Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 147/14
Data wyroku: 2015-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Gierzyński

Sygn. akt XVII AmE 147/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogdan Gierzyński
Protokolant: sekretarz sądowy Ewa Naróg
po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z odwołaniaSyndyka Masy Upadłości(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąw upadłości likwidacyjnej z siedzibą wK.
przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o ustalenie wysokości i sposobu pobierania opłat
na skutek odwołania od Decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
z dnia 17 października 2014 r., znak(...)

1
oddala odwołanie,

2
zasądza od powoda Syndyka Masy Upadłości(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wK.na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Bogdan Gierzyński
Sygn. akt XVII AmE 147/14

UZASADNIENIE
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia 17 października 2014 r., znak(...)na podstawieart. 34 ust. 1w zw. zart. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne(Dz.U. z 2012 r., poz. 1059 ze zm.) iart. 104 k.p.a.,art. 21 § 3 i art. 23 § 1w zw. zart. 2 § 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa(Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz§ 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 maja 1998 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki corocznych opłat wnoszonych przez przedsiębiorstwa energetyczne, którym została udzielona koncesja(Dz.U. Nr 60, poz. 3387 i z 1999 r., Nr 92, poz.1049) ustalił dla Syndyka Masy Upadłości(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wK.coroczną opłatę należną za rok 2014 z tytułu koncesji na obrót paliwami ciekłymi (decyzją Prezesa URE z dnia 24 sierpnia 2004 r.,(...), numer(...), ważna do dnia 31 sierpnia 2014 r.) – na kwotę 200 zł.
W uzasadnieniu decyzji Prezes URE stwierdził, że wobec oświadczenia strony zawartego w piśmie z dnia 15 lipca 2014 r. o braku osiągania przychodów z działalności objętej koncesją i sprzedaży spółki w latach 2012 i 2013, w okresie kiedy koncesja jest ważna, przedsiębiorca wnosi minimalną opłatę za posiadanie koncesji za 2014 rok, w wysokości 200 zł.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył Syndyk Masy Upadłości(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wK.zaskarżając decyzję w całości, wnosząc o jej uchylenie oraz o umorzenie postępowania, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odwołujący zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.§ 2, § 4 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 maja 1998 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki corocznych opłat wnoszonych przez przedsiębiorstwa energetyczne, którym została udzielona koncesja. Wniósł ponadto o przeprowadzenie dowodów złożonych w postępowaniu toczącym się przed Prezesem URE oraz połączenie niniejszej sprawy ze sprawą XVII AmE 117/14 do wspólnego rozpoznania.
Jak podniósł w uzasadnieniu, w związku z transakcją sprzedaży spółka w latach 2012 i 2013 nie osiągnęła żadnych przychodów z działalności objętej koncesją, w ogóle nie zachodzą okoliczności uzasadniające ustalenie opłat. Jak stwierdził, opłata jest należna z tytułu działalności objętej koncesją, która stanowi iloczyn przychodów oraz współczynnika opłat. Wobec braku przychodów iloczyn ten wynosi zero, a zatem brak jest obowiązku uiszczenia opłaty.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o oddalenie odwołania oraz zasądzenie od powoda na rzecz Prezesa URE kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:
(...) Sp. z o.o.została wpisana w dniu 7 lutego 2003 r. jako przedsiębiorca do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS(...)./k. 19-26 akt sąd./
Przedsiębiorcy,spółce (...) Sp. z o.o.z siedzibą wO.Prezes URE udzielił w dniu 24 sierpnia 2004 r., znak(...)koncesji na obrót paliwami ciekłymi na okres od 31 sierpnia 2004 r. do 31 sierpnia 2014 r., której przedmiot stanowi wykonywana przez Koncesjonariusza zawodowe, we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowa działalność gospodarcza polegająca na obrocie gazem płynnym przeznaczonym do napędzania pojazdów mechanicznych na stacji auto-gazu oraz na obrocie konfekcjonowanym gazem płynnym w butlach./k. 7-8 akt adm./
Decyzją z dnia 27 października 2009 r. po rozpatrzeniu wniosku spółki z dnia 22 września 2009 r. Prezes URE zmienił decyzje z dnia 24 sierpnia 2004 r. w zakresie zmiany siedziby spółki zO.naW../k. 11-12 akt adm./
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy(...)wK.w sprawie o sygn. akt X GU 223/12/11 ogłosił m.in. upadłość obejmującą likwidację majątku dłużnika(...) Sp. z o.o.z siedzibą wK.oraz wyznaczył syndyka masy upadłości.
    /k. 14 akt sąd./

W piśmie z dnia 15 lipca 2014 r. skierowanym do Prezesa URE strona oświadczyła, że w latach 2012 i 2013 w związku z transakcją sprzedaży spółki nie osiągnięto żadnych przychodów z działalności objętej koncesją./okoliczność bezsporna/
Powód nie uiścił na rachunek Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki corocznej opłaty z tytułu posiadania koncesji, za 2014 rok./okoliczność bezsporna/
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane, jak również dokumenty załączone przez powoda do odwołania.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje.
Zgodnie z treściąart. 34 ust. 1. ustawy z dnia 15 czerwca 2012 r. - Prawo energetyczne(Dz.U. z 2012 r. poz. 1059), przedsiębiorstwa energetyczne, którym została udzielona koncesja, wnoszą coroczne opłaty do budżetu państwa, obciążające koszty ich działalności. Zawarta natomiast w ust. 3 ww. artykułu delegacja dla Rady Ministrów do określenia w drodze rozporządzenia wysokości i sposobu pobierania przez Prezesa URE opłat koncesyjnych wskazuje, że opłaty te należy określić z uwzględnieniem wysokości przychodów przedsiębiorstw energetycznych osiąganych z działalności objętej koncesją, a także kosztów regulacji. W razie niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne terminu, o którym mowa w ust. 1 ustawy, Prezes URE dokonuje obliczenia opłaty. Opłaty koncesyjne są wnoszone do budżetu państwa, stanowiąc dochód tego budżetu. Należą one do kategorii tzw. „niepodatkowych należności budżetu państwa”, do których stosownie do treściart. 2 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa(tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) mają zastosowanie przepisyDziału III ustawy ordynacja podatkowa, regulujące m.in. zasady, wysokość i sposób naliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.
Zasady określania należności z tytułu opłaty koncesyjnej zostały zgodnie z delegacją ustawową, zawartą wart. 34 § 3P.e., uregulowane wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5 maja 1998 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki corocznych opłat wnoszonych przez przedsiębiorstwa energetyczne, którym została udzielona koncesja(Dz. U. z 1998 r. Nr 60, poz. 387).
W myśl § 1 ust. 1 powyższego rozporządzenia, wysokość corocznej opłaty, wnoszonej przez przedsiębiorstwo energetyczne, któremu została udzielona koncesja, zwanej dalej „opłatą", stanowi iloczyn przychodów przedsiębiorstwa energetycznego, uzyskanych ze sprzedaży produktów (wyrobów i usług) lub towarów w zakresie jego działalności objętej koncesją, osiągniętych w roku poprzedzającym ustalenie opłaty, oraz współczynników opłat, z zastrzeżeniem § 2. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 ww. Rozporządzenia, opłatę wnosi się w terminie do 31 marca każdego roku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Ustęp 2 stanowi natomiast, że przedsiębiorstwo energetyczne, któremu udzielono koncesji z urzędu, wnosi pierwszą opłatę w terminie do 30 dni od dnia wydania koncesji. Zaś zgodnie z ust. 3 w terminie określonym w ust. 2 pierwszą opłatę wnosi także przedsiębiorstwo energetyczne, któremu udzielono koncesji na wniosek, jeżeli w roku poprzedzającym udzielenie koncesji uzyskało przychody ze sprzedaży produktów (wyrobów i usług) lub towarów w zakresie działalności objętej tą koncesją.
Stwierdzić należy, że opłatę z tytułu udzielenia przez Prezesa URE koncesji zalicza się do szeroko rozumianych świadczeń ponoszonych na rzecz państwa, określanych mianem opłat administracyjnych, kwalifikowanych jako jeden z rodzajów danin publicznych. W literaturze przedmiotu wskazano, że opłata - podobnie jak podatek - jest świadczeniem pieniężnym, ogólnym, bezzwrotnym, przymusowym. Opłaty pobierane są w związku z wyraźnie wskazanymi usługami i czynnościami organów państwowych lub samorządowych, dokonywanymi w interesie konkretnych podmiotów przez co stanowią swoistą zapłatę za uzyskanie zindywidualizowanego świadczenia oferowanego przez podmiot prawa publicznego.
Opłata z tytułu opłaty koncesyjnej, tj. opłaty należnej od podmiotu, któremu została udzielona koncesja, jest opłatą płatną „z góry” do 31 marca każdego roku, niezależnie od tego czy działalność koncesjonowana wykonywana jest przez cały okres, za który opłata zostaje uiszczona. Jej wysokość jest natomiast ustalana na podstawie przychodów osiągniętych w roku poprzedzającym jej ustalenie. Sam zaś obowiązek zapłaty powstaje z dniem 1 stycznia każdego kolejnego roku, na który koncesja została udzielona.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzi sytuacja, w której można byłoby stwierdzić, iż opłata za 2014 rok jest nienależna. Za chybione należy zatem uznać stanowisko powoda, wskazującego na brak wymogu uiszczenia opłat w podanym wyżej okresie ze względu na zaprzestanie prowadzenia przez powoda działalności gospodarczej w latach 2012 i 2013. Nie sposób bowiem przyjąć, że opłata koncesyjna jest świadczeniemstricteekwiwalentnym, albowiem delegacja ustawowa do wydania rozporządzenia w sprawie opłat odrywa jej wysokość od faktycznych kosztów podmiotu udzielającego koncesji.
Widać zatem wyraźnie, że chociaż opłata ta jest uiszczana w związku z przyznaniem praw wynikających z treści koncesji, to jednak nie odnosi się ona do faktycznego wykonywania działalności koncesjonowanej lecz do jej hipotetycznej możliwości, na co wskazuje moment jej uiszczenia tj. z góry za cały rok oraz oderwanie wartości tejże opłaty od faktycznie zrealizowanych w danym roku obrotów, a ustalenie jej na podstawie obrotu z roku poprzedniego. Opłata ta nie jest bowiem świadczeniem przedsiębiorstwa energetycznego, które wnosi ono proporcjonalnie do okresu, w którym korzysta z udzielonej sobie koncesji. Wprawdzie stanowi ona (opłata) w pewnym sensie swoistą cenę za prawo prowadzenia działalności koncesjonowanej, ale nie jest ustalana w wysokości proporcjonalnej do okresu ważności koncesji, ani też nie pozostaje w związku z realnie osiąganym dochodem w roku, w którym powstał obowiązek zapłaty opłaty.
Należy stwierdzić, iż obowiązująca ustawa nie przewiduje możliwości braku wniesienia opłaty w związku z zaprzestaniem działalności gospodarczej. Opłata ta jest bowiem należna z uwagi na sam fakt udzielenia koncesji, a nie jak błędnie interpretuje przepisy powód – od prowadzenia bądź nie - działalności gospodarczej. Obowiązek uiszczenia opłaty zawiera art. 34 ust. 1 P.e. Opłata dla każdego rodzaju działalności objętej koncesją w myśl przepisów rozporządzenia, nie może być mniejsza niż 200 zł i większa niż 1.000.000 zł. Wysokość opłaty oblicza przedsiębiorstwo energetyczne. Przedsiębiorstwo energetyczne jest ponadto obowiązane udokumentować prawidłowość obliczonej opłaty oraz przedstawić Prezesowi URE dane stanowiące podstawę jej obliczenia. Skoro bowiem przychody za rok ubiegły wyniosły zero, co oświadczył w 2014 r. powód, to należy przyjąć, że opłata z tytułu udzielenia koncesji wyniesie kwotę ustaloną przepisami w dolnej granicy, a zatem 200 zł (§ 2 ust.1 rozporządzenia).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż Odwołujący tej opłaty nie uiścił, choć opłatę tę przedsiębiorstwa zobowiązane są wnosić z uwagi na sam fakt, że koncesja została im udzielona, niezależnie od tego czy przedsiębiorstwo energetyczne prowadzi faktycznie działalność, do której uprawnia koncesja, czy jej nie prowadzi. Nieistotnym jest również, jak długo przedsiębiorstwo prowadziło w danym roku działalność, a także czy koncesja została mu w ciągu roku cofnięta lub czy ewentualnie wygasła. W przedmiotowej sprawie nie doszło do wygaśnięcia koncesji udzielonej powodowi. Natomiast z początkiem roku 2014, kiedy powstał obowiązek wniesienia opłaty za udzielenie koncesji powód istniał jako przedsiębiorca koncesjonowany. Dlatego też do dnia 31 marca 2014 r. roku obowiązany był on wnieść opłaty za udzieloną koncesję. Wobec powyższego, nie ma znaczenia dla określenia obowiązku fakt sprzedaży spółki w latach 2012 i 2013. Wskazana sprzedaż nie świadczy zatem o braku prowadzenia działalności gospodarczej, co w niniejszej sprawie i tak nie ma istotnego znaczenia, albowiem powód nie został wykreślony z rejestru podmiotów koncesjonowanych wobec „trwania” koncesji udzielonej do 31 sierpnia 2014 r., czego powód nie kwestionował.
Należy bowiem w tym miejscu wskazać, iż obowiązek wniesienia opłaty jest wymagany z mocy samego prawa ale również dlatego, że na podstawie art. 42 P.e. koncesja wygasłaby dopiero z dniem wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego, do czego nie doszło. Dodatkowo należy stwierdzić, że obowiązek wniesienia corocznej opłaty za udzieloną koncesję był powodowi znany, albowiem wynikał wprost z pkt. 7 pouczenia koncesji powoda, jak i tego samego punktu 2.3.1. koncesji. W konsekwencji stwierdzić należy, iż pozwany prawidłowo ustalił wysokość opłat rocznych określając je w minimalnej wysokości, mając na względzie zerowe przychody powoda ze sprzedaży w 2012 i 2013 roku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 47953§ 1 k.p.c., orzekł jakw sentencji wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie zart. 98 § 3w zw. zart. 99 k.p.c.Do kosztów niezbędnych do celowej obrony zaliczono poniesione przez pozwanego koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360 zł określonej w§ 14 ust. 3 pkt 3w zw. z§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
SSO Bogdan Gierzyński