Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 243/15
Data wyroku: 2015-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Żukowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 4 kk

Sygn. akt VI Ka 243/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Barbara Żukowska
Protokolant  Małgorzata Zawadzka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 roku
sprawyG. T.
oskarżonego zart. 178a § 4 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt II K 1036/14

1
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoG. T.w ten sposób, że na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat,

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

3
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 243/15

UZASADNIENIE
G. T.został oskarżony o to, że w dniu 13 października 2014 roku wR., rejonu(...), będąc w stanie nietrzeźwości stwierdzonym na podstawie badania urządzeniem kontrolno-pomiarowym(...) (...)- (...), wynik pierwszego badania 0,66mg/l, wynik drugiego badania 0,70 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował na drodze publicznej samochodem markiF. (...)onr rej. (...), czym nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyroku sygn. II K 1339/13 dot. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym mocą wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu za czyn zart. 178a § 1 k.k., sygnatura akt II K 1339/13, tj. o czyn zart. 178 a § 4 k.k.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 roku (sygn. akt II K 1036/14):

1
oskarżonegoG. T.uznał za winnego popełnienia tego, że w dniu 13 października 2014 roku wR., rejonu(...), będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, stwierdzonym na podstawie badania urządzeniem kontrolno-pomiarowym(...)nr seryjny(...), nr wersji(...), kierował na drodze publicznej samochodem markiF. (...)onr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym na mocy wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 13.11.2013 r. sygn. akt II K 1339/13 za czyn zart. 178a § 1 k.k., naruszając jednocześnie orzeczony tym wyrokiem na okres 2 lat zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym obowiązujący w okresie od dnia 29.11.2013 r. do dnia 29.11.2015 r., tj. występku zart. 178 a § 4 k.k.i za to na podstawieart. 178 a § 4 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech ) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 69 § 1 i 4 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoG. T.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat próby,

3
na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoG. T.grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł (dwudziestu złotych),

4
na podstawieart. 624§1 k.p.k.i na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(DZ.U. nr 49 poz. 223 z 1983r. ze. zm.) zwolnił oskarżonegoG. T.od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym odstąpił od wymierzenia mu opłaty.

Apelację od powyższego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego wywiódł prokurator – powołując się na przepisart. 438 pkt 1 i 4 kpkzarzucił:

1
obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 42 § 2 kkpolegającą na nie orzeczeniu wobecG. T.zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych za popełnienie przez niego przestępstwa zart. 178 § 4 kkpodczas gdy orzeczenie takiego zakazu jest obligatoryjne,

2
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobecG. T.poprzez wymierzenie za przypisany mu czyn kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat a wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia przez Sąd orzekający okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu przestępstwa cechującego się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, faktu kierowania przezG. T.pojazdem mechanicznym pod znacznym wpływem alkoholu (0,70 mg/l i 0,74 mg/l) oraz przywiązania przez Sąd nadmiernego znaczenia do przyznania się oskarżonego do winy, wyrażenia przez niego skruchy przez co wymierzona kara nie spełnia wymogów w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.

3
Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 4 lat, orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów wszelkich mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja Prokuratora jest zasadna o ile podnosi zarzut obrazy zaskarżonym wyrokiem przepisuart. 42 § 2 kk.
Sąd Rejonowy przeprowadził w przedmiotowej sprawie prawidłowe postępowanie dowodowe, zgromadzone dowody ocenił w sposób zgodny z wymogami przepisuart. 7 kpki na tej podstawie dokonał ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, których nie sposób kwestionować. Sprawstwo i winaG. T.w popełnieniu przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem czynu zostały zasadnie przesądzone.
Prawidłową jest przyjęta w wyroku kwalifikacja prawna czynu oskarżonego.
W pisemnych motywach wyroku Sąd Rejonowy wskazał okoliczności, które przesądziły o wymierzeniu oskarżonemu za czyn zart. 178a § 4 kkkary trzech miesięcy pozbawienia wolności z zastosowanym dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia wykonania tej kary na 3-letni okres próby i kary grzywny (na podstawieart. 71 § 1 kk) w wysokości 50 stawek dziennych i ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych.
Prokurator domaga się w apelacji zmiany zaskarżonego orzeczenia i wymierzenie oskarżonemu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat.
Oczywistym jest, iż nie każda różnica w ocenie rodzaju i wymiaru kary może uzasadniać postawienie jej zarzutu rażącej niewspółmierności. Kara tylko wówczas może uznana być na rażąco niewspółmierną, kiedy w kontekście okoliczności odnoszących się do czynu i osoby sprawcy nie sposób jej zaakceptować.
Zważywszy na ustalone przez Sąd Rejonowy okoliczności podmiotowe i przedmiotowe nie sposób stwierdzić by wymierzona oskarżonemuG. T.kara jawiła się jako rażąco łagodna, niewspółmierna i niesprawiedliwa.
Wobec sprawcy występku zart. 178a § 4 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności wyłącznie w razie ustalenia istnienia szczególnie uzasadniającego wypadku (art. 69 § 4 kk).
Prokurator w apelacji nie zakwestionował orzeczenia o zastosowaniu wobecG. T.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności lecz wymiar tej kary i długość orzeczonego okresu próby, jednakże w apelacji nie zawarł argumentów, które przekonywałyby o słuszności wniosku.
Oczywistym jest, iż cele prewencji indywidualnej (wychowawcze i zapobiegawcze), które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego są nadrzędnymi ponad względami prewencji generalnej. Kara sprawiedliwa nie powinna wykraczać poza rzeczywistą potrzebę, względy prewencji generalnej nie powinny przesądzać o wymierzeniu sankcji nadmiernie surowych.
W ocenie Sądu Okręgowego kara wymierzonaG. T.ukształtowana została w sposób wyważony – aczkolwiek łagodna- nie jest karą niewspółmiernie łagodną a tylko wówczas orzeczenie o karze wymagałoby zmiany w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Rejonowy przeanalizował i prawidłowo wyeksponował istotne okoliczności, które przesądziły o wymiarze orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, wymiarze orzeczonego okresu próby. Oceniając zaskarżone w tej części orzeczenie Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do jego zmiany.
Zasadnym natomiast okazał się kolejny zarzut zawarty w apelacji prokuratora.
Orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych było obligatoryjne wobec uznania sprawstwa i winy oskarżonegoG. T.w popełnieniu przestępstwa zart. 178a § 4 kk.
Celem stosowania tego środka jest zabezpieczenie innych użytkowników dróg przed niepoprawnym kierowcą poprzez wyeliminowanie go z tego ruchu.
Sąd Rejonowy przyznał w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż „poprzez przeoczenie” dopuścił się obrazy przepisuart. 42 § 2 kki nie orzekł wobecG. T.zakazu prowadzenia pojazdów mimo, iż orzeczenie takie było obowiązkowe.
OskarżonyG. T.mimo zapadłego wobec niego w dniu 13 XI 2013 roku wyroku, mocą którego ukarany został za czyn zart. 178 § 1 kkna kare grzywny, popełnił kolejne przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości w dniu 13 października 2014 roku, przy czym w wyniku przeprowadzonego badania stwierdzono, iż w 1 l wydychanego przezeń powietrza znajdowało się 0,66 mg alkoholu.
Niepoprawność w postępowaniu, stwierdzony wysoki stopień nietrzeźwości przesądziły o uznaniu za celowe wyeliminowanie oskarżonego, jako kierowcy pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w okresie 3 lat, zgodnie z wnioskiem apelacji prokuratora.
Trudna sytuacja materialna oskarżonego przesądziła o zwolnieniu go z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.