Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 273/14
Data wyroku: 2015-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Andrzej Haliński
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk, 191 § 1 kk, art. 216 § 1 kk

Sygn. akt II K 273/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 października 2015 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w II Wydziale Karnym

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Andrzej Haliński
Protokolant:  sekr. sąd. Katarzyna Mach
w obecności Prokuratora Prokuratury RejonowejG.-O.wG.– nie stawił się zawiadomiony prawidłowo
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 23 czerwca, 28 sierpnia, 29 września 2014 r., 09 kwietnia, 28 września 2015 r.
sprawy:
D. Z., synaR.iP.z domuS.,urodzonego w dniu (...)wG.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 11 kwietnia 2012 r. wG.poprzez uderzanieS. Z.pięścią i kolanem po twarzy i całym ciele spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany prawego łuku brwiowego, krwawienia z nosa, urazu kciuka lewego, które naruszyły czynności narządów ciała w/w osoby na okres nie przekraczający 7 dni

tj. o przestępstwo zart. 157 § 2 kk;

II
w dniu 03 października 2012 r. wG.zmusiłS. Z.do określonego zachowania w postaci zaniechania żądania zwrotu koszulki poprzez stosowanie wobec niego przemocy poprzez dwukrotne uderzanie kolanem w okolice klatki piersiowej i uderzanie pięściami w twarz, powodując u niego obrażenia ciała w postaci urazu nosa i głowy, które naruszyły czynności narządów ciała w/w osoby na okres nie przekraczający 7 dni

tj. o przestępstwo zart. 157 § 2 kkw zb. zart. 191 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

III
w dniu 03 października 2012 r. wG.zmusiłC. S.do określonego zachowania w postaci zmuszenia do opuszczenia lokalu piwnicznego poprzez grożenie mu pozbawieniem życia i skierowaniem wobec niego słów uznanych powszechnie za obelżywe

tj. o przestępstwo zart. 191 § 1 kkw zb. zart. 216 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

IV
w okresie od czerwca 2012 r. do 03 października 2012 r. wG., działając z góry powziętym zamiarem, groziłC. S.uszkodzeniem ciała, zniszczeniem samochodu, wzbudzając u w/w uzasadnioną obawę spełnienia groźby

tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 12 kk;

V
w okresie od października 2009 r. do 03 października 2012 r. wG., działając z góry powziętym zamiarem, groziłP. S.pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała jej orazS. Z.i spaleniem mieszkania, wzbudzając u w/w uzasadnioną obawę spełnienia groźby

tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 12 kk;

VI
w okresie od października 2009 r. do 03 października 2012 r. wG., działając z góry powziętym zamiarem, znieważałP. S.poprzez używanie wobec niej słów uznanych powszechnie za obelżywe

tj. o przestępstwo zart. 216 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

I
oskarżonegoD. Z.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, stanowiącego występek kwalifikowany zart. 157 § 2 kk, i za to na podstawieart. 157 § 2 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
oskarżonegoD. Z.:

a
uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia, stanowiącego występek kwalifikowany zart. 157 § 2 kkw zb. zart. 191 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

b
w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 03 października 2012 r. wG.zastosował wobecC. S.groźbę bezprawną polegającą na grożeniu mu pozbawieniem życia w celu zmuszenia go do określonego działania w postaci opuszczenia pomieszczenia piwnicznego i jednocześnie znieważył go słowami uznanymi powszechnie za obelżywe, i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 191 § 1 kkw zb. zart. 216 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

i uznając, że powyższe czyny zostały popełnione w ramach jednego ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 11 § 3 kkiart. 37a kkna podstawieart. 191 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza za nie oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

III
uniewinnia oskarżonegoD. Z.od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia;

IV
uniewinnia oskarżonegoD. Z.od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie V aktu oskarżenia;

V
oskarżonegoD. Z.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie VI aktu oskarżenia z tym odmiennym ustaleniem, iż został on popełniony w okresie od dnia 09 listopada 2011 r. do dnia 03 października 2012 r., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 216 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 216 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

VI
na podstawieart. 85 § 1 kk,art. 86 § 1 i 2 kk,art. 91 § 2 kkłączy orzeczone wobec oskarżonegoD. Z.w punktach I, II i V wyroku jednostkowe kary grzywny i wymierza oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 130 (stu trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

VII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) oraz§ 14 ust. 2 pkt 3, § 16, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.M. K.kwotę 2.169,72 zł (dwa tysiące sto sześćdziesiąt dziewięć złotych 72/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

VIII
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 624 § 1 kpk,art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonegoD. Z.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym opłaty, zaś na podstawieart. 630 kpkwydatkami związanymi z oskarżeniem w części, w której oskarżony został uniewinniony, obciąża Skarb Państwa.