Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 29/14
Data wyroku: 2015-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Sienkiel
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art.284§1 kk
Teza: skazanie za przywłaszczenie mienia powierzonego

Sygn. akt V K 29/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2015 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Sienkiel
Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej
w obecności Prokuratora -------------------
po rozpoznaniu w dniach 26 października 2015 r., na rozprawie
sprawyI.W. U.
urodzonego (...)wG.
synaD. A.iN. E.z d.O.
oskarżonego o to, że: W okresie od 17 września 2013 roku do dnia 4 grudnia 2013 roku w(...)/1 gminaW.działając w celu wykonania z góry powziętego zamiaru dokonał przywłaszczenia powierzonej mu rzeczy ruchomej w postaci telefonu komórkowego SamsungG. (...)wartości 2000 zł czym działał na szkodęfirmy (...)E. M. (1),ul. (...),(...)-(...) L.,

tj. o czyn zart. 284 §2 kk

1
OskarżonegoI.W. U.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 284 §2 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkw zw. zart. 33 §1 i 3 kkskazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20,00 (dwadzieścia) złotych.

2
Na podstawieart. 46 §1 kkorzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę pokrzywdzonejE. M. (1)kwoty 2000,00 (dwa tysiące) złotych.

3
Na podstawieart. 63 §1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny zalicza okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 24.10.2014 r. do 07.11.2014 r. uznając karę grzywny za wykonaną w zakresie 28 (dwadzieścia osiem) stawek dziennych.

4
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. N.kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w tym kwotę 82,80 (osiemdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem podatku VAT.

5
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe.

Sygn. akt V K 29/14

UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
I. U. (1)(dalej:I. U. (1)) jest(...). W 2013r. prowadziłfirmę (...)z siedzibą wP.. W dniu 14 marca 2013r. zawarł umowę o współpracy partnerskiej z firmą „wysokieodszkodowania.pl”, należącą doE. M. (1). Zgodnie z treścią tej umowy do zadańI.U.należało wyszukiwanie klientów, osób poszkodowanych w wyniku różnych zdarzeń, którzy mieli podpisywać umowy z firmą „wysokieodszkodowania.pl” o prowadzenie spraw zmierzających do wyegzekwowania odszkodowania lub zadośćuczynienia.I. U. (1)w ramach prowadzonej działalności przysługiwało wynagrodzenie prowizyjne. Nadto na czas obowiązywania umowy o współpracy partnerskiej otrzymał odE. M. (1)do korzystania w celach służbowych telefon komórkowymarki S. (...)nr seryjny(...), o wartości 2000 złotych. Telefon ten pracował w sieci(...) S.A.- przypisany był do niego numer(...). Umowa partnerska została rozwiązana przezE. M. (1)pismem z dnia 16 września 2013r., które doI.U.zostało wysłane pocztą.E. M. (1)następnie skontaktowała się telefonicznie zI. U. (1). Ten potwierdził, że otrzymał pismo dotyczące rozwiązania umowy.I. U. (1)zapytany o to, kiedy zwróci telefon, stwierdził że nie zamierza go oddać, a następnie poinformowałE. M. (1), że go zgubił. W dniu 17 września 2013r.E. M. (1)złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa na jej szkodę przezI.U..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoI.U.k. 78-80,112, zeznania świadkaE. M. (1)k. 280-281, 2, 51 oraz dokumenty: kserokopię umowy o współpracy partnerskiej k. 4-6, kserokopię umowy o korzystanie ze służbowego telefonu komórkowego k. 7, kserokopię pisma o rozwiązaniu umowy k. 8-9, kserokopię umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, k. 10, kserokopię wydruku, k. 11, protokół przeszukania k. 29-30, 33-34, protokół oględzin k. 66-67, protokół przeszukania osoby k. 74-75.
I. U. (1)nie stawił się na rozprawę, więc w trybieart. 479§2 kpkodczytano jego wyjaśnienia, które złożył w toku postępowania przygotowawczego. Oskarżony nie przyznał się wówczas do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień. W toku rozprawy w dniu 5 marca 2014r.I. U. (1)również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że nie pamięta zdarzeń, o których mowa w akcie oskarżenia, ponieważ był w tym czasie w ciągu alkoholowym oraz przyjmował leki. Przyznał, że zawierał umowę o współpracę z firmą „wysokieodszkodowania.pl”, należącą doE. M. (1)i że otrzymał od niej telefon służbowy. Podał nadto, że umowa zawarta z tą firmą została bezpodstawnie jednostronnie rozwiązana przezE. M. (1), z uwagi na nieporozumienia do jakich doszło między nimi. W ocenie oskarżonego toE. M. (1)nie wywiązała się z umowy, ponieważ nie zapłaciła mu zaległych wynagrodzeń.I. U. (1)podał nadto, że w czasie popełnienia czynu miał problemy finansowe oraz osobiste i z tego powodu zaczął nadużywać alkoholu. Telefon służbowymarki S. (...), który otrzymał odE. M. (1)zgubił, kiedy był w ciągu alkoholowym. Przyznał, że zamieszczał w Internecie oferty sprzedaży telefonów, ale oferty te nie dotyczyły telefonu otrzymanego odE. M. (1), lecz innych aparatów, które kupił wcześniej wsalonie (...).(wyjaśnieniaI. U.k. 78-80,112).
Przestępstwo określone wart. 284§2 kkjest przestępstwem indywidualnym, które może popełnić jedynie sprawca mający określone kwalifikacje, a mianowicie osoba, której powierzono cudzą rzecz ruchomą. Przestępstwo określone wart. 284§2 kkma charakter materialny. Do jego znamion należy skutek w postaci utraty przez właściciela (posiadacza) rzeczy ruchomej powierzonej sprawcy. Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy, z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi (posiadaczowi) lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy. Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana. Zachowanie sprawcy polega na przywłaszczeniu cudzej rzeczy lub prawa majątkowego, a więc rozporządzeniu nimi przez włączenie do majątku swego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób stanu posiadania swojego lub innej osoby. Sprawca tego przestępstwa ma zamiar dysponowania rzeczą jak właściciel, z pominięciem osoby uprawnionej, a nie tylko czasowe utrudnianie bądź uniemożliwianie właścicielowi korzystania z rzeczy(J. Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, s. 456; O. Górniok (w:) System prawa karnego..., s. 413; W. Świda (w:) I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 617, wyrok SA w Poznaniu z 26 marca 2013 r., II AKa 44/13, LexPolonica nr 6800661).
NiewątpliwieI. U. (1)otrzymał odE. M. (1)telefon służbowymarki S. (...), w związku z zawartą przez niego umową o współpracę z firmą „wysokieodszkodowania.pl”. Bezsporne jest również to, że po rozwiązaniu umowy nie zwrócił tego telefonu jego właścicielce - oskarżony temu nie zaprzecza i jest to zgodne z relacją pokrzywdzonejE. M. (1). Rozbieżności dotyczą natomiast przyczyn takiego zachowaniaI.U.. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach podał, że nie mógł oddać telefonu, ponieważ go zgubił, do czego miało dojść w czasie, gdy miał poważne problemy z uzależnieniem. Z kolei z relacji pokrzywdzonejE. M. (1)wynika, żeI. U. (1)po rozwiązaniu umowy, poinformował ją najpierw że nie odda jej telefonu. Dopiero później stwierdził, że telefon zgubił, choć w tym czasie dzwonił do niej z numeru telefonu służbowego(zeznaniaE. M.k. 280-281).
Sąd dokonując ustaleń faktycznych oparł się na relacji pokrzywdzonejE. M. (1), jako że jest ona spójna, logiczna i niezmienna w toku postępowania. Nadto jest zbieżna z innymi dowodami zebranymi w sprawie. Zwrócić należy uwagę, że z informacji nadesłanej przez(...) S.A.wynika, że aparat telefoniczny o numerze imei:(...)współpracował z numerem abonenckim(...)logował się codziennie aż do 16 września 2013r. w sieci T-M.. Logowanie następowało w przeważającej większości za pomocą stacji(...)L.nr 98 oraz wW.przyul. (...), a więc w miejscu, gdzie oskarżony przebywał i prowadził swoją działalność. Od 16 września 2013 roku, a więc od chwili rozwiązania umowy, numer abonencki stał się nieaktywny i taki pozostawał aż do 25 listopada 2013r., kiedy to zaczął się logować do sieci najczęściej wL.przyul. (...). Współpracował wówczas z urządzeniem o innym numerze imei.(protokół oględzin płyty DVD+ R – informacja(...) S. A.k. 66-67). Zdaniem Sądu trudno dać wiarę oskarżonemu, że właśnie w chwili zakończenia współpracy zfirmą (...)zgubił telefon stanowiący jej własność, stanowiłoby to bowiem wyjątkowy zbieg okoliczności. Nadto twierdzeniaI.U., jakoby w ten sposób utracił powierzony mu sprzęt uznać należy za niewiarygodne również z tego powodu, że oskarżony nie zgłosił tego zdarzenia Policji oraz nie próbował w żaden sposób porozumieć się z jego właścicielką w zakresie ewentualnego zwrotu jego równowartości. Jako osoba, która korzystała z aparatu jedynie w czasie obowiązania umowy o współpracy partnerskiej, był przecież odpowiedzialny za właściwe jego użytkowanie. Naturalne zatem wydaje się, że w przypadku zagubienia telefonu powinien był się rozliczyć finansowo z jego właścicielem, a przynajmniej próbować porozumieć się z nim w tej kwestii. Nic takiego jednak nie miało miejsca. Nadto znamienne wydaje się też to, żeI. U. (1)zaledwie miesiąc po zawarciu umowy zE. M. (1)( w dniu 19 kwietnia 2013r.) wystawił na portalu społecznościowym ogłoszenie o zamiarze sprzedania m.in. telefonu SamsungG. (...), a więc telefonu takiego samego typu, jaki został mu przekazany do użytkowania. Oskarżony w toku niniejszego postępowania nie zaprzeczył, że taka sytuacja miała miejsce, twierdząc jednocześnie że ogłoszenia dotyczyły sprzedaży różnych telefonów, które wcześniej zakupił wsalonie (...). Zwrócić jednak należy uwagę, żeI. U. (1)zamieszczając na stronie internetowej ogłoszenie o chęci sprzedaży dwóch telefonów, zamieścił stwierdzenie, że telefony te „dostał i chce się ich pozbyć”(kserokopia strony internetowej k. 11). Jako numer kontaktowy podał numer swego telefonu służbowego, otrzymanego odE. M. (1). Istnieje zatem rozbieżność między wyjaśnieniamiI.U., a treścią jego ogłoszenia na stronie internetowej. Nadto oskarżony nie przedstawił żadnych dokumentów wskazujących na to, że legalnie wszedł w posiadanie telefonów, które następnie chciał sprzedać, w tym dowodów ich zakupu wsalonie (...). Gdyby takie dokumenty rzeczywiście istniały,I. U. (1)niewątpliwie by je przedstawił, gdyż w toku postępowania dał się poznać jako osoba, która potrafi aktywnie działać, gdy chce dowieść swoich racji. Jednocześnie za wątpliwe uznać należy, żeI. U. (1)mógł od kogokolwiek dostać w prezencie nowe telefony (jak wynika z treści ogłoszenia), o niemałej wartości, by mógł je potem wystawić na sprzedaż. Nie można zatem wykluczyć, że już w kwietniu 2013r. oskarżony podejmował próby sprzedaży telefonu, który otrzymał odE. M. (1), do użytku służbowego. Ostatecznie jednak do tego nie doszło, skoro, jak wynika z ustaleń, używał go aż do września 2013r.
Reasumując, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, że oskarżonyI. U. (1)swoim zachowaniem w okresie od 17 września 2013r. do 4 grudnia 2013r. dopuścił się przestępstwa stypizowanego wart. 284§2 kk. Oskarżony bowiem po rozwiązaniu umowy partnerskiej nie zwrócił telefonu, który został mu przekazany do użytku służbowego jedynie na czas jej obowiązywania, a zatem dopuścił się jego przywłaszczenia działając na szkodę właścicielki telefonu -E. M. (1).
W toku postępowania zaistniały wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, poddano go więc badaniom biegłych psychiatrów. W złożonej w toku postępowania przygotowawczego opinii biegli psychiatrzy zWojewódzkiego Zespołu (...)wO.–L. G.iA. J.stwierdzili, żeI. U. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną, nie jest upośledzony umysłowo, nie cierpi również na organiczne zaburzenie osobowości. Biegli rozpoznali u podejrzanego zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji psychoaktywnych. Jednocześnie uznali, że w dacie czynu zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem nie była u oskarżonego zaburzona w rozumieniuart. 31§1 kkczyart. 31§2 kk.(opinia biegłych k. 82-86). Oskarżony zakwestionował tę opinię, stwierdził bowiem, że jego badanie trwało zbyt krótko. Nadto nie uwzględniono tego, że przebywał wielokrotnie na oddziale detoksykacyjnym wW.oraz że leczył się psychiatrycznie już latem 2013r. Przed badaniem nie przedstawił stosownej dokumentacji lekarzom sporządzającym opinię psychiatryczną, ponieważ nie miał na to czasu. W tej sytuacji powołano biegłych psychiatrów –M. C.iL. D.oraz biegłego psychologaM. B.zeSzpitala (...)wW.. Biegli ci w opinii pisemnej podnieśli, że rozpoznali uI.U.zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji psychoaktywnych oraz zaburzoną osobowość z rysem dyssocjalnym. Również w ocenie tych biegłychI. U. (1)miał zdolność rozpoznania znaczenia swego czynu oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Jednocześnie ich zdaniem winien on obligatoryjnie podjąć leczenie odwykowe(opinia biegłych k. 219-221). Po sporządzeniu tej opinii oskarżonyI. U. (1)dostarczył dokumentację lekarską i na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015r. oświadczył, że jego stan zdrowia jest zły. Stwierdził, że lekarz który go aktualnie prowadzi, zdiagnozował u niego chorobę CHAD. W tej sytuacji ponownie powołano biegłych lekarzy psychiatrów oraz psychologa zeSzpitala (...)wW.celem sporządzenia opinii uzupełniającej, uwzględniającej dokumentację medyczną dostarczoną przez oskarżonego. W opinii uzupełniającej biegli podtrzymali wnioski, jakie zawarli w poprzedniej opinii sądowo –psychiatrycznej uznając, żeI. U. (1)miał zdolność rozpoznania znaczenia swego czynu oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Biegli stwierdzili nadto, że z przedstawionej przez oskarżonego dokumentacji wynika, żeI. U. (1)zgłosił się do lekarzaPZPdla osób uzależnionych wS.po raz pierwszy w dniu 19.11.2014r. Lekarz, który go badał postawił diagnozę, z której wynikało, że oskarżony jest osobą uzależnioną (leki przeciwbólowe narkotyczne, benzodiazepina, alkohol), a nadto istnieje podejrzenie choroby afektywnej dwubiegunowej (CHAD). Pełne rozpoznanie CHAD nie było jednak możliwe z uwagi na to, żeI. U. (1)nie utrzymywał istotnych klinicznie okresów abstynencji od substancji psychoaktywnych. Zdaniem biegłych sporządzających opinię uzupełniającą nie ma jednak związku między okresem popełnienia czynu zarzucanegoI. U. (1)a innymi, niż uzależnienie mieszane i zaburzenia osobowości, aspektami stanu zdrowia psychicznego badanego(opinia uzupełniająca k. 309-310).W­­szystkie wymienione wyżej ­opinie wskazują zatem, że w dacie popełniania przezI.U.zarzucanego mu czynu nie zaistniały żadne przesłanki, które wykluczałyby jego winę, czy też ją umniejszały. Opinie biegłych nie budzą przy tym żadnych wątpliwości, gdyż wzajemnie się uzupełniają, są jasne, logiczne, sporządzone zgodnie z zasadami wiedzy medycznej.
Przy wymiarze kary wobecI.U.Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu oraz stopień jego zawinienia, a jednocześnie miał na uwadze to, że nie był on uprzednio karany(karta karna k. 325).Jednocześnie Sąd uznał, że karą adekwatną do okoliczności czynu będzie kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 złotych. Powinna spełnić w stosunku do oskarżonego funkcję prewencyjną i wychowawczą, by powstrzymać go od popełniania kolejnych przestępstw. Wysokość stawki dziennej Sąd określił kierując się wskazaniami wymienionymi wart. 33§3 kk, a więc uwzględnił, że oskarżony jest mężczyzną w sile wieku, zdolnym wykonywać pracę zarobkową. Stawka dzienna w kwocie 20 zł jest adekwatna do dochodów możliwych do uzyskania przez oskarżonego.
Funkcję wychowawczą i prewencyjną – oprócz kompensacyjnej- spełni wobec oskarżonej, orzeczony na podstawieart. 46§1 kk, środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. M. (1)kwoty 2.000 złotych.
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny zaliczonoI. U. (1)okres jego tymczasowego aresztowania w dniach od 24 października 2014r. do 7 listopada 2014r. uznając grzywny za wykonaną w zakresie 28 stawek dziennych.
Wynagrodzenie należne obrońcyI.U.ustanowionego z urzędu wyliczono zgodnie ze stawkami przewidzianymi w§ 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348).
O kosztach sądowych orzeczono stosownie do treściart. 627 kpkiart. 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).