Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 97/15
Data wyroku: 2015-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kala, Marek Tauer, Barbara Jamiołkowska
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 130^4^§ 1 kpc

Sygn. akt VIII Gz 97/15

POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w następującym składzie:
Przewodniczący SSO Elżbieta Kala (spr.)
Sędziowie:  SSO Barbara Jamiołkowska
SSO Marek Tauer
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku(...)wB.
przy udziale(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.
na skutek zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt BY XIII Ns-Rej KRS 3320/15/174
postanawia:
oddalić zażalenie

UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Sądu Rejonowy w Bydgoszczy wezwał wnioskodawcę do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia i wydatków kuratora w kwocie 1.800 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy ustanowienia kuratora. W uzasadnieniu Przewodniczący podkreślił, że w realiach niniejszej sprawy ocena zasadności żądania wnioskodawcy musi być uzależniona od uiszczenia w zakreślonym przez sąd terminie zaliczki na wydatki związane z wynagrodzeniem oraz czynnościami kuratora. Przewodniczący dodał, powołując się na uzasadnienie uchwały Sądu najwyższego z dn. 5.12.2014 r. (sygn III CZP 101/14, Len nr 1551365), że obecnie nie powinno już budzić wątpliwości, iż ustanowienie kuratora przez sąd w wyniku uwzględnienia wniosku złożonego przez organ podatkowy, zgodnie z art. 138 § 3 ordynacji podatkowej następuje na podstawieart. 42 § 1 k.cZ tego powodu zdaniem Przewodniczącego, zastosowanie powinien znaleźć w sprawieart. 130(
    4)§ 1 zdanie 1 k.p.cw zw. zart. 13 § 2 k.p.c, według którego uczestnik wnoszący o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązany jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd.
Wnioskodawca w zażaleniu zaskarżył powyższe zarządzenie , zarzucając mu naruszenie przepisuart. 1304§ 1 kpcpoprzez przyjęcie, że ustanowienie kuratora dla osoby prawnej przez sąd jest czynnością połączoną z wydatkami. Skarżący podniósł iż w niniejszej sprawie nie powinien mieć zastosowaniaart. 1304§ 1 kpc, gdyż w przypadku kuratorów ustanawianych na potrzeby postępowania administracyjnego, wynagrodzenie kuratora będącego przedstawicielem strony w postępowaniu administracyjnym należy do kosztów postępowania administracyjnego. Wnioskodawca powołał się rpzy tym na uchwałę Sądu najwyższego z dn. 9.02.1989 r. (sygn. II CZP 117/88)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało oddaleniu.
Jak słusznie podniósł Sąd Rejonowy, w uzasadnieniu uchwały z dn. 5.12.2014 r. Sąd Najwyższy wskazał, że przepis art. 138 § 3 Ordynacji podatkowej jest wyłącznie źródłem obowiązku organu podatkowego złożenia do sądu wniosku o ustanowienie kuratora, natomiast podstawą uwzględnienia takiego wniosku jestart. 42 § 1 k.c.Z kolei w uchwale z dn. 13.03.2015 r. (sygn. III CZP 4/14, Lex nr 1652669), Sąd Najwyższy stwierdził, że wynagrodzenie dla kuratora ustanowionego z urzędu na podstawieart. 42 k.cw braku majątku lub dochodów osoby prawnej jest pokrywane przez Skarb Państwa – sąd rejestrowy.
Skoro zatem w przypadku ustanowienia kuratora z urzędu, koszty związane z jego wynagrodzeniem pokrywa sąd rejestrowy, uznać tym samym należy, że koszty te stanowią wydatki o których orzeka sąd. Nie ma żadnych przesłanek aby inaczej traktować koszty związane z ustanowieniem kuratora na wniosek organu podatkowego.
Nie zmienia tego również okoliczność, przywołana przez skarżącego, który powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dn. 9.02.1989 r.(III CZP 117/88), zgodnie z którą wynagrodzenie wyznaczonego przez sąd przedstawiciela dla nieobecnej strony postępowania administracyjnego należy do kosztów tego postępowania. Przede wszystkim stwierdzić należy, że powyższe orzeczenie Sądu Najwyższego dotyczyło przedstawiciela dla osoby nieobecnej, wymienionego wart. 34 k.p.a , a nie kuratora wyznaczanego na podstawieart. 42 k.c.Dodatkowo, w świetle cytowanych już powyżej uchwał Sądu Najwyższego z dn. 5.12.2014 r. i z dn. 13.03.2015 r., podstawą prawną ustanowienia kuratora w niniejszym postępowaniu będzieart. 42 § 1 k.c., a skoro tak, to do ustalenia wynagrodzenia dla takiego kuratora zastosowanie będzie miałart. 179 § 1 i 2 k.r.o., zgodnie z którym wynagrodzenie kuratora przyznaje sąd, który go ustanowił. Nie można zatem zgodzić się ze skarżącym, że sąd nie powinien ustalać wysokości wynagrodzenia za czynności kuratora w niniejszym postępowaniu. To, z czyjego majątku to wynagrodzenia zostanie pokryte jest kwestią drugorzędną, dla konieczności zastosowania w takim przypadkuart. 1304§ 1 k.p.c, zgodnie z którym, strona (wnioskodawca), która wnosi o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie.
Zasadnie zatem wnioskodawca został wezwany przez sąd do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia oraz wydatków kuratora.
Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.