Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 92/15
Data wyroku: 2015-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Kamiński
Słowa kluczowe: Zaostrzenie Kary
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt VIII Ka 92/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Krzysztof Kamiński
Protokolant Katarzyna Grecka
z udziałem prokuratora Wiesławy Sawośko-Grębowskiej, po rozpoznaniu w dniu 08.04.2015 r. sprawyP. Z.oskarżonego o czyn zart. 244 k.k.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 8 grudnia 2014 r. (sygn. akt XV K 1131/14):
I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że uchyla orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności (pkt. II części dyspozytywnej).
II. W pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy.
III. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciąża nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
P. Z.został oskarżony o to, że w dniu 03.09.2014 r. około g. 13:40 wB.na ul.(...)poruszał się po drodze publicznej samochodem marki(...)onr rej. (...)pomimo obowiązującego go zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wydanego przez Sąd Rejonowy w Białymstoku w dniu 05.09.2013 r. i obowiązującego do dnia 05.09.2014 r. – sygn. akt VII K 471/13 tj. o czyn zart. 244 k.k.
Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem zaocznym z dnia 8 grudnia 2014 roku w sprawie o sygn. akt XV K 1131/14 oskarżonegoP. Z.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 244 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69§1 i 2 k.k.,art. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 4 (czterech) lat.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Powyższy wyrok, na zasadzieart. 425§1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.,art. 447§2 k.p.k.w części dotyczącej orzeczenia o karze w stosunku doP. Z., na jego niekorzyść, zaskarżył prokurator.
Na zasadzieart. 427§1 i 2 k.p.k.,art. 437§1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt.4 k.p.k.zarzucił mu rażącą niewspółmierność kary wymierzonej wobec oskarżonegoP. Z.w postaci kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby wynoszący 4 lata, w sytuacji gdy właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego dotychczasowy sposób życia, w tym uprzednia wielokrotna karalność m.in. za naruszenie zakazu sądowego prowadzenia pojazdów świadczą o braku pozytywnej prognozy co do zapobieżenia powrotowi do przestępstwa przez oskarżonego i przemawiają za wymierzeniem wobec niego kary bez zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze wymierzonejP. Z.poprzez wymierzenie mu kary w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Nie każda różnica w ocenie wymiaru kary może uzasadniać zarzut rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k., ale tylko taka, która jest natury zasadniczej, to znaczy jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować. Niewspółmierność rażąca to znaczna, „bijąca w oczy” różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą, zasłużoną (m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2003 r., II AKa 163/03, OSA 2003/11/113).
Należy zgodzić się z apelującą, iż orzeczona przez Sąd I instancji wobec oskarżonego kara jest rażąco niewspółmierna z powodu wadliwej prognozy kryminologicznej, która nie znajduje racjonalnego uzasadnienia w realiach niniejszej sprawy.
Zgodnie z treściąart. 69§1 i 2 k.k.sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary (w tym kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat), jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zawieszając wykonanie kary, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa.
OskarżonyP. Z.był wielokrotnie karany sądownie, w tym w ostatnim okresie dwukrotnie za przestępstwa zart. 244 k.k., w tym raz na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Przedmiotowego czynu dopuścił się po upływie niespełna dwóch 2 i pół miesiąca od uprawomocnienia się wyroku skazującego za czyn zart. 244 k.k.(w sprawie o sygn. akt VIII K 309/14) i następnego dnia po uprawomocnieniu się wyroku skazującego za czyn zart. 244 k.k.(w sprawie o sygn., akt XV K 618/14). Nadto w okresie próby orzeczonej w sprawie o sygn. akt VIII K 309/14. Zachowaniem swoim wykazał nie tylko wyjątkowo rażące lekceważenie podstawowych zasad porządku prawnego, ale nadto całkowite niezrozumienie naganności swego dotychczasowego postępowania (dowodzi tego też jego postawa podczas postępowania karnego, a zwłaszcza brak żalu bądź skruchy z powodu popełnienia przestępstwa). W tych okolicznościach stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym oskarżony wyciągnie właściwe wnioski ze swego zachowania i wobec tego nie istnieje potrzeba stosowania kary o charakterze izolacyjnym nie może zyskać akceptacji. W realiach niniejszej sprawy jedyną karą, która może skłonić go do refleksji nad swoim dotychczasowym postępowaniem, ewentualnie zapobiec ponownemu wejściu da drogę przestępstw jest kara o charakterze izolacyjnym.
Powyższego poglądu nie są w stanie zmienić argumenty Sądu I instancji wskazujące na młody wiek oskarżonego oraz posiadanie na utrzymaniu dziecka. Zauważyć bowiem należy, żeP. Z.w chwili czynu miał ukończone(...)lata i (m.in. z racji uprzedniej wielokrotnej karalności) był w pełni świadomy konsekwencji swego zachowania, a nadto nigdzie nie pracuje.
Dlatego należało orzec, jak w pkt. I sentencji niniejszego wyroku.
Dodać należy, że nie budzi zastrzeżeń wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności (zgodnie z treściąart. 447§2 k.p.k.apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze).
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd I instancji wymierzając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności wziął pod uwagę wszystkie istotne okoliczności, o których mowa wart. 53§1 i 2 k.k., w tym m.in. stopień winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu oraz uprzednią, wielokrotną karalność sądową. Kara ta, orzeczona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, mieści się w granicach sądowego uznania i całą pewnością nie jest niewspółmierna, a zwłaszcza w stopniu rażącym.
Nie stwierdzając innych uchybień w zaskarżonym zakresie, należało orzec, jak w pkt. II sentencji niniejszego wyroku.
Na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, albowiem uiszczenie ich byłoby dla niej zbyt uciążliwe (nie pracuje, nie posiada majątku, ciąży na nim obowiązek alimentacyjny).