Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1007/15
Data wyroku: 2015-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Roman Troll, Sędzia Tomasz Pawlik, Magdalena Balion-Hajduk
Słowa kluczowe: Postępowanie Wieczystoksięgowe (Przepisy Ogólne)
Podstawa prawna: art. 626^8^ § 1 i 2 kpc w zw. z art. 386 § 1 kpc

Sygn. akt III Ca 1007/15

POSTANOWIENIE
Dnia 22 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Tomasz Pawlik (spr.)
Sędziowie:   SO Magdalena Balion-Hajduk
SR (del.) Roman Troll
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2015 r. w Gliwicach
sprawy z wnioskuM. Ż.iK. Ż.
z udziałemP. R. (1)iP. R. (2)
o wpis prawa własności w księdze wieczystej
na skutek apelacji wnioskodawców
od postanowienia Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt Dz. Kw. 7624/14
postanawia:
zmienić zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie i wpisać wksiędze wieczystej (...)prawo własności na rzecz wnioskodawców na podstawie umowy sprzedaży z dnia 22.12.2014 r. zawartej w formie aktu notarialnego przed notariuszemM. B.wR.(Rep.A(...)stosownie do wniosku zawartego w § 7 tego aktu ) .
SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Magdalena Balion-Hajduk
Sygn. akt III Ca 1007/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek o wpis wksiędze wieczystej (...)prawa własności na rzecz wnioskodawców ponad udział wynoszący 4/6. Sąd ten wydał zaskarżone orzeczenie na skutek skargi na postanowienie referendarza o takiej samej treści.
Sąd Rejonowy ustalił, że zawartą w formie aktu notarialnego umową sprzedaży z 22 grudnia 2014 r.L. R.sprzedała imieniem własnym udział wynoszący 4/6 części oraz imieniem synówP. R. (2)iP. R. (1)ich udziały wynoszące po 1/6 części ( łącznie 2/6 części) w nieruchomości lokalowej stanowiącej garaż objętyksięgą wieczystą (...), a toM. Ż.iK. Ż.do ich majątku wspólnego. Do umowy dołączono pełnomocnictwo w języku niemieckim z dnia 31 października 2005 roku sporządzone przez notariuszaH.G.i opatrzone klauzulą apostille. Z treści dołączonego pełnomocnictwa wynikało, iżP. R. (2)iP. R. (1)udzielili swojej matceL. R.pełnomocnictwa m. in. do rozporządzenia i sprzedaży odnośnie garażu, który zlokalizowany jest naprzeciw budynku mieszkalnego przyul. (...).
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawcy złożyli także oświadczenieP. R. (1)iP. R. (2)z dnia 23 lutego 2015 roku sporządzone w języku polskim z podpisem notarialnie poświadczonym w języku niemieckim przez notariuszaW.T.wI., w którym potwierdzili m. in sprzedaż garażu wpisanego wksiędze wieczystej (...).
Księga wieczysta (...)prowadzona jest dla lokalu niemieszkalnego -garażu nr (...)położonego wR.przyul. (...). Jako współwłaściciele tejże nieruchomości zostali wpisaniL. R.w udziale 4/6 części orazP. R. (3)iP. R. (4)w udziałach po 1/6 części.
W ocenie Sądu Rejonowego wniosek podlegał w części oddaleniu na podstawieart.6269k.p.c.z następujących powodów.
Po pierwsze w dołączonym do wniosku pełnomocnictwie nieruchomość nie została opisana w sposób umożliwiający jednoznaczną ocenę, w ramach kognicji sądu wieczystoksięgowego , czy jest to nieruchomość tożsama z nieruchomością będąca przedmiotem umowy sprzedaży z dnia 22 grudnia 2014 roku. Po drugie oświadczenieP. R. (1)iP. R. (2)potwierdzające umowę sprzedaży w trybieart. 103 k.c.nie zostało złożone w odpowiedniej formie. Oświadczenie to bowiem powinno być złożone w takiej samej formie jak czynność, która została nim potwierdzona. Nie spełnia tego wymogu oświadczenie pisemne z podpisem notarialnie poświadczonym , które nie zostało ponadto opatrzone klauzulą apostille. Zgodnie bowiem z treściąart.  25 ust.2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. -Prawo prywatne międzynarodoweustawodawca wyłączył dopuszczalność dokonania czynności stanowiącej rozporządzenie dotyczące nieruchomości w formie innej niż przewiduje to prawo polskie. OświadczenieP. R. (2)iP. R. (1)potwierdzające umowę sprzedaży z dnia 22 grudnia 2014 roku jest oświadczeniem woli zmierzającym do wywołania określonych skutków rozporządzających dlatego winno mieć również formę aktu notarialnego.
Od opisanego postanowienia apelację wnieśli wnioskodawcy-nabywcy nieruchomości. Skarżący zarzucili Sądowi Rejonowemu naruszenieart.65 § 1 i 2 i art.103 § 1 k.c.poprzez nieprawidłową ocenę udzielonegoL. R.pełnomocnictwa. Podnieśli także naruszenieart.25 ust.1 ustawy prawo prywatne międzynarodowepoprzez błędne przyjęcie, że oświadczenieP. R. (1)iP. R. (2)wymagało formy aktu notarialnego. Twierdzili także, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia ocenę wywodu, który doprowadził do wydania tego postanowienia(art.328 § 2 k.p.c.). W konsekwencji żądali uwzględnienia wniosku w całości i dokonania w tym duchu zmiany zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu apelacji zawarto polemikę z oceną Sądu I instancji dotyczącą pełnomocnictwa z 31 października 2005 r. Podkreślono, że z żadnego przepisu nie wynika, aby w tego rodzaju dokumencie niezbędne było wskazanie nr księgi wieczystej nieruchomości.
Kwestionowano także ustalony przez Sąd Rejonowy charakter czynności prawnejP. R. (1)iP. R. (2)z dnia 23 lutego 2015 r. Twierdzono, że nie było to potwierdzenie umowy sprzedaży, a jedynie potwierdzenie pełnomocnictwa. Udzielenie pełnomocnictwa do rozporządzania nieruchomością nie wymagało przy tym, zdaniem skarżących szczególnej formy, przewidzianej w prawie polskim dla sprzedaży nieruchomości.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.
Nie jest zasadny zarzut apelacji jakoby uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełniało wymogów zart.328 § 2 k.p.c.. Przeciwnie, Sąd Rejonowy dokonał jednoznacznych ustaleń na podstawie przedstawionych dokumentów i zawarł w uzasadnieniu ocenę prawną sprawy. Umożliwia to dokonanie instancyjnej kontroli zapadłego rozstrzygnięcia.
Niezależnie od powyższego, Sąd Okręgowy nie podziela dokonanej przez Sąd I instancji oceny dołączonego do wniosku pełnomocnictwa z dnia 31 października 2005 roku sporządzonego przez notariuszaH.G.i opatrzonego klauzulą apostille. Wbrew stanowisku tego Sądu z dokumentu tego jednoznacznie wynika, żeL. R.została umocowana przez swoich synów do sprzedaży przedmiotowego garażu, wchodzącego w skład masy spadkowej. Brak wprawdzie w tym pełnomocnictwie nr księgi wieczystej nieruchomości, tym niemniej – w ocenie sądu odwoławczego- nieruchomość została w wystarczający sposób zidentyfikowana poprzez wskazanie jej adresu, charakteru (garaż) jak i źródła nabycia (spadek po ojcu). Powoduje to, że nie ma wątpliwości, iżL. R.została umocowana do rozporządzania udziałami w nieruchomości przysługującymi jej synom. Pełnomocnictwa zostało przy tym udzielone w formie aktu notarialnego, a zatem nie sposób je także kwestionować z powodu formy tego dokumentu.
Powyższa ocena pełnomocnictwa z dnia 31 października 2005 roku powoduje, że zbędne i niecelowe jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w treści apelacji.
Skoro okazało się, że wnioskodawcy nabyli w całości nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży z dnia 22 grudnia 2014 roku, należało zmienić zaskarżone postanowienie i uwzględnić wniosek w całości, o czym też orzeczono jak w sentencji na podstawieart.386 § 1 k.p.c.w związku zart.13 § 2 k.p.c.
SSR (del.) R. Troll SSO T. Pawlik (spr.) SSO M. Balion-Hajduk