Sąd Rejonowy w Gorlicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 38/15
Data wyroku: 2016-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogusław Gawlik
Słowa kluczowe: Czynna Napaść
Podstawa prawna: art.223§1 kk
Teza: brak

Sygn. akt.IIK 38/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Bogusław Gawlik
Sędziowie –
Ławnicy –
Protokolant: sekr. sąd. Zuzanna Wójcik
w obecności Prokuratora Prok. Rej.R.S.
po rozpoznaniu dnia 29.12.2015r
sprawy karnejP. C.s.S.iM.z domuM.
ur. (...)wL.
zam.B.120
oskarżonego o to , że: I. w dniu 15 lutego 2014r. wB.woj.(...)kierował w ruchu lądowym samochodem m-kiV. (...)nr rej. (...)w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,55 mg/l alkoholu
w wydychanym powietrzu,-
tj. o przest. zart. 178a§1 kk
II. w dniu 15 lutego 2014r. wB.woj.(...)używając niebezpiecznego przedmiotu w postaci samochodu osobowego markiV. (...)dopuścił się czynnej napaści na pełniącego obowiązki służbowe funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji wN.P. K. (1)stosując przemoc w celu zmuszenia go do odstąpienia od czynności zatrzymania i sprawdzenia stanu trzeźwości w ten sposób , że kiedy policjant trzymał się pojazdu , najpierw go odpychał , następnie ruszył samochodem do tyłu i docisnął go do metalowej barierki , w wyniku czego upadł i został przygnieciony kołem pojazdu w klatkę piersiową i prawe biodro , a kiedy się podnosił , kopnął go w klatkę piersiowa , w następstwie czego doznał urazu odcinka lędźwiowo – krzyżowego z następowym kręgozmykiem L5/S1 oraz związanego z tym przewlekłego zespołu bólowego , a ponadto odniósł obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu , podbiegnięć krwawych i otarć na obu podudziach, a także podbiegnięć krwawych na prawej ręce co naruszyło czynności narządów na okres powyżej 7 dni,-
tj. o przest. zart. 223§1 kkiart. 224§3 kkiart. 157§1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

I
oskarżonegoP. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia występku zart. 178 a § 1 kki za to na mocy powołanego przepisu ustawy w zw. zart. 4 § 1 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 100 ( stu ) stawek dziennych ,przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 15 zł (piętnaście złotych ) , na poczet której to kary na mocyart. 63 § 1 kkzalicza okres zatrzymania w dniach od 15 – 17 .02.2014r odpowiadający łącznie sześciu stawkom dziennym grzywny , -

II
na mocyart. 42 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoP. C.środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 ( jednego ) roku , na poczet którego to środka na mocyart. 63 § 2 kkzalicza okres zatrzymania prawa jazdy od 15.02.2014r. do 15.02.2015r. i uwzględniając powyższe zaliczenie środek ten uznaje za wykonany w całości , -

III
oskarżonegoP. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia występku zart. 223 § 1 kki224 § 3 kkiart. 157 § 1 kkwart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 223 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 1 ( jednego ) roku i 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności , której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 , 70 § 1 pkt. 1 kkw zw.

zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesza na okres próby 4 ( czterech )
lat , -

IV
na mocyart. 46 § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoP. C.nawiązkę w kwocie 6 000 zł ( sześć tysięcy złotych ) na rzecz pokrzywdzonegoP. K. (1), -

V
na zasadzieart. 624 §1 kpkzwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych,-

Sygn. akt II K 38/15

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 12 stycznia 2016r
Sad ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 15 lutego 2014r służbę nieoznakowanym radiowozemK. (...)pełnili funkcjonariusze wydziału ruchu drogowegoK.wN.Ł. B. (1)i pokrzywdzonyP. K. (1). Ich zadaniem było m. in badanie stanu trzeźwości kierujących pojazdami. Około godz. 21 – szej przemieszczali się oni z kierunkuB.w kierunkuF.i znajdowali się w miejscowościB..
Dowody : zeznania świadkówP. K. (1)k. 22 - 24, (41 - 42 ) , 73 - 79 , 200 - 203 , 516 - 518 , iŁ. B. (1)k. 19 - 20 , 68 - 72 , -
Zauważali oni poruszający się samochód osobowy markiV. (...)nr rej. (...), którym kierował oskarżonyP. C..Tenże po zatrzymaniu się i po odwiezieniu pod dom swojego kuzynaM. M. (3)( którego odwoził spod nowobudowanego domu także położonego wB., kilkaset metrów dalej ) swoim zachowaniem wzbudził podejrzenie ,że może być nietrzeźwy , tym bardziej, że wysiadający kuzyn poruszał się chwiejnym krokiem. Oskarżony po wysadzeniu kuzyna wycofał samochód na drogę i zaczął przemieszczać się w stronę swojego domu , gdzie mieszkał także wB., jadąc za radiowozem . W/w funkcjonariusze postanowili zatrzymać go do kontroli drogowej.Ł. B.włączył światła błyskowe i został przy samochodzie a pokrzywdzonyP. K. (1)udał się w kierunku jadącegoV., dając mu sygnał do zatrzymania za pomocą latarki . Pokrzywdzony ubrany był w mundur policyjny a na sobie miał nadto odblaskową kamizelkę z napisem „policja”.
OskarżonyP. C.zjeżdżając częściowo na przeciwny pas a częściowo na drogę dojazdową do posesji zatrzymał kierowany przez siebie pojazd , do którego zaczął podchodzić pokrzywdzonyP. K.. Oskarżony w tym czasie chciał ponownie uruchomić silnik . Funkcjonariusz przypuszczając ,że tenże chce zbiec i uniknąć kontroli nakazał wyjście
z pojazdu i wydał polecenie zaniechania odjazdu. Pokrzywdzony użył przy tym zwrotu „policja „ a następnie otworzył drzwi od strony kierowcy . Oskarżony wówczas odepchnął go kilkakrotnie ręką lewą a prawą ponownie uruchomił silnik ( przekręcając kluczyk w stacyjce ) , włączył bieg wsteczny i zaczął szybko cofać kierowany przez niego pojazd. PokrzywdzonyP. K.chwycił wówczas za kierownicę a drugą ręką przytrzymywał oskarżonego za szyję . Oskarżony cofał pojazd
w takiej pozycji z pokrzywdzonym . Samochód ten następnie uderzył w metalową barierkę znajdującą się na linii poruszania się , gdzie był nadto spadek terenu . Funkcjonariusz znalazł się pomiędzy samochodem a jego drzwiami , które dociskały go do metalowej barierki . Pokrzywdzony krzyczał ,że oskarżony połamie mu nogi lub zabije (które „ podcięło „ po uderzeniu w barierkę i były niejako wleczone po asfalcie , sam zaś pokrzywdzony bał się puścić kierownicy aby nie znaleźć się pod samochodem ) ale ten nie reagował. Pokrzywdzony uderzył go kilka razy pięścią w twarz, druga ręką trzymając się za kierownicę. Widząc co się dzieje funk.Ł. B.wsiadł do radiowozu i ruszył aby wyprzedzić cofający pojazd i zajechać mu drogę . Udało mu się to , przy czym oskarżony cofając uderzył w bok radiowozu, doprowadzając do jego uszkodzenia.
NastępnieŁ. B.poinformował o zdarzeniu dyżurnegoK.wN.prosząc o pomoc . Tenże wysłał na miejsce kilka patroli , które jednakże przyjechały na miejsce zdarzenia już po kolejnej fazie tegoż .
Następnie w miejscu ,gdzie kończyła się barierka pokrzywdzony niejako
, „ odpadł „ od samochodu aV.z kierującym oskarżonym stoczył się ze skarpy , tam gdzie leżał policjant i przygniótł go lewym kołem w klatkę piersiową i prawe biodro. P.K.wydostał się spod pojazdy , który niejako zawisł na skarpie a następnie próbował się podnieść wołając do oskarżonego aby się zatrzymał. Oskarżony nadal tego nie zrobił a wręcz podszedł do policjanta i kopnął go w klatkę piersiową a następnie zaczął uciekać w znajdujące się nieopodal zarośla. Pokrzywdzonemu udało się podnieść i pobiec za nim a następnie złapać go za nogę i doprowadzić do upadku . Wówczas to do nich dobiegł ŁB., który pomógł pokrzywdzonemu założyć oskarżonemu kajdanki . Następnie oskarżony został umieszczony w uszkodzonym radiowozie .
Na miejsce przybyli funk.G. G. (1)orazM. W. (1)a takżeR. N. (1)iM. M. (4)oraz w trzecim z kolei patroluA. S. (1)iM. L. (1). Ten ostatni sporządził protokół z zatrzymania oskarżonego . Na miejscu pojawili się różni gapiowie, w tym członkowie rodziny oskarżonego , w tym jego bratJ. C., który groził pokrzywdzonemu pozbawieniem życia oraz znieważył wulgaryzmami tegoż orazŁ. B., za co został skazany prawomocnym wyrokiem tut. sądu z 10.02.2015 w sprawie II K 532/14 .
Dowody : wyjaśnienie oskarżonegoP. C.k. 28 , 47 - 48,296 – 297 , 378 - 379 , 515-516, zeznania świadkówP. K. (1)k. 22 - 24 (41 - 42 ) , 73 - 79 , 200 - 203 , 516 - 518 , iŁ. B. (1)k. 19 - 20 68 - 72 , ogólne zeznania świadkówR. N. (1)k. 93 - 96 ,M. M. (4)k. 98 – 100 ,A. S. (1)k. 184 - 185 ,M. L. (1)k, 190 ,G. G. (1)k. 186,M. W. (1)k. 188 orazM. M. (3)co do podwiezienia go przez oskarżonego k. 157 - 159, protokoły oględzin uszkodzonych pojazdówV.iK.k. 7 – 8 , 10 - 11 , protokół oględzin miejsca zdarzenia i szkic sytuacyjny k. 12 – 14 , zdjęcia miejsca zdarzenia k. 115 - 123 , protokół zatrzymania oskarżonego k. 16 , -
OskarżonyP. C.kierując samochodemV. (...)w miejscowościB.przed jego zatrzymaniem kierował tymże pojazdem znajdując się w stanie nietrzeźwości . Około godziny wcześniej spoczywał on piwo w nowobudowanym przez siebie domu, z którego wówczas wracał z kuzynem . W wyniku badania oskarżonego na zawartość alkoholu o godz. 21. 23 stwierdzono u niego wynik 0,55 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Podobny wynik uzyskano później a także w wyniku badania krwi , którą pobrano o godz. 22. 45. Wówczas uzyskano wynik 1,1 promila.
Dowody : wyjasnienia oskarżonego k. jw. protokół badania na zawartość alkoholu z wynikiem badania k. 3 ,protokół pobrania krwi i opinia CM UJ w tym zakresie na zawartość alkoholu k. 252 oraz 255.
W wyniku zdarzenia funkcjonariusze policjiŁ. B. (1)iP. K. (1)zostali przewiezieni z miejsca zdarzenia doSzpitala (...)wN.. PokrzywdzonyK.przebywał w tymże szpitalu do 19 lutego 2014r .
W wyniku zachowania oskarżonego doznał on szeregu obrażeń ciała naruszających czynności jego narządów na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 kk. Doznał on urazu odcinka lędźwiowo - krzyżowego z następowym kręgozmykiem L5/S1 oraz związanego z nim przewlekłego zespołu bólowego a nadto odniósł obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu , podbiegnięć krwawych i otarć na obu podudziach a także podbiegnięć krwawych na prawej ręce.
Dowody : zeznania świadkaP. K.k. jw, opinia CM UJ k. 283 - 285,-
Pokrzywdzony przez długi okres czasu kontynuował leczenie i w czasie przesłuchania w sądzie nadal leczenie nie zostało zakończone a także nadal występowały skutki wypadku .P. K. (1)po zdarzeniu kontynuował leczenie u neurologa dr.R.a także u ortopedy , odbył kilka serii zabiegów rehabilitacyjnych a także korzystał w porad psychiatry . Przyjmował leki psychotropowe i przeciwbólowe. Przebywał na zwolnienie lekarskim z pracy do lipca 2014r. Przez ok. 3 tygodnie wymagał poważnej pomocy rodziny aby mógł wstać i poruszać się o dwóch kulach . Z kul korzystał łącznie ok. 2 miesiące od zdarzenia. Z uwagi na długie okresy realizacji skierowań do lekarzy publicznych pokrzywdzony część leczenia odbywał niejako prywatnie. W czasie przesłuchania w sądzie nadal pokrzywdzony odczuwał mrowienie i skurcze w kończynach , które to objawy występowały przy dłuższej jeździe samochodem oraz po przejściu kilku kilometrów , występował nadal ból w kręgosłupie. Wcześniej oskarżony był osobą bardzo sprawną , uprawiał różne sporty , w tym grał w siatkę , pływał na kajakach a także był przewodnikiem górskim . Skutki wypadku w znacznym stopniu ograniczyły te możliwości . Od sierpnia 2015r pokrzywdzony wrócił do pracy w tzw. drogówce ale jest niejako oszczędzany przez przełożonych aby nie musiał długo chodzić itp. Lekarze proponują mu zabieg usztywnienia kręgosłupa , którego to zabiegu obawia się pokrzywdzony tj. że musiałby stracić pracę a brakuje mu jeszcze kilka lat do emerytury policyjnej. W październiku i listopadzie 2015r pokrzywdzony dwukrotnie korzystał z(...)wN.z uwagi na problemy z kręgosłupem i m. in z drętwieniem i mrowieniem kończyn dolnych .
Z tytułu zadośćuczynienia pokrzywdzony uzyskał od ubezpieczyciela z zakresu OC oskarżonego(...) SAzadośćuczynienie w łącznej kwocie 6 tys. zł oraz odszkodowanie w kwocie nieco ponad 619 zł , przy czym pokrzywdzony domagał się znacznie większych kwot a odszkodowanie ograniczono przyjmując ,że część wydatków związanych z leczeniem nie musiał ponosić prywatnie lecz korzystać z publicznej służby zdrowia. Pokrzywdzony uzyskał również odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy w wysokości pok. 9 tys . zł, otrzymał również nagrodę od komendanta w kwocie ok. 1 400 zł za wzorową służbę oraz uzyskał wcześniejszy awans na wyższy stopień z tego samego tytułu.
Przed Sądem Rejonowym Wydział Cywilny wN.pod sygn. I C 65/15 w czasie orzekania toczyło się postępowanie z powództwa pokrzywdzonego p-ko(...) SAo część domaganego się wcześniej zadośćuczynienia i odszkodowania tj. pokrzywdzony wniósł powództwo o zasądzenie kwoty 7 tys. zł ty tyłem zadośćuczynienia oraz kwoty 1 080 zł tytułem odszkodowania. 14.12.2015r Sąd dopuścił dowód z opinii zespołu biegłych z zakresu chirurgii i ortopedii oraz neurologii i psychiatrii celem ustalenia zasadności dochodzonych kwot.
Z kolei również TUW.wypłaciło KWP wK.odszkodowanie za uszkodzony samochód policyjny na skutek zachowania oskarżonego w kwocie 6619,45 zł oraz w kwocie 994,20 zł za uszkodzenia i zniszczenia w szczególności umundurowania pokrzywdzonego , które to kwoty następnie są regresowane od oskarżonego , z uwagi na znajdowanie się w czasie czynu w stanie nietrzeźwości.
Dowody : zeznania świadkaP. K. (1)k. jw, dokumentacja związana z leczeniem P.K., ponoszonymi wydatkami na leczenie itp. k. 15, dokumentacja lekarska
( w kopercie dołączona do akt) oraz k. 204 – 214 , 265 - 267 , 512 – 514 , dokumentacja odszkodowawcza(...) SAdotycząca wypłaconych odszkodowań za uszkodzenie radiowozu i odzieży k. 400 - 446, istotne fragmenty kserokopii akt SR w Nowym Sączu w sprawie IC 65/15 k.. 452 - 478 oraz 484 - 490 a także k. 501 , 509 - 510 ,-
W akcie oskarżeniaP. C.zarzucono to ,że w dniu 15 lutego 2014r. wB.woj.(...)kierował w ruchu lądowym samochodem m-kiV. (...)nr rej. (...)w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,55 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. przest. zart. 178a§1 kkoraz to ,że w dniu 15 lutego 2014r. wB.woj.(...)używając niebezpiecznego przedmiotu w postaci samochodu osobowego markiV. (...)dopuścił się czynnej napaści na pełniącego obowiązki służbowe funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji wN.P. K. (1)stosując przemoc w celu zmuszenia go do odstąpienia od czynności zatrzymania i sprawdzenia stanu trzeźwości w ten sposób , że kiedy policjant trzymał się pojazdu , najpierw go odpychał , następnie ruszył samochodem do tyłu i docisnął go do metalowej barierki , w wyniku czego upadł i został przygnieciony kołem pojazdu w klatkę piersiową i prawe biodro , a kiedy się podnosił , kopnął go w klatkę piersiowa , w następstwie czego doznał urazu odcinka lędźwiowo – krzyżowego z następowym kręgozmykiem L5/S1 oraz związanego z tym przewlekłego zespołu bólowego , a ponadto odniósł obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu , podbiegnięć krwawych i otarć na obu podudziach, a także podbiegnięć krwawych na prawej ręce co naruszyło czynności narządów na okres powyżej 7 dni tj.przest. zart. 223§1 kkiart. 224§3 kkiart. 157§1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
OskarżonyP. C.słuchany w postępowaniu przygotowawczym po ostatecznie sformułowanej treści zarzutów ( tak jak w akcie oskarżenia ) przyznał się do obu zarzucanych mu czynów i nie składał wyjaśnień. Oskarżony wyraził skruchę i przyznał ,że powodem jego zachowania była chęć uniknięcia kontroli drogowej , gdyż był nietrzeźwy . Wyraził wówczas ogólną wolę dobrowolnego poddania się karze. Również przed sądem oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów i oświadczył, że nie chce nic wyjaśnić a także chciał złożyć wniosek w trybieart. 387 kpk, do czego jednak nie doszło ,gdyż pokrzywdzony domagał się zadośćuczynienia w kwocie co najmniej 10 tys. złotych a pokrzywdzony zaoferował ostatecznie 5 tys. zł. Oskarżony także przeprosił pokrzywdzonego .
Oceniając materiał dowodowy należy stwierdzić, iż oparty jest on głownie na zeznaniach pokrzywdzonegoP. K. (1)iŁ. B. (1)a także w zakresie czynu dotyczącego prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości na wynikach badania w tym zakresie ,zaś odnośnie czynu głównego także na uzyskanej dokumentacji lekarskiej a przede wszystkim opinii CM UJ ,odnośnie rodzaju i kwalifikacji prawnej obrażeń ciała pokrzywdzonego.
Zeznania w/w świadków są zgodne , logiczne ,przekonywujące , wzajemnie się uzupełniają a także znajdują potwierdzenie w przyznaniu się oskarżonego do zarzucanych mu czynów a zatem zasługują one na wiarę.
Zeznania pozostałych sześciu funkcjonariuszy policji co do zdarzeń , których dotyczy sprawa a toR. N.,M. M.,A. S.,G. G.,M. W.iM. L.również zasługują na wiarę , choć zawierają one mniejszy lub większy a generalnie stosunkowo niewielki zakres informacji co do szczegółów przebiegu zdarzeń, przed przybyciem ich na miejsce . Potwierdzają one w mniejszym lub większym stopniu , przynajmniej ogólnie , zasadniczy przebieg zdarzenia , powód interwencji i na czym polegało zachowanie oskarżonego ,co do pokrzywdzonego .Widzieli również ci funkcjonariusze miejsce zdarzenia w tym usytuowanie obu pojazdów a co także znajduje potwierdzenie w materiale fotograficznym znajdującym się w aktach.
Podzielono jako rzetelną i fachową opinie CM UJ odnośnie rodzaju i kwalifikacji prawnej obrażeń ciała pokrzywdzonego , gdzie opisano również proces leczenia pokrzywdzonego u innych podmiotów niżSzpital (...)wN..
Do sprawy nie wniosły w zasadzie zeznania świadkaM. M., którego podwoził oskarżony będąc nietrzeźwy ( jedynie w tym zakresie są one istotne ) . Nic istotnego na temat przebiegu zdarzenia nie zeznał także sąsiad oskarżonegoJ. M.. Mało istotne są także wyjasnienia - zeznawania początkowo współoskarżonego brataJ. C., który został skazany w sprawie ( k. 381 ).
Reasumując , zgormadzony w sprawie materiał dowodowy dał dostateczne podstaw do przyjęcia ,że oskarżony dopuścił się obu zarzucanych mu czynów.
Kierując samochodem w miejscowościB.na drodze publicznej w stanie nietrzeźwości oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamionaart. 178a § 1 kk.
Z kolei oskarżony działając niewątpliwie w celu uniknięcia kontroli przez funkcjonariuszy policji ( co sam przyznał ) a jednocześnie używając bezspornie przemocy ze skutkiem zart. 157 § 1 kkwyczerpał znamionaart. 224 § 3 kk, dotyczący kwalifikowanej formy , z uwagi na skutki wywierania wpływu przemocą na czynności urzędowe funkcjonariuszy policji , którzy chcieli skontrolować jego stan trzeźwości .
Jednocześnie z uwagi na kwalifikację obrażeń należało przyjąć kumulatywną kwalifikacje zart. 157 § 1 kka także i przede wszystkim kumulatywną kwalifikację zart. 223 § 1 kk, który dotyczy tzw. czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego . Przepis ten mówi o odpowiedzialności m. in. osoby , która dopuszcza się czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego w czasie lub w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych i używa samodzielnie broni palnej , noża lub innego niebezpiecznego przedmiotu.
Sąd podziela w całości stanowisko oskarżyciela ,że w tym przypadku , uwzględniając nadto motywy działania oskarżonego i cel oraz z uwagi na gabaryty użytego przedmiotu , masę i jego energię - cofający samochód stworzył porównywalne zagrożenie dla życia lub zdrowia ,jak użycie noża, czy też broni palnej . Za uznaniem samochodu za przedmiot niebezpieczny (użyty ewidentnie nie dla celu , któremu służy) wypowiedział się SN w postanowieniu z 29.05.2003r w sprawie I KZP 13/03 . Podobne stanowisko w tym zakresie zawarł SA wL.w wyroku z 13.06.2005r w sprawie II AKa 124/05.Oskarżony w pełni musiał i zdawał sobie sprawę jakie i jak duże zagrożenie dla życia i zdrowia pokrzywdzonego stwarzał cofający samochód , gdy P.K.usiłował fizycznie go powstrzymać przed odjechaniem i nie usiłował nawet zatrzymać pojazdu aby zapobiec lub zmniejszyć zagrożenie , w sytuacji gdy docisnął pokrzywdzonego do metalowej barierki a tenże krzyczał ,że mu połamie nogi lub zabije. Później jeszcze leżącego funkcjonariusza pokopał , co pośrednio potwierdza jego zamiar .
Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe jako okoliczność łagodzącą uwzględniono dotychczasową niekaralność oskarżonego za przestępstwa ( k. 338 ) .
Za czyn zart. 178a § 1 kkjako okoliczności łagodzące potraktowano również przejechanie niewielkiego odcinka drogi w stanie nietrzeźwości a co za tym idzie w szczególności małą realną możliwość spowodowania zagrożenia dla innych ( choć spowodował zagrożenie dla swojego kuzyna z którym jechał ) . Wpływający na wymiar kary jest stopień stanu nietrzeźwości oraz to ,że oskarżony kierował pojazdem około godziny po spożyciu piwa a musiał zdawać sobie sprawę ,że jest nietrzeźwy i w jakim stopniu , zważywszy na uzyskany wynik badania , który wskazuje z kolei ,że oskarżony nie wypił np. jedynie „ małego piwa” .
Spośród katalogu kar uznano , iż kara grzywny w tym zakresie jest wystarczająca . Wymierzono oskarżonemu tą karę w wysokości 100 stawek dziennych , przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 15 zł ( zaliczając na jej poczet trzy doby zatrzymania , odpowiadające sześciu stawkom dziennym grzywny ) . Przy ustalaniu wysokości stawki uwzględniono sytuację finansowo - rodzinną oskarżonego, który pracuje jedynie w tzw. niemartwych okresach przy elewacjach itp. w firmach budowlanych . Ma on na utrzymaniu dwoje dzieci . Jego żona pracuje na odnawialne umowy – zlecenia , za wynagrodzeniem miesięczny ok. 1000 zł a jego rodzina utrzymuje się również z pracy w niewielkim gospodarstwie rolnym o pow. 35 arów ( k. 515 ) .
Odnośnie tegoż czynu w stosunku do oskarżonego zastosowanoart. 4 § 1 kki bez wątpienia łagodniejsze przepisy dotyczące m. in. rozmiaru środka karnego jak niżej a które obowiązywały przed ich zaostrzeniem od 18.05.2015r .
Orzeczono również , uwzględniając okoliczności łagodzące jw. w tym przejechanie niewielkiego odcinka drogi obligatoryjny środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres minimalny 1 roku , zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy i uznając tym samym środek za wykonany w całości.
Co do czynu głównego , oprócz przyznania się oskarżonego do zarzucanego mu czynu , wyrażenia skruchy i przeproszenia pokrzywdzonego trudno dopatrzyć się istotnych okoliczności łagodzących . Również samo przyznanie się nie jest też jakąś istotną okolicznością łagodzącą , skoro i bez tego materiał dowodowy byłby wystarczający do wydania wyroku skazującego .
Okolicznościami obciążającymi w tym zakresie jest kumulatywny charakter kwalifikacji oraz działanie w stanie nietrzeźwości . Przede wszystkim jednak obciążającym jest wyjątkowo brutalne i mogące skończyć się znacznie poważniej działanie oskarżonego ( podjęte celem uniknięcia odpowiedzialności za inne przestępstwo) , który w szczególności nawet po początkowej fazie zdarzenia jeszcze kopał pokrzywdzonego , którego wcześniej przygniótł do barierki , gdy tenże leżał a także jakkolwiek mieszczące się w kwalifikacji zart. 157 § 1 kkobrażenia ciała pokrzywdzonego - skutki tegoż zdarzenia dla jego zdrowia , które okazały się poważne a gdzie pokrzywdzony prawie dwa lata od zdarzenia odczuwa jeszcze te skutki i proces jego leczenia nie zakończył się.
Za ten czyn wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności , oczywiście stosując równieżart. 4 § 1 kk, gdyż w przeciwnym razie kary takiej nie można by było zawiesić a to z uwagi na brzmienieart. 69 § 1 kkw wersji obowiązującej o 1 lipca 2015r. Jednocześnie właściwości i warunki osobiste oskarżonego w ocenie sądu uzasadniają przypuszczenie ,że czyn ten ( jakkolwiek wyjątkowo brutalny ) ma charakter odosobniony i stanowi wyłom w dotychczasowym poprawnym jego zachowaniu . Oskarżony z pewnością działał z zamiarem nagłym , wcześniej nieprzemyślanym . Wykonanie wymierzonej kary warunkowo zawieszono na 4 - letni okres próby , uznając , iż okres taki jest jednocześnie niezbędny dla osiągnięcia celów kary.
W sprawie pokrzywdzony domagał się zasadzenia od oskarżonego zadośćuczynienia w kwocie ostatecznie 10 tys. zł a obrońca wniósł o nie uwzględnienie wniosku i nie orzekanie o tym w ogóle ,z uwagi m. in na toczące się postępowanie cywilne o podobnym charakterze w SR w Nowym Sączu . Wniosek obrońcy nie mógł zostać uwzględniony , gdyż sąd jest związany takim wnioskiem i jeżeli zachodzą ogólne przesłanki - musi o tym orzec . Oczywiście ,w sprawie występuje dość specyficzna sytuacja procesowa , bo pokrzywdzony uzyskał już od ubezpieczyciela oskarżonego
zadośćuczynienie w kwocie łącznej 6 tys. zł oraz odszkodowanie w kwocie nieco ponad 619 zł , toczy się postępowanie o zadośćuczynienie w kwocie 7 tys. zł oraz odszkodowanie w kwocie 1080zł a także pokrzywdzony z tytułu zdarzenia uzyskał dodatkowe świadczenia w postaci odszkodowania za wypadek przy pracy i nagrodę. Należy zaznaczyć ,że odszkodowanie jw. i nagroda - opierają się na zupełnie innych podstawach prawnych i są to kwestie niezależne od zadośćuczynienia i odszkodowania . Także sąd karny posiada uprawnienie do orzekania a jednocześnie obowiązek w tym zakresie w przypadku zaistnienia przesłanek zart. 46 § 1 lub 2 kk. Oczywiście sąd karny wziął pod uwagę uzyskane już w szczególności zadośćuczynienie w kwocie 6 tys. zł .Najistotniejsze w sprawie jest to , a czego zda się nie dostrzegać obrońca ,że zadośćuczynienie ,odszkodowanie, czy też nawiązka w ich miejsce - mają niejako podwójny charakter tj. odszkodowawczy w szerokim rozumieniu ale równocześnie także penalny.
W sprawie należało zdaniem sądu orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego , tym bardziej ,że przecież nie orzeczono wobec oskarżonego kary za czyn główny o bezpośredniej dolegliwości np. grzywny i m. in. orzeczona nawiązka temu też ma służyć. Jednocześnie sąd wziął pod uwagę wyjątkowo brutalne i rzadko spotykane zachowanie oskarżonego a przede wszystkim skutki , które ono wywołało i nadal wywołuje w zakresie stanu zdrowia funk. P.K.. Z uwagi na charakter niektórych obrażeń i skutków oraz potrzebę bliższych ustaleń w tym zakresie za pośrednictwem biegłego , co nie jest domeną sądu karnego i czym zajął się sąd cywilny , dopuszczając dowód w tym zakresie - uznano , iż w miejsce zadośćuczynienia należy orzec nawiązkę , której wysokość ustalono na kwotę 6 tys. zł. Należy podkreślić ,że sam oskarżony akceptował kwotę 5 tys. zł we wstępnej propozycji skazania w trybieart. 387 kpk. Jednocześnie przy wysokości orzeczonej zawiązki wzięto pod uwagę także możliwości zarobkowe oskarżonego . Nie może on zasłaniać się tym ,że w czasie orzekania nie pracował , tym bardziej, że bezsporne jest ,że pracował w tzw. budowlance w okresach sezonu, nadal zamierza i powinien nadal pracować co najmniej w tzw. sezonie . Również to ,że spłaca świadczenia regresowe za uszkodzenie samochodu , zniszczenie munduru itp. nie jest dostateczną podstawą do odmiennego wnioskowania . W ocenie kwota 6 tys. zł nie jest jakąś kwotą nadmierną aby oskarżony nie mógł przy należytej staranności uiścić jej pokrzywdzonemu , któremu również na drodze procesu karnego przysługuje uprawnienie do zadośćuczynienia , czy też jego odpowiednika w formie nawiązki.
Zdaniem sądu orzeczone kary i zastosowane środki są adekwatne do całokształtu okoliczności , oddają stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego i zakres jego winy . Winny one odnieść zamierzony skutek w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.
Z uwagi na sytuację finansowa zwolniono oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania .