Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 1937/15
Data wyroku: 2015-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Regina Kurek, Andrzej Struzik, Paweł Rygiel
Słowa kluczowe: Skarga Na Orzeczenie Referendarza Sądowego
Podstawa prawna: art. 398 prim (22) kpc, art. 130 § 1 kpc

Sygn. akt I ACz 1937/15

POSTANOWIENIE
Dnia 9 listopada 2015 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący : SSA Andrzej Struzik (spr.)
Sędziowie:  SA Paweł Rygiel
SA Regina Kurek
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 roku w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. S.
o zapłatę
na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2015 roku, sygn. akt I C 2330/14
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie.
SSA Paweł Rygiel  SSA Andrzej Struzik  SSA Regina Kurek

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. I C 2330/14 Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił zażalenie powódki na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt I C 2330/14.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, iż powódka wniosła zażalenie na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2015 r. przedmiotem którego było oddalenie wniosku powódki o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie zart. 39822§ 1 k.p.c.na orzeczenie referendarza sądowego tego typu przysługuje skarga, nie zaś zażalenie. W związku z powyższym zażalenie – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu na podstawieart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Powódka zaskarżyła powyższe orzeczenie, nie precyzując przy tym zarzutów ani wniosków.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się o tyle zasadne, że skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Przepisart. 39822§ 1 k.p.c.dopuszcza możliwość wniesienia skargi na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy, uznając wniesiony przez powódkę środek zaskarżenia za niedopuszczalny, wykazał się nadmiernym rygoryzmem i formalizmem. Okoliczność, iż na wezwanie Sądu powódka w piśmie z dnia 29 lipca 2015 r. błędnie określiła swoje pismo z dnia 8 czerwca 2015 r. jako zażalenie, nie zaś jako skargę na orzeczenie referendarza sądowego, nie mogła automatycznie skutkować jego odrzuceniem. Pamiętać bowiem należy, iż stosownie do treściart. 130 § 1zd. drugiek.p.c.mylne oznaczenie pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Z treści pism powódki niewątpliwie wynika natomiast, iż składając pismo z dnia 8 czerwca 2015 r. dążyła ona w istocie do wzruszenia postanowienia wydanego w niniejszej sprawie w dniu 11 maja 2015 r. Sąd Okręgowy, stosownie do dyspozycjiart. 130 § 1 k.p.c.winien zatem przyjąć, iż powyższe pismo, błędnie określone jako zażalenie, stanowiło w rzeczywistości skargę na orzeczenie referendarza sądowego, a w dalszej kolejności dokonać jego oceny z perspektywy wymogów przewidzianych dla tego rodzaju środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
SSA Paweł Rygiel  SSA Andrzej Struzik  SSA Regina Kurek