Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1022/14
Data wyroku: 2015-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Tokarczyk, Małgorzata Peteja-Żak, Marcin Mierz
Słowa kluczowe: Wyrok, Względny Powód Odwoławczy
Podstawa prawna: art. 413 § 2 pkt 2 kpk

Sygnatura akt VI Ka 1022/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia20 marca 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Marcin Mierz
Sędziowie SSR del. Małgorzata Peteja-Żak
SSO Grażyna Tokarczyk (spr.)
Protokolant Katarzyna Kajda
przy udziale
Jolanty Mandzij Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r.
sprawyM. P.synaI.iJ.,
ur. (...)wR.
oskarżonego zart. 59 ust. 1 ustawy z dn. 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 58 ust. 2 ustawy z dn. 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 5 września 2014 r. sygnatura akt VI K 236/14
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 9 w ten sposób, że wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności określa na 1(jeden) rok;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

sygn. akt VI Ka 1022/14

UZASADNIENIE

M. P.oskarżony został o to, że:

I w grudniu 2013 roku wR., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłM. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1 g za kwotę 30 zł,

tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

II w styczniu 2014 roku wR., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłM. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1 g za kwotę 40 zł,

tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

III w dniu 23 lutego 2014 roku wR., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłM. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 2 g za kwotę 60 zł,

tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

IV w lipcu 2013 roku wR., wbrew przepisom ustawy, udzielił nieodpłatnie małoletniemuD. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 1 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

V w sierpniu 2013 roku wR., wbrew przepisom ustawy, udzielił nieodpłatnie małoletniemuD. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 1 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

VI we wrześniu 2013 roku wR., wbrew przepisom ustawy, udzielił nieodpłatnie małoletniemuD. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 1 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

VII w grudniu 2013 roku wR., wbrew przepisom ustawy, udzielił nieodpłatnie małoletniemuD. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 1 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

VIII w styczniu 2014 roku wR., wbrew przepisom ustawy, udzielił nieodpłatnie małoletniemuD. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 1 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

IX w lutym 2014 roku wR., wbrew przepisom ustawy, udzielił nieodpłatnie małoletniemuD. W.środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie większej niż 1 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej wyrokiem z dnia 5 września 2014 roku

sygn. akt VI K 236/14, wydanym w trybieart. 335 kpkorzekł, że:

8
uznaje oskarżonegoM. P.za winnego tego, że działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu dopuścił się stanowiących ciąg przestępstw występków zarzucanych oskarżonemu wpunktach I-III, to jest przestępstw zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na mocyart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu jedną karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

9
uznaje oskarżonegoM. P.za winnego tego, że działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu dopuścił się stanowiących ciąg przestępstw występków zarzuconych oskarżonemu wpunktach IV - IX, to jest przestępstw zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuo przeciwdziałaniu i za to na mocyart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku miesięcy pozbawienia wolności;

10
na mocyart. 91 § 2 kkw zw. zart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobecM. P.kary pozbawienia wolności i wymierza w ich miejsce karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy;

11
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.iart. 73 § 2 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemuM. P.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, oddając go okresie próby pod dozór kuratora;

12
na mocyart. 45 § 1 k.k.orzeka wobecM. P.środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstw w kwocie 130 (stu trzydziestu) złotych;

13
(…)

16
na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonychM. W.,D. W.,S. S.iM. P.od ponoszenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.

Prokurator zaskarżył wyrok w części dotyczącejM. P.w zakresie rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a toart. 413 § 2 pkt 2 kpkpolegającą na wymierzeniu wobecM. P.w punkcie 9 wyroku kary pozbawienia wolności w sposób niezrozumiały i niejednoznaczny, powodujący wewnętrzną sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiającą jego wykonania, co w konsekwencji stanowi naruszenie przewidziane wart. 439 § 1 pkt 7 kpk.
Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w części dotyczącejM. P.w zakresie rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja oskarżyciela publicznego jest skuteczna w zakresie obrazy przepisu postępowania, nie będącej jednak bezwzględną przyczyną odwoławczą.
Zgodnie z jednolitymi poglądami, wyrażanymi w piśmiennictwie i orzecznictwie, o bezwzględnym powodzie odwoławczym określonym wart. 439 § 1 pkt 7 kpkmożna mówić nie wówczas, gdy orzeczenie nie zawiera jakiegoś elementu, które zasadniczo powinno zawierać, a jedynie wówczas, gdy w samej treści części dyspozytywnej orzeczenia występuje takie wewnętrzne "pęknięcie", iż spełnienie jednego z zawartych w niej rozstrzygnięć musiałoby prowadzić do zignorowania innego z rozstrzygnięć. Podkreśla się także, że nie każda sprzeczność orzeczenia kwalifikuje się jako bezwzględna przyczyna odwoławcza, lecz tylko ta sprzeczność, która uniemożliwia wykonanie orzeczenia. Musi więc chodzić o sprzeczność zasadniczą i to taką, której nie da się usunąć w drodze przewidzianej wart. 13 § 1 kkw(postanow. SN z 30.12.2011 r., sygn. akt IV KK 403/11, OSNwSK 2011/1/2426).
W niniejszej sprawie uchybienie Sądu meriti nie miało wskazanego charakteru, po pierwsze wyrok zapadł w trybieart. 335 kpk, co poprzedzone było złożeniem przez oskarżonego stosownego wniosku, a następnie dołączeniem przez Prokuratora do aktu oskarżenia wniosku o wydanie wyroku i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar za przypisane mu występki, bez przeprowadzenia rozprawy.
Sąd I instancji badając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie trafnie doszedł za oskarżycielem publicznym do przekonania, że okoliczności popełnienia przestępstw przezM. P., ale równieżM. W.,D. W.iS. S.nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonegoM. P.wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
W świetle tych uzgodnieńM. P.poddał się karom:
- za ciąg przestępstw zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności,
- za ciąg przestępstw zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności,
- a nadto karze łącznej  wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
W omawianej sytuacji wykonaniu niewątpliwie podlega kara łączna orzeczona w punkcie 10 zaskarżonego wyroku. Omawiane rozstrzygnięcie pozbawione jest zatem jakichkolwiek sprzeczności. Jedyna sprzeczność dotknęła punktu 9, nie sposób traktować jej jednak jako bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa wart. 439 § 1 pkt 7 kpk, albowiem nie uniemożliwia ona wykonania wyroku.
Istotne jest również, że nie ma wątpliwości, iżM. P.skazany został za ciąg przestępstw zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 1 roku pozbawienia wolności, jak to uzgodnił z oskarżycielem publicznym i wynika z wniosku dołączonego do aktu oskarżenia. Nadto stylistyka wskazanego rozstrzygnięcia „wymierza mu karę 1 (jednego) roku miesięcy pozbawienia wolności” , a szczególnie wskazanie w nawiasie słownie wymiaru kary współgrającego z okresem „roku”, a nie „miesięcy”, przekonuje, że nie ma wątpliwości, co do rzeczywistego orzeczenia, które na skutek niedokładności redakcyjnej, jest obarczone jedynie obraząart. 413 § 2 pkt 2 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia, ale która nie powoduje niemożności wykonania wyroku.
Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Okręgowy w Słupsku w wyroku z dnia 25.01.2011 roku sygn. akt II Ka 547/10, iż sprzeczność musi dotyczyć wyłącznie części dyspozytywnej wyroku, a po drugie - musi ona uniemożliwiać, a nie jedynie utrudniać wykonanie orzeczenia. Jako niemożność wykonania orzeczenia należy rozumieć taką sytuację, w której istnieją dwie lub więcej "wersje interpretacyjne" orzeczenia, a żadnej z nich nie da się wykluczyć. W sytuacji, gdy wyrok zapadł po uprzednim wydaniu przez sąd a quo postanowienia o uwzględnieniu wniosku złożonego przez prokuratora w trybieart. 335 § 1 kpk, istnieje podstawa do wykluczenia tej wersji rozumienia orzeczenia, która pozostaje w sprzeczności z treścią wniosku prokuratora, umieszczonego w akcie oskarżenia, a także z treścią uzasadnienia wyroku (KZS 2013/9/101).
Zwraca bowiem uwagę, że pod rządamiKodeksu postępowania karnego1969 roku przepisart. 388nie przewidywał tego rodzaju bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Nie oznacza to oczywiście, że tego rodzaju uchybienia nie miały miejsca ale, że wprowadzając nową przesłankę nakazującą bezwzględne uchylenie zaskarżonego wyroku, ustawodawca przewidywał, że chodzi o taką właśnie sprzeczność, której nie można usunąć w drodze czy to stosowaniaart. 13 § 1 kkw, czy też w drodze wywiedzenia środka odwoławczego i uznania względnej przyczyny odwoławczej. Analizując przesłanki zart. 439 kpkwysnuć bowiem można wniosek, że są to naruszenia takiej rangi, których nie sposób w żaden sposób wyjaśnić, ani tym bardziej konwalidować, niż poprzez powtórzenie postępowania przed sądem orzekającym.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 9 w ten sposób, że wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności określił na 1(jeden) rok, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymując w mocy.