Sąd Rejonowy w Nysie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 451/15
Data wyroku: 2015-07-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk
Teza: W świetle rozważań poczynionych przy ocenie dowodów Sąd stwierdził, że brak było wiarygodnych dowodów na to by oskarżony wziął w jakikolwiek sposób udział w pobiciu [...]. Wskazywały na to nie tylko jego konsekwentne wyjaśnienia, których nie podważono w toku przewodu sądowego, ale również zeznania samego pokrzywdzonego, który nie widział by ten uderzył go lub kopnął.

Sygnatura akt II K 451/15
1 Ds 967/11

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk
Protokolant: prot. sądowy Aleksandra Lewkowicz
Prokurator ------
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2015 roku sprawy karnej
G. S. (1)(S.)s.I.iR.z domuO.,ur. (...)wN.
oskarżonego o to, że:
w dniu 12 sierpnia 2011 r. wN., woj.(...)w rejonie sklepu monopolowego przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zP. T., poprzez bicie pięściami po twarzy i kopanie po całym ciele brał udział w pobiciuŁ. H. (1), powodując u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia nosa ze złamaniem kości nosa bez przemieszczania, złamania korony siekacza drugiego górnego po stronie lewej z uszkodzeniem błony śluzowej przedsionka jamy ustnej, złamania kości łódeczkowatej nadgarstka prawego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jego ciała na czas powyżej 7 dni przez co naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia bądź ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
to jest o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.

1
uniewinnia oskarżonegoG. S. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu,

2
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty postepowania ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 sierpnia 2011 r. około godziny 23 pokrzywdzonyŁ. H. (1)wraz ze swoim kolegąJ. G. (1)udał się do sklepu monopolowegoprzyul. (...)wN.. Mężczyźni wcześniej w mieszkaniuJ. G.spożywali alkohol. Pod sklepem spotkali oni m.in.I. J.w towarzystwie nieustalonego mężczyzny w wieku ok. 50 lat. Mężczyźni stali razem pod sklepem, gdzie spożywali alkoholi dyskutowali. Po jakimś czasieJ. G.poszedł po żonę pokrzywdzonego, która zostaław jego mieszkaniu. Do osób stojących pod sklepem, w tym do pokrzywdzonego dołączyło dwóch kolejnych mężczyzn. W pewnej chwili I.J.wraz z pięćdziesięcioletnim mężczyzną udali się za sklep. WtedyŁ. H.został uderzony w twarz przez jednegoz mężczyzn, którzy stali z nim i upadł. Gdy pokrzywdzony leżał był kopany po całym ciele przez dwóch mężczyzn. Oskarżony przyglądał się pobiciu, nie uczestniczył w nim.Gdy napastnicy oddalili się pokrzywdzony zadzwonił na Policję. Z miejsca zdarzenia oddalił się również oskarżony – udał się na pobliski skwer. Po chwili przyjechał patrol Policji,a na miejsce zdarzenia przyszła żona pokrzywdzonego iJ. G..
/dowód:wyjaśnienia oskarżonego – k.114v-115; zeznaniaJ. G.– k.159; zeznaniaŁ. H.– k.236; protokół oględzin – k.77/
W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń, które spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni.
/dowód:opinia – k.68,73/
Pokrzywdzony w chwili zdarzenia był nietrzeźwy.
/dowód:protokół użycia alcomatu – k.2/
Oskarżony ma 25 lat, jest stanu wolnego, nie ma nikogo na utrzymaniu, posiada wykształcenie podstawowe, bez zawodu, pozostaje na utrzymaniu rodziców. Oskarżony był karany sądownie.
/dowód:dane osobowe oskarżonego – k.48; dane o karalności – k.147-148/
Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dowodach z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania w tym na protokole oględzin zapisu monitoringu.Z dowodów tych wynikało poza wszelką wątpliwością, że w pobiciu pokrzywdzonego wzięło udział dwóch mężczyzn, zaś na miejscu zdarzenia było w tym czasie również kilka innych osób.
Sąd oparł się również na odczytanych na rozprawie wyjaśnieniachG. S., który konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Potwierdził on, że przebywał w pobliżu miejsca zdarzenia, widział je, po czym oddalił się stamtąd- wykluczył by uczestniczył w pobiciu pokrzywdzonego.
Sąd ustalając stan faktyczny w sprawie oparł się także częściowo na ujawnionychna rozprawie w trybieart. 442 § 2 k.p.k.zeznaniachŁ. H.. Z zeznań tych jednoznacznie wynikało, że napastnikiem był inny mężczyzna – nieG. S.. Pokrzywdzony widziałG. S.w pobliżu miejsca zdarzenia, co zgodne było z wyjaśnieniami samego oskarżonego. Potwierdził on również to, że oskarżony oddalił się stamtąd. Pokrzywdzonynie widział byG. S.uderzył go lub kopnął. Widział go w pobliżu miejsca,gdzie został pobity, gdy przestał być kopany i dlatego wskazał go policjantom. Przy czymod początku w zeznaniach zaznaczał, żeG. S.nie był tym, który go pobił.Nie sposób również było nie dostrzec, że zeznania pokrzywdzonego były niespójne i różniły się między sobą co mogło być w ocenie Sądu spowodowane wysokim stężeniem alkoholuw organizmie. Wydaje się potwierdzać to choćby fakt, że pokrzywdzony w pierwszej kolejności jako sprawcę wskazał osobę, która odbywała w tym czasie karę pozbawienia wolności.
Również tylko częściowo wiarygodne były ujawnione w tym samym trybie zeznaniaA. H.iJ. G.. Zasługiwały one na wiarę jedynie w części dotyczącej zdarzeń przed tym jakJ. G.oddalił się spod sklepu. Natomiast w pozostałym zakresie zeznania te były niewiarygodne, gdyż świadek ten przyznał na rozprawie, że ani on aniA. H.nie widzieli co działo się na miejscu zdarzenia, gdyż przybyli tam, gdy byli już policjanci,zaś to, że zeznał w tym zakresie nieszczerze było wynikiem prośby pokrzywdzonego,który przez telefon opisał mu przebieg zdarzenia.
Co do zeznań I.J., Sąd dał wiarę jego relacji złożonej na rozprawie.W ocenie Sądu świadek ten szczerze przedstawił okoliczności zdarzenia oraz wyjaśnił rozbieżności w stosunku do wcześniejszych zeznań. Przede wszystkim treść jego zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym pozostawała w sprzeczności z treścią zapisu monitoringu, gdyż świadek twierdził, że pokrzywdzony wstał i uciekał kilka metrów,lecz napastnicy go dogonili i ponownie kopali, zeznał również, że na miejsce zdarzenia przyszedłJ. G.i żona pokrzywdzonego, którzy rozmawiali ze sprawcami. Zapis monitoringu przeczy by takie fakty w ogóle miały miejsce. Wskazywało to w ocenie Sądu,żeI. J.nie widział pobicia pokrzywdzonego, a wyjaśnienia które złożyłw postępowaniu przygotowawczym były fałszywe.
Szczere były zeznaniaM. G., jednakże świadek ten nie miał wiedzy na temat istotnych okoliczności zdarzenia. Podobnie do sprawy nie wniosły niczego zeznaniaK. T..
Natomiast zeznania świadkaJ. K.nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż dotyczyły sprawyP. T., która została prawomocnie zakończona.
Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom funkcjonariuszy PolicjiŁ. M.iA. K., w zakresie w jakim twierdzili, że pokrzywdzony od początku był pewny, że pobiły go dwie osoby, w tym na pewnoG. S., gdyż przeczy temu treść zeznań samego pokrzywdzonego, który zeznając następnego dnia po zdarzeniu od razu podał,żeG. S.nie był tym, który go bił i twierdził tak również w trakcie kolejnych przesłuchań. Niewiarygodne było więc w tym kontekście również to, że oskarżony miał powiedzieć policjantom, że na miejscu zdarzenia odciągał kolegę, skoro od początku konsekwentnie twierdził on, że nie miał nic wspólnego z pobiciem pokrzywdzonego. Dlatego też Sąd nie oparł się na zeznaniach tych świadków ustalając stan faktyczny w sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
G. S.oskarżony został o czyn zabroniony zart. 158 § 1 k.k.
Czyn zabroniony zart. 158 § 1 k.k.popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu,w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życiaalbo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k.
Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby, przy czym widoczne jest rozróżnienie napastników od broniących się.
Do przyjęcia udziału w bójce lub pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie (innemu uczestnikowi bójki lub napadniętemu przy pobiciu) ciosw postaci uderzenia, kopnięcia itp. Do przyjęcia uczestnictwa w bójce lub pobiciu wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowiekalub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi.
Skutkiem działania sprawców musi być narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutków opisanych w przepisieart. 158 § 1 k.k.Przepisart. 156 § 1 k.k.przewiduje ciężki uszczerbek na zdrowiu, zaś przepisart. 157 § 1 k.k.uszkodzenia ciała średniego stopnia. Przy czym narażenie to musi mieć charakter bezpośredni, poważnyi realny, co wiąże się ściśle z intensywnością działania i stopniem agresji napastników.Przy czym może to być choćby sposób działania jednego z napastników.
Występek ten ma charakter powszechny, jego sprawcą może więc być każdy.
Przestępstwo to jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3.
Mając na uwadze powyższe oraz poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne Sąd stwierdził, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu. W świetle rozważań poczynionych przy ocenie dowodów Sąd stwierdził, że brak było wiarygodnych dowodów na to by oskarżony wziął w jakikolwiek sposób udział w pobiciuŁ. H.. Wskazywały na to nie tylko jego konsekwentne wyjaśnienia, których nie podważono w toku przewodu sądowego, ale również zeznania samego pokrzywdzonego, który nie widział by ten uderzył go lub kopnął.
W ocenie Sądu nie ulegało wątpliwości, iż pokrzywdzony został pobity przez dwóch mężczyzn oraz to, że oskarżony podobnie jak kilka innych osób znajdował się w pobliżu miejsca tego zdarzenia, po czym oddalił się stamtąd na pobliski skwer, gdzie przebywałw towarzystwie innych osób do czasu zatrzymania przez Policję. Na marginesie zauważyć należy, że z doświadczenia życiowego wynika, iż sprawca przestępstwa próbuje zbiecz miejsca zdarzenia by w ten sposób zatrzeć swój związek z czynem. Tymczasem oskarżony przebywał w towarzystwie innych osób na skwerze znajdującym się obok miejsca zdarzenia. Reasumując, Sąd stwierdził, że oskarżony nie był osobą, która wzięła udział w pobiciu pokrzywdzonego. Tym samym zachodziła negatywna przesłanka procesowa zart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.W tej sytuacji zgodnie zart. 414 § 1 k.p.k.Sąd wydał wyrok uniewinniający.
Zgodnie z przepisemart. 632 pkt 2 k.p.k., wobec uniewinnienia oskarżonego kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.