Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 137/15
Data wyroku: 2015-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Górski, Jerzy Kozaczuk, Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt II Ka 137/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Półtorak (spr.)

Sędziowie:

SSO Bogdan Górski
SSO Jerzy Kozaczuk

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Luby Fiłoc

po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r.
sprawyM. S.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a §4 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II K 1156/14

I
wyrok zmienia w ten sposób, że:

- z opisu czynu przypisanego oskarżonemu eliminuje: „będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości”
- przypisany oskarżonemu czyn kwalifikuje zart. 178 a § 1 kk,
- uchyla orzeczoną wobec oskarżonego karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,
- na podstawieart. 178 a § 1 kkwymierza karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda,
- orzeczony wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obniża do lat 2 (dwóch),
- uchyla orzeczenie o zasądzeniu od oskarżonego 120 złotych tytułem opłaty,

II
w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od oskarżonegoM. S.na rzecz Skarbu Państwa 300 złotych opłaty za obie instancje oraz 20 złotych tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt II Ka 137/15

UZASADNIENIE
M. S.oskarżony był o to, że:
w dniu 3 października 2014r. w miejscowościM., pow.(...), woj.(...)na drodze publicznej jechał jako kierujący samochodem m-kiF. (...)nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania 0,69 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości,
tj. o czyn zart. 178a§4 kk.
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015r. Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowiecki, oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za czyn ten z mocyart. 178a§4 kkskazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 42§2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Na podstawieart. 63§2 kkna poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 3 października 2014r. do dnia 14 stycznia 2015r. Zasądził od oskarżonego kwotę 120 zł tytułem opłaty i kwotę 70 zł tytułem pozostałych kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego w części orzeczenia o karze na korzyść oskarżonego i na podstawieart. 427§2 kpkiart. 438 pkt 3 i 4 kpkwyrokowi temu zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na dowolnym uznaniu, że brak jest okoliczności uzasadniających przyjęcia w niniejszej sprawie szczególnie uzasadnionego wypadku określonego przepisemart. 69§4 kkzd. 2, co doprowadziło do orzeczenia wobecM. S.kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,

2
rażącą niewspółmierność orzeczonego oskarżonemu za przypisany mu czyn środka karnego, wyrażającą się w wymierzeniu mu 4 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, w sytuacji gdy stopień społecznej szkodliwości przypisanego czynu zabronionego wynikający ze sposobu i okoliczności jego popełnienia, rodzaju naruszonych reguł ostrożności i stopnia ich naruszenia, wagi naruszonych obowiązków, rodzaju i charakteru naruszonego dobra, a także stopień winy oskarżonego uzasadniły orzeczenie tego zakazu z ograniczeniem do jednej kategorii pojazdów, a mianowicie „B”, a w zakresie pozostałych rodzajów pojazdów na okres roku,

podnosząc powyższe zarzuty wnosił o:

I
dopuszczenie dowodów z:

a
dokumentów załączonych do niniejszej apelacji w postaci:

- wyroku rozwodowego z dnia 13 grudnia 2011r. Sądu Okręgowego w Siedlcach oraz wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 10 kwietnia 2014r.,
- umowy o pracę,
- zawiadomień o wysokości rat kredytowych,
b) wywiadu kuratora sądowego
na okoliczność istnienia szczególnie uzasadnionego wypadku pozwalającego orzec wobecM. S.kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,

II
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobecM. S.:

- kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,
- środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii „B” na okres 4 lat, natomiast w zakresie pozostałych kategorii pojazdów na okres roku.
Na rozprawie odwoławczej obrońca popierał apelację i wnioski w niej zawarte.
Prokurator wnosił o nieuwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonego, przy jednoczesnej zmianie kwalifikacji prawnej naart. 178a§1 kk, w pozostałym zakresie wnosił o utrzymanie wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, iż na uwzględnienie zasługuje zgłoszony przez prokuratora na rozprawie odwoławczej wniosek o zmianę kwalifikacji czynu przypisanegoM. S., co wiąże się ze zmianą przepisów prawnych, jaka miała miejsce już po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji.
I tak w dniu 21 marca 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lutego 2015r. (Dz. U. 2015.396), która wart. 1 pkt 63 lit. bwprowadziła doart. 107 kodeksu karnegonowy§4w brzmieniu „W razie skazania na grzywnę zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania”. Przepis ten ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, albowiemM. S.wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 24 marca 2011r. w sprawie II K 142/11 za występek zart. 178a§1 kkskazany został właśnie na samoistną karę grzywny, które to skazanie było podstawą przyjęcia przez Sąd Rejonowy kwalifikacji zart. 178a§4 kk. Tymczasem, w powołanej wyżej sprawie grzywna wykonana została w dniu 11 października 2011r., natomiast zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych do 1 lutego 2012r. Powoduje to, że przy uwzględnieniu aktualnego, korzystniejszego brzmienia ustawy (art. 4§1 kk) wynikającego z wprowadzenia dokodeksu karnego§4a art. 107, w chwili popełnienia czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, nastąpiło zatarcie skazania za popełnienie przestępstwa w sprawie II K 142/11. To z kolei wyklucza możliwość przyjęcia kwalifikacji zart. 178a§4 kk, który wymaga uprzedniego skazania za jedno z przestępstw wymienionych w tym przepisie, który to warunek nie został spełniony w odniesieniu doM. S.. Z tych też względów Sąd Okręgowy dokonał zmiany wyroku Sądu I instancji poprzez wyeliminowanie z opisu czynu uprzedniego skazania za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości i przyjęciu kwalifikacji zart. 178a§1 kk. Konsekwencją przyjęcia nowej kwalifikacji prawnej było uchylenie kary pozbawienia wolności orzeczonej przez Sąd I instancji i potrzeba wymierzenia nowej kary w granicach sankcji przewidzianej wart. 178a§1 kk.
W ocenie Sądu Okręgowego spełniającą wymogiart. 53 kkbędzie samoistna kara grzywny. Dokonując wyboru takiego rodzaju sankcji Sąd miał między innymi na względzie czas i miejsce w jakich doszło do popełnienia czynu – w bardzo późnych godzinach nocnych (około północy), co nawet przy uwzględnieniu, że oskarżony kierował na terenie wielotysięcznego miasta pozwala przyjąć, iż natężenie ruchu, w którym uczestniczyłM. S.nie było zbyt znaczne. Określając ilość, a także wysokość stawki dziennej grzywny Sąd miał na względzie wysokość dochodów osiąganych przez oskarżonego, a także jego sytuację rodzinną i osobistą wynikającą między innymi z dokumentów załączonych do apelacji obrońcy. W przekonaniu Sądu Odwoławczego, grzywna w wysokości 100 stawek dziennych w wysokości po 30 zł nie przekracza możliwości płatniczych oskarżonego, nie wpłynie również negatywnie na jego możliwości wywiązywania się ze zobowiązań alimentacyjnych.
Orzekając o wysokości środka karnego Sąd miał na względzie przede wszystkim wysokość stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego w chwili kierowania przez niego pojazdem mechanicznym, który ponad dwukrotnie przekraczał stan nietrzeźwości. Okoliczność ta wskazuje, że oskarżony stanowił realne zagrożenie w ruchu drogowym kierując samochodem osobowym, co przemawia za odpowiednio długim okresem wykluczeniaM. S.z uczestnictwa w ruchu drogowym i to w zakresie pojazdów mechanicznych wszystkich kategorii.
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 437§1 kpk, Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze uzasadniają art. 10 ustawy z dnia 3 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych orazart. 636§1 kpk.
DP/bdk