Sąd Rejonowy w Giżycku
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 5/15
Data wyroku: 2015-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Knyps-Dawidowicz, Bożena Makowczenko, Barbara Norkowska – Debis
Słowa kluczowe: Rozwiązanie Stosunku Pracy Bez Wypowiedzenia Z Winy Pracownika, Odszkodowanie, Odszkodowanie Za Bezprawne Rozwiązanie Stosunku Pracy
Podstawa prawna: art.56kp, art.59kp

Sygn. akt IV P-upr 5/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 kwietnia 2015r.
Sąd Rejonowy w Giżycku IV Wydział Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Bożena Makowczenko
ŁawnicyB. D.,U. D.
Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Kurzynowska - Lubecka
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015r. w Giżycku
na rozprawie
sprawy z powództwaE. P.
przeciwkoK. Ł. (1)
o odszkodowanie

1
Zasądza od pozwanegoK. Ł. (1)na rzecz powódkiE. P.kwotę 4456,50 zł (cztery tysiące czterysta pięćdziesiąt sześć złotych 50/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 30 kwietnia 2015r. do dnia zapłaty z uwzględnieniem kolejnych zmian stopy procentowej - tytułem odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia.

2
Zasądza od pozwanego na rzec powódki kwotę 1476,00 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

3
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 zł (sto) tytułem opłaty sądowej, od uiszczenia której powódka była zwolniona.

4
Wyrokowi w pkt 1 do kwoty 1750,00 zł (jeden tysiąc siedemset pięćdziesiąt) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt IV P 5/15

UZASADNIENIE
PowódkaE. P.w pozwie z dnia 28 stycznia 2015r. domagała się zasądzenia na jej rzecz kwoty 4456,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami od daty wydania wyroku tytułem odszkodowania za wadliwe rozwiązanie umowy w trybieart.52§1pkt 1kp.
W uzasadnieniu powódka wywodziła, że u pozwanego pracodawcy odbywała staż w okresie od 17 marca 2014r. do dnia 16 września 2014r. Na staż skierowana została przez Powiatowy Urząd Pracy wG.. Następnie, pracodawca zawarł z powódką umowę o pracę na czas określony od 17 września 2014r. do 16 grudnia 2014r. W ramach tej umowy powódka, podobnie jak miało to miejsce w trakcie stażu, świadczyła pracę jako florystyka – sprzedawca. Początkowo sklep pozwanego mieścił się wG.przyulicy (...)od 1 czerwca 2014r. przyulicy (...). W dniu 7 listopada 2014r. pozwany utracił prawo do tego lokalu i powódka straciła miejsce pracy. Oddała klucze od lokalu i miała oczekiwać na telefon od pracodawcy. W tym czasie kilkakrotnie otrzymywała sms-y od żony pozwanegoE. L., która twierdziła, że powódka na razie ma wolne i dalej będzie pracowała gdy tylko znajdą nowy lokal. Ostatecznie doszło do spotkania powódki zE. L.w dniu 18 listopada 2014r., która usiłowała wręczyć powódce świadectwo pracy pomimo istnienia umowy o pracę. W trakcie trwania umowy powódka nie otrzymała od pozwanego ani od jego żony rozwiązania umowy ani też wypowiedzenia umowy o pracę.
W dniu 19 listopada 2014r. na skutek przedłużającej się niepewności powódka zapowiedziała, że uda się do Powiatowego Urzędu Pracy gdyż nie wie co ma dalej robić. Od pracownicy urzędu –J. K.– dowiedziała się, żeE. Ł.zostawiła jej świadectwo pracy a następnie, w obecności powódkiJ. K.telefonicznie rozmawiała zE. Ł.na temat całej sytuacji. Pouczyła też powódkę o konieczności skierowania sprawy do Sądu co też powódka uczyniła składając pozew o wypłatę zaległego wynagrodzenia za pracę i o sprostowanie świadectwa pracy. Dopiero w odpowiedzi na pozew w obu tych sprawach pozwany załączył rozwiązanie umowy o pracę z powódką bez zachowania okresu wypowiedzenia z dnia 25 września 2014r. Wcześniej powódka takiego pisma nie otrzymała – ani osobiście ani pocztą. Powódka nie porzuciła pracy gdyż pracowała do dnia 7 listopada 2014r. Kiedy stracił swoje miejsce pracy została poinformowana, że ma wolne do czasu wynajęcia przez pracodawcę nowego lokalu. Miała ona stały kontakt z żoną pozwanego, która to nadzorowała jej pracę. Wysyłała ona do niej sms-y pytając o sprawy związane ze sklepem lub osobiście zaglądała do sklepu a potem informowała o wolnym.
Powódka zatem nie ponosi żadnej winy i nie dała podstaw do zwolnienia dyscyplinarnego a rozwiązanie umowy o pracę dotarło do powódki dopiero w dniu 22 stycznia 2015r. wraz z odpowiedziami na pozew.
W odpowiedzi na pozew pozwany pracodawca –K. Ł. (1)- powództwa nie uznał i wniósł o jego oddalenie w całości.
Przyznał w uzasadnieniu, że łączyła go z powódką umowa o pracę zawarta na czas określony od dnia 17 września 2014r. do 16 grudnia 2014r. Powódka zatrudniona została na stanowisku florystki w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem 1680 zł brutto. Zatrudnienie to wynikało z zawartego zobowiązania wobec Powiatowego Urzędu Pracy wG., uprzednio bowiem powódka była u pozwanego stażystką.
Pozwany wskazał, iż powódka, odbywając staż u pozwanego, cechowała się niestarannością, niezdyscyplinowaniem, nieobowiązkowością oraz lekceważącym stosunkiem do pełnionych obowiązków. Po zatrudnieniu powódki na czas określony świadczyła ona faktycznie pracę jedynie do końca pierwszego tygodnia pracy tj. do dnia 19 września 2014r. Od dnia 22 września 2014r. z nieuzasadnionych przyczyn powódka nie stawiała się do pracy w związku z powyższym pozwany zmuszony był przygotować pismo o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Pismo to pozwany próbował doręczyć powódce osobiście w dniu 25 września 2014r. korzystając z pomocy żonyE. Ł.. Powódka jednakże odmówiła przyjęcia pisma wobec czego pozwany przesłał je za pośrednictwem poczty. W powyższym stanie rzeczy, uznając, ze doszło do rozwiązania umowy o pracę, pozwany wystawił świadectwo pracy w dniu 30 września 2014r. nieświadomie uznając, że zawsze stosunek pracy winien kończyć się wraz z końcem miesiąca kalendarzowego. Nadto, pozwany w obawie iż powódka nie odbierze korespondencyjnie świadectwa pracy pozostawił ten dokument w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy wG..
Ponadto, pozwany przesłał powódce wynagrodzenie z tytułu świadczenia pracy za okres od dnia 17 września 2014r. do 30 września 2014r. w wysokości 583,50 zł jednakże powódka odmówiła przyjęcia tego wynagrodzenia.
Pozwany podał nadto, iż jego żonie zaginął telefon komórkowy z kartą SIM o numerze(...). Prawdopodobnie został on skradziony w sklepie. W związku z tym, o ile przedstawiane przez powódkę sms-y zostały wysłane z tego numeru telefonu, powódka nie mogła korespondować zE. Ł.. Pozwany zaprzeczył jakoby on lub jego żona wysyłali lub odbierali wiadomości sms wskazywane przez powódkę jako dowody w sprawie , jak również jakoby rozmawiali zJ. K.w wskazanego telefonu w listopadzie 2014r.
Pozwany nadto zaprzeczył jakoby dokonał likwidacji zakładu pracy przez co uniemożliwił powódce świadczenie pracy. Do czerwca 2014r. prowadził działalność gospodarczą naulicy (...)wG.a następnie przyulicy (...)wG..
Pozwany na koniec wskazał, iż rozwiązanie umowy o pracę wobec powódki było uzasadnione i zgodne z prawem w związku z czym powództwo powódki winno być oddalone.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W okresie od 17 marca 2014r. do 16 września 2014r. powódkaE. P.u pozwanegoK. Ł. (1)odbywała staż w ramach umowy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy wG..
PozwanyK. Ł. (1)prowadził wówczas działalność gospodarczą podfirmą Firma Handlowo – Usługowa (...)polegającą na świadczeniu usług między innymi w zakresie fotografowania, wideofilmowania, dekoracji ślubnych i sprzedaży odzieży. Pełnomocnikiem pozwanego w tej działalności była jego żonaE. Ł..
Działalność ta prowadzona była w szczególności poprzez prowadzenie sklepu, w którym powódka była florystką.
/dowód: wydruk z(...)k. 7 akt IVP 124/14, wyj. pozwanegoK. Ł.k. 72v- 73/
Sprawami sklepu zajmowała się głównieE. Ł., która razem z powódką obsługiwała klientów ale też wykonywała inne usługi np. wideofilmowania czy dekoracje weselne.
W trakcie trwania stażu powódki wypełniane były wszelkie wymagane przez PUP dokumenty tj. listy obecności powódki, karty dni wolnych. Swoje czynności powódka wykonywała początkowo tj. do 31 maja 2014r., w sklepie mieszczącym się przyulicy (...)następnie w sklepie przyulicy (...).
/dowód: kopie list obecności, kart dni wolnych – k. 56-66/
Po zakończeniu stażu pozwany zawarł z powódką umowę o pracę na czas określony od dnia 17 września 2014r. do dnia 16 grudnia 2014r. Wymóg zawarcia takiej umowy zawarty został w umowie z PUP w przedmiocie stażu powódki.
Po zawarciu przez strony umowy o pracę powódka wykonywała ją do dnia 6 listopada 2014r. kiedy to otrzymała powódka odE. Ł.sms-a iż tego dnia ma wolne. W taki sposób, to znaczy poprzez kontakt telefoniczny, wiadomości sms-owe, powódka zE. Ł.kontaktowała się przez cały czas trwania zarówno stażu jak i umowy o pracę. Przykładowo sms-y o treści „co tamE.” lub podobne powódka otrzymała odE. Ł.z jej numeru(...)w dniu 2 października 2014r. o godzinie 11.07, 17.52 („’I jak tamE.dzisiaj) , w dniu 3 października 2014r. o godzinie 12.36 („I co pluł się pytał gdzie ja”), w dniu 4 października 2014r. o godzinie 10.46 („i jak tam w sklepie”), o godzinie 12.17 („E.co tam w pierdolniki”), w dniu 4 października 2014r. o godzinie 10.46 („A coś idzie w sklepie”).
/dowód: zdjęcia wiadomości sms-owych – k. 8/
W dniu 7 listopada 2014r. (piątek) powódka otrzymała odE. Ł.kolejnego smsa o treści „E.jutro też masz wolne”. W dniu 9 maja 2014r. wiadomość odE. Ł.brzmiała „wolneE.”. W związku z takimi informacjami powódka począwszy od dnia 7 listopada 2014r. nie świadczyła pracy.
Powódka od żony pozwanego wcześniej słyszała, iż mają problem z lokalem, który wynajmują na sklep i muszą go opuścić i stąd te wiadomości o wolnym nie budziły jej zdziwienia. W dniu 11 listopada 2014r. powódka miała dzień wolny i następnego dnia, wobec braku wiadomości od pozwanego lub jego żony co dalej, pojawiła się przed sklepem stawiając się do pracy na godzinę 10.00. Sklep był zamknięty. Powódka wprawdzie miała od niego klucze lecz przez witrynę widziała, że nie ma tam towaru więc udała się do domu. Wcześniej wysłała doE. Ł.sms-a informującego, że udaje się do Urzędu Pracy. W odpowiedzi otrzymała wiadomość o treści „E.spałam, w jakim celu idziesz do urzędu o co chodzi nie mamy jeszcze lokalu”. Do urzędu wobec takiej wiadomości i powódka ostatecznie tego dnia nie poszła i wróciła do domu.
W dniu 13 listopada 2014r.E. Ł.pojawiła się w domu powódki przywożąc jej rzeczy osobiste pozostawione przez nią w sklepie. U powódki w mieszkaniuE. Ł.była około godzinę i w rozmowie z powódką opisywała problemy ze znalezieniem nowego lokalu na sklep. Na pytanie powódki o jej sytuację odpowiadała, iż nie ma się o co martwić a gdy lokal się znajdzie powódka wróci do pracy. Tego dnia w mieszkaniu u powódki byłaM. B., sympatia syna powódki, widziała tamE. Ł.i rozmawiała z nią.
/dowód: zeznanieśw. M. B.k. 35-35v/
W następnych dniach powódka nadal nie była w pracy a w dniu 17 listopada 2014r., będąc w swojej przychodni lekarskiej, dowiedziała się, że nie jest ubezpieczona. Wysłała zatem doE. Ł.zapytanie a w odpowiedzi o godzinie 10.02 otrzymała wiadomość „E.jeszcze na lokal czekamy”. Następnie, już w rozmowie telefonicznej zE. Ł.usłyszała, iż to wina księgowej. Jeszcze tego samego dnia, o godzinie 16.40 powódka otrzymała odE. Ł.wiadomość ”E.jutro do ciebie zalecę”. O godzinie zaś 16.55 nadszedł kolejny sms „napisz o której tobie pasuje”.
W dniu 18 listopada 2014r., po uprzednim wysłaniu przezE. Ł.sms-a o treści „po 14stej”, około godziny 18.00 przyszła do mieszkania powódki. Oznajmiła wówczas powódce, iż księgowa zawiesiła im działalność i wręczyła powódce świadectwo pracy i wyszła. Następnego dnia z tym świadectwem pracy powódka udała się do Urzędu Pracy. Tam rozmawiała zJ. K.i usłyszała od niej, iż tego samego dnia, ale wcześniej, w urzędzie pojawiła sięE. Ł.i złożyła świadectwo pracy powódki. UrzędniczceE. Ł.przekazała, iż powódka nadużywa alkoholu i stad umowa z urzędem nie została zrealizowana a powódka została zwolniona. Podała, iż wysłano powódce świadectwo pracy. Podała powódkaJ. K.numer telefonu doE. Ł.iJ. K.zadzwoniła pod ten numer. Po przedstawieniu się upewniła się co do osoby rozmówcy i była niąE. Ł.. Wyjaśniła jej przedmiot rozmowy, podała, iż dzwoni w sprawie powódki, która przekazała jej odmienną niżE. Ł.relację co do sytuacji. Przekazała nadto, iż urząd nie zajmuje się pośredniczeniem w doręczaniu dokumentów takich jak świadectwo pracy. Usłyszała doE. Ł., iż ta skontaktuje się z powódką.
/dowód: zeznaniaśw. J. K.k. 35v-36/
W istocie, taki kontakt o jakim wspominała w rozmowieE. Ł., nastąpił. Jeszcze tego samego dnia, o godzinie 11.34 powódka otrzymała smsE. Ł.o treści „straszdz nas proszę bardzo ppdak konto”. Kolejny sms nadszedł o godzinie 13.45 o treści „E.szantażujesz nas dziękuj bogu że masz dobrą opinię ze stażu wystawioną”.
Następnie powódka w dniu 27 listopada 2014r. złożyła pozew o sprostowanie świadectwa pracy a z treści odpowiedzi na niego jaką otrzymała w dniu 22 stycznia 2015r. wynikało, iż jest zwolniona dyscyplinarnie a w załączniku do odpowiedzi otrzymała kopie pisma z dnia 25 września 2014r. o rozwiązaniu z nią umowy o pracę.
/dowód: akta IVP 124/14/
W dniu zaś 28 stycznia 2015r. powódka złożyła pozew kwestionujący ową decyzję pozwanego.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił uznając za wiarygodne twierdzenia powódki dotyczące przebiegu zdarzeń jako, że znalazły one całkowite potwierdzenie w zgromadzonych w sprawie dowodach.
Po pierwsze, powódka złożyła do akt zdjęcia, na których widnieją wiadomości tekstowe wysyłane z numeru(...).
Wprawdzie pozwany kwestionował aby wiadomości te wysłane zostały przez jego żonę, która także negowała swoje autorstwo tych sms-ów, ale Sąd nie dał temu wiary.
Pozwany początkowo przeczył aby ten numer telefonu należał do jego żony i aby posługiwała się ona nim. Późniejsze jednak zeznaniaE. Ł.pozwoliły na zakwestionowanie tej wersji pozwanego. Otóż,E. Ł.przyznała, iż taki numer posiadała lecz zaginął jej telefon z tym numerem na początku września 2014r. O zaginięciu czy kradzieży nie powiadomiono Policji a ona sama, jak podawała, nie przejęła się tym za bardzo gdyż telefon był stary a poza nim dysponowała jeszcze trzema innymi. Odnosząc się zaś do treści sms-ów wysłanych z numeru(...)świadek stwierdziła, iż jedynym ich wytłumaczeniem jest fakt, że to powódka przywłaszczyła ten telefon i takie wiadomości do siebie wysyłała.
/dowód: zeznaniaśw. E. Ł.– k. 68-69v/
Zeznaniom świadka Sąd nie dał wiary. Są one nie do przyjęcia i stanowią niczym nie poparte stwierdzenia. Wiadomości tekstowe, których fotografie powódka złożyła do akt pochodziły z numeru(...)zatem z numeru, którym dysponowałaE. Ł.. Treść tych wiadomości koreluje z podawanym przez powódką przebiegiem zdarzeń, jak i pozwala na wniosek, iż odnoszą się wprost do owych zdarzeń. Tak jak podawała powódka, żona pozwanego w taki właśnie sposób (przez telefon) zapytywała powódkę o pracę. Zarzut natomiastE. Ł.jakoby to powódka miała sama je pisać jest tu absolutnie bezpodstawny.
Co więcej, relacje powódki poparła świadekJ. K.– świadek nie powiązany w żaden sposób ze stronami, zatrudniony w Powiatowym Urzędzie Pracy wG., która to zajmowała się umową o staż powódki i jej rozliczeniem. Zeznaniom tego świadka nie można nic zarzucić, są one konkretne, przekonujące a tym samym wiarygodne. Otóż, świadekK.zeznała, iż w dniu 19 listopada 2014r. po tym jak w jej biurze pojawiły się iE. Ł.i powódka, rozmawiała przez telefon zE. Ł.. Świadek podała, iż przed rozprawą sporządziła na swój użytek notatki z tego dnia i złożyła je do akt. W tych zapiskach wpisała numer telefonu pod jaki tego dnia dzwoniła doE. Ł.i był to numer –(...).
/dowód: zeznaniaśw. J. K.k. 35v-36, notatki – k. 32/
Świadek była absolutnie przekonana, iż rozmawiała właśnie zE. Ł.gdyż w trakcie tej rozmowy upewniła się co do tego wprost o to pytając. Poznała też rozmówcę po głosie.
W tej sytuacji nie można w żaden sposób uznać za wiarygodne i prawdziwe twierdzenia i pozwanego i jego żony kwestionujące autorstwo owych wiadomości tekstowych. Pochodziły one zatem odE. Ł.i potwierdzają fakt, iż – zgodnie z relacją powódki – świadczyła ona pracę w sklepie przyulicy (...)także po 19 września 2014r. a ostatnim dniem wykonywania przez nią pracy był 6 listopada 2014r.
Fakt ten wynika także z zeznań świadkaM. B.. Otóż, świadek bywał w tym sklepie, jak wskazywał, także październiku i pierwszych dniach listopada 2014r. i widział w nim powódkę przy pracy.
/dowód; zeznanieśw. M. B.– k. 35-35v/
O takich sytuacjach mówiła także w swoich zeznaniach świadekJ. R., która zeznała, że październiku 2014r. w sklepie naulicy (...)była 3 lub 4 razy i widziała tam powódkę. Nadto, świadek w tym sklepie był też w listopadzie, w na początku miesiąca. Sklep był czynny i pracowała w nim powódka.
/dowód: zeznanieśw. J. R.k. 36-36v/
Zeznania tych świadków także uznać należy za wiarygodne gdyż są spójne z pozostałymi dowodami w tym zakresie omówionymi wyżej.
Wiarygodność relacji powódki obejmuje zatem całość podawanych przez nią zdarzeń – także tych, które kwestionują fakt próby wręczenia jej pisma z rozwiązaniem umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym, wysłania tego pisma pocztą czy faktów, które miały miejsce po 7 listopada 2014r. I tu twierdzenia pozwanego i jego zony uznać należy za całkowicie niewiarygodne i niczym nie poparte.
Wersję pozwanego poparła tylkoE. Ł., której zeznania zakwestionować należy w całości. Jeśli chodzi o zeznania świadkówA. R.iM. K. (1)to zeznania te w żaden sposób nie popierają argumentów pozwanego i nie obalają wersji powódki.
Otóż, świadekA. R.zeznała, że bywała w sklepie pozwanego naulicy (...)we wrześniu 2014r. i w październiku i nie widziała wtedy tam powódki. Jest to możliwe, powódka sama przyznawała, że miała dni wolne więc mogła taka sytuacja nastąpić. Co więcej, świadek podał też, iż także we wcześniejszych miesiącach – czyli w okresie kiedy to bezsprzecznie powódka była pracownikiem pozwanego - gdy była w sklepie nie było w nim powódki. Zeznania te zatem nie mogą przesądzać o fakcie wykonywania w danych dniach pracy przez powódkę lub jej braku. Z kolei świadekM. K. (1)– jak to należy uznać na tle jego zeznań – nie mógł wnieść nic do sprawy gdyż nie miał wiedzy chociażby o lokalizacji sklepu pozwanego w poszczególnych miesiącach.
/dowód; zeznanieśw. A. R.– k. 67v,M. K.– k. 67v-68/
Poza tym wspomnieć tu należy o tym, iż powódka była zaproszona na wesele pozwanego zE. Ł.jakie odbyło się w dniu 24 października 2014r. i była na nim obecna. Sąd nie podzielił w tej materii wersji pozwanego, iż powódka, wiedząc rzekomo o rozwiązaniu z nią umowy o pracę w trybieart.52kp, była na weselu i dobrze się bawiła. W świetle poczynionych wyżej ustaleń i ta teza nie może być wiarygodna. Trudno sobie wyobrazić aby w takich okolicznościach, niezależnie od daty wręczenia zaproszenia, powódka mogła pójść na wesele pozwanego. Wniosek ten potwierdza powyżej ustalony stan faktyczny, a mianowicie, że do dnia 19 listopada 2014r. powódka pozostawała w przeświadczeniu, iż pozostaje w zatrudnieniu u pozwanego a on sam ani jego żona nie wręczali jej żadnego pisma z rozwiązaniem umowy o pracę i nie wysłali też go pocztą. Takiego pisma po prostu nie było a do dnia 19 listopada 2014r., kiedy toE. Ł.przyszła do powódki ze świadectwem pracy, powódka pozostawała w zatrudnieniu u pozwanego.
W tej sytuacji uznać należało, że pozwany w sposób wadliwy rozwiązał z powódką umowę o pracę w trybieart.52§1kpa mianowicie uczynił to wręczając powódce wyłącznie świadectwo pracy z zapisem o takim rozwiązaniu umowy. Późniejsze załączenie do odpowiedzi na pozew w sprawie sprostowania świadectwa pracy takiego oświadczenia woli sprawia jedynie, iż nie może być tu mowy o przekroczeniu terminu o jakim mowa wart. 264§2kp.
Poza tym, odnosząc się do wskazanego w świadectwie pracy powodu zwolnienia tj. porzucenia pracy przez powódkę, stwierdzić należy, iż jest on całkowicie chybiony co wykazał ustalony stan faktyczny.
Tym samym za zasadne należało uznać żądanie powódki w przedmiocie odszkodowania.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono zgodnie zart.4772§1kpc.