Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 24/15
Data wyroku: 2015-04-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, Małgorzata Janicz, Marzanna A. Piekarska-Drążek
Słowa kluczowe: Kradzież Z Włamaniem
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 24/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 kwietnia 2015r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Anna Zdziarska (spr.)

    Sędziowie: SA – Marzanna A. Piekarska - Drążek

SO (del.) – Małgorzata Janicz
Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska
przy udziale prokuratora Hanny Gorajskiej - Majewskiej
po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r.
sprawyP. S. (1)
oskarżonego o czyny zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 258 § 1 k.k.,art.279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 14 października 2014 r.
sygn. akt XII K 194/13

1
zmienia zaskarżony wyrok wobecP. S. (1)w ten sposób, że:

2. uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności;
3. uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynu z punktu I wyroku i na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umarza postępowanie wobecP. S. (1), zaś kosztami procesu w tej części obciąża Skarb Państwa;
4. ustala, że kradzież z włamaniem do samochodu markiV. (...)onr rej. (...)zarzucona w punkcie V miała miejsce wS.;
5. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;
6.na podst.art. 86 § 1 k.k.,art. 91 § 2 k.k.wymierzaP. S. (1)jedną karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
7. na podst.art. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 31 sierpnia 2004 r. do dnia 18 stycznia 2006 r;
8. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
P. S. (1)został oskarżony o to, że:
I. w okresie od końca 1999 roku do połowy 2000 roku wI.i na terenie innych miejscowości na terenie całego kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie kradzieży samochodów ciężarowych,
tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.;
II. w dniu 15/16 listopada 1999 roku wI., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał włamania a następnie kradzieży samochodu dostawczego markiF. (...)nr rej. (...)koloru białego o wartości 25 800 złotych wraz z ładunkiem w postaci wędlin o wartości 3000,-złotych powodując łączne straty w wysokości 28 800 złotych na szkodęS. W.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
III. w dniu 09/10 grudnia 1999 roku wI., woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał włamania a następnie kradzieży samochodu markiF. (...)nr rej. (...)koloru białego o wartości 35.000 złotych na szkodęW. K. (1),
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
IV. w dniu 17 grudnia 1999 roku wK., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał włamania a następnie kradzieży samochodu dostawczego markiC. (...)nr rej. (...)o wartości 40 000 złotych na szkodęM. L.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
V. w dniu 03/04 stycznia 2000 roku wS.gminaI., woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał włamania a następnie kradzieży samochodu dostawczego marki(...)koloru białego z napisemT.nr rej (...)o wartości 100 000 złotych na szkodę(...) sp. z o.o.Oddział wO.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
VI. w dniu 10 lutego 2000 roku wS., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał włamania a następnie kradzieży samochodu ciężarowego markiM. (...)koloru czarnegonr rej. (...)o wartości 30 000 złotych na szkodęJ. S. (1)wraz z ładunkiem w postaci chłodziarko- zamrażarkiA., chłodziarko-zamrażarki L6, pralki automatycznejB., pralki wirnikowejŚ.o łącznej wartości 5360 złotych
na szkodęfirmy (...)z siedzibą wS.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
VII. w dniu 11 lutego 2000 roku wK., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał włamania a następnie kradzieży samochodu dostawczego markiF. (...)koloru białegonr rej. (...)o wartości 26 000,- złotych na szkodęI. N.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
VIII. w dniu 11 lutego 2000 roku wS., woj.(...)- (...), dokonał po uprzednim włamaniu kradzieży samochodu dostawczego markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 80.000 złotych wraz z ładunkiem w postaci między innymi anten satelitarnych(...),N. (...)ze stojakami i tunerami, aparatów radiowych marki(...), kabla koncentrycznego, baterii, radiomagnetofonów marki(...)o łącznej wartości około 30.000 złotych na szkodęA. T.i(...) SA. wW.- OddziałO.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
IX. w dniu 22 marca 2000 roku wI., woj.(...)- (...), dokonał, po uprzednim włamaniu, kradzieży samochodu markiM. (...)nr rej. (...)wraz z ładunkiem w postaci artykułów spożywczych o łącznej wartości strat nie mniejszej niż 112 500 złotych na szkodę(...) sp. z o.o.z siedzibą wP.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,
X. w dniu 22 marca 2000 roku wS., woj.(...)- (...), dokonał, po uprzednim włamaniu, kradzieży samochodumarki S.
(...)nr rej. (...)wraz z ładunkiem w postaci sera o łącznej wartości nie mniejszej niż 135 000 złotych na szkodęSpółdzielni (...)wS.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
XI. zimą 2000 roku wS., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami dokonał kradzieży z włamaniem samochoduF. (...)na niemieckich numerach rejestracyjnych o nieustalonej wartości na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
XII. w dniu 27 października 1999 r. w miejscowościR.gminaK.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonał włamania a następnie kradzieży ciągnika siodłowego markiI.nr rej. (...)wraz z naczepąnr rej. (...)o łącznej wartości zestawu 369 300 złotych na szkodę(...) sp. z o.o.wraz z ładunkiem w postaci 400 worków zawierających orzeszki ziemne o wartości 75 600 złotych na szkodę nieustalonej firmy z siedzibą wM., Rosja oraz rzeczy osobisteS. K.o wartości 500 złotych,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 14 października 2014 r. (sygn.akt XII K 194/13:
I. oskarżonegoP. S. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zpkt Iprzyjmując, że przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.czyn stanowi przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 maja 2004 r. i na podstawieart. 258 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. oskarżonegoP. S. (1)uznał za winnego popełnienia czynów z pkt. II-XI, uznając, że popełnił je w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, wypełniając znamiona przestępstw zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 §1 k.k.i za każdy z nich skazał go, a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
III.  oskarżonegoP. S. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wpkt XII, wyczerpującego znamiona czynu zart. 279 § 1 k.k.i na podstawieart. 279 §1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 86 § 1 k.k.,art. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoP. S. (1)kary pozbawienia wolności i wymierzył łączną karę 5 (pięciu) łat pozbawienia wolności;
V. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 31 sierpnia 2004 roku do dnia 18 stycznia 2006 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
VI. na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoP. S. (1)do naprawienia w części szkody wyrządzonej czynem opisanym w punkcie XII wyroku pokrzywdzonej(...) sp. z o.o.z siedzibą w Białorusi poprzez zapłatę kwoty 50.000 (pięćdziesięciu) tysięcy złotych na rzecz pokrzywdzonej(...) sp. z o.o.;
VII. na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonegoP. S. (1)na rzecz oskarżyciela posiłkowego(...) sp. z o.o.z siedzibą w Białorusi kwotę 2 568,94 zł (dwa tysiące pięćset sześćdziesiąt osiem złotych, 94/ 100) tytułem zwrotu poniesionych wydatków w sprawie;
VIII. na podstawie 618§ 1 pkt 11 k.p.k.zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. W., obrońcy oskarżonegoP. S. (1), kwotę 1680 (tysiąca sześciuset osiemdziesięciu) złotych, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;
IX. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonegoP. S. (1)od ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie, obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońca oskarżonego oraz prokurator.
Obrońcaoskarżonego powyższemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez:
a) w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemuP. S. (1)w akcie oskarżenia w punkcie I (udział w zorganizowanej grupie przestępczej) poprzez nierozstrzygnięcie zaistniałych w sprawie wątpliwości na korzyść oskarżonego, dowolną i wadliwą a nie swobodną ocenę dowodów poprzez:
- odmówienie wiary zeznaniom świadkaK. P. (1)z dnia 2 marca 2007 r. jak również z dnia 26 lutego 2014r. w których oświadczył, że nie zna oskarżonegoP. S. (1), a jego wcześniejsze zeznania w postępowaniu przygotowawczym zostały złożone w wyniku namowy świadka koronnegoM. T. (1)i z obawy przed nim,
- niezasadne uznanie, że zeznania świadka koronnegoM. T. (1)zostały potwierdzone wyjaśnieniamiK. P. (1), a takżeP. R.iI. S. (1)a także częściowo na podstawie wyjaśnieńJ. Z. (1);
b) w zakresie czynów wymienionych w skarżonym wyroku w punkcie II - XII poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, nierozstrzygnięcie zaistniałych w sprawie wątpliwości na korzyść oskarżonego, dowolną i wadliwą a nie swobodną ocenę dowodów poprzez:
- niezasadne uznanie, że zeznania świadka koronnegoM. T. (1)są wiarygodne mimo, istniejących wątpliwości w tym zakresie a nadto zeznań sprzecznych i wykluczających się, a nadto wobec wielokrotnego niesłusznego pomawiania przez tego świadka innych osób o udział w przestępstwie,
- niezasadne uznanie, że zeznania świadka koronnegoM. T. (1)dotyczą osoby oskarżonegoP. S. (1)mimo istotnych rozbieżności co do znajomości przez świadkaM. T.oskarżonego,
- niezasadne uznanie, że zeznania świadka koronnegoM. T. (1)zostały potwierdzone przez zeznania innych świadków,
- odmówienie wiary zeznaniom świadkaK. P. (1)z dnia 2 marca 2007 r. jak również z dnia 26 lutego 2014 r. w których oświadczył, że nie zna oskarżonegoP. S. (1), a jego wcześniejsze zeznania w postępowaniu przygotowawczym zostały złożone w wyniku namowy świadka koronnegoM. T. (1)i z obawy przed nim.
Wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, w razie nie uwzględnienia zarzutów wskazanych w punkcie I b) o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmniejszenie zasądzonej na podstawieart. 46 § 1 k.p.k.kwoty 50.000 zł na kwotę maksymalnie 1.000 zł z uwagi na ciężką sytuację majątkową oskarżonego i braku możliwości naprawienia szkody w zasądzonej wysokości a także o zasądzenie kosztów nieopłaconej obrony z urzędu w instancji odwoławczej.
Prokuratorzaskarżył powyższy wyrok w części orzeczenia o winie w zakresie czynu zart. 258 § 1 k.k.na korzyść oskarżonegoP. S. (1).
Zarzucił wyrokowi obrazę przepisów postępowania, mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, mianowicieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., poprzez powzięcie rozstrzygnięcia merytorycznego i uznanie oskarżonegoP. S. (1)winnym popełnienia zarzuconego czynu zart. 258 § 1 k.k.(pkt. I aktu oskarżenia) pomimo ustania karalności tego czynu przed datą wyrokowania.
Wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez rozwiązanie orzeczenia w zakresie kary łącznej, umorzenie postępowania w zakresie zarzuconego czynu zart. 258 § 1 k.k.z powodu przedawnienia jego karalności i orzeczenie na nowo łącznej kary pozbawienia wolności w wymiarze lat 5.
Sąd zważył, co następuje:
Z dwóch apelacji wniesionych przez strony od zaskarżonego wyroku, tylko jedna, sporządzona przez prokuratora okazała się zasadna.
Zgodnie z treściąart. 4 § 1 k.k.jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, należy stosować ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W dacie popełnienia przestępstwa czyn ten był zagrożony karą do trzech lat pozbawienia wolności.
P. S. (1)stanął między innymi pod zarzutem „brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od końca 1999 r. do połowy 2000 r.”. Poprzednio obowiązująca ustawa jest względniejsza dla sprawcy, bowiem stan prawny obowiązujący wówczas, za czyn zart. 258 § 1 k.k., przewidywał karę pozbawienia wolności do lat 3 (trzech). Z zarzutem wiązał się okres pięcioletniego przedawnienia. Zarzut został przedstawiony w dniu17 listopada 2003 r. (k. 297) a ogłoszony w dniu 6 września 2004 r. W związku z powyższym przedawnienie karalności czynu nastąpiło we wrześniu 2014 r.Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.stanowi, że nie wszczyna się postępowania, jeżeli zachodzi ujemna przesłanka procesowa, a wszczęte umarza.
Za niezasadną uznać należało apelację obrońcy oskarżonego. Aczkolwiek z przyczyn podniesionych przy okazji omawiania środka odwoławczego wniesionego przez prokuratora bezprzedmiotowe stało się ustosunkowanie do ewentualnego naruszenia przepisów prawa procesowego –art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.i410 k.k.w odniesieniu do istnienia przestępstwa udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, niemniej jednak w treści uzasadnienia zawarta została argumentacja, która w przekonaniu skarżącego podważa wiarygodnośćM. T. (1).I tak podniesiono, wątpliwym jest, iż w tych zeznaniach, w których świadek koronny wymieniając jako współsprawcę osobę o imieniuP.miał na myśliP. S. (1), skoro twierdził, iż poznał go przezK.i jednocześnie podał, że z oskarżonym chodził do jednej klasy. Według autora apelacji od początku powinien określać jego nazwisko.
Jeśli chodzi o przedmiotową kwestię, to Sąd odwoławczy podziela zapatrywania Sądu I instancji zawarte na str. 48 pisemnych motywów wyroku. Świadek koronny przekonywująco wytłumaczył, że doszło do pomyłki w protokole okazania, bo faktycznie do szkoły chodził razem zP. O., a w kolejnych protokołach podawał, żeP. S. (1)poznał poprzezA. K. (1)ok. 1999 r. (k. 13612). ZP. O.zerwał znajomość po wyprowadzeniu się doI.. Poza tym prawidłowy jest tok rozumowania Sądu Okręgowego wykazany na tle protokołu z k. 1658, gdzie zapisano omyłkowo, żeS.miał na imięA., aK. P. (2).M. T.składając wielokrotnie zeznania, trwające wiele godzin na bieżąco mógł nie dostrzec rozbieżności.
Autor apelacji wyszedł z założenia, że znaczenie mają tylko zeznania świadków złożone w toku postępowania sądowego i z tego powodu uznał, że zeznaniaM. T. (1)nie są spójne i logiczne. Jako przykład podał, żeP. S. (1)został uniewinniony wyrokiem dla m. st. Warszawy (sygn. akt III K 1134/06) od czynu polegającego na kradzieży samochoduB. (...), gdzie akt oskarżenia został oparty na relacji świadka koronnego. Skarżący jednocześnie pominął, że w przeszłości uznano za wystarczający materiał dowodowy zeznaniaM. T.– t. 69 k. 12500 wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 8 lipca 2004 r. skazującyK. P. (1)iA. K. (1), dotyczący kradzieżyF. (...)iF. (...)z wędlinami.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 14 listopada 2007 r. (II K 37//906) t. 12698 skazano za przestępstwo paserstwaA. P. (1)w odniesieniu do samochoduF. (...)onr rej. (...)z wędlinami i(...)na szkodęW. K.,F. (...)na niemieckich numerach rejestracyjnych. Z koleiM. C. (1)został skazany za przyjęcieF. (...)wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r. Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy (III K 1092/10, k. 13678) aD. M.postawiono zarzut pomocy w zbyciu naczepy onr rej. (...)na szkodę(...)(k. 213, t. II).
Wynik każdej ze spraw uzależniony był od szeregu elementów, a mianowicie czy informacje podane przez świadka koronnego zostały przyznane przez pomówionego i czy zostały potwierdzone innymi dowodami.
Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zeznań świadka, zgodnej z treściąart. 7 k.p.k., uwzględniając fakt, że nie był to jedyny dowód w sprawie, choć nie do każdego z zarzucanychP. S.czynów. Wiarygodności świadka nie przekreśla również to, że zeznając przed Sądem nie pamiętał szczegółów typu kolor samochodu, zwłaszcza że składał je po upływie kilkunastu lat od zaistniałych zdarzeń, które niekiedy miały miejsce kilkakrotnie w ciągu jednego dnia. Jednocześnie, na co zwrócił uwagę Sąd Okręgowy,M. T.uczestniczył w eksperymentach procesowych i wskazał miejsca popełnionych przestępstw, które czasami różniły się od wskazywanych w zeznaniach. Pamiętać jednak należy, żeM. T.przeprowadził się doI., mógł mieć problemy z określeniem nazw ulic i miejscowości. Przykładowo po wizji lokalnej okazało się, żeF. (...)onr rej. (...)został skradziony zul. (...), a nieD.. Nie ulega jednak wątpliwości, że zeznania świadka dotyczyły tego pojazdu, albowiem odpowiadał on charakterystyce podanej przez pokrzywdzonego. Samochód był biały, przeszklony, przystosowany do przewozu osób. Kradzież pojazdu dostawczegoV. (...)koloru białego onr rej. (...)nie miała wprawdzie miejsca wI., jak wstępnie określił, tylko wS.. Jednak i w tym wypadku bezspornym jest, że pokrzywdzonym byłapiekarnia (...), na co zawsze wskazywał świadek koronny.
ObrońcaP. S. (1)zakwestionował w środku odwoławczym ustalenia Sądu Okręgowego dotyczące oceny zeznańK. P. (1),P. R.,I. S. (1)iJ. Z. (1).
Sąd odwoławczy nie może oprzeć się wrażeniu, że ponownie skarżący preferuje zeznania świadków z postępowania sądowego.
Sąd I instancji miał prawo i z przywileju tego skorzystał omawiając w jakim zakresie i dlaczego zeznaniom powyższych świadków dał wiarę.
K. P. (1)rozpoznał na tablicy poglądowej (k. 1549 akt VIDs 4/01)P. S. (1),W. W. (1)iJ. Z. (1). Wskazał, że oskarżonego poznał za pośrednictwemM.przy rozładowywaniu orzeszków (k. 4719). Opisał przebieg kradzieży samochodu załadowanego orzeszkami, wskazał skład osobowy, między innymiP. S. (1)(k. 4726 – 4727, 4735 – 4378).
Odnośnie kradzieżyF. (...)z wędlinami iF. (...)zeznawał na k. 5271 t. 30, k. 1451 – 1455 t. 8. Relacje K.P.z postępowania przygotowawczego w najbardziej istotnych szczegółach korespondowały z zeznaniamiM. T.(k. 10556 – 10559). Powyższy świadek (K.P.) w Sądzie Okręgowym w Płocku skorzystał z nadzwyczajnego złagodzenia kary przy zarzutach paserstwa dotyczących samochodówC. (...),M.,V.(k. 13514 – 13523).
Generalnie w toku rozprawy K.P.potwierdził popełnienie przestępstw wspólnie zM. T., wykluczył jednakP. S.. K.P.nie był przekonywujący w swych wyjaśnieniach gdzie stwierdził, że wskazał na niewłaściwą osobę. Jeżeli istotnie zdjęcie z tablicy poglądowej było niewyraźne to bez odpowiedzi pozostaje pytanie dlaczego wskazał akurat na oskarżonego jako współsprawcę przestępstw. Poza tym świadek był niekonsekwentny albowiem przedstawił świadka koronnego jako mitomana, który przebywając w jednej celi opowiadał o popełnionych przestępstwach, kłamcę podajacego fałszywe nazwiska współsprawców. Pozbawiony logiki jest fakt, żeK. P., wprowadzany w błąd w jego mniemaniu, wskazał na oskarżonego, a nie inną osobę. Dwutorowo świadek wprowadził nowy element jakoby prokurator protokółował nieprawdziwe treści. Dodatkowo podał, że uległ prośbom świadka koronnego, a następnie, że zeznawał z powodu obaw o życie, boM. T.planował zabójstwo(...).
W zeznania K.P.wpisywały się relacjeJ. Z. (1)z postępowania przygotowawczego, który na pytanie czy znaP. S. (1)odpowiedział twierdząco, że był taki chłopak zW., który przyjeżdżał na robotę zA., to byli dwaj koledzy, ale lepiej znał ichT., on ich wprowadził i mówił, że potrafią otwierać samochody (k. 8049 t. 45). Na pytanie zadane na k. 9463 t. 53 odparł, żeS.„kręcił się zT.iK.”. Parę razy był z nim na tirach.Na k. 10548 zeznawał, że na kradzieży tira z orzeszkami był on,W. W.,T.,A.iP.odT.. Odmienność w stosunku do zeznań świadka koronnego dotyczyła jedynie osoby otwierającejI.. ZdaniemJ. Z.był toA., a odjeżdżałT..
TakżeP. R.podczas postępowania sądowego zaprzeczył znajomości z oskarżonym. powyższej kwestii Sąd Okręgowy poświęcił wiele uwagi i argumenty zawarł na str. 42 – 43. P.R.przedstawił okoliczności pozostawionych u niego pojazdów pochodzących z kradzieży oraz wizyt towarzyskichA. K..M. T.iP. S.. Trafnie Sąd I instancji za częściowo wiarygodne uznał zeznaniaA. P. (1). Z jego zeznań składanych w postępowaniu przygotowawczym wynikało, żeP. S. (1),M. T. (1)iA. K. (1)utrzymywali ze sobą znajomości w czasie, gdy popełniali przestępstwa. Widywał ich także w towarzystwie P.R.wP.. Obaj świadkowie nie byli przekonywujący wyjaśniając powody zmiany zeznań. Jaki miałby cel policjant aby w okazaniu sugerować wizerunek oskarżonego (k. 13647). Poważnie nie może zostać potraktowana ta część zeznań P.R., w których stwierdził, że pomimo, iż przestępstw nie popełnił, to dobrowolnie poddał się karze, żeby nie być sądzonym wW..
Na drodze uznania za wiarygodne zeznań tego świadka w zakresie tego, żeP.przyjeżdżający zA. K.nie był to oskarżony stoją na przeszkodzie relacjeI. S.,M. T.,A. S.,B. S.,J. S.i w części K.P.orazJ. Z..
Odnosząc się do szczegółowo przedstawionych zarzutów zawartych w uzasadnieniu apelacji Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
I. Kradzież z włamaniem do samochoduF. (...)onr rej. (...)z wędlinami.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest podstaw by stwierdzić jak obrońca, żeM. T.zeznając na temat sprawców tego zdarzenia i określając ich z imienia jakoP.iA.mógł mieć na myśliP. O., a nieS.. Sam autor środka odwoławczego dostrzega, że na jednej z rozpraw w 2014 r. odpowiadając na pytanie świadek koronny sprecyzował, że chodziło oP. S. (1). Poza tym w zeznaniach uznanych przez Sąd I instancji za wiarygodneK. P. (1)także nie miał wątpliwości, że jednym ze sprawców byłP. S. (1). Podnoszone przez skarżącego różnice występujące pomiędzy zeznaniami świadków mają charakter drugorzędny. Nie ma większego znaczenia dla istoty sprawy fakt kto odjechał skradzionym samochodem, pozostawiono go nad jeziorem, czy z tego miejsca przeprowadzono go dalej – do innej miejscowości. K.P.nie wiedział kto z nad jeziora kołoO.przeprowadził samochód (k. 1451 – 1455).
Skarżący przy okazji tego zarzutu nie omieszkał pominąć faktu, żeK.P.w toku rozprawy nie rozpoznałP. S., gdyż tamtenP.był chudszy. K.P.w toku postępowania przygotowawczego składał zeznania kilkakrotnie i nie wskazywał na naciski, bądź groźby ze stronyM. T., pod wpływem którego bliżej nieokreślonegoP.nazwałS..
Sąd Okręgowy ustosunkował się w pisemnych motywach wyroku str. 20 do podnoszonej przez autora apelacji kwestii dotyczącej różnic występujących w relacjach świadka koronnego w przedmiocie osób nabywających samochody markiF. (...)(T. B., czyA. P. (1)).
Rzeczą ludzką jest się pomylić, w grę może też wejść brak zrozumienia. Istotne jest, że świadek wyjaśnił rozbieżności i nie miały one bezpośredniego przełożenia na odpowiedzialność karną oskarżonego.
Poza tym skarżący myli się twierdząc, że zeznania świadka koronnego nie znajdują pokrycia w pozostałym materiale dowodowym. Takim dowodem oprócz K.P.są chociażby zeznania pokrzywdzonego co do miejsca zdarzenia, rodzaju, koloru samochodu oraz ładunku.
II. Kradzież z włamaniem do samochodu markiF. (...)koloru białego onr rej. (...).
Skarżący podnosi w apelacji, że na k. 1386, t. 7,M. T.wskazał na sprawstwo „K., brataR.”, a później o nim nie wspomniał.
Świadek istotnie podał mało szczegółów kradzieży, ale w powiązaniu z zeznaniamiW. K. (1)dotyczącymi miejsca parkowania samochodu i jego przeznaczenia nie istnieje wątpliwość, że doszło do takiego zdarzenia. A jeśli chodzi o osobęP. S. (1), to z zeznańM. T.wynika, że razA. K.nie brał udziału w przestępstwie, ponieważ był nietrzeźwy. Na terenieI.i okolic nie było takiej sytuacji bez udziału oskarżonego.
III. Kradzież z włamaniem do samochoduC. (...)koloru niebieskiego onr rej. (...).
Skarżący w apelacji podważa wiarygodność świadka koronnego w ten sposób, że błędnie określił datę zdarzenia (styczeń – marzec 2000 r., podczas gdy było to w grudniu 1999 r.) oraz że według K.P.karoseria pojazdu była biała, a nie niebieska.
W przekonaniu Sądu Apelacyjnego nie doszło do pomyłki – świadek koronny podczas wizji lokalnej wK.określił miejsce kradzieży pojazdu –ul. (...)(k. 2004), kolor zgodny z protokołem zawiadomienia o przestępstwie. K.P.wyłącznie przeprowadzał samochód, mógł pomylić kolor, zwłaszcza uwzględniając fakt, że pozostałe, które przeprowadzał były właśnie koloru białego.
M. T.nie sporządzał notatek i z tego powodu podał jedynie orientacyjny przedział czasowy kradzieży, który niewiele odbiega od rzeczywistego. Na uwzględnienie zasługuje również i ta okoliczność, że z akt sprawy nie wynika, aby w tym samym czasie odnotowano kradzież innegoC. (...).
IV. Kradzież z włamaniem do samochodu(...)(...)nr rej. (...).
Istotnie w postępowaniu sądowymM. T.nie wyjaśnił z jakiego powodu najpierw twierdził, że kradzież miała miejsce naul. (...)wI., a w trakcie eksperymentu wskazał miejscowośćS.. Niezaprzeczalnym jednak jest, że świadek od początku jako pokrzywdzonego wskazywałpiekarnię (...), co można tłumaczyć nieznajomością topografiiI.i okolic, biorąc pod uwagę krótki okres zamieszkiwaniaM. T.w tej miejscowości.
Z kolei bez znaczenia dla uznania winyP. S.jest podnoszony przez skarżącego fakt, że w uzasadnianiu wyroku nie wskazano, że kradzież nastąpiła również na szkodę(...) Sp. z o.o.Oddział wO..
Zasadnie Sąd I instancji uznał, że zeznania świadka koronnego uwiarygodnia K.P., który przeprowadzał samochody pod fabrykę tłucznia wM..
V. Kradzież z włamaniem do samochoduM. (...)onr. rej. (...).
Obrońca myli się twierdząc w apelacji, żeM. T.lakonicznie wskazał, że miało miejsce takie zdarzenie wS.w okolicach szpitala (k. 1369), nie wskazując kto w tym przestępstwie uczestniczył i jaka była rola. Na powyższej karcie świadek podał, że wS.zobaczyliM.ze sprzętem AGD, ukradli go w okolicach szpitala, akapit wcześniej relacjonował o włamaniu doC. (...)zP.iA., jak też o innych przestępstwach w tym samym składzie. Podał też okoliczności towarzyszące takie jak jazda po okolicy i wypatrywaniu odpowiedniego samochodu.
VI. Kradzież z włamaniem do samochoduF. (...)onr rej. (...).
Jako chybiony uznać należy zarzut, że dyskwalifikują wiarygodnośćM. T.rozbieżności dotyczące kwoty uzyskanej ze sprzedaży samochodu oraz nazwisko pasera. Zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego Sądmeriti(k. 26) uzasadnił, że na zapamiętanie takich szczegółów jak pieniądze ma wpływ upływ czasu.
Nie jest natomiast przekłamaniem relacja świadka, że samochodu nie kupiłA. P., bo jedynie go przetrzymywał, za co został skazany(k. 12698), natomiast nabywcą byłT. B..
VII. Kradzież z włamaniem do samochoduM. (...)onr rej. (...).
W tym przypadku również obrońca zakwestionował rzetelnośćzeznań świadka koronnego poprzez zwrócenie uwagi na to, że pomylił miejscowośćK.zŻ.i że nie potrafił wskazać miejsca przechowywanego sprzętu ze skradzionych samochodów.
Przede wszystkim zauważyć należy, że jak wynika z zeznańA. S. (2)iJ. S. (3)(k. 2118, 2138) mieli oni kontakt zM. T. (1)z tym, że jeden z nich mieszkał w gminieK., drugi zaś w miejscowościŻ..
Wersja świadka koronnego znalazła potwierdzenie w zeznaniachK.P.z 10 lipca 2001 r., w których podał, że przeprowadzał dla oskarżonego, świadka koronnego orazA. K. (1)białegoM. (...)podM.. Skarżącego i Sąd różni to, że ten pierwszy uważa za niebyłe zeznanie z postępowania przygotowawczego w sytuacji gdy na rozprawie odwołał je K.P..
Sąd odwoławczy, podobnie jak Sąd I instancji nie uważa, że świadka koronnego dyskredytuje fakt, iż nie potrafił wskazać miejsca przechowywania przedmiotów ze skradzionych pojazdów i choć trudno to wytłumaczyć w racjonalny sposób, zdarzają się przypadki utraty orientacji w terenie.
VIII. Kradzież pojazdu dostawczego markiM. (...)onr rej. (...)wraz z ładunkiem artkułów spożywczych oraz Stara onr rej. (...)należącego do(...) Spółdzielni (...)wS..
W zakresie tych czynów skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów wskazujących na błędny tok rozumowania Sądu I instancji, a nawet wręcz przeciwnie przytoczył zaczerpnięte z uzasadnienia dowody w postaci zeznańH. P.,B. S. (2), funkcjonariuszy Policji, którzy uprawdopodabniają relacjeM. T.. Świadek był konsekwentny w zakresie udziału świadka w przestępstwach kradzieży z włamaniem i tylko w mniemaniu skarżącego znaczenie dla rozstrzygnięcia ma fakt kto otwierał po kradzieży bramęSpółdzielni (...).S.czyA. K. (1).
Dla Sądu Odwoławczego niezrozumiałym jest podnoszenie w kontekście winyP. S.czyF., którym poruszał sięM. T.był koloru zielonego, czarnego lub ciemnoniebieskiego.
IX. Kradzież z włamaniem do samochoduF. (...)na niemieckich numerach rejestracyjnych.
Skarżący wychwycił fakt, że świadek koronny w różny sposób określał kolor samochodu (od białego, po niebieski i czerwony). Dostrzegł również odmienność w zakresie kwoty jaką mieli uzyskać uczestnicy kradzieży.
Sąd I instancji dokonał drobiazgowej analizy materiału dowodowego i wnioski nie zawierają błędów natury logicznej, czy faktycznej. Jeśli chodzi o kolor samochodu, to świadek początkowo wskazywał na biały, identycznie jak K.P., który został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku – II K 34/13. Nie było również kontrowersji co do udziału w zajściu oskarżonego. Tożsame były również zeznania obydwu świadków w odniesieniu do miejsca popełnionego przestępstwa (S., w pobliżu zamku, niemieckie numery rejestracyjne). WątpliwościM. T.w zakresie koloru karoserii i miejsca przestępstwa jak słusznie zauważyłsąd a quopojawiły się po upływie 10 i więcej lat od zdarzenia. Również jedynie za pozorną sprzeczność uznać należy odmienne podawanie kwoty uzyskanej odM. C. (1)z tytułu sprzedażyF. (...). Świadek koronny po prostu zamiennie określał cenę w walucie polskiej i amerykańskiej, co było równoważne.
W kontekście zeznań świadka koronnego, zeznanieM. C.mające świadczyć o tym, żeF. (...)nie pochodził z kradzieży nie są wiarygodne ponieważ został on skazany za przyjęcie tego pojazdu.
X. Kradzież z włamaniem do samochodu markiI..
Obrońca zarzut apelacyjny oparł głównie na niepamięci świadka koronnego ujawnionej przez niego w postępowaniu przed Sądem 29 października 2009 r.
Z dalszej części cytowanych przez skarżącego zeznań świadka wynika wprost, że po upływie wielu lat myliły mu się zdarzenia o podobnym przebiegu, na parkingu przy trasie naM.. Jedno z nich dotyczyło kradzieży samochodu z ładunkiem mebli, drugie zaś z ładunkiem orzeszków ziemnych.
W tym miejscu należy sprostować autora apelacji, bowiemM. T.nigdy nie mówił, że kradzież ciągnika siodłowego miała miejsce wM.tylko, że w kierunkuM., natomiast podczas wizji lokalnej wskazał parking znajdujący się na wysokości miejscowościR..
Wskazać też należy, że w zakresie istotnych elementów determinujących skazanieP. S.zeznaniaJ. Z., K.P.korespondują z zeznaniamiM. T.. ZarównoJ. Z., jak K.P.nie przedstawili argumentacji będącej w stanie przekonać Sąd, że powinien dokonać ustaleń faktycznych na podstawie ich relacji składanych w ostatniej kolejności i korzystnych dla oskarżonego.
Autor apelacji zawarł również uwagi natury ogólnej, oparte na piśmiennictwie, dotyczące kryteriów oceny dowodu z zeznań świadka koronnego. Poglądy te zasługują na akceptację i znalazły zastosowanie w niniejszej sprawie. WyjaśnieniaM. T.zostały potwierdzone zeznaniami współsprawców (choć nie do każdego zdarzenia) oraz relacjami paserów, pokrzywdzonych.
W ocenie Sądu Apelacyjnego pewne niedoskonałości w zeznaniachM. T., dotyczące faktów ubocznych świadczyły o samodzielności, wykluczają przygotowanie do roli procesowej świadka koronnego. Nawiązując do apelacji Sąd odwoławczy stwierdza, że nie posiada odpowiednich danych upoważniających do wyciągania wniosków na podstawie umorzonych postępowań, czy uniewinnień wskazanych w apelacji.
Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, że podniesione w apelacji zarzuty obrazy przepisów postępowania tj.art. 4, 5 § 2, 7 i 410 k.p.k.są bezzasadne. Nie dochodzi do naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.wówczas, gdy wprawdzie istnieją dwie grupy dowodowe, przeciwstawne, ale ustalając przebieg wydarzeń Sąd oprze się na dowodach, które wspierają stan faktyczny z jednoczesnym przedstawieniem argumentacji przemawiającej za takim wyborem i wskazaniem dlaczego nie dał wiary dowodom przeciwnym. Sąd Okręgowy oparł ustalenia na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej i ocenił je bez naruszenia regułart. 7 k.p.k.W apelacji nie wskazano także w jaki sposób Sąd Okręgowy naruszył zasadę bezstronności. Nie było zatem podstaw do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanych czynów. Sąd I instancji dokonał trafnej kwalifikacji czynów, wymierzając zaś kary jednostkowe i łączną uwzględnił dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k.
Również oskarżony w piśmie zatytułowanym „apelacja” przyjął podobną taktykę jak jego obrońca tj. wskazywania dowodów w tej ich części, która była dla niego korzystna, co nie było wystarczające do zmiany poglądów Sądu odwoławczego na temat zasadności ustaleń Sądumeriti.
Co prawda Sąd odwoławczy umorzył postępowanie w zakresie czynu z punktu I (udział w zorganizowanej grupie przestępczej) z powodu przedawnienia karalności czynu, to jednak pozostawił karę na poprzednim poziomie, ponieważ kara za te czyny była orzeczona na zasadzie absorpcji. Tak ukształtowana kara jest adekwatna do winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Oskarżony został zobowiązany do naprawienia szkody w części, a zatem Sąd Okręgowy już wówczas uwzględnił jego sytuację materialną z uwzględnieniem korzyści, którą uzyskał.
O kosztach procesu Sąd Apelacyjny orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., albowiem oskarżony będzie odbywał karę pozbawienia wolności i istnieją podstawy do uznania, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.