Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1352/15
Data wyroku: 2016-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Suwała
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 1352/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Włodzimierz Suwała
protokolant: prot. sądowy - stażysta Łukasz Sierdziński
przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia
po rozpoznaniu dnia 15 stycznia 2016 r.
sprawyT. A.s.E.iT.z d.K.,ur. (...)wP.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 29 maja 2015 r.    sygn. akt II K 1025/14
zaskarżony wyrok, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonegoT. A.od poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa
Sygn. akt VI Ka 1352/15

UZASADNIENIE
T. A.został oskarżony o to, że w dniu 28 października 2014 roku około godziny 20:35 w miejscowościJ.ul. (...), kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiC. (...)onr. rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości, wynik badania alkometrem: I badanie 1,32 mg/l, II badanie 1,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 29 maja 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 1020/14T. A.został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.Sąd skazał go i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Ponadto orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 3 lat, jak również zasądził od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych. Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28 października 2014 roku do dnia 29 maja 2015 roku. Zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych.
Z powyższym wyrokiem nie zgodził się obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wydanego wyroku w postaci obrazyart. 7 k.p.k.wobec niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zeznańA. J.,J. W.,M. A.,A. B.oraz wyjaśnieńT. A.prowadzących do uznania oskarżonego winnym, pomimo istnienia wątpliwości niepozwalających jednoznacznie na uznanie oskarżonego winnym zarzuconego mu czynu. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna. Sąd Rejonowy w prawidłowy sposób ocenił zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadkówA. J.,J. W.,M. A.iA. B..
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, żeM. A.iA. B.nie były naocznymi świadkami prowadzenia przez oskarżonego pojazdu w stanie nietrzeźwości. Ich zeznania dotyczą zatem okresu przed tym czynem, a zatem okoliczności, czy oskarżony spożywał alkohol zD. B.w krytycznym dniu. Zarówno z zeznań żony oskarżonego, jak iA. B.wynika, że oskarżony ten alkohol spożywał, a nawet, że był pijany (k. 69).M. A.dowiedziała się odA. B., że oskarżony jest nietrzeźwy i może chcieć jechać samochodem, dlatego też zadzwoniła na policję i zgłosiła ten fakt (dodać należy na marginesie, że postawa taka godna jest pochwały, świadek mogła bowiem zapobiec poważnemu wypadkowi, który oskarżony mógłby spowodować w dalszym ciągu prowadząc pojazd w stanie nietrzeźwości). Oskarżony został zauważony przez policjantów gdy prowadził pojazd, a nie wówczas gdy szedł w jego kierunku. Nadto siostra oskarżonego zeznała, że oskarżony był nietrzeźwy w chwili, gdy odbierała go z Komendy Powiatowej Policji wL.już po całym zdarzeniu. Jak więc widać, zeznania wszystkich świadków w sprawie składają się w logiczną całość – oskarżony spożywa alkohol zD. B., żonaD. B.dzwoni do żony oskarżonego, aby przekazać jej, że oskarżony jest nietrzeźwy i może chcieć prowadzić samochód, następnie żona oskarżonego dzwoni na policję, aby poinformować o nietrzeźwym kierowcy i w konsekwencji patrol policji dostrzega samochód oskarżonego prowadzony przez niego właśnie w stanie nietrzeźwości.
Nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy fakt, na który powołuje się autor apelacji, iż świadekA. B.pracuje w Centrum Szkolenia Policji wL.. Okoliczność ta z pewnością nie wpływa na stan wiedzy świadka odnośnie do popełnienia przez oskarżonego czynu zart. 178a § 1 k.k., Sąd Okręgowy ponadto nie doszukał się w zeznaniach tego świadka „kluczenia”, na jakie powołuje się skarżący. Również zeznania świadkaE. S., w ich części dotyczącej ewentualnych nieprawidłowości w działaniach funkcjonariuszy Policji związanych z pobytem oskarżonego w KPP wL., w żadnym razie nie podważają faktu wcześniejszego przed tymże pobytem zachowania się oskarżonego w rozumieniuart. 178a § 1 k.k.
Jak więc widać, wszystkie zebrane w sprawie dowody, za wyjątkiem wyjaśnień oskarżonego, są ze sobą zbieżne i wzajemnie się uzupełniają co do kluczowych okoliczności faktycznych, nie sposób zatem zarzucić Sądowi I instancji niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego oceny tak zeznań świadków, jak i wyjaśnień oskarżonego. Zarzut apelacji stanowi zatem jedynie nie mogącą mieć znaczenia procesowego próbę polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego.
W związku z powyższym wyrok Sądu I instancji należało utrzymać w mocy przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k., albowiem w obecnym stanie prawnym wobec oskarżonego w ramach rozstrzygnięcia z punktu 4 zaskarżonego wyroku musiałaby zostać orzeczona kwota co najmniej 5000 złotych (zamiast 200 złotych, które orzekł Sąd Rejonowy). Pozostałe rozstrzygnięcia zgodne są z obowiązującym stanem prawnym.
Sąd Okręgowy uznał, że sytuacja finansowa oskarżonego uzasadnia zwolnienie go od poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.
Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji wyroku.

SSO Włodzimierz Suwała