Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X GC 1371/14
Data wyroku: 2015-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Stelmasik

Sygn. akt X GC 1371/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 listopada 2015 r. r.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział X Gospodarczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Joanna Stelmasik

Protokolant:

Aneta Mrówczyńska

po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. r.
na rozprawie
w sprawie z powództwa(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wG.
przeciwkoG. D.
o zapłatę
oddala powództwo
Sygn. akt X GC 1371/14postępowanie uproszczone

UZASADNIENIE

wyroku zaocznego z dnia 26 listopada 2015 roku
Pozwem wniesionym w dniu 17 października 2014 roku do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny, powódka(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wG.wniosła o zasądzenie od pozwanejG. D.kwoty 8665,61 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 18 października 2014 r. oraz kwoty 132,46 złotych wraz z kosztami postępowania według norm przepisanych.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i zgodnie zart. 499 pkt 2 k.p.c.orazart. 50533§1 k.p.c.przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwości ogólnej pozwanej tj. do Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie.
Uzasadniając żądanie pozwu powódka wskazała, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwaną umowy pożyczki z(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością(...) spółką jawną(dawniej(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością(...)z siedzibą weW.-wierzyciel pierwotny). Pozwana nie wywiązała się z warunków zawartej umowy. Powódka podała, że w dniu 20 marca 2013 r. zawarła z wierzycielem pierwotnym umowę przelewu powstałej wierzytelności, która w wyniku wypowiedzenia umowy pożyczki stała się wymagalna z dniem 12 września 2013 r. Dalej powódka wskazała, że na określoną w pozwie kwotę składała się zaległa część kapitału w wysokości 2608,25 złotych, odsetki umowne obliczone w okresie obowiązywania umowy od należności kapitałowej w kwocie 321,85 złotych, odsetki karne obliczone w kresie obowiązywania umowy od niezapłaconych w terminie rat kredytu w wysokości 32,07 złotych, odsetki karne z tytułu zwłoki w zapłacie poszczególnych rat obliczone od należności kapitałowej od daty wypowiedzenia umowy pożyczki do daty wytoczenia mniejszego powództwa w kwocie 467,73 złotych, kwota 132,46 złotych naliczona z tytułu działań polubownych podjętych przez pożyczkodawcę przed wytoczeniem niniejszego powództwa (których koszty wynikają wprost z zapisów umowy pożyczki), a także kwota 5235,71 złotych tytułem opłaty przygotowawczej za udzielenie pożyczki oraz innych należności wynikających z ustaleń umownych, opisanych w Tabeli Opłat i Prowizji stanowiącej integralną część umowy pożyczki zaakceptowanych przez pozwaną i ustalonych przez pożyczkodawcę w oparciu o założeniaustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim(stanowiących całkowity koszt pożyczki). Jednocześnie powódka podała, że kierowane do pozwanej wezwania do zapłaty okazały się bezskuteczne.
Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. doręczono pozwanej odpis pozwu z jednoczesnym zobowiązaniem do udzielenia odpowiedzi na pozew w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia spóźnionych twierdzeń i dowodów w trybieart. 207 § 6 k.p.c.Przesyłka zawierająca odpisu pozwu z załącznikami została uznana za doręczoną pozwanej po dwukrotnej prawidłowej awizacji w dniu 22 czerwca 2015 r. Pozwana nie ustosunkowała się w zakreślonym terminie do zarzutów podniesionych w pozwie.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 października 2012 r. pozwanaG. D.zawarłaumowę pożyczki nr (...)z(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością(...)z siedzibą weW.. Zgodnie z § 1 umowy pozwanej została udzielona pożyczka gotówkowa w kwocie 2.900,00 złotych na okres od dnia 12 października 2012 r. do 12 października 2014 r. włącznie, na warunkach określonych w umowie i Regulaminie pożyczek SMS Kredyt stanowiącym załącznik nr 1 do umowy. Spłata pożyczki miała następować w 24 ratach w wysokości 402,65 złotych każda, płatnych do 12 dnia każdego miesiąca, począwszy od dnia 12 listopada 2012 r. Całkowity koszt pożyczki zgodnie z § 4 pkt 2 umowy stanowił kwotę 9663,50 złotych. Oprócz kwoty pożyczki na kwotę 9663,50 złotych składała się opłata komunikatów SMS – 2,46 złotych, odsetki naliczone za cały okres kredytowania w wysokości 779,83 złotych, opłaty operacyjne w kwocie 5983,67 złotych. Za nieterminową spłatę raty albo jej części pożyczkodawca by uprawniony do naliczania odsetek od zadłużenia (odsetki karne) o zmiennej stopie, które na dzień podpisywania umowy wynosiły 24.00 % i były równe czterokrotności aktualnej na dany dzień wysokości stopy kredytu lombardowego. W przypadku opóźnienia w zapłacie dwóch pełnych rat pożyczkodawca miał prawo wypowiedzieć umowę z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia, po uprzednim wystosowaniu do pozwanej wezwania do zapłaty (§ 6 umowy).
Dowód:
umowa pożyczki nr (...), k. 15-18.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. pozwana została poinformowana o zmianie podmiotu obsługującego pożyczkę w wyniku umowy z dnia 20 marca 2013 r. zawartej z powódką(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wG.. W treści pisma został także wskazany nowy rachunek bankowy, na który pozwana winna wpłacać raty w terminach i kwotach wskazanych w harmonogramie pożyczki nr(...).
Dowód:
odpis KRS-u powódki, k. 23-15,
wyciąg z rejestru funduszy inwestycyjnych, k. 26-27,
pismo kierowane do pozwanej z dnia 23.04.2013 ., k. 19.
Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. powódka na skutek odnotowania zaległości w spłacie ratalnej pożyczki wezwała pozwaną do uregulowania zaległości w kwocie 2038,59 złotych w terminie do 5 lipca 2013 r.
Następnie powódka pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. zawiadomiła pozwaną o dalszym istnieniu zaległości w spłacie pożyczki i wypowiedzeniu na tej podstawieumowy nr (...).
Nadto wskazała, że do spłaty pozostała kwota pożyczki w łącznej wysokości 8276,50 złotych.
Dowód:
wezwanie do zapłaty z dnia 21.06.2013 r., k. 20,
wypowiedzenie umowy z dnia 6.08.2013 r., k. 21,
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
Podstawa prawna roszczenia strony powodowej zawierała się w przepisieart. 509 § 1 k.c., zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew). Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2). Na skutek zawarcia umowy przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi w stosunku do dłużnika. Dodatkową konsekwencją zawarcia umowy przelewu pozostaje wyłączenie dotychczasowego wierzyciela ze stosunku zobowiązaniowego i zajęcie jego miejsca przez nabywcę wierzytelności. Przelew wywołuje bezpośrednie skutki wobec dłużnika po stronie, którego powstaje obowiązek świadczenia w stosunku do nabywcy wierzytelności.
W przedmiotowej sprawie powódka występowała jak strona umowy przelewu wierzytelności zawartej z pierwotnym wierzycielem pozwanej(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością(...)z siedzibą weW.z tytułuumowy pożyczki nr (...). Przedmiot żądania powódki obejmował część kapitału udzielonej pozwanej pożyczki w wysokości 2608,25 złotych, odsetki umowne obliczone w okresie obowiązywania umowy od należności kapitałowej w kwocie 321,85 złotych, odsetki karne obliczone w kresie obowiązywania umowy od niezapłaconych w terminie rat kredytu w wysokości 32,07 złotych, odsetki karne z tytułu zwłoki w zapłacie poszczególnych rat obliczone od należności kapitałowej od daty wypowiedzenia umowy pożyczki do daty wytoczenia mniejszego powództwa w kwocie 467,73 złotych, kwotę 132,46 złotych naliczoną z tytułu działań polubownych podjętych przez pożyczkodawcę przed wytoczeniem niniejszego powództwa (których koszty wynikają wprost z zapisów umowy pożyczki), a także kwotę 5235,71 złotych tytułem opłaty przygotowawczej za udzielenie pożyczki oraz innych należności wynikających z ustaleń umownych, opisanych w Tabeli Opłat i Prowizji stanowiącej integralną część umowy pożyczki zaakceptowanych przez pozwaną i ustalonych przez pożyczkodawcę w oparciu o założeniaustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim(stanowiących całkowity koszt pożyczki).
Przedłożone przez powódkę dokumenty obejmowały umowę pożyczki z dnia 12 października 2012 r., pismo z dnia 23 kwietnia 2013 r. kierowane do pozwanej przez poprzedniego wierzyciela, wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie umowy.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał na ustalenie, że pozwanej została udzielona pożyczka w warunkach określonych wumowie nr (...), której łączna wartość na dzień zawarcia umowy stanowiła kwotę 9663,50 złotych oraz, że powód dochodził niniejszym pozwem zapłaty nieuregulowanych przez pozwaną należności naliczanych na postawie tej umowy w łącznej kwocie 8665,61 złotych.
Zgodnie ogólną zasadą wyrażoną wart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Jak wskazuje się w orzecznictwie ciężar dowodu w rozumieniuart. 6 k.c.polega z jednej strony na obarczeniu strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. (por. wyrok SN z dnia 7 listopada 2007r., II CSK 293/07). W świetle powyższego Sąd powinien przyjąć za prawdziwe fakty udowodnione przez stronę obciążoną dowodem i pominąć te, których nie wykazała w sposób przekonujący. Zagadnienie ciężaru dowodu w znaczeniu formalnym regulujeart. 232 k.p.c.stanowiący, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód nie zgłoszony przez stronę. Wskazany przepis jest przejawem obowiązującej w procesie zasady kontradyktoryjności, która wprowadza generalny obowiązek inicjatywy stron w postępowaniu dowodowym. Wyłącznie od strony uzależnione jest zatem jakie środki dowodowe i na jakie okoliczności zostaną przez nią przywołane celem przekonania Sądu do zajmowanego przez siebie stanowiska. Kompetencje Sądu w zakresie inicjatywy dowodowej są ograniczone do sytuacji wyjątkowych i nie znajdą z reguły zastosowania w sporze prowadzonym według przepisów o postępowaniu gospodarczym. Nie ulegało wątpliwości, że to na powódce opierał się ciężar udowodnienia faktów o charakterze prawotwórczym, przemawiających za istnieniem roszczenia objętego powództwem a przede wszystkim wykazanie ,iż została skutecznie zawarta umowa przelewu wierzytelności.
Zaznaczyć należy, że na dowód zawarcia cesji wierzytelności powódka przedłożyła jedynie pismo z dnia 23 kwietnia 2013 r. pierwotnego wierzyciela skierowanego do pozwanej, którego treść zawiera zawiadomienie o dokonanym przelewie wierzytelności wynikającej zumowy pożyczki nr (...)na powódkę.
W myślart. 245 k.p.c.dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie dowód z dokumentu prywatnego pozostaje samodzielnym środkiem dowodowym, którego moc sąd ocenia według zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 233 § 1 k.p.c.Zasada zaś wyrażona wart. 233 k.p.c.nakazuje ocenę przez sąd wiarygodności i mocy dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, czyli innymi słowy z uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności towarzyszach przeprowadzeniu poszczególnych dowodów i mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności (por. wyrok SN z dnia 17 listopada 1966r., II CR 423/66, OSNPG 1967/5-6/21).
Zdaniem Sądu,nie kwestionując prawdziwości tego dokumentu, zawiadomienie o przelewie nie świadczy bezpośrednio o nabyciu przez powódkę wierzytelności względem pozwanej. Powódka powinna bowiem przedstawić dowody wskazujące w sposób nie budzący wątpliwości na ważność i skuteczność przelewu dokonanego na jej rzecz. Zważyć trzeba, że jednostronne oświadczenie wierzyciela wobec dłużnika wynikające z treści pisma datowanego na 23 kwietnia 2013 r. nie może być jeszcze utożsamiane z istnieniem stosunku prawnego cesji łączącego dotychczasowego wierzyciela pozwanej z powódką. Do przelewu dochodzi bowiem w drodze umowy, a więc w drodze czynności prawnej, która może być kreowana tylko przez stanowcze i zrozumiałe oświadczenia, wyrażone przez podmioty prawa cywilnego w sposób świadomy i swobodny oraz z zamiarem wywołania określonych skutków prawnych. (por. Kodeks cywilny. Komentarz, art. 56 k.c. [w:] A. Kidyba (red.), Tom I, Część ogólna, Lex 2009r.). Należy zaznaczyć, że Sąd na podstawie przedłożonych przez powódkę dokumentów nie był w stanie zweryfikować, jaką formę prawną w rozumieniu przepisuart. 510 k.c.przybrał przelew wierzytelności. To natomiast uniemożliwiało ocenę skutku rozporządzającego umowy stron (art. 510 § 1 k.c.), czy chociażby stwierdzenie ważności cesji z perspektywy istnienia zobowiązania przewidzianego wart. 510 § 2 k.c.Nadto Sąd nie miał możliwości sprawdzenia, czy umowa przelewu została zawarta przez osoby uprawnione do działania w imieniu powódki, czy też poprzedniego wierzyciela, co determinowałoby zgodność podjętej czynności prawnej zart. 38 k.c.W ocenie Sądu z uwagi na powyższe pismo poprzedniego wierzyciela nie mogło zostać potraktowane jako samodzielna podstawa stwierdzająca ważne i skuteczne przejście zobowiązania zumowy pożyczki nr (...).
Wobec zatem braku dostatecznych środków dowodowych potwierdzających dokonanie skutecznego przelewu wierzytelności (umowy przelewu wierzytelności) Sąd uznał, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak było podstaw do przyjęcia w sposób nie budzący wątpliwości, że na powódkę przeszło w całości roszczenie określone w pozwie. Warunkiem bowiem skutecznego zawarcia umowy przelewu i rozporządzenia wierzytelnością jest jej dostateczne zindywidualizowanie. Strony umowy przelewu winny bowiem w sposób precyzyjny określić zakres uprawnienia, które zostaje przeniesione na cesjonariusza
Wobec zatem stwierdzenia braku legitymacji czynnej po stronie powodowej powództwo podlegało oddaleniu, co znalazło odzwierciedlenie w sentencji wyroku z dnia 26 listopada 2015 r.
Marginalnie Sąd wskazuje, że z treści przedłożonych dokumentów nie wynikał w jaki sposób wyliczono zadłużenie pozwanej w łącznej kwocie 8665,61 złotych, w tym wysokości należnych odsetek umownych i karnych, a także kwot z tytułu podjętych działań polubownych, jak i opłaty przygotowawczej za udzielenie pożyczki oraz innych należności wynikających z ustaleń umownych, opisanych w Tabeli Opłat i Prowizji. Zdaniem Sądu dla wykazania zasadności żądań odsetek i pozostałych opłat niewystarczające były same twierdzenia strony powodowej. Brak bowiem przedłożenia stosownej dokumentacji tym zakresie pozbawił Sąd możliwości dokonania ich weryfikacji.
Podstawę wydania wyroku zaocznego przewiduje dyspozycjaart. 339 § 1 i 2 k.p.c.stanowiącego, że jeśli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie kierowana do pozwanejG. D.przesyłka pocztowa zawierająca odpis pozwu została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia wobec pozwanej na podstawieart. 139 § 1 k.p.c.ponieważ pozwana nie odebrała przesyłki sądowej skierowanej na jej adres, która było dwukrotnie prawidłowo awizowana. Pozwana nie złożyła także odpowiedzi na pozew w terminie dwutygodniowym od daty przyjętej jako dzień doręczenia odpisu pozwu. W tych okolicznościach zasadne było wydanie wyroku zaocznego.