Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 777/15
Data wyroku: 2015-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak
Słowa kluczowe: Przestępstwa Przeciwko Rodzinie I Opiece
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 777/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Adam Pietrzak

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r.
sprawyM. W.
synaJ.iW.z domuD.(...)roku wS.zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 29 czerwca 2015 r. sygnatura akt VI K 944/13
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IV Ka 777/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2015 r (sygn. akt VI K 944/13) Sąd Rejonowy w Kłodzku po rozpoznaniu sprawyM. W.oskarżonego o to, że:
w okresie od stycznia 2006 r. do 18 lipca 2013 r. wK.woj.(...)i wK.woj.(...)znęcał się psychicznie i fizycznie nad konkubinąI. Ł.w ten sposób, że wszczynał awantury, podczas których uderzał ją pięściami w brzuch kiedy była w ciąży, wykręcał ręce, wyzywał słowami wulgarnymi powszechnie uznanymi za obelżywe, szarpał za włosy, ściskał za kark, opluwał, kopał po nogach i pośladkach jak również w nieustalonym dniu i miesiącu 2008 r. lub 2009 r. popcha pokrzywdzona na kafelki w łazience w wyniku czego doznała ona rozcięcia skóry szyi co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu;
to jest o czyn zart. 207§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk
oskarżonegoM. W.uznał za winnego tego, że w okresie od stycznia 2006 r. do 18 lipca 2013 r. wK.woj.(...)i wK.woj.(...)znęcał się psychicznie i fizycznie nad konkubinąI. Ł.w ten sposób, że wszczynał awantury, podczas których uderzał ją pięściami w brzuch kiedy była w ciąży, wykręcał ręce, wyzywał słowami wulgarnymi powszechnie uznanymi za obelżywe, szarpał za włosy, ściskał za kark, opluwał, kopał po nogach i pośladkach tj. czynu zart. 207§1 kki za to na podstawieart. 207§1 kkwymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu zawiesił tytułem próby na okres 2 (dwóch) lat;
Powyższy wyrok zaskarżyli oskarżony oraz prokurator.
Oskarżony zaskarżył wyrok zarzucając „…stronniczość oraz obrazę całego sądownictwa polskiego…”, „…pomijanie faktów z zeznań świadków a także działanie na niekorzyść oskarżonego przez Sąd Rejonowy w Kłodzku i … „ wniósł o zmianę wyroku lub jego uchylenie do ponownego rozpoznania przez inny Sąd niż Sąd Rejonowy w Kłodzku z uwagi na możliwość matactw ze strony pokrzywdzonej, ewentualnie uchylenie i umorzenie postępowania.
W uzupełnieniu apelacji podniósł :
„…wyrokowi zarzucam błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wyroku. Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie daje podstawy do przypisania mu winy za znęcanie, to jest o czyn zart. 207 § 1 kk. Materiał zebrany w sprawie został niewłaściwie oceniony również przez pryzmat doświadczenia życiowego wskazuje, że nie popełnił zarzucanego czynu, sąd błędnie ocenił zebrane w sprawie dowody…” i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Prokurator zaskrzył wyrok w całości na podstawieart. 425 § 1 i 2 kpkorazart. 444 kpkna niekorzyść oskarżonego zarzucając na podstawieart. 438 pkt 3 kpk:

1
błąd w ustaleniach faktycznych rzutujący na treść rozstrzygnięcia przez chybione założenie, że materiał dowodowy zebrany w sprawie nie daje podstaw do przypisania oskarżonemuM. W.znamion czynu zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, albowiem brak jest dowodów na potwierdzenie spowodowania przez oskarżonego „naruszenia czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej dni siedmiu”- zdaniem bowiem sądu relacja pokrzywdzonej z uwagi na nieprecyzyjność nie jest miarodajna – co skutkowało uwolnieniem go od winy w tym zakresie i w konsekwencji „eliminacji” z zarzutu (w tym kwalifikacji prawnej), podczas gdy wnikliwa ocena zeznań pokrzywdzonej dodatkowo potwierdzonej relacja świadkaA. Ł.( z ulokowaniem czasowym zdarzenia „pięciu – czterech lat temu” k.22 z akt sprawy, tj. od czasu przesłuchania), samych ustaleń Sądu (a zatem uznaniaM. W.za winnego również fizycznego aspektu przestępstwa znęcania z wyszczególnieniem czynności sprawczych w postaci uderzenia pięściami w brzuchI. Ł.) – a więc zdolności w/w do natężania przemocy jednoznacznie przemawiają za uznaniem winy i odpowiedzialności karno – prawnej oskarżonego w pełnym zakresie stawianego mu zarzutu, tj. osianych w nim wszystkich czynności sprawczych i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego nie jest zasadna, zasadna natomiast jest apelacja prokuratora.
Sąd I instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy, generalnie prawidłowo go ocenił, a wyprowadzone wnioski przekonująco uzasadnił. Ocena materiału dowodowego w przeważającej mierze zgodna jest z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Zawarty w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wywód, w którym sad rejonowy poddał zgromadzone dowody ocenie pod katem ich wiarygodności (k.4-8 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, k.243-247 akt sądowych) czyni zadość wspomnianym zasadom i wskazaniom. Wnioski, do których doszedł tenże sąd mieszczą się granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności.’
Poczynione uwagi nie dotyczą jednak oceny dowodów dotyczących spowodowania u pokrzywdzonej przez oskarżonego naruszenia czynności narządów na okres poniżej dni siedmiu, które jest nader enigmatyczna, powierzchowna i nie spełnia ustawowych kryteriów oceny dowód wskazanych wyżej, co czyni orzeczenie w tym zakresie przedwczesnym.
Trafnie podnosi w tej mierze skarżący, że ludzka pamięć w odniesieniu do zdarzeń sprzed kilku lat nie rejestruje precyzyjnego czasu, lecz jedynie przebieg zdarzenia, jego skutek i ramy czasowe oraz wskazuje na potwierdzenie relacji pokrzywdzonej przez jej córkę – świadkaA. Ł.w zeznaniach na k.22 akt sądowych.
Z powyższych przyczyn zaskarżony wyrok nie może się ostać.
W sytuacji gdy wskazana wyżej kwestia stanowi integralną część zarzutu koniecznym było uchybienie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd odwoławczy miał przy tym na względzie okoliczności, że zaskarżony wyrok zapadł przed datą wejścia w życie ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego ora niektórych innych ustaw (1 lipca 2015 r.) nie dotyczą go więc rygory zart. 437 § 2 kpkw brzmieniu nadanym tą ustawą.
Co do apelacji oskarżonego sprowadza się ona do polemiki z ustaleniami Sądu I instancji, nie znajdując argumentów mogących podważyć trafność toku rozumowania tegoż sądu.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd rejonowy winien uwzględnić uwagi zawarte w przedmiotowym uzasadnieniu, szczegółowo przesłuchać pokrzywdzoną oraz świadkaA. Ł.na okoliczności wyżej wskazane, nadto celem wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości dotyczących charakteru obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną dopuścić dowód z bezpośredniego przesłuchania biegłego lekarza medycyny sądowej, który wydał w sprawię opinię sądowo – lekarską.
Rozpoznając ponownie sprawę Sąd I instancji winien nadto skorzystać z uprawnienia wynikającego z przepisuart. 442 § 2 kpk.