Sąd Rejonowy w Zakopanem
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 431/15
Data wyroku: 2015-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Knapczyk

Sygn. akt II W 431/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 sierpnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Zakopanem Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Janusz Knapczyk
Protokolant: Zofia Szlachetka
po rozpoznaniu w dniach 30.06.2015r i 18.08.2015 r. sprawy
T. S.
s.W.iB.z domuH.
ur. (...)wŁ.,
obwinionego o to, że :
w dniu 4 lutego 2015 roku o godzinie 15.10 w miejscowościC.na drodze K-49 kierując pojazdem markiA. (...)onr rejestracyjnym (...)przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 22 km/h, jadąc z prędkością 72 km/h w terenie zabudowanym, gdzie obowiązuje prędkość jazdy do 50 km/h
to jest o wykroczenie z art. 92 a kw

I
uznaje obwinionegoT. S.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej stanowiącego wykroczenie z art. 92 a kw i za to na mocy powołanego przepisu ustawy wymierza mu karę 100 (stu) złotych grzywny,

II
na zasadzieart. 118§1 i 4 kpww zw. zart. 119 kpwiart. 627 kpkzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt II W 431/15

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 18 sierpnia 2015 r.
W dniu 4 lutego 2015 r. funkcjonariusze policjiM. G.iJ. K.prowadzili kontrolę prędkości pojazdów poruszających się w obszarze zabudowanym w miejscowościC.na drodze K-49. Do pomiaru prędkości używali przyrządu kontrolno-pomiarowego typu(...).
(dowód: zeznania świadkówM. G.k. 37-38, 5,J. K.k. 24, 6, notatka urzędowa k. 3, świadectwo legalizacji przyrządu pomiaru prędkości k. 28)
Tego samego dnia około godziny 15.10T. S.jechał samochodem markiA. (...)onr rej. (...), drogą K-49 przez miejscowośćC.w kierunkuJ..T. S.prowadził swój samochód w obszarze zabudowanym przekraczając prędkość dopuszczalną. Pomiar prędkości wykonany przezM. G.wykazał, żeT. S.prowadził samochód z prędkością 72 km/h.
(dowód: częściowo wyjaśniania obwinionegoT. S.k. 22, zeznania świadkówM. G.k. 37-38, 5,J. K.k. 24, 6, świadectwo legalizacji przyrządu pomiaru prędkości k. 28)
Podczas pomiaru prędkości na podlegającym kontroli odcinku drogi znajdował się wyłącznie pojazd prowadzony przezT. S., nie było opadów atmosferycznych ani mgły, a droga była w pełni odśnieżona. W miejscu pomiaru nie znajdowała się linia wysokiego napięcia. Po wykonaniu pomiaruT. S.na mierniku został okazany czas jaki upłynął od zarejestrowania przekroczenia przez niego prędkości.
(dowód: częściowo wyjaśniania obwinionego k. 22, zeznania świadkówM. G.k. 37-38, 5,J. K.k. 24, 6, notatka urzędowa k. 3, oświadczenie obwinionego k. 4, świadectwo legalizacji przyrządu pomiaru prędkości k. 28, instrukcja obsługi urządzenia(...)k. 29-35)
T. S.po zatrzymaniu zakwestionował wynik pomiaru prędkości jego pojazdu i odmówił przyjęcia zaproponowanego mandatu karnego.
(dowód: zeznania świadkówM. G.k. 37-38, 5,J. K.k. 24, 6, oświadczenie obwinionego k. 4,)
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.P.sądem oświadczył, że jego wyjaśnienia stanowi uzasadnienie wniosku o umorzenie postępowania, które po odczytaniu podtrzymał.
(dowód: wyjaśniania obwinionego k. 23)
T. S.w pisemnym wyjaśnianiu, zaprzeczył przekroczeniu prędkości. Wskazał, że prezentowane mu przez funkcjonariusza urządzanie nie przedostawało godziny pomiaru oraz nie umożliwiało identyfikacji pojazdu, wobec którego dokonano pomiaru. Obwiniony podkreślił, iż na odcinku drogi, na którym dokonano pomiaru jechał z prędkością dozwoloną.
(dowód: wyjaśniania obwinionego k. 22)
Wyjaśniania obwinionego zasługują na wiarę w części dotyczącej prowadzenia pojazdu na odcinku drogi, na którym w dniu 4 lutego 2015 r. funkcjonariusz policjiM. G.wykonał pomiar prędkości. Wyjaśniania obwinionego są w tym względzie zbieżne z zeznaniami świadkówM. G.iJ. K.. Z ich zeznań wynika, że w tym dniu przeprowadzali kontrolę pojazdów w miejscowościC.na drodze K-49. Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom obwinionego, gdy poddawał w wątpliwość rzetelność przeprowadzonego pomiaru. Wersja obwinionego jest sprzeczna z zeznaniamiM. G.iJ. K.oraz treścią notatki urzędowej sporządzonej na okoliczność zdarzenia. Z konsekwentnych zeznańM. G.wynika, że wykonywał pomiar prędkości pojazdu prowadzonego przez obwinionego. miernikiem prędkości typuI., posiadającym stosowne świadectwo legalizacyjne. Urządzenie pomiarowe tego rodzaju pozwala na pomiar dokładny pomiar prędkości samochodu oraz rejestruje czas, jaki upłynął od jego dokonania. W czasie gdy świadek wykonywał pomiar, na drodze znajdował się wyłącznie pojazd obwinionego a panujące warunki atmosferyczne pozwalały na prawidłowe wykonanie pomiaru. Podobnie zeznał świadekJ. K.. Nic więc nie wskazuje, aby zarejestrowana prędkość pojazdu prowadzonego przez obwinionego mogła być prędkością inne pojazdu.
Sąd ustalając stan faktyczny miał na względzie częściowo wiarygodne wyjaśniania obwinionegoT. S., wiarygodne zeznania świadkówM. G.iJ. K., a nadto oświadczenie obwinionego, notatkę urzędową i świadectwo legalizacji przyrządu pomiaru prędkości oraz jego instrukcję obsługi.
Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadkówM. G.iJ. K.. Zeznania obu świadków były konsekwentne i zbieżne gdy idzie o sposób przeprowadzenia kontroli prędkości pojazdu obwinionego oraz dalszych czynności po zatrzymaniu. Z zeznań obu świadków wynika, że obwiniony kwestionował pomiar prędkości wskazując, iż nie poruszał się z prędkością 72 km/h. ZarównoM. G., jak równieżJ. K.stanowczo stwierdzili, że wykonie pomiaru prędkości pojazdu prowadzonego przez obwinionego odbyło się w miejscu, gdzie nie przebiega linia wysokiego napięcia oraz, że na drodze w trakcie pomiaru znajdował się wyłącznie pojazd obwinionego. Świadkowie nie mieli żadnego powodu, aby przypisywać obwinionemu prędkości innego pojazdu, zmierzoną wcześniej a ponadto okazaliT. S.urządzenie z zarejestrowanym czasem, jaki upłynął od dokonania pomiaru i tej okoliczności obwiniony nie kwestionował.. ZeznaniaM. G.iJ. K.były obiektywne i brak jakiegokolwiek powodu, dla którego obydwaj mieliby bezpodstawnie i stronniczo obciążyć obwinionego.
Nie budzi wątpliwości rzetelność świadectwa legalizacyjnego urządzenia pomiarowego(...)oraz jego instrukcja obsługi, które w trakcie postępowanianie było kwestionowane.
W pełni rzetelne było oświadczenie obwinionego o zarzucanym mu wykroczeniu. Nie kwestionowano również treści notatki urzędowej w zakresie dotyczącym panujących warunków drogowych i atmosferycznych.
Sąd zważył co następuje:
T. S.w dniu 4 lutego 2015 r. około godziny 15:10 w miejscowościC.na drodze K-49 kierując pojazdem markiA. (...)onr rej. (...)przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 22 km/h jadąc z prędkością 72 km/h w terenie zabudowanym, gdzie obowiązuje prędkość jazdy do 50 km/h.
Obwiniony wyczerpał w opisany sposób znamiona wykroczenia z art. 92 a kw.
Droga K-49 w miejscowościC.jest oznaczona znakiem drogowym D-42, który informuje o tym, że jest to obszar zabudowany. W obszarze zabudowanym dopuszczalna prędkość poruszania się pojazdów w godzinach od godziny 05:00 do godziny 23:00 wynosi 50 km/h. Zeznania świadkaM. G.przekonują, że wykonywał pomiar prędkości pojazdu prowadzonego przez obwinionegoA. C.i miernik zarejestrował prędkość 72 km/h. Z uwagi na sposób działania tego urządzenia pomiarowego oraz warunki atmosferyczne panujące na drodze oraz miejsce wykonania pomiaru nie było możliwe zarejestrowanie prędkości innego pojazdu, bądź też wykonanie pomiaru nierzetelnego skoro wykonano go przy braku opadów atmosferycznych czy mgły, oraz braku w okolicy miejsca pomiaru urządzeń mogących zakłócać pracę radaru. Istotne jest, że tego rodzaju urządzenie pozwala na dokładny pomiar prędkości pojazdu wskazując jednocześnie czas jaki upłynął od jego dokonania, co uniemożliwia przypisanie zatrzymanemu prędkości zmierzonej innemu pojazdowi. Obwiniony wiedział, że prowadzi pojazd w obszarze zabudowanym i miał świadomość związanego z tym ograniczenia prędkości. Mimo to prowadził samochód przekraczając prędkość dopuszczalną, a zatem należy uznać, że jego działanie było umyślne i nacechowane zamiarem bezpośrednim. Obwiniony znając treść znaku informującego o obszarze zabudowanym, miał obowiązek dostosować prędkość do treści znaku drogowego, a skoro postąpił wbrew tej regule należało uznać, że jego zachowanie było zawinione.
Czyn obwinionego jest społecznie szkodliwy i zawiniony. Stopień winy i społecznej szkodliwości musi być odniesiony do wielkości przekroczenia prędkości. Obwiniony przekroczył prędkość dopuszczalną niemalże o połowę, lecz nie była to prędkość drastycznie odbiegająca od dopuszczalnej co wskazuje na średni stopień winy i społecznej szkodliwości.
Sąd mając na uwadze powyższe argumenty wymierzył obwinionemu za wykroczenie polegające na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości w obszarze zabudowanym karę stu złotych grzywny. Orzeczona kara stanowi dolna granicę mandatu karnego przewidzianego za przekroczenie prędkości o 21-30 km/h. Sąd wymierzając karę grzywny miał na względzie dochód deklarowany przez obwinionego w kwocie 15 000 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara jest odpowiednio dolegliwa i odpowiada stopniowi winy oraz społecznej szkodliwości jego czynu. Kara ta jest wystarczająca dla powstrzymania obwinionego w przyszłości przed łamaniem zasad ruchu drogowego rządzących prędkością pojazdów.
Sąd zasądził od obwinionego zryczałtowane wydatki postępowania oraz opłatę od wymierzonej kary grzywny. Obwiniony dysponuje dochodami i majątkiem pozwalającym na uiszczenie kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania.