Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 68/15
Data wyroku: 2015-03-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Prawom Pracownika
Podstawa prawna: art. 282 § 2 kp

Sygn. akt VI Ka 68/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli
Protokolant Jolanta Kopeć
po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015r.
sprawyB. P.
obwinionego zart. 282 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy
z powodu apelacji, wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze
z dnia 1 grudnia 2014 r.    sygn. akt VIII W 236/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoB. P.,

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki w kwocie 50 złotych za postępowanie odwoławcze oraz opłatę w kwocie 100 złotych.

Sygn. akt VI Ka 68/15

UZASADNIENIE
B. P.obwiniony został o to że:
jako pracodawca prowadząc działalność pod nazwą(...)wK.do dnia 11 października 2013 r. wL.z uwagi na podejmowane działania procesowe a następnie kierując się stanowiskiem pełnomocnika procesowego nie wykonał prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 stycznia 2013 r. w sprawie z powództwaA. C.przeciwkoB. P.prowadzącemu działalność pod nazwą(...)o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie ( sygn. akt IV P 294/12 ) poprzez niedopuszczenieA. C.do pracy u pozwanego na poprzednich warunkach pomimo zgłoszenia przez niego gotowości podjęcia pracy w dniu 28 lutego 2013 r. skutkiem czego było niepodjęcie pracy przezA. C.i nieuzyskanie zasądzonej na jego rzecz kwoty 2746,70 zł. wypłatę której sąd uzależnił od podjęcia pracy przezA. C.u pozwanego
tj. o wykroczenie zart. 282 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie VIII W 236/14:
1.B. P.uznał za winnego tego że jako pracodawca prowadząc działalność pod nazwą(...)wK.co najmniej od 20 września 2013 roku do dnia 11 października 2013 roku wbrew obowiązkowi nie wykonał prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 stycznia 2013 r. w sprawie sygn. akt IV P 294/12 i nie przywróciłA. C.do pracy na poprzednich warunkach pomimo zgłoszenia przezA. C.gotowości podjęcia pracy w dniu 28 lutego 2013 r. skutkiem czego było niepodjęcie pracy przezA. C.i nieuzyskanie zasądzonej na jego rzecz kwoty 2746,70 zł. wypłatę której sąd uzależnił od podjęcia pracy przezA. C.uB. P.to jest popełnienia wykroczenia zart. 282 § 2 Kodeksu pracyi za to na podstawieart. 282 § 2 Kodeksu pracywymierzyłB. P.karę grzywny w kwocie 1000 złotych;
2.na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.w zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r.w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania…w sprawach o wykroczenia orazart. 3 ust. 1w zw. zart.21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził odB. P.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł. i wymierzył mu opłatę w kwocie 100 zł.
Apelację od powyższego wyroku złożyła obrońca obwinionego zarzucając obrazę prawa materialnego a to:
1.art. 282 § 2 Kodeksu pracypoprzez uznanie że zachowanie oskarżonego wypełniało ustawowe przesłanki wykroczenia w sytuacji gdy obowiązek wykonania orzeczenia Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 stycznia 2013 r. ziściłby się gdybyA. C.zgłosił gotowość do wykonywania pracy w terminie od 31 sierpnia 2013 r. do 6 września 2013 r. a wobec jego niezgłoszenia w w/w terminie nie powstał po stronie obwinionego – pracodawcy obowiązek wykonania orzeczenia sądu pracy;
2.art. 48 § 1 Kodeksu pracypoprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie że oskarżonemu nie przysługiwało prawo odmowy ponownego zatrudnieniaA. C.w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia przepisu prowadzi do wniosku żeB. P.przysługiwało prawo odmowy ponownego zatrudnienia A.C.wobec dokonania przez niego zgłoszenia gotowości do pracy przedwcześnie tj. w dniu 28 lutego 2013 r. i następnie nie zgłoszenia swojej gotowości do podjęcia pracy w momencie posiadania wiedzy o uprawomocnieniu się orzeczenia przywracającego go do pracy tj. od dnia 30 sierpnia 2013 r.- daty odbioru postanowienia o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacjiB. P.od wyroku sadu pracy z dnia 10 stycznia 2013 r.
Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienieB. P.od zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podniesione w apelacji zarzuty dotyczyły obrazy prawa materialnego, uznać w tej sytuacji należało że skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Bezspornie więc Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych realizując wskazania Sądu Odwoławczego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 24.06.2014 r. uchylającego pierwszy wyrok Sądu Rejonowego i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania ( VI Ka 248/14 k. 109 – 113 akt ). Obecnie kwestionowana była jedynie ocena prawna zachowania się obwinionego dokonana przez Sąd I instancji.
Zarzuty skarżącego nie są trafne. Zasadniczym celem regulacji prawnej przewidzianej wart. 48 § 1 k.p.było zniechęcenie pracowników do występowania z roszczeniem o przywrócenie do pracy w sytuacji gdy chodziło im jedynie o uzyskanie wynagrodzenia za pracę. Po zmianie dokonanej wkodeksie pracyw 1989 r. motyw ten jest mniej istotny gdyż od tego czasu pracownik rezygnując z żądania przywrócenia do pracy ma możliwość domagania się od pracodawcy odszkodowania ( zob. Kodeks pracy, Komentarz, J.Iwulski, W.Sanetra, wyd. LexisNexis W-wa 2013 str.343 ). W sprawie IV P 294/12 Sądu Rejonowego w Jeleniej GórzeA. C.żądał jednakże odB. P.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)zarówno przywrócenia do pracy jak i wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy i żądanie to zostało w całości uwzględnione w wyroku z dnia 10.01.2013 r., przy czym wynagrodzenie zostało zasądzone pod warunkiem podjęcia pracy uB. P.w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku. Dla odpowiedzialności wykroczeniowej zart. 282 § 2 k.p.decydujące było czy obwinionyB. P.wykonał to orzeczenie sądu pracy po jego uprawomocnieniu się czy też tego obowiązku nie dopełnił. W tym kontekście ważne jest, że zgłoszenie w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy gotowości niezwłocznego jej podjęcia zgodnie zart. 48 § 1 k.p.może być wobec pracodawcy dokonane przez każde zachowanie pracownika objawiające w dostateczny sposób jego zamiar kontynuacji reaktywowanego stosunku pracy( zob. wyrok SN z 3.06.1998 r. I PKN 161/98 OSNAPiUS 1998 nr 21 ). Istotna była więc świadomość pracodawcy ( obwinionegoB. P.) że pracownikA. C.zamierza kontynuować u niego pracę, co przecież obwinionemu znane było już od 28.02.2013 r.( k. 26 ). 7 – dniowy materialnoprawny termin do zgłoszenia gotowości podjęcia pracy zart. 48 § 1 k.p.zawiera datę końcową do wyrażenia powyższegoliczoną od czasu przywrócenia do pracy. Już w uzasadnieniu wyroku z dnia 24.06.2014 r. w sprawie VI Ka 248/14 Sąd Okręgowy wskazał, że wniesienie środka odwoławczego po upływie przepisanego terminu nie ma wpływu na datę uprawomocnienia się orzeczenia w tym sensie żenie jest nią data wydania ani prawomocności postanowienia odrzucającego ten środek lecz data pierwszego dnia po upływie terminu do jego wniesienia( k. 112 ). Termin do wniesienia apelacji w sprawie IV P 294/12 Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze upłynął w dniu 21.02.2013 r. (k. 12, k. 33 w/w akt ) i w dniu 22.02.2013 r. uprawomocnił się wyrok przywracający pokrzywdzonego do pracy, w związku z czym wyrażając wolę podjęcia pracy w piśmie z dnia 28.02.2013 r.A. C.nie uchybił 7 – dniowemu terminowi zart. 48 § 1 k.p.Nie ma przy tym znaczenia że obwinionemuB. P.przypisano dokonanie zarzucanego mu wykroczenia od 20.09.2013 r., nie zaś od 28.02.2013 r.ObowiązkuA. C.wynikającego zart. 48 § 1 k.p.nie sposób bowiem dostosowywać do stanu świadomości obwinionego ( przekładającej się na umyślność w działaniu w znaczeniu prawnokarnym ) co do prawomocności wyroku przywracającego pokrzywdzonego do pracy. Sąd I instancji nie dopuścił się więc obrazyart.48 § 1 k.p., aniart. 282 § 2 k.p.uznając iż obwinionyB. P.wypełnił ustawowe znamiona tego wykroczenia. Fakt iż Sąd ten przyjął popełnienie przez obwinionego wykroczenia w krótszym okresie niż w zarzucie wniosku o ukaranie zostało uwzględnione przy wymiarze kary grzywny. Orzeczona wobec obwinionego kara 1.000 zł. grzywny jest najniższą przewidzianą wart. 282 § 2 k.p.w zw. zart. 282 § 1 k.p.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoB. P..
Na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 118 § 1 k.p.w.Sąd Okręgowy zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki w kwocie 50 zł. za postępowanie odwoławcze oraz opłatę w kwocie 100 zł.