Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 771/14
Data wyroku: 2015-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Zierkiewicz
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: 279 § 1 kk

Sygn. akt II K 771/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Sylwia Zierkiewicz
Protokolant: Anna Zienkiewicz-Woźniak
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Krzysztof Długosz,
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 23 września 2014 roku, 16 grudnia 2014 roku, 23 stycznia 2015 roku, 03 marca 2015 roku
s p r a w y :E. Z.
córkiF.iS.z domuG.
urodzonej (...)wŻ.

oskarżonej o to, że:
w dniu 24 października 2013 roku wP.woj.(...), z pokoju należącego do byłego męża dokonała zaboru w celu przywłaszczenia 50” plazmowego telewizoramarki P.wartości 1.500 złotych, zestawu kina domowegomarki C.wartości 2.000 złotych na szkodęT. Z.oraz laptopamarki A. (...)” wartości 2.000 złotych na szkodęK. Z.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonąE. Z.za winną tego, że w dniu 24 października 2013 roku wP.woj.(...), przy pomocy nieustalonego narzędzia pokonała zabezpieczenie w postaci zamkniętych na klucz drzwi do pokoju zajmowanego przez pokrzywdzonegoT. Z.i dokonała zaboru w celu przywłaszczenia rzeczy w postaci 50” plazmowego telewizoramarki P.wartości 1.500 złotych, zestawu kina domowegomarki C.wartości 2.000 złotych na szkodęT. Z.oraz laptopamarki A. (...)” wartości 2.000 złotych na szkodęB. B., tj. czynu zart.279 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierza jej karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.wykonanie wymierzonej oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza ustalając na podstawieart. 70 § 1 pkt 1 k.k.okres próby na 2 (dwa) lata;

III
na podstawieart. 72 § 2 k.k.zobowiązuje oskarżoną do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzeczT. Z.kwoty 3.500 (trzy tysiące pięćset złotych) złotych oraz na rzeczB. B.kwoty 2000 (dwóch tysięcy) złotych w terminie 5 (pięciu) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku;

IV
na podstawieart. 72 § 1 pkt 8 k.k.zobowiązuje oskarżoną w okresie próby do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia w całości oskarżoną od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychnie wymierza jej opłaty;

VI
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowegoT. Z.poniesione przez niego w sprawie koszty z tytułu ustanowienia pełnomocnika w kwocie 826,56 złotych ( w tym VAT 154,56 złotych).

II K 771/14

UZASADNIENIE
T. Z.iE. Z.otrzymali w styczniu 2004 roku rozwód.
Dowód :wyjaśnienia oskarżonej k. 96 v.
Nie mieszkali razem do 2011 roku, kiedy toT. Z.ponownie się w prowadził. Dom mieści się wP.przyul. (...). Razem z nimi mieszkała również córkaE. W.z dziećmi.
Od 2011 roku oskarżyciel posiłkowyT. Z.zajmował jeden pokój w domu. Chorował. Był przez jakiś czas osobą leżącą. Była żona i córka pomagały mu w chorobie, dobrowolnie żywiąc go, kupując lekarstwa, papierosy. W połowie 2013 roku okazało się, żeT. Z.jest nieuleczalnie chory, jednak może normalnie już funkcjonować. Kobiety obawiały się zarażenia i od tego czasu zaczęły się kłopoty i nieporozumienia w rodzinie, zmierzające do skłonieniaT. Z.do wyprowadzenia się z domu.
Drzwi do pokojuT. Z.nie posiadły klamki po stronie zewnętrznej i zamykane były przez niego na klucz. Pokrzywdzony od żony otrzymał dwa klucze do zamka w drzwiach jego pokoju.E. Z., gdy były mąż się wprowadził, dała mu dwa klucze do zamka znajdującego się w drzwiach jego pokoju.
Dowody: zeznaniaT. Z.k. 4,98-99 oraz świadkaJ. Ż.k. 130v., częściowe wyjaśnienia oskarżonej k.96v.
T. Z.w pokoju miedzy innymi przedmiotami posiadał telewizormarki P.wartości 1.500 złotych, zestaw kina domowegomarki C.o wartości 2000 złotych oraz laptopmarki A. (...)cali należący do jego siostryB. B.o wartości 2000 złotych.
Dowody:zeznaniaT. Z.k. 4, 98-99, częściowe zeznaniaJ. Ż.k. 130v., zeznaniaB. B.k. 25, 115v-116, zeznaniaK. Z.k.17-18, 97v.-98, zaświadczenieZ. K.k. 5, kserokopia umowy kredytowej k. 20-23
W dniu 24 października 2013 rokuE. Z.przy pomocy nieustalonego narzędzia pokonała zabezpieczenie w postaci zamkniętych na klucz drzwi do pokojuT. Z.i zabrała z niego w celu przywłaszczenia przedmioty w postaci telewizoramarki P.wartości 1.500 złotych, zestawu kina domowegomarki C.o wartości 2000 złotych oraz laptopamarki A. (...)cali o wartości 2000 złotych stanowiącego własnośćB. B..
Dowody :wyjaśnienia oskarżonej k. 96 v. zeznaniaE. W.k.15, 115-116, zeznaniaT. Z.k. 4,98-99 oraz świadkaJ. Ż.k. 130v.
Jak dotychczasE. Z.nie była karana przez Sąd.
Dowód :dane o karalności k. 119
Przesłuchana w postępowaniu przygotowawczymE. Z.nie przyznała się do zarzucanej jej przez oskarżyciela publicznego, kradzieży zwykłej i odmówiła składania wyjaśnień. Przed Sądem również nie przyznała się do kradzieży, jednak wyjaśniła, że pod nieobecnośćT. Z.zabrała jego rzeczy wskazane w zarzucie aktu oskarżenia na poczet jego długu jaki rzekomo miał wobec niej.
Wyjaśnienia oskarżonej Sąd uznał za wiarygodne tylko w zakresie, w którym przyznała się do zaboru mienia wskazanego w zarzucie, znajdującego się w pokojuT. Z., które zabrała pod jego nieobecność. Znajdują one potwierdzenie w konsekwentnych i logicznych zeznaniach pokrzywdzonego, popartych zeznaniami świadkaJ. Ż., (którym w całości Sąd dała wiarę, świadek relacjonował okoliczności przez siebie zapamiętane nie starając się pomóc którejkolwiek ze stron) oraz częściowymi zeznaniami córki pokrzywdzonego. Za niewiarygodne Sąd uznał jej wyjaśnienia co do faktu, iż do pokoju weszła bez pokonywania zabezpieczenia w postaci zamknięcia drzwi na klucz. Wyjaśnieniom tym przeczą konsekwentne i logiczne zeznania pokrzywdzonego oraz świadkaJ. Ż., który potwierdził, że do pokoju pokrzywdzonego nie było klamki a sam pokrzywdzony posiadał dwa klucze do tegoż zamka. Pośrednio zeznania pokrzywdzonego potwierdziła również córka, która wskazywała na brak klamki i zamykanie drzwi na klucz od środka przez pokrzywdzonego, w czasie jego zamieszkiwania.
W przedmiotowej sprawie nie ma żadnych wątpliwości co do zaboru przez oskarżoną mienia należącego do pokrzywdzonego oraz laptopa stanowiącego własność jego siostryB. B.. Sąd nie przyjął za oskarżycielem publicznym, że laptop stanowi wartośćK. Z., albowiem jak wynika z jej wiarygodnych zeznań, popartych dokumentami min. w postaci kserokopii umowy, urządzenie było zakupione na prezent dla córki, która po zakupie użyczyła go bratu. Powyższe okoliczności potwierdzone zostały zarówno przezT. Z.jak i jego siostrę. Zumowy numer (...)załączonej do akt postepowania przygotowawczego wynika, że został on zakupiony w systemie sprzedaży ratalnej za kwotę 3.176 złotych w 2011 roku. Z ustaleń zaś, poczynionych na portalu internetowym Allegro wynika, że laptopmarki A.o takich parametrach, używany, wart jest około 2.600 złotych, a zatem kwota określająca wartość laptopa w dacie czynu, podawana przez pokrzywdzanego jest jak najbardziej adekwatna i nie wygórowana i korzystna dla oskarżonej dlatego też została przez Sąd przyjęta.
W toku postępowania ustalono również wartość pozostałych skradzionych przedmiotów. W zakresie telewizoramarki P. (...)cali, ustalono iż jego wartość po użytkowaniu wynosi około 1900 złotych, pokrzywdzony określił ją na kwotę 1500 złotych, zaś w zakresie kina domowego zakupionego przed 7 laty na kwotę 2000 złotych. Powyższe kwoty nie są wygórowanymi i stanowią wartości niższe od przeciętnej wyceny takiego sprzętu na portalu internetowym, ponadto stanowią najniższą wartość, co jest przyjęciem korzystnym dla oskarżonej.
Nie można również nie zauważyć w przedmiotowej sprawie okoliczności związanych z udzieleniem przez pokrzywdzonego oskarżonej pełnomocnictwa datowanego na dzień 4 maja 2012 roku oraz umowy sporządzonej osobiście przez oskarżoną datowaną na dzień 7 maja 2012 roku. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, że pokrzywdzony wiedział o jej sporządzeniu, widział umowę i znał ustalenia w niej zawarte. Według relacji oskarżonej pokrzywdzony, który obiecał rzekomo, że zwróci dług, miał nie komentować umowy, a ona mimo jego obecności w domu, oskarżona nie prosiła, aby on ją podpisał. Wyjaśnienia oskarżonej Sąd przyjął za przyjętą przez nią linię obrony. Są one bowiem nielogiczne.
Wyjaśnieniom oskarżonej przeczą również zeznania pokrzywdzonego, który dopiero w toku prowadzonego postępowania został poinformowany o sporządzeniu takowej umowy. Ponadto jak wynika z zeznań oskarżonej i jej córki pomagały one pokrzywdzonemu do połowy 2013 rok, czyli do czasu w którym dowiedziały się o jego nieuleczalnej chorobie. Od tego czasu zaczęły domagać się zwrotu rzekomo należnych im pieniędzy, jednak do 23 września 2015 roku ani oskarżona, ani jej córka nie skierowały do Sądu pozwu o zwrot należnych im pieniędzy przeciwkoT. Z., ponadto w dacie 7 maja 2012 roku miedzy stronami nie toczyły się żadne sprawy przed Sądami, obie kobiety dobrowolnie, na co wskazały w postępowaniu przed Sądem, pomagały choremu człowiekowi. W tych okolicznościach uznać należy, iż sporządzenie przedmiotowej umowy nastąpiło bez wiedzy i zgodyT. Z., w innej dacie niż widniejąca na „umowie dotyczącej zobowiązania pieniężnego”, na potrzeby niniejszego postepowania. Nie bez znaczenia jest również data wskazana jako termin do zwrotu należności i wskazanie iż będzie, w razie nie dokonania zwrotu pieniędzy, przekazany w depozyt sprzęt RTV i laptop. Gdyby faktycznie pokrzywdzony wiedział o treści umowy i zgadzał się z nią oskarżona mogła wskazane przedmioty wziąć w czasie obecności pokrzywdzonego a nie dokonywać ich zaboru pod jego nieobecność.
W świetle powyższej argumentacji niewątpliwie oskarżonaE. Z.swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu zart. 279 § 1 k.k.pokonała bowiem zabezpieczenie drzwi w postaci zamknięcia ich na klucz, a następnie zabrała w celu przywłaszczenia przedmioty wskazane w zarzucie. Zgodnie z treścią postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2012 roku o sygn. akt III K 285/12 „ zabór mienia w celu przywłaszczenia oznacza jedynie działanie w zamiarze wyjęcia rzeczy spod władztwa osoby nią władającej i objęcie jej we własne władanie. Bez znaczenia dla takiej oceny zamiaru sprawcy pozostaje to, czy jego zachowanie motywowane jest chęcią uzyskania korzyści majątkowej, chęci wzbogacenia czy tez działa on z innych pobudek”.
Wątpliwości nie budzi wiarygodność nieocenionych wyżej dokumentów zgromadzonych w toku postępowania, które pochodzą od podmiotów uprawnionych do ich wydania, sporządzone zostały w prawem przepisanej formie, nie kwestionowały ich strony w toku postępowania.
Oceniając krytycznie wyjaśnienia oskarżonej, zeznania świadków oraz dokumenty stanowiące dowód w sprawie, Sąd uznał, że sprawstwo i winaE. Z.w zakresie przypisanego jej czynu zabronionego nie budzi wątpliwości.
Oskarżona wiedziała, że mienie należy do pokrzywdzonego i jego siostry, była zorientowana co do własności rzeczy. Skorzystała z okazji, jaką był brak pokrzywdzonego w pokoju. Działała umyślnie zamiarem bezpośrednim, albowiem chciała zabrać przedmioty w celu przywłaszczenia, po uprzednim włamaniu się do zamkniętego pokoju. Swoim zachowaniem realizowała znamiona czynu opisanego wart. 279§1 k.k.
W oparciu o ocenę elementów przedmiotowo-podmiotowych leżących w granicach czynu przypisanego oskarżonej, Sąd przyjął, że stopień społecznej szkodliwości jest znaczny. Za takim wnioskiem przemawia przede wszystkim zaplanowany i realizowany z premedytacją sposób działania oraz niskie pobudki sprawcy nastawione na osiągnięcie zysku. Jako okoliczność łagodzącą Sad przyjął uprzedni brak karalności oskarżonej.
Uwzględniając wymienione wyżej okoliczności i łącząc je z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kk, Sąd uznał, że adekwatną do znacznego stopnia społecznej szkodliwości karą, uwzględniającą stopień winy a także wszystkie okoliczności sprawy będzie najniższa z możliwych mieszczących się w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, kara 1 roku pozbawienia wolności. Kara ta, mieszcząca się w dolnych granicach zagrożenia ustawowego, w wystarczającym stopniu oddaje szkodliwość zachowania oskarżonej i powinna zadość czynić wymogom prewencji ogólnej i szczególnej, w szczególności istotne będzie jej oddziaływanie wychowawcze.
Oskarżonej wymierzona została kara pozbawienia niższa od 2 lat, zatem istniały formalne przesłanki warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd wnioskował, że wobec sprawcy zasadne będzie skorzystanie z dobrodziejstwa tej instytucji. Wprawdzie popełniła on przestępstwo, jednakże dotychczasowa jej niekaralność nie pozwala uznać oskarżonej za sprawczynię zdemoralizowaną. Dla osiągnięcia celów postępowania karnego i kary wystarczające będzie zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności i związana z tym groźba wykonania orzeczonej kary w razie braku zmiany sposobu życia przez oskarżoną. Sąd doszedł do przekonania, że pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności, cele jej zostaną osiągnięte. Spełnione są przesłanki zart. 69 § 1 i 2 kk. Dla sprawdzenia poprawności postawionej prognozy kryminologicznej wystarczające będzie wyznaczenie minimalnego okresu próby na 2 lata.
E. Z.skazana została za przestępstwo kradzieży z włamaniem dokonane na szkodęT. Z.. Do dnia wydania wyroku nie zwróciła pokrzywdzonym przedmiotów i nie naprawiła wyrządzonej szkody, dlatego też zasadnym jest zobowiązanie jej do naprawienia poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwot stanowiących równowartość skradzionego mienia w terminie 5 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.
Ponadto aby oskarżona miała mimo podejmowanej pracy dorywczej z graniczą możliwość zrealizowania nałożonego na nią zobowiązania, Sąd zobowiązał ją do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej. W tej sytuacji nie obciążał oskarżonej kosztami i opłatami postepowania uznając, iż stanowiły by dla niej zbytnia uciążliwość. Od oskarżonej natomiast Sąd zasądził na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 826,56 złotych z tytułu ustanowienia pełnomocnika.