscowościW.gm.K., pow.(...)(...), woj.(...)- (...)w celu wywarcia wpływu na świadka –C. P. (1), zeznającego w toczącym się przed Sądem Okręgowym w(...)postępowaniu karnym sygn. akt: II K 34/14, pobił pięściamiC. P. (1)zadając jemu uderzenia w twarz, głowę i ramię lewe w skutek czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci krwiaków okularowych powiek obu oczu, złamania kości nosa bez przemieszczenia, krwiaka podskórnego bocznej i tylnej powierzchni ramienia lewego oraz otarcia naskórka grzbietu ręki lewej powodujących naruszenie czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni;
tj. o przestępstwo zart. 245 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 §2 kk
II. w dniu 12 stycznia 2015 roku w miejscowościW.gm.K., pow.(...)
(...), woj.(...)- (...)w celu wywarcia wpływu na świadka –C. P. (1), w toczącym się przed Sądem Rejonowym w(...)VII Zamiejscowym Wydziałem Karnym z siedzibą wG.-D.postępowaniu karnym o czyn zart. 157 §2 kksygn VIIK 468/14 groziłC. P. (1)pozbawieniem życia;
tj. o przestępstwo zart. 245 kk;
III. w listopadzie 2014 roku w miejscowościW.gm.K., pow.(...)
(...), woj.(...)- (...)w celu wywarcia wpływu na świadka –B. K. (1), który był świadkiem, w sprawie która toczyła się przed Sądem Okręgowym w(...)postępowaniu karnym sygn. akt II K 34/14, użył groźby bezprawnej pod jego adresem grożąc popełnieniem przestępstwa na jego szkodę;
tj. o przestępstwo zart. 245 kk;
IV. w okresie od lipca 2014 roku do listopada 2014 roku w miejscowościW.gminaK., powiat(...)
(...), województwo(...), w celu wywarcia wpływu na świadkaC. P. (1), który składał zeznania w toczącym się przed Sądem Okręgowym w(...)postępowaniu karnym sygn. akt II K 34/14, używał pod jego adresem groźby bezprawnej kilkakrotnie groziłC. P. (1)popełnieniem przestępstwa na jego szkodę;
tj. o przestępstwo zart. 245 kkw zw. zart. 12 kk

ORZEKA:

I
uznaje oskarżonegoP. P. (1)za winnego popełnienia zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia czynu tj. przestępstwa zart. 245 kkiart. 157 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kki za to w myślart. 11 §3 kkna mocyart. 245 kkwymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na mocyart. 46 §1 kkzasądza od oskarżonegoP. P. (1)na rzecz pokrzywdzonegoC. P. (1)kwotę 2.000 (dwóch tysięcy) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

III
uznaje oskarżonegoP. P. (1)za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach II, III i IV aktu oskarżenia tj. dwóch przestępstw zart. 245 kki jednego przestępstwa zart. 245 kkw zw. zart. 12 kki przyjmując, iż zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kkna mocyart. 245 kkwymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na mocy 85§ 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt I i III wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną w wysokości 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na mocyart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 stycznia 2015 roku do dnia 15 maja 2015 roku;

VI
zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IIK 23/15

UZASADNIENIE
W dniu 13 stycznia 2015 roku w Komendzie Powiatowej Policji wG.-D.przyjęto ustne zawiadomienie o przestępstwie odR. P., który zawiadomił organa ścigania o tym, że w dniu 12 stycznia 2015 roku jego synC. P. (1)powiedział jemu, żeP. P. (1)przesłał SMSP. G. (1), w którym napisał, żeC. P. (1)ma wycofać z sądu sprawę o pobicie bo jeżeli tego nie zrobi to go zabije. Groźba ta wzbudziła wC. P. (1)obawę, że będzie spełniona z uwagi na fakt, żeC. P. (1)został już pobity przezP. P. (1)w dniu 24 grudnia 2014 roku wW..
Dowód: zawiadomienie o przestępstwieR. P.- k. 1-4
C. P. (1)zeznawał w Sądzie Okręgowym w(...)w sprawie przeciwkoP. P. (1)i potemP. P. (1)wielokrotnie odgrażał się, że odegra się na tych, którzy przeciwko niemu zeznawali. W dniu 24 grudnia 2014 roku wW.C. P. (1)w towarzystwie swojego brataD.i kolegiB. K. (1)udawał się do kościoła. Na terenie szkoły podstawowej spotkałP. P. (1)w towarzystwie dwóch innych chłopaków tj.G. K.iŁ. P.. NajpierwP. P. (1)próbował zaczepićB. K. (1), ale gdy ten uciekł zwrócił się kuC. P. (1). Wielokrotnie uderzył go pięścią w twarz. Stwierdził, że dostał za zeznawanie przeciwko niemu w sprawie narkotykowej. Na skutek pobiciaC. P. (1)doznał obrażeń ciała w postaci krwiaków okularowych powiek obu oczu, złamania kości nosa bez przemieszczenia, krwiaka podskórnego bocznej i tylnej powierzchni ramienia lewego oraz otarcia naskórka grzbietu ręki lewej skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni. Po pobiciuP. P. (1)powiedział mu, że zrobił to za zeznawanie przeciwko niemu w sądzie. PonadtoC. P. (1)w dniu 12 stycznia 2015 roku odP. G. (1)dowiedział się, żeP. P. (1)groził mu , jeżeli nie wycofa z sądu sprawy o pobicie.
Dowód:- wydruk z portalu facebook z „rozmowy” zP. G. (1)k 10
- zeznania świadkaP. G.. - k. 7-9, 10
------------------------C. P.k 8-9
-opinia sądowo- lekarska k 131
-protokół konfrontacji k 31-33,
- zeznania świadkaD. P.- k. 88-90,
----------------------B. K.k 92-94
OskarżonyP. P. (1)jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie uzyskuje żadnych dochodów. W przeszłości był już karany sądownie za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Dowód :- dane o karalności k 21
- odpis wyroku Sądu Okręgowego sygn. akt. IIK 34/14 k 306-312
--odpis wyroku Sądu Apelacyjnego sygn. akt. II A Ka 116/15 k 313-316
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoP. P. (1)przyznał się jedynie do tego, że uderzyłC. P. (1)dwukrotnie w twarz, a nadto zaprzeczył, by poleciłP. G. (1), by ten przekazałC. P. (1), że mu coś zrobi, że go zabije, jeżeli nie wycofa sprawy z sądu. Z kolei w trakcie konfrontacji w postępowaniu przygotowawczym zC. P. (1)P. P. (1)przyznał się do pobiciaC. P. (1)za to, że zeznawał on w sądzie przeciwko niemu, Przyznał się również do przekazania groźby skierowanej pod adresemC. P. (1)P. G. (1)oraz, że liczył się z tym, że groźba ta za jego pośrednictwem dotrze doC. P. (1).Podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowaniaP. P. (1)podtrzymał wyjaśnienia, w których przyznał się do uderzeniaC. P. (1)a nie podtrzymał wyjaśnień z konfrontacji. Przed sądem oskarżony podtrzymał swoje pierwsze wyjaśnienia, pozostałych zaś nie. Nie podtrzymał w szczególności wyjaśnień z konfrontacji z pokrzywdzonym, kiedy to w zasadzie przyznał dokładnie to co ten zeznawał. Podał wówczas, że go pobił za zeznania przeciwko niemu w sądzie. Z jego wyjaśnień złożonych przed sądem wynikało zaś, że kiedyś z pokrzywdzonym utrzymywali kontakty koleżeńskie do czasu postępowania przed sądem okręgowym. Poniekąd z twierdzeń oskarżonego można było wnioskować, że konflikt nastąpił w związku z handlem narkotykami. Jednakże na okoliczność, że pokrzywdzony handluje narkotykami nie przedstawiono dowodów. Postępowanie przygotowawcze jakie toczyło się przeciwko niemu zostało umorzone (odpis postanowienia o umorzeniu k. 285). Oskarżony przed sądem zaprzeczał również, aby groził pokrzywdzonemu i innym osobom, co nie było zgodne z pozostałym materiałem dowodowy tj. zeznaniami samego pokrzywdzonego, zapisami na portalu społecznościowym facebook dołączonymi do sprawy, zeznaniami świadkaB. K. (1), które co do gróźb kierowanych pod jego adresem potwierdzałC. P. (1). Należy stwierdzić, że Sąd uznał twierdzenia oskarżonego za wiarygodne w tym zakresie, w jakim oskarżony przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia zgodne z uznanymi za wiarygodne zeznaniami świadkaC. P. (1). Przed sądem oskarżony ostatecznie zmienił swoje stanowisko i nie przyznał się ostatecznie do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i złożył wyjaśnienia, które nie były wiarygodne.
W toku śledztwa jak i przed sądem przesłuchano w charakterze świadkówD. P. (2),B. K. (1). Powyżsi potwierdzili przebieg wydarzeń z dnia 24 grudnia 2014 roku jaki przedstawił pokrzywdzony.B. K. (1)zeznał, żeP. P. (1)najpierw zaczepiał jego, ale on uciekł do kościoła, czyli zeznał dokładnie tak samo jakC. P. (1)i co potwierdzali również świadekK.iP., którzy jedynie w tym fragmencie zeznań byli wiarygodni. Ponadto świadek ten zeznał, żeP. P. (1)odgrażał się jemu za to, że zeznawał przeciwko niemu w sądzie. Na skutek tego, co prawda początkowo świadek nie traktował tych gróźb poważnie, to jednak po ich przemyśleniuB. K. (1)zaczął się obawiać, że oskarżony zrobi mu jakąś krzywdę, że go pobije. Uznał te groźby za poważne.D. P. (2)również potwierdził, że oskarżony groził pokrzywdzonemu i prosił o przekazanie tej groźby za pośrednictwemP. G. (1). Wiedział o tym fakcie. Zeznał także, że odB. K. (3)słyszał, że oskarżony mu groził i żeB.mówił mu że się boi, a także, że oskarżony groził i jemu pytając, czy chce dostać tak jak jego brat. Zeznaniom tych świadków sąd dał wiarę, albowiem były one spójne, logiczne i tworzyły ze sobą logiczną, harmonijną całość. Podobnie ocenił sąd zeznania świadkaA. K.. Powyższa zeznała, że oskarżony kierował groźby wobec jej syna dlatego, że ten zeznawał przeciwko niemu w innym postępowaniu.
Przesłuchani zostali w toku postępowania przygotowawczego równieżG. K.iŁ. P., którzy byli razem zP. P. (1)w dniu 24 grudnia 2014 roku i wspierali z kolei jego linię obrony. Zeznania złożyli również przed sądem. Zeznania tych świadków nie zasługiwały na danie im wiary, z drobnym wyjątkiem o którym sąd wspominał powyżej, gdyż były częściowo wzajemnie ze sobą sprzeczne, a nadto były sprzeczne z uznanymi za wiarygodne zeznaniami świadkówC. P. (1),D. P. (2),B. K. (1)jak również samymi wyjaśnieniamiP. P. (1)choćby z konfrontacji, a które były dla sądu wiarygodne. Zeznali oni, że pokrzywdzony zaczepiał już wcześniej oskarżonego podczas mijania się z nim na chodniku. Ale wówczas jeszcze do niczego nie doszło, że to pokrzywdzony szukał zaczepki twierdząc, że oskarżony i tak będzie siedział.G. K.zeznał, że po wymianie zdań zaczęli się ze sobą szarpać, że bili się z sobą zadając sobie nawzajem uderzenia. Obaj byli zarówno atakującymi jak i broniącymi się. Podobne zeznania złożył świadekP.. Przedstawił, że pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym doszło do bójki, w której wzajemnie się atakowali i zadawali sobie ciosy, a ponadto dodał, iż po bójce pokrzywdzony jeszcze się odgrażał. Przeczyły temu zeznania pokrzywdzonegoC. P. (1)i kolegów, którzy wówczas z nim byli.
W toku wykonywanych w śledztwie czynności przesłuchano jako świadkówM. B.,G. B.J. R.,K. S.osoby, które były świadkami w sprawie przeciwkoP. P. (1), która toczyła się przed Sądem Okręgowym w(...). Zeznania tych osób nie wniosły niczego istotnego do niniejszej sprawy dlatego też zgodnie z wnioskiem prokuratora sąd zaniechał ich bezpośredniego wzywania na rozprawę.
Zeznania świadkaP. G. (1)były tylko po części wiarygodne. Z pewnością nie zasługiwały na danie im wiary w tych fragmentach, w których świadek twierdził, że oskarżony nie groził pokrzywdzonemu. Zresztą już w postępowaniu przygotowawczym świadek był w swoich zeznaniach mało konsekwentny. W tych samych zeznaniach w postępowaniu przygotowawczym mówił, że takie groźby nie miały miejsca, po czym za chwilę, że nie pamięta, czy miały miejsce a przed sądem to już zupełnie niewiele był sobie w stanie przypomnieć. Taka niepamięć była zupełnie nieuzasadniona, bowiem chodziło ogólnie o sam fakt kierowania gróźb, a nie o jakieś konkretne szczegóły. Jak się wydaje zasłanianie się niepamięcią spowodowane było obawą przed oskarżonym, tak chyba należało to interpretować. Nie było możliwe, aby w postępowaniu przygotowawczym zeznając kilka dni po zdarzeniu nic świadek nie pamiętał. Nie ulegało wątpliwości, że świadek za pośrednictwem facebooka kontaktował się zC. P. (1). Nadto świadekP.przedłożył wydruk z tej strony i nadesłanej korespondencji - k 10 akt, której świadekG.po jej okazaniu nie zaprzeczył, aby miała ona miejsce. Przekazał informację od oskarżonego za pośrednictwem Internetu i co do tego nie było żadnych wątpliwości.
Sąd dał wiarę dokumentom zgromadzonym w toku postępowania, w szczególności informacjom dotyczącym uprzedniej karalności oskarżonego, opinii sądowo- lekarskiej tym bardziej, iż nie były one kwestionowane przez żadną ze stron. Opinia pochodziła od osoby posiadającej fachowe kwalifikację do jej wydania.
Wobec tak ustalonego stanu faktycznego Sąd uznał, że wina oskarżonego w zakresie popełnienia przestępstw zarzucanych mu w akcie oskarżenia została wykazana. Sąd uznał oskarżonego za winnego wszystkich czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia.
W niniejszej sprawie zostało przeprowadzone szerokie postępowanie dowodowe. Dowody zebrane jednoznacznie potwierdziły, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu przestępstw, co do których oskarżony początkowo przyznawał się i wyjaśnił ich motywy a później zmienił swoje stanowisko. Powodem ich popełnienia była w rzeczywistości chęć zemsty za proces przed sądem okręgowym, gdzie świadkowie zeznawali przeciwko niemu. Dlatego też między innymi oskarżony pobiłC. P. (1), stosował groźby wobec niego oraz świadkaB. K. (1), co zdaniem sądu stanowi poważne zagrożenia prawidłowego funkcjonowania porządku prawnego i wymiaru sprawiedliwości. Państwo musi bowiem stać na straży sprawiedliwości społecznej i bezpieczeństwa obywateli. Obywatele mają obowiązek zeznawać prawdę i nikt ich z tego tytułu nie może nękać a ewentualne takie działania muszą spotkać się z odpowiednią reakcją. Należy zauważyć, że oskarżony za pośrednictwem świadka przekazywał informację co zrobiC. P. (1)w tym celu aby ta informacja do niego dotarła i wywołała u niego poczucie strachu, obawy. Oskarżony terroryzował świadków, którzy zeznawali procesie przeciwko niemu wywierając na nich wpływ i mszcząc się na nich za zeznania składane w tym procesie. Należy zauważyć, że oskarżony w toku postępowania przygotowawczego do tego się przyznawał. Dopiero przed sądem zmienił swoje stanowisko nie podając w tym zakresie żadnych sensownych wyjaśnień co do powodu takiej zmiany, a przecież w postępowaniu przygotowawczym nie był przez nikogo manipulowany ani zmuszany do czegokolwiek. Nawet przed sądem początkowo takie stanowisko zajmował przy próbie zakończenia sprawy w trybieart. 387 kpkco do której nie doszło jak się wydaje jedynie z uwagi na rozbieżność w zakresie wysokości kwoty zadośćuczynienia. Określając jego wysokość sąd miał na uwadze charakter obrażeń, jakie doznałC. P. (1). Z pewnością wiązał się z nimi ból i dyskomfort a także stres przez pewien okres czasu, jednakże kwota proponowana przez pokrzywdzonego 5 tyś złotych byłaby w ocenie sądu zbyt wygórowana. Należy wskazać, że w toku postępowania oskarżony prezentując swoją linię obrony usiłował obciążyć również odpowiedzialnością pokrzywdzonego podnosząc, że ten handluje narkotykami, jednakże postępowanie przeciwko pokrzywdzonemu zostało prawomocnie umorzone. W toku postępowania pojawił się zarzut, że nie można stosować kwalifikacji zart. 245 kkw sytuacji, gdy w sprawie zapadł wyrok. Jednakże jak się wydaje w sytuacji, gdy nie doszło do wydania prawomocnego wyroku jest to jak najbardziej możliwe. Poza tym jak się wydaje groźba była stosowana też po to, by pokrzywdzony cofnął zawiadomienie w sprawie prywatno - skargowej którą założył oskarżonemu. Należy zwrócić uwagę na fakt, że oskarżony w postępowaniu przygotowawczym nie wspominał aby pokrzywdzony go kiedykolwiek zaczepiał, prowokował wręcz wcześniej łączyły ich stosunki koleżeńskie. Dlatego takie twierdzenia jakie pojawiły się przed sądem wygłaszane przez oskarżonego i świadków, którzy wspierali jego linię obrony nie zasługiwały na wiarę. Ponadto takie twierdzenia jawiły się jak niewiarygodne w kontekście tego, że pokrzywdzony i tak był już pełen obaw, bowiem już wcześniej (zdarzenie jakie miało miejsce miesiąc przed Wigilia - zeznania świadkaC. P.k 246, potwierdzał toB. K. (1)k 247) spotkał się z aktami agresji ze strony oskarżonego zarówno słownej jak i czynnej.
Zastrzeżeń nie budziła przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna czynów zarzucanych oskarżonemu, w tym również kumulatywna kwalifikacja z pkt. I aktu oskarżenia. Przepisart. 157§2kkprzewiduje odpowiedzialność karną za spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni. Jak ustalono w niniejszej sprawie na skutek zadanych uderzeń pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci krwiaków okularowych powiek obu oczu, złamania kości nosa bez przemieszczenia, krwiaka podskórnego bocznej i tylnej powierzchni ramienia lewego oraz otarcia naskórka grzbietu lewej ręki powodujących naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Żadna ze stron nie kwestionowała tych ustaleń. Z koleiart. 11 § 2 kkprzewiduje tzw. kumulatywny zbieg przepisów ustawy, który zachodzi, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej. Wówczas Sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Tak to miało miejsce w niniejszej sprawie przy kumulatywnej kwalifikacji czynu opisanego w pkt. I aktu oskarżenia.
Uznając winę oskarżonego za zarzucany mu w pkt. I aktu oskarżenia czyn sąd w myślart. 11 § 3 kkna mocyart.245kkwymierzył mu karę siedmiu miesięcy pozbawienia wolności. Za czyn opisany w pkt II, III i IV a.o po przyjęciu, że czyny te zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw wymierzył karę pięciu miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze dziesięciu miesięcy na poczet której na mocyart. 63§ 1 kkzaliczył okres tymczasowego aresztowania. W ocenie Sądu wymierzone kary pojedyncze, a następnie kara łączna, są adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów zarzucanych oskarżonemu. Zdaniem Sądu taka kara w sposób właściwy uwzględnia zarówno okoliczności popełnionych przestępstw jak i osobowość sprawcy, będąc w odczuciu społecznym karą sprawiedliwą. Podkreślenia wymaga, że za przestępstwo zart. 245 kkmoże zostać wymierzona kara w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Orzeczone kary jednostkowe i kara łączna w tym przypadku nie mogą zatem razić surowością. Przy wymiarze kary łącznej sąd zastosował zasadę pośrednią między absorpcją a kumulacją. Decydując się na rodzaj i wymiar kar jednostkowych oraz kary łącznej oraz uznając, że nie zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia jej wykonania, Sąd uwzględnił przede wszystkim uprzednią karalność oskarżonego, popełnienie kilku przestępstw a więc wielokrotne naruszenie porządku prawnego. Oskarżony był już skazywany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i jak widać proces jego resocjalizacji nie jest efektywny. Mimo tego doświadczenia z wymiarem sprawiedliwości, oskarżony nie zmienił swego postępowania, popełnił kolejne przestępstwa okazując w ten sposób, iż dotychczasowe kary nie zrealizowały swego celu. W tej sytuacji jedynie kara o charakterze izolacyjnym może postawić kres bezprawnemu zachowaniu oskarżonego i wpłynąć na zmianę jego zachowania w przyszłości. W świetle przytoczonych powyżej argumentów orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby w przekonaniu Sądu niczym nieuzasadnioną gratyfikacją. Oskarżony doskonale wiedział, jakie mogą być następstwa jego postępowania, a pomimo tego ponownie naruszył przepisykodeksu karnego.
Oskarżony miał już orzeczona karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, były mu znane z pewnością konsekwencje naruszenia zasad warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w związku z tym jest wysoce prawdopodobnym, że oskarżony pozostając na wolności nie będzie prawidłowo resocjalizowany. Postępowanie oskarżonego wykazało, iż dotychczas zastosowane kary nie wpłynęły na zmianę jego zachowania i wzrost poszanowania dla norm prawnych. W tej sytuacji jedynie kara izolacyjna może zrealizować cele kary zarówno w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej.
Uwzględniając wniosek pokrzywdzonego złożony w trybieart. 46 § 1 kksąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę dwóch tysięcy złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z zarzutem z pkt. I a.o. Wniosek opiewał na kwotę zdecydowanie wyższą jednakże sąd uznał, że adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości tego czynu i rodzaju obrażeń, jakie doznał pokrzywdzony będzie kwota dwóch tysięcy złotych.
Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 ze zm.) zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe, biorąc pod uwagę fakt, iż jest on bezrobotny, nie ma zawodu i nie osiąga żadnych dochodów.