Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1495/14
Data wyroku: 2015-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Szybka, Jacek Zajączkowski, Beata Michalska
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 6 ust. 2 pkt 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 1495/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 września 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: SSA Iwona Szybka
Sędziowie:SSA Jacek Zajączkowski (spr.)
SSA Beata Michalska
Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Sztuka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. wŁ.
sprawyM. Ł.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi wŁ.
o wysokość emerytury
na skutek apelacjiM. Ł.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 29 października 2014 r. sygn. akt VIII U 1364/14

oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 1495/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 października 2014r. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił odwołanieM. Ł.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału wŁ.z 5 marca 2014r. odmawiającej ubezpieczonemu prawa do przeliczenia emerytury z uwzględnieniem w stażu ubezpieczeniowym okresu pracy od 28 czerwca 1966r. do 3 października 1969r. w Zakładzie Karnym wM..
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zapadło w następującym stanie faktycznym:
M. Ł.ur. (...), uprawniony do emerytury od 1 września 2013r., w dniu 17 lutego 2014r. złożył wniosek o przeliczenie świadczenia poprzez doliczenie do stażu pracy okresu odbywania kary pozbawienia wolności od 28 czerwca 1966r. do 3 października 1969r. w Zakładzie Karnym wM.(obecnieW.).
W okresie odbywania kary pozbawienia wolnościM. Ł.uczęszczał do szkoły podstawowej dla pracujących, którą ukończył w dniu 21 czerwca 1969r. W tym też okresie wnioskodawca pracował przy produkcji rur betonowych, przy produkcji koszy wiklinowych, a także przy zbijaniu skrzynek mięsnych.
Akta dotyczące odbywania kary przezM. Ł.zostały zniszczone po dwudziestoletnim okresie przechowywania.
W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd Okręgowy powołując się na treśćart. 6 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1440 z późn. zm.) stwierdził, że odwołanie jest niezasadne. Zdaniem Sądu odwołujący, mimo że to na nim – zgodnie zart. 6 k.c.– spoczywał ciężar dowodowy w niniejszej sprawie, nie wykazał w toku postępowania odwoławczego, że w czasie odbywania kary pozbawienia wolności wykonywał pracę w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy określonego dla takiej pracy. Odwołujący, będąc odpowiednio pouczonym o ciążącym na nim ciężarze dowodowym nie złożył żadnych wniosków dowodowych. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy oddalił odwołanie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
W apelacji ubezpieczony zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając:
1. błędną ocenę materiału dowodowego oraz sprzeczność ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym poprzez przyjęcie, że poczynione ustalenia faktyczne nie pozwoliły na zaliczenie do stażu pracy zatrudnienia w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym wM., a wnioskodawca nie przedłożył dowodów mających uzasadnić wymiar czasu pracy w okresie odbywania kary pozbawienia wolności;
2. obrazę przepisów prawa procesowego, tj.art. 233 § 1 k.p.c.przez zaniechanie wszechstronnej i obiektywnej analizy materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, w szczególności przez pominięcie zeznań i uwag wnioskodawcy dotyczących sposobu zatrudnienia i pracy w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności.
Wskazując na wyżej wymienione podstawy apelacji ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie odwołania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna. Sąd Okręgowy dokonał w przedmiotowej sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych i prawidłowej oceny prawnej.
Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, że wobec materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie ma podstaw do uznania, iż wnioskodawca w czasie odbywania kary pozbawienia wolności od 28 czerwca 1966r. do 3 października 1969r. w Zakładzie Karnym wM.pracował w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy określonego dla takiej pracy.
Wbrew twierdzeniom apelacji, w sprawie nie zostały ujawnione jakiekolwiek dowody potwierdzające fakt wykonywania przez wnioskodawcę pracy w spornym okresie, pozwalające na zaliczenie tego okresu do okresów składkowych wymienionych wart. 6 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Takim dowodem nie jest załączone do akt Świadectwo Ukończenia Szkoły Podstawowej dla Pracujących z dnia 21 czerwca 1969r., które poświadcza jednie fakt uzyskania określonego poziomu wykształcenia. Same zaś twierdzenia skarżącego dotyczące sposobu zatrudnienia i pracy w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, bez przedłożenia na tą okoliczność dowodów, nie mogą stanowić podstawy do przeliczenia wysokości emerytury.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.apelację oddalił.
Przewodniczący: Sędziowie: