Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 336/15
Data wyroku: 2015-09-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Stanisław Kucharczyk
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: 437§1 kpk

Sygn. akt II AKz 336/15

POSTANOWIENIE
Dnia 25 września 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Stanisław Kucharczyk

Protokolant

st. sekr. sądowy Beata Brocka

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Janiny Rzepińskiej
po rozpoznaniu w sprawie
W. M.

zażaleń wniesionych przez skazanego i obrońcę skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.
z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K 113/15
w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

postanawia:

1
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy,

2
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M.kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. umorzył postępowanie w sprawie II K 113/15 wobec skazanegoW. M.w przedmiocie wydania wyroku łącznego. W uzasadnieniu wskazał, iż w ocenie sądu po dokonaniu analizy dat wydania poszczególnych wyroków, jakie zapadły wobec skazanego oraz dat popełnienia przez niego przestępstw w niniejszej sprawie nie ma podstaw do wydania wyroku łącznego. Występuje bowiem ujemna przesłanka do wydania kary łącznej wykazana wart. 85 kk, bowiem warunek nieprzedzielenia czynów zabronionych wyrokami nie został spełniony poprzez fakt, że przestępstwo objęte wyrokiem o sygnaturze II K 415/14 nastąpiło już po dacie wydania wyroku skazującego o sygnaturze II K 143/09. Wskazał, iż pozostałe okoliczności podane we wniosku przez skazanego pozostawały bez znaczenia dla niniejszego postępowania, wobec brzmienia mających zastosowanie dotychczasowych przepisów, a w tej sytuacji sąd na zasadzieart. 572 kkumorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Obrońca skazanego zaskarżył powyższe postanowienie w całości i zarzucił:

1
„obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 85 k.k.poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej co do kary pozbawienia wolności wynikających z wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 stycznia 2010 roku, sygn. akt II K 143/09 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 25 lipca 2014 roku, sygn. akt II K 415/14,

2
obrazę przepisu postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 575 § 1 k.p.k.poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba wydania wyroku łącznego.”

Tak argumentując obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowieniai wydanie wyroku łącznego zgodnie z wnioskiem skazanego ewentualnie uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu.
Skazany zaskarżył powyższe postanowienie „wnosząc na podstawieart. 569 k.p.k.w związku zart. 85 k.k.zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 20 marca 2015 r., a także zgodnie zart. 570 k.p.k.w związku zart. 69 k.k.o połączenie jednostkowych kar zarządzonych wyrokami sądu oraz warunkowe zawieszenie kary łącznej”. Skarżący wskazał, iż spełnia przesłanki określone w art. 17 ustawy nowelizującej, ponieważ „postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. skazany został prawomocnym postanowieniem warunkowo umorzonym postępowaniem, skazany po 1 lipca 2015 r.”

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenia skazanego i jego obrońcy nie zasługiwały na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 20 marca 2015 r., poz. 396) przepisówrozdziału IX ustawy kodeks karny, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Jak wynika z analizy akt sprawyW. M.domagał się wymierzenia kary łącznej za przestępstwa, za które skazany został wyrokiem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt II K 143/09 oraz wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt II K 415/14. Zatem we wskazanych sprawach kary prawomocnie orzeczone zostały przed dniem wejścia ww. ustawy w życie, więc zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisykodeksu karnegow dotychczasowych brzmieniu. Nie zmienia tego podnoszona przez skarżącego okoliczność orzeczenia wobec niego w dniu 19 sierpnia 2015 r. umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego, gdyż orzeczenie takie nie jest wyrokiem skazującym.
Jak słusznie zatem ustalił Sąd Okręgowy przesłanki do orzeczenia kary łącznej wynikające z dotychczasowego brzmieniaart. 85 kknie zostały spełnione.W. M.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt II K 415/14 za czyny popełnione w okresie od dnia 10 stycznia 2014 r. do 10 lutego 2014 r. Przestępstwo to popełnione zatem zostało po dacie wydania wyroku skazującego w sprawie o sygnaturze II K 143/09. Wobec czego do zarzucanych naruszeń w procedowaniu Sądu I instancji nie doszło, a zarzuty skarżących nie zasługiwały na uwzględnienie.
Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.