Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 5098/14
Data wyroku: 2015-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt IX W 5098/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 kwietnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:Przewodniczący - SSR Joanna Sienicka
Protokolant – sekretarz sądowyK. P.
Bez udziału oskarżyciela publ.
po rozpoznaniu w dniu 12 II, 17 III, 24 IV 2015r sprawy
K. W.
c.Z.iJ.z domuD.,ur. (...)wO.
obwinionej o to, że: w dniu 9 października 2014r. około godziny 17:10 wO.naul. (...)mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 dopuściła do jego przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, w wyniku czego dziecko zostało potrącone przez kierująca samochodem markiA.onr rej. (...), powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
- tj. za wykroczenie zart. 106kw, 86§1kw w zw. zart. 3 Ustawy Prawo o ruchu drogowym,
ORZEKA

I
obwinionąK. W.uznaje za winną popełnienia tego, że w dniu 9 października 2014r. około godziny 17:10 wO.naul. (...)mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 dopuściła do jego przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, w wyniku czego dziecko wbiegło na jezdnię, gdzie zostało potrącone przez kierującą samochodem markiA.onr rej. (...), i za to z mocy art. 106 kw skazuje ją nakarę grzywny w wymiarze 300(trzysta)zł;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinioną zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 30 (trzydzieści) złotych.

Sygn akt IX W 5098/14

UZASADNIENIE
(...)W.obwiniona została o to, że w dniu 9 października 2014r. około godziny 17:10 wO.naul. (...)mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 dopuściła do jego przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, w wyniku czego dziecko zostało potrącone przez kierująca samochodem markiA.onr rej. (...), powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. za wykroczenie zart. 106kw, 86§1kw w zw. zart. 3 Ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Obwiniona mieszka wO., jest stanu wolnego, na utrzymaniu ma jedno dziecko, na które otrzymuje alimenty w kwocie(...), pracuje zawodowo, otrzymuje wynagrodzenie w kwocie około(...).
Na zapleczu bloku przyul. (...)znajduje się plac zabaw dla dzieci. Nie posiada on ogrodzenia, oddzielony jest od pobliskiego parkingu oraz drogi osiedlowej jedynie żywopłotem. Z placu zabaw w kierunku drogi osiedlowej biegnącej wzdłuż bloku przyul. (...), prowadzi chodnik. Wzdłuż drogi osiedlowej od strony palcu zabaw znajduje się parking dla samochodów osobowych.
W dniu 09 października 2014 r. około godz. 17:10 obwinionaK. W.wyszła na spacer z synemJ. F. (1)-w wieku(...)i dwoma psami. Przebywała na placu zabaw znajdującym się za blokiem przyul. (...). Do obwinionej dołączyła jej matkaJ. W. (1). Syn obwinionej bawił się na placu zabaw.J. W. (1)po chwili zabrała psy i udała się w kierunku pobliskiego parku. Obwiniona została z dzieckiem na placu zabaw w pobliżu huśtawek. Chłopiec znajdował 2-3m od matki. Biegnąc oddalił się od niej, pobiegł w kierunku ulicy. Obwiniona krzyknęła do syna by się zatrzymał . Chłopiec wybiegł spomiędzy zaparkowanych pojazdów wprost na drogę osiedlową, którą w tym czasie jechałaM. O. (1)wraz z mężemD. O. (1)i synem pojazdem markiA.onr rej. (...).M. O. (1)jechała z prędkością około 20km/h. Podjęła manewr obronny w postaci gwałtowanego hamowania. Mimo to doszło do potrącenia dziecka przez przód jej pojazdu.J. F.uderzył o samochód, odbił się od niego i upadł na jezdnię.M. O.wraz mężem natychmiast wysiedli z pojazdu celem udzielenia pomocy dziecku. Spomiędzy zaparkowanych pojazdów nadbiegła obwiniona. Osoby postronne zawiadomiły o zdarzeniu służby ratunkowe.D. O.zaproponował aby udać się szybko z dzieckiem do pobliskiegoSzpitala (...), unikając tym samym oczekiwania na przyjazd pogotowia ratunkowego. Obwiniona wraz z pokrzywdzonymi udała się do szpitala. Po przeprowadzonych badaniach w szpitalu uJ. F. (1)stwierdzono potłuczenia ogólne.
Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji po przeprowadzeniu oględzin pojazdu markiA.onr rej. (...)nie ujawnili żadnych uszkodzeń mogących mieć związek z zaistniałym zdarzeniem. Ponadto przeprowadzili jazdę próbną podczas której stwierdzili, iż układ hamowania oraz kierowniczy działały prawidłowo.
W dniu 14 października 2014r pełnomocnikK. W.złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia zart. 177§1kkna szkodę małoletniegoJ. F. (1)przezM. O. (1)polegającego na umyślnym naruszeniu zasad bezpieczeństwa przez kierującą samochodem osobowym , czymM. O. (1)spowodowała wypadek drogowy w wyniku któregoJ. F. (1)doznał licznych obrażeń ciała powodujących naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7dni.

    (dowód: notatka urzędowa k. 5, k. 9, k. 17, k. 18, k. 20, k. 24, k. 31, k. 32, szkic miejsca zdarzenia k. 6, protokół oględzin pojazduA.k. 7, protokół badania stanu trzeźwościM. O.k. 8, zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa k. k. 11, k. 13-14, k. 33-34, k. 47, dokumentacja medycznaJ. F.k. 25-28, postanowienie k. 36, pismo doSM (...)k. 38, pismoSM (...)k. 39, pismo z Prokuratury(...)O.-P.k. 81, k. 83, pismo z Prokuratury(...)O.(...)k. 82, pismo zK.O.k. 98, nagranie zgłoszenia na płycie CD-R k. 99, zeznaniaM. O.k. 10v., k. 65v.-66, zeznaniaD. O.k. 65-65v., zeznaniaT. B.k. 90v.-91, zeznaniaA. K. (1)k. 91, zeznaniaD. G.k. 91-91v.)

K. W.została obwiniona o popełnienie wykroczenia zart. 106kw iart. 86 § 1kw w zw. zart. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
ObwinionaK. W.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej wykroczenia.Wyjaśniła, iż prawidłowo sprawowała opiekę nad dzieckiem i pełniła nad nim odpowiedni nadzór. Zaznaczyła, że małoletniJ.jest żywym i bardzo ruchliwym dzieckiem, jednak zawsze reagował na polecenia. Obwiniona wyjaśniła, że rozmawiała z matką, następnieJ. W.zabrała psy i oddalała się w stronę parku . Ona została z dzieckiem na placu zabaw , stali przy huśtawkach. Obwiniona podkreśliła, że gdy tylko zauważyła, że jej dziecko pobiegło w stronę ulicy zaczęła głośno wołać syna i pobiegła za nim. Dziecko jednak nie reagowało na polecenia i wybiegło na ulicę wprost pod nadjeżdżający samochód. Obwiniona podkreśliła, że widziała pojazd pokrzywdzonej, który zbliżał się do miejsca gdzie biegło jej dziecko, w jej ocenie pojazd ten jechał zbyt szybko, na pewno szybciej niż dopuszczalne w tym miejscu 20 km/h. Obwiniona wyjaśniła, że mąż pokrzywdzonej wyrywał jej dziecko z rąk, szarpał nim. Obwiniona potwierdziła, że dziecko wybiegło na jezdnię spomiędzy zaparkowanych pojazdów. Wyjaśniła , że po zdarzeniu, gdy była z synem w szpitalu, przyszli do niej policjanci i pouczyli ją za sprawowanie niewłaściwej opieki nad dzieckiem. Powiedzieli, że takie zachowanie jest karalne, jednak odstąpili od ukarania jej mandatem karnym.
Sąd nie podzielił twierdzeń obwinionej dotyczących prawidłowego sprawowania przez nią opieki nad małoletnim dzieckiem i przyczyn przedmiotowego zdarzenia, które obwiniona upatruje w zachowaniu kierującej pojazdemA.. Obwiniona sama przyznała, że dziecko , znajdujące się pod jej opieką, oddaliło się od niej, pobiegło w stronę ulicy, a następnie wybiegło na jezdnię spomiędzy zaparkowanych pojazdów, gdzie zostało potrącone przez nadjeżdżający samochód. Syn obwinionej miał wówczas(...), mierzył(...). Na jezdnię wybiegł spomiędzy zaparkowanych pojazdów. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznać należy, iżM. O.nie miała możliwości zauważenia go na tyle wcześnie, aby zdążyć zatrzymać pojazd i uniknąć potracenia. O tym, iż jechała z niewielką prędkością, określoną na około 20km/h i odpowiednio szybko podjęła manewry obronne świadczy fakt, iżJ. F. (1)w wyniku zdarzenia nie odniósł poważniejszych obrażeń- jak wynika z karty informacyjnej leczenia szpitalnego. Pojawienie się na jezdni biegnącego małego dziecka bez towarzyszącego mu opiekuna z pewnością stanowiło zaskoczenie dla kierującej pojazdem.
Obwiniona podczas pobytu na placu zabaw rozmawiała z matką, opiekowała się synem, towarzyszyły im także dwa psy. Jej uwaga była rozproszona, nie była skupiona wyłącznie na dziecku. Zaznaczyć należy, że plac zabaw, na którym obwiniona przebywała wraz z synem, znajduje się blisko jej miejsca zamieszkania, zatem doskonale wiedziała, że jest nieogrodzony, że w pobliżu jest droga osiedlowa , po której odbywa się ruch pojazdów . Obligowało to obwinioną do zwiększenia uwagę i skupienia się na opiece nad dzieckiem, zwłaszcza zważywszy na jego wiek i , jak wynika z wyjaśnień obwinionej, żywe usposobienie.
Sąd podzielił zeznania pokrzywdzonejM. O. (1), są one logiczne i spójne. Świadek podkreśliła, że jechała bardzo wolno, gdyż kilka metrów wcześniej przejechała przez próg zwalniający. Ponadto, gdy tylko zobaczyła przed swoim samochodem dziecko od razu zaczęła hamować i zatrzymała samochód. Dziecko wybiegło wprost przed jej pojazd zza zaparkowanego samochodu. Podkreśliła, że chłopca nie było wcześniej widać gdyż zasłaniały go stojące samochody. Dodatkowo wskazała, że po zdarzeniu była w szpitalu i dowiadywała się o stan zdrowia dziecka.
Sąd podzielił również zeznaniaD. O. (1)- pasażera samochoduA.. Świadek zaznaczył, że nie widział jak dziecko wybiegło na jezdnię, ale poczuł, jak kierująca pojazdem nagle zaczyna hamować i krzyczeć. Gdy wysiadł z samochodu zauważył dziecko leżące na jezdni. Zaznaczył, że matka chłopca pojawiła się dopiero po chwili, gdy on już podniósł dziecko z jezdni. Zaproponował aby pobiec do pobliskiego szpitala.D. O.zaznaczył, że droga osiedlowa , po której jechała jego żona , jest bardzo wąska i z trudem mijają się tam dwa pojazdy. Z rozmów z żoną dowiedział się, że dziecko wybiegło z lewej strony spomiędzy zaparkowanych tam samochodów.
Zeznania w/w świadków korespondują z zeznaniami funkcjonariuszy PolicjiD. G.,T. B.iA. K., którzy przeprowadzali czynności na miejscu zdarzenia. Funkcjonariusze przyznali, że po lewej stronie jezdni stały zaparkowane pojazdy, pomiędzy którymi na jezdnie wybiegło dziecko. Pojazdy ustawione były na miejscach parkingowych blisko siebie i blisko chodnika łączącego drogę z placem zabaw. Zaznaczyli, że droga w miejscu potrącenia jest wąska i dziecko mogło być niewidoczne dla kierującej. DodatkowoD. G.wskazał, iż plac zabaw nie jest ogrodzony.
W ocenie Sądu powyższe zeznania w pełni zasługują na podzielenie ponieważ są jasne, spójne i logiczne. Ponadto funkcjonariusze zeznawali jedynie na okoliczności związane z wykonywaną przez nich pracą zawodową, są osobami obcymi dla stron postępowania i nie są zainteresowani rozstrzygnięciem w sprawie.
Sąd uznał za wiarygodne także nagranie zgłoszenia z rejestratora rozmów, z którego wynika, ze służby ratunkowe powiadomiła postronna osoba, która jedynie przechodziła w pobliżu.
Sąd zasadniczo nie kwestionował zeznań matki obwinionej -J. W. (1). Podkreślenia wymagam iż nie widziała ona momentu potracenia dziecka, bowiem odeszła już z placu zabaw i w chwili gdy dziecko wybiegło na jezdnię była odwrócona do niego plecami. Świadek nie widziała także reakcji obwinionej na ucieczkę dziecka z placu zabaw. Jako matka obwinionej jest niewątpliwie osobą zainteresowaną rozstrzygnięciem w sprawie.
W ocenie Sądu nie sposób również podzielić zeznańA. D., bowiem nie była obecna na miejscu zdarzenia, zna jego przebieg jedynie z emocjonalnej relacji przedstawionej przez obwinioną, która opisała jej jego przebieg po kilku godzinach. Na podstawie jej zeznań nie sposób czynić ustaleń dotyczących przebiegu zdarzenia , nie widziała bowiem gdzie znajdowała się obwiniona w chwili potracenia dziecka i czy sprawowała nad nim należytą opiekę.
Sąd po analizie zgromadzonego materiału dowodowego dokonał zmiany opisu czynu zarzucanego obwinionej i wyeliminował z opisu czynu zarzut dotyczący naruszenia art. 86 § 1 kw. Sąd uznał obwinionąK. W.za winną tego, że w dniu 09 października 2014 r. około godziny 17:10 wO.naul. (...)mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 dopuściła do jego przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka w wyniku czego dziecko wbiegło na jezdnię, gdzie zostało potracone przez kierującą samochodem markiA.onr rej. (...). Swoim zachowaniem obwiniona wyczerpała znamiona wykroczenia z art. 106 kw.
Art 86§1kw penalizuje stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym na skutek nie zachowania należytej ostrożności. Warunkiem odpowiedzialności jest wina. Należy zatem ustalić że , że sprawca co najmniej mógł i powinien był przewodzić , że swoim zachowaniem narusza reguły ostrożności w ruchu drogowym i sprowadza zagrożenie w ruchu drogowym.
Znamieniem konstytutywnym art. 106 kw jest dopuszczenie do przebywania małoletniego do 7 lat w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowa człowieka przez osobę na której ciążył obowiązek opieki i nadzoru nad tą osobą. Z całą pewnością na obwinionejK. W., jako matce małoletniegoJ. F. (1), ciążył obowiązek opieki nad nim. Babcia dziecka odeszła już z placu zabaw i matka sprawowała nad nim wyłączny nadzór. Obwiniona wprawdzie znajdowała się w pobliżu dziecka, jednak opieka jaką nad nim sprawowała nie byłą wystarczająca i dostosowana do miejsca w jakim dziecko się znajdowało. Z reguły dzieci w wieku(...)są żywe, ruchliwe i wymagają szczególnej uwagi, ciągłej obserwacji i pilnowania. Dzieci w tym wieku nie są w stanie jeszcze właściwie ocenić i rozróżnić sytuacje, które są dla nich niebezpieczne. Tym bardziej należy szczególnie uważnie sprawować nad nimi opiekę. Przebywanie z dzieckiem na nieogrodzonym placu zabaw, który jest w niedużej odległości od parkingu i ulicy jest niewątpliwie sytuacją wymagającą zwiększenia ostrożności i uwagi, albowiem znalezienie się dziecka w pobliżu samochodów i jezdni stanowi sytuację niebezpieczną dla ich zdrowia i życia . O braku właściwego nadzoru i opieki ze strony obwinionej świadczy fakt, iż dziecko było w stanie wybiec z placu zabaw i wbiec na jezdnię wprost pod nadjeżdżający samochód.
Sąd uznał, iż zastosowanie wobec obwinionej przez funkcjonariuszy policji środków oddziaływania wychowawczego w postaci pouczenia nie stanowiło wystarczającej reakcji na popełnione wykroczenie . Sytuacja do jakiej doszło w dniu zdarzenia była bardzo niebezpieczna zarówno dla syna obwinionej , jak i osób znajdujących się w pojeździeA.. Z tego względu brak jest podstaw do umorzenia przedmiotowego postępowania(art 61§1pkt 2kpw).
W ocenie Sądu wymierzona obwinionej kara 300 złotych grzywny jest w pełni dostosowania do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości popełnionego czynu i spełni swoje cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej.
Z uwagi na fakt skazania na podstawieart. 118 § 1ikpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychSąd obciążył obwinionąK. W.zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 złotych oraz opłatą w kwocie 30 złotych.