Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 335/15
Data wyroku: 2015-06-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 335/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 czerwca 2015 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie:

SSO Adam Pietrzak
SSO Agnieszka Połyniak

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015  roku
sprawyP. K.
synaK.iM.z domuB.
urodzonego (...)wŚ.
oskarżonego zart. 18 §2 kkw zw. zart. 56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii iart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07. 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 3 lutego 2015 r. sygnatura akt II K 296/14

I
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. Ż.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

Sygn. akt IV Ka 335/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemP. K.uznany został za winnego, że w miesiącu sierpniu 2008r. wŚ.woj.(...)nakłoniłM. W.do wprowadzenia do obrotu znaczną ilość środków psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości 5,05 grama co stanowi ok. 25 porcji, 31 sztuk tabletek amfetaminy tzw. ekstazy oraz środków odurzających w postaci 11,7 grama marihuany w ten sposób, że nakłonił ją do odebrania w.w narkotyków od nieustalonych mężczyzn w miejscowościK., przewiezienia ich doŚ.i przekazania jemu, tj. za winnego popełnienia czynu zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 56 ust 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 19 § 2 kkw zw. zart. 56 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przy zastosowaniuart. 60 § 6 pkt 3 kkwymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 stawek dziennych grzywny, po ustaleniu wysokości jednej stawki na 20 złotych.
NadtoP. K.uznany został za winnego tego, że w miesiącu lipcu i sierpniu 2008r. wŚ.woj.(...)działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłM. W.łącznie nie więcej niż 2 gramy środka psychotropowego w postaci amfetaminy w kwocie po 40 zł za gram oraz nie więcej niż 10 gram środka odurzającego w postaci marihuany w kwocie po 30 zł za gram, to jest za winnego popełnienia występku zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to, na podstawie powołanego przepisu wymierzono sprawcy kare 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zważywszy na treśćart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności, a jej wymiar określono na 1 rok i 6 miesięcy , przy czym, w oparciu oart. 69 § 1 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkzawieszono warunkowo wykonanie tej kary na okres próby lat 3.
Poza tym, na mocyart. 73 § 1 kkoddanoP. K.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, zaś w oparciu oart. 45 § 1 kkorzeczono wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa.
Wyrok powyższy zaskarżyli obrońca oskarżonego oraz prokurator.
Pierwszy ze skarżących zarzucił orzeczeniu:

⚫

obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 70 § 2 kkpolegającą na jego nie zastosowaniu przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianegoP. K.i błędnym wskazaniu podstawy prawnej dla okresu zawieszenia kary pozbawienia wolności, tj.art. 70 § 1 kk;

obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 73 § 2 kkpolegającą na jego nie zastosowaniu przy orzekaniu obligatoryjnego dozoru kuratora sądowego wobec młodocianegoP. K.;

obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzew zw. z§ 2 ust 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegającą na jego niezastosowaniu przy ustalaniu kosztów zastępstwa adwokackiego i nie podwyższeniu zasądzonej opląty o stawkę podatku od towarów i usług.

Tym samym apelujący wniósł o zmianę orzeczenia Sądu I instancji poprzez zastosowanie prawidłowej kwalifikacji prawnej zart. 70 § 2 kkiart. 73 § 2 kkw stosunku do stosowanych wobec oskarżonegoP. K.kar; zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług.
Z kolei prokurator zarzucił obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 73 § 1 kkpoprzez błędne jego przyjęcie w pkt. V części dyspozytywnej wyroku – za podstawę oddania oskarżonegoP. K.pod dozór kuratora w okresie próby, zamiastart. 73 § 2 kkmając na uwadze, że oskarżony w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat.
W konsekwencji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie w pkt. V zaskarżonego wyroku, iż podstawa oddania oskarżonegoP. K.pod dozór kuratora jestart. 73 § 2 kk.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacje zdają się być trafne, choć apelacja oskarżyciela publicznego nie wskazała na wszystkie uchybienia jakich Sąd I instancji dopuścił się w kwestionowanym wyroku, a które dostrzegł Sąd II instancji, a to:

1
Prokurator nie zarzucił obrazyart. 70 § 1 kkpoprzez jego błędne zastosowanie wobec młodocianego sprawcy. Uchybienie to władny był jednak naprawić Sąd odwoławczy nie tylko w uwagi na apelację obrońcy, lecz także z urzędu, gdyż w ten sposób sytuacja procesowaP. K.nie uległa by pogorszeniu.

2
Wymierzając oskarżonemu karę za czyn z art. 18 § 2 k w z. z art. 56 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd I instancji zastosował dobrodziejstwoart. 60 § 6 pkt 3 kk. Z uzasadnienia orzeczenia wynika, iż powodem tej decyzji była konieczność sankcjonowania przyjętego (błędnego, a nie zaskarżonego wcześniej przez prokuratora) wymiaru kary, a to 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd ów w tej stacji dopuścił się dwóch błędów.
Pierwszym z nich było nie powołanieart. 60 § 2 kk, a jak się wydaje to ten przepis pozwolił Sądowi Rejonowemu na zastosowanie złagodzenia przewidzianego wart. 60 § 6 pkt 3 kk, choć mógł bez przeszkód i „naginania” przepisów zastosowaćart. 60 § 1 kk, bowiemP. K.jest sprawcą młodocianym.
Drugim błędem było w ogóle stosowanieart. 60 § 6 pkt 3 kk, skoro nie było takiej potrzeby.
Jak wynika bowiem z analizy zmian ustawowych jakie związane były z art. 56 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożenie od 2 lat pozbawienia wolności obowiązuje od roku 2011. Wcześniej, czyli także w czasie popełnienia przestępstwa przezP. K.dolny próg ustawowego zagrożenia to 1 rok pozbawienia wolności.
Tym samym, zważywszy na treśćart. 4 § 1 kkkara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności była wyższa od dolnej granicy ustawowego zagrożenia, czyli zgodna z przepisami prawa materialnego.
Kolejnym, jeszcze istotniejszym uchybieniem ze strony Sądu Rejonowego było wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 59 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
W tym zakresie i w chwili popełnienia przezP. K.przestępstwa jak i w chwili wyrokowania dolna granica ustawionego zagrożenia to kara 1 roku pozbawienia wolności. Taką karę wymierzył sad I instancji przy pierwszym orzekaniu.
Nie sposób zatem zrozumieć decyzji obecnej zwłaszcza, że w uzasadnieniu orzeczenia tę kwestię całkowicie pominięto. Być może Sąd I instancji miał zamiar w tym przypadku zastosowaćart 60 § 1 (2) kkw zw. zart. 60 § 6 pkt 3 kk.
Być może argumentację znaleziono w art. 59 ust 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, choć bardziej prawdopodobne wydaje się zwyczajne niedopatrzenie.
Z uwagi na powyższe, celem wyjaśnienia zaistniałych błędów, a możliwych do naprawienia z uwagi na kierunki kolejnych apelacji i zakres zaskarżenia – zdecydowano jak w wyroku.