Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 10/15
Data wyroku: 2015-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 118 kc, art. 124 § 2 kc, art. 825 § 1 pkt 3 kpc

Sygn. akt I Ca 10/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2015 r.
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska
po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. w Sieradzu
na posiedzeniu niejawnym sprawy
z powództwa(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty – Subfundusz KI 1 wW.
przeciwkoT. M.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu
z dnia 17 listopada 2014 r. sygn. akt I C 727/14
oddala apelację.
Sygn. akt I Ca 10/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Wieluniu oddalił powództwo(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty – Subfundusz KI 1 wW.przeciwkoT. M.oraz orzekł o kosztach procesu.
Powyższy wyrok zaskarżyłapelacjąpowód, który zarzucił przedmiotowemu rozstrzygnięciu naruszenie:
-art. 233 § 1 k.p.c.polegającego na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez wyprowadzenie wniosków sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania przy dokonywaniu oceny wiarygodności i mocy materiału dowodowego zgromadzonegow niniejszej sprawie i przyjęcie, iż nieprzedstawienie w toku postępowania egzekucyjnego klauzuli wykonalności na następcę prawnego w myślart. 788 k.p.c.było wyrazem bezczynności następcy prawnego;
-art. 788 § 1 k.p.c.poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż wierzyciel niebędący bankiem na podstawie w/w przepisu może wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu;
-art. 182 § 2w związku zart. 13 § 2 k.p.c.poprzez jego zastosowanie do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawieart. 825 pkt 3 k.p.c.;
-art. 96 i art. 97 ustawy Prawo bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 r.(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376) poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, iż wierzyciel niebędący bankiem może prowadzić postępowanie egzekucyjne w oparciu o bankowy tytuł egzekucyjny;
-art. 123 § 1 k.c.w związku zart. 118 k.c.poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawieart. 825 pkt 3 k.p.c.wskutek zawiadomienia złożonego przez poprzedniego Wierzyciela o sprzedaży dochodzonej wierzytelności na rzecz obecnego Wierzyciela, tj.(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty nie przerywa biegu terminu przedawnienia.
W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę wyroku w części i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda:

*

kwoty 1.679,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty,

zwrotu kosztów procesu za postępowanie przed Sądem I instancji według norm przepisanych,

zwrotu kosztów procesu za postępowanie przed Sądem II instancji według norm przepisanych, w tym opłaty od apelacji i kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Ewentualnie apelujący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji w zmienionym składzie oraz pozostawienie temu Sądowi orzeczenia o kosztach postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd I instancji doszedł do prawidłowego wniosku, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu.
Na wstępie należy zaznaczyć, że Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i uznaje je jako własne.
Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.trzeba wskazać, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Ów zarzut dotyczy wadliwej oceny dowodów oraz poczynionych na ich podstawie ewentualnych błędnych ustaleń, a zatem skarżący powinien wskazać, które dowody zostały przez Sąd I instancji niewłaściwie ocenione. Apelujący zarzuca, że Sąd Rejonowy błędnie przyjął, iż nieprzedstawienie w toku postępowania egzekucyjnego klauzuli wykonalności na następcę prawnego w myślart. 788 k.p.c.było wyrazem bezczynności powoda. Tymczasem Sąd a quo ustalił jedynie, że przyczyną umorzenia postępowania przez komornika sądowego była okoliczność, iż prowadzenie egzekucji pozostawało w oczywistej sprzeczności z treścią tytułu wykonawczego oraz że komornik wskazał, iż nabywca wierzytelności nie przedstawił do akt postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności w/w tytułowi na swoją rzecz w myślart. 788 k.p.c.Dlatego też nie sposób analizować przedmiotowego zarzutu na gruncie wadliwej oceny dowodów, ponieważ przedstawione ustalenia są oparte na bezspornym materiale procesowym, który nie był kwestionowany przez strony w trakcie postępowania przed Sądem I instancji. Pewnego uchybienia, które nie może jednak skutkować zmianą orzeczenia co do istoty sprawy, należy upatrywać na płaszczyźnie zastosowaniaart. 182 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.
Pogłębiając rozważania Sądu I instancji w wymienionym zakresie należy zauważyć, że do umorzenia postępowania w sprawie Km 1859/11 doszło po powiadomieniu komornika sądowego pismem z dnia 13 kwietnia 2012 roku przez poprzedniego wierzyciela(...) Bank S.A.– o cesji wierzytelności na rzecz powoda. Pismo to stanowiło de facto cofnięcie wniosku egzekucyjnego – w interesie cedenta było bowiem zakończenie postępowania egzekucyjnego, gdyż w przeciwnym razie mógł się narazić na wytoczenie przeciwko niemu przez dłużnika powództwa przeciwegzekucyjnego. Skarżący podnosi, że umorzenie egzekucji komorniczej z wniosku poprzedniego wierzyciela było niezbędne dla dochodzenia przez powoda należności z umowy o kartę kredytową, w związku z czym nie należy zrównywać skutków umorzenia postępowania na wniosek wierzyciela z następstwami umorzenia, do którego dochodzi ze względu na bezczynność wierzyciela.
Wobec tego wskazać należy, że przepisy o postępowaniu egzekucyjnym nie zawierają normy prawnej, która by expressis verbis wskazywała, jakie skutki w zakresie prawa materialnego, w tym co do biegu przedawnienia, wywołuje bądź nie wywołuje umorzenie egzekucji. W tym miejscu należy podzielić stanowisko zajęte przez Sąd I instancji, zgodniez którym do oceny skutków prawnych wniosku o wszczęcie egzekucji w razie jej umorzenia na podstawieart. 823 k.p.c., stosuje się odpowiednioart. 182 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.Nie ma przy tym potrzeby powielania argumentacji przytoczonej na poparcie tego poglądu prawnego(vide: wyrok SN z dnia 10 października 2003 roku, II CK 113/02, OSP 2004/11/141, Pr. Spółek 2004/6/59).
Z kolei w sytuacji, w której do umorzenia postępowania egzekucyjnego dochodzi na podstawieart. 825 pkt 3) k.p.c.w ocenie Sądu II instancji zachodzi podobieństwo pomiędzy cofnięciem pozwu i cofnięciem wniosku egzekucyjnego. Zarówno złożenie pozwu jaki wniosku egzekucyjnego przerywa bieg przedawnienia. W obu przypadkach cofnięcia powyższych pism wola podmiotu wszczynającego postępowanie decyduje o jego zakończeniu. Podmiot ten poprzez czynność dyspozytywną rezygnuje z ochrony prawnej. Skoro więc rezultatem tej rezygnacji w przypadku cofnięcia pozwu jest zniweczenie skutków materialnoprawnych związanych z jego wniesieniem w myślart. 203 § 2 k.p.c., brak jest podstaw do przyjęcia, że takich konsekwencji nie wywołuje analogiczna rezygnacjaz dochodzenia wykonania zobowiązania poprzez cofnięcie wniosku egzekucyjnego, zaś zastosowanie powołanego przepisu możliwe jest poprzez normęart. 13 § 2 k.p.c.Dodać należy, że cofnięcie wniosku egzekucyjnego stanowi wolę rezygnacji z prowadzenia egzekucji wyrażoną expressis verbis, podczas gdy bierność wierzyciela skutkująca umorzeniem egzekucji to wola rezygnacji z prowadzenia egzekucji wyrażona per facta concludentia. Skoro więc umorzenie egzekucji wobec bierności wierzyciela unicestwia skutek prawny w postaci przerwania biegu przedawnienia, tym bardziej umorzenie egzekucji na skutek wyraźnego cofnięcia wniosku egzekucyjnego, a więc jednoznacznej rezygnacjiz przymusowego ściągnięcia należności ustalonej w tytule wykonawczym, nie może powodować, że od tej daty przedawnienie zacznie biec na nowo(vide: wyrok SA w Warszawie z dnia 25 maja 2010 roku, sygn. akt I ACa 100/10, Lex nr 1110230).
Warto zaznaczyć, że przyczyny, dla których wierzyciel cofnął wniosek o wszczęcie egzekucji nie są doniosłe z punktu widzenia oceny skutków umorzenia w zakresie prawa materialnego. W niniejszej sprawie brakuje okoliczności wskazujących, że(...) Bank S.A.był zmuszony dokonać cesji wierzytelności na rzecz powoda – decyzja poprzedniego wierzyciela stanowiła wycofanie się z postępowania egzekucyjnego z uwagi na nieopłacalność dalszej egzekucji. Wszczynanie egzekucji bez woli jej konsekwentnego prowadzenia nie może prowadzić do rezultatu w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia. Z kolei argumenty apelującego dotyczące potrzeby ochrony nabywców wierzytelności nie są trafne z tej przyczyny, że występujące ryzyko przedawnienia roszczeń nieodłącznie wiąże się z rodzajem prowadzonej przez cesjonariuszy działalności gospodarczej.
Trzeba natomiast zgodzić się z apelującym, że wskazany przez Sąd I instancjiart. 182 § 2w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.nie ma zastosowania do oceny skutków prawnych umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawieart. 825 pkt 3) k.p.c.Właściwym przepisem jest bowiem wymienionyart. 203 § 2 k.p.c.w zw.art. 13 § 2 k.p.c.
Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 788 k.p.c., należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uznanie. Sąd I instancji wprawdzie nietrafnie wskazał w rozważania prawnych, że do umorzenia postępowania doszło na skutek bezczynności powoda, który nie przedstawiłw toku postępowania egzekucyjnego klauzuli wykonalności na następcę prawnego w trybieart. 788 k.p.c.Niemniej jednak Sąd Rejonowy nie przesądził, że uzyskanie klauzuli w tymże trybie było prawnie dopuszczalne. Dlatego też nie sposób zaakceptować argumentacji apelującego w przedmiotowym zakresie. Z tych samych przyczyn nie może być skuteczny zarzut naruszeniaart. 96 i art. 97 prawa bankowego.
Mając na uwadze przedstawione rozważania, należało uznać, że wniosek(...) Bank S.A.z dnia 28 lutego 2011 roku o wszczęcie egzekucji przeciwko poprzedniczce prawnej pozwanego nie przerwał biegu terminu przedawnienia, jako że wierzyciel wycofał ów wniosek, wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego pismem z dnia 13 kwietnia 2012 roku. W związku z tym początek biegu terminu przedawnienia należy datować na 11 listopada 2010 roku, kiedy to doszło do uprawomocnienia się postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności. Do zakończenia biegu tego terminu doszło więc z upływem dnia 12 listopada 2013 roku. Następnie powód wniósł pozew do Sądu Rejonowego w Zamościuw dniu 27 grudnia 2013 roku, natomiast pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. Nie jest zatem skuteczny zarzut naruszeniaart. 123 § 1 k.c.w zw. zart. 118 k.c., ponieważ Sąd I instancji prawidłowo uznał, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu.
W związku z powyższym, Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawieart. 385 k.p.c.