Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 488/14
Data wyroku: 2015-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Józef Ciurko, Dorota Tyrała, Ewa Plawgo
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Obrotowi Gospodarczemu
Podstawa prawna: art. 297 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 488/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lutego 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Józef Ciurko (spr.)
Sędziowie: SA – Ewa Plawgo
SO (del.) – Dorota Tyrała
Protokolant: – st. sekr. sąd. Anna Grajber
przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r.
sprawy
A. W.oskarżonej zart. 297 § 1 k.k.
W. W.oskarżonego zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie
z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt V K 184/11

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację co do obojga oskarżonych za oczywiście bezzasadną;

II
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za II instancję, w tym opłaty:

- od oskarżonejA. W.kwotę 300 złotych,
- od oskarżonegoW. W.kwotę 180 złotych, a nadto wydatki w częściach na nich przypadających;
III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Z. P.Kancelaria Adwokacka wW., obrońcy z urzędu obojga oskarżonych, kwotę po 738 złotych, w tym 23% VAT tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłA. W.iW. W.o to, że:
- dniu 4 stycznia 2005 r. wŁ., działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czymW. W.mając zdolność pokierowania swoim postępowaniem w dacie zarzucanego mu czynu w znacznym stopniu ograniczoną, wprowadzili w błąd pracowników(...) Bank SAOddział Bankowości
Detalicznej z siedzibą wŁ.co do możliwości spłaty zaciągniętego zobowiązania w ten sposób, ze przedłożyli w wymienionym Banku podrobione zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach oraz stwierdzające nieprawdę deklaracje PIT z potwierdzeniem ich wpływu do Urzędu SkarbowegoW.-P., które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania kredytu i na tej podstawie zawarli w dniu 16 marca 2005 r. umowę o kredyt hipoteczny z(...) Bank SAOddział Bankowości Detalicznej z siedzibą wŁ., czym doprowadzili wyżej wymieniony Bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 1.800.000 zł będącej równowartością udzielonego kredytu, stanowiącego mienie znacznej wartości
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.a w stosunku doW. W.o czyn zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie wyrokiem z dnia26 sierpnia 2014 r. sygn. akt V K 184/11 w ramach zarzucanego oskarżonym czynu oskarżonąA. W.orazW. W.uznał za winnych tego, że działając wspólnie i w porozumieniu w celu uzyskania dla siebie kredytu, po złożeniu w dniu 7 lutego 2005 r. wniosku kredytowego przedłożyli następnie w(...) Bank SAOddział Bankowości Detalicznej z siedzibą wŁ.podrobione zaświadczenia: o niezaleganiu z podatkami i o wysokości obrotu w roku podatkowym oraz stwierdzające nieprawdę deklaracje PIT, przy czym oskarżonyW. W.zarzucanego mu czynu dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność pokierowania swoim postępowaniem tj. wobec oskarżonejA. W.przestępstwa zart. 297 § 1 k.k., a w stosunku do oskarżonegoW. W.- przestępstwa zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 297 § 1 k.k.skazał oskarżonąA. W.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a oskarżonegoW. W.na podstawieart.297 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.skazał na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie wymierzonej oskarżonym kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący: 4 lata w stosunku do oskarżonejA. W.i 2 lata wobec oskarżonegoW. W..
Zwolnił obu oskarżonych od opłaty i koszów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od wyroku wywiódłobrońcaobojga oskarżonych, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając mu na mocyart. 438 pkt 3 k.p.k.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na treść wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżeniA. W.iW. W.dokonali zarzucanego im czynu, wyczerpującego dyspozycjęart.297 § 1 k.k.
Podnosząc ten zarzut, wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obojga oskarżonych od dokonania przypisanego im czynu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obojga oskarżonych okazała się bezzasadna, w stopniu oczywistym, zaś uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na pisemny wniosek skarżących.
Wbrew zarzutom skarżącego obrońcy Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o całość ujawnionego w sprawie materiału dowodowego, który poddał wnikliwej, swobodnej ocenie, w ramachart. 7 k.p.k., a następnie należycie uzasadnił swoje stanowisko zgodnie zart. 424 k.p.k.Sąd Apelacyjny je podzielił, tym bardziej że skarżący nie przedstawił w apelacji argumentu, który mógłby skutecznie podważyć zasadność rozstrzygnięcia, jedynie polemizując ze stanowiskiem Sądu Okręgowego.
Z ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy bezspornie wynika, że po pozytywnym rozpoznaniu wniosku i przedłożonych dokumentach, w dniu 16 marca 2005 r. została zawarta umowa o kredyt hipoteczny w wysokości 1.800.000,00 zł pomiędzy(...) Bank Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.Oddział Bankowości Detalicznej wŁ.reprezentowanym przezJ. W.orazK. Ż., a oskarżonymiA. W.iW. W., na zakup na rynku wtórnym nieruchomości gruntowej zabudowanej domem mieszkalnym. Oskarżeni spłacili łącznie 8 pierwszych rat kredytu oraz część raty 9-tej.
W celu uzyskania kredytu oskarżeni musieli przedłożyć zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami i o wysokości obrotu w roku podatkowym oraz deklaracje PIT.
W wyniku poczynionych ustaleń przez Sąd Okręgowy okazało się, że zaświadczenia były podrobione, zaś deklaracje PIT stwierdzały nieprawdę.
Były to trafne ustalenia Sądu Okresowego, bowiem świadekH. C.zeznała wiarygodnie, że w lutym i marcu 2005 r. nie były wydawane dokumenty obojga oskarżonym o niezaleganiu z płaceniem podatku. Zaprzeczyła aby okazane jej zaświadczenia były podpisane przez nią i wystawione przez właściwy Urząd SkarbowyW.-P.. Takowe zaświadczenia nie były wysyłane drogą pocztową lecz musiały być odebrane osobiście przez oskarżonych w urzędzie.
Z kolei przedłożone dokumenty PIT były niezgodne z danymi zawartymi w dokumentach złożonymi w Urzędzie SkarbowymW.-P.wW..
Słusznie Sąd Okręgowy dał wiarę zeznaniom świadkaJ. W., który zeznał na rozprawie, że wniosek o przyznanie kredytu został złożony osobiście przez obojga oskarżonych do niego i w jego obecności podpisany przez oskarżonych i jego. Do wniosku były załączone dokumenty w postaci PIT-ów, oświadczenia o bieżących wynikach finansowych, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego i o niezaleganiu z podatkami. Świadek zaprzeczył aby zetknął się z nazwiskiemZ. W.. Tymczasem, oboje oskarżeni wyjaśniali, że nieżyjący jużZ. W.był ich pośrednikiem w załatwianiu przedmiotowego kredytu.
Słusznie uczynił Sąd Okręgowy nie dając wiary wyjaśnieniom oskarżonych w tej części, bowiem w sprawie brak było dowodów potwierdzających udziałZ. W.w sprawie.
Zarówno świadekJ. W.w obecności, którego oskarżeni podpisali wniosek o kredyt jak i świadekK. Ż.i ponownie świadekJ. W., którzy w imieniu Banku podpisali z oskarżonymi umowę kredytu, nie potwierdzili udziału w sprawieZ. W..
Wbrew linii obrony oskarżonych to na nich jako na stronie umowy spoczywał obowiązek przedłożenia prawdziwych, autentycznych dokumentów, w oparciu o które zostanie udzielony kredyt, nawet jeśli korzystają z pomocy innej osoby, nie będącej stroną umowy.
Nadto oboje oskarżeni nie przedstawili dowodu, że udzielili oni pełnomocnictwaZ. W.do działania w ich sprawie.
Sami oskarżeni w swoich wyjaśnieniach przyznali, że posiadali wszystkie dokumenty dołączone do wniosku kredytowego, co przyznał także świadekJ. W., podpisując wniosek o kredyt, a zatem znali ich treść i zawartość. Osobiście złożyli je w Banku.
Nadto z wyjaśnień oskarżonej wynika, że nie był to ich pierwszy kredyt o jaki wystąpili i znali procedurę ubiegania się o kredyt. W tej sytuacji obciążenie winąZ. W.było oczywiście bezzasadne.
Wbrew stanowisku skarżącego obrońcy oboje oskarżeni mieli„świadomość nierzetelności”przedłożonych do wniosku dokumentów, skoro z pisma i zeznań pracownika Urzędu Skarbowego wynika, że oskarżeni nie zwracali się o przedmiotowe zaświadczenia.
W świetle ujawnionych w sprawie dowodów, zupełnie chybionym jest zarzut obrońcy obrazyart. 5 § 2 k.p.k.bowiem z powyższych względów w sprawie nie zachodzą wątpliwości co do zawinienia oskarżonych.
Z tych wszystkich względów brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku zarówno w zakresie zawinienia oskarżonych jak i w części orzeczonej kary, która jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i powinna spełnić swoje cele.
Sąd Apelacyjny zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa stosowne opłaty oraz wydatki, mając na uwadze sytuację majątkową, rodzinną i zdrowotną oskarżonych, uznając, że ich uiszczenie nie będzie dla nich zbyt uciążliwe.