Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 251/15
Data wyroku: 2015-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Malik
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 245 kpc

Sygnatura akt I Cupr 251/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 22-09-2015 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Jolanta Malik
Protokolant:Karolina Adach
po rozpoznaniu w dniu 22-09-2015 r. we Wrocławiu
sprawy z powództwa(...) S.A.z siedzibą wW.
przeciwkoD. C.
o zapłatę
oddala powództwo.

Sygnatura akt I Cupr 251/15

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...) S.A.wW.wniosła o zasądzenie od pozwanejD. C.kwoty 1769,69 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.
Uzasadniając żądanie pozwu strona powodowa podała, że dochodzona kwota wynikała zumowy pożyczki nr (...)i wypłaconej dnia 20 sierpnia 2014 roku. Na mocy tej umowy strona powodowa zobowiązała się udzielić pozwanej pożyczki w kwocie 1300 zł, a pozwana zobowiązała się zwrócić pożyczkę zgodnie z harmonogramem spłat. Dodatkowo pozwana zobowiązał się zapłacić wraz z każdą ratą pożyczki opłatę administracyjną w wysokości 15 zł oraz jednorazową opłatę przygotowawczą w wysokości 390 zł, która rozdzielana była proporcjonalnie do liczby rat pożyczki i uiszczana częściowo z każdą ratą. Na dochodzona kwotę składała się kwota 1155,56 zł stanowiąca sumę niespłaconych rat kapitałowych z harmonogramem spłaty do umowy pożyczki, kwota 27,07 zł jako skapitalizowana kwota odsetek umownych zwykłych w wysokości 9% liczona od kwoty niespłaconego kapitał 1155,56 zł od dnia następnego po dniu zapłaty ostatniej raty pożyczki, kwota 123 zł tytułem kosztów przygotowania i wysyłki monitu, wezwania i ostatecznego wezwania do zapłaty, kwota 75 zł z tytułu przekazania sprawy do postępowania windykacyjnego, opłata przygotowawcza w łącznej kwocie 344,06 zł i opłata administracyjna w kwocie 45 zł. W związku z opóźnieniem w spłacie zadłużenia, pismem z dnia 19.12.2014 z dniem 2 stycznia 2015 roku umowa pożyczki została rozwiązana przez stronę powodową za wypowiedzeniem ze skutkiem prawnym natychmiastowej wymagalności wszystkich należności z umowy. Pomimo wezwania, pozwany nie spłacił zadłużenia.
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy(...)(...)stwierdził w sprawie toczącej się pod sygnaturą akt(...)brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, o czym stanowiart. 339 § 1 k.p.c.Na mocyart. 339 § 2 k.p.c.wydając wyrok zaoczny przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W toku niniejszego procesu pozwana zachowała postawę całkowicie bierną. Nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie. W przedmiotowej sprawie spełnione zostały zatem powyższe przesłanki do wydania wyroku zaocznego. Jednocześnie w ocenie Sądu nie wystąpiły przesłanki pozytywne zawarte w treści 339§ 2 k.p.c.
Należy wskazać, że niezależnie od wynikającego z przytoczonego wyżej domniemania prawdziwości twierdzeń powoda z rzeczywistym stanem rzeczy, Sąd ma każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do jego twierdzeń z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku wątpliwości w tym przedmiocie, Sąd nie może wydać wyroku zaocznego, opierając się tylko na twierdzeniach powoda o okolicznościach faktycznych. Należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia powstałych wątpliwości (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1998 roku, I CKU 85/98; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1997 roku, I CKU 115/97).
Zawarte w pozwie twierdzenia budziły poważne wątpliwości Sądu, wobec czego uznał on za konieczne przeprowadzenie postępowania dowodowego.
Zgodnie z treściąart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Normie tej w warstwie procesowej odpowiadająart. 3 k.p.c., zgodnie z którym strony zobowiązane są przedstawiać dowody iart. 232 k.p.c., według którego strony są zobowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z jakich wywodzą skutki prawne.
Strona powodowa reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w celu udowodnienia swojego roszczenia złożyła niepoświadczone za zgodność z oryginałem ani przez pełnomocnika występującego w sprawie, ani przez notariusza: kopię umowy pożyczki (k.17-22) oraz kopie 5 pism zaadresowanych do pozwanej (k.23-26,28) oraz kopię niezidentyfikowanej tabelki skserowanej niechlujnie i krzywo z zasłoniętymi w czasie kopiowania fragmentami (k.27 i 29).
Poświadczona za zgodność z oryginałem został tylko pierwsza strona umowy pożyczki (k. 17), przy czym poświadczenia tego dokonała osoba, której przepisy prawa nie przyznają uprawnienia poświadczania dokumentów wykorzystywanych w procesie cywilnym. Strona ta została poświadczona przezB. M.– nie wiadomo nawet kto to jest , gdyż nie jest to przecież członkiem zarządu strony powodowej, co prawda w poświadczeniu figuruje zapis , że dokonała tego z upoważnienia Zarządu powodowej spółki, jednakże upoważnienie to nie zostało złożone, nie wiodło zatem czy w ogóle istnieje. Poświadczenie takie nie ma żadnej mocy prawnej, co z pewnością doskonale jest wiadome zawodowemu pełnomocnikowi reprezentującemu stronę powodową.

Zart. 129 § 2 k.p.c.wynika, że moc dowodową ma kserokopia dokumentu poświadczona za zgodność z oryginałem przez osoby wskazanej w tym przepisie (wyrok SA w Lublinie z dnia 19.06.2013 I A Ca 166/13, wyrok SA we Wrocławiu z 17.04.2012 , I A Ca 323/12)
Kserokopia - jako odwzorowanie oryginału - może być uznana za odpis, jednakże pod warunkiem, poświadczenia jego zgodności z oryginałem. ( wyrok SN z 10.07.2009(...)71/09, Lex nr 584201 ).

Kserokopia dokumentu nie może być uznana za dokument prywatny, jeżeli jest niepoświadczona za zgodność z oryginałem przez osobę do tego uprawnioną.(wyrok SA w Białymstoku z 18.06.2014 I Aca 182/14

Kopie dokumentów, niepoświadczone za zgodność z oryginałem nie są dowodami z dokumentów (wyrok SA w Lublinie z dnia 30.10.2013 I A Ca 214/13 )

Dla uznania kserokopii za dokument, świadczący o istnieniu oryginału o odwzorowanej w niej treści, niezbędne jest oświadczenie o istnieniu dokumentu o treści i formie odwzorowanej kserokopią. Takim oświadczeniem będzie umieszczone na kserokopii i zaopatrzone podpisem poświadczenie zgodności kserokopii z oryginałem. Dopiero wtedy można uznać kserokopię za dokument świadczący o istnieniu oryginału o treści i formie w niej odwzorowanej.(wyrok SA w Łodzi z 6.05.2015 III AUa 298/14 oraz wyrok SA w Białymstoku z 23.05.2014 I ACa 80/14) )

Skoro strona powodowa nie przedstawiła ani jednego dowodu z dokumentu , powództwo nie mogło zostać uwzględnione.

Zgodnie zart. 3 kpcStrony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody.

Zawodowy pełnomocnik winien mieć świadomość konieczności udowodnienia twierdzeń pozwu, okoliczność zaś , że strona powodowa jest firmą udzielająca tzw. szybkich pożyczek , która masowo składa pozwy do sądu , nie może jej zwalniać od wypełnienia obowiązków dowodowych, o czym stanowiart. 3 kpci232 kpc. Obowiązki te muszą być spełnione nawet na potrzeby wydania wyroku zaocznego, gdyż wynika to zacywtaonych wyżej przepisów prawa.