Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Cz 134/15
Data wyroku: 2015-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogumił Goraj, Piotr Starosta, Maria Leszczyńska
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 520 § 1 k.p.c.

Sygn. akt  II  Cz 134/15

POSTANOWIENIE
Dnia 20 marca 2015rSąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Piotr Starosta
Sędziowie: SO Bogumił Goraj
SO Maria Leszczyńska (spraw.)
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015r roku w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuK. G.
z udziałem(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.
o ustanowienie służebności przesyłu
na skutek zażalenia wnioskodawcyK. G.na postanowienia zawarte w punktach
2 i 4 wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z
siedzibą w Tucholi, z dnia 20 października 2014r., sygn. akt. VI Ns 91/13
postanawia:

oddalić zażalenie
II Cz 134/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Świeciu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Tucholi w sprawie z wnioskuK. G.z udziałem(...) Sp. z o.o.wP.o ustanowienie służebności przesyłu postanowieniem z dnia 20 października 2014r.
Oddalił wniosek, zasądził od wnioskodawcyK. G.na rzecz uczestnika(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.kwotę 2.257,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 257,00 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, przyznał biegłemuM. R.kwotę 151,85 zł tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa na rozprawie, zasądził od wnioskodawcyK. G.na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Świeciu kwotę 27,46 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
Uznając sprzeczność interesów stron w niniejszym postępowaniu o jego kosztach Sad orzekł na podstawieart. 520§2 kpci przepisów § 2 i § 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (punkt 2 postanowienia). Z tego względu zasądzono od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę wynagrodzenia pełnomocnika uczestnika (240 złotych) wraz z uiszczona opłatą skarbową od pełnomocnictwa (17 złotych) oraz kwotę 2000 zł tytułem uiszczonych przez uczestnika kosztów sądowych stanowiących zaliczkę na wynagrodzenie biegłego.
Nadto w oparciu o art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. zart. 98 kpczasądzono od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa kwotę 27,46 zł stanowiącą część wynagrodzenia biegłego, na którą nie wystarczyło zaliczki uiszczonej przez uczestnika (pkt. 4 postanowienia), a o kosztach związanych ze stawiennictwem biegłego na rozprawie orzeczono w oparciu o art. 90 w zw. z art. 85 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (pkt 3 postanowienia). Biegły stawił się bowiem na wezwanie Sądu celem złożenia wyjaśnień do opinii, złożył następnierachunek nr (...)na kwotę 151,88 zł, z której Sad przyznał jednak kwotę 151,85 zł. Z rachunku tego wynikało, że biegły poświęcił na udział w rozprawie i przygotowanie się do niej łącznie 4 godziny, co nie budzi wątpliwości Sądu, biorąc pod uwagę problematykę wydawanej opinii i jej zakres.
Zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 i 4 postanowienia orzekającego co do istoty sprawy wniósł wnioskodawca.
Zarzucał:

1
naruszenie przepisu postępowania tj.art. 520§2 kodeksu postępowania cywilnegow zw. z § 2 i 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, poprzez bezzasadne uznanie, iż uczestnicy byli w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania, a ich interesy były sprzeczne, a w konsekwencji nałożenie na wnioskodawcę obowiązku zwrotu kosztów postępowania na rzecz uczestnika, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy,

2
naruszenie przepisu postępowania tj.art. 520 kpcpoprzez niezastosowanie w sprawie, w sytuacji gdy uczestnicy byli w równym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania, a w konsekwencji zaniechanie ustalenia, iż każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy,

3
naruszenie przepisu postępowania, tj.art. 233§1 kpcpolegające na braku wszechstronnego rozważenia przez Sąd pierwszej instancji całości zebranego materiału dowodowego oraz uchybieniu podstawowym regułom oceny wiarygodności i mocy dowodów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, a w konsekwencji zaniechaniu ustalenia przez Sąd Rejonowy okoliczności stanu faktycznego w postaci sprzecznej z zasadami współżycia społecznego postawy uczestnika na etapie przed procesowym (okoliczność istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy), chociaż istnienie wskazanej okoliczności potwierdza treść materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszego postępowania, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy,

4
naruszenie przepisu postępowania tj.art. 102 kodeksu postępowania cywilnego, polegające na bezpodstawnej odmowie przyjęcia, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszej sprawy zaistniał szczególnie uzasadniony wypadek uzasadniający nieobciążanie wnioskodawcy obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania, które to naruszenie mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.

Wskazując na powyższe wnosił o:

1
zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i odstąpienie od obciążania wnioskodawcy kosztami postępowania w całości,

2
zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.

Ewentualnie na wypadek nie uwzględnienia powyższego wniosku, wnosił o:

1
uchylenie zaskarżonego postanowienia w części w zakresie punktu 2 i 4 postanowienia z dnia 20 października 2014r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,

2
pozostawienie Sądowi I instancji rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego, a w przypadku rozstrzygania o kosztach postępowania przez Sąd II instancji, wnosił o zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy nie zasługiwało na uwzględnienie.
W sprawie istniały podstawy do zastosowania w zakresie kosztów postępowania istniały podstawy do zastosowaniaart. 520§2 kpc.
Zgodnie zart. 520§2 kpc, jeżeli uczestnicy postępowania nieprocesowego są w różnym stopniu zainteresowani jego wynikiem lub ich interesy są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. Sprzeczność interesów pomiędzy uczestnikami, w rozumieniuart. 520§2 i 3 kpc, występuje wtedy, gdy postanowienie kończące w sprawie wywiera wpływ dla jednych zainteresowanych na zwiększenie, a dla innych na zmniejszenie ich praw.
(por. postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 05.12.2012r. I Cz 148/12 M. Prawny 2013/13/812).
W postępowaniu nieprocesowym Sąd ma ocenić, czy rodzaj sprawy, jej okoliczności i wątpliwość występujących w niej zagadnień prawnych czyniły i w jakim zakresie nietrafność, lub nawet oczywistą niesłuszność stanowiska któregoś z uczestników w tym sensie „przegrywającego sprawę” i w zależności od tej oceny odmówić zasądzenia, albo zasądzić zwrot kosztów. Rozwiązanie to jest elastyczne i uwzględnia różnorodność spraw rozpoznawanych w postępowaniu nieprocesowym. W sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej, ze względu na to, że zainteresowani nie mają wspólnych interesów, nie stosuje się w zasadzieart. 520§1 kpc.
Znamiennym jest, że w toku niniejszego postępowania uczestnik domagał się oddalenia wniosku, podnosząc zarzut zasiedzenia służebności przesyłu.
Kwestia ta miała zasadnicze prejudycjalne znaczenie w kontekście wniosku o ustanowienie służebności przesyłu. Wnioskodawca natomiast konsekwentnie domagał się uwzględnienia wniosku. Stanowisko pozwanego okazało się uzasadnione. Zasadniczą przyczyną, dla której Sąd nie uwzględnił wniosku o ustanowienie służebności przesyłu stwierdzenie zasiedzenia tej służebności.
W sprawie przedmiotowej ewidentnie interesy zainteresowanych były sprzeczne, a stanowisko powoda nie było słuszne i w tym sensie przegrał on sprawę.
Prawidłowo zatem poczynił Sąd I instancji obciążając powoda kosztami poniesionych przez pozwanego.
Z tych zatem względów bezzasadne zażalenie podlegało oddaleniu o czym Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397§2 kpc.