Sąd Rejonowy w Gorlicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 456/14
Data wyroku: 2015-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Augustyn
Słowa kluczowe: Przestępstwa - Rodzaje
Podstawa prawna: art.158§1 kk
Teza: brak

Sygn. akt. IIK 456/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Jerzy Augustyn
Sędziowie –
Ławnicy –
Protokolant: sekr. sąd. Robert Wałęga
w obecności Prokuratora Agaty Rachel - Potrzeszcz
po rozpoznaniu dnia 17-09-2015 r., 05-11-2015 r., 14-12-2015 r.,
sprawy karnej

1
J. S. (1)s.T.iJ.zd.W.,ur. (...)wG., zam.(...),

2
D. W. (1)s.S.iA.zd.P.,ur. (...)wG., zam.(...),

3
W. S. (1)s.T.iJ.zd.W.,ur. (...)wG., zam.(...),

4
B. T.s.S.iH.zd.K.,ur. (...)wG., zam.(...),

5
M. S. (1)s.T.iJ.zd.W.,ur. (...)wJ., zam.(...),

oskarżonych o to, że :
w dniu 31 października 2013 r. wW.woj.(...)z ustalonym nieletnim brali udział w bójce w ten sposób, że nawzajem zadawali sobie uderzenia rękami po ciele narażając się na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156§1 kklubart. 157§1 kk,
tj. o przest. zart. 158§1 kk
uznaje oskarżonychJ. S. (1),D. W. (1),W. S. (1),B. T.iM. S. (1)za winnych popełnienia zarzucanego im czynu stanowiącego przestępstwo zart. 158§1 kkz tym, że przyjmuje, że oskarżonyJ. S. (1)uderzył ustalonego nieletniego łopatą, przyjmuje, że nieletni ten uderzył oskarżonegoW. S. (1)łopatą i za to na mocy powołanego przepisu ustawy przy zastosowaniuart. 4§1 kki biorąc za podstawę orzeczenia przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 01-07-2015 r.
skazuje

I
oskarżonychJ. S. (1),W. S. (1),M. S. (1)na kary po 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonychD. W. (1)iB. T.na kary po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,-

II
na mocyart. 69§1 i §2 kkiart. 70§2 kkzawiesza warunkowo wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonychJ. S. (1)iD. W. (1)na okres próby lat 3 (trzech), a na mocyart. 69§1 i §2 kkiart. 70§1 pkt. 1 kkzawiesza warunkowo wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonychW. S. (1),B. T.iM. S. (1)na okres próby lat 3 (trzech),-

III
na mocyart. 73§2 kkoddaje oskarżonychJ. S. (1)iD. W. (1)na okres próby pod dozór kuratora sądowego,-

IV
na zasadzieart. 624 §1 kpkzwalnia oskarżonychJ. S. (1),D. W. (1),W. S. (1),B. T.iM. S. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych,-

V
zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Gorlicach) na rzecz adw.K. N.kwotę 588 zł plus 23% VAT w kwocie 135,24 to jest łącznie kwotę 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) złotych tytułem udziału w sprawie obrońcy z urzędu.

sygn. akt II K 456/14

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 21 grudnia 2015 r.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił i uznał za udowodniony następujący stan faktyczny.
W dniu 31 października 2013 roku w godzinach wieczornych między godziną 19 a 20 oskarżeniD. W. (1)iB. T.wraz z nieletnimM. L. (1)wyszli z budynku remizy wW., w którym znajduje się klub. Budynek remizy znajduje się nieopodal domu rodzinyS., naprzeciwko tego domu, domS.znajduje się blisko drogi około 10 metrów. Gdy oskarżeniD. W. (1)iB. T.wraz z nieletnimM. L. (1)przechodzi koło domuS.rzucali kamieniami w ten dom oraz wykrzykiwali wulgarne słowa pod adresemJ. S. (2)– matki oskarżonychJ. S. (1),W. S. (1)iM. S. (1). Najbardziej agresywnie zachowywał się nieletniM. L. (1), który również wykrzykiwał groźby, wykrzykując „spalę ci k…o tę budę”. W tym czasie w domu przebywali oskarżeniJ. S. (1),W. S. (1)iM. S. (1), którzy wyszli z domu, po ich wyjściu z domu oskarżeniD. W. (1),B. T.i nieletniM. L. (1)zaczęli ich prowokować. Wywiązała się wówczas bójka między oskarżonymiJ. S. (1),W. S. (1)iM. S. (1)a oskarżonymiD. W. (1)iB. T.oraz nieletnimM. L. (1). NajpierwJ. S. (1)wziął do ręki znajdującą się koło domu łopatę – sztychówkę i uderzył nią nieletniegoM. L. (1)w tył głowy, od tego uderzeniaM. L. (1)przewrócił się na ziemię, gdy podniósł się wyrwał łopatęJ. S. (1). W tym czasie oskarżonyD. W. (1)bił się z oskarżonymM. S. (1), obydwaj wymieniali uderzenia rękami. OskarżonyW. S. (1)natomiast przewrócił oskarżonegoB. T.i gdyB. T.leżał na ziemi bił go. NastępnieW. S. (1)zszedł zB. T.i zaczął uciekać, uciekając przewrócił się koło fosy znajdującej się naprzeciwko domuB. K. (1)i wówczas oskarżonyB. T.orazD. W. (1)z nieletnimM. L. (1)bili go,B. T.wraz zD. W. (1)bili go rękami a nieletniM. L. (1)uderzył go w nogi łopatą, którą wcześniej wyrwał oskarżonemuJ. S. (1). W tym czasie w domu przebywałaB. K. (1), która słysząc szamotaninę wyszła na zewnątrz i gdy zaświeciła światło to oskarżeni oraz nieletniM. L. (1)rozbiegli się, z tym, że oskarżonyW. S. (1)pozostał na fosie gdyż od uderzenia łopatą doznał obrażeń ciała w tym ranę ciętą stawu skokowego prawego. OskarżonyJ. S. (1)poszedł do domu wezwał policję oraz pogotowie. OskarżonyW. S. (1)został przewieziony na(...)Szpitala wG..
(dowód: częściowo zeznania świadków:J. S.k. 242-243, 16-17, 27-28, 41-42,B. K.k. 258/2-260, 14-15,M. L.k. 250/2-251/2, 29-30, karta 72/2 akt III Nkd 71/14, częściowo wyjaśnienia oskarżonych:W. S.k. 238/2-240, 97,J. S.k. 240-241,M. S.k. 241/2,D. W.k. 64-65, B.T.k. 149-150)
OskarżonyW. S. (1)został karetką przewieziony do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wG.gdzie po zaopatrzeniu został zwolniony do domu. Stwierdzono u niego ranę ciętą w okolicy stawu skokowego prawego, ranę tłuczoną małżowiny usznej prawej, stłuczenie żeber po stronie lewej, stłuczenie uda lewego i stopy lewej, które to obrażenie spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoW. S.k. 239-239/2, karta informacyjna(...)wG.z 31-10-2013 r. k. 6, opinia biegłego lek. med. J.F.dotyczącą obrażeń ciałaW. S.k. 21)
W postępowaniu przygotowawczym oskarżonyW. S. (1)był badany przez biegłych lekarzy psychiatrów lek. med.J. P.i lek. med.P. Z., którzy w opinii z 29-05-2014 r. stwierdzili, że w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, brak podstaw do kwestionowania jego poczytalności.
(dowód: opinia biegłych psychiatrów k. 110-111)
Z akt postępowania przygotowawczego wyłączono materiały dotyczące nieletniegoM. L. (1)odnośnie czynu zart. 158§1 kkiart. 190§1 kk, które przekazano do Wydziału Rodzinnego i Nieletnich Sądu Rejonowego w Gorlicach. Postanowieniem z dnia 25-11-2015 r.I. N.71/14 sąd uznał, że nieletniM. L. (1)dopuścił się czynów karalnych zart. 158§1 kkiart. 190§1 kkw dniu 31 października 2013 r. i orzekł nadzór kuratora.
(dowód: akta III Nkd 71/14)
OskarżonyW. S. (1)nie ma stałej pracy, jest bez zawodu, utrzymuje się z pracy dorywczej osiągając dochód około 300 zł miesięcznie, ma na utrzymaniu jedno dziecko dwuletnie, dotychczas był kilkakrotnie karany.
(dowód: dane o oskarżonym k. 96, dane o karalności k. 79-81)
OskarżonyW. S. (1)w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do zarzucanego mu czynu, wyjaśnił, że niewiele pamięta z tego zdarzenia z uwagi na problemy neurologiczne, leczy się na padaczkę i szybko zapomina. Wyjaśnił, że z tego co sobie przypomina to było wtedy zimno, daty nie pamięta, było to wieczorem, mogła być 21 bo wtedy zamykają u nich klub, dokładnie nie pamięta. Przebywał wtedy w domu. Następnie stwierdził, że nie chce nic więcej wyjaśniać bo nic nie pamięta, stwierdził, że może mu się coś przypomni to złoży wyjaśnienia przed sądem. Na rozprawie w sądzie do zarzucanego mu czynu nie przyznał się i wyjaśnił, że było tak, że poszedł mamę bronić, że wszyscy to znaczy matkaJ. S. (2)oraz on, jego bratJ. S. (1)iM. S. (1)byli w domu, który jest blisko drogi wW.jakieś 10 metrów od drogi, naprzeciwko remizy wW., gdzie jest klub, było wieczorem, ciemno ale nie całkiem bo w rejonie remizy jest latarnia, mogło być około godziny 19 lub 20 usłyszał, że walą kamieniami w dom, matka wyszła na zewnątrz on wyszedł za nią, nie pamięta czy wyszli bracia, jak wyszedł to już słyszał, że ubliżają mamie, było ich trzech, oskarżeniD. W. (1)iB. T.orazM. L. (1), oni wyszli z remizy, znał ich bo są zW., krzyczeli do matki, ze ją spalą, żeS.zabiją. Wyjaśnił dalej, że nie pamięta czy bracia wyszli z domu, że nie wie skąd tam się wzięła łopata sztychówka, że jeszcze tyle pamięta, żeM. L. (1)zygał łopatą sztychówką, stwierdził, że przez zygał łopatą rozumie to, żeM. L. (1)uderzył go sztychówką, metalową częścią łopaty, wyjaśnił, że nie zwrócił uwagi czyja to była łopata i tego nie pamięta bo wzięła go karetka. Wyjaśnił również, że nie wie ile razy uderzył go tą łopatą, pamięta, że rozciął mu prawą nogę powyżej kostki, że czuł uderzenie łopatą w jedną nogę a nie w obydwie nogi i widział, że to robiłM. L. (1), że uderzał go tą łopatą w czasie gdy pozostałych dwóch go biło, czyliT.iW.rękami gdy leżał na ziemi bo wywrócił się na fosie naprzeciwko domuB. K. (1), który to dom jest zaraz koło ich domu po tej samej stronie. Wyjaśnił dalej, że nie zwrócił uwagi czy braciaJ. S. (1)iM. S. (1)brali udział w zdarzeniu czy nie, że on podczas tego zdarzenia nikogo nie uderzył, że w chwili zdarzenia był pod wpływem alkoholu, bo wypił w domu 2-3 piwa. Po odczytaniu mu wyjaśnień złożonych mu w postępowaniu przygotowawczym, w których przyznał się do zarzucanego mu czynu oskarżonyW. S. (1)oświadczył, że podtrzymuje wyjaśnienia złożone na rozprawie i dodał, że przyznał się w prokuraturze jak przedstawili mu zarzut bo się przestraszył, wzięły go nerwy nadto matkaM. L. (1)prosiła żebyM. L. (1)podarował, wyjaśnił nadto, że tak zapamiętał, że sam się wywrócił, że nie wyklucza tego, że któryś z oskarżonych czyliT.bądźW.bądźL.go wywrócił. Stwierdził również, że jest zdziwiony, że skierowano przeciwko niemu akt oskarżenia bo on został pobity i on złożył zawiadomienie o tym pobiciu.
Wyjaśnienia oskarżonegoW. S. (1)częściowo zasługują na wiarę o ile nie odbiegając od ustalonego wyżej stanu faktycznego, w szczególności zasługują na wiarę w tej części gdzie wyjaśnił, że w dniu tym w godzinach wieczornych zarówno on jak i braciaJ. S. (1)iM. S. (1)oraz matkaJ. S. (2)przebywali w domu wW., który znajduje się blisko drogi, naprzeciwko remizy, że był pod wpływem alkoholu bo wcześniej w domu wypił 2-3 piwa. Zasługują na wiarę wyjaśnienia oskarżonego również w tej części gdzie wyjaśnił, że słyszał uderzenia kamieniami o dom, ubliżania pod adresem matki, że matka wówczas wyszła z domu a on za nią i wówczas zauważył znanych mu oskarżonychD. W. (1)iB. T.orazM. L. (1), żeL.krzyczał, żebyS.wyzabijać. Wiarygodnie również wyjaśnił, zgodnie z ustalonym wyżej stanem faktycznym, żeM. L. (1)uderzył go metalową częścią łopaty i rozciął mu prawą nogę a pozostali dwaj oskarżeniD. W. (1)iB. T.bili go wówczas rękami gdy leżał na ziemi bo przewrócił się na fosie naprzeciwko domuB. K. (1)oraz że następnie został zabrany przez karetkę do szpitala gdzie po zaopatrzeniu został zwolniony do domu. Wiarygodnie również zeznał, że podczas tego zdarzenia doznał obrażeń ciała. W pozostałym istotnym dla sprawy zakresie wyjaśnienia oskarżonegoW. S. (1)nie zasługują na wiarę jako sprzeczne z ustalonym wyżej stanem faktycznym, nieprzekonujące, naiwne, nielogiczne, zmierzające do uniknięcia odpowiedzialności za jego udział w bójce oraz jego braciJ. S. (1)iM. S. (1). W szczególności nie zasługują na wiarę wyjaśnienia tego oskarżonego w tej części gdzie wyjaśnił, że nie pamięta czy bracia jego wyszli z domu, skąd tam wzięła się łopata sztychówka, że nie wie skąd ją wziąłM. L. (1), nie wie czy on ją komuś wyrwał, że nie zwrócił uwagi czyja to była łopata. Naiwne i nieprzekonujące są wyjaśnienia oskarżonego, że nie wie czy braciaJ. S. (1)iM. S. (1)brali udział w tym zdarzeniu oraz w tej części gdzie wyjaśnił, że on podczas tego zdarzenia nikogo nie uderzył bo pozostaje to w sprzeczności nie tylko z wyjaśnieniami oskarżonychD. W. (1)iB. T.ale również z wyjaśnieniami oskarżonegoJ. S. (1)a nawet z oświadczeniemM. S. (1), który wprawdzie odmówił wyjaśnień zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem ale przyznał się do zarzuconego mu czynu zarówno w dochodzeniu jak i przed sądem, przed sądem odmawiając wyjaśnień a nawet odpowiedzi na pytania oświadczył, stwierdził, że „pobiliśmy się wszyscy na kupę, tak wyszło”. Takiej treści wyjaśnienia pozostają także w sprzeczności z zeznaniamiM. L. (1), który zeznał, że bili się wszyscy to jest on,W.iT.na trzechS.. Naiwne i nieprzekonujące są wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie co do przyczyn dla których przyznał się w postępowaniu przygotowawczym do zarzucanego mu czynu udziału w bójce. Oskarżony ten w sposób naiwny tłumaczył przyznanie się tym, że się przestraszył, że wzięły go nerwy oraz tym, że matkaM. L. (1)prosiła go aby mu podarował i aby wycofał sprawę, bo przecież nie ma to żadnego związku, ewentualne wycofanie sprawy przeciwkoM. L. (1)o udział w bójce nie było żadnym powodem do tego aby oskarżony przyznawał się do przedstawionego mu zarzutu.
Wyjaśnienia oskarżonegoJ. S. (1)częściowo zasługują na wiarę. Oskarżony ten w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił wyjaśnień. Wyjaśnienia złożone na rozprawie częściowo zasługują na wiarę, w szczególności zasługują na wiarę w tej części gdzie wyjaśnił, że byli wówczas w domu, było już wieczorem, że zarówno on jak i bratM. S. (1), jak iW. S. (1)wypili piwo będąc w domu, usłyszeli rzucanie kamieniami, że następnie matka jak i oni wszyscy trzej wyszli z domu, że rozpoznałM. L. (1)iB. T., trzeciej osoby nie rozpoznał bo był w kapturze, że wykrzykiwali obraźliwe słowa pod adresem matki, przede wszystkim czynił toM. L. (1). Wiarygodnie również wyjaśnił, że wziął do ręki sztychówkę, którą miał w zasięgu ręki, bo wcześniej ryli ogródek oraz że trzymaną w ręku sztychówką straszył tzn. głównieM. L. (1). Nieprzekonująco i naiwnie wyjaśnił, że nie pamięta aby uderzył kogoś tą łopatą bo sam oskarżony ten następnie przyznał, że nie zaprzecza, że mogło tak być, że uderzyłM. L. (1)tą łopatą oraz że mogło tak być, żeM. L. (1)wyrwał mu tę łopatę. Nie zasługują natomiast na wiarę jako naiwne i nieprzekonujące wyjaśnienia tego oskarżonego w tej części gdzie wyjaśnił, że zadał uderzenie żeby bronić domu i matki, żeM. L. (1)wyrwaną łopatą uderzył go w plecy.
OskarżonyM. S. (1)zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem odmówił wyjaśnień. Zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem przyznał się do zarzucanego mu czynu. Jak wyżej podniesiono w sądzie odmawiając wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania oświadczył, stwierdził, że „pobiliśmy się wszyscy na kupę, tak wyszło”. W ocenie sądu przyznanie się oskarżonego do udziału w bójce oraz jego stwierdzenie, że „pobiliśmy się wszyscy na kupę, tak wyszło” jest szczere.
Wyjaśnienia oskarżonegoD. W. (1)który przyznał się do zarzucanego mu czynu zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i w postępowaniu sądowym, złożone w postepowaniu przygotowawczym bo w postępowaniu sądowym odmówił wyjaśnień, częściowo zasługują na wiarę, w szczególności w tej części gdzie wyjaśnił, że był w remizie wW.zB. T.iM. L. (1), że było już ciemno gdy wyszli z remizy, że po wyjściu z remizy bili się zS., że on na pewno bił się zM. S. (1), że uderzenia zadawał równieżB. T.iM. L. (1), że były zadawane uderzenia łopatą, żeM. L. (1)wyrwał łopatę jednemu zS., że jeden zS.trzymał w ręku łopatę. Okoliczność, żeD. W. (1)bił się zM. S. (1)potwierdza w swoich zeznaniach nieletniM. L. (1). Nie zasługują natomiast na wiarę wyjaśnienia tego oskarżonego w tej części gdzie wyjaśnił, że gdy wyszli z remizy to na mostku prowadzącym do domu zauważył braciS., bo przecież jak wyżej ustalono braciaS.wraz z matką wyszli z domu dopiero po tym jak oskarżonyT.,W.i nieletniL.wyszli z remizy, rzucali kamieniami w domS.i krzyczeli słowa wulgarne pod adresemJ. S. (2). Tym samym zupełnie nieprzekonujące są wyjaśnienia tego oskarżonego, że nie pamięta aby któryś z nich po wyjściu z remizy, w szczególnościM. L. (1)krzyczał pod domemS.oraz ten fragment wyjaśnień oskarżonego z którego wynika, że toS.ich zaczepili i prowokowali.
Wyjaśnienia oskarżonegoB. T., który zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem przyznał się do zarzucanego mu czynu, złożone w postępowaniu przygotowawczym bo przed sądem odmówił wyjaśnień, również częściowo zasługują na wiarę. W szczególności zasługują na wiarę w tej części gdzie wyjaśnił, że był wtedy w klubie w remizie strażackiej wW., że było już wieczorem, że było już ciemno, że następnie szedł zD. W. (1)iM. L. (1), że następnie przechodzili koło domuS., że wszyscy następnie bili się, żeW. S. (1)go przewrócił i jak leżał na ziemi to go dalej bił a gdy ktoś przegoniłS.iS.zaczął uciekać złapali go i dalej bił go, że bił go równieżM. L. (1). Nie zasługują natomiast na wiarę wyjaśnienia tego oskarżonego, jako sprzeczne z ustalonym wyżej stanem faktycznym, że gdy przechodzili koło domuS.to zostali zaatakowani przezS.oraz żeW. S. (1)bił tylko zM. L. (1), bo jak wyżej ustalono, co wynika z wyjaśnieńW. S. (1),W. S. (1)był bity gdy leżał na ziemi przezB. T.iD. W. (1)rękami a przezM. L. (1)uderzony łopatą w nogę.
Zeznania świadkaJ. S. (2)matki oskarżonychJ. S. (1),W. S. (1)iM. S. (1), częściowo zasługują na wiarę. W szczególności zasługują na wiarę w tej części gdzie podała, że była w tym czasie w domu, który jest naprzeciwko remizy wW., że w domu była wraz z synami, żeT.zL.bo trzeciego nie rozpoznała rzucali kamieniami w dom, wyzywali ją wulgarnymi słowami a najwięcejL., że nie widziała pobicia synaW. S. (1)na fosie, naprzeciwko domuB. K. (1), że przyjechała policja i pogotowie, które zabrało synaW. S. (1)do szpitala, że jak przyjechała policja to oni wszyscy trzej (w tymB. T.iM. L. (1)bo trzeciego nie rozpoznała) zdążyli już uciec. Zasługują również na wiarę zeznania tego świadka, że gdy wyszła z domu wraz z synami, to synJ. S. (1)miał w ręku łopatę, którą zabrał z pod płotu posesji oraz że łopatę tę wyrwał z rękiJ. S. (1)M. L. (1). Tej treści zeznania się obiektywne i przekonujące. Nie zasługują natomiast na wiarę zeznania świadkaJ. S. (2)w tej części gdzie zeznała, żeM. L. (1)chciał ją uderzyć łopatą, tej okoliczności nie potwierdzają nawetJ. S. (1)iW. S. (1), niewiarygodnie zeznała również na rozprawie, żeM. L. (1)uderzyłJ. S. (1)łopatą w plecy, okoliczności tej nie podnosiła w swoich zeznaniach słuchana w dochodzeniu. W ocenie sądu gdyby taki fakt miał miejsce niewątpliwieJ. S. (2)zeznała by o tym już w swoich pierwszych zeznaniach. RównieżM. L. (1)w swoich zeznaniach nie potwierdza takiej okoliczności, przyznając w swoich zeznaniach, że łopatą uderzyłW. S. (1). Nie zasługują również na wiarę zeznaniaJ. S. (2)złożone na rozprawie w tej części gdzie zeznała, że nie wie który z jej synów miał w ręce łopatę sztychówkę, że widziała wydzieranie łopaty ale nie wie któremu synowiL.wydarł łopatę, tej treści zeznania są nieobiektywne, naiwne bo przecież w swoich zeznaniach złożonych w dochodzeniu jednoznacznie zeznała, że to synJ. S. (1)miał w ręce łopatę, którą zabrał z pod płotu iL.jemu wyrwał łopatę. Tym samym zupełnie nieobiektywne są zeznaniaJ. S. (2), że nie widziała czy synJ.kogoś uderzył, że nie widziała, żeby uderzyłM. L. (1). Nie zasługują na wiarę zeznaniaJ. S. (2)co do przebiegu zdarzenia na fosie naprzeciwko domuB. K. (1), bo po odczytaniu jej zeznań złożonych w dochodzeniu świadek ten przyznała, że nie widziała bicia na fosie synaW. S. (1). Nie zasługują również na wiarę zeznaniaJ. S. (2)złożone w dochodzeniu, że żaden z jej synów nie bił napastników, że synW. S. (1)jak teżM. S. (1)iJ. S. (1)nie zadawali uderzeń rękami czy jakimś narzędziem, tej treści zeznania pozostają w sprzeczności z ustalonym wyżej stanem faktycznym. Niewiarygodnie również zeznała, że jej córkaW. R.widziała zdarzenie. ŚwiadekW. R.jednoznacznie zeznała, że nie wie dlaczego matka zeznała, że ona widziała zdarzenie, że nie była wówczas w domu rodzinnym, a z jej domu nie widać co się dzieje koło domu rodzinnego.
Zeznania świadkaM. L. (1)częściowo zasługują na wiarę. W szczególności zasługują na wiarę w tej części gdzie zeznał, że razem zB. T.iD. W. (1)był w klubie w remizie wW., że został uderzony łopatą w tył głowy i przewrócił się na ziemię, gdy podniósł się zaczęli się bić, że bił się zW.iT.na trzechS.. Wiarygodnie, zgodnie z ustalonym wyżej stanem faktycznym, zeznał, że wyrwał łopatę z rąk jednemu zS., że zauważył, żeD. W. (1)bił się zM. S. (1), że oni obydwaj wymieniali uderzenia rękami, że wyrwaną łopatą jednemu zS.uderzyłW. S. (1)w nogi. Nie zasługują na wiarę zeznania tego świadka złożone na rozprawie, że łopatę wyrwałW. S. (1), tej treści zeznania pozostają w sprzeczności z ustalonym wyżej stanem faktycznym, nadto nie mają charakteru stanowczego, świadek ten jedynie stwierdził, że tak przypuszcza stwierdzając jednocześnie, że nie wie komu wyrwał łopatę. Nieprzekonujące są również zeznania tego świadka złożone w Wydziale Rodzinnym, że dostał łopatą od pokrzywdzonego, bo z akt tamtej sprawyI. N.71/14 wynika, że pokrzywdzonym w tamtej sprawie toczącej się w Wydziale Rodzinnym byłW. S. (1). Słuchany na rozprawie w niniejszej sprawie świadekM. L. (1)zeznał, że nie pamięta kogo miał na myśli mówiąc, że dostał od pokrzywdzonego. W ocenie sądu gdybyM. L. (1)został uderzony łopatą przezW. S. (1)to zeznał by o tym fakcie już w swoich pierwszych zeznaniach, które złożył 28-01-2014 r. a więc po 3 miesiącach od zdarzenia, bo z treści jego zeznań wynika, że wiedział który to jestW. S. (1), bo zeznał jednoznacznie, że tą łopatą uderzyłW. S. (1)w nogi a nie potrafił określić przez którego zS.został uderzony łopatą w tył głowy i któremuS.wyrwał następnie łopatę. Zupełnie niewiarygodne są zeznaniaM. L. (1)w tej części gdzie zeznał, że nie jest prawdą, że on,T.iW.rzucali kamieniami w domS., że nie groził nikomu w żaden sposób oraz że to trzej braciaS.sprowokowało tę bójkę, że to braciaS.gdy oni wyszli z remizy krzyczeli do nich i chcieli żeby weszli na teren ich posesji. Tej treści zeznania są nielogiczne, naiwne, sprzeczne z ustalonym wyżej stanem faktycznym.
Biegły psycholog drJ. Z.uczestniczący w przesłuchaniu świadkaM. L. (1)w opinii z 10-11-2015 r. stwierdził, że poziom umysłowyM. L. (1)mieści się w dolnej granicy normy, opiniowany nie jest upośledzony umysłowo, nie stwierdza się u opiniowanego zaburzeń spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń ani innych zaburzeń funkcji poznawczych, ani skłonności do konfabulacji (opinia biegłego psychologa k. 256-257).
Zeznania świadkaB. K. (1)są obiektywne i przekonujące z tym, ze świadek ta nie widziała ani początku zajścia ani jego przebiegu, bo gdy zaświeciła światło słysząc odgłosy szamotaniny to osoby będące na fosie rozbiegły się, nie widziała więc zdarzenia, zadawanych uderzeń.
ŚwiadekW. R., która jest siostrą oskarżonychJ. S. (1),W. S. (1)iM. S. (1)odmówiła zeznań w stosunku co do oskarżonychS.. Nie widziała zdarzenia, nie posiadała więc wiadomości co robili oskarżeniD. W. (1)iB. T.orazM. L. (1).
Sąd podzielił jako fachowe i obiektywne opinię biegłych psychiatrów lek. med.P. Z.i lek. med.J. P.co do stanu zdrowia psychicznego i poczytalności oskarżonegoW. S. (1)oraz opinię psychologa drJ. Z.co do świadkaM. L. (1)oraz opinię lek. med.J. F.co do obrażeń ciała oskarżonegoW. S. (1).
Zdaniem sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że oskarżeniW. S. (1),J. S. (1),M. S. (1),D. W. (1),B. T.oraz nieletniM. L. (1)w dniu 31 października 2013 r. wW.dopuścili się czynu zart. 158§1 kkbo brali udział w bójce w ten sposób, że zadawali sobie uderzenia rękami po ciele, z tym, że sąd przyjął, że oskarżonyJ. S. (1)uderzył nieletniegoM. L. (1)łopatą oraz przyjął, że nieletniM. L. (1)uderzył oskarżonegoW. S. (1)łopatą, oskarżeni narażali się na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156§1 kklubart. 157§1 kk.
W tym miejscu podnieść należy, że w zarzucie aktu oskarżenia prokurator przyjął, że oskarżeni z ustalonym nieletnim brali udział w bójce zadając sobie uderzenia rękami po ciele, mimo, że w uzasadnieniu aktu oskarżenia przyjął przecież, żeM. L. (1)został uderzony przezJ. S. (1)łopatą, którą następnie wyrwał i zadał uderzeniaW. S. (1). Również wbrew treści opinii biegłego lek. med.J. F.na którą powołuje się w uzasadnieniu prokurator stwierdzono w uzasadnieniu, że obrażenia ciałaW. S. (1)spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, mimo, że z opinii biegłego wynika, że spowodowały naruszenie czynności narządów na okres poniżej 7 dni.
Uznając oskarżonegoW. S. (1)za winnego popełnienia czynu zart. 158§1 kksąd na mocyart. 158§1 kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkbiorąc za podstawę orzeczenie przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 01-07-2015 r. skazał oskarżonegoW. S. (1)na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Na mocyart. 69§1 i §2 kkiart. 70§1 pkt. 1 kkzawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonegoW. S. (1)na okres próby lat 3.
Zdaniem sądu wymierzona kara jest proporcjonalna do stopnia winy oskarżonegoW. S. (1)i stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowić będzie dla oskarżonego stosowne ostrzeżenie i sprawi, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Wymierzając tę karę sąd miał na uwadze jako okoliczność łagodzącą przyznanie się oskarżonegoW. S. (1)w postępowaniu przygotowawczym do winy oraz okoliczność, że oskarżonyW. S. (1)(jak i jego bracia oskarżeniJ. S. (1)iM. S. (1)) byli prowokowani przez oskarżonychD. W. (1),B. T.i nieletniegoM. L. (1), okoliczność tę sąd uwzględnił wymierzając niższe kary oskarżonymS.niż oskarżonymD. W. (1)iB. T.. Jako okoliczności obciążające miał sąd na uwadze w stosunku do oskarżonegoW. S. (1)jego dotychczasową karalność oraz działanie pod wpływem alkoholu. Sąd zastosowałart. 4§1 kkgdyż przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym poprzednio a więc przed dniem 01-07-2015 r. są względniejsze dla oskarżonegoW. S. (1), gdyż oskarżony ten był już poprzednio karany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary a obecnie obowiązującykodeks karnyod 01-07-2015 r. nie przewiduje w takiej sytuacji możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary. Również obowiązującykodeks karnywart. 72§1 kkprzewiduje obligatoryjne orzeczenie przynajmniej jednego z obowiązku wymienionym w tym przepisie.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu powołanego w wyroku, zwalniając oskarżonegoW. S. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację materialną.