Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 76/15
Data wyroku: 2015-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński, Agata Wilczewska, Karol Skocki –

Sygn. akt II Ka 76/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący : SSO Agata Wilczewska
Sędziowie : SO Robert Rafał Kwieciński
SR(del.) Karol Skocki – spr.
Protokolant : st. sekr. sąd. Irena Bąk
po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r.
przy udziale Haliny Lewandowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
sprawyL. K.
oskarżonego o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole
z dnia 20 stycznia  2015r.   sygn. akt  IIK 612/14
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kole do ponownego rozpoznania.
Karol Skocki     Agata Wilczewska    Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 76/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z dnia 20 stycznia 2015 roku w sprawie IIK 612/14 skazałL. K.- za to, że: w nocy z 29/30.08.2011 roku w miejscowości(...)w woj.(...)dokonał kradzieży z włamaniem o budynku garażowo - gospodarczego należącego doA. L.ten sposób, że wybijając szybę w oknie wszedł do wnętrza pomieszczenia, a następnie po wypchnięciu drzwi garażowych zabrał w celu przywłaszczenia motorowerm-ki R. (...)onr rej. (...)o wartości 350 złotych na szkodęB. L., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu okresie od 27.04.2006 r. do 25.09.2009 r. części kary łącznej 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Okręgowego wK.z dnia 15.06.2005 roku sygn. akt. IIK 13/05 obejmującego kary orzeczone za umyślne przestępstwa podobne zart. 280 § 2 kk,art. 205 § 1 d. k.k.oraz zart.286 § 1 k.k., tj. za przestępstwoart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.- na karę jednego roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonegoL. K.w całości zarzucając mu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia polegający na dowolnym przyjęciu, że oskarżonyL. K.wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu zart. 279 § 1 k.k., podczas gdy z wnikliwej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikają twierdzenia przeciwne, w szczególności, że oskarżony w nocy z dnia 29/30 sierpnia 2011 r. w miejscowościO.nie włamał się do budynku garażowo-gospodarczego należącego doA. L.oraz nie zabrał w celu przywłaszczenia znajdującego się w garażu motorowerumarki O.onumerze rejestracyjnym (...);

2
rażące naruszenieart. 7 k.p.k.które miało istotny wpływ na treść orzeczenia poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów, podjęcie tej oceny w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami wiedzy oraz uniemożliwiający ustalenie prawdy obiektywnej, co skutkowało wyciągnięciem mylnych wniosków w zakresie sprawstwa oskarżonego;

3
obrazę przepisów postępowania, mająca istotny wpływ na treść wyroku, tj.art.5§2 k.p.k., poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego (zasadain dubio pro reo);

4
obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 410 k.p.k.polegającą na pominięciu istotnych okoliczności sprawy i oparciu ustaleń faktycznych na dowolnie wybranej części materiału dowodowego, co spowodowało dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, przyjętych następnie za podstawę wyroku.

Podnoszą powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi l instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się uzasadniona i w rezultacie spowodowała uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kole.
Obrońca oskarżonego choć stawia zarzuty określone wart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.sprowadza je w istocie do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych noszącego cechę tzw. błędu „dowolności”, co jasno wynika z treści uzasadnienia tejże apelacji, zaś konsekwencją tego błędu może być naruszenie przepisuart. 5§2 k.p.k.
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest skuteczny wtedy, kiedy skarżący wykaże konkretne uchybienia w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd I instancji, stosując reguły logicznego rozumowania, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego.
Obrońca oskarżonego kwestionuje dokonanie włamania przez oskarżonego wskazując na niewłaściwą ocenę wyjaśnień oskarżonego dokonaną przez sąd I instancji, która rzeczywiście zdaniem sądu odwoławczego budzi wątpliwości.
Jak wynika z akt sprawy, oskarżony przesłuchiwany bezpośrednio po zdarzeniu przyznał się do zabrania motoroweru i wykorzystania go w celu powrotu do domu. Wyjaśnienia te podtrzymał zasadniczo na rozprawie, cały czas zaprzeczając dokonaniu włamania do zabudowańL..
Sąd I instancji prawidłowo ustalił fakt zabrania motoroweru, jako nie budzący wątpliwości, jednakże w sposób niedostateczny dokonał oceny dotyczącej kwestii samego włamania, a także nie ustalił w sposób jednoznaczny zamiaru sprawcy.
W uzasadnieniu wyroku sąd I instancji z jednej strony wskazał, że zasługują na wiarę częściowo jedynie wyjaśnienia oskarżonego z dochodzenia, gdzie się przyznał on do włamania, ale równoczesnie sąd odmówił mu wiary co do kradzieży roweru. Jednak omawiając te wyjaśnienia ten sąd wskazuje, że do tych wyjaśnień należy „podejść z dużą ostrożnością” i dalej, że to „przyznanie niewątpliwie jest bardzo lapidarne i nie ujawnia żadnych okoliczności zdarzenia”. Sąd odwoławczy zauważa dodatkowo, że podczas tych wyjaśnień oskarżony konsekwentnie powoływał się na wcześniej złożone wyjaśnienia, w których zaprzeczał włamaniu.
W końcu sąd I instancji analizując to zdarzenie i uzasadniając ustalenia okoliczności kradzieży roweruP., powołuje się na okoliczność, że w pobliżu przedmiotowego pomieszczenia garażowo - gospodarczego w tzw. M1 często odbywały się libacje alkoholowe z udziałem bliżej nieustalonych osób nadużywających alkoholu i nie można wykluczyć, że ktoś z tych osób mógł zabrać rower objęty zarzutem.
Przeprowadzając takie wnioskowanie, co do kradzieży roweru, sąd I instancji całkowicie pominął analizę tych samych okoliczności, co do możliwości dokonania włamania przez te osoby do pomieszczeniaL..
W świetle tych okoliczności zarzut postawiony przez obrońcę oskarżonego, a mianowicie, że włamania mógł dokonać każdy inny uczestnik libacji nie może być skutecznie odparty.
Zdaniem sądu odwoławczego sąd I instancji, przy ustalaniu faktu włamania, nadmierne znaczenie przypisał zeznaniomJ. P.podkreślając w jego zeznaniach, że oskarżony odpalał motorower na drodze kołoL., gdyż na pytanie sądu świadek ten odpowiedział wprost, że oskarżony wyprowadzał rower z kierunku M-1, gdzie była melina. Okoliczność w sposób oczywisty koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonego.
W tym stanie rzeczy zarzut obrońcy dotyczący przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów jest całkowicie uzasadniony.
Zdaniem sądu odwoławczego w sąd I instancji w poczynionych ustaleniach całkowicie pominął podmiotową stronę czynu oskarżonego, w szczególności nie odniósł się do zamiaru sprawcy. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach kategorycznie twierdził, że starał się ustalić, do kogo należy zabrany przez niego motorower i w tym celu udał się do miejscowościP.F..
Zwrócić należy uwagę, że w przypadku ustalenia, że oskarżony chciał jedynie użyć tego pojazdu, aby dojechać do domu, a potem oddać go właścicielowi należałoby zakwalifikować ten czyn zart. 289§1 k.k.Taka możliwość zmiany kwalifikacji prawnej czynu na etapie postępowania odwoławczego była niemożliwa z uwagi na zakaz procesowy określony wart. 455 k.p.k.
Reasumując, sąd odwoławczy nie znalazł w uzasadnieniu wyroku przekonującej argumentacji sądu I instancji odnośnie przeprowadzonej analizy materiału dowodowego prowadzącej do dokonanych ustaleń, co sprawia, że ocena ta nie może korzystać z ochrony przewidzianej wart. 7 k.p.k.W konsekwencji brak ten uniemożliwia odparcie postawionego przez obrońcę oskarżonego zarzutu przekroczenia przez sąd I instancji granic swobodnej oceny dowodów, co musi skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie dotyczącym istotnych okoliczności czynu, a następnie dokona prawidłowej oceny dowodów mając na względzie uwagi sądu odwoławczego.
Sąd I instancji ponownie będzie musiał przeprowadzić analizę dowodów, co do możliwości dokonania włamania przez oskarżonego, a także hipotetycznej możliwości dokonania takiego włamania przez inne osoby, za sprawą których oskarżony mógł zabrać motorower w okolicznościach przez siebie zaprezentowanych w postępowaniu.
Niezależnie od tych okoliczności, sąd I instancji będzie musiał dokonać właściwej oceny strony podmiotowej sprawcy, co do celu jego działania, a mianowicie czy towarzyszył mu zamiar przywłaszczenia rzeczy, czy zamiar krótkotrwałego użycia pojazdu.
Oczywiście materiał dowodowy w tym zakresie, w jakim nie miał wpływu na uchylenie zaskarżonego wyroku, może zostać ujawniony stosownie do treściart. 442§2 k.p.k.
Mając to wszystko na uwadze sąd odwoławczy, wskazując na uchybienia sądu I instancji dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych, które mogły mieć wpływ na treść wyroku, w oparciu o treśćart. 437§1 k.p.k.iart. 438 pkt3 k.p.k.orzekł jak w wyroku.
Karol Skocki Agata Wilczewska Robert Rafał Kwieciński