Sąd Rejonowy w Świdnicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 903/15
Data wyroku: 2015-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maja Snopczyńska

Sygn. akt I C 903/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2015r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący SSR Maja Snopczyńska

Protokolant Anna Kozioł
po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. w Świdnicy
sprawy z powództwa(...) Sp.z o.o.z siedzibą wS.
przeciwkoK. K.
o zapłatę kwoty 1260,70 zł

I
zasądza od pozwanejK. K.na rzecz strony powodowej(...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.kwotę 345,99 zł (trzysta czterdzieści pięć złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2015r do dnia zapłaty;

II
dalej idące powództwo oddala;

III
zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 56,75zł tytułem kosztów procesu.

Sygn. akt I C 903/15

UZASADNIENIE
Pozwem złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowa(...) Sp. z o.o.wS.wniosła o zasądzenie od pozwanejK. K.kwoty 1.260,70 złotych z ustawowymi odsetkami oraz kosztami procesu w tym koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podniosła, iż dochodzona wierzytelność powstała w wyniku zwarcia przez pozwaną w dniu 12 maja 2014r umowy pożyczki w kwocie 900 zł; spłata miała nastąpić w 10 ratach, pozwana nie wywiązała się ze zobowiązania; na żądaną kwotę składają się 1035,99 zł kwota pożyczki powiększona o oprocentowanie wynikające z umowy, 72 zł prowizja, 872,01 zł – koszt ustanowienia zabezpieczenia, którego powstanie związane jest z udzieleniem pożyczki.
Wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świdnicy.
Strona powodowa po wezwaniu w trybieart. 50537kpcdo uzupełnienia braków formalnych pozwu wykazała umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu strony powodowej i podtrzymała powództwo w pozwie złożonym na urzędowym formularzu.
Pozwana na rozprawie w dniu 9 września 2015 roku nie kwestionowała zawarcia umowy pożyczki, lecz podniosła, że mogłaby spłacać należność w ratach.
W (...)SĄD USTALIŁ
NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:
W dniu 12 maja 2014 roku strony zawarły umowę pożyczki.
Pożyczkodawca udzielił pożyczki w kwocie 900 zł na okres 300 dni. W §2 wskazano, że całkowita kwota do zapłaty wynosi 1980 zł w tym 900 zł kwota pożyczki, kwota oprocentowania pożyczki wyniesie 135,99 zł, prowizja – 72 zł i koszty ustanowienia zabezpieczenia, którego powstanie związane jest z udzieleniem pożyczki – 872,01 zł.
DOWÓD: umowa z 12 V 2014r k. 22- 23
Umowa dodatkowa k. 24
Harmonogram spłat k. 25
Potwierdzenie przelewu k. 27
Wniosek o udzielenie pożyczki k. 28
Regulamin k. 36-42
Pismami z dnia 28 listopada i 22 grudnia 2014 roku strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty.
DOWÓD: pismo z 28 XI 2014r z potwierdzeniem nadania k.29-30
pismo z 22 XII 2014r z potwierdzeniem nadania k.31-33
W dniu 3 czerwca 2014 roku(...)M.wystawił na stronę powodową fakturę na kwotę 6629,70 zł tytułem opłaty ryczałtowej/dostępowej. W dniu 12 czerwca 2014r dokonano zapłaty za fakturę.
DOWÓD: faktura k. 44
Potwierdzenie przelewu k. 45
Pozwana spłaciła stronie powodowej kwotę 803 zł.
DOWÓD: wydruk z systemu wpłat k. 46
W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM
SĄD ZWAŻYŁ:
Powództwo jest bezzasadne.
Strona powodowa dochodząc kwoty żądanej pozwem podnosiła, iż udzieliła pozwanej pożyczki, zaś pozwana nie wywiązała się z umowy.
Zgodnie z treściąart. 720 kcprzez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy. Szczegółowo prawa i obowiązki stron zostały uregulowane w umowie pożyczki z dnia 12 V 2014 roku. Pozwana nie kwestionowała faktu zawarcia umowy pożyczki ani okoliczności, że pożyczki nie spłaciła w całości.
Strona powodowa wskazała, że na żądaną kwotę składa się: 1035,99 zł kwota pożyczki powiększona o oprocentowanie wynikające z umowy, 72 zł prowizji i 872,01 zł – koszt ustanowienia zabezpieczenia, którego powstanie związane jest z udzieleniem pożyczki. Strona powodowa zgodnie z treściąart. 6 kcpowinna wykazać zasadność roszczenia. Pozwana wprawdzie nie kwestionowała faktu zawarcia umowy pożyczki, lecz nie jest to tożsame z uznaniem powództwa. W §2 umowy pożyczki wskazano, że całkowita kwota do zapłaty wynosi 1980 zł w tym 900 zł kwota pożyczki, kwota oprocentowania pożyczki - 135,99 zł, prowizja – 72 zł i koszty ustanowienia zabezpieczenia, którego powstanie związane jest z udzieleniem pożyczki – 872,01 zł.
Naliczenie w umowie kosztów ustanowienia zabezpieczenia w kwocie prawie równej wysokości udzielonej pożyczki budzi poważne wątpliwości w świetle przepisów o zobowiązaniach umownych i ochronie konsumenta przed niedozwolonymi klauzulami umownymi. Zgodnie bowiem z treściąart. 3851§ 1 k.c.postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy; nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
Strona powodowa nie wykazała zasadności obciążenia pozwanej kwotą 872,01 zł tytułem kosztów ustanowienia zabezpieczenia. Z przedłożonej faktury Vat wynika należność z tytułu opłaty ryczałtowej/dostępowej na rzecz(...), ale z żadnych dokumentów nie wynika, że koszt ten dotyczy pozwanej. Nie wyjaśniono więc, skąd wynika akurat kwota 872,01 zł, co nasuwa wątpliwości i uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę wysokości roszczenia. Tym bardziej, że kwota kosztów ustanowienia zabezpieczenia stanowi prawie równowartość pożyczki. Tym samym ustalone warunki umowy, bez wskazania, czym w istocie są koszty zabezpieczenia i z czego wynika ich wysokość pozostają w sprzeczności z dobrymi obyczajami i naruszają interes pozwanej. Kwota ta nie jest głównym świadczeniem, więc pozostaje poza wyłączeniem wynikającym ze zdania drugiego powołanego wyżej przepisu. Jej ocena w świetle warunków umowy prowadzi do wniosku, iż narusza klauzulę dobrych obyczajów. Zaznaczyć należy, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stale piętnuje generowanie dodatkowych kosztów stosowane przez podmioty udzielające pożyczek, gdyż koszty te nie odzwierciedlają faktycznie poniesionych kosztów obsługi pożyczki.
Z treści umowy wynika, że pozwana zobowiązana jest do zapłaty kwoty 1107,99 zł (w tym 900 zł kwota pożyczki, kwota oprocentowania pożyczki wyniesie 135,99 zł, prowizja – 72 zł) oraz kwotę 41 zł tytułem kosztów pism i upomnień, zaś pozwana zapłaciła już kwotę 803 zł, tym samym pozwana zobowiązana jest uiścić na rzecz strony powodowej kwotę 345,99 zł.
Na marginesie zauważyć należy, że w związku z powyższymi rozważaniami oświadczenia pozwanej, że mogłaby spłacać należność w małych ratach nie można uznać za skuteczne uznanie powództwa. Zgodnie bowiem z treściąart. 213 § 2 k.p.c.sąd nie jest związany uznaniem powództwa, jeżeli jest ono sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych przepisów zasądzono na rzecz strony powodowej od pozwanej kwotę 345,99 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od 1 IV 2015r do dnia zapłaty, zaś dalej idące powództwo oddalono.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisuart. 100 k.p.c.mając na względzie wynik procesu (strona powodowa wygrała w 1/4, a pozwana w 3/4) i koszty poniesione przez stronę powodową (30 zł opłaty od pozwu, 180 zł koszty zastępstwa procesowego i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, łącznie 227 zł z czego 1/4 to 56,75 zł).