Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 372/12
Data wyroku: 2015-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IV K 372/12

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Lublinie ustalił następujący stan faktyczny:
Mieszkający wC.K. Ś.uprzednio skazany był m.in. następującymi wyrokami:
- Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 12 grudnia 1996 r. w sprawie IV K 539/94 za przestępstwo z art. 203 §21na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę (k. 218-220),
- Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 13 lipca 1999 r. w sprawie IV K 373/97 za przestępstwo zart. 11§1 d.k.k.w zw. zart. 148 § 1 d.k.k.na karę ośmiu lat pozbawienia wolności (k. 290-295),
- wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 2 października 2000 r. w sprawie IV K 217/00 połączono kary orzeczone wyrokami Sądu Wojewódzkiego w Lublinie w sprawie IV K 539/94 i Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie IV K 373/97 i jako karę łączną wymierzono 10 lat pozbawienia wolności (k. 216-217).
Orzeczoną karę łącznąK. Ś.obywał w okresie od dnia 25 sierpnia 1994 r. do 25 października 1994 r., od 28 czerwca 1996 r. do 3 lipca 1996 r. od 2 października 1997 r. do 26 stycznia 2001 r. i od 18 grudnia 2003 r. do dnia 13 kwietnia 2006 r.
Pod koniec zimy 2009 r. wC.w trakcie jednego ze spotkań towarzyskich odbywających się z udziałemK. Ś.,M. O.,M. Z.orazK. P.ps. (...)padła propozycja dokonywania kradzieży papierosów przemycanych z Ukrainy do Polski. Pomysłodawcą tego byłK. Ś.. Stwierdził, iż pokrzywdzone osoby nie będą zgłaszały faktu kradzieży w obawie przed odpowiedzialnością karną grożącą im samym. Uczestnicy spotkania zaakceptowali pomysłK. Ś.. On też został przywódcą grupy. Zlecał jej członkom zadania, kierował i koordynował ich czynności oraz decydował o podziale pieniędzy uzyskanych z popełnionych przestępstw. Po pewnym czasieK. Ś.zaproponował, aby w trakcie transakcji kupna papierosów od osób przemycających je z Ukrainy pozorować interwencję Straży Granicznej. W tym celu on, albo też inne osoby przebrane w mundury przypominające oryginale umundurowanie funkcjonariuszy Straży Granicznej udawali prawdziwych funkcjonariuszy. W takich sytuacjach sprzedający z reguły zainteresowani byli tylko uniknięciem kłopotów i godząc się z utratą papierosów szybko opuszczali miejsce transakcji (zeznaniaM. Z.k. 1550 – 1552, 1763v-1764).
K. Ś.utrzymywał kontakty z wieloma obywatelami Ukrainy. Wiosną 2009 r. kilku z nich tj. bliżej nieustaleni mężczyźni o imionachA.,S., Jura iR.przekazali mu w celu sprzedaży przywiezione z Ukrainy nieustalonej marki pistolety wraz z amunicją. Broń tęK. Ś.posiadał bez wymaganego prawem zezwolenia co najmniej w okresie od dnia 1 maja 2009 r. do dnia 30 sierpnia 2009 r. (zeznaniaM. Z.k. 1550-1552, 1763).
K. Ś.utrzymywał także kontakty zW. K., który dysponował skradzioną w okresie od dnia 21 do 23 marca 2009 r. wŁ.na szkodęG. A.przyczepą samochodową. Przyczepę tę w okresie bliżej nieustalonym od 1 czerwca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. nabyli następnieK. Ś.iM. O.za kwotę 600 zł wiedząc, że pochodzi ona z czynu zabronionego. Przyczepę tęK. Ś.próbował sprzedać w komisie samochodowym należącym doJ. M.(zeznaniaM. Z.k. 1550-1552, 1763v-1764, wyjaśnieniaK. Ś.k. 1513-1514, zeznaniaW. K.k. 1819-1820, odpis wyroku w sprawie IV K 216/11 dot.W. K., zeznaniaJ. M.k. 1627).
Działając w ramach opisanej wyżej grupy przestępczejK. Ś., współdziałając z innymi osobami, dokonał następujących przestępstw:
- W dacie bliżej nieustalonej, w okresie od 1 sierpnia do 30 września 2009 r. wraz zM. Z.,P. C.iM. O.udali się doD.. TamM. O.udała chęć zakupu papierosów od nieustalonego obywatela Ukrainy i umówiła się z nim na transakcję w ustronnym miejscu. Gdy Ukrainiec wypakował papierosy na miejscu pojawił sięP. C.oraz druga osoba. Byli oni przebrani za funkcjonariuszy Straży Granicznej. Ukrainiec przestraszył się i uciekł a sprawcy zabrali w celu przywłaszczenia 50 kartonów papierosów marki(...)o wartości około 1500,00 zł.
- We wrześniu 2009 r. daty bliżej nieustalonej, wC.M. Z.iA. P.na terenie giełdy ustalili z nieustalonym obywatelem Ukrainy, iż zakupią od niego papierosy. Gdy jechali w ustronne miejsceA. P.zadzwonił doK. Ś.z informacją o planowanej transakcji. W jej trakcie na miejsce przyjechałK. Ś.iM. K.i podali się za funkcjonariuszy Straży Granicznej. Ukrainiec przestraszył się i odjechał pozostawiając im 80 kartonów papierosów marki(...)łącznej wartości 1600,00 zł.
- W dniu 12 lutego 2010 r. wC.M. Z.umówił się na kupno papierosów z nieustalonym Ukraińcem. O fakcie tym zawiadomiłK. Ś.. Gdy Ukrainiec kończył wypakowywanie papierosów z samochodu na miejsce przyjechali przebrani za funkcjonariuszy Straży GranicznejK. Ś.,M. K.iA. P.. Zabrali papierosy oraz udawali, że zatrzymująM. Z., zaś Ukraińcowi kazali odjechać z miejsca zdarzenia. Zabrali wtedy 120 kartonów papierosów marki(...)łącznej wartości 3600 zł.
- W marcu 2010 r., daty dziennej bliżej nieustalonej, wC.P. C.poinformowałK. Ś.o tym, że jego znajomy Ukrainiec ma do sprzedania papierosy.K. Ś.wraz zM. Z.umówili się na transakcję ich zakupu. Miała się ona odbyć w lesie, gdzie papierosy miał przywieźć mężczyzna o imieniuS.. Gdy mężczyzna ten przyjechał z papierosami jego samochód ugrzązł w śniegu.M. Z.powiedział, że pomogą mu wyjechać tylko najpierw przepakują papierosy. Gdy papierosy zostały przepakowane do samochodu kierowanego przezK. Ś.M. Z.szybko wsiadł do niego i obaj odjechali z miejsca zdarzenia nie płacąc za 100 kartonów papierosów(...)łącznej wartości 2700 zł.
- W marcu 2010 r., daty dziennej nieustalonej, wC.wspólnie zM. Z.iA. P.udali, że chcą kupić od nieustalonego Ukraińca papierosy. Gdy ten im je wydał zażądał zapłaty. W odpowiedziA. P.zagroził mu pobiciem metalową pałką. Sprawcy zabrali na jego szkodę 30 kartonów papierosów marki(...)łącznej wartości około 900 zł.
- W dniu 23 marca 2010 r. wC.,P. C.poinformowałK. Ś.o tym, żeW. R.i jego bratT.R.mają do sprzedania 50 kartonów papierosówmarki C.. Poinformował go też o tym, że papierosy wypakowują oni z samochodu markiM.na posesji przyul. (...).K. Ś.wraz zM. Z.i nieustalonym bliżej mężczyzną narodowości ukraińskiej pozorując działania Straży Granicznej chcieli odebrać te papierosy. Pokrzywdzeni zorientowali się, że nie są to prawdziwi funkcjonariusze i zażądali okazania legitymacji. W odpowiedziM. Z.zagroził im pobiciem i pokrzywdzeni oddali papierosy o wartości 300 dolarów amerykańskich, stanowiących równowartość 864,12 zł (zeznaniaM. Z.k. 1550-1552, 1763v-1764, zeznaniaT.R.k. 1549-1549v, 1551, zeznaniaW.R.k. 1515-1516v, analiza materiałów niejawnych k. 40-65 tom VII akt tajnych).
A. P.oprócz opisanych wyżej przestępstw popełnionych wraz zK. Ś.dokonał jeszcze innych czynów polegających na zaborze papierosów, tj.:
- w grudniu 2009 r. daty bliżej nieustalonej wD.wraz zM. Z.udawali, że chcą kupić od dwóch Ukraińców papierosy. Gdy pokrzywdzeni wydali papierosy zażądali pieniędzy. WtedyM. Z.oświadczył, że zapłaci im, ale pieniądze ma w domu. W trakcie jazdy do domu przyśpieszył samochodem i zgubił jadących za nim Ukraińców. Zabrali wtedy 120 kartonów papierosów(...)łącznej wartości 4800 zł.
- W marcu 2010 r. daty dziennej nie ustalonej, wraz zM. Z.,Z. Ż.iM. K.pojechali na teren przejścia granicznego wB.. TamM. Z.umówił się z nieustalonym Ukraińcem na zakup papierosów. Transakcja miała mieć miejsce w lesie w miejscowościM.. Gdy Ukrainiec wypakował papierosy i zostały one zapakowane do samochodu oskarżonego z auta wysiedli pozostali sprawcy. Byli oni przebrani w mundury Straży Granicznej. Gdy Ukrainiec poprosił o wylegitymowanie sięA. P.w wulgarnych słowach zaczął mu grozić i zaczął go też szarpać za ubranie. Przestraszony pokrzywdzony pozostał na miejscu, a sprawcy zabrali 100 kartonów papierosów marki(...)łącznej wartości 3000 zł.
- W dniu 23 marca 2010 r. wC., wraz zM. Z.oskarżony udał się na teren giełdy przyul. (...). Tam wytypowali dwóch Ukraińców, którzy mieli do sprzedania papierosy. Wraz z nimi udali się w miejsce znajdujące się za cmentarzem. TamU.wypakowali papierosy a oskarżony zM. Z.zapakowali je w czarne foliowe worki. GdyU.zażądali zapłaty wywiązała się szarpanina w czasie którejA. P.użył wobec nich metalowej pałki. Napastnicy zabrali 60 kartonów papierosów(...)łącznej wartości około 1800 zł i odjechali z miejsca zdarzenia (zeznaniaM. Z.k. 1550-1552, 1763v-1764).
Oskarżony o przestępstwa zart. 258§3 k.k.,278§1 k.k.,280§1 k.k., 263§2 k.k.,227 k.k.i291§1 k.k.K. Ś.nie przyznał się do ich popełnienia.
W pierwszych wyjaśnieniach składanych w toku postępowania przygotowawczego przyznał, że uczestniczył w transakcji w dniu 23 marca 2010 r. z udziałemW.iT.R., ale on wtedy chciał kupić od nich te papierosy. Pieniądze w kwocie 1100 zł na to dałM. Z.. Nie widział, jakM.płacił ze te papierosy. Później, po załadowaniu papierosów do samochodu zorientował się, że jedzie za nimi jakiś samochód. Myślał, że to ktoś, kto będzie mu chciał odebrać te papierosy i dlatego uciekał (wyjaśnieniaK. Ś.k. 52-57).
W kolejnych wyjaśnieniach składanych w toku postępowania przygotowawczegoK. Ś.także nie przyznał się do popełnienia stawianych mu zarzutów. Potwierdził wcześniejsze wyjaśnienia i dodał, że w czasie gdy on przyniósł worki do zapakowania papierosówM. Z.powiedział do niego, że może nie będzie płacił za papierosy tylko trochę postraszy Ukraińców. Miał mu wtedy odpowiedzieć, że dalej w tym nie uczestniczy i odszedł do samochodu (wyjaśnieniaK. Ś.k. 66-67).
W trakcie posiedzenia sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowaniaK. Ś.nie przyznał się do zarzutu dokonania rozboju na osobnieW.iT.R.. Wyjaśnił, że pojechał tam aby kupić papierosy, ale nie był przy transakcji. Czekał w samochodzie i nie wie, co się tam działo (wyjaśnieniaK. Ś.k. 76).
W trakcie następnych wyjaśnień składanych po uzupełnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutówK. Ś.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 254-255 tom V).
Podczas pierwszego postępowania sądowego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W zakresie czynu z pkt 1 i 2 wyjaśnił, iż jest to kłamstwo wymyślone przezM. Z., który fałszywie pomawia inne osoby, aby samemu uniknąć kary. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego paserstwa felg i przyczepy wyjaśnił, iż felgi i przyczepę kupił odW. K., ale nie miał świadomości, iż są to rzeczy kradzione. Koła miały pochodzić od samochoduW. K., a przyczepka została zakupiona dla ojcaM. O.. Okazała się ona jednak dla niego za mała i dlatego odstawił ją do znajomegoJ. M.. Nie miała ona tabliczki znamionowej, aleW. K.obiecał, że ją załatwi.
Odnośnie pozostałych czynówK. Ś.dodał, żeM. Z.jest mu winien pieniądze i być może dlatego składa obciążające go wyjaśnienia. Podniósł też i to, żeM. Z.uczestniczył w popełnieniu innych przestępstw i oszukał wiele osób. Zmuszony był nawet ukrywać się przed nimi (wyjaśnieniaK. Ś.k. 481-483v tom VI).
A. P.oskarżony o czyny zart. 258§1 k.k.,278§1 k.k.,280§1 k.k.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
W pierwszych wyjaśnieniach składanych w toku postępowania przygotowawczegoA. P.nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. Wyjaśnił, iż w tamtym okresie pracował za granicą i do Polski wrócił na przełomie września i października 2009 r. Ponownie do pracy wyjechał w czerwcu 2010 r. Przyznał, że znaK. Ś.iM. Z.. Nic mu natomiast nie mówi nazwiskoP. C.. Z koleiM. O.to jego siostra cioteczna. Przyznał też, że kiedyś, w lutym lub marcu 2010 r., zadzwonił do niegoM. Z.i powiedział, że miał wypadek. Poprosił o podwiezienie go do domu. Spełnił jego prośbę, a gdy odwiózł go do domu to po chwili przyjechali policjanci (wyjaśnieniaA. P.k. 303-304 tom V).
W następnych wyjaśnieniachA. P.nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. Dodał, że znaM. Z., od którego kupował papierosy i pożyczał mu pieniądze (wyjaśnieniaA. P.k. 305 tom V).
W trakcie kolejnych wyjaśnieńA. P.nie przyznał się do zarzutów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 319-320 tom V).
Podczas poprzedniego rozpoznawania sprawyA. P.nie przyznał się do zarzutów i nie chciał składać wyjaśnień. Potwierdził odczytane mu poprzednie wyjaśnienia. Dodał, że nie wie, dlaczego jest pomawiany o te czyny (k. 483v-484 tom VI).
A. P.podczas niniejszej rozprawy potwierdził w/w wyjaśnienia. Nie potrafił podać powodu, dla którego jest pomawiany przezM. Z.o udział w przestępstwach. Dodał tylko, że kiedyś w 2010 r. pożyczył mu 3000 funtów i kwoty tej do dzisiaj muM. Z.nie oddał (wyjaśnieniaA. P.k. 1514-1514v).
Zdaniem Sądu wyjaśnieniaK. Ś.orazA. P.nie zasługują na obdarzenie ich wiarą.
W niniejszej sprawie materiał dowodowy opiera się przede wszystkim na wyjaśnieniach składanych w toku postępowania przygotowawczego przezM. Z.. Wówczas opisał on szczegółowo początki działalności grupy założonej i kierowanej przezK. Ś.. Podał okoliczności dotyczące poszczególnych czynów, nie unikając przy tym własnego udziału w tych przestępstwach, co niewątpliwie wzmacnia wiarygodność tych wyjaśnień.M. Z.w swych pierwszych wyjaśnieniach opisał okoliczności dotyczące rozboju dokonanego na osobieW.iT.R.. Z jego wyjaśnień wynikało, iżK. Ś.wcale nie przekazywał mu pieniędzy na zakup tych papierosów i nie miała to być transakcja ich zakupu.K. Ś.podawał się za funkcjonariusza Straży Granicznej i udawał, że rozmawia z innym funkcjonariuszem przez krótkofalówkę. On też przyniósł z samochodu dwa worki foliowe po to, aby zapakować w nie papierosy.M. Z.opisał też późniejszą ucieczkę przed policjantami oraz podał, że do domu został odwieziony przezA. P., którego poprosił o to telefonicznie (wyjaśnieniaM. Z.k. 12-14 tom I akt IV K 210/12 – kopia k. 42-44 akt IV K 372/12).
Wyjaśnienia powyższeM. Z.potwierdził w trakcie przesłuchania przez prokuratora i zadeklarował chęć współpracy (k. 28-30 akt 210/12 – kopia k. 68-70 akt IV K 372/12).
W trakcie następnych wyjaśnień składanych w toku postępowania przygotowawczegoM. Z.opisał okoliczności popełnienia czynu zarzucanegoK. Ś.w pkt VII. Podał wówczas, iż odP. C.uzyskali informację, iż Ukrainiec o imieniuS.ma do sprzedania 100 kartonów papierosówmarki J. (...).M. Z.umówił spotkanie z tym Ukraińcem. Odbyło się to na parkingu, gdzie samochód Ukraińca ugrzązł w śniegu.M. Z.najpierw przełożył papierosy do samochoduK. Ś., a następnie udał, że pomoże wyciągnąć samochód z zaspy śnieżnej. Nie zrobił tego jednak, tylko wsiadł doM.i razem zK. Ś.odjechali. Zabrali wtedy 100 kartonów papierosów.
W tych samych wyjaśnieniachM. Z.podał okoliczności dotyczące wejścia w posiadanie, przezK. Ś., trzech sztuk pistoletów. Broń tę wraz z amunicją przywieźli mu w maju lub czerwcu 2009 r. znajomiU..K. Ś.miał ją sprzedać po 1200 zł za sztukę.M. Z.opisał też zdarzenie z dnia 30 sierpnia 2009 r. kiedy to został pobity przezK. Ś.za to, że nie chciał dokonywać z nim przestępstw. Tego samego dniaK. Ś.miał strzelać z tej broni doW. K..
M. Z.w tych wyjaśnieniach opisał też rozbój dokonany z udziałemK. Ś.iA. P.. Miało to miejsce w marcu 2010 r. na giełdzie przyul. (...). Gdy Ukrainiec wydał papierosy zażądał zapłaty i wówczasA. P.zagroził mu użyciem teleskopowej metalowej pałki, szarpiąc go przy tym za ubranie. Pokrzywdzony uciekł pozostawiając im papierosy.M. Z.podał, że pomysłodawcą i organizatorem tych przestępstw byłK. Ś., który zakupił nawet mundury Straży Granicznej, a okres ich działalności trwał od marca 2009 r. do marca 2010 r. (wyjaśnieniaM. Z.k. 36-42 akt IV K 210/12 – kopia k. 103-106 alt IV K 372/12).
W następnych wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczymM. Z.opisał zdarzenie z dnia 12 lutego 2010 r., kiedy to wspólnie zK. Ś.iA. P.orazM. K.zabrali papierosy nieustalonemu bliżej Ukraińcowi. Wtedy toM. Z.pozorował chęć zakupu papierosów i w trakcie wyładowywania ich z samochodu na miejsce zdarzenia przyjechali przebrani za funkcjonariuszy Straży GranicznejK. Ś.,A. P.iM. K.. Udali, że zatrzymująM. Z.i zabrali papierosy, a Ukraińcowi kazali odjechać z miejsca zdarzenia grożąc mu deportacją.
Podobny przebieg miało zdarzenie z września 2009 r. Wtedy toM. Z.wraz zA. P.pozorowali zakup papierosówF.od nieustalonego Ukraińca. Gdy pakowali papierosy na miejsce przyjechali przebrani za funkcjonariuszy Straży GranicznejK. Ś.iM. K.. Zatrzymali ich oraz papierosy a Ukraińcowi kazali odjechać, grożąc mu wyciągnięciem konsekwencji.
M. Z.w tych wyjaśnieniach opisał także kradzież papierosówmarki C.na szkodę dwóch nieustalonych obywateli Ukrainy. Zdarzenie to miało miejsce w grudniu 2009 r. Wspólnie zA. P.wD.spotkali się ze sprzedającymi. Gdy ci wypakowali i przekazali im 120 kartonów papierosówmarki C.M. Z.iA. P.oświadczyli, że zapłacą za nie, ale pieniądze mają w domu. W trakcie jazdy uciekli i nie zapłacili sprzedającym. Dopiero późniejM. Z.w ramach rozliczenia przekazał im swój samochód.
Oprócz opisania przestępstw polegających na zaborze papierosówM. Z.podał też, że wie, iżK. Ś.iM. O.kupili odW. K.skradzione przez niego felgi aluminiowe doM.za kwotę 300 zł oraz przyczepkę samochodową za kwotę 500 lub 600 zł. Przyczepka ta miała znajdować się na terenie komisu samochodowego wC.należącego doJ. M.(wyjaśnieniaM. Z.k. 43-49 akt IV K 210/12 – kopia k. 107-110 akt IV K 372/12).
W wyjaśnieniach składanych w dniu 26 kwietnia 2010 r. (k. 85-90 akt IV K 210//12 – kopia k. 153-155 akt IV K 372/12)M. Z.opisał zdarzenie z dnia 23 marca 2010 r., które miało miejsce przed rozbojem dokonanym na osobachW.iT.R.. Wyjaśnił, iż około 1400wraz zA. P.iA. O.udali się na giełdę przyul. (...)wC.. Tam wytypowali dwóch Ukraińców, którzy mieli do sprzedania 60 kartonów papierosówmarki C.. Razem z nimi odjechali w ustronne miejsce, gdzie zapakowali papierosy do foliowych worków. GdyU.zażądali zapłaty wywiązała się szarpanina.A. P.odepchnął jednego ze sprzedających i odjechali z miejsca zdarzenia.U.gonili ich samochodem i zajechali im drogę. Wówczas znów wywiązała się szarpanina, w trakcie którejA. P.uderzył jednego ze sprzedających metalową pałką w nogę. W tym czasieM. Z.oddał zabrane wcześniej papierosy.
M. Z.w tych wyjaśnieniach opisał nadto zdarzenie z marca 2010 r., kiedy to wraz zA. P.,M. K.iZ. Ż.udali się na teren przejścia granicznego wB.. Tam ustalili z nieustalonym bliżej Ukraińcem, iż kupią od niego papierosymarki C.w cenie po 41 zł za karton. W tym celu wszyscy przejechali do lasu w miejscowościM.. Tam Ukrainiec wyjął papierosy pochowane w skrytkach samochodu i przełożył je do samochodu, którym poruszali się oskarżeni. Wtedy z auta wysiedli przebrani za funkcjonariuszy Straży GranicznejA. P.,M. K.iZ. Ż.. Oświadczyli, iż zabierają papierosy jako dowód rzeczowy. Gdy Ukrainiec poprosił o wylegitymowanie się,A. P.zaczął go szarpać. Sprawcy zabrali papierosy i wrócili doC., gdzieA. P.sprzedał papierosy jeszcze tego samego dnia i wręczyłM. Z.800 zł.
M. Z.składając wyjaśnienia w dniu 2 sierpnia 2010 r. podał, iż oprócz przestępstw popełnianych wspólnie i w porozumieniu z wymienionymi wcześniej osobami działał także w oddzielnej grupie zP. C.iW. K.. Miało to miejsce w okresie kwietnia – lipca 2009 r. O czynach tych dowiedział sięK. Ś.i nakazał im płacić część pieniędzy mówiąc, iż on jest szefem. Zawsze też było tak, że nawet jakK. Ś.nie brał udziału w kradzieżach papierosów to uczestniczył potem w ich sprzedaży i dzielił zyski.M. Z.opisał też zdarzenie z okresu sierpnia – września 2009 r. kiedy to wraz zM. O.,K. Ś.,A. P.iP. C.udali się doD., gdzieM. O.spotkała Ukraińca mającego do sprzedania 50 kartonów papierosówmarki C.. Umówiła się z nim na transakcję zakupu na parkingu. Tam Ukrainiec wypakował papierosy i wówczas podjechali pozostali, którzy byli przebrani za funkcjonariuszy Straży Granicznej. Ukrainiec przestraszył się i uciekł, pozostawiając papierosy, które następnie sprzedałK. Ś.. Uzyskane pieniądze podzielił pomiędzy wszystkich uczestników kradzieży.M. Z.nie był zadowolony z uzyskanej kwoty. Miał pretensje doK. Ś.za zbyt niskie wynagrodzenie i mówił nawet, że nie będzie uczestniczył w tego typu zdarzeniach. W odpowiedziK. Ś.groził mu pobiciem, do czego zresztą później doszło.K. Ś.wraz zA. G.uzbrojeni w broń palną pobiliM. Z.(wyjaśnieniaM. Z.k. 113-116 akt IV K 210/12 – kopia k. 206-209 akt IV K 372/12).
W trakcie pierwszego rozpoznawania sprawyM. Z.skorzystał z przysługującego mu wówczas prawa do odmowy składania wyjaśnień. Po odczytaniu wyjaśnień z postępowania przygotowawczego potwierdził je (k. 574-575 tom VI).
W toku niniejszego postępowaniaM. Z.oświadczył, iż nie pamięta zdarzeń będących przedmiotem postępowania. Unikał odpowiedzi na pytania i powtarzał, iż nic nie pamięta. Po odczytaniu jego wcześniejszych wyjaśnień oświadczał, iż nie pamięta, aby tak zeznawał. Potwierdził autentyczność podpisu pod protokołem przesłuchania (k. 1550-1552).
Zdaniem Sądu postawaM. Z.prezentowana podczas rozprawy wynika z obawy przed oskarżonymi, głównie przedK. Ś..M. Z.poniósł już odpowiedzialność karną za swoje czyny i odbywa karę pozbawienia wolności.K. Ś., mimo iż jest słabszy fizycznie od świadka dowiódł, że może mu wyrządzić krzywdę.M. Z.podał przecież, iż został pobity przezK. Ś.. Obawa przez wyrządzeniem krzywdy jest powodem takiej postawy, jaką zaprezentowałM. Z.w tej sprawie. Sąd dał wiarę jego wcześniejszym wyjaśnieniom składanym w toku postępowania przygotowawczego.M. Z.opisywał wówczas szczegółowo proceder pozyskiwania papierosów i udziały poszczególnych osób. Nie krył też swojego w tym udziału i sam narażał się na odpowiedzialność karną, którą zresztą poniósł. Dlatego właśnie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom składanym przezM. Z.w postępowaniu przygotowawczym.
WyjaśnieniaM. Z.składane w toku śledztwa znajdują także potwierdzenie w wyjaśnieniachP. C.. On, podobnie jakM. Z., w postępowaniu przygotowawczym szczegółowo opisywał przestępstwa, w których brał udział. W szczególności wyjaśnił wówczas, iż to on przekazałK. Ś.wiadomość o tym, żeW.iT.R.mają do sprzedania papierosy.K. Ś.zaś nie krył się z tym, że ma zamiar zabrać im te papierosy, a nie kupić, i ma przy tym wykorzystać przebranie się za funkcjonariuszy Straży Granicznej.P. C.wyjaśnił też, żeK. Ś.dzwonił do niego w czasie zdarzenia i udawał, że rozmawia z przełożonym ze Straży Granicznej (wyjaśnieniaP. C.k. 31-35 tom I akt IV K 210/12).
W kolejnych wyjaśnieniach składanych w toku postępowania przygotowawczegoP. C.opisał przestępstwa popełnianie przez niego wspólnie zM. Z.. Dodał wtedy, że znaK. Ś., ale z nim żadnych przestępstw nie popełniał. W dalszej części wyjaśnień przyznał jednak, że w marcu 2010 r. wspólnie zK. Ś.iM. Z.spotkali Ukraińca, który miał do sprzedania papierosy. Gdy włożył jej do bagażnika ich samochoduK. Ś.zaczął udawać funkcjonariusza Straży Granicznej i Ukrainiec odszedł, a oni odjechali z papierosami.P. C.opisał także zajście z 23 marca 2010 r. i powtórzył, że to nie była transakcja kupna papierosów od braciR., ale planowano kradzież pod pozorem działania Straży Granicznej.P. C.w tych wyjaśnieniach podał też, żeA. P.nie brał z nim udziału w żadnym przestępstwie (wyjaśnieniaP. C.k. 117-123 akt IV K 210/12). W następnych wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczymP. C.opisał jednak jedno zdarzenie, kiedy toA. P.wraz zK. Ś.i dwoma innymi osobami udawali funkcjonariuszy Straży Granicznej i próbowali zabrać papierosy Ukraińcom (wyjaśnienia k. 129-133 akt IV K 210/12).
Podczas pierwszej rozprawyP. C.skorzystał z przysługującego mu wówczas prawa do odmowy składania wyjaśnień. Po odczytaniu wcześniejszych wyjaśnień potwierdził je. Później dodał, że nawet jak popełniał przestępstwa zM. Z.to ten przy podziale łupów mówił, że potrzebuje część dlaK. Ś.(k. 517v-518, 741v-742v tom Vi i VII).
W toku niniejszego postępowaniaP. C.przyznał, że „robił rozboje” zM. Z.iK. Ś.. Nie pamiętał, ile czynów popełnił. Potwierdził, iż sprawcy przebierali się za funkcjonariuszy Straży Granicznej. Co do osobyA. P.P. C.podał, iż z nim nie dokonywał rozboi, nie pamiętał, aby składał wyjaśnienia obciążająceA. P.. Po odczytaniu wcześniejszych wyjaśnieńP. C.potwierdził je i dodał, że w tej chwili nie pamięta udziału w tych czynachA. P.(zeznaniaP. C.k. 1627v-1628v).
Przesłuchana w toku niniejszego postępowaniaM. O.podała, iż była również oskarżona w tej sprawie i została już prawomocnie skazana. Następnie zeznała, iż jej wcześniejsze wyjaśnienia nie polegały na prawdzie i zostały na niej wymuszone. Nie wskazała jednak dokładnie na czym to wymuszenie miało polegać. Odczytano w tej sytuacji jej wcześniejsze wyjaśnienia. W pierwszych wyjaśnieniach z dnia 28.10.2010 r. (k. 262-264) przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Wyjaśniła, iż pomysł napadania na Ukraińców padł podczas spotkania u niej w domu. Był wtedyK. Ś., ale nie pamiętała, czy to był jego pomysł. W działalności tej udział brałA. P.,M. Z.,P. C.,M. K.iK. Ś.. Nie pamiętała szczegółów poszczególnych zdarzeń. Przyznała, iż wie o 10 – 15 takich zdarzeniach. Nie wiedziała nic o groźbach użycia przemocy czy o używaniu mundurów Straży Granicznej, choć wiedziała, żeP. C.dysponował mundurem oraz legitymacją policyjną. Przyznała, iż zajmowała się sprzedażą papierosów. Na temat broni palnej, którą miał posiadaćK. Ś.nie potrafiła nic powiedzieć. Przyznała też, że wspólnie zK. Ś.kupili odW. K.felgi aluminiowe doM.oraz przyczepkę. Nie wiedzieli jednak, że pochodzą one z kradzieży (k. 262-264 tom V).
W czasie pierwszej rozprawyM. O.nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Wyjaśniła wtedy, iż wcześniej się przyznawała i opisywała działania innych oskarżonych ale mówiła to pod presją i treść była jej sugerowana. Wyjaśniając na temat przyczepy samochodowej i felg aluminiowych powtórzyła wcześniejsze wyjaśnienia (k. 479v-481 tom VI).
Zdaniem Sądu wiarą należy obdarzyć wyjaśnienia, jakie w toku postępowania przygotowawczego składaliM. Z.,P. C.iM. O.. Ich wcześniejsze wyjaśnienia stanowią zgodny opis działalności grupy założonej i kierowanej przezK. Ś.. Nie stanowią one treści wymuszonych, jak to sugerujeM. O., gdyż nic takiego nie wynika z tych wyjaśnień. Gdyby cokolwiek w jej wyjaśnieniach miało być wymuszone to z pewnością zawierałyby one szczegóły działalności tej grupy. Tymczasem wyjaśnieniaM. O.ograniczają się do ogólnych sformułowań i nie zawierają takich opisów zdarzeń, które mogłyby świadczyć o tym, że cokolwiek było jej sugerowane czy też, że coś zostało wymuszone. Jeszcze raz należy podkreślić, iż wyjaśnienia składane w postępowaniu przygotowawczym przez te trzy osoby stanowią tak przekonujący obraz działalności tej grupy, że późniejsze odwołanie ich treści – bez podania racjonalnych, przekonujących powodów - czy też zasłanianie się niepamięcią, nie mogą skutecznie niwelować przekonania o sprawstwie oskarżonych wyrobionego właśnie na podstawie lektury tych pierwszych wyjaśnień. Dodać należy, że wyjaśnienia tych oskarżonych z postępowania przygotowawczego znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonychT.iW.R.. Przecież z ich zeznań nie wynika, aby umawiali się zK. Ś.na sprzedaż papierosów. Z zeznań ich wynika natomiast ponad wszelką wątpliwość, że zostali zmuszeni do wydania papierosów w obawie przed agresywnymi napastnikami.
Dodać jeszcze należy, iż z materiałów zawartych w aktach tajnych wynika, żeK. Ś.koordynował działania grupy polegające na zaborze papierosów. To z nim w tej sprawie kontaktowali sięP. C.,M. K.,A. P.orazM. Z.iM. O.. Z materiałów tych wynika też, że wyjaśnieniaK. Ś.w części odnoszącej się do zdarzenia z 23 marca 2010 r. z udziałemW.iT.R.nie polegają na prawdzie.(...)te potwierdzają wersję pokrzywdzonych oraz to, co w swych wyjaśnieniach w postępowaniu przygotowawczym podawałM. Z.(k. 40 - 65 tom VII akt tajnych).
Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że winaK. Ś.iA. P.nie budzi wątpliwości i została im prawidłowo udowodniona na podstawie wskazanych wyżej dowodów. Nie miał też Sąd wątpliwości, co do tego, żeK. Ś.kupując przyczepę samochodową odW. K.miał świadomość, iż pochodzi ona z czynu zabronionego. Okoliczność ta wynika z przytoczonych wyżej wyjaśnieńM. Z.i nie ma powodów, aby odmówić wiary tym wyjaśnieniom. Przesłuchany w niniejszym postępowaniuW. K.przyznał, że sprzedał tą przyczepkę oskarżonemu, ale zaprzeczył, aby pochodziła ona z kradzieży. Podał, że sam zakupił ją kiedyś w okolicach miejscowościŁ., a potem sprzedałK. Ś.iM. O.. Przyznał, że przyczepka nie miała dokumentów (zeznaniaW. K.k. 1819-1820).
Zdaniem Sądu zeznaniaW. K.nie mogą być uznane za wiarygodne. Przede wszystkim zauważyć należy, że jest on kolegą oskarżonegoK. Ś.i stąd też niewątpliwie jest zainteresowany korzystnym dla niego rozstrzygnięciem. Nadto nie leży w interesie świadka przyznawanie się do popełnienia kradzieży tej przyczepki.W. K.został skazany za czyn zart. 292§1 k.k.polegający na nabyciu od nieustalonej osoby przedmiotowej przyczepy samochodowej w okolicznościach, na podstawie których powinien i mógł przypuszczać, że przyczepa ta uzyskana została za pomocą czynu zabronionego (odpis wyroku k. 1815-1816). Wyrok ten nie stoi jednak na przeszkodzie uznaniu, żeK. Ś.kupując przyczepę miał świadomość, iż pochodzi ona z kradzieży. Tak to wynikało z wyjaśnieńM. Z.i nie ma podstaw, aby odmówić mu wiarygodności. Inaczej rzecz się przedstawiała z kwestą felg. Tutaj Sąd związany był zakazem reformationis in peius, bowiem poprzedni wyrok skazującyK. Ś.za ten czyn dotyczył tylko tej przyczepki. Przypisanie w obecnym wyroku także zakupu felg byłoby orzeczeniem niekorzystnym dla oskarżonego. Dlatego przypisany czyn zart. 291§1 k.k.nie objął felg aluminiowych do samochodu.
Należy jeszcze podnieść okoliczności związane z posiadaniem broni przezK. Ś.. Fakt ten wynika nie tylko z wyjaśnieńM. Z.. Podczas rozprawy przesłuchano w charakterze świadkaR. G.(k. 1690v-1691) iA. G.(k. 1668v-1670v). Świadkowie potwierdzili, iżK. Ś.posiadał broń palną. Były to pistolety określone przez świadkaA. G.jako(...). Nie była to wiatrówka lecz broń na naboje, a oskarżony miał ją otrzymać od znajomych Ukraińców. Z zeznań tego świadka wynika też, żeK. Ś.kierował grupą, która zajmowała się zabieraniem papierosów od Ukraińców.
ZeznaniaA. G.były podstawą do dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu broni palnej. Biegły w swej opinii podał, iż broń, o której mówi świadekA. G., to(...)tj. broń palna produkcji ukraińskiej. Biegły wykluczył, aby była to broń pneumatyczna. Wytłumaczył, iż jest to broń na naboje z kulą gumową wystrzeliwane za pomocą ładunku miotającego. Stąd też spełnia ona kryteria broni palnej określone wUstawie o broni i amunicji(ustna opinia biegłego złożona na rozprawie w dniu 15 grudnia 2014 r.)
Przechodząc do oceny kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym Sąd uznał, że czyn z pkt I przypisanyK. Ś.wyczerpuje dyspozycjęart. 258§3 k.k., z kolei czyn przypisanyA. P.w pkt I wyczerpuje dyspozycjęart. 258§1 k.k.Oceniając zachowanie oskarżonych Sąd miał na uwadze, iż określony wart. 258 k.k.występek brania udziału w grupie lub związku mającym na celu popełnianie przestępstw należy do kategorii przestępstw formalnych, których znamiona realizują się poprzez samo przystąpienie do takiej grupy czy związku ze świadomością celu ich istnienia i wolą uczestniczenia w tego celu realizacji. Odpowiedzialność za ten występek nie wpływa na odpowiedzialność za jakiekolwiek popełnione przez sprawcę w ramach uczestnictwa w grupie przestępstwa materialne, nawet jeżeli są one realizacją zadań wyznaczonych przez tę grupę. Zorganizowana grupa to coś znacznie więcej niż współsprawstwo, czy luźna grupa osób zamierzających popełnić przestępstwo. W pojęciu „zorganizowania” tkwią warunki podstawowej, wewnętrznej struktury organizacyjnej, trwałość, więzy organizacyjne w ramach wspólnego porozumienia, planowanie przestępstw, akceptacja celów, trwałość zaspokojenia potrzeb grupy, gromadzenie narzędzi do popełniania przestępstw, wyszukiwanie miejsc dla przechowywania łupu, rozprowadzanie go, podział ról, skoordynowany sposób działania, powiązania socjologiczno - psychologiczne między członkami. Z kolei kierowanie grupą polega na określaniu kierunków działania, wydawaniu poleceń, koordynowaniu działalności uczestników grupy.
Zgromadzone dowody w sposób nie budzący wątpliwości świadczą, iżK. Ś.iA. P.do takiej grupy należeli, przy czymK. Ś.był jej założycielem i pełnił funkcję kierowniczą. Decydował o poszczególnych działaniach członków grupy i, co ważne, dzielił pomiędzy nimi zyski z przestępczej działalności. Już samo to świadczy o jego kierowniczej roli. PrzypisującA. P.popełnienie czynu z pkt I nie tracił Sąd z pola widzenia tego, że w okresie czerwca, lipca i sierpnia 2009 r. oskarżony ten przebywał za granicą (k. 474 - 478 tom VI). Ta krótka, trzymiesięczna nieobecność w kraju nie może przesądzać o tym, że nie należał on do grupy. Oczywiście w tym czasie nie popełniał przestępstw z innymi członkami grupy, ale jak już wspomniano sam udział w grupie jest przestępstwem formalnym i dla jego bytu nie ma znaczenia to, czy w tym czasie popełnia w ramach tej grupy inne czyny zabronione.
Czyn z pkt II przypisanyK. Ś.wyczerpał dyspozycjęart. 263§2 k.k.Posiadał bez wymaganego prawem zezwolenia broń palną w postaci trzech sztuk pistoletów oraz amunicję do nich. Wina jego nie budzi tutaj żadnych wątpliwości.
Czyn z pkt III przypisanyK. Ś.wyczerpał dyspozycjęart. 291§1 k.k.Mając świadomość, iż kupowana przyczepka pochodzi z czynu zabronionego (o czym wiarygodnie wyjaśniałM. Z.) zdecydował się ją nabyć. Dodać jeszcze w tym miejscu należy, iż nie ma znaczenia to, czy kupował ją dla siebie, czy też dla ojcaM. O.. Nie ulega przecież wątpliwości, że wszedł w jej posiadanie i zapłacił za niąW. K.. To zaś, co zamierzał później z tą przyczepką zrobić, podarować ją komuś, sprzedać, czy też zachować dla siebie jest obojętne, gdyż przestępstwo zostało przez niego popełnione w momencie kupna jej odW. K..
Oceniając zachowanieK. Ś.przypisane mu wpkt IV, Vi VI Sąd pragnie zwrócić uwagę na to, że w czasie popełniania tych czynów nie była stosowana przemoc, ani też groźba jej użycia. Stąd też kwalifikacja tych czynów zart. 280§1 k.k.nie może się ostać. Sprawcy podawali się za funkcjonariuszy Straży Granicznej i udawali, iż wykonują czynności związane z zatrzymaniem osób przemycających papierosy. Wykorzystywali to, że osoby pokrzywdzone same chciały uniknąć odpowiedzialności za przemyt i zabierali te papierosy. Była to kradzież. Z popełnienia tych przestępstwK. Ś.uczynił sobie stałe źródło dochodu. Były to bowiem zachowania powtarzające się i z góry planowane. Oskarżony osiągał z tego stały, cykliczny dochód.
Czyn przypisany wpkt VIIwyczerpał dyspozycjęart. 278§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.Tutaj oskarżonyK. Ś., ani współdziałające z nim osoby, nie stosowali przemocy, czy też groźby jej użycia, ani też podczas popełnienia tego czynu nie podawali się za funkcjonariuszy Straży Granicznej. Była to zwykła kradzież papierosów.
Czyny przypisaneK. Ś.wpkt VIII i IXw swej kwalifikacji prawnej zawierająart. 280§1 k.k.Przypomnieć należy, w zakresie czynu zpkt VIII, iżA. P.groził wtedy pokrzywdzonemu pobiciem metalową pałką, zaś w zakresie czynu zpkt IX, iż sprawcy grozili pobiciem obu pokrzywdzonym. Tego typu zachowania podjęte w celu wejścia w posiadanie cudzej rzeczy stanowią przestępstwo rozboju. Dodać należy, iż te groźby były wypowiadane w trakcie transakcji, a nie po jej zakończeniu i po wejściu w posiadanie papierosów. Dlatego Sąd uznał, że czyny te wyczerpują dyspozycjęart. 280§1 k.k., a nieart. 281 k.k.
Dodatkowo podczas popełniania czynu zpkt IXsprawcy udawali, iż podejmują działania jako funkcjonariusze Straży Granicznej. Stąd w kwalifikacji prawnej tego czynu takżeart. 227 k.k.
Wspomniano już wcześniej, iżK. Ś.był karany (k. 1528-1531, 1700-1703, 1852-1854). Przestępstwa, za które odpowiada w sprawie niniejszej zostały przez niego popełnione w ciągu pięciu lat po odbyciu ponad sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne tj. w warunkach recydywy określonej wart. 64§1 k.k.Był on karany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Lublinie w sprawie IV K 539/94 za przestępstwo zart. 203§21d.k.k., objętym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie IV K 217/00 (odpisy wyroków k. 216-220 i informacja o odbyciu kary k. 215).
W tym miejscu Sąd przyznaje, że przez przeoczenie w treści zarzutu w pkt VIII dotyczącegoK. Ś.nie zawarto zapisu odnoszącego się do recydywy. O ile w kwalifikacji prawnej tego czynu zawartoart. 64§1 k.k.to w opisie zabrakło tego, że czyn ten został popełniony w ciągu pięciu lat po odbyciu ponad sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne.
A. P.przypisano nadto czyn wpkt III, który wyczerpał dyspozycjęart. 278§1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.W czasie tej kradzieży nie stosowano przemocy ani groźby jej użycia. Sprawcy udawali funkcjonariuszy Straży Granicznej i pozorowali jej czynności zabierając na szkodę pokrzywdzonego 80 kartonów papierosów marki(...). Podobnie, jeśli chodzi o czyn z pkt V, gdzie metoda działania sprawców była identyczna.
Czyn przypisanyA. P.wpkt IVwyczerpał dyspozycjęart. 278§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.Tutaj nie stosowano przemocy, ani też nie pozorowano czynności Straży Granicznej. Sprawcy dokonali kradzieży i stąd też w kwalifikacji prawnej czynu tylkoart. 278§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k., bowiem było to działanie w zorganizowanej grupie przestępczej oraz z popełniania przestępstw oskarżony uczynił sobie stałe źródło dochodu.
Czyny z pkt VI i VIII wyczerpały dyspozycjęart. 280§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.Oskarżony w tych przypadkach zastosował groźbę użycia przemocy (czyn VI) oraz przemoc w postaci szarpania i uderzenia metalową pałką (czyn VIII). Na marginesie należy jedynie dodać, iż należałoby rozważyć, czy użycie metalowej pałki nie powinno być traktowane jako użycie niebezpiecznego narzędzia, o którym mowa w treściart. 280§2 k.k.Ponieważ jednak poprzedni wyrok skazujący został zaskarżony tylko na korzyść oskarżonego rozważania na ten temat nie mają znaczenia dla kwalifikacji prawnej z uwagi na zakaz pogarszania sytuacji oskarżonego.
Podczas popełniania czynu przypisanegoA. P.wpkt VIItakże stosowano przemoc w postaci szarpania za ubranie. Wtedy sprawcy podawali się za funkcjonariuszy Straży Granicznej i pozorowali, że wykonują czynności prawem przewidziane. Dlatego w kwalifikacji prawnej tego czynu zastosowanoart. 280§1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.i w zw. zart. 65§1 k.k.
A. P.był już uprzednio karany (k. 1532-1534, 1697-1699, 1855-1857). Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 7 października 2004 r. w sprawie II K 432/02 został skazany za czyn zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.na karę pozbawienia wolności w wymiarze roku i ośmiu miesięcy, którą odbywał w okresie od dnia 9 marca 2002 r. do dnia 28 marca 2002 r. i od dnia 19 kwietnia 2006 r. do dnia 30 listopada 2007 r. (odpisy wyroków A.P.k. 248-253). W tej sprawie za przestępstwa popełnione z użyciem przemocy, tj. rozboje zpkt VI, VII i VIIIodpowiada w warunkach recydywy zart. 64 § 2 k.k.
Przystępując do wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę wobec obu oskarżonych wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów. To, że działali w sposób zuchwały, zaplanowany i na przestrzeni długiego okresu czasu oraz w grupie przestępczej. Obaj odpowiadają w warunkach recydywy, choćA. P.nie za wszystkie czyny, ale dodatkowo podnieść należy ich uprzednią wielokrotną karalność. Obaj odbywali już kary pozbawienia wolności i okazało się, że dotychczas stosowane środki nie przyniosły spodziewanych efektów. W dalszym ciągu popełniają przestępstwa. W odniesieniu doK. Ś.nie można zapominać o jego kierowniczej roli w grupie. Okoliczności wpływających na złagodzenie kary Sąd nie dopatrzył się w stosunku do żadnego z nich.
WobecK. Ś.za czyn zpkt I, na podstawieart. 258§3 k.k.wymierzono karę dwóch lat pozbawienia wolności. Za czyn zpkt II, na podstawieart. 263§2 k.k.orzeczono karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Za czyn zpkt III, na podstawieart. 291§1 k.k.iart. 33§2 k.k.orzeczono karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł. Za czyny zpkt IV, V i VI, które stanowiły ciąg przestępstw, bowiem zostały popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu i wyczerpują dyspozycję tych samych przepisów, wymierzono karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł.
Za czyn z pkt VII Sąd orzekł karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł.
Za czyny z pkt VIII i IX Sąd wymierzyłK. Ś.kary po 3 (trzy) lata pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości po 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł.
Na podstawieart. 45§1 k.k.tytułem przepadku osiągniętej korzyści majątkowej Sąd orzekł od oskarżonegoK. Ś.kwotę 300 zł za czyn z pkt IV, 600 zł za czyn z pkt V, 900 zł za czyn z pkt VI, 1000 zł za czyn z pkt VII, 225 zł za czyn z pkt VIII, 375 zł za czyn z pkt IX.
Na podstawieart. 91§2 k.k.iart. 86§1 i 2 k.k.orzeczono karę łączną wobecK. Ś.w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i 400 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Na poczet tak orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 23 marca 2010 r. do dnia 3 października 2012 r.
Tak orzeczona kara łączna uwzględnia okoliczności podmiotowe odnoszące się do oskarżonego jak i okoliczności przedmiotowe dotyczące popełnionych przez niego przestępstw. Uwzględnia rozmiar szkód wyrządzonych pokrzywdzonym oraz osiągnięte przez sprawcę korzyści. Kara ta musi w końcu wyrobić u oskarżonego poszanowanie norm prawa i winna sprawić, że zrozumie nieopłacalność popełniania przestępstw i nieuchronność kary.
A. P.za czyn zpkt I, na podstawieart. 258§1 k.k.został skazany na karę roku pozbawienia wolności. Za czyny zpkt III i Vstanowiące ciąg przestępstw, na podstawieart. 278§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.w zw. zart. 33§2 k.k.i65§1 k.k.wymierzono karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek po 20 zł. Za czyn zpkt IV, na podstawieart. 278§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.wymierzono karę roku pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Za czyny zpkt VI i VIIIstanowiące ciąg przestępstw, na podstawieart. 280§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.i33§2 k.k.wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Za czyn zpkt VII, na podstawieart. 280§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.iart. 64§2 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.iart. 33§2 k.k.orzeczono karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł.
PonieważA. P.osiągnął korzyść majątkową z popełniania przestępstw Sąd, na podstawieart. 45§1 k.k.orzekł przepadek osiągniętych korzyści majątkowych, odpowiednio za czyn zpkt IIIw kwocie 600 zł, za czyn zpkt IVw kwocie 1800 zł, za czyn zpkt Vw kwocie 900 zł, za czyn zpkt VIw kwocie 225 zł, za czyn zpkt VIIw kwocie 750 zł i za czyn zpkt VIIIw kwocie 900 zł.
Jako karę łączną orzeczono wobecA. P.4 (cztery) lata pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Na poczet tak orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 23 grudnia 2010 r. do dnia 5 października 2012 r.
W ocenie Sądu tak ukształtowane kary wobec obu oskarżonych są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości czynów, proporcjonalne do stopnia zawinienia i skutków przestępstw oraz adekwatne do właściwości podmiotowych sprawców, ich sytuacji rodzinnej i materialnej, a także rozmiaru korzyści odniesionych przez nich z popełniania przestępstw. Spełnią one zatem wszystkie zadania kary zarówno w zakresie prewencyjnym, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.orazart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 5 oraz art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychSąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa odK. Ś.2 000,00 zł tytułem opłaty oraz 190 złotych tytułem zwrotu części poniesionych wydatków, zaś odA. P.1 600,00 zł tytułem opłaty oraz 190 złotych tytułem zwrotu części poniesionych wydatków.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji.