Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 463/15
Data wyroku: 2016-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Wykroczenie

Sygn. akt II W 463/15
(...)545/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale oskarżyciela publicznego mł. asp.K. B.z Komendy Powiatowej Policji wŚ.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17 grudnia 2015r. i 12 stycznia 2016r. wŚ.
sprawy
M. H. (1)
synaZ.iM.z d.R.
ur. (...)wŚ.
obwinionego o to, że:

I
w dniu 18 września 2015 roku około godziny 10:05 w miejscowościŚ.ul. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu (0,22 promila) prowadził pojazd markiV. (...)nr rej. (...),

tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.;

II
w tym samym miejscu i czasie kierował pojazdem markiV. (...)nr rej. (...)naruszając obowiązek korzystania z pasów bezpieczeństwa,

tj. o wykroczenie z art. 97 k.w.;

orzeka:

I
uznaje obwinionegoM. H. (1)za winnego tego, że:

-

w dniu 18 września 2015 roku, pomiędzy godz. 09.40 a godz. 10:05 w miejscowościŚ., kierował po drodze publicznej samochodem m-kiV. (...)nr rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu – 0,22 promila alkoholu we krwi, tj. popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 k.w.,

w dniu 18 września 2015 roku, około godz. 10:05 w miejscowościŚ.naul. (...), kierował po drodze publicznej samochodem m-kiV. (...)nr rej. (...), nie mając zapiętego pasa bezpieczeństwa, tj. popełnienia wykroczenia z art. 97 k.w.,

i za te wykroczenia, na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w, wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 zł (czterystu) złotych

II
na podstawie art. 39 § 1 k.w. odstępuje od orzeczenia wobec obwinionegoM. H. (1)środka karanego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów;

III
na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.i§ 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia(Dz. U. z dnia 15 października 2001 r.) obciąża obwinionego kosztami procesu, a w tym zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i na podstawieart. 21 ust. 2w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 40 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

ObwinionyM. H. (1)w dniu 17 września 2015r. spożywał w godzinach nocnych alkohol w postaci piwa.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia obwinionegoM. H. (1), k.7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Rankiem następnego dnia obwiniony ustalił z matkąM. H. (2), że zawiezie ją samochodem na zakupy. W związku z tym o godz. 09.40 wyjechali oni z domu przyul. (...)wŚ.do centrum miejscowości.M. H. (1)kierował samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...)po drogach publicznych, podwożąc swoją matkę do kolejnych sklepów.
Dowód:
zeznania świadkaM. H. (2), nośnik z zapisem, k. 37,
częściowo wyjaśnienia obwinionegoM. H. (1), k.7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Jadąculicą (...)obwiniony nie miał zapiętego pasa bezpieczeństwa, w związku z czym został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji.
Dowód:
zeznania świadkaP. Z., nośnik z zapisem, k. 37,
częściowo wyjaśnienia obwinionegoM. H. (1), k.7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Mł. asp.P. Z.po podejściu do samochodu obwinionego wyczuł odM. H. (1)woń alkoholu i zarządził jego przebadanie elektronicznym urządzeniem kontrolno – pomiarowym.
Dowód:
zeznania świadkaP. Z., nośnik z zapisem, k. 37.
Badanie przeprowadzone u obwinionego wykazało w jego krwi zawartość alkoholu wynoszącą 0,22 promila o godz. 10:09, 0,20 promila o godz. 10.10 oraz 0,18 promila o godz. 10.25.
Dowód:
zeznania świadkaP. Z., nośnik z zapisem, k. 37,
protokół z badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym, k. 5 – 6 akt sprawy II ko 1159/15.
W związku z uzyskanymi wynikami funkcjonariusz Policji zatrzymał obwinionemu prawo jazdy.M. H. (1)został na swoje żądanie przewieziony na badanie krwi. W próbce krwi pobranej od obwinionego o godz. 11.10 została stwierdzona zawartość alkoholu etylowego na poziomie 0,1 promila.
Dowód:
sprawozdanie z badania krwi wraz z protokołem pobrania krwi, k. 12 – 13,
ObwinionyM. H. (1)ma 39 lat, jest żonaty, posiada dwoje dzieci na utrzymaniu. Obwiniony jest z zawodu technologiem drewna, obecnie nie pracuje. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia obwinionegoM. H. (1), k.7 oraz nośnik z zapisem, k. 32,
informacja zK., k. 14.
ObwinionyM. H. (1)będąc przesłuchany w toku czynności wyjaśniających w charakterze osoby podejrzanej o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. i art. 97 k.w. przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Podczas rozprawy głównej obwiniony przyznał się do kierowania samochodem bez zapiętego pasa bezpieczeństwa, zaprzeczył natomiast zarzutowi prowadzenia pojazdu po użyciu alkoholu. Wyjaśnił w tymże zakresie, że przebadał się w godzinach porannych w domu alkomatem bez atestu, który wskazał, że ma poniżej 0,2 promila alkoholu we krwi, w związku z czym zdecydował się na kierowanie pojazdem.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Ustalając stan faktyczny w sprawie sąd oparł się na zeznaniach świadkówP. Z.,M. H. (2)oraz dowodach o charakterze materialnych wymienionych w pierwszej części uzasadnienia. Sąd częściowo wziął pod uwagę również wyjaśnienia obwinionegoM. H. (1)w których przyznał się on do zarzucanych mu czynów. Jednocześnie sąd pominął relację obwinionego złożoną na rozprawie, gdzie kwestionując popełnienie wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. wskazał on m.in. na to, że wcześniej sam przebadał się za pomocą alkomatu uzyskując wynik negatywny. Zdaniem sądu powyższe stwierdzenie obwinionego nie daje się pogodzić z treścią protokołu jego pierwszego przesłuchania, gdzie nie wskazał on tej okoliczności mimo, że liczył się z tym że będzie mu zatrzymane prawo jazdy.

Dokonując oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, sąd ustalił sprawstwo i winęM. H. (1)w zakresie obu zarzucanych mu wykroczeń.
Odnosząc się do czynu zart. 97kw. wskazał należy, że obwiniony nie zastosował się do wymogu wynikającego zart. 39 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym, co sam przyznał w swoich wyjaśnieniach.
Stwierdzając z kolei sprawstwo obwinionego w zakresie drugiego z czynów, z art. 87 § 1 k.w., sąd uznał iż prowadził on pojazd mechanicznych w ruchu lądowym będąc w stanie po użyciu alkoholu. Obwiniony bowiem w dniu 19.09.2015r. pomiędzy godz. 09.40 a godz. 10:05 kierował po drogach publicznych wŚ.samochodem m-kiV. (...)nr rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu – 0,22 promila alkoholu we krwi. Zgodnie zart. 46 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowistan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do stężenia we krwi od 0,2‰ do 0,5‰ alkoholu. W niniejszym przypadkuM. H. (1)został poddany badaniu urządzeniem kontrolno-pomiarowym bezpośrednio po zatrzymaniu pojazdu, gdzie dwa pierwsze z uzyskanych wyników wskazywały u niego na stan po użyciu alkoholu. Tylko ostatni z wyników wskazywał wartość poniżej 0,2 promila, przy czym obrazował on badanie wykonane po 16 minutach od pierwszego pomiaru, gdzie organizm miał już możliwość częściowego wyeliminowania znajdującego się w nim alkoholu. Tym samym sąd uznał iż obwiniony kierując pojazdem znajdował się w stanie po użyciu alkoholu mając 0,22 promila alkoholu we krwi zgodnie z przeprowadzonym badaniem. Stwierdzeniu powyższego nie sprzeciwia się wynika badania krwi obwinionego, w którym stwierdzono 0,1 promila alkoholu we krwi, a które zostało przeprowadzone dopiero o godz. 11.10. W tym zakresie wskazać należy, że strony nie przeprowadziły żadnego dowodu, który wskazywałby na nieprawidłowość wyników uzyskanych w dwóch pierwszych pomiarach stanu trzeźwości obwinionego urządzeniem elektronicznym.
Stwierdzając sprawstwo i winęM. H. (1)w zakresie wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., sąd uznał iż działał on umyślnie. Na powyższe wskazuje treść pierwszych wyjaśnień obwinionego, jak też zeznańP. Z.który kategorycznie wskazywał na woń alkoholu wyczuwalną od obwinionego.
Wydając wyrok skazujący wobecM. H. (1), sąd mając na uwadze art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu jedną karę za oba przypisane mu wykroczenia, tj. grzywnę w wysokości 400 zł. Zdaniem sądu powyższa kara stanowi dolegliwość adekwatną do popełnionych czynów, uwzględniając dyrektywy określone w art. 33 § 1 i 2 k.w.
Zarazem sąd na podstawie art. 39 § 1 k.w. odstąpił od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów wobec obwinionego uznając iż uzasadnia to nieznaczne przekroczenie przez niego ustawowego progu określającego stan po użyciu alkoholu.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.Sąd obciążył obwinionego kosztami postępowania, a w tym zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania – zgodnie zrozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r.w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. 2001r. nr 118, poz. 1269). Ponadto sąd wymierzył obwinionemu opłatę na podstawieart. 21 ust. 2w zw. zart. 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( DzU z 1973 r. Nr 27 poz 152 ze zm.) w kwocie 40 złotych.