Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 555/15
Data wyroku: 2015-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata, Agata Gawron-Sambura, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 4 kk

Sygnatura akt VI Ka 555/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia4 września 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Sędziowie SSO Arkadiusz Łata
SSO Agata Gawron-Sambura
Protokolant Marzena Mocek
przy udziale Elżbiety Ziębińskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r.
sprawyR. R.ur. (...)w miejscowościR.,
synaC.iZ.
oskarżonego zart. 178a§4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygnatura akt II K 130/15
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania.
VI Ka 555/15

UZASADNIENIE
R. R.został uznany za winnego tego, że w dniu 15.12.2014 r. wM.naul. (...), kierował motoroweremmarki J., onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, 0,49 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, a czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9.12.2009 r., sygn. akt IX K 1647/09, za przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, tj. przestępstwa zart. 178 a § 4 kki za to na mocyart. 178 a § 4 kkskazany został na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 627 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się opłata w wysokości 120 zł i wydatki w kwocie 70 zł.
Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator, który zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu:

1
obrazę prawa materialnego, tj.art. 42 § 2 kk, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy oskarżony kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, a zatem orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym było obligatoryjne;

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 424 § 2 kpk, polegającą na niezgodności pomiędzy dyspozytywną częścią orzeczenia, tj. orzeczenie kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, a uzasadnieniem wyroku, w treści którego sąd wskazuje, iż oskarżony został skazany za przypisany mu czyn na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

3
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 424 § 2 kpk, polegającą na niezgodności pomiędzy dyspozytywną częścią orzeczenia, tj. zasądzenie od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, na które składają się kwota 120 zł tytułem opłaty i 70 zł tytułem wydatków, a uzasadnieniem wyroku, w treści którego sąd wskazuje, iż zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

W oparciu o podniesione zarzuty prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Apelacja okazała się zasadna. Zgodnie zart. 42 § 2 kk(w brzmieniu obowiązującym w chwili orzekania) sąd orzeka zakaz prowadzenia pojazdów wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego wart. 173, 174 lub 177. Skoro zatem sąd rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku zart. 178 a § 4 kk, to nieorzeczenie wobec sprawcy środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nastąpiło z obraząart. 42 § 2 kktj. przepisu prawa materialnego. Sąd pierwszej instancji naruszył też przepisart. 424 § 2 kpk, zgodnie z którym w uzasadnieniu wyroku należy przytoczyć okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary, a zwłaszcza przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary, środków zabezpieczających oraz przy innych rozstrzygnięciach zawartych w wyroku. Uzasadniając wymiar kary sąd stwierdził, że „kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest w pełni adekwatna zarówno do stopnia zawinienia, jak i społecznej szkodliwości popełnionego czynu” (str. 2 ), tymczasem z sentencji wyroku wynika, iż wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Umotywowanie w uzasadnieniu wyroku wyższej kary pozbawienia wolności, niż została wymierzona w jego części dyspozytywnej nasuwa istotną wątpliwość, czy powyższe uchybienie nastąpiło w fazie wyrokowania, czy w czasie sporządzania wyroku na piśmie, a w konsekwencji prowadzi do sprzeczności pomiędzy częścią dyspozytywną wyroku a jego uzasadnieniem co do wysokości orzeczonej kary. Podobny błąd sąd popełnił stwierdzając w uzasadnieniu, iż zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa, podczas gdy z treści wyroku wynika, iż zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składa się kwota 120 zł tytułem opłaty i kwota 70 zł tytułem wydatków. Ujawnione uchybienia procesowe mogły mieć wpływ na treść orzeczenia i uniemożliwiły kontrolę odwoławczą, w efekcie czego zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.