Sąd Rejonowy w Łomży
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1139/13
Data wyroku: 2015-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Walewska

Sygn. akt I C 1139/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2015 r.
Sąd Rejonowy w Łomży I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSR Magdalena Walewska
Protokolant Beata Popowska
po rozpoznaniu 18.02.2015r. wŁ.
sprawy z powództwaE. F.
przeciwko(...) S. A.z siedzibą wS.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanego(...) S. A.z siedzibą wS.na rzecz powódkiE. F.kwotę 15.000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych) wraz z odsetkami ustawowymi w stosunku rocznym od dnia 19.08.2013 r. do dnia zapłaty.

II
Zasądza od pozwanego(...) S. A.z siedzibą wS.na rzecz powódkiE. F.kwotę 4.768,00 zł (cztery tysiące siedemset sześćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

III
Nakazuje pobrać od pozwanego(...) S. A.z siedzibą wS.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Łomży kwotę 523,57 zł (pięćset dwadzieścia trzy złote pięćdziesiąt siedem groszy) tytułem zwrotu wydatków w sprawie.

Sygn. akt I C 1139/13

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 08 października 2013 r. powódkaE. F., reprezentowana przez adwokata, dochodziła od pozwanego(...) S.A.wS.zapłaty kwot: 4 000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i cierpienia oraz kwoty 330 zł z tytułu częściowego odszkodowania wraz ustawowymi odsetkami od dnia 19 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty w odniesieniu do każdej ze wskazanych kwot. Swoje roszczenie powódka opierał na odpowiedzialności gwarancyjnej ubezpieczyciela w zakresie szkody wyrządzonej przez osobę, ubezpieczoną w pozwanym towarzystwie.
Powódka w uzasadnieniu swego pisma procesowego wskazywała, że w dniu 06 lipca 2013 r. doszło do wypadku komunikacyjnego, którego sprawcą był kierujący samochodemmarki L.–nr rej. (...), posiadający polisę OC w pozwanym(...) S.A.W wyniku zdarzenia została poszkodowana powódkaE. F., która w tym czasie wraz z rodziną podróżowała pojazdem markiO. (...)–nr rej. (...). Na skutek zderzenia pojazdu powódki z autem ubezpieczonym w pozwanym towarzystwie, powódka doznała urazu kręgosłupa szyjnego oraz potłuczenia głowy. Dodatkowo na Izbie Przyjęć Szpitala Wojewódzkiego wŁ.założono powódce kołnierz ortopedyczny, a następnie powódkę skierowano do dalszego leczenia specjalistycznego. Pomimo podjętego leczenia powódka odczuwa bardzo silny ból w okolicy karku i górnej partii pleców, ma ograniczony zakres ruchomości szyi oraz narastające silne bóle głowy. Oprócz ogromu bólu fizycznego i cierpień poszkodowanaE. F.doznała urazu psychicznego- objawiającego się odczuwaniem emocjonalnych trudności w codziennym życiu poszkodowanej, problemami w relacjach z bliskimi, nawracającymi, niechcianymi wspomnieniami i koszmarami sennymi. Wypadek komunikacyjny stał się dla powódki silnym wydarzeniem traumatycznym dlaE. F., którego następstwem jest ogromny ból i cierpienia oraz uraz psychiczny, co w konsekwencji powinno być zrekompensowane stosowną kwotą zadośćuczynienia, zgodnie zart. 445 § 1 kc.
Powódka dodatkowo żądała zwrotu kosztów podjętego leczenia w łącznej wysokości 330 zł, udokumentowanych stosownymi fakturami VAT w myślart. 444 § 1 kc.
Pozwany w odpowiedzi na pozew, kwestionował roszczenie powoda, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Pozwany nie kwestionował co do zasady okoliczności wypadku z dnia 06 lipca 2013 r., swej odpowiedzialności co do zasady za jego skutki, albowiem w toku postępowania likwidacyjnego wypłacił już powodowi kwotę 2 000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwotę 86,25 zł tytułem odszkodowania. Wskazywał, że kwota dochodzonego odszkodowania jest wygórowana i nadmierna w odniesieniu do doznanych obrażeń, będących konsekwencją nieszczęśliwego wypadku. Wedle pozwanego brak było też podstaw do przyznania powodowi kwoty 330 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia, z uwagi na nieuzasadnione korzystanie z prywatnych usług leczniczych ( k. 58-59).
Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. powód, po zapoznaniu się z opinią biegłego sądowego z zakresu ortopedii i traumatologii, w której ustalono trwały uszczerbek na zdrowiu powódki w wysokości 5 %, rozszerzył swoje powództwo, wnosząc o zasądzenie na rzecz powoda kwoty 15 000 zł , zaliczając na te kwotę dochodzone uprzednio odszkodowanie oraz zadośćuczynienie w pozostałym zakresie. ( k. 156-157, k. 162).
Sąd Rejonowy ustalił w sprawie następujący stan faktyczny:
W dniu 06 lipca 2013 r. wŁ.naul. (...)miał miejsce wypadek komunikacyjny, którego był sprawcąM. D., kierujący pojazdemL.onr rej. (...).M. D.nie zachowując bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu, uderzył w auto makiO. (...)onr rej. (...), kierowane przezR. F., a w którym to znajdowała się powódkaE. F.wraz z pozostałymi członkami rodziny.
Pojazd kierowany przezM. D., w chwili wypadku z 06 lipca 2013 r. posiadał aktualnąpolisę ubezpieczeniową nr (...)w(...) S.A., a autoR. F.polisę nr (...).
W wyniku wypadku z dnia 06 lipca 2013 r. powódkaE. F.doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa oraz ogólnych potłuczeń ciała. Następstwa wypadku komunikacyjnego spowodowały u powódki trwały 5 % uszczerbek na zdrowiu, ustalony w oparciu o przepisyrozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania-pkt 94a.
Bezpośrednio po wypadku powódka została zabrana przez pogotowie ratunkowe do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wŁ., gdzie po zbadaniu i wykonaniu diagnostyki radiologicznej stwierdzono u powódki naciągnięcie mięśni grzbietu i skierowano na dalsze leczenie do poradni ortopedycznej – gdzie odbyła 5 wizyt. Powódka w związku z podjętym leczeniem przez okres ok. 4 tygodni nosiła kołnierz Campa. LeczenieE. F.w poradni ortopedycznej zakończyło się 24.10.2013 r.
Obecnie u powódki utrzymują się bóle kręgosłupa szyjnego, które są następstwem choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa szyjnego z dyskopatią C6-C7 i wynikają z choroby zasadniczej powódki. Powódka przed wypadkiem leczyła się w poradni neurologicznej wCentrum (...)wŁ.przyul. (...)u drO.z powodu drętwienia kończyn górnych. Rokowania co do choroby zasadniczej powódki w postaci choroby zwyrodnieniowo-dyskopatycznej kręgosłupa szyjnego są niepewne, zaś rokowania co do następstw wypadku komunikacyjnego z dnia 06 lipca 2013 r. są dobre- możliwa jest poprawa stanu zdrowia z powodu zmian pourazowych kręgosłupa szyjnego, ale nie jest możliwa poprawa schorzenia zasadniczego powódki w postaci choroby zwyrodnieniowo-dyskopatycznej kręgosłupa szyjnego. Obecnie na stan zdrowia powódki nakładają się następstwa wypadku komunikacyjnego oraz zmiany zwyrodnieniowe, co nie daje pewności do powrotu do zdrowiaE. F.. ( opinia biegłego k. 80-88).
Po wypadku z dnia 06 lipca 2013 r. powódka zaczęła korzystać z usług psychologa. W dniu 28 sierpnia 2013 r.E. F.zarejestrowała się(...)wŁ.z rozpoznaniem zaburzeń adaptacyjnych. Powódka w trakcie wizyt u terapeuty wskazywała na występujące u niej lęki związane z podróżowaniem samochodem oraz uskarżała się na zaburzenia snu. Stosowane przez powódkę leki w postaciC.czyP.powodowały poprawę zdrowia psychicznego powódki – stała się ona spokojniejsza, mniej płaczliwa, zaczęła lepiej sypiać. Powódka kontynuuje leczenie w poradni zdrowia psychicznego, mimo faktu, że od strony psychiatrycznej nie wystąpił u niej trwały czy długotrwały uszczerbek na zdrowiu oraz nie zachodzi u niej konieczność poddania się przez powódkę dalszym zabiegom terapeutycznym związanych z wypadkiem ( opinia biegłego k. 121-129).
PowódkaE. F., reprezentowana przezJ. Ś., prowadzącegoKancelarię (...), w dniu 18 lipca 2013 r. dokonała zgłoszenia szkody osobowej w(...) S.A.z zakresu obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych dotyczącej wypadku komunikacyjnego z dnia 06 lipca 2013 r. , domagając się zapłaty stosowanych kwot zadośćuczynienia i odszkodowania.
Ubezpieczyciel po przeprowadzonym postępowaniu dotyczącym likwidacji szkody, uznając swoją odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie, na podstawie decyzji z dnia 12 sierpnia 2013 r. wypłacił na rzecz powódki kwotę 2 086,25 zł, obejmującą zadośćuczynienie pieniężne w wysokości 2 000 zł oraz kwotę 86,25 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdów, na podstawie udostępnionej ubezpieczycielowi dokumentacji medycznej ( akta szkodowe(...)).
W oparciu o powyższe Sąd zważył, co następuje :
Powództwo zasługiwało w całości na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż pozwane(...) S.A.nie kwestionowało swojej odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie – wypadek komunikacyjny z dnia 06 lipca 2013 r., dlatego też okoliczność ta nie jest przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie. Okoliczności faktyczne powstania wypadku zostały opisane w aktach szkodowych na podstawie zebranej dokumentacji, w tym notatki policyjnej, której nikt nie kwestionował a wyrazem przyjęcia odpowiedzialności ubezpieczyciela było wypłacenie powódce stosownego zadośćuczynienia w toku postępowania likwidacyjnego.
Sporna pomiędzy stronami była jedynie kwota należnego powódce zadośćuczynienia.
Podstawę odpowiedzialności pozwanego stanowiart. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zgodnie z którym odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym.
Pozwany w niniejszym postępowaniu zakwestionował jedynie zakres swojej odpowiedzialności, wskazując, iż kwota zadośćuczynienia żądana przez powoda jest zbyt wygórowana i nie odzwierciedla rozmiaru cierpień, których doznałaE. F.w związku z feralnym wypadkiem z dnia 06 lipca 2013 r. Wypłacona przez(...) S.A.kwota 2 000 zł tytułem zadośćuczynienia na rzecz powódki zdaniem pozwanego w pełni pokrywa krzywdę doznaną przezE. F., a żądanie wypłaty większej kwoty z tytułu zadośćuczynienia jest zbyt daleko idące.
Sąd nie podzielił stanowiska pozwanego, co do nieadekwatności żądania powódki do doznanych przezE. F.cierpień. Powódka w związku z wypadkiem komunikacyjnym doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia odcinka kręgosłupa szyjnego, co spowodowało znaczne ograniczenie powódki w codziennym, normalnym funkcjonowaniu, a co z kolei powinno być zrekompensowane stosowną kwotą zadośćuczynienia. Przyznana powódce w toku postępowania likwidacyjnego kwota 2 000 zł jest zdaniem Sądu zbyt niska i powinna zostać zwiększona o zasądzoną przez Sąd kwotę pieniężną w wysokości 15 000 zł.
Podstawą prawną do przyznania powódce stosownej kwoty zadośćuczynienia był 445kc.W myślart. 445 kcw zw. zart. 444 kcsąd może przyznać poszkodowanemu w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Krzywda w rozumieniu tego przepisu to szkoda niemajątkowa ujmowana jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, to jest ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi. Przyznanie zadośćuczynienia ma przede wszystkim na celu złagodzenie tych cierpień, przy czym jego wysokość nie może być dowolna i musi uwzględniać stopień doznanej krzywdy.
Zgodnie z poglądami doktryny i ugruntowanym orzecznictwem Sąd ustalając wysokość należnego zadośćuczynienia wziął pod uwagę wszystkie ujawnione w toku procesu okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej przez powódkęE. F.krzywdy, takie jak: rodzaj, charakter, długotrwałość cierpień fizycznych, ich intensywność, wiek powódki, stopień uszczerbku na zdrowiu, a także poczucie bezradności, bezsilności na które uskarżała się powódka.
Ustalając kryteria mające wpływ na wysokość zadośćuczynienia Sąd oparł się o opinię biegłego z zakresu ortopedii i rehabilitacji oraz biegłego z zakresu psychiatrii, z których dowód dopuścił postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r. (k. 72), zeznania świadkaR. F.( k. 72) – męża powódki, którego zeznania dotyczące stanu zdrowia i zachowania powódkiE. F.po wypadku pokrywały się ze spostrzeżeniami odzwierciedlonymi przez biegłych w sporządzonych przez nich opinii. Sąd nadał walor wiarygodności zeznaniom wskazanego świadka, jako że jest on osobą z najbliższego otoczenia powódki, dobrze znającą powódkę i jej codzienne funkcjonowanie. Z uwagi na wspólne zamieszkiwanie świadka z powódką,R. F.miał możliwość codziennego obserwowania zachowania powódki i jej niemocy w wykonywaniu wielu czynności dnia codziennego, co pokrywało się ze spostrzeżeniami biegłych. Odnosząc się do opinii biegłych należy wskazać, że są one wszechstronne, wnikliwe, zostały wydane w oparciu o dokumentację medyczną zgromadzoną w aktach sprawy i wyniki bezpośredniego badania powódki. Opinie są rzetelne, opracowane w oparciu o specjalistyczną wiedzę i doświadczenie zawodowe biegłego. Co więcej żadna ze stron procesu nie zgłaszała zastrzeżeń do sporządzonych przez biegłych opinii.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na rodzaj i rozmiar doznanej przez powódkę krzywdy. Powódka w związku z wypadkiem doznała skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, przez co przez okres ok. 4 tygodni musiała nosić kołnierz Campa, który ograniczał ją w niektórych czynnościach dnia codziennego. Powódka po wypadku podjęła się leczenia, które trwało od 06 lipca 2013 r. do 24 października 2013 r. Wypadek komunikacyjny spowodował u powódki wystąpienie trwałego 5 % uszczerbku na zdrowiu, a bóle kręgosłupa trapią powódkę do dnia dzisiejszego. Wprawdzie powódka leczyła się przed wypadkiem w poradni neurologicznej z powodu drętwienia palców, jednakże nie podejmowała wcześniej leczenia w poradni rehabilitacyjnej czy ortopedycznej. Dopiero podczas badań wykonanych po wypadku komunikacyjnym u powódki zdiagnozowano zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego oraz podejrzenie dyskopatii C6-C7. Samo zdiagnozowanie u powódki zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa nie mogło przesądzać o niezasadności roszczenia powódki. Wprawdzie pierwotne zmiany w obrębie kręgosłupa szyjnego mogły wpływać na odczuwane przez powódkę cierpienia, jednakże nie wiadomo w jakim dokładnie stopniu nałożyły się one na aktualny stan zdrowia powódki. Bezsprzecznie u powódki w związku z wypadkiem pojawiły się bóle kręgosłupa, na które nie uskarżała sięE. F.przed wypadkiem. Mimo, iż biegły z zakresu ortopedii rokuje poprawę stanu zdrowia powódki związanego z wypadkiem to podkreśla, że niezbędne będzie dalsze leczenie rehabilitacyjne powódki, a które to w głównej mierze będzie wynikiem zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Należy ponadto podkreślić, że biegły ustalił następstwa wypadku komunikacyjnego powódki w postaci występującego u niej 5 % uszczerbku na zdrowiu. Biegły niejako oddzielnie przeanalizował skutki schorzeń zwyrodnieniowych powódki oraz skutki wypadku komunikacyjnego. Biegły wprost w sporządzonej przez niego opinii podkreślił, że to wypadek komunikacyjny z 06 lipca 2013 r. spowodował u powódki dysfunkcję odcinka kręgosłupa szyjnego i co spowodowało u niej 5 % trwały uszczerbek na zdrowiu zgodnie z powołanymi przepisami rozporządzenia. Mimo, iż leczenie powypadkowe zostało zakończone, wypadek samochodowy spowodował u powódki trwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5 %. Biegły nie ustalał uszczerbku związanego ze zmianami zwyrodnieniowymi, albowiem w przypadku łącznego zdiagnozowania uszczerbku zdrowotnego- na który składałyby się zmiany zwyrodnieniowe i następstwa wypadku- ustalony uszczerbek byłby za pewnie odpowiednio wyższy. Należy ponadto pamiętać o fakcie, że doznane przez osoby urazy organizmu ciała predysponują w przyszłości organizm do poważniejszych oraz szybszych zmian zwyrodnieniowych, co nie raz podkreślają osoby ze środowiska lekarskiego. Doznane przez powódkę urazy fizyczne ciała powodowały u niej ból oraz niedogodności czy to w postaci konieczności noszenia kołnierzy ortopedycznych czy dojazdów do placówek medycznych, a które to wiązały się koniecznością pomocy ze strony osób trzecich z uwagi na uszkodzenia auta powódki.
Wypadek komunikacyjny spowodował u powódki nie tylko uszkodzenia ciała, ale także odbił się na sferze psychicznej powódki. Powódka po wypadku komunikacyjnym zaczęła korzystać z pomocy psychologa z uwagi na trapiące ją zaburzenia snu oraz lęki związane z podróżowaniem autem. Wprawdzie stosowane przezE. F.środki lecznicze spowodowały u niej znaczną poprawę zdrowia, to nie należy umniejszać cierpieniom psychicznym powódki, które wystąpiły u niej tuż po wypadku.
W oparciu o powyższe, uwzględniając doznane przez powódkę urazy, powodujące trwały 5 % uszczerbek na jej zdrowiu, bóle prześladujące powódkę do dnia dzisiejszego i znacznie ograniczające normalne funkcjonowanie powoda, cierpienia psychiczneE. F., Sąd uznał, iż adekwatne do rozmiaru doznanych przezE. F.cierpień będzie przyznanie jej tytułem zadośćuczynienia kwoty w wysokości 14.670 zł oraz zwrot kosztów leczenia 330 zł . Oczywistym jest, że koszty leczenia były normalnym skutkiem wypadku i nieuzasadnione jest stanowiska pozwanego, ze zwrot tych kosztów, z leczenia prywatnego, nie należy się powódce.
Dlatego orzeczono jak w pkt I wyroku.
O odsetkach od kwoty zadośćuczynienia Sąd orzekł na podstawieart. 476, 481 kcw zw. zart. 817 kcw zw. zart. 14art.ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. z 2013 r., poz. 392 ze zm.). tj. z upływem 30 dni od daty zgłoszenia roszczenia pozwanemu zakładowi ubezpieczeń, a które to nastąpiło w dniu 18 lipca 2013 r.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 kpcw zw. z § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, mając na uwadze zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. W skład zasądzonych kosztów procesu wchodziły: opłata od pozwu 217 zł, opłata od rozszerzonego powództwa – 534 zł, uiszczone przez powódkę zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego w wysokości 1600 zł , wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2400 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. W związku z tym, że wydatki w sprawie w kwocie 523,57 zł z tytułu brakującej zaliczki na biegłego zostały tymczasowo pokryte z sum budżetowych Skarbu Państwa, nakazano ich ściągnięcie w całości od pozwanego w myślart. 98 kpc– tj. od strony przegrywającej sprawę.
Zarządzenie: odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć peł. pozwanego.