Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 945/14
Data wyroku: 2015-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wiesław Oksiuta
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§4 kpk

Sygn. akt VIII Ka 945 / 14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2015 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Wiesław Oksiuta
Protokolant Katarzyna Grecka
przy udziale Prokuratora Bożeny Romańczuk
po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 roku
sprawyK. Ś.
oskarżonego o czyn zart. 178a § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim
z dnia 20 listopada 2014 roku sygn. VII K 270 /14

I
Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że :

- na mocyart. 42 §2 kkorzeka wobec oskarżonegoK. Ś.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 (trzech).

II
W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.

III
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
K. Ś.został oskarżony o to, że w dniu 27 lipca 2014r. na drodze publicznej w miejscowościR., gm.(...)kierował pojazdem mechanicznym markiA. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,65 mg/dm3w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem z dnia 20.03.2008r sygn. akt II K 410/07 Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim oraz wyrokiem z dnia 14.06.2013r sygn. akt XV K 455/13 Sądu Rejonowego w Białymstoku XV Wydział Karny, czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem sygn. akt XV K 455/13 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, to jest o przestępstwo określone wart. 178a§4 k.k.
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VII Wydział Karny wH.wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 r. w sprawie o sygn. akt VII K 270/14 oskarżonegoK. Ś.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a§4 k. k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.
Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) złotych tytułem opłaty oraz obciążył go kosztami postępowania w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych.
Powyższy wyrok, na zasadzieart. 425§1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonegoK. Ś.zaskarżył prokurator i powołując się na przepisyart. 438 pkt 1 k.p.k.iart. 437§1 i 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 42§2 k.k.poprzez nieorzeczenie przez Sąd w wyroku środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, podczas gdy zgodnie z cytowanym przepisem w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, gdy sprawca w czasie popełnienia przestępstwa znajdował się w stanie nietrzeźwości, Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 42§2 k.k.Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w§1(przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji) był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego wart. 173, 174 lub 177.
Sąd I instancji nie zawarł w treści wyroku w/w rozstrzygnięcia, pomimo że w jego uzasadnieniu przyznał jego obligatoryjny charakter. Tym samym rację ma prokurator, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia tego przepisu prawa materialnego.
Dlatego – na mocyart. 438 pkt 1 k.p.k.– wyrok należało zmienić poprzez uzupełnienie jego treści o w/w środek karny. Sąd Okręgowy podzielając argumentację prokuratora co do rodzaju oraz długości okresu jego zastosowania na mocyart. 42§2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. Ś.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 (trzech). W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymał w mocy.
Niewątpliwie ważne jest, aby instytucję określoną wart. 42§2 k.k.wykorzystać w taki sposób, aby odzwierciedlała ona przede wszystkim stopień społecznej szkodliwości przestępstwa popełnionego przez sprawcę i stosownie do tego stopnia, charakteru i sposobu nadużycia uprawnień uniemożliwiała mu prowadzenie pojazdów przez odpowiedni okres czasu. Wymiar środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów winien być wprost proporcjonalny do stopnia zagrożenia ze strony kierującego dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Stopień ten określają głównie okoliczności czynu, w tym m.in. rodzaj pojazdu, którym kierował sprawca, czas i miejsce popełnienia czynu oraz stężenie alkoholu we krwi kierującego.
OskarżonyK. Ś.kierował samochodem osobowym markiA. (...)około 18.15 na drodze publicznej w stanie nietrzeźwości przekraczającym dwukrotnie stężenie wskazane wart. 115§16 pkt 1 k.k.. Trzeba również podkreślić, że oskarżony jest sprawcą uprzednio wielokrotnie karanym, w tym za czyny przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Po raz trzeci dopuścił się przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, po raz drugi w warunkach zaostrzonej odpowiedzialności zart. 178a§4 k.k.W obu przypadkach orzekane zakazy prowadzenia pojazdów odpowiednio na okres 1 roku i 2 lat okazały się nieskuteczne.K. Ś.w dalszym ciągu lekceważy zasady ostrożności i bezpieczeństwo innych uczestników ruchu stwarzając poważne zagrożenie w komunikacji.
Powyższe okoliczności dowodzą, iż zasadny jest wniosek rzecznika oskarżenia o orzeczenie w niniejszej sprawie trzyletniego okresu obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Niewątpliwie uwzględnia on w pełni wskazane wyżej dyrektywy jego wymiaru, a nadto cele wychowawcze i zapobiegawcze kary oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Nadto odnosząc się do stanowiska oskarżonego, który na rozprawie apelacyjnej wniósł o umożliwienie mu wyrobienia prawa jazdy kategorii B z uwagi na niezbędność takich uprawnień do dojazdów do pracy jednoznacznie stwierdzić należy, że nie mogło ono zostać uwzględnione także z innej przyczyny. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy(por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV KK 395/09, LEX 395/09)z zakresu zakazu prowadzenia pojazdów nie powinny być wyłączone uprawnienia do prowadzenia takiego pojazdu, przy którego prowadzeniu sprawca stworzył zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji. Zatem fakt, żeK. Ś.popełniając przypisany mu czyn kierował samochodem osobowym wyklucza umożliwienie mu ubiegania się o otrzymanie prawa jazdy kategorii B.
Z uwagi na to, że postępowanie odwoławcze było wynikiem uchybienia Sądu I instancji, na mocyart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.– ze względów słusznościowych – należało zwolnić oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.