Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 1122/15
Data wyroku: 2016-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Andrzejewski, Małgorzata Susmaga, Dorota Maciejewska-Papież

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział XVII Karny - Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:   SSO Jerzy Andrzejewski /spr./
Sędziowie:   SSO Małgorzata Susmaga
SSO Dorota Maciejewska-Papież
Protokolant:   st. prot. sąd. Joanna Kurkowiak
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Haliny Pągowskiej
po rozpoznaniu dnia 13 stycznia 2016 roku
sprawyR. B.,P. S.
oskarżonych zart. 270 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonegoR. B.i oskarżonegoP. S.
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
z dnia 29.05.2015 r., wydanego w sprawie o sygn. VI K 1681/13

1
przy przyjęciu na podstawieart. 4 § 1 kk, iż czyn przypisany oskarżonym stanowi przestępstwo kwalifikowane na podstawie przepisówustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny(Dz. U. nr 13 poz. 94 z 1969 r. z późn. zm.) zart. 265 § 1 kkiart. 11 § 1 kkw zw. zart. 205 § 1 kki w zw. zart. 10 § 2 kk– na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 6 kpkuchyla zaskarżony wyrok i umarza postępowanie karne wobecP. S.iR. B.;

2
kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

  Dorota Maciejewska-Papież Jerzy Andrzejewski   Małgorzata Susmaga

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r. Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu uznał oskarżonychP. S.iR. B.za winnych przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 1 k.k.popełnionego w styczniu i lutym 1997 r. (k. 1121-1122).
Wyrok ten w całości na korzyść, zaskarżyli: obrońca oskarżonegoR. B.oraz oskarżonyP. S.(k. 1144- 1150, k. 1152), wnosząc o uniewinnienie obu oskarżonych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Wniesienie obu apelacji skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania - z uwagi na przedawnienie karalności czynu.
Przypomnieć należy, że obecnie obowiązującykodeks karnywszedł w życie z dniem 1 września 1998 r., natomiast czyny zarzucone oskarżonym zostały popełnione jeszcze w roku 1997 r. To obligowało Sąd Rejonowy do oceny, zgodnie zart. 4 § 1 k.k.która ustawa jest względniejsza dla sprawców. W myśl tego przepisu, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Analiza treści przepisówart. 286 § 1 k.k. z 1997 r.orazart. 205 § 1 k.k. z 1969 r.wskazuje, że poprzednio obowiązujący kodeks za przestępstwo oszustwa przewidywał sankcję łagodniejszą tj. karę pozbawienia wolności do lat 5, a nie do lat 8 – jak kodeks obecnie obowiązujący. Sankcja za przestępstwo fałszerstwa w przypadku obu kodeksów była analogiczna, do 5 lat pozbawienia wolności. Niewątpliwie więckodeks karny z 1969 r.zawierał regulacje korzystniejsze dla oskarżonych.
Z uwagi na rozpoznawanie apelacji po dniu 1.07.2015 r., kiedy to w życie weszła ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 poz. 396), Sąd Okręgowy zobligowany był do rozważenia zmian w zakresie przedawnienia, zgodnie zart. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.
Kodeks karnyw art. 101 § 1 pkt. 2a i 3 przewiduje dziesięcioletni okres przedawnienia dla czynów zagrożonych karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata a maksymalną 5 lat. Dodatkowo, ustawa w brzmieniu obowiązującym do dnia30 czerwca 2015 r. przewidywała przedłużenie tego okresu o kolejne 10 lat. Natomiast nowelizacja ograniczyła przedłużenie tego okresu jedynie o 5 lat (art. 102 k.k.).
Tak wiec w trakcie rozpoznawania sprawy przez Sąd Rejonowy, przedawnienie przestępstwa przypisanego oskarżonym miałoby nastąpić w 2017 roku. Zmiana przepisów po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji spowodowała, że przestępstwo to uległoby przedawnieniu w 2012r., jednak z uwagi na dzień wejścia w życie znowelizowanych przepisów, skutek przedawnienia nastąpił dopiero w dniu 1 lipca 2015 r.
Z uwagi na powyższe Sąd Odwoławczy na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i postępowanie w sprawie umorzył.
Mając na względzie stwierdzone wyżej okoliczności Sąd Okręgowy - na podstawieart. 436 k.p.k.ograniczył rozpoznanie wniesionego środka odwoławczego, albowiem jest ono wystarczające do wydania orzeczenia. W ocenie Sądu Okręgowy brak jest przy tym podstaw do uniewinnienia oskarżonych. Apelacja oskarżonegoP. S.nie wskazuje żadnych okoliczności uzasadniających stanowisko skarżącego w tym zakresie. Natomiast apelacja obrońcy oskarżonegoB.stanowiła wyłącznie polemikę z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu przez Sąd I instancji. Autor apelacji przedstawił skonstruowany przez siebie stan faktyczny oraz ocenę dowodów odmienną od tej dokonanej przez Sąd Rejonowy, co jednak jak wiadomo, jest dalece niewystarczające dla podważenia zaskarżonego orzeczenia.
W tym miejscu należy przypomnieć powszechny już pogląd, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez Sąd I instancji z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada logicznemu rozumowaniu lub wskazaniom wiedzy. Zarzut ten nie może więc sprowadzać się jedynie do samej polemiki z ustaleniami sądu wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie materiału dowodowego. Możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu, nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych (por. Kodeks postępowania karnego. Komentarz pod red. P. Hofmańskiego, tom II, Warszawa 1999, s. 546 i powołane tam orzecznictwo). Skarżący wymogowi temu nie sprostał.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono wpunkcie 2. wyroku, obciążając nimi Skarb Państwa, albowiem zgodnie z dyspozycją przepisuart. 632 pkt. 2 k.p.k.(który na podstawieart. 634 k.p.k.znajduje odpowiednie zastosowanie do kosztów procesu za postępowanie odwoławcze), w razie umorzenia postępowania w sprawach z oskarżenia publicznego koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

  Dorota Maciejewska- Papież  Jerzy Andrzejewski   Małgorzata Susmaga