Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 733/15
Data wyroku: 2015-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Tokarczyk, Arkadiusz Łata, Małgorzata Peteja-Żak
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: art. 291 § 1 kk

Sygnatura akt VI Ka 733/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia11 grudnia 2015r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Arkadiusz Łata
Sędziowie SSO Grażyna Tokarczyk
SSR del. Małgorzata Peteja-Żak (spr.)
Protokolant Agata Lipke
przy udziale Elżbiety Ziębińskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r.
sprawyI. K.ur. (...)wZ.,
córkiS.iJ.
oskarżonej zart. 271§3 kk,art. 291§1 kk,art. 291§1 kkiart. 271§3 kkw
zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 14 maja 2015 r. sygnatura akt III K 341/11
na mocyart. 437 kpk,art.438 kpk,art. 636 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- w punkcie 3 uniewinnia oskarżonąI. K.od czynu zarzucanego jej w punkcie VI aktu oskarżenia;
- w punkcie 3 za ciąg przestępstw zarzucanych oskarżonej w punkcie IV i V aktu oskarżenia, z których każde wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 291 § 1 kk, na mocy tego przepisu w zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierza jej jedną karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł (dwadzieścia złotych);
- uchyla punkt 5 i na mocyart. 91 § 2 kkłączy wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności orzeczone w punkcie 1 i 2 zaskarżonego wyroku oraz powyżej i wymierza oskarżonej karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza jej jedną opłatę za obie instancje w kwocie 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych).
Sygn. akt VI Ka 733/15

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 11 grudnia 2015r.
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 maja 2015r., w sprawie o sygn. III K 341/11, uznał oskarżonąI. K.za winną popełnienia zarzucanych jej wpkt I i VIIdwóch czynów, z których każdy wyczerpywał znamiona występku zart. 271 § 3 kk, przy przyjęciu, iż dopuściła się ich w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i za te przestępstwa na mocyart. 271 § 3 kkw zw. zart. 91 § 1 kkskazał ją na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzucanych jej wpkt III i VIIIdwóch czynów, z których każdy wyczerpywał znamiona występku zart. 291 § 1 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, przy przyjęciu, iż dopuściła się ich w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i za te przestępstwa na mocyart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 91 § 1 kkskazał ją na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy uznał także wpkt 3oskarżoną za winną popełnienia zarzucanych jej wpkt IV, V i VItrzech czynów, z których każdy wyczerpywał znamiona występku zart. 291 § 1 kk, przy przyjęciu, iż dopuściła się ich w krótkich odstępach czasu, w podobny sposób i za te przestępstwa na mocyart. 291 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 2 kkskazał ją na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.
Na mocyart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw wpkt 4umorzył wobec oskarżonej postępowanie o czyn opisany wpkt II, wyczerpujący znamiona wykroczenia zart. 122 § 1kw – wobec przedawnienia orzekania.
Sąd na mocyart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 kkw pkt 5 wyroku połączył orzeczone wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności, orzekając wobec niej karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata.
Nadto zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa stosowne koszty sądowe.
Wyrok ten zaskarżył w części dot. pkt 1, 2, 3, 5, 6 i 7 na korzyść oskarżonej jedyniejej obrońca, wnosząc o uchylenie we wskazanym zakresie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od zarzucanych jej aktem oskarżenia czynów, ewentualnie o uchylenie we wskazanym zakresie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Apelacja obrońcy oskarżonej okazała się zasadna na tyle, że w wyniku jej wywiedzenia konieczna stała się zmiana przez Sąd Okręgowy zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie w pkt 3 oskarżonejI. K.od czynu zarzucanego jej w pkt VI aktu oskarżenia, w konsekwencji czego w punkcie tym za ciąg przestępstw zarzucanych oskarżonej w pkt IV i V aktu oskarżenia, z których każde wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 291 § 1 kk, na mocy tego przepisu w zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierzono oskarżonej jedną karę 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w rozmiarze 70 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, a nadto - w następstwie uchylenia pkt 5 – na mocyart. 91 § 2 kkpołączono wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku oraz powyżej, wymierzając oskarżonej karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, zasądzając od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 złotych i wymierzając jej jedną opłatę za obie instancje w kwocie 580 złotych.
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w zakresie uniewinnienia oskarżonej złożyła Prokuratura Okręgowa w Gliwicach.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Zarzuty i wnioski zawarte w złożonym środku odwoławczym nie zasługiwały na uwzględnienie.
Sąd I instancji w sposób prawidłowy i pełny przeprowadził postępowanie dowodowe, a zebrany materiał dowodowy poddał wnikliwej ocenie dochodząc w konsekwencji do trafnych i logicznych wniosków. Sąd merytoryczny dokonując analizy poszczególnych dowodów nie przekroczył ram ich swobodnej oceny i nie popełnił w toku procesu uchybień tego rodzaju, że mogłyby one skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Przedstawiony w uzasadnieniu wyroku tok rozumowania i wnioskowania Sądu I instancji jest prawidłowy i zasługuje na akceptację. Ponadto zaprezentowana w pisemnych motywach wyroku ocena zgromadzonego materiału dowodowego uwzględnia wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego i tym samym pozbawiona jest cech dowolności. Uzasadnienie wyroku czyni zadość ustawowym wymogom określonym wart. 424 kpk. Sąd Rejonowy wskazał na jakich oparł się dowodach, dlaczego dał im wiarę i należycie wytłumaczył przyjętą kwalifikację prawną przypisanych oskarżonej czynów. Należy zatem wskazać, że trafne ustalenia Sądu orzekającego poczynione zostały słusznie m. in. w oparciu o zeznaniaA. M.iD. K. (1)(a także ich wyjaśnienia, złożone w charakterze podejrzanych), jak również zeznaniaS. Ć.iM. K..
Sąd I instancji w sposób słuszny nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, jej twierdzenia bowiem odnośnie każdorazowego spisywania danych kontrahenta z dowodu osobistego pozostają w zasadniczej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym. Z oceny dowodów przeprowadzonej przez Sąd Rejonowy wynika wyraźnie, że dał wiarę korespondującym ze sobą relacjom w/w osób, te zaś znajdują swe pełne potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji w postaci kart przyjęcia odpadów. Co więcej, z relacjiA. M.iD. K. (1)bezsprzecznie wynika, że w roku 2006 wielokrotnie dokonywali oni w okolicach powiatu(...)kradzieży kabli teletechnicznych, z których następnie, na skutek opalenia, pozyskiwali miedziany złom, będący przedmiotem sprzedaży w punkcie skupu złomu prowadzonym przez oskarżoną.
Nie sposób także podważyć trafności rozumowania Sądu Rejonowego gdy w oparciu o wskazane wyżej relacje świadków ustala, że toI. K.w okresie od 14 kwietnia do 3 października 2006r. przyjmowała w swoim punkcie skupu odA. M.iD. K. (1)pochodzący z kradzieży złom miedziany, wystawiając każdorazowo druk karty przyjęcia odpadu i wpisując w nim dane personalne osoby sprzedającej (nr dowodu osob. oraz adres) bez żądania okazywania jej dowodu tożsamości, dane te zaś pozyskując jedynie na podstawie ustnie wskazywanego nazwiska.
W oparciu o wskazane wyżej dowody słusznie zatem Sąd Rejonowy przypisał oskarżonej popełnienie, przy przyjęciu konstrukcji ciągu przestępstw, w dniach 14 kwietnia 2006r. i 11 września 2006r. czynów wyczerpujących znamiona występków zart. 271 § 3 kk, albowiem jako osoba uprawniona wystawiła ona rachunki - druki kart przyjęcia odpadu poświadczając w nich nieprawdę co do tożsamościS. Ć.jako osoby sprzedającej odpad w postaci złomu miedzianego – w miejsce odpowiednioA. M.iD. K. (1)(zarzuty aktu oskarżenia I i VII – rachunki na k. 37 i 58).
W ocenie Sądu Okręgowego oskarżona nadto swoimi sprawczymi zachowaniami, działając w warunkach ciągu przestępstw, w dniach 2 maja 2006r. i 3 października 2006r. wyczerpała ustawowe znamiona czynów zabronionych zart. 291 § 1 kkiart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, nabywając odpowiednio odA. M., a następnie odD. K. (1)uzyskany z czynu zabronionego złom miedziany oraz wystawiając druki kart przyjęcia odpadu poświadczając w nich nieprawdę co do tożsamości osoby ten odpad sprzedającej (zarzuty aktu oskarżenia III i VIII – rachunki na k. 43 i 64).
W następstwie przeprowadzonej prawidłowo oceny dowodów słusznie przypisano także i oskarżonej popełnienie w warunkach ciągu przestępstw dwóch czynów realizujących znamiona występków zart. 291 § 1 kk, a polegających na nabyciu odD. K. (1)złomu miedzianego uzyskanego z czynu zabronionego (zarzuty aktu oskarżenia IV i V – rachunki na k. 42 i 47). Z ustaleń faktycznych poczynionych prawidłowo przez Sąd I instancji w tym zakresie wynika, iż 2 maja 2006r. i 12 maja 2006r. oskarżona, będąc właścicielką punktu skupu złomu i działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nabyła odD. K. (1)złom miedziany pochodzący z kradzieży – odpowiednio w ilości 54,2 kg i 31 kg, na dowód czego wystawiła stosowne rachunki.
Zgodnie z poczynionymi ustaleniami Sąd I instancji, w ramach tego ciągu przestępstw, przypisał oskarżonej także i sprawstwo czynu o tożsamej kwalifikacji prawnej, ale popełnionego w dniu 11 września 2006r. W ślad za aktem oskarżenia uznał zatemI. K.za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt VI aktu oskarżenia, a polegającego na tym, że w dniu 11 września 2006r. wG., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc właścicielką punktu skupu złomu, nabyła odD. K. (1)uzyskany z czynu zabronionego złom miedziany w ilości 23,4 kg i wartości 444,60 zł, działając na szkodę(...) S.A.
Problem jednak w tym, iż akta niniejszej sprawy nie dostarczyły żadnych dowodów, które potwierdzałyby takową sprzedaż złomu miedzi feralnego dnia. Wszak w dniu 11 września 2006r. oskarżona nabyła tylko jeden raz złom miedziany w ilości 7,8 kg, wystawiając druk karty przyjęcia odpadu, w którym poświadczyła nieprawdę co do tożsamości osoby sprzedającej odpad, wskazując jako sprzedawcęS. Ć.zamiastD. K. (1)(zarzut VII, objęty pierwszym ciągiem przestępstw w pkt 1 zaskarżonego wyroku – rachunek k. 58). Wbrew zatem poczynionym ustaleniom faktycznym, w dacie wskazanej błędnie w zarzucie VI aktu oskarżenia nie doszło do wskazanego tam nabycia przez oskarżoną odD. K. (1)złomu pochodzącego z kradzieży w ilości 23,4 kg, o wartości 444,60 zł. Analiza dokumentów dołączonych do akt sprawy dowodzi natomiast niezbicie, iż przedmiotowa sprzedaż oskarżonej przezD. K. (1)złomu miedzianego pochodzącego z czynu zabronionego, we wskazanej wyżej ilości i wartości, miała miejsce tyle że w dniu 6 czerwca 2006r., na dowód czego wystawiony został stosowny rachunek – karta przyjęcia odpadu, podpisany przez sprzedającegoD. K.i oskarżoną (k. 50).
Wobec powyższego, mając na uwadze w/w ustalenia, a także kierunek środka odwoławczego, treść sformułowanych zarzutów i wniosków jedynie przez obrońcę oskarżonej, a więc na jej korzyść, Sąd odwoławczy – wobec nieprawidłowo objętego aktem oskarżenia, a następnie także i przypisanego oskarżonej czynu, mającego mieć miejsce w dniu 11 września 2006r. (zarzut VI aktu oskarżenia) w miejsce czynu pochodzącego z daty 6 czerwca 2006r. – zmienił zaskarżone orzeczenie w tej części i w pkt 3 uniewinnił oskarżoną od czynu zarzucanego jej w pkt VI aktu oskarżenia.
Konsekwencją powyższej zmiany była konieczność wymierzenia w pkt 3 za ciąg przestępstw zarzucanych oskarżonej w pkt IV i V aktu oskarżenia w oparciu o przepisart. 291 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 2 kknowej, jednej kary pozbawienia wolności oraz grzywny, a także – po uchyleniu pkt 5 zaskarżonego wyroku – połączenie po myśliart. 91 § 2 kkwobec oskarżonej kar pozbawienia wolności orzeczonych w pkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku oraz kary wymierzonej w pkt 3 przez Sąd odwoławczy i wymierzenie oskarżonej nowej kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Mając to wszystko na uwadze i uznając zaskarżony wyrok za prawidłowy i słuszny w pozostałym zakresie, nadto wolny od jakichkolwiek innych uchybień, w szczególności tych podlegających uwzględnieniu niezależnie od kierunku i granic zaskarżenia, Sąd II instancji – poza omówionymi wyżej zmianami - utrzymał go w mocy.
Nieuwzględnienie apelacji wywiedzionej na korzyść oskarżonej przez jej obrońcę zgodnie zart. 636 § 1 kpkskutkować musiało również obciążeniemI. K.wydatkami postępowania odwoławczego, na które złożył się ryczałt za doręczenie pism w kwocie 20 złotych, a także wymierzono oskarżonej jedną opłatą za obie instancje w kwocie 580 złotych, będącą konsekwencją wymierzonych kar.