Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 329/14
Data wyroku: 2015-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Wilczewska-, Waldemar Cytrowski, Przemysław Kowalski

Sygn. akt II Ka 329/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2015r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSO Waldemar Cytrowski
Sędziowie : SSO Agata Wilczewska - spr.
SSR (del.) Przemysław Kowalski
Protokolant : st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2015r.
sprawyG. K.
oskarżonego z art.178a§1 i 4k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole
z dnia 21 października 2014r. sygn. akt II K 404/14

I
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

II
Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze w tym od opłaty za to postępowanie.

Przemysław Kowalski Waldemar Cytrowski Agata Wilczewska

Sygn. akt II Ka 329/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 21 października 2014 r., Sąd Rejonowy w Kole, sygn. akt II K 404/14, uznał obwinionegoG. K.za winnego tego, że w dniu 18 kwietnia 2014 r. wG.naulicy (...)w woj.(...)prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym – kierował samochodem markiV. (...)onr rej. (...)będąc w stawnie nietrzeźwości 2.17 promila we krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kole, sygn. akt II K 747/09 z dnia 22 grudnia 2009 r. za przestępstwo zart. 178a § 1 k.k., tj. przestępstwa zart. 178a § 1 i 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności. Nadto na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony wskazując w jej uzasadnieniu, że jest jedynym opiekunem schorowanych rodziców. Nadto podniósł, że na utrzymaniu ma syna w wieku 2 lat, uczy się w trybie zaocznym oraz postanowił poddać się leczeniu odwykowemu.
W konkluzji oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie o warunkowym zawieszeniu orzeczonej kary 1 roku pozbawienia wolności.
Sąd odwoławczy zważył co następuje
Apelacja oskarżonegoG. K.jest oczywiście bezzasadnai jako taka nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zważyć należy, iż analiza całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala na przyjęcie, że Sąd meriti w sposób wystarczający i pełny zebrał dowody w niniejszej sprawie i należycie je oceniłw ramach zasady wynikającej zart. 7 k.p.k.Ocena ta poprzedzona była ujawnieniem całokształtu okoliczności w sposób podyktowany zasadą prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.), stanowiła rezultat rozważenia okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.), a okoliczności rozważonoz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego i reguł prawidłowego rozumowania (art. 7 k.p.k.). Ocena dowodów oraz dokonane na jej podstawie ustalenia faktyczne w zakresie sprawstwa i winy oskarżonegoG. K.nie były kwestionowane przez skarżącego. Nie budzą one również zastrzeżeń Sądu odwoławczego.
Jak wynika z treści wywiedzionej apelacji oskarżony nie kwestionując rozstrzygnięcia Sądu I instancji co do winy, swoje zastrzeżenia koncentruje na wymiarze orzeczonej wobec niego kary. W ocenie oskarżonego Sąd Rejonowy błędnie przyjął bowiem, iż w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek uprawniający do orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,a w konsekwencji skazał go na bezwzględną karę 1 roku pozbawienia wolności.
Oskarżony w przedmiotowym postępowaniu stanął pod zarzutem popełnienia czynu zart. 178a § 4 k.k.tj. Zgodnie natomiast zart. 69 § 4 k.k.wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim oraz sprawcy przestępstwa określonego wart. 178a § 4sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolnościw szczególnie uzasadnionych wypadkach. Zważyć przy tym należy, iż termin „szczególnie uzasadnione okoliczności” nie został zdefiniowany wkodeksie karnym. W ocenie Sądu odwoławczego należy jednak uznać, że te „szczególne okoliczności” dotyczą przesłanek prognozy kryminologicznej, a więc muszą być związanez okolicznościami, o których jest mowa wart. 69 § 2 k.k.W oparciu o te szczególne okoliczności sąd musi dojść do wniosku, że cele kary wobec sprawcy zostaną osiągnięte pomimo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary.
Oceniając postawę oskarżonego, jego właściwości i warunku osobiste, dotychczasowy tryb życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, a także rozważając występowanie w niniejszej sprawie „szczególnie uzasadnionego wypadku” o którym mowa wart. 69 § 4 k.k., Sąd Rejonowy uznał, iż w stosunku doG. K.brak jest pozytywnej prognozy kryminologicznej i możliwości zastosowania w stosunku do niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Po przeprowadzeniu analizy akt niniejszej sprawy Sąd odwoławczy w pełni aprobuje zaprezentowane powyżej wnioski do jakich doszedł Sąd I instancji. Zasadnie bowiem wskazuje Sąd Rejonowy, że oprócz przyznania się do winy i wyrażenia skruchy nie sposób dopatrzyć się innych okoliczności łagodzących związanych z osobą oskarżonego, a które przemawiałby za przyjęciem, iż w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek.G. K.jest osobą uprzednio karaną za przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.co znalazło swój wyraz w opisie i kwalifikacji jego czynu. Nadto przestępstwo popełnił znajdując się w bardzo wysokim stanie nietrzeźwości, prowadził pojazd nie posiadając do tego uprawnień, nie zatrzymał się na wezwanie funkcjonariuszy Policji, podjął próbę ucieczki podczas której, w godzinach późnowieczornych wyłączył światła pojazdui nie stosował się do obowiązujących przepisów. Sąd Rejonowy w pełni zasadnie uznał zatem, że czynG. K.cechował się znacznym ujemnym ładunkiem społecznym. Akta sprawy wskazują także, że oskarżony jest osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu rodziców. Pomimo zatem, że są to osoby starsze i schorowane, to na nich ciąży obowiązek utrzymaniaG. K.. Nie sposób uznać także, że na utrzymaniu oskarżonego pozostaje jego 2-letni syn. Co prawdaG. K.zobowiązany jest do uiszczania alimentów w wysokości 300 zł miesięcznie, jednakże z uwagi na pozostawanie bez pracy obowiązkowi temu nie może zadośćuczynić.
W tych okolicznościach, mając na uwadze dyrektywny wymiaru kary zawarte wart. 53 kk, stwierdzić należało, iż w stosunku doG. K.jedynie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania spełni swoje cele, tj. będzie stanowić dla oskarżonego dostateczną dolegliwość, a jednocześnie spełni rolę ostrzeżenia, które wywoła u oskarżonego refleksję nad jego zachowaniem oraz odstraszy go od powrotu na drogę przestępstwa.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd odwoławczy – nie znajdując uchybień określonych wart. 439 k.p.k.lubart. 440 k.p.k., podlegających uwzględnieniu z urzędu i powodujących konieczność zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia – na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jakw wyroku.
Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za to postępowanie, albowiem ich uiszczenie z uwagi na jego aktualną sytuację materialną byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
Przemysław Kowalski  Waldemar Cytrowski  Agata Wilczewska