Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 355/15
Data wyroku: 2015-06-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Połyniak, Adam Pietrzak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Dobrowolne Poddanie Się Karze
Podstawa prawna: art. 437 kpk

Sygn. akt IV Ka 355/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Agnieszka Połyniak (spr.)

Sędziowie:

SSO Mariusz Górski
SSO Adam Pietrzak

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r.
sprawyD. G.
synaZ.iD.z domuP.
urodzonego (...)wK.
oskarżonego za czyn zart.35 ust. 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 11 marca 2015 r. sygnatura akt II K 753/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż wysokość nawiązki należnej od oskarżonego, a wymierzonej na podstawieart. 35 ust. 5 ustawy o ochronie zwierzątw punkcie IV dyspozycji, podwyższa do 500 (pięciuset) złotych;

II
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 355/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 marca 2015r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, w sprawie o sygn. akt II K 753/14, uznałD. G.za winnego tego, że w dniu 27 sierpnia 2014 roku wK.przyul. (...)woj.(...)znęcał się nad psem rasy mieszanej wabiącym sięM.w ten sposób, że trzymając wymienionego psa na uwięzi, za pomocą której szarpiąc unosił psa do góry, jednocześnie kopnął go i uderzył pięścią w okolice żeber, a następnie otwartą ręką uderzył psa w jego kark to jest popełnienia czynu zart. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząti za czyn ten na podstawie art. 35 ust. 1 a cytowanej ustawy wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69§1 i 2 kkw zw. zart. 70§1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby, a na podstawieart. 35 ust. 3a ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierzątorzekł wobec oskarżonego zakaz posiadania zwierząt na okres 2 (dwóch) lat. Na podstawieart. 35 ust. 5w/ wym. ustawy orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w wysokości 100 (sto) złotych na rzeczFundacji Ochrony (...)wP.. Następnie na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, zaś wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając na rachunek tegoż Skarbu Państwa.
Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kłodzku, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając obrazę prawa materialnego, tj.art. 35 ust. 5 Ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierzątpoprzez orzeczenie wobec oskarżonegoD. G.nawiązki w wysokości 100 złotych podczas gdy zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu Sąd w razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2 dolna granica nawiązki wynosi 500zł.
Podnosząc ten zarzut apelująca wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kłodzku.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, w ślad za ugruntowanym stanowiskiem doktryny, a jednoznacznie wyrażonym m.in. przez Sąd Najwyższy, że „kontrolę wyroku wydanego w trybie określonym wart. 343 k.p.k., a więc w trybie konsensualnym (dotyczy to również orzeczeń wydanych w oparciu o wniosek złożony na podstawieart. 387 § 1 k.p.k.), poza modyfikacją wynikającą zart. 434 § 3 k.p.k., przeprowadza się na zasadach ogólnych” (wyrok SN z dnia 26.05.2014r. sygn. SNO 21/14, LEX nr 1488910).
Podzielając ten pogląd Sąd odwoławczy władny jest także dokonać zmiany wyroku wydanego w niniejszej sprawie przez Sąd I instancji na skutek uwzględnienia błędnego wniosku Prokuratora.
I tak: Prokurator zaaprobował wniosek oskarżonegoD. G.o wydanie wyroku skazującego go za czyn zart. 35 ust. 1a Ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierząti wymierzenie kar i środków karnych takich jak we wniosku, czyli m.in. nawiązki w kwocie 100 (sto) złotych (k. 79), co także w dacie złożenia wniosku było niedopuszczalne, z uwagi na brzmienieart. 53 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt.
Sąd a quo wniosek w takiej postaci uwzględnił, choć nawiązka dla sprawcy czynu z art. 35 ust. 1a tejże ustawy nie mogła być niższa niż 500 złotych. W takim zaś przypadku, skoro przepis został zastosowany, ale wbrew jego literalnemu brzmieniu, do obrazy prawa doszło
Zgodzić się zatem należy z apelującą, że uwzględnienie przez Sąd Rejonowy wniosku w postaci zaproponowanej przez oskarżyciela publicznego (k.88 i 107) nastąpiło z obrazą art. 35 ust. 5 wyżej wymienionej ustawy.
Ponieważ ocena materiału dowodowego nie jest negowana, ustalenia faktyczne także zostały zaakceptowane przez strony oraz Sąd odwoławczy, a i wymiar kary pozbawienia wolności uznać należy za sprawiedliwą odpłatę za czyn przypisany, Sąd odwoławczy nie uwzględnił wniosku o uchylenie wyroku, lecz dokonał zmiany poprzez podwyższenie kwoty nawiązki do 500 złotych, czyli zgodnie z brzmieniemart. 35 ust. 5 Ustawy o ochronie zwierząt.
Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego oraz brzmienieart. 636§1 k.p.k., jak też uwzględniając sytuację materialną i majątkową oskarżonego, orzekł Sąd II instancji o kosztach związanych z tym postępowaniem, tj. zwolnił od obowiązku ich poniesienia oskarżonego, a wydatkami obciążył Skarb Państwa.