Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 2504/14
Data wyroku: 2015-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Madej
Słowa kluczowe: Emerytura (Przepisy Ogólne)
Podstawa prawna: art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VI U 2504/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Janusz Madej
Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc
po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie
odwołania:D. W.
od decyzji : Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 21 sierpnia 2014 r., znak:(...)
w sprawie:D. W.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o wypłatę zawieszonej emerytury
oddala odwołanie.

Na oryginale właściwy podpis.
VI U 2504/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 21 sierpnia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.– po rozpatrzeniu wnioskuD. W.z dnia 12 sierpnia 2014r. – odmówił wnioskodawczyni (ubezpieczonej) prawa do wypłaty emerytury za okres od(...)
W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy podał, iż zgodnie zart.133 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440 ze zm.) w razie ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczenia lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia – jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu. Organ rentowy wskazał w związku z tym, że skoro wniosek o wznowienie wypłaty zawieszonej emerytury ubezpieczonaD. W.złożyła w dniu 16 maja 2014r. (wpływ do ZUS 21 V 2014r.), to decyzją z dnia 30 maja 2014r. wznowiono wypłatę emerytury od dnia(...)to jest od miesiąca złożenia wniosku.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się zmiany decyzji i przyznania jej prawa do wypłaty emerytury za okres od(...)do(...)
W uzasadnieniu swego stanowiska procesowego ubezpieczona argumentowała, iż organ rentowy bezzasadnie odmówił jej wypłaty emerytury za okres od(...). do(...)mimo, że(...)osiągnęła wiek emerytalny i zgodnie z przepisami mogła dalej pracować i otrzymywać emeryturę w całości (zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r.).
Decyzją z dnia 7 kwietnia 2010r.(...) OddziałwB.dokonał rocznego rozliczenia dochodów ubezpieczonej za rok 2009, podobnie jak w roku 2011 i 2012. Po wejściu w życie nowej ustawy od 1 października 2011r. ubezpieczona otrzymała decyzje o ponownym przeliczeniu z informacją o zawieszeniu wypłaty emerytury z powodu kontynuowania zatrudnienia.
Dopiero po wejściu w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od dnia 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r. (Dz. U. z 2014r. poz.169), w maju zatelefonowano do ubezpieczonej z ZUS z zapytaniem dlaczego nie złożyła ona jeszcze wniosku o odwieszenie emerytury? Ubezpieczona twierdziła, iż była zaskoczona tym pytaniem, ponieważ cały czas otrzymywała z ZUS decyzje, że emerytura podlega zawieszeniu i nie otrzymała ona dotychczas jakiejkolwiek informacji z ZUS o możliwości odwieszenia emerytury.
Decyzją o wypłacie zawieszonej emerytury z dnia 26 czerwca 2014r. ((...))(...) OddziałwB.odwiesił jej emeryturę do 21 listopada 2011r. i dokonał jej wypłaty (zgodnie z ustawą z dnia 13 grudnia 2013r.).
Po 21 listopada 2012r. otrzymała ona kolejne decyzje z ZUS o dalszym zawieszeniu emerytury (mimo osiągniętego wieku emerytalnego) bez jakiejkolwiek informacji o możliwości odwieszenia emerytury.
Po złożeniu przez ubezpieczoną w dniu 12 maja 2014r. kolejnego wniosku o doliczeniu okresu zatrudnienia za pierwszy kwartał 2014r. ubezpieczona po raz pierwszy otrzymała decyzję o przeliczeniu emerytury z dnia 15 maja 2014r. z informacją „wypłata emerytury podlega zawieszeniu. W celu podjęcia wypłaty stosowny wniosek.”
Powołane okoliczności świadczą – w ocenie ubezpieczonej - , iż została ona wprowadzona w błąd przez ZUS, ponieważ organ rentowy cały czas utrzymywał ją w świadomości, że musi ona rozwiązać umowę o pracę i dostarczyć do ZUS świadectwo pracy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje:
Decyzją z dnia 3 sierpnia 2007r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.przyznałD. W.prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2007r., to jest od miesiąca w którym ubezpieczona złożyła wniosek o to świadczenie (decyzja k.52 akt emerytalnych).D. W.(urodz. (...)) w chwili składania wniosku z dnia 26 lipca 2007r. o emeryturę pozostawała w stosunku pracy, będąc zatrudnioną od 1 lipca 1994r. w(...)BiblioteceP.– Szkolnej wD.. Zatrudnienie to kontynuowane jest przez ubezpieczoną nieprzerwanie do chwili obecnej. Z powodu kontynuowania tego zatrudnienia organ rentowy w decyzji pierwszorazowej z dnia 3 sierpnia 2007r. zawiesił wypłatę ubezpieczonej tej emerytury, o czym informował ją w kolejnych decyzjach o przeliczeniu emerytury.
W kolejnej decyzji o przeliczeniu emerytury z dnia 15 maja 2014r. (pkt I podpunkt 2 – k.363 akt emerytalnych) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.poinformował ubezpieczoną, że wypłata emerytury podlega zawieszeniu, a w celu podjęcia wypłaty należy złożyć wniosek.
Wnioskiem z dnia 15 maja 2014r. (złożonym w ZUS Oddziale wB.w dniu 21 maja 2015r.) ubezpieczona zwróciła się do organu rentowego o odwieszenie i wypłatę świadczenia emerytalnego zawieszonego w okresie od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. wraz z odsetkami, powołując się na ustawę z dnia 13 grudnia 2013r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. (Dz. U. z 2014r. poz.169). Ponadto ubezpieczona domagała się w tym wniosku wypłaty przysługującego jej świadczenia emerytalnego od dnia 22 listopada 2012r., zawieszonego – w jej ocenie – przez organ rentowy bezpodstawnie.
W rozpoznaniu tego wniosku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją z dnia 30 maja 2014r. o ponownym ustaleniu i wznowieniu wypłaty emerytury – oprócz dokonania żądanego we wniosku z dnia 21 maja 2015r. przeliczenia emerytury – wznowił wypłatę ubezpieczonej tego świadczenia, a ponadto przekazał jej należność za okres od(...). do(...)(w kwocie 6143 zł 78 gr brutto), ustalając też stały termin płatności emerytury na 25 dzień każdego miesiąca

(decyzja - k.369 akt emerytalnych).
Kolejną decyzją z dnia 26 czerwca 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.– po rozpatrzeniu wyżej wspomnianego wniosku ubezpieczonej z dnia 15 maja 2014r. (złożonego w ZUS w dniu 21 maja 2014r.) dokonał wypłaty ubezpieczonej zawieszonej emerytury, do której prawo podlegało zawieszeniu od dnia 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r. w kwocie 35317 zł o9 gr brutto wraz z odsetkami naliczonymi za okres od 26 października 2011r. do 19 lutego 2014r. w kwocie 8074 zł 22 gr, a ponadto odrębnymi dwoma decyzjami z dnia 26 czerwca 2014r. rozliczył to świadczenie za lata 2011 i 2012 w związku z osiągnięciem przez ubezpieczoną przychodów w tych latach

(decyzje k.389 i k.390 akt emerytalnych).
We wniosku z dnia 8 sierpnia 2012r. (złożonym w ZUS Oddziale wB.w dniu 12 sierpnia 2014r.)D. W.– w nawiązaniu do swojego wcześniejszego wniosku z dnia 15 maja 2014r. (data złożenia w organie rentowym – 21 maja 2014r.) zwróciła się ponownie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wypłatę zawieszonego jej od dnia 22 listopada 2012r. świadczenia emerytalnego, powołując się na to, iż w dniu(...). osiągnęła wiek emerytalny i uzyskała prawo do pobierania pełnej emerytury. Ubezpieczona dodatkowo wskazała, że decyzją o wypłacie zawieszonej emerytury z dnia 26 czerwca 2014r. (znak(...))(...) OddziałwB.odwiesił jej emeryturę do dnia 21 listopada 2012r. i dokonał jej wypłaty zgodnie z ustawą z dnia 13 grudnia 2013r.
Natomiast po 21 listopada 2012r. doręczał jej kolejne decyzje o dalszym zawieszeniu emerytury (mimo osiągniętego wieku emerytalnego) bez jakiejkolwiek informacji o możliwości odwieszenia emerytury. Dopiero po wejściu w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. ubezpieczona skorzystała z możliwości odwieszenia emerytury, a wcześniej nie miała takiej możliwości ponieważ ZUS cały czas zawieszał jej emeryturę z powodu nierozwiązania stosunku pracy.

(wniosek k.391 akt emerytalnych)
Powyższy wniosek rozpoznany został przez organ rentowy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 21 sierpnia 2014r.
Wyżej przedstawione okoliczności faktyczne wskazują, iż zakres przedmiotowy sporu ograniczał się do kwestii wypłaty ubezpieczonej zawieszonej przez organ rentowy emerytury w okresie od(...)do(...).
Świadczenia emerytalne za okres wcześniejszy i objęty przepisami ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od dnia 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r. (Dz. U. z 2014r., poz.169) zostało bowiem ubezpieczonej wypłacone na podstawie decyzji z dnia 26 czerwca 2014r. o wypłacie zawieszonej emerytury, natomiast za okres późniejszy, to jest od dnia 1 maja 2014r., wypłata emerytury nastąpiła na podstawie decyzji o ponownym ustaleniu i wznowieniu wypłaty emerytury z dnia 30 maja 2014r.(od miesiąca w którym ubezpieczona złożyła wniosek o to świadczenie).
Istota sporu sprowadza się zatem do kwestii czy na pozwanym organie rentowym ciąży prawny obowiązek wypłacenia ubezpieczonej zawieszonej emerytury za okres od(...)do(...).
Rozważania w tej kwestii rozpocząć należy od wstępnej uwagi, iż organ rentowy upatrywał braku podstaw do wypłacenia ubezpieczonej zawieszonej jej emerytury jedynie w niezłożeniu przez nią wniosku o wypłatę świadczeń za powyższy okres, powołując się naart.133 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440 z późń.zm.).
Zgodzić się należy z organem rentowym, iż wniosek o wypłatę zawieszonej emerytury ubezpieczona złożyła po raz pierwszy dopiero w dniu 21 maja 2014r. Pamiętać jednak należy także o unormowaniu zawartym w art.133 ust.1 punkcie 2 powołanej ustawy emerytalno – rentowej, zgodnie z którym w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż za okres 3 lat poprzedzający bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt 1 (miesiąc w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu, z zastrzeżeniem art.107a ust.3), jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego.
Przepis art.133 ust.1 punktu 2 odnosi się zatem do istoty prawa i samej zasady na podstawie której jest ono nabywane. Jeśli organ rentowy wadliwie zinterpretował normy prawa materialnego, w wyniku czego bezzasadnie odmówił przyznania świadczenia bądź w ogóle, bądź we właściwej wysokości, zastosowanie będzie miał ten właśnie przepis.
Rozważeniu podlega więc kwestia czy ubezpieczonaD. W.nabyła w ogóle prawo do wypłaty zawieszonej w okresie od(...). do(...). emerytury?
Na tak postawione pytanie udzielić należy – w ocenie Sądu Okręgowego – odpowiedzi negatywnej.
Przypomnieć w tym miejscu a limine trzeba, iż według stanu prawnego obowiązującego w dniu 1 lipca 2007r. (w dacie nabycia przez powódkę prawa do emerytury)art.103 ust.2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(dodany do tej ustawy od dnia 1 lipca 2000r. przez art.2 pkt 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– Dz. U. z 2000r. Nr 9 poz.118) stanowił, że prawo do emerytury ulegało zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał ją bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonych w decyzji organu rentowego.
Przepis ten był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 7 lutego 2006r. SK 45/04 stwierdził, że art.103 ust.2a ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest zgodny zart.2, art.31 ust.3, art.32 i art.67 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejoraz nie jest niezgodny zart.30, art.65 ust.1, art.70 ust.5 i art.73 Konstytucji.
W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał Konstytucyjny w oparciu o obszerną argumentację uzasadnił swoje stanowisko, które Sąd Okręgowy w pełni podziela, a odnosząc to orzeczenie do stanu faktycznego niniejszej sprawy, dostrzec należy iż w dniu nabycia przezD. W.prawa do emerytury obowiązywało ją ograniczenie wynikające z treści art.103 ust.2a ustawy emerytalnej. Organ rentowy zasadnie zatem na podstawie tego przepisu zawieszał jej emeryturę z powodu nierozwiązania przez nią stosunku pracy i kontynuowania zatrudnienia z dotychczasowym pracodawcą.
Przepis art.103 ust.2a ustawy o emeryturach i rentach z FUS został uchylony z dniem 8 stycznia 2009r. przezart.37 pkt5 lit.6 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o emeryturach kapitałowych(Dz. U. z 2008r. Nr 228, poz.1507), co oznaczało, że od dnia 8 stycznia 2009r. możliwe było pobieranie świadczenia emerytalnego wraz z wynagrodzeniem ze stosunku pracy.
Z dniem 1 stycznia 2011r. do ustawy o emeryturach i rentach z FUS został dodany – przez art.6 pkt2 ustawy z dnia 16 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) – art.103a, który stanowi, że prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.
Ponadto ustawa nowelizująca w art.28 stanowiła m.in., że do emerytur przyznanych przed dniem wejścia w życie tej ustawy – czyli przed dniem 1 stycznia 2011r. – przepis ustawy o emeryturach i rentach z FUS, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się, poczynając od dnia 1 października 2011r.
Od dnia 1 października 2011r. zaczął obowiązywać przepis art.103a ustawy o emeryturach i rentach, który – podobnie jak w stanie prawnym obowiązującym w dniu nabycia przez ubezpieczoną prawa do emerytury – wyklucza możliwość pobierania emerytury oraz wynagrodzenia ze stosunku pracy.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 13 stycznia 2012r. K 2/12 stwierdził, żeart.28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art.103a ustawy o emeryturach i rentachz FUS, dodanym przezart.6 pkt 2 ustawy z 16 grudnia 2010r.w zakresie, w jakim znajduje zastosowanie do osób, które nabyły prawo do emerytury przed 1 stycznia 2011r. bez konieczności rozwiązania stosunku pracy, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą zart.2 Konstytucji RP.
Zgodnie z tym wyrokiem przepis art.28 ustawy nowelizującej utracił moc z dniem 22 listopada 2012r., tj. z dniem jego publikacji w Dzienniku Ustawy RP, na podstawieart.190 ust.3 Konstytucji RP(Dz. U. 2012, poz.1285).
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczył jednak sytuacji odmiennej niż ta w jakiej znalazła się ubezpieczona. Orzeczenie powyższe odnosi się jedynie do tych ubezpieczonych, którzy nabyli prawo do emerytury w okresie od 8 stycznia 2009r. do 30 września 2011r., czyli w czasie, gdy przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS umożliwiały nabycie prawa do emerytury oraz kontynuowania dotychczasowego zatrudnienia (bez konieczności rozwiązania stosunku pracy). Tylko ci ubezpieczeni nie musieli dokonywać wyboru między kontynuowaniem zatrudnienia a przejściem na emeryturę. Zmiana tych zasad przezart.28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw– tj. przezart.28– oznaczała w istocie wprowadzenie nowej treści „ryzyka emerytalnego”. Tymczasem zasada zaufania do państwa i prawa, oparta na pewności prawa, powinna być szczególnie zachowywana w przypadku, gdy dotyczy ona decyzji o poważnym znaczeniu życiowym. Im dłuższa jest perspektywa czasowa działań podejmowanych przez jednostkę, tym silniejsza powinna być ochrona zaufania do państwa i stanowionego prawa. Przepisart.28w/w/ ustawy zasadę tą naruszył. Wskazany przepis spowodował, że osoby, które przeszły na emeryturę w okresie, kiedy nie było obowiązku rozwiązania stosunku pracy w celu uzyskania emerytury (czyli od stycznia 2009r. do końca 2010r.), musiały to mimo to zrezygnować z pracy do końca września 2011r. Gdyby w momencie przejścia na emeryturę osoby te wiedziały, że muszą przerwać zatrudnienie, to wówczas być może w ogóle nie składałyby wniosków emerytalnych i kontynuowałyby zatrudnienie. Podstawy stosunku ubezpieczeniowego – także w zakresie ubezpieczeń społecznych – powinny się opierać na przeświadczeniu, że po upływie określonego czasu ubezpieczony otrzyma określone świadczenie.
Jak wskazano wyżej, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie odnosi się do sytuacji ubezpieczonej, wobec której w dniu nabycia prawa do emerytury, jak i od dnia 1 października 2011r. obowiązywały analogiczne zasady. Przepisy wykluczały możliwość łącznego pobierania emerytury i wynagrodzenia z tytułu kontynuowanego stosunku pracy.
W przypadku ubezpieczonejart.28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustawnie miał w ogóle zastosowania.
Należy też podkreślić, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 listopada 2011r. K 2/12, nie stwierdził niekonstytucyjności przepisu art.103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Kolejna zmiana stanu prawnego nastąpiła po wejściu w życie z dniem 19 lutego 2014r. ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o ustalaniu i wypłacaniu emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od dnia 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. (Dz. U. z 2014r., poz.169).
Art.1 tej ustawy stwierdzał, że określa ona zasady ustalenia i wypłaty emerytury, do której prawo zostało zawieszone na podstawieart.28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 257, poz.1726; z 2011r. Nr 291,poz.1707oraz z 2012r.poz.1285) w związku zart.103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013r. poz.1440, 1717, 1734) w okresie od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r.
W myśl art.2 tej ustawy emerytura, o której mowa w art.1 zwana dalej „zawieszoną emeryturą”, przysługuje emerytowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

1
nabył prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2011r.,

2
jego prawo do emerytury zostało zawieszone na podstawie przepisów określonych w art.1 w związku z kontynuowaniem przez niego po 30 września 2011r. zatrudnienia bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury.

Jak już wcześniej wskazano pozwany organ rentowy – na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. – decyzją z dnia 26 czerwca 2014r. (znak(...)) dokonał – po rozpatrzeniu wnioskuD. W.z dnia 21 maja 2014r. – wypłaty zawieszonej emerytury za okres, którego dotyczy ta ustawa.
Ocena zasadności tej decyzji pozostaje poza przedmiotem niniejszego procesu, gdyż:
- po pierwsze decyzja z dnia 26 czerwca 2014r. nie została zaskarżona,
- po drugie, wniesione w rozpoznawanej sprawie odwołanie dotyczy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.z dnia 21 sierpnia 2014r. odmawiającej ubezpieczonej wypłaty emerytury za okres od 22 listopada 2012r. do 30 kwietnia 2014r.
Ta ostatnia decyzja z dnia 21 sierpnia 2014r. odpowiada – zdaniem Sądu – prawu, lecz przede wszystkim dlatego, że do ubezpieczonej po dniu 21 listopada 2012r. zastosowanie ma 103a ustawy emerytalnej. W myśl tego przepisu prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego.
Ustawa z dnia 13 grudnia 2013r. ma charakter epizodyczny i dotyczy wyłącznie wskazanego w jej treści okresu. Przepisy tej ustawy nie podważyły też mocy prawnej obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. art.103a ustawy emerytalnej.
Skoro ubezpieczona kontynuuje zatrudnienie bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywała je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego z dnia 3 sierpnia 2007r., to jej emerytura z mocy tego przepisu uległa zawieszeniu, bez względu na wysokość uzyskiwanego przez nią przychodu, także w okresie objętym zaskarżoną decyzją, tj. od(...). do(...). Dochodzone odwołaniem świadczenia za powyższy okres nie mogły być z tej przyczyny jej wypłacone przez organ rentowy. Za nieistotną dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy uznać też należy okoliczność osiągnięcia przez ubezpieczoną w(...). powszechnego wieku emerytalnego. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2015r. III UZP 3/15 przepis art.103a ustawy emerytalnej ma zastosowanie do osób, które przed dniem 8 stycznia 2009r. nabyły prawo do emerytury w obniżonym wieku, a następnie w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. nabyły (i zrealizowały) prawo do emerytury po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.
Ubezpieczona kontynuowała zatrudnienie nawiązane przed dniem nabycia prawa do emerytury, co powoduje że w okresie wskazanym w zaskarżonej decyzji świadczenie to z mocy prawa ulega zawieszeniu.
Powyższe motywy uzasadniały zatem oddalenie odwołania na podstawieart.47714§ 1 Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż nie było podstaw do jego uwzględnienia w powołanych wyżej przepisach prawa materialnego.