Sąd Rejonowy w Inowrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 326/15
Data wyroku: 2015-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Biziak
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 124 § 1 kw
Teza: uszkodzenie mienia

Sygn. akt II W 326/15
RSOW 27/Z/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13.11.2015r.
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu II Wydział Karny w składzie następującym:
Przewodniczący:  SSR Paweł Biziak
Protokolant:   Paweł Wabich
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25.09.2015r. i 13.11.2015r. sprawy z wniosku Posterunku Policji wZ.
przeciwkoW. Z.
imiona rodziców:W.,T.zd.B.
urodzonej:(...). wI.
nrPESEL (...)
obwinionej o to, że:
w dniu 22 marca 2015r. około godziny 9:30 na podwórzu posesji przyul. (...)wZ.umyślnie dokonała uszkodzenia prawego tylnego błotnika pojazdu m-ki(...)onr. rej. (...)poprzez zarysowanie powłoki lakierniczej nieustalonym narzędziem powodując straty w wysokości 300 zł na szkodęS. B.
- tj. o czyn z art. 124 § 1 kw

orzeka:
uniewinnia obwinioną od zarzucanego jej czynu.
SSR Paweł Biziak
II W 326/15

UZASADNIENIE

Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalił następujący stan faktyczny:
S. B.iW. Z.są skonfliktowani.
W dniu 22 marca 2015r.W. Z.przechodziła przez podwórko na posesji przyul. (...)wZ., gdzie zaparkowany był samochód markiF. (...)koloru bordowego.W. Z.przechodząc koło samochodu nie zatrzymywała się, szła równym tempem. Nie porysowała samochodu pokrzywdzonego.
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie: wyjaśnień obwinionejW. Z.(k. 8, 39-40), częściowe zeznania pokrzywdzonegoS. B.(k. 2, 40-40v), częściowe zeznania świadkaL. B.(k. 5-6, k. 40v-41), dokumentacji fotograficznej (k. 50-50v)
ObwinionaW. Z.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że w dniu 22 marca 2015r. ok. 09.30 mogła przechodzić obok samochodu pokrzywdzonego, ponieważ zazwyczaj o tej porze szła tamtędy z rodziną do kościoła. Dodała zazwyczaj nie chodzi przez podwórko, ponieważ jest narażona na groźby ze strony pokrzywdzonego. Zwróciła uwagę, że jest dyrektorem szkoły i nie chciałaby sobie zaszkodzić. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionej, ponieważ jej wyjaśnienia były spójne, logiczne i konsekwentne. Obwiniona, gdyby chciała porysować samochód pokrzywdzonego, mogłaby to zrobić tak, aby nie była widziana przez nikogo, pod osłoną nocy.
PokrzywdzonyS. B.zeznał, że nie widział całego zajścia, ponieważ był w łazience. Jego matka zawołała go i poinformowała, że ciotka przechodziła koło jego samochodu trzymała klucz prawdopodobnie od mieszkania i ciągnęła nim prawdopodobnie po błotniku samochodu. Zeznał, że kiedy poszedł zobaczyć samochód, stwierdził, że na po prawej tylnej stronie samochodu jest zarysowanym lakier. Świadek próbował rozmawiać na ten temat z ciotką, jednak ona się do niego nie odzywa. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka jedynie w takim zakresie, że na jego samochodzie zarysowany był lakier, fakt ten potwierdza bowiem dokumentacja fotograficzna powłoki lakierniczej samochodu, którą Sąd uznał za wiarygodną. Sąd nie dał jednak wiary świadkowi co do faktu, że samochód porysowała ciotkaW. Z.. Świadek nie widział bowiem momentu rzekomego rysowania samochodu, bo był wtedy w łazience.
Zeznaniom świadkaL. B.Sąd dał wiarę jedynie w części. Wiarygodne było zeznanie dotyczące faktu, że obwinionaW. Z.przechodziła w dniu 22.03.2015r. ok. 9.30 obok samochodu pokrzywdzonego, szła wtedy prosto, nie zatrzymywała się, bowiem sama obwiniona nie zaprzeczała, że tak mogło być. Sąd nie dał wiary jednak, że świadek widziała jak obwiniona rysuje samochód pokrzywdzonego. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że świadek wyglądała przez okno zza firanki, a na oknie zamontowane ma rolety przeciw owadom (o czym sama zeznała), co z całą pewnością nie pozwalało dokładnie widzieć obrazu przed domem. Z drugiej strony, Sąd zauważył, że dźwięk który słyszałaL. B., nota bene przez zamknięte okno nie musiał być dźwiękiem „rysowania samochodu”, mógł to być dźwięk dochodzący z miasta, dźwięk „szurania” obcasem o podłoże lub inny dźwięk dochodzący z zewnątrz, a przekształcony przez to, że między źródłem dźwięku a świadkiem istniała przeszkoda w postaci okna. Po trzecie, ślady pozostawione na karoserii samochodu nie odpowiadają treści zeznań świadka- świadek zeznała bowiem, że obwiniona szła normalnie, nie zatrzymywała się, natomiast na samochodzie są dwie rysy- jedna ma kształt zwarty, znajdowała się niżej, a druga to kreska, znajduje się powyżej opisanego wcześniej śladu i schodząca w dół. W ocenie Sądu, wykonanie takich zarysowań wymagało od sprawcy zatrzymania się, choćby na chwilę, a skoro obwiniona szła cały czas prosto, normalnie, nie zatrzymując się nie mogła dokonać tego czynu.
Na marginesie należy zwrócić uwagę na fakt, że z posesji korzystały trzy rodziny, nadto pokrzywdzony używał samochodu, wobec czego do zarysowania mogło dojść w innych okolicznościach niż podane przez pokrzywdzonego, jednak mógł tego nie zauważyć.
Zgodnie z art. 124§1 kw kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. W niniejszej sprawie brak jest dowodów, żeW. Z.w dniu 22 marca 2015r. około godziny 9:30 na podwórzu posesji przyul. (...)wZ.umyślnie dokonała uszkodzenia prawego tylnego błotnika pojazdu m-ki(...)onr. rej. (...)poprzez zarysowanie powłoki lakierniczej nieustalonym narzędziem powodując straty w wysokości 300 zł na szkodęS. B., dlatego Sąd uniewinnił obwinionąW. Z.od popełnienia zarzucanego jej czynu.
SSR Paweł Biziak

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obwinionej.
I., dnia 01.12.2015 r.