Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 134/15
Data wyroku: 2015-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO Piotr Starosta
Słowa kluczowe: Przedawnienie

Sygn. akt II Ca 134/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

16 lipca 2015r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący

SSO Piotr Starosta

Protokolant

sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz

po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015r. w Bydgoszczy

na rozprawie

sprawy z powództwa:(...) Spółki AkcyjnejwP.

przeciwko:J. K.

o zapłatę

na skutek apelacji pozwanego

od wyroku Sądu Rejonowego w Szubinie

z dnia 7 listopada 2014r. sygn. akt. I C 237/13

I/ oddala apelację,
II/ zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł (sześćdziesiąt) tytułem
zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Sygn. akt II Ca 134/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy w Szubinie rozpoznając sprawę z powództwa(...) S.A.wP.przeciwkoJ. K.zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 386,28 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 czerwca 2013 roku do dnia zapłaty (punkt I), w pozostałej części postępowanie umorzył (punkt II) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 107 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Od powyższego wyroku apelację w zakresie punktu I i II wniósł pozwany, domagając się zmiany poprzez oddalenie powództwa w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanego nie jest zasadna.
W myślart. 50513§ 2 k.p.c., wobec nie przeprowadzenia przez sąd drugiej instancji postępowania dowodowego, uzasadnienie zawiera jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Sąd pierwszej instancji w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej dyspozycjąart. 233 § 1 k.p.c., które to ustalenia Sąd Okręgowy akceptuje i przyjmuje za podstawę także własnego rozstrzygnięcia. Z ustaleń tych Sąd Rejonowy wyprowadził właściwe wnioski i w konsekwencji wydał trafne rozstrzygnięcie.
Wbrew zarzutowi pozwanego zawartemu w apelacji Sąd Rejonowy na kanwie dokonanych ustaleń faktycznych wydał trafne orzeczenie także względem przepisów prawa materialnego oraz rozpoznał istotę sprawy.
Po pierwsze zauważyć należy, że strony łączyła umowa z dnia 02 maja 2007r., nr(...), dotycząca sprzedaży energii elektrycznej.
Przepis § 10 ust 9 w/w umowy stanowi, że odbiorca zobowiązany był powiadomić pisemnie sprzedawcę o zamiarze opuszczenia obiektu jeśli połączone to jest z zamiarem zaprzestanie pobierania energii. Powód nie dopełnił w/w niezbędnych warunków formalnych wypowiedzenia, po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, w obiekcie do którego była dostarczana energia elektryczna. Zatem powód miał podstawy do wystawiania faktur, na podstawie łączącej strony umowy.
Jednocześnie Sąd Okręgowy uznał za niezasadny podniesiony w apelacji zarzut przedawnienia roszczenia. Wskazać należy, że przedmiotowa umowa nie wskazuje okresów rozliczenia po jakich dystrybutor wystawia faktury za pobór energii lub opłaty abonamentowe. Zgodnie z zapisami umowy zapłata należności za dostarczenie energii następuje na podstawie wystawionej faktury VAT, roszczenie staje się wymagalne z chwilą upływu terminu w niej określonego. Przedmiotowe faktury zostały wystawione dnia 14 września 2011 r. nr(...)z terminem płatności do dnia 30 września 2011 r., natomiastfakturę nr (...)wystawiono dnia 3 października 2011 r. z terminem płatności do dnia 7 listopada 2011r.. Zatem dwuletni termin przedawnienia wynikający zart. 120§ 1 k.c.zaczął biec odpowiednio z dniem 01.10.2011 r. oraz z dniem 04.10.2011 r. Wniesienie powództwa w dniu 13 czerwca 2013 r. przerwało bieg terminu przedawnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację pozwanego jako niezasadną (punkt I).
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 108 § 1 k.p.c.w zw. z zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł (§ 12 ust. 1 pkt 1w zw. z § 6 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461).