Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 14/15
Data wyroku: 2015-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Sztorc
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt II Ka 14/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariusz Sztorc
Protokolant: st.sekr.sądowy Ewa Gronko
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r.
sprawyA. P.
obwinionego o wykroczenie z art. 92a kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Łańcucie
z dnia 13 października 2014 r., sygnatura akt II W 5/14
u c h y l azaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Łańcucie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 14/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Łańcucie wyrokiem z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt II W 5/14 uznał obwinionegoA. P.za winnego tego, że w dniu 17 listopada 2013 r. o godz. 15:37 w m.K.gm.Ł.woj.(...)kierując samochodem markiA. (...)onr rej. (...)przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy 119/70 km/h, tj. popełnienia wykroczenia z art. 92a kw i za to na podstawie art. 92a kw w zw. z art. 24 § 1 i § 3 kw wymierzył mu karę grzywny w kwocie 700 złotych.
Nadto, na podstawieart. 627 § 1 kpkw zw. zart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 118 § 1kpow zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 170 złotych.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości obrońca obwinionegoA. P., zarzucając mu:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegające na obrazie:

- art. 92 § 1 kw przez przyjęcie, iż obwiniony w dniu 17 listopada 2013 r. o godz. 15:37 w m.K.gm.Ł.woj.(...)kierując samochodem markiA. (...)onr rej. (...)przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy 119/70 km/h, tj. popełnił czyn z art. 92a kw,
2. naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie, a polegające na obrazie:
-art. 4 kpk,art. 5 kpkiart. 7 kpkprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a tym samym obiektywizmu polegające na oparciu rozstrzygnięcia w sprawie jedynie na podstawie zapisu policyjnego wideoradaru,
-art. 4 kpk,art. 5 kpkiart. 7 kpkw zw. zart. 424 kpkprzez brak rozważenia, że wideoradar bez sprawdzenia jego legalizacji i sprawności technicznej niekoniecznie musiał dokonywać prawidłowych wskazań,
-art. 4 kpk,art. 5 kpkiart. 7 kpkw zw. zart. 424 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 170 kpkprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków na okoliczności wskazane w tezie dowodowej,
3. błędy w ustaleniach faktycznych mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na:
- przyjęciu, że obwiniony w dniu 17 listopada 2013 r. o godz. 15:37 w m.K.gm.Ł.woj.(...)kierując samochodem markiA. (...)onr rej. (...)przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy 119/70 km/h, tj. popełnił czyn z art. 92a kw.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie obwinionego od zarzucanych mu wnioskiem o ukaranie czynów w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łańcucie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna, o ile wnosi o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy Sąd Rejonowy dopuścił się uchybień, które miały wpływ na treść wyroku i sprawiają, że apelacja skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Podzielić należy zarzut apelacji obrońcy obwinionego, że Sąd Rejonowy wydał nietrafne postanowienie o oddaleniu wniosku dowodowego, które miało wpływ na treść wyroku. Oddalając wniosek dowodowy na podstawieart. 39 § 2kpow w zw. zart. 170 § 1 pkt 2, 3 i 5 kpk, Sąd Rejonowy przedstawił stanowisko, że podstawą jego rozstrzygnięcia jest „…dysponowanie przez Sąd Rejonowy niepodważalnym dowodem w postaci zapisu cyfrowego z rejestratora szybkości zamontowanego w radiowozie policyjnym i atestowanego. Pomiar wykonany takim urządzeniem nie może być podważony przy pomocy dowodu w postaci zmysłów ludzkich, gdyż dowód taki jest ułomny z przyczyn obiektywnych i subiektywnych i wrażenia zmysłu ludzkiego nie mogą być porównywalne z rejestracją urządzenia technicznego i z tej przyczyny dowód taki jest nieprzydatny i nie ma znaczenia w konfrontacji z pomiarem urządzenia technicznego…” (k.37). Z tym stanowiskiem Sądu I instancji nie można się zgodzić, gdyż dowód zapisu technicznego pomiaru prędkości nie jest dowodem nadrzędnym nad innymi dowodami w sprawie, a powinien być oceniany w zestawieniu z innymi dowodami, w tym zeznaniami świadków na temat ich wiedzy o prędkości, z którą poruszał się obwiniony. Nie jest to jednak podstawowy mankament postępowania Sądu Rejonowego z wnioskiem dowodowym, gdyż zasadnicza jego nieprawidłowość polega na dokonaniu przez ten Sąd, w toku procesu, w incydentalnym rozstrzygnięciu, którym jest postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodu, już oceny dowodów, co jest niedopuszczalne i pozostaje w sprzeczności z§ 2 art. 170 kpk(por.wyrok SN z 18 grudnia 1975 r., RW 680/75, OSNKW 5-6, 1976, poz. 69). Przypomnieć należy, że zgodnie z brzmieniemart. 170 § 2 kpknie można oddalić wniosku dowodowego na tej podstawie, że dotychczasowe dowody wykazały przeciwieństwo tego, co zamierza udowodnić wnioskodawca. Zakaz ten został w postępowaniu dowodowym przez Sąd Rejonowy złamany. W ten sposób zaistniałe uchybienie miało wpływ na treść wydanego wyroku, co spowodowało, że zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
W ponownym postępowaniu rzeczą Sądu Rejonowego będzie dokładne przeprowadzenie postępowania dowodowego, z uwzględnieniem wszelkich potrzebnych w sprawie dowodów, z respektowaniem przeprowadzenia dowodów w sposób wynikający z treściart. 167 – 170 kpk. Tylko postępowanie przestrzegające reguł przewidzianego prawem postępowania dowodowego może doprowadzić do prawidłowego wydania wyroku w sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy orzekł jak w treści wyroku.