Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 1682/15
Data wyroku: 2015-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Tadeusz Stodoła
Słowa kluczowe: Dozór Elektroniczny
Podstawa prawna: art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 3, art. 7 ustawy o SDE

Sygn. akt III Kow.1682/15el

POSTANOWIENIE
Dnia 19.11.2015r.
Sąd Okręgowy wS.Wydział III Penitencjarny w składzie:

    Przewodniczący Sędzia SO wS.
    Tadeusz Stodoła

Protokolant sekretarz sądowy Wojciech Kazaniecki
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wS.del. do Prokuratury Okręgowej wS.
  Anny Janas

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym wS.- Oddział Zewnętrzny wU.wnioskuskazanegoP. S.s.J.o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego
na podstawie art.6 ust.1 pkt 2 oraz art.6 ust.3 i art.7 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.U. z 2010r. Nr 142 poz.960) w zw. z art.14 ust.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r. poz.396)

postanawia:

odmówić skazanemuP. S.s.J.iG.,ur. dnia (...)wS., nrPESEL (...)zezwolenia na odbywanie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary zastępczej 264 dni pozbawienia wolnościorzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wS.z dnia 08.04.2013r., sygn. aktXIV K 157/13za czyn zart.270§1kk,

UZASADNIENIE
SkazanyP. S.wystąpił z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego, motywując go chęcią zapewnienia schorowanej matce i siostrze niezbędnej pomocy finansowej.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart.6 ust.1 pkt 1, 2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić wobec skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane wart.64§2 kkoraz jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Przepisy ustawy stosuje się również do skazanego, wobec którego orzeczono zastępczą karę pozbawienia wolności za przestępstwo.
Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego. Z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego wS.z dnia 18.10.2015r. wynika, że skazany w czasie odbywania kary nie był karany dyscyplinarnie, nie korzystał także z nagrody regulaminowej. Wobec przełożonych jest regulaminowy, ze współosadzonymi układa zgodne relacje. Nie ulega wątpliwości, że skazany jedynie poprawnie poddał się karze, co jest obowiązkiem każdego skazanego, a co nie jest jednak wystarczające do uznania, że jego resocjalizacja w warunkach zakładu karnego została zakończona. Nadto, skazany karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym i nie wyraża chęci zmiany na system programowanego oddziaływania. To oznacza, że skazany nie włączył się w sposób aktywny w proces resocjalizacji.
Skazany od 2.10.2015r. odbywa karę zastępczą 264 dni pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego wS.z dnia 08.04.2013r. w sprawie XIVK 157/13 za czyn zart.270§1kk. Wskazać w tym miejscu trzeba, że Sąd orzekający w powyższej sprawie początkowo wymierzyłP. S.karę ograniczenia wolności, jednak z uwagi na uchylenia się przez niego od wykonywania orzeczonej kary, zarządzono wykonanie kary zastępczej pozbawienia wolności.
Analiza zapisów wynikających z KRK z dnia 16.10.2015r. potwierdza, że skazany nie jest sprawcą, który porządek prawny naruszył w sposób przypadkowy. Z dokumentu tego wynika, że skazany był kilkakrotnie karany w tym za czyny przeciwko mieniu zart.279§1kk,art.283kkw sprawie XIIIK 1512/05, zart.279§1kkw sprawie IIK 660/05, XIIIK 94/08, z art.62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w sprawach: IIK 660/05 i IIK 365/06. Nadto, w sprawie IIK 660/05 Sąd orzekający wymierzył skazanemu karę pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem której wykonanie następnie zarządzono, na mocy postanowienia z dnia 3.11.2008r. Również, w dniu 18.11.2010r. skazany opuścił Areszt Śledczy wS.w związku z udzielonym warunkowym przedterminowym zwolnieniem z reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart.278§1kk,art.275§1kk,art.279§1kkw sprawie IIK 660/05. Jednak i ten zastosowany wobec skazanego środek probacyjny okazał się nieskuteczny i skazany ponownie został osadzony.
To, zdaniem Sądu, dowodzi, że skazany jest sprawcą wyjątkowo niepoprawnym, który nie potrafił docenić orzekanych wobec niego kar o charakterze wolnościowym i stosowanych środków związanych z poddaniem sprawcy próbie. Taka postawa skazanego nie daje gwarancji jego poprawnego funkcjonowania w warunkach poza jednostka penitencjarną, w tym przestrzegania porządku prawnego i stosowania się do nałożonych obowiązków w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Stąd też, w ocenie Sądu, skazany wymaga oddziaływań wychowawczych, które powinny być wobec niego kontynuowane w warunkach izolacji więziennej.
Również, zachowania skazanego na wolności nie można uznać za pozytywne. Jak wynika z wywiadu środowiskowego z dnia 12-14.10.2015r. skazany ma poważne problemy alkoholowe. Z tego względu, kilkakrotnie przebywał w Izbie Wytrzeźwień. Z informacji policji z dnia 14.10.2015r. wynika, że w miejscu zamieszkania skazanego wielokrotnie dochodziło do interwencji policji, w czasie których skazany znajdował się pod wpływem alkoholu. W celu zaś zapobieżenia dalszym awanturom, był umieszczany w SORPA w celu wytrzeźwienia. Nadto, z ustaleń kuratora sądowego wynika, że skazany wobec matki zachowywał się nagannie. Zastraszał ją, szantażował i używał w stosunku do niej słów wulgarnych. Z relacji matki wynika, że obawia się o swoje bezpieczeństwo.
W ocenie Sądu, naganne zachowanie skazanego na wolności, nieskuteczność stosowanych wobec niego środków probacyjnych oraz brak aktywności w procesie resocjalizacji pozwalają stwierdzić, że odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie byłoby wystarczające do osiągnięcia celów kary. Względy bezpieczeństwa oraz stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego.
Uznając wniosek skazanego o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego za niezasadny, postanowiono jak wyżej.