Sąd Okręgowy w Słupsku
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 404/15
Data wyroku: 2015-08-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jadwiga Miklińska, Witold Żyluk, Dariusz Dumanowski
Podstawa prawna: art. 212 § 1 k.k.

Sygn. akt VI Ka 404/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 sierpnia 2015 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Dumanowski
Sędziowie: SO Jadwiga Miklińska
SO Witold Żyluk
Protokolant  sekr.sądowy Izabela Kowalik
po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2015 roku
sprawyE. B.
oskarżonego o czyn zart. 212 § 1 k.k.
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżyciela prywatnego
od wyroku Sądu Rejonowego w Słupsku XVI Zamiejscowy Wydział Karnyz siedzibą wM.
z dnia 4 maja 2015 roku w sprawie XVI K 162/14
uchyla zaskarżony wyrok i sprawęE. B.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Miastku do ponownego rozpoznania.
VI Ka 404/15

UZASADNIENIE
E. B.oskarżony został o to, że w 22 kwietnia 2014 roku w piśmie skierowanym do Prokuratury Rejonowej w Miastku pomówił,S. Ś.o to, że swoim zachowaniem jako Komendant OSPwB.doprowadził do śmierciS. P.,R. T.orazT. J., co mogło poniżyćS. Ś.w opinii publicznej lub narazić go na utratę zachowania potrzebnego dla pełnienia przez niego funkcji Komendanta OSP wB., tj. o przestępstwo 212§ 1 k.k..
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Miastku z dnia 4 maja 2015 roku, sygn. akt XIV K 162/14 postępowanie karne w stosunku doE. B.umorzono. Kosztami postępowania obciążono oskarżyciela prywatnego.
Apelacjęod powyższego wyroku złożył oskarżyciel prywatnyS. Ś.. Z treści apelacji wnosić należy, że oskarżyciel prywatny zarzuca wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych i wnosi o rozpoznanie sprawy merytorycznie przez Sąd pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja oskarżyciela prywatnego mimo jej lakoniczności zasługuje na uwzględnienie. Oskarżyciel prywatny wnosi w niej o uchylenie zaskarżonego wyroku stawiając ogólny zarzut braku trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podnosi, iżE. B.wielokrotnie pomawiał go i oskarżał wróżnychsprawach o takie postępowanie, które narażało go na poniżenie w opinii publicznej, a także na utratę zaufania potrzebnego dla sprawowania funkcji sołtysa wsiB.oraz Prezesa Ochotniczej Straży Pożarnej wB.. Stwierdzić należy, żez niewiadomego powodu przedmiotem osądu Sądu Rejonowego stało się jedynie zdarzenie polegające na zawiadomieniu przez oskarżonego Prokuratury Rejonowej w Miastku o tym, żeS. Ś.doprowadził do popełnienia samobójstwa przez kilku(...). Takie zawężenie przedmiotu sprawy nie jest zrozumiałe w świetle skargi prywatnej złożonej do Sądu przezS. Ś.. Wynika z niej jednoznacznie, żeS. Ś.oskarżaE. B.o zniesławiające go działania polegające nie tylko na bezpodstawnym zawiadomieniu Prokuratury Rejonowej w Miastku o przyczynieniu się przez oskarżyciela do śmierci kilku osób z terenu gminyK., ale pomówienie to polegać miało również na rozgłaszaniu wiadomości, że toS. Ś.namówił mieszkańcaB.do wybicia szybyw mieszkaniu oskarżonego. Nadto z treści skargi wynika, żeE. B.pomawiałS. Ś.również o to, że ten prowadził samochód w stanie nietrzeźwości. Stąd też ograniczenie przedmiotu rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy jedynie do zarzutu sformułowanego w wyroku nie jest zrozumiałe. Nie można się również zgodzić z twierdzeniami Sądu Rejonowego zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że możliwość popełnienia przezE. B.również przestępstw zart. 234 k.k.i238 k.k.pozbawiaS. Ś.możliwości ochrony zart. 212 § 1 k.k.. Zauważyć należy, że przedmioty ochrony wymienionych przestępstw są różne. Przedmiotem ochrony przestępstw stypizowanych wart. 234 i 238 k.k.jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, zaś dobrem chronionym przepisemart. 212 § 1 k.k.jest godność osobista. W zakresie tego przepisu jest to cześć zewnętrzna obejmująca ochronę szacunkui dobrego imienia pokrzywdzonego przed narażeniem go na negatywne wyobrażenia o nim ze strony osób trzecich. Tak więc nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że pomiędzy zakresami znamion przestępstwaart. 212 § 1 k.k.i234 k.k.i ewentualnie zart.238 k.k.występuje taka relacja, która wyklucza ochronę pokrzywdzonego w przypadku wypełnienia przez sprawcę znamionart. 212 k.k.Nadto zauważyć należy, że wszczęcie postępowania publicznoskargowego uzależnione jest od dyskrecjonalnej decyzji organu ścigania. Tak więc może ono nastąpić, ale organ ścigania może również nie podjąć czynności w tym kierunku.W takiej sytuacji osoba pokrzywdzona przez osobę wypełniającą swoim zachowaniem znamionaart. 212 § 1 k.k.pozbawiona byłaby możliwości jakiejkolwiek ochrony dobra prawnego objętego zakresem przepisuart. 212 k.k.. Taka sytuacja wydaje się być nieracjonalnąi niedopuszczalną. Dodatkowo zauważyć należy, że organy ścigania miały już możliwość wszczęcia postępowania czy to zart. 234 k.k., czyzart. 238 k.k.wobecE. B.bowiem prowadziły czynności w sprawieS. Ś.z zawiadomieniaE. B., które zakończyło się odmową wszczęcia z uwagi na brakjakichkolwiekpodstaw do prowadzenia postępowania przeciwkoS. Ś.z zawiadomieniaE. B.skierowanego do prokuratury Rejonowej w Miastku 23 kwietnia 2014 roku. A czyny zart. 234 i 238 k.k.ścigane są przecież z urzędu. Zauważyć należy, że zarówno z niniejszego postępowania jaki postępowania prowadzonego przez prokuraturę Rejonową w Miastkuw sprawie z zawiadomieniaE. B.wynika, że oskarżony nie przedstawił najmniejszych danych, z których wynikać mogły jakiekolwiek dowody na poparcie stawianych przez niegoS. Ś.zarzutów (przecież bardzo poważnych). Oskarżony więc w sposób świadomy nie mając najmniejszych podstaw do stawiania takich zarzutów pomówiłS. Ś.o działania przestępcze. Pomówienie to chociaż skierowane do organów ścigania dotarło, bo musiało dotrzeć do określonej grupy osób trzecich, co wynika z faktu konieczności ich przesłuchaniaw tym postępowaniu. Również z treści skargi prywatnej wynika, żeo kierowanych wobecS. Ś.pomówieniach dowiedział się on odI. J., a nie od Policji czy Prokuratora.
Nadto podnieść należy, że oprócz kwestii pomówieniaS. Ś.o przyczynienie się do samobójstwaT. J.,S. P.iR. T.treścią skargi prywatnej jest również pomawianieS. Ś.przezE. B.o namówienie mieszkańcaB.do wybicia szyby w mieszkaniuE. B.jak również rozpowszechnianie wiadomości, że oskarżyciel prywatny kieruje samochodem w stanie nietrzeźwości. Zarzuty te nie były w ogóle rozpatrywane przez Sąd Rejonowy.
Niewątpliwie wszystkie te okoliczności wskazywane w skardze oskarżyciela prywatnego, biorąc pod uwagę , że pełni on funkcję sołtysaB.jak również prezesa Ochotniczej Straży Pożarnej wB.nie tylko mogły poniżyć go w opinii publicznej, ale również narazić go na utratę zaufania potrzebnego do sprawowania tych funkcji.
Biorąc to wszystko pod uwagę zaskarżony wyrok należało uchylići przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy odnieść się musi do wszystkich elementów skargi prywatnej, a także ponownie rozważyć czy możliwość popełnienia przez oskarżonego przestępstwa publicznoskargowego wyklucza możliwość przyznania mu ochronyzart. 212 k.k.Dotychczas wyrażone w tym zakresie stanowisko jest nieprzekonywujące i uzasadnione w sposób nazbyt lakoniczny.