Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 488/15
Data wyroku: 2015-09-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marian Raszewski, Henryk Haak, Paweł Szwedowski –spr.
Podstawa prawna: art. 1027§3 k.p..c. w zw z art. 1028§2 i 3 k.p.c.

Sygn. akt II Cz 488/15

POSTANOWIENIE
K., dnia 14września 2015 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:S. S.O. Henryk Haak
Sędziowie:S.S.O. Paweł Szwedowski –spr.
S.S.O. Marian Raszewski
po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycielaP. M.
przy udziale dłużnikaFirmy (...) Spółka JawnaS. B.,J. W.,S. M.z siedzibą wK.
w przedmiocie zarzutów do planu podziału
w przedmiocie zażaleniaP. M.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt I Co 812/15

postanawia:

oddalić zażalenie
Sygn. akt II Cz 488/15

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił zarzuty wobec planu podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży ruchomości sporządzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w KaliszuL. T.w sprawieKm 1606/14.
W uzasadnieniu wskazano, że zarzuty wierzyciela nie zasługują na uwzględnienie, gdyż jego wierzytelność na dzień sporządzania planu podziału wynosiła łącznie 13.888,82 zł. Na kwotę tę złożyły się: należność główna - 10.725,91 zł, 600 zł – tytułem kosztów egzekucyjnych, oraz kwota 2.562,91 zł, którą Komornika Sądowy zaliczył do kategorii 9.W wyniku podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży ruchomościP. M.przypadła kwota 5.031,53 zł, w tym kwota 4.431,53 zł w kategorii 3 oraz kwota 600 zł zaliczona do kategorii 1. Sąd Rejonowy wskazał, że w planie podziału Komornik Sądowy słusznie w pierwszej kolejności uwzględnił należności poszczególnych wierzycieli składające się na koszty egzekucyjne. W dalszych rozliczeniach przystąpił do podziału pozostałej sumy zaliczając je na poczet należności ujętych w kategorii 3 wymienionejwart. 1025 § 1 k.p.c., tj. należności za pracę za okres 3 miesięcy do wysokości najniższego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i koszty zwykłego pogrzebu dłużnika.
Sąd Rejonowy wskazał, iż zarzuty do planu podziałanie nie mogły zostać uznaneza zasadne, gdyż uzyskana suma podlegająca podziałowi wystarczyła jedynie na zaspokojenie należności z kategorii 1 określonej wart. 1025 § 1 k.p.c.a także, jedynie proporcjonalne, zaspokojenie należności wskazanych w kategorii 3art. 1025 § 1 k.p.c.
Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł wierzycielP. M.zaskarżającje w całości i domagając się jego zmiany przez zmianę planu podziału z dnia 5 stycznia 2015 r. poprzez zwiększenie sumy przypadającej wierzycielowi w kategorii 3 wpunkcieIV podpunkt 25P orazpunkcie V podpunkt 25P planu podziału o kwotę 1.860 zł tytułem kosztów procesu. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenieart. 1025 § 1 pkt 3 k.p.c.w zw. zart. 1025 § 3 k.p.c.poprzez ich błędne zastosowanie i nie uwzględnienie w planie podziału kosztów procesu wynikających z tytułu egzekucyjnego oraz naruszenieart. 1025§ 1 pkt 9 k.p.c.przez jego błędne zastosowanie i zaliczenie kosztów procesu do kategorii9 zamiast do kategorii 3 wskazanych wart. 1025 § 1 k.p.c.Skarżący zarzucił również naruszenieart. 1026 § 2 k.p.c.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Analizując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz zarzuty zażalenia a także odpowiedź Komornika Sądowego na zarzuty wobec planu podziału wskazać należy, że skarżący wydaje się pomijać fakt, iż suma podlegająca podziałowi, ustalona na kwotę 154.512,20 zł (por. punkt III planu podziału k. 16), nie wystarczyła na zaspokojenie całości należności wskazanych w kategorii 3art. 1025 § 1 k.p.c.Z tej przyczyny koniecznym było, zgodnie z dyspozycjąart. 1026 § 1 k.p.c., dokonanie podziału sumy, która pozostała po wyczerpaniu należności zaliczonych do kategorii 1 wart. 1025 § 1 k.p.c.według zasady proporcjonalności.
Oczywiście słusznym jest twierdzenie skarżącego, że w równym stopniu z należnością główną ulegają zaspokojeniu odsetki i koszty postępowania, co wprost wynika z brzmieniaart. 1025 § 3 k.p.c.
Zauważyć jednak należy, że po zaspokojeniu należności wszystkich wierzycieli składających się na koszty egzekucyjne, zaliczanych do kategorii 1, wskazanej wart. 1025 § 1 k.p.c., do podziału pozostała kwota 60.531,18 zł. Suma ta wystarczyła na jedynie częściowe,a co za tym idzie proporcjonalne, przyznanie konkretnych kwot i zaliczenie ich na poczet egzekwowanych należności przez dwudziestu wierzycieli, posiadających roszczenia zaliczane do kategorii 3 wymienionej wart. 1025 § 1 k.p.c., które łącznie z kosztami postępowańi odsetkami naliczonymi na dzień sporządzenia planu podziału wyniosły 94.619,63 zł.
Nadmienić także trzeba, że w powoływanym w zażaleniuart. 1026 § 2 k.p.c.mowa jest o wydzielonej już wierzycielowi sumie, którą zalicza się przede wszystkim na koszty postępowania, następnie na odsetki a w końcu na sumę dłużną, na co wskazał również Komornik Sądowy w uzasadnieniu planu podziału (k. 30v). Z wyliczeń zawartychw kolejnych podpunktach punktu V, odnoszących się indywidualnie do konkretnych wierzycieli nie wynika na poczet, której części należności przyznane kwoty zostaną zaliczone. Wskazano w nich jedynie sumy przyznane konkretnym wierzycielom. W konsekwencji zaliczenia te wykraczają poza zakres zaskarżonego planu podziału. Nie ma zatem podstaw dla uznania za zasadny zarzutu wierzyciela dotyczącego naruszeniaart. 1026 § 2 k.p.c., skoro jedynie częściowe zaspokojenie wierzycieli w istocie nie wynika z niewłaściwego zaliczenia należności, a z faktu, że uzyskana ze sprzedaży ruchomości dłużnika suma nie wystarczyła na całkowite zaspokojenie należności wierzycieli.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.