Sąd Rejonowy w Ostrołęce
V Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: V GC 81/14
Data wyroku: 2015-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marianna Grzyb

Sygn. akt V GC 81/14 upr

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 grudnia 2015 roku
Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSR Marianna Grzyb
Protokolant:st. sekretarz sąd. Monika Trzeciak
po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 roku w Ostrołęce
na rozprawie sprawy z powództwa
T. A.(PESEL (...))
przeciwko
Towarzystwu (...)wW.( KRS(...))
o zapłatę 8 696,35 zł
orzeka:

1
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powodaT. A.kwotę 7.103,35 zł (siedem tysięcy sto trzy złote trzydzieści pięć groszy) z ustawowymi odsetkami:

- od kwoty 5.996,35 zł od dnia 21.03.2013 roku do dnia zapłaty;
- od kwoty 1.107,00 zł od dnia 30.03.2013 roku do dnia zapłaty;

2
w pozostałej części powództwo oddala;

3
ustala, że koszty postępowania w 18% obciążają powoda i w 82% pozwanego, pozostawiając szczegółowe wyliczenie wysokości kosztów referendarzowi sądowemu.

SSR Marianna Grzyb

UZASADNIENIE
PowódT. A.w pozwie skierowanym przeciwkoTowarzystwu (...)wW.wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 8.696,35 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 5.996,35 zł od dnia 21.03.2013 r. i od kwoty 2.700,00 zł od dnia 30.03.2013 r. oraz zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu swojego żądania powód podał, że na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 24.02.2014 r. nabył odM. L.przysługującą jej wobec pozwanego wierzytelność z tytułu szkody w samochodzie osobowym(...)nr rej. (...)i wynajmu pojazdu zastępczego.
W odpowiedzi na pozewTowarzystwo (...)wniosło o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany podniósł, że analiza materiału dowodowego wykluczyła, że uszkodzenia samochodów powstały w okolicznościach deklarowanych w zgłoszeniu szkody i podanych przez sprawcę. W ocenie pozwanego powstały one w innych okolicznościach i wyłączona jest odpowiedzialność gwarancyjna pozwanego. Pozwany nie uznał odpowiedzialności co do zasady.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 16.02.2013 r. wO.przyul. (...)na wysokości wyjazdu doposesji nr (...)miała miejsce kolizja drogowa z udziałem samochodu osobowegoV. (...)nr rej (...), będącego własnościąM. L., kierowanego przezG. L., samochodu osobowego markiO. (...)nr rej (...)będącego własnościąM. Z., kierowanego przezD. Z.i samochodu osobowegoV. (...)nr rej (...)kierowanego przezW. Ż..
Samochody poruszały się w kierunkuO., pierwszy samochód -V. (...)zasygnalizował manewr skrętu w lewo i zmniejszył prędkość wobec czego jadący za nim kierowca samochoduO. (...)rozpoczął hamowanie i również zmniejszył prędkość, natomiast kierowca samochoduV.jadący za samochodemO. (...)nie zdążył wyhamować i uderzył w tył samochoduO. (...), na skutek czegoO. (...)uderzył w samochódV. (...).
Kierowca samochoduV.–W. Ż.uznał, iż jest winny przedmiotowej kolizji. Do kolizji doszło bowiem poprzez niezachowanie bezpiecznego odstępu od poprzedzającego go pojazdu i niezachowanie należytej ostrożności, w ten sposób naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które doprowadziły do spowodowania kolizji.W. Ż.posiadał obowiązkowe ubezpieczenie OC pojazdu u pozwanego.
Dowód: zeznania świadkaG. L., k. 64-66, zeznania świadkaD. Z., k. 66-67, zeznania świadkaW. Ż.– płyta CD, zeznania świadkaA. G., k. 68-69, akta szkody.
W dniu 18.02.2013 r.M. L.zgłosiła szkodę i stała ona zarejestrowana pod numerem szkody(...)
W toku likwidacji szkody na podstawie sporządzonego w dniu 04.03.2013 r. kosztorysu naprawy nr(...)pozwany wycenił koszt naprawy samochoduV. (...)nr rej. (...)na kwotę 5.996,35 zł.M. L.uznała sporządzoną wycenę kosztów naprawy pojazdu.
Dowód: zgłoszenie szkody – k. 7 – 9, kosztorys – k. 14 – 15, akta szkody nr(...)
SamochódM. L.został wstawiony do warsztatuA. G.i miał być naprawiony przez firmęA. G., ale kiedy ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania naprawy dokonywał pracownik tego warsztatu, a mąż pozwanejG. L..
Dowód: zeznania św.A. G.– k. 68 – 69, zeznaniaG. L.– k. 64 - 66
Następnie Rzeczoznawca Techniki Samochodowej i Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego mgr inż.R. S.na zlecenie Towarzystwa(...)wO.sporządził opinię, w której potwierdził przebieg zdarzenia z dnia 16.04.2013 r., jednak uznał, że przeprowadzona dokładna i szczegółowa analiza materiału dowodowego z akt szkody, oględziny szczegółowe uszkodzeń samochodów i przeprowadzona rekonstrukcja zamiany prędkości na energię zgniotu nadwozi samochodów – pozwala jednoznacznie stwierdzić, że uszkodzenia samochodu osobowegoV. (...)nr rej (...)i samochodu osobowegoO. (...)nr rej (...)nie powstały podczas najechania pojazduV. (...)nr rej (...)na tył samochoduO., który następnie uderzył w tył samochoduV. (...). W ocenie rzeczoznawcy uszkodzenia poszczególnych samochodów powstały w innych okolicznościach niż deklarowane w zgłoszeniach szkód i podane przez sprawcę zdarzenia.
Dowód: opinia rzeczoznawcy samochodowego –R. S., k. 18-24
Pismem z dnia 26.03.2013 r.Towarzystwo (...)z siedzibą wW.– Biuro (...)O.poinformowałoM. L., że w związku ze zgłoszoną szkodą z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych nie została uznana odpowiedzialność Towarzystwa za szkodę. Podano, że szczegółowa i dokładna analiza akt szkodowych, oględziny uszkodzeń samochodów i przeprowadzona rekonstrukcja zamiany prędkości na energię zgniotu nadwozi samochodów pozwala jednoznacznie stwierdzić, że uszkodzenia samochodu osobowegoV. (...)onr rej (...)i samochodu osobowegoO. (...)onr rej (...)nie powstały podczas najechania pojazduV. (...)onr rej (...)na tył samochoduO., który następnie uderzył w tym samochoduV. (...).
Dowód: pismo z dnia 26.03.2013 r., k. 17

M. L.w związku z uszkodzeniem jej samochodu markiV. (...)nr rej (...)w wyniku kolizji z dnia 16.02.2013 r. wynajęła samochód zastępczyR.w okresie od dnia 16.02.2013 r. do dnia 15.03.2013 r. za kwotę 2.700,00 zł.
Wynajem pojazdu zastępczego przezM. L.był konieczny. Poszkodowana pracowała wO.jako kucharka w barze na zmiany i samochodem musiała dojeżdżać do pracy zO.. Tym samochodem dojeżdżał do pracy również jej mąż oraz wozili dzieci do siostry poszkodowanej doK.( kiedy musieli oboje pracować ).
Dowód:faktura VAT nr (...)- k. 16, zeznania św.M. L.– k. k. 67 – 68, zeznania św.G. L.– k. 64 – 66
Pismem z dnia 26.03.2013 r.Towarzystwo (...)wW.poinformowałoM. L., iż nie uznało odpowiedzialności za szkodę.
Dowód: pismo z dnia 26.03.2013 r., k. 17
PoszkodowanaM. L.w dniu 24.02.2014 r. dokonała cesji wierzytelności wobec pozwanegoTowarzystwa (...)z tytułu odszkodowania za przedmiotową szkodę na rzecz powodaT. A.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)O przedmiotowej umowie została poinformowana pozwana pismem z dnia 24.02.2014 r.
Dowód: umowa cesji wierzytelności z 24.02.2014 r. k. 6 – 6 verte, zawiadomienie - k. 25 verte
Pismem z dnia 24.02.2014 r. zatytułowanym „przedsądowe wezwanie do zapłaty”T. A.wezwałTowarzystwo (...)do zapłaty kwoty 8.696,35 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w zapłacie, tytułem odszkodowania za szkody z dnia 16.02.2013 r. nr szkody(...)Zaznaczył, że na kwotę 8.696,35 zł składa się kwota 5.996,35 zł tytułem naprawienia szkody w samochodzie osobowym markiV. (...)nr rej (...)wg wyliczenia szkody z dnia 04.03.2013 r. wymagalna od dnia 21.03.(...). oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie, kwota 2.700,00 zł tytułem zwrotu kosztów wynajęcia samochodu zastępczego wgfaktury VAT nr (...)z dnia 15.03.2013 r. wymagalna od dnia 30.03.2013 r. oraz odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie.
Dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 24.02.2014 r. - k. 25
Sąd zważył , co następuje:
Powództwo co do zasady zasługiwało na uwzględnienie.
W sprawie sporna była już sama zasada odpowiedzialności pozwanegoTowarzystwa (...)wW..
Wobec tego, że rozstrzygnięcie tej kwestii wymagało wiadomości specjalnych Sąd w toku postępowania dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu ruchu drogowego, techniki pojazdów na okoliczność, czy uszkodzenia samochodu osobowegoV. (...)nr rej (...)powstały na skutek najechania samochodu osobowegoV. (...)nr rej (...)na tył samochodu osobowegoO. (...)nr rej (...), który następnie uderzył w tył samochoduV. (...)nr rej (...)i który z kierowców tych pojazdów ponosi odpowiedzialność za uszkodzenie samochodu osobowegoV. (...)nr rej (...)– tak jak opisali to uczestnicy kolizji drogowej z dnia 16.02.2013 r. ok godz. 8:00 w miejscowościO., naul. (...), na wysokości wjazdu doposesji nr (...).
Biegły po zapoznaniu się z przedłożonymi przez Sąd aktami niniejszej sprawy, aktami szkody, aktami i opinią wydaną w sprawie VGC 411/14 ,dowodami rzeczowymi dostarczonymi przez powodaT. A., w oparciu o ich analizę oraz dokonane oględziny miejsca zdarzenia dokonane w dniu 25.04.2015 r. ustalił, iżuszkodzenia samochoduV. (...)numer rej (...)były następstwem najechania samochoduV. (...)numer rej (...)na tył samochodu osobowegoO. (...)numer rej (...), który w następstwie uderzył w tył samochoduV. (...)numer rej (...).
Ponadto biegły w opinii głównej zawartej w aktach VGC 411/14 wskazał, że kierujący samochodemV. (...)numer rejestracyjny (...)poprzez niezachowanie bezpiecznego odstępu od poprzedzającego go pojazdu i niezachowanie należytej ostrożności naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które doprowadziły do spowodowania kolizji.
Zdaniem biegłegobezpośrednią przyczyną powstania uszkodzeń samochoduV. (...)była nieprawidłowa technika jazdy kierującego samochodemV. (...).
Biegły wskazał ponadto, że analiza przebiegu zdarzenia wskazuje, że do kolizji samochoduO. (...)z samochodemV. (...)nie doszłoby , gdyby kierujący samochodemO. (...)zachował bezpieczną odległość od samochodu poruszającego się przed nim. Biegły ustalił, iż kierujący samochodemO. (...)przyczynił się w stopniu zbliżonym do 50% do uszkodzenia samochoduV. (...).
Niezbędny technologiczny czas naprawy biegły określił na 5 dni roboczych.
Biegły wskazał ponadto, że zgodnie z wytycznymi Polskiej Izby Ubezpieczeń i Komisji Nadzoru Finansowego dot. rozpatrywania roszczeń o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zasadny jest okres organizacyjny w ilości dwóch dni, ubezpieczyciele powinni uznawać także okres 2 dni na sprowadzenie części zamiennych.
Sąd podzielił w tym zakresie w całości wnioski wynikające z opinii biegłego. Opinia podlega ocenie, jak każdy inny dowód, wedługart. 233 § 1 k.p.c.W wypadku opinii biegłego, gdy w grę wchodzi wiedza specjalistyczna, kontrola wiarygodności opinii i wypowiedzi biegłego jest utrudniona. Dokonując oceny Sąd kontroluje wnioski i wywody opinii, a także zeznania biegłego pod kątem widzenia ich zgodności z zasadami logiki, poziomu wiedzy biegłego, sposobu motywowania stanowiska, podstaw opinii (powoływania się na piśmiennictwo i inne źródła, stosowania konkretnych metod badawczych).
W ocenie Sądu sporządzona w sprawie opinia biegłegoJ. G.w większości zasługiwała na uwzględnienie. Opinia została wykonana szczegółowo, a przedstawione ustalenia poparte zostały wszechstronną analizą, co pozwala uznać tę opinię za pełną i kompletną. Wywody biegłego są logiczne i trafne, a także zgodne z zasadami poprawnego wnioskowania.
Zgodnie z treściąart. 436 k.c.w zw. zart. 435 k.c.samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
W myślart. 822 k.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
Zgodnie zustawą z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Fundusz Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz.1152 ze zm.) obowiązkowym ubezpieczeniem objęta jest odpowiedzialność cywilna posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Z art.34 ust.1 i art.36 ust. 1 w/w ustawy wynika, że odszkodowanie, które zakład ubezpieczeń, w ramach odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zobowiązany jest wypłacić poszkodowanemu, ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej, jeżeli są oni zobowiązani do odszkodowania za szkodą wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu.
Z zasady, iż zakład ubezpieczeń odpowiada w takim zakresie, w jakim odpowiada posiadacz lub kierowca pojazdu mechanicznego, wynika że ocena roszczeń odszkodowawczych poszkodowanego, następuje na podstawie odpowiednich przepisów prawa cywilnego, określających do jakich świadczeń byłby obowiązany posiadacz lub kierowca samochodu, który spowodował wypadek.
Jak sygnalizowano, spór między stronami sprowadzał się do ustalenia odpowiedzialności strony pozwanej. Powód nie kwestionował natomiast wysokości odszkodowania, które pierwotnie ustaliło pozwane Towarzystwo. Dlatego też już tylko na marginesie należy zaznaczyć, że wysokość odszkodowania należy ustalać według zasad określonych wart. 361 k.c.iart. 363 k.c.Przepisart. 361 § 1 k.c.stanowi, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Wedle zaś § 2 w powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zgodnie zaś zart. 363§1 k.c.naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
Naprawienie szkody ma zapewnić całkowitą kompensatę doznanego uszczerbku, nie dopuszczając jednak do nieuzasadnionego wzbogacenia się poszkodowanego. Odszkodowanie należy się bowiem tylko w granicach normalnego związku przyczynowego. W przypadku uszkodzenia samochodu odszkodowanie obejmuje przede wszystkim kwotę pieniężną, konieczną do opłacenia jego naprawy lub przywrócenia do stanu sprzed wypadku. Osoba odpowiedzialna jest zobowiązana zwrócić poszkodowanemu wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki poniesione w celu przywrócenia poprzedniego stanu samochodu, do których należą koszty nowych części i innych materiałów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.10.1972 r., sygn. akt II CR 425/72, publ. OSNCP 1973/6 poz. 111). Przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Z uwagi na kompensacyjny charakter odszkodowania naprawa samochodu przez poszkodowanego nie może być źródłem jego wzbogacenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.06.2003 r., sygn. akt V CKN 308/01 nie publ.).
Strona pozwana ustaliła koszt naprawy pojazdu(...)onr rej (...), biorącego udział w kolizji w dniu 16.02.2013 r. na kwotę 5.996,35 zł. PoszkodowanaM. L.uznała sporządzoną wycenę i kwota ta objęta była żądaniem pozwu w niniejszej sprawie.
Przedmiotem żądania pozwu była również kwota 2.700 zł z tytułu wynajmu samochodu zastępczego.
W ocenie Sądu żądanie co do kwoty 5.996,35 zł zasługiwało na uwzględnienie w całości, albowiem koszt naprawy uszkodzonego pojazdu został wyliczony przez przedstawiciela strony pozwanej, a poszkodowanaM. L.nie wniosła żadnych uwag uznając sporządzone wyliczenie. Z opinii biegłego jednoznacznie wynika, iż bezpośrednią przyczyną powstania uszkodzeń samochoduV. (...)była nieprawidłowa technika jazdy kierującego samochodemV. (...), a zatem odpowiedzialność za szkodę ponosi strona pozwana.
Sąd nie podzielił poglądu biegłego, że kierujący samochodemO. (...)przyczynił się w stopniu znacznym do powstania uszkodzeń.
Sąd miał w tym zakresie na uwadze głównie zeznania świadków – uczestników kolizji oraz stwierdzenie biegłego o intensywnym uderzeniu samochoduV. (...)w tył samochoduO. (...)( z prędkością ok. 50 km/h ).
Dlatego też kwota 5.996,35 zł została zasądzona w całości.
W świetleart. 361 k.c.do poniesionej przez poszkodowanego szkody należy zaliczyć także koszty wynajęcia samochodu zastępczego dla poszkodowanego. Co do możliwości zaliczenia kosztów najmu pojazdu zastępczego do normalnych następstw uszkodzenia samochodu Sąd Najwyższy wypowiedział się chociażby w wyroku z dnia 08 września 2004 r. (sygn. akt IV CK 672/03, Lex nr 146324). W wyroku tym Sąd Najwyższy wskazał m.in., że za normalne następstwo zniszczenia pojazdu służącego poszkodowanemu do prowadzenia działalności gospodarczej należy uznać konieczność czasowego wynajęcia pojazduzastępczegow celu kontynuowania tej działalności w okresie, gdy szkoda nie została jeszcze naprawiona. Postulat pełnego odszkodowania przemawia więc za przyjęciem stanowiska o potrzebie zwrotu przez ubezpieczyciela tzw. wydatków koniecznych, potrzebnych na czasowe używaniezastępczegośrodka komunikacji w związku z niemożliwością korzystania z niego wskutek zniszczenia, z tym że tylko za okres między dniem zniszczenia a dniem w którym poszkodowany może nabyć analogiczny pojazd, nie dłuższy jednak niż za czas do zapłaty odszkodowania .W wyroku z dnia 5 listopada 2004 r. ( sygn. akt II CK 494/03, Biul. SN 2005/3/11) Sąd Najwyższy wyraził natomiast pogląd, że jeżeli uszkodzony pojazd nadaje się do naprawy w postaci wmontowania do niego nowej części zamiennej, to koszty najmu przez poszkodowanego tzw.samochodu zastępczegoobejmować mogą tylko okres konieczny i niezbędny do naprawy pojazdu (art. 361 § 1 k.c.). W uzasadnieniu do pierwszego ze wskazanych wyroków Sąd Najwyższy wskazał m.in., że utrata możliwości korzystania z rzeczy wskutek jej zniszczenia stanowi szkodę majątkową.
Pogląd ten w całej rozciągłości podziela Sąd Rejonowy.
Koszty wynajmu samochodu zastępczego są szkodą, która podlega naprawie przez zobowiązany do tego podmiot. Na zakres jego odpowiedzialności wpływ ma oczywiście treść 361k.c.Koszty najmu samochodu zastępczego obejmować więc mogą tylko okres konieczny i niezbędny do naprawy pojazdu.
W niniejszej sprawie biegły ustalił, iż niezbędny technologiczny czas naprawy samochodu(...)wynosił 5 dni. Biegły wskazał ponadto, że zgodnie z wytycznymi Polskiej Izby Ubezpieczeń i Komisji Nadzoru Finansowego dot. rozpatrywania roszczeń o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zasadny jest okres organizacyjny w ilości dwóch dni, ubezpieczyciele powinni uznawać także okres 2 dni na sprowadzenie części zamiennych.Łączny uzasadniony okres wynajmu pojazdu zastępczego wynosi zatem 9 dnii za taki okres Sąd zasądził kwotę 1.107 zł ( 9 dni x 100 zł plus VAT ). Rzeczywisty czas naprawy był dłuższy z uwagi na fakt, iż naprawa dokonywana była przez męża poszkodowanej w wolnym czasie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 436 k.c.,art. 805 k.c.iart. 822 k.c.w zw. z art.art. 361 k.c.iart. 363 k.c.Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.103,35 zł, w pozostałej części powództwo jako niezasadne zostało oddalone.
O odsetkach orzeczono na podstawieart. 817 k.c.przy czym określając termin odsetek od kwoty 5.996,35 zł Sąd miał na uwadze termin zgłoszenia szkody od którego należało liczyć początek biegu terminu wskazanego wart. 817 § 1 k.c., zaś określając termin odsetek od kwoty 1.107,00 zł. Sąd miał na uwadze termin doręczenia pozwanej faktury i rachunku za najem samochodu zastępczego i termin do uregulowania zobowiązania.
Na podstawieart. 108 § 1 k.p.c.pozostawiono szczegółowe wyliczenie kosztów postępowania referendarzowi sądowemu, ustalając, że koszty w 18% obciążają powoda i w 82% stronę pozwaną – proporcjonalnie do rozstrzygnięcia merytorycznego co do zasadności żądania pozwu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w wyroku.
SSR Marianna Grzyb