Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 921/15
Data wyroku: 2016-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Połyniak
Słowa kluczowe: Przedawnienie Karalności
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk w zw.z a rt. 109 § 2 kpw

Sygn. akt IV Ka 921/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Agnieszka Połyniak

Protokolant:

Marta Synowiec

po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku
sprawyD. M.
synaM.iB.z domuS.
urodzonego (...)wO.
obwinionego z art. art. 86 § 1 kw i art. 93 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 25 września 2015 r. sygnatura akt VI W 903/14
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umarza postępowanie karne przeciwkoD. M.o wykroczenie z art. 86 § 1 kw i art. 93 § 1 kw opisane w punkcie I dyspozycji wyroku a kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.
Sygnatura akt IV Ka 921/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 września 2015r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, w sprawie  o sygn. akt VI W 903/14, uznałD. M.za winnego tego, że w dniu 03 stycznia 2014 roku wB., na skrzyżowaniudrogi o numerze (...)i drogi podporządkowanej o numerze(...), będących drogami publicznymi, nie zachował należytej ostrożności w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...)i wyjeżdżajączdrogi podporządkowanej, nie dostosował prędkości kierowanego pojazdu do warunków panujących na drodze, wskutek czego wjechał kierowanym pojazdem na przeciwległy pas ruchu, gdzie następnie uderzył w lewy bok jadącego tam samochodu osobowego markiR. (...)onr rej. (...)kierowanego przezT. C., i który w wyniku tego wypadku drogowego doznał obrażeń ciała w postaci urazu kręgosłupa szyjnego ze skręceniem i naderwaniem odcinka szyjnego kręgosłupa bez zmian urazowych w obrazie RTG, TK i MR, urazu dolnej części grzbietu i miednicy z ich stłuczeniem, urazu stawu skokowego lewego z jego stłuczeniem i urazu barku i ramienia lewego z ich stłuczeniem, a powodujących naruszenie czynności narządów ciała jego trwających nie dłużej niż 7 dni w rozumieniu przepisuart. 157§2 kk, powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona wykroczenia określonego art, 86§1kw oraz obwinionegoD. M.uznaje za winnego tego, że w dniu 03 stycznia 2014 roku wB.jako prowadzący samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...)i uczestniczący w wypadku drogowym, którego był sprawcą, i z miejsca którego zbiegł, nie udzielił niezwłocznej pomocy ofierze wypadku, a to prowadzącemu samochód osobowy markiR. (...)onr rej. (...)T. C., to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona wykroczenia określonego art. 93 § 1 kw i za to na podstawie art. 93 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierzył łącznie karę grzywny w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych; na podstawie art. 93 § 2 kw w zw. z art. 29 § 1 i 2 kw orzekł wobec obwinionegoD. M.zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, a na podstawieart. 29 § 3kw zobowiązał  obwinionego do zwrotu prawa jazdy organowi je wydającego; na podstawieart. 118 § 1 i 3 kpwzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i kwotę 347,63 złotych tytułem kosztów uzyskania opinii biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowej oraz kwotę 100 złotych tytułem opłaty.
Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się obwiniony, który za pośrednictwem swego obrońcy zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść, zarzucając:
1/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu , iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu co ma wynikać z przywołanych w uzasadnieniu dowodów , a to zeznań pokrzywdzonegoT. C., świadkaB. S., notatki urzędowej o wypadku z dnia 03.01.2014 r. , protokołu oględzin miejsca wypadku i materiału poglądowego w sytuacji gdy analiza powyższego materiału dowodowego nie daje podstaw do przyjęcia, iż osobą kierującą pojazdem markiV. (...)był obwiniony
2/ obrazę przepisów postępowania :

    -art. l70 §1 k.p.k.i art..l74k.p.k.polegającą na oddaleniu wniosku dowodowego obrony o przesłuchanie świadkówK.iD.
S.na okoliczność czy będący w ich władaniu samochód markiV. (...)onr rej. (...)był pożyczony 3.01.2014 r. obwinionemu i czy miał on jakiekolwiek uszkodzenia , w oparciu o notatkę urzędową policji o nie zamieszkiwaniu tychże świadków w dotychczasowym miejscu zamieszkania w sytuacji gdy obrona zobowiązała się w terminie tygodniowym do przedstawienia aktualnego adresu tychże świadków, co miało bezpośredni wpływ na treść wyroku ,uniemożliwiając dokonanie prawidłowych ustaleń w sprawie) ograniczając tym samym prawo obwinionego do obrony
- art..l74k.p.k.polegającą na oparciu przez Sąd poczynionych w sprawie ustaleń na notatce urzędowej sporządzonej po otrzymaniu anonimowego telefonu w dniu 17.01.2014 r. (k-21) co miało bezpośredni wpływ na treść wyroku skutkując uznaniem obwinionego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu
Na podstawie art..427§1 k.p.k.i art..437§2 k.p.k.wniósł o :
1/ uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,
ewentualnie
2/ zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu
Na rozprawie odwoławczej obrońca obwinionego podniósł nadto zarzut przedawnienia karalności przypisanych wykroczeń i wniósł o umorzenie postępowania karnego z tego powodu (k.238).

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Trafny okazał się zarzut przedawnienia karalności wykroczeń przypisanychD. M.zaskarżonym wyrokiem.
Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 45§1 kw karalność wykroczenia ustaje jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a w przypadku wszczęcia w tym okresie postępowania (co miało miejsce w niniejszej sprawie), karalność ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Ustalił Sąd orzekający, że wykroczenia z art. 93§2 kw obwiniony dopuścił się 03 stycznia 2014 roku, czyli dwuletni okres upłynął z dniem 03.01.2016r.
Jakkolwiek Sąd Rejonowy w Kłodzku wydał wyrok w dniu 25.09.2015r., to – w związku z wniesieniem apelacji - orzeczenie nie uprawomocniło się przed 03.01.2016r., co z kolei obligowało Sąd odwoławczy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania, zgodnie z brzmieniemart. 5§ 1pkt 4 kpw(postępowania w takim przypadku nie wszczyna się, a wszczęte umarza).
Niemniej Sąd odwoławczy zauważa, że zarzuty podniesione w apelacji, które miałby świadczyć o błędnych ustaleniach faktycznych Sądu orzekającego, są nietrafne.
Zasadnie bowiem uznał Sąd meriti, iż nie można przeprowadzić dowodu z przesłuchaniaK. S.iD.S., ponieważ osoby te przebywają poza granicami kraju, termin ich powrotu nie jest znany, ani nie można było ustalić miejsca ich pobytu, by doręczyć wezwania do stawienia się w charakterze świadków. Okoliczność tę Sąd Rejonowy ustalił i miał na względzie kiedy oddalał wniosek dowodowy obrońcy (k. 181 i 190). Wnioskujący miał tego pełną świadomość, gdyż już w listopadzie 2014r. uzyskano informację o wyjeździe w/wym. osób zagranicę (k.14, 33, 36 i 39). Nieobecność w dotychczasowym miejscu zamieszkania nie była żadnym zaskoczeniem dla obwinionego i jego obrońcy. Zgłaszanie tego wniosku dowodowego w takim terminie, jak to miało miejsce, jak też w istniejącej sytuacji faktycznej, ocenić należy jako oczywistą wręcz próbę przedłużenia postępowania karnego.
Nie polega przy tym na prawdzie to, że Sąd I instancji, dokonując ustaleń faktycznych oparł się na dowodzie w postaci notatki urzędowej z k. 21 akt sprawy, czym miałby naruszyć zakaz wyrażony wart. 174 k.p.k.
Świadczy o tym jednoznacznie lektura części ustalającej zaskarżonego wyroku (k. 203 – 204), w której Sąd wskazał te dowody, w oparciu o które rekonstruował stan faktyczny sprawy. Wskazanej przez apelującego notatki nie wymienił i – co istotne – nie analizował. Nie jest prawdą, iż treść notatki zastąpiła jakikolwiek inny dowód, zwłaszcza zaś z zeznań świadka. Sąd orzekający przesłuchał bowiemG. G.– autora przedmiotowej notatki urzędowej, co jest prawidłowe i dopuszczalne – ustalając okoliczności pozyskania informacji dotyczących samochoduV. (...)kierującej nim osoby (k. 189v – 190), a następnie poddał ten dowód ocenie zgodnie z wymogami określonymi wart. 7 k.p.k.w z w. zart. 8 kpw(k. 206) i na tej dopiero podstawie dokonywał ustaleń faktycznych w sprawie.
Znamienne przy tym jest to, co zdaje się pomijać apelujący, że bytność użytkującej samochódV. (...)koloru białego onr rejestracyjnych (...)K. S.iD.S.na przełomie grudnia 2013 r. i stycznia 2014r., ustalono ponad wszelką wątpliwość m.in. w oparciu o zeznaniaJ. S.iA. B.. Osoby te w istocie potwierdzały uzyskane przez funkcjonariusza Policji informacje, iż z samochodu tego, za zgodą właśnieK. S.mógł korzystać także obwiniony. To w tym zakresie dał Sąd Rejonowy wiarę pierwotnym depozycjomM. D., iż po zdarzeniu widział przy owym samochodzie właśnieD. M., a okoliczność, iż to właśnie kierujący białymV. (...)spowodował kolizję, w której obrażeń doznałT. C.wynika nie tylko z zeznań pokrzywdzonego, ale iB. S., które z kolei potwierdziły wyniki działań operacyjnych Policji. Te dowody pozwoliły Sądowi meriti na dokonanie ustaleń w zakresie przebiegu zdarzenia, jak też osób, biorących w nim udział.
Z tych też względów w ocenie Sądu odwoławczego same zarzuty przedstawione w apelacji uznać by należało z chybione.
Niemniej powyższe uwagi mają marginalne znaczenie, a to właśnie z uwagi na stwierdzenie wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej, która obligowała do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania w sprawie.
Z uwagi na wynik postępowania karnego orzeczono o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem i obciążono nimi Skarb Państwa (art.118§2 k.p.w.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 119 k.pw.).