Sąd Rejonowy w Świebodzinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 576/14
Data wyroku: 2015-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świebodzinie oskarżyłM. J.o to, że w dniu 03 maja 2014r. wZ., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zadając ciosy pięściami oraz kopiąc po głowie i całym cieleB. S.spowodował u niego obrażenia ciała które naruszyły czynności narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na czas przekraczający dni siedem
tj. o czyn zart. 158§1 kk
oraz o to, że w dniu 03 maja 2014r. wZ., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu przewracając na ziemię, kopiąc po cieleM. G.spowodował u niego obrażenia ciała, przy czym sposób zadawania ciosów i okolica ciała pokrzywdzonego narażały go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutków przewidzianych wart. 157§1 kk
tj. o czyn zart. 158§1 kk
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 3 maja 2014 roku około godziny 23 pokrzywdzeniB. S.orazM. G.szli razem w miejscowościZ.ulicą, od strony sklepu w kierunku działek. Tą samą ulicą szedł oskarżonyT. G. (1). Pokrzywdzeni widząc, że mężczyzna ten się zatacza powiedzieli głośno „ widocznie nie tylko my mamy dzisiaj dobry wieczór”. W tym momencie oskarżonyT. G. (1)zaczął rzucać wyzwiska i przekleństwa.  PokrzywdzonyB. S.chciał zapytać, na czym polega problem i w tym momencie w jego stronę został wyprowadzony cios przez oskarżonegoT. G. (1). To był cios pięścią.  PokrzywdzonyB. S.zaczął się bronić. Pomiędzy pokrzywdzonymB. S.a oskarżonymT. G. (1)doszło do krótkiej szarpaniny. Oboje się przewrócili na ziemię. W międzyczasie pokrzywdzonyS.poprosił panaM. G., aby ten wezwał policję. W tym momencie udało sięB. S.tak złapać oskarżonegoG., że nie byli oni w stanie ani się wymieniać ciosami ani szarpać.M. G.powiedział, że policja będzie w granicach 20 minut. Wówczas oskarżonyT. G. (1)zaczął wołać kolegów na pomoc, krzyczał, że biją go we dwóch.  W tym czasie z pomocą przybiegł drugi oskarżonyM. J..M. G.iM. J.zaczęli rozmawiać i uspokajać oskarżonegoT. G. (1). W pewnym momencie oskarżonyM. J.uwierzył oskarżonemuT. G. (1), który stale powtarzał, że we dwóch go biją. PokrzywdzonyB. S.został popchnięty i przewrócony przez oskarżonegoM. J., wówczas oskarżonyT. G. (1)kopnąłB. S.dwa razy w głowę. Na skutek tego uderzenia pokrzywdzonyB. S.stracił przytomność. Wówczas oskarżonyT. G. (1)zaczął kopać leżącego pod płotem pokrzywdzonegoB. S.. Jak pokrzywdzonyS.stracił przytomność to oskarżonyM. J.podszedł do pokrzywdzonegoM. G.popchnął go dwa razy, przewrócił pokrzywdzonegoG.na ziemię i zaczął go kopać po całym ciele. PokrzywdzonyM. G.zasłaniał głowę rękoma. Co jakiś czas dobiegał do niego oskarżonyT. G. (1)i go kopał. Na miejscu zdarzenia pojawił się policjantS. M.i rozgonił oskarżonych.  Kiedy oskarżonyM. J.chciał się oddalić świadekM.podszedł do niego i pokazał mu legitymację policyjną. Wtedy oskarżonyM. J.wrócił na miejsce zdarzenia i się uspokoił. Po chwili na miejsce przyjechała karetka pogotowia i udzielono pomocy poszkodowanym. Na skutek zdarzeniaM. G.doznał ogólnych potłuczeń. NatomiastB. S.doznał złamania prawej zatoki szczękowej, stłuczenia prawej gałki ocznej, rany powieki prawej, stłuczenia ręki prawej. Obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonegoB. S.na okres przekraczający 7 dni.
Dowody :
- zeznania pokrzywdzonegoB. S.k-174w zw.z k-8-9,54,
- zeznania świadkaM. G.k-175 w zw. z k-4-5,56,
- zeznania świadkaS. M.k-175-176 w zw. z k-20-21,
-protokół badania trzeźwościB. S.k-3,
- dokumentacja medyczna k-12-15,
-opinia biegłego lekarza medycyny sądowej k-23,64,
OskarżonyM. J.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W postępowaniu przygotowawczym powiedział, że nikogo w dniu zdarzenia nie uderzył. Jak oskarżonyG.zawołał o pomoc to przybiegł. OnT. G. (1)podniósł z ziemi aS.nie dał rady wstać. Podszedł doS.zobaczyć, co się stało i wtedyG.szarpał się zG.. Następnie wziąłG.za odzież odciągnął go odG.. Na rozprawie oskarżonyM. J.skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. J.albowiem stanowią one przyjętą przez niego linię obrony, w której oskarżony postanowił zaprzeczyć swojemu sprawstwu. Oskarżony twierdził, że w czasie tego zdarzenia nie uderzył nikogo a jedynie przybiegł z pomocą dla oskarżonegoT. G. (1). Tym wyjaśnieniom oskarżonego przeczą zeznania wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków pokrzywdzonych:B. S.orazM. G.a także zeznaniom świadkaS. M..
Depozycje procesowe świadków zostały dokładnie utrwalone w protokole rozprawy z dnia 16.09.2015r. Sąd uznał zeznania tych świadków za w pełni wiarygodne. Świadkowie zeznali spontanicznie, ich zeznania były bardzo szczegółowe, konsekwentne, logiczne, nie zawierały nieścisłości czy braków, których nie można by było wytłumaczyć. Świadkowie doskonale pamiętali zdarzenie z dnia 3 maja 2015roku i swobodnie przed sądem relacjonowali jego przebieg. Zdaniem Sądu zeznania świadków korespondowały ze sobą. Sąd po szczegółowej analizie tych zeznań nie znalazł w nich sprzeczności. Każdy ze świadków szczegółowo opisał i wskazał jaka była rola oskarżonegoM. J.w zdarzeniu z dnia 3maja 2014 roku . I tak świadekB. S.powiedział, że „W tym momencie panG.zaczął wołać kolegów i w tym momencie przybiegł panJ.. Zostałem popchnięty, przewrócony i pamiętam tylko, że panG.kopnął mnie w twarz. Ja już leżałem na ziemi i straciłem przytomność. Ja zostałem popchnięty i przewrócony przez panaJ..”  ŚwiadekB. S.zapytany o różnice w swoich zeznaniach z postępowania przygotowawczego wyjaśnił, że oskarżonyM. J.i pokrzywdzonyM. G.próbowali uspokajać oskarżonegoG..  ŚwiadekB. S.powiedział kategorycznie: „Ja zostałem popchnięty i przewrócony przez panaJ.. Ja zostałem popchnięty w wyniku, czego się przewróciłem, uważam, że to nie było uderzenie.” A więc pokrzywdzonyB. S.zrelacjonował, że nie został uderzony przez oskarżonegoJ.a jedynie popchnięty, na skutek, czego się przewrócił i wówczas drugi oskarżonyT. G. (1)zaczął go kopać. Również świadekS.powiedział że nie uważa aby oskarżonyJ.go zaatakował, ale uważa że  on przybiegł aby wesprzeć swojego kolegę  a głównie ze skutkiem takim żeby ich rozdzielić.
ŚwiadekM. G.o udziale oskarżonegoM. J.powiedział, że „PanG.na to krzyknął, że we dwóch go bijemy i na to przybiegł wezwany człowiek. Przybiegł panM. J.. Na początku razem ze mną próbowaliśmy powstrzymaćT. G. (1), głównie go odciągaliśmy odB. S., gdyż trochę z widzenia znamy się z osk.J.. W pewnym momencie panM. J.uwierzyłT. G. (2), który w kółko powtarzał, że to my go biliśmy i wtedy przewrócił mnie na ziemię. On mnie pchnął obiema rękami. Można byłoby to nazwać, że zaatakował. Dalej ja zacząłem być kopany, nie wiem, przez kogo gdyż zakrywałem twarz, żeby nie dostać w twarz. Ja nie widziałem tego osobiście gdyż leżałem na ziemi i nie widziałem, co się działo w tym czasie z pokrzywdzonymS.. Pamiętam, że kiedy się podniosłem na miejscu zdarzenia znajdował się panM..”ŚwiadekG.powiedział, że nie widział, aby osk.J.kopał pokrzywdzonegoS.. Z tego, co wie, to on sam był kopany tylko przezM. J., ponieważ leżał na ziemi i nie widział.
ŚwiadekS. M.na temat udziału oskarżonegoM. J.w całym zdarzeniu powiedział że: „W pierwszej kolejności zobaczyłem mężczyznę leżącego na ziemi i drugiego mężczyznę, który na nim siedział albo nad nim stał. Ten pierwszy mężczyzna był w pozycji mniej uprzywilejowanej. Ja znałem tych mężczyzn z widzenia, ale nazwisk nie byłbym w stanie podać. Na ziemi leżał pokrzywdzonyG.a tym drugim mężczyzną był osk.J.. Właśnie tego nie pamiętam czy on na nim siedział i go uderzał czy nad nim stał i go kopał. Na pewno jest to w moich zeznaniach. Widząc to, o czym powiedziałem natychmiast odciągnąłem osk.J.od tego leżącego mężczyzny. Później zauważyłem pod płotem budynku gdzie to się działo drugiego mężczyznę, który leżał i był w fatalnym stanie, miał całą zakrwawioną twarz. Nie pamiętam czy on był przytomny czy na wpółprzytomny. Obok tego mężczyzny znajdował się czwarty mężczyzna osk.G.. OskarżonyG.był w najbliższej odległości od tego mężczyzny leżącego przy płocie.”W postępowaniu przygotowawczym świadekS. M.powiedział, że po drugiej stronie ulicy na podjeździe do bramy wjazdowej zobaczył kilka osób szarpiących się. Jak podszedł bliżej, to zobaczył, żeM. G.leży na podjeździe, a na nim siedziM. J.i uderza go ciągle pięściami obiema po całym ciele. Do tej dwójki, co chwilę podbiegałT. G. (1)i kopał leżącegoG., po czym odbiegał od niego i podbiegał pod płot posesji, przy której miało miejsce to zdarzenie i kopał leżącego pod tym ogrodzeniemB. S..ŚwiadekS. M.nadszedł w momencie, kiedy oskarżonyM. J.siedział na pokrzywdzonymM. G.i go uderzał po całym ciele, świadek dokładnie opisał ten moment w swoich zeznaniach. Świadek ten nie miał wątpliwości co do tego że mężczyzną tym był oskarżonyM. J.. Sąd nie miał żadnych wątpliwości, co do udziału oskarżonegoM. J.w tym zdarzeniu albowiem zeznania świadkaS. M.uznał za w pełni wiarygodne. Świadek, jako osoba, która zauważyła zdarzenie i pierwsza pobiegła na pomoc oraz jako funkcjonariusz publiczny nie miał żadnych powodów, aby pomawiać oskarżonegoM. J.o czyny, które nie miały miejsca. Świadek był pewien, że oskarżonyM. J.uczestniczył czynnie w zdarzeniu kopiąc pokrzywdzonegoG.a następnie siedząc na pokrzywdzonymG.i uderzając go pięściami po całym ciele. Wcześniejszego udziału oskarżonego w pobiciu pokrzywdzonegoS. B.świadek nie widział i tego nie opisywał w swoich zeznaniach.  Świadek ten również szczegółowo opisał zachowanie oskarżonegoM. J.po tym jak go odciągnął od pokrzywdzonegoG.. Jak oskarżonyM. J.zadawał ciosy dla pokrzywdzonegoG.świadek widział bezpośrednio.
Mając na uwadze w ten sposób zebrany i oceniony materiał dowodowy Sąd uznał oskarżonegoM. J.za winnego tego, że: w dniu 03 maja 2014r. wZ., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności brał udział w bójce w ten sposób, że popchnął i przewróciłB. S.umożliwiającT. G. (1)zadawanie ciosów pięściami, czym naraziłB. S.na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157§1 kkoraz za winnego tego, że w tym samym miejscu i czasie działając wspólnie i w porozumieniu przewracając na ziemię, kopiąc po cieleM. G.spowodował u niego obrażenia ciała, przy czym sposób zadawania ciosów i okolica ciała pokrzywdzonego narażały go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutków przewidzianych wart. 157§1 kktj. występku zart. 158§1 kkw zw. zart. 91§1 kkw brzmieniuustawy Kodeks Karny z dnia 06.06.1997r.(Dz.U. Nr 88 poz.553 ze zm.) na dzień 03.05.2014r. w zw. zart.4§1 kk.
Przedmiotem ochrony przepisuart. 158 § 1 k.k.jest życie i zdrowie człowieka, które zostaje narażone na niebezpieczeństwo utraty lub uszkodzenia o skutkach w postaci uszczerbku na zdrowiu. Strona przedmiotowa wspomnianego przestępstwa polega na braniu udziału w zdarzeniu określanym, jako bójka lub pobicie, przez co naraża się człowieka na niebezpieczeństwo utraty życia lub spowodowania uszczerbku na zdrowiu określonego wart. 156 § 1 lub 157 § 1(ciężki lub średni uszczerbek na zdrowiu). Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przez bójkę rozumie się starcie, pomiędzy co najmniej trzema osobami, z których każda występuje w zdarzeniu w podwójnej roli: atakującego i broniącego się. Pobicie natomiast, jak w niniejszej sprawie, polega na czynnej napaści dwóch lub więcej osób na jedną lub więcej osób, przy czym strona atakująca (sprawcy pobicia) ma przewagę nad napadniętymi. Sprawcą tego przestępstwa może być każdy człowiek (przestępstwo powszechne), który bierze udział w bójce lub pobiciu. Strona podmiotowa tego przestępstwa w typie podstawowym (§ 1) polega na umyślności w obu postaciach zamiaru, tj. zamiarze bezpośrednim albo ewentualnym.
Zdaniem Sądu zachowanie oskarżonegoM. J.wypełniło znamiona przestępstwa brania udziału w bójce. Wprawdzie świadkowie początkowo zgodnie twierdzili że oskarżonyM. J.przybył na wołanie oskarżonegoT. G. (1)i próbował go uspokoić , ale również zgodnie twierdzili, że w pewnym momencie uwierzył on wołaniom oskarżonegoG.że „we dwóch go biją” i zaangażował się w bicie pokrzywdzonegoB. S.w ten sposób że go popchnął i przewróciłB. S.. W ten sposób ułatwił dlaT. G. (1)kopanie tego pokrzywdzonego po głowie. Również, dlatego, że uwierzył dla wołającego o pomocT. G. (1)oskarżonyJ.był sprawcą pobicia pokrzywdzonegoM. G., gdyż przewrócił go na ziemię, i zaczął kopać go po całym ciele. Zdaniem Sądu takie zachowanie aktywne po jednej, ze stron wyczerpuje znamiona czynu brania udziału w bójce lub pobiciu. Zdaniem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku ( wyrok z dnia 08.07.2014r.,II Aka 126/14) „udziałem w pobiciu jest każda forma kierowanego wolą udziału w grupie napastniczej, bowiem obecność każdego jej uczestnika zwiększa przewagę napastników i przez to ułatwia im dokonanie pobicia, zadawanie razów i wzmaga niebezpieczeństwo nastąpienia skutków w zdrowiu ofiar.” Wprawdzie pokrzywdzonyB. S.zeznał, że został popchnięty przez oskarżonegoM. J.i dlatego upadł, ale gdyby nie to działanie oskarżonegoM. J.oskarżonyT. G. (1)nie uzyskałby przewagi nad pokrzywdzonymB. S., który przecież był również aktywny. Co do pobicia pokrzywdzonegoM. G.nie było żadnych wątpliwości z zakwalifikowaniem zachowania oskarżonegoM. J.albowiem obydwaj oskarżeni podbiegali doM. G.i go naprzemiennie kopali. Oskarżeni dopuszczając się popełnienia przypisanego im występku działali umyślnie. Mieli oni, bowiem wiedzę i świadomość, iż dokonanie przestępstwa  bójki, pobicia stanowiło naruszenie przepisów prawa. W sprawie tej nie ujawniły się również żadne okoliczności wyłączające winę lub bezprawność zachowania oskarżonych. Należy zważyć, iż na stopień winy wpływają przede wszystkim takie okoliczności, jak możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynu, warunkowana poziomem rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego sprawcy, stanem wiedzy, doświadczenia, zdolnościami odbioru bodźców i informacji oraz ich analizy, a także możliwość podjęcia decyzji, co do zgodnego z prawem zachowania, – co warunkowane jest normalną sytuacją motywacyjną. W odniesieniu do oskarżonych należy mieć na uwadze, że ich dotychczasowe doświadczenie życiowe z powodzeniem wystarczałoby w zachowaniach swych rozpoznać oczywiste przekroczenie norm prawnych. W przypisanym oskarżonym przestępstwie działali oni natomiast w sposób przemyślany, z zamiarem bezpośrednim, zdając sobie sprawę z karygodności swego zachowania, o czym świadczą okoliczności popełnienia tego czynu.
Sąd uznał, żeustawa kodeks karny z dnia 06.06.1997r.( DZ.U. z 02.08.1997r.z późn. zm. ) ,w brzmieniu na dzień popełnienia czynu jest ustawą względniejszą dla oskarżonegoM. J.przy wymierzaniu kary.
Sąd uznał, że kara wymierzona oskarżonemuM. J.za czyn zart.158§1kkw zw. zart. 91§1kkw wysokości 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby jest adekwatna do stopnia winy tego oskarżonego oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu. Sąd uznał również, że orzeczona kara jest odpowiednia dla wytworzenia u oskarżonego krytycznej oceny popełnionego czynu oraz osiągnie właściwe dla niego cele w zakresie prewencji generalnej poprzez właściwe kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa oraz wskazanie na negatywne konsekwencje wynikające z braku poszanowania prawa. W ocenie Sądu okres 2 lat próby jest zupełnie wystarczający do zweryfikowania postawionej wobec oskarżonegoM. J.w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kar pozbawienia wolności pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Należy zwrócić uwagę, że na wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonegoJ.miała wpływ również i ta okoliczność, że oskarżony ten działał w warunkachart.91§1kka więc kara wprawdzie w granicach przewidzianych przepisem powinna być odpowiednio surowsza. Wymierzając taką karę sąd miał również na uwadze zachowanie się oskarżonego po popełnieniu przestępstwa a mianowicie fakt, że chciał on uciec z miejsca zdarzenia przed przyjazdem policji.  Wymierzając karę w takiej wysokości sąd miał na uwadze tę okoliczność łagodzącą, że oskarżonyM. J.nie był do tej pory karany.  Mając na uwadze cele wychowawcze kary sąd na podstawie art. 72§1pkt2kk zobowiązał oskarżonychT. G. (1)iM. J.do przeproszenia pokrzywdzonych w formie listu poleconego w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia.
Orzekając od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych nawiązki zart. 46 § 2 k.k.w kwotach po 400 ( czterysta) złotych Sąd miał na uwadze trudności dowodowe w określeniu w ramach postępowania karnego dokładnej wysokości należnych pokrzywdzonym świadczeń. Niemniej w ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że kwoty, do uiszczenia, których na rzecz pokrzywdzonych zostali zobowiązani oskarżeni są nadmierne i prowadzą do nieuzasadnionego przysporzenia im  korzyści. Z drugiej strony należy podkreślić, iż pokrzywdzonym przysługuje ścieżka prawa cywilnego do dochodzenia ewentualnych pozostałych roszczeń z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Na podstawieart. 627kpkSąd zasądził od oskarżonychT. G. (1)iM. J.solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoB. S.kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów ustanowienia w sprawie jednego pełnomocnika.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania i opłaty w kwotach po:
- od oskarżonegoT. G. (1)435,19zł. (czterysta trzydzieści pięć złotych i 19/100), a na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dn.23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 ze zm.) wymierzył mu opłatę w kwocie 300 (trzysta) złotych,
- od oskarżonegoM. J.115,19zł. (sto piętnaście złotych i 19/100), a na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dn.23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 ze zm.) wymierzył  mu opłatę w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych.