Sąd Rejonowy w Myśliborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 141/15
Data wyroku: 2016-01-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Damian Carewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§1kk

Sygn. akt II K 141/15
Ds. 2135/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Myśliborzu II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Damian Carewicz
Protokolant: Dariusz Kuliński
przy udziale Prokuratora Pawła Salasy
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 30 września 2015r., 6 listopada 2015 r., 16 grudnia 2015 r. i 29 stycznia 2016 r.
sprawy
R. G.– synaF.iG.z domuZ.,ur. (...)wB.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 23 grudnia 2014 r. w miejscowości(...), gminaB., kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)będąc w stanie nietrzeźwości pomiędzy 1,51 promila a 2,01 promila alkoholu we krwi,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.,

1
oskarżonegoR. G.uznaje za winnego tego, że w dniu 23 grudnia 2014 r. w miejscowościP., gminaB., kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)będąc w stanie nietrzeźwości na poziomie 1,51 promila alkoholu we krwi, tj. popełnienia czynu zart. 178a § 1 k.k., i za ten czyn na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny w kwocie po 50 (pięćdziesiąt) zł każda;

2
na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.(tj. wedle stanu prawnego z daty czynu) orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat;

3
na podstawieart. 43 § 3 k.k.nakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu właściwemu organowi administracji publicznej dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;

4
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 250 (dwustu pięćdziesięciu) zł.

SSR Damian Carewicz
Sygn. akt II K 141/15

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Myśliborzu

z dnia 29 stycznia 2016 r.
R. G.zamieszkuje we wsiP.w domu naposesji oznaczonej numerem (...).
W dniu 23 grudnia 2014 r. około godz. 16.00R. G.udał się samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rej. (...)do swego znajomego –M. K.naposesję numer (...)w miejscowościP..R. G.iM. K.spożywali alkohol.
Około godz. 20.00R. G.postanowił opuścić domM. K..
M. K.powiedziałR. G., aby ten udał się do domu pieszo, a samochód pozostawił w miejscu, w którym ten stał.
R. G.opuścił domM. K..
Niedługo późniejM. K.i jego konkubina –K. P.spostrzegli, że przed ich domem nie ma już samochoduR. G..
Dowód:
zeznania świadkaM. K.– k. 15, 118;
zeznania świadkaK. P.– k. 18, 119.
R. G., będąc w stanie nietrzeźwości na poziomie 1,51 promila alkoholu we krwi, jako kierujący samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rej. (...)przejechał w ruchu lądowym odcinek w miejscowościP.odposesji numer (...)doposesji numer (...).
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoR. G.– k. 149;
opinia z zakresu badań zawartości alkoholu w płynach ustrojowych Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej wS.– k. 22, 23;
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejW.C.– k. 56.
Ówczesna żonaR. A.G.telefonicznie powiadomiła dyżurnego Komisariatu Policji wB.–A. W., że jej mąż przyjechał na ich posesję samochodem w stanie nietrzeźwości.
W związku ze zgłoszeniem, żeR. G.przyjechał do swego domu samochodem w stanie nietrzeźwości w miejsce to udali się funkcjonariusze PolicjiP. W.,I. P.iT. P..
Dowód:
zeznania świadkaP. W.– k. 42, 148-149;
zeznania świadkaA. W.– k. 43-44, 119-120;
zeznania świadkaI. P.– k. 46;
zeznania świadkaT. P.– k. 49, 119.
R. G.urodził się w dniu (...)wB.. Jest rozwiedziony. Ma 2 dzieci, z czego 1 małoletnie. Ma wykształcenie techniczne. Z zawodu jest technikiem mechaniki obróbki skrawaniem. Trudni się pracami dorywczymi. Zajmuje się działalnością artystyczną. Z mienia większej wartości ma mieszkanie i samochód.
R. G.nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoR. G.– k. 31;
informacja z Krajowego Rejestru Karnego – k. 110.
W postępowaniu przygotowawczym oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmawiając składania wyjaśnień.
Na pierwszej rozprawie głównej oskarżony częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmawiając składania wyjaśnień.
Na ostatniej rozprawie głównej oskarżony wyjaśnił, że to on przestawił samochód z posesjiM. K.pod swój dom, zaprzeczając, by był w tym momencie w stanie nietrzeźwości na wskazanym w zarzucie poziomie.
Przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy w ostatecznym rozrachunku kluczowe były 2 dowody, a mianowicie wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 r. oraz opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejW.C..
W dniu 29 stycznia 2016 r.R. G.przyznał przed Sądem, że to on prowadził w dniu 23 grudnia 2014 r. samochód w miejscowościP.pomiędzyposesją numer (...)aposesją numer (...), a to sprawiło, że nie miały już większego znaczenia zeznaniaM. K.,K. P.,P. W.,I. P.,T. P.iA. W.(też, rozpatrywane łącznie, tę okoliczność dowodzące).
Jako że oskarżony potwierdził ostatecznie fakt prowadzenia samochodu w miejscu i czasie, o którym mowa w zarzucie, kluczowym stało się ustalenie, czy znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości. W oparciu o wyniki badań próbek krwi pobranych od oskarżonego, biegły z zakresu medycyny sądowejW. C.wyliczył, żeR. G.w tym czasie, kiedy prowadził auto, musiał być w stanie nietrzeźwości na poziomie co najmniej 1,51 promila alkoholu we krwi.
Sąd dał wiarę opiniom z zakresu badań zawartości alkoholu w płynach ustrojowych Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej wS.oraz opinii biegłego z zakresu medycyny sądowejW.C., ponieważ są pełne, jasne i spójne.
Mając na względzie zebrany materiał dowodowy i ustalony na jego podstawie stan faktyczny, Sąd doszedł do przekonania, żeR. G.w dniu 23 grudnia 2014 r. popełnił czyn zart. 178a § 1 k.k.
Zgodnie zart. 178a § 1 k.k.ten, kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
R. G.w dniu 23 grudnia 2014 r. wP.prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego markiM. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości na poziomie 1,51 promila alkoholu we krwi. Stan nietrzeźwości był na tyle duży, że musiał być następstwem spożycia przez oskarżonego wcześniej znacznej ilości alkoholu, przez co musiał on być go w pełni świadomym. W ten sposób oskarżony wyczerpał umyślnie znamionaart. 178a § 1 k.k.
Za przypisany czyn Sąd na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 50 stawek dziennych grzywny w kwocie po 50 zł każda.
W ocenie Sądu dotychczasowy tryb życia oskarżonego czynił zasadnym wymierzenie mu kary rodzajowo najłagodniejszej, czyli grzywny.
Ustalając rozmiar sankcji karnej na pułapie 50 stawek dziennych grzywny, Sąd miał na uwadze, żeR. G.prowadził pojazd mechaniczny będąc w stanie nietrzeźwości na wysokim poziomie, aczkolwiek pokonywał autem nieznaczną odległość na terenie wiejskim, nie wytworzył w ruchu drogowym zagrożenia realnego, a jedynie potencjalne. Czynu swego oskarżony dopuścił się umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, choć powziętym nagle. Na korzyść oskarżonego Sąd poczytał to, że nie był on dotąd w ogóle karany sądownie.R. G.wiedzie życie ustabilizowane i nie narusza porządku prawnego. Popełniony przez niego czyn miał charakter incydentalny.
Wysokość stawki dziennej grzywny Sąd określił na 50 zł, mając na względzie, że oskarżony jest osobą zdolną do pracy, ma doświadczenie zawodowe, ma mienie większej wartości, przejawia aktywność zarobkową.
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.(tj. wedle stanu prawnego z daty czynu) Sąd orzekł wobecR. G.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat. Sąd uwzględnił w tej materii okoliczności przytoczone powyżej, a w tym zwłaszcza to, iż oskarżony w chwili prowadzenia auta był w stanie nietrzeźwości na wysokim poziomie, aczkolwiek nie spowodował w ruchu drogowym zdarzenia, które byłoby zagrożeniem dla innych jego uczestników.
W oparciu oart. 43 § 3 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do zwrotu właściwemu organowi administracji publicznej dokumentu prawa jazdy.
Na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa obowiązek zwrotu kosztów sądowych, a ponadto w oparciu oart. 1 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w kwocie 250 zł. Sąd miał na uwadze, żeR. G.dysponuje możliwościami zarobkowymi, pozwalającymi mu uregulować należności sądowe w pełnej wysokości, nie ujawniły się żadne okoliczności przemawiające za obciążeniem nimi Skarbu Państwa.
SSR Damian Carewicz