Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1222/14
Data wyroku: 2015-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Szyszko, do Jolanta Pol-Kulig, Grzegorz Szepelak
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art.437kpk

Sygn. akt. IV Ka 1222/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO  Małgorzata Szyszko
Sędziowie  SSO  Grzegorz Szepelak
SSR del. do SO  Jolanta Pol- Kulig (spr.)
Protokolant Anna Jarosz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tadeusza Kaczana
po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r.
sprawyB. P.(P.)
oskarżonego o czyn zart. 270 §1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Trzebnicy
z dnia 8 sierpnia 2014 r.    sygn. aktII K 253/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. aktIV Ka 1222/14

UZASADNIENIE
B. P.został oskarżony o to , że w okresie od 22 do 26 kwietnia 2011 roku wZ.sporządził dokument –sprzeciw w sprawie licytacji budynku usytuowanego nadziałce (...)na nazwiskoA. P.datowany na dzień 22.04.2011 r. na którym podrobił podpis wymienionej o treści(...)po czym posłużył się tym dokumentem jako autentycznym przedkładając go w dnu 26 kwietnia 2011 roku w kancelarii komorniczej komornika sądowegoM. G.wT..
Wyrokiem z dnia 08 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w Trzebnicy II Wydział Karny:

I
uznał oskarżonegoB. P.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 270 § 1k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności ;

II
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 3 lat próby ;

III
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego w postaci pisma do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Trzebnicy z dnia 22.04.2011 r. znajdującego się na k. 13 akt sprawy ;

IV
zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.

Od tego wyroku apelację wywiódł osobiście oskarżonyB. P.. W uzasadnieniu skargi apelacyjnej oskarżony podnosił , iż w dniu rozprawy był pod wpływem podwójnej dawki leków antydepresyjnych i uspokajających , które to otumaniły go i uniemożliwiły mu wniesienie do sprawy faktów , które w jakiś sposób zmniejszyłyby wymiar kary lub Sąd odstąpiłby od jej wymierzenia bowiem to jego była żona uknuła intrygę i jej obecność na rozprawie wpłynęła bardzo źle na niego. Jednocześnie oskarżony wskazywał , iż z uwagi na złe zachowanie byłej żony w lutym 2011 wyrzucił ją z domu bowiem nie wytrzymywał już psychicznie i nerwowo całej sytuacji i tylko ze względu na dziecko utrzymywał z żoną kontakty do rozwodu w dniu 18.05.2011 r. W dalszej części uzasadnienia apelacji oskarżony podnosił , iż w tej sprawie na Policji zaprzeczył aby na dokumencie będącym przedmiotem postępowania był jego podpis ale na tamtą chwilę był tego pewien , dopiero z upływem czasu przypomniał sobie , że jego była żona kazała mu coś takiego napisać , wykorzystała ,że na tamtą chwilę był psychicznie i nerwowo zmaltretowany i nadużywał alkoholu . Oskarżony wskazał także , iż dodatkowo doszła licytacja komornicza jego dorobku życiowego a wszystko potęgował alkohol a właściwie stan po alkoholu pod wpływem którego zapewne to pismo napisał. Oskarżony dodał także , iż obydwa pisma,które złożył w toku postępowania komorniczego były pozbawione jakiegokolwiek sensu , nie miały żadnej mocy i w żaden sposób nie wstrzymywały licytacji .
Podnosząc powyższe oskarżony wniósł o łagodniejszy wymiar kary lub odstąpienie od jej wymierzenia .
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja oskarżonegoB. P., jako oczywiście bezzasadna , nie zasługiwała na uwzględnienie .
W pierwszej kolejności podkreślić jednak należy , iż Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób poprawny ,w granicach niezbędnych do ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia i na podstawie całokształtu materiału dowodowego wywiódł trafne wnioski tak co do sprawstwa i winy , jak i co do wysokości orzeczonej wobec oskarżonego kary. W uzasadnieniu pisemnym wyroku Sąd I instancji poddał niezbędnej analizie logicznej zebrane dowody i w sposób w pełni przekonujący oraz zgodny ze wskazaniami wiedzy i życiowego doświadczenia przedstawił na jakich przesłankach faktycznych i prawnych oparł swoje przekonanie odnośnie wiarygodności dowodów . Przedmiotem rozważań Sądu Rejonowego był całokształt okoliczności ujawnionych podczas przewodu sądowego (art. 410 kpk) ocenionych swobodnie (art.7 kpk) i bezstronnie (art. 4 kpk). Sąd Rejonowy nie wykroczył przeciwko regułom oceny dowodów ustanowionym dyspozycjąart. 7 k.p.k.w sposób mogący być zakwestionowany z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
Zdaniem Sądu Okręgowego nie sposób kwestionować stanowiska Sądu I instancji jeśli zważyć, że zeznania świadkaA. P., która to według oskarżonego miała go bezpodstawnie i tendencyjnie obciążać nieprawdziwymi zarzutami znalazły swoje pełne odzwierciedlenie w opinii biegłego z zakresu badań pisma i dokumentów . Z opinii tej wynika w sposób jednoznaczny ,iż podpis „A. P.„ złożony na piśmie skierowanym do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Trzebnicy jako sprzeciw w sprawie licytacji budynku usytuowanym nadziałce (...)został nakreślony przez oskarżonegoB. P.a co z kolei oznacza, iż oskarżony podrobił podpis swojej żony na powyższym dokumencie. Nadto z akt postępowania egzekucyjnego wynika , iż oskarżony powyższy dokument przedłożył w toku toczącego się przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego w celu uniemożliwienia przeprowadzenia licytacji budynku w którym zamieszkiwał a co wskazuje , iż uczynił to z zamiarem uniemożliwienie przeprowadzenia skutecznej egzekucji. W świetle zatem powyższych okoliczności oraz prawidłowo przeprowadzonej oceny dowodów zgodnie z regułami określonymi wart. 7 kpkbrak było jakichkolwiek podstaw by kwestionować winę i sprawstwo oskarżonego odnośnie przypisanego mu czynu. Tym bardziej jeśli zważyć, że oskarżony nie przedstawił żadnej logicznej argumentacji podważającej stanowisko Sądu I instancji . Co więcej w swojej osobistej apelacji oskarżony nie wykluczył ,iż w rzeczywistości mógł podrobić podpis swojej żonyA. P.na powyższym piśmie skierowanym do komornika sądowego.
Nie zasługiwały przy tym na uwzględnienie twierdzenia oskarżonego jakoby jego stan psychiczny, nadużywanie alkoholu i stan po jego użyciu , mające miejsce w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miało wpływ na jego zdolność pokierowania swoim postępowaniem lub też zdolność rozumienia znaczenia czynu. Jak wynika bowiem z opinii sądowo-psychiatrycznej zaburzenia emocjonalne podawane przez oskarżonego oraz zespół uzależnienia spowodowany nadużywaniem alkoholu nie znosiły ani też nie ograniczały jego poczytalności w stopniu znacznym , w odniesieniu do zarzucanego mu czynu, w rozumieniuart. 31 § 1 i 2 k.k.. Trudno też przyjąć za wiarygodne twierdzenia oskarżonego jakoby jego stan psychiczny i zażyte leki przed jego przesłuchaniem przed Sądem I instancji i w toku tego postępowania uniemożliwiały mu przedstawienie własnej linii obrony. Jak wynika z opinii biegłych sądowych psychiatrów oskarżony w trakcie badania nie przedstawił żadnej dokumentacji która by potwierdziła jego leczenie psychiatryczne i zażywanie z tego powodu leków. Ponadto Sąd I instancji , mający bezpośredni kontakt z oskarżonym na rozprawie , wskazał ,iż oskarżony zdawał sobie w pełni sprawę z tego co się dzieje na rozprawie reagując spontanicznie i agresywnie w trakcie składania zeznań przez świadkaA. P.. Takie stanowisko Sądu I instancji znajduje także swoje odzwierciedlenie w protokole rozprawy z którego wynika , iż oskarżony w sposób racjonalny odpowiadał na pytania Sądu i także sam zadawał pytania świadkowiA. P.realizując w pełni swoje prawo do obrony .
Z kolei odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary to należy on do zarzutów z kategorii ocen i leży w sferze swobodnego uznania sądu(T. Grzegorczyk , Kodeks postępowania karnego . Komentarz , Zakamycze 2005 , s. 1085 – 1086) . Zasadność zatem zarzutu opartego na treściart. 438 pkt 4 k.p.k.musi znajdować oparcie w takich okolicznościach, które sprawiają , iż pomimo tego , że kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia , to jednak nie uwzględnia w sposób właściwy stopnia społecznej szkodliwości czynu i celów kary , czyniąc ją karą niesprawiedliwą w społecznym odczuciu (wyrok SN z 11 IV 1985 r. , V KRN 178/85 , OSNKW 7-8/1985/60 ; wyrok SN z 30 XI 1990 r. , Wr 363/90 , OSNKW 7-9/1991/39) . Podkreślić należy , iż przepisart. 438 pkt 4stanowi tylko o rażącej niewspółmierności kary ( a nie jakiejkolwiek niewspółmierności) , co oznacza zdaniem Sądu Najwyższego , iż chodzi „o różnicę ocen tak zasadniczej natury , iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa – >>rażąco niewspółmierną<< , to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować” (wyrok SN z 2 II 1985 r. , II KRN 198/94 , OSNPP 6/1995/18).
Biorąc powyższe pod uwagę , zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji najzupełniej prawidłowo zastosował wobec oskarżonego środki reakcji prawnej na przestępstwo . Wymierzona oskarżonemu kara pozostaje w granicach ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane oskarżonemu przestępstwo , Sąd Rejonowy prawidłowo rozważył stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień zawinienia oskarżonego a wymierzona kara w pełni realizuje dyrektywy sądowego wymiaru kary określonego wart. 53 § 1 i 2 k.k., jest sankcją współmierną do stopnia zawinienia , stopnia społecznej szkodliwości czynu , odpowiednią z uwagi na jej oddziaływanie zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego oraz spełniającą wymogi prewencji generalnej. Prawidłowo również Sąd Rejonowy ocenił przesłanki mające wpływ na uznanie , iż wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.Zdaniem Sądu nie zasługuje przy tym na uwzględnienie podnoszona przez oskarżonego argumentacja jakoby nadużywanie przez niego alkoholu oraz zły stan psychiczny spowodowany zachowaniem żony powinny uzasadniać wymierzenie mu kary w niższym rozmiarze lub odstąpienie od jej wymierzenia . Nie jest to bowiem okoliczność łagodząca , czy też uzasadniająca nadzwyczajne złagodzenie kary.
Na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tj.: Dz.U. z 1983 r. , Nr 49 , poz. 223 ze zm.) Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania ,w tym od opłaty .