Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: V Ka 330/15
Data wyroku: 2015-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Sławomir Klekocki, Aleksandra Odoj – Jarek

Sygn. akt V .2 Ka 330/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  23 listopada 2015  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Sędziowie:SSO Aleksandra Odoj – Jarek
SSR (del.) Katarzyna Gozdawa-Grajewska (spr.)
Protokolant: Ewelina Grobelny
w obecności Magdaleny Szymańskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r.
sprawy:G. C./C./,

córkiC.iA.,

ur. (...)wR.

oskarżonej o przestępstwo zart. 288 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach
z dnia 27 kwietnia 2015r. sygn. akt II K 655/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

II
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt. V.2 Ka 330/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Żorach w sprawie o sygn. akt. II K 655/14 wydał w dniu 27 kwietnia 2015r. wyrok, w którym na podstawieart. 66 § 1 i 3 kkoraz67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie karne wobecG. C.oskarżonej o to, że w dniu 17 lipca 2014r. wŻ.dokonała uszkodzenia samochodu markiV. (...)nr rej. (...)w ten sposób, że porysowała powierzchnię lakierniczą tylnego prawego błotnika, oprawy lampy i drzwi kierowcy, powodując straty o wartości 1500 zł działając czynem swym na szkodęE. B.tj. o czyn zart. 288 § 1 kkna okres próby wynoszący dwa lata. Na podstawieart. 415 § 2 kkSąd Rejonowy pozostawił powództwo cywilne bez rozpoznania. Na podstawieart. 619 § 2 kpkkosztami postępowania mediacyjnego obciążył skarb Państwa, a na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.
Z wyrokiem tym nie zgodził się Prokurator Prokuratury Rejonowej w Żorach i zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonej. Wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego a toart. 67 § 3 kkpoprzez brak zobowiązania oskarżonej do naprawienia szkody w całości albo w części. Stawiając ten zarzut Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zobowiązanie oskarżonej do naprawy wyrządzonej szkody w całości.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Z uwagi na zakres złożonego wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu II instancji Sąd Okręgowy ograniczył pisemne motywy swojego orzeczenia po myśliart. 424 § 3 kpk.
Sąd odwoławczy uznał, że wywiedziony środek odwoławczy nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że Sąd Rejonowy w Żorach prawidłowo zastosował instytucję warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonejG. C.. Oskarżona zawarła ugodę z pokrzywdzoną w toku postępowania mediacyjnego. Pojednanie się stron stanowiło podstawę podjęcia decyzji w tym przedmiocie. Nadto wszelkie inne warunki zastosowania tej instytucji sprecyzowane wart. 66 § 1 kkzostały spełnione.
W tym aspekcie orzeczenie o środku probacyjnym, którego domaga się apelujący byłoby niesprawiedliwe na skutek obrazyart. 341 § 4 kpkjakiej dopuściłby się Sąd gdyby zmienił zaskarżone orzeczenie i nałożył obowiązek naprawienia szkody.
Istotnie w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego sąd jest zobowiązany do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody w sytuacji gdy stwierdzi, że szkoda taka  została wyrządzona na  skutek działania oskarżonego i w razie ustalenia, że nie
została ona naprawiona. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Bez wątpienia szkoda w mieniu pokrzywdzonejE. B.została wyrządzona na skutek działania oskarżonej i do chwili wyrokowania nie została naprawiona. Jednakże orzeczenie w tym przedmiocie nie może pozostawać w oderwaniu od: po pierwsze treści ugody jaką strony zawarły oraz po drugie od treściart. 341 § 4 kpk.
Zgodnie bowiem z brzmieniemart. 341 § 4 kpksąd orzekając o warunkowym umorzeniu postępowania bierze pod uwagę wyniki porozumienia między oskarżonym, a pokrzywdzonym. W niniejszej sprawie natomiast strony porozumiały się w przedmiocie szkody w taki sposób, że pokrzywdzona zrzekła się roszczenia o naprawienie szkody względem oskarżonejG. C.uznając, że naprawienia szkody w zniszczonym samochodzie będzie dochodzić od ubezpieczyciela z tytułu odpowiedzialności Autocasco.
Celem mediacji, a w efekcie warunkowego umorzenia postępowania karnego jest zażegnanie konfliktu między stronami, a skutkiem tych działań winien być stan, w którym pokrzywdzony przestępstwem pogodził się ze sprawcą czynu i nie rości do niego pretensji. W niniejszej sprawie właśnie taki stan został osiągnięty. Nie może ujść uwadze przecież, że niniejsza sprawa dotyczy konfliktu rodzinnego. Oskarżona jest synową pokrzywdzonej. Ingerencja Sądu w porozumienie zawarte miedzy stronami konfliktu (osiągniętego przecież w drodze mediacji ) w sytuacji gdy osoba poszkodowana zrzeka się roszczenia o naprawienie szkody względem oskarżonej (która jest jej synową) byłoby absurdalne i sprzeczne z powszechnie przyjętym rozumieniem sprawiedliwości, a nadto nie służyłoby zażegnaniu konfliktu tylko jego pogłębieniu. Gdy strony zgodnie ustalą warunki pojednania inny jest wydźwięk orzeczenia sądu, a zarazem szanse że sprawa nie powróci poprzez podjęcie procesu w związku z niewywiązaniem się z narzuconych przez sąd zasad naprawienia szkody.Artykuł 67 § 3 kpknie może być odczytywany w oderwaniu od realiów konkretnej sprawy. Winien być interpretowany wespół z normąart. 341 § 3 i 4 kpk. Inna interpretacja normyart. 67 § 3 kkprowadziłaby do wymuszania na stronach procesu karnego warunków zawieranej ugody i zasądzaniu obowiązku naprawienia szkody wbrew woli osoby pokrzywdzonej, która stanowczo się temu sprzeciwia. Należało zatem przyjąć, że w niniejszej sprawie zachodziła okoliczność wykluczająca dopuszczalność orzeczenia w wyroku obowiązku naprawienia szkody od oskarżonejG. C.na rzecz pokrzywdzonej.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy uznał, że wyrok Sądu Rejonowego w Żorach warunkowo umarzający postępowanie karne jest prawidłowy, a decyzja o nieorzeczeniu obowiązku naprawienia szkody słuszna. Inna decyzja w tym przedmiocie byłaby po prostu rażąco niesprawiedliwa. Dlatego też zaskarżony wyrok utrzymano w mocy kosztami postępowania odwoławczego obciążając Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki
SSR (del) Katarzyna Gozdawa-Grajewska SSO Aleksandra Odoj-Jarek