Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 23/15
Data wyroku: 2015-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Gąsowski, Krzysztof Kamiński –
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt VIII Ka 23/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SO Dariusz Gąsowski
SO Krzysztof Kamiński – spr.
Del. SR Krzysztof Wildowicz
Protokolant Agnieszka Malewska
przy udziale prokuratora Jerzego Duńca, po rozpoznaniu w dniu 27.02.2015 r. sprawyR. Ł.oskarżonego o czyn zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, na skutek apelacji obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 9 września 2014 r. (sygn. akt VII K 960/13):
I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że:
1. uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt IX. części dyspozytywnej);
2. uniewinnia obwinionegoR. Ł.od popełnienia czynu z punktu IV części wstępnej (pkt VI części dyspozytywnej);
3. uchyla orzeczenie o przepadku środka odurzającego w postaci(...)innych niż włókniste (pkt VII części dyspozytywnej);
4. na mocyart. 63§1 k.k.na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn zpunktu Vczęści wstępnej (pkt VIIIczęści dyspozytywnej) zalicza oskarżonemuR. Ł.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6.06.2012 r. do dnia 8.06.2012 r. przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniu kary pozbawienia wolności.
II. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. C.kwotę 516,60-zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze, w tym 96,60-zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem podatku VAT.
III. Kosztami postępowania za obie instancje w części uniewinniającej obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
K. W. (2)iR. Ł.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 5 czerwca 2012 roku wB.w rejonieul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu używając wobecK. S.groźby pozbawienia życia oraz przemocy w postaci bicia rękoma w twarz i kopania dokonali zaboru w celu krótkotrwałego użycia samochodu markiS. (...)nr rej. (...)w ten sposób, że po uderzeniach i przewróceniuK. S.zabrali mu kluczyki od pojazdu a następnie pojazdem tym wbrew woli pokrzywdzonego na zmianę jeździli na terenie miasta i okolic powodując w ten sposób jego uszkodzenie na kwotę 1760,42 zł na szkodęZ. S., przy czym w wyniku pobiciaK. S.doznał stłuczenia tkanek miękkich w okolicy kącika prawego ust i w okolicy stawu żuchwowego prawego, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni,
tj. o przestępstwo zart. 289§3 k.k.w zb. zart. 157§2 k.k., w stosunku doK. W. (2)i przestępstwo zart. 289§3 k.k.w stosunku doR. Ł.;
II. w dniu 5 czerwca 2012 roku wB.działając wspólnie i w porozumieniu oraz ustalonymi nieletnimi, będąc we wnętrzu samochodu markiS., usiłowali dokonać rozboju na osobieK. S.w ten sposób, że grożąc użyciem przemocy w postaci pobicia, co doprowadziło go do stanu bezbronności, zażądali od wymienionego wydania zegarka ręcznego oraz telefonu komórkowego, jednak wobec postawy pokrzywdzonego zamierzonego celu nie osiągnęli tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 280§1 k.k.
a ponadtoK. W. (2)został oskarżony o to, że:
III. w dniu 6 czerwca 2012 roku wB.naul. (...)oraz(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikami badań: 0,65 mg/dm3i 0,63 mg/dm3prowadził w ruchu lądowym pojazd markiS. (...)onr rej. (...)tj. o przestępstwo zart. 178a§1 k.k.
a ponadtoR. Ł.został oskarżony o to, że:
IV. w dniu 6 czerwca 2012 rokuB.przy ul.(...)w trakcie kontroli drogowej posiadał wbrew ustawie środek odurzający w postaci(...)innych niż włókniste w ilości 0,12 grama tj. o przestępstwo zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
V. W dniu 6 czerwca 2012 roku wB.znieważył słowami wulgarnymi, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych polegających na zatrzymaniu osoby, funkcjonariusza policji w osobie aspirantaB. M., tj. o przestępstwo zart. 226§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 9 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt VII K 960/13:

I
oskarżonegoK. W. (2)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I i II aktu oskarżenia.

II
oskarżonegoR. Ł.uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I i II aktu oskarżenia.

III
oskarżonegoK. W. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt III aktu oskarżenia i za to na mocyart. 178a§1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

IV
na mocyart. 42§2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. W. (2)zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku.

V
na mocyart. 63 §1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuK. W. (2)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia od 6.06.2012r. do dnia 8.06.2012r przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

VI
oskarżonegoR. Ł.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt IV aktu oskarżenia przy czym zakwalifikował ten czyn jako wypadek mniejszej wagi zart. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za tak przypisany czyn na mocyart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go na karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności.

VII
na mocyart. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci(...)innych niż włókniste opisanego k.154v akt sprawy.

VIII
oskarżonegoR. Ł.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z pkt V aktu oskarżenia i za to na mocyart. 226§1 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

IX
na mocyart. 85 k.k.,art. 86§1 k.k.orzekł wobecR. Ł.karę łączną w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

X
Na mocyart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuR. Ł.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6.06.2012r. do dnia 8.06.2012r przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

XI
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. C.tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu oskarżonegoR. Ł.kwotę 1033,20 złotych w tym kwotę 193,20 złotych tytułem podatku VAT.

XII
Zwolnił oskarżonychK. W. (2)iR. Ł.od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w częściach ich dotyczących.

Powyższy wyrok, wobec jego niezaskarżenia, uprawomocnił się w stosunku do oskarżonegoK. W. (2).
Wyrok ten, na podstawieart. 425§1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k., w części tj. w odniesieniu do czynu z pkt IV – co do winy oskarżonegoR. Ł., zaskarżyła jego obrońca.
Na podstawieart. 438 pkt 2,3 i 4w zw. zart. 427§2 k.p.k.wyrokowi temu zarzuciła:
1. obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.i424 § 1 k.p.k.– polegającą na oparciu wyroku na selektywnie wybranym materiale dowodowym, tj. zeznaniach funkcjonariuszy:B. M.(k. 48v, 306, 572-573),I. K. (1)(k. 645v),M. G.(k. 335, 654) ograniczających się wyłącznie do okoliczności obciążającychR. Ł., „o posiadanie wbrew ustawie środka odurzającego w postaci(...)i innej niż włókniste w ilości 0,12 g”, a pominięciu nierzetelnej cenie i odmówieniu waloru wiarygodności, bez należytego i przekonywującego uzasadnienia i dania wiary innym dowodom wskazującym, że oskarżony nie dopuści się zarzucanego mu czynu, tj. zeznaniom: świadkaK. B., (k. 64),K. S.(k. 71),
2. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż „R. Ł.posiadał wbrew ustawie środek odurzający w postaci(...)innych niż włókniste w ilości 0,12 grama” podczas gdy w świetle zeznań funkcjonariuszyM. G.iB. M.oraz zeznań świadków:K. B.i w szczególności pokrzywdzonegoK. S.wynika, jednoznacznie, iż oskarżonemuR. Ł.nie można przypisać zachowania zarzucanego polegającego na „posiadaniu narkotyków w rozumieniu w/w przepisu ustawy o przeciwdziałaniu narkomani. W konsekwencji błędne ustalenia faktyczne spowodowały przyjęcie wobecR. Ł.błędnej kwalifikacji prawnej co do zarzucanego mu czynu, pomimo, iż zeznania świadków i wyjaśnień oskarżonego jednoznacznie wynika, iż nie „posiadał” on środka odurzającego;
Na podstawieart. 427§1 i art. 437 k.p.k.wniosła o zmianę orzeczenia w punkcie VI wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoR. Ł.od popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt IV aktu oskarżenia uchylenie pkt IX wyroku co do orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej, zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, nie opłaconą przez oskarżonego w całości ani części, zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, w części go dotyczącej w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Należy zgodzić się z apelującą, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na przyjęcie sprawstwa oskarżonegoR. Ł.w zakresie czynu polegającego na posiadaniu w trakcie kontroli drogowej w dniu 6 czerwca 2012 roku wB.przyulicy (...), środka odurzającego w postaci(...)innych niż włókniste w ilości 0,12 grama.
Jak słusznie wskazała autorka apelacji Sąd I instancji dokonał niewłaściwej oceny dowodów, m.in. nie uwzględniając dowodów przemawiających na korzyść oskarżonegoR. Ł.. Tym samym naruszył dyspozycjęart. 7 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.
Sąd Rejonowy czyniąc ustalenia faktyczne w rozpatrywanym zakresie oparł się wyłącznie na zeznaniach funkcjonariuszyB. M.iM. G..
Na marginesie,I. K. (2), do zeznań którego odwołuje się Sąd I instancji, przybył na miejsce zdarzenia w patrolu wspomagającym i nie widział przebiegu zdarzenia (k. 176, k. 644v – 645).
TymczasemB. M.(k. 58v, k. 305v, k. 572) iM. G.(k. 335, k. 654) opisali jedynie moment, który byli w stanie zauważyć, a więc moment wyrzucania lufki przez okno samochodu. Z zeznań ich wynika, że mężczyzna, który siedział za kierowcą (był nimR. Ł.) wyrzucił przez otwarte okno szklaną lufka (w części, która się nie stłukła był susz roślinny koloru zielonego). Dodali, że w załamaniu spodniR. Ł.zauważyli odłamek suszu roślinnego, co według nich świadczyło o tym, że lufka z zawartością należało do oskarżonego.
Rację ma apelująca, że w/w dowody przyjęte przez Sąd Rejonowy za podstawę ustaleń faktycznych w tym zakresie nie wyczerpały całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Przebieg zdarzenia w części dotyczącej opisanej lufki i znajdujących się w niej środków odurzających przedstawili takżeK. B., a przede wszystkimK. S..
O ile zeznaniaK. B., prezentującego sprzeczne wersje zdarzenia (m.in. raz wskazywał, że susz należał do niego i pochodził z wyhodowanej przez niego rośliny /k. 63v/, następnie, że(...)znalazł pod blokiem /k. 577 – 580/) nie dają podstaw do czynienia jakichkolwiek ustaleń, o tyle zeznaniaK. S., które Sąd I instancji zupełnie pominął, są w omawianym zakresie spójne i konsekwentne. Świadek ten już w postępowaniu przygotowawczym zeznał (k. 71v), że widział jakK. P.,K. B.iK. W. (2)stali na klatce schodowej i palili lufkę, którą podawali sobie na zmianę. NastępnieK. W. (2)powiedział, że chce kierować, bo ma przy sobie sprzęt i chce spokojnie dojechać.K. S.stwierdził, że na pewno chodziło o(...). Opisując dalszy przebieg zdarzeniaK. S.podał, że przed zatrzymaniem ich przez strażnikaK. W. (2)rzucił na tył samochodu lufkę i powiedział do chłopaków, żeby „to ogarnęli”. Któryś z nich wyrzucił lufkę przez okno, przy którym siedział oskarżonyR. Ł..
Co istotne zeznania teK. S.potwierdził dwukrotnie zeznając przed Sądem (k. 306v, k. 604). Stwierdził wprost, że w jego ocenie, lufka należała doK. W. (2), który rzucił ją do tyłu, a później któryś z chłopaków wyrzucił ją przez okno (k. 306v).
ZeznaniaK. S.zrodziły poważne wątpliwości odnośnie rzeczywistego przebiegu zdarzenia. Wątpliwości te potęguje to, że:
- po pierwsze, podanej przez niego wersji zdarzenia nie przeczą zeznaniaB. M.iM. G.;
- po drugie, nie sposób doszukać się powodów, dla których miałby zeznawać w omawianym zakresie nieprawdę;
- po trzecie,R. Ł.konsekwentnie nie przyznawał się do omawianego czynu (k. 73 – 74, k. 110 – 113, k. 126, k. 192 – 193, k. 304v – 305, k. 669 – 671).
Sam fakt wyrzucenia lufki przezR. Ł.(na marginesie, mogłoby to również wskazywać na to, skąd na jego spodniach pojawiły się okruchy(...)) w opisanej wyżej sytuacji nie może być poczytany za „posiadanie” w rozumieniuart. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Posiadanie jest stanem polegającym na faktycznym władztwie nad rzeczą(por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2014 roku w sprawie o sygn. akt III KK 88/14, LEX nr 1458717).Samo mechaniczne wyrzucenie, a w zasadzie odrzucenie środka odurzającego, które wiąże się z chwilowym, w zasadzie przypadkowym kontaktem tego środka z określoną osobą nie może być uznane za „posiadanie” przez nią tego środka w rozumieniu art. 62 w/w ustawy. To, że toR. Ł.chwycił lufkę rzuconą przez inną osobę i wyrzucił ją przez okno nie pozwala przyjąć, że przejął on władztwo nad tym narkotykiem.
Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego zgromadzone w sprawie dowody, oceniane m.in. z perspektywy zasad wskazanych wart. 4 k.p.k.iart. 5§2 k.p.k., nie pozwoliły na przypisanieR. Ł.sprawstwa i winy w zakresie zarzuconego mu czynu i w efekcie odpowiedzialności karnej na podstawieart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Dlatego też należało go uniewinnić od jego popełnienia (pkt I ppkt 2 sentencji niniejszego wyroku).
Wobec takiego rozstrzygnięcia należało uchylić orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt I ppkt 1 niniejszego wyroku) i zaliczyćR. Ł.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn z punktu V części wstępnej /pkt VIII części dyspozytywnej/ (pkt I ppkt 4 sentencji niniejszego wyroku).
Sąd Okręgowy uchylił także orzeczenie o środku karnym tj. przepadku poprzez zniszczenie środka odurzającego w postaci(...)innych niż włókniste (pkt I ppkt 3 niniejszego wyroku). Oczywistym jest, że w związku z uniewinnieniemR. Ł.brak jest podstaw do zastosowania wobec jego osoby jakichkolwiek środków reakcji karnej, a więc i przepadku. Uwzględniając jednak fakt, że w niniejszej sprawie substratem uchylonego przepadku był środek odurzający należy zasygnalizować Sądowi Rejonowemu konieczność zarządzenia jego zniszczenia w innym trybie (art. 232a§2 k.p.k.).
O kosztach obrony z urzędu za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocy§14 ust. 2 pkt 4w zw. z§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
O kosztach postępowania za obie instancje w części uniewinniającej orzeczono na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.