Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 774/15
Data wyroku: 2015-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Elżbieta Marcinkowska, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 774/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie:

SO Sylwana Wirth
SO Elżbieta Marcinkowska

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r.
sprawy skazanegoM. G.
synaJ.iD.z domuB.
urodzonego (...)wW.
o wyrok łączny
na skutek apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 7 lipca 2015 r. sygnatura akt II K 114/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. S.z Kancelarii Adwokackiej wK.147,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt IV Ka 774/15

UZASADNIENIE
M. G.skazany był uprzednio prawomocnymi wyrokami:

I
Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 17 czerwca 2013 roku sygn.akt II K 952/12 na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 224§2 kkiart. 222§1 kkw zw. zart. 57a§1 kkw zw. zart.11§2 kkpopełnione w dniu 14 października 2012 roku, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 226§1 kkw zw. zart. 57a§1 kkpopełnione w dniu 14 października 2012 roku, na karę łączną 4 miesięcy pozbawieni a wolności;

II
Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 17 kwietnia 2014 roku, sygn.akt II K 585/13 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 288§1 kkw zw. zart. 64§1 kkpopełniony w dniu 10 maja 2013 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 190§1 kkpopełniony w dniu 10 maja 2013 roku, na karę łączna 8 miesięcy pozbawieni a wolności;

III
Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 20 maja 2013 roku, sygn.akt II K 366/12 na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 13§1 kkw zw. zart. 286§1 kkiart. 297§1 kkiart. 270§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 64§1ll popełniony w dniu 12 i 13 stycznia 2011 roku.

Zaskarżonym wyrokiem łącznym połączono kary pozbawieni a wolności orzeczone wskazanymi wyżej wyrokami i wymierzonoM. G.karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawieni a wolności.
Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę polegający na uznaniu, że wobec skazanego nie zachodzą podstawy do zastosowania zasady pełnej absorpcji, podczas gdy w ocenie zachowania skazanego złożonej w dniu 11 czerwca 2015 roku przez administrację Aresztu Śledczego weW.opinii o skazanym wynika, że skazany nie dopuszcza się negatywnych zachowań oraz, że uczestniczył w programie aktywizacji zawodowej, co świadczy o tym, że dla prawidłowej resocjalizacji skazanego wystarczy orzec kare łączną przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji.
Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu karty łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji, tj. kary 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał nie tylko prawidłowego połączenia pod względem formalnym uprzednich skazańM. G.lecz nadto wymierzył karę łączną pozbawienia wolności w odpowiednim wymiarze.
Tym samym podzielając w pełni stanowisko Sądu Rejonowego należy nadto podkreślić, że w istocie minimalna kara łączna pozbawienia wolności jaką obecnie można było orzec to 10 miesięcy, zaś maksymalna to 2 lata i 5 miesięcy.
Tym samym zastosowano względem skazanego system asperacji uznając trafnie, iż brak podstaw dla tak absorpcji jak i kumulacji kar.
Apelujący zdaje się zapominać, iż wyrok łączny nie może stanowić jakiejkolwiek szczególnej premii dla skazanego lecz winien być wynikiem odpowiedniego miarkowania kary z uwzględnieniem nie tylko obecnej sytuacji lecz także okoliczności popełnienia przestępstw jednostkowych.
W tym kontekście uwypuklenia wymaga nie tylko odpowiedzialnośćM. G.w warunkach recydywy lecz i choćby to że po popełnieniu występku 12 i 13 stycznia 2011 r. w sprawie II K 366/12, a przed wydaniem wyroku ( 20 maja 2013 r.) skazany dopuścił się przestępstw 10 maja 2013 r. ( II K 585/13) oraz 14 października 2012 r. ( II K 952/15).
Powyższe wskazuje na znaczną demoralizacjęM. G., który dopuścił się kolejnych przestępstw mimo toczących się wobec niego postępowań.
Łącząc powyższe z przeciętną opinią z Aresztu Śledczego weW.gdzie odbywa karę pozbawienia wolności – zaskarżony wyrok należy uznać jako zasługujący na pełną akceptację.