Sąd Okręgowy w Gliwicach
II Zamiejscowy Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 154/14
Data wyroku: 2015-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Klon

Sygn. akt II C 154/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 kwietnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II CywilnyOśrodek (...)wR.
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jarosław Klon
Protokolant: Magdalena Kubańska
po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 roku w Rybniku
sprawy z powództwaA. G.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w Raciborzu
o zapłatę i naruszenie dóbr osobistych

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powodaA. G.na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania;

Sygn. akt II C 154/14

UZASADNIENIE
PowódA. G.ostatecznie precyzując żądanie pozwu domagał się zasądzenia kwoty 700 zł, na którą składały się kwota 400 zł stanowiąca wysokość odszkodowania za skradzione rzeczy oraz kwoty 120 zł i 180 zł tytułem kosztów postępowania, jakie powód poniósł wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytułem odszkodowania oraz o przeprosiny i oświadczenie w dzienniku(...)o treści wskazanej w pozwie, za naruszenie jego dóbr osobistych poprzez zawarcie w treści uzasadnienia wydanego w sprawie II Kp 87/13 informacji nieprawdziwych, które uniemożliwiły mu następnie dochodzenia swoich należności z tytułu kradzieży mienia.
Pozwany Skarb Państwa Sąd Rejonowy w Raciborzu – reprezentowany przez radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w odpowiedzi na pozew wniósło oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przypisanych. Podniesiono, że powód nie wskazał podstawy prawnej żądania odszkodowani i jego wysokości, zarzucono też, że to na powodzie zgodnie zart. 6 kci232 kpcciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa tymczasem brak jest zarzutów i dowodów na wykazanie bezprawności działania strony pozwanej. Powód nie wyjaśnił na czym polegać miała nieprawidłowości w procedowaniu Sadu w sprawie II Kp 87/13 i na czym polegała niezgodność wydanego rozstrzygnięcia z prawem. Nadto wskazano, że jeżeli powód dochodzi swojego roszczenia na podstawieart. 4171§ 1 i 2 kpcto będąc poszkodowanym występując z powództwem do sądu o naprawienie szkody wyrządzonej wydaniem prawomocnego orzeczenia musi legitymować się dowodem niezgodnego z prawem takiego orzeczenia. Powód nie wykazał we właściwym trybie by orzeczenie Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 15 maja 2013r. w/w sprawie było niezgodne z prawem. Co do żądania odsetek wskazano, że ich zasądzenie w sprawie odszkodowawczej, może zostać ustalone w dacie wydania orzeczenia uwzględniającego powództwo.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Postanowieniem z dnia 15 maja 2013r. Sąd Rejonowy w Raciborzu w sprawie II Kp 87/13 w wyniku zażalenia pokrzywdzonegoA. G.na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wodzisławiu Śląskim z dnia 31 stycznia 2013r. , sygn. akt 1 Ds. 94/13 o odmowie wszczęcia śledztwa oraz na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Raciborzu z dnia 14 marca 2013r., sygn. akt 1 Ds. 51/13 o umorzeniu dochodzenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.
Dowód: postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 15 maja 2013r. w sprawie II Kp 87/13.
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Gliwicach – Ośrodek zamiejscowy wR.w sprawie II C 321/12 oddalił powództwo powodaA. G.i w punkcie 2 zasądził od niego na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł. Od powyższego rozstrzygnięcia skutecznie apelację wniósł powód. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w sprawie V ACa 721/13 oddalił apelacje powoda i zasądził od niego na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 120 zł.
Dowód: wyrok z dnia 26 czerwca 2013r. Sądu Okręgowego w Gliwicach – Ośrodek zamiejscowy wR., sygn. akt II C 321/12, wyrok z dnia 27 lutego 2014r. Sądu Apelacyjnego w Katowicach, sygn. akt V ACa 721/13.
Sąd zważył co następuje:
Sąd opierając się na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie po myśliart. 233 kpcdokonał jego oceny i stwierdził co następuje.
Powód zgodnie z twierdzeniem strony pozwanej, faktycznie oparł swoje żądanie odszkodowawcze na podstawieart. 4171§ 2 kpc, zgodnie, z którym jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia co do zasady nie powinna być przedmiotem samodzielnych ustaleń sądu w procesie o naprawienie szkody. Sąd rozpoznający sprawę odszkodowawczą nie jest bowiem właściwy do indywidualnej oceny legalności konkretnego wyroku lub postanowienia stanowiącego źródło szkody. Jeżeli ustawa wiąże oznaczone skutki prawne z obowiązywaniem prawomocnego orzeczenia, a jednocześnie reguluje zasady i tryb jego wzruszania z powodu niezgodności z prawem, to prawna skuteczność takich orzeczeń nie może być podważana (kwestionowana) bezpośrednio w każdym procesie odszkodowawczym, z pominięciem zasad i trybu postępowania zastrzeżonego do kontroli prawomocnych orzeczeń. Dlatego też odpowiedzialność władzy publicznej za szkodę wyrządzoną wydaniem niezgodnego z prawem orzeczenia wymaga tzw. prejudykatu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 14.12.2012 r., V ACA 576/12).
Powód domagał się zasądzenia łącznie kwoty 700 zł, na które składała się kwota 400 zł stanowiąca równowartość skradzionych powodowi rzeczy oraz kwoty 120 i 180 zł stanowiące zasądzone koszty postępowania. Poza sporem jest, że postanowienie z 15 maja 2013r. Sądu Rejonowego w Raciborzu w sprawie II Kp 87/13 wydane na skutek zażalenia powoda jest prawomocne. Sad stwierdził również, że postanowienie w sprawie zostało wydane ustawowym w trybie odwoławczym na skutek prawidłowo wniesionego przez pokrzywdzonego zażalenia na postanowienie prokuratora, na podstawie przepisówKodeksu postępowania karnego. Powód nie wykazał by postanowienie w sprawie II Kp 87/13 było niezgodne z prawem. Zgodnie zart. 6 kcciężar udowodnienia tego faktu spoczywa na powodzie, czego zdaniem Sądu jednak nie uczynił.
Wydane postanowienie zawierało uzasadnienie, z którego wynika, że Sąd Rejonowy w Raciborzu rozpoznał sprawę bardzo obszernie, wnikliwie i szczegółowo. W treści uzasadnienia nie ma żadnych stwierdzeń i określeń, które mogłyby powoda obrazić lub które w jakikolwiek sposób naruszałyby jego dobra osobiste. Sąd odniósł się w sposób rzeczowy co do jego zarzutów, jak i działał też na podstawie obowiązujących przepisów prawa.
Oceny treści w/w uzasadnienia czy naruszone zostało jakiekolwiek dobro osobiste powoda dokonać należało przez pryzmatart. 23 i 24 kc., w których ustawodawca z definiował przesłanki naruszenia dóbr osobistych oraz przykładowo zdefiniował dobra osobiste. Stosownie doart. 24 § 1 kcten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.
Zatem by w ogóle mówić o naruszeniu dobra osobistego stwierdzić należy, że określone działanie jest bezprawne, czego w toku postępowania nie ustalono.
Reasumując powód nie wykazał żeby w jakikolwiek sposób aby postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa, jak również nie wykazał podstawy do żądania odszkodowania w trybieart. 4171§ 1 kc.
Powód również nie wykazał by treść uzasadnienia tego postanowienia naruszała jego dobra osobiste czy też cechowało się bezprawnością w rozumieniuart. 24 kc.
W związku z powyższym powództwo powoda należało oddalić jako niezasadneo czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 i 99 kpcw zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 8 lipca 2005 r.o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa i§ 6 pkt 2 oraz § 11 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(punkt 2 wyroku).
Sędzia Jarosław Klon