Sąd Rejonowy w Goleniowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 25/15
Data wyroku: 2016-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Patrycja Wojczuk
Podstawa prawna: art. 168 k.p.c.

Sygn. akt: I C 25/15 upr.

POSTANOWIENIE
Dnia 19 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Goleniowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Patrycja Wojczuk

po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. w Goleniowie na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.
przeciwkoK. S.
o zapłatę

postanawia:

I
oddalić wniosek pozwanejK. S.o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie I C 25/15,

II
odrzucić wniosek pozwanej o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie I C 25/15 wraz z uzasadnieniem.

SSR Patrycja Wojczuk

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2015 r. Sad Rejonowy w Goleniowie uwzględnił powództwo(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.przeciwkoK. S.o zapłatę w całości i zasadził od pozwanejK. S.na rzecz powódki(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 4.749, 29 złotych z odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego naliczanymi od kwoty 2.641, 78 złotych od dnia 25 maja 2013 do dnia zapłaty, a nadto zasądził od pozwanejK. S.na rzecz powódki(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 60,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2015 r. pozwana wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie I C 25/15, wnosząc jednocześnie o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż nie widziała, że sąd może wydać wyrok pomimo jej nieobecności na rozprawie, jej niestawiennictwo na rozprawie nie wynikało z jej zlej woli, czy braku zainteresowania sprawą, a z tego, że znajdowała się w fatalnym i tragicznym stanie psychicznym po śmierci swoje męża, który zmarł tragicznie w lipcu 2015 r. Poniosła, iż na co dzień zażywa lek hydroxizinum VP 25 mg, który ja otępia i powoduje, że zapomniała o tym wszystkim.
Sąd zważył, co następuje:
Wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu.
Zgodnie zart. 167 k.p.c., czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie wart. 168 k.p.c.ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu, wymieniając dwie podstawowe przesłanki, które muszą występować, by wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony. Są to brak winy strony w uchybieniu terminowi oraz powstanie ujemnych dla strony skutków procesowych w wyniku uchybienia terminu. Sąd uwzględni zatem wniosek strony o przywrócenie terminu, jeżeli ta udowodni brak winy po swojej stronie. Natomiast nieuprawdopodobnienie przez stronę braku winy pociąga za sobą odmowę uwzględnienia wniosku, a tym samym jego oddalenie. Nadto przepisart. 169 § 1 k.p.c.przewiduje, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek (art. 169 § 2 k.p.c.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej (art. 169 § 3 k.p.c.).
Przyczyna przywrócenia terminu zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności było obiektywnie w ogóle niemożliwe, jak również w przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy. Przy czym wystarczy, że wnioskujący okoliczności te uprawdopodobni. Powtórzyć należy za Sądem Rejonowym, że w sytuacji, gdy od uchybionego terminu upłynął rok, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych (art. 169 § 4 k.p.c.).
Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. Zgodnie z poglądem ugruntowanym zarówno w literaturze o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie wskazuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (vide: wyroki NSA z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt: II SA 45/99, oraz z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt: I SA 1072/00). Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przede wszystkim stwierdzić trzeba, że to na stronie, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, spoczywa obowiązek prezentacji dowodu w celu uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Aby uprawdopodobnić brak swojej winy, winna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie to środek zastępczy dowodu w znaczeniu ścisłym, niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) o jakimś fakcie. Na stronie spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że istotnie zaistniała taka przeszkoda faktyczna, która wykluczyła możność terminowego dokonania czynności procesowej.
W okolicznościach badanej sprawy pozwana upatrywała brak swoje winy w złym (tragicznym) stanie zdrowia psychicznego, w którym znajduje się po śmierci męża. W ocenie Sądu pozwana w żaden sposób nie uprawdopodobniła, iż rzeczywiście jej stan psychiczny po śmierci męża, który zmarł w dniu 6 lipca 2015 r. był tak zły, że pozwana jeszcze w listopadzie 2015 r. nie była w stanie normalnie funkcjonować i nie zdawała sobie sprawy z tego, że toczy się sprawa sądowa z jej udziałem i żeby pozbawiona była możliwości obrony swoich praw przed sądem i nie mogła skutecznie i terminowo dokonywać czynności procesowych.
W rozstrzyganym przypadku całokształt okoliczności nie wskazuje na przeszkody uniemożliwiające terminowe dokonanie czynności przez pozwaną tj. terminowe wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. Sporządzanie pism procesowych, również już po śmierci męża pozwanej, orientowanie się przez pozwaną w wyznaczanych terminach rozpraw, osobisty odbiór korespondencji kierowanej do niej z sądu, świadczą o tym, iż stan zdrowia pozwanej nie był w ocenie Sądu aż tak zły, że nie mogła powziąć informacji chociażby telefonicznej, czy na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. zapadł wyrok. Pozwana doskonale zdawała sobie bowiem sprawę z wyznaczonego na ten dzień terminu rozprawy, albowiem sama pozwana w tym dniu sporządziła do sądu pismo procesowe opatrzone właśnie datą 10 listopada 2015 r., w którym wskazała, iż nie może stawić się na rozprawie z uwagi na jej zły stan zdrowia psychicznego po śmierci męża i w sposób merytoryczny ustosunkowała się do pozwu i stanowiska powódki w badanej sprawie.
W ocenie Sądu zasięganie przez pozwaną informacji o toku sprawy dopiero po miesiącu po wyznaczonym terminie, o którym to terminie pozwana była zawiadomiona (odebrała zawiadomienie osobiście w dniu 10 października 2015 r. – k. 204), uznać należy co najmniej za lekkie niedbalstwo w wykonywaniu swoich czynności procesowych z należytą starannością.
Nie ulega wątpliwości, iż śmierć członka rodziny niewątpliwie powoduje obniżenie nastroju, początkowo może powodować stan otępienia, smutku, bólu, żalu i nie można wykluczyć, iż również pozwana znajdowała się w takim stanie po dowiedzeniu się o śmierci męża w lipca 2015 r. Brak jednak jakichkolwiek dowodów mogących świadczyć o tym, iż taki stan psychiczny pozwanej utrzymywał się przez okres następnych 4 miesięcy.
Również przyjmowanie leku powoływanego przez pozwanąH. V., jako leku uspokajającego (który przyjmuje się również w stanach przewlekłych skórnych reakcji alergicznych) nie powoduje również w ocenie Sądu wyłączenia czy tez ograniczenia po stronie pozwanej jej świadomości, czy możliwości zdawania sobie sprawy ze swoich i innych zachowań. Zgodnie z ulotką tego leku dostępną w wersji elektronicznej m.in. na stronie internetowej https://www.doz.pl/leki/p4543-H._VP przyjmowanie powyższego leku może powodować skutki uboczne w postaci zmęczenie i senność, które jednak ustępują po kilku dniach leczenia lub po zmniejszeniu dawki. Trudno zatem zgodzić się z pozwana, iż przyjmowanie lekuH. V.powodowało u niej otępienie na skutek którego zapomniała o wszystkim. Podkreślić należy, iż pozwana w dniu 10 listopada 2015 r. sporządziła pismo procesowe z usprawiedliwieniem swojej nieobecności na rozprawie. W piśmie tym pozwana wyraźnie wskazuje, iż nie może stawić się na rozprawie z uwagi na zły stan zdrowia, co oznacza, iż pozwana miała świadomość terminu rozprawy w dniu 10 listopada 2015 r. Trudno zatem uznać za wiarygodne jej twierdzenia, że na skutek zażywanych leków uspokajających zapomniała o wyznaczonym terminie rozprawy. Ponadto pozwana mimo śmierci męża już w dniu 11 września 2015 r. nadesłała do sądu pismo, w którym powiadomiła o jego śmierci. W okolicznościach badanej sprawy brak zatem jakiegokolwiek dowodu, czy nawet okoliczności wskazujących na to, iż pozwana od chwili śmierci męża w dniu 6 lipca 2015 r. do dnia wydania wyroku w dniu 10 listopada 2015 r., a później do 17 listopada 2015 r. (w ciągu terminu w którym mogła złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku) znajdowała się w takim stanie zdrowia psychicznego, który uniemożliwiał jej dochowanie należytej staranności w podejmowaniu czynności procesowych.
Podkreślić w tym miejscu należy, iż Sąd co prawda pominął dowód z przesłuchania pozwanej, ale z uwagi na jej niestawiennictwo na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. bez usprawiedliwienia, a nie na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. Pozwana w żaden sposób nie usprawiedliwiła swojej nieobecności na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. ( czyli jeszcze przed śmiercią męża), na która to rozprawę była wezwana pod rygorem pominięcia dowodu z jej zeznań. Usprawiedliwiła jedynie nieobecność świadka jej mężaD. S..
W ocenie Sądu z treści samego wniosku pozwanej wynika, iż pozwana nie wiedziała, iż Sąd może wydać wyrok podczas jej nieobecności na rozprawie i to w ocenie Sądu był główny powód niedochowania przez nią terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tego natomiast powodu w żaden sposób nie można utożsamiać z brakiem winy pozwanej w dochowaniu terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który został wydany na rozprawie, na której strona była nieobecna, ale prawidłowo zawiadomiona.
Z powyższych względów Sąd oddalił wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 listopada 2015 r., o czym orzekł w pkt I postanowienia.
Konsekwencją powyższego było odrzucenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 10 listopada 2015 r. wniosek ten został wniesiony do sądu w dniu 17 grudnia 2015 r. ( prezentata na kopercie).
Zgodnie z treściąart. 328 § 1 kpcuzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Skoro wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony we wtorek 10 listopada 2015 r., zatem ustawowy zawity termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upływał z dniem, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu, to jest we wtorek 17 listopada 2015 r. (art. 165 kpcw związku zart. 13 § 2 kpc). Do tego dnia zaś pozwana nie złożyła winsoku o wydanie wyroku z uzasadnieniem. W związku z tym wniosek jego jako spóźniony należało odrzucić.
Mając na uwadze powyżej przytoczone okoliczności Sąd na podstawieart. 328 § 1 kpcodrzucił spóźnione żądanie pozwanej o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o czym orzekł w pkt II orzeczenia.

SSR Patrycja Wojczuk
Sygn. akt: I C 25/15 upr.
Zarządzenia;

1
odnotować,

2
odpis postanowienia doręczyć:

- pełnomocnikowi powódki ( uwaga pełnomocnik nie jest radca prawnym), z pouczeniem o zażaleniu na pkt II postanowienia, wraz z odpisem pisma pozwanej z dnia 14.12.2015 r.
- pełnomocnikowi pozwanej adw.K. O.– pełnomocnictwo z 14.12.2015 r. – wprowadzić pełnomocnika do systemu,

3
z zażaleniem lub za 14 dni.

G., dnia 19.01.2016 r.

SSR Patrycja Wojczuk