Sąd Rejonowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 914/14
Data wyroku: 2015-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kaźmierska

sygn. akt II K 914/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2015 roku
Sąd Rejonowy w Koninie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR Anna Kaźmierska
Protokolant:st.sekr.sąd. Aldona Ligocka
w obecności Prokuratora Joanny Ślesińskiej
po rozpoznaniu w dniu 22.10.2014r.,09.12.2014r., 18.03.2015r., 29.04.2015r., 13.10.2015r., 25.11.2015r.
sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Koninie przeciwko

1
P. D. (1)s.Z.iM.zd.B.,ur. (...)wK., zam.W.,ul. (...)

oskarżonego o to, że:
w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. D.dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę oraz po podcięciu mu nóg kopnięciem przezK. D.i doprowadzenia do upadku pokrzywdzonego na ziemię, kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierną ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kk

tj. o przestępstwa zart. 158 § 1 kk

2
K. D.s.P.iB.zd.K.,ur. (...)wK., zam.W.,ul. (...)

oskarżonego o to, że:
w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1)dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę przezP. D. (1)dokonał kopnięcia w nogi pokrzywdzonego podcinając go, doprowadzając do upadku pokrzywdzonego na ziemię, a następnie kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierna ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kk

tj. o przestępstwa zart 158 § 1 kk

I
OskarżonegoP. D. (1)iK. D.uznaje za winnych zarzucanego im czynu popełnionego w sposób wyżej opisany tj. przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. 4§1 kkwymierza każdemu z oskarżonych karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

II
Na podstawieart.69§1 i 2 kkw zw. zart.70§1 pkt. 1 kkiart. 70 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej w pkt I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonym na okres próby 3 (trzech) lat.

III
Na podstawieart. 73 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkoddaje oskarżonegoK. D.pod dozór kuratora w okresie próby.

IV
Na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeka od oskarżonegoP. D. (1)grzywnę w ilości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych.

V
Na podstawieart. 46 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeka od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonegoS. P.nawiązkę w kwocie po 300 (trzysta) złotych .

VI
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 kpkoraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po 1/2 kosztów sądowych z tym, że zwalnia ich od opłaty.

SSR Anna Kaźmierska
Sygn.akt II K 914/14

UZASADNIENIE
S. P.jest zatrudniony wfirmie (...)jako pracownik ochrony. Jego miejscem pracy byłsklep (...)mieszczący się w pawilonie handlowym wK.przyul. (...). W dniu 28 maja 2014 r. pracował on do godz.15.00 i po zakończeniu pracy opuścił pomieszczenie, które zajmowałsklep (...)i jeszcze na terenie kompleksu handlowego został zaczepiony przez oskarżonegoP. D. (1), który zwrócił się do pokrzywdzonego ze słowami „ ty kurwo jebana, ty wielki ochroniarzu za dychę”, następnie podszedł do niego i odepchnął go ręką. Kiedy drugi raz chciał odepchnąćS. P., ten powiedział, aby zabrał rękę i ją mu tę rękę odsunął. Pokrzywdzony miał zamiar udać się do wyjścia z pawilonu handlowego i kiedy odwrócił się to poczuł silne uderzenie w szczękę z prawej strony. Na skutek tego uderzenia przez chwilę nie wiedział, co się dzieje, odsunął się a oskarżonyP. D. (1)napierał na niego rękami. Pokrzywdzony złapał się z nim na wysokości klatki piersiowej i doszło do szamotaniny, w wyniku której obydwoje wpadli na szybęsklepu (...)wewnątrz budynku.P. D. (1)krzyknął do stojącego syna „weź no go jebnij”. WtedyK. D.podbiegł doS. P.i uderzył go w ucho prawe, schwycił za koszulkę i podciął nogi a pokrzywdzony przewrócił się. Następnie chciał wstać podpierając się , ale nie zdążył, bo oskarżeni we dwójkę zaczęli uderzać pokrzywdzonego.P. D. (1)uderzał pokrzywdzonego pięściami w głowę,S. P.został uderzony także kluczami w twarz.K. D.również uderzał pokrzywdzonego w głowę. Pokrzywdzony był także kopany. Wskutek działań oskarżonychS. P.nie mógł wstać. Wtedy oskarżeni opuścili budynek a do pokrzywdzonego podbiegła pracownicaP. M.A. T. (1), która została poinformowana przezA. Ć. (1), iż pobity został przy wyjściu chłopak. a po chwiliL. K.wraz z pracownikiem ochronyJ. I. (1). Na miejsce przyjechała karetka pogotowania, która przewiozła pokrzywdzonego do szpitala. Przed odjazdem karetki na miejsce przyjechał także patrol Policji i pokrzywdzony opisał funkcjonariuszom przebieg zajścia.
W wyniku zdarzeniaS. P.doznał obrażeń ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesności nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmiernej ruchliwość zębów, licznych otarć naskórka twarzy z bolesnością, krwiaka ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesności palpacyjnej uda prawego i kolana prawego.
OskarżonyP. D. (1)również udał się do szpitala albowiem doznał wstrząśnienia mózgu i stłuczeń.
OskarżonyP. D. (1)ma ukończone 46 lat. Jest żonaty. Z zawodu jest operatorem maszyn i urządzeń górniczych. Nie był dotychczas karany.
OskarżonyK. D.ma ukończone 19 lat. Jest kawalerem. Również nie był dotychczas karany.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody;
-jedynie częściowo wyjaśnienia oskarżonychP. D. (1)k. 101v-102 w zw. z k.55-56,K. D.k.102
-zeznania świadków:S. P.k. 103v,K. B.k. 109v,D. P.k.109v-110 w zw. z k.46,A. Ć. (1)k.110,J. I. (1)k.110 w zw. z k,37-38,E. P. (1)k.110v,L. K.k.122v,A. T. (1)k.122v,M. R.k.122v,A. M.k. 126v i częściowoB. D.k.126v
-zeznań biegłegoJ. K.k. 158v
-dokumenty w postaci: zawiadomienia o przestępstwie k.158v w zw. zk. 1-2, dokumentacji lekarskiej k.158v w zw. z k. 5,6,33-36,42,98-100, opinii sądowo-lekarskiej k.158v w zw. z k. 13, 130-135protokołu oględzin k.158v w zw. zk.7-8, danych o karalności k.158v w zw. z k.52-53,115-116, informacji z Urzędu Gminy wK.k.158v w zw. z k.62-63, dokumentacji fotograficznej k. 158v w zw. zk.107.
OskarżeniP. D. (1)orazK. D.zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie przed Sądem nie przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu.
OskarżonyK. D.wyjaśnił, iż tego dnia stał z tatą przy wejściu do sklepu a wtedy wyszedł pokrzywdzony, podszedł do ojca i zaczął do niego mówić „ ty cwaniaku”. Ojciec złapał pokrzywdzonego za rękę, żeby poszedł w swoja stronę i nie robił awantur. Pokrzywdzony wyszarpując ją , zrzucił ojcu okulary a potem zaczął go okładać, uderzał go rękoma tj. pięściami. Ojciec został uderzony w okolice ucha parę razy i odbił się o szybę. WtedyK. D.widząc to podbiegł do pokrzywdzonego i go odepchnął, ale to nic nie dało, bo pokrzywdzony nadal napierał na ojca i wtedyK. D.kopnął go nad kolanem. Pokrzywdzony odwrócił się i powiedział do niego, ze teraz go dojedzie, po czym zaczął napierać na oskarżonego, który broniąc się zadał mu kilka ciosów trafiając również w szczękę, w wyniku czego pokrzywdzony przewrócił się, następnie wstał i zaczął dalej na oskarżonego napierać. Potem oskarżony podciął mu nogi, aby się przewrócił i pokrzywdzony już nie wstał. Wyjaśnił ponadto, iż nie uderzony w trakcie zdarzenia a jedynie wstawił się za ojcem i go bronił. Jak pokrzywdzony upadł to oskarżony wziął ojca i wspólnie z matką zawieźli go do szpitala. Oskarżony stwierdził także, iż ojciec informował go o wcześniejszych sytuacjach z pokrzywdzonym.
OskarżonyP. D. (1)wyjaśnił na rozprawie, iż to pokrzywdzony sam podszedł do niego szukając zaczepki. Oskarżony powiedział mu, żeby sobie poszedł i nie wszczynał awantury, a wtedyS. P.machnął ręką i zsunął oskarżonemu okulary z nosa. Oskarżony wziął okulary, zrobił dwa kroki, podał je synowi i cofnął się. Pokrzywdzony powiedział wtedy, że teraz oskarżonemu dojebie i zaczął obkładać pięściami oskarżonego.P. D. (1)otrzymał kilka strzałów i odbił się o szybę sklepową . Ciosy te otrzymał na twarz a także dostał też w ucho. Próbował oddać pokrzywdzonemu. Widział syna, który próbował pokrzywdzonego od niego odciągnąć i pokrzywdzony agresywnie zaczął się odnosić doK. D.. OskarżonyP. D. (1)stanął jak słup i dopiero po pewnym czasie syn zabrał go z żoną do szpitala z miejsca zdarzenia. Oskarżony znalazł się na oddziale chirurgii z obrażeniami, najpierw na(...)ze, a potem przeniesiono go na oddział chirurgii. Zdaniem oskarżonego jego syn próbował odciągnąć pokrzywdzonego, ale ten był agresywny i syn się po prostu bronił.
Wyjaśnił nadto, iż wcześniej były z pokrzywdzonym zatargi, gdyż posądził oskarżonego o kradzież wR.a miało to miejsce z pół roku wcześniej i od tamtej pory zaczęły się jakieś syki, podteksty w stosunku do oskarżonego
Jednocześnie oskarżony podtrzymał złożone uprzednio wyjaśnienia, w których stwierdził, iż kiedy pokrzywdzony upadł na ziemię i leżał, to oskarżony kopnął go jeden raz, ale nie wie w jaką część ciała. Na rozprawie sprecyzował, iż nie było to mocne kopnięcie i trudno mu powiedzieć, czy było to w brzuch. Wyjaśnił, iż zrobił to, aby się odczepił i odpuścił. Zdaniem oskarżonego jego cios nie spowodował żadnych uszkodzeń ciała pokrzywdzonego i nie wiedział nawet, czy któryś z jego ciosów doszedł do ciała pokrzywdzonego. Zdaniem oskarżonego sprawcą tego zdarzenia był pokrzywdzony.
Wyjaśnieniom obu oskarżonych Sąd dał wiarę jedynie w niewielkiej części a mianowicie dotyczącej ich bytności w dniu zdarzenia w pawilonie handlowym wK.naul. (...). Co do przebiegu samego zdarzenia Sąd jednak wiarygodności tym wyjaśnieniom odmówił. Jak wynikało z tych wyjaśnień, winą za zaistniałą sytuacje obciążali oni tylko i wyłącznie pokrzywdzonego, umniejszając swoją rolę w zdarzeniu jedynie do obrony. Lektura wyjaśnień oskarżonych sprowadza się do uznania, iż działanie oskarżonych nie mogło tak naprawdę spowodować uszkodzeń ciała, które doznał pokrzywdzony. Sąd nie uwzględnił wyjaśnień oskarżonych mając na uwadze zeznania pokrzywdzonego, które od samego początku były konsekwentne. Należy przy tym zwrócić uwagę, iż pokrzywdzony nie zaprzeczał, aby również i on, broniąc się, oddał ciosy w kierunku oskarżonego. Dodatkowo również w żaden sposób nie zaprzeczał, aby wcześniej była taka sytuacja wsklepie (...), iż oskarżonyP. D. (1)został poproszony o okazanie swoich rzeczy w związku z podejrzeniem kradzieży. Jednakże była to rutynowa czynność związana z charakterem pracy pokrzywdzonego i był on wprost zobowiązany do takiego postępowania w razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z klientami sklepu. Dlatego też w ocenie Sądu niezrozumiałym jest, dlaczego pokrzywdzony miałby się „uwziąć” na oskarżonegoP. D. (1)skoro wykonywał on jedynie swoją pracę. Należy stwierdzić, iż to raczej oskarżony mógł mieć pretensje do pokrzywdzonego. Nie należy zapominać, iż o problemach związanych z postępowaniem oskarżonegoP. D. (1)pokrzywdzony informował swojego przełożonego. Dodatkowo w niniejszej sprawie nie należy zapominać, iż w dniu zdarzenia pokrzywdzony opuszczał swoje miejsce pracy i takie zachowanie, w którym miałby on zaczepiać oskarżonych jeszcze na terenie pawilonu handlowego mogłoby spowodować utratę prze niego pracy. Niezrozumiałym jest także postawa oskarżonych ( w świetle ich wyjaśnień), dlaczego pospiesznie opuścili teren pawilonu handlowego, nie zawiadomili odpowiednich służb i nie poczekali na ich przyjazd. W ocenie Sądu takie zachowanie byłoby zupełnie irracjonalne, gdyby oskarżeni nie byli prowodyrami tego zajścia. Zachowanie oskarżonych tj. zadawane przez nich ciosy pokrzywdzonemu spowodowały takie uszkodzenia ciała pokrzywdzonego, iż nie był on w stanie samodzielnie opuścić miejsca zdarzenia a został odwieziony do szpitala przez załogę pogotowia ratunkowego. Opisał on również przebieg zdarzenia funkcjonariuszom Policji przybyłym na miejsce od razu wskazując, iż osobą inicjująca zdarzenie był oskarżonyP. D. (1). Sam fakt, iż żadna z kamer przemysłowych zainstalowanych w pawilonie handlowym z uwagi na swoje umiejscowienie, nie zrejestrowała tego zdarzenia, nie może powodować, iż wersja przedstawiona przez pokrzywdzonego nie będzie zasługiwała na uwzględnienie. Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej wyraźnie wskazała, iż te obrażenia, których doznał pokrzywdzony, mogły powstać w okolicznościach przez niego opisywanych. Sam fakt, iż również obrażenia oskarżonegoP. D. (1)mogły powstać w okolicznościach przez niego opisywanych, nie umniejsza wiarygodności zeznań pokrzywdzonego, gdyż nie zaprzeczał on, iż również zadał ciosy. Oskarżeni natomiast wprost przeciwnie, negowali możliwość powstania uszkodzeń ciała u pokrzywdzonego przez swoje zachowanie.
Zeznania pozostałych świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie Sąd ocenił jako wiarygodne aczkolwiek wiele z nich okazało się być drugorzędnymi albowiem osoby te nie były świadkami zdarzenia i nie miały w tym zakresie żadnej wiedzy. Dotyczy to świadkówA. Ć. (1),E. P. (1),L. K.,A. T. (1). Zeznania świadkaK. B.potwierdziły natomiast to, o czym mówił pokrzywdzony, iż zgłaszał incydenty związane z oskarżonymP. D. (1), przy czym co istotneK. B.stwierdził, iż o takich sytuacjach związanych z innymi osobami pokrzywdzony nie informował go. Przesłuchani w charakterze świstaków funkcjonariusze Policji nie byli świadkami zdarzenia, ich czynności związane były m.in. z ustaleniem, czy monitoring w sklepie zarejestrował zdarzenie, ale tak się nie stało. Również świadekB. D.nie byłą świadkiem zdarzenia a wiedzę w tym zakresie czerpała jedynie z informacji przekazanych przez oskarżonych. Dlatego też zeznania te nie mogły stać się podstawą ustaleń faktycznych.
Zeznania biegłegoJ. K., jak i opinię pisemną sporządzoną przez niego Sąd ocenił jako wiarygodne. Były one jasne, logiczne i nie budziły wątpliwości Sądu.
Sąd dał również wiarę innym dokumentom zgromadzonym w sprawie ponieważ ich autentyczności i prawdziwości nie kwestionowały strony, a i Sąd z urzędu nie znalazł podstaw, by to czynić.
Sąd zważył, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie i omówionego powyżej materiału dowodowego nie budziło wątpliwości Sądu, że oskarżonyP. D. (1)zachowaniem swoim polegającym na tym, że w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. D.dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę oraz po podcięciu mu nóg kopnięciem przezK. D.i doprowadzenia do upadku pokrzywdzonego na ziemię, kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierną ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kkoraz oskarżonyK. D.swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1)dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę przezP. D. (1)dokonał kopnięcia w nogi pokrzywdzonego podcinając go, doprowadzając do upadku pokrzywdzonego na ziemię, a następnie kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierna ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kkwypełnili znamiona zarówno strony przedmiotowej, jak i podmiotowej zarzucanego im czynu.
Zgodnie zart.158§1 kkodpowiedzialności karnej podlega ten, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1kklub wart. 157 § 1 kk.
Zarzucane oskarżonym przestępstwo polega zatem na braniu udziału w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo spowodowania ciężkiego lub średniego uszczerbku na zdrowiu.
Strona przedmiotowa tego przestępstwa polega na działaniu fizycznym polegającym na zadawaniu innej osobie uderzeń rękoma, głową, kopaniu itd. mogącym wywołać szkodliwe dla jej zdrowia i życia skutki, jak i działaniach, które w przypadku innych przestępstw mogłyby być traktowane jako pomocnictwo lub podżeganie np. przytrzymywanie lub obezwładnianie osoby, którą inni sprawcy biją, werbalne zachęcanie osób bijących się do zadawania uderzeń, w sposób świadczący o agresywnym uczestnictwie w bójce lub w pobiciu.(Kodeks karny Część szczególna tom I , Komentarz do art. 117-221 pod red. Andrzeja Wąska). Przestępstwo udziału w pobiciu może być popełnione tylko umyślne z zamiarem bezpośrednim.
Oskarżeni swoim zachowaniem wypełnili zarówno znamiona strony przedmiotowej jak i podmiotowej przypisanego im przestępstwa. Uczestnicząc w pobiciu i zadając pokrzywdzonemu ciosy pięściami, rękoma, kopiąc go, oskarżeni wraz spowodowali o pokrzywdzonego obrażenia, które spowodowały rozstrój zdrowia na czas trwający nie dłużej niż 7 dni, ale poprzez swoje umiejscowienie (głowa, twarz, ciało) oraz brutalność działania sprawców (kopanie) i zadawanie ciosów jednocześnie przez dwóch napastników narażały pokrzywdzonego bezpośrednie wystąpienia skutku, o którym mowa wart.156§1 kk.
Oskarżeni działali umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Mieli oni świadomość, że uczestnicząc w pobiciu, popełniają czyn zabroniony, jednak nie powstrzymało ich nawet działanie w miejscu powszechnie dostępnym dla osób postronnych. Działanie oskarżonych było intencjonalne, dlatego przypisać im należy działanie z zamiarem bezpośrednim.
Popełnione przez oskarżonych przestępstwo charakteryzowało się dużą społeczną szkodliwością, o czym świadczy między innymi charakter urazów, których doznał pokrzywdzony.
Wymierzając oskarżonym kary za przypisane im przestępstwo Sąd uwzględnił dyrektywy płynące zart. 53 kka wobec oskarżonegoK. D.również zart. 54 kk.
Sąd uwzględnił następujące okoliczności obciążające: działanie w miejscu publicznym, z błahego powodu.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął uprzednią niekaralność oskarżonym z tym, iż w przypadku oskarżonegoK. D.okoliczności tej nie należy przeceniać z uwagi na młody wiek oskarżonego.
Sąd miał na uwadze fakt, iż w chwili wyrokowania obowiązywały inne przepisyustawy kodeks karnyaniżeli w chwili popełnienia przypasanego czynu, dlatego też Sąd zastosowałart.4§1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 01 lipca 2015 r. jako względniejsze dla oskarżonych.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że karą odpowiednią dla obydwu oskarżonych i współmierną do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonym czynu, która będzie w stanie spełnić swe cele prewencyjne wobec oskarżonych i wdroży ich do przestrzegania porządku prawnego a także da zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości będzie wymierzona na podstawieart.158§1 kkw zw. zart.4§1 kkkara 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Jednocześnie na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart.70§1 pkt 1(odnośnie oskarżonegoP. D. (1)) oraz§2 kk(odnośnie oskarżonegoK. D.) Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary na okres próby wynoszący 3 lata. Zdaniem Sądu wobec tych oskarżonych wykonanie kary bezwzględnej nie jest niezbędne dla resocjalizacji sprawców, wręcz przeciwnie lepszy wynik osiągnie się poprzez jej zawieszenie, umożliwiając oddziaływanie na oskarżonych w ramach środków nie pozbawiających wolności. Czasowa izolacja powinna zachodzić w wypadkach krańcowych. Tak wymierzona kara będzie stanowić dla niezdemoralizowanych jeszcze sprawców ostrzeżenie i odstraszenie ich od ponownego popełnienia przestępstwa. Sąd dodatkowo na podstawieart73§2 kkw zw. zart.4§1 kkoddał oskarżonegoK. D.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego a wobec oskarżonegoP. D. (1)na podstawieart.71§1 kkw zw. zart.33§1 i 3 kkw zw. zart.4§1 kkorzekła karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych.
Jednocześnie na podstawieart. 46 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeczono od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonegoS. P.nawiązkę w kwocie po 300 (trzysta) złotych.
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 kpkoraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.)Sąd zasądził od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po 1/2 kosztów sądowych a uwolnił ich od opłaty.
SSR Anna Kaźmierska
Sygn. akt II Ka 13/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
4 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udzialeJ. G.Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu 4.03.2016 r.
sprawyP. D. (1)iK. D.
oskarżonych o przestępstwa zart. 158§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 7.12.2015 r. sygn. akt II K 914/14
1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.
2. Zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze wydatki w kwotach po 40 zł i opłaty w kwotach 180 zł od oskarżonegoK. D.i 230 zł od oskarżonegoP. D. (1).
W. C.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z 7 grudnia 2015r. w sprawie o sygn. akt II K 914/14 uznał oskarżonegoP. D. (1)za winnego tego, że w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. D.dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę oraz po podcięciu mu nóg kopnięciem przezK. D.i doprowadzenia do upadku pokrzywdzonego na ziemię, kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierną ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k., tj. przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. 4§1 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd uznał oskarżonegoK. D.za winnego tego, że w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1)dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę przezP. D. (1)dokonał kopnięcia w nogi pokrzywdzonego podcinając go, doprowadzając do upadku pokrzywdzonego na ziemię, a następnie kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierna ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kk, tj. przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. 4§1 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart.69§1 i 2 kkw zw. zart.70§1 pkt. 1 kkiart. 70 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesił obu oskarżonym wykonanie orzeczonych kar na okres próby 3 lat.
Na podstawieart. 73 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkoddał oskarżonegoK. D.w okresie próby pod dozór kuratora.
Na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkw zw. zart. 4 § 1 kkskazał oskarżonegoP. D. (1)na karę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych po 10 złotych.
Na podstawieart. 46 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonegoS. P.nawiązki w kwotach po 300 złotych .
Apelację wniósł obrońca, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonych.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych.
Apelacja nie jest zasadna.
Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane wart. 7 k.p.k.kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł prawidłowy wniosek co do sprawstwa oskarżonych. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Zarzuty apelacyjne stanowią natomiast dowolną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu.
Na sprawstwo oskarżonychP. D. (1)iK. D.wskazują przede wszystkim konsekwentne, spójne i logiczne zeznania pokrzywdzonegoS. P.. To przecież leżącego przed sklepem i z krwawiącą twarzą pokrzywdzonego widzieliA. Ć.,A. T.,E. P.iJ. I.. To pokrzywdzony został odwieziony przez karetkę pogotowia do szpitala. Pokrzywdzony zresztą od razu o sprawcach pobicia opowiedział policjantom, natomiast obaj oskarżeni pospiesznie oddalili się z miejsca zdarzenia. Pokrzywdzony nie miał też żadnego powodu aby skonfrontować się z dwoma oskarżonymi i to w pobliżu miejsca pracy, natomiast powód taki mieli oskarżeni, zwłaszczaP. D. (2), który wcześniej często prowokował pokrzywdzonego. Wersja zdarzenia przedstawiona przez pokrzywdzonego znalazła potwierdzenie w dokumentacji lekarskiej i w opinii biegłego z dziedziny medycyny sądowej. Ze względu natomiast na liczbę i umiejscowienie obrażeń wersja przedstawiona przez oskarżonych nie jest wiarygodna. Gdyby bowiem pokrzywdzony zaatakował oskarżonych, którzy tylko bronili się w sposób przez nich opisany, to pokrzywdzony nie odniósłby aż tylu obrażeń. Z wyjaśnień oskarżonegoP. D. (1)wprost wynika że gdy pokrzywdzony leżał to kopnął go jeden raz. Dlatego odwoływanie się w apelacji do „sfery motywacyjnej zachowania pokrzywdzonego” i „wiedzy co do istnienia tzw. martwego punktu, tj. miejsca z którego nie sposób utrwalić zdarzeń na dysku kamery” jest całkowicie dowolne. Wbrew zawartemu w apelacji stwierdzeniu pokrzywdzony zeznał, iż nie trenował żadnych sztuk walki.
Wobec natomiast prawidłowych ustaleń Sądu nie pozostały żadne niemożliwe do usunięcia wątpliwości, które należałoby rozstrzygać na korzyść oskarżonych, co czyni zarzut naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.całkowicie bezzasadnym.
Orzeczenia o karach i środkach karnych w pełni odpowiada wskazanym wart. 53 k.k.iart. 54 k.k.dyrektywom ich wymiaru. Sąd nadto rozważył wpływające na wymiar kar okoliczności obciążające jak i łagodzące.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.).
SSO  Waldemar Cytrowski