Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1259/15
Data wyroku: 2015-12-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Michał Rachel
Słowa kluczowe: Cesja, Pożyczka
Podstawa prawna: 509 kc, 720 kc

sygn. akt I C 1259/15

WYROK ZAOCZNY

W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J
Dnia 29 grudnia 2015 r.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Michał Rachel
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Donata Szczepaniak
po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 roku w Ostrowie Wielkopolskim
na rozprawie
sprawy z powództwaKancelaria (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.
przeciwkoK. G.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanejK. G.na rzecz powodaKancelaria (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.kwotę 310,00 (trzysta dziesięć 00/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 marca 2014 roku do dnia zapłaty;

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III
zasądza od pozwanejK. G.na rzecz powodaKancelaria (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.kwotę 58,30 (pięćdziesiąt osiem 30/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania;

IV
nadaje wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności.

Michał Rachel

UZASADNIENIE
W dniu 9 marca 2015 r. powódKancelaria (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.złożył do Sądu Rejonowego w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanejK. G.o zasądzenie kwoty 478,16 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 23 marca 2014r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 30 października(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.dokonała przelewu na rzecz powodowej spółki wierzytelności przysługującej cedentowi wobec pozwanej. O przelewie tym pozwana została poinformowana pismem z dnia 30 października 2014r.
Pozwana w dniu 18 stycznia 2014r. zawarła z cedentem umowę pożyczki na kwotę 310,00 zł za pośrednictwem platformy internetowej(...)Pozwana, zgodnie z zawartą umową przed wypłaceniem przez cedenta środków pieniężnych w powyższej wysokości, dokonała weryfikacji swoich danych osobowych oraz akceptacji warunków umowy, realizując przelew weryfikacyjny na rachunek cedenta. W dniu 18 stycznia 2014r. cedent wypłacił pozwanej środki pieniężne. Strona powodowa podniosła, iż uzgodniony i zaakceptowany przez strony umowy pożyczki całkowity jej koszt, który pozwana zobowiązała się zwrócić wynosi 478,16 zł. Zwrot pożyczki miał nastąpić do dnia 22 marca 2014r. W dniu 31 października 2014r. powodowa spółka wezwała pozwaną do dobrowolnego spełnienia świadczenia pieniężnego.
Postanowieniem z dnia 23 marca 2015r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanaK. G.w dniu 18 stycznia 2014r. zawarła z(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.umowę pożyczki na kwotę 310,00 zł za pośrednictwem platformy internetowej www.kredito24.pl. W dniu 20 stycznia 2014r. kwota pożyczki przelana została na rzecz pozwanej. Termin zwrotu pożyczki strony umowy określił na dzień 22 marca 2014r.
(dowód: potwierdzenie przelewu, k. 25,
okoliczności niesporne)
Pozwana nie zwróciła pożyczkodawcy kwoty pożyczki w ustalonym terminie.
(okoliczności niesporne)
W dniu 31 października(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.dokonała przelewu na rzecz powodowej spółki wierzytelności przysługującej cedentowi wobec pozwanej.
(dowód: umowa przelewu wierzytelności, k. 16-18)
Pismem z dnia 31 października 2014r. powodowa spółka poinformowała o powyższym przelewie pozwaną.
(dowód: zawiadomienie z dnia 31 października 2014r., k. 19-19v,
potwierdzenie nadania, k. 20)
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dowody, które nie budziły wątpliwości sądu i nie były kwestionowane przez strony.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części.
Jeżeli pozwana nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, o czym stanowiart. 339 § 1 k.p.c.Na mocyart. 339 § 2 k.p.c.wydając wyrok zaoczny przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W toku niniejszego procesu pozwana zachowała postawę całkowicie bierną. Nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie. W przedmiotowej sprawie spełnione zostały zatem powyższe przesłanki do wydania wyroku zaocznego. Jednocześnie w ocenie Sądu nie wystąpiły przesłanki pozytywne zawarte w treści 339§ 2 k.p.c.
Należy wskazać, że niezależnie od wynikającego z przytoczonego wyżej domniemania prawdziwości twierdzeń powoda z rzeczywistym stanem rzeczy, Sąd ma każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do jego twierdzeń z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku wątpliwości w tym przedmiocie, Sąd nie może wydać wyroku zaocznego, opierając się tylko na twierdzeniach powoda o okolicznościach faktycznych. Należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia powstałych wątpliwości (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1998 roku, I CKU 85/98; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1997 roku, I CKU 115/97).
Zawarte w pozwie twierdzenia budziły poważne wątpliwości Sądu w zakresie wysokości dochodzonej należności, wobec czego uznał on za konieczne przeprowadzenie postępowania dowodowego.
Wierzytelność będąca przedmiotem powództwa w niniejszej sprawie została przez powoda nabyta w drodze przelewu. W myślart. 509 § 1 i 2 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
W niniejszej sprawie powodowa spółka dochodziła od pozwanej należności z tytułu zawartej między(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.a pozwaną umowy pożyczki z dnia 18 stycznia 2014r.
Zgodnie z treściąart. 720 § 1 k.c.przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W toku niniejszego postępowania powodowa spółka dochodziła od pozwanej 478,16 zł. Jak wynika z uzasadniania pozwu kwota ta stanowi „uzgodniony i zaakceptowany przez strony umowy pożyczki całkowity jej koszt, który pozwana zobowiązała się zwrócić”.
Podstawową zasadę rozkładu ciężaru dowodu w postępowaniu cywilnym formułuje przepisart. 6 k.c.Zgodnie z treścią powyższego przepisu, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przepis ten wyraża zatem dwie ogólne reguły: pierwszą - generalnie wymagającą udowodnienia powołanego przez stronę faktu, powodującego powstanie określonych skutków prawnych, oraz drugą regułę, która sytuuje ciężar dowodu danego faktu po stronie osoby, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Ogólna zasada rozkładu ciężaru dowodu, jest regułą w znaczeniu materialnym wskazującą, kto poniesie skutki nieudowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, natomiast przepisart. 232 k.p.c.wskazuje, kto ponosi ciężar dowodu w znaczeniu formalnym, kto powinien przedstawiać dowody. W myśl bowiemart. 232 zd. 1 k.p.c.strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Zgodnie zatem z zasadą kontradyktoryjności ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego. To one, a nie sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one wreszcie ponoszą odpowiedzialność za jego wynik (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997, nr 6–7, poz. 76, z glosą A. Zielińskiego, Palestra 1998, nr 1–2, s. 204; wyrok SN z dnia 7 marca 1997 r., II CKN 70/96, OSNC 1997, nr 8, poz. 113; uzasadnienie wyroku SN z dnia 16 grudnia 1997 r., II UKN 406/97, OSNAPiUS 1998, nr 21, poz. 643; wyrok SN z dnia 15 grudnia 1998 r., I CKN 944/97, Prok. i Pr. 1999, nr 11–12, poz. 38).
Mając na uwadze treść powyższych przepisów podnieść więc należy, iż to powód powinien udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jego powództwa tj. okoliczności prawo tworzące.
Jak wskazano wyżej, w toku niniejszego postępowania powód dochodził należności w łącznej wysokości 478,16 zł. Jednakże z uzasadnienia pozwu wynika jedynie, iż kwota udzielonej pożyczki wynosiła 310,00 zł, natomiast powodowa spółka w żaden sposób nie wskazała, jakie inne – poza kwotą kapitału pożyczki – należności wchodzą w skład należności objętej pozwem. Czynności strony powodowej ograniczyły się wyłącznie do stwierdzenia, iż – jak wskazano wyżej – kwota 478,16 zł stanowi „uzgodniony i zaakceptowany przez strony umowy pożyczki całkowity jej koszt, który pozwana zobowiązała się zwrócić”.
Podkreślenia wymaga, iż wysokość dochodzonej należności w żaden sposób nie wynika z dołączonej do pozwu umowy ramowej pożyczki nr(...)(k. 21-23v akt), albowiem określa jedynie ogólne warunki udzielania pożyczek pieniężnych przez cedenta. Jednocześnie zauważyć należy, iż wydrukowana łącznie z umową ramową pożyczkifaktura nr. (...)z dnia 16 grudnia 2013r. dotyczy innej pożyczki, tj. na kwotę 500,00 zł i wypłaconej w dniu 16 grudnia 2013r.
Dodać należy także, iż zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2015r. zobowiązano pełnomocnika powoda do wskazania w terminie 1 tygodnia, jakie poszczególne należności składają się na kwotę objętą pozwem i w jaki sposób zostały naliczone. Zarządzenie to doręczone zostało pełnomocnikowi powoda w dniu 22 czerwca 2015r., jednakże w żaden sposób nie ustosunkował się on do jego treści.
Mając powyższe na względzie Sądu uznał roszczenie strony powodowej za uzasadnione wyłącznie w zakresie kwoty 310,00 zł. Odsetki od tej kwoty zasądzone zostały, zgodnie z żądaniem, od dnia 23 marca 2014r. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt I wyroku.
Powództwo dalej idące podlegało oddaleniu (pkt II wyroku).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c., mając na względzie, iż strona powodowa poniosła koszty w łącznej wysokości 90,00 zł (nie zostało dołączone potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) oraz że wygrała proces w 64,83 % (pkt III wyroku).
Sąd w pkt IV sentencji wyroku na podstawieart. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
Michał Rachel