Sąd Rejonowy w Słupsku
V Wydział Pracy i Ubezpieczęń Społecznych
Sygnatura akt: V P 185/15
Data wyroku: 2015-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Hop

Sygn. akt V P 185/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 października 2015r.
Sąd Rejonowy w Słupsku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Marzena Hop
Protokolant:   Anna Lewicka
po rozpoznaniu w dniu 01 października 2015r. w Słupsku
sprawy z powództwaM. D. (1)
przeciwko: Sądowi Rejonowemu w Słupsku
o wynagrodzenie za pracę

1
zasądza od pozwanego Sądu Rejonowego w Słupsku na rzecz powódkiM. D. (1)kwotę 21.960,40 zł (dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt złotych 40/100) wraz z ustawowymi odsetkami od następujących kwot:



1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.02.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.03.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.04.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.05.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.06.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.07.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.08.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.09.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.10.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.11.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.12.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.01.2014 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.02.2014 r. do dnia zapłaty,

1.720,40 zł (jeden tysiąc siedemset dwadzieścia złotych 40/100) od dnia 01.04.2014r. do dnia zapłaty,

2. wyrokowi w punkcie 1. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności co do kwoty 8.000 zł.
Sygn. akt VP 185/15

UZASADNIENIE

1
Pozwem wniesionym w dniu 27 maja 2015r.powódkaM. D. (1)domagała się od pozwanego Sądu Rejonowego w Słupsku zapłaty kwoty 21.960,40 zł. z ustawowymi odsetkami od kwot:



1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.02.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.03.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.04.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.05.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.06.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.07.2013 r. do dnia zapłaty,

1.520 zł (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia złotych) od dnia 01.08.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.09.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.10.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.11.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.12.2013 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.01.2014 r. do dnia zapłaty,

1.600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) od dnia 01.02.2014 r. do dnia zapłaty,

1.720,40 zł (jeden tysiąc siedemset dwadzieścia złotych 40/100) od dnia 01.04.2014r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu wskazała, że jest zatrudniona u pozwanego od dnia 1 stycznia 2013r. w charakterze dyrektora sądu. Podniosła, że w okresie do dnia 31.12.2012r. otrzymywała wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny oraz dodatek za wieloletnią pracę w wysokości 19% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Od dnia 1.01.2013r pozwany nie wypłacał powódce dodatku za wieloletnią pracę.
Powódka podniosła, że jej prawo do dodatku za wieloletnią pracę wynikało zart.15 ustawy z dnia 18.12.1998r. o pracownikach sądów i prokuratury. W wyniku nowelizacjiustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, do ustawy tej dodano art. 32c§3, który zobowiązywał Ministra Sprawiedliwości do określenia w drodze rozporządzenia wysokości wynagrodzenia zasadniczego dyrektora sądu oraz jego zastępcy oraz sposobu ustalania dodatku specjalnego oraz nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy, które mogą być przyznane dyrektorowi sądu we wskazanych warunkach. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17.12.2012r. regulowało jedynie wysokość wynagrodzenia zasadniczego dyrektora sądu w zakresie ustalania wysokości dodatku specjalnego oraz nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy, wśród składników wynagrodzenia nie wymieniało dodatku za wysługę lat. Wskazała, że zgodnie z brzmieniem art.32d§2 usp do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisyart.6-7 oraz art.9-11 ustawy z dnia 18.12.1998r. o pracownikach sądów i prokuratury. Przepis ten od dnia 24.01.2014r. uzyskał nowe brzmienie zgodnie z którym do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisyart.6-7 oraz art.9-11 oraz 14a-18ustawy z dnia 18.12.1998r. o pracownikach sądów i prokuratury. Do ustalania uprawnień do dodatku za wieloletnia pracę i nagrody jubileuszowej stosuje się zasady określone w przepisach wydanych na podstawieart.14 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r.o pracownikachustawy z dnia 18.12.1998r. o pracownikach sądów i prokuratury.
Powódka podniosła, że żaden przepis rozporządzenia wykonawczego z dnia 17.12.2012r. nie wskazywał z jakich składników składa się wynagrodzenie dyrektora sądu, zwłaszcza nie podawał, by wynagrodzenie zasadnicze i ewentualny dodatek specjalny czy nagroda za szczególne osiągnięcia były jedynymi składnikami wynagrodzenia dyrektora sądu. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17.12.2012r. nie regulowało kompleksowo kwestii wynagrodzenia dyrektora sądu wskazując wysokość wynagrodzenia zasadniczego, które uzależnione było od wielkości sądu w którym dyrektor był zatrudniony oraz wskazywało jakie dodatki mogą być dyrektorowi przyznane. Nie wyłączało natomiast stosowania do dyrektora sądu innych przepisów odnośnie wynagrodzenia, w takim zakresie w jakim kwestii tej nie uregulowało rozporządzenie z dnia 17.12.2012r.
Powódka podniosła, że luka w przepisach, które wyłączały prawo powódki jako dyrektora sądu do dodatków stażowych została dostrzeżona przez samego ustawodawcę, który ustawą z dnia 8.11.2013r. dokonał nowelizacji przepisów, ustalając, że do dyrektorów sądów znajdują zastosowanie przepisy art. 14a – 17ustawy o pracownikach sądów i prokuratury. Jednocześnie nie dokonano zmian w innych przepisach, co daje podstawy do uznania, że przepisy te w okresie spornym nie wyłączały możliwości stosowaniaart.15 ustawy o pracownikach sądów i prokuratury. Na poparcie swojego stanowiska powódka powołała się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13.01.2015r. w sprawie II PK 74/14.
W dniu 19 czerwca 2015r. Sąd Rejonowy w Słupsku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwany – Sąd Rejonowy w Słupskuw sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki kosztów procesu.
W uzasadnieniu pełnomocnik pozwanego podniósł, że stan faktyczny wskazany w pozwie jest bezsporny. Nie kwestionował wyliczeń powódki w zakresie ich poprawności co do spornych roszczeń, zaznaczając że gdyby istniała podstawa prawna do ich wypłaty takie kwoty podlegałyby wypłacie.
Przyczyną odmowy wypłaty przez pozwanego jest treść przepisów prawnych, albowiem w okresie objętym pozwem brak było podstawy prawnej do wypłaty składnika wynagrodzenia jakim jest dodatek za staż pracy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Do dnia 31.12.2012r.M. D. (1)zatrudniona była na stanowisku kierownika finansowego Sądu Rejonowego w Słupsku, a od dnia 1 stycznia 2013r. jest zatrudniona w pozwanym Sądzie Rejonowym w Słupsku w charakterze dyrektora sądu.M. D. (1)do dnia 31 grudnia 2012r. otrzymywała wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny oraz dodatek za wieloletnią pracę w wysokości 19% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Od dnia 1 stycznia 2013r. pracodawca wypłacałM. D. (1)wynagrodzenie zasadnicze bez dodatku za wieloletnią pracę.
bezsporne
Sąd zważył co następuje:
PowództwoM. D. (1)w ocenie Sądu jest zasadne i jako takie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie stan faktyczne był między stronami bezsporny. Pozwany nie kwestionował roszczenia powódki co do wysokości dochodzonych kwot lecz co do zasady.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się zatem do ustalenia czy obowiązujące w okresie spornym przepisy tj. od stycznia 2013r. do stycznia 2014r. stanowiły podstawę do wypłacania powódce dodatków za wieloletnią pracę.
Pozwany zarzucał, że w spornym okresie od dnia 1 stycznia 2013r. do dnia 1 lutego 2014r. istniała luka prawna, która nie pozwalała na wypłatę tego dodatku powódce. Strona powodowa podnosiła, że obowiązujące w tym okresie przepisy pozwalały na wypłatę powódce dodatku za wieloletnią pracę, a brak wyraźnej regulacji w przepisach wynikał z braku konsekwencji ustawodawcy.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, że w sprawie dotyczącej dodatków dyrektorów sądów za wieloletnią pracę w spornym okresie zajął stanowisko Sąd Najwyższy.
W wyroku z dnia 13 stycznia 2015r. sygn. akt II PK 74/14 Sąd ten wskazał, że do dnia 31 grudnia 2012 r. zasady wynagradzania dyrektorów sądów uregulowane były wustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 z późn. zm.) oraz wydanym na jej podstawierozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie stanowisk i szczegółowych zasad wynagradzania urzędników i innych pracowników sądów i prokuratury oraz odbywania stażu urzędniczego(Dz. U. Nr 49, poz. 299). Dyrektorom sądów przysługiwały zatem stałe składniki wynagrodzenia (wynagrodzenie zasadnicze, dodatek z tytułu zajmowanego stanowiska, dodatek za wieloletnią pracę -art. 15 ustawy o pracownikach sądów i prokuratury- oraz ruchome składniki wynagrodzenia: dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków służbowych lub powierzenia dodatkowych zadań, nagroda za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, premia), ponadto nagrody jubileuszowe, jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę.
Od 1 stycznia 2013 r. weszła w życie nowelizacjaustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych(tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 427 z późn. zm.). Na mocyart. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. Nr 203, poz. 1192) dodanoart. 32c, zgodnie z którym dyrektorowi sądu i zastępcy dyrektora sądu przysługuje wynagrodzenie zasadnicze, którego wysokość ustala Minister Sprawiedliwości, jak również może być mu przyznany dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub zadań oraz nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy orazart. 32d, w myśl którego, "Ze stanowiskiem dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu nie można łączyć przynależności do partii politycznych ani pełnienia funkcji publicznych" (§ 1); "Do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisyart. 6-7 oraz 9-11 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 i Nr 113, poz. 659)" (§ 2).
Nie tyle zart. 32c, który w odniesieniu do wskazywanych składników wynagrodzenia nie używa zwrotu "przysługuje wyłącznie", ale zart. 32d, wymieniającego przepisy z odesłania, a contario może wynikać wniosek, że ustawodawca od 1 stycznia 2013 r. wyłączył tę kategorię urzędników sądowych spod działaniaustawy o pracownikach sądów i prokuratury(za wyjątkiemart. 6-7 oraz art. 9-11) i w konsekwencji dla omawianej grupy zawodowej ustanowił autonomiczne (odrębne od pozostałych urzędników i pracowników sądów i prokuratury) uregulowania dotyczące zasad wynagradzania, ograniczając je wyłącznie do składników wymienionych wart. 32c Prawa o ustroju sądów powszechnych, a następnie w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie wynagrodzenia dyrektora sądu i zastępcy dyrektora sądu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1482), tj. do wynagrodzenia zasadniczego, dodatku specjalnego oraz nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy. Przy tej koncepcji od 1 stycznia 2013 r. żadne rozporządzenie wykonawcze wydane na podstawieart. 14 ust. 1 ustawy o pracownikach sądów i prokuraturynie mogło mieć zastosowania do dyrektorów sądów (i ich zastępców). Ustawodawca zatem w sposób zamierzony pominąłby pozostałe uregulowania dotyczące powszechnych w prawie urzędniczym składników wynagrodzenia np. prawa do nagrody jubileuszowej, odprawy emerytalno-rentowej czy dodatku stażowego.
Zdaniem Sądu Najwyższego nie sposób jednak nie zauważyć, że w ten sposóbdyrektorzy sądów (i ich zastępcy) z trudnych do wytłumaczenia przyczyn staliby się jedyną grupą zawodową urzędników sądów i prokuratury, która została pozbawiona między innymi prawa do nagrody jubileuszowej, odprawy emerytalno-rentowej w wysokości przysługującej na podstawie pragmatyki służbowej czy dodatku stażowego.Przedstawiona więc wykładnia może budzić uzasadnione wątpliwości co do zachowania przez ustawodawcę standardów konstytucyjnych wynikających zart. 32 Konstytucji RP, gdyż byłaby to niepoparta adekwatnymi i racjonalnymi przesłankami dyferencja uprawnień adresatów norm prawnych charakteryzujących się daną cechą istotną (relewantną).Nie ma bowiem żadnego uzasadnienia dla zróżnicowania uprawnień urzędników sądowych w zakresie tych składników wynagrodzenia, które są ekwiwalentem za długoletnią pracę i powszechnie obowiązują w prawie urzędniczym.
W tym kontekście, w ocenie Sądu Najwyższego uprawniony jest inny pogląd, a mianowicie, że zamiarem ustawodawcy było jedynie "przeniesienie" przepisu kompetencyjnego wyposażającego Ministra Sprawiedliwości w uprawnienie do określenia pewnych składników wynagrodzenia grupy urzędników sądów zustawy o pracownikach sądów i prokuratury(art. 14 ust. 1) do ustawy określającej ustrój sądów powszechnych. Niewątpliwie związane to było z budzącą kontrowersje (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 listopada 2013 r., K 13/12, OTK-A 2013 Nr 8, poz. 121) nowelizacjąPrawa o ustroju sądów powszechnychi wynikającą z niej zmianą zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów ze strony organu władzy wykonawczej - Ministra Sprawiedliwości, która doprowadziła do przekazania kierowania tą działalnością podległym mu organom - dyrektorom sądów, przy jednoczesnym pozbawieniu uprawnień prezesów sądów. Niewątpliwie w ślad za tym poszło zaznaczenie rangi ustrojowej tego organu sądu oraz podkreślenie, że ta bezpośrednia podległość Ministrowi Sprawiedliwości nie ograniczy odrębności i niezależności sądów od władzy wykonawczej gwarantowanych wart. 173 Konstytucji RP. Stąd też wart. 32d ust. 2 Prawa o ustroju sądów powszechnychznalazło się odesłanie doart. 6-7 i art. 9-11 ustawy o pracownikach sądów i prokuratury, odwołujących się do powszechnie obowiązujących w prawie urzędniczym standardów, gwarantujących - niezależnie od podległości służbowej - wykonywanie obowiązków w sposób profesjonalny, rzetelny i bezstronny.
Sąd Najwyższy zaznaczył, że taka radykalna zmiana dotychczasowych zasad wynagradzania wymagałby jednoznacznego wskazania, że wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub zadań, a także nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy to wyłączne (jedyne) składniki wynagrodzenia tych urzędników sądowych.
Biorąc to pod uwagę, w ocenie Sądu Najwyższego uprawniony jest wniosek, żeart. 32d Prawa o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu obowiązującym do 23 stycznia 2014r., nie zawierał zamkniętego katalogu przepisówustawy o pracownikach sądów i prokuratury, mających zastosowanie do dyrektorów sądów (i ich zastępców).
Zmianaart. 32d Prawa o ustroju sądów powszechnych, który od 24 stycznia 2014 r. ust. 2 tego artykułu otrzymał następujące brzmienie: "Do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisyart. 6-7, art. 9-11 oraz art. 14a-18ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury(Dz. U. z 2011 r. Nr 109, poz. 639 z późn. zm.), rozwiewa przedstawione wątpliwości interpretacyjne. Potwierdza bowiem, że zamiarem ustawodawcy nie było pozbawienie dyrektorów sądów dotychczas przysługujących im składników wynagrodzenia. Nastąpiło zatemdoprecyzowanieart. 32dtak, aby wyeliminować możliwość jego wykładni w sposób prowadzący do nieuprawnionego zróżnicowania sytuacji prawnej dyrektorów sądów i ich zastępców w stosunku do pozostałej kadry urzędniczej sądów i prokuratury.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w powołanym powyżej orzeczeniu.
W szczególności zważyć należy, co słusznie podnosi powódka, jej sytuacja prawna od stycznia 2013r. nie uległa żadnej zmianie. Powódka była i jest pracownikiem sądu zajmującym stanowisko dyrektora Sądu Rejonowego w Słupsku. Powódka jako pracownik sądu do stycznia 2013r. otrzymywała dodatek za wieloletnią pracę i aktualnie nadal go otrzymuje.
Nadto, co istotne, ustawodawca dokonując zmianyart.32d Prawa o ustroju sądów powszechnychnie dokonał zmian w innych przepisach dotyczących wynagrodzenia pracowników sądów i prokuratury (w szczególności nie wyłączył prawa dyrektorów sądów do dodatków specjalnych i nagród) co dodatkowo przekonuje, że zmianaart.32dusp miała na celu doprecyzowanie tego przepisu, tak „aby wyeliminować możliwość jego wykładni w sposób prowadzący do nieuprawnionego zróżnicowania sytuacji prawnej dyrektorów sądów w stosunku do pozostałej kadry urzędniczej sądów i prokuratury”. Nie sposób znaleźć uzasadnienie stanowiska zgodnie z którym pracownik sądu – dyrektor- jako jedyny spośród pracowników sądu miałby zostać pozbawiony dodatku, którego przyznanie oraz wysokość uzależniana jest jedynie od stażu pracy, a prawo do tego składnika wynagrodzenia jest powszechne w obowiązującym prawie urzędniczym.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd zasądził od pozwanego Sądu Rejonowego w Słupsku na rzecz powódkiM. D. (2)kwotę 21.960,40 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot – zgodnie z żądaniem pozwu.
W punkcie 2 wyroku na podstawieart. 4772§ 1 kpczgodnie z którym zasądzając należność pracownika w sprawach z zakresu prawa pracy, sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nieprzekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika, Sąd nadał wyrokowi klauzulę wykonalności co do kwoty 8.000 zł.