Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 860/15
Data wyroku: 2015-07-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Nieruchomości
Podstawa prawna: art. 180 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami

Sygn. akt III Ca 860/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-ŚródmieściawŁ., w sprawie z powództwaE. A.przeciwkoW. K.o zapłatę kwoty 2.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia12 lipca 2013 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, uwzględnił powództwow całości.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że objęte pozwem żądanie zapłaty kwoty 2.000 zł, jako należnego wynagrodzenia na mocy zawartej pomiędzy stronami w dniu 10 czerwca 2013 r. umowy pośrednictwa w zawarciu umowy najmu domu mieszkalnego, jest zasadne wobec spełnienia w okolicznościach przedmiotowej sprawy przesłanek jego uwzględnienia, tj. wykonania przez powódkę w sposób zgodny z umową przewidzianych w niej czynności zmierzających do zawarcia przez pozwaną umowy najmu poszukiwanej przez pozwaną nieruchomości.
Apelację od powyższego wyroku wniosła pozwana zaskarżając go w całości. Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego skarżąca zarzuciła błędy w ustaleniach faktycznych oraz sprzeczność istotnych ustaleń.
Skarżąca zarzuciła również Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, tj.art. 180 ust. 4w zw. zart. 180 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościamipoprzez ich zastosowanie w wyniku ustalenia, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy pośrednictwa w rozumieniu art. 180 ust. 4 powołanej ustawy podczas, gdy powódka w dniu podpisywania umowy pośrednictwa nie była licencjonowanym pośrednikiem obrotu nieruchomościami, co skutkuje nieważnością zawartej przez strony umowy.
W kontekście tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosłao zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu za obie instancje.
W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o jej oddalenie w całościi zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów procesu za drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do treściart. 50513§ 2 k.p.c., uzasadnienie Sądu drugiej instancjiw postępowaniu uproszczonym powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, jeżeli nie przeprowadzano postępowania dowodowego. Sytuacja opisana w cytowanym przepisie miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem Sąd Okręgowy, po dokonaniu analizy stanu faktycznego sprawy, przyjmuje za własne ustalenia Sądu I instancji stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym wyroku z dnia6 lutego 2015 r. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd Rejonowy w sposób właściwy zastosował również odpowiednie przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Czyniąc zadość dyrektywie wynikającej z treściart. 50513§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy wskazuje, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepisart. 180 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościamiw brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia pomiędzy stronami przedmiotowej umowy, tj. w dniu 10 czerwca 2013 r.
W myśl tego przepisu  przez umowę pośrednictwa pośrednik w obrocie nieruchomościami lub podmiot prowadzący działalność, o której mowa w art. 179 ust. 3 (działalności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami), zobowiązuje się do dokonywania dla zamawiającego czynności zmierzających do zawarcia umów wymienionych w ust. 1, a zamawiający zobowiązuje się do zapłaty pośrednikowiw obrocie nieruchomościami lub podmiotowi wynagrodzenia.
Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że wzajemne zobowiązania stron zawartejw dniu 10 czerwca 2013 r. umowy odpowiadają swoją treścią obowiązkom stron umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami wynikającym z powołanego wyżej przepisu. Powódka zobowiązała się do dokonania wszelkich czynności zmierzających do zawarcia przez pozwaną umowy najmu określonej w umowie nieruchomości, zaś pozwana do zapłaty na rzecz powódki wynagrodzenia (prowizji) w kwocie 2.000 zł najpóźniej w dniu zawarcia umowy najmu wskazanej przez powódkę nieruchomości.
Skoro zatem postępowanie dowodowe doprowadziło do ustalenia, że zawarcie przez pozwaną w czerwcu 2013 r. umowy najmu nieruchomości zJ. O.było efektem czynności pośrednictwa podjętych przez powódkę, to orzeczenie wydane przez Sąd Rejonowy uznać należy za prawidłowe. Strona powodowa w toku postępowania wykazała zarówno swoją legitymację procesową czynną, jaki wysokość i wymagalność dochodzonej pozwem wierzytelności.
Wbrew twierdzeniom skarżącej przedmiotowa umowa pośrednictwa z dnia 10 czerwca 2013 r. zawiera w swojej treści określenie pośrednika numer jego licencji zawodowej. Sformułowany zaś w apelacji zarzut nieważności zawartej pomiędzy stronami umowy pośrednictwa z uwagi na brak posiadania przez powódkę w dacie jej zawarcia licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościamiw ocenie Sądu Okręgowego uznać należy za nieudowodniony pomimo spoczywającego w tym zakresie na skarżącej z mocyart. 6 k.c.iart. 232 k.p.c.ciężaru. Stosowanie przez sąd prawa materialnego odnosi się bowiem tylko do stanu faktycznego przedstawionego przez strony i ustalonego w sposób przewidzianyw prawie procesowym, przede wszystkim w drodze udowodnienia. Podnosząc zatem zarzut nieważności czynności prawnej strona powinna przytoczyć fakty oraz dowody, mające być podstawą stwierdzenia nieważności, i uczynić to zgodnie z regułami określonymi w przepisach prawa procesowego. Sąd ma bowiem obowiązek wziąć pod uwagę nieważność czynności prawnej, jednak tylko na podstawie materiału zebranego zgodnie z regułami obowiązującymi w prawie procesowym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt V CSK 142/10, LEX nr 737290).
Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że w postępowaniu apelacyjnym nie ujawniono okoliczności, które Sąd II instancji winien wziąć pod uwagę z urzędu, apelacja podlegała oddaleniu w oparciu oart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd orzekł zgodnie z wyrażonąwart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.zasadą odpowiedzialności za wynik sporu zasądzając od pozwanejW. K.na rzecz powódkiE. A.kwotę 300 zł. Na kwotę tę złożyło się jedynie wynagrodzenie pełnomocnika powódki w postępowaniu odwoławczym ustalonew oparciu o § 2 ust 1 i 2 i § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t. ze zm.).