Sąd Okręgowy w Elblągu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 68/13
Data wyroku: 2015-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO Rafał Matysiak
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art.286§1 kk

IIK 68/13

UZASADNIENIE
M. K. (1)urodził się (...)wW.. Posiada wykształcenie średnie i z zawodu jest mechanikiem. Jest rozwiedziony i posiada dwoje dorosłych dzieci. Aktualnie pracuje jako kierowca z wynagrodzeniem 1700- 2000zł. miesięcznie. Był pięciokrotnie karany sądownie, a mianowicie:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 09.03.2001r. w sprawie IIK 18/01 za czyn zart.218§1kkw zw. zart.91§1kkna karę 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu dziennej stawki grzywny na kwotę 80zł.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15.04.2002r. w sprawie IIK 739/00 za czyn zart.300§2kkna karę 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu dziennej stawki grzywny na kwotę 60 zł.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 07.10.2002r. w sprawie IIKs 16/02 za czyn zart.6§2kksw zw. zart.77§2kksna karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość dziennej stawki grzywny na kwotę 30 zł.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19.12.2007r. w sprawie IIK 942/10 za czyn zart.178a§1kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 08.02.2012r. za czyn zart.296§1kkw zw.zart.12kk,art.294§1kkw zw. zart.278§1kk,art.300§1kkw zb. zart.300§2kkw zb. zart.296§§kkw zw zart.308kkna karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 4 lata.
/Dowód: wyjaśniania oskarżonegoM. K. (1)k.192, 447-448,937-938, dane o karalności k.1226-1227/.
H. J. (1)urodziła się (...)wK.. Posiada wykształcenie podstawowe i z zawodu jest rolnikiem. Z mężemJ. J.żyje w separacji i utrzymuje się ze świadczenia pieniężnego jakie otrzymuje od niego w kwocie 2200zł miesięcznie. Nadto zajmie się hodowlą indyków i z tytułu tej działalności uzyskuje dochód roczny w kwocie 39.600zł. Nie była karana sądownie.
/dowód: wyjaśnienia oskarżonejH. J. (1)k.281,448, 938, zeznaniaJ. J.k.261-262,474-475, pismo KRUS O/O.k.227-229, zaświadczenie z Urzędu Gminy wL.k.245, informacja z Urzędu Gminy wG.k.249, pisma ze Starostwa Powiatowego wI.i(...)k.274,276/.
M. K. (1)w dniu 11.12.2003r. zakupił odI.,A.iA. T. (1)gospodarstwo rolne o powierzchni 11.95 ha położone w miejscowościO.gmina D.. Cena zakupu wynosiła 80.000zł.
/dowód: akt notarialny k.393/.
W grudniu 2003r.M. K. (2)był właścicielemspółki z o.o. (...). W dniu 03.12.2003r. zmienił on nazwę spółki na(...) spółka z o.o.z siedzibą wO.. Był on jedynym udziałowcem tej spółki, zaś prezesem zarządu zostałM. K. (1), który przeprowadził się doO..M. K. (1)pomagałM. K. (2)w prowadzeniu działalności gospodarczej i to on faktycznie prowadził działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym.
/dowód: wyjaśniania oskarżonegoM. K. (1)k.192, 447-448, 937-938, akt notarialny k.52, 682-683, odpis z Rejestru Przedsiębiorców k.68-69, pismo Sądu Rejonowego w Olsztynie k.671-679/.
W dniu 25.01.2005.M. K. (1)zawarł zH. J. (1)warunkową umowę sprzedaży gospodarstwa rolnego położonego w miejscowościO., a w dniu 14.02.2005r. została zawarta między mini definitywna umowa przeniesienia przedmiotowej nieruchomości. Natomiast w dniu 24.02.2006r.M. K. (1)iH. J. (1)zawarli warunkową umowę sprzedaży gospodarstwa rolnego położonego w miejscowościO.. W dniu 24.03.2006r.M. K. (1)reprezentującySpółkę z o.o. (...)zawarł zH. J. (1)umowę kupna przedmiotowej nieruchomości o powierzchni 11,95 ha. Nabywcą gospodarstwa byłaspółka (...)z siedzibą wO.. Przy podpisaniu tej umowyM. K. (1)przedłożył uchwałę nr(...)z dnia 24.02.2006r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia WspólnikówSpółki (...)wyrażającą zgodę na nabycie przez tą spółkędziałki nr (...)położonej w miejscowościO.. W akcie notarialnym znajduje się zapis, iż cena zakupu nieruchomości w kwocie 200000zł. została zapłacona w całości.
/dowód: wyjaśniania oskarżonegoM. K. (1)k.192,447-448, 937-938, akt notarialny i odpis księgi wieczystej k.5-12, 267-270, odpisy aktów notarialnych k.646-648, 652-655, 659,683, pismo Sądu Rejonowego w Olsztynie k.671-679/.
M. K. (2)będący jedynym udziałowcem współce (...)podjął decyzję o sprzedaży nieruchomości rolnej położonej w miejscowościO.. W lutym 2011r. przyjechał do miejscowościO.i poinformował o swojej decyzjiM. K. (1). Doszło wówczas między nimi do kłótni, albowiemM. K. (1)był przeciwny sprzedaży gospodarstwa. Aby uniemożliwićM. K. (1)podejmowanie decyzji dotyczących spółki,M. K. (2)postanowił odwołać go z funkcji prezesa zarządu spółki. W tym celu udał się w dniu 16.02.2011r. do Kancelarii NotarialnejK. P.wG., gdzie bez formalnego zwołania odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie WspólnikówSpółki (...)na którymM. K. (1)został odwołany z funkcji Prezesa Zarządu Spółki(...), a w jego miejsce powołany zostałM. K. (2). Z dniem 21.02.2011r.M. K. (1)wykreślony został z funkcji Prezesa Zarządu(...) spółka z o.o.z rejestru przedsiębiorców.
/Dowód: częściowo wyjaśnianiaM. K. (1)k.192-195,447-448, 938-939, częściowo zeznaniaM. K. (2)k.2-5,479-485,944-946, zeznaniaJ. K.k.475-478,1013-1014, zeznaniaA. S.k.530-533,1056-1057 pismoBanku (...)z dnia 02.06.2011r. k.519, akt notarialny k.51,166-168, odpis Krajowego Rejestru Przedsiębiorców k.107-108/.

M. K. (1), który nie chciał, abyM. K. (2)sprzedał gospodarstwo, podrobił jego podpis na uchwale nr(...)Nadzwyczajnego Zgromadzenia WspólnikówSpółki z o.o. (...)z siedzibą wO.pod treścią uchwały, która stanowiła, iż ,, w dniu 10.02.2011r.M. K. (2)– jedyny(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...)z siedzibą wO.,gmina D., jednomyślnie podejmuje uchwałę wyrażającą zgodę na sprzedaż niezabudowanejdziałki gruntu numer (...)o powierzchni 10,849ha, położonej wO.,gmina D., za cenę nie niższą niż 300000zł. Wykonanie czynności powierza Zarządowi Spółki”. Pod treścią uchwały obok podpisu o treści(...)wpisał numer i serię jegodowodu osobistego (...). Powyższą uchwałę przedłożył w Kancelarii NotarialnejJ. M. (1)wI., gdzie w dniu 25.02.2011r. stawił się razem zH. J. (1). W tym dniu na podstawie w/w uchwały sporządzony został akt notarialny nr(...)(...)w którym została zawarta warunkowa umowa sprzedaży nieruchomości rolnej położonej w miejscowościO.. W dniu 04.03.2011r. w tej samej kancelarii sporządzony został akt notarialny nr(...)(...), w którymM. K. (1)jako prezes spółki ,(...)działając w imieniu tej spółki przeniósł własność nieruchomości położonej w miejscowościO.naH. J. (1). Przy sporządzaniu aktu notarialnegoM. K. (1)przedłożył w/w Uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólnikówspółki (...)pod którą wcześniej podrobił podpisM. K. (2)oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego z Rejestru Przedsiębiorców wystawiony w dniu 16.02.2011r. o Nr KRS(...), z którego wynikało, iż jest on osoba uprawnioną do reprezentacji spółki. Jednocześnie przed notariuszem złożył oświadczenie, że jego umocowanie do działania w imieniu spółki nie wygasło i nie został odwołany z pełnionej funkcji. NatomiastH. J. (1)oświadczyła, że cenę sprzedaży w kwocie 300000zł. zapłaciła w dniu 04.03.2011r. przed podpisaniem aktu notarialnego i że nieruchomość nabyła za fundusze stanowiące jej majątek osobisty.
/Dowód: zawiadomienie o przestępstwie k.18, 384-385, zeznaniaJ. M. (2)k.472-473,1012-1013, częściowo zeznaniaM. K. (2)k.2-5,479-485,944-946, akt notarialny k.26,161-168,28,156-160, uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników k.25, odpis księgi wieczystej k.27,43-47, zaświadczenie Urzędu Gminy wD.k.29, 49, pismo Sądu Rejonowego w Olsztynie k.50, odpis pełny Krajowego Rejestru Przedsiębiorców k.107-108,150, opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego k.1019-1036,1246-1278/.
Nadto stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody w postaci: pism Naczelnika Urzędu Skarbowego wI.k.386,387, zeznań PIT 36 k. 388-390, umowy pożyczki k.391, umowy dzierżawy k.441-442, zeznania podatkowe k.508, pismo ZUS Inspektorat wS.k.514,553,700, pisma(...)k.520-525, pism(...) OddziałwW.k.541-545, odpisu postanowienia w sprawie IIKp 206/11, pism Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu k.561-578, kserokopii aktów notarialnych k.646-663, pisma Urzędu Miejskiego wG.k.666, pisma Urzędu Miejskiego wW.k.668, wniosku o rejestrację spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i aktu założycielskiego spółki k.672-686, kserokopii aktów notarialnych k.686-688, dokumentów Urzędu Skarbowego wS.k.693, pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego wJ.k.694, odpisu postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie VIII Ns Rej.KRS (...)k.897-899, kserokopii umowy czarterowej wraz z fakturami k.954- 975, wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku w sprawie IACa 559/13 k.976-980, pism banków k.1085, 101087, 1089, 1091, 1093, 1095, 1097, 1121, 1139, 1156, 1158, 1160, 1167, 1167-1175, 1178, 1180, 1183-1184, 1191- 1199, zeznania PIT-36 k.1311-1313.
OskarżonyM. K. (1)w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a w złożonych wyjaśnieniach podał, iż w dniu 10 lutego 2011r. przyjechał do niego doO.synM. K. (2)i poinformował go, iż zamierza sprzedać gospodarstwo, a kwotę uzyskaną ze sprzedaży chciał przeznaczyć na spłatę długów w urzędzie skarbowym oraz innych swoich zobowiązań. Chciał sprzedać je za 60tys. zł. Oskarżony stwierdził, iż jest to zbyt mała kwota i na tym tle doszło do kłótni między nim, a synem. Kłótnia przerodziła się w rękoczyny oraz zostały zniszczone meble w pokoju. Awantura skończyła się interwencją policji, po którejM. K. (1)zabrany został celem wytrzeźwienia. W czasie jego nieobecnościM. K. (2)pozabierał z domu dokumenty dotyczące spółki oraz prywatne dokumentyM. K. (1). Odnośnie przedmiotowej uchwały wyjaśnił, iż w dniu 10 lutego 2011r. przywiózł jąM. K. (2)i zostawił ją. Była ona podpisana przezM. K. (2), a on wypełnił pozostałe elementy tzn. wpisał datę, numer uchwały, numer działki, jej powierzchnię i cenę sprzedaży. Oskarżony zaprzeczył, aby podpisywał się zaM. K. (2). Następnie stwierdził, iż być możeM. K. (2)podpisał się pod uchwałą w trakcie gdy spożywali alkohol, albo wcześniej. Następnie zadzwonił do znajomejH. J. (1)i zaproponował jej kupno nieruchomości wO.. Umówili się na kwotę 300000zł. U notariusza przedłożył przedmiotową uchwałę, aH. J. (1)zapłaciła mu umówioną kwotę przed podpisaniem aktu notarialnego. Pieniądze przeznaczył na spłatę swoich długów. Jak wyjaśnił, nie wie dlaczego był w posiadaniu niniejszej uchwały, pomimo tego, iżM. K. (2)wcześniej zabrał wszystkie dokumenty dotyczące spółki. Przypuszcza, iż jej nie znalazł, gdyż leżała w kuchni, a pozostałe dokumenty znajdowały się w pokoju. W chwili sprzedaży nieruchomości nie wiedział, iż został odwołany z funkcji prezesa zarządu /k.192v-193/.
W toku przewodu sądowego oskarżonyM. K. (1)także nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a w złożonych wyjaśnieniach odnośnie wejścia w posiadanie uchwały pozwalającej na sprzedaż nieruchomości w miejscowościO.stwierdził, iżM. K. (2)wcześniej przygotował uchwałę. Uważa, iż miał pełne prawo sprzedać nieruchomość, albowiem wcześniej w 2006r. pożyczył spółce pieniądze, a termin zwrotu wyznaczony został na dzień 30.12.2010r. i nie zostały mu one zwrócone/k.449-450/.
W toku kolejnego postępowania przed sądem oskarżonyM. K. (1)także nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, a w złożonych wyjaśnieniach zaprzeczył, aby podrobił podpisM. K. (2)pod przedmiotową uchwałą. Nie pamięta w jakich okolicznościach uchwała znalazła się w jego posiadaniu. Mogła ona leżeć w kuchni, aM. K. (2)zabrał dokumenty spółki które przechowywał w pokoju. Jak wyjaśnił, nie pamięta gdzie doszło do przekazania mu pieniędzy przezH. J. (1). Nie zdążył ich wpłacić na rachunek bankowy spółki oraz nie zdążył spłacić swoich długów jak wyjaśniał wcześniej. Pieniądze miał schowane w domu w szufladzie i zostały mu one skradzione. Do jego domu były dwa włamania. Nie zawiadamiał o kradzieży pieniędzy, gdyż machnął na nie ręką/k.938-939/.
OskarżonaH. J. (1)w toku postępowania przygotowawczego nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu i domówiła składania wyjaśnień/k.281-282/.
W toku przewodu sądowego także nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i stwierdziła jedynie, iż przed podpisaniem drugiego aktu notarialnego zapłaciłaM. K. (1)cała kwotę za gospodarstwo rolne wO./k.450-451/.
Przesłuchiwana ponownie także nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień/k.939-940/.
Sąd zważył, co następuje:
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego okoliczności czynów przypisanych oskarżonym i ich wina nie budzą wątpliwości.
Za sprawstwem oskarżonegoM. K. (1)przemawiają przede wszystkim dwie opinie biegłych z zakresu pisma ręcznego w których biegli w sposób kategoryczny stwierdzili, iż uchwałę Nr(...)Nadzwyczajnego Zgromadzenia WspólnikówSpółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...)opatrzoną datą 10.02.2011r. podpisał w imieniem i nazwiskiemM. K. (2)oskarżonyM. K. (1). Jak opiniował biegłyL. H./k.1019-1036/ kwestionowany podpis na uchwale z dnia 10 lutego 2011r. przechowywanej na k.25 akt sprawy, o treści ,,10.02.2011r.”, ,,(...)”, ,,10.02.2011r.”,(...)
(...)
(...)” ,,(...)” nie zostały nakreślone przezM. K. (2), a nakreślone zostały przezM. K. (1). Identycznie powyższe opiniował także drugi z biegłych Prof. dr hab.M. O./k.1246-1278/ stwierdzając, iż podpis na uchwale z dnia 10 lutego 2011r. o treści(...)nie został nakreślony przezM. K. (2), a nakreślony został przezM. K. (1), znajdującego się w stanie po spożyciu alkoholu, bądź w innej substancji zakłócającej sprawność psychofizyczną. Zdaniem biegłego to takżeM. K. (1)jest wykonawcą zapisów o treści ,,nr dow. osob.(...)” oraz ,,10.02.2011r.”,(...)”, ,,10.02.2011”,(...)”,(...)(...)”, ,,(...)” na przedmiotowej uchwale.
Przedmiotowe opinie są ze sobą zgodne, przeprowadzone zostały przez osoby do tego powołane, dysponujące odpowiednim doświadczeniem i wiedzą w tej dziedzinie oraz wydane zostały po przeprowadzeniu szczegółowych badań, co znalazło wyraz i odzwierciedlenie w treści opinii. Powołany w sprawie biegły Prof. dr hab.M. O.jest autorytetem w tej dziedzinie kryminalistyki, wieloletnim wykładowcom akademickim i jego doświadczenie nie budzi żadnych wątpliwości. Sporządzona przez tegoż biegłego opinia jest bardzo szczegółowa, wręcz drobiazgowa. Biegły przekonująco uzasadnił w treści opinii, dlaczego uważa, iż w chwili składania podpisuM. K. (1)był pod wpływem alkoholu, bądź innego środka zakłócającego sprawność psychofizyczną. Powyższa opinia nie była już w sprawie kwestionowana przez żadną ze stron i biegły ostatecznie rozstrzygnął kto złożył podpis o treści(...)na przedmiotowej uchwale, którą następnieM. K. (1)posłużył się w dniu 25 lutego 2011r. w kancelarii notarialnej.
Zdaniem Sądu wiarygodna jest także opinia biegłej z zakresu kryminalistycznych badań dokumentówA. O./k.121-143/, w której stwierdziła, iż podpis(...)figurujący powyżej pozycji ,,M. K. (2)/posiadacz 100% udziałów” na UCHWALE Nr(...)NADZWYCZAJENGO ZGROMADZENIA WSPÓLNIKÓWSPÓŁKI Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (...)’ Sp. z o.o. z siedzibą wO.(...),(...)-(...) D., opatrzonej datą ,,S., dnia 10.02.2011r. nie jest autentycznym podpisemM. K. (2)i prawdopodobnie nakreślił goM. K. (1). Zdaniem biegłej ze względu na obniżoną wartość badawczą dowodowego podpisu nie ma możliwości wydania opinii o wyższym stopniu kategoryczności wniosku. Jak uzupełniła powyższe biegła w złożonej na rozprawie opinii ustnej , na wydanie kategorycznej opinii nie pozwala udostępniony jej materiał porównawczy. Jej opinia jest prawdopodobna, albowiem zestawienie przedmiotowego podpisu ze wzorami pismaM. K. (1)wykazały szereg zgodności, ale obniżona wartość tego podpisu dowodowego nie dawała podstawy do wydania opinii kategorycznej.
Fakt braku kategoryzmu w sporządzonej przez biegłąA. O.opinii nie dyskredytuje zdaniem Sądu powyższej opinii, w świetle dwóch następnych opinii sporządzonych przezL. H.i Prof. dr hab.M. O.. Biegła także z całą stanowczością wykluczyła, aby przedmiotowy podpis nakreśliłM. K. (2), ale przede wszystkim biegliL. H.i Prof. dr hab.M. O.dysponowali w wiele szerszym materiałem porównawczym jaki dostarczył im sąd, na podstawie którego przeprowadzili badania szczegółowe o wiele większym zakresie niż biegłaA. O., wynikiem których była możliwość wydania kategorycznej opinii w tym zakresie.
Powyższe opinie w sposób jasny i precyzyjny wskazują, iż to oskarżonyM. K. (1)podpisał się zaM. K. (2)na uchwale nr(...)z dnia 10.02.2011r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników(...) Sp. z o.o.z/s w(...),gmina D., upoważniającą do sprzedaży gruntów rolnych o pow. 10.8849 ha położonych w miejscowościO.będących własnościąspółki (...), a następnie posłużył się tak podrobioną uchwałą w kancelarii notarialnej.
Tym samym za wiarygodne Sąd uznał także zeznaniaM. K. (2), będącego jedynym udziałowcem w/w spółki, iż nie wyrażał zgody na sprzedaż nieruchomości przezM. K. (1)i to nie on podpisał się na przedmiotowej uchwale /k.2-5,479-485,944-946/. Potwierdzeniem powyższego jest także fakt, iż w dniu 16 lutego 2011r.M. K. (2)odwołał oskarżonego z funkcji prezesa zarządu spółki .
W ocenie Sądu nie da się jednoznacznie ustalić, czy faktycznieM. K. (2)powiadomił oskarżonegoM. K. (1)o odwołaniu go z tej funkcji, albowiem zeznania oskarżyciela posiłkowego i wyjaśniania oskarżonego w tym zakresie zdecydowanie się różnią. Nie ma żadnego innego obiektywnego dowodu potwierdzającego fakt, czyM. K. (1)miał wiedzę o powyższym, ale w świetle kategorycznego ustalenia kto podpisał się zaM. K. (2)na uchwale upoważniającejM. K. (1)do sprzedaży ziemi ten fakt nie ma w sprawie już tak pierwszoplanowego znaczenia. Oczywistym bowiem jest, iżM. K. (1)miał wiedzę, iż nie ma prawa dokonać sprzedaży ziemi należącej dospółki (...)z siedzibą wO.. By przełamać powyższe w całości sfałszował uchwałę nr(...)z dnia 10.02.2011r. a następnie posłużył się nią w kancelarii notarialnej wprowadzając w błąd funkcjonariusza publicznego notariuszJ. M. (1), iż posiada zgodę wspólników na przeniesienie prawa własności wskazanych w uchwale gruntów rolnych na inną osobę.
Potwierdza powyższe w swoich zeznaniach notariuszJ. M. (2)/k.472-473,1012-1013/ stwierdzając, iż w jej kancelarii sporządzany był akt notarialny sprzedaży nieruchomości, której właścicielem byłaspółka (...). OskarżonyM. K. (1), jako prezes zarządu sprzedawał grunty rolne położone w miejscowościO.i przed sporządzeniem aktu notarialnego okazał niezbędne dokumenty, a w tym uchwałę wspólników zawierającą zgodę na zbycie nieruchomości oraz kilkudniowy wpis z KRS wskazujący, że jest osobą uprawnioną do reprezentowania spółki. Jak wskazałaJ. M. (2)osobą kupującą byłaH. J. (1)i w trakcie sporządzania aktu notarialnego obie strony tej czynności tj.M. K. (1)iH. J. (1)zapewniły ją, iż cena za nieruchomość została zapłacona, co notariusz ujęła w akcie notarialnym. Jak wynika z jej dalszych zeznań po paru dniach do kancelarii zgłosił sięM. K. (2), który oświadczył, iż jest jedynym wspólnikiem spółki(...), chcąc ustalić, czy faktycznie doszło do takiej transakcji. JednocześnieM. K. (2)stwierdził, iż nie wyrażał zgody na sprzedaż nieruchomości i nie podpisywał uchwały którą posłużył sięM. K. (1), okazując jednocześnie świadkowi nowy wypis z KRS z którego wynikało, iż w dacie dokonania czynności prawnejM. K. (1)nie był już prezesem zarządu. Jak zaznaczyła świadek nie uzyskała ona odM. K. (2)informacji, czy zawiadomiłM. K. (1)o odwołaniu go z funkcji prezesa zarządu.M. K. (2)oświadczył jej jedynie, iż rozmawiał zH. J. (1)i ta poinformowała go że nie przekazywała żadnych pieniędzyM. K. (1)i transakcja była fikcyjna. Na podstawie powyższego świadek zgłosiła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa /k.18,384-385/.
Tym samym za niewiarygodne Sąd ocenił wyjaśnieniaM. K. (1), jakie składał w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sadem. Na wstępie zważyć należy, iż w zakresie złożonego podpisu na uchwale oskarżony konsekwentnie zaprzeczał, aby to on podpisał się na powyższym dokumencie, ale już w dalszej części w szczególności odnośnie faktu gdzie są pieniądze uzyskane z transakcji jego wyjaśnienia nie są już takie konsekwentne, a wręcz są ze sobą sprzeczne. Za nieprawdziwością wyjaśnień oskarżonegoM. K. (1)w zakresie złożenia przez niego podpisu pod treścią uchwały nr(...)w której wyrażono zgodę na sprzedaż gruntów rolnych należących dospółki (...)przemawiają opinie biegłych z zakresu pisma ręcznego /k. /k.1019-1036, 1246-1278/, w których co zostało omówione wyżej, biegli jednoznacznie wskazali, iż to oskarżonyM. K. (1)podpisał się imieniem i nazwiskiemM. K. (2). Powyższe opinie w całości dyskredytują wyjaśniania oskarżonego w tym zakresie. Tym samym wyjaśniania oskarżonego Sąd uznał za kłamliwe i niewiarygodne. Również nieprzekonujące są twierdzenia oskarżonego o okolicznościach w jakich miałby wejść w posiadanie przedmiotowej uchwały, o czym oskarżony mówił w postępowaniu przygotowawczym /k.192v-193/, jak i w toku przewodu sądowego /k.938-939/ stwierdzając, iż znalazł ją w kuchni i była ona już podpisana przezM. K. (2). Obnośnie nakreślonego pod uchwałą podpisu, to kwestia została wyjaśniana opiniami biegłych z zakresu pisma ręcznego, to także dalsza część wyjaśnień oskarżonego nie znalazła potwierdzenia w zeznaniachJ. K., jakie złożył w toku przewodu sądowego /1013-1014/. Jak mianowicie stwierdził świadek w tym okresie zamieszkiwał uM. K. (1)i mieszkał właśnie w kuchni. Świadek był obecny w trakcie awantury jaka wybuchła międzyM. K. (2)aM. K. (1)w wyniku którejM. K. (2)zabrał dokumenty m.in. dotyczącespółki (...), ale świadek nie widział przedmiotowej uchwały i nie leżała ona w kuchni. Świadkowi okazano powyższą uchwałę/k.1014/ i powyższą okoliczność świadek potwierdził po zapoznaniu się z nią. W ocenie sądu zeznania świadkaJ. K.są wiarygodne i przekonujące. Powyższego nie można natomiast powiedzieć o wyjaśnieniach oskarżonegoM. K. (1), które w tym zakresie brzmią wręcz nielogicznie. Jak próbował przekonać Sąd powyższa uchwała była jedynym dokumentem jakiM. K. (2)pozostawił w domu wO., a zabrał wszystkie pozostałe dokumenty. Zupełnie niewiarygodnie brzmi też fragment wyjaśnieńM. K. (1)w których swoje postępowanie odnośnie sprzedaży nieruchomości próbuje uzasadnić faktem, iż wcześniej udzielił on spółce pożyczki i nie została ona spłacona. Faktycznie w aktach sprawy znajduje się umowa pożyczki /k.391/ z dnia 20 lutego 2006r. z której wynika, iżM. K. (1)udzieliłspółce (...), którą sam reprezentował pożyczki w kwocie 200.000zł. z terminem spłaty do dnia 30 grudnia 2010r. Powyższa umowa budzi zasadnicze wątpliwości ze strony Sądu. Mianowicie potwierdzenie autentyczności złożonych pod nią podpisów nastąpiło dopiero w dniu 25.01.2012r./k.391/, czego oskarżony nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego tak późno udał się do notariusza w tym celu. Wątpliwości budzą także zeznaniaA. T. (2), który ustanowiony został pełnomocnikiem spółki, a który jak stwierdził był świadkiem spisywania przedmiotowej umowy i rokowań jakie prowadzili między sobąM. K. (1)iM. K. (2). Jak zeznał świadek /k.535/ rozmowa miała mieć miejsce u niego w domu i umowę miał podpisaćM. K. (1)iM. K. (2). Jak natomiast wynika z powyższego dokumentu /k.391/ na umowie brak jest podpisuM. K. (2), a widnieją tylko podpisyM. K. (1)iA. T. (2). Oskarżyciel posiłkowyM. K. (2)zdecydowanie zaprzeczył udzieleniu takiej pożyczki przezM. K. (1)i prowadzeniu takich rozmów w obecnościA. T. (2)/k.1307/, a także przedłożył nie budzącą wątpliwości dokumentację urlopową zfirmy (...)/k.520-525/, stwierdzającą, iż w dacie sporządzania umowy pożyczki nie korzystał z urlopu, a tym samym świadczył pracę w miejscowościG.. Tym samym w ocenie SąduM. K. (2)nie mógł być w miejscowościW., co czyni zeznaniaA. T. (2)w tym zakresie niewiarygodnymi. Przekonującym jest tylko fragment jego zeznań /k.1055-1056/, iż w jego obecnościM. K. (1)nie przekazywał pieniędzy. Potwierdza powyższe dokumentacja nadesłana przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu /k.562- 578/, z której wynika, iż począwszy od 2003r. prowadził on przeciwkoM. K. (1)szereg postępowań egzekucyjnych i nie był w stanie wyegzekwować nawet drobnych kwot. W świetle powyższej dokumentacji stwierdzić należy, iżM. K. (1)nie dysponował kwotą wskazaną w umowie pożyczki, którą zawarł sam ze sobą. O fikcyjności powyższej umowy, a tym samym braku wiarygodności wyjaśnień składanych przez oskarżonego świadczy także zapis w pkt.3 ust1b umowy, w której stwierdzono, iż zabezpieczeniem pożyczki jest hipoteka na nieruchomości położonej wO., dla której Sąd Rejonowy w Szczytnie prowadziksięgę wieczystą nr (...). Jak natomiast wynika z przedmiotowej księgi /k.7-12/, taka hipoteka nie została wpisana, co więcej nigdy nie został nawet złożony wniosek w taki wpis. Wątpliwości budzą także wyjaśniania oskarżonego w zakresie w którym opowiadał co stało się z otrzymanymi rzekomo odH. J. (1)pieniędzmi. Początkowo oskarżony twierdził, iż spłacił swoje długi, a później zmienił wersję/k.938-939/, twierdząc, iż przechowywał je w szufladzie skąd zostały mu skradzione. Obie wersje przedstawione przez oskarżonego są nieprzekonujące, albowiem nie wskazał jakie długi spłacił, ani nie przedstawił żadnego swojego wierzyciela, który otrzymał od niego pieniądze. Druga wersja o kradzieży pieniędzy jest także nieprawdziwa, albowiem jak zeznał mieszkający z oskarżonymM. K. (3)/k.1013-1014/ nigdy nie widział u oskarżonego żadnej większej gotówki. Wręcz infantylnie brzmi tłumaczenie oskarżonego, iż o kradzieży 300.000zł. nie zawiadomił organów ścigania, gdyż machnął na to ręką, podczas gdy jak wynika z dołączonych do akt sprawy akt innych postępowań wielokrotnie składał zawiadomienia o przestępstwach kradzieży nawet najdrobniejszych rzeczy.
We świetle wszystkich wyżej opisanych okoliczności Sąd uznał wyjaśnianiaM. K. (1)za całkowicie niewiarygodne.
Odnośnie sprawstwaH. J. (1)w zakresie przypisanego jej czynu Sąd oparł się głownie na dowodach z dokumentów jakie zostały nadesłane przez banki i urząd skarbowy. OskarżonaH. J. (1)złożyła w sprawie tylko krótkie oświadczenie /k.1307/, iż w domu posiadała ponad 300.000zł. które wykorzystywała do prowadzenia działalności gospodarczej, zaś w piśmie /k.321/ stwierdziła, iż gotówką zapłaciła za zakupioną nieruchomość, czyli powtórzyła to samo co zawarte zostało w akcie notarialnym. Jak wynika z dokumentacji nadesłanej przez Bank Spółdzielczy wI./k.11671176/, oskarżona w tym banku posiadała lokatę terminową w kwocie 20.000zł., otwartą w dniu 25.01.2011r., a która nie została zlikwidowana. WBanku (...)oskarżona posiadała oszczędności w kwocie 225.295,77zł. /k.1183-1184,1191-1199/, które także nie były wypłacane z banku, przed dniem podpisania aktu notarialnego. Nawet gdyby te kwoty zostały podjęte z banku i tak ich łączna wartość nie pozwalałabyH. J. (1)zapłacić w całości gotówką za zakupioną nieruchomość. Nieprzekonujące jest także twierdzenie oskarżonej, iż kwotę 300.000zł. posiadała w domu. Jak bowiem wykazywała oskarżona w zeznaniach podatkowych za lata poprzedzające zakup przez nią przedmiotowej nieruchomości, jej dochód nie pozwalał na zgromadzenie takiej kwoty. Mianowicie w 2008r. oskarżona osiągnęła dochód w wysokości 36.600zł. /zeznanie PIT – 36 k.387-390v/, w 2009r. osiągnęła dochód w kwocie 34.500zł. /zeznanie PIT- 36 k.1311-1313v/, zaś w 2010r. osiągnęła dochód w wysokości 27.000zł. /zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego wI.k.387/. W ocenie Sądu są to zbyt niskie dochody, aby przy uwzględnieniu kosztów utrzymania się oskarżonej, ponoszenia opłat i innych wydatków pozwalałyby na odłożenie kwoty 300.000zł. jaką oskarżona miałaby rzekomo zapłacićM. K. (1).
Powyższe dokumenty nie budzą żadnych wątpliwości. Zostały one wystawione przed uprawnione do tego urzędy, w zakresie ich kompetencji, a nadto żadne ze stron ich nie kwestionowała.
Żadnych wątpliwości nie budzą także zaznania świadkaJ. J./k.261-262, 940-941/, który jak stwierdził rozstał się z oskarżoną ponad 10 lat temu i od tego czasu płaci jej miesięcznie 2000zł. Świadek nie miał żadnej wiedzy na temat prowadzonej przez oskarżoną działalności gospodarczej i uzyskiwanych w tego tytułu dochodów.
Powyższe dowody w sposób jasny pokazują, iż oskarżonaH. J. (1)w dniu sporządzana aktu notarialnego dotyczącego kupna przez nią nieruchomości położonej w miejscowościO., nie dysponowała kwotą 300.000zł. i nie mogła przekazaćM. K. (1)takiej sumy. Jest to o tyle przekonujące, iż powyższemu nie towarzyszyło żadne pokwitowanie przekazania czy też odbioru pieniędzy, co w połączeniu mętnymi wyjaśnieniamiM. K. (1), odnośnie tego co się stało z przedmiotową kwotą jest oczywiste. Tym samym pomimo odmowy przez oskarżoną odmowy składania wyjaśnień Sąd na podstawie wyżej omówionych dowodów uznanych za wiarygodne uznał, iżH. J. (1)w dniu 25 lutego 2011r. nie posiadała i nie przekazałaM. K. (1)kwoty 300.000zł., a składając przed notariuszem oświadczenie, iż miało to miejsce, wprowadziła w błąd w/w funkcjonariusza.
Za nieistotne dla sprawy Sąd uznał zaznaniaA. S.iK. K.. Dotyczyły one wątku nieistotnego i pobocznego dla meritum sprawy.
Tym samym na podstawie zgromadzonych dowodów Sąd uznał oskarżonegoM. K. (1)za winnego tego, że w dniu 25 lutego 2011 r. wI.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w Kancelarii NotarialnejM. D.wI.wprowadził w błąd NotariuszaJ. M. (2)co do posiadanej zgody wspólników spółki(...)z/s wO.doprowadzając wskazaną spółkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż podrobił podpis prezesa spółki(...)
(...)M. K. (2)na uchwale nr(...)z dnia 10.02.2011 r., Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników(...) Sp. z o.o.z/s w(...), gminaD., upoważniającą do sprzedaży gruntów rolnych o pow. 10.8849 ha położonych w miejscowościO., będących własnością wyżej wskazanej spółki, a następnie posłużył się tak podrobioną uchwałą przedkładając ją w kancelarii notarialnej NotariuszJ. M. (2)co skutkowało przeniesieniem na rzeczH. J. (1)własności wyżej wymienionej nieruchomości poprzez zawarcie aktu notarialnego rep.(...)nr(...)z dnia 25.02.2011 r. , wyłudzając jednocześnie w ten sposób w wyżej wymienionym akcie notarialnym poświadczenie nieprawdy co do rzekomej zgody wspólników na przeniesienie prawa własności wskazanych w uchwale nr(...)z dnia 10.02.2011 r., gruntów rolnych działając na szkodę(...) Sp. z o.o.z/s wO.gm.D.w łącznej wysokości 300.000,00 zł i powyższy czyn zakwalifikował jako występek zart. 286§1kkw zb. zart.294§1kkw zb. zart.270§1kkw zw. zart.272kkw zw. zart.11§3kk.
Natomiast oskarżonąH. J. (1)Sąd uznał za winną tego, że w dniu 25 lutego 2011r. wI.pomogłaM. K. (1)w dokonaniu przestępstwa oszustwa w ten sposób, iż w w/w dniu w kancelarii notarialnej wprowadziła w błąd funkcjonariusza publicznego – NotariuszJ. M. (1)przy sporządzaniu aktu notarialnego rep.(...)nr.(...)z dnia 25.02.2011r. oświadczając, iż przekazałaM. K. (1)kwotę 300.000.00zł. z tytułu zakupu nieruchomości w postaci gruntów rolnych o pow. 10.8849 ha położonych w miejscowościO., podczas kiedy w rzeczywistości nie posiadała takiej kwoty pieniędzy i niedoszło do przekazania tej kwoty w wyniku czegoM. K. (1)wprowadzając w błąd notariusza co do posiadanej zgody wspólników w/w spółki na sprzedaż tej nieruchomości przenosząc jej własność naH. J. (1)dokonał przestępstwa oszustwa na szkodę(...) sp. z.o.o.w wysokości 300.000.00zł. i powyższe zakwalifikował jako występek zart.18§3kkw zw. zart.286§1kkw zb. zart.272kkw zw. zart.11§2kk.
W ocenie Sądu swoim zachowaniem oskarżeniM. K. (1)iH. J. (1)wyczerpali ustawowe znamiona przestępstwa zart.286§1kki zart.294§1kk. Zgodnie zart.286§1kkodpowiedzialności na podstawie powyższego przepisu podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd, albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Zgodnie natomiast z treściąart.115§5kkmieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu przekracza 200 000zł., co w tym przypadku miało miejsce. Przedmiotem ochrony określonej wart.286§1kksą prawa majątkowe, a czynność sprawcza polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem bądź cudzym. Przez doprowadzenie rozumie się wywołanie niekorzystnej dla pokrzywdzonego decyzji rozporządzającej w odniesiemy do jego mienia. Jak wskazano komentarzu doart.286§1kk/Michalski (w:) Wąsek, s.94949/, wprowadzenie w błąd polega na podjęciu przez sprawcę podstępnych zabiegów prowadzących do wywołania u pokrzywdzonego mylnego wyobrażenia o rzeczywistości i jest to zwane oszustwem czynnym. Samo natomiast rozporządzenie mieniem polega na dokonaniu czynności rozporządzającej prawem majątkowym w rozumieniu prawa cywilnego, czyli na przeniesieniu, ograniczeniu lub zniesieniu prawa o charakterze majątkowym ( Radwański, Prawo…, s.162). Wprowadzonym w błąd musi być oczywiście pokrzywdzony , który na skutek tego musi zostać doprowadzony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Natomiast jak wynika zart.115§14kk, dokumentem jest każdy przedmiot lub inny nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego, albo okoliczności mającej znaczenie prawne. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 03.06.1996r. w sprawie IIKKN 24/96, dobrem chronionym w przypadku przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów jest pewność obrotu prawnego, opierające się na zaufaniu do dokumentu. Przytoczyć należy także stanowisko Sadu Najwyższego zawarte w wyroku z dnia 27.11.2000r. w sprawie IIIKKN 233/98, iż dokument jest podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od osoby, w imieniu której został sporządzony.
Przedmiotem chronionym treściąart.270§1kksą również prawa i stosunki prawne, których istnienie lub nieistnienie dany dokument stwierdza i jest to przestępstwo powszechne, które można popełnić jedynie umyślnie. Znamiona czasownikowe przestępstwa określonego wart.270§1kkwyrażono słowami ,,podrabia”, ,,przerabia”, ,,używa”. Podrabianiem jest nadanie jakiemuś przedmiotowi pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że zawarta w nim treść pochodzi od wymienionego w nim wystawcy, podczas gdy w rzeczywistości tak nie jest. Natomiast użycie za autentyczny to przedstawienie lub przedłożenie podrobionego czy przerobionego dokumentu osobie lub instytucji, czyli wykorzystywanie funkcji, jakie może pełnić taki podrobiony czy przerobiony dokument. Czyn zart.270§1kkmoże być popełniony jedynie umyślnie. Odnośnie podrabiania i przerabiania to można czyn popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim, zaś w przypadku używania dokumentu jako autentycznego możliwe jest popełnienie czynu z zamiarem ewentualnym, gdyż sprawce może przewidywać i godzić się z tym, iż dokument nie jest autentyczny.
Czyn zart.270§2kkma charakter powszechny i jest to przestępstwo umyślne i można je popełnić zarówno z zamiarem bezpośrednim jak i ewentualnym. Podpis w rozumieniu tego przepisu, oznacza znak graficzny umożliwiający ustalenie tożsamości osoby składającej podpis i musi być przez nią złożony.
Przedmiotem ochrony przestępstwa opisanego wart.272kkjest wiarygodność dokumentów oraz ochrona prawidłowego funkcjonowania organów wymiaru sprawiedliwości, instytucji państwowych i samorządowych. Strona podmiotowa w/w przestępstwa polega na wyłudzeniu poświadczenia nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia dokumentu. Jak wyjaśniono w komentarzu doart.272kk(Peiper, komentarz, s.405) przez wyłudzenie należy rozumieć otrzymanie dokumentu zawierającego poświadczenie nieprawdy przez wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby uprawnionej do wystawienia dokumentu. Z użytego określenia ,,wyłudza” wynika, iż osoba poświadczająca nieprawdę działa w dobrej wierze, tzn. jest przekonana, że poświadcza prawdę. Chodzi o tzw. fałsz pośredni, polegający na tym, że poświadczenie zawiera fałsz, jednakże wystawiający je nie ponosi winy w stwierdzeniu fałszu, gdyż sam padł ofiarą podstępu, zastosowanego przez osobę trzecią. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 05.04.2011r. w sprawie IIKK 267/10, dla wypełnienia znamion strony przedmiotowej występku zart.272kknie wystarcza złożenie nieprawdziwego oświadczenia, gdyż nie stanowi ono podstępnego zabiegu. Ponieważ ,,podstępne wprowadzenie w błąd” jest szczególną formą ,,wprowadzenia w błąd”, wymaga podjęcia innych jeszcze podstępnych zabiegów w celu wyłudzenia od osoby uprawnionej określonej treści dokumentu, na przykład ,,przebiegłych, pozorujących jego zgodność z rzeczywistością i utrudniających wykrycie prawdy. Oczywistym jest, iż dla bytu przestępstwa zart.272kkkonieczne jest, aby wystawiający dokument funkcjonariusz lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu nie zdawała sobie sprawy, że poświadcza nieprawdę.
Sąd Okręgowy nie podzielił sugestii Sądu Apelacyjnego zawartego w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 czerwca 2013r, iż zachowanie oskarżonegoM. K. (1)mogłoby być uznane jako tzw. ,,oszustwo sądowe’’, jako wynik wprowadzenia w błąd notariusza. Wysuwając tą tezę Sąd Apelacyjny powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29.08.2012r. w sprawie IVKK 419/11, OSNKW 2012/12/133. Jak natomiast stwierdził Sąd Najwyższy w w/w orzeczeniu cywilnoprawne znaczenie rozporządzenia mieniem nie determinuje wykładni tego pojęcia na gruncie znamion strony przedmiotowej przestępstwa określonego wart.286§1kk. Ma ono tu bowiem znaczenie swoiste, odpowiadające przedmiotowi ochrony i odnosi się do szeroko postrzeganego stanu majątkowego pokrzywdzonego. Jego niekorzystną zmianę może wywołać rozporządzenie, rozumiane jako każda czynność zadysponowania mieniem, przewidziana przez przepisy prawa, kształtująca określony stan prawny. Czynnością tą może być także rozstrzygnięcie przez sąd w postępowaniu o stwierdzenie spadku. Jeżeli doszło do pominięcia w postanowieniu sądu osoby uprawnionej do dziedziczenia, na skutek przedstawienia fałszywych dowodów przez sprawcę zmierzającego do osiągnięcia korzyści majątkowej, to taki czyn może stanowić tzw. oszustwo sądowe, wypełniające znamiona przestępstwa określonego wart.286§1kk. Jego specyfika polega na tym, że ,,osobą ‘’ wprowadzaną w błąd i dokonującą rozporządzenia mieniem jest sąd, a pokrzywdzoną osoba, względem której orzeczenie sądu wywołuje niekorzystne zmiany w sytuacji majątkowej. Tym ostatnim zdaniem przedmiotowej tezy Sąd Najwyższy precyzyjnie stwierdził, na czym polega oszustwo sądowe oraz że w błąd wprowadzony musi być sąd, a nie notariusz, stąd też sama nazwa ,, oszustwo sądowe”. Z tych względów Sąd Okręgowy nie podzielił zapatrywania Sądu Apelacyjnego odnośnie możliwej innej kwalifikacji prawnej czynu jakiego dopuścił się oskarżonyM. K. (1).
W przekonaniu Sądu oskarżonymM. K. (1)iH. J. (1)można zasadnie przypisać winę w popełnieniu przypisanych im czynów. Jak bowiem wskazuje A. Zoll (K. Buchała, A. Zoll, Kodeks karny, część szczególna, Zakamycze 1998, s. 24-25) winą jest oceniana z punktu widzenia kryteriów społeczno – etycznych wadliwość procesu decyzyjnego w warunkach możliwości podjęcia decyzji zgodnej z wymaganiami prawa. Jednocześnie ustawodawca określa katalog przesłanek pozwalających na przypisanie sprawcy w konkretnym wypadku winy. Są to: wymieniona wart. 10 k.k.dojrzałość sprawcy, poczytalność sprawcy, przynajmniej ograniczona możliwość rozpoznania przez sprawcę bezprawności czynu oraz możliwość rozpoznania, że nie zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność albo winę, a także okoliczność, że wymagalność zgodnego z prawem zachowania się musi zachodzić w konkretnej sytuacji. W ocenie Sądu oskarżeni ponoszą winę w popełnieniu przypisanych im czynów. OskarżeniM. K. (1)iH. J. (1)są osobami zdrowymi psychicznie. W sprawie nie zaistniał też po stronie oskarżonych jakikolwiek błąd, co do bezprawności czynu opisany wart. 30 k.k.Działanie oskarżonych nie wypełniło także znamion żadnego z kontratypów. Pomimo to oskarżeni, którzy musieli znać normy prawne i moralne zabraniające zamachów na dobra chronione prawem, podjęli procesy decyzyjne w konsekwencji których popełnili przedmiotowe przestępstwa. Treść opinii sądowo - psychiatrycznej wydanej przez biegłych psychiatrów nie zawiera wniosków świadczących o zniesionej lub o ograniczonej poczytalności oskarżonegoM. K. (1), co również wskazuje na to, że przy wymiarze kary wobec oskarżonego nie ma potrzeby stosowania szczególnych instytucji czy złagodzeń kary. Jak wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej, oskarżonyM. K. (1)nie jest chory psychicznie, ani upośledzony umysłowo, bądź cierpi na organiczne zaburzenia osobowości. Według biegłych w czasie dokonywania zarzucanego mu czynu oskarżonyM. K. (1)nie miał w stosunku do niego zniesionej ani znacznie ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem biegłych nie zachodzą warunkiart.31kk. /k.198-201/.
Wymierzając oskarżonymM. K. (1)iH. J. (1)kary za przypisane im czyny, Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart.53kk, bacząc, aby kara nie przekroczyła stopnia winy oskarżonych, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu, spełniała cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonych oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Oczywiście Sąd uwzględnił także motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przez popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu.
WymierzającM. K. (1)karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd wziął pod uwagę wartość szkody, którą jest znaczna, a także postawę oskarżonego, który w żaden sposób nie próbował naprawić szkody i nie zdaje sobie sprawy z naganności swojego postępowania. Działanie oskarżonego było zaplanowane, przemyślane. W ocenie Sadu stopień winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu są znaczne. Sąd uwzględnił także dotychczasowy tryb życia oskarżonegoM. K. (1), wyrażający się w jego karalności, za różnego rodzaju przestępstwa /dane o karalności k.1226-1227/. Popełniając przedmiotowe przestępstwo oskarżony dobitnie wykazał, iż orzekane wobec niego kary o charakterze wolnościowym nie są w stanie zmusić go do zmiany dotychczasowego trybu życia i zmienić sposób jego postępowania, zmuszając go do respektowania dóbr chronionych prawem. Z tych względów sąd uznał, iż wymierzona mu kara w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest karą sprawiedliwą, jedynie przez pobyt w zakładzie karnym oskarżony może zrozumieć naganność swojego dotychczasowego postępowania, zrozumie iż nie opłaca się naruszać norm prawnych, przez co osiągnięty zostanie wobec niego cel resocjalizacyjny. Tym samym oskarżony nie popełni ponownie przestępstwa i w ten sposób wyrobiony zostanie u niego krytycyzm w stosunku do popełnionych czynów. Mając na względzie fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko mieniu, musiało się to także spotkać z odpowiednio adekwatną karą grzywny. W ocenie sądu orzeczona kara 350 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu jednej dziennej stawki grzywny na kwotę 30 zł. w pełni uwzględnia możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonego, jest odpowiednio dolegliwa finansowo nie przekraczając przy tym granic realności egzekucji. Orzeczona w takim właśnie wymiarze jest sprawiedliwą reakcją karną w stosunku do wagi popełnionego czynu.
Odnośnie natomiast oskarżonejH. J. (1)Sąd wymierzył jej karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd przy tym miał na względzie fakt, iż jej rola w przestępstwie w porównaniu zM. K. (1)była zdecydowanie mniejsza, jej działanie nie było tak zaplanowane jak w przypadku tegoż oskarżonego. Nadto oskarżona dotychczas nie weszła w konflikt z prawem /dane o karalności k.1244/. Z tych względów Sąd uznał, iż tak orzeczona kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonej i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględniając dotychczasową niekaralność oskarżonejH. J. (2)sąd dopatrzył się pozytywnej prognozy kryminologicznej, wyrażającej się w przekonaniu, iż oskarżona nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem. Z tych względów uznając, iż przypisany oskarżonejH. J. (1)czyn był incydentem w jej życiu Sąd zawiesił warunkowo orzeczoną wobec niej karę pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby. W ocenie Sadu jest to okres wystarczający na kontrolę dalszego sposobu życia oskarżonej.
Tak jak w przypadku oskarżonegoM. K. (1), Sąd także mając na względzie charakter czynu , tj. iż był on skierowany przeciwko mieniu orzekł wobec oskarżonejH. J. (1)karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki grzywny na kwotę 30 zł. W ocenie Sądu tak ukształtowana kara jest odpowiednio dolegliwa finansowo, ale jest przy tym wyważona i sprawiedliwa, a jej uiszczenie przez oskarżoną nie narazi ją na niedostatek.
Nadto Sąd orzekł o przepadku dowodów rzeczowych zabezpieczonych na potrzeby niniejszego postępowania nakazując pozostawienie ich w aktach sprawy.
Kierując się treściąart.627 kpkSąd zasądził od oskarżonychM. K. (1)iH. J. (1)na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwoty po 8200zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika, zgodnie z przedłożoną umową /k.1317/.
Uwzględniając, sytuację materialną oskarżonych zwłaszcza w kontekście orzeczonych kar grzywny, Sąd zwolnił ich od ponoszenia kosztów procesu, za wyjątkiem kosztów opinii biegłych z zakresu pisma ręcznego, którymi to kosztami Sąd w całości obciążył oskarżonegoM. K. (1). Powyższe koszty wywołane zostały postawą tegoż oskarżonego i wręcz niezrozumiałym było by aby to Skarb Państwa je poniósł. Oskarżony uiszczając także te koszty powinien zrozumieć naganność swojego postępowania i postawy jaką przybrał w trakcie procesu.