Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 113/15
Data wyroku: 2016-01-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: 280§2 kk i inne

Sygn. aktIV K 113/15

UZASADNIENIE
W dniu 15 lutego 2015 rokuM. K. (1)pił alkohol zJ. S. (1). Gdy zabrakło oskarżonym pieniędzy na dalsze jego zakupM. K. (1)zaproponował by razem pojechali naul. (...)gdzie miał przebywać jego dłużnik -S. K..M. K.pożyczył mu 1000 zł , z których oddaniem Sł.K.od kilku miesięcy zwlekał.
(dowód : wyjaśnieniaM. K.k- 65-66,85-85o,449o-450 ,wyjaśnieniaJ. S.k- 79-79o,450-451, częściowo zeznania Sł.K.k- 31-32,61o, k- 590o-592 )
Mieszkanie nr (...)przyul. (...)zostało najęte przezFundację na rzecz Krajowego (...)z siedzibą w W-wie, którą reprezentowałJ. N. (1). Z uwagi na chorobliwą otyłośćJ. N. (1)i jego inwalidztwo , w mieszkaniu od tygodnia przebywał również Sł.K.pomagając niepełnosprawnemu koledze w codziennych sprawach.
(dowód : umowa najmu k- 472- 474, zeznaniaJ. S. (3)k- 452, zeznaniaJ. N. (1)k- 36o-38,53,601o, zeznaniaS. K.k-31-32,590o-592 )
Około godziny 15.00 – 15.30 , na dźwięk dzwonka, mieszkanie otworzyłS. K.. Obaj oskarżeni wtargnęli do środka iM. K.zażądał od niego zwrotu gotówki . Pokrzywdzony odpowiedział , że nie ma pieniędzy . Wówczas obaj oskarżeni zadali mu szereg ciosów pięściami po głowie i tułowiu , a gdy upadł w przedpokoju kopali go po całym ciele. Sł.K.stracił przytomność.
(dowód : zeznaniaJ. N. (1)k- 36o-38,53,601o, częściowo zeznania Sł.K.k-31-32, k- 590o-592 , częściowo wyjaśnieniaM. K.k- 65-66,85-85o,449o-450 , częściowo wyjaśnieniaJ. S.k- 79-79o,450-451)
Następnie do siedzącego w kuchni , na wózku inwalidzkim ,J. N. (1),podszedłJ. S. (1)i zażądał od niego pieniędzy . Padła kwota najpierw 2000 zł a później 5000 zł. Oskarżony uderzyłJ. N.pięścią w twarz . Wziął z blatu kuchennego nóż i uderzył jego ostrzem pokrzywdzonego w głowę i rozciął prawy policzek. Jednocześnie nieprzerwanie żądał od niego wydania pieniędzy i groziłJ. N.pozbawieniem go życia.
(dowód : zeznaniaJ. N. (1)k- 36o-38,53o,601o, częściowo wyjaśnieniaJ. S. (1)k- 79-79o,450-451)
NastępnieJ. S.zażądał od pokrzywdzonego by wykonał telefon do kogoś , kto przywiezie mu pieniądze. Pokrzywdzony skorzystał z okazji i zadzwonił doJ. S. (3)prosząc ją o powiadomienie policji.J. S.słysząc to wyrwał mu telefon komórkowy z ręki i rzucił nim do drugiego pomieszczenia.
(dowód : zeznaniaJ. N.k- 36o-38,53o,601o, zeznaniaJ. S.k- 43o,452-453, wyjaśnieniaJ. S.k- 79-79o,450-451 )
Mimo , że pokrzywdzony zapewniał , że nie ma pieniędzyJ. S.ponawiał ich żądanie i nożem wzdłuż tułowia przeciął tunikę , w którą był ubrany pokrzywdzony grożąc , że go zabije jak świnię. Odszedł na pewną odległość od pokrzywdzonego i dwukrotnie rzucił nożem w jego stronę. W wyniku tego uderzenia trzonek noża uszkodził pokrzywdzonemu ząb.
(dowód : zeznaniaJ. N.k- 36o-38,53o,601o , częściowo wyjaśnieniaJ. S.k- 79-79o,450-451 )
W tym czasieM. K.posadził nieprzytomnego Sł.K.przy ścianie i nadal uderzał go pięściami po tułowiu.J. S.udał się w głąb mieszkania i przywołał do siebieM. K.. Następnie ponownieJ. S.pojawił się w drzwiach kuchennych i zapowiedział , że wraz zM. K.wróci nazajutrz. Do tego czasu pokrzywdzony ma zgromadzić 10.000 zł .
(dowód : zeznaniaJ. N.k- 36o-38,53,601o)
Gdy oskarżeni opuścili mieszkanie , pokrzywdzony zorientował się , że z pokoju zabrali jego laptopmarki T., komputer(...)K., monitor LSD marki LG . Wartość laptopa biegły ocenił na kwotę 120zł , komputera(...)K.na kwotę 500 zł a monitora na kwotę 120 zł. Na miejsce przyjechali funkcjonariusze Policji , którymJ. N.zrelacjonował co się stało .
(dowód : częściowo zeznaniaJ. N.k- k- 36o-38,53o,601o , opinia biegłego k-601-601o , częściowo wyjaśnieniaM. K.k- 65-66,85-85o,449o-450, zeznaniaM. F.k- 108 k- 453o, zeznaniaA. B.k- 110, 454,zeznaniaR. F.k- 600o )
W wyniku zdarzenia Sł.K.doznał obrażeń w postaci licznych złamań kości twarzoczaszki , złamania kości ramiennej lewej oraz wstrząśnienie mózgu , z których złamanie kości ramiennej spowodowało naruszenie czynności lewej kończyny górnej na czas przekraczający siedem dni w rozumieniuart. 157 § 1 kk
(dowód : zeznaniaM. K.k-34o , k- 451o , opinia sądowo-lekarska k- 115-116, zeznania Sł.K.k- 31-32,61o, k- 590o-592  )
J. N.doznał obrażeń w postaci głębokiej rany ciętej w okolicy policzkowej po stronie prawej , rany ciętej skóry głowy , pęknięcia błony śluzowej w okolicy ujścia prawej ślinianki przyusznej oraz uszkodzenia zęba 17 , z których rana cięta policzka i uszkodzenie zęba spowodowały uJ. N. (1)naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 kk.
(dowód : zeznaniaJ. N.k- 36o-38,53o,601o  , dokumentacja lekarska k-40-42 , opinia sądowo-lekarska k- 113-114 )
Około 15.50M. K.skontaktował się ze swoim kolegąK. S. (1)pseudonim(...). Poinformował go , że ma do naprawy laptop i prosił o zainstalowanie nowego systemu .K. S.odebrał laptop i po wykasowaniu danych i wgraniu nowego systemu przyniósł go do mieszkania oskarżonego. Funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymaniaK. S.,M. K.iJ. S.. W wyniku przeszukania w mieszkaniuM. K.ujawniono laptopmarki T., który pokrzywdzony rozpoznał jako swoją własność .Nie odzyskano pozostałych skradzionych przedmiotów.
(dowód : zeznaniaK. S. (1)k- 52 , k- , wyjaśnieniaM. K.k- 65-66,85-85o,449o-450   , protokoły przeszukania k-7-8 , 10-12 ,27-28 protokoły zatrzymania osób k- 5 ,14 , 24,zeznaniaJ. N.k- 36o-38,53o,601o , oświadczenie k- 55),
M. K.po zatrzymaniu został poddany badaniu na stan trzeźwości . O godzinie 21.19 alkometr wykazał 0,58 mg/l. Dokonano również oględzin ciała i zabezpieczono jego odzież.
(dowód : protokół badania alkometrem k- 16 , protokół oględzin k- 17-18 , protokół oględzin odzieży k- 19-20 )
U zatrzymanegoJ. S. (1)o godzinie 22:55 alkometr wykazał 1,33 mg/l
(dowód : opinia lekarska k- 26 )
M. K. (1)urodziły się (...), posiada obywatelstwo polskie , wykształcenie podstawowe , nie posiada zawodu. Jest żonaty , na jego utrzymaniu pozostaje jedno małoletnie dziecko . Przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac dorywczych i z tego tytułu osiągał dochód 2000 zł miesięcznie. Nie posiada majątku , nie był dotychczas karany . Nie leczył się psychiatrycznie , neurologicznie ani odwykowo.
(dowód : dane osobowe k- 449o , dane o karalności k- 550)
W toku postępowania przygotowawczegoM. K. (1)przyznał , że poszedł domieszkania nr (...)przyul. (...)wŁ.zJ. S. (1)by odebrać odS. K.pożyczone mu wcześniej 1000 zł. Pieniądze te oskarżony pożyczył Sł.K.około 1 roku wcześniej i mimo wielokrotnych próśb pieniędzy nie mógł odzyskać. Od syna pokrzywdzonego dowiedział się , że Sł.K.przebywa w mieszkaniu przyul. (...)u jakiegoś kolegi , którego oskarżony nie znał. Drzwi do mieszkania otworzył Sł.K..M. K.zażądał zwrotu 1000 zł , a pokrzywdzony ponownie obiecał , że odda jak tylko będzie miał pieniądze. Wówczas oskarżony uderzył go dwukrotnie lub trzykrotnie ręką w twarz i z mieszkania zabrał laptop pozostając w przekonaniu , że należy on do Sł.K.. Wyszedł z mieszkania nie mając wiedzy w jakim celu pozostał w nim jego kolegaJ. S. (1). Laptop oddał koledze opseudonimie (...), by ten usunął z niego wszystkie dane. Twierdził , że zamierzał pozostawić laptop u siebie do czasu gdy Sł.K.nie odda mu pożyczonych pieniędzy. Zaprzeczył aby podczas zdarzenia kopał Sł.K.. Jednokrotnie pożyczył Sł.K.1000 zł.J. S.wraz z nim żądał zwrotu tych pieniędzy aleM. K.nie widział aby kolega kopał czy uderzał pięściami Sł.K..
(dowód : wyjaśnieniaM. K.k- 65-66)
Na posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania oskarżony potwierdził dotychczasowe wyjaśnienia. Przyznał , że dwukrotnie uderzył Sł.K.w twarz i z mieszkania nie zabrał żadnych innych przedmiotów poza laptopem. PoczątkowoM. K.zaprzeczył aby współoskarżony zabrał jakąkolwiek rzeczy z mieszkania. Następnie podał , że nie wyklucza ,że z mieszkania został zabrany monitor choć zastrzegł , że tego nie pamięta. Sł.K.pożyczył pieniądze rok wcześniej , mimo obietnic nie oddawał długu i ukrywał się przez oskarżonym. Z tych względówM. K.uderzył pokrzywdzonego. Laptop zamierzał oddać pokrzywdzonemu gdy ten odda mu pieniądze. Dane wykasował złośliwie. Nie wiedział , żeJ. S.użył przemocy wobec drugiego pokrzywdzonego. Przyznał , że JS.wszedł do pokoju i pomógł mu odłączyć laptop od sieci, następnie nim wyszedł z laptopem z mieszkania rozmawiał ze Sł.K.. Nie wiedział , że pokrzywdzony stracił przytomność. Wyraził żal z powodu swojego czynu.
(dowód : wyjaśnieniaM. K.k- 85-85o)
Na rozprawieM. K.początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmów składania wyjaśnień. Po odczytaniu pierwszych wyjaśnień ze śledztwa potwierdził ich treść i dodał , że nie wyklucza , że kopał pokrzywdzonego Sł.K.ale tego nie pamięta. Przyznał , że zabrał laptop choć początkowo nie zamierzał tego robić albowiemJ. S.ostrzegł go , że jeśli cokolwiek weźmie z mieszkania będzie odpowiadał za rozbój. Nie posłuchał kolegi i schował laptop pod kurtkę. Wyjaśnienia złoże w toku posiedzenia oskarżony potwierdził tylko częściowo. Wyjaśnił , że poprosiłJ. S.by pomógł mu odłączyć laptop z sieci ale wówczas kolega ostrzegł go i wyszedł z pokoju. Oskarżony zabrał laptop bez wiedzy kolegi. Zamierzał oddać Sł.K.laptop jak odda pożyczony 1000 zł.
(dowód : wyjaśnieniaM. K.k- 449o-450 )
J. S. (1),urodził się (...), posiada obywatelstwo polskie , wykształcenie podstawowe . Jest żonaty i posiada dwoje dzieci , z których jedno małoletnie pozostaje na jego utrzymaniu. Przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac dorywczych i z tego tytułu osiągał dochód 2500 zł miesięcznie. Nie posiada majątku. Wielokrotnie karany. Nie leczy się odwykowo , neurologicznie ani psychiatrycznie.
(dowód : dane osobowe k- 449o, kwestionariusz wywiadu środowiskowego k- 542- 543 ,dane o karalności k-147-149,552-554 odpis wyroku II K 28/00z informacją o odbyciu kary k- 151-152 , odpis wyroku IIK 332/03 z informacją o odbyciu kary k- 180-183 , odpis wyroku IV K 370/05 185-186 , odpis wyroku łącznego IV K 545/06 k- 187-189, odpis wyroku IX K 247/96 k- 525-525o)
Przesłuchany w śledztwie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówi złożenia wyjaśnień.
( dowód : wyjaśnieniaJ. S.k- 71 )
W toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania oskarżony przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił , że udał się do mieszkania zM. K.po odbiór pożyczonych przezM. K.pieniędzy. Z pokrzywdzonych znał tylko Sł.K.z widzenia. Żądał odJ. N.by oddał pieniądze . Mówił to do tego pokrzywdzonego ale chodziło mu aby pieniądze oddał Sł.K.. Twierdził , że nie zabrałJ. N.ani złotówki , nie przeszukiwał mu odzieży. Gdy pokrzywdzony odezwał się do niego wulgarnie rzucił w niego nożem. Wyraził żal , że dopuścił się tego czynu wobec inwalidy. OstrzegałM. K. (1)by nie brał żadnych rzeczy z mieszkania . Widział , żeM.miał w ręku jakiś monitor lub coś innego ale nie wiedział , że kolega postąpi wbrew jego radom. O tym , że zabrał z mieszkania laptopM. K.powiedział mu dzień przed składaniem wyjaśnień.
( dowód : wyjaśnieniaJ. S.k- 79-79o)
Przesłuchany kolejny raz nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił złożenia wyjaśnień.
(dowód : wyjaśnieniaJ. S.k- 218 )
Na rozprawie oskarżony częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił , że udał się z kolegą po odbiór długu od Sł.K., którego znał z widzenia i z pseudonimu. Kolega w mieszkaniu żądał od Sł.K.zwrotu długu i uderzył go w twarz wtedy pokrzywdzony przewrócił się na podłogę. Zaprzeczył aby on bił i kopał SłK.. Drugiego pokrzywdzonego zaatakował bo ten wulgarnie kazał im opuścić mieszkanie. Zażądał od niego by zapłacił pieniądze za kolegę . Pokrzywdzony odmówił , twierdził , że nie jest nikomu nic winien. Aby pokrzywdzonego przestraszyć użył noża ale zrobił to zbyt mocno i uderzając go noże przeciął mu skórę. Dla osiągnięcia tego samego efektu rozciął nożem jego ubranie. Uderzył pokrzywdzonego pięścią w twarz i wtedy wyleciał mu z ust ząb. Rzucił w kierunku tego pokrzywdzonego nożem i rozciął mu policzek. Nie zabrał z tego mieszkania żadnych rzeczy. Ostrzegał również kolegę aby nic nie zabierał bo będzie odpowiadał za rozbój. Nie wiedział , że kolega postąpił wbrew jego woli. Telefon ,z którego pokrzywdzonyJ. N.dzwonił w trakcie zdarzenia oskarżony wyrwał mu z ręki i rzucił do drugiego pomieszczenia. Potwierdził odczytane mu wyjaśnienia ze śledztwa .
(dowód : wyjaśnieniaJ. S.k- 450-451)
Sąd zważył co następuje :
Stan faktyczny w tej sprawie ustalono na podstawie niemal w całości niebudzących wątpliwości zeznaniach pokrzywdzonegoJ. N. (1), uzupełnionych zeznaniamiJ. S. (3), opiniami biegłych , oględzinami miejsca zdarzenia , zeznaniamiK. S., protokołem przeszukania mieszkaniaM. K.. Sąd oparł również ustalenia w części na zeznaniach Sł.K.oraz w części na wyjaśnieniach obu oskarżonych.
Okoliczności podmiotowe ustalono na podstawie danych osobowych , wywiadu kuratorskiego oraz danych o karalności i odpisów wyroków.
Sąd uznał , iżzeznaniaJ. N. (1)są spójne , wewnętrznie niesprzeczne , logiczne i konsekwentne . Treść tych zeznań została potwierdzona zarówno opinią sądowo-lekarską jak i zeznaniamiJ. S., a pośrednio czynnościami procesowymi przeszukania pomieszczeń i oględzin miejsca zdarzenia. Świadek nie został przesłuchany bezpośrednio na rozprawie albowiem wszelkie dostępne dla Sądu metody ustalenia aktualnego miejsca jego pobytu nie przyniosły rezultatu. Sąd skorzystał zatem z kodeksowej możliwości ujawnienia zeznań tego świadka bez szkody dla oceny wiarygodności tej relacji. Nie było żadnych podstaw do kwestionowania prawdziwości tych zeznań. Pokrzywdzony podał w jakich okolicznościach został zaatakowany , opisał zdarzenie w szczegółach , a jego relacja została poparta zeznaniamiJ. S., do której udało mu się zadzwonić w trakcie zdarzenia i której mówił co się stało już po opuszczeniu mieszkania przez sprawców. Jego zeznania pozostają zbieżne z relacją Sł.K., który wprawdzie nie pamiętał przebiegu zdarzenia ale potwierdził jakie przedmioty pokrzywdzony utracił w wyniku kradzieży. Zeznania pokrzywdzonego na temat rodzaju doznanych obrażeń i ich mechanizmu znalazły potwierdzenie w opinii sądowo-lekarskiej. Jeden z przedmiotów utraconych w wyniku tego zdarzenia został ujawniony w mieszkaniuM. K.. Pokrzywdzony rozpoznał i odzyskał swoją własność. Poza wskazanym wyżej logicznym powiązaniem zeznańJ. N.z pozostałymi dowodami wskazać należy , iż pokrzywdzony nie znał sprawców , nie miał więc żadnego powodu by bezpodstawnie ich pomawiać . Zeznania złożył bezpośrednio po zdarzeniu , a policjanci dokonali oględzin mieszkania , którego wygląd i zabezpieczone ślady odpowiadały relacji pokrzywdzonego.
Sąd powziął jedynie wątpliwość w dwóch kwestiach i w tym zakresie przedłożył przy ustalaniu stanu faktycznego nad zeznania świadka inne dowody w postaci opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości , zeznańK. S.oraz zeznańJ. S.,oględzin miejsca zdarzenia i wyjaśnieńJ. S..
Pierwszą z tych kwestii była ocena rzeczywistej wartości utraconych przedmiotów. Pokrzywdzony podał wprawdzie wartość rzeczy podczas pierwszego przesłuchania ale wycena ta , dokonana przez osobę nieprofesjonalną , budziła zastrzeżenia Sądu w kontekście zeznańK. S., których określał wartość laptopa na kwotę nieprzekraczającą 300 zł. Ocena wartości rzeczy podana przez pokrzywdzonego i w/w świadka była na tyle rozbieżna , że zasadnym było zweryfikowanie twierdzeń pokrzywdzonego poprzez zasięgnięcie wiadomości specjalnych w zakresie również pozostałych utraconych przedmiotów. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego na rozprawie , który zweryfikował wartości laptopa , monitora i komputera opierając wycenę na dostępnych informacjach wynikających z akt sprawy oraz porównując aktualne ceny tego rodzaju sprzętu na rynku wtórnym. Sąd nie kwestionował opinii , którą ocenił , uwzględniając ograniczony zasób danych , którymi dysponował biegły, jako pełną , jasną , logiczną. Biegły odpowiedział na stawiane mu pytania w sposób możliwie najbardziej wyczerpujący, a Sąd , na podstawie tej opinii, dokonał ustaleń co do wartości rzeczy wybierając kwoty najkorzystniejsze dla oskarżonych.
Drugą wątpliwość Sądu budziła kwestia utraty przez pokrzywdzonego telefonu komórkowegomarki S.. Pokrzywdzony składając pierwsze zeznania w sprawie wśród utraconych przedmiotów wymienił bowiem właśnie ten telefon, a prokurator umieścił go w zarzucie aktu oskarżenia. Analiza zeznańJ. N.w powiązaniu z zeznaniamiJ. S.oraz protokołem oględzin miejsca zdarzenia i wyjaśnieniami oskarżonegoJ. S.pozwoliła na uznanie , iż oskarżeni nie dokonali zaboru tej rzeczy. Pokrzywdzony zeznał , iżJ. S.wyrwał mu telefon z ręki. Oskarżony przyznał tę okoliczność i dodał , że telefon rzucił do drugiego pomieszczenia. Z protokołu oględzin miejsca zdarzenia ( k-48) wynika , iż ujawniono w drugim pomieszczeniu telefonmarki S., a pokrzywdzony oświadczył , iż telefon jest jego własnością . W protokole oględzin nie umieszczono żadnych bliższych danych tego telefonu. Nadto ze złożonych na rozprawie zeznańJ. S.wynika, iż była w mieszkaniu bezpośrednio po zdarzeniu . Pokrzywdzony powiedział , że telefon , z którego zadzwonił do niej ,sprawca rozbił. Części rozbitego telefonu widziała na podłodze. Zeznania świadka były w tym zakresie również zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonegoJ. S.. Z tych względów Sąd wyeliminował z opisu czynu zabór telefonu komórkowegomarki S.rozstrzygając wszelkie wątpliwości na korzyść oskarżonych. Być może bowiem pokrzywdzony utracił w wyniku zdarzenia niezależnie od telefonu rozbitego przezJ. S.inny telefon komórkowy ale okoliczności tej nie zdołano wyjaśnić w drodze dostępnych źródeł dowodowych.
Podsumowując ocenę zeznańJ. N.Sądu poza wymienionymi wyżej kwestiami niemal w całości uznał zeznania tego świadka za wiarygodne i dokonał na ich podstawie ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia , zachowania każdego z oskarżonych i podziału między nich ról .
ZarównoM. K.jak iJ. S.konsekwentnie twierdzili , że poza laptopem żadnej z nich nie zabrał z mieszkania komputera i monitora. Sąd odrzucił wyjaśnieniach oskarżonych dając wiarę pokrzywdzonemu. Komputer z monitorem był w mieszkaniu przed zdarzeniem co potwierdzili w swoich zeznaniach zarówno Sł.K.jak iJ. S.. Podczas oględzin miejsca zdarzenia ujawniono na biurku kable i listwy do podłączenia komputera z Internetem. W tym pomieszczeniu pokrzywdzony miał komputer z monitorem. Wielkość tych przedmiotów nie była na tyle duża , co potwierdzono również w opinii biegłego , aby uniemożliwić sprawcom wyniesienie ich z mieszkania , a nawet ukrycie pod odzieżą wierzchnią , podobnie jak uczynił toM. K.z laptopem. Przypomnieć należy , iż zdarzenie miało miejsce w lutym , model komputera wskazuje na jego niewielkie gabaryty ,a monitor posiadał płaski ekran.
O ile zeznaniaJ. N.było logiczne i spójne i znajdowały potwierdzenie w innych wymienionych wyżej dowodach, o tylezeznania Sł.K.tych walorów były pozbawione. Od początku śledztwa jego zeznania nie mogły stanowić podstawy tak szczegółowych ustaleń albowiem pokrzywdzony niewiele pamiętał z przebiegu zdarzenia. Niepamięć była uzasadniona utratą przytomności i wstrząśnieniem mózgu ,potwierdzonym w opinii sądowo-lekarskiej i w tym zakresie okoliczność ta nie budziła wątpliwości Sądu. Zastrzeżenia co do wiarygodności relacji nastręczała kwestia czy pokrzywdzony znał sprawców i jaka była przyczyna , że wybrali i wtargnęli do mieszkania naul. (...). Oskarżeni konsekwentnie twierdzi , że znaleźli się pod tym adresem nieprzypadkowo.M. K.w wyjaśnieniach złożonych bezpośrednio po zatrzymaniu twierdził , że poszedł tam z kolegą by odzyskać dług od Sł.K.. W tej części jego wyjaśnienia były zbieżne z relacjąJ. S..Tymczasem pokrzywdzony w pierwszych zeznaniach twierdził , że nie znał żadnego ze sprawców i ogólnikowo opisywał ich wygląd. W kolejnych zeznaniach wprost pytany czy znaM. K.i czy był mu winien pieniądze zaprzeczał. Następnie nie stawiał się na rozprawę . Gdy złożył zeznania przed Sądem przyznał , iż znaM. K.i pożyczał od niego pieniądze. Drugiego z oskarżonych znał z widzenia. Pytany o przyczynę zmiany zeznań z dezynwolturą w sposób zmienny ustosunkowywał się do rozbieżności . Raz twierdził , że sprzeczności nie widzi , to znów , że nie pamięta co zeznawał wcześniej jak i , że nie czytał protokołów. Świadek odmiennie w stosunku do oskarżonegoM. K.określał kwotę pożyczki . Z drugiej strony zastrzegał , że nie pamięta dokładnie ile i kiedy pożyczył. Przyznawał , że pożyczkę miał oddać ale nie oddał bo nie miał pieniędzy.
Mając na uwadze , iż zeznania pokrzywdzonego były niespójne , a wręcz w kwestii znajomości zM. K.wprost kłamliwe , Sąd odrzucił w części sprzecznej z pozostałym materiałem dowodowym relację świadka ze śledztwa i uznał , iż oskarżeni zjawili się w mieszkaniu Sł.K.by odzyskać od niego wierzytelnośćM. K.. Pokrzywdzony nie pamiętał jakie słowa padały z ich ust nim zaczęli go bić.J. N.również nie słyszał wyraźnie wszystkich słów wypowiadanych przez oskarżonych przy drzwiach. Z tych względów Sąd uznał za wiarygodną w tej części wersję przedstawioną przez oskarżonych . Przekonanie Sądu w tym zakresie wspierała relacjaJ. N., który podał , że on nie był winien żadnych pieniędzy sprawcom i nie znał ich ale odniósł wrażenie , że ich dłużnikiem mógł być Sł.K.. Wobec tak diametralnych rozbieżności w zeznaniach Sł.K.Sąd uznał również na korzyść sprawców , że kwota pożyczki przekraczała wskazaną przez pokrzywdzonego sumę 50 zł.
Sąd przy ustaleniu stanu faktycznego wspierał sięzeznaniamiJ. S. (3).Świadek w śledztwie mówiła niewiele ale stanowiła cenne źródło dowodowe po odebraniu od niej zeznań na rozprawie . Potwierdziła zarówno telefon wykonany do niej przez pokrzywdzonego podczas zdarzenia jak i opisała mieszkanie i to co zapamiętała z rozmowy zJ. N.przeprowadzonej bezpośrednio po zdarzeniu. Jej relacja była spójna , konsekwentna , zbieżna z zeznaniamiJ. N..
Zeznania Funkcjonariuszy PolicjiM. F.iA. R.F.miały znaczenie drugorzędne. Policjanci nie byli świadkami zdarzenia. Wszystko co wiedzieli o jego przebiegu pochodziło z relacji pokrzywdzonych. Okoliczności dotyczące przebiegu czynności zmierzających do ujawnienia i zatrzymania sprawców nie były kwestionowane przez oskarżonych , którzy przecież nie zaprzeczali , że byli w mieszkaniuJ. N.. Sąd nie miał podstaw do kwestionowania wiarygodności tych zeznań.
Podobnie należy ocenićrelacjęze śledztwa lekarzaM.K.. Świadek został przesłuchany na okoliczność wstępnej oceny obrażeń Sł.K.. Zeznania te znalazły potwierdzenie w opinii sądowo-lekarskiej.
Sąd opierał się również nazeznaniachK. S. (1).Świadek potwierdził , że był posiadaniu laptopaT.i wykonał na zlecenie oskarżonegoM. K.usunięcie danych i zainstalowanie nowego systemu operacyjnego. Rola świadka w tej sprawie pozostawała poza prawno- karną oceną z uwagi na ramy aktu oskarżenia , a okoliczności , które podał w swoich zeznaniach zostały potwierdzone wyjaśnieniamiM. K..
Wspomniano już wyżej na tematopinii biegłegoz zakresu wyceny ruchomości. Sąd uznał ten dowód za miarodajny i na jego podstawie czynił ustalenia faktyczne. Podobnie oceniłopinie sądowo-lekarskiedotyczące rodzaju, mechanizmu i stopnia doznanych przez obu pokrzywdzonych obrażeń ciała. Raz jeszcze wskazać należy , iż relacja pokrzywdzonych znajdowała potwierdzenie w obiektywnych dowodzie pochodzącym od podmiotów profesjonalnych . Opinie te były spójne, jasne i pełne. Wnioski wysunięte przez biegłych czyniły zadość zasadą logicznego rozumowania. W tym miejscu podnieść należy , iż treści opinii i końcowe wnioski zawarte zwłaszcza w opinii dotyczącej stanu zdrowi Sł.K.przeczyły twierdzeniom obu oskarżonych jakoby jedyną formą przemocy było dwukrotne bądź trzykrotne uderzenie pokrzywdzonego w twarz przezM. K..
Sąd nie kwestionował również wiarygodnościdokumentówz czynności procesowych w tym protokołów przeszukań , zatrzymań , badania stanu trzeźwości oskarżonych , danych o karalności , odpisów wyroków , kwestionariusza wywiadu środowiskowego . Dokumenty te nie były również podważane co do ich prawnego charakteru , rzetelności i zgodności z przebiegiem czynności również przez strony postępowania.
W świetle powyższego , Sąd odrzucił jako niewiarygodnewyjaśnienia oskarżonychw tej części , w której pozostawały w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym sprawy. Uznano zatem za niewiarygodne , iż tylkoM. K.zastosował przemoc wobec Sł.K.albowiem przeczyła temu opinia biegłego oraz zeznaniaJ. N.. Sam oskarżonyM. K.wyjaśniał na ten temat zmiennie nie wykluczając , że również kopał pokrzywdzonego.
Sąd nie dał również wiary oskarżonym , iżM. K.wbrew zaleceniomJ. S.dokonał ekscesu zabierając laptop oraz , że oskarżeni nie dokonali zaboru pozostały przedmiotów ,a więc komputera i monitora . Przeczyły tym wyjaśnieniom wiarygodne w tym zakresie zeznaniaJ. N.poparte pozostałym omówionym wyżej materiałem dowodowym . Na marginesie wskazać należy , iż wyjaśnienia oskarżonych na ten temat ewoluowały w miarę prowadzonego postępowania. Początkowo przecieżM. K.wyjaśniał , że zabrał laptop po uderzeniu dwa razy w twarz Sł.K.i nie wiedział co robił dalej w mieszkaniuJ. S.. W kolejnych wyjaśnieniach podał , żeJ. S.pomógł mu odłączyć laptop od sieci .Nie wykluczał , że z mieszkania zabrany został również monitor . W wyjaśnieniach złożonych na rozprawie twierdził , żeJ. S.chciał go powstrzymać przed zaborem mienia ostrzegając , że będzie odpowiadał za rozbój. Wyjaśnienia te są sprzeczne z relacjąJ. N., a przebieg zdarzenia prezentowany przez oskarżonych z logicznego punktu widzenie nieprawdopodobny. Zważyć należy , że obaj oskarżeni byli pod wypływem alkoholu , stopień obrażeń ciała oceniony przez biegłych nie pozostawia wątpliwości , iż obu sprawców cechowała duża agresja.J. N.zeznał , iżM. K.mimo , że Sł.K.leżał nieprzytomny nie przestawał go bić, a drugi z oskarżonych eskalował wobec niego przemoc by zmusić go do wydania pieniędzy - uderzył pięścią , rozciął nożem policzek , rzucał nożem w twarz pokrzywdzonego. Nie sposób przy takim natężeniu agresji , spożytym uprzednio alkoholu i dynamice zdarzenia uznać za prawdopodobne , iżJ. S.udzielał koledze porad co robić , by nie odpowiadać za rozbój. Zresztą wynikająca z uprzedniej karalności ,edukacja w tym zakresieJ. S.nie powstrzymała go przez wypełnianiem znamion rozboju na szkodęJ. N..Oskarżony żądał od niego wydania pieniędzy , stosował w tym celu przemocy , posługiwał się nożem powodując konkretne obrażenia ciała. Nadto wersja dotycząca ekscesu pojawiła się u oskarżonegoM. K.dopiero na rozprawie. Z wyjaśnieńJ. S.złożonych w trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania wynika , iż dzień przed tym posiedzeniem ale już po zdarzeniu sprawcy rozmawiali ze sobą . Tymczasem zeznaniaJ. N.zarówno co do stosowania przemocy wobec Sł.K.jak i faktu , iż oskarżeni obaj udali się w głąb mieszkania skąd zabrali wymienione przedmioty jest konsekwentna i spójna. Zachowanie oskarżonych jest też uzasadnione faktem , iż Sł.K.nie miał żadnych pieniędzy ,aJ. N.odmówił ich wydania. Oskarżeni zabrali zatem rzeczy , które łatwo mogli sprzedać. Oczywiście należało odrzucić jako niewiarygodne również te wyjaśnieniaM. K., w których twierdził on , że wyszedł z mieszkania nimJ. S.zastosował przemoc wobecJ. N.albowiem przeczy temu relacja pokrzywdzonego oraz pominąć wyjaśnieniaM. K., wedle których zamierzał on oddać laptop gdy Sł.K.odda mu pieniądze. Zważyć bowiem należy , iż nie było żadnych przesłanek do uznania przezM. K., że Sł.K.może być właścicielem tego laptopa.M. K.znał oskarżonego od kilku lat i wiedział jaki jest jego status majątkowo. Widział również , że pokrzywdzony mieszka w cudzym lokalu. Biorąc pod uwagę fakt , iż w mieszkaniu przebywał równieżJ. N., a oskarżony nie podjął żadnych kroków zmierzających do wyjaśnienia mu celu swojej wizyty , uznać należy , iż wiedział , że wszystko ,poza osobistymi rzeczami Sł.K.,przedmioty w tym mieszkaniu należały do drugiego pokrzywdzonego. O prawdziwych intencjach oskarżonegoM. K.świadczy również fakt , iż niezwłocznie po zdarzeniu w ciągu zaledwie godziny postanowił usunąć z komputera wszelki dane , które mogłyby doprowadzić do ustalenia faktycznego właściciela tego sprzętu.
Z tych względów Sąd uznał wyjaśnienia obu oskarżonych za niewiarygodne w zakresie , w którym zaprzeczały ich relacji inne dowody.
W oparciu o wyżej przedstawione argumenty Sąd uznał , iżM. K.mając do odzyskania wierzytelność od Sł.K.i wiedząc , iż pokrzywdzony zamieszkuje teraz naul. (...), gdzie pomaga za wikt i nocleg niepełnosprawnemu mężczyźnie , postanowił udać się do tego mieszkania wraz zJ. S.. Obaj sprawcy pili wcześniej alkohol i potrzebowali gotówki na dalszy jego zakup. Przebieg zdarzenia świadczy o alternatywnym zamiarze uzyskania pieniędzy od Sł.K.bądź od osoby , która w tym mieszkaniu przebywa. O ile jednak żądanie pieniędzy skierowane do Sł.K.miało, przy wątpliwych pod względem ich wiarygodności zeznaniach Sł.K., podstawy, wynikając z zaciągniętego wcześniej długu , o tyle żądanie skierowane doJ. N.takich podstaw było pozbawione czego świadomość mieli obaj oskarżeni. Sąd zatem nie podzieli stanowiska prokuratora , który uznał , iż tylkoJ. S.dopuścił się przestępstwa rozboju na szkodęJ. N.zaś obaj oskarżeni wyczerpali znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 kkna szkodę Sł.K..
W miejsce zarzucanych obu oskarżonym czynów Sąd uznał , iż w stosunku do Sł.K.obaj oskarżeni dopuścili się czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 191 § 2 kkiart. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Nadto z uwagi na treść pierwotnie stawianego oskarżonemuM. K.zarzut zart. 280 § 1 kkSąd wyodrębnił i przypisał mu czyn zart. 278 § 1 kkna szkodęJ. N.uznając , iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z J.S.. Dla Sądu nie budziło wątpliwości , iżM. K.winien również pozostawać pod zarzutem rozboju na szkodęJ. N.ale wobec ram postawionego mu zarzutu możliwe było przypisanie mu tylko części znamion rozboju ograniczonych do kradzieży rzeczy. Z tych samym względów uznając , iż oskarżony JS.miał świadomość istnienia długu Sł.K.wobecM. K.Sąd zmienił kwalifikację i opis czynu popełnionego przez niego na szkodę Sł.K.stwierdzając , że działając wspólnie i w porozumieniu zM. K.dopuścił się przestępstwa zart. 191 § 2 kkiart. 158 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Konsekwencją uznania przez Sąd , iżM. K.brał aktywny udział w przestępstwie rozboju na szkodęJ. N.było stwierdzenie , iż w zakresie drugiego z przypisanychJ. S.czynów działał on wspólnie i w porozumieniu z drugą osobą . Oczywiście , jak wskazano wyżej ,Sąd wyeliminował z opisu czynów telefon komórkowy oraz zmienił wartość utraconego w wyniku zaboru mienia.
Jak wspomniano przypisanie obu oskarżonym czynu zart. 191 § 2 kkw miejsceart. 280 § 1 kkmiało swoje uzasadnienie w ustaleniach stanu faktycznego . Sąd uznał , iż działanie sprawców należy zakwalifikować w ramachart. 11§ 2 kkrównież w kumulacji zart. 158 § 1 kk. Należy przywołać tu dokonane ustalenia , iż po zażądaniu zwrotu pieniędzy obaj oskarżeni bili pięściami i kopali pokrzywdzonego , a w wyniku tych działań doznał on konkretnych obrażeń , które naruszyły czynności jego narządów ciała na czas powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 kk. Oskarżeni nie tylko zastosowali wobec pokrzywdzonego przemoc w celu zmuszenia go do zwrotu wierzytelności ale przemoc ta przyjęła konkretna formę , która wyczerpała znamiona czynu zart. 158 § 1 kk. Jeżeli bowiem stosowana wobec pokrzywdzonego przemoc spowodowała uszczerbek dla zdrowia ofiary , wskazane jest kumulatywna kwalifikacjaart. 191 kkz odpowiednimi przepisami przewidującymi przestępstwa uszkodzenia ciała(vide Komentarz do części szczególnej kodeksu Karnego tom I pod red. prof. A. Wąska Wydawnictwo C.H. Back W-wa 2004 str. 703 ,O. Górniok i in. Kodeks karny Komentarz Gdańsk 1999 str. 162 )
W ustalonym stanie faktycznym nie sposób było wyodrębnić , który ze sprawców spowodował konkretne obrażenia albowiem każdy z nich działał w ten sam sposób ,a więc bił pięściami i kopał pokrzywdzonego. Przepisart. 158 § 1 kkrozszerza w istotny sposób pole penalizacji stanowiąc odpowiedzialność sprawcy za udział w pobiciu nie tylko gdy czyn naraża człowiek na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lecz również gdy działanie sprawców naraża ofiarę na bezpośrednie niebezpieczeństwo naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwające dłużej niż 7 dni. W przedmiotowym stanie faktycznym doszło do skutku zart. 157 § 1 kk. Konstrukcja zart. 158 § 1 kkjest wynikiem niemożności ustalenia , który z uczestników zadał cios pociągający za sobą skutki decydujące o kwalifikacji prawnej.( vide wyrok SA w Łodzi z 12.10.2000 r. , IIAKa 181/00, Prok. I Pr. 2001, nr 6,poz.22 )
Na temat możliwości zastosowania omawianej kwalifikacji zart. 191 § 2 kkkumulatywnie zart. 158 § 1 kkiart. 158 § 3 kkwypowiedziały się również Sądy( vide II AKa 32/04 wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 01.04.2004 r. , II AKa 230/05 wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 28.07.2005 roku legalis )
Nie wymaga szerszego omówienia kwalifikacja zart. 278 § 1 kkiart. 280 § 2 kkalbowiem ustalono na podstawie dowodów , iż oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu dokonując zaboru rzeczy , zaśJ. S.uprzednio groziłJ. N.pozbawienie życia , uderzył go pięścią i posługiwał się przy tym nożem powodując opisane przez biegłego obrażenia ciał . Zachowanie to wyczerpało znamiona czynu opisanego wart. 280 § 2 kk. Nadto , wobec faktu , iż przemoc ta przyniosła skutek w postaci określonego i kwalifikowanego w ramachart. 157 § 1 kkuszczerbku dla zdrowia pokrzywdzonego należało czynJ. S.zakwalifikować kumulatywnie zgodnie zart. 11 § 2 kk.
Wiek obu oskarżonych , stan zdrowia , okoliczności czynów nie dały podstaw do wyłączenia ich bezprawności czy też winy sprawców . Każdemu z oskarżonych można postawić zarzut , iż zachował się sprzecznie z prawem w sytuacji gdy mógł i powinien norm prawa przestrzegać.
J.S.był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu oraz życiu z zdrowiu. Dane o karalności i załączone do akt sprawyi odpisy wyroków wskazują , iż wielokrotnie oskarżony dopuszczał się przestępstw z warunkachart. 64 kk.
Konfiguracja uprzednich skazań oraz okresów odbywania przezJ. S.kar pozbawienia wolności nakazuje przyjąć , iż przypisanych czynów dopuścił się w warunkach multirecydywy zart. 64 § 2 kk.
Przedmiotowych czynów oskarżony dopuścił się w dniu 15.02.2015 r. Wyrokiem łącznym SR w Łodzi w sprawie sygn. akt IX K 247/06 połączono karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za czyn zart. 158 § 1 dkkw zw. zart. 60 § 1 dkki karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za czyn zart. 208 dkkwymierzając oskarżonemu karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbywał do 26.11.1998 roku. Na poczet kary zaliczono okresy pozbawienia wolności od 09.02.1995 roku do 22.05.1996 roku. ( k- 525-525o) . Następnie w dniu 25 lutego 2002 r. dopuścił się kolejnego czynu zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, między innymi za które został skazany wyrokiem SR w Brzezinach z 27.10.2003 r. w sprawie IIK 332/03 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności . Tym samym wyrokiem Sąd skazał go za czyn zart. 281 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony 25.02.2002 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności .Karę łączną orzeczoną tym wyrokiem w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności oskarżony odbywał od 06.05.2007 roku do 06.05.2010 r.
Z powyższy ustaleń wynika , iż zostały spełnione przesłanki formalne zastosowaniaart. 64 § 2 kk. Oskarżony popełnił ponownie czyn z kategorii przestępstw wymienionych wart. 64 § 2 kkw okresie 5 lat od odbycia łącznie co najmniej 1 roku pozbawienia wolności kary wymierzonej w warunkach skazania zart. 64 § 1 kk.
Sąd wymierzył oskarżonemu za czyny zart.192 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 278 § 1 kkodpowiednio karę 1 roku pozbawienia wolności i karę 10 miesięcy pozbawienia wolności . Do okoliczności łagodzących zaliczył uprzednią niekaralność oskarżonego oraz wyrażoną przed Sądem skruchę , przyjęte przez pokrzywdzonego przeprosiny, częściowe przyznanie się do winy i wolę dobrowolnego poddania się karze. Do okoliczności obciążających zaliczył działanie wspólnie i w porozumieniu drugą osobą , wyczerpanie w przypadku pierwszego z czynów znamion dwóch przepisów ustawy i rodzaj obrażeń jakie odniósł pokrzywdzony . W przypadku drugiego czynu za okoliczność obciążającą potraktował popełnienie go de facto przy wykorzystaniu brutalnej przemocy stosowanej wobec pokrzywdzonego przez współsprawcę kradzieży i popełnienie czynu na szkodę osoby niepełnosprawnej, która również z uwagi na swoje inwalidztwo nie mogła podjąć obrony. Nadto jako okoliczność obciążając Sąd potraktował przewodnią rolęM. K.w zaplanowaniu i realizacji przestępstw. To oskarżony ustalił adres i sprowadził tam współsprawcę. Sąd nie tracił z pola widzenia faktu , iż oskarżony w czasie czynu działał pod wpływem alkoholu .
B.tych okoliczności pozwolił na orzeczenie kar cząstkowych adekwatnych do stopnia winy i społecznej szkodliwości obu czynów.
Na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkSąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna uwzględniała powiązanie czasowe pomiędzy przestępstwami , działanie oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jak również fakt , iż czyny nosiły znamiona różnych przepisów ustawy karnej i popełnione zostały na szkodę różnych osób.
Orzeczona kara spełni zdaniem Sądu swoją rolę zarówno w zakresie prewencji szczególnej. Będzie działać wychowawczo i zapobiegnie popełnianiu przezM. K.przestępstw w przyszłości. Orzeczona kara spełni również cel w zakresie prewencji ogólnej. Oskarżony został zatrzymany przed upływem doby od popełnienia przestępstw , a następnie ukarany w sposób proporcjonalny do rodzaju przestępstw przy uwzględnieniu okoliczności podmiotowych . Cele kary zostały wzmocnione poprzez odstąpienie przez Sąd od warunkowego zawieszenia jej wykonania . Analiza okoliczności podmiotowych i przedmiotowych sprawy nie dały w ocenie Sądu podstaw do zastosowania probacji niezależnie od wymiaru orzeczonej kary łącznej. Okoliczność ta dezaktualizowała rozważania na temat zastosowania wobec oskarżonegoustawy Kodeks karnyobowiązującej w dniu 30.06.2015 r. O braku pozytywnej prognozy uzasadniającej zastosowanie ustawy wcześniejszej w kontekścieart. 4 § 1 kkdo wymierzonej kary powyżej 1 roku pozbawienia wolności zadecydowały następujące okoliczności.
Przed wszystkich Sąd miał na uwadze , iż oskarżony mimo , że pierwszy raz przekroczył normę prawa karnego to rodzaj tego nadużycia , brutalność z jaką bił pokrzywdzonego Sł.K., fakt , iż dopuścił się od razu dwóch przestępstw , z których drugie tylko z uwagi na ramy przedstawionego w śledztwie zarzutu nie mogło być zakwalifikowane zart. 280 § 2 kk,wskazuje na demoralizację oskarżonego . Raz jeszcze podkreślić należy ,iż to z jego inicjatywy obaj sprawcy weszli do mieszkaniaJ. N.. Oskarżony bez skrupułów współdziałał zJ. S., który zadawał siedzącemu na wózku inwalidzkimJ. N.kolejne ciosy i cięcia nożem . Sam również nadal bił już nieprzytomnego Sł.K.. O demoralizacji oskarżonego świadczy również załączony do akt raport z incydentu mającego miejsce na terenie Aresztu Śledczego wŁ.( k- 499-510) . Z analizy tego dokumentu wynika , iż pobyt oskarżonego w warunkach izolacji ocenić należy jako nieodpowiedni. Od 18.02.2015 r. do 15.10.2015 r. był już dwukrotnie karany dyscyplinarnie , zadeklarował przynależność do podkultury przestępczej. Oskarżony mimo stosowania wobec niego najsurowszego środka zapobiegawczego i mając w świadomości niepewny dla niego wynik trwającego procesu , wziął udział w naruszeniu nietykalności jednego z osadzonych poprzez uderzenie go w twarz. Sporządzono wniosek o ukaranie dyscyplinarneM. K.. Jak wynika z raportu powodem zajścia miało być omyłkowe osadzenie ofiary o statusie „chroniony” z osobami deklarującymi przynależność do podkultury przestępczej.
Z tych względów Sąd uznał , iż nie ma podstaw do stosowania wobec tego sprawcy dobrodziejstwa probacji i przy subsumpcji zastosował ustawę obwiązującą w czasie orzekania.
Drugiemu z oskarżonych Sąd za czyn zart. 192 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 64 § 2 kkwymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności a za czyn zart. 280 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 64 § 2 kkkarę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Do okoliczności łagodzących zaliczył częściowe przyznanie się oskarżonego do zarzuconych mu czynów. Sąd na korzyść oskarżonego uznał również sygnalizowane w wywiadzie kuratorskim problemy z utrzymaniem emocji świadczące o zaburzeniach osobowości .Podkreślić jednak należy , iż w toku całego postępowania nie powstała wątpliwość co do poczytalności oskarżonegotempore criminis. Oskarżony pamiętał zdarzenie, jego zachowanie choć brutalne nie rodziło wątpliwości , że był i jest świadom swoich czynów i mógł pokierować swoim postępowaniem. W toku procesu oskarżony wypowiadał się zbornie , przedstawił linię obrony, podał motywację swojego zachowania , a jego relacja co do obrażeń zadanychJ. N., była zbieżna z pozostałym materiałem dowodowym. Linia obrony oskarżonego również nie była ukierunkowana na kwestionowanie poczytalności.
Na niekorzyść oskarżonego Sąd uznał przed wszystkim uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego. Od 1992 roku do 2011 roku został skazany 11 wyrokami , za 19 przestępstw w tym również popełnionych w warunkachart. 91 § 1 kk. Są wśród nich czyny zart.158 § 1 kk,art. 157 § 1kk,art. 190 § 1 kk,281 kk,210 §1 dkk,art.208 dkk,art.286 § 1kk,art. 284 § 2 kk,art. 224 §2 kkiart. 226 § 1 kka nawet zart. 177 §1 kkiart. 178 § 1 i 4 kk. Części z tych przestępstw oskarżony popełnił w warunkachart. 64 § 1 i 2 kkco świadczy o bliskiej odległości czasowej pomiędzy kolejnymi czynami i głębokiej demoralizacji wyrażającej się w nieprzerwanym łamaniu prawa kosztem zdrowia i mienia innych osób. Sąd na niekorzyść oskarżonego uwzględnił zatem popełnienie obu czynów w warunkachart. 64 § 2 kkco znalazło wyraz w obligatoryjnym podniesieniu dolnej granicy sankcji karnej. Oskarżony działał po spożyciu alkoholu , wspólnie i w porozumieniu z drugą osobą. Tak jak w przypadku drugiego sprawcy Sąd brał pod uwagę stopień obrażeń jakich pokrzywdzony doznał w wyniku pierwszego z przypisanych czynów , wypełnienie znamion dwóch przepisów ustawy. W odniesieniu do drugiego czynu na niekorzyść oskarżonego Sąd poczytał , działanie wspólnie i w porozumieniu z drugą osobą i wyjątkową brutalność oskarżonego, który w ramach przypisanego mu czynu wypełnił znamiona zarówno groźby karalnej jak również stosował przemoc fizyczną zarówno uderzając oskarżonego pięścią jak i nożem. Nie można tracić z pola widzenia faktu , iż oskarżony wykorzystał niepełnosprawnośćJ. N., fakt , iż nie mógł on stosować choćby uników czy uciec przed razami i w swoisty sposób dręczył pokrzywdzonego rzucając w niego nożem czy rozcinając na nim odzież wzdłuż tułowia . Działania oskarżonego przyniosły skutek w postaci wypełnienia znamionart. 157 § 1 kki ta okoliczność również działała na jego niekorzyść.
Bilans powyższych okoliczności pozwolił na wymierzenie kar cząstkowych adekwatnych do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów.
Sąd na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 5 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności, która uwzględnia te same okoliczności jakie legły u podstaw orzeczenia kary łącznej wobec współsprawcy. Sąd nie podzielił stanowiska prokuratora , który wnioskował o wymierzenie temu oskarżonemu kary niższej. Oskarżony jest notorycznym przestępcą , pozbawionym wszelkich hamulców , w sposób jawny lekceważący prawo i stosowane wobec niego kary i środki karne. Analiza jego drogi życiowej wskazuje , iż w krótkim okresie od opuszczenia zakładu karnej popełnia kolejny czyn zabroniony przeciwko mieniu lub zdrowiu i życiu. W tej sprawie oskarżony również działał cynicznie i bezwzględnie. Orzeczenie wobec tego sprawcy kary niższej niweczyłoby jej cel nie tylko wobec oskarżonego ale również rodziłoby w najbliższym otoczeniu oskarżonego przekonanie , że ilość i rodzaj popełnionych czynów nie ma wpływu na wysokość kary ,a zatem jeśli już decydować się na łamanie prawa to na szeroką skalę. Z drugiej strony podkreślić należy , iż orzeczone kary cząstkowe i kara łączna nie są karami w górnej granicy zagrożenia.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonegoM. K.od 15.02.2015 r. do 10.12.2015 r. oraz oskarżonegoJ. S.od 15.02.2015 r.
O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawieart. 624 § 1 kpkzasądzając od oskarżonegoM. K.koszty w części w kwocie 500 zł. Uznano bowiem , iż oskarżony jest zdolny do pracy. Przed zatrzymaniem podejmował prace dorywcze , a po wydaniu wyroku ,w związku z uchyleniem tymczasowego aresztowania może nadal pracować.J. S.Sąd zwolnił od ponoszenia kosztów uwzględniając aktualną sytuacje życiową i majątkową oskarżonego udokumentowaną wywiadem środowiskowym Ocena ta uzasadnia twierdzenie , że oskarżony nie uniesie ciężaru tych należności bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny.
W związku z faktem , iż oskarżonyM. K.korzystał z pomocy obrońcy z urzędu , którego koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części , stosownie do treściart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§ 14 ust. 1 pkt. 2, ust. 2 pkt. 5 § 16 i § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348, z późn. zm.) Sąd zasądził na rzecz adwokatA. Z.kwotę 1549,80 złotych brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.