Sąd Rejonowy w Słupsku
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 38/15
Data wyroku: 2015-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Edyta Sokołowska

Sygn. akt XIV K 38/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2015 roku
Sąd Rejonowy  w Słupsku  XIV Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Edyta Sokołowska
Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Leśniak
przy udziale Prokuratora: ---
po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 roku i 24 września 2015 roku sprawy
z oskarżenia prywatnegoK. R.
P. B. (1)
synaA.iB.z d.(...)
urodzonego (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 5 czerwca 2014r w pobliżu miejscowościŻ.w kompleksie leśnym, poprzez uderzenie pięścią w głowęK. R., naruszył jej nietykalność osobistą;
tj. o czyn zart. 217 § 1 kk

1
uniewinnia oskarżonegoP. B. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu;

2
na podstawieart. 632 pkt. 1 kpkkosztami procesu obciąża oskarżycielkę prywatną, z wyjątkiem kwoty 200 ( dwustu) złotych stanowiącej część zryczałtowanych wydatków postępowania prywatnoskargowego, od której uiszczenia oskarżycielka prywatna została zwolniona.

Sygn. akt XIV K 38/15

UZASADNIENIE
(wyroku Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 24 września 2015 roku )
P. B. (1)został oskarżony o to, że:
w dniu 5 czerwca 2014r w pobliżu miejscowościŻ.w kompleksie leśnym, poprzez uderzenie pięścią w głowęK. R., naruszył jej nietykalność osobistą
tj. o czyn zart. 217 § 1 k.k.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. R.wraz z dwojgiem dzieci i konkubentem -Z. S.zamieszkuje w miejscowościK.w gminieK..K. R.pozostaje w konflikcie z wieloma mieszkańcamiK., w szczególności kobieta skonfliktowana jest ze swoimi rodzicami, siostrą i jej synem -P. B. (1). W dniu 5 czerwca 2014 rokuK. R.wraz zZ. S.przebywała w kompleksie leśnym w pobliżu miejscowościŻ., skąd zabierali przygotowane wcześniej drewno na opał. W tym samym czasieP. B. (1)jechał przez las samochodem ciężarowym w celu załadunku drewna, przy czym jechał bezpośrednio za jeszcze jednym samochodem ciężarowym prowadzonym przezP. M.i pojazdem leśniczego -Z. P., który miał wskazać miejsce załadunku. Gdy samochody przejeżdżały obokK. R.kobieta wymachiwała doP. B. (1)ręką, jednak on to zignorował i pojechał dalej, zatrzymując swój pojazd dopiero w miejscu załadunku wskazanym przez leśniczego.
W dniu 17 czerwca 2014 rokuK. R.zgłosiła się do posterunku Policji wK.i złożyła ustną skargę o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego oskarżającP. B. (1)o naruszenie jej nietykalności cielesnej poprzez uderzenie jej w głowę w dniu 5 czerwca 2014 roku w kompleksie leśnym w pobliżu miejscowościŻ..
Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:
- wyjaśnień oskarżonegoP. B. (1)(k. 66-67), zeznań świadków: częściowoK. R.(k. 3-3v, k. 67-69, 75), częściowoZ. S.(k. 74-76),I. K.(k. 70-71),P. M.(k. 72-73),Z. P.(k. 73-74),R. K.(k. 78-79) oraz pozostałych dokumentów zaliczonych w poczet materiału dowodowego.
OskarżonyP. B. (1)słuchany na rozprawie głównej w dniu 14 lipca 2015 roku nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że faktycznie w dniu 5 czerwca 2015 roku jadąc samochodem widział w lesie swoją ciotkę -K. R.. Wskazał, że on iP. M.jechali wówczas dwoma samochodami w celu załadowania drewna. Zaprzeczył, aby przejeżdżając obokK. R.zatrzymał samochód, wysiadł z niego, podszedł doK. R.i uderzył ją w głowę. Wyjaśnił, że gdy przejeżdżałK. R.machała ręką jednak on nie zwracał na nią uwagi i pojechał dalej. Wskazał, że jechał swoim samochodem bezpośrednio za pojazdem prowadzonym przezP. M., przed którym jechał jeszcze leśniczy i odległość miedzy samochodami nie była większa niż 50 metrów. Podał, że zatrzymał się dopiero przy drewnie, które miał załadować i w tym samym miejscu zatrzymali się równieżP. M.i leśniczy. Następnie załadowali złożone tam drewno i odjechali stamtąd. Oskarżony wskazał, że dwie godziny później dowiedział się, że w jego domu była Policja.P. B. (1)wyjaśnił, że oskarżycielka prywatna -K. R.jest jego ciotką, jest siostrą jego matki. Wskazał, że nie wie dlaczegoK. R.opisała w ten sposób zdarzenie, podając, że jest ona osoba konfliktową i ma zatargi na wiosce. Oskarżony przyznał, że przed zdarzeniem miedzy nim, aK. R.miały miejsce sprzeczki słowne, ostra wymiana zdań, przy czym przyznał, że również odpowiadał jej wyzwiskami w ten sam sposób jak ona jego traktowała.P. B. (1)wskazał, że od kiedy pamiętaK. R.ma konflikt z jego rodzina i całą miejscowością zaznaczając przy tym, iż nie potrafi powiedzieć o co jest ten konflikt. Dodał, iż jego zdaniem ciotka jest niezrównoważona emocjonalnie. Oskarżony zaprzeczył stanowczo, iż uderzył oskarżycielkę prywatną.
Sąd rozważył, co następuje:
W ocenie Sądu analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie daje jakichkolwiek podstaw by przyjąć, że oskarżonyP. B. (1)dopuścił się zarzuconego mu czynu, w szczególności materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie pozwala przyjąć, iż zdarzenie o przebiegu wskazywanym przez oskarżycielkę prywatną miało miejsce.
Podkreślenia wymaga, iż przede wszystkim brak było podstaw by odmówić wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoP. B. (1). Wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)nie przyznającego się do winy, w ocenie Sądu, w pełni zasługują na wiarę. Są one jasne i logiczne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zdaniem Sądu nie było żadnego dającego się rozsądnie wytłumaczyć powodu, byP. B. (1)dopuścił się popełnienia zarzucanego mu prywatnym aktem oskarżenia czynu. Oskarżony przyznał, (co zdaniem Sądu także świadczy o szczerości wyjaśnień oskarżonego), że jego relacje z ciotką -K. R.nie są najlepsze i w przeszłości dochodziło miedzy nimi do ostrej wymiany zdań, pod czas których wyzywał ją. Potwierdził, że w dniu 5 czerwca 2014 roku faktycznie w lesie przejeżdżał obok stojącej tamK. R.. Potwierdził, że widział oskarżycielkę prywatną stojącą obok jakiegoś samochodu. Zaprzeczył jednak stanowczo, aby miała miejsce sytuacja opisywana przezK. R.to jest zaprzeczył, aby zatrzymał swój pojazd, wysiadł z niego, podszedł doK. R.i uderzył ją w głowę. Wyjaśnił, że jechał samochodem tuż za samochodem, który prowadziłP. M.i zatrzymał się dopiero, (podobnie jakP. M.i leśniczy -Z. P.) gdy dojechał do miejsca załadunku drewna.
Wskazania w tym miejscu wymaga, iż jedynymi osobami, które wskazywały na sprawstwoP. B. (1)byli: pokrzywdzonaK. R.i jej konkubentZ. S..
Z zeznańK. R.wynikało, iż w dniu 5 czerwca 2014 roku wraz zZ. S.przebywała w lesie w pobliżu miejscowościŻ., gdzie zabierali drewno. W pewnym momencie obok nich przejeżdżał(...), który zobaczywszyK. R., zatrzymał samochód, podszedł do niej i uderzył ją w głowę. Początkowo pokrzywdzona twierdziła, że oskarżony uderzył ją w głowę z lewej strony nad uchem z pięści następnie natomiast zeznając przed Sądem wskazała, że uderzył ją w górną część głowy, przy czym jak twierdziła nie jest w stanie wskazać czym ją uderzył, czy była to ręka czy jakiś przedmiot. Ponadto z zeznań pokrzywdzonej złożonych podczas przesłuchania przez funkcjonariusza Policji wynika, że oskarżony uderzył ją nic do niej nie mówiąc, natomiast z zeznań pokrzywdzonej złożonych przed Sądem wynika, żeP. B. (1)uderzając ją w głowę powiedział do niej, że ona mu się nie podoba.K. R.zeznała dalej, że od razu po uderzeniu zadzwoniła do leśniczego informując go o zdarzeniu i udała się do lekarza. Pokrzywdzona słuchana na rozprawie głównej przyznała jednak ostatecznie, iż do lekarza udała się następnego dnia po zdarzeniu, natomiast do szpitala na Szpitalny Oddział Ratunkowy zgłosiła się jeszcze następnego dnia. Pokrzywdzona wskazała również, iż świadkiem zdarzenia był towarzyszący jej 5 czerwca 2014 roku w lesie -Z. S.. Kobieta w złożonych zeznaniach zaprzeczył stanowczo, aby pozostawała kiedykolwiek w związku konkubenckim zZ. S.. PonadtoK. R.w złożonych zeznaniach utrzymywała, że chociaż wie jak nazywa się oskarżony to go nie zna i nie wie czy mieszka on w tej samej miejscowości co ona, nadto nie wie czy jest jej siostrzeńcem wskazując, że nie wie czyP. B. (1)jest synem jej siostry. Utrzymywała również, że nie zna swojej siostry i rodziców, ponieważ nie chce ich znać.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, iżZ. S.wskazywany przez pokrzywdzoną jako bezpośredni świadek zdarzenie w złożonych zeznaniach w istocie potwierdził co do zasady wersję prezentowaną przezK. R.. Wskazał, że w dniu zdarzenia był wraz z nią w lesie po drewno i gdy on cofał samochodem, aK. R.stała w pobliżu wówczas przejeżdżał obok duży samochód, który zatrzymał się, wysiadł z niego oskarżony i uderzyłK. R.w głowę w prawą jej część, po czym ona odskoczyła i zaczęła krzyczeć, że została pobita. Wskazał, że nie może dokładnie powiedzieć czy oskarżony uderzył ją z otwartej ręki czy z pięści, bo siedział w samochodzie i całe zdarzenie obserwował w lusterku wstecznym. Zeznał następnie, iż pokrzywdzona o zdarzeniu powiadomiła Policję i funkcjonariusze policji przyjechali później do jej domu. Wskazał, że on wówczas przebywał na jej podwórku, a oni stali przy bramie.Z. S.zeznał również, iż od około 10 lat mieszka zK. R.i pozostaje z nią w związku konkubenckim. Świadek podał również, iż wie od pokrzywdzonej, iż oskarżony jest spokrewniony zK. R.i jest on synem jej siostry.
Z uwagi na sprzeczności w zeznaniachK. R.iZ. S.Sąd przeprowadził konfrontację pomiędzy nimi na okoliczność łączących ich relacji oraz sposobu zadania ciosu przez oskarżonego.K. R.zeznała, że twierdzi, iż oskarżony wyskoczył z samochodu i uderzył ją od góry, natomiastZ. S.stwierdził, że oskarżony uderzył pokrzywdzoną z boku nie od góry. NastępnieK. R.ponownie zaprzeczyła, aby była w związku konkubenckim zZ. S., natomiastZ. S.stwierdził, że podtrzymuje swoje zeznania w których podał, że od 10 lat mieszka zK. R.i pozostaje z nią w związku konkubenckim.
Dokonując oceny zeznań złożonych przez pokrzywdzonąK. R.i świadkaZ. S.stwierdzić należy, iż są one w dużej mierze nielogiczne, niespójne wzajemnie, a w odniesieniu do zeznańK. R.także niespójne wewnętrznie i sprzeczne z zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wskazania wymaga, żeK. R.nie potrafiła w racjonalny sposób wytłumaczyć sprzeczności w złożonych przez nią na różnych etapach postępowania zeznaniach dotyczących w szczególności sposobu zadania przez oskarżonego ciosu, użytych przez oskarżonego podczas zdarzenia wobec niej słów, czy wreszcie okoliczności czym w rzeczywistości została uderzona. Co więcej twierdzenia pokrzywdzonej pozostają sprzeczne w powyższym zakresie z zeznaniamiZ. S.- wskazywanego przecież przez pokrzywdzoną jako bezpośredni świadek zdarzenia. Wskazania wymaga zatem , iż zeznaniaK. R.dotyczące bezpośrednio zdarzenia z dnia 5 czerwca 2014 roku nie sposób uznać za wiarygodne. W ocenie Sądu natomiast zeznaniaZ. S., w których potwierdził okoliczność zaistnienia sytuacji prezentowanej przezK. R., stanowią jedynie nieudolną próbę poparcia prezentowanej przez nią wersji zdarzenia i jako takie nie znalazły akceptacji Sądu.
W odniesieniu do zeznańK. R.wskazać należy również, iż stoją one w sprzeczności z zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wskazania wymaga, iż pokrzywdzona wskazywała początkowo, iż bezpośrednio po uderzeniu udała się do lekarza, po czym twierdziła, iż nastąpiło to następnego dnia i dopiero po wskazaniu jej przez Sąd, iż z karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym przebywała w dniu 7 czerwca 2014 roku, pokrzywdzona przyznała, iż w istocie zgłosiła się tam dopiero po dwóch dniach od zdarzenia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż właśnie z powyżej wskazanego dowodu z dokumentu w postaci karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 7 czerwca 2014 roku wynika, że uK. R.nie stwierdzono żadnych obrażeń, w szczególności wykonane badanie RTG czaszki nie wykazało żadnych zmian kostnych pourazowych. Sąd uznał powyższy dowód za w pełni wiarygodny, nie odnajdując jakichkolwiek powodów, aby takiego waloru mu odmówić, tym bardziej, iż żadna ze stron go nie kwestionowała.
Nadto również negatywnie odnieść się należy do zeznań pokrzywdzonej w zakresie w jakimK. R.twierdziła, że nie wie czyP. B. (1)jest jej siostrzeńcem, że nie zna swojej siostry i rodziców jak również w zakresie w jakim utrzymywała, że świadekZ. S.nie jest jej konkubentem. Zeznania w powyższym zakresie stoją w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonegoP. B. (2), świadkaI. K., świadkaP. M.oraz świadkaZ. S.. Każda z wymienionych osób wskazywała na pokrewieństwo oskarżonego i pokrzywdzonej, przy czym świadekZ. S.wskazał, iż wiedzę o tym posiada od pokrzywdzonej. Natomiast zeznania w których pokrzywdzona zaprzeczała, że pozostaje w związku konkubenckim zZ. S.sprzeczne są nie tylko z zeznaniami świadkaZ. S., ale również świadkaI. K., która także potwierdziła, iżZ. S.jest konkubentemK. R.i od wielu lat zamieszkują wspólnie. Reasumując zeznania w powyższym zakresie jak już wyżej wskazano pozostają sprzeczne z zgromadzonym materiałem dowodowym jak również - w ocenie Sądu - pozbawione są logiki. Brak bowiem racjonalnego wytłumaczenia postawyK. R., która z jednej strony wskazuje, że wie jak nazywa się oskarżony, z drugiej natomiast twierdzi, że go nie zna, podobnie jak reszty swojej rodziny. Podobnie odnieść należy się do sytuacji, gdy nawet w bezpośredniej konfrontacji zZ. S.K. R.zeznaje odmiennie co do relacji ich łączących.
Ponadto dla(...)niewątpliwie znaczenie miały również zeznania przesłuchanych w sprawie świadków w osobach:P. M.,Z. P.,I. K.orazR. K..
Przesłuchany na okoliczność zdarzenia świadekP. M.zeznał, że w dniu 5 czerwca 2014 roku wraz z oskarżanym jechał po drewno do lasu. Wskazał, że on jechał samochodem jako pierwszy natomiast oskarżony jechał tuż za nim w odległości około 30-40 metrów drugim samochodem. Świadek podał, żeP. B. (1)cały czas jechał za nim nie zatrzymywał się o drodze, nie było momentu, aby zginął mu z pola widzenia.P. M.potwierdził, że mijał po drodzeK. R., która stała przy jakimś samochodzie. Ponadto świadek zeznał, żeK. R.jest jego kuzynką, a on dla oskarżonego jest wujem. Wskazał, że zarówno on jaki oskarżony swoimi samochodami zatrzymali się dopiero w miejscu załadunku drewna. Po zatrzymaniu oskarżony wspominał mu, żeK. R., gdy ją mijał wymachiwała do niego ręką, jednak on nie reagował i pojechał dalej. Zeznał następnie, że gdy ładowali na samochody drewno leśniczy powiedział im, żeK. R.dzwoniła do niego twierdząc, żeP. B. (1)ją zaczepił. PonadtoP. M.zeznał, że razem z oskarżonym pracuje i poza pracą nie utrzymują relacji towarzyskich, podobnie jak nie utrzymuje relacji towarzyskich z pokrzywdzoną. Wskazał również, że z relacji oskarżonego wie, iż on i jego rodzina pozostają w konflikcie z pokrzywdzoną.
ŚwiadekZ. P.- leśniczy będący w dniu 5 czerwca 2014 roku w lesie przy załadunku drewna przez oskarżonego iP. M.. Świadek ten potwierdził, że obaj kierowcy przyjechali na załadunek jednocześnie. Wskazał, że tego dnia pokrzywdzona również odbierała drewno i później otrzymał od niej informację, iż została uderzona przezP. B. (1).
Sąd nie znalazł podstaw do odmowy wiarygodności powyższym świadkom. W ocenie Sądu zeznania te są jasne, spójne i logiczne i świadkowie szczerze i spontanicznie zeznawali zgodnie ze swoją wiedzą. Ponadto zdaniem Sądu wymienieni świadkowie nie mieli żadnego dającego się wykazać powodu, by świadczyć nieprawdę na korzyść oskarżonego bądż niekorzyśćK. R..
Wskazania wymaga, iż powyższe zeznania jako korespondujące z wyjaśnieniamiP. B. (1)z jednej strony pozwoliłby na potwierdzenie jego wiarygodności, z drugiej natomiast na obalenie twierdzeń pokrzywdzonejK. R.w zakresie twierdzenia, że została uderzona przez oskarżonego.
Na okoliczność właściwości osobistych oskarżycielki prywatnej oraz jej relacji z mieszkańcamiK.oraz wiedzy na temat zdarzenia z dnia 5 czerwca 2014 roku w sprawie przesłuchani zostali świadekI. K.orazR. K..
Z zeznań wymienionych świadków wynika, żeK. R.jest skonfliktowaną niemal ze wszystkimi mieszkańcami swojej miejscowości. ŚwiadekI. K.zeznała, że nie tylko ona i jej mąż, ale również wielu innych mieszkańców jej miejscowości było pomawianych przezK. R.. Świadek podała, że pokrzywdzona składała na nią doniesienia, że jest alkoholiczką, że zaniedbuje dzieci, że jej mąż ją zgwałcił, ganiał ją z widłami. Wskazała, że mieszkańcy miejscowości schodzą pokrzywdzonej z drogi, gdyż ona prowokuje ludzi, dzwoni po Policję. Świadek podała, iż jako radna odebrała sygnały od pracowników opieki społecznej i urzędu gminy, iżK. R.ze względu na swoje zachowanie wyprowadzana była przez Policję z budynków tych instytucji.I. K.zeznała nadto, iż o zdarzeniu z dnia 5 czerwca 2014 roku wie jedynie od oskarżonego i ona wierzy, iż oskarżony nie uderzył pokrzywdzonej.
ŚwiadekR. K.- funkcjonariusz Policji pełniący funkcję dzielnicowego między innymi dla miejscowościK.. Wskazał, że nie kojarzy osoby oskarżonego, natomiast zna pokrzywdzonąK. R., którą określił jako trudnego klienta. Podał, że pokrzywdzona wielokrotnie dzwoniła do niego na służbowy telefon zgłaszając interwencje, które okazywały się niezasadne. Zgłaszała, że jej matka ją śledzi, że chodzi pod jej oknami, że sołtys ją molestuje i chce ją zgwałcić, pomówiła radną o to, że się puszcza i zaniedbuje dzieci. ZachowanieK. R.podczas interwencji policyjnych i wizyt dzielnicowego doprowadziło, jak wskazał świadek, do tego, iż poinformował on swoich przełożonych, że nie będzie rozmawiał ani przyjeżdżał na wezwania pokrzywdzonej, gdyż każda wizyta wiąże się z jakimiś oskarżeniami wobec niego.R. K.zeznał nadto, iż większość mieszkańców miejscowościK.jest skonfliktowanych zK. R.i on otrzymuje same negatywne informacje jej dotyczące. Odnośnie zdarzenia świadek wskazał, że o takim zdarzeniu wie jedynie ze słyszenia i o jego przebiegu nie może nic powiedzieć, nie był nawet na interwencji jego dotyczącej.
W ocenie Sądu powyżej przytoczone zeznania świadkówI. K.iR. K.należy ocenić jako w pełni wiarygodne. Jawią się one Sądowi jako logiczne, rzeczowe oraz wewnętrznie jak i wzajemnie spójne, a także korespondują z wyjaśnieniami złożonymi przez oskarżonegoP. B. (1). Podkreślić przy tym należy, iż świadków tych nie łączą żadne bliskie relacje z oskarżonym, które uzasadniały by zeznawanie na jego korzyść.
W przekonaniu Sądu zebrany i oceniony powyżej materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, iżP. B. (1)dopuścił się zarzuconego mu aktem skarżenia czynu to jest, abyP. B. (1)w dniu 5 czerwca 2014 roku w pobliżu miejscowościŻ.w kompleksie leśnym, poprzez uderzenie pięścią w głowęK. R., naruszył jej nietykalność cielesną to jest dopuścił się czynu zart. 217 § 1 k.k.W szczególności, co jeszcze raz należy powtórzyć i podkreślić brak jest wiarygodnych świadków, którzy potwierdziliby, żeP. B. (1)dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Opieranie się bowiem tylko i wyłącznie na niespójnych i nielogicznych zeznaniach świadka – pokrzywdzonejK. R., której wiarygodność w obliczu całokształtu materiału dowodowego jawi się co najmniej wątpliwie i jej konkubentaZ. S., nie może być w żadnym przypadku, przesądzającym dowodem sprawstwa oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uniewinnił oskarżonegoP. B. (1)od popełnienia zarzuconego mu w prywatnym akcie oskarżenia czynu.
Sąd na podstawieart. 632 pkt 1 k. p. k.zasądził od oskarżycielki prywatnejK. R.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe z pominięciem kwoty 200 (dwustu) złotych stanowiącej część zryczałtowanych wydatków postępowania prywatnoskargowego, od których ponoszenia oskarżycielka prywatna została zwolniona.
Z/
1. odnotować w kontrolce uzasadnień;
2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć oskarżycielce prywatnejK. R.;
3. przedłożyć z wpływem apelacji lub do prawomocności;