Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 712/15
Data wyroku: 2015-10-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Braziewicz, Ewa Buczek-Fidyka, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Pełnomocnik
Podstawa prawna: art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.5.1982 r. - prawo o adwokaturze w zw. z § 19 i § 7 ust. 1 pkt 11 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Teza: Koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu przyznaje się w granicach wniosku zgłoszonego przez pełnomocnika z urzędu i w przypadku nie zawarcia w nim żądania przyznania ich w wysokości wyższej niż stawka minimalna przynaje się je w wysokości tej stawki powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług.

Sygn. akt III Ca 712/15

POSTANOWIENIE
Dnia 8 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SO Leszek Dąbek (spr.)

Sędziowie:

SO Barbara Braziewicz
SR (del.) Ewa Buczek - Fidyka

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2015r.
sprawy z powództwa Dyrektora Ośrodka Pomocy(...)wG.
działającego na rzecz małoletniegoD. B. (1)
przeciwkoD. B. (2)iW. B.
o alimenty
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 27 stycznia 2015r., sygn. akt IV RC 403/14
w następstwie zażalenia pełnomocnika z urzędu pozwanegoD. B. (2)adwokatM. U.
na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 23 lipca 2015 r.
postanawia:

oddalić zażalenie.
SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Ca 712/15

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gliwicachw wyroku z dnia 23 07 2015r. oddalił apelację pozwanegoD. B. (2)od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 01 2015r. w sprawie sygn. akt I C 900/13, nie obciążył pozwanego kosztami postępowania odwoławczego oraz przyznał adwokatowiM. U.- pełnomocnikowi
z urzędu pozwanego - od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gliwicach kwotę 73,80zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
O kosztach postępowania odwoławczego orzekał na podstawie regulacji § 7 ust. 1 pkt 11 w związku z § 2, § 13 ust. 1 pkt 1, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami).
Orzeczenie zaskarżyłpełnomocnik z urzędu pozwanego adwokatM. U.w części orzekającej o należnych jej od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, która wnosiła o jego zmianę i przyznanie jej „kwoty wynagrodzenia w wysokości obliczonej na podstawie § 7 ust. 4 pkt
w związku z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami).
Zarzucała, że przy ferowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszono regulację § 7 pkt 1 ust. 11 w związku z § 7 ust. 4 powyższego rozporządzenia poprzez jego niewłaściwą wykładnie i uznanie, iż pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie „w kwocie 60zł plus VAT” za pomoc prawna świadczoną z urzędu w toku postępowania odwoławczego w sprawie.
W uzasadnieniu zażalenia podnosiła, że wysokość jej wynagrodzenia powinna była zostać wyliczona w odniesieniu do wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącego 3.000zł.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zaskarżone rozstrzygniecie zostało wydane przez Sąd drugiej instancji
w następstwie oddalenia apelacji pozwanego od wyroku Sądu pierwszej instancji.
W toku postępowania odwoławczego pozwanego reprezentował ustanowiony dla niego pełnomocnik z urzędu, któremu wobec oddalenia apelacji pozwanego
i co za tym idzie braku formalnoprawnych podstaw do obciążenia strony przeciwnej obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów procesu, przysługiwało uprawnienie do żądania od Skarbu Państwa zwrotu kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu w postępowaniu odwoławczym (art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 05 1982r. – Prawo o adwokaturze; t.j. Dz.U. 2015r. poz. 615).
Wysokość tego świadczenia została regulowana w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami), zgodnie z którym koszty niepłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarbu Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5
oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Skarżąca wnosząc o przyznanie jej od Skarbu Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej nie wnosiła o zwrot wydatków, wobec czego należne jej koszty niepłaconej pomocy prawnej obejmowały tylko przewidzianą w powyższej regulacji prawnej opłatę, którą zgodnie z regulacją § 2 ust. 3 podwyższa się o stawkę podatku od towarów
i usług.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest powództwo o alimenty i w tego rodzaju sprawach – stosownie do regulacji § 7 ust. 1 pkt. 11 rozporządzenia – stawka minimalna wynosi 60zł.
Przewidziane w przywoływanej w zażaleniu regulacji § 7 ust. 1 pkt. 11 rozporządzenia wyjątek od tej opłaty dotyczy tylko sytuacji, gdy obowiązek zwrotu kosztów procesu obciąża osobę zobowiązaną do alimentów, tj. gdy uprawnionemu do alimentów przysługuje skuteczne względem takiej osoby roszczenie o zwrot kosztów procesu, w tym zgodnie z regulacją art. 98 § 3 k.p.c. roszczenie o zwrotu kosztów zastępstwa prawnego przez fachowego pełnomocnika
Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie, gdyż skarżąca nie reprezentowała uprawnionego do alimentów lecz występującego po stronie przeciwnej zobowiązanego do alimentów pozwanego.
Dlatego stosownie do wskazanych powyżej regulacji prawnych potencjalnie przysługiwało jej roszczenie o zwrócenia jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu pozwanemu w granicach wyznaczonych przez stawkę minimalną
i jej 150% wielokrotność.
Przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu każdorazowo następuje na wniosek ustanowionego pełnomocnika z urzędu (§ 20 rozporządzenia) i podobnie jak ma to miejsce w przypadku zgłoszenia wniosku o zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów zastępstwa prawnego tylko w jego granicach (postanowienie SN z 14 09 2012r. I UZ 86/12).
Dlatego zasadą jest, że przyznaje się je w wysokości stawki minimalnej, chyba, że pełnomocnik z urzędu wnosi o przyznanie ich w wyższej wysokości.
Takiego wniosku skarżąca jednak nie zgłosiła (w apelacji zawarła ogólny wniosek o „zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz pozwanego”; k- 105 akt), wobec czego należy się jej od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu tylko w wysokości stawki minimalnej w kwocie 60zł powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i zażalenie jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.,
co z mocy tej regulacji prowadziło do jego oddalenia.
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie skarżącej jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulację  art. 385 k.p.c. w związku
z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz