Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1172/14
Data wyroku: 2015-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daniel Mychliński
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 417 kc, art. 18 ust. 5 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym, zasoby gminy i o zmianie kodeksu cywilnego

Sygn. akt I C 1172/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2015 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący – SSR Daniel Mychliński
Protokolant – starszy sekretarz sądowy Wioletta Wiśniewska
po rozpoznaniu na rozprawie
w dniu 9 września 2015 r. wC.
sprawy z powództwaA. B.
przeciwko Gminie MiejskiejC.
o zapłatę 16.000,00 zł
orzeka:

I
powództwo oddala;

II
zasądza od powódkiA. B.na rzecz pozwanego Gminy MiejskiejC.kwotę 2.400,00 zł (dwa tysiące czterysta złotych), tytułem zwrotu kosztów procesu.

I C 1172/14

UZASADNIENIE
PowódkaA. B.wystąpiła do Sądu Rejonowego w Ciechanowie z pozwem przeciwko Gminie MiejskiejC., żądając zasądzenia na swoją rzecz kwoty 16.000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania w związku z niedostarczeniem przez pozwaną GminąW. B.i jej małoletniemu synowi lokalu socjalnego, do czego Gmina MiejskaC.była zobowiązana wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r., gdzie orzeczono eksmisję w/w osób, wstrzymując jednak jej wykonaniu do czasu przedstawieniaW. B.i jej synowi oferty zawarcia lokalu socjalnego. Powódka wskazała, że odszkodowanie dochodzone niniejszym pozwem obejmuje zarówno straty, jak i utracone zyski właściciela lokalu, w tym wypadku czynsz, jaki powódka uzyskałaby, gdyby lokalem swobodnie dysponowała. Jako podstawę prawną wskazanoart. 417 KCi art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego.
Pismem procesowym z dnia 20 stycznia 2015 r., powódkaA. B., precyzując podstawę faktyczną swego żądania, wskazała, że na dochodzoną pozwem kwotę 16.000,00 zł składa się odszkodowanie w wysokości równowartości czynszu jaki mogłaby otrzymać za wynajęcie pomieszczeń wlokalu mieszkalnym nr (...)położonym wC.przyul. (...), zajmowanym przezW. B.i małoletniegoK. B.w okresie 32 miesięcy, tj. od stycznia 2012 r. do sierpnia 2014 r., przyjmując wysokość czynszu na kwotę 500,00 zł miesięcznie. Podniosła, żeW. B.i jej syn w przedmiotowym lokalu zajmowali 2 pokoje: jeden o powierzchni około 23 m2i drugi o powierzchni około 10 m2oraz współkorzystali z kuchni, łazienki i przedpokoju.
Pozwana Gmina MiejskaC.wnosiła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.
Sąd ustalił, co następuje:
PowódkaA. B.jest właścicielem lokalumieszkalnego oznaczonego numerem (...), usytuowanym w budynku przyul. (...)wC.. Lokal ten składa się z czterech pokoi, kuchni, przedpokoju i łazienki, a jego łączna powierzchnia użytkowa wynosi 82,30 m2.
bezsporne
W lokalu tym zamieszkiwała powódkaA. B.ze swym konkubentem, jej synR. B.wraz ze swą żonąW. B.i synemK. B.. Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2010 r. małżeństwoR.iW. B.zostało rozwiązane przez rozwód. Po rozwodzieW. B.dalej zamieszkiwała w tym lokalu, zajmując dwa pokoje. W czerwcu 2011 r.,W. B.z synemK. B.opuściła przedmiotowy lokal i wyjechała do Anglii, gdzie przebywa do chwili obecnej. W dwóch pokojach zajmowanych dotychczas przezW. B.w tym lokalu zostały meble i rzeczy stanowiące własność byłych małżonkówR.iW. B.i ich synaK.. Jeszcze w trakcie procesu o eksmisjęW. B., jej były mąż, a syn powódki –R. B.otworzył jedno z pomieszczeń zajmowanych dotychczas przezW. B.i zajął to pomieszczenie. Drugie z pomieszczeń dotychczas zajmowanych przezW. B.zostało zasłonięte i złożono tam rzeczy, stanowiące własnośćR. B.iW. B..
bezsporne
Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r., Sąd Rejonowy w Ciechanowie nakazał pozwanymW. B.iK. B.opróżnienie i opuszczenielokalu mieszkalnego numer (...)położonego wbudynku numer (...)przyul. (...)wC.wraz z osobami i rzeczami oraz wydanie go powódceA. B.. Sąd ustalił jednocześnie, że pozwanymW. B.iK. B.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. W związku z tym wstrzymał eksmisję w/w pozwanych do czasu złożenia im przez Gminę MiejskąC.oferty zawarcia lokalu socjalnego. W dniu 31 października 2014 r., w związku z przedstawieniem przez Gminę MiejskąC.oferty zawarcia umowy lokalu socjalnegoW. B., Sąd nadał w/w wyrokowi w zakresie orzeczenia o eksmisji tytuł wykonawczy.
dowód: akta sprawy I C 130/11 – wyrok Sądu Rejonowego w Ciechanowie (k. 104 tych akt), zarządzenie o wydaniu tytułu wykonawczego (k. 134 tych akt) i oferta zawarcia umowy lokalu socjalnego (k. 134-137)
W dniu 4 listopada 2014 r., powódkaA. B.wystąpiła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w CiechanowieM. W.o wykonanie wyroku eksmisyjnego wobecW. B.iK. B..
dowód: akta sprawy egzekucyjnej Km 2291/14 – wniosek egzekucyjny (k. 1-2 tych akt)
Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie dokumentów, znajdujących się w aktach spraw sądowych I C 130/11 i III RNsm 121/11 oraz w aktach sprawy egzekucyjnej, prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w CiechanowieM. W.o sygnaturze Km 2291/14 oraz oświadczeń stron zawartych w tych aktach.
Bezspornym jest, że powódkaA. B.jest właścicielemlokalu mieszkalnego numer (...)znajdującego się w budynku przyul. (...)wC.. Pozwana Gmina powyższego nie kwestionowała, a w aktach sprawy I C 130/11 znajduje się ponadto kopia wypisu z Aktu Notarialnego Rep. Nr(...)o ustanoweniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedażyA. B..
Fakt, że w lokalu tym mieszkała takżeW. B.wraz z synemK.również jest bezsporne. Niemniej stwierdzić należało, żeW. B.opuściła wraz z synem ten lokal w czerwcu 2011 r. Tak oświadczyła sama powódka w sprawie I C 130/11 (k. 56) oraz w toku postępowania egzekucyjnego Km 2291/14 (k. 14). Potwierdził to również syn powódki, a były mążW. R.B.w sprawie I C 130/11 (k. 101) i w sprawie III RNsm 121/11 (k. 101-102). Tożsamych ustaleń co do momentu opuszczenia lokalu przyul. (...)wC.przezW. B.dokonał także Sąd w sprawie III RNsm 121/11 (k. 113-119).
O tym, że jeszcze w trakcie sprawy eksmisyjnej doszło do zajęcia jednego z pomieszczeń zajmowanych dotychczas przezW. B.świadczą wypowiedzi samegoR. B.złożone w sprawie I C 130/11. Stwierdził on również, że w drugim pomieszczeniu złożone zostały rzeczy, stanowiące jego własność i jego byłej żonyW. B.(k. 101).
Wszystkie te fakty należało uznać więc za bezsporne, jako że żadna ze stron nie przedstawiła dowodów, które mogłyby być podstawą innych ustaleń.
W aspekcie przebiegu sprawy eksmisyjnej i prowadzonej egzekucji komorniczej, dowodem stanowiły dokumenty zgromadzone w aktach tych spraw, tj. w aktach sprawy I C 130/11 i sprawy Km 2291/14, nie kwestionowane przez żadną ze stron.
Mając na uwadze dokonane ustalenia, Sąd pominął dowody zawnioskowane w pozwie, gdyż ich przeprowadzenie było zbędne. Okoliczności, na które miałaby zeznawać powódka były niesporne, gdyż strona pozwana nie negowała tego, że nie wywiązała się niezwłocznie z obowiązku złożeniaW. B.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Z kolei dowód z opinii biegłego z zakresu wyceny nieruchomości okazał się nieprzydatny, albowiem powódka nie wykazała samej zasady swego roszczenia.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, powództwoA. B.jako bezpodstawne należało oddalić w całości.
PowódkaA. B.upatrywała zasadności swego roszczenia w tym, że Gmina MiejskaC.nie zaoferowałaW. B.i jej małoletniemu synowi (eksmitowanym z lokalu powódki w sprawie o sygnaturze I C 130/11) lokalu socjalnego, do czego została zobowiązana wyrokiem wydanym w tej właśnie sprawie. W efekcie – na co powoływała się powódka w swym pozwie – została pozbawiona możliwości korzystania ze swego lokalu przez okres 32 miesięcy. Dlatego też domagała się od pozwanej Gminy odszkodowania, stanowiącego w tym wypadku czynsz za ten właśnie okres, jaki uzyskałaby, gdyby lokalem swobodnie dysponowała. Jako podstawę prawną wskazałaart. 417 KCi art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego.
Podstawą faktyczną żądania odszkodowania od Gminy MiejskiejC.była więc niemożność oddania przez powódkęlokalu numer (...), usytuowanego w budynku przyul. (...)wC.do korzystania osobom trzecim za wynagrodzeniem w ramach umowy najmu.
W ocenie Sądu, powódka nie udowodniła jednak, aby w ogóle miała zamiar swój lokal wynająć. Wręcz przeciwnie okoliczności sprawy wskazują, że z takim zamiarem nigdy się nie nosiła. Warto wskazać, że w lokalu tym, obok samej powódki, mieszkali jej najbliżsi: synowie, partner i wnuki. Nigdy wcześniej lokalu ani jego części nie oddawała do korzystania odpłatnie osobom trzecim. Nawet eksmitowanaW. B.korzystała z tego lokalu nieodpłatnie. Trudno zatem przypuszczać, a powódka stosownych dowodów na to nie przedstawiła, aby chciała to zmienić i lokal jednak wynająć osobom trzecim. Znamienne jest tu pismo powódki z dnia 2 kwietnia 2012 r. skierowane do(...)MiejskiejC.(k. 14), gdzie domaga się lokalu socjalnego dla byłej synowej i podaje tam szereg powodów, dla których jest to w jej ocenie konieczne, ale w żadnym miejscu tego pisma, nie sygnalizuje, że jej zamiarem jest oddanie w najem tego lokalu.
Skoro więc powódka nigdy nie zamierzała wynająć czy to całego lokalu, czy to choćby tych pomieszczeń, które rzeczywiście zajmowała eksmitowana stamtądW. B., to oczywistym jest, że nie mogła doznać tak rozumianego – jak opisano to w pozwie – uszczerbku.
Poza tym nieprawdą jest, że nie dysponowała lokalem. Otóż, co wynika niezbicie z oświadczeń choćby samej powódki,W. B.ze swoim synem opuściła ten lokal jeszcze przed wyrokiem eksmisyjnym, tj. w czerwcu 2011 r. Potem już z tego lokalu w ogóle nie korzystała. Tym samymW. B., po czerwcu 2011 r., w żaden sposób nie utrudniała powódce korzystania z jej lokalu. Co więcej powódka swobodnie dysponowała po tej dacie pomieszczeniami, które do tamtego momentu były zajmowane przezW. B.. Przecież syn powódki,R. B.już w trakcie procesu o eksmisjęW. B., otworzył pomieszczenia zajmowane dotychczas przezW. B.i zajął jedno z nich. W drugim pomieszczeniu zostały zaś złożone rzeczy stanowiące majątek wspólny tegożR. B.i eksmitowanej stamtądW. B.. Zupełnie nielogiczne, w świetle tych ustaleń, są więc zarzuty zawarte w pozwie o bezprawnym zajmowaniu pomieszczeń przezW. B., co miało uniemożliwiać powódce oddanie lokalu w najem.
Można oczywiście rozważać, czy pozostawienie tam rzeczy ograniczało uprawnienia powódki do dysponowaniem lokalu. Nietrudno jednak dojść do przekonania, że skoro powódka miała dostęp do pomieszczeń, to mogła oddać te rzeczy na przechowanie. To koszty przechowania mogłyby być ewentualnie szkodą, którą powódka mogła doznać, ale rozważania te pozostają obojętne dla tej sprawy, gdyż podstawa faktyczna, którą sąd jest związany, była zupełnie inna. Poza tym nie sposób wykluczyć, że z tych pozostawionych rzeczy, albo przynajmniej z ich części, mógł korzystaćR. B., jako ich współwłaściciel.
Mając powyższe argumenty na uwadze, powództwo dochodzone w niniejszej sprawie jawi się jako oczywiście niezasadne.
Co prawda, zgodnie zart. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy wyroku, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze do gminy, na podstawieart. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny(Dz. U. z 2014 r. poz. 121), ale błędem byłoby założenie, że z samego tylko faktu nie dostarczenia lokalu socjalnego, rodzi się już odpowiedzialność odszkodowawcza gminy.
Z całą pewnością nie można utożsamiać – w myśl w/w przepisu – szkody z samym tylko faktem nie dostarczenia lokalu socjalnego przez gminę. Dla przyznania odszkodowania należy bowiem wykazać wysokość straty, jaka została poniesiona wskutek niedostarczenia lokalu socjalnego oraz związek przyczynowy między zaniechaniem ze strony gminy i tą poniesioną stratą. Powódka – co wywiedziono wyżej – tych przesłanek nie wykazała. W ocenie Sądu, powódkaA. B.nie udowodniła, że poniosła stratę, gdyż w ogóle nie miała zamiaru wynajmować swego lokalu na rynku. Nie miała nawet takich realnych możliwości, bo cały czas z tych pomieszczeń, które zajmowała wcześniejW. B., korzystał syn powódki -R. B..
Na koniec warto jeszcze raz zwrócić uwagę, że eksmitowanaW. B.z synem dobrowolnie opuścili zajmowane dwa pomieszczenia w lokalu powódki jeszcze w czerwcu 2011 r. i od tamtej pory przebywają na stałe w Anglii. Wątpliwym pozostaje więc, czy w tej sytuacji pozwana Gmina MiejskaC.w ogóle była zobowiązana do oferowaniaW. B.lokalu socjalnego. Warto tu wspomnieć, że pomimo zaoferowania takiego lokalu,W. B.w nim nie mieszka.
Zupełnie zbędnym było też zainicjowanie w 2014 r. postępowania egzekucyjnego, którego przedmiotem była eksmisjaW. B.i jej syna z przedmiotowego lokalu, z którego już kilka lat wcześniej dobrowolnie się wyprowadzili.
Z tych względów Sąd oddalił powództwo, o czym orzekł w pkt I wyroku.
Kosztami procesu poniesionymi przez pozwanego obciążono powódkę, zgodnie z zasadą określoną wart. 98 KPC. Na koszty te złożyły się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400 zł. Kwotę tę zasądzono w pkt II wyroku.