Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 786/15
Data wyroku: 2015-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Ochrona Posiadania
Podstawa prawna: art. 344 k.c.

Sygn. akt III Ca 786/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 19 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu przywróciłA. G.posiadanie lokalu mieszkalnego położonego wZ.przyulicy (...)poprzez zobowiązanieT. B.do wydaniaA. G.kompletu kluczy od furtki oraz od drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego, a także zobowiązanieT. B.do wkręcenia bezpieczników w liczniku elektrycznym doprowadzającym energię do mieszkaniaA. G., położonym na pierwszym piętrze budynku mieszkalnego, po lewej stronie od schodów oraz orzekł o kosztach procesu.
Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany, zarzucając:

1
naruszenieart. 316 § 1w zw. zart. 233 § 1 k.p.c., polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i niewłaściwej ocenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, żeT. B.:

- legitymował się pełnomocnictwem udzielonym mu przez żonę w trakcie interwencji Policji w dniu 25 września 2012 r.;
- zmienił zamek w furtce i mieszkaniu przyul. (...);
- uniemożliwił powódce korzystanie z klatki schodowej budynku przyul. (...).
2.art. 344 § 1 k.c.poprzez przyjęcie, żeT. B.naruszył posiadanie przez powódkę lokalu mieszkalnego położonego wZ.przyul. (...), w sytuacji kiedy pozwany nie jest i nigdy nie był właścicielem ani współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, nie był również jej posiadaczem, nie zamieszkiwał w przedmiotowej nieruchomości ani w nieruchomości przyul. (...)oraz nie naruszył ewentualnego prawa posiadania powódki do nieruchomości położonej wZ.przyul. (...)w związku z czym pozwany nie miał legitymacji biernej procesowej do występowania jako strona niniejszego postępowania.
W konsekwencji ww. zarzutów, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w wyniku prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, który Sąd Okręgowy w pełni podziela i przyjmuje za własny, a także w następstwie prawidłowo zastosowanych przepisów prawa materialnego.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, że ocena przez Sąd Rejonowy zebranego w sprawie materiału dowodowego została dokonana z naruszeniemart. 233 § 1 k.p.c.Skarżący podważając w apelacji sędziowską ocenę dowodów, ograniczył się do przedstawienia własnej oceny i wskazania stanu faktycznego, który – jego zdaniem - odpowiada rzeczywistości. Powyższe nadaje twierdzeniom apelacji polemiczny charakter.
Odnosząc się skrótowo do przestawionego przez skarżącego, prawidłowego jego zdaniem, stanu faktycznego należy uznać, że nie znajduje on oparcia w materiale dowodowym sprawy oraz wbrew zasadom doświadczenia życiowego nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych. Pozwany wskazał, że nie legitymował się pełnomocnictwem udzielonym mu przez żonę w trakcie interwencji Policji w dniu 25 września 2012 r., nie on zmienił zamek w furtce i mieszkaniu przyul. (...)oraz że nie uniemożliwił powódce korzystania z klatki schodowej budynku przyul. (...).
Jednakże, jak wynika z zeznań świadkaG. B.w dniu interwencji na terenie spornego budynku mieszkalnego, tj. 25 września 2012 r. pozwany oświadczył, że jest mężem właścicielki nieruchomości i że ma pełnomocnictwo do działania. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że ww. świadek zeznał, że nie sprawdzał tego pełnomocnictwa, nie wyklucza, że pozwany działał na rzecz swojej małżonki. Pozwany bywał bowiem w spornym budynku, miał rozeznanie co do aktualnej sytuacji, znał wolę małżonki odnośnie zajmowania budynku przez powódkę. W tej sytuacji, oraz biorąc pod uwagę, że w spornym budynku zamieszkiwała wówczas jedynie teściowa pozwanego, uzasadnionym jest przyjęcie (w świetle zasad doświadczenia życiowego), że pozwany podejmował określone czynności jeśli nie z własnej woli, to na prośbę i za akceptacją swojej małżonki.
W dalszej kolejności, odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego, należy zauważyć, że w istocie zarzut ten jest powtórzeniem argumentów prezentowanych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, do których w sposób szczegółowy odniósł się Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Skarżący niesłusznie zarzuca, że nie ma legitymacji biernej procesowej do występowania jako strona niniejszego postępowania.
W sprawach o naruszenia posiadania, regulowanychart. 344 k.c., legitymacja bierna przysługuje osobie samowolnie naruszającej posiadanie oraz osobie, na rzecz której posiadanie zostało naruszone. W związku z tym, nawet w przypadku uznania, że pozwany w niniejszej sprawie działał jako wykonawca poleceń osób trzecich, to powyższe nie zwalnia go z obowiązku przywrócenia posiadania i nie pozbawia go legitymacji czynnej w tym procesie.
W świetle materiału dowodowego zebranego w sprawie, Sąd Rejonowy zasadnie uznał, iż to pozwany pozbawił powódkę posiadania mieszkania pod adresem(...), przez uniemożliwienie powódce korzystania z klatki schodowej, furtki wejściowej na swoją część nieruchomości oraz poprzez usunięcie korków energii elektrycznej.
Mając na uwadze powyższe oraz zachowanie się pozwanego wobec powódki w dniu 25 września 2012 roku na terenie spornego budynku, w ocenie Sądu Okręgowego legitymacja bierna pozwanego w tym procesie nie powinna budzić wątpliwości.
Ze względu na wszystko powyższe Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację jako nieuzasadnioną.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty poniesione przez powódkę w tym postępowaniu złożyło się jedynie wynagrodzenie jej pełnomocnika w osobie adwokata, którego wysokość ustalono na podstawie§ 2 ust. 1 i 2, § 8 pkt. 4w zw. z§ 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. z 2013 r. poz. 461).