Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 2044/15
Data wyroku: 2016-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Roman Troll, Gabriel Sobczyk, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Klauzula Wykonalności
Podstawa prawna: art. 788 § 1 kpc

Sygn. akt III Cz 2044/15

POSTANOWIENIE
Dnia 19 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Leszek Dąbek
Sędziowie SO Gabriel Sobczyk
SR (del.) Roman Troll (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku(...) Spółki AkcyjnejwT.
przeciwkoK. S.(S.)
o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego
na skutek zażalenia wnioskodawczyni
na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt VIII Co 1306/15
postanawia:
oddalić zażalenie.
SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk
ygn. akt III Cz 2044/15

UZASADNIENIE
Postanowieniem z 25 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego, albowiem w toku postępowania wnioskodawczyni nie wykazała przejścia uprawnień dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Orzeczenie to zapadło na podstawieart. 788 § 1 k.p.c.
Zażalenie na to postanowienie złożyła wnioskodawczyni zarzucając naruszenieart. 788 § 1 w k.p.c.w związku zart. 233 § 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.poprzez uznanie, że z załączonych do wniosku dokumentów nie wynika, iż umowa obejmuje również wierzytelność objętą nakazem zapłaty w sytuacji, gdy dokumenty załączone do wniosku (potwierdzona notarialnie umowa sprzedaży wierzytelności z 3 października 2014 roku oraz wyciąg z załączników do niej) wskazują jednoznacznie, że obejmuje ona tenże nakaz zapłaty uwzględniający wskazane w załączniku kwoty, a w połączeniu z załączonym do wniosku dokumentem umowy z 30 października 2013 roku i oryginałem nakazu zapłaty zaopatrzonym w klauzulę wykonalności daje pewność sądowi, że umowa sprzedaży wierzytelności obejmowała również wierzytelność objętą tymże nakazem zapłaty. Ewentualnie zarzuciła naruszenieart. 130 § 1 k.p.c.w związku zart. 788 k.p.c.,art. 126 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.poprzez niezastosowanie w tej sprawie i brak wezwania wierzyciela do uzupełnienia wniosku, w sytuacji gdy wniosek zawierał braki formalne - to jest brak dokumentu, z którego wynika, że obie umowy cesji dotyczą dłużnika. Przy tak postawionych zarzutach wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenia od dłużnika na jej rzecz kosztów procesu za obie instancje, a także dopuszczenie dowodów wskazanych w zażaleniu.
Do zażalenia skarżąca dołączyła umowę sprzedaży wierzytelności 3 października 2013 roku bez załącznika w formie potwierdzonej jako zgodna z oryginałem przez jej pełnomocnika orazAneks nr (...)z 28 sierpnia 2014 roku do tej umowy zmieniający załącznik nr 1 do tej umowy z wyciągiem z tego załącznika, który zawiera niezbędne dane dłużnika formie potwierdzonej jako zgodna z oryginałem przez jej pełnomocnika. Na aneksie notariusz potwierdził złożenie podpisów w jego obecności i to poświadczenie znajduje się już po wyciągu z załącznika. Natomiast dokumenty są rozłączone w porównaniu do tych, którymi dysponował notariusz.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Postępowanie klauzulowe jest postępowaniem bardzo formalistycznym, nadto ma toczyć się sprawie, a ustawodawca przewidział termin nie dłuższy niż 3 dniowy od dnia złożenia wniosku na jego rozpoznanie (art. 7811k.p.c.).
Wbrew stanowisku skarżącej niedołączenie do wniosku dokumentu poświadczającego przejście uprawnienia na nowego wierzyciela w ogóle lub dokumentu nie sporządzonego w sposób przewidziany wart. 788 k.p.c.nie jest brakiem formalnym wniosku, nie przedłożenie wymaganego dokumentu nie uniemożliwia nadania sprawie dalszego biegu, lecz skutkuje oddaleniem wniosku z tego powodu, że nie wykazano okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku (art. 6 k.c.). Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się więc naruszeniaart. 130 § 1 k.p.c.w związku zart. 788 k.p.c.,art. 126 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
Jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym (art. 788 § 1 k.p.c.).
Dla wykazania przejścia uprawnienia wnioskodawczyni przedłożyła jako załączniki do wniosku dwa odpisy wyciągowe z umów sprzedaży wierzytelności. Pierwszy dotyczy umowy z 3 października 2013 roku, mocą której pierwotny wierzyciel przelewał wierzytelność na rzeczL. W.– poświadczono na niej złożenie podpisów w obecności notariusza – za tym poświadczeniem podpisów znajduje się parafowany na 1 stronie /k. 13/ dokument stanowiący wyciąg z oryginału ze wskazaniem wierzytelności na kolejnej stronie /k. 14/, która nie jest parafowana, z tym że brak oznaczenia dłużnika w tej części i sprecyzowania wierzytelności przelewanej – nie wiadomo o jaką wierzytelność chodzi i czy to ta objęta nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym. Drugi dotyczy umowy z 30 października 2013 roku, mocą którejL. W.przelewał wierzytelność na rzecz wnioskodawczyni, także w tym przypadku notariusz poświadczył złożenie podpisów na umowie w jego obecności, natomiast po tym poświadczeniu następują 3 niepodpisane karty wyciągu z dokumentu /k. 20 – 22/, w którym pojawia się wierzytelność wobecK. S.objęta nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym. Oba odpisy wyciągowe z umów i dokumentów do nich dołączonych zostały zszyte przez notariusza i potwierdzone przez niego jako zgodne z okazanym dokumentem /k. 16 i 23/. Z tekstu umowy nie wynika jakie wierzytelności są przenoszone. Konkretyzacja tych wierzytelności następuje w załączniku do każdej z umów stanowiących jej integralną część.
Dodatkowo do zażalenia skarżąca dołączyła ponownie umowę sprzedaży wierzytelności 3 października 2013 roku, ale bez załącznika w formie potwierdzonej jako zgodna z oryginałem przez jej pełnomocnika oraz – jako nowy dokument –Aneks nr (...)z 28 sierpnia 2014 roku do tej umowy zmieniający załącznik nr(...)do tej umowy z wyciągiem z tego załącznika, który zawiera oznaczenie, że jest załącznikiem, niezbędne dane dłużnikaK. S.i oznaczenie wierzytelności z tytułu nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym w formie potwierdzonej jako zgodna z oryginałem przez jej pełnomocnika. Na aneksie notariusz potwierdził złożenie podpisów w jego obecności i to poświadczenie znajduje się już po wyciągu z załącznika dołączonego do tego aneksu. Natomiast dokumenty są rozłączone w porównaniu do tych, którymi dysponował notariusz.
Zasadniczym jest ustalenie, czyL. W.nabył wierzytelność wobecK. S., a następnie czy zbył ją na rzecz wnioskodawczyni. Przy czym nabycie i zbycie tej wierzytelności musi być dokonane w formie wynikającej zart. 788 § 1 k.p.c.
Trzeba w tym miejscu zauważyć, że poświadczone zostały notarialnie podpisu złożone na umowie z 30 października 2013 roku, natomiast nic nie wskazuje na to, aby były one także złożone i to w takiej samej formie na załączniku do tej umowy, w którym dopiero została skonkretyzowana wierzytelność wobecK. S./k. 20 – 22/. Notariusz poświadczając zgodność tego ostatniego dokumentu z przedłożonym /k. 23/ w żaden sposób nie wskazał na to, że jest on podpisany, nie wynika to także z przedłożonego odpisu wyciągowego – jak został nazwany, który nie zawiera żadnych podpisów ani paraf /k. 20 – 22/. Już tylko z tej przyczyny nie można przyjąć, że wnioskodawczyni we właściwej formie wykazała przeniesienie na jej rzecz wierzytelności. Nie ma więc powodu, aby oceniać czy w prawidłowej formie doszło do zbycia wierzytelności umową z 3 października 2013 roku, gdyż niewykazanie właściwymi dokumentami nabycia tej wierzytelności kolejną umową uniemożliwia nadanie klauzuli wykonalności na wnioskodawczynię. Z tego powodu dokumenty złożone do zażalenia nie mają istotnego znaczenia. Zmieniłoby się to w sytuacji, gdyby było wykazane w prawidłowej formie - zgodnie zart. 788 § 1 k.p.c.- przeniesienie wierzytelności na wnioskodawczynię umową z 30 października 2013 roku, wówczas należałoby zbadać także prawidłowość formy co do pierwszej umowy cesji i aneksu do niej.
Dlatego też zarzuty podniesione w zażaleniu są bezzasadne, a Sąd Rejonowy zastosował prawidłowo regulacjęart. 788 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 1 i 2 k.p.c.orazart. 13 § 2 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.
SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk