Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Pa 67/14
Data wyroku: 2015-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski, Elżbieta Wojtczuk, Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Wypowiedzenie Zmieniające (Zmiana Warunków Pracy I Płacy)
Podstawa prawna: art. 5 ust. 5 w zw. z art.10 ust. 1 ustawy z 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

Sygn. akt IV Pa 67/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 stycznia 2015r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Jacek Witkowski

Sędziowie:

SSO Elżbieta Wojtczuk (spr.)
SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant:

st.sekr.sądowy Iwona Chojecka

po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. w Siedlcach, na rozprawie
sprawy z powództwaT. K.
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej wŁ.
o uznanie wypowiedzenia zmieniającego za bezskuteczne
na skutek apelacji powódkiT. K.
od wyroku Sądu Rejonowegow. S.IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 maja 2014r. sygn. akt IV P 19/14

I
oddala apelację;

II
zasądza od powódkiT. K.na rzecz Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej wŁ.kwotę 60 (sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję.

Sygn. akt IV Pa 67/14

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym 14 stycznia 2014r. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej wŁ.powódkaT. K.domagała się uznania za bezskuteczne wypowiedzenia jej przez pozwanego warunków pracy z 7 stycznia oraz 9 stycznia 2014r. i przywrócenie jej do pracy na dotychczasowych warunkach, wynikających z umowy z 15 października 1981r. oraz z wyroku Sądu Okręgowegow. S.z 19 grudnia 2013r. sygn. akt(...), a także o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów procesu.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wyrokiem z 23 maja 2014r. Sąd Rejonowyw. S.IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w punkcie I oddalił powództwo; w punkcie II zasądził od powódkiT. K.na rzecz pozwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej wŁ.kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Rozstrzygnięcie swoje Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych i rozważaniach prawnych:
T. K.na podstawie umowy o pracę z 15 października 1981r. była pracownikiem Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej wŁ., zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku technika w pracowni RTG.
W 2012r. kierownictwo Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej wŁ.doszło do wniosku, że najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia rachunku ekonomicznego będzie przekazanie podmiotowi zewnętrznemu świadczenia usług z zakresu RTG, tomografii komputerowej i mammografii. W tym celu ogłoszono konkurs ofert na świadczenie usług tego rodzaju. Na świadczenieusług (...)wpłynęły dwie oferty, z których komisja powołana przez pozwanego wybrała ofertę swojego dotychczasowego pracownika zatrudnionego na stanowisku technika RTG,M. K.. W celu realizacji tych usług założyła ona własną działalność gospodarczą, rozwiązała z pozwanym stosunek pracy za porozumieniem stron oraz zawarła z nim obowiązującą od 1 stycznia 2013r. do 31 grudnia 2015r. cywilnoprawną umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie wykonywania obowiązków technika RTG w pracowni RTG, przy wykorzystaniu sprzętu, aparatury i innych środków należących do pozwanego. Jednocześnie zmianie uległ regulamin organizacyjny pozwanego, gdyż z jego struktur wyłączono pracownię RTG.
W dniu 20 listopada 2012r. pracodawca wypowiedział powódce umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, jako przyczynę wskazując zmiany organizacyjne w pracowni RTG. Wyrokiem Sądu Okręgowegow. S.IV Wydział pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 grudnia 2013r., w następstwie wniesionej przezT. K.apelacji od wyroku sądu I instancji, powódka została przywrócona do pracy na poprzednich warunkach.
Powódka stawiła się w siedzibie pozwanego w celu podjęcia pracy po przywróceniu jej do pracy. W dniu 7 stycznia 2014r. pozwany pracodawca oddelegował ją z dniem 8 stycznia 2014r. do pracy wD.Pracowniczo-Organizacyjnym i Rozliczeń Usług Medycznych na stanowisko referenta na okres trzech miesięcy.
W dniu 7 stycznia 2014r. otrzymała ona również wypowiedzenie warunków pracy w części dotyczącej stanowiska pracy. Pracodawca zaproponował bowiem powódce stanowisko referenta wD.Pracowniczo-Organizacyjnym i Rozliczeń Usług Medycznych, jako przyczynę wypowiedzenia dotychczasowych warunków pracy wskazując świadczenie usług w pracowni RTG przez podmiot zewnętrzny. Pismem z dnia 9 stycznia 2014r. pozwany wypowiedziałT. K.warunki pracy również w zakresie wymiaru czasu pracy, jako nowe warunki, po upływie okresu wypowiedzenia, wskazując 7 godzin i 35 minut na dobę i przeciętnie 37 godzin i 55 minut tygodniowo w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy.
Na dzień wręczenia wypowiedzenia warunków pracyT. K.miała ukończone 53 lata i była pracownikiem chronionym w rozumieniuart. 39 kp.
W ocenie Sądu Rejonowego powództwo wniesione przezT. K.okazało się nieuzasadnione i podlegało oddaleniu.
Zgodnie zart. 39 kppracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Przepisu tego nie stosuje się w razie uzyskania przez pracownika prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (art. 40 kp).
Zgodnie zart. 42 § 1 kp, przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę stosuje się odpowiednio do wynikających z umowy warunków pracy i płacy.
W myślart. 43 kp, pracodawca może wypowiedzieć warunki pracy lub płacy pracownikowi podlegającemu ochronie, o którym mowa wart. 39 kp, jeżeli wypowiedzenie stało się konieczne ze względu na wprowadzenie nowych zasad wynagradzania dotyczących ogółu pracowników zatrudnionych u danego pracodawcy lub tej ich grupy, do której pracownik należy, a także ze względu na stwierdzoną orzeczeniem lekarskim utratę zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy albo niezawinioną przez pracownika utratę uprawnień koniecznych do jej wykonywania.
Bezsporne jest w sprawie, że w chwili dokonywania spornego w sprawie wypowiedzenia warunków pracyT. K.była pracownikiem podlegającym ochronie przed wypowiedzeniem w rozumieniuart. 39 kp.
Niewątpliwie w jej przypadku nie zachodziły okoliczności, o których mowa wart. 43 kp, zezwalające na wypowiedzenie warunków pracy lub płacy takiemu pracownikowi. Pozwany na takie okoliczności zresztą się nie powoływał.
Sąd Rejonowy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie zachodziły jednak inne okoliczności, które czyniły możliwym dokonanie powódce indywidualnego wypowiedzenia warunków pracy, wynikające z przepisówustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników(Dz. U. nr 90, poz. 844, ze zm.). Są toart. 5 ust. 5w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy w odniesieniu do zwolnień indywidualnych. Na tej podstawie pracownikowi w wieku przedemerytalnym można bowiem wypowiedzieć warunki pracy i płacy, jeżeli wypowiedzenie następuje z przyczyn niedotyczących pracownika. Takie stanowisko znajduje uzasadnienie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2008 r., w świetle którego pracodawca może wypowiedzieć warunki pracy i płacy z przyczyn niedotyczących pracowników, pracownikom objętym szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy niezależnie od tego, czy równocześnie dokonuje definitywnych zwolnień z pracy z tych przyczyn (sygn. akt II PK 286/07, OSNP 2009/15-16/202).
Sąd Rejonowy stwierdził, że przyczyna spornego w sprawie wypowiedzenia zmieniającego dokonanego powódce, a więc świadczenie usług w pracowni RTG przez podmiot zewnętrzny, w świetle zgromadzonych w niniejszej sprawie, a także w sprawie sygn. IV P 656/12 dokumentów, jest przyczyną rzeczywistą, a przy tym niedotyczącą powódki i jako taka nie była kwestionowana przez stronę powodową, która podważała dokonane wypowiedzenie zmieniające wyłącznie z punktu widzenia treściart. 39 kp.
Sąd stwierdził, że nie jest uprawniony do badania celowości i zasadności zmiany struktury organizacyjnej pracodawcy. Sama zaś decyzja co do przydatności i celowości utrzymywania określonego stanowiska mieści się w uprawnieniach pracodawcy i nie podlega ocenie sądów pracy.
Do pracodawcy bowiem należy określenie optymalnej struktury organizacyjnej i dobór w tym zakresie kadry pracowniczej, pozwalającej na prawidłowe wykonanie zadań w procesie dążenia do osiągnięcia racjonalnego rachunku ekonomicznego. On to bowiem ma określić jak najkorzystniejszy wariant działań gospodarczych, prowadzący do osiągnięcia opłacalności danego przedsięwzięcia. W tym zakresie dysponuje swobodą tworzenia własnej struktury organizacyjnej, uwzględniającej podział zadań między poszczególne jego komórki oraz orientację działalności firmy na określony rynek. Od prawidłowej struktury organizacyjnej i optymalnego podziału zadań między poszczególne komórki zależy efektywność realizacji zadań pracodawcy. Sąd nie może oceniać zasadności działań tak organizacyjnych, jak i ekonomicznych, podejmowanych przez pracodawcę.
Już z powyższej tylko przyczyny powództwoT. K.podlegało więc oddaleniu. Zaproponowane przez pozwanego nowe stanowisko administracyjne nie przekraczało przy tym jej kwalifikacji zawodowych, obowiązki z nim związane były stosunkowo nieskomplikowane i powódka w okresie wypowiedzenia, jak sama przyznała, dobrze sobie z nimi radziła, a pracodawca nie miał do niej żadnych zastrzeżeń w tym zakresie. Powódka zdecydowała jednak, że interesuje ją praca wyłącznie na stanowisku technika w pracowni RTG, chociaż w tym zakresie powinna szukać porozumienia nie z pozwanym, ale z podmiotami, które przejęły od niego realizację tych zadań.
Jak wskazał bowiem Sąd Okręgowy w Siedlcach w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 października 2013 r. sygn. akt IV(...), wraz z przekazaniem przez pozwanego podmiotowi zewnętrznemu zadań pracowni RTG, jako wyodrębnionej zorganizowanej całości, wraz z jej sprzętem nastąpiło przejście części zakładu pracy na nowego pracodawcę w rozumieniuart. 231kp. Sąd Rejonowy pogląd ten w pełni podziela. Jak zaś wynika zart. 231§ 1 kp, pracownicy przejętego zakładu pracy stają się pracownikami pracodawcy przejmującego z mocy prawa, skutek ten następuje automatycznie, nawet wbrew woli tego pracodawcy. W razie natomiast wypowiedzenia lub rozwiązania umowy o pracę z naruszeniem ochrony przewidzianej wart. 39 kp, pracownikowi przysługują stosowne roszczenia przewidziane w przepisach prawa. Po dacie transferu z roszczeniami tymi, np. z roszczeniem o przywrócenie do pracy, pracownik może występować do sądu, z tym zastrzeżeniem, że przeciwko nowemu pracodawcy - nabywcy zakładu lub jego części, z którą wiązały się w przeważającej mierze jego zadania, który, jako następca prawny, odpowiada za skutki prawne wynikające z bezprawnego rozwiązania stosunku pracy przez poprzedniego pracodawcę (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 19 sierpnia 2004 r., I PK 489/03, OSNP 2005/6/78). Dodatkowo więc i z tego powodu powództwo skierowane przezT. K., reprezentowaną w sprawie przez fachowego pełnomocnika, skierowane przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej wŁ., podlegało oddaleniu.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w wyroku, o kosztach rozstrzygając na podstawieart. 98 § 1 kpcoraz§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2003 r., nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Od powyższego wyroku apelację wniosła powódka zaskarżając go w całości i wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przywrócenie powódki do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku pracy i zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia – przy uwzględnieniu kosztów postępowania odwoławczego.
Skarżąca zarzuciła wyrokowi:

1
naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 233 § 1 kpcpoprzez dokonanie dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań stron oraz dokumentacji, czego konsekwencją było bezpodstawne uznanie, że u pozwanego doszło do likwidacji stanowiska pracy zajmowanego przez powódkę;

2
sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie, że doszło do likwidacji stanowiska pracy zajmowanego przez powódkę.

W uzasadnieniu apelacji powódka podniosła, że z zebranej w sprawie dokumentacji, w szczególności dokumentacji konkursowej oraz umowy zawartej pomiędzy pozwanym a osobą świadczącą usługi w zakresie RTG nie wynika jakoby działania podjęte przez pozwanego nosiły znamiona likwidacji części prowadzonej placówki z jednoczesnym powierzeniem zadań przez nią realizowanych na rzecz podmiotu trzeciego; literalna treść zawartej przez pozwanego umowy nie wskazuje, że doszło do przekazania całości zadań w ramach komórki RTG na rzecz podmiotu zewnętrznego; zawarta umowa nosi znamiona zwykłej umowy zlecenia, co nie wyłącza możliwości dalszego zatrudnienia powódki; w placówce pozwanego są przypadki jednoczesnego zatrudniania na jednym oddziale osób świadczących pracę na podstawie umowy o pracę jak i w ramach prowadzonych przez nie działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o jej oddalenie w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu za instancję odwoławczą według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powódki jest bezzasadna i podlega oddaleniu. W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty podniesione w apelacji nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w pełni podzielił i przyjął jako własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, jak również rozważania prawne skłaniające tenże Sąd do oddalenia powództwa, nie znajdując przy tym podstaw do uznania słuszności zarzutów apelacji stanowiącej jedynie polemikę z prawidłowymi i wnikliwie uargumentowanymi motywami zapadłego orzeczenia. W związku z tym, że Sąd II instancji zaakceptował ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, traktując je jak własne, nie zachodzi konieczności ich ponownego przytaczania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 r., sygn. I PKN 339/98, opubl. OSNAPiUS z 1999 r., z. 24, poz. 776).
Zarzuty powódki dotyczą naruszenia przez Sąd pierwszej instancjiart. 233 § 1 kpci odnosząc się do tego zarzutu Sąd Okręgowy analizując okoliczności sprawy i motywy rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku doszedł do przekonania, że zarzuty apelującej są nieuzasadnione.
W ocenie Sądu Okręgowego ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe. Sąd ocenił całokształt materiału dowodowego ustalonego w sprawie.
Powódka zarzucając naruszenie przepisuart. 233 § 1 kpcpodnosiła, że błędnie Sąd Rejonowy ustalił, że doszło do przejęcia pracowni RTG przez nowy podmiot prowadzący działalność gospodarczą i że doszło do likwidacji stanowiska pracyT. K..
Okoliczności, że doszło do likwidacji stanowiska pracy powódki oraz iż doszło do przejęcia i reorganizacji pozwanego są bezsporne i zostały przesądzone w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy a następnie Sąd Okręgowy w sprawie o sygn. akt IV P 656/12 tego Sądu. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację powódki w sprawie o sygn. akt IV P 656/12 wskazał, że doszło do przejęcia pracowni RTG przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w trybieart. 231kp. Wobec powyższego ta okoliczność nie budzi żadnej wątpliwości. Należy również wskazać, iż powódka w treści pozwu nie podnosiła, że przyczyna wypowiedzenia warunków umowy o pracę nie jest prawdziwa, powoływała się jedynie na ochronę jej praw pracowniczych wynikającą zart. 39 kp. Powódka zgłosiła się do pracy po przywróceniu jej do pracy przez Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z 19 grudnia 2013r. W dniu 7 stycznia 2014r. pozwany pracodawca oddelegował ją z dniem 8 stycznia 2014r. do pracy na stanowisku referenta i wręczył jej wypowiedzenie warunków pracy w części dotyczącej stanowiska pracy. Zaproponowano jej stanowisko referenta w dziale Pracowniczo-Organizacyjnym i Rozliczeń Usług Medycznych. 9 stycznia 2014r. pracodawca wręczył powódce wypowiedzenie dotyczące wymiaru czasu pracy.
Wypowiedzenie zmieniające zostało dokonane przez pozwanego w oparciu oart. 5 ust. 5w zw. zart. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Zgodnie z tym przepisem pracownikowi w wieku przedemerytalnym można wypowiedzieć warunki pracy i płacy, jeżeli wypowiedzenie następuje z przyczyn niedotyczących pracownika. W związku z tym, że pozwany nie miał możliwości przywrócenia powódki na poprzednio zajmowane stanowisko, zaproponował jej inne stanowisko (do wyboru były stanowisko referenta, pracownika biurowego, a nawet sprzątaczki). Powódka przez jakiś czas pracowała na stanowisku referenta i z materiału dowodowego wynika, że nie było zastrzeżeń do jej pracy, jej praca była oceniana dobrze.
Okoliczność, że powódka pozostaje pod szczególną ochroną wynikającą zart. 39 kpnie zasługuje na uwzględnienie, mając na uwadze treśćart. 5 ust. 5w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych.
Również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 kwietnia 2008r. (sygn. akt II PK 286/07) wypowiedział się, że pracodawca może wypowiedzieć warunki pracy i płacy z przyczyn niedotyczących pracowników, pracownikom objętym szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy niezależnie od tego, czy równocześnie dokonuje definitywnych zwolnień z pracy z tych przyczyn. Powyższe stanowisko Sąd podziela w całej rozciągłości.
Wobec powyższego procedura związana z wypowiedzeniem powódce warunków pracy została dokonana przez pracodawcę zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, ocenił prawidłowo sytuację prawną powódki i oddalił powództwo jako nieuzasadnione.
Z tych względów w ocenie Sądu Okręgowego apelacja powódki nie zasługuje na uwzględnienie i została oddalona na podstawieart. 385 kpc.
Sąd zasądził koszty procesu na podstawieart. 98 kpc, zgodnie z wynikiem procesu, zasądzając koszty zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego.