Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 651/15
Data wyroku: 2015-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Krajewska-Sińczuk
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437§ 2 kpk w zw. z art. 109 §2 kpw

Sygnatura akt II Ka 651/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2015r.
Sąd Okręgowy w Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSO Mariola Krajewska - Sińczuk
Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wierzbicka
po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015r.
sprawyG. B.
obwinionego o wykroczenie z art. 86 §1 kw
z powodu, apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 31 sierpnia 2015r., sygn. akt II W 519/13
zaskarżony wyrok uchyla i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw postępowanie w sprawie umarza wobec przedawnienia karalności wykroczenia; stwierdza, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II Ka 651/15

UZASADNIENIE

G. B.został obwiniony o to, że w dniu 18 października 2013 roku około godz. 20.10 w miejscowościG.gm.Ł.kierując pojazdem markiV.nr rej.(...)nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania w pojazdem markiF. (...)nr rej. (...)w wyniku czego doszło do zderzenia się pojazdów lusterkami bocznymi,
tj. o czyn z art. 86 § 1 KW
Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt II W 519/13:

1
obwinionegoG. B.w granicach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 18 października 2013 roku około godz. 20.10 w miejscowościG.gm.Ł.kierując pojazdem markiV.nr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru wymijania z pojazdem markiF. (...)nr rej. (...)w wyniku czego doszło do zderzenia się pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. dokonania czynu wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za ten czyn na podstawie art. 86 § 1 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;

2
zasądził od obwinionegoG. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i obciążył go kosztami postępowania w kwocie 400 (czterysta) złotych w części na niego przypadającej, w pozostałym zakresie zwolnił go od kosztów postępowania, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od przedstawionego wyżej wyroku wniósł obrońca obwinionego zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

I
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

1
naruszenieart. 5 § 2 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez rozstrzygnięcie nie usuniętych w trakcie postępowania wątpliwości na niekorzyść obwinionego, tj. uznanie, że„G. B.postanowił ominąć stojący częściowo na jezdni na jego pasie ruchu pojazd markiM., w wyniku czego przekroczył oś jezdni i częściowo zjechał na przeciwległy pas ruchu”mimo, że zgromadzony w sprawie materiał nie daje podstaw do stwierdzenia, że zdarzenie związane było z omijaniem przez obwinionego pojazdu oraz że obwiniony przekroczył oś jezdni zjeżdżając na przeciwległy pas ruchu;

2
naruszenieart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów polegające na uznaniu, że„Obwiniony widząc nadjeżdżający z naprzeciwka inny pojazd, pochopnie i bezmyślnie podjął mimo to manewr omijania na wąskiej drodze, czym bezsprzecznie spowodował realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym”, w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w żaden sposób nie daje podstaw do wyprowadzenia tak daleko idących wniosków;

3
naruszeniuart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwiart. 410 kpkw zw. zart. 82 § 1 kpwpoprzez wydanie wyroku na podstawie zeznań świadków tj.M. O.orazJ. T.z pominięciem sprzecznych z nimi zeznań obwinionego;

II
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

1
uznanie, że obwiniony popełnił wykroczenie z art. 86 kw, pomimo, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie daje podstaw do takich ustaleń;

2
poprzez uznanie obwinionego za winnego zarzucanego mu czynu na podstawie zeznań świadkówM. O.orazJ. T.oraz sporządzonej na podstawie tych zeznań opinii biegłego, mimo, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest podstaw do przypisania winy obwinionemu, a zwłaszcza, że jego ewentualna winna powinna by rozpatrywana przy uwzględnieniu zasady wyrażonej wart. 5 § 2 kpkw zw. zart. 8 kpw.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca obwinionego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie obwinionego.
Na rozprawie odwoławczej nikt się nie stawił.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego okazała się o tyle zasadna, o ile doprowadziła do umorzenia postępowania w sprawieG. B.wobec przedawnienia karalności wykroczenia. Z całą stanowczością wskazać przy tym należy, iż w dacie wydania wyroku przez Sądu I instancji oraz w dacie wniesienia przez obrońcę obwinionego środka odwoławczego od tego wyroku, tj. w dniu 01 października 2015 r. (data prezentaty Biura Podawczego Sądu Rejonowego w Węgrowie) karalność wykroczenia jeszcze nie nastąpiła.
Wobec faktu, iż do popełnienia czynu przypisanegoG. B.doszło w dniu 18 października 2013 r., zaś postępowanie wszczęto w dniu 18 listopada 2013 r. (k. 1), przyjąć należało, że karalność przypisanego mu wykroczenia ustała z końcem dnia 18 października 2015 r., albowiem z upływem tegoż dnia upłynęło 2 lata od popełnienia tego czynu (art. 45 § 1 kw).
W tym stanie rzeczy, w związku z okolicznością, iż doszło do zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania (art. 5 § 1pkt 4 kpw), stanowiącej zarazem bezwzględną przyczynę odwoławczą zart. 104 § 1 pkt 7 kpw, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie, zaś na podstawieart. 118 § 2 kpwstwierdził, że koszty procesu w tejże sprawie ponosi Skarb Państwa. Powyższe sprawiło, że bezprzedmiotowym stało się poddanie analizie argumentacji wysuniętej przez apelującego.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.