Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 742/15
Data wyroku: 2015-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bańkowska, Ludmiła Tułaczko, Aleksandra Mazurek
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 742/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 listopada 2015 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodnicząca: SSO Małgorzata Bańkowska
Sędziowie:  SO Aleksandra Mazurek
SO Ludmiła Tułaczko (spr.)
Protokolant asystent sędziego Jakub Nasiłowski
przy udziale prokuratora Gabriela Żuławskiego
po rozpoznaniu dnia 27 listopada 2015 r. wW.
sprawyM. M., s.J.iB.,ur. (...)wW.oskarżonego o przestępstwo zart. 278 § 1 kk
oraz
R. R., sL.iH.,ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwo zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe wW.
z dnia 9 lutego 2015 r.    sygn. akt IV K 490/11
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. R.kwotę 619,92 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oskarżonegoM. M.oraz podatek VAT.
SSO Aleksandra Mazurek  SSO Małgorzata Bańkowska  SSO Ludmiła Tułaczko
Sygn. akt VI Ka 742/15

UZASADNIENIE

dotyczy całości rozstrzygnięcia wobec oskarżonychM. M.iR. R.
M. M.orazR. R.zostali oskarżeni o to, że:
w dniu 26 grudnia 2010 r. wW.naul (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 1.100 zł , wieżyS.z 4 kolumnami koloru szaro-srebrnego, odtwarzacza DVDmarki P.model(...)520 o nr(...)wraz z pilotem, dekodera cyfrowegoP.wraz z kartą, zegarkamarki R., sztyletu komandoskiego o ostrzu dł ok. 30 cm z gumową rękojeścią i czarną kaburą z teflonu, maszynki do strzyżenia włosów, żelazka o łącznej wartości 2600 zł na szkodęM. W.oraz mienia w postaci telewizoramarki L. (...), dekodera CyfrowegoP.wraz z kartą, telefonu komórkowegomarki L. (...)S.nr(...), zegarka, aparatu do mierzenia poziomu cukru, telefonu komórkowegomarki N. (...)o nr(...)wraz z kartą SIM , portfela z zawartością karty ZUS , biletu(...), legitymacji emeryta rencisty , pieniędzy kwocie 50 zł o łącznej wartości 2 259zł na szkodęT. P., tj. rzeczy o łącznej wartości 4.859 zł na szkodęM. W.iT. P.,
tj. o czyn zart. 278 §1 kk
Po rozpoznaniu sprawy o sygn. IV K 490/11 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe wW.wyrokiem z dnia 9 lutego 2015 r.

1
oskarżonychM. M.iR. R.uznał za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, wypełniającego znamiona zart. 278 §1 kki za to na podstawieart. 278 §1 kkskazał ich na kary po 1 (jednym ) roku pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 63 §1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. M.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 26.12.2010 -28. 12.2010,

3
na podstawieart. 63 §1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuR. R.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 27.12.2010 -28 12.2010;

4
na podstawieart. 46 §1 kkzobowiązał oskarżonychM. M.iR. R.do solidarnego naprawienia szkody na rzeczT. P.w kwocie 759 (siedemset pięćdziesiąt dziewięć) zł;

5
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. R.kwotę 924 (dziewięćset dwadzieścia cztery) zł + VAT tytułem pełnienia obrony z urzęduM. M.;

6
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonychM. M.iR. R.od kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca oskarżonegoR. R., która zaskarżyła wyrok w części dotyczącej oskarżonego, tj. pkt 1, 3 i 4. Wyrokowi temu zarzuciła na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.: obrazę przepisów postępowania, tj.art. 410 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 5 § 2 k.p.k., poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemuR. R.wyłącznie na podstawie dowodu z niekonsekwentnych wyjaśnień współoskarżonegoM. M.(dowód z pomówienia), mimo braku możliwości – z uwagi na brak innych dowodów wskazujących, iżR. R.popełnił zarzucany mu czyn – kategorycznej weryfikacji twierdzeń współoskarżonegoM. M., a w konsekwencji rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonegoR. R.wszelkich powstałych na tle zebranego w sprawie materiału dowodowego wątpliwości co do winy tego oskarżonego – co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
W konkluzji obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie
oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Względnie o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Apelację od powyższego wyroku wniósł również obrońca oskarżonegoM. M., który zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi temu zarzucił na podstawieart. 438 pkt 3, 4 k.p.k.orazart. 427 § 2 k.p.k.:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść poprzez pozbawione uzasadnienia przyjęcie, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na zabór przez oskarżonego w celu przywłaszczenia także przedmiotów innych niż telewizormarki L. (...), o których mowa w akcie oskarżenia, choć prawidłowa analiza zebranych dowodów nie daje podstaw do przyjęcia sprawstwa oskarżonego w zakresie kradzieży innych poza telewizorem przedmiotów znajdujących się w mieszkaniu pokrzywdzonego;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezpodstawnym określeniu negatywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego oraz przyjęcie, że konieczna jest resocjalizacja oskarżonego w warunkach zakładu karnego, co w konsekwencji spowodowało orzeczenie wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernie surowej kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, w sytuacji gdy uwzględnienie w sprawie okoliczności takich jak: brak konfliktów z prawem od 3 lat, założenie rodziny, podjęcie stałej pracy, a także zwrot pokrzywdzonemu telewizora, powinny skutkować orzeczeniem oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wyeliminowanie z opisu czynu ustaleń dotyczących zaboru z zamiarem przywłaszczenia przez oskarżonego innych poza telewizoremmarki L. (...)rzeczy ruchomych. Względnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonychM. M.iR. R.nie zasługują na uwzględnienie. Sąd I instancji, wbrew zarzutom skarżących, prawidłowo ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie a zebrane dowody ocenił zgodnie z zasadami określonymi wart. 7 k.p.k.Swoje stanowisko w sposób przekonujący przedstawił w motywach pisemnych do zaskarżonego wyroku. Zasadnie, oprał się na wyjaśnieniachM. M.złożonych w postępowaniu przygotowawczym, w których oskarżony opisał swoją rolę w przestępstwie kradzieży oraz pomówił o współudziałR. R.. Są to wyjaśnienia wiarygodne bowiem znajdują potwierdzenie w zeznaniachW. C., który widział dwóch mężczyzn oddalających się od bloku, w którym zamieszkuje pokrzywdzonyT. P.. Zauważył także, że jeden z mężczyzn trzyma w ręku telewizor. Właśnie telewizorL.26 cali został skradziony z mieszkania pokrzywdzonegoT. P.a następnie oskarżonyM. M.zwrócił go pokrzywdzonemu.T. P.odzyskał także skradziony z mieszkania aparat telefonicznymarki N.. Dowody układają się więc w logiczny ciąg zdarzeń a także uzupełniają się wzajemnie prowadząc do logicznego wniosku o winie oskarżonychM. M.iR. R.w ramach przypisanego im przestępstwa kradzieży.
Odnosząc się szczegółowo do apelacji obrońcy oskarżonegoM. M.należy stwierdzić, że kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku nie potwierdziła zarzutu aby materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie pozwalał jedynie na przypisanie temu oskarżonemu zaboru w celu przywłaszczenia telewizora markiL.z mieszkaniaT. P.z wyłączeniem pozostałych przedmiotów wskazanych w akcie oskarżenia. Niezasadnie obrońca powołuje się na eksces drugiego oskarżanego -R. R.. Współsprawstwo polega bowiem na tym, że chociaż współsprawca nie dokonuje czynności osobiście to jednak ze względu na porozumienie dotyczące popełnienia przestępstwa, obejmuje on swoją świadomością i zamiarem działanie drugiego sprawcy, podjęte w ramach tego porozumienia. O porozumieniu zawartym przez oskarżonych w niniejszej sprawie świadczy treść wyjaśnieńM. M.. Oskarżony przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego stwierdził, że w dniu zdarzenia spotkałR. R.i powiedział mu o planowanej kradzieży telewizora z mieszkaniaT. P.. Zgodził się abyR. R.poszedł tam razem z nim. Skoro oskarżeni zdecydowali się pójść razem do mieszkania pokrzywdzonego to fakt ten oznacza, że liczyli na to, że ich działania będą się nawzajem uzupełniać i łatwiej im będzie, mając przewagę sił nadT. P.zabrać z jego mieszkania cenne przedmioty. Nie można podzielić stanowiska obrońcy, że porozumienie dotyczyło tylko kradzieży telewizora bowiem przeczy temu zachowanie oskarżonych w mieszkaniu pokrzywdzonego oraz bezpośrednio po wyniesieniu rzeczy. Wspólne dokonanie kradzieży polegało na tym, że oskarżeni razem przyszli do mieszkania pokrzywdzonego i od razuM. M.przystąpił do odłączania kabli od telewizoraL.. W tym czasie oskarżonyR. R.koncentrował się na pokrzywdzonym uniemożliwiając mu przeciwstawienie się zaborowi rzeczy a następnie wybiegł za nim z mieszkania. Jednak wrócił do środka. W tym czasie oskarżonyM. M.trzymając telewizor, czekał na niego na klatce schodowej bloku, w którym mieszka pokrzywdzony.M. M.pozostając na klatce schodowej umożliwił drugiemu oskarżonemu swobodny zabór rzeczy gdyż w przypadku powrotu pokrzywdzonego do mieszkania mógł go powstrzymać lub ostrzecR. R.. W takim zachowaniu, wynikającym z podziału ról w przestępstwie, należy upatrywać współdziałania obu oskarżonych.R. R.wybiegł z mieszkania pokrzywdzonego z kartonem w ręku, w którym jak wyjaśniłM. M.w postępowaniu przygotowawczym, widział wystającą kolumnę od wieżyS.. Właśnie taki sprzęt został skradziony z mieszkania pokrzywdzonego. Powyższe okoliczności wskazują na to, że oskarżeni obejmowali swoją świadomością zabór wszystkich przypisanych im rzeczy na szkodęT. P.iM. W., a nie tylko telewizora, co zarzucała w apelacji obrońca oskarżonegoM. M.. Oskarżeni razem wybiegli z klatki bloku i razem uciekali. Dwóch biegnących mężczyzn, z których jeden trzymał telewizor widział świadekW. C.. Zdarzenie miało dynamiczny charakter więc świadek nie zauważył czy drugi z mężczyzn trzyma w ręku karton z pozostałymi skradzionymi rzeczami. Zasadnie sąd I instancji odmówił wiary wyjaśnieniomM. M.złożonych na etapie postępowania sądowego, w których pominął udział oskarżonegoR. R.twierdząc, że kradzieży dokonał samodzielnie. Rzeczy w kartonie miał pozostawić na zewnątrz bloku. Takie wyjaśnienia wskazują na nieracjonalne zachowanie oskarżonego i nie znajdują potwierdzenia w zeznaniach świadkaW. C.. Z tych też powodów zasadnie sąd I instancji przypisałM. M.zabór także tych przedmiotów, które z mieszkania pokrzywdzonego wyniósł w kartonieR. R.. Oskarżeni mieli dostatecznie dużo czasu aby zabrać przedmioty będące własnościąT. P.iM. W.. Mieszkanie było splądrowane, o czym świadczą zeznania pokrzywdzonych, wyniki oględzin oraz zeznania świadkaA. Z..
Reasumując należy stwierdzić, że kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu jest prawidłowa zaś kara wymierzonaM. M., zgodnie zart. 53 § 1 i 2 k.k.jest adekwatna do zawinienia. Słusznie, jako okoliczność mającą zaostrzający wpływ na wymiar kary sąd I instancji uwzględnił uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego. / obecnie siedem skazań w karcie karnej/.M. M.był inicjatorem popełnienia przestępstwa. Nadużył zaufania pokrzywdzonego, którego znał jako znajomego swojego ojca. Wiedział o tym, że wpuści go do mieszkania i wykorzystał moment zaskoczenia u niespodziewającego się takiego obrotu sytuacjiT. P.. Tych negatywnych okoliczności nie równoważy zwrot zabranego telewizora jak również pozytywne zmiany jakie zaszły w życiu rodzinnym i zawodowym oskarżonego. Przedstawione okoliczności, ocenione łącznie wskazują na to, że nie daje on gwarancji przestrzegania porządku prawnego. Z tych powodów sąd odwoławczy nie uwzględnił apelacji obrońcy i doszedł do przekonania, że kara wymierzona oskarżonemuM. M.zgodnie zart. 438 pkt 4 k.p.k.nie nosi cech rażącej niewspółmierności.
Apelacja obrońcy oskarżonegoR. R.nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie oparł się na wyjaśnieniachM. M.z postępowania przygotowawczego i słusznie stwierdził, że są one wiarygodne. Za takim wnioskiem przemawia to, że zostały złożone w warunkach pełnej swobody wypowiedzi o czym świadczą zeznania policjantów, którzyM. M.przesłuchiwali:P. B.iW. P..M. M.niewiarygodnie odwołał swoje pomówienie, przedstawiając odmienną wersję zdarzenia. Twierdził na rozprawie, że sam wyniósł karton z rzeczami zabranymi z mieszkaniaT. P.i pozostawił za blokiem. Takie zachowanie należy ocenić jako nieracjonalne i niezgodne z doświadczeniem życiowym. Tymczasem, pomówienie oskarżonegoR. R., w sposób pośredni potwierdzają zeznaniaW. C., który widział dwóch uciekających mężczyzn, a fakt ich ucieczki należy logicznie powiązać z faktem dokonania kradzieży. Powiązanie tych okoliczności uzasadnione jest bliską odległością czasową pomiędzy krzykiem i wołaniem o pomoc pokrzywdzonego, na który zareagował świadekW. C.a zauważeniem przez niego dwóch ciekających mężczyzn, z których jeden trzymał w ręku telewizor. Sytuacja miała dynamiczny charakter więc świadek nie zauważył, że drugi mężczyzna trzyma w ręku karton z przedmiotami zabranymi z mieszkaniaT. P.. Jak wynika z wyjaśnieńM. M.złożonych w postępowaniu przygotowawczym, karton wraz z zawartością, między innymi wieżymarki S., wyniósł z mieszkaniaR. R.. Brak szczegółów w relacji świadkaW. C.nie wyklucza sprawstwa tego oskarżonego. Tym bardziej, że przed blokiem pokrzywdzonego znajdowały się porozrzucane liczne, drobne przedmioty służące do użytku domowego. Ta okoliczność świadczy o tym, że oskarżeniM. M.iR. R.upuścili część rzeczy podczas ucieczki. Zasadnie sąd I instancji stwierdził, że zeznaniaW. C.wraz z wyjaśnieniami oskarżonegoM. M.uzupełniają się wzajemnie i tworzą logiczny ciąg zdarzeń. PokrzywdzonyT. P.nie rozpoznał oskarżonegoR. R.jako sprawcy kradzieży z tego powodu, że był w stanie znacznego upojenia alkoholowego a oskarżony miał zasunięty kaptur na twarz i głowę. Zarzut, że pokrzywdzony powinien był rozpoznać oskarżonego gdyż zna go z sąsiedztwa, w tej sytuacji jest niezasadny. Pokrzywdzony pomylił także ilość osób uczestniczących w kradzieży. Zasadnie sąd I instancji oparł się na wyjaśnieniach oskarżonegoM. M.i potwierdzających je zeznaniach świadkaW. C., z których wynika, że było dwóch sprawców kradzieży. Sąd I instancji przesłuchałP. S.a ten zaprzeczył aby brał udział w tym zdarzeniu. Niezasadnie oskarżonyR. R.twierdzi, żeM. M.bezpodstawnie pomawia go o współudział w przestępstwie bo nie chce wydać prawdziwego wspólnika kradzieży. Tym wspólnikiem, jak można wywnioskować z akt niniejszej sprawy, miał byćP. S.. Zasadnie sąd I instancji stwierdził, że pomówienie o współudziałR. R.jest wiarygodne gdyżM. M.od początku mówił o nim jako o współsprawcy przestępstwa i jedynym wspólniku. Dopiero na rozprawie przed sądem I instancji zmienił swoje wyjaśnienia twierdząc, że sam dokonał kradzieży wszystkich rzeczy na szkodęT. P.iM. W.. Nawet w tej sytuacji nie wskazywał jako motywu pomówienia, zemsty za domniemane przyczynienie się do śmierci jego brata, na, co z kolei powoływał sięR. R.w swoich wyjaśnieniach. Brak śladów linii papilarnychR. R.nie podważa ustaleń sądu I instancji dotyczących jego winy gdyż wmieszkaniu nr (...)przyul. (...)wW., w krótkim czasie przed kradzieżą, przebywały różne osoby. Oprócz oskarżonych byli tam pokrzywdzony, jego lokatorM. W.i gośćJ. M.. Sąd I instancji zaliczył do materiału dowodowego dokumenty ze sprawy Prokuratury Rejonowej(...)sygn. Ds. 769/11/ MN. PokrzywdzonyT. P.odzyskał telefon komórkowymarki N. (...), który stał się przedmiotem paserstwa. Jak wynika z ujawnionych dokumentów telefonN.należący doT. P., posiadałaA. M. (1). Zanim do niej trafił był jednak użytkowany przez inne osoby, które wymieniały się aparatami. Pierwszą osobą, która weszła w jego posiadanie mógł byćA. M. (2). Nie można go jednak przesłuchać na powyższe okoliczności gdyż nie stawiał się na wezwania. /k- 751/ Ustalenie, że telefon pokrzywdzonego był przedmiotem paserstwa nie wyklucza udziału oskarżonegoR. R.w przestępstwie kradzieży rzeczy na szkodęT. P.iM. W.. Paserstwo dotyczy bowiem zdarzeń następczych, dokonanych po kradzieży. W dacie zdarzenia oskarżonyR. R., miał możliwość przekazania telefonu, który zabrał pokrzywdzonemu, innej osobie i w ten sposób telefon mógł trafić w ręce np.A. M. (2). Do takich działań, z reguły dochodzi po dokonaniu kradzieży, gdy sprawca sprzedaje zabrane rzeczy, w celu uzyskania środków pieniężnych. Reasumując, należy stwierdzić, że ustalenia faktyczne sądu I instancji są prawidłowe. Stały się podstawą do słusznej kwalifikacji prawnej czynu i wymiaru kary adekwatnej do zawinienia, zgodnie zart. 53 § 1 i 2 k.k.Oskarżony był wielokrotnie karany. W tym także za przestępstwa przeciwko mieniu. Tak więc wymierzona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności. Z tych powodów sąd odwoławczy nie uwzględnił apelacji obrońcy oskarżonegoR. R.i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 624 § 1 k.p.k.Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku.
SSO Małgorzata Bańkowska SSO Aleksandra Mazurek SSO Ludmiła Tułaczko